# Dziennik Urzędowy L 127/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 127 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5822 maja 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 127

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5822 maja 2015

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/791 z dnia 27 kwietnia 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/792 z dnia 19 maja 2015 r. zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Maçã de Alcobaça (ChOG)] | 5 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/793 z dnia 19 maja 2015 r. zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Agnello di Sardegna (ChOG)] | 6 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/794 z dnia 19 maja 2015 r. zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Chevrotin (ChNP)] | 7 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/795 z dnia 19 maja 2015 r. zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Pont-l'Evêque (ChNP)] | 8 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/796 z dnia 21 maja 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do wpisu dotyczącego Stanów Zjednoczonych w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych produktów drobiowych, w związku z wysoce zjadliwą grypą ptaków w następstwie wystąpienia kolejnych ognisk tej choroby w tym państwie (
  1
  ) | 9 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/797 z dnia 21 maja 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 17 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/798 z dnia 11 maja 2015 r. upoważniająca Komisję Europejską do prowadzenia, w imieniu Unii Europejskiej, negocjacji w sprawie zmian Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej oraz Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową | 19 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/799 z dnia 18 maja 2015 r. upoważniająca państwa członkowskie do zostania stronami, w interesie Unii Europejskiej, Międzynarodowej konwencji Międzynarodowej Organizacji Morskiej o wymaganiach w zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht dla załóg statków rybackich (
  1
  ) | 20 |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2015/800 z dnia 21 maja 2015 r. zmieniająca i przedłużająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) | 22 |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2015/801 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora handlu detalicznego na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 3234)

   (
  1
  ) | 25 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/791 z dnia 27 kwietnia 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/792 z dnia 19 maja 2015 r. zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Maçã de Alcobaça (ChOG)]

5

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/793 z dnia 19 maja 2015 r. zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Agnello di Sardegna (ChOG)]

6

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/794 z dnia 19 maja 2015 r. zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Chevrotin (ChNP)]

7

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/795 z dnia 19 maja 2015 r. zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Pont-l'Evêque (ChNP)]

8

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/796 z dnia 21 maja 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do wpisu dotyczącego Stanów Zjednoczonych w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych produktów drobiowych, w związku z wysoce zjadliwą grypą ptaków w następstwie wystąpienia kolejnych ognisk tej choroby w tym państwie (
  1
  )

1

9

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/797 z dnia 21 maja 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

17

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2015/798 z dnia 11 maja 2015 r. upoważniająca Komisję Europejską do prowadzenia, w imieniu Unii Europejskiej, negocjacji w sprawie zmian Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej oraz Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

19

*

Decyzja Rady (UE) 2015/799 z dnia 18 maja 2015 r. upoważniająca państwa członkowskie do zostania stronami, w interesie Unii Europejskiej, Międzynarodowej konwencji Międzynarodowej Organizacji Morskiej o wymaganiach w zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht dla załóg statków rybackich (
  1
  )

1

20

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2015/800 z dnia 21 maja 2015 r. zmieniająca i przedłużająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)

22

*

Decyzja Komisji (UE) 2015/801 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora handlu detalicznego na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 3234)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 3234)

1

25

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do ostatecznego przyjęcia (UE, Euratom) 2015/371 budżetu korygującego nr 7 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 ( Dz.U. L 73 z 17.3.2015 ) | 61 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do ostatecznego przyjęcia (UE, Euratom) 2015/371 budżetu korygującego nr 7 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 ( Dz.U. L 73 z 17.3.2015 )

( Dz.U. L 73 z 17.3.2015 )

61

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/1

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/791

z dnia 27 kwietnia 2015 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (1), w szczególności jego art. 58 ust. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W art. 19 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (2) przewidziano rewizję wieloletnich ram finansowych w przypadku przyjęcia po dniu 1 stycznia 2014 r. programów w ramach zarządzania dzielonego między innymi w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich celem przeniesienia na następne lata, powyżej odnośnych pułapów wydatków, środków przydzielonych w 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

W art. 19 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (2) przewidziano rewizję wieloletnich ram finansowych w przypadku przyjęcia po dniu 1 stycznia 2014 r. programów w ramach zarządzania dzielonego między innymi w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich celem przeniesienia na następne lata, powyżej odnośnych pułapów wydatków, środków przydzielonych w 2014 r.

| (2) | Programy rozwoju obszarów wiejskich Bułgarii, Republiki Czeskiej, Irlandii, Grecji, Hiszpanii, Chorwacji, Włoch, Cypru, Luksemburga, Węgier, Malty, Rumunii i Szwecji oraz niektóre programy regionalne Belgii, Niemiec, Francji i Zjednoczonego Królestwa nie były gotowe do przyjęcia pod koniec 2014 r. |
| --- | --- |

(2)

Programy rozwoju obszarów wiejskich Bułgarii, Republiki Czeskiej, Irlandii, Grecji, Hiszpanii, Chorwacji, Włoch, Cypru, Luksemburga, Węgier, Malty, Rumunii i Szwecji oraz niektóre programy regionalne Belgii, Niemiec, Francji i Zjednoczonego Królestwa nie były gotowe do przyjęcia pod koniec 2014 r.

| (3) | Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 zmieniono odpowiednio rozporządzeniem Rady (EU, Euratom) 2015/623 (3), przenosząc, w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, odpowiednie przydziały niewykorzystane w 2014 r. do pułapów wydatków w latach 2015 i 2016. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 zmieniono odpowiednio rozporządzeniem Rady (EU, Euratom) 2015/623 (3), przenosząc, w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, odpowiednie przydziały niewykorzystane w 2014 r. do pułapów wydatków w latach 2015 i 2016.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w którym określono podział wsparcia unijnego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich na okres 2014–2020. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w którym określono podział wsparcia unijnego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich na okres 2014–2020.

| (5) | Ponieważ niniejsze rozporządzenie ma zasadnicze znaczenie dla sprawnego i terminowego przyjęcia programów rozwoju obszarów wiejskich, powinno ono wejść w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(5)

Ponieważ niniejsze rozporządzenie ma zasadnicze znaczenie dla sprawnego i terminowego przyjęcia programów rozwoju obszarów wiejskich, powinno ono wejść w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Tekst załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

2

(3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2015/623 z dnia 21 kwietnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1311/2013 określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 103 z 22.4.2015, s. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

PODZIAŁ WSPARCIA UNIJNEGO NA RZECZ ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH (2014–2020)

| (ceny bieżące w EUR) |
| --- |
| | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | OGÓŁEM
  2014-2020 |
| Belgia | 40 855 562 | 97 243 257 | 109 821 794 | 97 175 076 | 97 066 202 | 102 912 713 | 102 723 155 | 647 797 759 |
| Bułgaria | | 502 807 341 | 505 020 057 | 340 409 994 | 339 966 052 | 339 523 306 | 338 990 216 | 2 366 716 966 |
| Republika Czeska | | 470 143 771 | 503 130 504 | 344 509 078 | 343 033 490 | 323 242 050 | 321 615 103 | 2 305 673 996 |
| Dania | 90 287 658 | 90 168 920 | 136 397 742 | 144 868 072 | 153 125 142 | 152 367 537 | 151 588 619 | 918 803 690 |
| Niemcy | 664 601 903 | 1 498 240 410 | 1 685 574 112 | 1 404 073 302 | 1 400 926 899 | 1 397 914 658 | 1 394 588 766 | 9 445 920 050 |
| Estonia | 103 626 144 | 103 651 030 | 111 192 345 | 122 865 093 | 125 552 583 | 127 277 180 | 129 177 183 | 823 341 558 |
| Irlandia | | 469 633 941 | 469 724 442 | 313 007 411 | 312 891 690 | 312 764 355 | 312 570 314 | 2 190 592 153 |
| Grecja | | 907 059 608 | 1 007 736 821 | 703 471 245 | 701 719 722 | 700 043 071 | 698 261 326 | 4 718 291 793 |
| Hiszpania | | 1 780 169 908 | 1 780 403 445 | 1 185 553 005 | 1 184 419 678 | 1 183 448 718 | 1 183 394 067 | 8 297 388 821 |
| Francja | 4 353 019 | 2 336 138 618 | 2 363 567 980 | 1 665 777 592 | 1 668 304 328 | 1 671 324 729 | 1 675 377 983 | 11 384 844 249 |
| Chorwacja | | 448 426 250 | 448 426 250 | 282 342 500 | 282 342 500 | 282 342 500 | 282 342 500 | 2 026 222 500 |
| Włochy | | 2 223 480 180 | 2 231 599 688 | 1 493 380 162 | 1 495 583 530 | 1 498 573 799 | 1 501 763 408 | 10 444 380 767 |
| Cypr | | 28 341 472 | 28 345 126 | 18 894 801 | 18 892 389 | 18 889 108 | 18 881 481 | 132 244 377 |
| Łotwa | 138 327 376 | 150 968 424 | 153 066 059 | 155 139 289 | 157 236 528 | 159 374 589 | 161 491 517 | 1 075 603 782 |
| Litwa | 230 392 975 | 230 412 316 | 230 431 887 | 230 451 686 | 230 472 391 | 230 483 599 | 230 443 386 | 1 613 088 240 |
| Luksemburg | | 21 385 468 | 21 432 133 | 14 366 484 | 14 415 051 | 14 464 074 | 14 511 390 | 100 574 600 |
| Węgry | | 742 851 235 | 737 099 981 | 488 620 684 | 488 027 342 | 487 402 356 | 486 662 895 | 3 430 664 493 |
| Malta | | 20 905 107 | 20 878 690 | 13 914 927 | 13 893 023 | 13 876 504 | 13 858 647 | 97 326 898 |
| Niderlandy | 87 118 078 | 87 003 509 | 118 496 585 | 118 357 256 | 118 225 747 | 118 107 797 | 117 976 388 | 765 285 360 |
| Austria | 557 806 503 | 559 329 914 | 560 883 465 | 562 467 745 | 564 084 777 | 565 713 368 | 567 266 225 | 3 937 551 997 |
| Polska | 1 569 517 638 | 1 175 590 560 | 1 193 429 059 | 1 192 025 238 | 1 190 589 130 | 1 189 103 987 | 1 187 301 202 | 8 697 556 814 |
| Portugalia | 577 031 070 | 577 895 019 | 578 913 888 | 579 806 001 | 580 721 241 | 581 637 133 | 582 456 022 | 4 058 460 374 |
| Rumunia | | 1 723 260 662 | 1 751 613 412 | 1 186 544 149 | 1 184 725 381 | 1 141 925 604 | 1 139 927 194 | 8 127 996 402 |
| Słowenia | 118 678 072 | 119 006 876 | 119 342 187 | 119 684 133 | 120 033 142 | 120 384 760 | 120 720 633 | 837 849 803 |
| Słowacja | 271 154 575 | 213 101 979 | 215 603 053 | 215 356 644 | 215 106 447 | 214 844 203 | 214 524 943 | 1 559 691 844 |
| Finlandia | 335 440 884 | 336 933 734 | 338 456 263 | 340 009 057 | 341 593 485 | 343 198 337 | 344 776 578 | 2 380 408 338 |
| Szwecja | | 386 944 025 | 378 153 207 | 249 386 135 | 249 552 108 | 249 710 989 | 249 818 786 | 1 763 565 250 |
| Zjednoczone Królestwo | 475 531 544 | 848 443 195 | 851 819 320 | 755 518 938 | 755 301 511 | 756 236 113 | 756 815 870 | 5 199 666 491 |
| Razem UE-28 | 5 264 723 001 | 18 149 536 729 | 18 650 559 495 | 14 337 975 697 | 14 347 801 509 | 14 297 087 137 | 14 299 825 797 | 99 347 509 365 |
| |
| Pomoc techniczna (0,25 %) | 34 130 699 | 34 131 977 | 34 133 279 | 34 134 608 | 34 135 964 | 34 137 346 | 34 138 756 | 238 942 629 |
| Razem | 5 298 853 700 | 18 183 668 706 | 18 684 692 774 | 14 372 110 305 | 14 381 937 473 | 14 331 224 483 | 14 333 964 553 | 99 586 451 994 ” |

(ceny bieżące w EUR)

2014

2015

2016

2017

2018

2019

2020

OGÓŁEM

2014-2020

Belgia

40 855 562

97 243 257

109 821 794

97 175 076

97 066 202

102 912 713

102 723 155

647 797 759

Bułgaria

502 807 341

505 020 057

340 409 994

339 966 052

339 523 306

338 990 216

2 366 716 966

Republika Czeska

470 143 771

503 130 504

344 509 078

343 033 490

323 242 050

321 615 103

2 305 673 996

Dania

90 287 658

90 168 920

136 397 742

144 868 072

153 125 142

152 367 537

151 588 619

918 803 690

Niemcy

664 601 903

1 498 240 410

1 685 574 112

1 404 073 302

1 400 926 899

1 397 914 658

1 394 588 766

9 445 920 050

Estonia

103 626 144

103 651 030

111 192 345

122 865 093

125 552 583

127 277 180

129 177 183

823 341 558

Irlandia

469 633 941

469 724 442

313 007 411

312 891 690

312 764 355

312 570 314

2 190 592 153

Grecja

907 059 608

1 007 736 821

703 471 245

701 719 722

700 043 071

698 261 326

4 718 291 793

Hiszpania

1 780 169 908

1 780 403 445

1 185 553 005

1 184 419 678

1 183 448 718

1 183 394 067

8 297 388 821

Francja

4 353 019

2 336 138 618

2 363 567 980

1 665 777 592

1 668 304 328

1 671 324 729

1 675 377 983

11 384 844 249

Chorwacja

448 426 250

448 426 250

282 342 500

282 342 500

282 342 500

282 342 500

2 026 222 500

Włochy

2 223 480 180

2 231 599 688

1 493 380 162

1 495 583 530

1 498 573 799

1 501 763 408

10 444 380 767

Cypr

28 341 472

28 345 126

18 894 801

18 892 389

18 889 108

18 881 481

132 244 377

Łotwa

138 327 376

150 968 424

153 066 059

155 139 289

157 236 528

159 374 589

161 491 517

1 075 603 782

Litwa

230 392 975

230 412 316

230 431 887

230 451 686

230 472 391

230 483 599

230 443 386

1 613 088 240

Luksemburg

21 385 468

21 432 133

14 366 484

14 415 051

14 464 074

14 511 390

100 574 600

Węgry

742 851 235

737 099 981

488 620 684

488 027 342

487 402 356

486 662 895

3 430 664 493

Malta

20 905 107

20 878 690

13 914 927

13 893 023

13 876 504

13 858 647

97 326 898

Niderlandy

87 118 078

87 003 509

118 496 585

118 357 256

118 225 747

118 107 797

117 976 388

765 285 360

Austria

557 806 503

559 329 914

560 883 465

562 467 745

564 084 777

565 713 368

567 266 225

3 937 551 997

Polska

1 569 517 638

1 175 590 560

1 193 429 059

1 192 025 238

1 190 589 130

1 189 103 987

1 187 301 202

8 697 556 814

Portugalia

577 031 070

577 895 019

578 913 888

579 806 001

580 721 241

581 637 133

582 456 022

4 058 460 374

Rumunia

1 723 260 662

1 751 613 412

1 186 544 149

1 184 725 381

1 141 925 604

1 139 927 194

8 127 996 402

Słowenia

118 678 072

119 006 876

119 342 187

119 684 133

120 033 142

120 384 760

120 720 633

837 849 803

Słowacja

271 154 575

213 101 979

215 603 053

215 356 644

215 106 447

214 844 203

214 524 943

1 559 691 844

Finlandia

335 440 884

336 933 734

338 456 263

340 009 057

341 593 485

343 198 337

344 776 578

2 380 408 338

Szwecja

386 944 025

378 153 207

249 386 135

249 552 108

249 710 989

249 818 786

1 763 565 250

Zjednoczone Królestwo

475 531 544

848 443 195

851 819 320

755 518 938

755 301 511

756 236 113

756 815 870

5 199 666 491

Razem UE-28

5 264 723 001

18 149 536 729

18 650 559 495

14 337 975 697

14 347 801 509

14 297 087 137

14 299 825 797

99 347 509 365

Pomoc techniczna (0,25 %)

34 130 699

34 131 977

34 133 279

34 134 608

34 135 964

34 137 346

34 138 756

238 942 629

Razem

5 298 853 700

18 183 668 706

18 684 692 774

14 372 110 305

14 381 937 473

14 331 224 483

14 333 964 553

99 586 451 994 ”

---

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/5 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/5

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/792

z dnia 19 maja 2015 r.

zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Maçã de Alcobaça (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Portugalii o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Maçã de Alcobaça” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Portugalii o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Maçã de Alcobaça” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2).

| (2) | Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3).

| (3) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zatwierdzić wymienioną zmianę specyfikacji, |
| --- | --- |

(3)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zatwierdzić wymienioną zmianę specyfikacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Maçã de Alcobaça” (ChOG).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1).

2

(3)  Dz.U. C 468 z 31.12.2014, s. 10.

3

---

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/6

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/793

z dnia 19 maja 2015 r.

zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Agnello di Sardegna (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Włoch w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Agnello di Sardegna” zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 138/2001 (2) zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1166/2010 (3). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Włoch w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Agnello di Sardegna” zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 138/2001 (2) zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1166/2010 (3).

| (2) | Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4).

| (3) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Agnello di Sardegna” (ChOG).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 138/2001 z dnia 24 stycznia 2001 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wprowadzenia niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych” określonego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych oraz nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 23 z 25.1.2001, s. 17).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1166/2010 z dnia 9 grudnia 2010 r. zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Agnello di Sardegna (ChOG)] (Dz.U. L 326 z 10.12.2010, s. 70).

3

(4)  Dz.U. C 466 z 30.12.2014, s. 8.

4

---

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/7 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/7

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/794

z dnia 19 maja 2015 r.

zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Chevrotin (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Chevrotin” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1357/2005 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Chevrotin” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1357/2005 (2).

| (2) | Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3).

| (3) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Chevrotin” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1357/2005 z dnia 18 sierpnia 2005 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych” [Chevrotin (ChNP)] (Dz.U. L 214 z 19.8.2005, s. 6).

2

(3)  Dz.U. C 468 z 31.12.2014, s. 2.

3

---

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/8

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/795

z dnia 19 maja 2015 r.

zatwierdzające zmianę inną niż nieznaczna w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Pont-l'Evêque (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Pont-l'Evêque” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Pont-l'Evêque” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2).

| (2) | Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3).

| (3) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Pont-l'Evêque” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1).

2

(3)  Dz.U. C 463 z 23.12.2014, s. 20.

3

---

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/9 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/9

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/796

z dnia 21 maja 2015 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do wpisu dotyczącego Stanów Zjednoczonych w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych produktów drobiowych, w związku z wysoce zjadliwą grypą ptaków w następstwie wystąpienia kolejnych ognisk tej choroby w tym państwie

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 formułę wprowadzającą, art. 8 pkt 1 akapit pierwszy, art. 8 pkt 4 oraz art. 9 ust. 4 lit. c),

uwzględniając dyrektywę Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulującą handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (2), w szczególności jej art. 23 ust. 1, art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 (3) ustanowiono wymogi w zakresie wystawiania świadectw weterynaryjnych dotyczących przywozu do Unii oraz tranzytu przez Unię, w tym składowania podczas tranzytu, drobiu i produktów drobiowych („towary”). Rozporządzenie to stanowi, że towary mogą być przywożone do Unii i przewożone tranzytem przez jej terytorium jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wyszczególnionych w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 (3) ustanowiono wymogi w zakresie wystawiania świadectw weterynaryjnych dotyczących przywozu do Unii oraz tranzytu przez Unię, w tym składowania podczas tranzytu, drobiu i produktów drobiowych („towary”). Rozporządzenie to stanowi, że towary mogą być przywożone do Unii i przewożone tranzytem przez jej terytorium jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wyszczególnionych w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia.

| (2) | W rozporządzeniu (WE) nr 798/2008 ustanowiono także warunki uznania państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy za wolne od wysoce zjadliwej grypy ptaków. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (WE) nr 798/2008 ustanowiono także warunki uznania państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy za wolne od wysoce zjadliwej grypy ptaków.

| (3) | Stany Zjednoczone są wymienione w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 jako państwo trzecie, w przypadku którego z niektórych części jego terytorium dozwolony jest przywóz do Unii towarów objętych tym rozporządzeniem i ich tranzyt przez terytorium Unii w zależności od występowania ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków. W związku z wystąpieniem ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w stanach Kalifornia, Idaho, Oregon, Waszyngton i Minnesota taka regionalizacja została uznana rozporządzeniem (WE) nr 798/2008, zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/243 (4), rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/342 (5) i rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/526 (6). |
| --- | --- |

(3)

Stany Zjednoczone są wymienione w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 jako państwo trzecie, w przypadku którego z niektórych części jego terytorium dozwolony jest przywóz do Unii towarów objętych tym rozporządzeniem i ich tranzyt przez terytorium Unii w zależności od występowania ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków. W związku z wystąpieniem ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w stanach Kalifornia, Idaho, Oregon, Waszyngton i Minnesota taka regionalizacja została uznana rozporządzeniem (WE) nr 798/2008, zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/243 (4), rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/342 (5) i rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/526 (6).

| (4) | W umowie między Unią a Stanami Zjednoczonymi (7) przewidziano szybkie wzajemne uznawanie środków regionalizacji w razie wystąpienia ognisk choroby w Unii lub w Stanach Zjednoczonych („umowa”). |
| --- | --- |

(4)

W umowie między Unią a Stanami Zjednoczonymi (7) przewidziano szybkie wzajemne uznawanie środków regionalizacji w razie wystąpienia ognisk choroby w Unii lub w Stanach Zjednoczonych („umowa”).

| (5) | Stany Zjednoczone potwierdziły wystąpienie kolejnych ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 w stadach drobiu w stanach Missouri, Arkansas, Kansas, Dakota Północna i Południowa, Montana, Wisconsin i Iowa. Organy weterynaryjne Stanów Zjednoczonych niezwłocznie wstrzymały wydawanie świadectw weterynaryjnych dla przesyłek towarów przeznaczonych na wywóz do Unii i pochodzących z tych stanów. Stany Zjednoczone wprowadziły również politykę likwidacji stad w celu zwalczenia wysoce zjadliwej grypy ptaków i ograniczenia jej rozprzestrzeniania. |
| --- | --- |

(5)

Stany Zjednoczone potwierdziły wystąpienie kolejnych ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 w stadach drobiu w stanach Missouri, Arkansas, Kansas, Dakota Północna i Południowa, Montana, Wisconsin i Iowa. Organy weterynaryjne Stanów Zjednoczonych niezwłocznie wstrzymały wydawanie świadectw weterynaryjnych dla przesyłek towarów przeznaczonych na wywóz do Unii i pochodzących z tych stanów. Stany Zjednoczone wprowadziły również politykę likwidacji stad w celu zwalczenia wysoce zjadliwej grypy ptaków i ograniczenia jej rozprzestrzeniania.

| (6) | W wyniku wystąpienia ognisk wspomnianej choroby w wyżej wymienionych stanach Stany Zjednoczone przedłożyły zaktualizowane informacje o sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium oraz o środkach wprowadzonych celem zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się wysoce zjadliwej grypy ptaków. Komisja przeanalizowała te informacje. Na podstawie tej analizy oraz zobowiązań określonych w umowie i gwarancji przedstawionych przez Stany Zjednoczone należy zmienić zakaz dotyczący wprowadzania do Unii niektórych towarów, tak aby obejmował on całe stany Minnesota, Dakota Południowa, Wisconsin i Iowa oraz te części stanów Missouri, Arkansas, Kansas, Montana i Dakota Północna, które zostały objęte ograniczeniami wprowadzonymi przez organy weterynaryjne Stanów Zjednoczonych ze względu na obecnie występujące ogniska choroby. |
| --- | --- |

(6)

W wyniku wystąpienia ognisk wspomnianej choroby w wyżej wymienionych stanach Stany Zjednoczone przedłożyły zaktualizowane informacje o sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium oraz o środkach wprowadzonych celem zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się wysoce zjadliwej grypy ptaków. Komisja przeanalizowała te informacje. Na podstawie tej analizy oraz zobowiązań określonych w umowie i gwarancji przedstawionych przez Stany Zjednoczone należy zmienić zakaz dotyczący wprowadzania do Unii niektórych towarów, tak aby obejmował on całe stany Minnesota, Dakota Południowa, Wisconsin i Iowa oraz te części stanów Missouri, Arkansas, Kansas, Montana i Dakota Północna, które zostały objęte ograniczeniami wprowadzonymi przez organy weterynaryjne Stanów Zjednoczonych ze względu na obecnie występujące ogniska choroby.

| (7) | Należy zatem zmienić wpis dotyczący Stanów Zjednoczonych w wykazie w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008, tak aby uwzględnić obecną sytuację epidemiologiczną w tym państwie trzecim. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem zmienić wpis dotyczący Stanów Zjednoczonych w wykazie w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008, tak aby uwzględnić obecną sytuację epidemiologiczną w tym państwie trzecim.

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 maja 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

1

(2)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 74.

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/243 z dnia 13 lutego 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie wpisu dotyczącego Stanów Zjednoczonych w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych produktów drobiowych, w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków (Dz.U. L 41 z 17.2.2015, s. 5).

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/342 z dnia 2 marca 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie wpisu dotyczącego Stanów Zjednoczonych w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych produktów drobiowych, w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków w następstwie wystąpienia ognisk tej choroby w stanach Idaho i Kalifornia (Dz.U. L 60 z 4.3.2015, s. 31).

5

(6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/526 z dnia 27 marca 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie wpisu dotyczącego Stanów Zjednoczonych w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych produktów drobiowych, w odniesieniu do dalszych ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w tym kraju (Dz.U. L 84 z 28.3.2015, s. 30).

6

(7)  Umowa między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi, w brzmieniu zatwierdzonym w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 1998/258/WE (Dz.U. L 118 z 21.4.1998, s. 1).

7

---

ZAŁĄCZNIK

W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wpis dotyczący Stanów Zjednoczonych otrzymuje brzmienie:

| Kod ISO i nazwa państwa trzeciego lub terytorium | Kod państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy | Opis państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy | Świadectwo weterynaryjne | Szczególne warunki | Szczególne warunki | Status nadzoru pod kątem ptasiej grypy | Status szczepień przeciwko ptasiej grypie | Status zwalczania salmonelli |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wzór/Wzory | Dodatkowe gwarancje | Data zakończenia (1) | Data rozpoczęcia (2) |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 6 A | 6B | 7 | 8 | 9 |
| „US – Stany Zjednoczone | US-0 | Cały kraj | SPF | | | | | | | |
| EP, E | | | | | | | S4 |
| US-1 | Obszar Stanów Zjednoczonych z wyłączeniem terytorium US-2 | BPP, BPR, DOC, DOR, HEP, HER, SRP, SRA | | N | | | A | | S3, ST1 |
| WGM | VIII | | | | | | |
| POU, RAT | | N | | | | | |
| US-2 | Obszar Stanów Zjednoczonych odpowiadający: | | | | | | | | |
| US-2.1 | w stanie Waszyngton: | hrabstwu Benton |

Kod ISO i nazwa państwa trzeciego lub terytorium

Kod państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy

Opis państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy

Świadectwo weterynaryjne

Szczególne warunki

Szczególne warunki

Status nadzoru pod kątem ptasiej grypy

Status szczepień przeciwko ptasiej grypie

Status zwalczania salmonelli

Wzór/Wzory

Dodatkowe gwarancje

Data zakończenia (1)

Data rozpoczęcia (2)

1

2

3

4

5

6

6 A

6B

7

8

9

„US – Stany Zjednoczone

US-0

Cały kraj

SPF

EP, E

S4

US-1

Obszar Stanów Zjednoczonych z wyłączeniem terytorium US-2

BPP, BPR, DOC, DOR, HEP, HER, SRP, SRA

N

A

S3, ST1

WGM

VIII

POU, RAT

N

US-2

Obszar Stanów Zjednoczonych odpowiadający:

US-2.1

w stanie Waszyngton:

hrabstwu Benton

| | hrabstwu Franklin |
| --- | --- |

hrabstwu Franklin

WGM

VIII

P2

19.12.2014

7.4.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.2

w stanie Waszyngton:

hrabstwu Clallam

WGM

VIII

P2

19.12.2014

11.5.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.3

w stanie Waszyngton:

w hrabstwie Okanogan (1):

| a) | na północy: od punktu przecięcia się dróg US 97 WA 20 i S. Janis Road, w prawo wzdłuż S. Janis Road, w lewo wzdłuż McLaughlin Canyon Road, następnie w prawo wzdłuż Hardy Road, dalej w lewo wzdłuż Chewilken Valley Road; |
| --- | --- |

a)

na północy: od punktu przecięcia się dróg US 97 WA 20 i S. Janis Road, w prawo wzdłuż S. Janis Road, w lewo wzdłuż McLaughlin Canyon Road, następnie w prawo wzdłuż Hardy Road, dalej w lewo wzdłuż Chewilken Valley Road;

| b) | na wschodzie: od Chewilken Valley Road w prawo wzdłuż JH Green Road, dalej w lewo wzdłuż Hosheit Road, następnie w lewo wzdłuż Tedrow Trail Road i jeszcze raz w lewo wzdłuż Brown Pass Road aż do granicy Colville Tribe, na zachód wzdłuż granicy Colville Tribe, a następnie na południe do punktu jej przecięcia się z drogą US 97 WA 20; |
| --- | --- |

b)

na wschodzie: od Chewilken Valley Road w prawo wzdłuż JH Green Road, dalej w lewo wzdłuż Hosheit Road, następnie w lewo wzdłuż Tedrow Trail Road i jeszcze raz w lewo wzdłuż Brown Pass Road aż do granicy Colville Tribe, na zachód wzdłuż granicy Colville Tribe, a następnie na południe do punktu jej przecięcia się z drogą US 97 WA 20;

| c) | na południu: w prawo wzdłuż US 97 WA 20, następnie w lewo wzdłuż Cherokee Road, dalej w prawo wzdłuż Robinson Canyon Road, w lewo wzdłuż Bide A Wee Road, następnie w lewo wzdłuż Duck Lake Road, dalej w prawo wzdłuż Soren Peterson Road, następnie w lewo wzdłuż Johnson Creek Road, następnie w prawo wzdłuż George Road, w lewo wzdłuż Wetherstone Road, następnie w prawo wzdłuż Eplay Road; |
| --- | --- |

c)

na południu: w prawo wzdłuż US 97 WA 20, następnie w lewo wzdłuż Cherokee Road, dalej w prawo wzdłuż Robinson Canyon Road, w lewo wzdłuż Bide A Wee Road, następnie w lewo wzdłuż Duck Lake Road, dalej w prawo wzdłuż Soren Peterson Road, następnie w lewo wzdłuż Johnson Creek Road, następnie w prawo wzdłuż George Road, w lewo wzdłuż Wetherstone Road, następnie w prawo wzdłuż Eplay Road;

| d) | na zachodzie: od Eplay Road w prawo wzdłuż Conconully Road/6th Avenue N., dalej w lewo wzdłuż Green Lake Road, następnie w prawo wzdłuż Salmon Creek Road, dalej w prawo wzdłuż Happy Hill Road, następnie w lewo wzdłuż Conconully Road (dalej jako Main Street), w prawo wzdłuż Broadway, następnie w lewo wzdłuż C Street, dalej w prawo wzdłuż Lake Street E, następnie w prawo wzdłuż Sinlahekin Road, w prawo wzdłuż S. Fish Lake Road i jeszcze raz w prawo wzdłuż Fish Lake Road, w lewo wzdłuż N. Pine Creek Road, następnie w prawo wzdłuż Henry Road (dalej jako N. Pine Creek Road), następnie w prawo wzdłuż Indian Springs Road, dalej w prawo wzdłuż Hwy 7, aż do drogi US 97 WA 20 |
| --- | --- |

d)

na zachodzie: od Eplay Road w prawo wzdłuż Conconully Road/6th Avenue N., dalej w lewo wzdłuż Green Lake Road, następnie w prawo wzdłuż Salmon Creek Road, dalej w prawo wzdłuż Happy Hill Road, następnie w lewo wzdłuż Conconully Road (dalej jako Main Street), w prawo wzdłuż Broadway, następnie w lewo wzdłuż C Street, dalej w prawo wzdłuż Lake Street E, następnie w prawo wzdłuż Sinlahekin Road, w prawo wzdłuż S. Fish Lake Road i jeszcze raz w prawo wzdłuż Fish Lake Road, w lewo wzdłuż N. Pine Creek Road, następnie w prawo wzdłuż Henry Road (dalej jako N. Pine Creek Road), następnie w prawo wzdłuż Indian Springs Road, dalej w prawo wzdłuż Hwy 7, aż do drogi US 97 WA 20

WGM

VIII

P2

29.1.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.4

w stanie Waszyngton:

w hrabstwie Okanogan (2):

| a) | na północy: od punktu, gdzie droga US Hwy 97 przecina granicę kanadyjską, na wschód wzdłuż granicy kanadyjskiej, następnie w prawo wzdłuż 9 Mile Road (County Hwy 4777); |
| --- | --- |

a)

na północy: od punktu, gdzie droga US Hwy 97 przecina granicę kanadyjską, na wschód wzdłuż granicy kanadyjskiej, następnie w prawo wzdłuż 9 Mile Road (County Hwy 4777);

| b) | na wschodzie: od 9 Mile Road, w prawo wzdłuż Old Hwy 4777, która skręca na południe do Molson Road, w prawo wzdłuż Chesaw Road, następnie w lewo wzdłuż Forest Service 3525, dalej w lewo wzdłuż Forest Development Road 350, która przechodzi w Forest Development Road 3625, stamtąd w kierunku zachodnim i w lewo wzdłuż Forest Service 3525, następnie w prawo wzdłuż Rone Road, dalej w prawo wzdłuż Box Spring Road, w lewo wzdłuż Mosquito Creek Road, następnie w prawo wzdłuż Swanson Mill Road; |
| --- | --- |

b)

na wschodzie: od 9 Mile Road, w prawo wzdłuż Old Hwy 4777, która skręca na południe do Molson Road, w prawo wzdłuż Chesaw Road, następnie w lewo wzdłuż Forest Service 3525, dalej w lewo wzdłuż Forest Development Road 350, która przechodzi w Forest Development Road 3625, stamtąd w kierunku zachodnim i w lewo wzdłuż Forest Service 3525, następnie w prawo wzdłuż Rone Road, dalej w prawo wzdłuż Box Spring Road, w lewo wzdłuż Mosquito Creek Road, następnie w prawo wzdłuż Swanson Mill Road;

| c) | na południu: od Swanson Mill Road, w lewo wzdłuż O'Neil Road, następnie na południe wzdłuż drogi US 97, w prawo wzdłuż Ellis Forde Bridge Road, dalej w lewo wzdłuż Janis Oroville (SR 7), dalej w prawo wzdłuż Loomis Oroville Road, w prawo wzdłuż Wannacut Lake Road, w lewo wzdłuż Ellemeham Mountain Road, dalej w lewo wzdłuż Earth Dam Road, dalej w lewo wzdłuż drogi bez nazwy, dalej w prawo wzdłuż drogi bez nazwy, dalej w prawo wzdłuż kolejnej drogi bez nazwy, w lewo wzdłuż drogi bez nazwy i jeszcze raz w lewo wzdłuż kolejnej drogi bez nazwy; |
| --- | --- |

c)

na południu: od Swanson Mill Road, w lewo wzdłuż O'Neil Road, następnie na południe wzdłuż drogi US 97, w prawo wzdłuż Ellis Forde Bridge Road, dalej w lewo wzdłuż Janis Oroville (SR 7), dalej w prawo wzdłuż Loomis Oroville Road, w prawo wzdłuż Wannacut Lake Road, w lewo wzdłuż Ellemeham Mountain Road, dalej w lewo wzdłuż Earth Dam Road, dalej w lewo wzdłuż drogi bez nazwy, dalej w prawo wzdłuż drogi bez nazwy, dalej w prawo wzdłuż kolejnej drogi bez nazwy, w lewo wzdłuż drogi bez nazwy i jeszcze raz w lewo wzdłuż kolejnej drogi bez nazwy;

| d) | na zachodzie: od drogi bez nazwy w prawo wzdłuż Loomis Oroville Road, następnie w lewo wzdłuż Smilkameen Road aż do granicy kanadyjskiej |
| --- | --- |

d)

na zachodzie: od drogi bez nazwy w prawo wzdłuż Loomis Oroville Road, następnie w lewo wzdłuż Smilkameen Road aż do granicy kanadyjskiej

WGM

VIII

P2

3.2.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.5

w stanie Oregon:

hrabstwu Douglas

WGM

VIII

P2

19.12.2014

23.3.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.6

w stanie Oregon:

hrabstwu Deschutes

WG

VIII

P2

14.2.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.7

w stanie Oregon:

hrabstwu Malheur

WGM

VIII

P2

20.1.2015

11.5.2015

POU, RAT

N

P2

w stanie Idaho:

| | hrabstwu Canyon |
| --- | --- |

hrabstwu Canyon

| | hrabstwu Payette |
| --- | --- |

hrabstwu Payette

WGM

VIII

P2

POU, RAT

N

P2

US-2.8

w stanie Kalifornia:

w hrabstwie Stanislaus/hrabstwie Tuolumne:

obszarowi o promieniu 10 km rozpoczynającym się w punkcie N na granicy kolistej strefy objętej kontrolą i sięgającym w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara:

| a) | na północy – 2,5 mili na wschód od punktu przecięcia się dróg State Hwy 108 i Williams Road; |
| --- | --- |

a)

na północy – 2,5 mili na wschód od punktu przecięcia się dróg State Hwy 108 i Williams Road;

| b) | na północnym wschodzie – 1,4 mili w kierunku południowo-wschodnim od punktu przecięcia się dróg Rock River Dr i Tulloch Road; |
| --- | --- |

b)

na północnym wschodzie – 1,4 mili w kierunku południowo-wschodnim od punktu przecięcia się dróg Rock River Dr i Tulloch Road;

| c) | na wschodzie – 2,0 mili w kierunku północno-zachodnim od punktu przecięcia się dróg Milpitas Road i Las Cruces Road; |
| --- | --- |

c)

na wschodzie – 2,0 mili w kierunku północno-zachodnim od punktu przecięcia się dróg Milpitas Road i Las Cruces Road;

| d) | na południowym wschodzie – 1,58 mili na wschód od północnego krańca drogi Rushing Road; |
| --- | --- |

d)

na południowym wschodzie – 1,58 mili na wschód od północnego krańca drogi Rushing Road;

| e) | na południu – 0,70 mili na południe od punktu przecięcia się dróg State Highway132 i Crabtree Road; |
| --- | --- |

e)

na południu – 0,70 mili na południe od punktu przecięcia się dróg State Highway132 i Crabtree Road;

| f) | na południowym zachodzie – 0,8 mili w kierunku południowo-wschodnim od punktu przecięcia się dróg Hazel Dean Road i Loneoak Road; |
| --- | --- |

f)

na południowym zachodzie – 0,8 mili w kierunku południowo-wschodnim od punktu przecięcia się dróg Hazel Dean Road i Loneoak Road;

| g) | na zachodzie – 2,5 mili w kierunku południowo-zachodnim od punktu przecięcia się dróg Warnerville Road i Tim Bell Road; |
| --- | --- |

g)

na zachodzie – 2,5 mili w kierunku południowo-zachodnim od punktu przecięcia się dróg Warnerville Road i Tim Bell Road;

| h) | na północnym zachodzie – 1,0 mili w kierunku południowo-wschodnim od punktu przecięcia się dróg CA-120 i Tim Bell Road |
| --- | --- |

h)

na północnym zachodzie – 1,0 mili w kierunku południowo-wschodnim od punktu przecięcia się dróg CA-120 i Tim Bell Road

WGM

VIII

P2

23.1.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.9

w stanie Kalifornia:

w hrabstwie Kings:

obszarowi o promieniu 10 km rozpoczynającym się w punkcie N na granicy kolistej strefy objętej kontrolą i sięgającym w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara:

| a) | na północy – 0,58 mili na północ od Kansas Avenue,
  na północnym wschodzie – 0,83 mili na wschód od drogi CA-43; |
| --- | --- |

a)

na północy – 0,58 mili na północ od Kansas Avenue,

na północnym wschodzie – 0,83 mili na wschód od drogi CA-43;

| b) | na wschodzie – 0,04 mili na wschód od 5th Avenue; |
| --- | --- |

b)

na wschodzie – 0,04 mili na wschód od 5th Avenue;

| c) | na południowym wschodzie – 0,1 mili na wschód od punktu przecięcia się dróg Paris Avenue i 7th Avenue; |
| --- | --- |

c)

na południowym wschodzie – 0,1 mili na wschód od punktu przecięcia się dróg Paris Avenue i 7th Avenue;

| d) | na południu – 1,23 mili na północ od Redding Avenue; |
| --- | --- |

d)

na południu – 1,23 mili na północ od Redding Avenue;

| e) | na południowym zachodzie – 0,6 mili na zachód od punktu przecięcia się dróg Paris Avenue i 15th Avenue; |
| --- | --- |

e)

na południowym zachodzie – 0,6 mili na zachód od punktu przecięcia się dróg Paris Avenue i 15th Avenue;

| f) | na zachodzie – 1,21 mili na wschód od 19th Avenue; |
| --- | --- |

f)

na zachodzie – 1,21 mili na wschód od 19th Avenue;

| g) | na północnym zachodzie – 0,3 mili na północ od punktu przecięcia się dróg Laurel Avenue i 16th Avenue |
| --- | --- |

g)

na północnym zachodzie – 0,3 mili na północ od punktu przecięcia się dróg Laurel Avenue i 16th Avenue

WGM

VIII

P2

12.2.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.10

stanowi Minnesota

WGM

VIII

P2

5.3.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.11

w stanie Missouri:

| | hrabstwu Jasper |
| --- | --- |

hrabstwu Jasper

| | hrabstwu Barton |
| --- | --- |

hrabstwu Barton

WGM

VIII

P2

8.3.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.12

w stanie Missouri:

| | hrabstwu Moniteau |
| --- | --- |

hrabstwu Moniteau

| | hrabstwu Morgan |
| --- | --- |

hrabstwu Morgan

WGM

VIII

P2

9.3.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.13

w stanie Arkansas:

| | hrabstwu Boone |
| --- | --- |

hrabstwu Boone

| | hrabstwu Marion |
| --- | --- |

hrabstwu Marion

WGM

VIII

P2

11.3.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.14

w stanie Kansas:

| | hrabstwu Leavenworth |
| --- | --- |

hrabstwu Leavenworth

| | hrabstwu Wyandotte |
| --- | --- |

hrabstwu Wyandotte

WGM

VIII

P2

13.3.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.15

w stanie Kansas:

| | hrabstwu Cherokee |
| --- | --- |

hrabstwu Cherokee

| | hrabstwu Crawford |
| --- | --- |

hrabstwu Crawford

WGM

P2

9.3.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.16

w stanie Montana:

| | hrabstwu Judith Basin |
| --- | --- |

hrabstwu Judith Basin

| | hrabstwu Fergus |
| --- | --- |

hrabstwu Fergus

WGM

VIII

P2

2.4.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.17

w stanie Dakota Północna:

hrabstwu Dickey

WGM

VIII

P2

11.4.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.18

stanowi Dakota Południowa

WGM

VIII

P2

1.4.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.19

stanowi Wisconsin

WGM

VIII

P2

11.4.2015

POU, RAT

N

P2

US-2.20

stanowi Iowa

WGM

VIII

P2

14.4.2015

POU, RAT

N

P2

---

(1)  Towary, w tym transportowane na pełnym morzu, wyprodukowane przed tą datą, mogą być przywożone do Unii w okresie 90 dni od tej daty.

1

(2)  Jedynie towary wyprodukowane po tej dacie mogą być przywożone do Unii.”

2

---

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/17 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/17

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/797

z dnia 21 maja 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 maja 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | AL | 69,6 |
| MA | 98,6 |
| MK | 102,7 |
| ZZ | 90,3 |
| 0707 00 05 | AL | 41,5 |
| MK | 47,0 |
| TR | 111,1 |
| ZZ | 66,5 |
| 0709 93 10 | TR | 120,5 |
| ZZ | 120,5 |
| 0805 10 20 | EG | 58,7 |
| IL | 70,8 |
| MA | 60,9 |
| ZZ | 63,5 |
| 0805 50 10 | BO | 147,7 |
| BR | 107,1 |
| MA | 111,5 |
| TR | 101,5 |
| ZZ | 117,0 |
| 0808 10 80 | AR | 90,7 |
| BR | 102,9 |
| CL | 119,8 |
| NZ | 157,8 |
| US | 119,0 |
| UY | 68,9 |
| ZA | 117,0 |
| ZZ | 110,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

AL

69,6

MA

98,6

MK

102,7

ZZ

90,3

0707 00 05

AL

41,5

MK

47,0

TR

111,1

ZZ

66,5

0709 93 10

TR

120,5

ZZ

120,5

0805 10 20

EG

58,7

IL

70,8

MA

60,9

ZZ

63,5

0805 50 10

BO

147,7

BR

107,1

MA

111,5

TR

101,5

ZZ

117,0

0808 10 80

AR

90,7

BR

102,9

CL

119,8

NZ

157,8

US

119,0

UY

68,9

ZA

117,0

ZZ

110,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/19 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/19

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/798

z dnia 11 maja 2015 r.

upoważniająca Komisję Europejską do prowadzenia, w imieniu Unii Europejskiej, negocjacji w sprawie zmian Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej oraz Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 oraz art. 218 ust. 3 i 4,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, że Komisja powinna zostać upoważniona do prowadzenia, w imieniu Unii, negocjacji w sprawie zmian Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej (1) oraz Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się Komisję do prowadzenia negocjacji w imieniu Unii – w kwestiach wchodzących w zakres kompetencji Unii i w odniesieniu do których Unia przyjęła przepisy – w sprawie zmian Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej oraz Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową podczas konferencji stron tej konwencji i spotkań stron protokołu w 2015 r. i w 2016 r.

Artykuł 2

1.   Komisja prowadzi negocjacje w imieniu Unii w konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę i zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi Rady zawartymi w addendum do niniejszej decyzji.

2.   Rada może w dowolnym momencie dokonać przeglądu treści wytycznych negocjacyjnych zawartych w addendum do niniejszej decyzji. W tym celu po każdej sesji negocjacyjnej Komisja przedstawia Radzie sprawozdanie na temat wyników negocjacji i – w stosownych przypadkach – na temat ewentualnych problemów, które mogą wystąpić w trakcie negocjacji.

Artykuł 3

W zakresie, w jakim przedmiot zmian, o których mowa w art. 1, wchodzi w zakres dzielonych kompetencji Unii i państw członkowskich, Komisja i państwa członkowskie powinny ściśle współpracować w procesie negocjacji, dążąc do jedności w reprezentowaniu Unii i jej państw członkowskich na arenie międzynarodowej.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja jest skierowana do Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2015 r.

W imieniu Rady

J. DŪKLAVS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 297 z 31.10.1988, s. 10.

1

(2)  Dz.U. L 297 z 31.10.1988, s. 21.

2

---

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/20 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/20

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/799

z dnia 18 maja 2015 r.

upoważniająca państwa członkowskie do zostania stronami, w interesie Unii Europejskiej, Międzynarodowej konwencji Międzynarodowej Organizacji Morskiej o wymaganiach w zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht dla załóg statków rybackich

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46, art. 53 ust. 1 i art. 62, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Międzynarodowa konwencja Międzynarodowej Organizacji Morskiej („IMO”) o wymaganiach w zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht dla załóg statków rybackich („konwencja”) została przyjęta w dniu 7 lipca 1995 r. podczas konferencji międzynarodowej zwołanej przez IMO w Londynie. |
| --- | --- |

(1)

Międzynarodowa konwencja Międzynarodowej Organizacji Morskiej („IMO”) o wymaganiach w zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht dla załóg statków rybackich („konwencja”) została przyjęta w dniu 7 lipca 1995 r. podczas konferencji międzynarodowej zwołanej przez IMO w Londynie.

| (2) | Konwencja weszła w życie w dniu 29 września 2012 r. |
| --- | --- |

(2)

Konwencja weszła w życie w dniu 29 września 2012 r.

| (3) | Konwencja stanowi znaczący wkład w funkcjonowanie sektora rybołówstwa na poziomie międzynarodowym, gdyż wspiera bezpieczeństwo życia i mienia na morzu, a tym samym przyczynia się również do ochrony środowiska morskiego. Pożądane jest zatem, aby jej postanowienia zostały wprowadzone w życie jak najszybciej. |
| --- | --- |

(3)

Konwencja stanowi znaczący wkład w funkcjonowanie sektora rybołówstwa na poziomie międzynarodowym, gdyż wspiera bezpieczeństwo życia i mienia na morzu, a tym samym przyczynia się również do ochrony środowiska morskiego. Pożądane jest zatem, aby jej postanowienia zostały wprowadzone w życie jak najszybciej.

| (4) | Łowienie na morzu to jedno z najbardziej ryzykownych zajęć, odpowiednie szkolenie i kwalifikacje stanowią zatem jeden z podstawowych środków służących zmniejszeniu liczby wypadków. Okrętowanie załóg na statki rybackie państw członkowskich powinno w każdym przypadku odbywać się bez uszczerbku dla bezpieczeństwa morskiego. |
| --- | --- |

(4)

Łowienie na morzu to jedno z najbardziej ryzykownych zajęć, odpowiednie szkolenie i kwalifikacje stanowią zatem jeden z podstawowych środków służących zmniejszeniu liczby wypadków. Okrętowanie załóg na statki rybackie państw członkowskich powinno w każdym przypadku odbywać się bez uszczerbku dla bezpieczeństwa morskiego.

| (5) | W ramach umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów („umowy”) z państwami trzecimi ważne jest, aby członkowie załóg statków rybackich pływających pod banderą państwa członkowskiego posiadali odpowiednie kwalifikacje zawodowe poświadczone świadectwami akceptowanymi przez państwo bandery, tak aby możliwe było prowadzenie rekrutacji na warunkach określonych w tych umowach. Państwa członkowskie powinny dokładać wszelkich starań, aby przy stosowaniu konwencji uniknąć konfliktu między prawem międzynarodowym a prawem Unii, w tym jakiegokolwiek negatywnego wpływu na zawieranie i wykonywanie umów. Ponadto odnośne państwa trzecie powinny być zachęcane do zostania stronami konwencji. |
| --- | --- |

(5)

W ramach umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów („umowy”) z państwami trzecimi ważne jest, aby członkowie załóg statków rybackich pływających pod banderą państwa członkowskiego posiadali odpowiednie kwalifikacje zawodowe poświadczone świadectwami akceptowanymi przez państwo bandery, tak aby możliwe było prowadzenie rekrutacji na warunkach określonych w tych umowach. Państwa członkowskie powinny dokładać wszelkich starań, aby przy stosowaniu konwencji uniknąć konfliktu między prawem międzynarodowym a prawem Unii, w tym jakiegokolwiek negatywnego wpływu na zawieranie i wykonywanie umów. Ponadto odnośne państwa trzecie powinny być zachęcane do zostania stronami konwencji.

| (6) | Parlament Europejski, Rada i Komisja promują bezpieczeństwo na morzu i bezpieczeństwo pracy, a także podnoszenie kwalifikacji zawodowych członków załóg statków rybackich. Unia wspiera finansowo szkolenia w sektorze rybołówstwa: za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego. |
| --- | --- |

(6)

Parlament Europejski, Rada i Komisja promują bezpieczeństwo na morzu i bezpieczeństwo pracy, a także podnoszenie kwalifikacji zawodowych członków załóg statków rybackich. Unia wspiera finansowo szkolenia w sektorze rybołówstwa: za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego.

| (7) | Rozdział I prawidło 7 załącznika do konwencji wchodzi w zakres kompetencji wyłącznej Unii, jeśli chodzi o przepisy unijne dotyczące uznawania kwalifikacji zawodowych określonych kategorii członków załóg statków rybackich, oraz ma wpływ na postanowienia traktatowe i na prawo wtórne Unii, a zwłaszcza dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), w zakresie, w jakim dotyczy obywateli Unii, którzy posiadają odpowiednie świadectwa wydane przez państwo członkowskie lub przez państwo trzecie. |
| --- | --- |

(7)

Rozdział I prawidło 7 załącznika do konwencji wchodzi w zakres kompetencji wyłącznej Unii, jeśli chodzi o przepisy unijne dotyczące uznawania kwalifikacji zawodowych określonych kategorii członków załóg statków rybackich, oraz ma wpływ na postanowienia traktatowe i na prawo wtórne Unii, a zwłaszcza dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), w zakresie, w jakim dotyczy obywateli Unii, którzy posiadają odpowiednie świadectwa wydane przez państwo członkowskie lub przez państwo trzecie.

| (8) | Unia nie może zostać stroną konwencji, ponieważ jej stronami mogą być jedynie państwa. |
| --- | --- |

(8)

Unia nie może zostać stroną konwencji, ponieważ jej stronami mogą być jedynie państwa.

| (9) | Niektóre państwa członkowskie nie zostały jeszcze stronami konwencji, inne z kolei już nimi są. Te państwa członkowskie, które mają statki rybackie pływające pod ich banderą, porty przyjmujące morskie statki rybackie objęte zakresem stosowania konwencji lub instytucje prowadzące szkolenia dla załóg statków rybackich, ale które nie zostały jeszcze stroną konwencji, wzywa się, aby to uczyniły. |
| --- | --- |

(9)

Niektóre państwa członkowskie nie zostały jeszcze stronami konwencji, inne z kolei już nimi są. Te państwa członkowskie, które mają statki rybackie pływające pod ich banderą, porty przyjmujące morskie statki rybackie objęte zakresem stosowania konwencji lub instytucje prowadzące szkolenia dla załóg statków rybackich, ale które nie zostały jeszcze stroną konwencji, wzywa się, aby to uczyniły.

| (10) | Dopóki stronami konwencji nie zostaną wszystkie państwa członkowskie, które mają statki rybackie pływające pod ich banderą, porty przyjmujące morskie statki rybackie objęte zakresem stosowania konwencji lub instytucje prowadzące szkolenia dla załóg statków rybackich, każde państwo członkowskie będące stroną konwencji powinno stosować przewidzianą w niej zasadę elastyczności w celu zapewnienia zgodności prawnej z prawem Unii, w szczególności postanowienia rozdziału I prawidło 10 załącznika do konwencji w sprawie równoważnych rozwiązań, aby dostosować stosowanie konwencji do dyrektywy 2005/36/WE. |
| --- | --- |

(10)

Dopóki stronami konwencji nie zostaną wszystkie państwa członkowskie, które mają statki rybackie pływające pod ich banderą, porty przyjmujące morskie statki rybackie objęte zakresem stosowania konwencji lub instytucje prowadzące szkolenia dla załóg statków rybackich, każde państwo członkowskie będące stroną konwencji powinno stosować przewidzianą w niej zasadę elastyczności w celu zapewnienia zgodności prawnej z prawem Unii, w szczególności postanowienia rozdziału I prawidło 10 załącznika do konwencji w sprawie równoważnych rozwiązań, aby dostosować stosowanie konwencji do dyrektywy 2005/36/WE.

| (11) | Uznając zgodnie z dyrektywą 2005/36/WE kwalifikacje zawodowe pracowników migrujących z państw członkowskich niebędących stroną konwencji, każde państwo członkowskie, które jest stroną konwencji, powinno zapewnić, aby kwalifikacje zawodowe tych pracowników zostały ocenione oraz aby stwierdzono, że kwalifikacje te odpowiadają minimalnym standardom określonym w konwencji. |
| --- | --- |

(11)

Uznając zgodnie z dyrektywą 2005/36/WE kwalifikacje zawodowe pracowników migrujących z państw członkowskich niebędących stroną konwencji, każde państwo członkowskie, które jest stroną konwencji, powinno zapewnić, aby kwalifikacje zawodowe tych pracowników zostały ocenione oraz aby stwierdzono, że kwalifikacje te odpowiadają minimalnym standardom określonym w konwencji.

| (12) | Zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada powinna zatem upoważnić państwa członkowskie do zostania stroną konwencji, w interesie Unii, |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada powinna zatem upoważnić państwa członkowskie do zostania stroną konwencji, w interesie Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się państwa członkowskie do zostania stroną Międzynarodowej konwencji Międzynarodowej Organizacji Morskiej o wymaganiach w zakresie wyszkolenia, wydawania świadectw oraz pełnienia wacht dla załóg statków rybackich, przyjętej w dniu 7 lipca 1995 r., w odniesieniu do tych jej części, które wchodzą w zakres kompetencji Unii.

Przy składaniu sprawozdań Sekretarzowi Generalnemu IMO zgodnie z art. 4 konwencji państwa członkowskie przekazują – w stosownych przypadkach przewidując odniesienie do rozdziału I prawidło 10 załącznika do konwencji – informacje na temat odpowiednich przepisów krajowych dotyczących uznawania świadectw kwalifikacji członków załóg statków rybackich objętych konwencją, z uwzględnieniem obowiązków określonych przez odpowiednie przepisy prawa Unii dotyczące uznawania kwalifikacji.

Artykuł 2

Państwa członkowskie, które mają statki rybackie pływające pod ich banderą, porty przyjmujące morskie statki rybackie objęte zakresem stosowania konwencji lub instytucje prowadzące szkolenia dla załóg statków rybackich, ale które nie zostały jeszcze stroną konwencji, dążą do podjęcia niezbędnych kroków, aby złożyć Sekretarzowi Generalnemu IMO w rozsądnym terminie, a w miarę możliwości do dnia 23 maja 2017 r., swoje instrumenty przystąpienia do konwencji. Komisja przedłoży Radzie do dnia 23 maja 2018 r. sprawozdanie zawierające przegląd postępów akcesyjnych.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2015 r.

W imieniu Rady

M. SEILE

Przewodniczący

---

(1)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

1

(2)  Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22).

2

---

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/22 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/22

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/800

z dnia 21 maja 2015 r.

zmieniająca i przedłużająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 22 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/233/WPZiB (1) ustanawiającą misję Unii Europejskiej dotyczącą pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya). Decyzja 2013/233/WPZiB traci moc w dniu 21 maja 2015 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 22 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/233/WPZiB (1) ustanawiającą misję Unii Europejskiej dotyczącą pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya). Decyzja 2013/233/WPZiB traci moc w dniu 21 maja 2015 r.

| (2) | W dniu 20 maja 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/294/WPZiB (2) zmieniającą decyzję 2013/233/WPZiB oraz przewidującą finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 21 maja 2015 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 20 maja 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/294/WPZiB (2) zmieniającą decyzję 2013/233/WPZiB oraz przewidującą finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 21 maja 2015 r.

| (3) | W następstwie sytuacji bezpieczeństwa i politycznej w Libii, personel EUBAM Libya został przemieszczony i zredukowany pod koniec 2014 r. w ograniczonym stopniu, dalsze redukcje następują w 2015 r. Zgodnie z ustaleniami przeglądu strategicznego EUBAM Libya, Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) zdecydował, że należy utrzymać nieaktywny status misji oraz że misja powinna zostać przedłużona na okres kolejnych sześciu miesięcy, do dnia 21 listopada 2015 r. |
| --- | --- |

(3)

W następstwie sytuacji bezpieczeństwa i politycznej w Libii, personel EUBAM Libya został przemieszczony i zredukowany pod koniec 2014 r. w ograniczonym stopniu, dalsze redukcje następują w 2015 r. Zgodnie z ustaleniami przeglądu strategicznego EUBAM Libya, Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) zdecydował, że należy utrzymać nieaktywny status misji oraz że misja powinna zostać przedłużona na okres kolejnych sześciu miesięcy, do dnia 21 listopada 2015 r.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2013/233/WPZiB. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2013/233/WPZiB.

| (5) | EUBAM Libya będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu, |
| --- | --- |

(5)

EUBAM Libya będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2013/233/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 4 skreśla się ust. 4; |
| --- | --- |

1)

w art. 4 skreśla się ust. 4;

| 2) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „1a.   Szef misji reprezentuje EUBAM Libya na obszarze, za który misja ponosi odpowiedzialność. Zadania w zakresie zarządzania kadrowego i finansowego szef misji może delegować na członków personelu EUBAM Libya, zachowując całościową odpowiedzialność za misję.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.   Szef misji reprezentuje EUBAM Libya na obszarze, za który misja ponosi odpowiedzialność. Zadania w zakresie zarządzania kadrowego i finansowego szef misji może delegować na członków personelu EUBAM Libya, zachowując całościową odpowiedzialność za misję.”

| b) | skreśla się ust. 4 i 8; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 4 i 8;

| 3) | art. 7 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Warunki zatrudnienia oraz prawa i obowiązki personelu międzynarodowego i miejscowego są określane w umowach zawieranych między EUBAM Libya a danym członkiem personelu.”; |
| --- | --- |

3)

art. 7 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Warunki zatrudnienia oraz prawa i obowiązki personelu międzynarodowego i miejscowego są określane w umowach zawieranych między EUBAM Libya a danym członkiem personelu.”

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 12a
  Uzgodnienia prawne
  EUBAM Libya ma zdolność do nabywania usług i towarów, do zawierania umów i uzgodnień administracyjnych, do zatrudniania personelu, do posiadania rachunków bankowych, do nabywania i zbywania aktywów i do realizacji pasywów, a także do bycia stroną postępowania sądowego – odpowiednio do potrzeb związanych z wykonaniem niniejszej decyzji.”; |
| --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 12a

Uzgodnienia prawne

EUBAM Libya ma zdolność do nabywania usług i towarów, do zawierania umów i uzgodnień administracyjnych, do zatrudniania personelu, do posiadania rachunków bankowych, do nabywania i zbywania aktywów i do realizacji pasywów, a także do bycia stroną postępowania sądowego – odpowiednio do potrzeb związanych z wykonaniem niniejszej decyzji.”

| 5) | art. 13 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 13
  Uzgodnienia finansowe
  1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUBAM Libya w okresie od dnia 22 maja 2013 r. do dnia 21 maja 2014 r. wynosi 30 300 000 EUR.
  Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUBAM Libya w okresie od dnia 22 maja 2014 r. do dnia 21 listopada 2015 r. wynosi 26 200 000 EUR.
  2.   Wszelkimi wydatkami zarządza się zgodnie z przepisami i procedurami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Uczestnictwo osób fizycznych i prawnych w przyznawaniu zamówień publicznych przez EUBAM Libya jest otwarte bez ograniczeń. Ponadto do towarów zakupionych przez EUBAM Libya nie mają zastosowania reguły pochodzenia. Z zastrzeżeniem uzyskania zgody Komisji, misja może dokonywać z państwami członkowskimi, państwem przyjmującym, uczestniczącymi państwami trzecimi i innymi podmiotami międzynarodowymi uzgodnień technicznych dotyczących zapewniania sprzętu, usług i lokali dla EUBAM Libya.
  3.   EUBAM Libya odpowiada za wykonanie budżetu misji. W tym celu EUBAM Libya podpisuje umowę z Komisją.
  4.   Nie naruszając przepisów dotyczących statusu EUBAM Libya i jej personelu, EUBAM Libya odpowiada za wszelkie roszczenia i zobowiązania powstające w wyniku realizacji mandatu od dnia 22 maja 2015 r., z wyjątkiem ewentualnych roszczeń związanych z poważnymi uchybieniami ze strony szefa misji, za które szef misji ponosi odpowiedzialność.
  5.   Wykonanie uzgodnień finansowych pozostaje bez uszczerbku dla struktury dowodzenia przewidzianej w art. 4, 5 i 6 oraz dla wymogów operacyjnych EUBAM Libya, włącznie z wymogami kompatybilności sprzętu oraz interoperacyjności zespołów misji.
  6.   Do pokrycia kwalifikują się wydatki poniesione od dnia podpisania umowy, o której mowa w ust. 3.”; |
| --- | --- |

5)

art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

Uzgodnienia finansowe

1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUBAM Libya w okresie od dnia 22 maja 2013 r. do dnia 21 maja 2014 r. wynosi 30 300 000 EUR.

Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUBAM Libya w okresie od dnia 22 maja 2014 r. do dnia 21 listopada 2015 r. wynosi 26 200 000 EUR.

2.   Wszelkimi wydatkami zarządza się zgodnie z przepisami i procedurami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Uczestnictwo osób fizycznych i prawnych w przyznawaniu zamówień publicznych przez EUBAM Libya jest otwarte bez ograniczeń. Ponadto do towarów zakupionych przez EUBAM Libya nie mają zastosowania reguły pochodzenia. Z zastrzeżeniem uzyskania zgody Komisji, misja może dokonywać z państwami członkowskimi, państwem przyjmującym, uczestniczącymi państwami trzecimi i innymi podmiotami międzynarodowymi uzgodnień technicznych dotyczących zapewniania sprzętu, usług i lokali dla EUBAM Libya.

3.   EUBAM Libya odpowiada za wykonanie budżetu misji. W tym celu EUBAM Libya podpisuje umowę z Komisją.

4.   Nie naruszając przepisów dotyczących statusu EUBAM Libya i jej personelu, EUBAM Libya odpowiada za wszelkie roszczenia i zobowiązania powstające w wyniku realizacji mandatu od dnia 22 maja 2015 r., z wyjątkiem ewentualnych roszczeń związanych z poważnymi uchybieniami ze strony szefa misji, za które szef misji ponosi odpowiedzialność.

5.   Wykonanie uzgodnień finansowych pozostaje bez uszczerbku dla struktury dowodzenia przewidzianej w art. 4, 5 i 6 oraz dla wymogów operacyjnych EUBAM Libya, włącznie z wymogami kompatybilności sprzętu oraz interoperacyjności zespołów misji.

6.   Do pokrycia kwalifikują się wydatki poniesione od dnia podpisania umowy, o której mowa w ust. 3.”

| 6) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 13a
  Komórka ds. projektów
  1.   W skład EUBAM Libya wchodzi komórka ds. projektów określająca i realizująca projekty, które są zgodne z celami misji i przyczyniają się do realizacji jej mandatu. EUBAM Libya, w stosownych przypadkach, ułatwia realizację projektów wdrażanych przez państwa członkowskie i państwa trzecie w ramach ich odpowiedzialności oraz doradza na ich temat w obszarach związanych z EUBAM Libya oraz wspierających jej cele.
  2.   Z zastrzeżeniem ust. 3 EUBAM Libya jest uprawniona do korzystania z wkładów finansowych państw członkowskich lub państw trzecich w celu realizacji projektów, które w spójny sposób uzupełniają inne działania EUBAM Libya, jeśli dane projekty:






  — | zostały uwzględnione w ocenie skutków finansowych odnoszącej się do niniejszej decyzji, lub |
| --- | --- | --- |

6)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 13a

Komórka ds. projektów

1.   W skład EUBAM Libya wchodzi komórka ds. projektów określająca i realizująca projekty, które są zgodne z celami misji i przyczyniają się do realizacji jej mandatu. EUBAM Libya, w stosownych przypadkach, ułatwia realizację projektów wdrażanych przez państwa członkowskie i państwa trzecie w ramach ich odpowiedzialności oraz doradza na ich temat w obszarach związanych z EUBAM Libya oraz wspierających jej cele.

2.   Z zastrzeżeniem ust. 3 EUBAM Libya jest uprawniona do korzystania z wkładów finansowych państw członkowskich lub państw trzecich w celu realizacji projektów, które w spójny sposób uzupełniają inne działania EUBAM Libya, jeśli dane projekty:

—

zostały uwzględnione w ocenie skutków finansowych odnoszącej się do niniejszej decyzji, lub

| — | zostały włączone w trakcie obowiązywania mandatu misji za pomocą zmiany tej oceny skutków finansowych na wniosek szefa misji. |
| --- | --- |

—

zostały włączone w trakcie obowiązywania mandatu misji za pomocą zmiany tej oceny skutków finansowych na wniosek szefa misji.

EUBAM Libya zawiera z tymi państwami porozumienie, które w szczególności obejmuje konkretne zasady postępowania z wszelkiego rodzaju skargami stron trzecich w zakresie szkód zaistniałych z powodu działań lub zaniechania działań przez EUBAM Libya w związku z korzystaniem ze środków finansowych udostępnionych przez te państwa. W żadnym razie Unia ani WP nie ponoszą odpowiedzialności wobec państw wnoszących wkład za działania lub zaniechanie działań przez EUBAM Libya w związku z korzystaniem ze środków finansowych udostępnionych przez te państwa.

3.   Przyjęcie wkładu finansowego państw trzecich na rzecz komórki ds. projektów podlega zatwierdzeniu przez KPiB.”

| 7) | art. 16 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Niniejsza decyzja ma zastosowanie do dnia 21 listopada 2015 r.”. |
| --- | --- |

7)

art. 16 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejsza decyzja ma zastosowanie do dnia 21 listopada 2015 r.”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 22 maja 2015 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 maja 2015 r.

W imieniu Rady

E. RINKĒVIČS

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2013/233/WPZiB z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 15).

1

(2)  Decyzja Rady 2014/294/WPZiB z dnia 20 maja 2014 r. zmieniająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAN Libya) (Dz.U. L 151 z 21.5.2014, s. 24).

2

---

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/25 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/25

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/801

z dnia 20 maja 2015 r.

w sprawie dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora handlu detalicznego na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS)

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 3234)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylające rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE (1), w szczególności jego art. 46 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (WE) nr 1221/2009 zobowiązuje się Komisję do opracowania sektorowych dokumentów referencyjnych w porozumieniu z państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami. Przedmiotowe sektorowe dokumenty referencyjne muszą zawierać najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego, wskaźniki efektywności środowiskowej dla poszczególnych sektorów oraz w stosownych przypadkach kryteria doskonałości i systemy oceny poziomu efektów działalności środowiskowej. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1221/2009 zobowiązuje się Komisję do opracowania sektorowych dokumentów referencyjnych w porozumieniu z państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami. Przedmiotowe sektorowe dokumenty referencyjne muszą zawierać najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego, wskaźniki efektywności środowiskowej dla poszczególnych sektorów oraz w stosownych przypadkach kryteria doskonałości i systemy oceny poziomu efektów działalności środowiskowej.

| (2) | Komunikat Komisji – Ustanowienie planu prac określającego orientacyjny wykaz sektorów na potrzeby przyjęcia sektorowych i międzysektorowych dokumentów referencyjnych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) (2) określa plan prac oraz orientacyjny wykaz priorytetowych sektorów na potrzeby przyjęcia sektorowych i międzysektorowych dokumentów referencyjnych, w tym sektorów handlu hurtowego i detalicznego. |
| --- | --- |

(2)

Komunikat Komisji – Ustanowienie planu prac określającego orientacyjny wykaz sektorów na potrzeby przyjęcia sektorowych i międzysektorowych dokumentów referencyjnych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) (2) określa plan prac oraz orientacyjny wykaz priorytetowych sektorów na potrzeby przyjęcia sektorowych i międzysektorowych dokumentów referencyjnych, w tym sektorów handlu hurtowego i detalicznego.

| (3) | Wspomniane sektorowe dokumenty referencyjne dla poszczególnych sektorów zawierające najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego, wskaźniki efektywności środowiskowej oraz w stosownych przypadkach kryteria doskonałości i systemy oceny poziomu efektów działalności środowiskowej są konieczne, aby pomóc organizacjom w skuteczniejszym uwzględnieniu najważniejszych aspektów środowiskowych danego sektora, |
| --- | --- |

(3)

Wspomniane sektorowe dokumenty referencyjne dla poszczególnych sektorów zawierające najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego, wskaźniki efektywności środowiskowej oraz w stosownych przypadkach kryteria doskonałości i systemy oceny poziomu efektów działalności środowiskowej są konieczne, aby pomóc organizacjom w skuteczniejszym uwzględnieniu najważniejszych aspektów środowiskowych danego sektora,

| (4) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1221/2009, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1221/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Sektorowy dokument referencyjny dotyczący najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora handlu detalicznego określono w załączniku.

Artykuł 2

Organizacja zarejestrowana w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) w sektorze handlu detalicznego ma obowiązek przedstawienia w deklaracji środowiskowej sposobu zastosowania najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego oraz kryteriów doskonałości opisanych w sektorowym dokumencie referencyjnym w celu określenia środków i działań oraz ewentualnie ustalenia priorytetów w zakresie poprawy jej efektywności środowiskowej.

Artykuł 3

Spełnienie kryteriów doskonałości określonych w sektorowym dokumencie referencyjnym nie stanowi obowiązku dla organizacji zarejestrowanych w EMAS, ponieważ z uwagi na dobrowolny charakter EMAS ocenę wykonalności kryteriów doskonałości pod względem kosztów i korzyści pozostawia się samym organizacjom.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 maja 2015 r.

W imieniu Komisji

Karmenu VELLA

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 358 z 8.12.2011, s. 2.

2

---

ZAŁĄCZNIK

1.   WPROWADZENIE

Niniejszy dokument stanowi pierwszy sektorowy dokument referencyjny opracowany zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS). Aby ułatwić rozumienie niniejszego sektorowego dokumentu referencyjnego, we wprowadzeniu przedstawiono jego ramy prawne i jego zastosowanie.

Sektorowy dokument referencyjny opiera się na szczegółowym sprawozdaniu naukowym i politycznym (1) sporządzonym przez Instytut Perspektywicznych Studiów Technologicznych (IPTS), który jest jednym z siedmiu instytutów Wspólnego Centrum Badawczego (JRC) Komisji Europejskiej.

Właściwe ramy prawne

System ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) wprowadzono w 1993 r. rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1836/93 (2) w celu umożliwienia dobrowolnego udziału organizacji w tym systemie. Następnie system EMAS poddano dwóm istotnym rewizjom wprowadzonym na mocy:

| — | rozporządzenia (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), |
| --- | --- |

—

rozporządzenia (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (3),

| — | rozporządzenia (WE) nr 1221/2009. |
| --- | --- |

—

rozporządzenia (WE) nr 1221/2009.

Istotnym nowym elementem ostatniej rewizji, która weszła w życie dnia 11 stycznia 2010 r., jest opracowanie sektorowych dokumentów referencyjnych odzwierciedlających najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego dla poszczególnych sektorów, które wprowadzono na mocy art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1221/2009. Obejmują one najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego, wskaźniki efektywności środowiskowej dla poszczególnych sektorów oraz w stosownych przypadkach kryteria doskonałości i systemy oceny poziomu efektów działalności środowiskowej.

Rozumienie i stosowanie niniejszego dokumentu

System ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) zakłada dobrowolny udział organizacji, które zobowiązują się do ciągłej poprawy ochrony środowiska. W ramach tego systemu niniejszy sektorowy dokument referencyjny zawiera wytyczne sektorowe właściwe dla sektora handlu detalicznego oraz wskazuje szereg możliwości poprawy sytuacji i najlepsze praktyki. Celem sektorowego dokumentu referencyjnego jest zapewnienie pomocy i wsparcia wszystkim organizacjom, które zamierzają poprawić swoją efektywność środowiskową, poprzez dostarczenie im pomysłów i inspiracji oraz praktycznych i technicznych wytycznych.

Sektorowy dokument referencyjny dotyczy po pierwsze organizacji już zarejestrowanych w systemie EMAS, po drugie organizacji, które rozważają rejestrację w EMAS w przyszłości, a po trzecie także organizacji, które wdrożyły już inny system zarządzania środowiskowego lub które nie stosują formalnego systemu zarządzania środowiskowego, ale chcą dowiedzieć się więcej o najlepszych praktykach zarządzania środowiskowego, aby poprawić swoją efektywność środowiskową. Celem tego dokumentu jest więc wspieranie wszystkich organizacji i podmiotów w sektorze handlu detalicznego w szczególnym uwzględnieniu stosownych bezpośrednich i pośrednich aspektów środowiskowych, a także w znajdowaniu informacji na temat najlepszych praktyk oraz właściwych sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej służących do pomiaru ich efektywności środowiskowej i właściwych sektorowych kryteriów doskonałości.

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1221/2009 organizacje zarejestrowane w EMAS mają obowiązek przygotowania deklaracji środowiskowych (art. 4 ust. 1 lit. d)). Przy ocenie efektywności środowiskowej uwzględnia się stosowny sektorowy dokument referencyjny. Decyzja Komisji 2013/131/UE (4) ustanawiająca przewodnik użytkownika, w którym określa się działania konieczne do uczestnictwa w EMAS („przewodnik użytkownika EMAS”), także odnosi się do prawnego charakteru sektorowych dokumentów referencyjnych EMAS. Zarówno przewodnik użytkownika EMAS, jak i niniejsza decyzja stanowią, że organizacje zarejestrowane w EMAS mają obowiązek wyjaśnić w deklaracji środowiskowej, w jaki sposób uwzględniły sektorowe dokumenty środowiskowe, jeżeli były one dostępne, tzn. określić sposób zastosowania sektorowego dokumentu referencyjnego w celu określenia środków i działań oraz ewentualnie ustalenia priorytetów w zakresie dalszej poprawy ich efektywności środowiskowej. Ponadto niniejsza decyzja stanowi również, że spełnienie kryteriów doskonałości określonych w sektorowym dokumencie referencyjnym nie stanowi obowiązku, ponieważ z uwagi na dobrowolny charakter EMAS ocenę wykonalności kryteriów doskonałości pod względem kosztów i korzyści pozostawia się samym organizacjom.

Informacje zawarte w niniejszym dokumencie opierają się na bezpośrednich danych dostarczonych przez same zainteresowane podmioty, a następnie poddanych analizie przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej. Techniczna grupa robocza złożona z ekspertów i zainteresowanych podmiotów z sektora zastosowała swoją specjalistyczną ocenę we współpracy ze Wspólnym Centrum Badawczym Komisji Europejskiej, ostatecznie uzgadniając i zatwierdzając opisane kryteria. Oznacza to, że informacje o właściwych sektorowych wskaźnikach efektywności środowiskowej i kryteriach doskonałości podane w niniejszym dokumencie odpowiadają poziomom efektywności środowiskowej, które mogą zostać osiągnięte przez organizacje osiągające najlepszą efektywność w przedmiotowym sektorze. W odniesieniu do deklaracji środowiskowej art. 4 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 odsyła do załącznika IV do tego rozporządzenia, który stanowi, że deklaracja środowiskowa uwzględnia sprawozdawczość obejmującą główne wskaźniki oraz inne istniejące wskaźniki efektywności środowiskowej. Tak zwane „inne istniejące wskaźniki efektywności środowiskowej” (załącznik IV część C pkt 3) odnoszą się do bardziej szczegółowych aspektów środowiskowych określonych w deklaracji środowiskowej i są umieszczane w sprawozdaniu dodatkowo w stosunku do głównych wskaźników. W tym celu uwzględnia się także sektorowy dokument referencyjny (załącznik IV część C pkt 3). Jeśli jest to uzasadnione względami technicznymi, organizacja może stwierdzić, że jeden główny wskaźnik EMAS lub większa ich liczba oraz jeden sektorowy wskaźnik efektywności środowiskowej lub większa liczba takich wskaźników spośród tych, które są określone w sektorowym dokumencie referencyjnym, nie są dla niej właściwe, i może nie uwzględniać ich w sprawozdawczości. Na przykład w przypadku detalistów działających poza sektorem spożywczym nie ma obowiązku sprawozdawczości w zakresie wskaźników sprawności energetycznej dotyczących komercyjnego schładzania żywności, ponieważ nie jest to właściwy dla nich wskaźnik. Przy wyborze właściwych wskaźników należy wziąć pod uwagę, że niektóre wskaźniki są ściśle związane z wdrażaniem określonych najlepszych praktyk. Ich zastosowanie ogranicza się zatem do organizacji wdrażających takie najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego. Jeśli jednak dana najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego jest odpowiednia dla danej organizacji, nawet jeśli nie jest ona stosowana, zaleca się, aby organizacja ta uwzględniła w sprawozdawczości powiązany wskaźnik, przynajmniej w celu ustalenia porównywalnego poziomu odniesienia.

Przedstawione wskaźniki wybrano jako te, które były najczęściej stosowane przez przykładowe organizacje działające w danym sektorze. Organizacje mogą sprawdzić, które z wybranych wskaźników efektywności środowiskowej (lub właściwych wskaźników alternatywnych) są najbardziej właściwe w każdym przypadku.

Weryfikatorzy środowiskowi EMAS sprawdzają, czy i w jaki sposób organizacja uwzględniła sektorowy dokument referencyjny przy przygotowaniu swojej deklaracji środowiskowej (art. 18 ust. 5 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1221/2009). Oznacza to, że akredytowani weryfikatorzy środowiskowi, podejmując swoje czynności, będą wymagali od organizacji dowodów dotyczących sposobu uwzględnienia sektorowego dokumentu referencyjnego. Nie sprawdzają oni zgodności z opisanymi kryteriami doskonałości, lecz weryfikują dowody dotyczące sposobu stosowania sektorowego dokumentu referencyjnego jako przewodnika w celu wskazania właściwych dobrowolnych środków, które organizacja może wdrożyć, aby poprawić swoją efektywność środowiskową.

Rejestracja w EMAS jest procesem ciągłym. Oznacza to, że za każdym razem, gdy organizacja planuje poprawić swoją efektywność środowiskową (i dokonuje przeglądu swojej efektywności środowiskowej), odwołuje się do sektorowego dokumentu referencyjnego w odniesieniu do poszczególnych zagadnień, aby zaczerpnąć z niego inspirację dotyczącą problemów, które należy rozwiązać w następnej kolejności w ramach działania etapowego.

Struktura sektorowego dokumentu referencyjnego

Niniejszy dokument składa się z czterech rozdziałów. Rozdział 1 zawiera wprowadzenie do ram prawnych EMAS i opis sposobów korzystania z niniejszego dokumentu, zaś w rozdziale 2 określa się zakres zastosowania niniejszego sektorowego dokumentu referencyjnego. W rozdziale 3 opisuje się w skrócie różne najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego oraz przedstawia się informacje o ich zastosowaniu, przede wszystkim w odniesieniu do nowych i istniejących instalacji lub nowych i istniejących sklepów oraz małych i średnich przedsiębiorstw. W odniesieniu do każdej najlepszej praktyki zarządzania środowiskowego podaje się właściwe wskaźniki efektywności środowiskowej i powiązane kryteria doskonałości. W odniesieniu do wszystkich przedstawionych środków i metod wymienia się więcej niż jeden wskaźnik efektywności środowiskowej, aby odzwierciedlić fakt, że w praktyce stosuje się różne wskaźniki.

W rozdziale 4 przedstawia się tabelę zawierająca wyczerpujący wykaz najbardziej odpowiednich wskaźników efektywności, związane z nimi wyjaśnienia i powiązane kryteria doskonałości.

2.   ZAKRES ZASTOSOWANIA

Niniejszy sektorowy dokument referencyjny dotyczy zarządzania środowiskowego w organizacjach sektora handlu detalicznego. Sektor ten został, w oparciu o statystyczną klasyfikację działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (5), scharakteryzowany kodem NACE 47 (NACE Rev. 2): „handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami”. Wyłącza się sprzedaż detaliczną usług, np. restauracje, fryzjerów, agentów turystycznych.

Sektor ten obejmuje cały łańcuch wartości w odniesieniu do produktów sprzedawanych w sklepach detalicznych, jak zilustrowano na poniższym schemacie.

Główne aspekty środowiskowe, którymi powinny zarządzać organizacje należące do sektora handlu detalicznego, określono w tabeli 2.1.

W odniesieniu do każdej kategorii tabela przedstawia aspekty uwzględnione w niniejszym sektorowym dokumentem referencyjnym. Wspomniane aspekty środowiskowe zostały wybrane jako najistotniejsze dla detalistów. Aspekty środowiskowe, którymi zarządzają poszczególni detaliści, należy jednak poddać ocenie oddzielnie w poszczególnych przypadkach. Aspekty środowiskowe, takie jak ścieki, odpady niebezpieczne, różnorodność biologiczna lub materiały w obszarach innych niż wymienione w tabeli mogą również być istotne.

Tabela 2.1

Główne aspekty środowiskowe uwzględnione w niniejszym dokumencie

| Kategoria | Charakter (6) | Aspekty uwzględnione w niniejszym dokumencie |
| --- | --- | --- |
| Charakterystyka energetyczna | Bezpośredni | Budynek, system ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji, chłodzenie, oświetlenie, sprzęt, energia odnawialna, monitorowanie zużycia energii |
| Emisja do powietrza | Bezpośredni | Czynniki chłodnicze |
| Łańcuch dostaw | Pośredni | Strategie biznesowe, nadawanie priorytetów produktom, mechanizmy ulepszające, ukierunkowywanie wyboru produktów przez konsumenta, kryteria środowiskowe, informacja i rozpowszechnienie, oznakowanie ekologiczne (w tym produkty oznaczone własną marką (7)) |
| Transport i logistyka | Bezpośredni/pośredni | Monitorowanie, udzielanie zamówień, podejmowanie decyzji, rodzaje transportu, system dystrybucji, planowanie, projektowanie opakowań |
| Odpady | Bezpośredni | Odpady żywnościowe, opakowania, system zwrotów |
| Materiały i zasoby | Bezpośredni | Zużycie papieru |
| Woda | Bezpośredni | Gromadzenie i uzdatnianie wody deszczowej |
| Wpływ na konsumentów | Pośredni | Aspekty środowiskowe związane z konsumpcją, np. torby plastikowe |

Kategoria

Charakter (6)

Aspekty uwzględnione w niniejszym dokumencie

Charakterystyka energetyczna

Bezpośredni

Budynek, system ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji, chłodzenie, oświetlenie, sprzęt, energia odnawialna, monitorowanie zużycia energii

Emisja do powietrza

Bezpośredni

Czynniki chłodnicze

Łańcuch dostaw

Pośredni

Strategie biznesowe, nadawanie priorytetów produktom, mechanizmy ulepszające, ukierunkowywanie wyboru produktów przez konsumenta, kryteria środowiskowe, informacja i rozpowszechnienie, oznakowanie ekologiczne (w tym produkty oznaczone własną marką (7))

Transport i logistyka

Bezpośredni/pośredni

Monitorowanie, udzielanie zamówień, podejmowanie decyzji, rodzaje transportu, system dystrybucji, planowanie, projektowanie opakowań

Odpady

Bezpośredni

Odpady żywnościowe, opakowania, system zwrotów

Materiały i zasoby

Bezpośredni

Zużycie papieru

Woda

Bezpośredni

Gromadzenie i uzdatnianie wody deszczowej

Wpływ na konsumentów

Pośredni

Aspekty środowiskowe związane z konsumpcją, np. torby plastikowe

W związku z tym najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego pogrupowano w następujący sposób:

| — | najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego mające na celu poprawę charakterystyki energetycznej, w tym zarządzania czynnikami chłodniczymi, |
| --- | --- |

—

najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego mające na celu poprawę charakterystyki energetycznej, w tym zarządzania czynnikami chłodniczymi,

| — | najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego mające na celu poprawę zrównoważenia środowiskowego łańcuchów dostaw detalistów, |
| --- | --- |

—

najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego mające na celu poprawę zrównoważenia środowiskowego łańcuchów dostaw detalistów,

| — | najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego mające na celu poprawę zarządzania transportem i logistyką, |
| --- | --- |

—

najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego mające na celu poprawę zarządzania transportem i logistyką,

| — | najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego dotyczące odpadów, |
| --- | --- |

—

najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego dotyczące odpadów,

| — | inne najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego (zmniejszona konsumpcja oraz wykorzystanie bardziej przyjaznego dla środowiska papieru do publikacji handlowych, gromadzenie i ponowne wykorzystanie wód opadowych oraz wpływ na proekologiczne zachowania konsumentów). |
| --- | --- |

—

inne najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego (zmniejszona konsumpcja oraz wykorzystanie bardziej przyjaznego dla środowiska papieru do publikacji handlowych, gromadzenie i ponowne wykorzystanie wód opadowych oraz wpływ na proekologiczne zachowania konsumentów).

Najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego obejmują najważniejsze aspekty środowiskowe przedmiotowego sektora.

3.   NAJLEPSZE PRAKTYKI ZARZĄDZANIA ŚRODOWISKOWEGO, SEKTOROWE WSKAŹNIKI EFEKTYWNOŚCI ŚRODOWISKOWEJ I KRYTERIA DOSKONAŁOŚCI DLA SEKTORA HANDLU DETALICZNEGO

3.1.   Charakterystyka energetyczna obejmująca zarządzanie czynnikami chłodniczymi

3.1.1.   Projektowanie i modernizacja przegród zewnętrznych w celu zapewnienia optymalnej charakterystyki energetycznej

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi poprawa przegród zewnętrznych w istniejących budynkach detalistów w celu zmniejszenia strat energii do dopuszczalnego i osiągalnego poziomu poprzez zastosowanie kilku metod, takich jak te wskazane w tabeli 3.1. Ponadto najlepszą praktyką zarządzania środowiskowego jest optymalizacja projektowania przegród zewnętrznych w celu spełnienia wymagających norm, wykraczających poza obowiązujące przepisy, szczególnie w przypadku nowych budynków.

Tabela 3.1

Elementy przegród zewnętrznych i powiązane z nimi metody

| Element przegród zewnętrznych | Metoda |
| --- | --- |
| Ściana/fasada/dach/podłoga – strop piwniczny | Wymiana materiałów izolacyjnych |
| Techniki mające na celu zwiększenie grubości izolacji |
| Okna/oszklenie | Zmiany zwiększające efektywność oszklenia |
| Zmiany zwiększające efektywność skrzydeł i ościeżnic |
| Zacienienie | Wykorzystanie zewnętrznych i wewnętrznych konstrukcji zacieniających |
| Szczelność powietrzna | Poprawa szczelności drzwi |
| Drzwi szybko otwierające się |
| Uszczelnienie |
| Wprowadzenie sekcji buforowych |
| Ogólne elementy przegród zewnętrznych | Zorientowanie |
| Utrzymanie |

Element przegród zewnętrznych

Metoda

Ściana/fasada/dach/podłoga – strop piwniczny

Wymiana materiałów izolacyjnych

Techniki mające na celu zwiększenie grubości izolacji

Okna/oszklenie

Zmiany zwiększające efektywność oszklenia

Zmiany zwiększające efektywność skrzydeł i ościeżnic

Zacienienie

Wykorzystanie zewnętrznych i wewnętrznych konstrukcji zacieniających

Szczelność powietrzna

Poprawa szczelności drzwi

Drzwi szybko otwierające się

Uszczelnienie

Wprowadzenie sekcji buforowych

Ogólne elementy przegród zewnętrznych

Zorientowanie

Utrzymanie

Zastosowanie

Z technicznego punktu widzenia możliwe jest zastosowanie tych metod w przypadku każdego nowego i istniejącego budynku lub modułu budynku. Najemcy mogą zastosować mechanizmy wywierania wpływu na właścicieli oraz powinni być świadomi znaczenia przegród zewnętrznych budynku dla osiąganej przez nich efektywności środowiskowej. Modernizacja przegród zewnętrznych budynku wymaga znacznych inwestycji. Zasadniczo ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego przynosi oszczędności kosztów, jednak okresy zwrotu są długie, dlatego zaleca się wprowadzanie tej najlepszej praktyki zarządzania środowiskowego wraz z innymi ważniejszymi renowacjami sklepu (np. zmianą układu sklepu, oświetlenia, bezpieczeństwa, zmianami strukturalnymi, powiększeniami), w celu zmniejszenia jej kosztów.

W przypadku małych przedsiębiorstw
   (8) możliwość zastosowania tej najlepszej praktyki zarządzania środowiskowego jest zwykle dość ograniczona ze względu na konieczne wysokie nakłady inwestycyjne oraz brak wpływu na właściwości budynku.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i1) | Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży). |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i1)

Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży).

| (i2) | Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży) wyrażone jako zużycie energii pierwotnej. |
| --- | --- |

(i2)

Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży) wyrażone jako zużycie energii pierwotnej.

| (b1) | Określone zużycie energii na m2 powierzchni sprzedaży do celów ogrzewania, chłodzenia i klimatyzacji, równe 0 kWh/m2 rocznie lub mniejsze, jeżeli możliwe jest odzyskanie ciepła odpadowego z chłodzenia. W przeciwnym wypadku równe 40 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku nowych budynków i równe 55 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku istniejących budynków (9). |
| --- | --- |

(b1)

Określone zużycie energii na m2 powierzchni sprzedaży do celów ogrzewania, chłodzenia i klimatyzacji, równe 0 kWh/m2 rocznie lub mniejsze, jeżeli możliwe jest odzyskanie ciepła odpadowego z chłodzenia. W przeciwnym wypadku równe 40 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku nowych budynków i równe 55 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku istniejących budynków (9).

3.1.2.   Założenia projektowe pomieszczeń dla istniejących i nowych systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi modernizacja istniejących systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji w celu zmniejszenia zużycia energii i poprawy jakości powietrza w pomieszczeniach. Najlepszą praktyką zarządzania środowiskowego jest optymalizacja projektowania systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji w nowych budynkach poprzez wykorzystanie innowacyjnych systemów w celu zmniejszenia zapotrzebowania na energię pierwotną i zwiększenia efektywności.

Zastosowanie najlepszych praktyk w zakresie projektowania powinno umożliwić jak najlepszą integrację przegród zewnętrznych, co pozwala na uniknięcie przewymiarowania i na wykorzystanie zorientowania budynku jako sposobu zmniejszenia ogólnego zużycia energii. Dla nowych sklepów istotne mogą być w szczególności następujące metody: wykorzystanie oszklenia, ciepła odpadowego ze schładzania, energii odnawialnej, pomp cieplnych i innych innowacyjnych systemów. Monitorowanie jakości powietrza w pomieszczeniach i systemy zarządzania energią uznaje się za najlepsze praktyki w zakresie utrzymania systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji.

Zastosowanie

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego może być w pełni zastosowana w odniesieniu do nowych budynków. W każdym istniejącym budynku system ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji może zostać zmodernizowany w celu zmniejszenia zużycia energii, jednak właściwości budynku mają wpływ na skutki modernizacji systemu ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji. Czynniki klimatyczne mają ogromne znaczenie przy wyborze metod, które można zastosować. Zastosowanie nowych systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji w istniejącym budynku, np. instalacja systemów do kogeneracji, układów odzysku ciepła, zintegrowanych koncepcji projektowych, takich jak normy domu pasywnego, może mieć charakter częściowy, przy jednoczesnym zapewnieniu akceptowalnego wyniku ekonomicznego. Układ sklepu ma znaczny wpływ na wyniki działania systemu ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji, co dotyczy w szczególności specyfikacji projektu związanych z procesem schładzania, podczas którego można odzyskać duże ilości ciepła odpadowego.

W przypadku małych przedsiębiorstw stopień wpływu na system ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji można uznać za niewielki, jednak powinny one uczestniczyć w procesie wdrażania i zalecania opisanej najlepszej praktyki zarządzania środowiskowego.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i1) | Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży). |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i1)

Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży).

| (i2) | Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży) wyrażone jako zużycie energii pierwotnej. |
| --- | --- |

(i2)

Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży) wyrażone jako zużycie energii pierwotnej.

| (b1) | Określone zużycie energii na m2 powierzchni sprzedaży do celów ogrzewania, chłodzenia i klimatyzacji, równe 0 kWh/m2 rocznie lub mniejsze, jeżeli możliwe jest odzyskanie ciepła odpadowego z chłodzenia. W przeciwnym wypadku równe 40 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku nowych budynków i równe 55 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku istniejących budynków. |
| --- | --- |

(b1)

Określone zużycie energii na m2 powierzchni sprzedaży do celów ogrzewania, chłodzenia i klimatyzacji, równe 0 kWh/m2 rocznie lub mniejsze, jeżeli możliwe jest odzyskanie ciepła odpadowego z chłodzenia. W przeciwnym wypadku równe 40 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku nowych budynków i równe 55 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku istniejących budynków.

3.1.3.   Zastosowanie zintegrowanych rozwiązań projektowych w budynkach

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi stosowanie zintegrowanych rozwiązań projektowych dla całego budynku lub jego części w celu ograniczenia zapotrzebowania sklepu na energię. Zintegrowane rozwiązania minimalizują zużycie energii oraz powiązane koszty budynku, pozwalając jednocześnie na uzyskanie dobrych warunków komfortu termicznego dla osób zajmujących lokal. W tabeli 3.2 przedstawiono kilka przykładowych wymagań.

Tabela 3.2

Przykładowe wymagania w odniesieniu do zintegrowanych rozwiązań projektowych

| Wymagania | Przykładowe środki do ich osiągnięcia |
| --- | --- |
| Określone zapotrzebowanie budynku na energię do celów ogrzewania i chłodzenia pomieszczeń musi być niższe niż 15 kWh/m2 rocznie.
  Określone obciążenie cieplne nie może przekraczać 10 W/m2.
  Wyciek powietrza z budynku nie może przekraczać 0,6 objętości budynku na godzinę.
  Całkowite zużycie energii pierwotnej nie może przekraczać 120 kWh/m2 rocznie. | Ulepszona izolacja. Zalecane wartości U poniżej 0,15 W/m2K.
  Projekt bez mostów cieplnych.
  Wartość U dla okien niższa niż 0,85 w/m2K.
  Szczelność powietrzna. Wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła z powietrza wylotowego.
  Należy zainstalować systemy słonecznej energii cieplnej lub pompy cieplne (końcowe zapotrzebowanie na energię wyklucza wkład energii słonecznej i energii z otoczenia wykorzystywanej na miejscu do wytworzenia ciepła). |

Wymagania

Przykładowe środki do ich osiągnięcia

Określone zapotrzebowanie budynku na energię do celów ogrzewania i chłodzenia pomieszczeń musi być niższe niż 15 kWh/m2 rocznie.

Określone obciążenie cieplne nie może przekraczać 10 W/m2.

Wyciek powietrza z budynku nie może przekraczać 0,6 objętości budynku na godzinę.

Całkowite zużycie energii pierwotnej nie może przekraczać 120 kWh/m2 rocznie.

Ulepszona izolacja. Zalecane wartości U poniżej 0,15 W/m2K.

Projekt bez mostów cieplnych.

Wartość U dla okien niższa niż 0,85 w/m2K.

Szczelność powietrzna. Wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła z powietrza wylotowego.

Należy zainstalować systemy słonecznej energii cieplnej lub pompy cieplne (końcowe zapotrzebowanie na energię wyklucza wkład energii słonecznej i energii z otoczenia wykorzystywanej na miejscu do wytworzenia ciepła).

Zastosowanie

Zintegrowane rozwiązania wdraża się zwykle podczas projektowania nowych budynków. W związku z tym, że kilka elementów można zintegrować bez wysokich kosztów inwestycyjnych, rozwiązanie to jest częściowo odpowiednie w przypadku istniejących budynków. Warunki klimatyczne również mogą wpływać na decyzję o zastosowaniu tego rozwiązania. Na przykład norma dotycząca budownictwa pasywnego została opracowana głównie przez niemieckich i szwedzkich badaczy, lecz można ją stosować w cieplejszym klimacie. Koszty inwestycyjne budynku zaprojektowanego zgodnie z wzorcowym zintegrowanym podejściem nie przekraczają kosztów występujących w budownictwie tradycyjnym o więcej niż 10–15 %. Analiza kosztu całego cyklu życia pokazuje, że w przypadku projektów budownictwa pasywnego koszt całego cyklu życia jest minimalny, ponieważ wymagany system ogrzewania jest stosunkowo prosty, a zainstalowana moc cieplna jest ograniczona.

W przypadku małych przedsiębiorstw stosowanie zintegrowanych rozwiązań projektowych, aby zminimalizować zapotrzebowanie na energię w nowych budynkach, można uznać za opłacalne działania w ramach zamówień bez żadnych szczególnych ograniczeń poza dodatkową inwestycją początkową.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i1) | Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży). |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i1)

Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży).

| (i2) | Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży) wyrażone jako zużycie energii pierwotnej. |
| --- | --- |

(i2)

Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży) wyrażone jako zużycie energii pierwotnej.

| (b1) | Określone zużycie energii na m2 powierzchni sprzedaży do celów ogrzewania, chłodzenia i klimatyzacji równe 0 kWh/m2 rocznie lub mniejsze, jeżeli możliwe jest odzyskanie ciepła odpadowego z chłodzenia. W przeciwnym wypadku równe 40 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku nowych budynków i równe 55 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku istniejących budynków. |
| --- | --- |

(b1)

Określone zużycie energii na m2 powierzchni sprzedaży do celów ogrzewania, chłodzenia i klimatyzacji równe 0 kWh/m2 rocznie lub mniejsze, jeżeli możliwe jest odzyskanie ciepła odpadowego z chłodzenia. W przeciwnym wypadku równe 40 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku nowych budynków i równe 55 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku istniejących budynków.

3.1.4.   Integracja chłodzenia oraz systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi odzyskiwanie ciepła odpadowego z cyklu chłodzenia i maksymalizacja jego wykorzystania. Sklepy spożywcze w pewnych warunkach mogą, nawet po wykorzystaniu ciepła do ogrzewania pomieszczeń, wytwarzać nadmiarowe ciepło, które można dostarczyć do innych części tego samego budynku lub do innych budynków.

Zastosowanie

Środki te należy uwzględnić w odniesieniu do nowych i istniejących budynków zajmowanych przez sklepy spożywcze, przy czym wyniki działania tych systemów będą różne w zależności od różnych czynników, takich jak:

—   wymiary i użytkowanie budynku: duże sklepy detaliczne zwykle nie zajmują samodzielnie całych budynków. Ich „sąsiedztwo” (np. małe sklepy w centrum handlowym) składa się więc z możliwych konsumentów nadmiarowego ciepła. Co do zasady sklep spożywczy o typowym obciążeniu chłodniczym i zoptymalizowanych przegrodach zewnętrznych może odzyskać wystarczającą ilość energii do ogrzania powierzchni dwa razy większej niż jego własna,

—   projekt i obsługa techniczna systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji: wszystkie elementy systemu ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji powinny być odpowiednio zaprojektowane i obsługiwane. Odzysk ciepła z powietrza wylotowego, kontrola wentylacji na żądanie w wykorzystaniem czujników CO2 oraz monitorowanie szczelności powietrznej i jakości powietrza w pomieszczeniach stanowią zdecydowanie zalecane metody,

—   obciążenie chłodnicze: mniejsze sklepy oferują więcej chłodzonych towarów na metr kwadratowy powierzchni sprzedaży, zaś efektywność chłodzenia jest niższa. Ponadto znaczenie ma również tendencja do zwiększania ilości dostępnych chłodzonych towarów. Wielkość sklepu nie ma wpływu na techniczną możliwość zastosowania zintegrowanego podejścia, jednak opłacalność całego systemu jest mniejsza w przypadku małych sklepów;

—   warunki klimatyczne: w klimacie zimnym obciążenie chłodnicze jest mniejsze niż ma to miejsce w cieplejszych regionach. Jednocześnie zapotrzebowanie na ciepło w budynkach w Europie Północnej jest wysokie, więc integracja zależy od jakości przegród zewnętrznych budynku. Tam, gdzie klimat jest najcieplejszy, np. w europejskich państwach śródziemnomorskich, zapotrzebowanie na chłodzenie może być bardzo znaczące, a szczelność powietrzna budynku może przyczynić się do zwiększenia zysków wewnętrznych. Optymalizacja projektu wentylacji jest w związku z tym niezbędna. Chłodzenie mechaniczne w nocy oraz zmienna temperatura w pomieszczeniu (np. 21–26 °C) stanowią inne zalecane metody,

—   temperatura otoczenia: w integracji cyklu chłodzenia istnieje granica temperatury otoczenia, która zależy od projektu systemu, w przypadku gdy wskaźnik wytwarzania ciepła odpadowego jest niewystarczający do utrzymania komfortowej temperatury wewnątrz budynków. Dodatkowe źródło ciepła może okazać się potrzebne, ale to także zależy od jakości przegród zewnętrznych,

—   własność budynku: wiele sklepów znajduje się w budynkach mieszkalnych lub komercyjnych, które należą do osób trzecich. Poprawa integracji odzyskiwania ciepła musi zatem odbywać się przy udziale właścicieli budynku.

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego ma zastosowanie do wszystkich nowych i istniejących układów chłodniczych instalowanych w nowych sklepach lub w sklepach po renowacji, przy czym w pełni stosuje się do małych przedsiębiorstw (przy uwzględnieniu wymienionych wyżej warunków). W przypadku małych przedsiębiorstw może być jednak wymagany outsourcing pomocy technicznej.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i1) | Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży). |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i1)

Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży).

| (i3) | Ciepło odzyskiwane rocznie z układu chłodzenia na m2 (powierzchni sprzedaży). |
| --- | --- |

(i3)

Ciepło odzyskiwane rocznie z układu chłodzenia na m2 (powierzchni sprzedaży).

| (b2) | Zużycie energii do ogrzewania pomieszczeń na poziomie 0 kW/m2 rocznie (brak systemu ogrzewania), jeśli możliwe jest odzyskanie ciepła odpadowego z chłodzenia. |
| --- | --- |

(b2)

Zużycie energii do ogrzewania pomieszczeń na poziomie 0 kW/m2 rocznie (brak systemu ogrzewania), jeśli możliwe jest odzyskanie ciepła odpadowego z chłodzenia.

3.1.5.   Monitorowanie charakterystyki energetycznej sklepów

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi monitorowanie zużycia energii w ramach procesów zachodzących wewnątrz sklepu (przynajmniej w przypadku procesów najbardziej energochłonnych, takich jak ogrzewanie, chłodzenie, oświetlenie itp.), a także na poziomie sklepu lub organizacji. Ponadto najlepszą praktyką zarządzania środowiskowego jest ustalenie poziomu odniesienia dla zużycia energii (w podziale na procesy) oraz wdrożenie środków zapobiegawczych i naprawczych.

Zastosowanie

System monitorowania można zastosować do każdej koncepcji sprzedaży. Jeżeli nie istnieje odpowiednia struktura zarządzania działalnością, wymaga on przydziału dodatkowych zasobów. Praktyka ta może wymagać dodatkowego wysiłku w przypadku istniejących sklepów.

Małe przedsiębiorstwa zarządzające jednym lub kilkoma sklepami mogą potrzebować dobrej struktury zarządzania działalnością i podejścia opartego na wspólnej odpowiedzialności, aby móc ustanowić i utrzymać właściwy system monitorowania. W przypadku zastosowania tej najlepszej praktyki zarządzania środowiskowego w istniejących sklepach mogą wystąpić problemy związane z przystępnością cenową.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryteria doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryteria doskonałości |
| --- | --- |
| (i4) | Wdrożenie systemu monitorowania (tak/nie). |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryteria doskonałości

(i4)

Wdrożenie systemu monitorowania (tak/nie).

| (i5) | Odsetek kontrolowanych sklepów. |
| --- | --- |

(i5)

Odsetek kontrolowanych sklepów.

| (i6) | Liczba kontrolowanych procesów. |
| --- | --- |

(i6)

Liczba kontrolowanych procesów.

| (b3) | Monitorowanie obejmuje 100 % sklepów i procesów, a dane dotyczące zużycia energii zawarte są w rocznych sprawozdaniach (na podstawie wyników rocznego audytu energetycznego) (*). |
| --- | --- |

(b3)

Monitorowanie obejmuje 100 % sklepów i procesów, a dane dotyczące zużycia energii zawarte są w rocznych sprawozdaniach (na podstawie wyników rocznego audytu energetycznego) (*).

| (b4) | Wdrożenie analizy porównawczej. |
| --- | --- |

(b4)

Wdrożenie analizy porównawczej.

3.1.6.   Efektywne chłodzenie, w tym stosowanie czynników chłodniczych

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi wdrożenie środków w zakresie oszczędzania energii w układzie chłodniczym sklepu spożywczego, w szczególności pokrycie lad chłodniczych pokrywami ze szkła, w przypadku gdy potencjał w zakresie oszczędności energii przynosi istotne korzyści dla środowiska.

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi stosowanie w sklepach spożywczych naturalnych czynników chłodniczych, ponieważ praktyka ta powoduje znaczące zmniejszenie wpływu na środowisko, oraz zapobieganie wyciekom poprzez upewnienie się, że instalacje są odpowiednio uszczelnione i utrzymane w dobrym stanie.

Zastosowanie

Praktyka ta ma zastosowanie do sklepów spożywczych ze znacznym obciążeniem chłodniczym. Koszty pokrycia szaf chłodniczych mogą zwrócić się w krótkim okresie (mniej niż trzy lata), jeżeli przewidywane oszczędności są równe 20 % lub wyższe. Pokrycie lad chłodniczych może mieć również wpływ na zmiany termiczne w sklepie oraz na wilgotność w pomieszczeniach. Ponadto zastosowanie naturalnych czynników chłodniczych, poza korzyścią dla środowiska, może w pewnych okolicznościach zmniejszyć zużycie energii w ramach działalności sklepu spożywczego.

Możliwość zastosowania w odniesieniu do małych przedsiębiorstw może być ograniczona do organizacji wykorzystujących komercyjne systemy chłodnicze, zarówno podłączone wewnętrznie, jak i zdalne.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i1) | Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży). |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i1)

Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży).

| (i7) | Określone (liniowe) roczne zużycie energii do celów schładzania na metr lady chłodniczej. |
| --- | --- |

(i7)

Określone (liniowe) roczne zużycie energii do celów schładzania na metr lady chłodniczej.

| (i8) | Odsetek sklepów stosujących naturalne czynniki chłodnicze. |
| --- | --- |

(i8)

Odsetek sklepów stosujących naturalne czynniki chłodnicze.

| (i9) | Kontrola wycieków (% czynników chłodniczych). |
| --- | --- |

(i9)

Kontrola wycieków (% czynników chłodniczych).

| (b5) | 100 % pokrytych szaf chłodniczych. |
| --- | --- |

(b5)

100 % pokrytych szaf chłodniczych.

| (b6) | Wykorzystanie stref chłodzenia na poziome 100 % (np. w systemie cash and carry) lub wykorzystanie średniotemperaturowego schładzania na poziomie 100 %, w przypadku gdy może to doprowadzić do oszczędności energii wynoszącej więcej niż 10 %. |
| --- | --- |

(b6)

Wykorzystanie stref chłodzenia na poziome 100 % (np. w systemie cash and carry) lub wykorzystanie średniotemperaturowego schładzania na poziomie 100 %, w przypadku gdy może to doprowadzić do oszczędności energii wynoszącej więcej niż 10 %.

| (b7) | Określone (liniowe) zużycie energii do celów schładzania wynoszące 3 000 kWh/m rocznie. |
| --- | --- |

(b7)

Określone (liniowe) zużycie energii do celów schładzania wynoszące 3 000 kWh/m rocznie.

| (b8) | Powszechne stosowanie naturalnych czynników chłodniczych. |
| --- | --- |

(b8)

Powszechne stosowanie naturalnych czynników chłodniczych.

3.1.7.   Efektywne oświetlenie

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi zaprojektowanie inteligentnych systemów oświetleniowych cechujących się większą efektywnością i mniejszym zużyciem energii, tak aby wykorzystać światło dzienne, nie wpływając na koncepcje sprzedaży, oraz stosować metody inteligentnej kontroli, odpowiednie projekty systemu i najbardziej efektywne urządzenia oświetleniowe w celu zapewnienia optymalnego natężenia oświetlenia.

Zastosowanie

Metodę tę można zastosować w odniesieniu do każdej koncepcji sprzedaży. Dotyczy to również oświetlenia wykorzystywanego specjalnie do celów marketingowych. Należy jednak dokładnie rozważyć wpływ większej oszklonej powierzchni, umożliwiającej dodatkowe wykorzystanie światła dziennego, na bilans cieplny. Określenie optymalnej strategii oświetleniowej i wykorzystanie najbardziej efektywnych urządzeń może doprowadzić do oszczędności przekraczających 50 % w porównaniu z obecnymi wynikami.

Zastosowanie inteligentnych systemów oświetleniowych i efektywnych urządzeń jest możliwe również w przypadku małych przedsiębiorstw.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i1) | Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 powierzchni sprzedaży. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i1)

Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 powierzchni sprzedaży.

| (i10) | Moc zainstalowanego oświetlenia na m2. |
| --- | --- |

(i10)

Moc zainstalowanego oświetlenia na m2.

| (b9) | Moc zainstalowanego oświetlenia niższa niż 12 W/m2 w przypadku supermarketów i 30 W/m2 w przypadku sklepów specjalistycznych (10). |
| --- | --- |

(b9)

Moc zainstalowanego oświetlenia niższa niż 12 W/m2 w przypadku supermarketów i 30 W/m2 w przypadku sklepów specjalistycznych (10).

3.1.8.   Dodatkowe środki poprawy charakterystyki energetycznej

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi wdrażanie środków w zakresie oszczędzania energii w centrach dystrybucyjnych, przeprowadzanie okresowego audytu energetycznego w ramach systemu zarządzania środowiskowego, szkolenie pracowników w zakresie oszczędności energii oraz informowanie na szczeblu wewnętrznym i zewnętrznym o podejmowanych przez organizację działaniach związanych z oszczędzaniem energii.

Zastosowanie

Ustanowienie kompleksowego systemu zarządzania energią, uwzględniającego urządzenia, centra dystrybucyjne, właściwe zużycie energii lub informowanie i szkolenie, jest możliwe niezależnie od wielkości, typu lub położenia geograficznego detalisty.

W przypadku małych przedsiębiorstw efektywne udzielanie zamówień na urządzenia, szkolenie pracowników i informowanie są środkami możliwymi do zrealizowania i przystępnymi cenowo.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i1) | Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży). |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i1)

Określone roczne zużycie energii przez dany sklep na m2 (powierzchni sprzedaży).

| (i10) | Moc zainstalowanego oświetlenia lub moc urządzeń na m2. |
| --- | --- |

(i10)

Moc zainstalowanego oświetlenia lub moc urządzeń na m2.

| (i11) | System zarządzania energią (11) umożliwiający ciągłą poprawę jakości (tak/nie). |
| --- | --- |

(i11)

System zarządzania energią (11) umożliwiający ciągłą poprawę jakości (tak/nie).

| (b10) | Monitorowanie obejmuje 100 % centrów dystrybucyjnych, które obsługują wyłącznie detalistów. |
| --- | --- |

(b10)

Monitorowanie obejmuje 100 % centrów dystrybucyjnych, które obsługują wyłącznie detalistów.

3.1.9.   Zastosowanie alternatywnych źródeł energii

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego po minimalizacji zapotrzebowania na energię stanowi włączenie odnawialnych źródeł energii do rozwiązań stosowanych w sklepach. Zaspokajanie zapotrzebowania na energię poprzez zastosowanie energii ze źródeł odnawialnych niesie znaczące korzyści dla środowiska. Zasadnicze znaczenie na jednak to, aby najpierw zredukować zapotrzebowanie na energię i zwiększyć efektywność, jak wytłumaczono w pkt 3.1.1–3.1.8, a następnie włączyć odnawialne źródła energii w celu zaspokojenia pozostałego zapotrzebowania na energię. Należy także rozważyć zastosowanie pomp cieplnych i systemów kogeneracyjnych.

Zastosowanie

Co do zasady praktykę tę można zastosować do wszystkich form sklepów. Dostępność odnawialnych źródeł energii, dostęp do instalacji naziemnych lub dachowych oraz stabilne zapotrzebowanie na systemy kogeneracyjne stanowią tu istotne ograniczenia.

Zielone zakupy mogą być dobrym rozwiązaniem dla mikroprzedsiębiorstw. Korzystanie z energii odnawialnej lub innych alternatywnych źródeł energii jest osiągalne dla małych przedsiębiorstw.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i12) | Określona ilość energii ze źródeł alternatywnych wytworzonej na miejscu lub w pobliżu na m2 powierzchni sprzedaży w podziale na źródła energii. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i12)

Określona ilość energii ze źródeł alternatywnych wytworzonej na miejscu lub w pobliżu na m2 powierzchni sprzedaży w podziale na źródła energii.

| (i13) | Odsetek energii ze źródeł odnawialnych wytworzonej na miejscu lub w pobliżu, wyrażony jako współczynnik zużycia energii przez sklep (12). |
| --- | --- |

(i13)

Odsetek energii ze źródeł odnawialnych wytworzonej na miejscu lub w pobliżu, wyrażony jako współczynnik zużycia energii przez sklep (12).

| (b11) | Budynki (sklepy lub centra dystrybucji) o niemal zerowym zużyciu energii, jeżeli warunki lokalne umożliwiają wytwarzanie energii ze źródeł odnawialnych na miejscu lub w pobliżu. |
| --- | --- |

(b11)

Budynki (sklepy lub centra dystrybucji) o niemal zerowym zużyciu energii, jeżeli warunki lokalne umożliwiają wytwarzanie energii ze źródeł odnawialnych na miejscu lub w pobliżu.

3.2.   Łańcuch dostaw detalicznych

3.2.1.   Włączenie zrównoważenia środowiskowego łańcucha dostaw do strategii i działalności biznesowej

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego w odniesieniu do kadry kierowniczej wyższego szczebla stanowi włączenie zrównoważenia środowiskowego łańcucha dostaw do strategii biznesowej, zaś w odniesieniu do właściwej kadry kierowniczej (najlepiej z właściwego działu) najlepszą praktykę stanowi koordynacja wdrażania niezbędnych działań w całej działalności detalicznej. Działania należy koordynować przynajmniej pomiędzy osobami lub działami odpowiedzialnymi za zamówienia, produkcję, zapewnianie jakości, transport i logistykę oraz marketing. Ustanowienie ilościowych celów w zakresie zrównoważenia środowiskowego, które są przedmiotem szerokiej komunikacji i mają duże znaczenie w procesie decyzyjnym przedsiębiorstwa, jest szczególnie ważne zarówno jako wskaźnik, jak i jako czynnik motywujący działania zmierzające do poprawy zrównoważenia środowiskowego łańcucha dostaw. Na rysunku 3.1 przedstawiono sekwencję działań w ramach najlepszej praktyki, mających na celu systematyczną poprawę łańcuchów dostaw produktów, określonych w porządku chronologicznym i według skuteczności środowiskowej. Najlepszą praktyką zarządzania środowiskowego jest wdrażanie tej sekwencji działań (z uwzględnieniem także najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego opisanych w dalszej części dokumentu).

Zastosowanie

Każdy detalista może włączyć zrównoważoną środowiskowo strategię łańcucha dostaw do swojej działalności i struktury zarządzania sprzedażą detaliczną. W przypadku dużych detalistów ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego ma bardziej skomplikowany charakter i wymaga intensywnego szkolenia oraz reorganizacji w celu ustalenia priorytetów w zakresie zrównoważonego środowiskowo wyboru dostawców. Włączenie zarządzania zrównoważeniem środowiskowym łańcucha dostaw w przedsiębiorstwach detalicznych może wpłynąć na poprawę długoterminowych wyników gospodarczych, tworząc tożsamość marki o dużej wartości dodanej oraz zapewniając efektywne i zrównoważone dostawy produktów w przyszłości.

W przypadku małych przedsiębiorstw wdrożenie takich działań może być stosunkowo proste i może wiązać się ze zmianą pozycji rynkowej w celu podkreślenia asortymentu produktów o bardziej zrównoważonej wartości dodanej.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i14) | Sprawozdawczość publiczna w zakresie ilościowych celów przedsiębiorstwa szczególnie związanych z poprawą zrównoważenia środowiskowego łańcuchów dostaw produktów priorytetowych. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i14)

Sprawozdawczość publiczna w zakresie ilościowych celów przedsiębiorstwa szczególnie związanych z poprawą zrównoważenia środowiskowego łańcuchów dostaw produktów priorytetowych.

| (i15) | Istnienie jednostki gospodarczej wysokiego szczebla odpowiedzialnej za motywowanie i koordynację działań związanych ze zrównoważeniem środowiskowym w łańcuchu dostaw. |
| --- | --- |

(i15)

Istnienie jednostki gospodarczej wysokiego szczebla odpowiedzialnej za motywowanie i koordynację działań związanych ze zrównoważeniem środowiskowym w łańcuchu dostaw.

| (i16) | Wewnętrzne ilościowe cele w zakresie wyników działalności (np. dla poszczególnych pracowników) szczególnie związane ze zrównoważeniem środowiskowym łańcucha dostaw. |
| --- | --- |

(i16)

Wewnętrzne ilościowe cele w zakresie wyników działalności (np. dla poszczególnych pracowników) szczególnie związane ze zrównoważeniem środowiskowym łańcucha dostaw.

| (b12) | Systematyczne wdrażanie programów poprawy łańcucha dostaw w poszczególnych grupach produktów priorytetowych. |
| --- | --- |

(b12)

Systematyczne wdrażanie programów poprawy łańcucha dostaw w poszczególnych grupach produktów priorytetowych.

3.2.2.   Ocena łańcuchów dostaw produktów podstawowych w celu zidentyfikowania priorytetowych produktów, dostawców i możliwości ulepszeń oraz określenia skutecznych mechanizmów poprawy łańcuchów dostaw produktów

Zgodnie z sekwencją najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego mających zastosowanie do poprawy ochrony środowiska w łańcuchach dostaw w sprzedaży detalicznej (rysunek 3.1) detaliści powinni zidentyfikować produkty, procesy i dostawców, których poprawa ma priorytetowe znaczenie, stosując ocenę środowiskową z wykorzystaniem dostępnych informacji naukowych, konsultacji z ekspertami (np. NGO) i narzędzi oceny cyklu życia. Następnie detaliści muszą zidentyfikować odpowiednie możliwości poprawy dostępne w odniesieniu do grup produktów priorytetowych. Ważnym aspektem tego działania jest identyfikacja odpowiednich powszechnie uznanych, określonych przez osobę trzecią norm środowiskowych, które można zastosować w celu wskazania wyższych poziomów efektywności środowiskowej w odniesieniu do dostawców i produktów. Istnieją znaczne różnice między tymi normami pod względem możliwości ich zastosowania i związanego z nimi poziomu ochrony środowiska.

Niektóre normy mają szerokie zastosowanie (tabela 3.4 – tabela 3.7) i najlepszą praktyką w stosunku do nich jest zapewnienie, aby ich spełnienie było przedmiotem certyfikacji w przypadku wszystkich dostawców/produktów. Dyrektywa 2010/30/UE w sprawie etykietowania efektywności energetycznej ustanowiła ramy prawne, które pozwalają zarówno konsumentom, jak i detalistom skoncentrować ich asortyment produktów na najwyższej klasie efektywności energetycznej. Inne normy nie opierają się na kryteriach, które można stosować na szeroką skalę w celu poprawy zrównoważenia środowiskowego wszystkich produktów i dostawców, lecz ich celem jest identyfikacja produktów wiodących (tabela 3.3). Na przykład oznakowanie ekologiczne UE nadaje się produktom, które wykazują efektywność środowiskową w cyklu życia równoważną z efektywnością 10–20 % produktów uzyskujących najlepsze wyniki we właściwej kategorii. Najlepszą praktyką w stosunku do norm o wysokich wymaganiach, takich jak oznakowanie ekologiczne ISO typu I (14) i normy dotyczące produktów ekologicznych, jest promowanie wśród konsumentów wyboru objętych nimi produktów.

Tabela 3.3

Orientacyjny i niewyczerpujący wykaz przykładowych norm certyfikacji wiodących „produktów ekologicznych” i grup produktów, do których mają one zastosowanie

| Norma | Grupy produktów |
| --- | --- |
| Blue Angel (Błękitny Anioł)
  Oznakowanie ekologiczne UE
  Nordic Swan (Skandynawski Łabędź)
  Unijny system znakowania energetycznego (klasa najwyższej efektywności) | Produkty nieżywnościowe |
| Ekologiczne (zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 889/2008 (15) i rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007 (16)). W tym: GOTS (Global Organic Textile Standard [Globalne Standardy Tekstyliów Ekologicznych]), KRAV (znak KRAV), Soil Association (certyfikat Brytyjskiego Towarzystwa Gleboznawczego), BioSuisse (certyfikat rolnictwa ekologicznego w Szwajcarii BioSuisse) itd. | Żywność i produkty z włókna naturalnego |

Norma

Grupy produktów

Blue Angel (Błękitny Anioł)

Oznakowanie ekologiczne UE

Nordic Swan (Skandynawski Łabędź)

Unijny system znakowania energetycznego (klasa najwyższej efektywności)

Produkty nieżywnościowe

Ekologiczne (zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 889/2008 (15) i rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007 (16)). W tym: GOTS (Global Organic Textile Standard [Globalne Standardy Tekstyliów Ekologicznych]), KRAV (znak KRAV), Soil Association (certyfikat Brytyjskiego Towarzystwa Gleboznawczego), BioSuisse (certyfikat rolnictwa ekologicznego w Szwajcarii BioSuisse) itd.

Żywność i produkty z włókna naturalnego

W odniesieniu do norm powszechnie stosowanych proponuje się prosty system klasyfikacji ze wskazaniem na niektóre powszechnie stosowane normy jako przykłady. W tabeli 3.4 przedstawiono szczegółowo proponowane kryteria, które w normach powinny odnosić się do produktów i ich wytwarzania, aby normy te były uznane za „podstawowe”, „ulepszone” lub „wzorcowe”.

Tabela 3.4

Proponowane kryteria klasyfikacji dla norm „podstawowych”, „ulepszonych” i „wzorcowych” w odniesieniu do produktów sprzedawanych przez detalistów

| Podstawowe | Ulepszone | Wzorcowe |
| --- | --- | --- |
| — | zgodność z przepisami lokalnymi |

Podstawowe

Ulepszone

Wzorcowe

—

zgodność z przepisami lokalnymi

| — | prowadzenie rejestrów dotyczących ważnych aspektów środowiskowych |
| --- | --- |

—

prowadzenie rejestrów dotyczących ważnych aspektów środowiskowych

| — | wdrożenie ogólnego planu zarządzania |
| --- | --- |

—

wdrożenie ogólnego planu zarządzania

| — | w niektórych wypadkach wykluczenie najbardziej szkodliwych praktyk lub produktów |
| --- | --- |

—

w niektórych wypadkach wykluczenie najbardziej szkodliwych praktyk lub produktów

| — | w niektórych wypadkach poziomy odniesienia dla mniejszej liczby ważnych aspektów środowiskowych |
| --- | --- |

—

w niektórych wypadkach poziomy odniesienia dla mniejszej liczby ważnych aspektów środowiskowych

| — | szczegółowe praktyki zarządzania związane ze znaczną poprawą w zakresie ochrony środowiska |
| --- | --- |

—

szczegółowe praktyki zarządzania związane ze znaczną poprawą w zakresie ochrony środowiska

| — | zgodność z ilościowymi kryteriami oceny efektywności środowiskowej |
| --- | --- |

—

zgodność z ilościowymi kryteriami oceny efektywności środowiskowej

| — | wykazana ciągła poprawa w ramach określonych regulacji |
| --- | --- |

—

wykazana ciągła poprawa w ramach określonych regulacji

| — | szczegółowe wymagania, które odnoszą się do istotnych aspektów środowiskowych w sposób wystarczająco rzetelny i kompletny, aby certyfikowane produkty można było uznać za zrównoważone środowiskowo |
| --- | --- |

—

szczegółowe wymagania, które odnoszą się do istotnych aspektów środowiskowych w sposób wystarczająco rzetelny i kompletny, aby certyfikowane produkty można było uznać za zrównoważone środowiskowo

Przykłady podstawowych, ulepszonych i wzorcowych norm oraz grup produktów, do których mają one zastosowanie, wymienione są odpowiednio w tabeli 3.5, tabeli 3.6 i tabeli 3.7.

Tabele 3.5, 3.6, 3.7 i 3.8 zawierają orientacyjne i niewyczerpujące wykazy przykładowych norm, nie stanowią one jednak oficjalnego zatwierdzenia „podstawowych”, „ulepszonych” i „wzorcowych” norm dla danych grup produktów.

Tabela 3.5

Orientacyjny i niewyczerpujący wykaz przykładowych „podstawowych” norm środowiskowych i grup produktów, do których mają one zastosowanie

| Norma | Grupy produktów |
| --- | --- |
| Global GAP (Dobra Praktyka Rolnicza) i normy odniesienia | Uprawy rolne i zwierzęta gospodarskie |
| Oeko-Tex 1000 (certyfikat dla fabryk włókienniczych Oeko-Tex 1000) | Tekstylia |
| Certyfikacja produkcji na poziomie krajowym i regionalnym [np. Red. Tractor (brytyjski certyfikat pochodzenia żywności Czerwony Traktor)] | Wszystkie produkty |
| Ryby z czerwonej listy (odrzucenie) | Ryby |

Norma

Grupy produktów

Global GAP (Dobra Praktyka Rolnicza) i normy odniesienia

Uprawy rolne i zwierzęta gospodarskie

Oeko-Tex 1000 (certyfikat dla fabryk włókienniczych Oeko-Tex 1000)

Tekstylia

Certyfikacja produkcji na poziomie krajowym i regionalnym [np. Red. Tractor (brytyjski certyfikat pochodzenia żywności Czerwony Traktor)]

Wszystkie produkty

Ryby z czerwonej listy (odrzucenie)

Ryby

Tabela 3.6

Orientacyjny i niewyczerpujący wykaz przykładowych „ulepszonych” norm i inicjatyw środowiskowych oraz grup produktów, do których mają one zastosowanie

| Normy i inicjatywy | Grupy produktów |
| --- | --- |
| BCI [Better Cotton Initiative (inicjatywa na rzecz lepszej bawełny)] | Produkty z bawełny |
| BCRSP [Basel Criteria on Responsible Soy Production (kryteria z Bazylei na rzecz odpowiedzialnej produkcji soi)] | Soja (pasza stosowana w produkcji mleka, jaj i mięsa) |
| BSI [Better Sugarcane Initiative (inicjatywa na rzecz lepszej trzciny cukrowej)] | Produkty cukrownicze |
| 4C [Common Code for the Coffee Community Association (wspólny kodeks Stowarzyszenia Producentów Kawy]) | Kawa |
| Fair-trade (normy Sprawiedliwego Handlu) | Produkty rolne z regionów rozwijających się |
| RA (Rainforest Alliance) | Produkty rolne ze strefy tropikalnej |
| RSPO [Round Table on Sustainable Palm Oil (okrągły stół ds. zrównoważonej produkcji oleju palmowego)] | Produkty z oleju palmowego |
| PEFC [Programme for the Endorsement of Forestry Certification (program zatwierdzania systemów certyfikacji leśnej)] | Drewno i papier |
| RTRS [Round Table on Responsible Soy (okrągły stół na rzecz odpowiedzialnego sektora soi)] | Soja (pasza stosowana w produkcji mleka, jaj i mięsa) |
| Certyfikat UTZ | Kakao, kawa, olej palmowy, herbata |

Normy i inicjatywy

Grupy produktów

BCI [Better Cotton Initiative (inicjatywa na rzecz lepszej bawełny)]

Produkty z bawełny

BCRSP [Basel Criteria on Responsible Soy Production (kryteria z Bazylei na rzecz odpowiedzialnej produkcji soi)]

Soja (pasza stosowana w produkcji mleka, jaj i mięsa)

BSI [Better Sugarcane Initiative (inicjatywa na rzecz lepszej trzciny cukrowej)]

Produkty cukrownicze

4C [Common Code for the Coffee Community Association (wspólny kodeks Stowarzyszenia Producentów Kawy])

Kawa

Fair-trade (normy Sprawiedliwego Handlu)

Produkty rolne z regionów rozwijających się

RA (Rainforest Alliance)

Produkty rolne ze strefy tropikalnej

RSPO [Round Table on Sustainable Palm Oil (okrągły stół ds. zrównoważonej produkcji oleju palmowego)]

Produkty z oleju palmowego

PEFC [Programme for the Endorsement of Forestry Certification (program zatwierdzania systemów certyfikacji leśnej)]

Drewno i papier

RTRS [Round Table on Responsible Soy (okrągły stół na rzecz odpowiedzialnego sektora soi)]

Soja (pasza stosowana w produkcji mleka, jaj i mięsa)

Certyfikat UTZ

Kakao, kawa, olej palmowy, herbata

Tabela 3.7

Orientacyjny i niewyczerpujący wykaz przykładowych „wzorcowych” norm i inicjatyw środowiskowych oraz grup produktów, do których mają one zastosowanie

| Norma | Grupy produktów |
| --- | --- |
| Certyfikat FSC [Forest Stewardship Council (Rada ds. Odpowiedzialnej Gospodarki Leśnej)] | Drewno i papier |
| Certyfikacja MSC [Marine Stewardship Council (certyfikacja Rady Zarządzania Zasobami Morskimi (MSC)] | Owoce morza pozyskiwane w warunkach naturalnych |

Norma

Grupy produktów

Certyfikat FSC [Forest Stewardship Council (Rada ds. Odpowiedzialnej Gospodarki Leśnej)]

Drewno i papier

Certyfikacja MSC [Marine Stewardship Council (certyfikacja Rady Zarządzania Zasobami Morskimi (MSC)]

Owoce morza pozyskiwane w warunkach naturalnych

Jeżeli powszechnie stosowane normy są niedostępne, najlepszą praktyką dla detalistów jest określanie w umowach kryteriów środowiskowych odnoszących się do aspektów o kluczowym oddziaływaniu na środowisko w łańcuchach dostaw lub podjęcie działań na rzecz poprawy efektywności środowiskowej łańcucha dostaw poprzez upowszechnianie najlepszych praktyk i analizę porównawczą efektywności środowiskowej.

Zastosowanie

Każdy detalista może zidentyfikować najskuteczniejsze mechanizmy poprawy łańcucha dostaw. W przypadku dużych detalistów posiadających własne marki można wdrożyć wszystkie aspekty tej najlepszej praktyki zarządzania środowiskowego.

W przypadku małych przedsiębiorstw metoda ta ogranicza się do identyfikacji produktów o priorytetowym znaczeniu dla ukierunkowywania wyboru produktów przez konsumenta lub zielonych zamówień w oparciu o certyfikację przeprowadzaną przez osobę trzecią. Zastosowanie systematycznego i ukierunkowanego podejścia w miarę upływu czasu nie wiąże się ze znacznymi wydatkami.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i17) | Odsetek produktów pochodzących z łańcuchów dostaw, które zostały ulepszone pod względem ochrony środowiska przez zastosowanie certyfikacji lub norm detalistów lub przez podjęcie interwencji, w całkowitej sprzedaży. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i17)

Odsetek produktów pochodzących z łańcuchów dostaw, które zostały ulepszone pod względem ochrony środowiska przez zastosowanie certyfikacji lub norm detalistów lub przez podjęcie interwencji, w całkowitej sprzedaży.

| (i18) | Liczba łańcuchów dostaw produktów priorytetowych, które zostały znacząco ulepszone pod względem ochrony środowiska (ulepszone produkty stanowią co najmniej 50 % wartości sprzedaży w grupie) przez zastosowanie metod określonych w ramach najlepszych praktyk. |
| --- | --- |

(i18)

Liczba łańcuchów dostaw produktów priorytetowych, które zostały znacząco ulepszone pod względem ochrony środowiska (ulepszone produkty stanowią co najmniej 50 % wartości sprzedaży w grupie) przez zastosowanie metod określonych w ramach najlepszych praktyk.

| (b13) | Wdrożenie systematycznej oceny (niezależnie lub przez konsorcja) łańcuchów dostaw produktów podstawowych. |
| --- | --- |

(b13)

Wdrożenie systematycznej oceny (niezależnie lub przez konsorcja) łańcuchów dostaw produktów podstawowych.

3.2.3.   Ukierunkowywanie wyboru produktów przez konsumenta i zielone zamówienia grup produktów priorytetowych w oparciu o certyfikację przeprowadzaną przez osobę trzecią

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi wyeliminowanie produktów niespełniających zasad zrównoważonego rozwoju (np. gatunków zagrożonych) oraz zastosowanie powszechnej (tzn. przy docelowym udziale w sprzedaży na poziomie 100 %) certyfikacji zgodności z normami środowiskowymi określonymi przez osobę trzecią w przypadku produktów, które zostały określone jako priorytetowe z punktu widzenia poprawy ochrony środowiska. Normy środowiskowe mają zastosowanie do produktów lub dostawców, a w zależności od poziomu rygoryzmu i kompletności wymogów środowiskowych można zasadniczo podzielić je na podstawowe, ulepszone lub wzorcowe (tabela 3.8 zawiera orientacyjny i niewyczerpujący wykaz przykładów objaśniających). Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi stosowanie najwyższego dostępnego powszechnie uznanego poziomu norm środowiskowych.

Tabela 3.8

Orientacyjny i niewyczerpujący wykaz przykładowych kryteriów doskonałości wspierających tę najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego w odniesieniu do różnych grup produktów

| Grupa produktów | Przykłady najlepszych praktyk
  (faktyczny lub docelowy udział w sprzedaży dla różnych norm) |
| --- | --- |
| Kawa, herbata | 100 % Fair-trade; 100 % 4C |
| Owoce i warzywa | 100 % Global GAP |
| Tłuszcze i oleje | 100 % RSPO; 100 % RTRS |
| Owoce morza | 100 % MSC |
| Cukier | 100 % Fair-trade |
| Tekstylia | 100 % BCI |
| Drewno i papier | 100 % FSC |

Grupa produktów

Przykłady najlepszych praktyk

(faktyczny lub docelowy udział w sprzedaży dla różnych norm)

Kawa, herbata

100 % Fair-trade; 100 % 4C

Owoce i warzywa

100 % Global GAP

Tłuszcze i oleje

100 % RSPO; 100 % RTRS

Owoce morza

100 % MSC

Cukier

100 % Fair-trade

Tekstylia

100 % BCI

Drewno i papier

100 % FSC

Zastosowanie

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego ma zastosowanie do wszystkich detalistów. Kryterium doskonałości jest określone w odniesieniu do produktów własnej marki sprzedawanych przez większych detalistów.

Małe przedsiębiorstwa nieposiadające asortymentów produktów własnej marki powinny unikać produktów najbardziej szkodliwych dla środowiska (np. zagrożonych gatunków ryb) i zaopatrywać się w produkty marek, które zostały poddane certyfikacji zgodnie z odpowiednimi normami środowiskowymi (np. tabela 3.3).

Normy środowiskowe określone przez osobę trzecią mogą nie obejmować wszystkich istotnych aspektów środowiskowych i procesów w łańcuchu dostaw, a rygorystyczne pod względem środowiskowym, powszechnie stosowane normy nie są dostępne dla wszystkich grup produktów. Grupy produktów niewymienione w tabeli 3.8 mogą zostać uwzględnione do celów ulepszenia łańcucha dostaw poprzez zaostrzenie wymagań dotyczących produktu/dostawcy, podjęcie działań przez detalistę (np. analiza porównawcza dostawców) oraz promocję wiodących produktów ekologicznych, jak opisano w kolejnych najlepszych praktykach zarządzania środowiskowego.

Jeżeli certyfikacja środowiskowa została określona jako kryterium kwalifikujące zamówienie, koszty przestrzegania przepisów i certyfikacji ponoszone są przez dostawców i nie są przenoszone na detalistów. Najlepsza praktyka obejmuje jednak sytuację, w której detaliści wspierają istniejących dostawców w uzyskaniu certyfikacji, a w takim przypadku koszty są dzielone. W przypadku dostawców koszty przestrzegania przepisów można postrzegać jako inwestycję mającą na celu zwiększenie uznania na rynku dla ich produktów oraz możliwość stosowania wyższych cen. W przypadku detalistów dodatkowe koszty związane z tą metodą mogą zostać zrównoważone poprzez zmniejszenie ryzyka w łańcuchu dostaw oraz ewentualne korzyści cenowe i marketingowe.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i19) | Odsetek produktów (w odniesieniu do wartości sprzedaży) sprzedanych w ramach określonej grupy produktów certyfikowanych zgodnie z daną normą środowiskową określoną przez osobę trzecią. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i19)

Odsetek produktów (w odniesieniu do wartości sprzedaży) sprzedanych w ramach określonej grupy produktów certyfikowanych zgodnie z daną normą środowiskową określoną przez osobę trzecią.

| (i20) | Rygorystyczne i kompletne podejście środowiskowe w ramach normy określonej przez osobę trzecią, zgodnie z ogólnym podziałem na kategorie norm podstawowych, ulepszonych lub wzorcowych. |
| --- | --- |

(i20)

Rygorystyczne i kompletne podejście środowiskowe w ramach normy określonej przez osobę trzecią, zgodnie z ogólnym podziałem na kategorie norm podstawowych, ulepszonych lub wzorcowych.

| (i21) | Liczba grup produktów, w przypadku których więcej niż połowa sprzedaży jest certyfikowana przez osobę trzecią zgodnie z daną normą środowiskową. |
| --- | --- |

(i21)

Liczba grup produktów, w przypadku których więcej niż połowa sprzedaży jest certyfikowana przez osobę trzecią zgodnie z daną normą środowiskową.

| (b14) | Detalista wykazuje ciągły postęp osiągany w ramach szczegółowego planu mającego na celu osiągnięcie certyfikacji produktów własnej marki zgodnie z „ulepszonymi” normami środowiskowymi (tabela 3.6) na poziomie 100 % w określonych grupach produktów, takich jak: kawa, herbata, tłuszcze i oleje, cukier i tekstylia. |
| --- | --- |

(b14)

Detalista wykazuje ciągły postęp osiągany w ramach szczegółowego planu mającego na celu osiągnięcie certyfikacji produktów własnej marki zgodnie z „ulepszonymi” normami środowiskowymi (tabela 3.6) na poziomie 100 % w określonych grupach produktów, takich jak: kawa, herbata, tłuszcze i oleje, cukier i tekstylia.

| (b15) | Detalista wykazuje ciągły postęp osiągany w ramach szczegółowego planu mającego na celu osiągnięcie certyfikacji zgodnie z określonymi „wzorcowymi” normami środowiskowymi (tabela 3.7) na poziomie 100 % w przypadku grup produktów takich jak: owoce morza, drewno i papier. |
| --- | --- |

(b15)

Detalista wykazuje ciągły postęp osiągany w ramach szczegółowego planu mającego na celu osiągnięcie certyfikacji zgodnie z określonymi „wzorcowymi” normami środowiskowymi (tabela 3.7) na poziomie 100 % w przypadku grup produktów takich jak: owoce morza, drewno i papier.

3.2.4.   Egzekwowanie wymogów środowiskowych obowiązujących dostawców grup produktów priorytetowych

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi ustanowienie kryteriów środowiskowych w odniesieniu do produktów priorytetowych i ich dostawców ze szczególnym uwzględnieniem zidentyfikowanych aspektów o kluczowym oddziaływaniu na środowisko oraz egzekwowanie przestrzegania tych kryteriów poprzez audyt produktów i dostawców.

Zastosowanie

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego ma zastosowanie do dużych detalistów i priorytetowych produktów własnej marki. Audyt efektywności środowiskowej dostawców może zostać włączony do ogólnego audytu przedsiębiorstwa i systemu kontroli jakości produktów w celu zminimalizowania dodatkowych kosztów. W przypadku dostawców koszty przestrzegania przepisów mogą zostać zrównoważone poprzez zwiększone bezpieczeństwo popytu, zwiększoną zbywalność ich produktów oraz związaną z tym możliwość stosowania wyższych cen. W przypadku detalistów koszty mogą zostać zrównoważone poprzez zmniejszenie ryzyka utraty reputacji i ryzyka średnioterminowych transakcji w łańcuchu dostaw związanych z niezrównoważonymi praktykami oraz poprzez korzyści cenowe i marketingowe, które mogą oni w rezultacie uzyskać.

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego nie ma zastosowania do małych przedsiębiorstw.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i22) | Odsetek sprzedaży produktów własnej marki w ramach danej grupy produktów zgodnie z określonymi wymogami środowiskowymi. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i22)

Odsetek sprzedaży produktów własnej marki w ramach danej grupy produktów zgodnie z określonymi wymogami środowiskowymi.

| (i23) | Efektywność środowiskowa związana z tymi wymogami. |
| --- | --- |

(i23)

Efektywność środowiskowa związana z tymi wymogami.

| (i24) | Docelowe procentowe poziomy zgodności w odniesieniu do grup produktów, w przypadku których wdrożony został program powszechnej zgodności z przepisami. |
| --- | --- |

(i24)

Docelowe procentowe poziomy zgodności w odniesieniu do grup produktów, w przypadku których wdrożony został program powszechnej zgodności z przepisami.

| (i25) | Liczba grup produktów, w przypadku których więcej niż połowa sprzedaży jest zgodna z określonymi wymogami środowiskowymi. |
| --- | --- |

(i25)

Liczba grup produktów, w przypadku których więcej niż połowa sprzedaży jest zgodna z określonymi wymogami środowiskowymi.

| (b16) | Zgodność z określonymi przez detalistę konkretnymi wymogami środowiskowymi dotyczy 100 % sprzedaży produktów własnej marki w ramach danej grupy produktów. |
| --- | --- |

(b16)

Zgodność z określonymi przez detalistę konkretnymi wymogami środowiskowymi dotyczy 100 % sprzedaży produktów własnej marki w ramach danej grupy produktów.

3.2.5.   Motywowanie dostawców do poprawy efektywności poprzez analizę porównawczą i rozpowszechnianie najlepszych praktyk

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi motywowanie dostawców do poprawy efektywności poprzez ustanowienie systemów wymiany informacji, które mogą zostać wykorzystane do wykonania celów analizy porównawczej dostawców, oraz poprzez rozpowszechnianie najlepszych praktyk zarządzania. To ostatnie działanie może pomóc dostawcy w dostosowaniu się do norm określonych przez osobę trzecią i kryteriów określonych przez detalistę.

Zastosowanie

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego ma zastosowanie do dużych detalistów i priorytetowych produktów własnej marki. W celu zachęcenia do udziału w programach poprawy detaliści mogą zaoferować dostawcom niewielką podwyżkę cen oraz opłaty za zestawianie danych i rozpowszechnianie metod zaliczanych do najlepszych praktyk zarządzania. Koszty te powinny zostać zrównoważone poprzez zmniejszenie ryzyka utraty reputacji i ryzyka średnioterminowych transakcji w łańcuchu dostaw związanych z niezrównoważonymi praktykami oraz poprzez korzyści cenowe, które detaliści mogą w rezultacie uzyskać. Zyski wynikające z wszelkiej stwierdzonej poprawy efektywności mogą zostać podzielone między dostawców i detalistów na podstawie umowy.

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego nie ma zastosowania do małych przedsiębiorstw.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i26) | Odsetek sprzedaży produktów własnej marki pochodzących od dostawców uczestniczących w programach handlu detalicznego, których celem jest poprawa efektywności środowiskowej. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i26)

Odsetek sprzedaży produktów własnej marki pochodzących od dostawców uczestniczących w programach handlu detalicznego, których celem jest poprawa efektywności środowiskowej.

| (i27) | Poziom efektywności środowiskowej odpowiadający tym programom. |
| --- | --- |

(i27)

Poziom efektywności środowiskowej odpowiadający tym programom.

| (i28) | Docelowy odsetek uczestniczących dostawców w odniesieniu do grup produktów, w których wdrażany jest program poprawy. |
| --- | --- |

(i28)

Docelowy odsetek uczestniczących dostawców w odniesieniu do grup produktów, w których wdrażany jest program poprawy.

| (i29) | Liczba grup produktów, w przypadku których więcej niż połowa sprzedaży pochodzi od dostawców uczestniczących w programach handlu detalicznego, których celem jest poprawa efektywności środowiskowej. |
| --- | --- |

(i29)

Liczba grup produktów, w przypadku których więcej niż połowa sprzedaży pochodzi od dostawców uczestniczących w programach handlu detalicznego, których celem jest poprawa efektywności środowiskowej.

| (b17) | 100 % produktów własnej marki sprzedawanych w ramach danej grupy produktów pochodzi od dostawców uczestniczących w programach handlu detalicznego, których celem jest poprawa efektywności środowiskowej. |
| --- | --- |

(b17)

100 % produktów własnej marki sprzedawanych w ramach danej grupy produktów pochodzi od dostawców uczestniczących w programach handlu detalicznego, których celem jest poprawa efektywności środowiskowej.

3.2.6.   Współpraca w zakresie badań i rozwoju w celu zachęcania do powszechnej poprawy i innowacji w łańcuchach dostaw

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi strategiczna współpraca z innymi zainteresowanymi stronami w celu zidentyfikowania i opracowania innowacyjnych możliwości poprawy łańcuchów dostaw oraz opracowania szeroko akceptowanych norm środowiskowych.

Zastosowanie

Każdy duży detalista, który posiada łańcuchy dostaw produktów własnej marki, może współpracować z instytutami badawczymi lub doradcami, aby poprawić zrównoważenie środowiskowe łańcuchów dostaw. Detaliści mogą ukierunkować taką działalność badawczo-rozwojową na grupy produktów, dla których nie istnieją znaczące z ekonomicznego punktu widzenia i powszechnie stosowane możliwości poprawy. Tę praktykę można uznać za inwestycję w zabezpieczenie zrównoważonych i konkurencyjnych pod względem ekonomicznym łańcuchów dostaw.

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego nie ma zastosowania do małych przedsiębiorstw.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryteria doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryteria doskonałości |
| --- | --- |
| (i30) | Wydatki na badania w zakresie zrównoważonych łańcuchów dostaw (wyrażone w relacji do obrotu). |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryteria doskonałości

(i30)

Wydatki na badania w zakresie zrównoważonych łańcuchów dostaw (wyrażone w relacji do obrotu).

| (i31) | Ocena jakościowa, czy badania są ukierunkowane na innowacyjne, skalowalne możliwości poprawy o wysokim potencjale. |
| --- | --- |

(i31)

Ocena jakościowa, czy badania są ukierunkowane na innowacyjne, skalowalne możliwości poprawy o wysokim potencjale.

| (i32) | Szczegółowe ulepszenia środowiskowe, które można przypisać zastosowaniu wyników badań naukowych. |
| --- | --- |

(i32)

Szczegółowe ulepszenia środowiskowe, które można przypisać zastosowaniu wyników badań naukowych.

—

3.2.7.   Promocja wiodących produktów ekologicznych

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi promocja wiodących certyfikowanych produktów ekologicznych. Kampanie informacyjne, zaopatrzenie, ustalanie cen, pozycjonowanie w sklepach i reklama są istotnymi częściami składowymi tej metody, którą można skutecznie wdrożyć poprzez rozwijanie asortymentów ekologicznych produktów własnej marki.

Zastosowanie

Każdy detalista może składować wiodące produkty ekologiczne i zachęcać do ich konsumpcji. Duzi detaliści mogą wdrażać tę metodę na większą skalę poprzez rozwijanie asortymentów ekologicznych produktów własnej marki. Koszt dostawcy związany z certyfikacją produktów wiodących może być przeniesiony na detalistów. Certyfikowane wiodące produkty ekologiczne wiążą się ze znaczącymi zwyżkami cen i z wyższymi marżami zysku. Jest również prawdopodobne, że asortymenty ekologicznych produktów własnej marki spowodują zwiększenie całkowitej sprzedaży produktów własnej marki poprzez pozytywny „efekt aureoli”.

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego ma zastosowanie do małych przedsiębiorstw.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryteria doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryteria doskonałości |
| --- | --- |
| (i33) | Odsetek sprzedaży produktów certyfikowanych zgodnie z wzorcowymi normami dotyczącymi produktów wiodących wewnątrz danej grupy produktów. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryteria doskonałości

(i33)

Odsetek sprzedaży produktów certyfikowanych zgodnie z wzorcowymi normami dotyczącymi produktów wiodących wewnątrz danej grupy produktów.

| (i34) | Liczba grup produktów, w których oferuje się wiodące produkty ekologiczne. |
| --- | --- |

(i34)

Liczba grup produktów, w których oferuje się wiodące produkty ekologiczne.

| (i35) | Istnienie szerokich asortymentów ekologicznych produktów własnej marki (tak/nie). |
| --- | --- |

(i35)

Istnienie szerokich asortymentów ekologicznych produktów własnej marki (tak/nie).

| (b18) | Produkty z certyfikatem ekologicznym stanowią 10 % sprzedaży w grupach produktów spożywczych. |
| --- | --- |

(b18)

Produkty z certyfikatem ekologicznym stanowią 10 % sprzedaży w grupach produktów spożywczych.

| (b19) | Produkty z certyfikatem ekologicznym stanowią 50 % sprzedaży bawełny. |
| --- | --- |

(b19)

Produkty z certyfikatem ekologicznym stanowią 50 % sprzedaży bawełny.

| (b20) | Produkty posiadające certyfikat zgodny z oznakowaniem ekologicznym zweryfikowany przez osobę trzecią według definicji typu I ISO stanowią 10 % sprzedaży w grupach produktów nieżywnościowych. |
| --- | --- |

(b20)

Produkty posiadające certyfikat zgodny z oznakowaniem ekologicznym zweryfikowany przez osobę trzecią według definicji typu I ISO stanowią 10 % sprzedaży w grupach produktów nieżywnościowych.

3.3.   Transport i logistyka

3.3.1.   Zielone zamówienia i wymogi środowiskowe dotyczące podmiotów świadczących usługi transportowe

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi włączanie efektywności środowiskowej i kryteriów sprawozdawczości, wraz z wymogami związanymi ze stosowaniem najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego opisanych w niniejszym dokumencie, do zamówień usług transportowych i logistycznych świadczonych przez osoby trzecie.

Zastosowanie

Wszyscy detaliści pokrywają przynajmniej część swoich potrzeb transportowych i logistycznych poprzez kupowanie usług od usługodawców będących osobami trzecimi; mogą oni dokonywać decyzji o zakupie na podstawie kryteriów efektywności lub kryteriów środowiskowych. Poprawa efektywności działalności transportowej i logistycznej powoduje zmniejszenie kosztów operacyjnych, wymaga jednak skutecznego monitorowania i sprawozdawczości. Efektywne podmioty świadczące usługi transportowe będące osobami trzecimi mogą być w stanie zaoferować detalistom tanie usługi.

Mali detaliści są zwykle zależni od usługodawców będących osobami trzecimi.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryteria doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryteria doskonałości |
| --- | --- |
| (i36) | Odsetek podmiotów świadczących usługi transportowe certyfikowanych na podstawie norm środowiskowych (łącznie z rejestracją w programach sprawozdawczości). |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryteria doskonałości

(i36)

Odsetek podmiotów świadczących usługi transportowe certyfikowanych na podstawie norm środowiskowych (łącznie z rejestracją w programach sprawozdawczości).

| (i37) | Odsetek podmiotów świadczących usługi transportowe spełniających szczegółowe wymogi środowiskowe lub stosujących najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego opisane w niniejszym dokumencie. |
| --- | --- |

(i37)

Odsetek podmiotów świadczących usługi transportowe spełniających szczegółowe wymogi środowiskowe lub stosujących najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego opisane w niniejszym dokumencie.

| (b21) | 100 % podmiotów świadczących usługi transportowe i logistyczne spełnia:






  (i) | normy środowiskowe zweryfikowane przez osobę trzecią; lub |
| --- | --- | --- |

(b21)

100 % podmiotów świadczących usługi transportowe i logistyczne spełnia:

(i)

normy środowiskowe zweryfikowane przez osobę trzecią; lub

| (ii) | szczegółowe wymogi środowiskowe; lub |
| --- | --- |

(ii)

szczegółowe wymogi środowiskowe; lub

| (iii) | wymogi najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego opisane w niniejszym dokumencie. |
| --- | --- |

(iii)

wymogi najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego opisane w niniejszym dokumencie.

3.3.2.   Monitorowanie efektywności i sprawozdawczość w zakresie wszystkich elementów działalności transportowej i logistycznej

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi prowadzenie sprawozdawczości w zakresie efektywności i efektywności środowiskowej w odniesieniu do wszystkich elementów działalności transportowej i logistycznej pomiędzy dostawcami pierwszego rzędu, centrami dystrybucji, detalistami oraz obiektami gospodarowania odpadami na podstawie monitorowania działalności własnej w tym zakresie oraz danych dotyczących działalności osób trzecich.

Zastosowanie

Ta praktyka ma zastosowanie do wszystkich detalistów. Sprawozdawczość w zakresie własnej działalności transportowej i logistycznej będzie mieć zastosowanie tylko do dużych detalistów. Skuteczne monitorowanie i sprawozdawczość wymagają niewielkich inwestycji w niezbędne systemy technologii informacyjnej i w zarządzanie, mogą jednak przyczynić się do zidentyfikowania możliwości poprawy efektywności działalności transportowej i logistycznej.

W przypadku małych przedsiębiorstw dostępne są podstawowe dane o średnich współczynnikach emisji w celu obliczania emisji dla różnych rodzajów transportu.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryteria doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryteria doskonałości |
| --- | --- |
| (i38) | Roczna emisja działalności transportowej i logistycznej wyrażona jako ekwiwalent dwutlenku węgla w tonach. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryteria doskonałości

(i38)

Roczna emisja działalności transportowej i logistycznej wyrażona jako ekwiwalent dwutlenku węgla w tonach.

| (i39) | Ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na m3 lub na dostarczoną paletę. |
| --- | --- |

(i39)

Ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na m3 lub na dostarczoną paletę.

| (i40) | Czy w odniesieniu do wszystkich właściwych elementów działalności transportowej i logistycznej przedstawia się następujące parametry:






  (i) | wartość liczbową dla poszczególnych rodzajów transportu w km/tonokilometr (tkm) oraz ich udział procentowy; |
| --- | --- | --- |

(i40)

Czy w odniesieniu do wszystkich właściwych elementów działalności transportowej i logistycznej przedstawia się następujące parametry:

(i)

wartość liczbową dla poszczególnych rodzajów transportu w km/tonokilometr (tkm) oraz ich udział procentowy;

| (ii) | ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na tonę, na m3 lub na dostarczoną paletę. |
| --- | --- |

(ii)

ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na tonę, na m3 lub na dostarczoną paletę.

| (i41) | Czy w odniesieniu do wszystkich elementów własnej działalności transportowej i logistycznej przedstawia się następujące parametry:






  (i) | współczynnik obciążenia samochodu ciężarowego (% masy lub pojemności); |
| --- | --- | --- |

(i41)

Czy w odniesieniu do wszystkich elementów własnej działalności transportowej i logistycznej przedstawia się następujące parametry:

(i)

współczynnik obciążenia samochodu ciężarowego (% masy lub pojemności);

| (ii) | ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na tonokilometr. |
| --- | --- |

(ii)

ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na tonokilometr.

| (b22) | W odniesieniu do 100 % działalności transportowej i logistycznej pomiędzy dostawcami pierwszego rzędu, sklepami detalicznymi i obiektami gospodarowania odpadami, łącznie z działaniami podmiotów świadczących usługi transportowe będących osobami trzecimi, przedstawia się następujące wskaźniki:






  (i) | procentowy udział poszczególnych rodzajów transportu; |
| --- | --- | --- |

(b22)

W odniesieniu do 100 % działalności transportowej i logistycznej pomiędzy dostawcami pierwszego rzędu, sklepami detalicznymi i obiektami gospodarowania odpadami, łącznie z działaniami podmiotów świadczących usługi transportowe będących osobami trzecimi, przedstawia się następujące wskaźniki:

(i)

procentowy udział poszczególnych rodzajów transportu;

| (ii) | ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na m3 lub na dostarczoną paletę. |
| --- | --- |

(ii)

ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na m3 lub na dostarczoną paletę.

| (b23) | W odniesieniu do działalności transportowej i logistycznej pomiędzy dostawcami pierwszego rzędu, sklepami detalicznymi i obiektami gospodarowania odpadami przedstawia się następujące wskaźniki:






  (i) | współczynnik obciążenia samochodu ciężarowego (% masy lub pojemności); |
| --- | --- | --- |

(b23)

W odniesieniu do działalności transportowej i logistycznej pomiędzy dostawcami pierwszego rzędu, sklepami detalicznymi i obiektami gospodarowania odpadami przedstawia się następujące wskaźniki:

(i)

współczynnik obciążenia samochodu ciężarowego (% masy lub pojemności);

| (ii) | ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na tonokilometr. |
| --- | --- |

(ii)

ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na tonokilometr.

3.3.3.   Uwzględnianie efektywności transportu przy podejmowaniu decyzji o wyborze dostawców i projektowaniu opakowań

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi uwzględnianie efektywności transportu przy podejmowaniu decyzji o wyborze dostawców i projektowaniu opakowań na podstawie oceny cyklu życia produktów dostarczanych z różnych regionów oraz poprzez projektowanie opakowań produktów, które umożliwią jak największe zagęszczenie jednostek transportowych.

Zastosowanie

Ta praktyka ma zastosowanie do dużych detalistów posiadających asortymenty produktów własnej marki. Jest ona w dużej mierze zależna od lokalizacji produktów i źródła zaopatrzenia oraz powiązana z wieloma różnymi czynnikami związanymi z zaopatrzeniem. Jeżeli chodzi o opakowania, zwiększenie zagęszczenia towarów pakowanych może znacznie poprawić efektywność transportu, i tym samym zmniejszyć jego koszty.

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego nie ma zastosowania do małych przedsiębiorstw.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i39) | Ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na m3 lub na dostarczoną paletę. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i39)

Ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na m3 lub na dostarczoną paletę.

| (i42) | Podział zadań przewozowych w transporcie. |
| --- | --- |

(i42)

Podział zadań przewozowych w transporcie.

| (i43) | Liczba grup produktów, w przypadku których zmieniono wybór dostawcy lub opakowania specjalnie w celu ograniczenia transportu i logistyki oraz wpływu na środowisko podczas cyklu życia. |
| --- | --- |

(i43)

Liczba grup produktów, w przypadku których zmieniono wybór dostawcy lub opakowania specjalnie w celu ograniczenia transportu i logistyki oraz wpływu na środowisko podczas cyklu życia.

| (i44) | Systematyczne ulepszanie opakowań, aby zmaksymalizować zagęszczenie oraz poprawić efektywność transportu i logistyki (tak/nie). |
| --- | --- |

(i44)

Systematyczne ulepszanie opakowań, aby zmaksymalizować zagęszczenie oraz poprawić efektywność transportu i logistyki (tak/nie).

| (b24) | Systematyczne ulepszanie opakowań, aby zmaksymalizować zagęszczenie i poprawić efektywność transportu i logistyki. |
| --- | --- |

(b24)

Systematyczne ulepszanie opakowań, aby zmaksymalizować zagęszczenie i poprawić efektywność transportu i logistyki.

3.3.4.   Zmiana na efektywniejsze rodzaje transportu

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi przejście na efektywniejsze rodzaje transportu, w szczególności transport kolejowy, transport wodny i transport wykorzystujący większe samochody ciężarowe, oraz ograniczenie w jak największym stopniu odległości transportu lotniczego. Możliwość dokonania takiego przejścia może być ograniczona do pierwotnej dystrybucji, od centrów dystrybucyjnych do detalisty, biorąc pod uwagę, że pierwsze i ostatnie kilometry często muszą zostać pokonane z wykorzystaniem transportu drogowego. W związku z tym w celu dokonania zmiany transportu konieczna jest optymalizacja systemów dystrybucji, aby uwzględnić przeładunek intermodalny (np. rozmieszczenie centrów dystrybucyjnych umożliwiające dostęp do sieci kolejowych i sieci wodnych). Metoda ta obejmuje przejście z mniejszych pojazdów ciężarowych na większe, w tym na samochody ciężarowe z naczepami dwupokładowymi, ze względu na ich znacznie większą efektywność w porównaniu z małymi samochodami ciężarowymi. Zmiany transportu mogą mieć również wpływ na decyzje dotyczące źródeł zaopatrzenia, w przypadku gdy transport stanowi zasadniczy składnik wpływu produktu na środowisko w całym cyklu jego życia (biorąc pod uwagę wszystkie istotne następstwa cyklu życia).

Tabela 3.9

Ranking rodzajów transportu według efektywności środowiskowej (malejąco)

| Ranking | Rodzaj transportu |
| --- | --- |
| 1 | Pociąg towarowy |
| 2 | Statek dalekomorski |
| 3 | Śródlądowa droga wodna |
| 4 | Duży samochód ciężarowy |
| 5 | Średni samochód ciężarowy |
| 6 | Mały samochód ciężarowy |
| 7 | Ładunek lotniczy |

Ranking

Rodzaj transportu

1

Pociąg towarowy

2

Statek dalekomorski

3

Śródlądowa droga wodna

4

Duży samochód ciężarowy

5

Średni samochód ciężarowy

6

Mały samochód ciężarowy

7

Ładunek lotniczy

Zastosowanie

Wszyscy detaliści mogą podjąć działania mające na celu zmianę transportu produktów na rodzaje transportu w mniejszym stopniu zanieczyszczające środowisko, przynajmniej pod względem wielkości pojazdu, a większość dużych detalistów może przenieść przynajmniej część pierwotnej dystrybucji z transportu drogowego na kolejowy lub wodny. Zakrojone na szeroką skalę zmiany transportu towarów detalicznych z transportu drogowego na transport kolejowy lub śródlądowy będą wymagały poprawy krajowej infrastruktury kolejowej i wodnej infrastruktury śródlądowej oraz zwiększenia transgranicznej koordynacji między przewoźnikami. W związku z tym krajowa infrastruktura i polityka transportowa (np. opłaty drogowe) mogą mieć znaczny wpływ na zakres poprawy i podejmowania decyzji po stronie detalistów w odniesieniu do rodzajów transportu.

Praktyka ta nie ma zastosowania do małych przedsiębiorstw, z wyjątkiem przypadków, w których dostępne możliwości w zakresie zamówień pozwalają na wybór efektywniejszego rodzaju transportu w odniesieniu do określonych produktów.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryteria doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryteria doskonałości |
| --- | --- |
| (i45) | Odsetek całkowitego transportu produktów (tkm) od dostawców pierwszego rzędu do sklepów przypadający na określone bardziej efektywne rodzaje transportu. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryteria doskonałości

(i45)

Odsetek całkowitego transportu produktów (tkm) od dostawców pierwszego rzędu do sklepów przypadający na określone bardziej efektywne rodzaje transportu.

| (i46) | Odsetek międzynarodowego transportu produktów (tkm) przypadający na określone bardziej efektywne rodzaje transportu. |
| --- | --- |

(i46)

Odsetek międzynarodowego transportu produktów (tkm) przypadający na określone bardziej efektywne rodzaje transportu.

| (b25) | Ponad 50 % całkowitego transportu pomiędzy dostawcami pierwszego rzędu a detalicznymi centrami dystrybucyjnymi, według wartości sprzedaży, odbywa się drogą wodną/kolejową (jeżeli pozwala na to infrastruktura). |
| --- | --- |

(b25)

Ponad 50 % całkowitego transportu pomiędzy dostawcami pierwszego rzędu a detalicznymi centrami dystrybucyjnymi, według wartości sprzedaży, odbywa się drogą wodną/kolejową (jeżeli pozwala na to infrastruktura).

| (b26) | Ponad 99 % transportu zamorskiego, według wartości sprzedaży, odbywa się drogą wodną. |
| --- | --- |

(b26)

Ponad 99 % transportu zamorskiego, według wartości sprzedaży, odbywa się drogą wodną.

3.3.5.   Optymalizacja systemu dystrybucji

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi optymalizacja systemu dystrybucji poprzez systematyczne wdrażanie najbardziej efektywnych spośród następujących rozwiązań: (i) scentralizowane w strategiczny sposób węzły transportowe uwzględniające transport kolejowy i wodny; (ii) skonsolidowane platformy; oraz (iii) trasy bezpośrednie.

Zastosowanie

Praktyka ta ma zastosowanie do dużych detalistów dysponujących własnymi usługami transportowymi i logistycznymi oraz do podmiotów świadczących usługi transportowe będących osobami trzecimi, szczególnie jeżeli produkty są przewożone na większe odległości. Praktyka ta nie wymaga znacznych inwestycji. Budowa nowych centralnych węzłów transportowych zintegrowanych z sieciami transportu kolejowego i wodnego wymaga natomiast znacznych inwestycji. W obydwu przypadkach zwiększona wydajność załadunku i wykorzystanie bardziej efektywnych rodzajów transportu na większych odległościach może znacząco zmniejszyć koszty operacyjne.

Praktyka ta nie ma zastosowania w przypadku małych przedsiębiorstw.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i39) | Ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na m3 lub na dostarczoną paletę. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i39)

Ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na m3 lub na dostarczoną paletę.

| (i47) | Liczba wykorzystywanych skonsolidowanych platform lub liczba wykorzystywanych strategicznych centralnych węzłów transportowych, lub liczba wykorzystywanych bezpośrednich tras transportowych. |
| --- | --- |

(i47)

Liczba wykorzystywanych skonsolidowanych platform lub liczba wykorzystywanych strategicznych centralnych węzłów transportowych, lub liczba wykorzystywanych bezpośrednich tras transportowych.

| (i48) | Procentowy poziom redukcji emisji gazów cieplarnianych w sektorze transportu i logistyki osiągnięty poprzez wdrożenie określonych rozwiązań mających na celu poprawę systemu dystrybucji. |
| --- | --- |

(i48)

Procentowy poziom redukcji emisji gazów cieplarnianych w sektorze transportu i logistyki osiągnięty poprzez wdrożenie określonych rozwiązań mających na celu poprawę systemu dystrybucji.

| (i49) | Outsourcing działalności w sektorze transportu i logistyki usługodawcom będącym osobami trzecimi, posiadającym zoptymalizowany system dystrybucji (tak/nie). |
| --- | --- |

(i49)

Outsourcing działalności w sektorze transportu i logistyki usługodawcom będącym osobami trzecimi, posiadającym zoptymalizowany system dystrybucji (tak/nie).

| (i50) | Systematyczna optymalizacja systemów dystrybucji poprzez wdrożenie strategicznych lokalizacji węzłów transportowych i tras bezpośrednich (tak/nie). |
| --- | --- |

(i50)

Systematyczna optymalizacja systemów dystrybucji poprzez wdrożenie strategicznych lokalizacji węzłów transportowych i tras bezpośrednich (tak/nie).

| (b27) | Systematyczna optymalizacja systemów dystrybucji poprzez wdrożenie strategicznych lokalizacji węzłów transportowych i tras bezpośrednich. |
| --- | --- |

(b27)

Systematyczna optymalizacja systemów dystrybucji poprzez wdrożenie strategicznych lokalizacji węzłów transportowych i tras bezpośrednich.

3.3.6.   Optymalizacja planowania tras, wykorzystania telematyki i szkoleń kierowców

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi optymalizacja wydajności poprzez efektywne planowanie tras, wykorzystanie telematyki i szkolenia kierowców. Efektywne planowanie tras obejmuje wykorzystanie dostawczych samochodów załadunkowych do przewożenia jako ładunków powrotnych odpadów i dostaw do centrów dystrybucyjnych, a także dostawy nocne mające na celu unikanie zatorów komunikacyjnych.

Zastosowanie

Praktyka ta ma zastosowanie w odniesieniu do wszystkich produktów dostarczanych do dużych detalistów dysponujących własnymi usługami transportowymi i logistycznymi oraz w odniesieniu do podmiotów świadczących usługi transportu będących osobami trzecimi. Szkolenia kierowców zapewniają zazwyczaj oszczędności paliwa rzędu 5 %. Optymalizacja tras może wymagać znacznych inwestycji w technologie informacyjną, jednak może ona przyczynić się do zmniejszenia kosztów inwestycji kapitałowych (mniejsza liczba samochodów ciężarowych) oraz znacznego zmniejszenia kosztów operacyjnych (paliwo).

Praktyka ta ma zastosowanie do małych przedsiębiorstw, jeżeli posiadają one własne pojazdy transportowe (np. vany).

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryteria doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryteria doskonałości |
| --- | --- |
| (i39) | Ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na m3 lub na dostarczoną paletę. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryteria doskonałości

(i39)

Ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na m3 lub na dostarczoną paletę.

| (i51) | Średni odsetek wydajności ładunkowej floty pojazdów (objętość lub pojemność) lub średni odsetek pustych przebiegów floty pojazdów (samochodów ciężarowych na km) lub średni ekwiwalent dwutlenku węgla w gramach na tonokilometry. |
| --- | --- |

(i51)

Średni odsetek wydajności ładunkowej floty pojazdów (objętość lub pojemność) lub średni odsetek pustych przebiegów floty pojazdów (samochodów ciężarowych na km) lub średni ekwiwalent dwutlenku węgla w gramach na tonokilometry.

| (i52) | Odsetek kierowców stale szkolonych w zakresie oszczędnej jazdy. |
| --- | --- |

(i52)

Odsetek kierowców stale szkolonych w zakresie oszczędnej jazdy.

| (i53) | Wprowadzenie programów dla kierowców zachęcających do oszczędnej jazdy (tak/nie). |
| --- | --- |

(i53)

Wprowadzenie programów dla kierowców zachęcających do oszczędnej jazdy (tak/nie).

| (i54) | Procentowy poziom redukcji emisji gazów cieplarnianych w sektorze transportu i logistyki osiągnięty przez wdrożenie określonych rozwiązań (np. odbieranie odpadów lub dostaw od dostawców w drodze powrotnej, telematyka, szkolenia i programy motywujące dla kierowców, dostawy poza godzinami zagęszczenia ruchu). |
| --- | --- |

(i54)

Procentowy poziom redukcji emisji gazów cieplarnianych w sektorze transportu i logistyki osiągnięty przez wdrożenie określonych rozwiązań (np. odbieranie odpadów lub dostaw od dostawców w drodze powrotnej, telematyka, szkolenia i programy motywujące dla kierowców, dostawy poza godzinami zagęszczenia ruchu).

| (i55) | Systematyczna optymalizacja przebiegu tras poprzez odbieranie odpadów i dostaw od dostawców w drodze powrotnej po realizacji dostaw do sklepu, wykorzystanie telematyki oraz dogodne terminy dostaw (tak/nie). |
| --- | --- |

(i55)

Systematyczna optymalizacja przebiegu tras poprzez odbieranie odpadów i dostaw od dostawców w drodze powrotnej po realizacji dostaw do sklepu, wykorzystanie telematyki oraz dogodne terminy dostaw (tak/nie).

| (b28) | 100 % kierowców jest stale szkolonych w zakresie oszczędnej jazdy lub wprowadzenie programów dla kierowców zachęcających do oszczędnej jazdy. |
| --- | --- |

(b28)

100 % kierowców jest stale szkolonych w zakresie oszczędnej jazdy lub wprowadzenie programów dla kierowców zachęcających do oszczędnej jazdy.

| (b29) | Systematyczna optymalizacja przebiegu tras poprzez odbieranie odpadów i dostaw od dostawców w drodze powrotnej po realizacji dostaw do sklepu, wykorzystanie telematyki oraz dogodne terminy dostaw. |
| --- | --- |

(b29)

Systematyczna optymalizacja przebiegu tras poprzez odbieranie odpadów i dostaw od dostawców w drodze powrotnej po realizacji dostaw do sklepu, wykorzystanie telematyki oraz dogodne terminy dostaw.

3.3.7.   Minimalizacja wpływu pojazdów drogowych na środowisko poprzez decyzje dotyczące zakupu i dodatkowe modyfikacje

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi minimalizacja wpływu pojazdów drogowych na środowisko poprzez decyzje dotyczące zakupu i dodatkowe modyfikacje. Obejmuje to zakup pojazdów z alternatywnym źródłem zasilania, energooszczędnych pojazdów o niskiej emisji zanieczyszczeń, pojazdów o ograniczonym hałasie, poprawę właściwości aerodynamicznych i zastosowanie opon o niskich oporach toczenia.

Zastosowanie

Praktyka ta ma zastosowanie w odniesieniu do wszystkich produktów dostarczanych do dużych detalistów dysponujących własnymi usługami transportowymi i logistycznymi oraz w odniesieniu do podmiotów świadczących usługi transportowe będących osobami trzecimi. W przypadku pojazdów pokonujących długie odległości z większą prędkością (ponad 80 km/h) niewielkie inwestycje w poprawę właściwości aerodynamicznych i większe inwestycje w modernizację ciągników i przyczep w celu zwiększenia ich właściwości aerodynamicznych charakteryzują się okresem zwrotu wynoszącym do dwóch lat. W przypadku montażu opon o niskich oporach toczenia okres zwrotu jest taki sam. W przypadku pojazdów z alternatywnym źródłem zasilania konieczne są znacznie wyższe koszty inwestycyjne.

Praktyka ta ma zastosowanie do małych przedsiębiorstw, jeżeli posiadają one własne pojazdy transportowe (np. vany).

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryteria doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryteria doskonałości |
| --- | --- |
| (i56) | l/100 km (zużycie paliwa) lub ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na tonokilometry. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryteria doskonałości

(i56)

l/100 km (zużycie paliwa) lub ekwiwalent dwutlenku węgla w kilogramach na tonokilometry.

| (i57) | Odsetek pojazdów we flocie zgodnych z różnymi klasami Euro. |
| --- | --- |

(i57)

Odsetek pojazdów we flocie zgodnych z różnymi klasami Euro.

| (i58) | Odsetek pojazdów, przyczep i sprzętu załadunkowego zgodny z normą PIEK dotyczącą hałasu lub innymi równoważnymi normami umożliwiającymi dostawy nocne. |
| --- | --- |

(i58)

Odsetek pojazdów, przyczep i sprzętu załadunkowego zgodny z normą PIEK dotyczącą hałasu lub innymi równoważnymi normami umożliwiającymi dostawy nocne.

| (i59) | Procent pojazdów we flocie wykorzystujących napęd z paliw alternatywnych, w tym gazu ziemnego, biogazu lub energii elektrycznej. |
| --- | --- |

(i59)

Procent pojazdów we flocie wykorzystujących napęd z paliw alternatywnych, w tym gazu ziemnego, biogazu lub energii elektrycznej.

| (i60) | Procent pojazdów we flocie wyposażonych w opony o niskich oporach toczenia. |
| --- | --- |

(i60)

Procent pojazdów we flocie wyposażonych w opony o niskich oporach toczenia.

| (i61) | Procent pojazdów i przyczep we flocie zaprojektowanych lub zmodernizowanych w taki sposób, by poprawić ich aerodynamiczne właściwości. |
| --- | --- |

(i61)

Procent pojazdów i przyczep we flocie zaprojektowanych lub zmodernizowanych w taki sposób, by poprawić ich aerodynamiczne właściwości.

| (b30) | 100 % samochodów ciężarowych jest zgodnych z normą Euro V (17) oraz z wymogiem zużycia paliwa dla samochodów ciężarowych wynoszącego mniej niż 30 l/100 km. |
| --- | --- |

(b30)

100 % samochodów ciężarowych jest zgodnych z normą Euro V (17) oraz z wymogiem zużycia paliwa dla samochodów ciężarowych wynoszącego mniej niż 30 l/100 km.

| (b31) | 100 % samochodów ciężarowych, przyczep i sprzętu załadunkowego jest zgodnych z normą PIEK dotyczącą hałasu lub innymi równoważnymi normami umożliwiającymi dostawy nocne. |
| --- | --- |

(b31)

100 % samochodów ciężarowych, przyczep i sprzętu załadunkowego jest zgodnych z normą PIEK dotyczącą hałasu lub innymi równoważnymi normami umożliwiającymi dostawy nocne.

| (b32) | Eksploatacja pojazdów z alternatywnym źródłem zasilania (gaz ziemny, biogaz, energia elektryczna). |
| --- | --- |

(b32)

Eksploatacja pojazdów z alternatywnym źródłem zasilania (gaz ziemny, biogaz, energia elektryczna).

| (b33) | 100 % pojazdów jest wyposażonych w opony o niskich oporach toczenia. |
| --- | --- |

(b33)

100 % pojazdów jest wyposażonych w opony o niskich oporach toczenia.

| (i34) | 100 % pojazdów i przyczep jest zaprojektowanych lub zmodyfikowanych w celu poprawy ich właściwości aerodynamicznych. |
| --- | --- |

(i34)

100 % pojazdów i przyczep jest zaprojektowanych lub zmodyfikowanych w celu poprawy ich właściwości aerodynamicznych.

3.4.   Gospodarowanie odpadami

3.4.1.   Minimalizacja marnotrawienia żywności

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi uwzględnienie praktyk przyjaznych środowisku, takich jak: monitoring, audyt, ustalanie priorytetów, kwestie logistyczne, lepsze mechanizmy przechowywania, kontrola temperatury i wilgotności w obiekcie handlowym, centrach dystrybucji i dostawczych samochodach ciężarowych, szkolenie pracowników, darowizny, udzielanie porad konsumentom itp., mających na celu uniknięcie wytwarzania odpadów żywnościowych oraz unikanie składowania lub spalania odpadów żywnościowych dzięki procesom fermentacji.

Zastosowanie

Jest to oszczędne działanie, które ma zastosowanie do detalistów dowolnej wielkości działających w sektorze spożywczym w dowolnym państwie członkowskim. Może jednak funkcjonować polityka mająca na celu zniechęcanie do darowizn żywności lub ich unikanie.

Wszystkie małe przedsiębiorstwa mogą zastosować środki zapobiegawcze, aby uniknąć wytwarzania odpadów żywnościowych. Koszty gospodarowania zostałyby skompensowane przez oszczędności kosztów wynikające z mniejszych strat produktów i mniejszej ilości wytworzonych odpadów.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i62) | Ilość odpadów żywnościowych w kilogramach lub tonach, ujęta w wartości bezwzględnej, na m2 lub w odniesieniu do obrotu w milionach EUR. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i62)

Ilość odpadów żywnościowych w kilogramach lub tonach, ujęta w wartości bezwzględnej, na m2 lub w odniesieniu do obrotu w milionach EUR.

| (i63) | Wytwarzanie odpadów żywnościowych wyrażone jako odsetek całkowitych zakupów żywności. |
| --- | --- |

(i63)

Wytwarzanie odpadów żywnościowych wyrażone jako odsetek całkowitych zakupów żywności.

| (i64) | Żywność przekazana w formie darowizny organizacjom charytatywnym po przekroczeniu zalecanej daty sprzedaży, ale nie zalecanej daty spożycia, w kilogramach lub tonach. |
| --- | --- |

(i64)

Żywność przekazana w formie darowizny organizacjom charytatywnym po przekroczeniu zalecanej daty sprzedaży, ale nie zalecanej daty spożycia, w kilogramach lub tonach.

| (i65) | Odpady żywnościowe w kilogramach przekazane do operacji odzysku, takich jak fermentacja. |
| --- | --- |

(i65)

Odpady żywnościowe w kilogramach przekazane do operacji odzysku, takich jak fermentacja.

| (i66) | Odpady żywnościowe w kilogramach wysłane na składowisko lub do spalarni. |
| --- | --- |

(i66)

Odpady żywnościowe w kilogramach wysłane na składowisko lub do spalarni.

| (b35) | Żadne odpady żywnościowe nie są wysyłane na składowisko lub do spalarni. |
| --- | --- |

(b35)

Żadne odpady żywnościowe nie są wysyłane na składowisko lub do spalarni.

3.4.2.   Uwzględnienie gospodarowania odpadami w działalności detalistów

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi uwzględnienie praktyk gospodarowania odpadami, w ramach których zapobieganie ma priorytetowe znaczenie. Najlepsze praktyki obejmują:

| — | wewnętrzne praktyki gospodarowania:






  — | selektywną zbiórkę i właściwe przetwarzanie w celu ponownego wykorzystania: zgniatanie, brykietowanie w przypadku papieru i odpadów z tworzyw sztucznych, chłodzenie w przypadku odpadów żywnościowych itp., |
| --- | --- | --- |

—

wewnętrzne praktyki gospodarowania:

—

selektywną zbiórkę i właściwe przetwarzanie w celu ponownego wykorzystania: zgniatanie, brykietowanie w przypadku papieru i odpadów z tworzyw sztucznych, chłodzenie w przypadku odpadów żywnościowych itp.,

| — | monitorowanie wytwarzania odpadów, |
| --- | --- |

—

monitorowanie wytwarzania odpadów,

| — | przygotowanie do ponownego wykorzystania opakowań, takich jak palety i skrzynie z tworzyw sztucznych dla dostawców, centrów dystrybucji, gablot w sklepach i w dostawie do domu, |
| --- | --- |

—

przygotowanie do ponownego wykorzystania opakowań, takich jak palety i skrzynie z tworzyw sztucznych dla dostawców, centrów dystrybucji, gablot w sklepach i w dostawie do domu,

| — | szkolenie pracowników, |
| --- | --- |

—

szkolenie pracowników,

| — | praktyki gospodarowania na poziomie organizacji:






  — | monitorowanie odpadów wytwarzanych przez sklepy według kategorii i miejsca przeznaczenia, |
| --- | --- | --- |

—

praktyki gospodarowania na poziomie organizacji:

—

monitorowanie odpadów wytwarzanych przez sklepy według kategorii i miejsca przeznaczenia,

| — | zastosowanie obsługi zwrotów w celu zagospodarowania opakowań (przeznaczonych do ponownego wykorzystania lub recyklingu), WEEE i innych odpadów (takich jak odpady niebezpieczne) przez dostawców, zakłady przetwarzania lub centra dystrybucji, |
| --- | --- |

—

zastosowanie obsługi zwrotów w celu zagospodarowania opakowań (przeznaczonych do ponownego wykorzystania lub recyklingu), WEEE i innych odpadów (takich jak odpady niebezpieczne) przez dostawców, zakłady przetwarzania lub centra dystrybucji,

| — | ustanawianie partnerstw lokalnych lub regionalnych w celu gospodarowania odpadami, |
| --- | --- |

—

ustanawianie partnerstw lokalnych lub regionalnych w celu gospodarowania odpadami,

| — | informowanie konsumentów o odpowiedzialnym gospodarowaniu odpadami w gospodarstwach domowych. |
| --- | --- |

—

informowanie konsumentów o odpowiedzialnym gospodarowaniu odpadami w gospodarstwach domowych.

Zastosowanie

Opisane metody mają zastosowanie do wszystkich detalistów. Najlepsze praktyki powinny być dostosowane do detalistów zarządzających znaczną liczbą sklepów i centrów dystrybucji. Podział zasobów w celu skutecznego zmniejszenia ilości odpadów byłby uzasadniony ekonomicznie. Transport luzem z powrotem do centrów dystrybucji pozwoliłby na zmniejszenie kosztu przetwarzania w porównaniu z kosztami wynegocjowanymi na poziomie lokalnym lub na poziomie sklepu.

Małe przedsiębiorstwa wytwarzające wielkie ilości odpadów powinny dokonywać podziału zasobów i szkolić pracowników w zakresie dobrych praktyk gospodarowania odpadami.

Powiązany wskaźnik efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźnik efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i67) | Współczynniki recyklingu i ponownego wykorzystania. |

Wskaźnik efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i67)

Współczynniki recyklingu i ponownego wykorzystania.

| (b36) | System gospodarowania odpadami jest uwzględniony w działalności sklepu, a jego celem jest recykling i ponowne wykorzystanie 100 % opakowań drugorzędnych. |
| --- | --- |

(b36)

System gospodarowania odpadami jest uwzględniony w działalności sklepu, a jego celem jest recykling i ponowne wykorzystanie 100 % opakowań drugorzędnych.

3.4.3.   Systemy zwrotów butelek PET i PE oraz zużytych produktów

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi wdrożenie systemów odbioru, na przykład dla butelek PET lub PE, i włączanie ich do logistyki przedsiębiorstwa.

Zastosowanie

Detaliści działający w sektorze spożywczym, szczególnie duże sieci, mogą stosować tę najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego. Wymaga ona podziału zasobów, utrzymania i wyposażenia. W niektórych krajach jest to już obowiązkowe (np. w Niemczech, Niderlandach, Szwecji).

W przypadku małych przedsiębiorstw potrzebne są dodatkowe zasoby na codzienne funkcjonowanie systemu zwrotów.

Powiązany wskaźnik efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźnik efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i68) | Procentowy współczynnik recyklingu wśród konsumentów określony w stosunku do sprzedaży butelek zwrotnych. |

Wskaźnik efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i68)

Procentowy współczynnik recyklingu wśród konsumentów określony w stosunku do sprzedaży butelek zwrotnych.

| (b37) | Zwroty od konsumentów na poziomie 80 % bez kaucji lub 95 % z kaucją. |
| --- | --- |

(b37)

Zwroty od konsumentów na poziomie 80 % bez kaucji lub 95 % z kaucją.

3.5.   Wykorzystanie mniejszych ilości papieru i stosowanie papieru certyfikowanego/papieru pochodzącego z recyklingu do celów publikacji

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi zmniejszanie wpływu na środowisko poprzez obniżanie zużycia materiałów, na przykład przez optymalizację zużycia papieru do publikacji handlowych lub używanie papieru bardziej przyjaznego środowisku.

Zastosowanie

Wszyscy detaliści, szczególnie duże sieci wytwarzające wielkie ilości drukowanych publikacji handlowych, mogą odnieść korzyści związane z wdrożeniem tej najlepszej praktyki zarządzania środowiskowego. Dobrze wdrożona praktyka obniżająca zużycie papieru może prowadzić do oszczędności kosztów.

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego ma zastosowanie do małych przedsiębiorstw.

Powiązane wskaźniki efektywności środowiskowej i kryteria doskonałości

| Wskaźniki efektywności środowiskowej | Kryteria doskonałości |
| --- | --- |
| (i69) | Odsetek certyfikowanego papieru w zużyciu papieru. |

Wskaźniki efektywności środowiskowej

Kryteria doskonałości

(i69)

Odsetek certyfikowanego papieru w zużyciu papieru.

| (i70) | Gramatura zużytego papieru. |
| --- | --- |

(i70)

Gramatura zużytego papieru.

| (i71) | Odsetek papieru powlekanego. |
| --- | --- |

(i71)

Odsetek papieru powlekanego.

| (i72) | Odsetek drukarni z certyfikatem EMAS lub ISO 14001. |
| --- | --- |

(i72)

Odsetek drukarni z certyfikatem EMAS lub ISO 14001.

| (b38) | 100 % papieru certyfikowanego/papieru pochodzącego z recyklingu. |
| --- | --- |

(b38)

100 % papieru certyfikowanego/papieru pochodzącego z recyklingu.

| (b39) | Gramatura poniżej 49 gr/m2. |
| --- | --- |

(b39)

Gramatura poniżej 49 gr/m2.

| (b40) | Papier powlekany stanowi mniej niż 10 %. |
| --- | --- |

(b40)

Papier powlekany stanowi mniej niż 10 %.

| (b41) | 100 % drukarni posiada certyfikat EMAS/ISO 14001. |
| --- | --- |

(b41)

100 % drukarni posiada certyfikat EMAS/ISO 14001.

3.6.   Gromadzenie i ponowne wykorzystanie wód opadowych

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi ponowne wykorzystanie lub filtrowanie na miejscu wód opadowych z dachów i parkingów.

Zastosowanie

Detaliści, którzy są właścicielami budynków lub parkingów i działają we właściwych warunkach, mogą wdrażać tę praktykę. Warunki klimatyczne i standardowy komunalny system gromadzenia wód opadowych mogą wpływać na zastosowanie tej metody. Działanie to jest kosztowne.

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego ma zastosowanie do małych przedsiębiorstw.

Powiązany wskaźnik efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźnik efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i73) | System gospodarki wodnej obejmuje gromadzenie wód opadowych lub filtrowanie ich na miejscu (tak/nie). |

Wskaźnik efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i73)

System gospodarki wodnej obejmuje gromadzenie wód opadowych lub filtrowanie ich na miejscu (tak/nie).

| (b42) | System gospodarki wodnej obejmuje gromadzenie wód opadowych lub filtrowanie ich na miejscu. |
| --- | --- |

(b42)

System gospodarki wodnej obejmuje gromadzenie wód opadowych lub filtrowanie ich na miejscu.

3.7.   Zapobieganie wykorzystywaniu toreb plastikowych jednorazowego użytku i inne środki mające na celu wywieranie wpływu na zachowania konsumentów

Najlepszą praktykę zarządzania środowiskowego stanowi wpływanie na konsumentów w celu zmniejszenia ich wpływu na środowisko poprzez kampanie takie, jak eliminacja toreb plastikowych, odpowiedzialna reklama i dostarczanie konsumentom najlepszych wytycznych.

Zastosowanie

Wszyscy detaliści mogą wdrażać tę praktykę. Zwykle przepisy są głównym czynnikiem motywującym ich wdrażanie.

Ta najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego ma zastosowanie do małych przedsiębiorstw.

Powiązany wskaźnik efektywności środowiskowej i kryterium doskonałości

| Wskaźnik efektywności środowiskowej | Kryterium doskonałości |
| --- | --- |
| (i74) | Liczba toreb jednorazowego użytku w kasach. |

Wskaźnik efektywności środowiskowej

Kryterium doskonałości

(i74)

Liczba toreb jednorazowego użytku w kasach.

| (b43) | Liczba toreb jednorazowego użytku w kasach wynosi zero. |
| --- | --- |

(b43)

Liczba toreb jednorazowego użytku w kasach wynosi zero.

4.   ZALECANE KLUCZOWE SEKTOROWE WSKAŹNIKI ŚRODOWISKOWE

| Wskaźnik | Jednostki miary | Krótki opis | Zalecany minimalny poziom monitorowania | Powiązany główny wskaźnik zgodnie z załącznikiem IV do rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 (sekcja C.2) | Kryterium doskonałości i powiązana najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| CHARAKTERYSTYKA ENERGETYCZNA |
| 1. | Określone zużycie energii |

Wskaźnik

Jednostki miary

Krótki opis

Zalecany minimalny poziom monitorowania

Powiązany główny wskaźnik zgodnie z załącznikiem IV do rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 (sekcja C.2)

Kryterium doskonałości i powiązana najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego

CHARAKTERYSTYKA ENERGETYCZNA

1.

Określone zużycie energii

kWh/m2 rocznie

Roczne zużycie energii (energia elektryczna, ciepło, inne paliwa) na jednostkę powierzchni sprzedaży.

Wskazania:

| — | nie należy odejmować zużycia energii ze źródeł odnawialnych, |
| --- | --- |

—

nie należy odejmować zużycia energii ze źródeł odnawialnych,

| — | można zastosować wskaźniki korygujące w celu określenia powierzchni sprzedaży (w zależności od wysokości i innych parametrów technicznych). „Powierzchnia sprzedaży” powinna być określona przez detalistę, |
| --- | --- |

—

można zastosować wskaźniki korygujące w celu określenia powierzchni sprzedaży (w zależności od wysokości i innych parametrów technicznych). „Powierzchnia sprzedaży” powinna być określona przez detalistę,

| — | nie zaleca się korekty godzin otwarcia. W sprawozdawczości należy uwzględnić dane o rocznym zużyciu energii. |
| --- | --- |

—

nie zaleca się korekty godzin otwarcia. W sprawozdawczości należy uwzględnić dane o rocznym zużyciu energii.

Sklep (obiekt handlowy), centrum dystrybucji lub inna jednostka na poziomie organizacji (wartość całkowita)

Główne procesy zużywające energię: ciepło, energia elektryczna do schładzania i inne rodzaje energii elektrycznej dla wszystkich innych zastosowań

Efektywność energetyczna

Właściwe zużycie energii na m2 powierzchni sprzedaży do celów ogrzewania, chłodzenia i klimatyzacji równe 0 kWh/m2rocznie lub mniejsze, jeśli możliwe jest włączenie ciepła odpadowego ze schładzania. W przeciwnym wypadku równe 40 kWh/m2rocznie lub mniejsze w przypadku nowych budynków i równe 55 kWh/m2 rocznie lub mniejsze w przypadku istniejących budynków.

(zob. najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego: 3.1.1, 3.1.2, 3.1.3, 3.1.4)

| 2. | Określone (liniowe) zużycie energii do celów schładzania |
| --- | --- |

2.

Określone (liniowe) zużycie energii do celów schładzania

kWh/m rocznie

Roczne zużycie energii przez system schładzania na metr lady wystawowej.

Wskazania:

| — | nie stosuje się do sklepów bez komór chłodniczych, takich jak detaliści działający poza sektorem spożywczym. |
| --- | --- |

—

nie stosuje się do sklepów bez komór chłodniczych, takich jak detaliści działający poza sektorem spożywczym.

Sklep (obiekt handlowy)

Efektywność energetyczna

Właściwe (liniowe) zużycie energii do celów scentralizowanego schładzania na poziomie 3 000 kWh/m rocznie.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.1.6)

| 3. | Gęstość mocy oświetleniowej |
| --- | --- |

3.

Gęstość mocy oświetleniowej

W/m2

Zainstalowana moc oświetleniowa w celu zaspokojenia zapotrzebowania na oświetlenie (podstawowe i do celów prezentacji produktów) na jednostkę powierzchni sprzedaży rocznie.

Wskazania:

| — | jest to wskaźnik związany z projektem i koncepcją sprzedaży, mający zastosowanie do wszystkich detalistów bez względu na wielkość i rodzaj, |
| --- | --- |

—

jest to wskaźnik związany z projektem i koncepcją sprzedaży, mający zastosowanie do wszystkich detalistów bez względu na wielkość i rodzaj,

| — | można zastosować wskaźniki korygujące w celu określenia powierzchni sprzedaży (w zależności od wysokości i innych parametrów technicznych). „Powierzchnia sprzedaży” powinna być określona przez detalistę, |
| --- | --- |

—

można zastosować wskaźniki korygujące w celu określenia powierzchni sprzedaży (w zależności od wysokości i innych parametrów technicznych). „Powierzchnia sprzedaży” powinna być określona przez detalistę,

| — | dobrym wskaźnikiem technicznym jest lm na m2, jednak efektywność energetyczną należy mierzyć w W/m2, |
| --- | --- |

—

dobrym wskaźnikiem technicznym jest lm na m2, jednak efektywność energetyczną należy mierzyć w W/m2,

| — | może być różna w obrębie sklepu (strefa) i w ciągu dnia (pora dnia). |
| --- | --- |

—

może być różna w obrębie sklepu (strefa) i w ciągu dnia (pora dnia).

Sklep (obiekt handlowy), centrum dystrybucji lub inny obiekt

Strefa sklepu i w stosownych przypadkach pora dnia

Efektywność energetyczna

Zainstalowana moc oświetleniowa niższa niż 12 W/m2
  w przypadku supermarketów i niższa niż 30 W/m2
  w przypadku sklepów specjalistycznych.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.1.7)

| 4. | Monitorowanie energii |
| --- | --- |

4.

Monitorowanie energii

%

Odsetek sklepów monitorowanych w ramach systemu zarządzania energią

Wskazania:

| — | monitorowanie powinno obejmować wszystkie sklepy i najistotniejsze procesy; |
| --- | --- |

—

monitorowanie powinno obejmować wszystkie sklepy i najistotniejsze procesy;

| — | należy przedstawić informacje o mechanizmach analizy porównawczej, jeśli zostały one wdrożone. |
| --- | --- |

—

należy przedstawić informacje o mechanizmach analizy porównawczej, jeśli zostały one wdrożone.

Sklep (obiekt handlowy)

Proces

Efektywność energetyczna

Monitorowanie stosuje się do 100 % sklepów i procesów.

Wdraża się mechanizmy analizy porównawczej.

(zob. najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego: 3.1.5, 3.1.8)

| 5. | Wycieki czynników chłodniczych w procentach |
| --- | --- |

5.

Wycieki czynników chłodniczych w procentach

%

Strata czynników chłodniczych w stosunku do całkowitego obciążenia czynnikami chłodniczymi instalacji.

Wskazania:

| — | wskaźnik właściwy dla schładzania żywności w dużych instalacjach (systemy scentralizowane), |
| --- | --- |

—

wskaźnik właściwy dla schładzania żywności w dużych instalacjach (systemy scentralizowane),

| — | zaleca się obliczanie tego wskaźnika na podstawie rocznych danych o zakupach czynników chłodniczych, |
| --- | --- |

—

zaleca się obliczanie tego wskaźnika na podstawie rocznych danych o zakupach czynników chłodniczych,

| — | w przypadku instalacji wykorzystujących naturalne czynniki chłodnicze wskaźnik ten nie jest istotny pod względem środowiskowym. |
| --- | --- |

—

w przypadku instalacji wykorzystujących naturalne czynniki chłodnicze wskaźnik ten nie jest istotny pod względem środowiskowym.

Sklep (obiekt handlowy), centrum dystrybucji lub inna jednostka na poziomie organizacji (wartość całkowita)

Rodzaj czynnika chłodniczego

Emisje

—

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.1.6)

| 6. | Odsetek sklepów stosujących naturalne czynniki chłodnicze |
| --- | --- |

6.

Odsetek sklepów stosujących naturalne czynniki chłodnicze

%

Odsetek sklepów stosujących naturalne czynniki chłodnicze w stosunku do całkowitej liczby sklepów, w których znajdują się komory chłodnicze.

Wskazania:

| — | wskaźnik właściwy dla detalistów działających w sektorze spożywczym, którzy wykorzystują komory chłodnicze. |
| --- | --- |

—

wskaźnik właściwy dla detalistów działających w sektorze spożywczym, którzy wykorzystują komory chłodnicze.

Poziom organizacji

Emisje

Powszechne stosowanie naturalnych czynników chłodniczych.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.1.6)

EFEKTYWNOŚĆ ŁAŃCUCHA DOSTAW

| 7. | Systematyczne wdrażanie programów poprawy łańcucha dostaw w poszczególnych grupach produktów priorytetowych |
| --- | --- |

7.

Systematyczne wdrażanie programów poprawy łańcucha dostaw w poszczególnych grupach produktów priorytetowych

(tak/nie)

Wskaźnik ten określa, czy programy poprawy łańcucha dostaw w poszczególnych grupach produktów priorytetowych są wprowadzane w sposób systematyczny.

Wskazania:

| — | wskaźnik ten ma zastosowanie w przypadku detalistów bez względu na ich wielkość, |
| --- | --- |

—

wskaźnik ten ma zastosowanie w przypadku detalistów bez względu na ich wielkość,

| — | w przypadku małych przedsiębiorstw odnosi się on do stosowania zielonych zamówień i zachęcania do konsumpcji z poszanowaniem środowiska, |
| --- | --- |

—

w przypadku małych przedsiębiorstw odnosi się on do stosowania zielonych zamówień i zachęcania do konsumpcji z poszanowaniem środowiska,

| — | w przypadku dużych detalistów sprzedających produkty własnej marki możliwy jest wyższy stopień zintegrowania zrównoważonego łańcucha dostaw ze strategią biznesową. |
| --- | --- |

—

w przypadku dużych detalistów sprzedających produkty własnej marki możliwy jest wyższy stopień zintegrowania zrównoważonego łańcucha dostaw ze strategią biznesową.

Poziom organizacji, łańcuch dostaw produktu

Poprawa efektywności łańcucha dostaw obejmuje:

| | efektywność energetyczną, |
| --- | --- |

efektywność energetyczną,

| | efektywne wykorzystanie materiałów, |
| --- | --- |

efektywne wykorzystanie materiałów,

| | wodę, |
| --- | --- |

wodę,

| | odpady, |
| --- | --- |

odpady,

| | różnorodność biologiczną, |
| --- | --- |

różnorodność biologiczną,

| | emisje. |
| --- | --- |

emisje.

Systematyczne wdrażanie programów poprawy łańcucha dostaw w poszczególnych grupach produktów priorytetowych.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.2.1)

| 8. | Wdrożenie systematycznej oceny (niezależnie lub przez konsorcja) łańcuchów dostaw produktów podstawowych |
| --- | --- |

8.

Wdrożenie systematycznej oceny (niezależnie lub przez konsorcja) łańcuchów dostaw produktów podstawowych

(tak/nie)

Wskaźnik ten odnosi się do oceny wpływu łańcucha dostaw na środowisko i do identyfikacji skutecznych mechanizmów poprawy łańcucha dostaw produktów.

Wskazania:

| — | zależnie od dostępności danych można przedstawiać dane dotyczące obciążeń środowiskowych związanych z cyklem życia (ekwiwalent CO2, ekwiwalent SOx w kg, ekwiwalent LZO w kg, ekwiwalent 1,4-DCB w kg, ekwiwalent Sb w kg, m3 wody, ekwiwalent PO4 w kg), problemów dotyczących różnorodności biologicznej, presji dotyczącej zasobów wodnych w zależności od lokalizacji, wyrażone w odniesieniu do masy produktu lub jednostki funkcjonalnej, jeżeli taki pomiar jest dokładniejszy, |
| --- | --- |

—

zależnie od dostępności danych można przedstawiać dane dotyczące obciążeń środowiskowych związanych z cyklem życia (ekwiwalent CO2, ekwiwalent SOx w kg, ekwiwalent LZO w kg, ekwiwalent 1,4-DCB w kg, ekwiwalent Sb w kg, m3 wody, ekwiwalent PO4 w kg), problemów dotyczących różnorodności biologicznej, presji dotyczącej zasobów wodnych w zależności od lokalizacji, wyrażone w odniesieniu do masy produktu lub jednostki funkcjonalnej, jeżeli taki pomiar jest dokładniejszy,

| — | produkty o wysokiej sprzedaży należy uznać za produkty podstawowe i poddać ocenie w pierwszej kolejności. |
| --- | --- |

—

produkty o wysokiej sprzedaży należy uznać za produkty podstawowe i poddać ocenie w pierwszej kolejności.

Poziom organizacji, łańcuch dostaw produktu

Poprawa efektywności łańcucha dostaw obejmuje:

| | efektywność energetyczną, |
| --- | --- |

efektywność energetyczną,

| | efektywne wykorzystanie materiałów, |
| --- | --- |

efektywne wykorzystanie materiałów,

| | wodę, |
| --- | --- |

wodę,

| | odpady, |
| --- | --- |

odpady,

| | różnorodność biologiczną, |
| --- | --- |

różnorodność biologiczną,

| | emisje. |
| --- | --- |

emisje.

Wdrożenie systematycznej oceny (niezależnie lub przez konsorcja) łańcuchów dostaw produktów podstawowych.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.2.2)

| 9. | Wskaźnik poprawy produktu |
| --- | --- |

9.

Wskaźnik poprawy produktu

Procent sprzedaży produktów certyfikowanych zgodnie z poziomem efektywności środowiskowej

Należy uwzględnić następujące wskaźniki.

Odsetek sprzedaży:

| — | produktów objętych certyfikacją środowiskową przeprowadzoną przez osobę trzecią, |
| --- | --- |

—

produktów objętych certyfikacją środowiskową przeprowadzoną przez osobę trzecią,

| — | produktów własnej marki zgodnych z wymogami środowiskowymi określonymi przez detalistę, |
| --- | --- |

—

produktów własnej marki zgodnych z wymogami środowiskowymi określonymi przez detalistę,

| — | produktów żywnościowych posiadających certyfikat ekologiczny, |
| --- | --- |

—

produktów żywnościowych posiadających certyfikat ekologiczny,

| — | bawełny posiadającej certyfikat ekologiczny, |
| --- | --- |

—

bawełny posiadającej certyfikat ekologiczny,

| — | produktów nieżywnościowych z oznakowaniami ekologicznymi. |
| --- | --- |

—

produktów nieżywnościowych z oznakowaniami ekologicznymi.

Poziom organizacji, grupy produktów

Normy środowiskowe obejmują:

| | efektywność energetyczną, |
| --- | --- |

efektywność energetyczną,

| | efektywne wykorzystanie materiałów, |
| --- | --- |

efektywne wykorzystanie materiałów,

| | wodę, |
| --- | --- |

wodę,

| | odpady, |
| --- | --- |

odpady,

| | różnorodność biologiczną, |
| --- | --- |

różnorodność biologiczną,

| | emisje. |
| --- | --- |

emisje.

100 % certyfikacji w ramach grupy produktów zgodnie z normami środowiskowymi określonymi przez osobę trzecią.

100 % produktów własnej marki sprzedawanych w ramach danej grupy produktów jest zgodnych z normami środowiskowymi określonymi przez detalistę.

10 % sprzedaży w grupach produktów spożywczych stanowią produkty z certyfikatem ekologicznym.

50 % sprzedaży bawełny stanowią produkty z certyfikatem ekologicznym.

10 % sprzedaży w grupach produktów nieżywnościowych stanowią produkty certyfikowane zgodnie z oficjalnymi oznakowaniami ekologicznymi (ISO typu I).

(zob. najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego: 3.2.2, 3.2.3, 3.2.4, 3.2.5, 3.2.6, 3.2.7)

EFEKTYWNOŚĆ TRANSPORTU I LOGISTYKI

| 10. | Właściwe zużycie energii w transporcie |
| --- | --- |

10.

Właściwe zużycie energii w transporcie

MJ/tkm

Bezpośrednie zużycie energii z paliwa na tonokilometr w odniesieniu do całkowitego transportu i w podziale na rodzaje transportu, w celu porównania poszczególnych wariantów.

Wskazania:

| — | na podstawie wartości energetycznej, |
| --- | --- |

—

na podstawie wartości energetycznej,

| — | w odniesieniu do energii elektrycznej w oparciu o energię pierwotną do celów produkcji energii elektrycznej (np. pomnożone przez 2,7). |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do energii elektrycznej w oparciu o energię pierwotną do celów produkcji energii elektrycznej (np. pomnożone przez 2,7).

Poziom organizacji

Rodzaj transportu i główne trasy

Efektywność energetyczna

Efektywne wykorzystanie materiałów

—

(zob. najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego: 3.3.1, 3.3.2, 3.3.3, 3.3.4, 3.3.5, 3.3.6, 3.3.7)

| 11. | Właściwa emisja gazów cieplarnianych w transporcie (w odniesieniu do ilości produktów i odległości) |
| --- | --- |

11.

Właściwa emisja gazów cieplarnianych w transporcie (w odniesieniu do ilości produktów i odległości)

ekwiwalent CO2 na kg/tkm

Wskaźnik ten określa efektywność środowiskową działalności transportowej.

Wskazania:

| — | w odniesieniu do paliw kopalnych w oparciu o bezpośrednie spalanie powiększone o pośrednią ekstrakcję i emisję związaną z procesem przetwórczym, |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do paliw kopalnych w oparciu o bezpośrednie spalanie powiększone o pośrednią ekstrakcję i emisję związaną z procesem przetwórczym,

| — | w odniesieniu do energii elektrycznej na podstawie średniej krajowej emisji gazów cieplarnianych właściwej dla produkcji energii elektrycznej, |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do energii elektrycznej na podstawie średniej krajowej emisji gazów cieplarnianych właściwej dla produkcji energii elektrycznej,

| — | w odniesieniu do biopaliw na podstawie oceny cyklu życia emisji gazów cieplarnianych dla właściwego źródła paliwa. |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do biopaliw na podstawie oceny cyklu życia emisji gazów cieplarnianych dla właściwego źródła paliwa.

Poziom organizacji

Rodzaj transportu i główne trasy

Rodzaj paliwa

Efektywne wykorzystanie materiałów

Emisje

—

(zob. najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego: 3.3.1, 3.3.2, 3.3.3, 3.3.4, 3.3.5, 3.3.6, 3.3.7)

| 12. | Właściwa emisja gazów cieplarnianych w transporcie (w odniesieniu do ilości produktów) |
| --- | --- |

12.

Właściwa emisja gazów cieplarnianych w transporcie (w odniesieniu do ilości produktów)

ekwiwalent CO2 na kg/na m3 lub na dostarczoną paletę

ekwiwalent CO2 na kg/na tonę dostarczonego produktu

Wskaźnik ten określa ostateczny wpływ na środowisko działalności transportowej

Wskaźnik ten odzwierciedla odległość, na jaką produkty są transportowane. Jest on niższy, jeżeli produkty pochodzą ze źródeł lokalnych/regionalnych.

Wskazania:

| — | w odniesieniu do paliw kopalnych w oparciu o bezpośrednie spalanie powiększone o pośrednią ekstrakcję i emisję związaną z procesem przetwórczym, |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do paliw kopalnych w oparciu o bezpośrednie spalanie powiększone o pośrednią ekstrakcję i emisję związaną z procesem przetwórczym,

| — | w odniesieniu do energii elektrycznej na podstawie średniej krajowej emisji gazów cieplarnianych właściwej dla produkcji energii elektrycznej, |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do energii elektrycznej na podstawie średniej krajowej emisji gazów cieplarnianych właściwej dla produkcji energii elektrycznej,

| — | w odniesieniu do biopaliw na podstawie oceny cyklu życia emisji gazów cieplarnianych dla właściwego źródła paliwa. |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do biopaliw na podstawie oceny cyklu życia emisji gazów cieplarnianych dla właściwego źródła paliwa.

Poziom organizacji

Rodzaj transportu i główne trasy

Grupa produktów

Efektywne wykorzystanie materiałów

Emisje

—

(zob. najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego: 3.3.1, 3.3.2, 3.3.3, 3.3.4, 3.3.5, 3.3.6, 3.3.7)

| 13. | Odsetek transportu wodnego/kolejowego pomiędzy dostawcami pierwszego rzędu a detalicznymi centrami dystrybucyjnymi |
| --- | --- |

13.

Odsetek transportu wodnego/kolejowego pomiędzy dostawcami pierwszego rzędu a detalicznymi centrami dystrybucyjnymi

%

Wskaźnik ten określa udział bardziej efektywnych rodzajów transportu w całości transportu detalisty.

Wskazania:

| — | odsetek transportu właściwy dla poszczególnych jego rodzajów może zostać obliczony na podstawie tonokilometrów lub wartości sprzedaży, |
| --- | --- |

—

odsetek transportu właściwy dla poszczególnych jego rodzajów może zostać obliczony na podstawie tonokilometrów lub wartości sprzedaży,

| — | detaliści powinni wyszczególnić transport lądowy (drogowy, kolejowy, śródlądowy) i zamorski (morski, lotniczy), |
| --- | --- |

—

detaliści powinni wyszczególnić transport lądowy (drogowy, kolejowy, śródlądowy) i zamorski (morski, lotniczy),

| — | wskaźnik ten ma zastosowanie w przypadku produktów pochodzących z bardziej odległych źródeł. |
| --- | --- |

—

wskaźnik ten ma zastosowanie w przypadku produktów pochodzących z bardziej odległych źródeł.

Poziom organizacji

Główne trasy lub przynajmniej rozróżnienie między transportem lądowym i zamorskim

Efektywność energetyczna

Efektywne wykorzystanie materiałów

Ponad 50 % krajowego transportu lądowego pomiędzy dostawcami pierwszego rzędu a detalicznymi centrami dystrybucyjnymi (tonokilometry lub wartość sprzedaży) odbywa się drogą śródlądową/kolejową (jeżeli pozwala na to infrastruktura).

Ponad 99 % transportu zamorskiego, według wartości sprzedaży, odbywa się drogą wodną.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.3.4)

| 14. | Systematyczna optymalizacja planowania tras |
| --- | --- |

14.

Systematyczna optymalizacja planowania tras

(tak/nie)

Wskaźnik ten odzwierciedla, czy detalista wprowadził systematyczną optymalizację systemów dystrybucji poprzez wdrożenie strategicznych lokalizacji węzłów transportowych, skonsolidowanych platform i tras bezpośrednich.

Obejmuje on odbieranie odpadów i realizację dostaw w drodze powrotnej ze sklepu, wykorzystanie telematyki i dogodne terminy dostaw.

Poziom organizacji

Efektywność energetyczna

Efektywne wykorzystanie materiałów

Systematyczna optymalizacja planowania tras.

(zob. najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego: 3.3.5, 3.3.6)

| 15. | Odsetek pojazdów spełniających normy Euro V |
| --- | --- |

15.

Odsetek pojazdów spełniających normy Euro V

%

Wskazania:

| — | wskaźnik ma zastosowanie w przypadku dużych detalistów dysponujących własnymi usługami transportowymi i logistycznymi oraz w przypadku podmiotów świadczących usługi transportu będących osobami trzecimi, |
| --- | --- |

—

wskaźnik ma zastosowanie w przypadku dużych detalistów dysponujących własnymi usługami transportowymi i logistycznymi oraz w przypadku podmiotów świadczących usługi transportu będących osobami trzecimi,

| — | w miarę możliwości należy monitorować oszczędności paliwa (l/100 km). |
| --- | --- |

—

w miarę możliwości należy monitorować oszczędności paliwa (l/100 km).

Poziom organizacji

Emisje

100 % samochodów ciężarowych spełnia normy Euro V.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.3.7)

GOSPODAROWANIE ODPADAMI

| 16. | Wytwarzanie odpadów |
| --- | --- |

16.

Wytwarzanie odpadów

kg/rok

tony/rok

kg/m2 rocznie

Masa odpadów wytwarzanych rocznie.

Wskazania:

| — | wskaźnik ten można wyrażać w przeliczeniu na jednostkę powierzchni sprzedaży, |
| --- | --- |

—

wskaźnik ten można wyrażać w przeliczeniu na jednostkę powierzchni sprzedaży,

| — | wskaźnik ten należy monitorować oddzielnie dla różnych rodzajów odpadów. |
| --- | --- |

—

wskaźnik ten należy monitorować oddzielnie dla różnych rodzajów odpadów.

Poziom organizacji

Rodzaje odpadów: np. odpady żywnościowe, tworzywa sztuczne, papier i tektura, drewno, metal, materiały niebezpieczne itd.

Przeznaczenie: ponowne wykorzystanie, recykling zewnętrzny, fermentacja, darowizna itd.

Odpady

—

(zob. najlepsze praktyki zarządzania środowiskowego: 3.4.1, 3.4.2)

| 17. | Odsetek odpadów żywnościowych wysłanych do składowania lub spalania |
| --- | --- |

17.

Odsetek odpadów żywnościowych wysłanych do składowania lub spalania

%

Odsetek odpadów żywnościowych niepoddawanych operacjom odzysku, takim jak fermentacja, w stosunku do całkowitej ilości wytworzonych odpadów żywnościowych.

Poziom organizacji

Odpady

0 % odpadów żywnościowych wysłanych do składowania lub spalania.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.4.1)

| 18. | Współczynnik recyklingu w przypadku opakowań drugorzędnych |
| --- | --- |

18.

Współczynnik recyklingu w przypadku opakowań drugorzędnych

%

Masa materiałów poddanych recyklingowi podzielona przez całkowitą ilość odpadów.

Wskazania:

| — | niektórzy detaliści uwzględniają ilość ponownie wykorzystanych materiałów; fakt ten należy wskazywać wyraźnie w sprawozdawczości dotyczącej tego wskaźnika. |
| --- | --- |

—

niektórzy detaliści uwzględniają ilość ponownie wykorzystanych materiałów; fakt ten należy wskazywać wyraźnie w sprawozdawczości dotyczącej tego wskaźnika.

Poziom organizacji

Efektywne wykorzystanie materiałów

Odpady

System gospodarowania jest uwzględniony w działalności sklepu, a jego celem jest recykling i ponowne wykorzystanie 100 % opakowań drugorzędnych.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.4.2)

| 19. | Współczynnik zwrotów opakowań i zużytych produktów |
| --- | --- |

19.

Współczynnik zwrotów opakowań i zużytych produktów

%

Współczynnik zwrotów opakowań, takich jak butelki z tworzyw sztucznych, oraz zużytych produktów, takich jak baterie i urządzenia elektroniczne od konsumentów, w stosunku do całkowitej sprzedaży takich produktów.

Wskazania:

| — | w przypadku systemów zwrotów butelek PET i PE współczynnik zwrotów powinien być mierzony w stosunku do ilości sprzedanych butelek zwrotnych. |
| --- | --- |

—

w przypadku systemów zwrotów butelek PET i PE współczynnik zwrotów powinien być mierzony w stosunku do ilości sprzedanych butelek zwrotnych.

Rodzaj opakowania zwrotnego/produktu

Efektywne wykorzystanie materiałów

Odpady

Zwroty od konsumentów na poziomie 80 % bez kaucji.

Zwroty od konsumentów na poziomie 95 % z kaucją.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.4.3)

ZUŻYCIE MATERIAŁÓW Z WYŁĄCZENIEM CZYNNIKÓW CHŁODNICZYCH

| 20. | Papier certyfikowany lub papier pochodzący z recyklingu do celów publikacji handlowych |
| --- | --- |

20.

Papier certyfikowany lub papier pochodzący z recyklingu do celów publikacji handlowych

%

Odsetek certyfikowanego papieru (np. FSC) lub papieru pochodzącego z recyklingu wykorzystywanego do celów publikacji handlowych

—

Efektywne wykorzystanie materiałów

Odpady

100 % papieru certyfikowanego/papieru pochodzącego z recyklingu.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.5)

GOSPODARKA WODNA

| 21. | Sklepy gromadzące wody opadowe |
| --- | --- |

21.

Sklepy gromadzące wody opadowe

%

Odsetek sklepów posiadających system gromadzenia wód opadowych lub systemy filtracji wód opadowych.

—

Woda

System gospodarki wodnej obejmuje gromadzenie wód opadowych lub filtrowanie ich na miejscu.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.6)

ZACHOWANIA KONSUMENTÓW

| 22. | Liczba toreb |
| --- | --- |

22.

Liczba toreb

#

Liczba toreb plastikowych rozdanych lub sprzedanych w kasach.

Wskazania:

| — | należy kontrolować zarówno liczbę nieodpłatnych toreb plastikowych, jak i liczbę toreb sprzedanych lub rozdanych w celach promocyjnych oraz liczbę toreb sprzedanych, |
| --- | --- |

—

należy kontrolować zarówno liczbę nieodpłatnych toreb plastikowych, jak i liczbę toreb sprzedanych lub rozdanych w celach promocyjnych oraz liczbę toreb sprzedanych,

| — | w sprawozdawczości można uwzględnić liczbę toreb na 1 000 konsumentów lub na jednostkę obrotu. |
| --- | --- |

—

w sprawozdawczości można uwzględnić liczbę toreb na 1 000 konsumentów lub na jednostkę obrotu.

Nieodpłatne torby plastikowe jednorazowego użytku, nieodpłatne torby plastikowe jednorazowego użytku ulegające biodegradacji; sprzedane torby plastikowe jednorazowego użytku, sprzedane torby nadające się do ponownego wykorzystania

Efektywne wykorzystanie materiałów

Odpady

Liczba toreb jednorazowego użytku w kasach wynosi zero.

(zob. najlepsza praktyka zarządzania środowiskowego: 3.7)

---

(1)  Sprawozdanie naukowe i polityczne jest publicznie dostępne na stronach internetowych JRC/IPTS pod adresem: http://susproc.jrc.ec.europa.eu/activities/emas/documents/RetailTradeSector.pdf. Wnioski dotyczące najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego i ich stosowania oraz szczegółowych wskaźników efektywności środowiskowej i kryteriów doskonałości określonych w niniejszym sektorowym dokumencie referencyjnym opierają się na ustaleniach udokumentowanych w sprawozdaniu naukowym i politycznym. W sprawozdaniu tym można znaleźć wszystkie podstawowe informacje i szczegóły techniczne.

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1836/93 z dnia 29 czerwca 1993 r. dopuszczające dobrowolny udział spółek sektora przemysłowego w systemie zarządzania środowiskiem i audytu środowiskowego we Wspólnocie (Dz.U. L 168 z 10.7.1993, s. 1).

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. dopuszczające dobrowolny udział organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) (Dz.U. L 114 z 24.4.2001, s. 1).

(4)  Decyzja Komisji 2013/131/UE z dnia 4 marca 2013 r. ustanawiająca przewodnik użytkownika, w którym określa się działania konieczne do uczestnictwa w EMAS, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) (Dz.U. L 76 z 19.3.2013, s. 1).

(5)  Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).

(6)  Jest to przybliżona klasyfikacja dotycząca charakteru aspektów środowiskowych zgodnie z definicjami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1221/2009. Bezpośredni lub pośredni charakter każdego z tych aspektów środowiskowych należy oceniać w odniesieniu do poszczególnych przypadków.

(7)  Produkty te są wytwarzane przez dane przedsiębiorstwo, a sprzedawane pod marką innego przedsiębiorstwa (np. sprzedawcy detalicznego). Produkty oznaczone własną marką nazywane są również produktami własnej marki.

(8)  Małe przedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 50 osób i którego roczny obrót lub roczna suma bilansowa nie przekraczają 10 milionów EUR (zalecenie Komisji 2003/361/WE).

(9)  Kryterium to można również postrzegać w świetle dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 13) oraz krajowych definicji budynków o niemal zerowym zużyciu energii. Ilustracją/przykładem takiego podejścia jest próg 20 kWh/m2 rocznie (http://eur-lex.europa.eu/legal-content/pl/TXT/?uri=CELEX:52013DC0483).

(*)

Uwaga: Na mocy dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej duże przedsiębiorstwa mają obowiązek poddania się co cztery lata audytom energetycznym przeprowadzanym przez wykwalifikowanych ekspertów; pierwszy z nich należy przeprowadzić do dnia 5 grudnia 2015 r.

(10)  Kryterium to należy także postrzegać w świetle unijnych kryteriów dotyczących zielonych zamówień publicznych w zakresie oświetlenia wewnętrznego w odniesieniu do punktów sprzedaży detalicznej, które wynoszą 3,5 W/m2/100 lx (kryteria podstawowe) lub 3,2 W/m2/100 lx (kryteria kompleksowe). Zob. http://ec.europa.eu/environment/gpp/pdf/criteria/indoor_lighting_pl.pdf

(11)  System zarządzania energią może być częścią EMAS.

(12)  Alternatywnie – współczynnik energii odnawialnej na miejscu lub w pobliżu zgodnie z EN15603.

(13)  Określenie „produkty podstawowe” odnosi się do produktów o dużej sprzedaży (pod względem wartości).

„Produkty priorytetowe” są to natomiast produkty o dużej sprzedaży i dużym wpływie na środowisko. Po zidentyfikowaniu produktów podstawowych przez detalistę dokonuje się oceny ich śladu środowiskowego i uwzględnia się wyłącznie najbardziej właściwe produkty.

(14)  Oznakowanie ekologiczne I typu: oznakowanie ekologiczne certyfikowane przez niezależną osobę trzecią (ISO 14024).

(15)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1).

(16)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1).

(17)  Norma Euro VI dotycząca emisji zanieczyszczeń pojazdów silnikowych weszła w życie pod koniec 2012 r., w związku z tym może być ona postrzegana jako kryterium doskonałości w przyszłych latach.

---

Sprostowania

| 22.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 127/61 |
| --- | --- | --- | --- |

22.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 127/61

---

Sprostowanie do ostatecznego przyjęcia (UE, Euratom) 2015/371 budżetu korygującego nr 7 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 73 z dnia 17 marca 2015 r.
  )

Strona 516, kolumna piąta „Nowa kwota”, wiersz tytuł 1 „ZASOBY WŁASNE”:

zamiast:

„124 290 661 280”

powinno być:

„128 387 935 513”

Strona 516, kolumna piąta „Nowa kwota”, wiersz „OGÓŁEM”:

zamiast:

„134 936 959 482”

powinno być:

„139 034 233 715”

Strona 518, kolumna piąta „Nowa kwota”, wiersz „rozdział 1 4”, „artykuł 1 4 0”:

zamiast:

„90 516 325 930”

powinno być:

„94 613 600 163”

Strona 518, kolumna piata „Nowa kwota”, wiersz „Tytuł 1 – Ogółem”:

zamiast:

„124 290 661 280”

powinno być:

„128 387 935 513”

Strona 519, kolumna trzecia „Nowa kwota”

zamiast:

„90 516 325 930”

powinno być:

„94 613 600 163”

---