# Dziennik Urzędowy L 36/2014

| | ISSN 1977-0766
  doi:10.3000/19770766.L_2014.036.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 36 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 576 lutego 2014 |

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2014.036.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 36

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 576 lutego 2014

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 104/2014 z dnia 23 stycznia 2014 r. ustanawiające zakaz połowów żółcicy w obszarze NAFO 3LNO przez statki pływające pod banderą dowolnego państwa członkowskiego Unii Europejskiej | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 105/2014 z dnia 23 stycznia 2014 r. ustanawiające zakaz połowów rajowatych w wodach UE obszarów IIa i IV przez statki pływające pod banderą Belgii | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 106/2014 z dnia 3 lutego 2014 r. ustanawiające zakaz połowów rajowatych w wodach UE obszaru VIId przez statki pływające pod banderą Niderlandów | 5 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 107/2014 z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie wycofania z obrotu dodatków paszowych: chlorek kobaltu (II), heksahydrat; azotan kobaltu (II), heksahydrat i siarczan kobaltu (II), monohydrat oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1334/2003 (
  1
  ) | 7 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 108/2014 z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej tiocyjanian potasu, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (
  1
  ) | 9 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 109/2014 z dnia 5 lutego 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 11 |
| | | DECYZJE |
| | | 2014/56/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2014 r. w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Chorwacji | 13 |
| | | 2014/57/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie powiadomienia przez Węgry o przejściowym planie krajowym, o którym mowa w art. 32 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 502) | 15 |
| | | 2014/58/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 4 lutego 2014 r. zatwierdzająca ograniczenia dotyczące zezwolenia dla jednego produktu biobójczego zawierającego difenakum, zgłoszone przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 496) | 18 |
| | | 2014/59/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące konsumenckich urządzeń laserowych zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (
  1
  ) | 20 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 104/2014 z dnia 23 stycznia 2014 r. ustanawiające zakaz połowów żółcicy w obszarze NAFO 3LNO przez statki pływające pod banderą dowolnego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

1

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 105/2014 z dnia 23 stycznia 2014 r. ustanawiające zakaz połowów rajowatych w wodach UE obszarów IIa i IV przez statki pływające pod banderą Belgii

3

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 106/2014 z dnia 3 lutego 2014 r. ustanawiające zakaz połowów rajowatych w wodach UE obszaru VIId przez statki pływające pod banderą Niderlandów

5

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 107/2014 z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie wycofania z obrotu dodatków paszowych: chlorek kobaltu (II), heksahydrat; azotan kobaltu (II), heksahydrat i siarczan kobaltu (II), monohydrat oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1334/2003 (
  1
  )

1

7

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 108/2014 z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej tiocyjanian potasu, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (
  1
  )

1

9

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 109/2014 z dnia 5 lutego 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

11

DECYZJE

2014/56/UE

*

Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2014 r. w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Chorwacji

13

2014/57/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie powiadomienia przez Węgry o przejściowym planie krajowym, o którym mowa w art. 32 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 502)

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 502)

15

2014/58/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 4 lutego 2014 r. zatwierdzająca ograniczenia dotyczące zezwolenia dla jednego produktu biobójczego zawierającego difenakum, zgłoszone przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 496)

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 496)

18

2014/59/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące konsumenckich urządzeń laserowych zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (
  1
  )

1

20

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 6.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 36/1 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 36/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 104/2014

z dnia 23 stycznia 2014 r.

ustanawiające zakaz połowów żółcicy w obszarze NAFO 3LNO przez statki pływające pod banderą dowolnego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Rady (UE) nr 40/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów na 2013 r. dostępne w wodach UE oraz – dla statków UE – na określonych wodach nienależących do UE w odniesieniu do pewnych stad ryb oraz grup stad ryb, które są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 40/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów na 2013 r. dostępne w wodach UE oraz – dla statków UE – na określonych wodach nienależących do UE w odniesieniu do pewnych stad ryb oraz grup stad ryb, które są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2013 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2013 r.

| (3) | Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2013 r. państwom członkowskim, o których mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państw członkowskich w nim określonych lub zarejestrowane w tych państwach członkowskich. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2014 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 23 z 25.1.2013, s. 54.

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr | 87/TQ40 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Unia Europejska (wszystkie państwa członkowskie) |
| Stado | YEL/3LNO. |
| Gatunek | Żółcica (Limanda ferruginea) |
| Obszar | NAFO 3LNO |
| Data | 19.12.2013 |

Nr

87/TQ40

Państwo członkowskie

Unia Europejska (wszystkie państwa członkowskie)

Stado

YEL/3LNO.

Gatunek

Żółcica (Limanda ferruginea)

Obszar

NAFO 3LNO

Data

19.12.2013

---

| 6.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 36/3 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 36/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 105/2014

z dnia 23 stycznia 2014 r.

ustanawiające zakaz połowów rajowatych w wodach UE obszarów IIa i IV przez statki pływające pod banderą Belgii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Rady (UE) nr 39/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów dla statków UE na 2013 r. w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które nie są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 39/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów dla statków UE na 2013 r. w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które nie są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2013 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2013 r.

| (3) | Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2013 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2014 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 23 z 25.1.2013, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIKI

| Nr | 86/TQ39 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Belgia |
| Stado | SRX/2AC4-C |
| Gatunek | Rajowate (Rajiformes) |
| Obszar | wody UE obszarów IIa oraz IV |
| Data | 17.12.2013 |

Nr

86/TQ39

Państwo członkowskie

Belgia

Stado

SRX/2AC4-C

Gatunek

Rajowate (Rajiformes)

Obszar

wody UE obszarów IIa oraz IV

Data

17.12.2013

---

| 6.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 36/5 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 36/5

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 106/2014

z dnia 3 lutego 2014 r.

ustanawiające zakaz połowów rajowatych w wodach UE obszaru VIId przez statki pływające pod banderą Niderlandów

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Rady (UE) nr 39/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów dla statków UE na 2013 r. w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które nie są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 39/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów dla statków UE na 2013 r. w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które nie są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2013 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2013 r.

| (3) | Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2013 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 lutego 2014 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 23 z 25.1.2013, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr | 85/TQ39 |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | Niderlandy |
| Stado | SRX/07D. |
| Gatunek | Rajowate (Rajiformes) |
| Obszar | wody UE obszaru VIId |
| Data | 10.12.2013 |

Nr

85/TQ39

Państwo członkowskie

Niderlandy

Stado

SRX/07D.

Gatunek

Rajowate (Rajiformes)

Obszar

wody UE obszaru VIId

Data

10.12.2013

---

| 6.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 36/7 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 36/7

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 107/2014

z dnia 5 lutego 2014 r.

w sprawie wycofania z obrotu dodatków paszowych: chlorek kobaltu (II), heksahydrat; azotan kobaltu (II), heksahydrat i siarczan kobaltu (II), monohydrat oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1334/2003

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 10 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. Artykuł 10 tego rozporządzenia przewiduje ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na podstawie dyrektywy Rady 70/524/EWG (2). |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. Artykuł 10 tego rozporządzenia przewiduje ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na podstawie dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

| (2) | Dyrektywą 70/524/EWG zezwolono na bezterminowe stosowanie dodatków paszowych: chlorek kobaltu (II), heksahydrat; azotan kobaltu (II), heksahydrat i siarczan kobaltu (II), monohydrat jako związków pierwiastka śladowego kobalt, zaś warunki zezwolenia na ich stosowanie zostały ostatnio określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1334/2003 (3). Dodatki te zostały następnie wpisane do wspólnotowego rejestru dodatków paszowych jako istniejące produkty zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywą 70/524/EWG zezwolono na bezterminowe stosowanie dodatków paszowych: chlorek kobaltu (II), heksahydrat; azotan kobaltu (II), heksahydrat i siarczan kobaltu (II), monohydrat jako związków pierwiastka śladowego kobalt, zaś warunki zezwolenia na ich stosowanie zostały ostatnio określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1334/2003 (3). Dodatki te zostały następnie wpisane do wspólnotowego rejestru dodatków paszowych jako istniejące produkty zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (3) | W odniesieniu do stosowania wspomnianych dodatków paszowych, należących do grupy pierwiastków śladowych, nie złożono żadnych wniosków o wydanie zezwolenia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 przed upływem terminu przewidzianego w tym przepisie. |
| --- | --- |

(3)

W odniesieniu do stosowania wspomnianych dodatków paszowych, należących do grupy pierwiastków śladowych, nie złożono żadnych wniosków o wydanie zezwolenia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 przed upływem terminu przewidzianego w tym przepisie.

| (4) | Należy zatem wycofać wspomniane dodatki paszowe z obrotu. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem wycofać wspomniane dodatki paszowe z obrotu.

| (5) | W wyniku wycofania tych dodatków paszowych konieczne jest ich skreślenie z pozycji „E 3 Kobalt-Co” w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1334/2003. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1334/2003. |
| --- | --- |

(5)

W wyniku wycofania tych dodatków paszowych konieczne jest ich skreślenie z pozycji „E 3 Kobalt-Co” w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1334/2003. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1334/2003.

| (6) | Należy przewidzieć dla zainteresowanych stron okres przejściowy, w jakim będzie można wykorzystać istniejące zapasy dodatków, które mają zostać wycofane z obrotu, premiksy, mieszanki paszowe i materiały paszowe, które zostały wyprodukowane przy użyciu tych dodatków. |
| --- | --- |

(6)

Należy przewidzieć dla zainteresowanych stron okres przejściowy, w jakim będzie można wykorzystać istniejące zapasy dodatków, które mają zostać wycofane z obrotu, premiksy, mieszanki paszowe i materiały paszowe, które zostały wyprodukowane przy użyciu tych dodatków.

| (7) | Wycofanie z obrotu tych trzech produktów pozostaje bez uszczerbku dla przyznania zezwolenia odnoszącego się do nich lub dla przyjęcia środka dotyczącego ich statusu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(7)

Wycofanie z obrotu tych trzech produktów pozostaje bez uszczerbku dla przyznania zezwolenia odnoszącego się do nich lub dla przyjęcia środka dotyczącego ich statusu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wycofanie

Dodatki paszowe: chlorek kobaltu (II), heksahydrat; azotan kobaltu (II), heksahydrat i siarczan kobaltu (II), monohydrat, należące do grupy „pierwiastki śladowe”, zostają wycofane z obrotu.

Artykuł 2

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1334/2003

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1334/2003 w pozycji E 3 Kobalt-Co skreśla się elementy „Chlorek kobaltu (II), heksahydrat”, „Azotan kobaltu (II), heksahydrat” i „Siarczan kobaltu (II), monohydrat”.

Artykuł 3

Środki przejściowe

1.   Istniejące zapasy produktów, o których mowa w art. 1, mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane jako dodatki paszowe do dnia 26 sierpnia 2014 r.

2.   Premiksy wytwarzane przy użyciu dodatków, o których mowa w ust. 1, mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane do dnia 26 lutego 2015 r.

3.   Mieszanki paszowe i materiały paszowe, które zostały opatrzone etykietami zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 767/2009 do dnia 26 sierpnia 2015 r., i wyprodukowane przy użyciu dodatków, o których mowa w ust. 1, lub przy użyciu premiksów, o których mowa w ust. 2, mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane do wyczerpania zapasów.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

1

(2)  Dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych (Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1334/2003 z dnia 25 lipca 2003 r. zmieniające warunki zezwolenia na kilka dodatków paszowych należących do grupy pierwiastków śladowych (Dz.U. L 187 z 26.7.2003, s. 11).

3

---

| 6.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 36/9 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 36/9

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 108/2014

z dnia 5 lutego 2014 r.

w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej tiocyjanian potasu, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku tiocyjanianu (rodanku) potasu warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją Komisji 2005/751/WE (3). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku tiocyjanianu (rodanku) potasu warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją Komisji 2005/751/WE (3).

| (2) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 6 września 2004 r. Niderlandy otrzymały od Koppert Beheer B.V. wniosek o włączenie substancji czynnej o nazwie tiocyjanian potasu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji 2005/751/WE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 6 września 2004 r. Niderlandy otrzymały od Koppert Beheer B.V. wniosek o włączenie substancji czynnej o nazwie tiocyjanian potasu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji 2005/751/WE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG.

| (3) | Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 27 lipca 2007 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło projekt sprawozdania z oceny. Zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 188/2011 (4) od wnioskodawcy zażądano dodatkowych informacji. Wnioskodawca poinformował w dniu 30 maja 2011 r., że żadne dodatkowe informacje nie są dostępne. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 27 lipca 2007 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło projekt sprawozdania z oceny. Zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 188/2011 (4) od wnioskodawcy zażądano dodatkowych informacji. Wnioskodawca poinformował w dniu 30 maja 2011 r., że żadne dodatkowe informacje nie są dostępne.

| (4) | Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). W dniu 22 października 2012 r. Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski z oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej tiocyjanian potasu (5). Urząd stwierdził luki w danych wymagające dodatkowych informacji od wnioskodawcy. W piśmie z dnia 27 września 2013 r. przedsiębiorstwo Koppert B.V. wycofało swój wniosek o zatwierdzenie tiocyjanianu potasu. |
| --- | --- |

(4)

Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). W dniu 22 października 2012 r. Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski z oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej tiocyjanian potasu (5). Urząd stwierdził luki w danych wymagające dodatkowych informacji od wnioskodawcy. W piśmie z dnia 27 września 2013 r. przedsiębiorstwo Koppert B.V. wycofało swój wniosek o zatwierdzenie tiocyjanianu potasu.

| (5) | Zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) dyrektywy 91/414/EWG państwa członkowskie miały możliwość przyznawania tymczasowych zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tiocyjanian potasu na wstępny okres trzech lat. Decyzją Komisji 2010/457/UE (6) zezwolono państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń na tiocyjanian potasu na okres kończący się najpóźniej w dniu 31 sierpnia 2012 r. Decyzją wykonawczą Komisji 2012/363/UE (7) zezwolono państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń na tiocyjanian potasu na okres kończący się najpóźniej w dniu 31 lipca 2014 r. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) dyrektywy 91/414/EWG państwa członkowskie miały możliwość przyznawania tymczasowych zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tiocyjanian potasu na wstępny okres trzech lat. Decyzją Komisji 2010/457/UE (6) zezwolono państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń na tiocyjanian potasu na okres kończący się najpóźniej w dniu 31 sierpnia 2012 r. Decyzją wykonawczą Komisji 2012/363/UE (7) zezwolono państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń na tiocyjanian potasu na okres kończący się najpóźniej w dniu 31 lipca 2014 r.

| (6) | W związku z wycofaniem wniosku nie należy zatem zatwierdzać tiocyjanianu potasu zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. |
| --- | --- |

(6)

W związku z wycofaniem wniosku nie należy zatem zatwierdzać tiocyjanianu potasu zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

| (7) | Należy zatem cofnąć obowiązujące tymczasowe zezwolenia i nie należy przyznawać nowych zezwoleń. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem cofnąć obowiązujące tymczasowe zezwolenia i nie należy przyznawać nowych zezwoleń.

| (8) | Państwom członkowskim należy przyznać czas na cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tiocyjanian potasu. |
| --- | --- |

(8)

Państwom członkowskim należy przyznać czas na cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tiocyjanian potasu.

| (9) | Jeśli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających tiocyjanian potasu, okres ten powinien upłynąć najpóźniej po osiemnastu miesiącach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(9)

Jeśli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających tiocyjanian potasu, okres ten powinien upłynąć najpóźniej po osiemnastu miesiącach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

| (10) | Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego tiocyjanianu potasu zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. |
| --- | --- |

(10)

Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego tiocyjanianu potasu zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

| (11) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niezatwierdzenie substancji czynnej

Substancja czynna tiocyjanian potasu nie zostaje zatwierdzona.

Artykuł 2

Środki przejściowe

Państwa członkowskie wycofują obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające jako substancję czynną tiocyjanian potasu najpóźniej do dnia 26 sierpnia 2014 r.

Artykuł 3

Okres na zużycie zapasów

Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest możliwie najkrótszy i upływa najpóźniej dnia 26 sierpnia 2015 r.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

2

(3)  Decyzja Komisji 2005/751/WE z dnia 21 października 2005 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia kwasu askorbinowego, jodku potasu i rodanku potasu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 282 z 26.10.2005, s. 18).

3

(4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 188/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do procedury oceny substancji czynnych, które nie znalazły się w obrocie dwa lata po notyfikacji przedmiotowej dyrektywy (Dz.U. L 53 z 26.2.2011, s. 51).

4

(5)  Dziennik EFSA 2013;11(6):2922. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu

5

(6)  Decyzja Komisji 2010/457/UE z dnia 17 sierpnia 2010 r. zezwalająca państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń przyznanych na nowe substancje czynne: Candida oleophila szczep O, jodek potasu i tiocyjanian potasu (Dz.U. L 218 z 19.8.2010, s. 24).

6

Candida oleophila

(7)  Decyzja wykonawcza Komisji 2012/363/UE z dnia 4 lipca 2012 r. zezwalająca państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń przyznanych na nowe substancje czynne: biksafen, Candida oleophila szczep O, fluopyram, halosulfuron, jodek potasu, tiocyjanian potasu i spirotetramat (Dz.U. L 176 z 6.7.2012, s. 70).

7

Candida oleophila

---

| 6.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 36/11 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 36/11

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 109/2014

z dnia 5 lutego 2014 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2014 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 85,7 |
| MA | 50,4 |
| SN | 151,7 |
| TN | 80,0 |
| TR | 100,4 |
| ZZ | 93,6 |
| 0707 00 05 | TR | 124,2 |
| ZZ | 124,2 |
| 0709 91 00 | EG | 91,5 |
| ZZ | 91,5 |
| 0709 93 10 | MA | 52,3 |
| TR | 140,4 |
| ZZ | 96,4 |
| 0805 10 20 | EG | 49,3 |
| MA | 52,0 |
| TN | 48,3 |
| TR | 71,7 |
| ZZ | 55,3 |
| 0805 20 10 | IL | 120,0 |
| MA | 69,2 |
| ZZ | 94,6 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | CN | 60,8 |
| EG | 21,7 |
| IL | 136,0 |
| JM | 113,2 |
| KR | 144,2 |
| MA | 134,7 |
| TR | 80,0 |
| ZZ | 98,7 |
| 0805 50 10 | TR | 77,6 |
| ZZ | 77,6 |
| 0808 10 80 | CN | 73,1 |
| MK | 28,7 |
| US | 163,9 |
| ZZ | 88,6 |
| 0808 30 90 | CN | 46,0 |
| TR | 122,0 |
| US | 134,7 |
| ZA | 93,4 |
| ZZ | 99,0 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

85,7

MA

50,4

SN

151,7

TN

80,0

TR

100,4

ZZ

93,6

0707 00 05

TR

124,2

ZZ

124,2

0709 91 00

EG

91,5

ZZ

91,5

0709 93 10

MA

52,3

TR

140,4

ZZ

96,4

0805 10 20

EG

49,3

MA

52,0

TN

48,3

TR

71,7

ZZ

55,3

0805 20 10

IL

120,0

MA

69,2

ZZ

94,6

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

60,8

EG

21,7

IL

136,0

JM

113,2

KR

144,2

MA

134,7

TR

80,0

ZZ

98,7

0805 50 10

TR

77,6

ZZ

77,6

0808 10 80

CN

73,1

MK

28,7

US

163,9

ZZ

88,6

0808 30 90

CN

46,0

TR

122,0

US

134,7

ZA

93,4

ZZ

99,0

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 6.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 36/13 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 36/13

---

DECYZJA RADY

z dnia 28 stycznia 2014 r.

w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Chorwacji

(2014/56/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 126 ust. 6,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając uwagi przedstawione przez Chorwację,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) państwa członkowskie mają unikać nadmiernego deficytu budżetowego. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) państwa członkowskie mają unikać nadmiernego deficytu budżetowego.

| (2) | Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia dobrego stanu finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu gospodarczego, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. |
| --- | --- |

(2)

Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia dobrego stanu finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu gospodarczego, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

| (3) | Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 126 TFUE oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 (1), które jest częścią paktu stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie przez Radę decyzji o istnieniu nadmiernego deficytu. Załączony do Traktato o Unii Europejskiej i TFUE Protokół nr 12 w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia dotyczące stosowania procedury nadmiernego deficytu. Szczegółowe przepisy i definicje w zakresie stosowania tych postanowień określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2009 (2). |
| --- | --- |

(3)

Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 126 TFUE oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 (1), które jest częścią paktu stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie przez Radę decyzji o istnieniu nadmiernego deficytu. Załączony do Traktato o Unii Europejskiej i TFUE Protokół nr 12 w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia dotyczące stosowania procedury nadmiernego deficytu. Szczegółowe przepisy i definicje w zakresie stosowania tych postanowień określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2009 (2).

| (4) | Zgodnie z art. 126 ust. 5 TFUE, jeżeli Komisja uzna, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić, ma skierować opinię do danego państwa członkowskiego i poinformować o tym odpowiednio Radę. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 126 ust. 5 TFUE, jeżeli Komisja uzna, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić, ma skierować opinię do danego państwa członkowskiego i poinformować o tym odpowiednio Radę.

| (5) | Uwzględniwszy swoje sprawozdanie sporządzone zgodnie z art. 126 ust. 3 TFUE oraz opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego wydaną zgodnie z art. 126 ust. 4 TFUE, Komisja stwierdziła, że w Chorwacji istniał nadmierny deficyt. W związku z tym Komisja skierowała do Chorwacji stosowną opinię i odpowiednio poinformowała o tym Radę w dniu 10 grudnia 2013 r. (3). |
| --- | --- |

(5)

Uwzględniwszy swoje sprawozdanie sporządzone zgodnie z art. 126 ust. 3 TFUE oraz opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego wydaną zgodnie z art. 126 ust. 4 TFUE, Komisja stwierdziła, że w Chorwacji istniał nadmierny deficyt. W związku z tym Komisja skierowała do Chorwacji stosowną opinię i odpowiednio poinformowała o tym Radę w dniu 10 grudnia 2013 r. (3).

| (6) | Zgodnie z art. 126 ust. 6 TFUE Rada ma rozważyć ewentualne uwagi danego państwa członkowskiego przed podjęciem decyzji o istnieniu nadmiernego deficytu, którą powinno poprzedzać dokonanie ogólnej oceny. W przypadku Chorwacji ta ogólna ocena prowadzi do poniższych wniosków. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 126 ust. 6 TFUE Rada ma rozważyć ewentualne uwagi danego państwa członkowskiego przed podjęciem decyzji o istnieniu nadmiernego deficytu, którą powinno poprzedzać dokonanie ogólnej oceny. W przypadku Chorwacji ta ogólna ocena prowadzi do poniższych wniosków.

| (7) | Zgodnie ze zmianą budżetu na 2013 r. i projektem budżetu na 2014 r. (4) przyjętym przez rząd Chorwacji i przesłanym do chorwackiego parlamentu w dniu 14 listopada 2013 r., władze Chorwacji przewidują, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie 5,5 % PKB w 2013 r., po tym gdy w 2012 r. wyniósł 5 % PKB, i oczekują następnie, że utrzyma się na niezmienionym poziomie w 2014 r., a w latach 2015 i 2016 będzie się stopniowo obniżał. Opublikowana w dniu 5 listopada prognoza służb Komisji z jesieni 2013 r. przewiduje, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych ma przekroczyć znacznie wartość referencyjną określoną w Traktacie na poziomie 3 % PKB już w 2013 r., a w latach 2013–2015 wzrośnie do ponad 6 % PKB, o ile nie zostaną podjęte środki zaradcze. Jak wskazano w sprawozdaniu Komisji sporządzonym zgodnie z art. 126 ust. 3 TFUE, zarówno deficyt planowany przez rząd, jak i deficyt prognozowany przez Komisję przekraczają wartość referencyjną i nie są zbliżone do tej wartości. Przekroczenie wartości referencyjnej może być uznane za wyjątkowe w rozumieniu paktu na rzecz stabilności i wzrostu. W szczególności, wynika ono ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej w rozumieniu paktu stabilności i wzrostu. Szacuje się, że poziom działalności gospodarczej obniżył się o niemal 12 % od szczytowego poziomu, który odnotowano w 2008 r. Prognozy przewidują, że realny PKB będzie w dalszym ciągu spadał w 2013 r., a trend ten zacznie się powoli odwracać dopiero w 2014 r. Wzrost produktu potencjalnego – szacowany przez służby Komisji zgodnie ze wspólnie uzgodnioną metodyką – zatrzymał się w 2009 r., a w 2010 roku przyjął wartość ujemną i od tej pory pozostaje ujemny. Obliczona luka produktowa, która odnotowywała wartość ujemną od 2009 r., ma się stopniowo domykać w okresie objętym prognozą, ale pozostanie ujemna jeszcze przez cały rok 2015, co potwierdza, że recesja ma głęboki charakter i przedłuża się. Planowane przekroczenie wartości referencyjnej nie może być jednak uznane za tymczasowe w rozumieniu paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Zgodnie z prognozami władz Chorwacji i prognozą służb Komisji z jesieni 2013 r., deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych pozostanie na poziomie znacznie przekraczającym wartość referencyjną także w latach 2014 i 2015. Przewidziane w TFUE kryterium dotyczące deficytu nie jest zatem spełnione. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie ze zmianą budżetu na 2013 r. i projektem budżetu na 2014 r. (4) przyjętym przez rząd Chorwacji i przesłanym do chorwackiego parlamentu w dniu 14 listopada 2013 r., władze Chorwacji przewidują, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie 5,5 % PKB w 2013 r., po tym gdy w 2012 r. wyniósł 5 % PKB, i oczekują następnie, że utrzyma się na niezmienionym poziomie w 2014 r., a w latach 2015 i 2016 będzie się stopniowo obniżał. Opublikowana w dniu 5 listopada prognoza służb Komisji z jesieni 2013 r. przewiduje, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych ma przekroczyć znacznie wartość referencyjną określoną w Traktacie na poziomie 3 % PKB już w 2013 r., a w latach 2013–2015 wzrośnie do ponad 6 % PKB, o ile nie zostaną podjęte środki zaradcze. Jak wskazano w sprawozdaniu Komisji sporządzonym zgodnie z art. 126 ust. 3 TFUE, zarówno deficyt planowany przez rząd, jak i deficyt prognozowany przez Komisję przekraczają wartość referencyjną i nie są zbliżone do tej wartości. Przekroczenie wartości referencyjnej może być uznane za wyjątkowe w rozumieniu paktu na rzecz stabilności i wzrostu. W szczególności, wynika ono ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej w rozumieniu paktu stabilności i wzrostu. Szacuje się, że poziom działalności gospodarczej obniżył się o niemal 12 % od szczytowego poziomu, który odnotowano w 2008 r. Prognozy przewidują, że realny PKB będzie w dalszym ciągu spadał w 2013 r., a trend ten zacznie się powoli odwracać dopiero w 2014 r. Wzrost produktu potencjalnego – szacowany przez służby Komisji zgodnie ze wspólnie uzgodnioną metodyką – zatrzymał się w 2009 r., a w 2010 roku przyjął wartość ujemną i od tej pory pozostaje ujemny. Obliczona luka produktowa, która odnotowywała wartość ujemną od 2009 r., ma się stopniowo domykać w okresie objętym prognozą, ale pozostanie ujemna jeszcze przez cały rok 2015, co potwierdza, że recesja ma głęboki charakter i przedłuża się. Planowane przekroczenie wartości referencyjnej nie może być jednak uznane za tymczasowe w rozumieniu paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Zgodnie z prognozami władz Chorwacji i prognozą służb Komisji z jesieni 2013 r., deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych pozostanie na poziomie znacznie przekraczającym wartość referencyjną także w latach 2014 i 2015. Przewidziane w TFUE kryterium dotyczące deficytu nie jest zatem spełnione.

| (8) | W projekcie budżetu na 2014 r. rząd przewiduje wzrost wskaźnika długu sektora instytucji rządowych i samorządowych z 58,1 % w 2013 r. do 62 % w 2014 r., a następnie do 64,1 % w 2015 r. i 64,7 % w 2016 r. Dane te są nieznacznie wyższe od danych prognozowanych przez rząd Chorwacji w wytycznych dotyczących polityki gospodarczej i budżetowej z września 2013 r., zgodnie z którymi wskaźnik długu sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie 56,6 % w 2013 r., 60,6 % w 2014 r., 63,4 % w 2015 r. i 65,3 % w 2016 r. W prognozie służb Komisji z jesieni 2013 r. poziom wskaźnika długu sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2013 r. przewidziano na 59,7 %. Przy założeniu kontynuacji dotychczasowego kursu polityki przewiduje się, że w 2014 r. wskaźnik długu sektora instytucji rządowych i samorządowych będzie wyższy niż 60 %, przekraczając tym samym wartość referencyjną określoną w Traktacie na poziomie 60 % PKB. Zgodnie z obecnie dostępnymi informacjami, za sprawą przeprowadzonej w listopadzie 2013 r. emisji obligacji denominowanych w USD wskaźnik długu sektora instytucji rządowych i samorządowych przekroczy próg 60 % PKB jeszcze przed końcem 2013 r. Art. 2 ust. 1a rozporządzenia (WE) 1467/97 przewiduje, że wymóg w ramach kryterium długu ma zostać również uznany za spełniony, jeżeli prognozy budżetowe Komisji wskazują na to, że wymagane zmniejszenie różnicy względem wartości referencyjnej będzie miało miejsce na przestrzeni trzech lat obejmujących dwa lata następujące po ostatnim roku, dla którego są dostępne dane. Prognozy władz Chorwacji, a także prognozy służb Komisji wskazują na tendencję wzrostową wskaźnika długu sektora instytucji rządowych i samorządowych; wzrost ten wynika z utrzymującego się wysokiego deficytu i słabej koniunktury gospodarczej i przewiduje się, że tendencja ta utrzyma się przez cały okres objęty prognozą. Oznacza to, że nie osiągnięto zgodności z wartością odniesienia dotyczącą długu ani z zapisanym w TFUE wymogiem dotyczącym kryterium długu. |
| --- | --- |

(8)

W projekcie budżetu na 2014 r. rząd przewiduje wzrost wskaźnika długu sektora instytucji rządowych i samorządowych z 58,1 % w 2013 r. do 62 % w 2014 r., a następnie do 64,1 % w 2015 r. i 64,7 % w 2016 r. Dane te są nieznacznie wyższe od danych prognozowanych przez rząd Chorwacji w wytycznych dotyczących polityki gospodarczej i budżetowej z września 2013 r., zgodnie z którymi wskaźnik długu sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie 56,6 % w 2013 r., 60,6 % w 2014 r., 63,4 % w 2015 r. i 65,3 % w 2016 r. W prognozie służb Komisji z jesieni 2013 r. poziom wskaźnika długu sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2013 r. przewidziano na 59,7 %. Przy założeniu kontynuacji dotychczasowego kursu polityki przewiduje się, że w 2014 r. wskaźnik długu sektora instytucji rządowych i samorządowych będzie wyższy niż 60 %, przekraczając tym samym wartość referencyjną określoną w Traktacie na poziomie 60 % PKB. Zgodnie z obecnie dostępnymi informacjami, za sprawą przeprowadzonej w listopadzie 2013 r. emisji obligacji denominowanych w USD wskaźnik długu sektora instytucji rządowych i samorządowych przekroczy próg 60 % PKB jeszcze przed końcem 2013 r. Art. 2 ust. 1a rozporządzenia (WE) 1467/97 przewiduje, że wymóg w ramach kryterium długu ma zostać również uznany za spełniony, jeżeli prognozy budżetowe Komisji wskazują na to, że wymagane zmniejszenie różnicy względem wartości referencyjnej będzie miało miejsce na przestrzeni trzech lat obejmujących dwa lata następujące po ostatnim roku, dla którego są dostępne dane. Prognozy władz Chorwacji, a także prognozy służb Komisji wskazują na tendencję wzrostową wskaźnika długu sektora instytucji rządowych i samorządowych; wzrost ten wynika z utrzymującego się wysokiego deficytu i słabej koniunktury gospodarczej i przewiduje się, że tendencja ta utrzyma się przez cały okres objęty prognozą. Oznacza to, że nie osiągnięto zgodności z wartością odniesienia dotyczącą długu ani z zapisanym w TFUE wymogiem dotyczącym kryterium długu.

| (9) | Zgodnie z postanowieniami TFUE, w swoim sprawozdaniu przygotowanym zgodnie z art. 126 ust. 3 TFUE Komisja przeanalizowała także „istotne czynniki”. Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97, w przypadku krajów, których wskaźnik dlugu sektora instytucji rządowych i samorządowych przekracza wartość referencyjną, czynniki te mają zostać uwzględnione w procesie podejmowania decyzji w sprawie spełnienia kryterium deficytu wyłącznie wtedy, gdy deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych pozostaje bliski wartości referencyjnej i gdy przekroczenie przez niego tej wartości ma charakter tymczasowy – w przypadku Chorwacji warunek ten nie jest spełniony. Istotne czynniki, w szczególności głęboka i trwająca od dłuższego czasu recesja w powiązaniu z niesprzyjającymi warunkami zewnętrznymi, zostały uwzględnione przy ocenie dotyczącej zgodności z kryterium dotyczącym długu. Jednak, odpowiednie czynniki nie wpłynęły na wniosek, zgodnie z którym określone w TFUE kryterium dotyczące długu nie jest spełnione, |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z postanowieniami TFUE, w swoim sprawozdaniu przygotowanym zgodnie z art. 126 ust. 3 TFUE Komisja przeanalizowała także „istotne czynniki”. Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97, w przypadku krajów, których wskaźnik dlugu sektora instytucji rządowych i samorządowych przekracza wartość referencyjną, czynniki te mają zostać uwzględnione w procesie podejmowania decyzji w sprawie spełnienia kryterium deficytu wyłącznie wtedy, gdy deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych pozostaje bliski wartości referencyjnej i gdy przekroczenie przez niego tej wartości ma charakter tymczasowy – w przypadku Chorwacji warunek ten nie jest spełniony. Istotne czynniki, w szczególności głęboka i trwająca od dłuższego czasu recesja w powiązaniu z niesprzyjającymi warunkami zewnętrznymi, zostały uwzględnione przy ocenie dotyczącej zgodności z kryterium dotyczącym długu. Jednak, odpowiednie czynniki nie wpłynęły na wniosek, zgodnie z którym określone w TFUE kryterium dotyczące długu nie jest spełnione,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Z ogólnej oceny wynika, że w Chorwacji istnieje nadmierny deficyt.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja jest skierowana do Republiki Chorwacji.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2014 r.

W imieniu Rady

G. STOURNARAS

Przewodniczący

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6).

1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 479/2009 z dnia 25 maja 2009 r. o stosowaniu Protokołu w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 1).

2

(3)  Wszystkie dokumenty związane z procedurą nadmiernego deficytu dotyczącą Chorwacji dostępne są na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/croatia_en.htm

3

(4)  Projekt budżetu nie został przygotowany zgodnie z metodologią ESA95. Szacowany zgodnie z ESA95 deficyt w latach 2009–2012 będzie od 1,5 do 3,3 punktu procentowego wyższy niż deficyt zgłoszony na podstawie metodologii krajowej. Różnice te wynikają głównie z faktu, że dotyczące deficytu dane opracowane zgodnie z ESA95 obejmują także określone płatności z tytułu gwarancji, założenia dotyczące długu oraz spłatę długu wobec emerytów i rencistów.

4

---

| 6.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 36/15 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 36/15

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 4 lutego 2014 r.

w sprawie powiadomienia przez Węgry o przejściowym planie krajowym, o którym mowa w art. 32 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 502)

(Jedynie tekst w języku węgierskim jest autentyczny)

(2014/57/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (1), w szczególności jej art. 32 ust. 5 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 32 ust. 5 akapit pierwszy dyrektywy 2010/75/UE Węgry przekazały Komisji swój przejściowy plan krajowy pismem z dnia 18 grudnia 2012 r., które Komisja otrzymała pocztą elektroniczną dnia 28 grudnia 2012 r. (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 32 ust. 5 akapit pierwszy dyrektywy 2010/75/UE Węgry przekazały Komisji swój przejściowy plan krajowy pismem z dnia 18 grudnia 2012 r., które Komisja otrzymała pocztą elektroniczną dnia 28 grudnia 2012 r. (2).

| (2) | W trakcie oceny kompletności przejściowego planu krajowego Komisja stwierdziła, że w odniesieniu do wielu obiektów wymienionych w przejściowym planie krajowym brakowało zasadniczych danych, takich jak data wydania pierwszego pozwolenia, ilość zużytego paliwa, średnie roczne natężenie przepływu gazów odlotowych i referencyjna zawartość tlenu wykorzystana w obliczeniach. Ponadto niektóre z obiektów wymienionych w przejściowym planie krajowym nie odpowiadały obiektom zgłoszonym przez Węgry w ich wykazie emisji przedłożonym w 2010 r. na podstawie dyrektywy 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3). |
| --- | --- |

(2)

W trakcie oceny kompletności przejściowego planu krajowego Komisja stwierdziła, że w odniesieniu do wielu obiektów wymienionych w przejściowym planie krajowym brakowało zasadniczych danych, takich jak data wydania pierwszego pozwolenia, ilość zużytego paliwa, średnie roczne natężenie przepływu gazów odlotowych i referencyjna zawartość tlenu wykorzystana w obliczeniach. Ponadto niektóre z obiektów wymienionych w przejściowym planie krajowym nie odpowiadały obiektom zgłoszonym przez Węgry w ich wykazie emisji przedłożonym w 2010 r. na podstawie dyrektywy 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

| (3) | Pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. (4) Komisja zwróciła się do władz węgierskich o przekazanie brakujących danych na poziomie poszczególnych zakładów, aby wyjaśnić powody uwzględnienia danego obiektu w przejściowym planie krajowym, a także w celu rozstrzygnięcia rozbieżności pomiędzy przejściowym planem krajowym a wykazem emisji na podstawie dyrektywy 2001/80/WE. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. (4) Komisja zwróciła się do władz węgierskich o przekazanie brakujących danych na poziomie poszczególnych zakładów, aby wyjaśnić powody uwzględnienia danego obiektu w przejściowym planie krajowym, a także w celu rozstrzygnięcia rozbieżności pomiędzy przejściowym planem krajowym a wykazem emisji na podstawie dyrektywy 2001/80/WE.

| (4) | Pocztą elektroniczną z dnia 25 czerwca 2013 r. (5) Węgry przedstawiły wymagane dodatkowe informacje i wyjaśnienia. |
| --- | --- |

(4)

Pocztą elektroniczną z dnia 25 czerwca 2013 r. (5) Węgry przedstawiły wymagane dodatkowe informacje i wyjaśnienia.

| (5) | Po dokonaniu kolejnej oceny przejściowego planu krajowego i informacji dodatkowych Komisja wysłała drugie pismo do Węgier w dniu 13 września 2013 r. (6) z prośbą o potwierdzenie poprawnego zastosowania zasad łączenia określonych w art. 29 dyrektywy 2010/75/UE oraz wyjaśnienie, w jaki sposób zostało ustalone średnie roczne natężenie przepływu gazów odlotowych i w jaki sposób został obliczony wkład do pułapów przejściowego planu krajowego w odniesieniu do obiektów, które zostały poddane rozbudowie w okresie referencyjnym 2001–2010. Komisja zwróciła się także o wyjaśnienie powodów uzasadniających zastosowanie niektórych dopuszczalnych wartości emisji w odniesieniu do dwóch obiektów. |
| --- | --- |

(5)

Po dokonaniu kolejnej oceny przejściowego planu krajowego i informacji dodatkowych Komisja wysłała drugie pismo do Węgier w dniu 13 września 2013 r. (6) z prośbą o potwierdzenie poprawnego zastosowania zasad łączenia określonych w art. 29 dyrektywy 2010/75/UE oraz wyjaśnienie, w jaki sposób zostało ustalone średnie roczne natężenie przepływu gazów odlotowych i w jaki sposób został obliczony wkład do pułapów przejściowego planu krajowego w odniesieniu do obiektów, które zostały poddane rozbudowie w okresie referencyjnym 2001–2010. Komisja zwróciła się także o wyjaśnienie powodów uzasadniających zastosowanie niektórych dopuszczalnych wartości emisji w odniesieniu do dwóch obiektów.

| (6) | Pocztą elektroniczną z dnia 23 września 2013 r. (7) Węgry poinformowały Komisję, że jeden z obiektów został wycofany z przejściowego planu krajowego i potwierdziły prawidłowe stosowanie zasad łączenia określonych w art. 29 dyrektywy 2010/75/UE w odniesieniu do pozostałych obiektów. Węgry wyjaśniły również metodę używaną do obliczania natężenia przepływu gazów odlotowych w podziale na rodzaj paliwa, przedstawiły uzasadnienie zastosowania określonych dopuszczalnych wartości emisji oraz dokonały korekty niektórych błędnych danych. |
| --- | --- |

(6)

Pocztą elektroniczną z dnia 23 września 2013 r. (7) Węgry poinformowały Komisję, że jeden z obiektów został wycofany z przejściowego planu krajowego i potwierdziły prawidłowe stosowanie zasad łączenia określonych w art. 29 dyrektywy 2010/75/UE w odniesieniu do pozostałych obiektów. Węgry wyjaśniły również metodę używaną do obliczania natężenia przepływu gazów odlotowych w podziale na rodzaj paliwa, przedstawiły uzasadnienie zastosowania określonych dopuszczalnych wartości emisji oraz dokonały korekty niektórych błędnych danych.

| (7) | Pismem z dnia 4 października 2013 r. (8) Komisja zwróciła się z prośbą o dodatkowe wyjaśnienia dotyczące danych i metodyki wykorzystywanej do obliczania średniego rocznego natężenia przepływu gazów odlotowych w odniesieniu do pięciu obiektów, a Węgry przekazały takie informacje pismem z dnia 10 października 2013 r. (9). Po dokonaniu oceny dostarczonych danych oraz stwierdzeniu pozostałych niespójności w odniesieniu do dwóch zakładów pismem z dnia 15 października 2013 r. (10) Komisja wezwała władze Węgier do ponownej weryfikacji obliczeń dotyczących tych zakładów. |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 4 października 2013 r. (8) Komisja zwróciła się z prośbą o dodatkowe wyjaśnienia dotyczące danych i metodyki wykorzystywanej do obliczania średniego rocznego natężenia przepływu gazów odlotowych w odniesieniu do pięciu obiektów, a Węgry przekazały takie informacje pismem z dnia 10 października 2013 r. (9). Po dokonaniu oceny dostarczonych danych oraz stwierdzeniu pozostałych niespójności w odniesieniu do dwóch zakładów pismem z dnia 15 października 2013 r. (10) Komisja wezwała władze Węgier do ponownej weryfikacji obliczeń dotyczących tych zakładów.

| (8) | Pismem z dnia 18 października 2013 r. (11) Węgry przekazały skorygowane dane dotyczące średniego rocznego natężenia przepływu gazów odlotowych w odniesieniu do dwóch odnośnych obiektów oraz wyjaśnienie w tej sprawie zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2012/115/UE (12). |
| --- | --- |

(8)

Pismem z dnia 18 października 2013 r. (11) Węgry przekazały skorygowane dane dotyczące średniego rocznego natężenia przepływu gazów odlotowych w odniesieniu do dwóch odnośnych obiektów oraz wyjaśnienie w tej sprawie zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2012/115/UE (12).

| (9) | Przejściowy plan krajowy został zatem oceniony przez Komisję zgodnie z art. 32 ust. 1, 3 i 4 dyrektywy 2010/75/UE oraz decyzją wykonawczą 2012/115/UE. |
| --- | --- |

(9)

Przejściowy plan krajowy został zatem oceniony przez Komisję zgodnie z art. 32 ust. 1, 3 i 4 dyrektywy 2010/75/UE oraz decyzją wykonawczą 2012/115/UE.

| (10) | W szczególności Komisja zbadała spójność i poprawność danych, założeń i wyliczeń użytych do określenia udziału każdego obiektu energetycznego spalania objętego przejściowym planem krajowym w pułapach emisji określonych w przejściowym planie krajowym i przeanalizowała, czy przejściowy plan krajowy zawiera cele i związane z nimi cele szczegółowe, środki i harmonogramy ich realizacji oraz mechanizm monitorowania w celu oceny przestrzegania tych przepisów w przyszłości. |
| --- | --- |

(10)

W szczególności Komisja zbadała spójność i poprawność danych, założeń i wyliczeń użytych do określenia udziału każdego obiektu energetycznego spalania objętego przejściowym planem krajowym w pułapach emisji określonych w przejściowym planie krajowym i przeanalizowała, czy przejściowy plan krajowy zawiera cele i związane z nimi cele szczegółowe, środki i harmonogramy ich realizacji oraz mechanizm monitorowania w celu oceny przestrzegania tych przepisów w przyszłości.

| (11) | Po otrzymaniu dodatkowych informacji Komisja stwierdziła, że pułapy emisji na lata 2016 i 2019 zostały obliczone z wykorzystaniem odpowiednich danych i wzorów oraz że obliczenia te były prawidłowe. Węgry przedstawiły wystarczające informacje dotyczące środków, które zostaną wprowadzone w celu osiągnięcia pułapów emisji oraz monitorowania i przedstawiania Komisji sprawozdań dotyczących realizacji przejściowego planu krajowego. |
| --- | --- |

(11)

Po otrzymaniu dodatkowych informacji Komisja stwierdziła, że pułapy emisji na lata 2016 i 2019 zostały obliczone z wykorzystaniem odpowiednich danych i wzorów oraz że obliczenia te były prawidłowe. Węgry przedstawiły wystarczające informacje dotyczące środków, które zostaną wprowadzone w celu osiągnięcia pułapów emisji oraz monitorowania i przedstawiania Komisji sprawozdań dotyczących realizacji przejściowego planu krajowego.

| (12) | Zdaniem Komisji władze węgierskie uwzględniły przepisy wymienione w art. 32 ust. 1, 3 i 4 dyrektywy 2010/75/UE oraz w decyzji wykonawczej 2012/115/UE. |
| --- | --- |

(12)

Zdaniem Komisji władze węgierskie uwzględniły przepisy wymienione w art. 32 ust. 1, 3 i 4 dyrektywy 2010/75/UE oraz w decyzji wykonawczej 2012/115/UE.

| (13) | Realizacja przejściowego planu krajowego nie powinna naruszać innych obowiązujących przepisów prawa krajowego i prawa Unii. W szczególności przy ustalaniu warunków indywidualnych pozwoleń dla obiektów energetycznego spalania objętych przejściowym planem krajowym Węgry powinny dopilnować, aby nie została zagrożona zgodność z wymogami określonymi, między innymi, w dyrektywie 2010/75/UE, dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE (13) oraz w dyrektywie 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14). |
| --- | --- |

(13)

Realizacja przejściowego planu krajowego nie powinna naruszać innych obowiązujących przepisów prawa krajowego i prawa Unii. W szczególności przy ustalaniu warunków indywidualnych pozwoleń dla obiektów energetycznego spalania objętych przejściowym planem krajowym Węgry powinny dopilnować, aby nie została zagrożona zgodność z wymogami określonymi, między innymi, w dyrektywie 2010/75/UE, dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE (13) oraz w dyrektywie 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14).

| (14) | Art. 32 ust. 6 dyrektywy 2010/75/UE zobowiązuje Węgry do informowania Komisji o wszelkich późniejszych zmianach przejściowego planu krajowego. Komisja powinna ocenić, czy wspomniane zmiany są zgodne z przepisami ustanowionymi w art. 32 ust. 1, 3 i 4 dyrektywy 2010/75/UE oraz w decyzji wykonawczej 2012/115/UE, |
| --- | --- |

(14)

Art. 32 ust. 6 dyrektywy 2010/75/UE zobowiązuje Węgry do informowania Komisji o wszelkich późniejszych zmianach przejściowego planu krajowego. Komisja powinna ocenić, czy wspomniane zmiany są zgodne z przepisami ustanowionymi w art. 32 ust. 1, 3 i 4 dyrektywy 2010/75/UE oraz w decyzji wykonawczej 2012/115/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Na podstawie art. 32 ust. 1, 3 i 4 dyrektywy 2010/75/UE oraz decyzji wykonawczej 2012/115/UE nie wnosi się zastrzeżeń wobec przejściowego planu krajowego, który Węgry przekazały Komisji w dniu 28 grudnia 2012 r. zgodnie z art. 32 ust. 5 dyrektywy 2010/75/UE, wraz z późniejszymi zmianami zgodnie z dodatkowymi informacjami przesłanymi w dniach 25 czerwca 2013 r., 23 września 2013 r., 10 października 2013 r. oraz 18 października 2013 r. (15).

2.   Wykaz obiektów objętych przejściowym planem krajowym, zanieczyszczenia, w odniesieniu do których wspomniane obiekty są nim objęte, oraz obowiązujące pułapy emisji są określone w załączniku.

3.   Wdrożenie przejściowego planu krajowego przez władze węgierskie nie zwalnia Węgier z obowiązku zachowania zgodności z przepisami dyrektywy 2010/75/UE dotyczącymi emisji z poszczególnych obiektów energetycznego spalania objętych planem oraz z innymi odpowiednimi przepisami Unii Europejskiej w zakresie ochrony środowiska.

Artykuł 2

Komisja oceni, czy wszelkie kolejne zmiany do przejściowego planu krajowego, zgłoszone przez Węgry w przyszłości, są zgodne z przepisami określonymi w art. 32 ust. 1, 3 i 4 dyrektywy 2010/75/UE oraz decyzji wykonawczej 2012/115/UE.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Węgier.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 lutego 2014 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17.

1

(2)  Ares(2013)39579.

2

(3)  Dyrektywa 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania (Dz.U. L 309 z 27.11.2001, s. 1).

3

(4)  Ares(2013)1636798.

4

(5)  Ares(2013)2534653.

5

(6)  Ares(2013)3046477.

6

(7)  Ares(2013)3104260.

7

(8)  Ares(2013)3192470.

8

(9)  Ares(2013)3231192.

9

(10)  Ares(2013)3248262.

10

(11)  Ares(2013)3283963.

11

(12)  Decyzja wykonawcza Komisji 2012/115/UE z dnia 10 lutego 2012 r. ustanawiająca przepisy dotyczące przejściowych planów krajowych, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych (Dz.U. L 52 z 24.2.2012, s. 12).

12

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (Dz.U. L 152 z 11.6.2008, s. 1).

13

(14)  Dyrektywa 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszczenia powietrza (Dz.U. L 309 z 27.11.2001, s. 22).

14

(15)  Wersja skonsolidowana przejściowego planu krajowego została zarejestrowana przez Komisję w dniu 6 grudnia 2013 r. pod numerem Ares(2013)3656219.

15

---

ZAŁĄCZNIK

Wykaz obiektów wymienionych w przejściowym planie krajowym (PPK)

| Numer | Nazwa obiektu w PPK | Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie na dzień 31.12.2010 r.
  (MW) | Zanieczyszczenia objęte PPK |
| --- | --- | --- | --- |
| SO2 | NOx | pył |
| 1 | Bakonyi Erőmű Zrt. – P2 (jednostki T4 i T5) | 264,3 | √ | √ | √ |
| 2 | ISD Power Kft. – P1 (jednostki T1 i T2) | 90 | √ | √ | √ |
| 3 | ISD Power Kft. – P2 (jednostki T4, T5 i T6) | 177 | √ | √ | √ |
| 4 | ISD Power Kft. – P3 (jednostki T7 i T8) | 176 | √ | √ | √ |
| 5 | ISD Power Kft. – P4 (jednostka T9) | 192 | √ | √ | √ |
| 6 | Alpiq Csepel Kft. – P1 (jednostka 1) | 419 | — | √ | — |
| 7 | Alpiq Csepel Kft. – P2 (jednostka 2) | 419 | — | √ | — |
| 8 | Budapesti Erőmű Zrt. – P14 (elektrownia 5 w Kelenföld) | 425 | — | √ | — |
| 9 | Budapesti Erőmű Zrt. – P6 (elektrownia 4 w Újpest) | 212 | — | √ | — |
| 10 | Budapesti Erőmű Zrt. – P 4 (elektrownia 1 i 2 w Újpest) | 332 | √ | √ | √ |
| 11 | Mátrai Erőmű Zrt. – P2 | 1 063 | √ | — | √ |
| 12 | Mátrai Erőmű Zrt. – P3 | 1 063 | √ | — | √ |
| 13 | MVM MIFÜ Miskolci Fűtőerőmű Kft. – P2 (jednostki 3, 4 i GT 1) (1) | 351,28 | √ | √ | √ |
| 14 | Dorogi Erőmű Kft. – P2 (jednostki T1 i T2) | 73,3 | √ | √ | √ |
| 15 | Dorogi Erőmű Kft. – P3 (jednostki T3, T4, T5 i T7) (2) | 95,04 | √ | √ | √ |
| 16 | Győri Erőmű Kft. – P1 (jednostki T1, T5 i T7) | 91 | √ | √ | √ |

Numer

Nazwa obiektu w PPK

Całkowita nominalna moc dostarczona w paliwie na dzień 31.12.2010 r.

(MW)

Zanieczyszczenia objęte PPK

SO2

NOx

pył

1

Bakonyi Erőmű Zrt. – P2 (jednostki T4 i T5)

264,3

√

√

√

2

ISD Power Kft. – P1 (jednostki T1 i T2)

90

√

√

√

3

ISD Power Kft. – P2 (jednostki T4, T5 i T6)

177

√

√

√

4

ISD Power Kft. – P3 (jednostki T7 i T8)

176

√

√

√

5

ISD Power Kft. – P4 (jednostka T9)

192

√

√

√

6

Alpiq Csepel Kft. – P1 (jednostka 1)

419

—

√

—

7

Alpiq Csepel Kft. – P2 (jednostka 2)

419

—

√

—

8

Budapesti Erőmű Zrt. – P14 (elektrownia 5 w Kelenföld)

425

—

√

—

9

Budapesti Erőmű Zrt. – P6 (elektrownia 4 w Újpest)

212

—

√

—

10

Budapesti Erőmű Zrt. – P 4 (elektrownia 1 i 2 w Újpest)

332

√

√

√

11

Mátrai Erőmű Zrt. – P2

1 063

√

—

√

12

Mátrai Erőmű Zrt. – P3

1 063

√

—

√

13

MVM MIFÜ Miskolci Fűtőerőmű Kft. – P2 (jednostki 3, 4 i GT 1) (1)

351,28

√

√

√

14

Dorogi Erőmű Kft. – P2 (jednostki T1 i T2)

73,3

√

√

√

15

Dorogi Erőmű Kft. – P3 (jednostki T3, T4, T5 i T7) (2)

95,04

√

√

√

16

Győri Erőmű Kft. – P1 (jednostki T1, T5 i T7)

91

√

√

√

Pułapy emisji (w tonach)

| | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 1.1–30.6.2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| SO2 | 12 988 | 10 269 | 7 551 | 4 832 | 2 416 |
| NOx | 3 967 | 3 602 | 3 236 | 2 871 | 1 436 |
| pył | 1 159 | 923 | 688 | 452 | 226 |

2016

2017

2018

2019

1.1–30.6.2020

SO2

12 988

10 269

7 551

4 832

2 416

NOx

3 967

3 602

3 236

2 871

1 436

pył

1 159

923

688

452

226

---

(1)  Jednostka GT1 objęta jest PPK jedynie w odniesieniu do emisji NOx.

(2)  Jednostki T5 i T7 objęte są PPK jedynie w odniesieniu do emisji NOx.

---

| 6.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 36/18 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 36/18

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 4 lutego 2014 r.

zatwierdzająca ograniczenia dotyczące zezwolenia dla jednego produktu biobójczego zawierającego difenakum, zgłoszone przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 496)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(2014/58/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (1), w szczególności jej art. 4 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE zawiera wykaz substancji czynnych zatwierdzonych na szczeblu unijnym do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywą Komisji 2008/81/WE (2) dodano substancję czynną difenakum do stosowania w produktach należących do produktów typu 14 – rodentycydy, zgodnie z definicją w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. |
| --- | --- |

(1)

Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE zawiera wykaz substancji czynnych zatwierdzonych na szczeblu unijnym do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywą Komisji 2008/81/WE (2) dodano substancję czynną difenakum do stosowania w produktach należących do produktów typu 14 – rodentycydy, zgodnie z definicją w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE.

| (2) | Difenakum jest antykoagulującym rodentycydem, który stanowi zagrożenie związane z przypadkowymi zdarzeniami z udziałem dzieci, a także zagrożenie dla zwierząt innych niż docelowe i środowiska. Został on określony jako potencjalnie trwały, wykazujący zdolność do bioakumulacji i toksyczny („PBT”) lub bardzo trwały i wykazujący bardzo dużą zdolność do bioakumulacji („vPvB”). |
| --- | --- |

(2)

Difenakum jest antykoagulującym rodentycydem, który stanowi zagrożenie związane z przypadkowymi zdarzeniami z udziałem dzieci, a także zagrożenie dla zwierząt innych niż docelowe i środowiska. Został on określony jako potencjalnie trwały, wykazujący zdolność do bioakumulacji i toksyczny („PBT”) lub bardzo trwały i wykazujący bardzo dużą zdolność do bioakumulacji („vPvB”).

| (3) | Ze względów zdrowia publicznego i higieny uznano jednak za zasadne włączenie difenakum i innych antykoagulujących rodentycydów do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE, umożliwiając państwom członkowskim udzielanie zezwoleń dla produktów opartych na difenakum. Państwa członkowskie zostały jednak zobowiązane do zminimalizowania zagrożenia związanego z pierwotnym i wtórnym narażeniem ludzi, zwierząt innych niż docelowe i środowiska poprzez uwzględnienie i zastosowanie wszystkich stosownych i dostępnych środków ograniczających zagrożenie przy udzielaniu zezwoleń na produkty zawierające difenakum. W związku z tym środki ograniczające zagrożenie, o których mowa w dyrektywie 2008/81/WE, obejmują, między innymi, ograniczenie wyłącznie do zastosowań profesjonalnych. |
| --- | --- |

(3)

Ze względów zdrowia publicznego i higieny uznano jednak za zasadne włączenie difenakum i innych antykoagulujących rodentycydów do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE, umożliwiając państwom członkowskim udzielanie zezwoleń dla produktów opartych na difenakum. Państwa członkowskie zostały jednak zobowiązane do zminimalizowania zagrożenia związanego z pierwotnym i wtórnym narażeniem ludzi, zwierząt innych niż docelowe i środowiska poprzez uwzględnienie i zastosowanie wszystkich stosownych i dostępnych środków ograniczających zagrożenie przy udzielaniu zezwoleń na produkty zawierające difenakum. W związku z tym środki ograniczające zagrożenie, o których mowa w dyrektywie 2008/81/WE, obejmują, między innymi, ograniczenie wyłącznie do zastosowań profesjonalnych.

| (4) | Przedsiębiorstwo VEBI Istituto Biochimico S.r.l. („wnioskodawca”) przedłożyło Włochom, zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/8/WE, wniosek dotyczący zezwolenia na jeden rodentycyd zawierający difenakum („produkt”). |
| --- | --- |

(4)

Przedsiębiorstwo VEBI Istituto Biochimico S.r.l. („wnioskodawca”) przedłożyło Włochom, zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/8/WE, wniosek dotyczący zezwolenia na jeden rodentycyd zawierający difenakum („produkt”).

| (5) | Dnia 20 grudnia 2012 r. Włochy udzieliły zezwolenia na produkt. Zezwolenie na produkt obejmowało ograniczenia, których celem było spełnienie warunków art. 5 dyrektywy 98/8/WE we Włoszech. Ograniczenia te nie obejmowały ograniczenia polegającego na stosowaniu produktu wyłącznie przez wyszkolonych użytkowników profesjonalnych lub użytkowników profesjonalnych posiadających licencję. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 20 grudnia 2012 r. Włochy udzieliły zezwolenia na produkt. Zezwolenie na produkt obejmowało ograniczenia, których celem było spełnienie warunków art. 5 dyrektywy 98/8/WE we Włoszech. Ograniczenia te nie obejmowały ograniczenia polegającego na stosowaniu produktu wyłącznie przez wyszkolonych użytkowników profesjonalnych lub użytkowników profesjonalnych posiadających licencję.

| (6) | W dniu 18 lutego 2013 r. wnioskodawca przedłożył Niemcom kompletny wniosek dotyczący wzajemnego uznania pierwszego zezwolenia na produkt. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 18 lutego 2013 r. wnioskodawca przedłożył Niemcom kompletny wniosek dotyczący wzajemnego uznania pierwszego zezwolenia na produkt.

| (7) | W dniu 12 czerwca 2013 r. Niemcy powiadomiły Komisję, pozostałe państwa członkowskie i wnioskodawcę o wniosku dotyczącym ograniczenia pierwszego zezwolenia zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy zaproponowały nałożenie na produkt ograniczenia polegającego na stosowaniu go wyłącznie przez wyszkolonych użytkowników profesjonalnych lub użytkowników profesjonalnych posiadających licencję. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 12 czerwca 2013 r. Niemcy powiadomiły Komisję, pozostałe państwa członkowskie i wnioskodawcę o wniosku dotyczącym ograniczenia pierwszego zezwolenia zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy zaproponowały nałożenie na produkt ograniczenia polegającego na stosowaniu go wyłącznie przez wyszkolonych użytkowników profesjonalnych lub użytkowników profesjonalnych posiadających licencję.

| (8) | Komisja zwróciła się do pozostałych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedłożenie pisemnych uwag dotyczących powiadomienia w terminie 90 dni zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE. Nie przedłożono żadnych uwag w tym terminie. Powiadomienie zostało również omówione przez przedstawicieli Komisji i właściwych organów państw członkowskich ds. produktów biobójczych podczas spotkania grupy ds. zatwierdzania i wzajemnego uznawania produktów w dniu 9 lipca 2013 r. |
| --- | --- |

(8)

Komisja zwróciła się do pozostałych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedłożenie pisemnych uwag dotyczących powiadomienia w terminie 90 dni zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE. Nie przedłożono żadnych uwag w tym terminie. Powiadomienie zostało również omówione przez przedstawicieli Komisji i właściwych organów państw członkowskich ds. produktów biobójczych podczas spotkania grupy ds. zatwierdzania i wzajemnego uznawania produktów w dniu 9 lipca 2013 r.

| (9) | Zgodnie z dyrektywą 98/8/WE zezwolenia na produkty biobójcze zawierające difenakum podlegają wszystkim stosownym i dostępnym środkom ograniczającym zagrożenie, w tym ograniczeniu stosowania produktu wyłącznie do użytku profesjonalnego. W ocenie naukowej, zgodnie z którą włączono difenakum do dyrektywy 98/8/WE, stwierdzono, że jedynie od użytkowników profesjonalnych można oczekiwać stosowania się do instrukcji mających na celu ograniczenie zagrożenia wtórnego zatrucia zwierząt innych niż docelowe i stosowania produktów w sposób, który zapobiega rozwojowi i rozprzestrzenianiu się oporności na te środki. Ograniczenie do użytkowników profesjonalnych należy zatem zasadniczo uznać za stosowny środek ograniczający zagrożenie, w szczególności w państwach członkowskich, w których występuje oporność na difenakum. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z dyrektywą 98/8/WE zezwolenia na produkty biobójcze zawierające difenakum podlegają wszystkim stosownym i dostępnym środkom ograniczającym zagrożenie, w tym ograniczeniu stosowania produktu wyłącznie do użytku profesjonalnego. W ocenie naukowej, zgodnie z którą włączono difenakum do dyrektywy 98/8/WE, stwierdzono, że jedynie od użytkowników profesjonalnych można oczekiwać stosowania się do instrukcji mających na celu ograniczenie zagrożenia wtórnego zatrucia zwierząt innych niż docelowe i stosowania produktów w sposób, który zapobiega rozwojowi i rozprzestrzenianiu się oporności na te środki. Ograniczenie do użytkowników profesjonalnych należy zatem zasadniczo uznać za stosowny środek ograniczający zagrożenie, w szczególności w państwach członkowskich, w których występuje oporność na difenakum.

| (10) | Przy braku przeciwwskazań ograniczenie do użytkowników profesjonalnych jest zatem stosownym i dostępnym środkiem ograniczającym zagrożenie w odniesieniu do udzielania zezwoleń na produkty zawierające difenakum w Niemczech. Wniosek ten potwierdzają argumenty przedstawione przez Niemcy, że stwierdzono oporność na difenakum u szczurów i uważa się, że rozwija się ona w tym kraju. Ponadto Niemcy mają dobrze funkcjonującą infrastrukturę wyszkolonych służb zwalczania szkodników, a także użytkowników profesjonalnych posiadających licencję, takich jak rolnicy, ogrodnicy i leśnicy, którzy przeszli szkolenie zawodowe, co oznacza, że proponowane ograniczenie nie będzie utrudniać zapobiegania zakażeniom. |
| --- | --- |

(10)

Przy braku przeciwwskazań ograniczenie do użytkowników profesjonalnych jest zatem stosownym i dostępnym środkiem ograniczającym zagrożenie w odniesieniu do udzielania zezwoleń na produkty zawierające difenakum w Niemczech. Wniosek ten potwierdzają argumenty przedstawione przez Niemcy, że stwierdzono oporność na difenakum u szczurów i uważa się, że rozwija się ona w tym kraju. Ponadto Niemcy mają dobrze funkcjonującą infrastrukturę wyszkolonych służb zwalczania szkodników, a także użytkowników profesjonalnych posiadających licencję, takich jak rolnicy, ogrodnicy i leśnicy, którzy przeszli szkolenie zawodowe, co oznacza, że proponowane ograniczenie nie będzie utrudniać zapobiegania zakażeniom.

| (11) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(11)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niemcy mogą ograniczyć zezwolenie udzielone zgodnie z art. 4 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do produktu wymienionego w załączniku do niniejszej decyzji do stosowania wyłącznie przez wyszkolonych użytkowników profesjonalnych lub użytkowników profesjonalnych posiadających licencję.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 lutego 2014 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Komisji 2008/81/WE z dnia 29 lipca 2008 r. zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia difenakum jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy (Dz.U. L 201 z 30.7.2008, s. 46).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Produkty, w odniesieniu do których Niemcy mogą ograniczyć zezwolenia udzielone zgodnie z art. 4 dyrektywy 98/8/WE do stosowania wyłącznie przez wyszkolonych użytkowników profesjonalnych lub użytkowników profesjonalnych posiadających licencję:

| Nazwa produktu we Włoszech | Numer referencyjny wniosku Włoch w rejestrze produktów biobójczych | Nazwa produktu w Niemczech | Numer referencyjny wniosku Niemiec w rejestrze produktów biobójczych |
| --- | --- | --- | --- |
| MURIN Dife Pasta Girasole | 2010/6731/6086/IT/AA/7648 | MURIN Dife Pasta Girasole | 2010/6731/6086/DE/MA/11685 |

Nazwa produktu we Włoszech

Numer referencyjny wniosku Włoch w rejestrze produktów biobójczych

Nazwa produktu w Niemczech

Numer referencyjny wniosku Niemiec w rejestrze produktów biobójczych

MURIN Dife Pasta Girasole

2010/6731/6086/IT/AA/7648

MURIN Dife Pasta Girasole

2010/6731/6086/DE/MA/11685

---

| 6.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 36/20 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 36/20

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 5 lutego 2014 r.

w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące konsumenckich urządzeń laserowych zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/59/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Produkty objęte dyrektywą 2001/95/WE, zgodne z normami krajowymi będącymi transpozycją norm europejskich opracowanych zgodnie z tą dyrektywą, korzystają z domniemania bezpieczeństwa w zakresie zagrożeń objętych tymi normami. |
| --- | --- |

(1)

Produkty objęte dyrektywą 2001/95/WE, zgodne z normami krajowymi będącymi transpozycją norm europejskich opracowanych zgodnie z tą dyrektywą, korzystają z domniemania bezpieczeństwa w zakresie zagrożeń objętych tymi normami.

| (2) | Normy europejskie muszą być opracowywane na podstawie wymogów bezpieczeństwa, których celem jest zapewnienie spełnienia ogólnych wymogów bezpieczeństwa określonych w art. 3 dyrektywy 2001/95/WE przez produkty zgodne z wymienionymi normami. |
| --- | --- |

(2)

Normy europejskie muszą być opracowywane na podstawie wymogów bezpieczeństwa, których celem jest zapewnienie spełnienia ogólnych wymogów bezpieczeństwa określonych w art. 3 dyrektywy 2001/95/WE przez produkty zgodne z wymienionymi normami.

| (3) | Urządzenia laserowe, w szczególności ręczne wskaźniki laserowe zasilane na baterie, które stwarzają ryzyko uszkodzenia wzroku i skóry, stały się szeroko dostępne dla konsumentów. |
| --- | --- |

(3)

Urządzenia laserowe, w szczególności ręczne wskaźniki laserowe zasilane na baterie, które stwarzają ryzyko uszkodzenia wzroku i skóry, stały się szeroko dostępne dla konsumentów.

| (4) | W obecnej normie europejskiej dla urządzeń laserowych (EN 60825-1:2007 „Bezpieczeństwo urządzeń laserowych – Część 1: Klasyfikacja sprzętu i wymagania”) przewiduje się, że należy zbadać zagrożenie stwarzane przez urządzenia laserowe i że na urządzeniach laserowych powinny być umieszczone odpowiednie ostrzeżenia oraz że do urządzeń tych powinny być dołączone instrukcje dla użytkownika zawierające wszelkie istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa. Zgodność z tą normą nie zapewnia jednak możliwości bezpiecznego używania urządzenia laserowego przez konsumentów. |
| --- | --- |

(4)

W obecnej normie europejskiej dla urządzeń laserowych (EN 60825-1:2007 „Bezpieczeństwo urządzeń laserowych – Część 1: Klasyfikacja sprzętu i wymagania”) przewiduje się, że należy zbadać zagrożenie stwarzane przez urządzenia laserowe i że na urządzeniach laserowych powinny być umieszczone odpowiednie ostrzeżenia oraz że do urządzeń tych powinny być dołączone instrukcje dla użytkownika zawierające wszelkie istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa. Zgodność z tą normą nie zapewnia jednak możliwości bezpiecznego używania urządzenia laserowego przez konsumentów.

| (5) | Obecnie istnieje szeroki konsensus co do tego, że urządzenia laserowe klas 1, 1M, 2 i 2M w klasyfikacji wprowadzonej przez normę, o której mowa w motywie 4, mogą zostać uznane za bezpieczne w przypadku stosowania przez konsumentów (pod warunkiem że narażenie na promieniowanie laserowe nie występuje przy wykorzystaniu instrumentów do obserwacji optycznej w przypadku urządzeń odpowiadających klasom 1M i 2M). Nie jest tak jednak w przypadku urządzeń laserowych innych klas laserów. |
| --- | --- |

(5)

Obecnie istnieje szeroki konsensus co do tego, że urządzenia laserowe klas 1, 1M, 2 i 2M w klasyfikacji wprowadzonej przez normę, o której mowa w motywie 4, mogą zostać uznane za bezpieczne w przypadku stosowania przez konsumentów (pod warunkiem że narażenie na promieniowanie laserowe nie występuje przy wykorzystaniu instrumentów do obserwacji optycznej w przypadku urządzeń odpowiadających klasom 1M i 2M). Nie jest tak jednak w przypadku urządzeń laserowych innych klas laserów.

| (6) | Normy europejskie powinny zostać przygotowane w taki sposób, aby nie hamowały innowacji technicznych. Z tego względu wszelkie normy dotyczące konsumenckich urządzeń laserowych nie powinny wprowadzać całkowitego zakazu w odniesieniu do żadnego urządzenia, jeśli urządzenie to może być bezpiecznie stosowane, biorąc pod uwagę, że każde uszkodzenie oczu lub niezamierzone uszkodzenie skóry, odwracalne bądź nieodwracalne, jest niezgodne z wysokim poziomem ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów. |
| --- | --- |

(6)

Normy europejskie powinny zostać przygotowane w taki sposób, aby nie hamowały innowacji technicznych. Z tego względu wszelkie normy dotyczące konsumenckich urządzeń laserowych nie powinny wprowadzać całkowitego zakazu w odniesieniu do żadnego urządzenia, jeśli urządzenie to może być bezpiecznie stosowane, biorąc pod uwagę, że każde uszkodzenie oczu lub niezamierzone uszkodzenie skóry, odwracalne bądź nieodwracalne, jest niezgodne z wysokim poziomem ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów.

| (7) | Jest zatem właściwe, by określić wymogi bezpieczeństwa dla konsumenckich urządzeń laserowych, tak aby umożliwić przedłożenie europejskim organom normalizacyjnym wniosku o opracowanie nowej europejskiej normy lub zmianę obecnej europejskiej normy. |
| --- | --- |

(7)

Jest zatem właściwe, by określić wymogi bezpieczeństwa dla konsumenckich urządzeń laserowych, tak aby umożliwić przedłożenie europejskim organom normalizacyjnym wniosku o opracowanie nowej europejskiej normy lub zmianę obecnej europejskiej normy.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Ogólnego Bezpieczeństwa Produktów, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Ogólnego Bezpieczeństwa Produktów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszej decyzji:

| 1) | „konsumenckie urządzenie laserowe” oznacza każdy produkt lub zbiór elementów, który:






  a) | jest przeznaczony dla konsumentów lub co do którego istnieje prawdopodobieństwo, że będzie używany przez konsumentów w rozsądnie przewidywalnych warunkach, nawet jeśli nie jest on przeznaczony dla konsumentów; oraz |
| --- | --- | --- |

1)

„konsumenckie urządzenie laserowe” oznacza każdy produkt lub zbiór elementów, który:

a)

jest przeznaczony dla konsumentów lub co do którego istnieje prawdopodobieństwo, że będzie używany przez konsumentów w rozsądnie przewidywalnych warunkach, nawet jeśli nie jest on przeznaczony dla konsumentów; oraz

| b) | stanowi lub zawiera laser lub system laserowy, a uruchomiony daje dostęp do promieniowania laserowego; |
| --- | --- |

b)

stanowi lub zawiera laser lub system laserowy, a uruchomiony daje dostęp do promieniowania laserowego;

| 2) | „konsumenckie urządzenie laserowe atrakcyjne dla dzieci” oznacza konsumenckie urządzenie laserowe, które:






  a) | z racji kształtu lub wzoru przypomina jakikolwiek przedmiot, który jest powszechnie rozpoznawany jako atrakcyjny dla dzieci lub przeznaczony do użycia przez dzieci; lub |
| --- | --- | --- |

2)

„konsumenckie urządzenie laserowe atrakcyjne dla dzieci” oznacza konsumenckie urządzenie laserowe, które:

a)

z racji kształtu lub wzoru przypomina jakikolwiek przedmiot, który jest powszechnie rozpoznawany jako atrakcyjny dla dzieci lub przeznaczony do użycia przez dzieci; lub

| b) | posiada jakąkolwiek inną cechę lub właściwość niekonieczną dla funkcjonowania urządzenia, co do której istnieje prawdopodobieństwo, że jest atrakcyjna dla dzieci; |
| --- | --- |

b)

posiada jakąkolwiek inną cechę lub właściwość niekonieczną dla funkcjonowania urządzenia, co do której istnieje prawdopodobieństwo, że jest atrakcyjna dla dzieci;

| 3) | „uszkodzenie oczu lub skóry” oznacza jakikolwiek, odwracalny lub nieodwracalny, skutek promieniowania laserowego szkodliwy dla struktur lub funkcji oczu lub skóry. |
| --- | --- |

3)

„uszkodzenie oczu lub skóry” oznacza jakikolwiek, odwracalny lub nieodwracalny, skutek promieniowania laserowego szkodliwy dla struktur lub funkcji oczu lub skóry.

Artykuł 2

Wymogi bezpieczeństwa

Europejskie normy dla konsumenckich urządzeń laserowych zgodne z dyrektywą 2001/95/WE spełniają następujące wymogi bezpieczeństwa:

| 1) | konsumenckie urządzenia laserowe atrakcyjne dla dzieci nie powodują uszkodzenia oczu lub skóry w przypadku narażenia na promieniowanie laserowe, które może wystąpić w jakichkolwiek warunkach stosowania, włącznie z umyślnym, długotrwałym narażeniem przy wykorzystaniu instrumentów do obserwacji optycznej; |
| --- | --- |

1)

konsumenckie urządzenia laserowe atrakcyjne dla dzieci nie powodują uszkodzenia oczu lub skóry w przypadku narażenia na promieniowanie laserowe, które może wystąpić w jakichkolwiek warunkach stosowania, włącznie z umyślnym, długotrwałym narażeniem przy wykorzystaniu instrumentów do obserwacji optycznej;

| 2) | wszystkie inne urządzenia laserowe nie powodują uszkodzenia oczu lub niezamierzonego uszkodzenia skóry w przypadku narażenia na promieniowanie laserowe, które może wystąpić w normalnych i racjonalnie przewidywalnych warunkach stosowania, włącznie z przypadkowym lub niezamierzonym narażeniem chwilowym; wszelkie zamierzone uszkodzenia skóry spowodowane konsumenckimi urządzeniami laserowymi są zgodne z wysokim poziomem ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów; |
| --- | --- |

2)

wszystkie inne urządzenia laserowe nie powodują uszkodzenia oczu lub niezamierzonego uszkodzenia skóry w przypadku narażenia na promieniowanie laserowe, które może wystąpić w normalnych i racjonalnie przewidywalnych warunkach stosowania, włącznie z przypadkowym lub niezamierzonym narażeniem chwilowym; wszelkie zamierzone uszkodzenia skóry spowodowane konsumenckimi urządzeniami laserowymi są zgodne z wysokim poziomem ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów;

| 3) | zgodność z pkt 1 i 2 należy osiągnąć za pomocą środków technicznych; |
| --- | --- |

3)

zgodność z pkt 1 i 2 należy osiągnąć za pomocą środków technicznych;

| 4) | na urządzeniach zgodnych z pkt 2 umieszcza się odpowiednie ostrzeżenia oraz dołącza się do nich instrukcje dla użytkownika zawierające wszelkie istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa, jeśli narażenie na promieniowanie laserowe, w wyniku którego mogłoby dojść do uszkodzenia oczu lub skóry, mogłoby nastąpić w warunkach stosowania innych niż warunki, o których mowa w pkt 2. |
| --- | --- |

4)

na urządzeniach zgodnych z pkt 2 umieszcza się odpowiednie ostrzeżenia oraz dołącza się do nich instrukcje dla użytkownika zawierające wszelkie istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa, jeśli narażenie na promieniowanie laserowe, w wyniku którego mogłoby dojść do uszkodzenia oczu lub skóry, mogłoby nastąpić w warunkach stosowania innych niż warunki, o których mowa w pkt 2.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

1

---