# Dziennik Urzędowy C 129/26 m

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 129 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4826 maja 2005 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 129

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4826 maja 2005

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Komisja |
| 2005/C 129/1 | Kursy walutowe euro | 1 |
| 2005/C 129/2 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.3543 — PKN Orlen/Unipetrol) (
  1
  ) | 2 |
| 2005/C 129/3 | Strategia egzekwowania praw własności intelektualnej w krajach trzecich | 3 |
| 2005/C 129/4 | Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu tlenku krzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy oraz przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu tlenku krzemu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej | 17 |
| 2005/C 129/5 | Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu alkoholu etylowego pochodzącego z Guatemali i Pakistanu | 22 |
| 2005/C 129/6 | Jednolite stosowanie Nomenklatury Scalonej (CN) (Klasyfikacja towarów) | 26 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Komisja

2005/C 129/1

Kursy walutowe euro

1

2005/C 129/2

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.3543 — PKN Orlen/Unipetrol) (
  1
  )

1

2

2005/C 129/3

Strategia egzekwowania praw własności intelektualnej w krajach trzecich

3

2005/C 129/4

Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu tlenku krzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy oraz przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu tlenku krzemu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej

17

2005/C 129/5

Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu alkoholu etylowego pochodzącego z Guatemali i Pakistanu

22

2005/C 129/6

Jednolite stosowanie Nomenklatury Scalonej (CN) (Klasyfikacja towarów)

26

| | III   Powiadomienia |
| --- | --- |
| | Komisja |
| 2005/C 129/7 | Zmiana do ogłoszenia o przetargu na refundację wywozową do ryżu długoziarnistego B w pełni oczyszczonego sparzonego w przeznaczeniu do niektórych krajów trzecich (Dz.U. C 290 z 27.11.2004) | 27 |

III   Powiadomienia

Komisja

2005/C 129/7

Zmiana do ogłoszenia o przetargu na refundację wywozową do ryżu długoziarnistego B w pełni oczyszczonego sparzonego w przeznaczeniu do niektórych krajów trzecich (Dz.U. C 290 z 27.11.2004)

(Dz.U. C 290 z 27.11.2004)

27

| | Sprostowania |
| --- | --- |
| 2005/C 129/8 | Sprostowanie do regulaminu Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących ustanowionej przy Komisji Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 119 z 20.5.2005) | 28 |

Sprostowania

2005/C 129/8

Sprostowanie do regulaminu Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących ustanowionej przy Komisji Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 119 z 20.5.2005)

(Dz.U. C 119 z 20.5.2005)

28

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Komisja

| 26.5.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/1 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/1

---

Kursy walutowe euro (1)

25 maja 2005

(2005/C 129/01)

1 euro=

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,2564 |
| JPY | Jen | 135,33 |
| DKK | Korona duńska | 7,4468 |
| GBP | Funt szterling | 0,68785 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,1783 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,5458 |
| ISK | Korona islandzka | 81,11 |
| NOK | Korona norweska | 8,0560 |
| BGN | Lew | 1,9555 |
| CYP | Funt cypryjski | 0,5767 |
| CZK | Korona czeska | 30,546 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 255,18 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,6960 |
| MTL | Lir maltański | 0,4293 |
| PLN | Złoty polski | 4,1834 |
| ROL | Lej rumuński | 36 175 |
| SIT | Tolar słoweński | 239,52 |
| SKK | Korona słowacka | 39,215 |
| TRY | Lir turecki | 1,7455 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6528 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5831 |
| HKD | Dolar hong kong | 9,7770 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7648 |
| SGD | Dolar singapurski | 2,0828 |
| KRW | Won | 1 257,28 |
| ZAR | Rand | 8,2404 |
| CNY | Juan renminbi | 10,3986 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,3151 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 11 906,27 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,774 |
| PHP | Peso filipińskie | 68,392 |
| RUB | Rubel rosyjski | 35,2300 |
| THB | Bat tajlandzki | 50,486 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,2564

JPY

Jen

135,33

DKK

Korona duńska

7,4468

GBP

Funt szterling

0,68785

SEK

Korona szwedzka

9,1783

CHF

Frank szwajcarski

1,5458

ISK

Korona islandzka

81,11

NOK

Korona norweska

8,0560

BGN

Lew

1,9555

CYP

Funt cypryjski

0,5767

CZK

Korona czeska

30,546

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

255,18

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,6960

MTL

Lir maltański

0,4293

PLN

Złoty polski

4,1834

ROL

Lej rumuński

36 175

SIT

Tolar słoweński

239,52

SKK

Korona słowacka

39,215

TRY

Lir turecki

1,7455

AUD

Dolar australijski

1,6528

CAD

Dolar kanadyjski

1,5831

HKD

Dolar hong kong

9,7770

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7648

SGD

Dolar singapurski

2,0828

KRW

Won

1 257,28

ZAR

Rand

8,2404

CNY

Juan renminbi

10,3986

HRK

Kuna chorwacka

7,3151

IDR

Rupia indonezyjska

11 906,27

MYR

Ringgit malezyjski

4,774

PHP

Peso filipińskie

68,392

RUB

Rubel rosyjski

35,2300

THB

Bat tajlandzki

50,486

---

(1)

Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

| 26.5.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/2 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/2

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3543 — PKN Orlen/Unipetrol)

(2005/C 129/02)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 20 kwietnia 2005 r., Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6(1)(b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

| — | na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń, |
| --- | --- |

—

na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32005M3543. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex) |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32005M3543. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex)

---

| 26.5.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/3 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/3

---

Strategia egzekwowania praw własności intelektualnej w krajach trzecich

(2005/C 129/03)

WSTĘP

Rośnie liczba przypadków naruszania praw własności intelektualnej (intellectual property rights — IPR), osiągając w ostatnich latach skalę przemysłową. Dzieje się tak, pomimo iż do chwili obecnej większość członków WTO (Światowej Organizacji Handlu) przyjęła prawodawstwo wdrażające minimalne standardy egzekwowania praw własności. Dlatego sprawą istotną dla Unii Europejskiej jest większa koncentracja na energicznym i efektywnym wdrażaniu legislacji dotyczącej egzekwowania tych praw.

Zamiarem niniejszej Strategii jest przyczynienie się do poprawy sytuacji w krajach trzecich. Jest ona logicznym następstwem niedawnych inicjatyw, takich jak Dyrektywa o egzekwowaniu (1), która ujednolici prawodawstwo dotyczące egzekwowania w obrębie Unii Europejskiej oraz zmiana Rozporządzenia o służbie celnej (2), która umożliwia na granicy Wspólnoty działanie przeciwko towarom pirackim i podrobionym.

Cele Strategii obejmują:

| — | Przedstawienie kierunku długoterminowego działania Komisji w celu osiągnięcia znaczącej redukcji liczby przypadków naruszania praw własności intelektualnej w krajach trzecich; |
| --- | --- |

—

Przedstawienie kierunku długoterminowego działania Komisji w celu osiągnięcia znaczącej redukcji liczby przypadków naruszania praw własności intelektualnej w krajach trzecich;

| — | Opisanie, ustalenie hierarchii ważności i koordynowanie mechanizmów dostępnych służbom Komisji dla osiągnięcia ich celu (3); |
| --- | --- |

—

Opisanie, ustalenie hierarchii ważności i koordynowanie mechanizmów dostępnych służbom Komisji dla osiągnięcia ich celu (3);

| — | Poinformowanie właścicieli praw oraz innych zainteresowanych jednostek o środkach i działaniach już dostępnych oraz takich, które mają być wdrożone, a także uświadomienie im znaczenia ich udziału. |
| --- | --- |

—

Poinformowanie właścicieli praw oraz innych zainteresowanych jednostek o środkach i działaniach już dostępnych oraz takich, które mają być wdrożone, a także uświadomienie im znaczenia ich udziału.

| — | Wzmocnienie współpracy z właścicielami praw i innymi zainteresowanymi jednostkami prywatnymi poprzez zabieganie o ich wkład w identyfikację priorytetów i tworzenie partnerstwa publiczno-prywatnego w dziedzinach takich jak: pomoc techniczna, informacja na użytek publiczny, itp. |
| --- | --- |

—

Wzmocnienie współpracy z właścicielami praw i innymi zainteresowanymi jednostkami prywatnymi poprzez zabieganie o ich wkład w identyfikację priorytetów i tworzenie partnerstwa publiczno-prywatnego w dziedzinach takich jak: pomoc techniczna, informacja na użytek publiczny, itp.

Zamiarem Strategii nie jest:

| — | Narzucenie jednostronnych rozwiązań problemu — jest jasne, że ostatecznie wszelkie proponowane rozwiązania będą skuteczne, o ile staną się priorytetami i zostaną uznane za ważne przez kraje odbiorców. Komisja gotowa jest pomóc w stworzeniu takich warunków. |
| --- | --- |

—

Narzucenie jednostronnych rozwiązań problemu — jest jasne, że ostatecznie wszelkie proponowane rozwiązania będą skuteczne, o ile staną się priorytetami i zostaną uznane za ważne przez kraje odbiorców. Komisja gotowa jest pomóc w stworzeniu takich warunków.

| — | Proponowanie jednakowego dla wszystkich stanowiska wobec promowania egzekwowania praw własności intelektualnej — konieczne będzie stanowisko elastyczne, biorące pod uwagę odmienne potrzeby, poziom rozwoju, członkostwo w Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz główne problemy w odniesieniu do własności intelektualnej rozważanych krajów (kraj gdzie naruszające prawo towary są produkowane, transportowane lub konsumowane). |
| --- | --- |

—

Proponowanie jednakowego dla wszystkich stanowiska wobec promowania egzekwowania praw własności intelektualnej — konieczne będzie stanowisko elastyczne, biorące pod uwagę odmienne potrzeby, poziom rozwoju, członkostwo w Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz główne problemy w odniesieniu do własności intelektualnej rozważanych krajów (kraj gdzie naruszające prawo towary są produkowane, transportowane lub konsumowane).

| — | Powielanie innych modeli egzekwowania prawa własności intelektualnej lub tworzenie sojuszy przeciw pewnym krajom. — Komisja jest gotowa i chętna do poprawy współpracy i stworzenia więzi z krajami dzielącymi jej obawy i stojącymi wobec podobnych problemów. Jednak niniejsza strategia powinna głównie skupiać się na pozytywnych i konstruktywnych wysiłkach. |
| --- | --- |

—

Powielanie innych modeli egzekwowania prawa własności intelektualnej lub tworzenie sojuszy przeciw pewnym krajom. — Komisja jest gotowa i chętna do poprawy współpracy i stworzenia więzi z krajami dzielącymi jej obawy i stojącymi wobec podobnych problemów. Jednak niniejsza strategia powinna głównie skupiać się na pozytywnych i konstruktywnych wysiłkach.

PROPONOWANE DZIAŁANIA W CELU ROZWIĄZANIA PROBLEMU

1)   Określenie krajów priorytetowy

Należy określić pewną liczbę krajów, na których powinny się skoncentrować wysiłki Komisji w ramach niniejszej strategii (patrz Załącznik I, sekcja 4). Ze względu na ograniczone zasoby ludzkie i finansowe przeznaczone na egzekwowanie prawa własności intelektualnej (4), nie możemy udawać, że nasze działanie obejmie wszystkie lub większość krajów, w których zdarzają się przypadki piractwa i podrabiania. Zatem pewien mechanizm oceny, które kraje/regiony stwarzają największe problemy lub gdzie Wspólnota powinna podjąć najpilniejsze działanie będzie niezbędnym narzędziem skutecznego wdrażania niniejszej strategii.

Pod koniec roku 2002, Komisja przeprowadziła badanie w celu oceny sytuacji w krajach trzecich w odniesieniu do naruszania i egzekwowania prawa własności intelektualnej (5). Badanie, rozpoznając problemy z większą dokładnością, postawiło diagnozę, która umożliwiła Komisji opracowanie niniejszej strategii. Równocześnie, dostarczyło ono istotnych informacji pozwalających na określenie krajów, które należy objąć priorytetowym zainteresowaniem i gdzie należy skierować większość naszych ograniczonych środków.

Określone działania:

| — | Wprowadzić mechanizm umożliwiający okresowe przeprowadzenie ćwiczenia podobnego do „Badań dotyczących egzekwowania praw własności intelektualnej w krajach trzecich”, na podstawie ankiety rozprowadzanej wśród jednostek takich, jak przedstawicielstwa Komisji, ambasady krajów członkowskich, właściciele praw i stowarzyszenia, izby handlowe itp. Wyniki będą analizowane i dostępne do użytku publicznego. Takie wyniki, łącznie z innymi wiarygodnymi źródłami informacji dostępnymi Komisji (6), powinny stanowić podstawę przedłużenia/odnowienia listy krajów priorytetowych na kolejny okres. |
| --- | --- |

—

Wprowadzić mechanizm umożliwiający okresowe przeprowadzenie ćwiczenia podobnego do „Badań dotyczących egzekwowania praw własności intelektualnej w krajach trzecich”, na podstawie ankiety rozprowadzanej wśród jednostek takich, jak przedstawicielstwa Komisji, ambasady krajów członkowskich, właściciele praw i stowarzyszenia, izby handlowe itp. Wyniki będą analizowane i dostępne do użytku publicznego. Takie wyniki, łącznie z innymi wiarygodnymi źródłami informacji dostępnymi Komisji (6), powinny stanowić podstawę przedłużenia/odnowienia listy krajów priorytetowych na kolejny okres.

2)   Porozumienia wielostronne/dwustronne

Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (The Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights — TRIPs) (7) zawiera szczegółowy rozdział poświęcony ustanowieniu minimalnych standardów egzekwowania praw własności intelektualnej i współpracy technicznej. Uwzględnia ono także strukturę odpowiedzialną za monitorowanie wdrażania warunków porozumienia i konsultacje między członkami, tzn. Radą TRIPs. Wreszcie wprowadza ono mechanizm zapobiegania sporom i ich rozstrzygania. Te cechy czynią z TRIPs jeden z najbardziej odpowiednich i skutecznych instrumentów rozwiązywania problemów naruszania praw własności intelektualnej.

Liczne porozumienia dwustronne ustalone przez Wspólnotę Europejską zawierają rozdział poświęcony prawu własności intelektualnej. Rozdział ten zwykle stwierdza, że należy osiągnąć bardzo wysoki standard ochrony praw własności intelektualnej (łącznie z ich egzekwowaniem). Większość porozumień zawiera również klauzulę uwzględniającą techniczną współpracę w tej dziedzinie. Klauzule te należy uważnie monitorować i skutecznie wdrażać, zwłaszcza w odniesieniu do krajów „stanowiących problem”.

Instytucjonalne struktury tych wielostronnych i dwustronnych porozumień (Rada TRIPs, rady stowarzyszeniowe, Światowa Organizacja Własności Intelektualnej [World Intellectual Property Organisation — WIPO] itp.) można wykorzystać do monitorowania i omawiania problemów prawodawstwa w tym zakresie oraz jego egzekwowania na bardzo wczesnym etapie. Pozwalają one na prowadzenie zorganizowanego dialogu politycznego i stanowią forum, na którym można przedstawiać nowe inicjatywy, a także wcześnie zasygnalizować powstające problemy, zanim zajdzie konieczność podjęcia surowszych środków.

Przewiduje się także nadanie klauzulom dotyczącym egzekwowania w przyszłych porozumieniach bilateralnych czy biregionalnych większej mocy operacyjnej oraz wyraźniejsze określenie, co UE uważa za najwyższe międzynarodowe standardy w tej dziedzinie i jakich działań oczekuje od partnerów handlowych.

Określone działania:

| — | UE skonsultuje z innymi partnerami handlowymi możliwość zgłoszenia w Radzie TRIPs inicjatywy zwracającej uwagę na fakt niewystarczająco skutecznego wdrażania wymogów TRIPs w prawie poszczególnych krajów, aby zwalczyć piractwo i podrabianie, a także na pewne niedociągnięcia w samym porozumieniu TRIPs. |
| --- | --- |

—

UE skonsultuje z innymi partnerami handlowymi możliwość zgłoszenia w Radzie TRIPs inicjatywy zwracającej uwagę na fakt niewystarczająco skutecznego wdrażania wymogów TRIPs w prawie poszczególnych krajów, aby zwalczyć piractwo i podrabianie, a także na pewne niedociągnięcia w samym porozumieniu TRIPs.

| — | Na przykład Rada TRIPs mogłaby rozważyć przeprowadzenie w przyszłości pewnych działań w celu opanowania sytuacji, łącznie z rozszerzeniem obowiązku objęcia środkami celnymi towarów tranzytowych lub przeznaczonych na eksport (8). |
| --- | --- |

—

Na przykład Rada TRIPs mogłaby rozważyć przeprowadzenie w przyszłości pewnych działań w celu opanowania sytuacji, łącznie z rozszerzeniem obowiązku objęcia środkami celnymi towarów tranzytowych lub przeznaczonych na eksport (8).

| — | Zapewnienie stałego monitorowania zgodności prawodawstwa z TRIPs, szczególnie w krajach „priorytetowych”. |
| --- | --- |

—

Zapewnienie stałego monitorowania zgodności prawodawstwa z TRIPs, szczególnie w krajach „priorytetowych”.

| — | Zrewidowanie stanowiska wobec rozdziału dotyczącego prawa własności intelektualnej w porozumieniach dwustronnych, łącznie z wyjaśnieniem i wzmocnieniem klauzul dotyczących egzekwowania. Chociaż przy opracowaniu przepisów dla konkretnych negocjacji należy uwzględnić sytuację i możliwości naszych partnerów, instrumenty takie jak nowa dyrektywa UE ujednolicająca egzekwowanie Praw Własności Intelektualnej w obrębie Wspólnoty oraz nowe rozporządzenie celne dotyczące towarów pirackich i podrabianych mogą stanowić ważne źródło inspiracji oraz pożyteczny punkt odniesienia. |
| --- | --- |

—

Zrewidowanie stanowiska wobec rozdziału dotyczącego prawa własności intelektualnej w porozumieniach dwustronnych, łącznie z wyjaśnieniem i wzmocnieniem klauzul dotyczących egzekwowania. Chociaż przy opracowaniu przepisów dla konkretnych negocjacji należy uwzględnić sytuację i możliwości naszych partnerów, instrumenty takie jak nowa dyrektywa UE ujednolicająca egzekwowanie Praw Własności Intelektualnej w obrębie Wspólnoty oraz nowe rozporządzenie celne dotyczące towarów pirackich i podrabianych mogą stanowić ważne źródło inspiracji oraz pożyteczny punkt odniesienia.

| — | Podnoszenie kwestii egzekwowania w sposób bardziej systematyczny na spotkaniach na najwyższym szczeblu rad/komitetów tworzonych w ramach dwustronnych porozumień. Aby umożliwić Komisji uzyskanie skutecznej reakcji ze strony jej odpowiedników, należy jej zapewnić dopływ wiarygodnych i szczegółowych informacji od właścicieli praw albo bezpośrednio, albo przez przedstawicielstwa UE lub ambasady Krajów Członkowskich w zainteresowanych krajach. |
| --- | --- |

—

Podnoszenie kwestii egzekwowania w sposób bardziej systematyczny na spotkaniach na najwyższym szczeblu rad/komitetów tworzonych w ramach dwustronnych porozumień. Aby umożliwić Komisji uzyskanie skutecznej reakcji ze strony jej odpowiedników, należy jej zapewnić dopływ wiarygodnych i szczegółowych informacji od właścicieli praw albo bezpośrednio, albo przez przedstawicielstwa UE lub ambasady Krajów Członkowskich w zainteresowanych krajach.

3)   Dialog polityczny

Komisja musi wyjaśnić swoim partnerom handlowym, że skuteczna ochrona praw intelektualnych, przynajmniej na poziomie ustalonym w TRIPs, jest absolutnie niezbędna oraz że pierwszym krokiem na drodze walki z piractwem i podrabianiem jest stosowny poziom egzekwowania u źródła, czyli w krajach, gdzie towary te są produkowane i wywożone. Komisja podkreśli także, że w większości przypadków skuteczne egzekwowanie tych praw przynosi wzajemne korzyści np. w kwestii zdrowia publicznego, ochrony konsumentów lub ogólnej atrakcyjności tych krajów dla inwestycji zagranicznych. W kontaktach z władzami zainteresowanych krajów na różnych szczeblach Komisja powinna wyraźnie dawać do zrozumienia, że jest gotowa pomóc im w poprawieniu poziomu egzekwowania, lecz także nie zawaha się przed użyciem instrumentów, którymi dysponuje, w przypadkach gdy niewystarczający stopień egzekwowania praw przynosi szkodę właścicielom praw.

Oprócz tego Komisja wzmacnia współpracę z krajami, których tego rodzaju praktyki najbardziej dotykają i które podzielają obawy Komisji. Rezultatem współpracy będzie wzrost wymiany informacji, a nawet uczestnictwo we wspólnych inicjatywach na terenie krajów trzecich. Dodatkowym efektem takich „wspólnych przedsięwzięć” powinno być racjonalne wykorzystanie zasobów pomiędzy krajami dzielącymi te same problemy i realizującymi równoległe inicjatywy.

Przedstawicielstwa UE w krajach stwarzających problemy mogą odegrać ważną rolę, nawiązując ścisłe kontakty z miejscowymi jednostkami egzekwującymi prawo własności intelektualnej, z właścicielami praw z terenu Wspólnoty działającymi w tych krajach oraz z ambasadami Krajów Członkowskich UE oraz z innymi zainteresowanymi krajami.

Określone działania:

| — | Przesłanie „popraw twoje egzekwowanie” należy powtarzać możliwie jak najczęściej i na możliwie jak najwyższych szczeblach w kontaktach Komisji z władzami odnośnych krajów oraz na wszelkich właściwych forach, zwłaszcza WTO i WIPO. Problem należy postrzegać jako priorytetowy. |
| --- | --- |

—

Przesłanie „popraw twoje egzekwowanie” należy powtarzać możliwie jak najczęściej i na możliwie jak najwyższych szczeblach w kontaktach Komisji z władzami odnośnych krajów oraz na wszelkich właściwych forach, zwłaszcza WTO i WIPO. Problem należy postrzegać jako priorytetowy.

| — | Determinację, aby włączać problem egzekwowania praw własności intelektualnej do dialogu politycznego, ilustrują następujące inicjatywy: |
| --- | --- |

—

Determinację, aby włączać problem egzekwowania praw własności intelektualnej do dialogu politycznego, ilustrują następujące inicjatywy:

| — | Podczas szczytu UE — Japonia 2003 Komisja i Japonia uzgodniły poprawę dialogu w kilku dziedzinach, łącznie z prawem własności intelektualnej. Podjęto „Wspólną inicjatywę UE — Japonia na rzecz egzekwowania praw własności intelektualnej w Azji” koncentrującą się na (a) ścisłym badaniu postępu krajów Azji w tej dziedzinie; (b) koordynowaniu programów pomocy technicznej i obowiązków; (c) zwiększeniu wysiłków UE — Japonia zmierzających do podniesienia świadomości w walce z piractwem i podrabianiem oraz do propagowania bardziej skutecznego egzekwowania praw własności intelektualnej; (d) badaniu możliwości współpracy w innych dziedzinach dotyczących praw własności intelektualnej. Inicjatywę realizuje się na podstawie rocznego planu pracy zawierającego określone działania. |
| --- | --- |

—

Podczas szczytu UE — Japonia 2003 Komisja i Japonia uzgodniły poprawę dialogu w kilku dziedzinach, łącznie z prawem własności intelektualnej. Podjęto „Wspólną inicjatywę UE — Japonia na rzecz egzekwowania praw własności intelektualnej w Azji” koncentrującą się na (a) ścisłym badaniu postępu krajów Azji w tej dziedzinie; (b) koordynowaniu programów pomocy technicznej i obowiązków; (c) zwiększeniu wysiłków UE — Japonia zmierzających do podniesienia świadomości w walce z piractwem i podrabianiem oraz do propagowania bardziej skutecznego egzekwowania praw własności intelektualnej; (d) badaniu możliwości współpracy w innych dziedzinach dotyczących praw własności intelektualnej. Inicjatywę realizuje się na podstawie rocznego planu pracy zawierającego określone działania.

| — | Komisja i Chiny uzgodniły na marginesie szczytu UE — Chiny 2003, że przynajmniej raz w roku zorganizują „Dialog UE — Chiny na temat własności intelektualnej”. Dyskusja powinna koncentrować się, poza innymi problemami, na wysiłkach zmierzających do zwalczania piractwa i podrabiania, reformach instytucjonalnych, obszarach związanych z egzekwowaniem praw na szczeblu centralnym i niższym przez służby celne, policję, jednostki administracyjne i sądownicze oraz na publicznej świadomości konsumentów i posiadaczy praw. Pierwsze spotkanie odbyło się w październiku 2004 r. |
| --- | --- |

—

Komisja i Chiny uzgodniły na marginesie szczytu UE — Chiny 2003, że przynajmniej raz w roku zorganizują „Dialog UE — Chiny na temat własności intelektualnej”. Dyskusja powinna koncentrować się, poza innymi problemami, na wysiłkach zmierzających do zwalczania piractwa i podrabiania, reformach instytucjonalnych, obszarach związanych z egzekwowaniem praw na szczeblu centralnym i niższym przez służby celne, policję, jednostki administracyjne i sądownicze oraz na publicznej świadomości konsumentów i posiadaczy praw. Pierwsze spotkanie odbyło się w październiku 2004 r.

| — | Urzędnicy przedstawicielstw w krajach priorytetowych wezmą udział w podstawowym szkoleniu w celu dostarczenia minimum informacji jednostkom z problemami w zakresie egzekwowania praw własności intelektualnej. Chodzi o stworzenie pewnego rodzaju sieci pomiędzy urzędnikami Komisji w przedstawicielstwach i ściślejszej współpracy zespołowej pomiędzy przedstawicielstwami a centralą. Praca zespołowa ułatwi gromadzenie informacji i określenie docelowych działań dla poszczególnych krajów lub regionów. |
| --- | --- |

—

Urzędnicy przedstawicielstw w krajach priorytetowych wezmą udział w podstawowym szkoleniu w celu dostarczenia minimum informacji jednostkom z problemami w zakresie egzekwowania praw własności intelektualnej. Chodzi o stworzenie pewnego rodzaju sieci pomiędzy urzędnikami Komisji w przedstawicielstwach i ściślejszej współpracy zespołowej pomiędzy przedstawicielstwami a centralą. Praca zespołowa ułatwi gromadzenie informacji i określenie docelowych działań dla poszczególnych krajów lub regionów.

4)   Zachęty/współpraca techniczna

Większość krajów, w których zawodzi system egzekwowania praw własności intelektualnej, powołuje się na brak środków oraz istnienie ważniejszych problemów niż ochrona praw własności intelektualnej. Egzekwowanie praw własności intelektualnej jest działaniem złożonym i wielodyscyplinarnym. Pociąga za sobą zmiany prawodawstwa, szkolenie sędziów, policji, służb celnych oraz innych ekspertów, tworzenie urzędów i sił specjalnych, podnoszenie świadomości publicznej itp. Większość potrzeb w tym zakresie Komisja może zaspokoić i w pewnym stopniu już zaspokaja poprzez programy pomocy technicznej, ale dużo jeszcze pozostało do zrobienia.

UE popiera pomoc techniczną jako swój wkład w walkę z ubóstwem i wspieranie rozwoju. Należy zatem wskazywać na zależność między skutecznym egzekwowaniem praw własności intelektualnej a możliwościami inwestycyjnymi, transferem technologii i know-how, ochroną tradycyjnej wiedzy, poprawą standardów zdrowotnych, bezpieczeństwa, itp.

Konieczne jest elastyczne stanowisko uwzględniające różne potrzeby, poziom rozwoju, członkostwo w WTO oraz główne problemy związane z prawem własności intelektualnej kraju — odbiorcy (produkcja, tranzyt czy konsumpcja podrabianych towarów). Wszelkie programy współpracy odniosą skutek tylko wtedy, gdy kraj odbiorca uzna je za priorytetowe i ważne.

Istotna jest również wymiana informacji i minimum współpracy pomiędzy głównymi dostarczycielami pomocy technicznej, takimi jak WIPO, Światowa Organizacja Konsumentów (World Customs Organisation — WCO), Kraje Członkowskie i kraje trzecie, takie jak Japonia,USA i inne.

Należy też zwrócić uwagę na następujące trudności:

| (a) | W większości przypadków współpraca techniczna podporządkowana jest popytowi, czyli beneficjent powinien zażądać podjęcia działań. Należy sprawić, żeby była podporządkowana dialogowi, poprzez omówienie jej znaczenia i korzyści dla beneficjenta. |
| --- | --- |

(a)

W większości przypadków współpraca techniczna podporządkowana jest popytowi, czyli beneficjent powinien zażądać podjęcia działań. Należy sprawić, żeby była podporządkowana dialogowi, poprzez omówienie jej znaczenia i korzyści dla beneficjenta.

| (b) | Jest to rozwiązanie możliwe w średniej lub długiej perspektywie czasowej, z niewielką liczbą skutków doraźnych. Jednak niniejsza strategia jest długoterminowa, a odpowiednie egzekwowanie praw własności intelektualnej jest celem, którego nie da się osiągnąć za pomocą doraźnych działań, szczególnie w odniesieniu do najmniej rozwiniętych krajów, jeszcze niezobowiązanych do przestrzegania wymogów TRIPs. |
| --- | --- |

(b)

Jest to rozwiązanie możliwe w średniej lub długiej perspektywie czasowej, z niewielką liczbą skutków doraźnych. Jednak niniejsza strategia jest długoterminowa, a odpowiednie egzekwowanie praw własności intelektualnej jest celem, którego nie da się osiągnąć za pomocą doraźnych działań, szczególnie w odniesieniu do najmniej rozwiniętych krajów, jeszcze niezobowiązanych do przestrzegania wymogów TRIPs.

| (c) | Wdrażanie programów pociąga za sobą złożony proces administracyjny. Dlatego dalsze wzmocnienie koordynacji pomiędzy służbami Komisji odpowiedzialnymi za różne aspekty egzekwowania praw własności intelektualnej a Komisją i stronami trzecimi jest zasadniczym elementem niniejszej strategii. |
| --- | --- |

(c)

Wdrażanie programów pociąga za sobą złożony proces administracyjny. Dlatego dalsze wzmocnienie koordynacji pomiędzy służbami Komisji odpowiedzialnymi za różne aspekty egzekwowania praw własności intelektualnej a Komisją i stronami trzecimi jest zasadniczym elementem niniejszej strategii.

Określone działania:

| — | Zapewnienie, aby przynajmniej kraje określane jako priorytetowe uzyskały możliwość włączenia własności intelektualnej do programów pomocy technicznej związanej z handlem lub otrzymały określone programy związane z własnością intelektualną. |
| --- | --- |

—

Zapewnienie, aby przynajmniej kraje określane jako priorytetowe uzyskały możliwość włączenia własności intelektualnej do programów pomocy technicznej związanej z handlem lub otrzymały określone programy związane z własnością intelektualną.

| — | Komisja chce w szczególności objąć pomocą techniczną Amerykę Łacińską, bowiem jest to region, gdzie niewątpliwie można poprawić egzekwowanie praw własności intelektualnej i gdzie żaden program nie jest wdrożony. |
| --- | --- |

—

Komisja chce w szczególności objąć pomocą techniczną Amerykę Łacińską, bowiem jest to region, gdzie niewątpliwie można poprawić egzekwowanie praw własności intelektualnej i gdzie żaden program nie jest wdrożony.

| — | Istnieje kilka programów obejmujących prawo własności intelektualnej. Niektóre z nich, jak np. ECAP (9) I i II (Plan działania Unii na rzecz zdolności), dla krajów ASEAN (Stowarzyszenie krajów Azji Południowo-Wschodniej) lub ostatnio przyjęty program UE — Chiny dotyczący praw własności intelektualnej, mają za zadanie udzielać pomocy w zakresie ochrony praw własności intelektualnej. Inne ogólnie dotyczą problemów związanych z handlem, ale wymieniają kwestie związane z prawem własności intelektualnej jako jeden ze swych celów — WTO II (10) i Fundusz małych grantów (11) dla Chin; programy pomocy technicznej w ramach Porozumienia Cotonou dla krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku (ACP) lub program pomocy wspólnotowej na rzecz odbudowy, rozwoju i stabilizacji (Community Assistance for Reconstruction, Development and Stabilisation — CARDS) (12) dla krajów bałkańskich. Komisja powinna zapewnić, aby programy te uwzględniały w odpowiednim stopniu problem egzekwowania ochrony praw własności intelektualnej. |
| --- | --- |

—

Istnieje kilka programów obejmujących prawo własności intelektualnej. Niektóre z nich, jak np. ECAP (9) I i II (Plan działania Unii na rzecz zdolności), dla krajów ASEAN (Stowarzyszenie krajów Azji Południowo-Wschodniej) lub ostatnio przyjęty program UE — Chiny dotyczący praw własności intelektualnej, mają za zadanie udzielać pomocy w zakresie ochrony praw własności intelektualnej. Inne ogólnie dotyczą problemów związanych z handlem, ale wymieniają kwestie związane z prawem własności intelektualnej jako jeden ze swych celów — WTO II (10) i Fundusz małych grantów (11) dla Chin; programy pomocy technicznej w ramach Porozumienia Cotonou dla krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku (ACP) lub program pomocy wspólnotowej na rzecz odbudowy, rozwoju i stabilizacji (Community Assistance for Reconstruction, Development and Stabilisation — CARDS) (12) dla krajów bałkańskich. Komisja powinna zapewnić, aby programy te uwzględniały w odpowiednim stopniu problem egzekwowania ochrony praw własności intelektualnej.

| — | W przypadku krajów „produkcji” wszelkie programy współpracy powinny przenieść uwagę z pomocy w projektach legislacji na strategię bardziej skierowaną na egzekwowanie praw, łącznie z programami szkoleniowymi dla sędziów, policji i służb celnych. |
| --- | --- |

—

W przypadku krajów „produkcji” wszelkie programy współpracy powinny przenieść uwagę z pomocy w projektach legislacji na strategię bardziej skierowaną na egzekwowanie praw, łącznie z programami szkoleniowymi dla sędziów, policji i służb celnych.

| — | Należy podkreślić, że praktyka ta jest skutecznie stosowana w konkretnej dziedzinie służb celnych (DG TAXUD — Dyrekcja Generalna do spraw Podatków i Unii Celnej) Istnieje wiele porozumień dotyczących współpracy w zakresie służby celnej, które m.in. dotyczą zasadniczego narzędzia egzekwowania praw własności intelektualnej (kontrola celna podrabianych towarów). Porozumienia z Indiami i Chinami (wkrótce ma zostać zawarte nowe) dają pozytywne wyniki, jeśli chodzi o szkolenie i przekazywanie tym krajom naszego doświadczenia i metod. Ponadto pokazują one, w jaki sposób można bazować na istniejących wymogach TRIPs (por. kontrola towarów wywożonych oraz tranzytowych obok kontroli towarów przywożonych). Prawdopodobnie podobne porozumienie zostanie zawarte z Japonią jeszcze w 2004 r. |
| --- | --- |

—

Należy podkreślić, że praktyka ta jest skutecznie stosowana w konkretnej dziedzinie służb celnych (DG TAXUD — Dyrekcja Generalna do spraw Podatków i Unii Celnej) Istnieje wiele porozumień dotyczących współpracy w zakresie służby celnej, które m.in. dotyczą zasadniczego narzędzia egzekwowania praw własności intelektualnej (kontrola celna podrabianych towarów). Porozumienia z Indiami i Chinami (wkrótce ma zostać zawarte nowe) dają pozytywne wyniki, jeśli chodzi o szkolenie i przekazywanie tym krajom naszego doświadczenia i metod. Ponadto pokazują one, w jaki sposób można bazować na istniejących wymogach TRIPs (por. kontrola towarów wywożonych oraz tranzytowych obok kontroli towarów przywożonych). Prawdopodobnie podobne porozumienie zostanie zawarte z Japonią jeszcze w 2004 r.

| — | Wymiana pomysłów i informacji z innymi kluczowymi dostarczycielami współpracy technicznej, takimi jak WIPO, USA, Japonia i niektóre Kraje Członkowskie w celu uniknięcia powielania wysiłków i dzielenia się najlepszą praktyką. |
| --- | --- |

—

Wymiana pomysłów i informacji z innymi kluczowymi dostarczycielami współpracy technicznej, takimi jak WIPO, USA, Japonia i niektóre Kraje Członkowskie w celu uniknięcia powielania wysiłków i dzielenia się najlepszą praktyką.

| — | Ulepszenie mechanizmów dialogu z: (a) WCO (koordynacja — DG TAXUD), aby ocenić zgodność ich pomocy technicznej z naszym stanowiskiem i komplementarność z naszymi programami; (b) WIPO i innymi dostarczycielami pomocy (Europejskie Biuro Patentowe, Biuro Znaków i Wzorów Towarowych UE itp.) w celu wymiany informacji i lepszej koordynacji strategii. |
| --- | --- |

—

Ulepszenie mechanizmów dialogu z: (a) WCO (koordynacja — DG TAXUD), aby ocenić zgodność ich pomocy technicznej z naszym stanowiskiem i komplementarność z naszymi programami; (b) WIPO i innymi dostarczycielami pomocy (Europejskie Biuro Patentowe, Biuro Znaków i Wzorów Towarowych UE itp.) w celu wymiany informacji i lepszej koordynacji strategii.

| — | Współpraca techniczna stanowi także ważny element Porozumienia TRIPs (art. 67) „wpasowuje” się w cele agendy rozwoju z Doha. Można uznać, że przyjmuje ona inicjatywę skierowaną na egzekwowanie prawa własności intelektualnej w tych ramach. |
| --- | --- |

—

Współpraca techniczna stanowi także ważny element Porozumienia TRIPs (art. 67) „wpasowuje” się w cele agendy rozwoju z Doha. Można uznać, że przyjmuje ona inicjatywę skierowaną na egzekwowanie prawa własności intelektualnej w tych ramach.

5)   Rozstrzyganie sporów/sankcje

Żaden przepis nie jest w istocie skuteczny bez groźby sankcji. Kraje, gdzie systematycznie narusza się prawa własności intelektualnej i których władze nie podejmują żadnych skutecznych działań aby przeciwdziałać temu problemowi mogłyby zostać publicznie napiętnowane. W ostateczności należy rozważyć odwołanie się do mechanizmów rozstrzygania sporów uwzględnionych w porozumieniach dwu- i wielostronnych.

Istniejący mechanizm rozporządzenia dotyczącego barier handlowych (13) mógłby stanowić punkt wyjścia. Rozporządzenie dotyczące barier handlowych (Trade Barriers Regulation — TBR) jest prawnym instrumentem dającym przedsiębiorstwom i przemysłowi wspólnotowemu prawo wniesienia skargi, która zobowiązuje Komisję do zbadania sprawy i ocenienia, czy istnieją dowody na naruszenie międzynarodowych przepisów handlowych powodujących niekorzystne skutki handlowe. Efektem procedury będzie wspólnie uzgodnione rozwiązanie lub odwołanie się do arbitrażu.

TBR ma szerokie zastosowanie i obejmuje nie tylko towary, lecz również do pewnego stopnia prawa własności intelektualnej i usługi, kiedy naruszenie przepisów dotyczących tych praw ma wpływ na handel pomiędzy UE i krajem trzecim.

Można również rozważyć odwołanie się do innych mechanizmów związanych z handlem, np. UE wprowadza podobne instrumenty w coraz większej liczbie porozumień dwustronnych, które uruchamia się w przypadkach niezgodności z wymaganymi (naj)wyższymi standardami ochrony praw własności intelektualnej.

Nieskuteczne egzekwowanie wynika częściej nie tyle ze sposobu, w jaki przepisy (nie) są de facto stosowane przez kompetentne władze, ile z braku prawodawstwa lub rażącej sprzeczności prawodawstwa z wymogami TRIPs. Jeśli jest to działanie systematyczne, postępowanie arbitrażowe może być zasadne.

Określone działania:

| — | Przypominanie posiadaczom praw o możliwości skorzystania z mechanizmu TBR, w przypadkach kiedy istnieją dowody na naruszenie TRIPs lub (naj)wyższych standardów zgodnie z dwustronnymi porozumieniami pomiędzy UE a krajami trzecimi. Mechanizm uruchomiony zostaje przez wniesienie skargi. |
| --- | --- |

—

Przypominanie posiadaczom praw o możliwości skorzystania z mechanizmu TBR, w przypadkach kiedy istnieją dowody na naruszenie TRIPs lub (naj)wyższych standardów zgodnie z dwustronnymi porozumieniami pomiędzy UE a krajami trzecimi. Mechanizm uruchomiony zostaje przez wniesienie skargi.

| — | Komisja jest gotowa, w wyraźnie uzasadnionych przypadkach, z urzędu zastosować mechanizm arbitrażu WTO oraz podobne narzędzia rozstrzygania sporów w naszych dwustronnych porozumieniach w przypadku niezastosowania się do wzajemnie uzgodnionych standardów ochrony praw własności intelektualnej. |
| --- | --- |

—

Komisja jest gotowa, w wyraźnie uzasadnionych przypadkach, z urzędu zastosować mechanizm arbitrażu WTO oraz podobne narzędzia rozstrzygania sporów w naszych dwustronnych porozumieniach w przypadku niezastosowania się do wzajemnie uzgodnionych standardów ochrony praw własności intelektualnej.

| — | Rozpatrzenie innych mechanizmów, które można by zastosować w celu obniżenia poziomu naruszania praw własności intelektualnej w państwach trzecich. |
| --- | --- |

—

Rozpatrzenie innych mechanizmów, które można by zastosować w celu obniżenia poziomu naruszania praw własności intelektualnej w państwach trzecich.

6)   Tworzenie partnerstwa publiczno-prywatnego

Wiele przedsiębiorstw i stowarzyszeń od wielu lat aktywnie walczy z piractwem/podrabianiem. Stanowią one bezcenne źródło informacji oraz są głównym partnerem w podejmowaniu inicjatyw podnoszących świadomość. Niektóre z tych jednostek już są obecne i aktywnie działają w większości krajów stwarzających problemy.

Oprócz określonych działań obecnie proponowanych w obrębie Komisji znaleźć można inne przykłady inicjatyw tworzenia partnerstwa publiczno-prywatnego, które pośrednio lub bezpośrednio wiążą się z egzekwowaniem praw własności intelektualnej.

Jeden z projektów obejmował tworzenie centrum przekazu innowacji w celu wspierania przedsiębiorstw zajmujących się transferem technologii (14). W projekcie uczestniczą osoby z dużym doświadczeniem w zakresie ochrony praw własności intelektualnej (udzielanie licencji, transfer praw własności intelektualnej itp.) i mogą one zbierać informacje na temat problemów z egzekwowaniem praw w krajach trzecich. Jak dotąd sieć obejmuje tylko UE, ale rozważa się możliwość rozszerzenia jej na kraje trzecie. Uruchomiono projekt pilotażowy z biurem w Chile.

Działa już także „IPR Help-Desk” (doradztwo w zakresie praw własności intelektualnej) (15), projekt, którego sponsorem jest Komisja, wspierający kreatywność i innowacyjność. Celem Help-Desk nie jest rozpatrywanie skarg, lecz dostarczanie informacji przemysłowi UE. Może zatem udzielać wskazówek przedsiębiorstwom, których prawa mogą być naruszane w krajach trzecich.

Komisja posiada długoletnie doświadczenie w korzystaniu z prywatnych operatorów podczas seminariów i programów szkoleniowych dotyczących w szczególności egzekwowania praw własności intelektualnej na granicy.

Określone działania:

| — | Wspieranie tworzenia lokalnych sieci własności praw intelektualnych obejmujących przedsiębiorstwa, stowarzyszenia i izby handlowe. Ta praktyka jest już obecnie stosowana w pewnych krajach i będzie aktywnie wspierana przez Dyrekcję Generalną ds. Handlu. |
| --- | --- |

—

Wspieranie tworzenia lokalnych sieci własności praw intelektualnych obejmujących przedsiębiorstwa, stowarzyszenia i izby handlowe. Ta praktyka jest już obecnie stosowana w pewnych krajach i będzie aktywnie wspierana przez Dyrekcję Generalną ds. Handlu.

| — | Poprawienie współpracy z przedsiębiorstwami i stowarzyszeniami aktywnie zwalczającymi piractwo/podrabianie, między innymi poprzez wymianę informacji na temat przyszłych inicjatyw i zapewnienie współuczestnictwa ekspertów Komisji oraz prywatnych jednostek w wydarzeniach organizowanych przez drugą stronę. |
| --- | --- |

—

Poprawienie współpracy z przedsiębiorstwami i stowarzyszeniami aktywnie zwalczającymi piractwo/podrabianie, między innymi poprzez wymianę informacji na temat przyszłych inicjatyw i zapewnienie współuczestnictwa ekspertów Komisji oraz prywatnych jednostek w wydarzeniach organizowanych przez drugą stronę.

7)   Podnoszenie świadomości/korzystanie z naszych doświadczeń

Kolejny ważny wymiar Strategii to dostarczanie lepszej informacji na użytek publiczny. Można to podzielić w sposób następujący:

| (a) | Podnoszenie świadomości użytkowników/konsumentów w krajach trzecich. Należy to robić z dwóch punktów widzenia: (a) propagować korzyści ochrony praw własności intelektualnej w kategoriach propagowania kreatywności, inwestycji, transferu technologii, ochrony tradycji i jakości; (b) informować o niebezpieczeństwach naruszania praw własności intelektualnej dla zdrowia publicznego, ochrony konsumenta, bezpieczeństwa publicznego itp. |
| --- | --- |

(a)

Podnoszenie świadomości użytkowników/konsumentów w krajach trzecich. Należy to robić z dwóch punktów widzenia: (a) propagować korzyści ochrony praw własności intelektualnej w kategoriach propagowania kreatywności, inwestycji, transferu technologii, ochrony tradycji i jakości; (b) informować o niebezpieczeństwach naruszania praw własności intelektualnej dla zdrowia publicznego, ochrony konsumenta, bezpieczeństwa publicznego itp.

| (b) | Podnoszenie świadomości posiadaczy praw. Ponownie z dwóch punktów widzenia: (a) ryzyko handlu w pewnych krajach, gdzie egzekwowanie praw własności intelektualnej jest nieskuteczne, i konieczność podjęcia minimum środków ostrożności, takich jak rejestrowanie praw własności intelektualnej w tych krajach (często małe lub średnie przedsiębiorstwa nawet nie ubiegają się o ochronę ich własności intelektualnej w krajach trzecich, gdzie produkują lub sprzedają swoje towary); (b) konieczność zastosowania dostępnych środków w tych krajach trzecich w celu egzekwowania swoich praw. Kraje członkowskie WTO (z wyjątkiem najmniej rozwiniętych krajów) na pewno wprowadziły minimalne standardy ochrony i egzekwowania praw własności intelektualnej od 2000 r. Oczywiście pierwsze kroki w celu ochrony i egzekwowania praw własności intelektualnej muszą podjąć sami posiadacze praw, stosując w maksymalnym zakresie dostępne mechanizmy, zanim będą mieli prawo do uzasadnionych skarg na temat skuteczności tej ochrony i jej egzekwowania. |
| --- | --- |

(b)

Podnoszenie świadomości posiadaczy praw. Ponownie z dwóch punktów widzenia: (a) ryzyko handlu w pewnych krajach, gdzie egzekwowanie praw własności intelektualnej jest nieskuteczne, i konieczność podjęcia minimum środków ostrożności, takich jak rejestrowanie praw własności intelektualnej w tych krajach (często małe lub średnie przedsiębiorstwa nawet nie ubiegają się o ochronę ich własności intelektualnej w krajach trzecich, gdzie produkują lub sprzedają swoje towary); (b) konieczność zastosowania dostępnych środków w tych krajach trzecich w celu egzekwowania swoich praw. Kraje członkowskie WTO (z wyjątkiem najmniej rozwiniętych krajów) na pewno wprowadziły minimalne standardy ochrony i egzekwowania praw własności intelektualnej od 2000 r. Oczywiście pierwsze kroki w celu ochrony i egzekwowania praw własności intelektualnej muszą podjąć sami posiadacze praw, stosując w maksymalnym zakresie dostępne mechanizmy, zanim będą mieli prawo do uzasadnionych skarg na temat skuteczności tej ochrony i jej egzekwowania.

Określone działania:

| — | Komisja nie posiada środków do samodzielnego prowadzenia szeroko zakrojonych kampanii podnoszenia świadomości w krajach trzecich. Jednak działalność taką można prowadzić za pomocą sposobów wymienionych powyżej, tzn. uwzględniając kwestie praw własności intelektualnej w programach współpracy technicznej i partnerstwie publiczno-prywatnym. |
| --- | --- |

—

Komisja nie posiada środków do samodzielnego prowadzenia szeroko zakrojonych kampanii podnoszenia świadomości w krajach trzecich. Jednak działalność taką można prowadzić za pomocą sposobów wymienionych powyżej, tzn. uwzględniając kwestie praw własności intelektualnej w programach współpracy technicznej i partnerstwie publiczno-prywatnym.

| — | Służby Komisji sponsorowały opracowanie „Wskazówek dotyczących egzekwowania praw własności intelektualnej”. Głównym celem publikacji jest pomoc władzom publicznym krajów rozwijających się i najmniej rozwiniętych we wprowadzeniu systemów i procedur skutecznego egzekwowania praw własności intelektualnej. W publikacji rozważa się szczególnie najczęstsze trudności, jakie kraje te napotykają w egzekwowaniu praw własności intelektualnej, i udziela wskazówek, jak osiągnąć skuteczną i długotrwałą ochronę tych praw, a także podaje pożyteczne źródła, które mogą być pomocne dla władz i właścicieli praw borykających się z tymi problemami. |
| --- | --- |

—

Służby Komisji sponsorowały opracowanie „Wskazówek dotyczących egzekwowania praw własności intelektualnej”. Głównym celem publikacji jest pomoc władzom publicznym krajów rozwijających się i najmniej rozwiniętych we wprowadzeniu systemów i procedur skutecznego egzekwowania praw własności intelektualnej. W publikacji rozważa się szczególnie najczęstsze trudności, jakie kraje te napotykają w egzekwowaniu praw własności intelektualnej, i udziela wskazówek, jak osiągnąć skuteczną i długotrwałą ochronę tych praw, a także podaje pożyteczne źródła, które mogą być pomocne dla władz i właścicieli praw borykających się z tymi problemami.

| — | Wskazówki będą dostępne do użytku publicznego na stronie internetowej Komisji. |
| --- | --- |

—

Wskazówki będą dostępne do użytku publicznego na stronie internetowej Komisji.

8)   Współpraca instytucjonalna

Służby Komisji odpowiedzialne za różne aspekty egzekwowania praw własności intelektualnej wzmocnią koordynację i współpracę w celu zwiększenia roli Komisji. Bez tworzenia dodatkowej biurokracji należy:

| (a) | poprawić wymianę informacji i koordynację służb odpowiedzialnych za różne aspekty egzekwowania praw własności intelektualnej; |
| --- | --- |

(a)

poprawić wymianę informacji i koordynację służb odpowiedzialnych za różne aspekty egzekwowania praw własności intelektualnej;

| (b) | uprościć identyfikację i dostęp jednostek zewnętrznych (właściciele praw, władze krajów trzecich itp.) do służb odpowiedzialnych za konkretny problem ich dotyczący. |
| --- | --- |

(b)

uprościć identyfikację i dostęp jednostek zewnętrznych (właściciele praw, władze krajów trzecich itp.) do służb odpowiedzialnych za konkretny problem ich dotyczący.

Określone działania:

| — | Organizowanie regularnych spotkań między służbami w celu sprawdzania, jak postępuje realizacja inicjatyw w ramach niniejszej strategii, i omawiania uzyskanych wyników oraz wprowadzania nowych inicjatyw. Wzmocnienie współpracy między służbami zajmującymi się problemami pomocy technicznej, aby propagować pomoc związaną z egzekwowaniem praw własności intelektualnej w odpowiednich krajach trzecich. |
| --- | --- |

—

Organizowanie regularnych spotkań między służbami w celu sprawdzania, jak postępuje realizacja inicjatyw w ramach niniejszej strategii, i omawiania uzyskanych wyników oraz wprowadzania nowych inicjatyw. Wzmocnienie współpracy między służbami zajmującymi się problemami pomocy technicznej, aby propagować pomoc związaną z egzekwowaniem praw własności intelektualnej w odpowiednich krajach trzecich.

| — | Aby pomóc stronom trzecim w zrozumieniu podziału zadań między poszczególnymi służbami Komisji: |
| --- | --- |

—

Aby pomóc stronom trzecim w zrozumieniu podziału zadań między poszczególnymi służbami Komisji:

| — | Utworzenie nowej strony internetowej Komisji prezentującej: (a) istniejące prawodawstwo związane z egzekwowaniem praw własności intelektualnej; (b) wademekum egzekwowania praw własności intelektualnej, z punktami kontaktowymi Komisji dla różnych rodzajów praw własności intelektualnej i aspektów ich egzekwowania oraz linkami do stron internetowych różnych służb, które się nimi zajmują. |
| --- | --- |

—

Utworzenie nowej strony internetowej Komisji prezentującej: (a) istniejące prawodawstwo związane z egzekwowaniem praw własności intelektualnej; (b) wademekum egzekwowania praw własności intelektualnej, z punktami kontaktowymi Komisji dla różnych rodzajów praw własności intelektualnej i aspektów ich egzekwowania oraz linkami do stron internetowych różnych służb, które się nimi zajmują.

| — | Wprowadzenie dodatkowych cross-links do istniejących stron internetowych każdej służby zajmującej się pewnymi aspektami praw własności intelektualnej lub pewnymi działami |
| --- | --- |

—

Wprowadzenie dodatkowych cross-links do istniejących stron internetowych każdej służby zajmującej się pewnymi aspektami praw własności intelektualnej lub pewnymi działami

| — | Zapewnienie koordynacji z innymi inicjatywami Komisji związanymi z prawami własności intelektualnej, takimi jak centrum przekazu innowacji i help-desk dotyczący praw własności intelektualnej oraz ich skuteczny wkład do osiągnięcia celu niniejszej Strategii poprzez gromadzenie i rozprowadzanie informacji dla sektora prywatnego. |
| --- | --- |

—

Zapewnienie koordynacji z innymi inicjatywami Komisji związanymi z prawami własności intelektualnej, takimi jak centrum przekazu innowacji i help-desk dotyczący praw własności intelektualnej oraz ich skuteczny wkład do osiągnięcia celu niniejszej Strategii poprzez gromadzenie i rozprowadzanie informacji dla sektora prywatnego.

---

(1)  Dyrektywa 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. jest dostępna pod adresem:

http://europa.eu.int/eur-lex/pri/en/oj/dat/2004/l_195/l_19520040602en00160025.pdf

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. jest dostępna pod adresem:

http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/customs/counterfeit_piracy/files/counterfeit_en.pdf

(3)  Strategia ta nie ma żadnych dodatkowych skutków finansowych dla budżetu Komisji Europejskiej.

(4)  Pojęcie praw własności intelektualnej w niniejszym dokumencie stosuje się w szerszym znaczeniu, tzn. obejmuje ono prawa autorskie i pokrewne oraz znaki towarowe, patenty, wzory, oznaczenia geograficzne, informacje poufne itp.

(5)  Pełne wyniki „Badania dotyczące. egzekwowania praw własności intelektualnej w krajach trzecich” wraz ze szczegółowym sprawozdaniem na temat każdego kraju, dla którego zebrano wystarczającą ilość informacji, są dostępne pod adresem:

http://europa.eu.int/comm/trade/issues/sectoral/intell_property/survey_en.htm

(6)  Cennym źródłem informacji o pochodzeniu, przepływie i charakterze podrabianych lub pirackich towarów przeznaczonych na rynek Unii lub przezeń przechodzących są roczne dane statystyczne na temat towarów pochodzących z krajów trzecich i przechwyconych na granicy Wspólnoty przez służby celne. Raport wydaje DG TAXUD. Dane na 2003 r. znajdują się pod adresem:

http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/customs/counterfeit_piracy/index_en.htm

(7)  Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, załącznik 1C do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (TRIPs, Marrakesh 1994).

(8)  Artykuł 51 porozumienia TRIPs jedynie ustala wymóg wprowadzenia przez Kraje Członkowskie środków celnych dla towarów importowanych.

(9)  Program IPR UE – ASEAN na rzecz ochrony praw własności intelektualnej dotyczy regionu i poszczególnych krajów i obejmuje wszystkie aspekty praw własności intelektualnej. Jego wartość wynosi 5 milionów EUR. Planuje sie dodatkowe 2 miliony EUR na objęcie nim Laosu, Kambodży i Wietnamu. Projekt rozpoczęto w 2000 r. i ma on trwać 5 lat.

(10)  WTO II jest największym programem w Chinach wspieranym przez WTO. Jego wartość wynosi 15 mln euro w okresie 5 lat – Chiny wyraziły gotowość własnego udziału w wysokości dodatkowych 30 %. Proponowany jest rozdział dotyczący ochrony praw własności intelektualnej. Program ma wystartować z końcem 2004 r.

(11)  Projekt ma wspierać drobne inicjatywy w Chinach. Jego wartość wynosi 9,6 mln EUR, a czas trwania 5 lat. Inicjatywy są zgodne z popytem, ale aktywnie zachęca się do włączenia projektów związanych z ochroną praw własności intelektualnej.

(12)  W ramach programu pomocy wspólnotowej na rzecz odbudowy, rozwoju i stabilizacji dla Zach. Bałkanów rozpoczęto projekt rawa Własności Intelektualnej i Przemysłowej' w lipcu 2003. Projekt ma trwać 36 miesięcy a jego wartość wynosi 2,25 mln euro.

(13)  Rozporządzenie Rady (EC) Nr 3286/94 z 22 grudnia 1994 ustanawiające procedury Wspólnoty w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia Wspólnocie korzystania ze swych praw w ramach międzynarodowych przepisów handlowych, szczególnie tych, które ustanowiono pod auspicjamiWTO.

http://europa.eu.int/comm/trade/issues/respectrules/tbr/legis/adgreg06a.htm

(14)  Tym projektem kieruje Dyrekcja Generalna ds. Przedsiębiorczości DG ENTR. Więcej informacji:

http://europa.eu.int/comm/enterprise/innovation/networks.htm#irc

(15)  http://www.ipr-helpdesk.org

---

ZAŁĄCZNIK I

TŁO

1)   Na czym polega problem?

Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej po raz pierwszy ustanawia jeden, kompleksowy i wielostronny zbiór zasad obejmujący wszystkie rodzaje praw własności intelektualnej. Zawiera on szczegółowy rozdział określający minimalne standardy egzekwowania praw własności intelektualnej, jakie muszą przyjąć wszyscy członkowie WTO.

Jednak, choć do dnia dzisiejszego większość członków WTO przyjęło prawodawstwo stosujące takie standardy minimalne (1), poziom piractwa i fałszerstw z każdym rokiem rośnie. W ostatnich lata działania te urosły do skali przemysłowej, ponieważ wiążą się z perspektywą wysokich zysków, przy, często, ograniczonym ryzyku, jakie ponosi sprawca.

Tak więc stało się jasne, że wysiłki WE nie mogą ograniczać się jedynie do monitorowania przy tworzeniu ogólnych ram prawnych w krajach członkowskich WTO. Bardzo ważne jest, aby WE w coraz większym stopniu koncentrowała się na dynamicznym i skutecznym stosowaniu prawodawstwa egzekwującego.

W ostatnich latach w ramach Wspólnoty i na jej granicach zewnętrznych prowadzonych było szereg ważnych inicjatyw. W 1994 r., WE przyjęła tak zwane Rozporządzenie Celne (rozporządzenie (WE) nr 3295/94), zezwalające na kontrolę na granicy przywozu fałszowanych towarów. W 1998 r., Komisja wydała Zieloną Księgę poświęconą zwalczaniu fałszerstw i piractwa na jednolitym rynku. W wyniku reakcji uzyskanych na wydanie Zielonej Księgi, Komisja w dniu 30 listopada 2000 r. przedstawiła Plan Działań. Plan ten stanowi odzwierciedlenie, w formie dyrektywy harmonizującej egzekwowanie praw własności intelektualnej we Wspólnocie, rozporządzenia poprawiającego mechanizmy działań celnych wymierzonych przeciwko towarom podrabianym lub pirackim, ustanowionym w ramach poprzedniego Rozporządzenia Celnego, poszerzenie praw Europolu tak, aby obejmowały piractwo i fałszerstw i badania dotyczące metod gromadzenia, analizowania i porównywania danych dotyczących podrabiania i piractwa (2). Poza tym, Wnioski Prezydencji, jakie wyciągnięto w trakcie Wiosennej Rady Europejskiej w 2003 r. (3), nawołują do większego przeciwdziałania piractwu i fałszerstwom. W wyniku tego, Komisja (DG JAI) zamierza w 2004 r. wdrożyć inicjatywę prawodawczą w formie projektu decyzji ramowej Rady na temat harmonizacji prawa krajowego i sankcji w dziedzinie fałszerstw i piractwa.

Jednak sytuacja poza granicami Wspólnoty wygląda inaczej. Wewnętrzne instrumenty, jakimi dysponują posiadacze prawa we Wspólnocie w przypadku naruszenia ich praw na terenie Wspólnoty lub w przypadku przywozu podrobionych wyrobów do UE stają się bezużyteczne, gdy naruszenie takie nastąpi w państwie trzecim i w wyniku takiego naruszenia towary konsumowane są w tym państwie lub wywożone do innych państw trzecich. Mimo, że do naruszeń takich dochodzi poza Wspólnotą, to mają one bezpośredni, ujemny wpływ na posiadaczy prawa we Wspólnocie.

2)   Dlaczego jest to takie ważne i jak wielkie to ma znaczenie? Dla kogo jest to ważne?

a)   Wspólnota Europejska

Naruszenie praw własności intelektualnej objawiające się pojawieniem się na rynku coraz większych ilości towarów pirackich i podrabianych, ma bardzo negatywny wpływ na wiele różnych dziedzin. Na Wspólnotę, jako rynek tradycyjnie inwestujący bardzo dużo w towary i usługi chronione prawami ochrony intelektualnej i uzyskujący dzięki tym wysiłkom znaczną wartość dodaną, znaczny ujemny wpływ ma słabe egzekwowanie praw własności intelektualnej, nawet jeśli ma to miejsce w państwach trzecich i nawet wtedy, gdy towary lub usługi pirackie/podrobione nie są przeznaczone na rynek wspólnotowy. Poniżej podano niektóre ujemne skutki naruszenia prawa własności intelektualnej:

Gospodarcze i społeczne: Posiadaczy prawa pozbawia się dochodów z inwestycji w obszarze badań i rozwoju, marketingu, wysiłków twórczych, kontroli jakości, itp. Istnieje negatywny wpływ na udział w rynku, wielkość sprzedaży, reputację, zatrudnienie i w końcu na rentowność pewnych działań/przedsiębiorstw opartych na własności intelektualnej. Duża ilość naruszeń praw własności intelektualnej nie sprzyja również inwestycjom zagranicznym i transferowi technologii.

Ochrona zdrowia i konsumenta: Towary pirackie i podrobione produkowane są zazwyczaj przez anonimowe podmioty nie zwracające uwagi na wymogi zdrowotne, bezpieczeństwa i jakościowe i nie zapewniają wparcia posprzedażnego, gwarancji, instrukcji obsługi, itp. ... Problem ten obrazują coraz większe ilości przechwyconych leków, żywności (nawet wody butelkowanej), części do samochodów i samolotów, urządzeń elektrycznych i zabawek.

Porządek publiczny i bezpieczeństwo: W ostatnich latach coraz większym problemem stał się wzrastający udział organizacji przestępczych, a czasami nawet grup terrorystycznych, w dużym międzynarodowym przemycie towarów podrabianych i pirackich. Można to wytłumaczyć tym, że działalność ta jest szczególnie lukratywna i wiąże się z niższym ryzykiem (4) niż w przypadku innych dochodowych dziedzin działalności przestępczej. Skala problemu i kwoty pieniędzy, jakie wchodzą w grę powodują, że sytuacją związaną z piractwem jest zająć się tak samo trudno, jak przemytem narkotyków lub praniem pieniędzy. Europol, Interpol i wiele sił policyjnych we Wspólnocie stworzyło wydziały zajmujące się konkretnie tą dziedziną.

Podatkowe: W związku z tym, że jest to z natury działalność nielegalna i ukryta, w ramach której stosuje się niższe ceny, często pozbawia się państwa podatku dochodowego (VAT, podatku dochodowego, ceł). Zagadnienie to ma szczególne znaczenie w państwach, w których istnieją gałęzie gospodarki znajdujące się pod restrykcyjną kontrolą państwa, takie jak wyroby tytoniowe, napoje alkoholowe, paliwa, itp.

b)   Państwa trzecie

Dlaczego powinno na tym zależeć państwom, w których tradycje związane z prawem własności intelektualnej są słabo zakorzenione, w których istnieje ograniczona liczba posiadaczy prawa i w których czasami znaczna część przemysłu krajowego i handlu odnosi korzyści płynące z popełniania takich wykroczeń?

Odpowiedź na to pytanie nie różni się znacząco od odpowiedzi, jaką udzieliliśmy w przypadku samej Wspólnoty (patrz powyżej). Skutki naruszenia praw własności intelektualnej dla ochrony konsumenta i zdrowia, zorganizowanej przestępczości i utraty dochodów z tytułu podatków są dosyć oczywiste i odczuwa się je bezpośrednio we Wspólnocie i w państwach trzecich, w których popełnia się większość takich wykroczeń. Dlatego państwa te (powinny) być bezpośrednio zainteresowane zwalczaniem piractwa i fałszerstw.

Jednak, jeżeli powrócimy do pierwszego punktu (skutki gospodarcze i społeczne), ktoś powie, że egzekwując ochronę praw własności intelektualnej, które są w posiadaniu przedsiębiorstw wspólnotowych, państwa trzecie nie uzyskają żadnych bezpośrednich korzyści. Wręcz przeciwnie, wydaje się, że wykorzystują one środki dla ochrony inwestycji podmiotów zagranicznych (argument, jaki często podnoszą niektóre kraje). Aby sprzeciwić się takiemu rozumowaniu, WE musi zasygnalizować, że skuteczne egzekwowanie prawa własności intelektualnej (nawet tych, które należą do osób trzecich) jest niezbędnym narzędziem przyciągania inwestycji zagranicznych, transferu technologii i know-how, jak i ochrony lokalnych posiadaczy prawa w krajach rozwijających się i w krajach najmniej rozwiniętych, którzy już cierpią z powodu zagarnięcia ich własności intelektualnej (5). Jest to kwestia dobrego rządzenia i międzynarodowej wiarygodności, nie mówiąc już o potrzebie wypełnienia zobowiązań WTO i innych zobowiązań międzynarodowych i obustronnych. W perspektywie średnio- i długoterminowej, będzie to stanowiło zachętę dla krajowych twórców, wynalazców i inwestorów i przyczyni się do rozwoju tych krajów.

Niedoszacowanie wartości praw własności intelektualnej powoduje nieskuteczne ich egzekwowanie. Dla poprawy tego aspektu systemu praw własności intelektualnej, dla niektórych (szybko) rozwijających się krajów korzystne byłoby ustalenie wartości tych gałęzi przemysłu, które bazują przede wszystkim na prawie własności intelektualnej (6). Dzięki temu można będzie ustalić wartość praw własności intelektualnej w kontekście środowiska gospodarczego kraju jak i w kontekście wzrostu i rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturalnego.

Jednak ostatnio mieliśmy przykłady krajów, w których pojawienie się konkurencyjnej i coraz bardziej wyrafinowanej gospodarki stwarza potrzebę skutecznej ochrony własności intelektualnej przed naruszeniami mającymi miejsce w kraju i za granicą.

Wydaje się, że władze w większości najbardziej „problematycznych” krajów, mają pełną świadomość znaczenia praw własności intelektualnej dla rozwoju danego kraju i krajowi posiadacze praw domagają się egzekwowania praw własności intelektualnej tak samo rygorystycznie jak zagraniczni posiadacze praw. Problem polega na tym, że przemysł zajmujący się piractwem/fałszerstwami stanowi istotną część ich gospodarki. Dlatego wyraźnie widać, że istnieje szerszy kontekst, na który nie można patrzeć jedynie przez pryzmat własności intelektualnej. Problem ten można rozwiązać jedynie poprzez kompleksową politykę prowadzoną na szczeblu władz krajowych, regionalnych i lokalnych.

3)   Które prawa własności intelektualnej są naruszane i które sektory przemysłu są najbardziej tym dotknięte?

Większość z nich. Jednym z częstych błędnych poglądów jest to, że piractwo i podrabianie ma głównie ujemny wpływ na niektóre marki luksusowe, sportowe i odzieżowe, płyty CD i DVD z muzyką i oprogramowaniem i poza tym na niewiele innych towarów. W rzeczywistości, na dużą skalę naruszana jest prawie każda własność intelektualna, a różnorodność produktów podrabianych obejmuje zarówno pudełka na płatki śniadaniowe poprzez rośliny i nasiona, poczynając od części zamiennych do samolotów poprzez okulary słoneczne, od papierosów do leków, od baterii typu AA do całych stacji benzynowych. Istnieje takie samo prawdopodobieństwo, że poszkodowani zostaną zarówno wielcy producenci oprogramowania jak i mali producenci niektórych gatunków herbaty. Coroczne dane statystyczne publikowane przez służby celne Wspólnoty dotyczące ilości i charakteru przechwytywanych towarów pirackich i podrabianych pochodzących z państw trzecich stanowią źródło szczegółowych i rzetelnych informacji na temat skali i narastania tego problemu (7).

Komisja uważa, że duża większość problemów, mających ujemny wpływ na posiadaczy różnych rodzajów praw własności intelektualnej jest wspólna i dlatego najskuteczniejszym sposobem na ich zwalczenie jest strategia zintegrowana. Zaproponowana strategia ma na celu poprawę egzekwowania praw skierowanych przeciwko naruszeniom wszelkiego rodzaju własności intelektualnej (praw autorskich, znaków handlowych, oznaczeń geograficznych, patentów, wzorów przemysłowych, itp.).

4)   W jaki sposób określić państwa „priorytetowe”?

Istnieje parę różnych kryteriów dla określenia państw najbardziej problematycznych w kontekście egzekwowania praw własności intelektualnej (8). Kraje te można podzielić na: a) kraje źródłowe; b) kraje tranzytowe oraz c) kraje docelowe. Rodzaj środków, jakie są najskuteczniejsze, różni się w zależności od danej grupy krajów.

a)   Kraje źródłowe

To kraje, w których produkcja wyrobów pirackich i podrabianych zarówno do konsumpcji krajowej jak i na eksport przybiera niepokojące rozmiary. Szczególna trudność w wykryciu źródła naruszenia praw własności intelektualnej może istnieć w przypadku piractwa cyfrowego prowadzonego się przez Internet.

W krajach tych szczególnie ważne jest, aby poprawić ogólną skuteczność i koordynację policji, sądów, służb celnych i administracji. Ważne jest również, aby zapewnić, że ramy prawne oferują sankcje odstraszające.

b)   Kraje tranzytowe

Jednak dla pełnego obrazu, nie powinno się koncentrować wyłącznie na krajach naruszających prawa własności intelektualnej z powodu masowej produkcji produktów podrabianych, co ma miejsce na ich terytorium, lecz również na tych, które stanowią ogniwo pośrednie. Do tej kategorii zalicza się kraje, które wydają się być głównym miejscem pochodzenia przechwyconych towarów podrabianych we Wspólnocie, problem pojawia się głównie z powodu przepływu podrobionych towarów w tranzycie a nie produkowania takich towarów w kraju. Jednak duża ilość towarów pochodzących z tych krajów wskazuje na wadliwe egzekwowanie prawa, przynajmniej na etapie kontroli granicznej. Zorganizowane siatki przestępcze wykorzystują tę słabość w celu stworzenia różnych tras przemytu, ukrywając tym samym faktyczne miejsce pochodzenia towarów.

Wielkość przemytu powinno się znacznie zmniejszyć poprawiając środki dostępne na granicy i skuteczność władz celnych, w szczególności jeśli chodzi o tranzyt towarów.

c)   Kraje docelowe

Ważne jest również, aby w ramach strategii zwalczania łamania praw własności intelektualnej, uwzględnić te kraje, które uznano za główne miejsca docelowe przywozu towarów podrabianych lub służące głównie jako rynek na takie produkty.

Towary podrabiane sprzedaje się w znacznych ilościach prawie we wszystkich krajach. Trudność w ustaleniu krajów będących głównym rynkiem na towary pirackie polega na tym, że jest to bardzo szeroki problem, choć niekiedy z różnych (czasami sprzecznych) powodów: ponieważ są zbyt ubogie, aby kupić własność, jaką chroni prawo własności intelektualnej, ponieważ praktyka taka jest akceptowana lub przynajmniej nie potępiana, ponieważ produkują ich duże ilości, ponieważ czasami nie da się odróżnić produktu prawdziwego od podrobionego lub ponieważ podróbki są tańsze. Dlatego istnieje potrzeba skoncentrowania środków na głównych rynkach legalnych wspólnotowych posiadaczy praw, którzy w największym stopniu są dotknięci łamaniem praw własności intelektualnej.

Aby stawić czoła problemowi konsumpcji towarów pirackich i podrabianych, potrzeba powziąć wysiłek na rzecz podwyższania świadomości społecznej w zakresie negatywnego wpływu takich praktyk i związanego z nimi ryzyka. Potrzebne są również skuteczniejsze kontrole celne przywożonych towarów i skuteczniejsza reakcja policji i sądów przeciwko siatkom i osobom zajmującym się handlem takimi towarami na dużą skalę.

5)   Jaka sytuacja panuje we Wspólnocie?

Ogólnie rzecz ujmując, Wspólnota i jej Państwa Członkowskie znane są z bardzo wysokich standardów ochrony i egzekwowania praw własności intelektualnej, jak to wykazuje dorobek, a w szczególności ostatnie wysiłki opisane w powyższym punkcie 1). Również, jeśli chodzi o praktykę, to sprawozdania takie jak to publikowane rokrocznie przez Dyrekcję Generalną do spraw Podatków i Unii Celnej (9) stanowią wyraźny obraz wyników, jakie uzyskują władze każdego Państwa Członkowskiego w związku z przechwytywaniem podrabianych towarów na granicach.

Jednak poziom egzekwowania prawa we Wspólnocie w zależności od Państwa Członkowskiego jest różny. Niektóre Państwa Członkowskie wciąż muszą uczynić więcej dla poprawy aktualnej sytuacji i zmniejszenia produkcji i sprzedaży towarów pirackich lub podrabianych. Sytuację tę pomoże poprawić nowa dyrektywa harmonizująca egzekwowanie praw własności intelektualnej we Wspólnocie.

6)   Kim są główni uczestnicy odpowiedzialni za egzekwowanie praw własności intelektualnej w Komisji?

Kompetencje odnośnie różnych aspektów egzekwowania praw własności intelektualnej posiadają różne dyrekcje generalne (DG) Komisji. Krótko mówiąc:

| — | DG ds. Handlu zajmuje się wymiarem zewnętrznym (wielostronnym i dwustronnym) tego zagadnienia, tzn. egzekwowaniem prawa w państwach trzecich. Reprezentuje również Wspólnotę Europejską w ramach WTO i przede wszystkim w Radzie TRIP. |
| --- | --- |

—

DG ds. Handlu zajmuje się wymiarem zewnętrznym (wielostronnym i dwustronnym) tego zagadnienia, tzn. egzekwowaniem prawa w państwach trzecich. Reprezentuje również Wspólnotę Europejską w ramach WTO i przede wszystkim w Radzie TRIP.

| — | DG ds. Rynku Wewnętrznego (MARKT) odpowiada za politykę UE w zakresie własności intelektualnej i przemysłowej i prawodawstwo oraz reprezentuje i prowadzi negocjacje w imieniu Wspólnoty Europejskiej w różnych komitetach w WIPO (Światowej Organizacji Własności Intelektualnej). DG ds. Rynku Wewnętrznego była autorem powyższej dyrektywy egzekwującej. |
| --- | --- |

—

DG ds. Rynku Wewnętrznego (MARKT) odpowiada za politykę UE w zakresie własności intelektualnej i przemysłowej i prawodawstwo oraz reprezentuje i prowadzi negocjacje w imieniu Wspólnoty Europejskiej w różnych komitetach w WIPO (Światowej Organizacji Własności Intelektualnej). DG ds. Rynku Wewnętrznego była autorem powyższej dyrektywy egzekwującej.

| — | DG ds. Rolnictwa (AGRI) odpowiada za politykę wewnętrzną i zewnętrzną UE i prawodawstwo UE dotyczące oznaczeń geograficznych w rolnictwie i prowadzi w tych kwestiach negocjacje. |
| --- | --- |

—

DG ds. Rolnictwa (AGRI) odpowiada za politykę wewnętrzną i zewnętrzną UE i prawodawstwo UE dotyczące oznaczeń geograficznych w rolnictwie i prowadzi w tych kwestiach negocjacje.

| — | DG Podatki i Unia Celna (TAXUD) reguluje egzekwowanie praw własności intelektualnej na granicach zewnętrznych Wspólnoty. DG TAXUD stworzyła powyższe Rozporządzenie Celne. |
| --- | --- |

—

DG Podatki i Unia Celna (TAXUD) reguluje egzekwowanie praw własności intelektualnej na granicach zewnętrznych Wspólnoty. DG TAXUD stworzyła powyższe Rozporządzenie Celne.

| — | DG Sprawiedliwość i Sprawy Wewnętrzne (JAI) jest współodpowiedzialna w zakresie regulacji, gdy egzekwowanie praw własności intelektualnej wiąże się ze stosowaniem prawa na terenie Wspólnoty i poza nią. Specjalnymi działaniami „w terenie” w tym obszarze zajmuje się Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF). |
| --- | --- |

—

DG Sprawiedliwość i Sprawy Wewnętrzne (JAI) jest współodpowiedzialna w zakresie regulacji, gdy egzekwowanie praw własności intelektualnej wiąże się ze stosowaniem prawa na terenie Wspólnoty i poza nią. Specjalnymi działaniami „w terenie” w tym obszarze zajmuje się Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

| — | DG ds. Rozwoju (DEV) oraz DG ds. Stosunków Zewnętrznych (RELEX) koordynują na szczeblu centralnym i poprzez delegacje UE w państwach trzecich pomoc wspólnotową dla krajów rozwijających się i najmniej rozwiniętych, również w dziedzinie handlu, podczas gdy DG ds. Pomocy UE (AIDCO) kieruje programami pomocy technicznej. |
| --- | --- |

—

DG ds. Rozwoju (DEV) oraz DG ds. Stosunków Zewnętrznych (RELEX) koordynują na szczeblu centralnym i poprzez delegacje UE w państwach trzecich pomoc wspólnotową dla krajów rozwijających się i najmniej rozwiniętych, również w dziedzinie handlu, podczas gdy DG ds. Pomocy UE (AIDCO) kieruje programami pomocy technicznej.

| — | Na końcu, DG ds. Przedsiębiorstw (ENTR), jest kluczowym partnerem jako podmiot zarządzający Help Desk ds. praw własności intelektualnej (10) i z racji swoich bliskich kontaktów w przemysłem (tzn. ze znaczną liczbą posiadaczy prawa własności intelektualnej). |
| --- | --- |

—

Na końcu, DG ds. Przedsiębiorstw (ENTR), jest kluczowym partnerem jako podmiot zarządzający Help Desk ds. praw własności intelektualnej (10) i z racji swoich bliskich kontaktów w przemysłem (tzn. ze znaczną liczbą posiadaczy prawa własności intelektualnej).

Mając na uwadze skuteczność obecnej strategii, jest to niezwykle istotny punkt. Rola DG ds. Handlu i innych DG odpowiadających za pozostałe kwestie w kontekście egzekwowania praw własności intelektualnej w państwach trzecich jest istotna i właściwie zdefiniowana. Jednak większość zagadnień z zakresu odpowiedzialności „operacyjnej” w zwalczaniu piractwa i fałszerstw leży w gestii Państw Członkowskich lub innych DG. Najbardziej widoczne i/lub najszybsze wyniki w tej walce zawsze uzyskują władze celne, policja, sądy krajowe, jak i poprzez harmonizowanie prawa i procedur oraz tworzenie mechanizmów wymiany informacji na poziomie Wspólnoty. W tych (głównie wewnątrzkrajowych) dziedzinach, DG ds. Handlu może mieć jedynie ograniczony wkład. Jednak, jeśli chodzi o egzekwowanie prawa w państwach trzecich, sytuacja wygląda inaczej. W tym przypadku, DG ds. Handlu i służby Komisji odpowiedzialne za pozostałe dziedziny w tej sferze we współpracy z delegacjami WE znajdującymi się w państwach trzecich z pewnością mogą odgrywać kluczową rolę we wdrożeniu zadań, jakie proponuje niniejsza strategia.

---

(1)  Kraje najmniej rozwinięte przynajmniej do 2006 r. muszą przyjąć prawodawstwo zgodne z wymaganiami TRIP.

(2)  Egzemplarz dostępny po przesłaniu wniosku do MARKT-E4@cec.eu.int

(3)  Wiosenna Rada Europejska w 2003 r.: Konkluzje Prezydencji:

| „37. | Rada Europejska wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do poprawy stosowania praw własności intelektualnej, poprzez podjęcie działań zmierzających ku zwalczaniu fałszerstw i piractwa, które powodują osłabienie rozwoju rynku towarów i usług cyfrowych i do ochrony patentów na wynalazki stosowane w komputerach ...” |
| --- | --- |

„37.

(4)  W wielu krajach inna lukratywna działalność przestępcza taka jak przemyt narkotyków wiąże się z wielkim ryzykiem (nawet karą śmierci) i do walki z nią wykorzystuje się znaczne środki, natomiast przemyt fałszywych towarów postrzega się jako praktykę stosunkową nieszkodliwą.

4

(5)  Cf. przypadki fałszerstw pewnych marek wina ryżowego w Chinach lub znanej marki lokalnego sosu z ryb w Wietnamie.

5

Cf.

(6)  Służby Komisji opublikowały w 2003 r. studium zatytułowane Gospodarcze znaczenie praw autorskich

6

Gospodarcze znaczenie praw autorskich

(http://www.europa.eu.int/comm/internal_market/en/intprop/index.htm).

Niektóre kraje, takie jak USA i Finlandia, opracowują takie dokumenty dla przemysłu zajmującego się prawami autorskimi („Przemysł praw autorskich w gospodarce amerykańskiej – Stephen E. Siwek i Gale Mosteller, opracowane dla Międzynarodowej Ligi Własności Intelektualnej oraz Gospodarcze znaczenie przemysłu praw autorskich w Finlandii, the Finnish Copyright Society”).

Przemysł praw autorskich w gospodarce amerykańskiej

Gospodarcze znaczenie przemysłu praw autorskich w Finlandii

(7)  http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/customs/counterfeit_piracy/index_en.htm

7

(8)  „Kraje priorytetowe” można rozpoznać na podstawie następujących kryteriów:

8

| — | Informacje uzyskane od wspólnotowych posiadaczy praw i z innych źródeł (delegacje, itp.) dotyczące łamania praw własności intelektualnej. |
| --- | --- |

—

Informacje uzyskane od wspólnotowych posiadaczy praw i z innych źródeł (delegacje, itp.) dotyczące łamania praw własności intelektualnej.

| — | Dane dotyczące przejęcia celnego towarów fałszywych na granicach Wspólnoty. |
| --- | --- |

—

Dane dotyczące przejęcia celnego towarów fałszywych na granicach Wspólnoty.

| — | Znaczenie krajów ze względu na rzeczywistą lub potencjalną wielkość handlu ze Wspólnotą. Zaliczenie kraju do jednej lub więcej kategorii oznacza stopień, w jakim sytuacja w danym kraju ma znaczenie dla Wspólnoty. Kraje o obniżonym priorytecie ze względu na handel nie były uznane za kraje priorytetowe. |
| --- | --- |

—

Znaczenie krajów ze względu na rzeczywistą lub potencjalną wielkość handlu ze Wspólnotą. Zaliczenie kraju do jednej lub więcej kategorii oznacza stopień, w jakim sytuacja w danym kraju ma znaczenie dla Wspólnoty. Kraje o obniżonym priorytecie ze względu na handel nie były uznane za kraje priorytetowe.

W każdym przypadku, sytuacja w tej dziedzinie stale się zmienia, w związku z czym wymaga stałego nadzoru i aktualizacji posiadanych na ten temat informacji.

(9)  http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/customs/counterfeit_piracy/index_en.htm

9

(10)  http://www.ipr-helpdesk.org/index.htm

10

---

| 26.5.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/17 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/17

---

Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu tlenku krzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy oraz przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu tlenku krzemu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej

(2005/C 129/04)

Po opublikowaniu zawiadomienia o zbliżającym się terminie wygaśnięcia (1) obowiązujących środków antydumpingowych dotyczących tlenku krzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy („kraje objęte postępowaniem”), Komisja otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu tych środków, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (2) („rozporządzenie podstawowe”). Komisja otrzymała również wniosek o dokonanie przeglądu okresowego obowiązujących środków stosowanych względem przywozu tlenku krzemu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

1.   Wnioski o dokonanie przeglądu

Wnioski te zostały złożone w dniu 24 lutego 2005 r. przez Europejską Radę Przemysłu Chemicznego (CEFIC) („wnioskodawca”) w imieniu producentów reprezentujących 100 % całkowitej wspólnotowej produkcji tlenku krzemu.

2.   Produkt

Produkt będący przedmiotem przeglądu to tlenek krzemu pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy („produkt objęty postępowaniem”), obecnie oznaczony kodem CN 2849 20 00. Kod ten jest podany wyłącznie w celach informacyjnych.

3.   Obowiązujące środki

Obecnie obowiązujące środki są ostatecznym cłem antydumpingowym nałożonym na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1100/2000 (3).

4.   Podstawy dokonania przeglądu

4.1.   Podstawy dokonania przeglądu wygaśnięcia środków

W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo utrzymania się lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu wspólnotowego.

a)   Federacja Rosyjska i Ukraina

Zarzut dotyczący utrzymywania się dumpingu w odniesieniu do Federacji Rosyjskiej jest oparty na porównaniu wartości normalnej, obliczonej na podstawie cen krajowych, z cenami eksportowymi produktu objętego postępowaniem stosowanymi w sprzedaży na wywóz do Wspólnoty.

Biorąc pod uwagę przepisy art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, wnioskodawca ustalił wartość normalną dla Ukrainy na podstawie ceny z odpowiedniego kraju o gospodarce rynkowej, który jest wskazany w pkt 5.1 lit. d) niniejszego zawiadomienia. Zarzut dotyczący kontynuacji dumpingu w odniesieniu do Ukrainy jest oparty na porównaniu wartości normalnej, jak wskazano w poprzednim zdaniu, z cenami eksportowymi produktu objętego postępowaniem stosowanymi w sprzedaży na wywóz do Wspólnoty.

Na tej podstawie, obliczone marginesy dumpingu są znaczne w odniesieniu do Federacji Rosyjskiej i Ukrainy.

Wnioskodawca dostarczył dowody, iż przywóz produktu objętego postępowaniem z Federacji Rosyjskiej i Ukrainy nadal odbywał się w znacznych ilościach.

Zarzuca się, że ilości i ceny przywożonego produktu objętego postępowaniem nadal wywierały, oprócz innych skutków, negatywny wpływ na poziom cen stosowanych przez przemysł wspólnotowy, wpływając negatywnie w istotny sposób na całkowitą wydajność, sytuację finansową i zatrudnienie w przemyśle wspólnotowym.

Wnioskodawca zwraca również uwagę na możliwość dalszego występowania dumpingu wyrządzającego szkodę. W tym zakresie wnioskodawca przedstawia dowód, iż w przypadku zniesienia środków, obecny poziom przywozu produktu objętego postępowaniem prawdopodobnie wzrośnie z powodu istnienia niewykorzystanych zdolności produkcyjnych w Federacji Rosyjskiej i na Ukrainie.

Ponadto, wnioskodawca twierdzi, iż częściowe usunięcie szkody jest możliwe głównie dzięki istnieniu środków oraz, iż jakiekolwiek ponowne wystąpienie znacznego przywozu po cenach dumpingowych z Federacji Rosyjskiej i Ukrainy mogłoby prawdopodobnie doprowadzić do ponownego powstania szkody dla przemysłu wspólnotowego, jeżeli środki zostałyby zniesione.

b)   Chińska Republika Ludowa

Wnioskodawca zwraca uwagę na prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia przywozu produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych z Chińskiej Republiki Ludowej. Biorąc pod uwagę przepisy art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, wnioskodawca ustalił wartość normalną dla Chińskiej Republiki Ludowej na podstawie ceny z odpowiedniego kraju o gospodarce rynkowej, który jest wskazany w pkt 5.1 lit. d) niniejszego zawiadomienia. Zarzut dotyczący kontynuacji dumpingu w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej jest oparty na porównaniu wartości normalnej, jak wskazano w poprzednim zdaniu, z cenami eksportowymi produktu objętego postępowaniem stosowanymi w sprzedaży na wywóz do innych państw trzecich, tj. Japonii i USA.

Na tej podstawie, obliczone marginesy dumpingu są znaczne w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.

Wnioskodawca zwraca również uwagę na możliwość dalszego występowania dumpingu wyrządzającego szkodę. W tym zakresie wnioskodawca przedstawia dowód, iż w przypadku zniesienia środków, obecny poziom przywozu produktu objętego postępowaniem prawdopodobnie wzrośnie z powodu istnienia niewykorzystanych zdolności produkcyjnych i niedawnych inwestycji w zakresie zdolności produkcyjnych w Chińskiej Republice Ludowej.

Ponadto, wnioskodawca twierdzi, iż usunięcie szkody spowodowanej przywozem tlenku krzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej jest możliwe głównie dzięki istnieniu środków oraz, iż jakiekolwiek ponowne wystąpienie znacznego przywozu po cenach dumpingowych z Chińskiej Republiki Ludowej mogłoby prawdopodobnie doprowadzić do ponownego powstania szkody dla przemysłu wspólnotowego, jeżeli środki zostałyby zniesione.

4.2.   Podstawy dokonania przeglądu okresowego

Wnioskodawca twierdzi, iż obecna forma środków, tj. zobowiązanie o charakterze ilościowym, w odniesieniu do przywozu tlenku krzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej jest nieodpowiednia, ponieważ nie zapobiega szkodliwemu efektowi dumpingu i dlatego też powinna być przedmiotem przeglądu.

5.   Procedura

Po konsultacji z Komitetem Doradczym i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia środków i przeglądu okresowego, Komisja niniejszym wszczyna przeglądy zgodnie z art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego.

5.1.   Procedura dotycząca określenia prawdopodobieństwa wystąpienia dumpingu i szkody oraz adekwatności formy środków w odniesieniu do przywozu z Federacji Rosyjskiej

Przegląd wygaśnięcia środków ustali, czy wygaśnięcie środków może doprowadzić do utrzymania lub ponownego wystąpienia dumpingu lub szkody, czy nie. Przegląd okresowy zbada adekwatność formy obowiązujących środków w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem z Federacji Rosyjskiej oraz ustali czy, istnieje potrzeba zmiany formy tych środków.

a)   Kontrola wyrywkowa

Biorąc pod uwagę dużą liczbę stron uczestniczących w niniejszym dochodzeniu, Komisja może podjąć decyzję o zastosowaniu kontroli wyrywkowej, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(i)   Kontrola wyrywkowa dotycząca eksporterów/producentów w Chińskiej Republice Ludowej

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy eksporterzy/producenci lub przedstawiciele działający w ich imieniu są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie następującej informacji o swoim przedsiębiorstwie lub przedsiębiorstwach w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (i) i formie wskazanej w pkt 7 niniejszego zawiadomienia:

| — | nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu i/lub teleksu oraz osoba kontaktowa, |
| --- | --- |

—

nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu i/lub teleksu oraz osoba kontaktowa,

| — | obroty wyrażone w walucie lokalnej oraz wyrażona w tonach wielkość produktu objętego postępowaniem sprzedanego na wywóz do Wspólnoty w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

obroty wyrażone w walucie lokalnej oraz wyrażona w tonach wielkość produktu objętego postępowaniem sprzedanego na wywóz do Wspólnoty w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.,

| — | obroty wyrażone w walucie lokalnej oraz wyrażona w tonach wielkość produktu objętego postępowaniem sprzedanego do innych państw trzecich w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

obroty wyrażone w walucie lokalnej oraz wyrażona w tonach wielkość produktu objętego postępowaniem sprzedanego do innych państw trzecich w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.,

| — | dokładne określenie rodzaju działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produkcji produktu objętego postępowaniem oraz wyrażona w tonach wielkość produkcji produktu objętego postępowaniem, zdolność produkcyjna oraz inwestycje w zakresie zdolności produkcyjnych w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

dokładne określenie rodzaju działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produkcji produktu objętego postępowaniem oraz wyrażona w tonach wielkość produkcji produktu objętego postępowaniem, zdolność produkcyjna oraz inwestycje w zakresie zdolności produkcyjnych w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.,

| — | nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (4) uczestniczących w produkcji i/lub sprzedaży (przeznaczonej na wywóz i/lub krajowej) produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (4) uczestniczących w produkcji i/lub sprzedaży (przeznaczonej na wywóz i/lub krajowej) produktu objętego postępowaniem,

| — | wszelkie inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby, |
| --- | --- |

—

wszelkie inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby,

| — | wskazanie, czy przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa wyrażają zgodę na włączenie ich do próby, co oznacza udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi. |
| --- | --- |

—

wskazanie, czy przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa wyrażają zgodę na włączenie ich do próby, co oznacza udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi.

Ponadto Komisja, w celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby eksporterów/producentów, skontaktuje się z władzami kraju wywozu i wszystkimi znanymi zrzeszeniami eksporterów/producentów.

(ii)   Kontrola wyrywkowa dotycząca importerów

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy importerzy lub przedstawiciele działający w ich imieniu są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie następujących informacji na temat swojego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (i) i formie wskazanej w pkt 7 niniejszego zawiadomienia:

| — | nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu i/lub teleksu oraz osoba kontaktowa, |
| --- | --- |

—

nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu i/lub teleksu oraz osoba kontaktowa,

| — | łączny obrót przedsiębiorstwa wyrażony w euro w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

łączny obrót przedsiębiorstwa wyrażony w euro w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.,

| — | łączna liczba pracowników, |
| --- | --- |

—

łączna liczba pracowników,

| — | dokładne określenie rodzaju działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

dokładne określenie rodzaju działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem,

| — | wielkość wyrażona w tonach i wartość wyrażona w euro odnoszące się do przywozu i odsprzedaży dokonanej we Wspólnocie w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r. przywożonego produktu objętego postępowaniem, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy, |
| --- | --- |

—

wielkość wyrażona w tonach i wartość wyrażona w euro odnoszące się do przywozu i odsprzedaży dokonanej we Wspólnocie w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r. przywożonego produktu objętego postępowaniem, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy,

| — | nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (4) uczestniczących w produkcji i/lub sprzedaży produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (4) uczestniczących w produkcji i/lub sprzedaży produktu objętego postępowaniem,

| — | wszelkie inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby, |
| --- | --- |

—

wszelkie inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby,

| — | wskazanie, czy przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa wyrażają zgodę na włączenie ich do próby, co oznacza udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi. |
| --- | --- |

—

wskazanie, czy przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa wyrażają zgodę na włączenie ich do próby, co oznacza udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi.

Ponadto Komisja skontaktuje się z wszystkimi znanymi zrzeszeniami importerów w celu otrzymania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby importerów.

(iii)   Ostateczny dobór próby

Wszystkie zainteresowane strony pragnące przedstawić jakiekolwiek istotne informacje dotyczące doboru próby muszą tego dokonać w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (ii) niniejszego zawiadomienia.

Komisja zamierza dokonać ostatecznego doboru próby po konsultacji ze stronami objętymi postępowaniem, które wyraziły gotowość do włączenia ich do próby.

Przedsiębiorstwa włączone do próby muszą udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (iii) niniejszego zawiadomienia i muszą współpracować przy dochodzeniu.

W przypadku braku wystarczającej współpracy Komisja może oprzeć swoje ustalenia, zgodnie z art. 17 ust. 4 i 18 rozporządzenia podstawowego, na dostępnych faktach. Ustalenia oparte na dostępnych faktach mogą być mniej korzystne dla strony objętej postępowaniem, zgodnie z wyjaśnieniami w pkt 8 niniejszego zawiadomienia.

b)   Kwestionariusze

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia, Komisja prześle kwestionariusze do przemysłu wspólnotowego oraz do wszystkich zrzeszeń producentów we Wspólnocie, do eksporterów/producentów włączonych do próby w Chińskiej Republice Ludowej, do eksporterów/producentów w Federacji Rosyjskiej i na Ukrainie, do wszystkich zrzeszeń eksporterów/producentów, do importerów i podmiotów gospodarczych włączonych do próby, do wszystkich zrzeszeń importerów i podmiotów gospodarczych wymienionych we wniosku, lub którzy współpracowali podczas dochodzenia prowadzącego do przyjęcia środków będących przedmiotem niniejszego przeglądu, oraz do władz krajów wywozu objętych postępowaniem.

c)   Gromadzenie informacji i przeprowadzanie przesłuchań

Niniejszym wzywa się wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia opinii i informacji innych niż odpowiedzi udzielone na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz dostarczenia dowodów potwierdzających. Wspomniane informacje i potwierdzające dowody muszą wpłynąć do Komisji w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (ii) niniejszego zawiadomienia.

Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane. Wniosek ten powinien zostać złożony w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (iii) niniejszego zawiadomienia.

d)   Wybór kraju o gospodarce rynkowej

W poprzednim dochodzeniu wykorzystano Brazylię jako odpowiedni kraj o gospodarce rynkowej, aby ustalić wartość normalną w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej i Ukrainy. Komisja przewiduje ponowne wykorzystanie Brazylii do tego celu. Niniejszym wzywa się zainteresowane strony do wypowiedzenia się na temat adekwatności wyboru tego kraju w określonym terminie wskazanym w pkt 6 lit. c) niniejszego zawiadomienia.

5.2.   Procedura oceny interesu Wspólnoty

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego i w przypadku potwierdzenia możliwości kontynuacji dumpingu i szkody, ustalenie będzie dotyczyło tego, czy utrzymanie lub uchylenie środków antydumpingowych nie będzie sprzeczne z interesem Wspólnoty. Z tego powodu przemysł wspólnotowy, importerzy i podmioty gospodarcze, ich reprezentatywne zrzeszenia, reprezentatywne organizacje użytkowników i konsumentów, pod warunkiem, iż udowodnią istnienie obiektywnego związku pomiędzy ich działalnością a produktem objętym postępowaniem, mogą, w ogólnym terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (ii) niniejszego zawiadomienia, zgłosić się do Komisji i dostarczyć informacje. Strony, które postąpiły zgodnie z poprzednim zdaniem, mogą wystąpić z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać one wysłuchane, w terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (iii) niniejszego zawiadomienia. Należy zauważyć, iż każda informacja przedstawiona zgodnie z art. 21 zostanie uwzględniona wyłącznie wtedy, gdy będzie poparta rzeczowymi dowodami w czasie jej przedstawiania.

6.   Terminy

a)   Ogólne terminy

(i)   Termin zwracania się przez strony z prośbą o otrzymanie kwestionariusza

Wszystkie zainteresowane strony, które nie współpracowały podczas dochodzenia prowadzącego do przyjęcia środków będących przedmiotem niniejszego przeglądu powinny w jak najszybszym terminie zwrócić się z prośbą o przesłanie kwestionariusza, lecz nie później niż 15 dni po opublikowaniu niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(ii)   Termin zgłaszania się, składania odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz przedkładania innych informacji przez strony

Wszystkie zainteresowane strony, jeżeli ich wnioski mają być uwzględnione podczas dochodzenia, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie i przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu lub przedstawić wszystkie inne informacje w terminie 40 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż korzystanie z większości proceduralnych praw ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym jest uwarunkowane zgłoszeniem się przez stronę w wyżej wymienionym terminie.

Przedsiębiorstwa wybrane do próby muszą przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w terminie wskazanym w pkt 6 lit. b) ppkt (iii) niniejszego zawiadomienia.

(iii)   Przesłuchania

Wszystkie zainteresowane strony mogą również składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję w tym samym terminie 40 dni.

b)   Szczególny termin w odniesieniu do kontroli wyrywkowych

| (i) | Informacje wskazane w pkt 5.1 lit. a) ppkt (i) oraz 5.1 lit. a) ppkt (ii) powinny wpłynąć do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę, iż Komisja zamierza konsultować się ze stronami objętymi postępowaniem, które wyraziły gotowość włączenia ich do próby, na temat jej ostatecznego doboru w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(i)

Informacje wskazane w pkt 5.1 lit. a) ppkt (i) oraz 5.1 lit. a) ppkt (ii) powinny wpłynąć do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę, iż Komisja zamierza konsultować się ze stronami objętymi postępowaniem, które wyraziły gotowość włączenia ich do próby, na temat jej ostatecznego doboru w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (ii) | Wszystkie inne informacje istotne dla doboru próby, o których mowa w pkt 5.1 lit. a) ppkt (ii) muszą wpłynąć do Komisji w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(ii)

Wszystkie inne informacje istotne dla doboru próby, o których mowa w pkt 5.1 lit. a) ppkt (ii) muszą wpłynąć do Komisji w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (iii) | Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez strony włączone do próby muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty powiadomienia ich o włączeniu do próby. |
| --- | --- |

(iii)

Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez strony włączone do próby muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty powiadomienia ich o włączeniu do próby.

c)   Szczególny termin dotyczący wyboru kraju o gospodarce rynkowej

Strony dochodzenia mogą chcieć wypowiedzieć się na temat adekwatności wyboru Brazylii, która, jak wskazano w pkt 5.1 lit. d) niniejszego zawiadomienia, ma być wykorzystana jako kraj o gospodarce rynkowej w celu ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej i Ukrainy. Te opinie muszą wpłynąć do Komisji w terminie 10 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

7.   Zgłoszenia pisemne, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i korespondencja

Wszystkie zgłoszenia i wnioski złożone przez zainteresowane strony muszą być dokonane na piśmie (nie w formie elektronicznej, chyba, że ustalono inaczej) i zawierać nazwę, adres, adres e-mail, numery telefonu i faksu i/lub teleksu zainteresowanej strony. Wszystkie zgłoszenia pisemne, włącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i korespondencja dostarczone przez zainteresowane strony na zasadzie poufności muszą być oznaczone jako „Poufne” (5) oraz, zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, towarzyszy im wersja jawna bez klauzuli poufności, opatrzona klauzulą „DO WGLĄDU DLA ZAINTERESOWANYCH STRON”.

Adres Komisji do celów korespondencji:

| European Commission |
| --- |
| Directorate General for Trade |
| Directorate B |
| Office: J-79 5/16 |
| B-1049 Brussels |
| Fax (32-2) 295 65 05 |

European Commission

Directorate General for Trade

Directorate B

Office: J-79 5/16

B-1049 Brussels

Fax (32-2) 295 65 05

8.   Brak współpracy

W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu lub w inny sposób nie dostarcza niezbędnych informacji w określonym terminie albo znacznie utrudnia dochodzenie, ustalenia tymczasowe lub końcowe, potwierdzające lub przeczące, mogą być dokonane zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, na podstawie dostępnych faktów.

W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te nie są brane pod uwagę i ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów. Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i dlatego też ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być dla wymienionej strony mniej korzystny niż w przypadku gdyby w pełni współpracowała.

9.   Harmonogram dochodzeń związanych z przeglądem wygaśnięcia środków i przeglądem okresowym

Dochodzenia związane z przeglądem wygaśnięcia środków i przeglądem okresowym zostaną zakończone, zgodnie z art. 11 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w terminie 15 miesięcy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 254 z 14.10.2004, str. 3.

(2)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(3)  Dz.U. L 125, 26.5.2000, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 991/2004 (Dz.U. L 182, 19.5.2004, str. 18).

(4)  W celu uzyskania objaśnień dotyczących pojęcia przedsiębiorstw powiązanych prosimy odnieść się do art. 143 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 dotyczącego wprowadzenia w życie Wspólnotowego Kodeksu Celnego (Dz. U. L 253 z 11.10.1993, str. 1).

(5)  Oznacza to, iż dokument służy wyłącznie do użytku wewnętrznego. Jest on chroniony zgodnie z art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001 (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43). Jest to dokument poufny w rozumieniu art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1) i art. 6 Porozumienia WTO w sprawie wykonania art. VI GATT 1994 (Porozumienie antydumpingowe).

---

| 26.5.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/22 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/22

---

Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu alkoholu etylowego pochodzącego z Guatemali i Pakistanu

(2005/C 129/05)

Komisja otrzymała skargę złożoną zgodnie z art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”) (1), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (2), zawierającą domniemanie, że istnieje dumping w przywozie alkoholu etylowego pochodzącego z Guatemali i Pakistanu ( zwanych dalej „państwami, których dotyczy postępowanie”), powodującego istotną szkodę dla przemysłu wspólnotowego.

1.   Skarga

Skarga została złożona dnia 11 kwietnia 2005 r. przez Komitet Producentów Etanolu (UE) (CIEP) (zwany dalej „skarżącym”) w imieniu producentów reprezentujących znaczną część, w tym przypadku powyżej 30 %, całkowitej wspólnotowej produkcji alkoholu etylowego.

2.   Produkt

Produktem przywożonym rzekomo na zasadach dumpingowych jest alkohol etylowy, skażony lub nieskażony, o objętościowej mocy alkoholu 80 % obj. lub większej, pochodzący z Guatemali i Pakistanu (zwany dalej „produktem objętym postępowaniem”), zwykle objęty kodami CN 2207 10 00 i ex 2207 20 00. Powyższe kody CN podane są jedynie dla celów informacyjnych.

3.   Domniemanie dumpingu

Domniemanie dotyczące dumpingu w odniesieniu do Guatemali i Pakistanu jest oparte na porównaniu wartości normalnej, obliczonej na podstawie cen krajowych, z cenami eksportowymi produktu objętego postępowaniem sprzedawanego na wywóz do Wspólnoty.

Na tej podstawie, obliczone marginesy dumpingu są znaczne w odniesieniu do wszystkich państw wywozu, których dotyczy postępowanie.

4.   Domniemanie szkody

Skarżący przedstawił dowody świadczące o tym, że przywóz produktu objętego postępowaniem z Guatemali i Pakistanu ogólnie wzrósł zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i w zakresie udziału w rynku.

Domniemywa się, że ilości i ceny przywożonego produktu objętego postępowaniem, pośród innych konsekwencji, mają negatywny wpływ na udział w rynku, sprzedawane ilości oraz poziom cen stosowanych przez producentów wspólnotowych, w rezultacie w istotny sposób wpływając negatywnie na całkowitą wydajność i sytuację finansową przemysłu wspólnotowego.

5.   Procedura

Po konsultacji z Komitetem Doradczym i ustaleniu, że skarga została złożona przez przemysł wspólnotowy lub w jego imieniu oraz, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania, Komisja niniejszym wszczyna dochodzenie zgodnie z art. 5 rozporządzenia podstawowego.

5.1.   Procedura dotycząca określenia dumpingu i szkody

Dochodzenie ustali, czy produkt objęty postępowaniem pochodzący z Guatemali i Pakistanu jest przywożony na zasadach dumpingowych i czy dumping ten spowodował szkodę.

a)   Kontrola wyrywkowa

Biorąc pod uwagę dużą liczbę stron uczestniczących w postępowaniu, Komisja może podjąć decyzję o zastosowaniu kontroli wyrywkowej, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(i)   Kontrola wyrywkowa dotycząca eksporterów/producentów w Pakistanie

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności dokonania kontroli wyrywkowej, i jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy eksporterzy/producenci, lub przedstawiciele działający w ich imieniu są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie następujących informacji na temat ich przedsiębiorstwa/przedsiębiorstw w terminie określonym w pkt 6 lit. b) ppkt (i) i w formie wskazanej w pkt 7:

| — | nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu i/lub telefaksu oraz osoba kontaktowa, |
| --- | --- |

—

nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu i/lub telefaksu oraz osoba kontaktowa,

| — | obroty, w walucie krajowej, oraz wielkość sprzedaży na wywóz do Wspólnoty rozpatrywanego produktu, w tonach, w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

obroty, w walucie krajowej, oraz wielkość sprzedaży na wywóz do Wspólnoty rozpatrywanego produktu, w tonach, w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.,

| — | obroty, w walucie krajowej, oraz wielkość sprzedaży na rynku krajowym produktu objętego postępowaniem, w tonach, w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

obroty, w walucie krajowej, oraz wielkość sprzedaży na rynku krajowym produktu objętego postępowaniem, w tonach, w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.,

| — | informacje, czy przedsiębiorstwo zamierza wystąpić o ustalenie dla siebie indywidualnego marginesu (3) (tylko producenci mogą się tego domagać), |
| --- | --- |

—

informacje, czy przedsiębiorstwo zamierza wystąpić o ustalenie dla siebie indywidualnego marginesu (3) (tylko producenci mogą się tego domagać),

| — | dokładne określenie rodzaju działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produkcji produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

dokładne określenie rodzaju działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produkcji produktu objętego postępowaniem,

| — | -nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (4) uczestniczących w produkcji i/lub sprzedaży (przeznaczonej na wywóz i/lub krajowej) produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

-nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (4) uczestniczących w produkcji i/lub sprzedaży (przeznaczonej na wywóz i/lub krajowej) produktu objętego postępowaniem,

| — | jakiekolwiek inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby, |
| --- | --- |

—

jakiekolwiek inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby,

| — | wskazanie, czy przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa wyrażają zgodę na włączenie ich do próby, co oznacza udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi. |
| --- | --- |

—

wskazanie, czy przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa wyrażają zgodę na włączenie ich do próby, co oznacza udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi.

Ponadto Komisja, w celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby eksporterów/producentów, skontaktuje się z władzami kraju wywozu i wszystkimi znanymi zrzeszeniami eksporterów/producentów.

(ii)   Kontrola wyrywkowa dotycząca producentów wspólnotowych

Biorąc pod uwagę dużą liczbę producentów wspólnotowych popierających skargę, Komisja stosując kontrolę wyrywkową, zamierza zbadać szkodę, jaką poniósł przemysł wspólnotowy.

W celu umożliwienia Komisji doboru próby, wszyscy producenci wspólnotowi są niniejszym proszeni o dostarczenie następujących informacji na temat ich przedsiębiorstwa/przedsiębiorstw w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (i):

| — | nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu i/lub telefaksu oraz dane osoby kontaktowej, |
| --- | --- |

—

nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu i/lub telefaksu oraz dane osoby kontaktowej,

| — | łączny obrót przedsiębiorstwa wyrażony w euro w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

łączny obrót przedsiębiorstwa wyrażony w euro w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.,

| — | dokładne określenie rodzaju działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produkcji produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

dokładne określenie rodzaju działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produkcji produktu objętego postępowaniem,

| — | wartość sprzedaży produktu objętego postępowaniem, w euro, dokonana na rynku wspólnotowym w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

wartość sprzedaży produktu objętego postępowaniem, w euro, dokonana na rynku wspólnotowym w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.,

| — | wielkość sprzedaży produktu objętego postępowaniem, w tonach, dokonana na rynku wspólnotowym w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

wielkość sprzedaży produktu objętego postępowaniem, w tonach, dokonana na rynku wspólnotowym w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.,

| — | wielkość produkcji produktu objętego postępowaniem, w tonach, w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

wielkość produkcji produktu objętego postępowaniem, w tonach, w okresie od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.,

| — | nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich powiązanych przedsiębiorstw (4) uczestniczących w produkcji i/lub sprzedaży produktu objętego postępowaniem, |
| --- | --- |

—

nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich powiązanych przedsiębiorstw (4) uczestniczących w produkcji i/lub sprzedaży produktu objętego postępowaniem,

| — | jakiekolwiek inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby, |
| --- | --- |

—

jakiekolwiek inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby,

| — | wskazanie, czy przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa wyrażają zgodę na włączenie ich do próby, co oznacza udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi. |
| --- | --- |

—

wskazanie, czy przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa wyrażają zgodę na włączenie ich do próby, co oznacza udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi.

Ponadto Komisja, w celu otrzymania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby producentów wspólnotowych, skontaktuje się ze zrzeszeniem producentów wspólnotowych (CIEP).

(iii)   Ostateczny dobór próby

Wszystkie zainteresowane strony pragnące przedstawić jakiekolwiek istotne informacje dotyczące doboru próby muszą tego dokonać w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (ii).

Komisja zamierza dokonać ostatecznego doboru próby po konsultacji z zainteresowanymi stronami, które wyraziły gotowość do włączenia ich do prób.

Przedsiębiorstwa włączone do próby muszą udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (iii) i muszą współpracować w ramach prowadzonego dochodzenia.

W przypadku braku wystarczającej współpracy Komisja może oprzeć swoje ustalenia, zgodnie z art. 17 ust. 4 i 18 rozporządzenia podstawowego, na dostępnych faktach. Ustalenia oparte na dostępnych faktach mogą być mniej korzystne dla zainteresowanej strony, zgodnie z tym, co wyjaśniono w pkt. 8 niniejszego zawiadomienia.

b)   Kwestionariusze

W celu otrzymania informacji uznanych za niezbędne dla prowadzonego dochodzenia, Komisja prześle kwestionariusze do objętych próbą przedsiębiorstw wspólnotowych oraz do wszystkich zrzeszeń producentów we Wspólnocie, do objętych próbą eksporterów/producentów z Pakistanu, do eksporterów/producentów z Guatemali, do wszystkich zrzeszeń eksporterów/producentów, do objętych próbą importerów, do wszystkich zrzeszeń eksporterów/producentów wymienionych w skardze oraz do władz krajów wywozu, których dotyczy postępowanie.

(i)   Eksporterzy — producenci z Guatemali

Wszystkie zainteresowane strony powinny skontaktować się z Komisją przy użyciu faksu niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (i), aby dowiedzieć się, czy są wymienione w skardze i, jeżeli to konieczne, zwrócić się z prośbą o przesłanie kwestionariusza, biorąc pod uwagę, iż termin ustalony w pkt 6 lit. a) ppkt (ii) ma względem nich zastosowanie.

(ii)   Eksporterzy/producenci z Pakistanu domagający się ustalenia indywidualnego marginesu

Eksporterzy/producenci z Pakistanu domagający się ustalenia indywidualnego marginesu, mając na uwadze zastosowanie art. 17 ust. 3 i art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, muszą przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (ii) niniejszego zawiadomienia. W związku z tym muszą zwrócić się z prośbą o wydanie kwestionariusza w terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (i). Jednakże strony te muszą mieć świadomość, że jeżeli kontrola wyrywkowa zostanie zastosowana w odniesieniu do eksporterów/producentów, Komisja może mimo wszystko podjąć decyzję o niewyliczaniu dla nich indywidualnego marginesu, jeżeli liczba eksporterów/producentów jest tak duża, że indywidualne badania byłyby nadmiernie uciążliwe i uniemożliwiałyby zakończenie dochodzenia na czas.

c)   Zbieranie informacji i przeprowadzanie przesłuchań

Niniejszym wzywa się wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii, przedłożenia informacji innych niż odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz dostarczenia potwierdzających dowodów. Wymienione informacje i potwierdzające dowody muszą wpłynąć do Komisji w terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (ii).

Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane. Wniosek ten powinien zostać złożony w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (iii).

5.2.   Procedura oceny interesu Wspólnoty

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego i w przypadku, gdy domniemanie dumpingu i szkody jest uzasadnione, zostanie podjęta decyzja, czy przyjęcie środków antydumpingowych nie będzie sprzeczne z interesem Wspólnoty. Z tego powodu przemysł wspólnotowy, importerzy, reprezentujące ich zrzeszenia, reprezentatywni użytkownicy i reprezentatywne organizacje konsumentów, pod warunkiem, iż udowodnią istnienie obiektywnego związku pomiędzy ich działalnością a produktem objętym postępowaniem, mogą, w ogólnym terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (ii), zgłosić się do Komisji i dostarczyć informacje. Strony, które postąpiły zgodnie z poprzednim zdaniem, mogą wystąpić z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny być wysłuchane, w terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (iii). Należy zauważyć, iż każda informacja przedstawiona zgodnie z art. 21 zostanie uwzględniona wyłącznie wtedy, gdy będzie poparta rzeczowymi dowodami w chwili jej przedstawiania.

6.   Terminy

a)   Terminy ogólne

(i)   Dla stron zwracających się z prośbą o przesłanie kwestionariusza

Wszystkie zainteresowane strony powinny zwrócić się z prośbą o przesłanie kwestionariusza w jak najszybszym terminie, lecz nie później niż 15 dni po opublikowaniu niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(ii)   Termin zgłaszania się i składania odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz przedkładania innych informacji przez strony

Wszystkie zainteresowane strony, jeżeli ich wnioski mają być uwzględnione podczas dochodzenia, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie i przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu lub przedstawić wszelkie inne informacje w terminie 40 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż korzystanie z większości proceduralnych praw ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym jest uwarunkowane zgłoszeniem się przez stronę w wyżej wymienionym terminie.

Przedsiębiorstwa wybrane do próby muszą przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w terminie wskazanym w pkt. 6 lit. b) ppkt (iii).

(iii)   Przesłuchania

Wszystkie zainteresowane strony mogą składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję również w terminie 40 dni.

b)   Szczególny termin w odniesieniu do kontroli wyrywkowych

| (i) | Informacje wskazane w pkt. 5.1 lit. a) ppkt (i) oraz 5.1 lit. a) ppkt (ii) powinny wpłynąć do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę, iż Komisja zamierza konsultować się ze stronami, które wyraziły gotowość włączenia ich do próby, na temat jej ostatecznego wyboru w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(i)

Informacje wskazane w pkt. 5.1 lit. a) ppkt (i) oraz 5.1 lit. a) ppkt (ii) powinny wpłynąć do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę, iż Komisja zamierza konsultować się ze stronami, które wyraziły gotowość włączenia ich do próby, na temat jej ostatecznego wyboru w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (ii) | Wszystkie inne informacje istotne dla doboru próby, o której mowa w pkt 5.1 lit. a) ppkt (ii) muszą wpłynąć do Komisji w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(ii)

Wszystkie inne informacje istotne dla doboru próby, o której mowa w pkt 5.1 lit. a) ppkt (ii) muszą wpłynąć do Komisji w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (iii) | Kwestionariusze wypełnione przez strony włączone do próby muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty powiadomienia ich o włączeniu do próby. |
| --- | --- |

(iii)

Kwestionariusze wypełnione przez strony włączone do próby muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty powiadomienia ich o włączeniu do próby.

7.   Zgłoszenia pisemne, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i korespondencja

Wszystkie zgłoszenia i wnioski przedłożone przez zainteresowane strony muszą być dokonane na piśmie (nie w formie elektronicznej, chyba, że ustalono inaczej) oraz muszą wskazywać nazwę, adres, adres e-mail, numery telefonu i faksu i/lub teleksu zainteresowanej strony. Wszystkie wnioski pisemne, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i korespondencja dostarczone przez zainteresowane strony na zasadzie poufności są oznakowane „Poufne” (5) oraz, zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, towarzyszy im wersja bez klauzuli poufności, która jest oznakowana „Do wglądu zainteresowanych stron”.

Adres Komisji do celów korespondencji:

| European Commission |
| --- |
| Directorate General for Trade |
| Directorate B |
| Office: J-79 5/16 |
| B-1049 Brussels |
| Fax (32-2) 295 65 05 |

European Commission

Directorate General for Trade

Directorate B

Office: J-79 5/16

B-1049 Brussels

Fax (32-2) 295 65 05

8.   Brak współpracy

W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu lub w inny sposób nie dostarcza niezbędnych informacji w określonym terminie albo znacznie utrudnia dochodzenie, ustalenia tymczasowe lub końcowe, potwierdzające lub przeczące, mogą być dokonane zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, na podstawie dostępnych faktów.

W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te nie są brane pod uwagę i ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów. Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik dla tej strony może być mniej korzystny niż w przypadku gdyby strona ta współpracowała.

9.   Harmonogram dochodzenia

Dochodzenie zostanie zamknięte, zgodnie z art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, w terminie 15 miesięcy począwszy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, tymczasowe środki mogą zostać nałożone nie później niż 9 miesięcy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12.

(3)  O marginesy indywidualne można występować zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego dla przedsiębiorstw nieobjętych kontrolą wyrywkową.

(4)  W celu uzyskania objaśnień dotyczących pojęcia przedsiębiorstw powiązanych prosimy odnieść się do art. 143 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 dotyczącego wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253, 11.10.1993, str.1).

(5)  Oznacza to, iż dokument służy wyłącznie do użytku wewnętrznego. Jest on chroniony zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43). Jest to dokument poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego i art. 6 Porozumienia WTO w sprawie wykonywania art. VI GATT 1994 (Porozumienie antydumpingowe).

---

| 26.5.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/26 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/26

---

JEDNOLITE STOSOWANIE NOMENKLATURY SCALONEJ (CN)

(Klasyfikacja towarów)

(2005/C 129/06)

Noty wyjaśniające przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), ostatnio zmienionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 493/2005 (2)

W „Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich” (3) wprowadza się następujące zmiany:

| | Na str. 318 dodaje się następujące teksty:








  „8514 | Elektryczne piece przemysłowe lub laboratoryjne (włączając działające na zasadzie indukcji lub strat dielektrycznych); inne urządzenia przemysłowe lub laboratoryjne, do obróbki cieplnej materiałów, działające na zasadzie indukcji lub strat dielektrycznych |
| --- | --- | --- |
| 8514 20 80 | Piece i kuchenki dielektryczne
  Kuchenki mikrofalowe typu przeznaczonego do użytku w restauracjach, stołówkach itp., różnią się od urządzeń gospodarstwa domowego objętego pozycją 8516 pod względem ich mocy wyjściowej oraz pojemności kuchenki. Takie kuchenki, posiadające moc wyjściową większą niż 1 000 W lub pojemność kuchenki większą niż 34 litry, uważa się za będące do użytku przemysłowego. Dla kuchenek mikrofalowych zawierających w tej samej obudowie grill lub inny rodzaj kuchenki, wyżej wymieniona moc wyjściowa odnosi się jedynie do mikrofali. Na klasyfikację takiej kombinacji nie wpływa kryterium pojemności kuchenki.
  Kuchenki mikrofalowe posiadające moc wyjściową nie większą niż 1 000 W i pojemność kuchenki nie większą niż 34 litry uważa się za kuchenki będące do użytku domowego (pozycja 8516).” |

Na str. 318 dodaje się następujące teksty:

„8514

Elektryczne piece przemysłowe lub laboratoryjne (włączając działające na zasadzie indukcji lub strat dielektrycznych); inne urządzenia przemysłowe lub laboratoryjne, do obróbki cieplnej materiałów, działające na zasadzie indukcji lub strat dielektrycznych

8514 20 80

Piece i kuchenki dielektryczne

Kuchenki mikrofalowe typu przeznaczonego do użytku w restauracjach, stołówkach itp., różnią się od urządzeń gospodarstwa domowego objętego pozycją 8516 pod względem ich mocy wyjściowej oraz pojemności kuchenki. Takie kuchenki, posiadające moc wyjściową większą niż 1 000 W lub pojemność kuchenki większą niż 34 litry, uważa się za będące do użytku przemysłowego. Dla kuchenek mikrofalowych zawierających w tej samej obudowie grill lub inny rodzaj kuchenki, wyżej wymieniona moc wyjściowa odnosi się jedynie do mikrofali. Na klasyfikację takiej kombinacji nie wpływa kryterium pojemności kuchenki.

Kuchenki mikrofalowe posiadające moc wyjściową nie większą niż 1 000 W i pojemność kuchenki nie większą niż 34 litry uważa się za kuchenki będące do użytku domowego (pozycja 8516).”

| | i








  „8516 50 00 | Kuchenki mikrofalowe
  Patrz Noty wyjaśniające do podpozycji 8514 20 80.” |
| --- | --- | --- |

i

i

„8516 50 00

Kuchenki mikrofalowe

Patrz Noty wyjaśniające do podpozycji 8514 20 80.”

| | Na str. 333 dodaje się punkt 4 w następującym brzmieniu:







  8548 90 90 | Pozostałe







  „4. | Elementy z ferrytu lub innych materiałów ceramicznych (na przykład te stosowane w cyrkulatorach aparatury nadawczej ultra wysokiej częstotliwości lub jako filtr wysokiej częstotliwości w kablach elektrycznych), będące częściami elektrycznymi, nadające się w równym stopniu do zastosowania w maszynach lub urządzeniach objętych innymi pozycjami niniejszego działu.” |
| --- | --- | --- | --- |

Na str. 333 dodaje się punkt 4 w następującym brzmieniu:

Na str. 333 dodaje się punkt 4 w następującym brzmieniu:

8548 90 90

Pozostałe

„4.

Elementy z ferrytu lub innych materiałów ceramicznych (na przykład te stosowane w cyrkulatorach aparatury nadawczej ultra wysokiej częstotliwości lub jako filtr wysokiej częstotliwości w kablach elektrycznych), będące częściami elektrycznymi, nadające się w równym stopniu do zastosowania w maszynach lub urządzeniach objętych innymi pozycjami niniejszego działu.”

---

(1)  Dz. Urz. WE L 256, z dnia 7.9.1987 r., str. 1.

1

(2)  Dz. Urz. WE L 82, z dnia 31.3.2005 r., str. 1.

2

(3)  Dz. Urz. WE C 256 z dnia 23.10.2002 r., str. 1.

3

---

III Powiadomienia

Komisja

| 26.5.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/27 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/27

---

Zmiana do ogłoszenia o przetargu na refundację wywozową do ryżu długoziarnistego B w pełni oczyszczonego sparzonego w przeznaczeniu do niektórych krajów trzecich

(
  „Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej” C 290 z dnia 27 listopada 2004 r.
  )

(2005/C 129/07)

W rozdziale I („Przedmiot”) pkt 2 otrzymuje następujące brzmienie:

| „2. | Całkowita ilość, która może być przedmiotem ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej, zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 584/75 (1) wynosi około 30 000 ton.” |
| --- | --- |

„2.

Całkowita ilość, która może być przedmiotem ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej, zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 584/75 (1) wynosi około 30 000 ton.”

---

(1)  Dz.U. L 61 z 7.3.1975, str. 25. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1948/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 18).

1

---

Sprostowania

| 26.5.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 129/28 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/28

---

Sprostowanie do regulaminu Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących ustanowionej przy Komisji Wspólnot Europejskich

(
  „Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej” C 119 z dnia 20 maja 2005 r.
  )

(2005/C 129/08)

Publikację uzupełnia się następującym tekstem:

„Metody pracy rozszerzonej Komisji Administracyjnej

Kodeks postępowania

Rozszerzenie Unii Europejskiej z dnia 1 maja 2004 r. znacznie zwiększa liczbę uczestników spotkań Komisji Administracyjnej.

Biorąc pod uwagę nową sytuację Kodeks postępowania ma na celu zwiększenie efektywności przygotowywania i przeprowadzania spotkań Komisji Administracyjnej, tak aby umożliwić lepsze wykorzystanie, z konieczności ograniczonego, czasu.

I.   Przygotowywanie spotkań

a)   Dokumenty lepszej jakości

Czas w trakcie spotkań można zaoszczędzić poprzez stosowanie bardziej efektywnych dokumentów, np. noty CASSTM można ograniczyć do 1-2 stron.

Dla dobrego przygotowania spotkania niezbędne jest dostarczenie dokumentów na czas.

Delegacje powinny pamiętać, że na przetłumaczenie dokumentu liczącego poniżej czterech stron potrzeba co najmniej 10 dni. Do czasu potrzebnego na tłumaczenie należy doliczyć tydzień na każde dodatkowe pięć stron.

Delegacje powinny ściśle przestrzegać terminów przedkładania not Sekretariatowi, jak stanowi art. 6 ust. 2 regulaminu.

b)   Organizacja porządku dziennego

Porządek dzienny należy ustalać tak, aby umożliwić delegacjom planowanie składu, uczestnictwa oraz podróży w sposób oszczędzający czas.

Porządek dzienny powinien być ustalony w taki sposób, aby w jak największym stopniu grupować kwestie dotyczące tego samego obszaru zabezpieczenia społecznego i zajmować się nimi kolejno podczas spotkania.

Należy w miarę możliwości unikać wprowadzania zmian do przyjętego już porządku dziennego.

Kiedy tylko jest to możliwe, należy dla każdego punktu porządku dziennego wskazać, czy kwestia ma zostać omówiona, czy chodzi o przyjęcie decyzji.

c)   Lepsze wykorzystanie czasu pomiędzy spotkaniami

Czas między spotkaniami powinien być wykorzystywany konstruktywnie.

Po spotkaniu Komisji Administracyjnej lub jakiejkolwiek podlegającej jej grupy Sekretariat natychmiast rozsyła memorandum określające działania następcze, które należy podjąć, a także terminy przeprowadzenia tych działań przez delegacje.

Przewodniczący z pomocą Sekretariatu podejmuje kroki niezbędne do osiągnięcia postępu prac pomiędzy spotkaniami, np. może nawiązać kontakty w celu eliminacji problemów związanych z konkretnymi kwestiami, tak aby na kolejnym spotkaniu możliwe było przedstawienie propozycji rozwiązania.

II.   Prowadzenie spotkań

a)   Rola Prezydencji

Zadaniem Prezydencji oraz jej Przewodniczącego jest kierowanie pracami Komisji Administracyjnej nie tylko poprzez aktywny udział w ustalaniu porządku dziennego spotkań, lecz również poprzez odgrywanie roli inicjatora dyskusji oraz podejmowanie decyzji w Komisji Administracyjnej.

Każda Prezydencja przedstawia swój program prac Komisji Administracyjnej oraz wyjaśnia w jaki sposób planuje go zrealizować.

Przewodniczący powinien dążyć do organizowania każdego spotkania w sposób zapewniający jak najbardziej efektywne wykorzystanie czasu.

Na początku spotkania Przewodniczący wygłasza krótki wstęp podając w szczególności wszelkie istotne informacje dotyczące organizacji spotkania, wraz z określeniem czasu przewidzianego na poszczególne kwestie.

Jeśli Przewodniczący uzna to za konieczne, biorąc pod uwagę rodzaj potrzebnej dyskusji, może na początku omawiania danej kwestii wyznaczyć delegacjom maksymalny czas na przedstawienie ich opinii. W większości przypadków czas ten nie powinien przekraczać dwóch minut.

Wygłaszanie opinii przez wszystkich uczestników należy do wyjątków. Może ono mieć miejsce tylko w przypadku konkretnych kwestii, z limitem czasowym wyznaczonym przez Przewodniczącego.

Przewodniczący w jak największym stopniu koncentruje dyskusje na konkretnych kwestiach, w szczególności prosząc delegacje o decyzje odnoszące się do tekstów będących wynikiem kompromisu poszczególnych wniosków.

Po omówieniu każdej pozycji porządku dziennego Przewodniczący krótko podsumowuje osiągnięte rezultaty.

b)   Zachowanie delegacji

Delegacje powinny w równym stopniu przyczyniać się do sprawnego przebiegu spotkań.

Delegacje powinny, w szczególności mieć na uwadze następujące zalecenia:

| — | zwięźle wygłaszać opinie i unikać powtarzania uwag wygłoszonych przez przedmówców; |
| --- | --- |

—

zwięźle wygłaszać opinie i unikać powtarzania uwag wygłoszonych przez przedmówców;

| — | delegacje o podobnych opiniach mogą zorganizować konsultacje mające na celu przedstawienie wspólnego stanowiska w danej kwestii przez jednego rzecznika; |
| --- | --- |

—

delegacje o podobnych opiniach mogą zorganizować konsultacje mające na celu przedstawienie wspólnego stanowiska w danej kwestii przez jednego rzecznika;

| — | podczas omawiania tekstów delegacje mogą przedstawiać konkretne projekty wniosków, w miarę możliwości na piśmie, zamiast ograniczać się do wyrażania dezaprobaty dla poszczególnych wniosków; |
| --- | --- |

—

podczas omawiania tekstów delegacje mogą przedstawiać konkretne projekty wniosków, w miarę możliwości na piśmie, zamiast ograniczać się do wyrażania dezaprobaty dla poszczególnych wniosków;

| — | jeśli Przewodniczący nie zarządzi inaczej, delegacje mogą powstrzymać się od wypowiadania zdania, jeżeli zgadzają się z konkretnym wnioskiem; w takim wypadku milczenie oznacza wyrażenie zgody. |
| --- | --- |

—

jeśli Przewodniczący nie zarządzi inaczej, delegacje mogą powstrzymać się od wypowiadania zdania, jeżeli zgadzają się z konkretnym wnioskiem; w takim wypadku milczenie oznacza wyrażenie zgody.

c)   Wykorzystanie technologii

Przewodniczący oraz Sekretariat mogą, kiedy uzna się to za właściwe, wykorzystać urządzenia techniczne do zwiększenia efektywności prowadzenia spotkania.”

---