# Dziennik Urzędowy L 114/2014

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 114 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5716 kwietnia 2014 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 114

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5716 kwietnia 2014

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | 2014/200/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 17 lipca 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.21233 C/11 (ex NN/11, ex CP 137/06) wdrożonej przez Hiszpanię System podatkowy stosowany do niektórych umów leasingu finansowego, zwany również hiszpańskim systemem leasingu podatkowego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 4426)

   (
  1
  ) | 1 |
| | | 2014/201/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 2 października 2013 r. w sprawie rekompensaty należnej Simet SpA z tytułu świadczenia usług transportu publicznego w latach 1987–2003 (środek pomocy państwa SA.33037 (2012/C) – Włochy)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 6251)

   (
  1
  ) | 48 |
| | | 2014/202/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 20 marca 2014 r. określająca stanowisko Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji podmiotów zarządzających na mocy Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych, dotyczącej dodania specyfikacji serwerów komputerowych i zasilaczy awaryjnych do załącznika C do Umowy oraz zmiany specyfikacji wyświetlaczy i urządzeń do przetwarzania obrazu zawartych w załączniku C do Umowy (
  1
  ) | 68 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

DECYZJE

2014/200/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 17 lipca 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.21233 C/11 (ex NN/11, ex CP 137/06) wdrożonej przez Hiszpanię System podatkowy stosowany do niektórych umów leasingu finansowego, zwany również hiszpańskim systemem leasingu podatkowego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 4426)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 4426)

1

1

2014/201/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 2 października 2013 r. w sprawie rekompensaty należnej Simet SpA z tytułu świadczenia usług transportu publicznego w latach 1987–2003 (środek pomocy państwa SA.33037 (2012/C) – Włochy)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 6251)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 6251)

1

48

2014/202/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 20 marca 2014 r. określająca stanowisko Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji podmiotów zarządzających na mocy Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych, dotyczącej dodania specyfikacji serwerów komputerowych i zasilaczy awaryjnych do załącznika C do Umowy oraz zmiany specyfikacji wyświetlaczy i urządzeń do przetwarzania obrazu zawartych w załączniku C do Umowy (
  1
  )

1

68

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

DECYZJE

| 16.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 114/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 114/1

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 17 lipca 2013 r.

w sprawie pomocy państwa SA.21233 C/11 (ex NN/11, ex CP 137/06) wdrożonej przez Hiszpanię System podatkowy stosowany do niektórych umów leasingu finansowego, zwany również hiszpańskim systemem leasingu podatkowego

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 4426)

(Jedynie tekst w języku hiszpańskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/200/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (1) zgodnie z przywołanymi artykułami i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   POSTĘPOWANIE

| (1) | Zgodnie z informacjami przekazanymi Komisji w kilku skargach od maja 2006 r. hiszpański system mający zastosowanie do przedsiębiorstw żeglugowych od 2002 r. (hiszpański system leasingu podatkowego) umożliwiał przedsiębiorstwom zajmującym się transportem morskim zakup statków w Hiszpanii po cenach o 20–30 % niższych. W szczególności dwie krajowe federacje stoczniowe oraz jedna indywidualna stocznia złożyły skargę, że system ten doprowadził do utraty umów o budowę statków przez ich członków na rzecz hiszpańskich stoczni. W dniu 13 lipca 2010 r. stowarzyszenia stoczniowe zrzeszające siedem krajów europejskich wspólnie podpisały petycję przeciwko tak zwanemu hiszpańskiemu systemowi leasingu podatkowego (zwanemu dalej „SLP”). Co najmniej jedno przedsiębiorstwo żeglugowe poparło te skargi. W sierpniu 2010 r. jeden z posłów do Parlamentu Europejskiego zadał pytanie dotyczące tego samego tematu (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z informacjami przekazanymi Komisji w kilku skargach od maja 2006 r. hiszpański system mający zastosowanie do przedsiębiorstw żeglugowych od 2002 r. (hiszpański system leasingu podatkowego) umożliwiał przedsiębiorstwom zajmującym się transportem morskim zakup statków w Hiszpanii po cenach o 20–30 % niższych. W szczególności dwie krajowe federacje stoczniowe oraz jedna indywidualna stocznia złożyły skargę, że system ten doprowadził do utraty umów o budowę statków przez ich członków na rzecz hiszpańskich stoczni. W dniu 13 lipca 2010 r. stowarzyszenia stoczniowe zrzeszające siedem krajów europejskich wspólnie podpisały petycję przeciwko tak zwanemu hiszpańskiemu systemowi leasingu podatkowego (zwanemu dalej „SLP”). Co najmniej jedno przedsiębiorstwo żeglugowe poparło te skargi. W sierpniu 2010 r. jeden z posłów do Parlamentu Europejskiego zadał pytanie dotyczące tego samego tematu (2).

| (2) | Pismami z dnia 15 września 2006 r., 30 stycznia 2007 r., 6 listopada 2007 r. i 3 marca 2008 r. Komisja zwróciła się do władz hiszpańskich o dostarczenie informacji. Władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi w pismach z dnia 16 października 2006 r., 23 i 27 lutego 2007 r. oraz 11 stycznia i 27 marca 2008 r. Na posiedzeniu, które odbyło się w dniu 29 kwietnia 2008 r., Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje, które władze hiszpańskie przekazały w piśmie z dnia 17 czerwca 2008 r. W pismach z dnia 23 września 2008 r. Komisja zwróciła się o dalsze dodatkowe informacje, które władze hiszpańskie przekazały w piśmie z dnia 24 października 2008 r. |
| --- | --- |

(2)

Pismami z dnia 15 września 2006 r., 30 stycznia 2007 r., 6 listopada 2007 r. i 3 marca 2008 r. Komisja zwróciła się do władz hiszpańskich o dostarczenie informacji. Władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi w pismach z dnia 16 października 2006 r., 23 i 27 lutego 2007 r. oraz 11 stycznia i 27 marca 2008 r. Na posiedzeniu, które odbyło się w dniu 29 kwietnia 2008 r., Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje, które władze hiszpańskie przekazały w piśmie z dnia 17 czerwca 2008 r. W pismach z dnia 23 września 2008 r. Komisja zwróciła się o dalsze dodatkowe informacje, które władze hiszpańskie przekazały w piśmie z dnia 24 października 2008 r.

| (3) | Na podstawie nowych informacji przekazanych przez skarżących Komisja zwróciła się o dalsze dodatkowe informacje pismami z dnia 11 stycznia i 25 maja 2010 r. Władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi w pismach z dnia 10 marca i 26 lipca 2010 r. Spotkanie z władzami hiszpańskimi odbyło się w dniu 24 stycznia 2011 r. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie nowych informacji przekazanych przez skarżących Komisja zwróciła się o dalsze dodatkowe informacje pismami z dnia 11 stycznia i 25 maja 2010 r. Władze hiszpańskie udzieliły odpowiedzi w pismach z dnia 10 marca i 26 lipca 2010 r. Spotkanie z władzami hiszpańskimi odbyło się w dniu 24 stycznia 2011 r.

| (4) | Pismem z dnia 29 czerwca 2011 r. Komisja poinformowała władze hiszpańskie, że podjęła decyzję o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do pomocy. |
| --- | --- |

(4)

Pismem z dnia 29 czerwca 2011 r. Komisja poinformowała władze hiszpańskie, że podjęła decyzję o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do pomocy.

| (5) | W piśmie z dnia 2 sierpnia 2011 r. władze hiszpańskie wyraziły opinię w sprawie podjęcia decyzji o wszczęciu formalnego postępowania. |
| --- | --- |

(5)

W piśmie z dnia 2 sierpnia 2011 r. władze hiszpańskie wyraziły opinię w sprawie podjęcia decyzji o wszczęciu formalnego postępowania.

| (6) | Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego (zwana dalej „decyzją C(2011) 4494 final”) została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja zaprosiła zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących przedmiotowych środków. |
| --- | --- |

(6)

Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego (zwana dalej „decyzją C(2011) 4494 final”) została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja zaprosiła zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących przedmiotowych środków.

| (7) | Komisja otrzymała uwagi od kilku zainteresowanych stron. W pismach z dnia 23 lutego, 7 marca, 11 lipca i 29 października 2012 r. oraz 12 i 25 lutego i 22 kwietnia 2013 r. Komisja przekazała je władzom hiszpańskim, dając im możliwość zajęcia stanowiska. Swoje uwagi władze hiszpańskie przekazały w pismach z dnia 30 kwietnia, 24 maja, 9 i 23 lipca i 14 listopada 2012 r. oraz 25 lutego, 12 marca i 21 maja 2013 r. Dodatkowe uwagi władze hiszpańskie przekazały również w pismach z dnia 3 i 9 października 2012 r. Na ich wniosek Komisja odbyła spotkania z Pequeños y Medianos Astilleros en Reconversión (PYMAR) (4) w dniach 13 listopada 2012 r. i 4 lutego 2013 r. oraz z władzami hiszpańskimi w dniu 6 marca 2013 r. |
| --- | --- |

(7)

Komisja otrzymała uwagi od kilku zainteresowanych stron. W pismach z dnia 23 lutego, 7 marca, 11 lipca i 29 października 2012 r. oraz 12 i 25 lutego i 22 kwietnia 2013 r. Komisja przekazała je władzom hiszpańskim, dając im możliwość zajęcia stanowiska. Swoje uwagi władze hiszpańskie przekazały w pismach z dnia 30 kwietnia, 24 maja, 9 i 23 lipca i 14 listopada 2012 r. oraz 25 lutego, 12 marca i 21 maja 2013 r. Dodatkowe uwagi władze hiszpańskie przekazały również w pismach z dnia 3 i 9 października 2012 r. Na ich wniosek Komisja odbyła spotkania z Pequeños y Medianos Astilleros en Reconversión (PYMAR) (4) w dniach 13 listopada 2012 r. i 4 lutego 2013 r. oraz z władzami hiszpańskimi w dniu 6 marca 2013 r.

2.   OPIS HISZPAŃSKIEGO SYSTEMU LEASINGU PODATKOWEGO

| (8) | Hiszpański system leasingu podatkowego jest stosowany w transakcjach obejmujących budowę statków morskich przez stocznie (sprzedawców) i ich zakup przez przedsiębiorstwa żeglugi morskiej (nabywców) oraz finansowanie tych transakcji w ramach doraźnie powołanej struktury prawnej i finansowej. |
| --- | --- |

(8)

Hiszpański system leasingu podatkowego jest stosowany w transakcjach obejmujących budowę statków morskich przez stocznie (sprzedawców) i ich zakup przez przedsiębiorstwa żeglugi morskiej (nabywców) oraz finansowanie tych transakcji w ramach doraźnie powołanej struktury prawnej i finansowej.

| (9) | SLP opiera się na:






  — | doraźnie powołanej przez bank strukturze prawnej i finansowej, narzuconej w stosunkach pomiędzy przedsiębiorstwem żeglugowym a stocznią, czyli pomiędzy nabywcą a sprzedawcą statku, |
| --- | --- | --- |

(9)

SLP opiera się na:

—

doraźnie powołanej przez bank strukturze prawnej i finansowej, narzuconej w stosunkach pomiędzy przedsiębiorstwem żeglugowym a stocznią, czyli pomiędzy nabywcą a sprzedawcą statku,

| — | kompleksowej sieci umów pomiędzy stronami transakcji, |
| --- | --- |

—

kompleksowej sieci umów pomiędzy stronami transakcji,

| — | wykorzystaniu kilku hiszpańskich środków podatkowych. |
| --- | --- |

—

wykorzystaniu kilku hiszpańskich środków podatkowych.

| (10) | Na wniosek Komisji władze hiszpańskie potwierdziły, że SLP został zastosowany w 273 transakcjach związanych z budową i zakupem statków między 1 stycznia 2002 r. a 30 czerwca 2010 r., których łączna wartość wyniosła 8 727 997 332 EUR. System ten był dalej stosowany do dnia 29 czerwca 2011 r., kiedy to wszczęto formalne postępowanie wyjaśniające. Nabywcami są przedsiębiorstwa żeglugowe z całej Europy i ze świata. We wszystkich transakcjach oprócz jednej (umowa o wartości 6 148 969 EUR) uczestniczyły hiszpańskie stocznie. |
| --- | --- |

(10)

Na wniosek Komisji władze hiszpańskie potwierdziły, że SLP został zastosowany w 273 transakcjach związanych z budową i zakupem statków między 1 stycznia 2002 r. a 30 czerwca 2010 r., których łączna wartość wyniosła 8 727 997 332 EUR. System ten był dalej stosowany do dnia 29 czerwca 2011 r., kiedy to wszczęto formalne postępowanie wyjaśniające. Nabywcami są przedsiębiorstwa żeglugowe z całej Europy i ze świata. We wszystkich transakcjach oprócz jednej (umowa o wartości 6 148 969 EUR) uczestniczyły hiszpańskie stocznie.

2.1.   SLP – STRUKTURA PRAWNA I FINANSOWA

| (11) | Jak wspomniano, operacja SLP umożliwia armatorowi zamówienie nowego statku po cenie o 20–30 % niższej od ceny pobieranej przez stocznię. Aby otrzymać niższą cenę (po odliczeniu rabatu), przedsiębiorstwo żeglugowe musi wyrazić zgodę na zakup statku nie bezpośrednio od stoczni, ale od hiszpańskiego ugrupowania interesów gospodarczych (HUIG) działającego na mocy prawa hiszpańskiego i stworzonego przez bank. |
| --- | --- |

(11)

Jak wspomniano, operacja SLP umożliwia armatorowi zamówienie nowego statku po cenie o 20–30 % niższej od ceny pobieranej przez stocznię. Aby otrzymać niższą cenę (po odliczeniu rabatu), przedsiębiorstwo żeglugowe musi wyrazić zgodę na zakup statku nie bezpośrednio od stoczni, ale od hiszpańskiego ugrupowania interesów gospodarczych (HUIG) działającego na mocy prawa hiszpańskiego i stworzonego przez bank.

| (12) | Struktura SLP jest systemem planowania podatkowego zasadniczo zorganizowanym przez bank w celu generowania korzyści podatkowych dla inwestorów w ramach przejrzystego fiskalnie HUIG oraz przekazania części z tych korzyści podatkowych przedsiębiorstwu żeglugowemu w formie niższej ceny statku. Resztę korzyści inwestorzy zachowują w ramach HUIG jako wynagrodzenie za ich inwestycję. Oprócz HUIG w operację SLP zaangażowani są również inni pośrednicy, w tym bank i przedsiębiorstwo leasingowe (zob. wykres poniżej). |
| --- | --- |

(12)

Struktura SLP jest systemem planowania podatkowego zasadniczo zorganizowanym przez bank w celu generowania korzyści podatkowych dla inwestorów w ramach przejrzystego fiskalnie HUIG oraz przekazania części z tych korzyści podatkowych przedsiębiorstwu żeglugowemu w formie niższej ceny statku. Resztę korzyści inwestorzy zachowują w ramach HUIG jako wynagrodzenie za ich inwestycję. Oprócz HUIG w operację SLP zaangażowani są również inni pośrednicy, w tym bank i przedsiębiorstwo leasingowe (zob. wykres poniżej).

Image

| (13) | W praktyce HUIG leasinguje statek od przedsiębiorstwa leasingowego od daty rozpoczęcia jego budowy. Po jego wybudowaniu HUIG czarteruje statek przedsiębiorstwu żeglugowemu w formie czarteru bez załogi, a przedsiębiorstwo żeglugowe rozpoczyna eksploatację statku. W każdym przypadku HUIG zobowiązuje się kupić statek z chwilą wygaśnięcia umowy leasingu, a przedsiębiorstwo żeglugowe zobowiązuje się kupić statek z chwilą wygaśnięcia umowy na czarter bez załogi w ramach wzajemnych umów z opcją kupna i sprzedaży (5). Data wykonania opcji określonych w umowie leasingowej jest wyznaczana na kilka tygodni przed datą wykonania opcji określonej w ramach czarteru bez załogi. Obie opcje są wykonywane, jak tylko HUIG zacznie podlegać systemowi podatku tonażowego (bardziej szczegółowy opis znajduje się w sekcji 2.2.4 Środek 4: System podatku tonażowego). Zaangażowane strony podpisują umowę ramową w celu potwierdzenia, że zgadzają się na organizację i funkcjonowanie struktury SLP. |
| --- | --- |

(13)

W praktyce HUIG leasinguje statek od przedsiębiorstwa leasingowego od daty rozpoczęcia jego budowy. Po jego wybudowaniu HUIG czarteruje statek przedsiębiorstwu żeglugowemu w formie czarteru bez załogi, a przedsiębiorstwo żeglugowe rozpoczyna eksploatację statku. W każdym przypadku HUIG zobowiązuje się kupić statek z chwilą wygaśnięcia umowy leasingu, a przedsiębiorstwo żeglugowe zobowiązuje się kupić statek z chwilą wygaśnięcia umowy na czarter bez załogi w ramach wzajemnych umów z opcją kupna i sprzedaży (5). Data wykonania opcji określonych w umowie leasingowej jest wyznaczana na kilka tygodni przed datą wykonania opcji określonej w ramach czarteru bez załogi. Obie opcje są wykonywane, jak tylko HUIG zacznie podlegać systemowi podatku tonażowego (bardziej szczegółowy opis znajduje się w sekcji 2.2.4 Środek 4: System podatku tonażowego). Zaangażowane strony podpisują umowę ramową w celu potwierdzenia, że zgadzają się na organizację i funkcjonowanie struktury SLP.

| (14) | Transakcje zawierane między różnymi stronami w ramach operacji SLP zostały bardziej szczegółowo opisane w decyzji C(2011) 4494 final (sekcja 2.2) (6) na podstawie przykładów podanych przez władze hiszpańskie (7). |
| --- | --- |

(14)

Transakcje zawierane między różnymi stronami w ramach operacji SLP zostały bardziej szczegółowo opisane w decyzji C(2011) 4494 final (sekcja 2.2) (6) na podstawie przykładów podanych przez władze hiszpańskie (7).

2.2.   SLP – ASPEKTY PODATKOWE

| (15) | Celem systemu SLP opisanego w sekcji 2.1 wyżej jest przede wszystkim generowanie określonych korzyści podatkowych na rzecz HUIG i inwestorów należących do HUIG, których część jest następnie przekazywana przedsiębiorstwu żeglugowemu, które nabywa nowy statek. |
| --- | --- |

(15)

Celem systemu SLP opisanego w sekcji 2.1 wyżej jest przede wszystkim generowanie określonych korzyści podatkowych na rzecz HUIG i inwestorów należących do HUIG, których część jest następnie przekazywana przedsiębiorstwu żeglugowemu, które nabywa nowy statek.

| (16) | HUIG gromadzi korzyści podatkowe w dwóch etapach, na mocy dwóch różnych zbiorów przepisów podatkowych. W pierwszym etapie w ramach „zwykłego” systemu podatku dochodowego od osób prawnych stosuje się wcześniejszą i przyspieszoną amortyzację leasingowanego statku. Pociąga to duże straty podatkowe dla HUIG. Ponieważ HUIG jest przejrzyste pod względem podatkowym, te straty podatkowe można odliczyć od przychodów własnych inwestorów proporcjonalnie do ich udziałów w HUIG. |
| --- | --- |

(16)

HUIG gromadzi korzyści podatkowe w dwóch etapach, na mocy dwóch różnych zbiorów przepisów podatkowych. W pierwszym etapie w ramach „zwykłego” systemu podatku dochodowego od osób prawnych stosuje się wcześniejszą i przyspieszoną amortyzację leasingowanego statku. Pociąga to duże straty podatkowe dla HUIG. Ponieważ HUIG jest przejrzyste pod względem podatkowym, te straty podatkowe można odliczyć od przychodów własnych inwestorów proporcjonalnie do ich udziałów w HUIG.

| (17) | W normalnych okolicznościach oszczędności podatkowe osiągnięte dzięki takiej wcześniejszej i przyspieszonej amortyzacji kosztu statku w kolejnych latach powinny zostać zrównoważone wyższymi podatkami albo wtedy, gdy statek został w pełni zamortyzowany i nie można już odliczać dalszych kosztów amortyzacji, albo wtedy, gdy statek został sprzedany, a sprzedaż generuje zysk kapitałowy (8). Ze względu na przejrzystość podatkową HUIG jego większe zyski w późniejszych latach zazwyczaj zostałyby dodane do przychodów własnych inwestorów i podlegałyby opodatkowaniu. |
| --- | --- |

(17)

W normalnych okolicznościach oszczędności podatkowe osiągnięte dzięki takiej wcześniejszej i przyspieszonej amortyzacji kosztu statku w kolejnych latach powinny zostać zrównoważone wyższymi podatkami albo wtedy, gdy statek został w pełni zamortyzowany i nie można już odliczać dalszych kosztów amortyzacji, albo wtedy, gdy statek został sprzedany, a sprzedaż generuje zysk kapitałowy (8). Ze względu na przejrzystość podatkową HUIG jego większe zyski w późniejszych latach zazwyczaj zostałyby dodane do przychodów własnych inwestorów i podlegałyby opodatkowaniu.

| (18) | W przypadku operacji SLP HUIG nie zatrzymują jednak statków po ich pełnej amortyzacji. W drugim etapie oszczędności podatkowe wynikające z początkowych strat przeniesionych na inwestorów są następnie zabezpieczane w wyniku przejścia HUIG na system podatku tonażowego, stanowiącego jedną z form opodatkowania dochodu, oraz pełnego zwolnienia z podatku od zysków kapitałowych pochodzących ze sprzedaży statku na rzecz przedsiębiorstwa żeglugowego – zaraz po przejściu na nowy system (9). Więcej informacji dotyczących tych dwóch etapów znajduje się w decyzji C(2011) 4494 final (sekcja 2.3.1). |
| --- | --- |

(18)

W przypadku operacji SLP HUIG nie zatrzymują jednak statków po ich pełnej amortyzacji. W drugim etapie oszczędności podatkowe wynikające z początkowych strat przeniesionych na inwestorów są następnie zabezpieczane w wyniku przejścia HUIG na system podatku tonażowego, stanowiącego jedną z form opodatkowania dochodu, oraz pełnego zwolnienia z podatku od zysków kapitałowych pochodzących ze sprzedaży statku na rzecz przedsiębiorstwa żeglugowego – zaraz po przejściu na nowy system (9). Więcej informacji dotyczących tych dwóch etapów znajduje się w decyzji C(2011) 4494 final (sekcja 2.3.1).

| (19) | Zgodnie z informacjami, którymi dysponuje Komisja (10), połączony efekt środków podatkowych zastosowanych w ramach SLP umożliwia HUIG i jego inwestorom osiągnięcie zysku podatkowego stanowiącego około 30 % początkowej ceny brutto statku. Część tego zysku podatkowego – początkowo pobranego przez HUIG/jego inwestorów – zachowują inwestorzy (10–15 %), a część jest przekazywana przedsiębiorstwu żeglugowemu (85–90 %), które ostatecznie staje się właścicielem statku, wpłacając kwotę o 20–30 % niższą od początkowej ceny brutto statku. |
| --- | --- |

(19)

Zgodnie z informacjami, którymi dysponuje Komisja (10), połączony efekt środków podatkowych zastosowanych w ramach SLP umożliwia HUIG i jego inwestorom osiągnięcie zysku podatkowego stanowiącego około 30 % początkowej ceny brutto statku. Część tego zysku podatkowego – początkowo pobranego przez HUIG/jego inwestorów – zachowują inwestorzy (10–15 %), a część jest przekazywana przedsiębiorstwu żeglugowemu (85–90 %), które ostatecznie staje się właścicielem statku, wpłacając kwotę o 20–30 % niższą od początkowej ceny brutto statku.

| (20) | Jak już wspomniano, operacje SLP łączą różne indywidualne, choć powiązane ze sobą, środki podatkowe w celu uzyskania korzyści podatkowej. Środki te zostały pokrótce opisane w sekcji poniżej. Bardziej szczegółowy opis znajduje się w decyzji C(2011) 4494 final (sekcja 2.4). |
| --- | --- |

(20)

Jak już wspomniano, operacje SLP łączą różne indywidualne, choć powiązane ze sobą, środki podatkowe w celu uzyskania korzyści podatkowej. Środki te zostały pokrótce opisane w sekcji poniżej. Bardziej szczegółowy opis znajduje się w decyzji C(2011) 4494 final (sekcja 2.4).

2.2.1.   Środek 1 – Przyspieszona amortyzacja
   (11)
  przedmiotu leasingu

(art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych)

| (21) | W Hiszpanii traktowanie podatkowe transakcji leasingu jest odmienne od jej księgowego ujęcia. Rozdział XIII królewskiego dekretu legislacyjnego nr 4/2004 z dnia 5 marca 2004 r. zatwierdzającego wersję skonsolidowaną hiszpańskiej ustawy o podatku od osób prawnych (TRLIS) (12) oraz art. 49 dekretu królewskiego nr 1777/2004 z dnia 30 lipca 2004 r. zatwierdzającego rozporządzenie dotyczące podatku od osób prawnych (RIS) (13) stosuje się do umów leasingu finansowego o minimalnym czasie trwania wynoszącym dwa lata, jeśli dotyczą one rzeczy ruchomej, i wynoszącym dziesięć lat, jeśli dotyczą one nieruchomości lub zakładów przemysłowych. |
| --- | --- |

(21)

W Hiszpanii traktowanie podatkowe transakcji leasingu jest odmienne od jej księgowego ujęcia. Rozdział XIII królewskiego dekretu legislacyjnego nr 4/2004 z dnia 5 marca 2004 r. zatwierdzającego wersję skonsolidowaną hiszpańskiej ustawy o podatku od osób prawnych (TRLIS) (12) oraz art. 49 dekretu królewskiego nr 1777/2004 z dnia 30 lipca 2004 r. zatwierdzającego rozporządzenie dotyczące podatku od osób prawnych (RIS) (13) stosuje się do umów leasingu finansowego o minimalnym czasie trwania wynoszącym dwa lata, jeśli dotyczą one rzeczy ruchomej, i wynoszącym dziesięć lat, jeśli dotyczą one nieruchomości lub zakładów przemysłowych.

| (22) | Wyłącznie do celów podatkowych, część płatności, która umożliwia leasingodawcy odzyskanie kosztu składnika aktywów (14), uznaje się za wydatek podlegający odliczeniu, z zachowaniem pewnych ograniczeń, a mianowicie: odliczona kwota nie może przekraczać kwoty uzyskanej poprzez dwukrotne lub trzykrotne pomnożenie kosztu składnika aktywów przez oficjalny współczynnik maksymalnej amortyzacji liniowej dla tego rodzaju składnika aktywów. |
| --- | --- |

(22)

Wyłącznie do celów podatkowych, część płatności, która umożliwia leasingodawcy odzyskanie kosztu składnika aktywów (14), uznaje się za wydatek podlegający odliczeniu, z zachowaniem pewnych ograniczeń, a mianowicie: odliczona kwota nie może przekraczać kwoty uzyskanej poprzez dwukrotne lub trzykrotne pomnożenie kosztu składnika aktywów przez oficjalny współczynnik maksymalnej amortyzacji liniowej dla tego rodzaju składnika aktywów.

| (23) | W przypadku statków okres normalnej amortyzacji liniowej – do celów podatkowych – wynosi ponad dziesięć lat (10 % rocznie). Maksymalna stawka przyspieszonej amortyzacji przedmiotu leasingu wynosi od 20 % do 30 % rocznie (od 40 do 60 miesięcy). Zgodnie z prawem hiszpańskim właściciele statków mogą również dokonać amortyzacji metodą degresywną (15) lub metodą sumy cyfr rocznych (SOYD) (16). |
| --- | --- |

(23)

W przypadku statków okres normalnej amortyzacji liniowej – do celów podatkowych – wynosi ponad dziesięć lat (10 % rocznie). Maksymalna stawka przyspieszonej amortyzacji przedmiotu leasingu wynosi od 20 % do 30 % rocznie (od 40 do 60 miesięcy). Zgodnie z prawem hiszpańskim właściciele statków mogą również dokonać amortyzacji metodą degresywną (15) lub metodą sumy cyfr rocznych (SOYD) (16).

2.2.2.   Środek 2: Uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu

(art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych)

| (24) | Zgodnie z art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych przyspieszona amortyzacja przedmiotu leasingu rozpoczyna się w dniu, w którym przedmiot ten staje się gotowy do eksploatacji, tj. nie przed dniem, w którym przedmiot jest dostarczany i zaczyna być użytkowany przez leasingobiorcę. Jednak zgodnie z art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych (17) Ministerstwo Gospodarki i Finansów może, na formalny wniosek leasingobiorcy, wyznaczyć wcześniejszą datę rozpoczęcia amortyzacji. Zasadniczo przepis ten stosuje się, w określonych warunkach, do wszystkich przedmiotów leasingu podlegających umowie leasingowej i kwalifikujących się do przyspieszonej amortyzacji. |
| --- | --- |

(24)

Zgodnie z art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych przyspieszona amortyzacja przedmiotu leasingu rozpoczyna się w dniu, w którym przedmiot ten staje się gotowy do eksploatacji, tj. nie przed dniem, w którym przedmiot jest dostarczany i zaczyna być użytkowany przez leasingobiorcę. Jednak zgodnie z art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych (17) Ministerstwo Gospodarki i Finansów może, na formalny wniosek leasingobiorcy, wyznaczyć wcześniejszą datę rozpoczęcia amortyzacji. Zasadniczo przepis ten stosuje się, w określonych warunkach, do wszystkich przedmiotów leasingu podlegających umowie leasingowej i kwalifikujących się do przyspieszonej amortyzacji.

| (25) | W zasadzie art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych narzuca dwa ogólne warunki. Po pierwsze, nowa data rozpoczęcia amortyzacji powinna zostać wyznaczona z uwzględnieniem „charakterystyki okresu kontraktowania lub okresu budowy przedmiotu umowy oraz szczególnego charakteru jego eksploatacji gospodarczej”. Zgodnie z art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych organy podatkowe zezwalają na wcześniejszą amortyzację od rozpoczęcia okresu budowy, pod warunkiem że okres budowy wynosi ponad 12 miesięcy i umowa leasingowa przewiduje zaplanowane opłaty leasingowe. Po drugie, „wyznaczenie tej daty nie wpływa (nie powinno wpływać) na obliczenie podstawy opodatkowania wynikającej z faktycznego użytkowania składnika aktywów lub płatności wynikających z przeniesienia własności, która to podstawa opodatkowania musi zostać określona zgodnie z ogólnym systemem podatkowym lub szczególnym systemem opisanym w rozdziale VIII tytułu VII ustawy o podatku od osób prawnych”. |
| --- | --- |

(25)

W zasadzie art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych narzuca dwa ogólne warunki. Po pierwsze, nowa data rozpoczęcia amortyzacji powinna zostać wyznaczona z uwzględnieniem „charakterystyki okresu kontraktowania lub okresu budowy przedmiotu umowy oraz szczególnego charakteru jego eksploatacji gospodarczej”. Zgodnie z art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych organy podatkowe zezwalają na wcześniejszą amortyzację od rozpoczęcia okresu budowy, pod warunkiem że okres budowy wynosi ponad 12 miesięcy i umowa leasingowa przewiduje zaplanowane opłaty leasingowe. Po drugie, „wyznaczenie tej daty nie wpływa (nie powinno wpływać) na obliczenie podstawy opodatkowania wynikającej z faktycznego użytkowania składnika aktywów lub płatności wynikających z przeniesienia własności, która to podstawa opodatkowania musi zostać określona zgodnie z ogólnym systemem podatkowym lub szczególnym systemem opisanym w rozdziale VIII tytułu VII ustawy o podatku od osób prawnych”.

| (26) | Zgodnie z art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych (18) składniki aktywów podlegające systemowi wcześniejszej amortyzacji opisanemu w art. 115 ust. 1 ustawy o podatku od osób prawnych zostaną oddane w leasing ugrupowaniom interesów gospodarczych zarejestrowanym w Hiszpanii, które z kolei oddadzą je w podleasing osobom trzecim. Ponadto w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych określona jest procedura składania wniosku o zezwolenie na wcześniejszą amortyzację przedmiotu leasingu. |
| --- | --- |

(26)

Zgodnie z art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych (18) składniki aktywów podlegające systemowi wcześniejszej amortyzacji opisanemu w art. 115 ust. 1 ustawy o podatku od osób prawnych zostaną oddane w leasing ugrupowaniom interesów gospodarczych zarejestrowanym w Hiszpanii, które z kolei oddadzą je w podleasing osobom trzecim. Ponadto w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych określona jest procedura składania wniosku o zezwolenie na wcześniejszą amortyzację przedmiotu leasingu.

2.2.3.   Środek 3: Hiszpańskie ugrupowania interesów gospodarczych (HUIG)

| (27) | Jak już wspomniano, hiszpańskie ugrupowania interesów gospodarczych (HUIG) mają odrębną osobowość prawną od swoich członków. W rezultacie HUIG mogą złożyć wniosek o zezwolenie zarówno na wcześniejszą amortyzację, jak i na alternatywny system podatku tonażowego określony w art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych (zob. sekcja 2.2.4), jeśli spełniają kryteria kwalifikowalności wymagane prawem hiszpańskim, nawet jeśli żaden z ich członków nie jest przedsiębiorstwem żeglugowym. |
| --- | --- |

(27)

Jak już wspomniano, hiszpańskie ugrupowania interesów gospodarczych (HUIG) mają odrębną osobowość prawną od swoich członków. W rezultacie HUIG mogą złożyć wniosek o zezwolenie zarówno na wcześniejszą amortyzację, jak i na alternatywny system podatku tonażowego określony w art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych (zob. sekcja 2.2.4), jeśli spełniają kryteria kwalifikowalności wymagane prawem hiszpańskim, nawet jeśli żaden z ich członków nie jest przedsiębiorstwem żeglugowym.

| (28) | Pod względem podatkowym HUIG są jednak przejrzyste wobec swoich hiszpańskich udziałowców będących rezydentami. Innymi słowy, do celów podatkowych zyski (lub straty) osiągnięte (lub poniesione) przez HUIG są bezpośrednio i proporcjonalnie przenoszone na hiszpańskich członków będących rezydentami. Ponieważ HUIG zaangażowane w operacje SLP są uważane przez ich członków bardziej za narzędzie inwestycyjne niż za sposób wspólnego działania, niniejsza decyzja odnosi się do HUIG jako do inwestorów. |
| --- | --- |

(28)

Pod względem podatkowym HUIG są jednak przejrzyste wobec swoich hiszpańskich udziałowców będących rezydentami. Innymi słowy, do celów podatkowych zyski (lub straty) osiągnięte (lub poniesione) przez HUIG są bezpośrednio i proporcjonalnie przenoszone na hiszpańskich członków będących rezydentami. Ponieważ HUIG zaangażowane w operacje SLP są uważane przez ich członków bardziej za narzędzie inwestycyjne niż za sposób wspólnego działania, niniejsza decyzja odnosi się do HUIG jako do inwestorów.

| (29) | Przejrzystość podatkowa HUIG oznacza, że znaczące straty poniesione przez HUIG w procesie wcześniejszej i przyspieszonej amortyzacji mogą zostać bezpośrednio przeniesione na inwestorów, którzy z kolei mogą zrównoważyć je zyskami osiąganymi z prowadzonej przez siebie działalności i obniżyć kwotę należnego podatku. |
| --- | --- |

(29)

Przejrzystość podatkowa HUIG oznacza, że znaczące straty poniesione przez HUIG w procesie wcześniejszej i przyspieszonej amortyzacji mogą zostać bezpośrednio przeniesione na inwestorów, którzy z kolei mogą zrównoważyć je zyskami osiąganymi z prowadzonej przez siebie działalności i obniżyć kwotę należnego podatku.

2.2.4.   Środek 4: System podatku tonażowego (art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych)

| (30) | Hiszpańskie ustawodawstwo dotyczące podatku tonażowego stosuje się od 2002 r. Określona jest w nim alternatywna metoda obliczania dochodu przedsiębiorstw żeglugowych podlegającego opodatkowaniu według ich zdolności transportowej, na podstawie transportowanego tonażu, a nie według różnicy między przychodami a kosztami. |
| --- | --- |

(30)

Hiszpańskie ustawodawstwo dotyczące podatku tonażowego stosuje się od 2002 r. Określona jest w nim alternatywna metoda obliczania dochodu przedsiębiorstw żeglugowych podlegającego opodatkowaniu według ich zdolności transportowej, na podstawie transportowanego tonażu, a nie według różnicy między przychodami a kosztami.

| (31) | Komisja zatwierdziła (19) hiszpański system podatku tonażowego jako zgodną z przepisami pomoc państwa na podstawie wspólnotowych wytycznych w sprawie pomocy publicznej dla transportu morskiego (20) (zwanych dalej „wytycznymi w sprawie transportu morskiego”). Przepisy regulujące system podatku tonażowego są zawarte w rozdziale XVII, art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych. |
| --- | --- |

(31)

Komisja zatwierdziła (19) hiszpański system podatku tonażowego jako zgodną z przepisami pomoc państwa na podstawie wspólnotowych wytycznych w sprawie pomocy publicznej dla transportu morskiego (20) (zwanych dalej „wytycznymi w sprawie transportu morskiego”). Przepisy regulujące system podatku tonażowego są zawarte w rozdziale XVII, art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych.

| (32) | Hiszpania przyjęła również środki wykonawcze określone w tytule VI, art. 50–52 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych. Komisja zwraca uwagę, że sprzecznie z przepisami określonymi w art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych, zgłoszonymi Komisji i zatwierdzonymi przez Komisję, wspomniane środki wykonawcze, a w szczególności wyjątek określony w art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych (zob. sekcja 2.2.5), nie zostały zgłoszone Komisji ani nie zostały przez nią zatwierdzone. |
| --- | --- |

(32)

Hiszpania przyjęła również środki wykonawcze określone w tytule VI, art. 50–52 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych. Komisja zwraca uwagę, że sprzecznie z przepisami określonymi w art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych, zgłoszonymi Komisji i zatwierdzonymi przez Komisję, wspomniane środki wykonawcze, a w szczególności wyjątek określony w art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych (zob. sekcja 2.2.5), nie zostały zgłoszone Komisji ani nie zostały przez nią zatwierdzone.

| (33) | Tak samo jak w innych państwach członkowskich, przejście na hiszpański system podatku tonażowego jest nieobowiązkowe i wymaga uzyskania wcześniejszego zezwolenia organów podatkowych, ważnego przez 10 lat. Przychód z działalności niezwiązanej z żeglugą lub z działalności niekwalifikującej do objęcia podatkiem tonażowym podlega zwykłym przepisom dotyczącym podatku dochodowego. |
| --- | --- |

(33)

Tak samo jak w innych państwach członkowskich, przejście na hiszpański system podatku tonażowego jest nieobowiązkowe i wymaga uzyskania wcześniejszego zezwolenia organów podatkowych, ważnego przez 10 lat. Przychód z działalności niezwiązanej z żeglugą lub z działalności niekwalifikującej do objęcia podatkiem tonażowym podlega zwykłym przepisom dotyczącym podatku dochodowego.

| (34) | Zgodnie z prawem hiszpańskim HUIG korzystające z SLP mogą zostać wpisane do jednego z rejestrów przedsiębiorstw żeglugowych (21), ponieważ według władz hiszpańskich ich działalność obejmuje eksploatację ich własnych lub czarterowanych statków. Pojęcie eksploatacji statku obejmowałoby więc oddanie statku osobie trzeciej w czarter bez załogi. |
| --- | --- |

(34)

Zgodnie z prawem hiszpańskim HUIG korzystające z SLP mogą zostać wpisane do jednego z rejestrów przedsiębiorstw żeglugowych (21), ponieważ według władz hiszpańskich ich działalność obejmuje eksploatację ich własnych lub czarterowanych statków. Pojęcie eksploatacji statku obejmowałoby więc oddanie statku osobie trzeciej w czarter bez załogi.

| (35) | Podstawę opodatkowania kwalifikującej się działalności żeglugowej oblicza się według tonażu brutto:






  Zarejestrowany tonaż netto | Ilość dobowa na 100 ton (EUR) |
| --- | --- | --- |
| Od 0 do 1 000 | 0,90 |
| Od 1 001 do 10 000 | 0,70 |
| Od 10 001 do 25 000 | 0,40 |
| Ponad 25 001 | 0,20 |

(35)

Podstawę opodatkowania kwalifikującej się działalności żeglugowej oblicza się według tonażu brutto:

Zarejestrowany tonaż netto

Ilość dobowa na 100 ton (EUR)

Od 0 do 1 000

0,90

Od 1 001 do 10 000

0,70

Od 10 001 do 25 000

0,40

Ponad 25 001

0,20

| (36) | Po obliczeniu alternatywnej podstawy opodatkowania według tonażu brutto wykorzystywanego przez przedsiębiorstwo żeglugowe do obliczonej podstawy stosuje się zwykłą stawkę podatku od osób prawnych. |
| --- | --- |

(36)

Po obliczeniu alternatywnej podstawy opodatkowania według tonażu brutto wykorzystywanego przez przedsiębiorstwo żeglugowe do obliczonej podstawy stosuje się zwykłą stawkę podatku od osób prawnych.

| (37) | Zgodnie z art. 125 ust. 2 tiret pierwsze ustawy o podatku od osób prawnych uznaje się, że podstawa opodatkowania podatkiem tonażowym obejmuje wszystkie przychody z (kwalifikującej się) działalności żeglugowej na pełnym morzu, w tym w szczególności zyski kapitałowe uzyskane przy późniejszej sprzedaży statków – nabytych jako nowe przez przedsiębiorstwo korzystające z systemu podatku tonażowego, przy czym przedsiębiorstwo to w dalszym ciągu podlega systemowi podatku tonażowego. Natomiast zgodnie ze zwykłymi przepisami dotyczącymi podatku dochodowego od osób prawnych, biorąc pod uwagę to, że podstawa opodatkowania jest określana jako różnica między przychodami a kosztami, w przypadku gdy statki są nabywane przez przedsiębiorstwo i następnie sprzedawane z zyskiem kapitałowym, takie nadzwyczajne zyski kapitałowe stanowią przychód podlegający opodatkowaniu i przez to zwiększają podstawę opodatkowania, według której nakładany jest podatek od osób prawnych. |
| --- | --- |

(37)

Zgodnie z art. 125 ust. 2 tiret pierwsze ustawy o podatku od osób prawnych uznaje się, że podstawa opodatkowania podatkiem tonażowym obejmuje wszystkie przychody z (kwalifikującej się) działalności żeglugowej na pełnym morzu, w tym w szczególności zyski kapitałowe uzyskane przy późniejszej sprzedaży statków – nabytych jako nowe przez przedsiębiorstwo korzystające z systemu podatku tonażowego, przy czym przedsiębiorstwo to w dalszym ciągu podlega systemowi podatku tonażowego. Natomiast zgodnie ze zwykłymi przepisami dotyczącymi podatku dochodowego od osób prawnych, biorąc pod uwagę to, że podstawa opodatkowania jest określana jako różnica między przychodami a kosztami, w przypadku gdy statki są nabywane przez przedsiębiorstwo i następnie sprzedawane z zyskiem kapitałowym, takie nadzwyczajne zyski kapitałowe stanowią przychód podlegający opodatkowaniu i przez to zwiększają podstawę opodatkowania, według której nakładany jest podatek od osób prawnych.

Traktowanie podatkowe nadzwyczajnych zysków kapitałowych w kontekście objęcia statków systemem podatku tonażowego

| (38) | Szczególne przepisy stosuje się wtedy, gdy statek, który nie jest już nowy, i opodatkowanie jego przychodu są przenoszone ze zwykłego systemu opodatkowania osób prawnych do systemu podatku tonażowego. W przypadku statków, które w momencie objęcia ich systemem podatku tonażowego są już własnością przedsiębiorstwa, lub w przypadku statków z drugiej ręki (dalej zwanych statkami „używanymi”) zakupionych w momencie, gdy przedsiębiorstwo już korzysta z systemu podatku tonażowego, stosuje się specjalną procedurę określoną w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych (22). Zgodnie z tą procedurą opodatkowanie określonych kwot odbywa się według zwykłych przepisów dotyczących podatku od osób prawnych tylko wtedy, gdy statek zostanie następnie sprzedany:






  — | W pierwszym roku finansowym, w którym stosowany jest system podatku tonażowego lub w którym statki używane zostały nabyte, należy stworzyć rezerwy zysków niepodlegających podziałowi równe różnicy między normalną wartością rynkową a wartością księgową netto każdego statku, którego dotyczy niniejszy przepis, albo różnica ta musi zostać oddzielnie określona w sprawozdaniu rocznym dla każdego statku, za każdy rok finansowy, w którym ich własność zostaje zachowana. |
| --- | --- | --- |

(38)

Szczególne przepisy stosuje się wtedy, gdy statek, który nie jest już nowy, i opodatkowanie jego przychodu są przenoszone ze zwykłego systemu opodatkowania osób prawnych do systemu podatku tonażowego. W przypadku statków, które w momencie objęcia ich systemem podatku tonażowego są już własnością przedsiębiorstwa, lub w przypadku statków z drugiej ręki (dalej zwanych statkami „używanymi”) zakupionych w momencie, gdy przedsiębiorstwo już korzysta z systemu podatku tonażowego, stosuje się specjalną procedurę określoną w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych (22). Zgodnie z tą procedurą opodatkowanie określonych kwot odbywa się według zwykłych przepisów dotyczących podatku od osób prawnych tylko wtedy, gdy statek zostanie następnie sprzedany:

—

W pierwszym roku finansowym, w którym stosowany jest system podatku tonażowego lub w którym statki używane zostały nabyte, należy stworzyć rezerwy zysków niepodlegających podziałowi równe różnicy między normalną wartością rynkową a wartością księgową netto każdego statku, którego dotyczy niniejszy przepis, albo różnica ta musi zostać oddzielnie określona w sprawozdaniu rocznym dla każdego statku, za każdy rok finansowy, w którym ich własność zostaje zachowana.

| — | Kwota wspomnianej rezerwy dodatniej wraz z dodatnią różnicą między amortyzacją podatkową a amortyzacją księgową sprzedanego statku, istniejącą w dniu przeniesienia własności, zostanie dodana do podstawy opodatkowania podatkiem tonażowym określonej w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych po zakończeniu sprzedaży statku. |
| --- | --- |

—

Kwota wspomnianej rezerwy dodatniej wraz z dodatnią różnicą między amortyzacją podatkową a amortyzacją księgową sprzedanego statku, istniejącą w dniu przeniesienia własności, zostanie dodana do podstawy opodatkowania podatkiem tonażowym określonej w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych po zakończeniu sprzedaży statku.

| (39) | W związku z tym w normalnych warunkach stosowania hiszpańskiego systemu podatku tonażowego, zatwierdzonych przez Komisję, potencjalne zyski kapitałowe zostają opodatkowane wraz z przejściem na system podatku tonażowego i przyjmuje się, że opodatkowanie zysków kapitałowych, chociaż jest opóźnione, obywa się później, tj. w momencie sprzedaży lub demontażu statku. Jak wyjaśniono w sekcji 2.2.5, zgodnie z systemem SLP opodatkowanie to nie jest odroczone, lecz całkowicie wyeliminowane, ponieważ dane statki uznaje się za nowe, a nie używane. W związku z tym specjalna procedura nie znajduje zastosowania. |
| --- | --- |

(39)

W związku z tym w normalnych warunkach stosowania hiszpańskiego systemu podatku tonażowego, zatwierdzonych przez Komisję, potencjalne zyski kapitałowe zostają opodatkowane wraz z przejściem na system podatku tonażowego i przyjmuje się, że opodatkowanie zysków kapitałowych, chociaż jest opóźnione, obywa się później, tj. w momencie sprzedaży lub demontażu statku. Jak wyjaśniono w sekcji 2.2.5, zgodnie z systemem SLP opodatkowanie to nie jest odroczone, lecz całkowicie wyeliminowane, ponieważ dane statki uznaje się za nowe, a nie używane. W związku z tym specjalna procedura nie znajduje zastosowania.

2.2.5.   Środek 5: Artykuł 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych

| (40) | W odniesieniu do transakcji SLP, na które zezwolono, Komisja stwierdza, że HUIG mogą przejść ze zwykłego systemu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na system podatku tonażowego bez regulowania ukrytych zobowiązań podatkowych wynikających z wcześniejszej i przyspieszonej amortyzacji albo w momencie przejścia na system podatku tonażowego, albo później, tj. w momencie sprzedaży lub demontażu statku. |
| --- | --- |

(40)

W odniesieniu do transakcji SLP, na które zezwolono, Komisja stwierdza, że HUIG mogą przejść ze zwykłego systemu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na system podatku tonażowego bez regulowania ukrytych zobowiązań podatkowych wynikających z wcześniejszej i przyspieszonej amortyzacji albo w momencie przejścia na system podatku tonażowego, albo później, tj. w momencie sprzedaży lub demontażu statku.

| (41) | W drodze odstępstwa od zasady określonej w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych w art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych (23) określono, że statki nabyte w ramach opcji kupna będącej elementem umowy leasingowej uprzednio zatwierdzonej przez organy podatkowe uznaje się za nowe (24) – w odróżnieniu od statków używanych – bez uwzględnienia tego, czy były już eksploatowane lub amortyzowane – w dniu wykonania opcji leasingowej, tj. po przejściu HUIG na system podatku tonażowego. Według informacji, którymi dysponuje Komisja, wyjątek ten był stosowany wyłącznie w odniesieniu do konkretnych umów leasingowych zatwierdzonych przez organy podatkowe w kontekście wcześniejszej amortyzacji zgodnie z art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych (zob. sekcja 2.2.2 wyżej, Środek 2: Uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu), tj. w odniesieniu do leasingowanych nowo wybudowanych statków morskich zakupionych w ramach operacji SLP – z jednym wyjątkiem – od hiszpańskich stoczni. |
| --- | --- |

(41)

W drodze odstępstwa od zasady określonej w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych w art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych (23) określono, że statki nabyte w ramach opcji kupna będącej elementem umowy leasingowej uprzednio zatwierdzonej przez organy podatkowe uznaje się za nowe (24) – w odróżnieniu od statków używanych – bez uwzględnienia tego, czy były już eksploatowane lub amortyzowane – w dniu wykonania opcji leasingowej, tj. po przejściu HUIG na system podatku tonażowego. Według informacji, którymi dysponuje Komisja, wyjątek ten był stosowany wyłącznie w odniesieniu do konkretnych umów leasingowych zatwierdzonych przez organy podatkowe w kontekście wcześniejszej amortyzacji zgodnie z art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych (zob. sekcja 2.2.2 wyżej, Środek 2: Uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu), tj. w odniesieniu do leasingowanych nowo wybudowanych statków morskich zakupionych w ramach operacji SLP – z jednym wyjątkiem – od hiszpańskich stoczni.

| (42) | W takich przypadkach statek uznaje się za nowo nabyty przez HUIG w dniu wykonania opcji leasingowej, tj. po przejściu HUIG na system podatku tonażowego. Pierwszą konsekwencją zastosowania wyjątku określonego w art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych jest uniknięcie stosowania przepisów określonych w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych. HUIG nie musi tworzyć rezerwy zysków niepodlegających podziałowi; ponadto opodatkowaniu nie podlega ani dodatnia różnica pomiędzy ceną zapłaconą przez przedsiębiorstwo żeglugowe a wartością księgową statku w księgach rachunkowych HUIG (25), ani dodatnia różnica pomiędzy wartością księgową statku a jego wartością podatkową (26). Drugą konsekwencją jest to, że przychód ze sprzedaży na rzecz przedsiębiorstwa żeglugowego (wysoka cena wykonania opcji czarteru bez załogi) uznaje się za pochodzący z zakupu i sprzedaży statku przez przedsiębiorstwo korzystające z systemu podatku tonażowego i że zostanie on uwzględniony w podstawie opodatkowania podatkiem tonażowym zgodnie z art. 125 ust. 2 tiret pierwsze ustawy o podatku od osób prawnych. |
| --- | --- |

(42)

W takich przypadkach statek uznaje się za nowo nabyty przez HUIG w dniu wykonania opcji leasingowej, tj. po przejściu HUIG na system podatku tonażowego. Pierwszą konsekwencją zastosowania wyjątku określonego w art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych jest uniknięcie stosowania przepisów określonych w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych. HUIG nie musi tworzyć rezerwy zysków niepodlegających podziałowi; ponadto opodatkowaniu nie podlega ani dodatnia różnica pomiędzy ceną zapłaconą przez przedsiębiorstwo żeglugowe a wartością księgową statku w księgach rachunkowych HUIG (25), ani dodatnia różnica pomiędzy wartością księgową statku a jego wartością podatkową (26). Drugą konsekwencją jest to, że przychód ze sprzedaży na rzecz przedsiębiorstwa żeglugowego (wysoka cena wykonania opcji czarteru bez załogi) uznaje się za pochodzący z zakupu i sprzedaży statku przez przedsiębiorstwo korzystające z systemu podatku tonażowego i że zostanie on uwzględniony w podstawie opodatkowania podatkiem tonażowym zgodnie z art. 125 ust. 2 tiret pierwsze ustawy o podatku od osób prawnych.

3.   POWODY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

| (43) | W pierwszej kolejności Komisja uznała, że hiszpański system leasingu podatkowego, pomimo zastosowania różnych środków podatkowych, należy przeanalizować jako jeden całościowy system (podejście globalne), ponieważ poszczególne środki można stosować tylko łącznie – de iure lub de facto, oraz stwierdziła, że system ten stanowi pomoc państwa. |
| --- | --- |

(43)

W pierwszej kolejności Komisja uznała, że hiszpański system leasingu podatkowego, pomimo zastosowania różnych środków podatkowych, należy przeanalizować jako jeden całościowy system (podejście globalne), ponieważ poszczególne środki można stosować tylko łącznie – de iure lub de facto, oraz stwierdziła, że system ten stanowi pomoc państwa.

| (44) | Następnie poszczególne środki zostały ocenione oddzielnie (podejście indywidualne) i na tym etapie Komisja stwierdziła, co następuje:






  — | Przyspieszona amortyzacja przedmiotu leasingu (środek nr 1) mogłaby stanowić pomoc państwa, lecz w każdym przypadku stanowiłaby istniejącą pomoc, ponieważ została wdrożona przed przystąpieniem do UE. W rezultacie w odniesieniu do tego środka nie wszczęto formalnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- | --- |

(44)

Następnie poszczególne środki zostały ocenione oddzielnie (podejście indywidualne) i na tym etapie Komisja stwierdziła, co następuje:

—

Przyspieszona amortyzacja przedmiotu leasingu (środek nr 1) mogłaby stanowić pomoc państwa, lecz w każdym przypadku stanowiłaby istniejącą pomoc, ponieważ została wdrożona przed przystąpieniem do UE. W rezultacie w odniesieniu do tego środka nie wszczęto formalnego postępowania wyjaśniającego.

| — | Wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu (środek nr 2) mogłaby stanowić pomoc państwa, ponieważ przynosi selektywną korzyść w odniesieniu do niejasnych warunków określonych w ustawodawstwie hiszpańskim i do swobody decyzyjnej, którą dysponują hiszpańskie organy podatkowe w zakresie interpretowania tych warunków. Środek ten, który zaczął obowiązywać w 2002 r. (27), został uznany za pomoc państwa niezgodną z prawem i potencjalnie niezgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

—

Wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu (środek nr 2) mogłaby stanowić pomoc państwa, ponieważ przynosi selektywną korzyść w odniesieniu do niejasnych warunków określonych w ustawodawstwie hiszpańskim i do swobody decyzyjnej, którą dysponują hiszpańskie organy podatkowe w zakresie interpretowania tych warunków. Środek ten, który zaczął obowiązywać w 2002 r. (27), został uznany za pomoc państwa niezgodną z prawem i potencjalnie niezgodną z rynkiem wewnętrznym.

| — | Status HUIG (środek nr 3) nie został uznany za potencjalną pomoc państwa. W odniesieniu do tego środka nie wszczęto formalnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

—

Status HUIG (środek nr 3) nie został uznany za potencjalną pomoc państwa. W odniesieniu do tego środka nie wszczęto formalnego postępowania wyjaśniającego.

| — | System podatku tonażowego (środek nr 4) został zatwierdzony przez Komisję jako pomoc państwa zgodna z rynkiem wewnętrznym w 2002 r. Zgodność zatwierdzonego systemu podatku tonażowego nie została zakwestionowana w decyzji C(2011) 4494 final. Na mocy zezwolenia udzielonego przez Komisję środek ten należy w każdym razie uznać za istniejącą pomoc. |
| --- | --- |

—

System podatku tonażowego (środek nr 4) został zatwierdzony przez Komisję jako pomoc państwa zgodna z rynkiem wewnętrznym w 2002 r. Zgodność zatwierdzonego systemu podatku tonażowego nie została zakwestionowana w decyzji C(2011) 4494 final. Na mocy zezwolenia udzielonego przez Komisję środek ten należy w każdym razie uznać za istniejącą pomoc.

Komisja zakwestionowała jednak dwa aspekty związane z systemem podatku tonażowego:

| — | Komisja zakwestionowała możliwość daną niektórym przedsiębiorstwom, na przykład HUIG zaangażowanym w operacje SLP, która polega na korzystaniu z systemu podatku tonażowego w sytuacji, gdy ich działalność ogranicza się do wynajmowania lub leasingowania statków bez załogi. Komisja uznała, że przedsiębiorstwa te nie prowadzą działalności w sektorze transportu morskiego towarów lub pasażerów zdefiniowanego w rozporządzeniu (EWG) Rady nr 4055/86 (28) i w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3577/92 (29), a raczej w sektorze inwestycji finansowych oraz wynajmu lub leasingu towarów. Komisja zauważyła, że ich kwalifikowalność do hiszpańskiego systemu podatku tonażowego nigdy nie została zgłoszona Komisji, ani nie została przez nią zatwierdzona. |
| --- | --- |

—

Komisja zakwestionowała możliwość daną niektórym przedsiębiorstwom, na przykład HUIG zaangażowanym w operacje SLP, która polega na korzystaniu z systemu podatku tonażowego w sytuacji, gdy ich działalność ogranicza się do wynajmowania lub leasingowania statków bez załogi. Komisja uznała, że przedsiębiorstwa te nie prowadzą działalności w sektorze transportu morskiego towarów lub pasażerów zdefiniowanego w rozporządzeniu (EWG) Rady nr 4055/86 (28) i w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3577/92 (29), a raczej w sektorze inwestycji finansowych oraz wynajmu lub leasingu towarów. Komisja zauważyła, że ich kwalifikowalność do hiszpańskiego systemu podatku tonażowego nigdy nie została zgłoszona Komisji, ani nie została przez nią zatwierdzona.

| — | Zwolnienie z podatku zysków kapitałowych (środek nr 5) wynikające ze środków wykonawczych systemu podatku tonażowego (art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych) oraz przedstawione przez władze hiszpańskie jako część zatwierdzonego systemu podatku tonażowego zostało uznane za dodatkowy środek wykraczający poza zakres zezwolenia udzielonego przez Komisję w 2002 r. Środek ten również został uznany za pomoc państwa niezgodną z prawem i potencjalnie niezgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

—

Zwolnienie z podatku zysków kapitałowych (środek nr 5) wynikające ze środków wykonawczych systemu podatku tonażowego (art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych) oraz przedstawione przez władze hiszpańskie jako część zatwierdzonego systemu podatku tonażowego zostało uznane za dodatkowy środek wykraczający poza zakres zezwolenia udzielonego przez Komisję w 2002 r. Środek ten również został uznany za pomoc państwa niezgodną z prawem i potencjalnie niezgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (45) | Za potencjalnych beneficjentów pomocy uznano:






  — | HUIG jako głównych beneficjentów korzyści podatkowych, |
| --- | --- | --- |

(45)

Za potencjalnych beneficjentów pomocy uznano:

—

HUIG jako głównych beneficjentów korzyści podatkowych,

| — | członków/inwestorów należących do HUIG, którzy korzystają z korzyści podatkowych w oparciu o przejrzystość HUIG, |
| --- | --- |

—

członków/inwestorów należących do HUIG, którzy korzystają z korzyści podatkowych w oparciu o przejrzystość HUIG,

| — | przedsiębiorstwa żeglugowe, które otrzymują część korzyści podatkowych w formie niższej ceny statku, |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwa żeglugowe, które otrzymują część korzyści podatkowych w formie niższej ceny statku,

| — | ewentualnie stocznie, zaangażowane banki, przedsiębiorstwa leasingowe i innych pośredników. |
| --- | --- |

—

ewentualnie stocznie, zaangażowane banki, przedsiębiorstwa leasingowe i innych pośredników.

| (46) | Komisja stwierdziła, że przedmiotowa pomoc wydaje się niezgodna z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(46)

Komisja stwierdziła, że przedmiotowa pomoc wydaje się niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

4.   UWAGI PRZEKAZANE PRZEZ HISZPANIĘ I ZAINTERESOWANE STRONY

| (47) | Otrzymano uwagi od władz hiszpańskich i 41 osób trzecich, w tym organów publicznych, stowarzyszeń sektorowych i indywidualnych przedsiębiorstw zaangażowanych w operacje SLP albo konkurentów tych przedsiębiorstw, na przykład zagranicznych stoczni lub stowarzyszeń stoczniowych. |
| --- | --- |

(47)

Otrzymano uwagi od władz hiszpańskich i 41 osób trzecich, w tym organów publicznych, stowarzyszeń sektorowych i indywidualnych przedsiębiorstw zaangażowanych w operacje SLP albo konkurentów tych przedsiębiorstw, na przykład zagranicznych stoczni lub stowarzyszeń stoczniowych.

| (48) | W przedmiotowych uwagach uwzględniono następujące aspekty oceny przeprowadzonej przez Komisję w decyzji C(2011) 4494 final:






  — | aspekty proceduralne, |
| --- | --- | --- |

(48)

W przedmiotowych uwagach uwzględniono następujące aspekty oceny przeprowadzonej przez Komisję w decyzji C(2011) 4494 final:

—

aspekty proceduralne,

| — | podejście ogólne: ocena SLP jako systemu sprzecznego z oceną poszczególnych środków tworzących część SLP, |
| --- | --- |

—

podejście ogólne: ocena SLP jako systemu sprzecznego z oceną poszczególnych środków tworzących część SLP,

| — | kwestię tego, czy poszczególne środki stanowią pomoc państwa (istnienie korzyści, zasoby państwowe, możliwość przypisania środka państwu, wpływ na konkurencję i wymianę handlową) i czy niektóre z nich stanowią istniejącą pomoc, |
| --- | --- |

—

kwestię tego, czy poszczególne środki stanowią pomoc państwa (istnienie korzyści, zasoby państwowe, możliwość przypisania środka państwu, wpływ na konkurencję i wymianę handlową) i czy niektóre z nich stanowią istniejącą pomoc,

| — | określenie beneficjentów pomocy, |
| --- | --- |

—

określenie beneficjentów pomocy,

| — | zgodność ewentualnej pomocy państwa, |
| --- | --- |

—

zgodność ewentualnej pomocy państwa,

| — | przeszkody utrudniające odzyskanie pomocy (równe traktowanie, uzasadnione oczekiwania, pewność prawa). |
| --- | --- |

—

przeszkody utrudniające odzyskanie pomocy (równe traktowanie, uzasadnione oczekiwania, pewność prawa).

4.1.   POSTĘPOWANIE

| (49) | Władze hiszpańskie uważają, że Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające bez należytego sprawdzenia swoich najważniejszych wniosków ustalonych z władzami hiszpańskimi. W rezultacie naruszono przysługujące państwu hiszpańskiemu prawo do obrony oraz zasadę kontradyktoryjności mającą zastosowanie do każdej procedury administracyjnej. |
| --- | --- |

(49)

Władze hiszpańskie uważają, że Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające bez należytego sprawdzenia swoich najważniejszych wniosków ustalonych z władzami hiszpańskimi. W rezultacie naruszono przysługujące państwu hiszpańskiemu prawo do obrony oraz zasadę kontradyktoryjności mającą zastosowanie do każdej procedury administracyjnej.

| (50) | Biorąc pod uwagę liczbę osób trzecich, Komisja powinna była zastosować procedurę dotyczącą istniejącej pomocy, ponieważ jeśli dwa środki podatkowe (zasady amortyzacji przedmiotu leasingu i system podatku tonażowego) stanowią pomoc, należałoby je uznać za istniejącą pomoc. |
| --- | --- |

(50)

Biorąc pod uwagę liczbę osób trzecich, Komisja powinna była zastosować procedurę dotyczącą istniejącej pomocy, ponieważ jeśli dwa środki podatkowe (zasady amortyzacji przedmiotu leasingu i system podatku tonażowego) stanowią pomoc, należałoby je uznać za istniejącą pomoc.

4.2.   OCENA SLP W UJĘCIU SYSTEMOWYM/OCENA POSZCZEGÓLNYCH ŚRODKÓW

4.2.1.   Skargi

| (51) | Stowarzyszenie Holland Shipbuilding uważa, że SLP należy uznać za jeden system, ponieważ jest on systemem zorganizowanym, który celowo wykorzystuje różne środki podatkowe w celu wygenerowania korzyści gospodarczej znacznie przewyższającej łączne korzyści, które można by uzyskać dzięki rozdzielnemu zastosowaniu różnych środków, a także ze względu na to, że przedmiotowe środki są współzależne. Zastosowanie systemu podatku tonażowego umożliwia HUIG skorzystanie z tymczasowej korzyści podatkowej wynikającej z wcześniejszej i przyspieszonej amortyzacji stałej. Niejasne warunki stosowania wcześniejszej amortyzacji oraz ich interpretacja przez władze hiszpańskie skutkują przyznaniem swobody decyzyjnej organom podatkowym. Potwierdza to fakt, że w praktyce zezwolenie jest udzielane wyłącznie w przypadku przejścia ze zwykłego systemu opodatkowania podatkiem od osób prawnych na system podatku tonażowego. |
| --- | --- |

(51)

Stowarzyszenie Holland Shipbuilding uważa, że SLP należy uznać za jeden system, ponieważ jest on systemem zorganizowanym, który celowo wykorzystuje różne środki podatkowe w celu wygenerowania korzyści gospodarczej znacznie przewyższającej łączne korzyści, które można by uzyskać dzięki rozdzielnemu zastosowaniu różnych środków, a także ze względu na to, że przedmiotowe środki są współzależne. Zastosowanie systemu podatku tonażowego umożliwia HUIG skorzystanie z tymczasowej korzyści podatkowej wynikającej z wcześniejszej i przyspieszonej amortyzacji stałej. Niejasne warunki stosowania wcześniejszej amortyzacji oraz ich interpretacja przez władze hiszpańskie skutkują przyznaniem swobody decyzyjnej organom podatkowym. Potwierdza to fakt, że w praktyce zezwolenie jest udzielane wyłącznie w przypadku przejścia ze zwykłego systemu opodatkowania podatkiem od osób prawnych na system podatku tonażowego.

| (52) | Danish Maritime oraz [...] (30)
   (31) również uważają, że SLP jako całość jest systemem pomocy państwa, który – niezależnie od tego, kim są jego beneficjenci – wyraźnie daje przewagę gospodarczą niektórym przedsiębiorstwom. |
| --- | --- |

(52)

Danish Maritime oraz [...] (30)
   (31) również uważają, że SLP jako całość jest systemem pomocy państwa, który – niezależnie od tego, kim są jego beneficjenci – wyraźnie daje przewagę gospodarczą niektórym przedsiębiorstwom.

4.2.2.   Hiszpania i uczestnicy transakcji leasingu podatkowego

| (53) | Władze hiszpańskie i przedsiębiorstwa uznane przez Komisję za potencjalnych beneficjentów pomocy (przedsiębiorstwa żeglugowe, banki, inwestorzy należący do HUIG, stocznie zaangażowane w operacje SLP) jednak kwestionują takie globalne podejście. |
| --- | --- |

(53)

Władze hiszpańskie i przedsiębiorstwa uznane przez Komisję za potencjalnych beneficjentów pomocy (przedsiębiorstwa żeglugowe, banki, inwestorzy należący do HUIG, stocznie zaangażowane w operacje SLP) jednak kwestionują takie globalne podejście.

| (54) | Uważają one, że SLP nie jest przewidziany jako taki w hiszpańskim ustawodawstwie podatkowym oraz że operacje SLP są umowami prywatnymi (leasing, czarter bez załogi, HUIG) zawieranymi przez prywatne strony, które mogą wybrać najtańszy sposób sfinansowania składnika aktywów i wykorzystać dostępne im procedury umowne i podatkowe. Ponadto twierdzą one, że Hiszpania nie powinna ponosić odpowiedzialności za korzyści uzyskane przez podatników w celu obniżenia swojego obciążenia podatkowego. Co więcej, przepisy prawa podatkowego nie wymagają stosowania wszystkich środków wymienionych przez Komisję w decyzji C(2011) 4494 final. |
| --- | --- |

(54)

Uważają one, że SLP nie jest przewidziany jako taki w hiszpańskim ustawodawstwie podatkowym oraz że operacje SLP są umowami prywatnymi (leasing, czarter bez załogi, HUIG) zawieranymi przez prywatne strony, które mogą wybrać najtańszy sposób sfinansowania składnika aktywów i wykorzystać dostępne im procedury umowne i podatkowe. Ponadto twierdzą one, że Hiszpania nie powinna ponosić odpowiedzialności za korzyści uzyskane przez podatników w celu obniżenia swojego obciążenia podatkowego. Co więcej, przepisy prawa podatkowego nie wymagają stosowania wszystkich środków wymienionych przez Komisję w decyzji C(2011) 4494 final.

| (55) | Asociación Española de Banca (hiszpańskie stowarzyszenie bankowe – AEB) uważa, że Komisja po raz pierwszy stwierdziła istnienie pomocy państwa w połączeniu czynności prawnych między prywatnymi podmiotami, a nie w kontekście postanowienia prawnego. |
| --- | --- |

(55)

Asociación Española de Banca (hiszpańskie stowarzyszenie bankowe – AEB) uważa, że Komisja po raz pierwszy stwierdziła istnienie pomocy państwa w połączeniu czynności prawnych między prywatnymi podmiotami, a nie w kontekście postanowienia prawnego.

| (56) | AEB uważa, że nie istnieje jeden system, lecz dwa różne systemy (system amortyzacji i system podatku tonażowego), które można wyraźnie rozdzielić i traktować oddzielnie, niezależnie od tego, czy stosuje się je oddzielnie czy łącznie. |
| --- | --- |

(56)

AEB uważa, że nie istnieje jeden system, lecz dwa różne systemy (system amortyzacji i system podatku tonażowego), które można wyraźnie rozdzielić i traktować oddzielnie, niezależnie od tego, czy stosuje się je oddzielnie czy łącznie.

| (57) | Ponadto AEB uważa, że przed określeniem korzyści selektywnej Komisja nie ustaliła ogólnego systemu odniesienia. AEB jest zdania, że istnieje bardzo dużo sposobów finansowania nabycia składnika aktywów za pomocą różnych kombinacji instrumentów prawnych i środków podatkowych oraz że Komisja powinna porównać te wszystkie alternatywne sytuacje. Stwierdzenie, że SLP przynosi selektywną korzyść niektórym przedsiębiorstwom, byłoby zatem sztuczne, zwłaszcza jeśli Komisja za punkt odniesienia przyjmuje najdroższy sposób – z perspektywy podatkowej – finansowania inwestycji, ignorując tym samym wszystkie środki zachęcające, które są dostępne inwestorom. |
| --- | --- |

(57)

Ponadto AEB uważa, że przed określeniem korzyści selektywnej Komisja nie ustaliła ogólnego systemu odniesienia. AEB jest zdania, że istnieje bardzo dużo sposobów finansowania nabycia składnika aktywów za pomocą różnych kombinacji instrumentów prawnych i środków podatkowych oraz że Komisja powinna porównać te wszystkie alternatywne sytuacje. Stwierdzenie, że SLP przynosi selektywną korzyść niektórym przedsiębiorstwom, byłoby zatem sztuczne, zwłaszcza jeśli Komisja za punkt odniesienia przyjmuje najdroższy sposób – z perspektywy podatkowej – finansowania inwestycji, ignorując tym samym wszystkie środki zachęcające, które są dostępne inwestorom.

| (58) | W rezultacie SLP nie przynosi korzyści selektywnej. Potwierdza to przede wszystkim fakt, że Komisja określa kilku potencjalnych beneficjentów, którzy nie są związani z sektorami gospodarczymi. Odwołując się do obwieszczenia Komisji w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej (32) (zwanego dalej „obwieszczeniem Komisji w sprawie opodatkowania działalności gospodarczej”) oraz do decyzji Komisji dotyczącej holenderskiego programu Groepsrentebox
   (33), AEB stwierdza, że nie można uznać przedmiotowego środka za selektywny, ponieważ większą korzyść przynosi on członkom HUIG inwestującym w statki morskie, a nie w inne aktywa. |
| --- | --- |

(58)

W rezultacie SLP nie przynosi korzyści selektywnej. Potwierdza to przede wszystkim fakt, że Komisja określa kilku potencjalnych beneficjentów, którzy nie są związani z sektorami gospodarczymi. Odwołując się do obwieszczenia Komisji w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej (32) (zwanego dalej „obwieszczeniem Komisji w sprawie opodatkowania działalności gospodarczej”) oraz do decyzji Komisji dotyczącej holenderskiego programu Groepsrentebox
   (33), AEB stwierdza, że nie można uznać przedmiotowego środka za selektywny, ponieważ większą korzyść przynosi on członkom HUIG inwestującym w statki morskie, a nie w inne aktywa.

| (59) | Zważywszy na to, że w SLP zaangażowane są wyłącznie strony prywatne, które korzystają z ogólnych środków podatkowych w kontekście umów prywatnych, zasoby państwowe nie są w tym przypadku wykorzystywane. |
| --- | --- |

(59)

Zważywszy na to, że w SLP zaangażowane są wyłącznie strony prywatne, które korzystają z ogólnych środków podatkowych w kontekście umów prywatnych, zasoby państwowe nie są w tym przypadku wykorzystywane.

| (60) | Według AEB nie istnieje wpływ na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi, ponieważ głównymi beneficjentami określonymi przez Komisję są przedsiębiorstwa żeglugowe, a przedmiotowy środek jest dostępny wszystkim przedsiębiorstwom żeglugowym z Europy i z całego świata. |
| --- | --- |

(60)

Według AEB nie istnieje wpływ na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi, ponieważ głównymi beneficjentami określonymi przez Komisję są przedsiębiorstwa żeglugowe, a przedmiotowy środek jest dostępny wszystkim przedsiębiorstwom żeglugowym z Europy i z całego świata.

| (61) | W swoich uwagach wymienione osoby trzecie opisują SLP jako szereg niepowiązanych środków (podejście indywidualne) i nie przekazują dalszych uwag odnośnie do SLP jako całości. |
| --- | --- |

(61)

W swoich uwagach wymienione osoby trzecie opisują SLP jako szereg niepowiązanych środków (podejście indywidualne) i nie przekazują dalszych uwag odnośnie do SLP jako całości.

4.3.   UWAGI DOTYCZĄCE OCENY POSZCZEGÓLNYCH ŚRODKÓW

4.3.1.   Przyspieszona amortyzacja (art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych
   (34)
  ) – środek 1

| (62) | Według władz hiszpańskich i niektórych osób trzecich środek ten znajduje powszechne zastosowanie do wszystkich rodzajów aktywów i do wszystkich sektorów. Odmienne traktowanie podatkowe i księgowe opłat leasingowych nie wiąże się z selektywnością de facto, co potwierdza różnorodność sektorów stosujących ten środek. Ponadto hiszpański system opodatkowania osób prawnych zezwala na stosowanie alternatywnych procedur przyspieszonej amortyzacji. AEB twierdzi, że amortyzacji liniowej nie można uznać za (jedyną) podstawę stwierdzenia istnienia korzyści, ponieważ powszechnie dozwolone są inne metody amortyzacji. Artykuł 11 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 1–5 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych przewidują możliwość zastosowania metod degresywnych takich jak metoda salda degresywnego (35) lub metoda sumy cyfr rocznych (SOYD) (36), a także możliwość amortyzacji składnika aktywów według konkretnego planu ustalonego z organami podatkowymi (37). AEB jako przykład podaje sytuację, w której metodę salda degresywnego można by zastosować zgodnie ze stawką 2,5 raza wyższą od obowiązującej stawki amortyzacji liniowej, tj. 25 %. |
| --- | --- |

(62)

Według władz hiszpańskich i niektórych osób trzecich środek ten znajduje powszechne zastosowanie do wszystkich rodzajów aktywów i do wszystkich sektorów. Odmienne traktowanie podatkowe i księgowe opłat leasingowych nie wiąże się z selektywnością de facto, co potwierdza różnorodność sektorów stosujących ten środek. Ponadto hiszpański system opodatkowania osób prawnych zezwala na stosowanie alternatywnych procedur przyspieszonej amortyzacji. AEB twierdzi, że amortyzacji liniowej nie można uznać za (jedyną) podstawę stwierdzenia istnienia korzyści, ponieważ powszechnie dozwolone są inne metody amortyzacji. Artykuł 11 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 1–5 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych przewidują możliwość zastosowania metod degresywnych takich jak metoda salda degresywnego (35) lub metoda sumy cyfr rocznych (SOYD) (36), a także możliwość amortyzacji składnika aktywów według konkretnego planu ustalonego z organami podatkowymi (37). AEB jako przykład podaje sytuację, w której metodę salda degresywnego można by zastosować zgodnie ze stawką 2,5 raza wyższą od obowiązującej stawki amortyzacji liniowej, tj. 25 %.

4.3.2.   Uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji (art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych) – środek 2

| (63) | Twierdzi się, że wcześniejsza amortyzacja jest jedynie metodą przyspieszonej amortyzacji, zgodnie z którą przyspieszoną amortyzację można rozpocząć – w określonych warunkach – przed datą dostarczenia składnika aktywów i rozpoczęcia eksploatacji przez użytkownika końcowego. Gdyby nie istniała możliwość odliczenia kwot wpłaconych w czasie budowy składnika aktywów, w rzeczywistości oznaczałoby to przewidywanie opodatkowania. Wcześniejsza amortyzacja jedynie przywraca neutralność i zgodność pomiędzy przepływem finansowym a traktowaniem podatkowym. |
| --- | --- |

(63)

Twierdzi się, że wcześniejsza amortyzacja jest jedynie metodą przyspieszonej amortyzacji, zgodnie z którą przyspieszoną amortyzację można rozpocząć – w określonych warunkach – przed datą dostarczenia składnika aktywów i rozpoczęcia eksploatacji przez użytkownika końcowego. Gdyby nie istniała możliwość odliczenia kwot wpłaconych w czasie budowy składnika aktywów, w rzeczywistości oznaczałoby to przewidywanie opodatkowania. Wcześniejsza amortyzacja jedynie przywraca neutralność i zgodność pomiędzy przepływem finansowym a traktowaniem podatkowym.

| (64) | AEB kładzie nacisk na to, że możliwość przewidzenia rozpoczęcia okresu amortyzacji jest środkiem ogólnym określonym również w art. 11 ust. 1 lit. d) ustawy o podatku od osób prawnych oraz w art. 5 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, gdzie zdefiniowane są ogólne przepisy dotyczące amortyzacji. Przepisy te zezwalają organom podatkowym na zatwierdzenie konkretnego planu amortyzacji przedstawionego i uzasadnionego przez podatnika, w tym amortyzacji aktywów w budowie. |
| --- | --- |

(64)

AEB kładzie nacisk na to, że możliwość przewidzenia rozpoczęcia okresu amortyzacji jest środkiem ogólnym określonym również w art. 11 ust. 1 lit. d) ustawy o podatku od osób prawnych oraz w art. 5 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, gdzie zdefiniowane są ogólne przepisy dotyczące amortyzacji. Przepisy te zezwalają organom podatkowym na zatwierdzenie konkretnego planu amortyzacji przedstawionego i uzasadnionego przez podatnika, w tym amortyzacji aktywów w budowie.

| (65) | Jedynym celem uprzedniego zezwolenia na wcześniejszą amortyzację i procedury stosowanej przez organy podatkowe jest sprawdzenie tego, czy operacja jest rzeczywista i czy spełnione są obiektywne kryteria określone w ustawodawstwie. W szczególności należy wcześniej zapewnić, co następuje: musi być zawarta umowa leasingowa, która ma zacząć obowiązywać przed oddaniem do eksploatacji lub dostarczeniem składnika aktywów; na wniosek należy wskazać, że płatności dokonane w celu odzyskania kosztu składnika aktywów można odliczyć; umowa dotyczy nabycia składnika aktywów wymagającego długiego okresu umownego/okresu budowy zgodnie z warunkami jego eksploatacji; musi być podpisana umowa o budowę składnika aktywów oraz należy wskazać konkretne warunki umowne regulujące użytkowanie składnika aktywów. |
| --- | --- |

(65)

Jedynym celem uprzedniego zezwolenia na wcześniejszą amortyzację i procedury stosowanej przez organy podatkowe jest sprawdzenie tego, czy operacja jest rzeczywista i czy spełnione są obiektywne kryteria określone w ustawodawstwie. W szczególności należy wcześniej zapewnić, co następuje: musi być zawarta umowa leasingowa, która ma zacząć obowiązywać przed oddaniem do eksploatacji lub dostarczeniem składnika aktywów; na wniosek należy wskazać, że płatności dokonane w celu odzyskania kosztu składnika aktywów można odliczyć; umowa dotyczy nabycia składnika aktywów wymagającego długiego okresu umownego/okresu budowy zgodnie z warunkami jego eksploatacji; musi być podpisana umowa o budowę składnika aktywów oraz należy wskazać konkretne warunki umowne regulujące użytkowanie składnika aktywów.

| (66) | Oprócz warunków ogólnych określonych w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych nakłada warunek dodatkowy odnoszący się do sytuacji, gdy wnioskodawcą jest HUIG. Zezwolenie nie jest uzależnione od stosowania innych środków ani od złożenia dodatkowych dokumentów. Brak swobody uznania w zakresie przedmiotowej procedury uwidacznia to, że organy podatkowe nigdy nie odrzuciły żadnego wniosku. W związku z tym AEB uważa, że Komisja powinna bliżej zbadać powody nieprzeprowadzania operacji finansowania. Jeśli, jak twierdzi Komisja na podstawie nieoficjalnych informacji, niektóre przedsiębiorstwa żeglugowe nie mogły znaleźć banku, który zorganizowałby taką operację, bardziej wiąże się to z tym, że strony nie mogły porozumieć się w kwestii określonych elementów operacji, na przykład ceny. AEB oficjalnie zaprzecza, że którykolwiek z jego członków brał udział w jakimkolwiek posiedzeniu lub utrzymywał nieformalne kontakty z władzami hiszpańskimi. W zasadzie sytuacja ta jest odmienna od sytuacji opisanej w decyzji Komisji dotyczącej francuskiego systemu GIE fiscaux
   (38), w której warunek reprezentowania przez operację znacznego interesu ekonomicznego i społecznego uznano za nieprecyzyjny i pozostawiono go do uznania organów podatkowych. Natomiast AEB zaprzecza, że którykolwiek z warunków określonych w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych jest nieprecyzyjny i podlega dowolnej interpretacji |
| --- | --- |

(66)

Oprócz warunków ogólnych określonych w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych nakłada warunek dodatkowy odnoszący się do sytuacji, gdy wnioskodawcą jest HUIG. Zezwolenie nie jest uzależnione od stosowania innych środków ani od złożenia dodatkowych dokumentów. Brak swobody uznania w zakresie przedmiotowej procedury uwidacznia to, że organy podatkowe nigdy nie odrzuciły żadnego wniosku. W związku z tym AEB uważa, że Komisja powinna bliżej zbadać powody nieprzeprowadzania operacji finansowania. Jeśli, jak twierdzi Komisja na podstawie nieoficjalnych informacji, niektóre przedsiębiorstwa żeglugowe nie mogły znaleźć banku, który zorganizowałby taką operację, bardziej wiąże się to z tym, że strony nie mogły porozumieć się w kwestii określonych elementów operacji, na przykład ceny. AEB oficjalnie zaprzecza, że którykolwiek z jego członków brał udział w jakimkolwiek posiedzeniu lub utrzymywał nieformalne kontakty z władzami hiszpańskimi. W zasadzie sytuacja ta jest odmienna od sytuacji opisanej w decyzji Komisji dotyczącej francuskiego systemu GIE fiscaux
   (38), w której warunek reprezentowania przez operację znacznego interesu ekonomicznego i społecznego uznano za nieprecyzyjny i pozostawiono go do uznania organów podatkowych. Natomiast AEB zaprzecza, że którykolwiek z warunków określonych w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych jest nieprecyzyjny i podlega dowolnej interpretacji

| (67) | W rezultacie wcześniejsza amortyzacja – tak samo jak przyspieszona amortyzacja – znajduje powszechne zastosowanie do wszystkich rodzajów aktywów i do wszystkich sektorów. Jest ona środkiem ogólnym. |
| --- | --- |

(67)

W rezultacie wcześniejsza amortyzacja – tak samo jak przyspieszona amortyzacja – znajduje powszechne zastosowanie do wszystkich rodzajów aktywów i do wszystkich sektorów. Jest ona środkiem ogólnym.

| (68) | Ponieważ jest to metoda stosowania przyspieszonej amortyzacji, jeśli zostanie uznana za pomoc, należy ją nazwać istniejącą pomocą. |
| --- | --- |

(68)

Ponieważ jest to metoda stosowania przyspieszonej amortyzacji, jeśli zostanie uznana za pomoc, należy ją nazwać istniejącą pomocą.

4.3.3.   Przejrzystość podatkowa ugrupowań interesów gospodarczych (art. 48 ustawy o podatku od osób prawnych) – środek 3

| (69) | AEB uważa, że przejrzystość HUIG jest zgodna z logiką hiszpańskiego systemu podatkowego. Przejrzystość ta umożliwia przeprowadzenie wspólnej inwestycji przez kilku inwestorów, z których żaden sam by się na nią nie zdecydował, oraz mimo to zastosowanie – ze względu na omawianą przejrzystość oraz w odniesieniu do udziału inwestorów w inwestycji – takiego traktowania podatkowego, jakie obowiązywałoby w sytuacji, w której każdy z inwestorów przeprowadziłby własną inwestycję. Dlatego nie istnieje żadna korzyść związana ze stosowaniem statusu HUIG. Ponadto status ten nie zawiera żadnych ograniczeń sektorowych. Każdy hiszpański podatnik może być członkiem HUIG. W związku z tym przedmiotowy środek nie jest selektywny. |
| --- | --- |

(69)

AEB uważa, że przejrzystość HUIG jest zgodna z logiką hiszpańskiego systemu podatkowego. Przejrzystość ta umożliwia przeprowadzenie wspólnej inwestycji przez kilku inwestorów, z których żaden sam by się na nią nie zdecydował, oraz mimo to zastosowanie – ze względu na omawianą przejrzystość oraz w odniesieniu do udziału inwestorów w inwestycji – takiego traktowania podatkowego, jakie obowiązywałoby w sytuacji, w której każdy z inwestorów przeprowadziłby własną inwestycję. Dlatego nie istnieje żadna korzyść związana ze stosowaniem statusu HUIG. Ponadto status ten nie zawiera żadnych ograniczeń sektorowych. Każdy hiszpański podatnik może być członkiem HUIG. W związku z tym przedmiotowy środek nie jest selektywny.

4.3.4.   System podatku tonażowego (art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych) – środek 4

| (70) | Zgodnie ze stwierdzeniem Komisji w decyzji C(2011) 4494 final, że w 2002 r. zatwierdziła hiszpański system podatku tonażowego jako pomoc zgodną z wytycznymi w sprawie transportu morskiego (39), władze hiszpańskie i osoby trzecie skupiają swoje uwagi na zakresie zatwierdzenia z 2002 r. i na konkretnych kwestiach dotyczących tego, czy finansowe HUIG (40) zaangażowane w operacje SLP powinny korzystać z systemu podatku tonażowego. |
| --- | --- |

(70)

Zgodnie ze stwierdzeniem Komisji w decyzji C(2011) 4494 final, że w 2002 r. zatwierdziła hiszpański system podatku tonażowego jako pomoc zgodną z wytycznymi w sprawie transportu morskiego (39), władze hiszpańskie i osoby trzecie skupiają swoje uwagi na zakresie zatwierdzenia z 2002 r. i na konkretnych kwestiach dotyczących tego, czy finansowe HUIG (40) zaangażowane w operacje SLP powinny korzystać z systemu podatku tonażowego.

| (71) | Jeśli chodzi o to, czy finansowe HUIG (40) zaangażowane w operacje SLP – które nie użytkują statków, lecz inwestują w nie i czarterują je w ramach inwestycji finansowych – powinny korzystać z systemu podatku tonażowego, Hiszpania utrzymuje, że przedsiębiorstwa użytkują statki na zasadzie czarteru i w związku z tym zostały wyszczególnione w hiszpańskich rejestrach morskich (jako przedsiębiorstwa żeglugowe) po wejściu w życie art. 1 dekretu królewskiego nr 1027/1989 (41) z dnia 28 lipca 1989 r., powtórzonego w art. 9 ustawy nr 27/1992 z dnia 24 listopada 1992 r. Ponieważ Komisja zezwoliła na stosowanie systemu podatku tonażowego wszystkim przedsiębiorstwom wyszczególnionym w hiszpańskich rejestrach morskich (42), przedmiotowe zezwolenie obejmuje przedsiębiorstwa, które są właścicielami statków lub leasingują je osobom trzecim. Jeśli przedmiotowy środek uważa się za pomoc państwa, należy go więc uznać za istniejącą pomoc. |
| --- | --- |

(71)

Jeśli chodzi o to, czy finansowe HUIG (40) zaangażowane w operacje SLP – które nie użytkują statków, lecz inwestują w nie i czarterują je w ramach inwestycji finansowych – powinny korzystać z systemu podatku tonażowego, Hiszpania utrzymuje, że przedsiębiorstwa użytkują statki na zasadzie czarteru i w związku z tym zostały wyszczególnione w hiszpańskich rejestrach morskich (jako przedsiębiorstwa żeglugowe) po wejściu w życie art. 1 dekretu królewskiego nr 1027/1989 (41) z dnia 28 lipca 1989 r., powtórzonego w art. 9 ustawy nr 27/1992 z dnia 24 listopada 1992 r. Ponieważ Komisja zezwoliła na stosowanie systemu podatku tonażowego wszystkim przedsiębiorstwom wyszczególnionym w hiszpańskich rejestrach morskich (42), przedmiotowe zezwolenie obejmuje przedsiębiorstwa, które są właścicielami statków lub leasingują je osobom trzecim. Jeśli przedmiotowy środek uważa się za pomoc państwa, należy go więc uznać za istniejącą pomoc.

4.3.5.   Artykuł 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych – środek 5

| (72) | Hiszpania, PYMAR i niektóre banki twierdzą, że art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych zawiera wyłącznie środki wykonawcze mające na celu zapewnienie pewności prawa. Ich zdaniem, zgodnie z zasadami regulującymi funkcjonowanie hiszpańskiego systemu prawnego, istotne elementy środka podatkowego zawsze muszą podlegać przepisom prawa oraz przedmiotowy przepis – zapisany w dekrecie królewskim – nie wprowadza niczego nowego, lecz jedynie wyjaśnia zakres art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych. Nie stanowi on odejścia od prawa, ani nie tworzy dodatkowych korzyści. Nieopodatkowanie zysków kapitałowych stanowiło już część systemu zatwierdzonego przez Komisję i w związku z tym, jeśli stanowi pomoc, należy je uznać za istniejącą pomoc. |
| --- | --- |

(72)

Hiszpania, PYMAR i niektóre banki twierdzą, że art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych zawiera wyłącznie środki wykonawcze mające na celu zapewnienie pewności prawa. Ich zdaniem, zgodnie z zasadami regulującymi funkcjonowanie hiszpańskiego systemu prawnego, istotne elementy środka podatkowego zawsze muszą podlegać przepisom prawa oraz przedmiotowy przepis – zapisany w dekrecie królewskim – nie wprowadza niczego nowego, lecz jedynie wyjaśnia zakres art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych. Nie stanowi on odejścia od prawa, ani nie tworzy dodatkowych korzyści. Nieopodatkowanie zysków kapitałowych stanowiło już część systemu zatwierdzonego przez Komisję i w związku z tym, jeśli stanowi pomoc, należy je uznać za istniejącą pomoc.

| (73) | Ponadto Hiszpania i domniemani beneficjenci twierdzą, że logiczne jest uznanie statku za „nowy”, ponieważ nikt go nie używał przed leasingobiorcą, i że wykonanie opcji uzgadnia się w momencie podpisania umowy leasingowej (43). AEB stwierdza, że składnik aktywów zwykle uznaje się za nowy, gdy jest nabywany za pośrednictwem opcji umowy leasingowej. |
| --- | --- |

(73)

Ponadto Hiszpania i domniemani beneficjenci twierdzą, że logiczne jest uznanie statku za „nowy”, ponieważ nikt go nie używał przed leasingobiorcą, i że wykonanie opcji uzgadnia się w momencie podpisania umowy leasingowej (43). AEB stwierdza, że składnik aktywów zwykle uznaje się za nowy, gdy jest nabywany za pośrednictwem opcji umowy leasingowej.

4.4.   UWAGI DOTYCZĄCE PRZEKAZANIA ZASOBÓW PAŃSTWOWYCH ORAZ MOŻLIWOŚCI PRZYPISANIA ŚRODKA PAŃSTWU

| (74) | Według skarżących odliczenie od podatku sugeruje przekazanie zasobów państwowych w formie straty dochodów podatkowych. SLP/środki podatkowe są przypisane państwu, ponieważ wszystkie środki są uwzględnione w prawie hiszpańskim. Ponadto SLP polega na zezwoleniu udzielanym przez organy podatkowe. Nawet jeśli takie zezwolenia odnoszą się do indywidualnych środków, oczywiste jest to, że w praktyce zezwolenia są udzielane w odniesieniu do wszystkich transakcji SLP. Potwierdza to fakt, że wniosek o wcześniejszą amortyzację złożony do organu podatkowego szczegółowo opisuje strukturę i rozdzielenie korzyści podatkowej między HUIG lub inwestorów a przedsiębiorstwo żeglugowe, a także zawiera przedstawione przez stocznię informacje o oczekiwanych korzyściach społecznych i gospodarczych płynących z takiego ustalenia. Nie ma powodu, dla którego dokumenty te miałyby być systematycznie dostarczane, skoro w rzeczywistości nie są warunkiem koniecznym do uzyskania zatwierdzenia. |
| --- | --- |

(74)

Według skarżących odliczenie od podatku sugeruje przekazanie zasobów państwowych w formie straty dochodów podatkowych. SLP/środki podatkowe są przypisane państwu, ponieważ wszystkie środki są uwzględnione w prawie hiszpańskim. Ponadto SLP polega na zezwoleniu udzielanym przez organy podatkowe. Nawet jeśli takie zezwolenia odnoszą się do indywidualnych środków, oczywiste jest to, że w praktyce zezwolenia są udzielane w odniesieniu do wszystkich transakcji SLP. Potwierdza to fakt, że wniosek o wcześniejszą amortyzację złożony do organu podatkowego szczegółowo opisuje strukturę i rozdzielenie korzyści podatkowej między HUIG lub inwestorów a przedsiębiorstwo żeglugowe, a także zawiera przedstawione przez stocznię informacje o oczekiwanych korzyściach społecznych i gospodarczych płynących z takiego ustalenia. Nie ma powodu, dla którego dokumenty te miałyby być systematycznie dostarczane, skoro w rzeczywistości nie są warunkiem koniecznym do uzyskania zatwierdzenia.

| (75) | Z drugiej strony przedsiębiorstwa żeglugowe twierdzą, że rabatu udzielonego przez stocznię lub HUIG od ceny początkowej nie przypisuje się państwu, ponieważ wynika on z prywatnych stosunków umownych między HUIG a przedsiębiorstwem żeglugowym zaangażowanym w operację. |
| --- | --- |

(75)

Z drugiej strony przedsiębiorstwa żeglugowe twierdzą, że rabatu udzielonego przez stocznię lub HUIG od ceny początkowej nie przypisuje się państwu, ponieważ wynika on z prywatnych stosunków umownych między HUIG a przedsiębiorstwem żeglugowym zaangażowanym w operację.

4.5.   UWAGI DOTYCZĄCE ZAKŁÓCENIA KONKURENCJI I WPŁYWU NA WYMIANĘ HANDLOWĄ

| (76) | [...] uważa, że wartość danych korzyści (14 mln EUR w odniesieniu do przykładu przytoczonego w decyzji C(2011) 4494 final) bez wątpienia wpływa na pozycję rynkową beneficjentów i w związku z tym tworzy znaczne zakłócenia na rynkach charakteryzujących się wysokim poziomem konkurencji. Omawiany system przynosi ogromne korzyści hiszpańskim stoczniom, które mogą oferować sprzedaż swoich statków po cenie niższej od tej oferowanej przez inne europejskie stocznie; korzyści te obejmują korzyści wynikające z SLP. [...] odnosi się do statystyk hiszpańskiego Ministerstwa Przemysłu, które pokazują, że hiszpańskie stocznie coraz częściej obsługują armatorów zagranicznych. |
| --- | --- |

(76)

[...] uważa, że wartość danych korzyści (14 mln EUR w odniesieniu do przykładu przytoczonego w decyzji C(2011) 4494 final) bez wątpienia wpływa na pozycję rynkową beneficjentów i w związku z tym tworzy znaczne zakłócenia na rynkach charakteryzujących się wysokim poziomem konkurencji. Omawiany system przynosi ogromne korzyści hiszpańskim stoczniom, które mogą oferować sprzedaż swoich statków po cenie niższej od tej oferowanej przez inne europejskie stocznie; korzyści te obejmują korzyści wynikające z SLP. [...] odnosi się do statystyk hiszpańskiego Ministerstwa Przemysłu, które pokazują, że hiszpańskie stocznie coraz częściej obsługują armatorów zagranicznych.

| (77) | Jeśli chodzi o przedsiębiorstwa żeglugowe, [...] uważa, że zakup statków od hiszpańskich stoczni po znacznie niższej cenie umożliwia im zaoszczędzenie milionów euro w znacznej mierze po stronie ich kosztów stałych. Taka korzyść – rozłożona na okres odzyskania kosztu statku – daje im przewagę konkurencyjną nad innymi operatorami żeglugowymi i w związku z tym zakłóca konkurencję przez wiele lat. |
| --- | --- |

(77)

Jeśli chodzi o przedsiębiorstwa żeglugowe, [...] uważa, że zakup statków od hiszpańskich stoczni po znacznie niższej cenie umożliwia im zaoszczędzenie milionów euro w znacznej mierze po stronie ich kosztów stałych. Taka korzyść – rozłożona na okres odzyskania kosztu statku – daje im przewagę konkurencyjną nad innymi operatorami żeglugowymi i w związku z tym zakłóca konkurencję przez wiele lat.

| (78) | Jak już wspomniano, armatorzy twierdzą, że wszystkie przedsiębiorstwa żeglugowe mają dostęp do warunków oferowanych przez hiszpańskie stocznie i w związku z tym mogą skorzystać z każdej obniżki ceny, jaką mogą zaproponować hiszpańskie stocznie. Ponadto armatorzy uważają, że zapłacili uczciwą cenę rynkową i nie odnieśli żadnej korzyści gospodarczej. W rezultacie mało prawdopodobne jest to, żeby zakup statków od hiszpańskich stoczni znacznie zmniejszył ich koszty operacyjne lub na trwałe wzmocnił ich pozycję, jak stwierdziła Komisja w decyzji C(2011) 4494 final. |
| --- | --- |

(78)

Jak już wspomniano, armatorzy twierdzą, że wszystkie przedsiębiorstwa żeglugowe mają dostęp do warunków oferowanych przez hiszpańskie stocznie i w związku z tym mogą skorzystać z każdej obniżki ceny, jaką mogą zaproponować hiszpańskie stocznie. Ponadto armatorzy uważają, że zapłacili uczciwą cenę rynkową i nie odnieśli żadnej korzyści gospodarczej. W rezultacie mało prawdopodobne jest to, żeby zakup statków od hiszpańskich stoczni znacznie zmniejszył ich koszty operacyjne lub na trwałe wzmocnił ich pozycję, jak stwierdziła Komisja w decyzji C(2011) 4494 final.

4.6.   UWAGI DOTYCZĄCE OKREŚLENIA BENEFICJENTÓW POMOCY

| (79) | AEB jest zdania, że HUIG nie mogą być beneficjentami pomocy. Ze względu na swoją przejrzystość podatkową to inwestorzy muszą zapłacić podatek wynikający z działalności handlowej HUIG. W związku z tym HUIG nie mogą czerpać jakichkolwiek korzyści gospodarczych wynikających z obniżenia podatku. Ponadto każdy hiszpański podatnik może być inwestorem – członkiem HUIG. |
| --- | --- |

(79)

AEB jest zdania, że HUIG nie mogą być beneficjentami pomocy. Ze względu na swoją przejrzystość podatkową to inwestorzy muszą zapłacić podatek wynikający z działalności handlowej HUIG. W związku z tym HUIG nie mogą czerpać jakichkolwiek korzyści gospodarczych wynikających z obniżenia podatku. Ponadto każdy hiszpański podatnik może być inwestorem – członkiem HUIG.

| (80) | Z drugiej strony wiele przedsiębiorstw żeglugowych uważa, że HUIG są jedynymi możliwymi beneficjentami pomocy. Armatorzy nie mogą być beneficjentami pomocy, ponieważ nie są hiszpańskimi podatnikami. Ponadto twierdzą oni, że Komisja – nie podając żadnego wyjaśnienia – błędnie przyjęła, że korzyści podatkowe zostałyby przeniesione z HUIG na przedsiębiorstwo żeglugowe w formie obniżonej ceny. W rzeczywistości cena jest ustalana na podstawie decyzji handlowej podjętej przez prywatnego właściciela składnika aktywów. |
| --- | --- |

(80)

Z drugiej strony wiele przedsiębiorstw żeglugowych uważa, że HUIG są jedynymi możliwymi beneficjentami pomocy. Armatorzy nie mogą być beneficjentami pomocy, ponieważ nie są hiszpańskimi podatnikami. Ponadto twierdzą oni, że Komisja – nie podając żadnego wyjaśnienia – błędnie przyjęła, że korzyści podatkowe zostałyby przeniesione z HUIG na przedsiębiorstwo żeglugowe w formie obniżonej ceny. W rzeczywistości cena jest ustalana na podstawie decyzji handlowej podjętej przez prywatnego właściciela składnika aktywów.

| (81) | Armatorzy twierdzą, że przedsiębiorstwa żeglugowe z całego świata w zasadzie kupują statki od stoczni zlokalizowanych w różnych krajach, w tym, jeśli sobie tego życzą, od hiszpańskich stoczni. W związku z tym przedsiębiorstwa żeglugowe mogą skorzystać z każdej obniżki ceny zaoferowanej przez hiszpańskie stocznie. |
| --- | --- |

(81)

Armatorzy twierdzą, że przedsiębiorstwa żeglugowe z całego świata w zasadzie kupują statki od stoczni zlokalizowanych w różnych krajach, w tym, jeśli sobie tego życzą, od hiszpańskich stoczni. W związku z tym przedsiębiorstwa żeglugowe mogą skorzystać z każdej obniżki ceny zaoferowanej przez hiszpańskie stocznie.

| (82) | Kilku armatorów twierdzi, że jeśli SLP stanowi pomoc państwa, wówczas nie są oni beneficjentami pomocy. Podają dwa powody: po pierwsze, sposób funkcjonowania struktury SLP pokazuje, że między HUIG i stocznią istnieje koordynacja, która stanowi pojedynczy ośrodek interesów i pozwala ustalić cenę sprzedaży; po drugie, przedsiębiorstwa obsługujące holowniki i statki ratownicze podają przykłady ofert otrzymywanych od stoczni spoza Hiszpanii na budowę małych holowników. Oferty te znajdują się w takim samym przedziale cenowym lub nawet są tańsze od ofert hiszpańskich stoczni, które są ostatecznie wybierane. Armatorzy ci twierdzą, że w rezultacie zapłacili uczciwą cenę rynkową i nie odnieśli żadnej korzyści gospodarczej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Gdyby SLP miał oferować korzyść gospodarczą, beneficjentami byłyby stocznie zaangażowane w operacje SLP, a nie przedsiębiorstwa żeglugowe. |
| --- | --- |

(82)

Kilku armatorów twierdzi, że jeśli SLP stanowi pomoc państwa, wówczas nie są oni beneficjentami pomocy. Podają dwa powody: po pierwsze, sposób funkcjonowania struktury SLP pokazuje, że między HUIG i stocznią istnieje koordynacja, która stanowi pojedynczy ośrodek interesów i pozwala ustalić cenę sprzedaży; po drugie, przedsiębiorstwa obsługujące holowniki i statki ratownicze podają przykłady ofert otrzymywanych od stoczni spoza Hiszpanii na budowę małych holowników. Oferty te znajdują się w takim samym przedziale cenowym lub nawet są tańsze od ofert hiszpańskich stoczni, które są ostatecznie wybierane. Armatorzy ci twierdzą, że w rezultacie zapłacili uczciwą cenę rynkową i nie odnieśli żadnej korzyści gospodarczej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Gdyby SLP miał oferować korzyść gospodarczą, beneficjentami byłyby stocznie zaangażowane w operacje SLP, a nie przedsiębiorstwa żeglugowe.

| (83) | Holland Shipbuilding uważa, że beneficjentami pomocy są HUIG i ich inwestorzy oraz przedsiębiorstwa żeglugowe, a także hiszpańskie stocznie, ponieważ istnieje znacząca różnica między ceną zapłaconą przez armatora a ceną otrzymaną przez stocznię, która jest wyższa od ceny rynkowej. Według krajowego stowarzyszenia budownictwa okrętowego omawiany system został stworzony z myślą o przyniesieniu korzyści stoczniom. Błędny byłby wniosek, że SLP przynosi korzyści przedsiębiorstwom żeglugowym. Obniżenie ceny budowy niekoniecznie oznacza korzyść dla nabywcy statku. Co więcej, hiszpańskie stocznie mogą zaoferować taką korzyść tylko nabywcom, którzy korzystają z SLP. SLP stanowi pomoc dla przemysłu stoczniowego, która jest niezgodna z prawem i szkodliwa dla krajowych stoczni, które konkurują bezpośrednio z hiszpańskimi stoczniami. |
| --- | --- |

(83)

Holland Shipbuilding uważa, że beneficjentami pomocy są HUIG i ich inwestorzy oraz przedsiębiorstwa żeglugowe, a także hiszpańskie stocznie, ponieważ istnieje znacząca różnica między ceną zapłaconą przez armatora a ceną otrzymaną przez stocznię, która jest wyższa od ceny rynkowej. Według krajowego stowarzyszenia budownictwa okrętowego omawiany system został stworzony z myślą o przyniesieniu korzyści stoczniom. Błędny byłby wniosek, że SLP przynosi korzyści przedsiębiorstwom żeglugowym. Obniżenie ceny budowy niekoniecznie oznacza korzyść dla nabywcy statku. Co więcej, hiszpańskie stocznie mogą zaoferować taką korzyść tylko nabywcom, którzy korzystają z SLP. SLP stanowi pomoc dla przemysłu stoczniowego, która jest niezgodna z prawem i szkodliwa dla krajowych stoczni, które konkurują bezpośrednio z hiszpańskimi stoczniami.

| (84) | PYMAR uważa, że w decyzji C(2011) 4494 final Komisja nie podała wystarczających powodów, dlaczego określa stocznie jako potencjalnych beneficjentów pomocy państwa. Zwraca również uwagę, że w decyzjach w sprawach GIE Fiscaux, Brittany Ferries, Air Caraïbes lub Le Levant (44) dotyczących podobnych systemów podatkowych Komisja nie określiła producenta składnika aktywów jako beneficjenta pomocy państwa. |
| --- | --- |

(84)

PYMAR uważa, że w decyzji C(2011) 4494 final Komisja nie podała wystarczających powodów, dlaczego określa stocznie jako potencjalnych beneficjentów pomocy państwa. Zwraca również uwagę, że w decyzjach w sprawach GIE Fiscaux, Brittany Ferries, Air Caraïbes lub Le Levant (44) dotyczących podobnych systemów podatkowych Komisja nie określiła producenta składnika aktywów jako beneficjenta pomocy państwa.

4.7.   UWAGI DOTYCZĄCE KLASYFIKACJI POMOCY JAKO ISTNIEJĄCEJ LUB NIEZGODNEJ Z PRAWEM

| (85) | Jak wspomniano w sekcji 4.3 wyżej, władze hiszpańskie i niektóre osoby trzecie uważają, że należy brać pod uwagę tylko dwa środki: po pierwsze przepisy art. 115 ustawy o podatku od osób prawnych dotyczące odliczenia kosztu składnika aktywów nabytego na podstawie umowy leasingu finansowego. Hiszpania przyjęła te przepisy przed wejściem do UE. W związku z tym, jeśli środek ten stanowi pomoc, wówczas należy go uznać za istniejącą pomoc, jak stwierdziła Komisja w decyzji C(2011) 4494 final, a art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych, który umożliwia organom administracyjnym wyznaczenie daty rozpoczęcia amortyzacji, jest jedynie środkiem wykonania art. 115. Po drugie system podatku tonażowego przewidziany w art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych został zatwierdzony przez Komisję w 2002 r. i w związku z tym stanowi istniejącą pomoc. Przepisy wykonawcze – w szczególności art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych – nie zmieniają przepisów prawa i w związku z tym są objęte zezwoleniem Komisji. |
| --- | --- |

(85)

Jak wspomniano w sekcji 4.3 wyżej, władze hiszpańskie i niektóre osoby trzecie uważają, że należy brać pod uwagę tylko dwa środki: po pierwsze przepisy art. 115 ustawy o podatku od osób prawnych dotyczące odliczenia kosztu składnika aktywów nabytego na podstawie umowy leasingu finansowego. Hiszpania przyjęła te przepisy przed wejściem do UE. W związku z tym, jeśli środek ten stanowi pomoc, wówczas należy go uznać za istniejącą pomoc, jak stwierdziła Komisja w decyzji C(2011) 4494 final, a art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych, który umożliwia organom administracyjnym wyznaczenie daty rozpoczęcia amortyzacji, jest jedynie środkiem wykonania art. 115. Po drugie system podatku tonażowego przewidziany w art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych został zatwierdzony przez Komisję w 2002 r. i w związku z tym stanowi istniejącą pomoc. Przepisy wykonawcze – w szczególności art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych – nie zmieniają przepisów prawa i w związku z tym są objęte zezwoleniem Komisji.

4.8.   UWAGI DOTYCZĄCE ZGODNOŚCI POMOCY

| (86) | Władze hiszpańskie i domniemani beneficjenci uważają przedmiotową pomoc za zgodną na podstawie systemu podatku tonażowego zatwierdzonego w 2002 r., ponieważ obejmuje ona „przedsiębiorstwa morskie zarejestrowane na mocy prawa hiszpańskiego (45), których działalność obejmuje użytkowanie własnych i wyczarterowanych statków”. Ponieważ art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych jedynie wdraża system podatku tonażowego, podlega on również decyzji z 2002 r. |
| --- | --- |

(86)

Władze hiszpańskie i domniemani beneficjenci uważają przedmiotową pomoc za zgodną na podstawie systemu podatku tonażowego zatwierdzonego w 2002 r., ponieważ obejmuje ona „przedsiębiorstwa morskie zarejestrowane na mocy prawa hiszpańskiego (45), których działalność obejmuje użytkowanie własnych i wyczarterowanych statków”. Ponieważ art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych jedynie wdraża system podatku tonażowego, podlega on również decyzji z 2002 r.

| (87) | Osoby trzecie twierdzą również, że każda pomoc byłaby zgodna z wytycznymi w sprawie transportu morskiego, które obejmują także użytkowanie własnych i wyczarterowanych statków, i że pomoc ta nie wykroczyłaby poza pułap pomocy wyznaczony w tych wytycznych. |
| --- | --- |

(87)

Osoby trzecie twierdzą również, że każda pomoc byłaby zgodna z wytycznymi w sprawie transportu morskiego, które obejmują także użytkowanie własnych i wyczarterowanych statków, i że pomoc ta nie wykroczyłaby poza pułap pomocy wyznaczony w tych wytycznych.

| (88) | Asociación de Ingenieros Navales y Oceánicos de España (Hiszpańskie Stowarzyszenie Architektów Okrętowych i Inżynierów Morskich) uważa, że zgodność każdej pomocy należy przeanalizować w ogólnym kontekście konkurencyjnym, a nie koncentrować się na rynku wewnętrznym, ponieważ stocznie w państwach spoza UE otrzymują wsparcie, które nie podlega przepisom dotyczącym konkurencji, jak ma to miejsce w UE. |
| --- | --- |

(88)

Asociación de Ingenieros Navales y Oceánicos de España (Hiszpańskie Stowarzyszenie Architektów Okrętowych i Inżynierów Morskich) uważa, że zgodność każdej pomocy należy przeanalizować w ogólnym kontekście konkurencyjnym, a nie koncentrować się na rynku wewnętrznym, ponieważ stocznie w państwach spoza UE otrzymują wsparcie, które nie podlega przepisom dotyczącym konkurencji, jak ma to miejsce w UE.

| (89) | [...] natomiast uważa, że omawianego systemu w ogóle nie można uznać za pomoc zgodną z prawem, nawet – jak stwierdzono w decyzji C(2011) 4494 final – na mocy wytycznych w sprawie transportu morskiego. [...] uważa, że po pierwsze Hiszpania nie będzie w stanie udowodnić, że wybudowane statki kwalifikowały się do przyjęcia korzyści wynikającej z tych wytycznych i że po drugie przedmiotowa pomoc może tylko obniżyć do zera kwotę podatku należnego od beneficjenta w kraju, który przyjął omawiany system. W związku z tym armatorzy spoza Hiszpanii nie skorzystaliby z tego systemu, a podatek płacony przez hiszpańskich armatorów prawdopodobnie byłby niższy, ponieważ korzystają oni z systemu podatku tonażowego i niższych obciążeń socjalnych. |
| --- | --- |

(89)

[...] natomiast uważa, że omawianego systemu w ogóle nie można uznać za pomoc zgodną z prawem, nawet – jak stwierdzono w decyzji C(2011) 4494 final – na mocy wytycznych w sprawie transportu morskiego. [...] uważa, że po pierwsze Hiszpania nie będzie w stanie udowodnić, że wybudowane statki kwalifikowały się do przyjęcia korzyści wynikającej z tych wytycznych i że po drugie przedmiotowa pomoc może tylko obniżyć do zera kwotę podatku należnego od beneficjenta w kraju, który przyjął omawiany system. W związku z tym armatorzy spoza Hiszpanii nie skorzystaliby z tego systemu, a podatek płacony przez hiszpańskich armatorów prawdopodobnie byłby niższy, ponieważ korzystają oni z systemu podatku tonażowego i niższych obciążeń socjalnych.

4.9.   UWAGI DOTYCZĄCE ODZYSKANIA POMOCY

| (90) | Zarówno władze hiszpańskie, jak i potencjalni beneficjenci utrzymują, że możliwość odzyskania pomocy należy wykluczyć, ponieważ takie działanie naruszałoby podstawowe zasady przewidziane w prawie UE (46) takie jak równe traktowanie, ochrona uzasadnionych oczekiwań lub pewność prawa. |
| --- | --- |

(90)

Zarówno władze hiszpańskie, jak i potencjalni beneficjenci utrzymują, że możliwość odzyskania pomocy należy wykluczyć, ponieważ takie działanie naruszałoby podstawowe zasady przewidziane w prawie UE (46) takie jak równe traktowanie, ochrona uzasadnionych oczekiwań lub pewność prawa.

4.9.1.   Równe traktowanie

| (91) | PYMAR twierdzi, że podobne środki fiskalne były badane w dwóch innych sprawach (Brittany Ferries
   (47) oraz GIE Fiscaux), w których nie nakazano odzyskania pomocy. Gdyby Komisja stwierdziła istnienie pomocy, należałoby ją uznać za zgodną z prawem do pułapu określonego w rozdziale 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego, a w razie przekroczenia tego pułapu ochrona pewności prawa powinna, jak we francuskiej sprawie, uniemożliwić Komisji żądanie odzyskania pomocy. [...] twierdzi, że ze względu na to, że od francuskich podmiotów nie odzyskano żadnej pomocy, odzyskanie pomocy od hiszpańskich podmiotów w bardzo podobnej sprawie postawiłoby ich w niekorzystnej pozycji konkurencyjnej oraz naruszyło zasadę równego traktowania. |
| --- | --- |

(91)

PYMAR twierdzi, że podobne środki fiskalne były badane w dwóch innych sprawach (Brittany Ferries
   (47) oraz GIE Fiscaux), w których nie nakazano odzyskania pomocy. Gdyby Komisja stwierdziła istnienie pomocy, należałoby ją uznać za zgodną z prawem do pułapu określonego w rozdziale 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego, a w razie przekroczenia tego pułapu ochrona pewności prawa powinna, jak we francuskiej sprawie, uniemożliwić Komisji żądanie odzyskania pomocy. [...] twierdzi, że ze względu na to, że od francuskich podmiotów nie odzyskano żadnej pomocy, odzyskanie pomocy od hiszpańskich podmiotów w bardzo podobnej sprawie postawiłoby ich w niekorzystnej pozycji konkurencyjnej oraz naruszyło zasadę równego traktowania.

| (92) | Hiszpania i PYMAR odwołują się do kilku decyzji, w których Komisja podjęła już decyzję o odstąpieniu od żądania odzyskania pomocy ze względu na publiczne oświadczenia Komisji lub jednego z jej członków. Odnoszą się do decyzji dotyczących belgijskich centrów koordynacyjnych, luksemburskich spółek holdingowych 1929 i innych centrów koordynacyjnych oraz wewnątrzgrupowej działalności przedsiębiorstw wielonarodowych (48), „wartości firmy” stosowanej w Hiszpanii (49), włoskiej sprawy dotyczącej pomocy przyznanej dużym przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji (50) oraz dwóch spraw związanych z rybołówstwem (51) (Szetlandy i Orkady). |
| --- | --- |

(92)

Hiszpania i PYMAR odwołują się do kilku decyzji, w których Komisja podjęła już decyzję o odstąpieniu od żądania odzyskania pomocy ze względu na publiczne oświadczenia Komisji lub jednego z jej członków. Odnoszą się do decyzji dotyczących belgijskich centrów koordynacyjnych, luksemburskich spółek holdingowych 1929 i innych centrów koordynacyjnych oraz wewnątrzgrupowej działalności przedsiębiorstw wielonarodowych (48), „wartości firmy” stosowanej w Hiszpanii (49), włoskiej sprawy dotyczącej pomocy przyznanej dużym przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji (50) oraz dwóch spraw związanych z rybołówstwem (51) (Szetlandy i Orkady).

4.9.2.   Uzasadnione oczekiwania/pewność prawa

| (93) | Według władz hiszpańskich (52) i niektórych osób trzecich zaangażowanych w operacje SLP to właśnie niżej wymienione elementy spowodowały, że strony tych operacji uznały, że środki podatkowe w nich wykorzystywane nie stanowią pomocy państwa:






  1) | oświadczenie Komisji w decyzji z 2001 r. w sprawie Brittany Ferries
   (53), zgodnie z którym system podobny do SLP – francuski system GIE Fiscaux – stanowi środek ogólny; |
| --- | --- | --- |

(93)

Według władz hiszpańskich (52) i niektórych osób trzecich zaangażowanych w operacje SLP to właśnie niżej wymienione elementy spowodowały, że strony tych operacji uznały, że środki podatkowe w nich wykorzystywane nie stanowią pomocy państwa:

1)

oświadczenie Komisji w decyzji z 2001 r. w sprawie Brittany Ferries
   (53), zgodnie z którym system podobny do SLP – francuski system GIE Fiscaux – stanowi środek ogólny;

| 2) | publikacja projektu środków (wcześniejsza amortyzacja i system podatku tonażowego) w Dzienniku Urzędowym parlamentu hiszpańskiego w dniu 10 października 2001 r. (54); |
| --- | --- |

2)

publikacja projektu środków (wcześniejsza amortyzacja i system podatku tonażowego) w Dzienniku Urzędowym parlamentu hiszpańskiego w dniu 10 października 2001 r. (54);

| 3) | pismo Komisji z 2001 r. ze skierowanym do Hiszpanii wnioskiem o udzielenie informacji w kontekście postępowania wyjaśniającego w sprawie kilku domniemanych środków pomocy, w tym systemu leasingu podatkowego, na rzecz przemysłu stoczniowego; |
| --- | --- |

3)

pismo Komisji z 2001 r. ze skierowanym do Hiszpanii wnioskiem o udzielenie informacji w kontekście postępowania wyjaśniającego w sprawie kilku domniemanych środków pomocy, w tym systemu leasingu podatkowego, na rzecz przemysłu stoczniowego;

| 4) | decyzja Komisji z 2004 r. (55) o odmowie przyznania pomocy niderlandzkim stoczniom w celu zrekompensowania pomocy rzekomo zaoferowanej hiszpańskim stoczniom konkurującym o te same umowy o budowę statków; |
| --- | --- |

4)

decyzja Komisji z 2004 r. (55) o odmowie przyznania pomocy niderlandzkim stoczniom w celu zrekompensowania pomocy rzekomo zaoferowanej hiszpańskim stoczniom konkurującym o te same umowy o budowę statków;

| 5) | decyzja z 2006 r. w sprawie francuskiego systemu GIE Fiscaux
   (56); |
| --- | --- |

5)

decyzja z 2006 r. w sprawie francuskiego systemu GIE Fiscaux
   (56);

| 6) | pismo skierowane przez komisarz Neelie Kroes (57) – wówczas odpowiedzialną za kwestie związane z konkurencją – do norweskiego ministra przemysłu i handlu w odpowiedzi na zarzut dotyczący domniemanego faworyzowania hiszpańskich stoczni przez hiszpański system leasingu podatkowego; |
| --- | --- |

6)

pismo skierowane przez komisarz Neelie Kroes (57) – wówczas odpowiedzialną za kwestie związane z konkurencją – do norweskiego ministra przemysłu i handlu w odpowiedzi na zarzut dotyczący domniemanego faworyzowania hiszpańskich stoczni przez hiszpański system leasingu podatkowego;

| 7) | okres, jaki upłynął między publikacją projektu środków w 2001 r., rozpoczęciem obowiązywania systemu w 2002 r. lub pierwszymi skargami otrzymanymi przez Komisję w 2006 r. a wszczęciem postępowania w czerwcu 2011 r. Tak długi czas rzekomo potwierdził przekonanie, że brakowało informacji, aby przyspieszyć działanie; |
| --- | --- |

7)

okres, jaki upłynął między publikacją projektu środków w 2001 r., rozpoczęciem obowiązywania systemu w 2002 r. lub pierwszymi skargami otrzymanymi przez Komisję w 2006 r. a wszczęciem postępowania w czerwcu 2011 r. Tak długi czas rzekomo potwierdził przekonanie, że brakowało informacji, aby przyspieszyć działanie;

| 8) | staranny podmiot gospodarczy nie mógłby przewidzieć możliwego istnienia pomocy państwa w przypadku połączenia różnych systemów, które albo były stałym elementem krajowego opodatkowania (przyspieszona amortyzacja przedmiotu leasingu, status HUIG), albo zostały wcześniej zatwierdzone przez Komisję (system podatku tonażowego); |
| --- | --- |

8)

staranny podmiot gospodarczy nie mógłby przewidzieć możliwego istnienia pomocy państwa w przypadku połączenia różnych systemów, które albo były stałym elementem krajowego opodatkowania (przyspieszona amortyzacja przedmiotu leasingu, status HUIG), albo zostały wcześniej zatwierdzone przez Komisję (system podatku tonażowego);

| 9) | stwierdzenia dotyczące braku pomocy w środkach odnoszących się do metod stosowania amortyzacji, zawarte w obwieszczeniu Komisji w sprawie opodatkowania działalności gospodarczej (58). |
| --- | --- |

9)

stwierdzenia dotyczące braku pomocy w środkach odnoszących się do metod stosowania amortyzacji, zawarte w obwieszczeniu Komisji w sprawie opodatkowania działalności gospodarczej (58).

4.9.2.1.   Decyzja Komisji z 2001 r. w sprawie Brittany Ferries (BAI)

| (94) | W punkcie 193 przedmiotowej decyzji Komisja stwierdziła, że „w odniesieniu do ugrupowań interesów gospodarczych i korzyści podatkowych, jakie mogą one przyznawać, Komisja stwierdza, że stanowią one środek ogólny, ponieważ są one we Francji popularne, mogą być tworzone we wszystkich sektorach działalności gospodarczej i podlegają prawu zwyczajowemu”. |
| --- | --- |

(94)

W punkcie 193 przedmiotowej decyzji Komisja stwierdziła, że „w odniesieniu do ugrupowań interesów gospodarczych i korzyści podatkowych, jakie mogą one przyznawać, Komisja stwierdza, że stanowią one środek ogólny, ponieważ są one we Francji popularne, mogą być tworzone we wszystkich sektorach działalności gospodarczej i podlegają prawu zwyczajowemu”.

| (95) | Decyzja została opublikowana w Dzienniku Urzędowym w dniu 15 stycznia 2002 r. W decyzji z 2006 r. w sprawie francuskiego systemu GIE Fiscaux Komisja stwierdziła, że: „Jeśli jest prawdą, że przedmiotowy system był systemem, który obowiązywał przed 1998 r., należy jednak stwierdzić, że ten fakt nie wynikał jasno z przyczyn tej decyzji i że ta okoliczność mogła zatem przyczynić się do wprowadzenia w błąd beneficjentów przedmiotowego systemu”. |
| --- | --- |

(95)

Decyzja została opublikowana w Dzienniku Urzędowym w dniu 15 stycznia 2002 r. W decyzji z 2006 r. w sprawie francuskiego systemu GIE Fiscaux Komisja stwierdziła, że: „Jeśli jest prawdą, że przedmiotowy system był systemem, który obowiązywał przed 1998 r., należy jednak stwierdzić, że ten fakt nie wynikał jasno z przyczyn tej decyzji i że ta okoliczność mogła zatem przyczynić się do wprowadzenia w błąd beneficjentów przedmiotowego systemu”.

| (96) | Hiszpania (59) i niektóre osoby trzecie stwierdziły, że oświadczenie to ani nie doprowadziło do powstania sytuacji niepewności prawnej odnośnie do zgodności SLP z prawem – system ten ma bardzo podobną konstrukcję i efekty – ani nie dało podstawy do uzasadnionych oczekiwań, że SLP nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(96)

Hiszpania (59) i niektóre osoby trzecie stwierdziły, że oświadczenie to ani nie doprowadziło do powstania sytuacji niepewności prawnej odnośnie do zgodności SLP z prawem – system ten ma bardzo podobną konstrukcję i efekty – ani nie dało podstawy do uzasadnionych oczekiwań, że SLP nie stanowi pomocy państwa.

4.9.2.2.   Publikacja projektu środków w Dzienniku Urzędowym parlamentu hiszpańskiego

| (97) | Według PYMAR Komisja dowiedziała się o istnieniu systemu SLP w momencie, gdy jego środki składowe (uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu oraz system podatku tonażowego) zostały opublikowane jako część tego samego projektu ustawy w Dzienniku Urzędowym parlamentu hiszpańskiego w dniu 10 października 2001 r. Na tej podstawie stocznie zaczęły uwzględniać korzyści płynące z tych środków w swoich ofertach na nowe projekty stoczniowe, nie czekając na wejście w życie tych środków, aby przyspieszyć negocjacje i wdrożenie pierwszych struktur SLP. |
| --- | --- |

(97)

Według PYMAR Komisja dowiedziała się o istnieniu systemu SLP w momencie, gdy jego środki składowe (uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu oraz system podatku tonażowego) zostały opublikowane jako część tego samego projektu ustawy w Dzienniku Urzędowym parlamentu hiszpańskiego w dniu 10 października 2001 r. Na tej podstawie stocznie zaczęły uwzględniać korzyści płynące z tych środków w swoich ofertach na nowe projekty stoczniowe, nie czekając na wejście w życie tych środków, aby przyspieszyć negocjacje i wdrożenie pierwszych struktur SLP.

4.9.2.3.   Wezwanie do udzielenia informacji o hiszpańskim systemie leasingu podatkowego wystosowane w 2001 r.

| (98) | PYMAR odnosi się do pisma przesłanego przez Komisję w dniu 21 grudnia 2001 r. w związku ze skargą dotyczącą kilku środków państwowych, które rzekomo obniżyły koszt statków zakupionych od hiszpańskich stoczni. W tym piśmie Komisja wyraźnie wezwała do udzielenia informacji o systemie leasingu podatkowego:
  „Komisja została poinformowana, że wydaje się, że istnieje szereg środków, które obniżają koszt zakupu statków od hiszpańskich stoczni. W szczególności Komisja otrzymała informacje, że dostępne są następujące środki:
  ...






  3. | System leasingu podatkowego, na mocy którego statki zakupione w Hiszpanii można wykorzystywać do zmniejszenia podatków poprzez użycie pojazdów specjalnego przeznaczenia. Zysk pochodzący z takiego połączenia wydaje się być przenoszony na armatora w formie niższej ceny lub poprzez obniżenie kosztów leasingu. Władze hiszpańskie uprasza się o udzielenie wszelkich istotnych informacji, które umożliwiłyby ocenę tej kwestii”. |
| --- | --- | --- |

(98)

PYMAR odnosi się do pisma przesłanego przez Komisję w dniu 21 grudnia 2001 r. w związku ze skargą dotyczącą kilku środków państwowych, które rzekomo obniżyły koszt statków zakupionych od hiszpańskich stoczni. W tym piśmie Komisja wyraźnie wezwała do udzielenia informacji o systemie leasingu podatkowego:

„Komisja została poinformowana, że wydaje się, że istnieje szereg środków, które obniżają koszt zakupu statków od hiszpańskich stoczni. W szczególności Komisja otrzymała informacje, że dostępne są następujące środki:

...

3.

System leasingu podatkowego, na mocy którego statki zakupione w Hiszpanii można wykorzystywać do zmniejszenia podatków poprzez użycie pojazdów specjalnego przeznaczenia. Zysk pochodzący z takiego połączenia wydaje się być przenoszony na armatora w formie niższej ceny lub poprzez obniżenie kosztów leasingu. Władze hiszpańskie uprasza się o udzielenie wszelkich istotnych informacji, które umożliwiłyby ocenę tej kwestii”.

| (99) | Według PYMAR pismo to wskazuje na to, że Komisja posiadała informacje i miała świadomość istnienia systemu leasingu podatkowego oraz że zbadała tę sprawę już w 2001 r., nie podejmując przy tym żadnych działań, co wywołało uzasadnione oczekiwanie, że hiszpański środek nie stanowi pomocy. |
| --- | --- |

(99)

Według PYMAR pismo to wskazuje na to, że Komisja posiadała informacje i miała świadomość istnienia systemu leasingu podatkowego oraz że zbadała tę sprawę już w 2001 r., nie podejmując przy tym żadnych działań, co wywołało uzasadnione oczekiwanie, że hiszpański środek nie stanowi pomocy.

4.9.2.4.   Decyzja z 2004 r. w sprawie zgłoszenia władz niderlandzkich

| (100) | W dniu 9 września 2002 r. władze niderlandzkie zgłosiły „równoważącą pomoc”, którą zamierzały przyznać niderlandzkim stoczniom w celu zrównoważenia pomocy rzekomo zaoferowanej przez Hiszpanię (60). Po zakończeniu formalnego postępowania (61) Komisja stwierdziła w swojej ostatecznej decyzji (62), że „władze hiszpańskie wyraźnie zaprzeczyły, jakoby pomoc miała zostać kiedykolwiek udostępniona” oraz że nie dysponuje „wystarczającym dowodem na istnienie domniemanej pomocy hiszpańskiej” (63), a także oświadczyła, że zgłoszona pomoc jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(100)

W dniu 9 września 2002 r. władze niderlandzkie zgłosiły „równoważącą pomoc”, którą zamierzały przyznać niderlandzkim stoczniom w celu zrównoważenia pomocy rzekomo zaoferowanej przez Hiszpanię (60). Po zakończeniu formalnego postępowania (61) Komisja stwierdziła w swojej ostatecznej decyzji (62), że „władze hiszpańskie wyraźnie zaprzeczyły, jakoby pomoc miała zostać kiedykolwiek udostępniona” oraz że nie dysponuje „wystarczającym dowodem na istnienie domniemanej pomocy hiszpańskiej” (63), a także oświadczyła, że zgłoszona pomoc jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

| (101) | Według PYMAR, zważywszy na to, że SLP obowiązywał od 2002 r., tj. zanim Niderlandy zgłosiły pomoc, decyzja Komisji z 2004 r. wywołałaby uzasadnione oczekiwanie, że system SLP nie stanowi pomocy. |
| --- | --- |

(101)

Według PYMAR, zważywszy na to, że SLP obowiązywał od 2002 r., tj. zanim Niderlandy zgłosiły pomoc, decyzja Komisji z 2004 r. wywołałaby uzasadnione oczekiwanie, że system SLP nie stanowi pomocy.

4.9.2.5.   Decyzja z 2006 r. w sprawie francuskiego systemu GIE Fiscaux

| (102) | Według PYMAR francuski system GIE Fiscaux jest bardzo podobny do systemu SLP. W rezultacie decyzja z 2006 r. we francuskiej sprawie dała podstawy do uzasadnionych oczekiwań ze strony podmiotów gospodarczych, że: (1) system SLP zostałby uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym w przedziale określonym w rozdziale 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego oraz że (2) odzyskanie pomocy państwa przekraczającej pułapy określone w rozdziale 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego nie byłoby wymagane, biorąc pod uwagę proceduralne podobieństwa obydwu spraw. |
| --- | --- |

(102)

Według PYMAR francuski system GIE Fiscaux jest bardzo podobny do systemu SLP. W rezultacie decyzja z 2006 r. we francuskiej sprawie dała podstawy do uzasadnionych oczekiwań ze strony podmiotów gospodarczych, że: (1) system SLP zostałby uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym w przedziale określonym w rozdziale 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego oraz że (2) odzyskanie pomocy państwa przekraczającej pułapy określone w rozdziale 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego nie byłoby wymagane, biorąc pod uwagę proceduralne podobieństwa obydwu spraw.

| (103) | Ponadto PYMAR odwołuje się do kilku decyzji Komisji, w których podobieństwo środka ze środkiem wcześniej zatwierdzonym przez Komisję było czynnikiem uzasadniającym uzasadnione oczekiwania podmiotów gospodarczych. W szczególności PYMAR przypomina, że w sprawach (64) dotyczących na przykład dochodu zagranicznego (Irlandia), międzynarodowej działalności finansowej (Niderlandy), centrów koordynacyjnych i spółek finansowych (Luksemburg), centrów koordynacyjnych w Vizcaya (Hiszpania), centrów kontrolnych i koordynacyjnych (Niemcy), centrali skarbowych i siedzib oraz ośrodków logistycznych (Francja), interpretacji podatkowej dla amerykańskich przedsiębiorstw handlu zagranicznego (FSC) (Belgia) oraz przedsiębiorstw uprawnionych do ulgi w Gibraltarze (Wielka Brytania) nie nakazano odzyskania pomocy, ponieważ systemy te były bardzo podobne do programów dotyczących belgijskich centrów koordynacyjnych, które zostały wcześniej zatwierdzone przez Komisję. |
| --- | --- |

(103)

Ponadto PYMAR odwołuje się do kilku decyzji Komisji, w których podobieństwo środka ze środkiem wcześniej zatwierdzonym przez Komisję było czynnikiem uzasadniającym uzasadnione oczekiwania podmiotów gospodarczych. W szczególności PYMAR przypomina, że w sprawach (64) dotyczących na przykład dochodu zagranicznego (Irlandia), międzynarodowej działalności finansowej (Niderlandy), centrów koordynacyjnych i spółek finansowych (Luksemburg), centrów koordynacyjnych w Vizcaya (Hiszpania), centrów kontrolnych i koordynacyjnych (Niemcy), centrali skarbowych i siedzib oraz ośrodków logistycznych (Francja), interpretacji podatkowej dla amerykańskich przedsiębiorstw handlu zagranicznego (FSC) (Belgia) oraz przedsiębiorstw uprawnionych do ulgi w Gibraltarze (Wielka Brytania) nie nakazano odzyskania pomocy, ponieważ systemy te były bardzo podobne do programów dotyczących belgijskich centrów koordynacyjnych, które zostały wcześniej zatwierdzone przez Komisję.

4.9.2.6.   Pismo z 2009 r. wysłane przez komisarz Neelie Kroes

| (104) | W odpowiedzi na pismo władz norweskich skarżących się na domniemaną dyskryminację norweskich stoczni w związku z hiszpańskim systemem leasingu podatkowego komisarz Neelie Kroes poinformowała, że Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji: „zbadała już tę kwestię” i że na jej wniosek Hiszpania wydała publiczne oświadczenie w formie odpowiedzi organów podatkowych na pytanie skierowane przez podatnika (65) – interpretację podatkową – potwierdzające, że przedmiotowy środek nie był dostępny wyłącznie hiszpańskim stoczniom i mógł być również wykorzystywany do zakupu statków wyprodukowanych w innych państwach członkowskich. W piśmie tym stwierdzono, że z uwagi na to wyjaśnienie dalsze działania zostały uznane za zbędne. |
| --- | --- |

(104)

W odpowiedzi na pismo władz norweskich skarżących się na domniemaną dyskryminację norweskich stoczni w związku z hiszpańskim systemem leasingu podatkowego komisarz Neelie Kroes poinformowała, że Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji: „zbadała już tę kwestię” i że na jej wniosek Hiszpania wydała publiczne oświadczenie w formie odpowiedzi organów podatkowych na pytanie skierowane przez podatnika (65) – interpretację podatkową – potwierdzające, że przedmiotowy środek nie był dostępny wyłącznie hiszpańskim stoczniom i mógł być również wykorzystywany do zakupu statków wyprodukowanych w innych państwach członkowskich. W piśmie tym stwierdzono, że z uwagi na to wyjaśnienie dalsze działania zostały uznane za zbędne.

| (105) | Według PYMAR w dniu 2 kwietnia 2009 r. norweski armator przekazał treść pisma komisarz Neelie Kroes hiszpańskiej stoczni, która była zaangażowana w operacje SLP. PYMAR również przekazał pismo z dnia 13 września 2012 r. sporządzone przez Gerencia del Sector de la Construcción Naval (66) (GNS), w którym potwierdzono, że w 2009 r. GNS znało treść pisma komisarz Neelie Kroes oraz przekazało je podmiotom biorącym udział w operacjach SLP oraz PYMAR podczas regularnych spotkań. |
| --- | --- |

(105)

Według PYMAR w dniu 2 kwietnia 2009 r. norweski armator przekazał treść pisma komisarz Neelie Kroes hiszpańskiej stoczni, która była zaangażowana w operacje SLP. PYMAR również przekazał pismo z dnia 13 września 2012 r. sporządzone przez Gerencia del Sector de la Construcción Naval (66) (GNS), w którym potwierdzono, że w 2009 r. GNS znało treść pisma komisarz Neelie Kroes oraz przekazało je podmiotom biorącym udział w operacjach SLP oraz PYMAR podczas regularnych spotkań.

4.9.2.7.   Okres, jaki upłynął od złożenia skargi do wszczęcia postępowania

| (106) | Według PYMAR dziewięć lat wyniósł okres między grudniem 2001 r., gdy Komisja dowiedziała się o omawianym systemie, rozpoczęciem obowiązywania systemu w 2002 r. (pięć lat od otrzymania przez Komisję pierwszych skarg w 2006 r.) a wszczęciem postępowania w czerwcu 2011 r. Okres, jaki upłynął bez działań ze strony Komisji, potwierdził przekonanie, że brakowało informacji, aby przyspieszyć postępowanie. |
| --- | --- |

(106)

Według PYMAR dziewięć lat wyniósł okres między grudniem 2001 r., gdy Komisja dowiedziała się o omawianym systemie, rozpoczęciem obowiązywania systemu w 2002 r. (pięć lat od otrzymania przez Komisję pierwszych skarg w 2006 r.) a wszczęciem postępowania w czerwcu 2011 r. Okres, jaki upłynął bez działań ze strony Komisji, potwierdził przekonanie, że brakowało informacji, aby przyspieszyć postępowanie.

4.9.2.8.   Staranny podmiot gospodarczy nie mógłby przewidzieć możliwego istnienia pomocy państwa w przypadku połączenia szeregu środków

| (107) | Według PYMAR i innych osób trzecich Komisja po raz pierwszy stwierdziła, że jednoczesne stosowanie szeregu środków stanowi pomoc państwa – coś, czego w zwykły sposób staranne podmioty nie mogłyby przewidzieć. |
| --- | --- |

(107)

Według PYMAR i innych osób trzecich Komisja po raz pierwszy stwierdziła, że jednoczesne stosowanie szeregu środków stanowi pomoc państwa – coś, czego w zwykły sposób staranne podmioty nie mogłyby przewidzieć.

4.9.2.9.   Stwierdzenia dotyczące metod stosowania amortyzacji zawarte w obwieszczeniu Komisji w sprawie opodatkowania działalności gospodarczej

| (108) | PYMAR twierdzi, że zgodnie z art. 13 obwieszczenia Komisji w sprawie opodatkowania działalności gospodarczej środki o charakterze czysto technicznym, na przykład zasady amortyzacji, nie stanowią pomocy państwa. Na tej podstawie podmioty gospodarcze słusznie uznały, że środek wcześniejszej amortyzacji nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(108)

PYMAR twierdzi, że zgodnie z art. 13 obwieszczenia Komisji w sprawie opodatkowania działalności gospodarczej środki o charakterze czysto technicznym, na przykład zasady amortyzacji, nie stanowią pomocy państwa. Na tej podstawie podmioty gospodarcze słusznie uznały, że środek wcześniejszej amortyzacji nie stanowi pomocy państwa.

4.9.3.   Konsekwencje odzyskania pomocy

| (109) | Od momentu, gdy Komisja dowiedziała się o istnieniu SLP, jej działania i również okres, jaki upłynął, wywołały uzasadnione oczekiwania, że nie istniała żadna pomoc i w rezultacie że pomoc przyznana na wcześniej przeprowadzone operacje nie zostanie odzyskana. W związku z tym Komisja powinna się wstrzymać od wydania nakazu odzyskania pomocy w odniesieniu do wszystkich operacji. |
| --- | --- |

(109)

Od momentu, gdy Komisja dowiedziała się o istnieniu SLP, jej działania i również okres, jaki upłynął, wywołały uzasadnione oczekiwania, że nie istniała żadna pomoc i w rezultacie że pomoc przyznana na wcześniej przeprowadzone operacje nie zostanie odzyskana. W związku z tym Komisja powinna się wstrzymać od wydania nakazu odzyskania pomocy w odniesieniu do wszystkich operacji.

| (110) | Pismo komisarz Neelie Kroes z 2009 r. również potwierdza, że Komisja przeanalizowała SLP. Wszystkie strony zaangażowane w operacje leasingu podatkowego (przedsiębiorstwa żeglugowe, HUIG, banki i pośrednicy itd.) mogły mieć uzasadnione oczekiwania, że Komisja wykryje każdą pomoc w ramach omawianego systemu i że, zważywszy na to, że nie zaplanowano dalszych dochodzeń, nie istnieje żadna pomoc. |
| --- | --- |

(110)

Pismo komisarz Neelie Kroes z 2009 r. również potwierdza, że Komisja przeanalizowała SLP. Wszystkie strony zaangażowane w operacje leasingu podatkowego (przedsiębiorstwa żeglugowe, HUIG, banki i pośrednicy itd.) mogły mieć uzasadnione oczekiwania, że Komisja wykryje każdą pomoc w ramach omawianego systemu i że, zważywszy na to, że nie zaplanowano dalszych dochodzeń, nie istnieje żadna pomoc.

| (111) | PYMAR odnosi się również do decyzji, w których Komisja uznała, że działania prowadzone przez instytucje UE (Trybunał Sprawiedliwości, Komisję itd.) mogły wywołać uzasadnione oczekiwania, że pomoc przyznana w przeszłości nie zostanie odzyskana, co uniemożliwiłoby Komisji żądanie odzyskania pomocy, w tym w sytuacji, gdy pomoc została przyznana przed działaniem, które dało podstawę do uzasadnionych oczekiwań. PYMAR odnosi się także do decyzji w sprawach dotyczących „wartości firmy” stosowanej w Hiszpanii, belgijskich centrów koordynacyjnych, rekompensaty podatku od energii stosowanej w Austrii oraz pomocy przyznanej dużym przedsiębiorstwom we Włoszech znajdującym się w trudnej sytuacji (67). |
| --- | --- |

(111)

PYMAR odnosi się również do decyzji, w których Komisja uznała, że działania prowadzone przez instytucje UE (Trybunał Sprawiedliwości, Komisję itd.) mogły wywołać uzasadnione oczekiwania, że pomoc przyznana w przeszłości nie zostanie odzyskana, co uniemożliwiłoby Komisji żądanie odzyskania pomocy, w tym w sytuacji, gdy pomoc została przyznana przed działaniem, które dało podstawę do uzasadnionych oczekiwań. PYMAR odnosi się także do decyzji w sprawach dotyczących „wartości firmy” stosowanej w Hiszpanii, belgijskich centrów koordynacyjnych, rekompensaty podatku od energii stosowanej w Austrii oraz pomocy przyznanej dużym przedsiębiorstwom we Włoszech znajdującym się w trudnej sytuacji (67).

4.9.4.   Klauzule umowne

| (112) | Władze hiszpańskie i PYMAR twierdzą, że każda pomoc na rzecz przedsiębiorstw żeglugowych lub HUIG i inwestorów, która została wykryta przez Komisję, w każdym razie wpłynęłaby na stocznie, które wystąpiłyby z żądaniem dokonania zwrotu na rzecz HUIG lub ich inwestorów, lub przedsiębiorstw inwestycyjnych na mocy stosunków umownych między różnymi uczestnikami operacji SLP. Według PYMAR niektóre klauzule zawarte w umowach faktycznie wymagają od stoczni rekompensaty na rzecz inwestorów i przedsiębiorstw żeglugowych, zwłaszcza w przypadku zmiany ustawodawstwa – w tym ustawodawstwa podatkowego – wpływającej na określoną operację. |
| --- | --- |

(112)

Władze hiszpańskie i PYMAR twierdzą, że każda pomoc na rzecz przedsiębiorstw żeglugowych lub HUIG i inwestorów, która została wykryta przez Komisję, w każdym razie wpłynęłaby na stocznie, które wystąpiłyby z żądaniem dokonania zwrotu na rzecz HUIG lub ich inwestorów, lub przedsiębiorstw inwestycyjnych na mocy stosunków umownych między różnymi uczestnikami operacji SLP. Według PYMAR niektóre klauzule zawarte w umowach faktycznie wymagają od stoczni rekompensaty na rzecz inwestorów i przedsiębiorstw żeglugowych, zwłaszcza w przypadku zmiany ustawodawstwa – w tym ustawodawstwa podatkowego – wpływającej na określoną operację.

5.   OCENA

5.1.   POSTĘPOWANIE

| (113) | Komisja uważa, że przeprowadzone postępowanie nie naruszyło prawa Hiszpanii do obrony ani prawa którejkolwiek z osób trzecich do bycia wysłuchaną. Przeciwnie, decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego stanowi wstępny krok formalny, który Komisja musi poczynić zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (68) (zwanym dalej „rozporządzeniem nr (WE) nr 659/1999”), jeżeli po przeprowadzeniu wstępnego badania ma wątpliwości do co zgodności środka pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym (art. 13 i art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr nr 659/1999). W istocie celem podjęcia decyzji o wszczęciu postępowania jest podsumowanie odpowiednich kwestii faktycznych i prawnych, dokonanie wstępnej oceny tego, czy dany środek stanowi pomoc państwa, określenie wątpliwości co do jego zgodności z rynkiem wewnętrznym oraz wezwanie zainteresowanego państwa członkowskiego i innych zainteresowanych stron do składania uwag (art. 6 rozporządzenia (WE) nr 659/1999). |
| --- | --- |

(113)

Komisja uważa, że przeprowadzone postępowanie nie naruszyło prawa Hiszpanii do obrony ani prawa którejkolwiek z osób trzecich do bycia wysłuchaną. Przeciwnie, decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego stanowi wstępny krok formalny, który Komisja musi poczynić zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (68) (zwanym dalej „rozporządzeniem nr (WE) nr 659/1999”), jeżeli po przeprowadzeniu wstępnego badania ma wątpliwości do co zgodności środka pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym (art. 13 i art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr nr 659/1999). W istocie celem podjęcia decyzji o wszczęciu postępowania jest podsumowanie odpowiednich kwestii faktycznych i prawnych, dokonanie wstępnej oceny tego, czy dany środek stanowi pomoc państwa, określenie wątpliwości co do jego zgodności z rynkiem wewnętrznym oraz wezwanie zainteresowanego państwa członkowskiego i innych zainteresowanych stron do składania uwag (art. 6 rozporządzenia (WE) nr 659/1999).

| (114) | Ponadto Komisja nie wszczęła formalnego postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do przyspieszonej amortyzacji przedmiotu leasingu (art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych), ponieważ stwierdziła, że jeżeli dany środek stanowi pomoc państwa, może być w każdym wypadku uznany za istniejącą pomoc. Nie wyraziła wątpliwości co do systemu podatku tonażowego, przynajmniej w zakresie, w jakim został zgłoszony Komisji oraz przez nią zatwierdzony (art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych), ponieważ środek ten został również uznany za istniejącą pomoc. W decyzji C(2011) 4494 final wymieniono i opisano tylko te dwa środki, ponieważ są ważnymi elementami systemu leasingu podatkowego oraz są powiązane ze środkami objętymi formalnym postępowaniem wyjaśniającym (art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych, a także art. 49 i art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, a także zastosowanie systemu podatku tonażowego do działalności niezwiązanej z transportem). |
| --- | --- |

(114)

Ponadto Komisja nie wszczęła formalnego postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do przyspieszonej amortyzacji przedmiotu leasingu (art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych), ponieważ stwierdziła, że jeżeli dany środek stanowi pomoc państwa, może być w każdym wypadku uznany za istniejącą pomoc. Nie wyraziła wątpliwości co do systemu podatku tonażowego, przynajmniej w zakresie, w jakim został zgłoszony Komisji oraz przez nią zatwierdzony (art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych), ponieważ środek ten został również uznany za istniejącą pomoc. W decyzji C(2011) 4494 final wymieniono i opisano tylko te dwa środki, ponieważ są ważnymi elementami systemu leasingu podatkowego oraz są powiązane ze środkami objętymi formalnym postępowaniem wyjaśniającym (art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych, a także art. 49 i art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, a także zastosowanie systemu podatku tonażowego do działalności niezwiązanej z transportem).

| (115) | Komisja uważa, że środki takie jak art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 i art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, a także zastosowanie systemu podatku tonażowego do działalności niezwiązanej z transportem można ująć oddzielnie w stosunku do innych środków wymienionych w poprzednim punkcie (tj. art. 115 ust. 6 oraz art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych) oraz że nie stanowią istniejącej pomocy zgodnie z art. 1 lit. b) rozporządzenia nr (WE) nr 659/1999, ponieważ zostały przedsięwzięte w 2002 i 2003 r. po wejściu Hiszpanii do UE i wprowadzone w życie bez wcześniejszego zatwierdzenia przez Komisję. Dlatego też w odniesieniu do tych środków Komisja słusznie przeprowadziła postępowanie mające zastosowanie do pomocy niezgodnej z prawem (art. 1 lit. f), art. 13 i art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr (WE) nr 659/1999). |
| --- | --- |

(115)

Komisja uważa, że środki takie jak art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 i art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, a także zastosowanie systemu podatku tonażowego do działalności niezwiązanej z transportem można ująć oddzielnie w stosunku do innych środków wymienionych w poprzednim punkcie (tj. art. 115 ust. 6 oraz art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych) oraz że nie stanowią istniejącej pomocy zgodnie z art. 1 lit. b) rozporządzenia nr (WE) nr 659/1999, ponieważ zostały przedsięwzięte w 2002 i 2003 r. po wejściu Hiszpanii do UE i wprowadzone w życie bez wcześniejszego zatwierdzenia przez Komisję. Dlatego też w odniesieniu do tych środków Komisja słusznie przeprowadziła postępowanie mające zastosowanie do pomocy niezgodnej z prawem (art. 1 lit. f), art. 13 i art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr (WE) nr 659/1999).

5.2.   OCENA CAŁEGO SYSTEMU LEASINGU PODATKOWEGO/OCENA POSZCZEGÓLNYCH ŚRODKÓW

| (116) | Argument mówiący, że system leasingu podatkowego obejmuje różne środki i nie wszystkie te środki są przewidziane w hiszpańskim ustawodawstwie podatkowym, jest niewystarczający, by Komisja miała odstąpić od opisania go i poddania ocenie jako systemu. Należy zauważyć, że, zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w decyzji C(2011) 4494 final, zdaniem Komisji różne środki podatkowe zastosowane w ramach operacji systemu leasingu podatkowego były ze sobą powiązane de iure i de facto. De iure, uznaniowe zastosowanie wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu (art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych) jest równoznaczne z wcześniejszym zastosowaniem przyspieszonej amortyzacji przedmiotu leasingu (art. 115 ust. 6 tej ustawy). Podobnie w art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych ustanawia się wyjątek od specjalnej procedury mającej zastosowanie w systemie podatku tonażowego. De iure, art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych dotyczy statków kwalifikujących się do objęcia systemem podatku tonażowego i umów leasingu zatwierdzonych przez organy podatkowe. De facto, organy podatkowe zatwierdzały umowy leasingu tylko w przypadku zezwoleń udzielonych na wcześniejszą amortyzację przedmiotu leasingu. De iure, wcześniejsza amortyzacja może mieć zastosowanie do szerokiego zakresu aktywów nabywanych możliwie na podstawie umowy leasingu. Warunki wcześniejszej amortyzacji są jednak przedmiotem interpretacji i de facto uznawano je za spełnione tylko w odniesieniu do statków kwalifikujących się do objęcia systemem podatku tonażowego i tylko w tym przypadku udzielano zezwoleń. |
| --- | --- |

(116)

Argument mówiący, że system leasingu podatkowego obejmuje różne środki i nie wszystkie te środki są przewidziane w hiszpańskim ustawodawstwie podatkowym, jest niewystarczający, by Komisja miała odstąpić od opisania go i poddania ocenie jako systemu. Należy zauważyć, że, zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w decyzji C(2011) 4494 final, zdaniem Komisji różne środki podatkowe zastosowane w ramach operacji systemu leasingu podatkowego były ze sobą powiązane de iure i de facto. De iure, uznaniowe zastosowanie wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu (art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych) jest równoznaczne z wcześniejszym zastosowaniem przyspieszonej amortyzacji przedmiotu leasingu (art. 115 ust. 6 tej ustawy). Podobnie w art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych ustanawia się wyjątek od specjalnej procedury mającej zastosowanie w systemie podatku tonażowego. De iure, art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych dotyczy statków kwalifikujących się do objęcia systemem podatku tonażowego i umów leasingu zatwierdzonych przez organy podatkowe. De facto, organy podatkowe zatwierdzały umowy leasingu tylko w przypadku zezwoleń udzielonych na wcześniejszą amortyzację przedmiotu leasingu. De iure, wcześniejsza amortyzacja może mieć zastosowanie do szerokiego zakresu aktywów nabywanych możliwie na podstawie umowy leasingu. Warunki wcześniejszej amortyzacji są jednak przedmiotem interpretacji i de facto uznawano je za spełnione tylko w odniesieniu do statków kwalifikujących się do objęcia systemem podatku tonażowego i tylko w tym przypadku udzielano zezwoleń.

| (117) | Ponadto Komisja zauważa, że dwa z trzech głównych środków przewidzianych w ramach systemu leasingu podatkowego (uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji i przepisy dotyczące kwalifikowalności do objęcia systemem podatku tonażowego) weszły w życie tego samego dnia (1 stycznia 2002 r.) i na mocy tej samej ustawy. |
| --- | --- |

(117)

Ponadto Komisja zauważa, że dwa z trzech głównych środków przewidzianych w ramach systemu leasingu podatkowego (uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji i przepisy dotyczące kwalifikowalności do objęcia systemem podatku tonażowego) weszły w życie tego samego dnia (1 stycznia 2002 r.) i na mocy tej samej ustawy.

| (118) | Odnosząc się do zasady uzasadnionego oczekiwania i równego traktowania, Komisja zauważa również, że te same osoby trzecie, które zakwestionowały ogólne podejście Komisji, uznają system leasingu podatkowego za bardzo podobny do francuskiego systemu podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych. Ponieważ wszystkie elementy francuskiego środka zostały ujęte w jednym akcie prawnym, konieczne było przeprowadzenie ogólnej oceny. W związku z tym ujęcie różnych elementów systemu leasingu podatkowego w różnych aktach prawnych, które de facto są ze sobą powiązane, nie uzasadnia samo w sobie zastosowania innego podejścia. |
| --- | --- |

(118)

Odnosząc się do zasady uzasadnionego oczekiwania i równego traktowania, Komisja zauważa również, że te same osoby trzecie, które zakwestionowały ogólne podejście Komisji, uznają system leasingu podatkowego za bardzo podobny do francuskiego systemu podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych. Ponieważ wszystkie elementy francuskiego środka zostały ujęte w jednym akcie prawnym, konieczne było przeprowadzenie ogólnej oceny. W związku z tym ujęcie różnych elementów systemu leasingu podatkowego w różnych aktach prawnych, które de facto są ze sobą powiązane, nie uzasadnia samo w sobie zastosowania innego podejścia.

| (119) | Z powyższych względów Komisja uznaje za konieczne opisanie hiszpańskiego systemu leasingu podatkowego jako systemu powiązanych środków podatkowych oraz przeprowadzenie oceny ich skutków w ich wzajemnym kontekście, przy szczególnym uwzględnieniu faktycznych stosunków ustanowionych bądź zatwierdzonych przez państwo. |
| --- | --- |

(119)

Z powyższych względów Komisja uznaje za konieczne opisanie hiszpańskiego systemu leasingu podatkowego jako systemu powiązanych środków podatkowych oraz przeprowadzenie oceny ich skutków w ich wzajemnym kontekście, przy szczególnym uwzględnieniu faktycznych stosunków ustanowionych bądź zatwierdzonych przez państwo.

| (120) | Komisja nie opiera się zresztą wyłącznie na ogólnym podejściu. Jednocześnie z zastosowaniem tego podejścia Komisja dokonała również analizy poszczególnych środków wchodzących w skład systemu leasingu podatkowego. Komisja uważa, że te dwa podejścia są komplementarne i umożliwiają sformułowanie spójnych wniosków. Ocena poszczególnych środków jest niezbędna, aby ustalić, jaka część korzyści gospodarczych generowanych w ramach systemu leasingu podatkowego wynika ze środków ogólnych, a jaka – ze środków selektywnych. Przeprowadzając ocenę poszczególnych środków, Komisja może również określić, w stosownych przypadkach, jaka część pomocy jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, a jaką część należy odzyskać. |
| --- | --- |

(120)

Komisja nie opiera się zresztą wyłącznie na ogólnym podejściu. Jednocześnie z zastosowaniem tego podejścia Komisja dokonała również analizy poszczególnych środków wchodzących w skład systemu leasingu podatkowego. Komisja uważa, że te dwa podejścia są komplementarne i umożliwiają sformułowanie spójnych wniosków. Ocena poszczególnych środków jest niezbędna, aby ustalić, jaka część korzyści gospodarczych generowanych w ramach systemu leasingu podatkowego wynika ze środków ogólnych, a jaka – ze środków selektywnych. Przeprowadzając ocenę poszczególnych środków, Komisja może również określić, w stosownych przypadkach, jaka część pomocy jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, a jaką część należy odzyskać.

| (121) | Powyższe dwojakie podejście, przyjęte już w decyzji C(2011) 4494 final, umożliwia Komisji określenie systemu odniesienia dla poszczególnych środków oraz dla całego systemu leasingu podatkowego, aby wyodrębnić korzyści selektywne stanowiące pomoc państwa. Scenariuszem alternatywnym dla każdej operacji systemu leasingu podatkowego, na podstawie którego zostanie przeanalizowane istnienie pomocy, jest operacja przeprowadzana na mocy takich samych postanowień umownych, ale bez środków określonych jako pomoc państwa. W tym przypadku alternatywna operacja przeprowadzona w oparciu o faktyczne odmienne warunki – umowne i finansowe – nie stanowiłaby odpowiedniego scenariusza alternatywnego. |
| --- | --- |

(121)

Powyższe dwojakie podejście, przyjęte już w decyzji C(2011) 4494 final, umożliwia Komisji określenie systemu odniesienia dla poszczególnych środków oraz dla całego systemu leasingu podatkowego, aby wyodrębnić korzyści selektywne stanowiące pomoc państwa. Scenariuszem alternatywnym dla każdej operacji systemu leasingu podatkowego, na podstawie którego zostanie przeanalizowane istnienie pomocy, jest operacja przeprowadzana na mocy takich samych postanowień umownych, ale bez środków określonych jako pomoc państwa. W tym przypadku alternatywna operacja przeprowadzona w oparciu o faktyczne odmienne warunki – umowne i finansowe – nie stanowiłaby odpowiedniego scenariusza alternatywnego.

| (122) | Podmioty gospodarcze mają prawo do opracowywania ich operacji finansowania aktywów według własnego uznania oraz do stosowania do tego celu najodpowiedniejszych ich zdaniem ogólnych środków podatkowych. Ponieważ jednak operacje te obejmują stosowanie selektywnych środków podatkowych, które podlegają kontroli z zakresu pomocy państwa, przedsiębiorstwa uczestniczące w danych transakcjach są potencjalnymi beneficjentami tej pomocy. Z jednej strony, określenie niektórych sektorów lub kategorii przedsiębiorstw jako potencjalnych beneficjentów nie wskazuje na to, że system leasingu podatkowego jest środkiem ogólnym (69). Z drugiej strony, stosowanie systemu na potrzeby finansowania kupna, czarteru bez załogi i odsprzedaży statków morskich może być postrzegane jako wyraźny dowód selektywnego charakteru środka z sektorowego punktu widzenia. |
| --- | --- |

(122)

Podmioty gospodarcze mają prawo do opracowywania ich operacji finansowania aktywów według własnego uznania oraz do stosowania do tego celu najodpowiedniejszych ich zdaniem ogólnych środków podatkowych. Ponieważ jednak operacje te obejmują stosowanie selektywnych środków podatkowych, które podlegają kontroli z zakresu pomocy państwa, przedsiębiorstwa uczestniczące w danych transakcjach są potencjalnymi beneficjentami tej pomocy. Z jednej strony, określenie niektórych sektorów lub kategorii przedsiębiorstw jako potencjalnych beneficjentów nie wskazuje na to, że system leasingu podatkowego jest środkiem ogólnym (69). Z drugiej strony, stosowanie systemu na potrzeby finansowania kupna, czarteru bez załogi i odsprzedaży statków morskich może być postrzegane jako wyraźny dowód selektywnego charakteru środka z sektorowego punktu widzenia.

5.3.   ISTNIENIE POMOCY W ROZUMIENIU ART. 107 UST. 1 TFUE

| (123) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. |
| --- | --- |

(123)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.

| (124) | Zasady pomocy państwa mają zastosowanie tylko do pomocy udzielonej przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą. Ponadto kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE są kumulatywne. Dlatego też środki będące przedmiotem oceny stanowią pomoc państwa w rozumieniu Traktatu, jeżeli spełnione są wszystkie powyższe warunki. Zasadniczo wsparcie finansowe powinno:






  — | być przyznane przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych, |
| --- | --- | --- |

(124)

Zasady pomocy państwa mają zastosowanie tylko do pomocy udzielonej przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą. Ponadto kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE są kumulatywne. Dlatego też środki będące przedmiotem oceny stanowią pomoc państwa w rozumieniu Traktatu, jeżeli spełnione są wszystkie powyższe warunki. Zasadniczo wsparcie finansowe powinno:

—

być przyznane przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych,

| — | sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, |
| --- | --- |

—

sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów,

| — | zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem, oraz |
| --- | --- |

—

zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem, oraz

| — | wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

—

wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (125) | Komisja przeprowadziła ocenę na dwóch różnych poziomach:






  — | na poziomie zastosowanych poszczególnych środków, na którym Komisja analizuje, czy poszczególne środki stanowią pomoc państwa niezależnie od ich zastosowania w ramach systemu leasingu podatkowego, |
| --- | --- | --- |

(125)

Komisja przeprowadziła ocenę na dwóch różnych poziomach:

—

na poziomie zastosowanych poszczególnych środków, na którym Komisja analizuje, czy poszczególne środki stanowią pomoc państwa niezależnie od ich zastosowania w ramach systemu leasingu podatkowego,

| — | na poziomie całego systemu leasingu podatkowego: jak już stwierdzono, system leasingu podatkowego funkcjonuje w oparciu o kombinację danych środków, które są wzajemnie powiązane de iure i de facto. |
| --- | --- |

—

na poziomie całego systemu leasingu podatkowego: jak już stwierdzono, system leasingu podatkowego funkcjonuje w oparciu o kombinację danych środków, które są wzajemnie powiązane de iure i de facto.

5.3.1.   Przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 107 TFUE

| (126) | Komisja uznaje, że wszystkie strony biorące udział w operacjach w ramach systemu leasingu podatkowego są przedsiębiorstwami w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE – co nie zostało zakwestionowane przez Hiszpanię (70) ani żadną z osób trzecich – ponieważ ich działalność polega na oferowaniu towarów i usług na rynku (71). Dokładniej, stocznie oferują nowo wybudowane statki lub usługi budowlane, naprawcze i remontowe; przedsiębiorstwa leasingowe oferują instrumenty finansowania; ugrupowania interesów gospodarczych zajmują się czarterem i sprzedażą statków; inwestorzy oferują towary i usługi na wielu różnych rynkach, chyba że są osobami fizycznymi nieprowadzącymi żadnej działalności gospodarczej – w tym przypadku nie obejmuje ich zakres niniejszej decyzji; przedsiębiorstwa żeglugowe świadczą usługi z zakresu transportu morskiego; banki organizujące świadczą usługi z zakresu pośrednictwa i finansowania, a inni pośrednicy – usługi z zakresu pośrednictwa i doradztwa. |
| --- | --- |

(126)

Komisja uznaje, że wszystkie strony biorące udział w operacjach w ramach systemu leasingu podatkowego są przedsiębiorstwami w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE – co nie zostało zakwestionowane przez Hiszpanię (70) ani żadną z osób trzecich – ponieważ ich działalność polega na oferowaniu towarów i usług na rynku (71). Dokładniej, stocznie oferują nowo wybudowane statki lub usługi budowlane, naprawcze i remontowe; przedsiębiorstwa leasingowe oferują instrumenty finansowania; ugrupowania interesów gospodarczych zajmują się czarterem i sprzedażą statków; inwestorzy oferują towary i usługi na wielu różnych rynkach, chyba że są osobami fizycznymi nieprowadzącymi żadnej działalności gospodarczej – w tym przypadku nie obejmuje ich zakres niniejszej decyzji; przedsiębiorstwa żeglugowe świadczą usługi z zakresu transportu morskiego; banki organizujące świadczą usługi z zakresu pośrednictwa i finansowania, a inni pośrednicy – usługi z zakresu pośrednictwa i doradztwa.

5.3.2.   Istnienie selektywnej korzyści

| (127) | Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem art. 107 ust. 1 Traktatu „wymaga ustalenia, czy w ramach danego systemu prawnego przepis krajowy jest w stanie sprzyjać »niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów« w porównaniu do innych, które znajdują się, w świetle celu tego systemu, w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej. Odpowiedź twierdząca oznacza, że dany przepis spełnia przesłankę selektywności” (72). |
| --- | --- |

(127)

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem art. 107 ust. 1 Traktatu „wymaga ustalenia, czy w ramach danego systemu prawnego przepis krajowy jest w stanie sprzyjać »niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów« w porównaniu do innych, które znajdują się, w świetle celu tego systemu, w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej. Odpowiedź twierdząca oznacza, że dany przepis spełnia przesłankę selektywności” (72).

5.3.2.1.   Przyspieszona amortyzacja (art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych) – środek 1

| (128) | W decyzji C(2011) 4494 final Komisja stwierdziła, że jeżeli środek stanowi pomoc państwa, jest on istniejącą pomocą, i nie przeprowadziła oceny. W wyniku formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja stwierdziła obecnie, że dany środek, przeanalizowany odrębnie, nie stanowi pomocy państwa, ponieważ nie sprzyja tylko niektórym przedsiębiorstwom ani produkcji tylko niektórych towarów. Komisja zauważa, że środek ma zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw opodatkowanych podatkiem dochodowym w Hiszpanii, bez żadnych ograniczeń co do sektora ich działalności, miejsca prowadzenia działalności, wielkości, statusu prawnego lub lokalizacji aktywów. Ma również zastosowanie, bez wyjątku, do wszystkich towarów podlegających amortyzacji. |
| --- | --- |

(128)

W decyzji C(2011) 4494 final Komisja stwierdziła, że jeżeli środek stanowi pomoc państwa, jest on istniejącą pomocą, i nie przeprowadziła oceny. W wyniku formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja stwierdziła obecnie, że dany środek, przeanalizowany odrębnie, nie stanowi pomocy państwa, ponieważ nie sprzyja tylko niektórym przedsiębiorstwom ani produkcji tylko niektórych towarów. Komisja zauważa, że środek ma zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw opodatkowanych podatkiem dochodowym w Hiszpanii, bez żadnych ograniczeń co do sektora ich działalności, miejsca prowadzenia działalności, wielkości, statusu prawnego lub lokalizacji aktywów. Ma również zastosowanie, bez wyjątku, do wszystkich towarów podlegających amortyzacji.

| (129) | Ponadto ograniczenie przedmiotu leasingu nie stanowi elementu selektywności, ponieważ zakup dowolnych aktywów może być finansowany w drodze umów leasingu finansowego, które są ogólnie dostępne dla przedsiębiorstw ze wszystkich sektorów i każdej wielkości. Nie występują żadne przesłanki wskazujące na to, że beneficjenci środka są de facto skupieni w niektórych sektorach lub zajmują się głównie niektórymi rodzajami produkcji. Przedstawione przez Hiszpanię dane statystyczne dotyczące korzystania z art. 115 ustawy o podatku od osób prawnych przez hiszpańskich podatników (zob. wykresy poniżej) potwierdzają, że z leasingu finansowego korzystają przedsiębiorstwa o szerokim zakresie przychodów podlegających opodatkowaniu (45 % podmiotów deklarujących korzystanie z art. 115 zarabia mniej niż 1 mln EUR, a 70 % – mniej niż 3 mln EUR) (zob. diagram po lewej stronie). Całkowita kwota korzyści podatkowej, jaka może wynikać z odliczenia kosztów dodatkowych (73), zgodnie z art. 115 ustawy o podatku od osób prawnych, również zmienia się w zależności od przychodu podatników (zob. diagram po prawej stronie). | |
| --- | --- | --- |

(129)

Ponadto ograniczenie przedmiotu leasingu nie stanowi elementu selektywności, ponieważ zakup dowolnych aktywów może być finansowany w drodze umów leasingu finansowego, które są ogólnie dostępne dla przedsiębiorstw ze wszystkich sektorów i każdej wielkości. Nie występują żadne przesłanki wskazujące na to, że beneficjenci środka są de facto skupieni w niektórych sektorach lub zajmują się głównie niektórymi rodzajami produkcji. Przedstawione przez Hiszpanię dane statystyczne dotyczące korzystania z art. 115 ustawy o podatku od osób prawnych przez hiszpańskich podatników (zob. wykresy poniżej) potwierdzają, że z leasingu finansowego korzystają przedsiębiorstwa o szerokim zakresie przychodów podlegających opodatkowaniu (45 % podmiotów deklarujących korzystanie z art. 115 zarabia mniej niż 1 mln EUR, a 70 % – mniej niż 3 mln EUR) (zob. diagram po lewej stronie). Całkowita kwota korzyści podatkowej, jaka może wynikać z odliczenia kosztów dodatkowych (73), zgodnie z art. 115 ustawy o podatku od osób prawnych, również zmienia się w zależności od przychodu podatników (zob. diagram po prawej stronie).

Image

Image

Źródło: Ministerstwo Gospodarki i Finansów

| (130) | Władze hiszpańskie potwierdziły również, że umowy leasingu oraz art. 115 ustawy o podatku od osób prawnych można stosować w odniesieniu do aktywów wybudowanych w innych państwach członkowskich (lub pochodzących z tych państw). Wreszcie, Komisja zauważa, że warunki stosowania art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych są jasne, obiektywne i neutralne oraz że jego stosowanie nie wymaga uzyskania żadnego wcześniejszego zezwolenia. W konsekwencji organy podatkowe nie są uprawnione do uznaniowego zatwierdzania lub odrzucania przedmiotowego środka (74). |
| --- | --- |

(130)

Władze hiszpańskie potwierdziły również, że umowy leasingu oraz art. 115 ustawy o podatku od osób prawnych można stosować w odniesieniu do aktywów wybudowanych w innych państwach członkowskich (lub pochodzących z tych państw). Wreszcie, Komisja zauważa, że warunki stosowania art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych są jasne, obiektywne i neutralne oraz że jego stosowanie nie wymaga uzyskania żadnego wcześniejszego zezwolenia. W konsekwencji organy podatkowe nie są uprawnione do uznaniowego zatwierdzania lub odrzucania przedmiotowego środka (74).

| (131) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że przyspieszona amortyzacja przedmiotu leasingu (art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych) sama w sobie nie przynosi ugrupowaniom interesów gospodarczych selektywnej korzyści w ramach operacji systemu leasingu podatkowego. |
| --- | --- |

(131)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że przyspieszona amortyzacja przedmiotu leasingu (art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych) sama w sobie nie przynosi ugrupowaniom interesów gospodarczych selektywnej korzyści w ramach operacji systemu leasingu podatkowego.

5.3.2.2.   Uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji (art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych) – środek 2

| (132) | W przepisach dotyczących amortyzacji zawartych w hiszpańskim ustawodawstwie podatkowym (art. 11 ustawy o podatku od osób prawnych) ogólnie stwierdza się, że koszt składnika aktywów należy rozłożyć na okres jego ekonomicznej użyteczności, tj. począwszy od momentu, w którym zaczyna być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych w przypadku przyspieszonej amortyzacji przedmiotu leasingu należy uwzględnić datę, od której składnik aktywów stał się operacyjny. Artykuł 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych zapewnia korzyść gospodarczą, ponieważ umożliwia zastosowanie przyspieszonej amortyzacji, zanim składnik aktywów zacznie być wykorzystywany. |
| --- | --- |

(132)

W przepisach dotyczących amortyzacji zawartych w hiszpańskim ustawodawstwie podatkowym (art. 11 ustawy o podatku od osób prawnych) ogólnie stwierdza się, że koszt składnika aktywów należy rozłożyć na okres jego ekonomicznej użyteczności, tj. począwszy od momentu, w którym zaczyna być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 115 ust. 6 ustawy o podatku od osób prawnych w przypadku przyspieszonej amortyzacji przedmiotu leasingu należy uwzględnić datę, od której składnik aktywów stał się operacyjny. Artykuł 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych zapewnia korzyść gospodarczą, ponieważ umożliwia zastosowanie przyspieszonej amortyzacji, zanim składnik aktywów zacznie być wykorzystywany.

| (133) | Możliwość ta stanowi wyjątek od ogólnej zasady określonej w art. 115 ust. 6 i podlega uznaniowemu zatwierdzeniu przez władze hiszpańskie. Środek wydaje się zatem na pierwszy rzut oka selektywny. Wbrew temu, co utrzymuje Hiszpania i niektóre osoby trzecie, kryteria dotyczące udzielenia zezwolenia są niejasne i nieobiektywne, a nawet gdyby były jasne i obiektywne, nie stanowiłoby to wystarczającego powodu wykluczenia ich selektywnego charakteru (75). Komisja zauważa, że kryteria określone w art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych są niejasne i wymagają interpretacji przez organy podatkowe, które nie opublikowały żadnych przepisów administracyjnych ani wyjaśnień w tym zakresie. Uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji na podstawie nieprecyzyjnych kryteriów wprowadza element selektywności do systemu leasingu podatkowego, nawet jeżeli swoboda decyzyjna nie jest wykorzystywana w sposób arbitralny (76). Ponadto Komisja zauważa, że Hiszpania nie wyjaśniła w przekonujący sposób, dlaczego spełnienie wszystkich warunków, wymagane w art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych i art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, jest konieczne, by uniknąć nadużyć. Na przykład konieczne jest wykazanie konkretnych elementów charakteryzujących wykorzystywanie składnika aktywów (77) do celów działalności gospodarczej, jak również brak wpływu na podstawę opodatkowania wynikającą z wykorzystywania składnika aktywów lub przeniesienia własności (78). Nie przedstawiono żadnego uzasadnienia tych ograniczeń, które wprowadzają dodatkowe elementy selektywności. Poza tym Hiszpania nie wykazała, dlaczego konieczne jest wcześniejsze zezwolenie. Zapewnienie warunków rzeczywiście umożliwiających przeprowadzanie operacji leasingowej wydaje się na przykład tak samo ważne dla umożliwienia normalnego odliczenia kosztów leasingu lub amortyzacji składnika aktywów i dla stosowania przyspieszonej amortyzacji, jak i dla wcześniejszego stosowania tej amortyzacji. Pierwsze z wymienionych środków nie wymagają jednak wcześniejszego zatwierdzenia i wydaje się wystarczająca weryfikacja ex post jasnych i obiektywnych kryteriów mających zastosowanie do wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu, która jest przeprowadzana w tym przypadku. |
| --- | --- |

(133)

Możliwość ta stanowi wyjątek od ogólnej zasady określonej w art. 115 ust. 6 i podlega uznaniowemu zatwierdzeniu przez władze hiszpańskie. Środek wydaje się zatem na pierwszy rzut oka selektywny. Wbrew temu, co utrzymuje Hiszpania i niektóre osoby trzecie, kryteria dotyczące udzielenia zezwolenia są niejasne i nieobiektywne, a nawet gdyby były jasne i obiektywne, nie stanowiłoby to wystarczającego powodu wykluczenia ich selektywnego charakteru (75). Komisja zauważa, że kryteria określone w art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych są niejasne i wymagają interpretacji przez organy podatkowe, które nie opublikowały żadnych przepisów administracyjnych ani wyjaśnień w tym zakresie. Uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji na podstawie nieprecyzyjnych kryteriów wprowadza element selektywności do systemu leasingu podatkowego, nawet jeżeli swoboda decyzyjna nie jest wykorzystywana w sposób arbitralny (76). Ponadto Komisja zauważa, że Hiszpania nie wyjaśniła w przekonujący sposób, dlaczego spełnienie wszystkich warunków, wymagane w art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych i art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, jest konieczne, by uniknąć nadużyć. Na przykład konieczne jest wykazanie konkretnych elementów charakteryzujących wykorzystywanie składnika aktywów (77) do celów działalności gospodarczej, jak również brak wpływu na podstawę opodatkowania wynikającą z wykorzystywania składnika aktywów lub przeniesienia własności (78). Nie przedstawiono żadnego uzasadnienia tych ograniczeń, które wprowadzają dodatkowe elementy selektywności. Poza tym Hiszpania nie wykazała, dlaczego konieczne jest wcześniejsze zezwolenie. Zapewnienie warunków rzeczywiście umożliwiających przeprowadzanie operacji leasingowej wydaje się na przykład tak samo ważne dla umożliwienia normalnego odliczenia kosztów leasingu lub amortyzacji składnika aktywów i dla stosowania przyspieszonej amortyzacji, jak i dla wcześniejszego stosowania tej amortyzacji. Pierwsze z wymienionych środków nie wymagają jednak wcześniejszego zatwierdzenia i wydaje się wystarczająca weryfikacja ex post jasnych i obiektywnych kryteriów mających zastosowanie do wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu, która jest przeprowadzana w tym przypadku.

| (134) | W decyzji C(2011) 4494 final Komisja stwierdza, że władze hiszpańskie potwierdziły podczas spotkania, że, na podstawie wydanych zezwoleń, warunki określone w art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych uznawano za spełnione tylko w przypadkach nabycia statków przeniesionych ze zwykłego systemu opodatkowania osób prawnych do systemu podatku tonażowego (79) oraz późniejszego przeniesienia własności statku na przedsiębiorstwo żeglugowe poprzez realizację opcji w ramach czarteru bez załogi. Hiszpania zaprzeczyła (80), jakoby miała dokonać takiego stwierdzenia, ale uznała, że wystąpiły trudności z interpretacją (81). Komisja zauważa, że nie przedstawiono żadnego dowodu wykazującego, że udzielono zezwoleń na zastosowanie wcześniejszej amortyzacji w innych okolicznościach (82). |
| --- | --- |

(134)

W decyzji C(2011) 4494 final Komisja stwierdza, że władze hiszpańskie potwierdziły podczas spotkania, że, na podstawie wydanych zezwoleń, warunki określone w art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych uznawano za spełnione tylko w przypadkach nabycia statków przeniesionych ze zwykłego systemu opodatkowania osób prawnych do systemu podatku tonażowego (79) oraz późniejszego przeniesienia własności statku na przedsiębiorstwo żeglugowe poprzez realizację opcji w ramach czarteru bez załogi. Hiszpania zaprzeczyła (80), jakoby miała dokonać takiego stwierdzenia, ale uznała, że wystąpiły trudności z interpretacją (81). Komisja zauważa, że nie przedstawiono żadnego dowodu wykazującego, że udzielono zezwoleń na zastosowanie wcześniejszej amortyzacji w innych okolicznościach (82).

| (135) | Z przykładów przedstawionych przez władze hiszpańskie wynika, że wnioski o zastosowanie wcześniejszej amortyzacji wystosowane przez ugrupowania interesów gospodarczych do organów podatkowych zawierają szczegółowy opis całej organizacji systemu leasingu podatkowego, a także wszystkie istotne umowy (w szczególności umowę o budowę statku, umowę leasingu, umowę czarteru bez załogi, umowy opcji, umowę przejęcia i zwolnienia z długu). Według władz hiszpańskich elementy te są konieczne do sprawdzenia zgodności z warunkami określonymi w art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych. |
| --- | --- |

(135)

Z przykładów przedstawionych przez władze hiszpańskie wynika, że wnioski o zastosowanie wcześniejszej amortyzacji wystosowane przez ugrupowania interesów gospodarczych do organów podatkowych zawierają szczegółowy opis całej organizacji systemu leasingu podatkowego, a także wszystkie istotne umowy (w szczególności umowę o budowę statku, umowę leasingu, umowę czarteru bez załogi, umowy opcji, umowę przejęcia i zwolnienia z długu). Według władz hiszpańskich elementy te są konieczne do sprawdzenia zgodności z warunkami określonymi w art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych.

| (136) | Komisja zauważa jednak, że w ramach procedury określonej w rozporządzeniach wykonawczych (83) przyznaje się organom podatkowym znaczną swobodę decyzyjną w zakresie interpretacji wymogów prawnych oraz fakultatywnego określania dodatkowych warunków. W szczególności organy mają prawo zażądać wszelkich dodatkowych informacji, które uznają za istotne na potrzeby oceny (84). W związku z tym Komisja zauważa również, że w niektórych z przedstawionych przykładów wnioski złożone przez wnioskodawców zawierały dodatkowe załączniki, które nie są konieczne do wykazania zgodności z warunkami określonymi w art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych: 1) szczegółowe obliczenia całkowitych korzyści podatkowych oraz opis sposobu ich podziału między przedsiębiorstwo żeglugowe, z jednej strony, i ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów, z drugiej strony, a także 2) oświadczenie stoczni zawierające wykaz oczekiwanych gospodarczych i społecznych korzyści wynikających z umowy o budowę statku. Jak wynika z niektórych skarg, organy podatkowe wymagają tych dokumentów w ramach procedury wydawania zezwoleń. Według Hiszpanii powyższe informacje zostały przedstawione z inicjatywy wnioskodawców (ugrupowania interesów gospodarczych). Z dokumentów tych wynika w szczególności, że uwzględnia się znaczenie umowy o budowę statku dla hiszpańskiej gospodarki, jak również całkowitą korzyść podatkową wynikającą z operacji systemu leasingu podatkowego. |
| --- | --- |

(136)

Komisja zauważa jednak, że w ramach procedury określonej w rozporządzeniach wykonawczych (83) przyznaje się organom podatkowym znaczną swobodę decyzyjną w zakresie interpretacji wymogów prawnych oraz fakultatywnego określania dodatkowych warunków. W szczególności organy mają prawo zażądać wszelkich dodatkowych informacji, które uznają za istotne na potrzeby oceny (84). W związku z tym Komisja zauważa również, że w niektórych z przedstawionych przykładów wnioski złożone przez wnioskodawców zawierały dodatkowe załączniki, które nie są konieczne do wykazania zgodności z warunkami określonymi w art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych: 1) szczegółowe obliczenia całkowitych korzyści podatkowych oraz opis sposobu ich podziału między przedsiębiorstwo żeglugowe, z jednej strony, i ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów, z drugiej strony, a także 2) oświadczenie stoczni zawierające wykaz oczekiwanych gospodarczych i społecznych korzyści wynikających z umowy o budowę statku. Jak wynika z niektórych skarg, organy podatkowe wymagają tych dokumentów w ramach procedury wydawania zezwoleń. Według Hiszpanii powyższe informacje zostały przedstawione z inicjatywy wnioskodawców (ugrupowania interesów gospodarczych). Z dokumentów tych wynika w szczególności, że uwzględnia się znaczenie umowy o budowę statku dla hiszpańskiej gospodarki, jak również całkowitą korzyść podatkową wynikającą z operacji systemu leasingu podatkowego.

| (137) | Komisja podsumowując stwierdza, że obowiązkowa wcześniejsza procedura udzielania zezwoleń, konieczna interpretacja niejasnych warunków określonych w art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, a także możliwość zażądania przez organy podatkowe wszelkich dodatkowych dokumentów lub informacji stanowią wyraźny dowód na to, że administracja podatkowa korzysta ze swobody decyzyjnej o szerokim zakresie w ramach wykonywania swoich zadań związanych z zatwierdzaniem operacji systemu leasingu podatkowego. |
| --- | --- |

(137)

Komisja podsumowując stwierdza, że obowiązkowa wcześniejsza procedura udzielania zezwoleń, konieczna interpretacja niejasnych warunków określonych w art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz w art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, a także możliwość zażądania przez organy podatkowe wszelkich dodatkowych dokumentów lub informacji stanowią wyraźny dowód na to, że administracja podatkowa korzysta ze swobody decyzyjnej o szerokim zakresie w ramach wykonywania swoich zadań związanych z zatwierdzaniem operacji systemu leasingu podatkowego.

| (138) | Jak wspomniano w obwieszczeniu Komisji w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej (zwanym dalej „obwieszczeniem w sprawie pomocy podatkowej”) (85), Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznaje, że traktowanie podmiotów gospodarczych w sposób uznaniowy może oznaczać, że indywidualne zastosowanie ogólnych środków przyjmuje cechy środków selektywnych, w szczególności gdy korzystanie z uznaniowej władzy wykracza poza proste zarządzanie dochodami podatkowymi na podstawie obiektywnych kryteriów (86)
   (87). |
| --- | --- |

(138)

Jak wspomniano w obwieszczeniu Komisji w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej (zwanym dalej „obwieszczeniem w sprawie pomocy podatkowej”) (85), Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznaje, że traktowanie podmiotów gospodarczych w sposób uznaniowy może oznaczać, że indywidualne zastosowanie ogólnych środków przyjmuje cechy środków selektywnych, w szczególności gdy korzystanie z uznaniowej władzy wykracza poza proste zarządzanie dochodami podatkowymi na podstawie obiektywnych kryteriów (86)
   (87).

| (139) | Komisja uznaje zatem, że uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu, zgodnie z art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, zapewnia selektywną korzyść ugrupowaniom interesów gospodarczych uczestniczącym w operacjach systemu leasingu podatkowego i ich inwestorom. |
| --- | --- |

(139)

Komisja uznaje zatem, że uznaniowe stosowanie wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu, zgodnie z art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, zapewnia selektywną korzyść ugrupowaniom interesów gospodarczych uczestniczącym w operacjach systemu leasingu podatkowego i ich inwestorom.

5.3.2.3.   Przejrzystość podatkowa ugrupowań interesów gospodarczych (art. 48 ustawy o podatku od osób prawnych) – środek 3

| (140) | Komisja uznaje, że status przejrzystości podatkowej ugrupowań interesów gospodarczych określony w art. 48 i 49 ustawy o podatku od osób prawnych umożliwia jedynie różnym podmiotom udział w dowolnych inwestycjach i ich finansowanie lub prowadzenie dowolnej działalności gospodarczej. W konsekwencji środek ten nie przynosi żadnej selektywnej korzyści ugrupowaniom interesów gospodarczych ani ich członkom. |
| --- | --- |

(140)

Komisja uznaje, że status przejrzystości podatkowej ugrupowań interesów gospodarczych określony w art. 48 i 49 ustawy o podatku od osób prawnych umożliwia jedynie różnym podmiotom udział w dowolnych inwestycjach i ich finansowanie lub prowadzenie dowolnej działalności gospodarczej. W konsekwencji środek ten nie przynosi żadnej selektywnej korzyści ugrupowaniom interesów gospodarczych ani ich członkom.

5.3.2.4.   System podatku tonażowego (art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych) – środek 4

| (141) | Jak wyjaśniono w sekcji 2.2.4 wyżej, system podatku tonażowego stanowi istniejący program pomocy państwa, zatwierdzony decyzją Komisji C(2002)582 final z dnia 27 lutego 2002 r. Obejmuje on przepisy zawarte w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych dotyczące ukrytych zobowiązań podatkowych i zysków ze sprzedaży aktywów trwałych w ramach przenoszenia do systemu podatku tonażowego aktywów używanych, które były wcześniej objęte ogólnym systemem podatkowym. |
| --- | --- |

(141)

Jak wyjaśniono w sekcji 2.2.4 wyżej, system podatku tonażowego stanowi istniejący program pomocy państwa, zatwierdzony decyzją Komisji C(2002)582 final z dnia 27 lutego 2002 r. Obejmuje on przepisy zawarte w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych dotyczące ukrytych zobowiązań podatkowych i zysków ze sprzedaży aktywów trwałych w ramach przenoszenia do systemu podatku tonażowego aktywów używanych, które były wcześniej objęte ogólnym systemem podatkowym.

| (142) | Należy zauważyć, że, jak wyjaśniono w pkt 17 wyżej, w normalnych warunkach – tj. jeżeli przedsiębiorstwo jest objęte ogólnym systemem opodatkowania osób prawnych i nie przechodzi do systemu podatku tonażowego – korzyść podatkowa wynikająca z wcześniejszej lub przyspieszonej amortyzacji aktywów w pierwszych latach (rosnące ukryte zobowiązania podatkowe) jest w dużej mierze równoważona w kolejnych latach (malejące ukryte zobowiązania podatkowe) lub przy sprzedaży lub demontażu składnika aktywów (opodatkowanie zysku ze sprzedaży aktywów trwałych). Na przestrzeni całego okresu proces ten powoduje odroczenie zapłaty określonych kwot podatku. Ponieważ podatek płacony w ramach systemu podatku tonażowego nie jest warunkowany różnicą między wysokością przychodów i wydatków, przejście na ten system w połowie okresu skutkuje nieuregulowaniem ukrytych zobowiązań podatkowych. |
| --- | --- |

(142)

Należy zauważyć, że, jak wyjaśniono w pkt 17 wyżej, w normalnych warunkach – tj. jeżeli przedsiębiorstwo jest objęte ogólnym systemem opodatkowania osób prawnych i nie przechodzi do systemu podatku tonażowego – korzyść podatkowa wynikająca z wcześniejszej lub przyspieszonej amortyzacji aktywów w pierwszych latach (rosnące ukryte zobowiązania podatkowe) jest w dużej mierze równoważona w kolejnych latach (malejące ukryte zobowiązania podatkowe) lub przy sprzedaży lub demontażu składnika aktywów (opodatkowanie zysku ze sprzedaży aktywów trwałych). Na przestrzeni całego okresu proces ten powoduje odroczenie zapłaty określonych kwot podatku. Ponieważ podatek płacony w ramach systemu podatku tonażowego nie jest warunkowany różnicą między wysokością przychodów i wydatków, przejście na ten system w połowie okresu skutkuje nieuregulowaniem ukrytych zobowiązań podatkowych.

| (143) | W porównaniu z zasadami, które miałyby zastosowanie w ramach ogólnego systemu podatkowego, odroczenie zapłaty ukrytych zobowiązań podatkowych w ramach systemu podatku tonażowego, dozwolone w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych, przynosi dodatkową selektywną korzyść gospodarczą przedsiębiorstwom przechodzącym na ten system w stosunku do przedsiębiorstw pozostających w ogólnym systemie podatkowym. |
| --- | --- |

(143)

W porównaniu z zasadami, które miałyby zastosowanie w ramach ogólnego systemu podatkowego, odroczenie zapłaty ukrytych zobowiązań podatkowych w ramach systemu podatku tonażowego, dozwolone w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych, przynosi dodatkową selektywną korzyść gospodarczą przedsiębiorstwom przechodzącym na ten system w stosunku do przedsiębiorstw pozostających w ogólnym systemie podatkowym.

| (144) | Jak wyjaśniono w sekcji 5.4, system podatku tonażowego, w zakresie zatwierdzonym przez Komisję, nie obejmuje traktowania pod względem podatkowym przychodów pochodzących z czarteru bez załogi, które nie stanowi zatem istniejącej pomocy, lecz nową pomoc. |
| --- | --- |

(144)

Jak wyjaśniono w sekcji 5.4, system podatku tonażowego, w zakresie zatwierdzonym przez Komisję, nie obejmuje traktowania pod względem podatkowym przychodów pochodzących z czarteru bez załogi, które nie stanowi zatem istniejącej pomocy, lecz nową pomoc.

5.3.2.5.   Artykuł 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych – środek 5

| (145) | W porównaniu ze środkami zatwierdzonymi jako część zgłoszonego systemu podatku tonażowego, art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych zapewnia dodatkową korzyść: ze względu na ustanowienie wyjątku od zwykłego stosowania art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych niektóre statki morskie, które normalnie zostałyby uznane za używane, uznaje się za nowe przy przejściu do systemu podatku tonażowego. W konsekwencji ukryte zobowiązania podatkowe – normalnie odroczone do momentu sprzedaży lub demontażu składnika aktywów, zgodnie z art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych – zostają ostatecznie umorzone. Powyższe umorzenie podatku stanowi korzyść gospodarczą. |
| --- | --- |

(145)

W porównaniu ze środkami zatwierdzonymi jako część zgłoszonego systemu podatku tonażowego, art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych zapewnia dodatkową korzyść: ze względu na ustanowienie wyjątku od zwykłego stosowania art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych niektóre statki morskie, które normalnie zostałyby uznane za używane, uznaje się za nowe przy przejściu do systemu podatku tonażowego. W konsekwencji ukryte zobowiązania podatkowe – normalnie odroczone do momentu sprzedaży lub demontażu składnika aktywów, zgodnie z art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych – zostają ostatecznie umorzone. Powyższe umorzenie podatku stanowi korzyść gospodarczą.

| (146) | Korzyść gospodarcza przyznana na mocy art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych jest selektywna, ponieważ nie obejmuje wszystkich aktywów. Nie dotyczy nawet wszystkich statków objętych systemem podatku tonażowego oraz zakresem art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych. Faktycznie korzyść tę można uzyskać tylko pod warunkiem że kupno statku odbywa się na podstawie umowy leasingu finansowego, zatwierdzonej uprzednio przez organy podatkowe. Jak już wspomniano, władze Hiszpanii potwierdziły, że organy podatkowe uznawały ten warunek za rzeczywiście spełniony, tylko jeżeli umowa leasingu finansowego została zatwierdzona w związku ze stosowaniem wcześniejszej amortyzacji zgodnie z art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych. Ani Hiszpania, ani żadna z osób trzecich nie nawiązały do innych warunków, które umożliwiłyby wcześniejsze zatwierdzenie umowy leasingu przez organy podatkowe. Jak wspomniano w sekcji 5.3.2.2 wyżej, przedmiotowych zezwoleń udzielano w zakresie znacznej swobody decyzyjnej, z jakiej korzystały organy podatkowe, oraz wyłącznie w przypadku nowo wybudowanych statków morskich. |
| --- | --- |

(146)

Korzyść gospodarcza przyznana na mocy art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych jest selektywna, ponieważ nie obejmuje wszystkich aktywów. Nie dotyczy nawet wszystkich statków objętych systemem podatku tonażowego oraz zakresem art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych. Faktycznie korzyść tę można uzyskać tylko pod warunkiem że kupno statku odbywa się na podstawie umowy leasingu finansowego, zatwierdzonej uprzednio przez organy podatkowe. Jak już wspomniano, władze Hiszpanii potwierdziły, że organy podatkowe uznawały ten warunek za rzeczywiście spełniony, tylko jeżeli umowa leasingu finansowego została zatwierdzona w związku ze stosowaniem wcześniejszej amortyzacji zgodnie z art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych. Ani Hiszpania, ani żadna z osób trzecich nie nawiązały do innych warunków, które umożliwiłyby wcześniejsze zatwierdzenie umowy leasingu przez organy podatkowe. Jak wspomniano w sekcji 5.3.2.2 wyżej, przedmiotowych zezwoleń udzielano w zakresie znacznej swobody decyzyjnej, z jakiej korzystały organy podatkowe, oraz wyłącznie w przypadku nowo wybudowanych statków morskich.

| (147) | W sprzeczności z argumentem przytoczonym przez Hiszpanię i niektóre osoby trzecie, art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych nie zawiera tylko doprecyzowania zgłoszonej szczególnej procedury bądź pojęcia „statku używanego”. Ze względu na zapis, zgodnie z którym statek będący przedmiotem leasingu jest nadal nowy w dniu skorzystania przez leasingobiorcę z opcji kupna, pod warunkiem że organy podatkowe zatwierdziły wcześniej umowę leasingu, odbiega od przepisów dotyczących specjalnej procedury (88) zawartych w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych. Powyższy element selektywności zapewnia dodatkową korzyść, skutkując brakiem opodatkowania dalszych zysków ze sprzedaży aktywów trwałych. |
| --- | --- |

(147)

W sprzeczności z argumentem przytoczonym przez Hiszpanię i niektóre osoby trzecie, art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych nie zawiera tylko doprecyzowania zgłoszonej szczególnej procedury bądź pojęcia „statku używanego”. Ze względu na zapis, zgodnie z którym statek będący przedmiotem leasingu jest nadal nowy w dniu skorzystania przez leasingobiorcę z opcji kupna, pod warunkiem że organy podatkowe zatwierdziły wcześniej umowę leasingu, odbiega od przepisów dotyczących specjalnej procedury (88) zawartych w art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych. Powyższy element selektywności zapewnia dodatkową korzyść, skutkując brakiem opodatkowania dalszych zysków ze sprzedaży aktywów trwałych.

| (148) | Komisja uważa, że przyznanie powyższej dodatkowej selektywnej korzyści – czy to poprzez odniesienie do ogólnego systemu podatkowego, czy też nawet do zwykłego stosowania alternatywnego systemu podatku tonażowego i art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych w zakresie zatwierdzonym przez Komisję – nie może zostać uzasadnione charakterem i ogólną strukturą hiszpańskiego systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(148)

Komisja uważa, że przyznanie powyższej dodatkowej selektywnej korzyści – czy to poprzez odniesienie do ogólnego systemu podatkowego, czy też nawet do zwykłego stosowania alternatywnego systemu podatku tonażowego i art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych w zakresie zatwierdzonym przez Komisję – nie może zostać uzasadnione charakterem i ogólną strukturą hiszpańskiego systemu podatkowego.

| (149) | Należy zauważyć, że Komisja zatwierdziła art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych jako specjalną procedurę, mającą na celu zapobieżenie nadużywaniu przepisów art. 125 ust. 1, tj. mającą na celu uniemożliwienie podmiotom gospodarczym przenoszenia używanych i nadmiernie amortyzowanych statków do systemu podatku tonażowego wyłącznie po to, by sprzedać je ze znacznym zyskiem ze sprzedaży aktywów trwałych, który byłby zwolniony z podatku w ramach tego systemu. Komisja zauważa w związku z tym, że w operacjach systemu leasingu podatkowego biorą udział ugrupowania interesów gospodarczych, które leasingują – posiadany wtedy przez krótki okres – jedyny statek, którego same nie użytkują i który przenoszą do systemu podatku tonażowego na bardzo krótki okres, niezbędny do skorzystania z opcji umowy leasingu i przeniesienia własności ich jedynego statku na przedsiębiorstwo żeglugowe. Nie wydaje się, aby operacje te były zbieżne z celami systemu podatku tonażowego określonymi w wytycznych w sprawie transportu morskiego. |
| --- | --- |

(149)

Należy zauważyć, że Komisja zatwierdziła art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych jako specjalną procedurę, mającą na celu zapobieżenie nadużywaniu przepisów art. 125 ust. 1, tj. mającą na celu uniemożliwienie podmiotom gospodarczym przenoszenia używanych i nadmiernie amortyzowanych statków do systemu podatku tonażowego wyłącznie po to, by sprzedać je ze znacznym zyskiem ze sprzedaży aktywów trwałych, który byłby zwolniony z podatku w ramach tego systemu. Komisja zauważa w związku z tym, że w operacjach systemu leasingu podatkowego biorą udział ugrupowania interesów gospodarczych, które leasingują – posiadany wtedy przez krótki okres – jedyny statek, którego same nie użytkują i który przenoszą do systemu podatku tonażowego na bardzo krótki okres, niezbędny do skorzystania z opcji umowy leasingu i przeniesienia własności ich jedynego statku na przedsiębiorstwo żeglugowe. Nie wydaje się, aby operacje te były zbieżne z celami systemu podatku tonażowego określonymi w wytycznych w sprawie transportu morskiego.

| (150) | W konsekwencji Komisja nie zgada się, że logiczne jest uznanie statku za „nowy” w dniu skorzystania z opcji, ponieważ nikt nie użytkował go przed leasingobiorcą bądź ponieważ skorzystanie z opcji było już uzgodnione w momencie zawarcia umowy leasingu. |
| --- | --- |

(150)

W konsekwencji Komisja nie zgada się, że logiczne jest uznanie statku za „nowy” w dniu skorzystania z opcji, ponieważ nikt nie użytkował go przed leasingobiorcą bądź ponieważ skorzystanie z opcji było już uzgodnione w momencie zawarcia umowy leasingu.

| (151) | W odniesieniu do pierwszej części tego uzasadnienia Komisja zauważa, że przepis wyodrębniający ma również zastosowanie do statków przenoszonych przez jeden podmiot gospodarczy ze zwykłego systemu podatkowego do systemu podatku tonażowego, tj. bez żadnej zmiany własności statku bez jego użytkowania przez jakąkolwiek osobę trzecią. |
| --- | --- |

(151)

W odniesieniu do pierwszej części tego uzasadnienia Komisja zauważa, że przepis wyodrębniający ma również zastosowanie do statków przenoszonych przez jeden podmiot gospodarczy ze zwykłego systemu podatkowego do systemu podatku tonażowego, tj. bez żadnej zmiany własności statku bez jego użytkowania przez jakąkolwiek osobę trzecią.

| (152) | Jeżeli chodzi o drugą część uzasadnienia, uprzednie uzgodnienie opcji nie ma żadnego związku z ustalaniem, czy statek jest nowy. Komisja nie otrzymała żadnego wyjaśnienia, dlaczego taki statek należy uznać za nowy – niezależnie od tego, kto jest jego właścicielem – w dniu skorzystania z opcji. Nie otrzymała też żadnego przekonującego wyjaśnienia, dlaczego powyższe założenie należy uznać za jedyne mające uzasadnienie, jeżeli umowa leasingu została uprzednio zatwierdzona przez organy podatkowe. |
| --- | --- |

(152)

Jeżeli chodzi o drugą część uzasadnienia, uprzednie uzgodnienie opcji nie ma żadnego związku z ustalaniem, czy statek jest nowy. Komisja nie otrzymała żadnego wyjaśnienia, dlaczego taki statek należy uznać za nowy – niezależnie od tego, kto jest jego właścicielem – w dniu skorzystania z opcji. Nie otrzymała też żadnego przekonującego wyjaśnienia, dlaczego powyższe założenie należy uznać za jedyne mające uzasadnienie, jeżeli umowa leasingu została uprzednio zatwierdzona przez organy podatkowe.

| (153) | W związku z tym Komisja zauważa, że zysk ze sprzedaży aktywów trwałych nie zostałby zwolniony z opodatkowania, jeżeli w art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych doprecyzowano by tylko, że leasingowane statki uznaje się za nowe w dniu zawarcia umowy leasingu, bez uwzględnienia daty skorzystania z opcji. W tym przypadku należy uznać ugrupowania interesów gospodarczych za właściciela statku przed jego przeniesieniem do systemu podatku tonażowego, statek uznaje się za używany w momencie objęcia go tym systemem, zaś zastosowanie ma art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych, co skutkuje odroczeniem zapłaty ukrytych zobowiązań podatkowych lub opodatkowaniem zysku ze sprzedaży aktywów trwałych, w przypadku sprzedaży lub demontażu statku. |
| --- | --- |

(153)

W związku z tym Komisja zauważa, że zysk ze sprzedaży aktywów trwałych nie zostałby zwolniony z opodatkowania, jeżeli w art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych doprecyzowano by tylko, że leasingowane statki uznaje się za nowe w dniu zawarcia umowy leasingu, bez uwzględnienia daty skorzystania z opcji. W tym przypadku należy uznać ugrupowania interesów gospodarczych za właściciela statku przed jego przeniesieniem do systemu podatku tonażowego, statek uznaje się za używany w momencie objęcia go tym systemem, zaś zastosowanie ma art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych, co skutkuje odroczeniem zapłaty ukrytych zobowiązań podatkowych lub opodatkowaniem zysku ze sprzedaży aktywów trwałych, w przypadku sprzedaży lub demontażu statku.

| (154) | Dlatego też Komisja uznaje, że art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych przynosi selektywną korzyść przedsiębiorstwom, które dokonują kupna statków na podstawie umowy leasingu finansowego, zatwierdzonej uprzednio przez organy podatkowe, oraz, w szczególności, ugrupowaniom interesów gospodarczych lub ich inwestorom biorącym udział w operacjach systemu leasingu podatkowego. |
| --- | --- |

(154)

Dlatego też Komisja uznaje, że art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych przynosi selektywną korzyść przedsiębiorstwom, które dokonują kupna statków na podstawie umowy leasingu finansowego, zatwierdzonej uprzednio przez organy podatkowe, oraz, w szczególności, ugrupowaniom interesów gospodarczych lub ich inwestorom biorącym udział w operacjach systemu leasingu podatkowego.

5.3.2.6.   Korzyść selektywna wynikająca z całego systemu leasingu podatkowego. Beneficjenci korzyści

| (155) | Wielkość korzyści gospodarczej wynikającej z całego systemu leasingu podatkowego odpowiada korzyści, jakiej nie uzyskałoby ugrupowanie interesów gospodarczych w ramach takiej samej operacji finansowania jedynie poprzez zastosowanie ogólnych środków. W praktyce korzyść ta odpowiada sumie korzyści uzyskanych przez ugrupowanie interesów gospodarczych dzięki zastosowaniu wymienionych powyżej środków selektywnych, a mianowicie sumie:






  — | kwoty odsetek zaoszczędzonych na należnej kwocie podatku odroczonego w związku z wcześniejszą amortyzacją (art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych), |
| --- | --- | --- |

(155)

Wielkość korzyści gospodarczej wynikającej z całego systemu leasingu podatkowego odpowiada korzyści, jakiej nie uzyskałoby ugrupowanie interesów gospodarczych w ramach takiej samej operacji finansowania jedynie poprzez zastosowanie ogólnych środków. W praktyce korzyść ta odpowiada sumie korzyści uzyskanych przez ugrupowanie interesów gospodarczych dzięki zastosowaniu wymienionych powyżej środków selektywnych, a mianowicie sumie:

—

kwoty odsetek zaoszczędzonych na należnej kwocie podatku odroczonego w związku z wcześniejszą amortyzacją (art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych),

| — | kwoty niezapłaconego podatku lub kwoty odsetek zaoszczędzonych w związku z odroczeniem podatku w ramach systemu podatku tonażowego (art. 128 ustawy o podatku od osób prawnych), biorąc pod uwagę, że ugrupowanie interesów gospodarczych nie kwalifikowało się do objęcia tym systemem, |
| --- | --- |

—

kwoty niezapłaconego podatku lub kwoty odsetek zaoszczędzonych w związku z odroczeniem podatku w ramach systemu podatku tonażowego (art. 128 ustawy o podatku od osób prawnych), biorąc pod uwagę, że ugrupowanie interesów gospodarczych nie kwalifikowało się do objęcia tym systemem,

| — | kwoty niezapłaconego podatku od zysku ze sprzedaży aktywów trwałych osiągniętego w wyniku sprzedaży statku zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych. |
| --- | --- |

—

kwoty niezapłaconego podatku od zysku ze sprzedaży aktywów trwałych osiągniętego w wyniku sprzedaży statku zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych.

| (156) | Przy uwzględnieniu całego SLP, korzyść jest selektywna, ponieważ była uwarunkowana swobodą decyzyjną, jaką otrzymały organy podatkowe w ramach obowiązkowej procedury udzielania wcześniejszego zezwolenia oraz wskutek nieprecyzyjnego sformułowania warunków mających zastosowanie do wcześniejszej amortyzacji. Ponieważ przedsięwzięcie innych środków mających zastosowanie jedynie do działalności w zakresie transportu morskiego, kwalifikującej się zgodnie z wytycznymi w sprawie transportu morskiego – w szczególności art. 50 ust. 3 ustawy o podatku od osób prawnych – zależy od wspomnianego udzielenia wcześniejszego zezwolenia, cały system leasingu podatkowego jest selektywny. W rezultacie organy podatkowe zatwierdzałyby tylko operacje systemu leasingu podatkowego w zakresie finansowania statków morskich (selektywność sektorowa). Jak wynika ze statystyk przedstawionych przez Hiszpanię, wszystkie 273 operacje systemu leasingu podatkowego zorganizowane do czerwca 2010 r. dotyczą statków morskich. |
| --- | --- |

(156)

Przy uwzględnieniu całego SLP, korzyść jest selektywna, ponieważ była uwarunkowana swobodą decyzyjną, jaką otrzymały organy podatkowe w ramach obowiązkowej procedury udzielania wcześniejszego zezwolenia oraz wskutek nieprecyzyjnego sformułowania warunków mających zastosowanie do wcześniejszej amortyzacji. Ponieważ przedsięwzięcie innych środków mających zastosowanie jedynie do działalności w zakresie transportu morskiego, kwalifikującej się zgodnie z wytycznymi w sprawie transportu morskiego – w szczególności art. 50 ust. 3 ustawy o podatku od osób prawnych – zależy od wspomnianego udzielenia wcześniejszego zezwolenia, cały system leasingu podatkowego jest selektywny. W rezultacie organy podatkowe zatwierdzałyby tylko operacje systemu leasingu podatkowego w zakresie finansowania statków morskich (selektywność sektorowa). Jak wynika ze statystyk przedstawionych przez Hiszpanię, wszystkie 273 operacje systemu leasingu podatkowego zorganizowane do czerwca 2010 r. dotyczą statków morskich.

| (157) | W związku z powyższym możliwy dostęp do operacji finansowania systemu leasingu podatkowego, jaki mają wszystkie przedsiębiorstwa żeglugowe, w tym przedsiębiorstwa, których miejsce prowadzenia działalności znajduje się w innych państwach członkowskich, nie wpływa na zmianę wniosku, że w ramach programu faworyzuje się niektóre rodzaje działalności, a mianowicie kupno statków morskich w drodze umów leasingu, w szczególności w celu prowadzenia czarteru bez załogi lub późniejszej odsprzedaży. |
| --- | --- |

(157)

W związku z powyższym możliwy dostęp do operacji finansowania systemu leasingu podatkowego, jaki mają wszystkie przedsiębiorstwa żeglugowe, w tym przedsiębiorstwa, których miejsce prowadzenia działalności znajduje się w innych państwach członkowskich, nie wpływa na zmianę wniosku, że w ramach programu faworyzuje się niektóre rodzaje działalności, a mianowicie kupno statków morskich w drodze umów leasingu, w szczególności w celu prowadzenia czarteru bez załogi lub późniejszej odsprzedaży.

| (158) | Przedstawiciele europejskich stoczni kilkakrotnie skarżyli się na brak dostępu do finansowania hiszpańskich banków przeznaczonego na funkcjonowanie systemu leasingu podatkowego. |
| --- | --- |

(158)

Przedstawiciele europejskich stoczni kilkakrotnie skarżyli się na brak dostępu do finansowania hiszpańskich banków przeznaczonego na funkcjonowanie systemu leasingu podatkowego.

| (159) | W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja zauważyła, że wszystkie statki objęte systemem leasingu podatkowego, oprócz jednego, wybudowano w hiszpańskich stoczniach. Komisja wyraziła wątpliwości (89) co do tego, czy taki rezultat można by uzasadnić w kontekście operacji opartych wyłącznie na swobodzie decyzyjnej podmiotów gospodarczych i przeprowadzanych na wolnym i konkurencyjnym rynku. |
| --- | --- |

(159)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja zauważyła, że wszystkie statki objęte systemem leasingu podatkowego, oprócz jednego, wybudowano w hiszpańskich stoczniach. Komisja wyraziła wątpliwości (89) co do tego, czy taki rezultat można by uzasadnić w kontekście operacji opartych wyłącznie na swobodzie decyzyjnej podmiotów gospodarczych i przeprowadzanych na wolnym i konkurencyjnym rynku.

| (160) | Ze względu na brak dowodów na to, że odrzucono wnioski dotyczące kupna statków niewybudowanych w Hiszpanii, Komisja nie może jednak ustalić, czy operacje systemu leasingu podatkowego były faktycznie ograniczone do kupna hiszpańskich statków. Ponadto Komisja zauważa, że w wiążącym komunikacie z dnia 1 grudnia 2008 r., wystosowanym w odpowiedzi na zapytanie potencjalnego inwestora, hiszpańskie organy podatkowe wyraźnie potwierdziły, że system leasingu podatkowego ma zastosowanie do statków wybudowanych w innych państwach członkowskich UE (90). W związku z powyższym Komisja podsumowując stwierdza, że system leasingu podatkowego nie obejmuje żadnych dodatkowych elementów selektywności na korzyść hiszpańskich stoczni oraz nie powoduje dyskryminacji ze względu na miejsce prowadzenia działalności stoczniowej. |
| --- | --- |

(160)

Ze względu na brak dowodów na to, że odrzucono wnioski dotyczące kupna statków niewybudowanych w Hiszpanii, Komisja nie może jednak ustalić, czy operacje systemu leasingu podatkowego były faktycznie ograniczone do kupna hiszpańskich statków. Ponadto Komisja zauważa, że w wiążącym komunikacie z dnia 1 grudnia 2008 r., wystosowanym w odpowiedzi na zapytanie potencjalnego inwestora, hiszpańskie organy podatkowe wyraźnie potwierdziły, że system leasingu podatkowego ma zastosowanie do statków wybudowanych w innych państwach członkowskich UE (90). W związku z powyższym Komisja podsumowując stwierdza, że system leasingu podatkowego nie obejmuje żadnych dodatkowych elementów selektywności na korzyść hiszpańskich stoczni oraz nie powoduje dyskryminacji ze względu na miejsce prowadzenia działalności stoczniowej.

| (161) | Komisja uważa, że korzyść przypada ugrupowaniu interesów gospodarczych oraz, zgodnie z zasadą przejrzystości, jego inwestorom. Należy zauważyć, że ugrupowanie interesów gospodarczych jest podmiotem prawnym, który stosuje wszystkie środki podatkowe oraz, w stosownym przypadku, przedstawia wnioski o udzielenie zezwolenia organom podatkowym. Na przykład bezsporne jest to, że wnioski o zastosowanie wcześniejszej amortyzacji lub podatku tonażowego były składane w imieniu ugrupowania interesów gospodarczych. Z punktu widzenia podatkowego ugrupowanie interesów gospodarczych jest jednostką przejrzystą fiskalnie, a jej przychody podlegające opodatkowaniu lub wydatki podlegające odliczeniu są automatycznie przenoszone na inwestorów. |
| --- | --- |

(161)

Komisja uważa, że korzyść przypada ugrupowaniu interesów gospodarczych oraz, zgodnie z zasadą przejrzystości, jego inwestorom. Należy zauważyć, że ugrupowanie interesów gospodarczych jest podmiotem prawnym, który stosuje wszystkie środki podatkowe oraz, w stosownym przypadku, przedstawia wnioski o udzielenie zezwolenia organom podatkowym. Na przykład bezsporne jest to, że wnioski o zastosowanie wcześniejszej amortyzacji lub podatku tonażowego były składane w imieniu ugrupowania interesów gospodarczych. Z punktu widzenia podatkowego ugrupowanie interesów gospodarczych jest jednostką przejrzystą fiskalnie, a jej przychody podlegające opodatkowaniu lub wydatki podlegające odliczeniu są automatycznie przenoszone na inwestorów.

| (162) | W ramach danej operacji system leasingu podatkowego, w sensie ekonomicznym, znaczna część korzyści podatkowej skumulowanej przez ugrupowanie interesów gospodarczych jest przekazywana przedsiębiorstwu żeglugowemu poprzez obniżkę cen. Załączniki zawarte w niektórych dokumentacjach w przypadku wnioskowania przez ugrupowanie interesów gospodarczych o udzielenie uprzedniego zezwolenia na wcześniejszą amortyzację (zob. pkt (168) niżej) stanowią potwierdzenie tego, że przewoźnicy biorący udział w operacjach systemu leasingu podatkowego uwzględniają podział korzyści podatkowych wynikających z danej operacji między ugrupowaniami interesów gospodarczych lub ich inwestorami a przedsiębiorstwami żeglugowymi. Kwestia możliwości przypisania tej korzyści podatkowej państwu zostanie jednak omówiona w kolejnej sekcji. |
| --- | --- |

(162)

W ramach danej operacji system leasingu podatkowego, w sensie ekonomicznym, znaczna część korzyści podatkowej skumulowanej przez ugrupowanie interesów gospodarczych jest przekazywana przedsiębiorstwu żeglugowemu poprzez obniżkę cen. Załączniki zawarte w niektórych dokumentacjach w przypadku wnioskowania przez ugrupowanie interesów gospodarczych o udzielenie uprzedniego zezwolenia na wcześniejszą amortyzację (zob. pkt (168) niżej) stanowią potwierdzenie tego, że przewoźnicy biorący udział w operacjach systemu leasingu podatkowego uwzględniają podział korzyści podatkowych wynikających z danej operacji między ugrupowaniami interesów gospodarczych lub ich inwestorami a przedsiębiorstwami żeglugowymi. Kwestia możliwości przypisania tej korzyści podatkowej państwu zostanie jednak omówiona w kolejnej sekcji.

| (163) | Chociaż inne podmioty biorące udział w operacjach systemu leasingu podatkowego, takie jak stocznie, przedsiębiorstwa leasingowe i inni pośrednicy, korzystają z pośredniego wpływu przedmiotowej korzyści, Komisja uważa, że korzyść osiągnięta pierwotnie przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów nie jest im przekazywana. |
| --- | --- |

(163)

Chociaż inne podmioty biorące udział w operacjach systemu leasingu podatkowego, takie jak stocznie, przedsiębiorstwa leasingowe i inni pośrednicy, korzystają z pośredniego wpływu przedmiotowej korzyści, Komisja uważa, że korzyść osiągnięta pierwotnie przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów nie jest im przekazywana.

5.3.3.   Przekazanie zasobów państwowych oraz możliwość przypisania środka państwu

Zasoby państwowe

| (164) | Wskazane korzyści selektywne dla ugrupowań interesów gospodarczych i ich członków, związane ze środkami 2, 4 i 5 (zob. sekcja 5.3.2.2, 5.3.2.4 i 5.3.2.5), wynikają ze stosowania przepisów prawa podatkowego. |
| --- | --- |

(164)

Wskazane korzyści selektywne dla ugrupowań interesów gospodarczych i ich członków, związane ze środkami 2, 4 i 5 (zob. sekcja 5.3.2.2, 5.3.2.4 i 5.3.2.5), wynikają ze stosowania przepisów prawa podatkowego.

| (165) | W przypadku każdej z transakcji systemu leasingu podatkowego stosowanie zasobów państwowych powoduje utratę wpływów z odsetek w przypadku odroczenia podatku wynikającego z wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu, wpływów podatkowych z powodu braku zapłaty ukrytych zobowiązań podatkowych w przypadku zmiany przez ugrupowanie interesów gospodarczych zwykłego systemu opodatkowania osób prawnych na system podatku tonażowego, a także wpływów podatkowych z powodu braku opodatkowania zysku ze sprzedaży aktywów trwałych w przypadku przeniesienia własności statku na przedsiębiorstwo żeglugowe. W ostatecznym rozrachunku cały system leasingu podatkowego przynosi stratę dochodów podatkowych równoważną kwocie zasobów państwowych wykorzystanych na wydatki budżetowe i utraconych odsetek. |
| --- | --- |

(165)

W przypadku każdej z transakcji systemu leasingu podatkowego stosowanie zasobów państwowych powoduje utratę wpływów z odsetek w przypadku odroczenia podatku wynikającego z wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu, wpływów podatkowych z powodu braku zapłaty ukrytych zobowiązań podatkowych w przypadku zmiany przez ugrupowanie interesów gospodarczych zwykłego systemu opodatkowania osób prawnych na system podatku tonażowego, a także wpływów podatkowych z powodu braku opodatkowania zysku ze sprzedaży aktywów trwałych w przypadku przeniesienia własności statku na przedsiębiorstwo żeglugowe. W ostatecznym rozrachunku cały system leasingu podatkowego przynosi stratę dochodów podatkowych równoważną kwocie zasobów państwowych wykorzystanych na wydatki budżetowe i utraconych odsetek.

| (166) | W ramach operacji systemu leasingu podatkowego państwo przekazuje na początku swoje zasoby ugrupowaniu interesów gospodarczych poprzez finansowanie korzyści selektywnych. Zgodnie z zasadami przejrzystości podatkowej ugrupowanie interesów gospodarczych przekazuje następnie zasoby państwowe swoim inwestorom. |
| --- | --- |

(166)

W ramach operacji systemu leasingu podatkowego państwo przekazuje na początku swoje zasoby ugrupowaniu interesów gospodarczych poprzez finansowanie korzyści selektywnych. Zgodnie z zasadami przejrzystości podatkowej ugrupowanie interesów gospodarczych przekazuje następnie zasoby państwowe swoim inwestorom.

Możliwość przypisania

| (167) | Przedmiotowe środki wynikają ze stosowania hiszpańskiego prawa podatkowego oraz z zezwoleń podatkowych udzielanych przez hiszpańskie organy podatkowe na zastosowanie zarówno wcześniejszej amortyzacji, jak i systemu podatku tonażowego. Zezwoleń tych udzielano na zastosowanie poszczególnych środków, takich jak wcześniejsza (przyspieszona) amortyzacja statków branych w leasing przez poszczególne ugrupowania interesów gospodarczych bądź przejście danego ugrupowania interesów gospodarczych do systemu podatku tonażowego. Ponadto, jak wynika z przykładów przedstawionych przez władze hiszpańskie, przeprowadzenie procedury udzielania zezwoleń było konieczne dla realizacji operacji finansowania. |
| --- | --- |

(167)

Przedmiotowe środki wynikają ze stosowania hiszpańskiego prawa podatkowego oraz z zezwoleń podatkowych udzielanych przez hiszpańskie organy podatkowe na zastosowanie zarówno wcześniejszej amortyzacji, jak i systemu podatku tonażowego. Zezwoleń tych udzielano na zastosowanie poszczególnych środków, takich jak wcześniejsza (przyspieszona) amortyzacja statków branych w leasing przez poszczególne ugrupowania interesów gospodarczych bądź przejście danego ugrupowania interesów gospodarczych do systemu podatku tonażowego. Ponadto, jak wynika z przykładów przedstawionych przez władze hiszpańskie, przeprowadzenie procedury udzielania zezwoleń było konieczne dla realizacji operacji finansowania.

| (168) | Zgodnie ze złożonymi skargami organy podatkowe miały weryfikować podział korzyści podatkowych między przedsiębiorstwem żeglugowym, z jednej strony, i ugrupowaniem interesów gospodarczych i jego inwestorami, z drugiej strony, a także ingerować w ten podział. Z przykładów przedstawionych przez władze hiszpańskie wynika, że rzeczywiście przedłożone organom podatkowym wnioski o udzielenie zezwolenia na wcześniejszą amortyzację zasadniczo zawierają obliczenia całkowitej korzyści podatkowej generowanej w ramach systemu oraz informacje na temat sposobu podziału tej korzyści podatkowej między przedsiębiorstwem i inwestorami ugrupowania interesów gospodarczych bądź przynajmniej niezbędne dane do przeprowadzenia tych obliczeń. |
| --- | --- |

(168)

Zgodnie ze złożonymi skargami organy podatkowe miały weryfikować podział korzyści podatkowych między przedsiębiorstwem żeglugowym, z jednej strony, i ugrupowaniem interesów gospodarczych i jego inwestorami, z drugiej strony, a także ingerować w ten podział. Z przykładów przedstawionych przez władze hiszpańskie wynika, że rzeczywiście przedłożone organom podatkowym wnioski o udzielenie zezwolenia na wcześniejszą amortyzację zasadniczo zawierają obliczenia całkowitej korzyści podatkowej generowanej w ramach systemu oraz informacje na temat sposobu podziału tej korzyści podatkowej między przedsiębiorstwem i inwestorami ugrupowania interesów gospodarczych bądź przynajmniej niezbędne dane do przeprowadzenia tych obliczeń.

| (169) | Gospodarcze konsekwencje przyznania korzyści podatkowej ugrupowaniom interesów gospodarczych wynikają jednak z kombinacji transakcji prawnych przeprowadzanych między jednostkami prywatnymi. W przepisach mających zastosowanie nie zobowiązuje się ugrupowań interesów gospodarczych do przeniesienia części korzyści podatkowej na przedsiębiorstwa żeglugowe, a tym bardziej na stocznie lub pośredników. Bezsporne jest, że podmioty podatkowe korzystają z szerokiej swobody decyzyjnej oraz, w tym przypadku, oceniają gospodarczy wpływ całej transakcji, ale jest to niewystarczający argument, by ustalić, że to władze hiszpańskie decydują o przekazaniu części korzyści przedsiębiorstwom żeglugowym lub ustalają wartość takiego transferu. Sytuacja ta różni się od przypadków rozpatrzonych w decyzji w sprawie Air Caraïbes lub w sprawie francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, w których inwestorzy byli zobowiązani na mocy prawa do przeniesienia co najmniej 60 % lub dwóch trzecich korzyści na użytkowników, a władze francuskie kontrolowały zgodność każdej transakcji z tym wymogiem. |
| --- | --- |

(169)

Gospodarcze konsekwencje przyznania korzyści podatkowej ugrupowaniom interesów gospodarczych wynikają jednak z kombinacji transakcji prawnych przeprowadzanych między jednostkami prywatnymi. W przepisach mających zastosowanie nie zobowiązuje się ugrupowań interesów gospodarczych do przeniesienia części korzyści podatkowej na przedsiębiorstwa żeglugowe, a tym bardziej na stocznie lub pośredników. Bezsporne jest, że podmioty podatkowe korzystają z szerokiej swobody decyzyjnej oraz, w tym przypadku, oceniają gospodarczy wpływ całej transakcji, ale jest to niewystarczający argument, by ustalić, że to władze hiszpańskie decydują o przekazaniu części korzyści przedsiębiorstwom żeglugowym lub ustalają wartość takiego transferu. Sytuacja ta różni się od przypadków rozpatrzonych w decyzji w sprawie Air Caraïbes lub w sprawie francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, w których inwestorzy byli zobowiązani na mocy prawa do przeniesienia co najmniej 60 % lub dwóch trzecich korzyści na użytkowników, a władze francuskie kontrolowały zgodność każdej transakcji z tym wymogiem.

| (170) | Dlatego też korzyści selektywne zostały przyznane przy użyciu zasobów państwowych. Można je wyraźnie przypisać państwu hiszpańskiemu, ponieważ przynoszą korzyść ugrupowaniom interesów gospodarczych i ich inwestorom. Nie jest to jednak przypadek, w którym przedsiębiorstwa żeglugowe osiągają korzyści, a tym bardziej przypadek, w którym stoczniom i pośrednikom przekazuje się korzyści pośrednie. |
| --- | --- |

(170)

Dlatego też korzyści selektywne zostały przyznane przy użyciu zasobów państwowych. Można je wyraźnie przypisać państwu hiszpańskiemu, ponieważ przynoszą korzyść ugrupowaniom interesów gospodarczych i ich inwestorom. Nie jest to jednak przypadek, w którym przedsiębiorstwa żeglugowe osiągają korzyści, a tym bardziej przypadek, w którym stoczniom i pośrednikom przekazuje się korzyści pośrednie.

5.3.4.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową

| (171) | Ponadto przedmiotowa korzyść grozi zakłóceniem konkurencji i może wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Jeżeli pomoc przyznana przez państwo członkowskie wzmacnia pozycję przedsiębiorstwa w stosunku do innych przedsiębiorstw konkurujących w ramach wewnątrzunijnej wymiany handlowej, należy uznać, że wspomniana pomoc ma wpływ na te ostatnie przedsiębiorstwa (91). Wystarczy, że beneficjent pomocy konkuruje z innymi przedsiębiorstwami na rynkach otwartych na konkurencję (92) i wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(171)

Ponadto przedmiotowa korzyść grozi zakłóceniem konkurencji i może wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Jeżeli pomoc przyznana przez państwo członkowskie wzmacnia pozycję przedsiębiorstwa w stosunku do innych przedsiębiorstw konkurujących w ramach wewnątrzunijnej wymiany handlowej, należy uznać, że wspomniana pomoc ma wpływ na te ostatnie przedsiębiorstwa (91). Wystarczy, że beneficjent pomocy konkuruje z innymi przedsiębiorstwami na rynkach otwartych na konkurencję (92) i wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (172) | W rozpatrywanym przypadku inwestorzy, tj. członkowie ugrupowań interesów gospodarczych, prowadzą działalność w różnych sektorach gospodarki, w szczególności w sektorach otwartych na wewnątrzunijną wymianę handlową. Ponadto w drodze operacji wspieranych w ramach systemu leasingu podatkowego prowadzą poprzez ugrupowania interesów gospodarczych działalność na rynkach czarteru bez załogi oraz kupna i sprzedaży statków morskich, otwartych na wewnątrzunijną wymianę handlową. Korzyści płynące z systemu leasingu podatkowego wzmacniają ich pozycję na odpowiednich rynkach, na których prowadzą działalność, zakłócając przez to konkurencję lub grożąc jej zakłóceniem. |
| --- | --- |

(172)

W rozpatrywanym przypadku inwestorzy, tj. członkowie ugrupowań interesów gospodarczych, prowadzą działalność w różnych sektorach gospodarki, w szczególności w sektorach otwartych na wewnątrzunijną wymianę handlową. Ponadto w drodze operacji wspieranych w ramach systemu leasingu podatkowego prowadzą poprzez ugrupowania interesów gospodarczych działalność na rynkach czarteru bez załogi oraz kupna i sprzedaży statków morskich, otwartych na wewnątrzunijną wymianę handlową. Korzyści płynące z systemu leasingu podatkowego wzmacniają ich pozycję na odpowiednich rynkach, na których prowadzą działalność, zakłócając przez to konkurencję lub grożąc jej zakłóceniem.

| (173) | Korzyść gospodarcza, jaką uzyskują ugrupowania interesów gospodarczych i ich inwestorzy korzystający z analizowanych środków, może zatem mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi oraz zakłócić konkurencję na rynku wewnętrznym. |
| --- | --- |

(173)

Korzyść gospodarcza, jaką uzyskują ugrupowania interesów gospodarczych i ich inwestorzy korzystający z analizowanych środków, może zatem mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi oraz zakłócić konkurencję na rynku wewnętrznym.

5.4.   ISTNIEJĄCA POMOC LUB POMOC NIEZGODNA Z PRAWEM

| (174) | W art. 1 lit. b) rozporządzenia nr (WE) nr 659/1999 (93) określa się różne sytuacje, w których stwierdza się istniejącą pomoc. Zgodnie z uwagami otrzymanymi w rozpatrywanej sprawie, istniejąca pomoc stanowi (i) pomoc, jaka istniała przed wejściem w życie Traktatu w Hiszpanii; lub (ii) pomoc zatwierdzoną wcześniej przez Komisję. |
| --- | --- |

(174)

W art. 1 lit. b) rozporządzenia nr (WE) nr 659/1999 (93) określa się różne sytuacje, w których stwierdza się istniejącą pomoc. Zgodnie z uwagami otrzymanymi w rozpatrywanej sprawie, istniejąca pomoc stanowi (i) pomoc, jaka istniała przed wejściem w życie Traktatu w Hiszpanii; lub (ii) pomoc zatwierdzoną wcześniej przez Komisję.

Podatek tonażowy stanowi istniejącą pomoc, ale jego stosowanie do przychodów uzyskiwanych z czarteru bez załogi stanowi nową pomoc

| (175) | Komisja uważa, że spośród środków kwalifikujących się jako pomoc państwa (94) tylko przepisy prawne dotyczące systemu podatku tonażowego (art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych, środek 4) stanowią istniejący program pomocy, ponieważ został on zatwierdzony przez Komisję w 2002 r. |
| --- | --- |

(175)

Komisja uważa, że spośród środków kwalifikujących się jako pomoc państwa (94) tylko przepisy prawne dotyczące systemu podatku tonażowego (art. 124–128 ustawy o podatku od osób prawnych, środek 4) stanowią istniejący program pomocy, ponieważ został on zatwierdzony przez Komisję w 2002 r.

| (176) | Komisja uważa jednak, że ugrupowania interesów gospodarczych biorące udział w operacjach leasingu podatkowego nie spełniają wszystkich warunków, by kwalifikować się do objęcia hiszpańskim podatkiem tonażowym. |
| --- | --- |

(176)

Komisja uważa jednak, że ugrupowania interesów gospodarczych biorące udział w operacjach leasingu podatkowego nie spełniają wszystkich warunków, by kwalifikować się do objęcia hiszpańskim podatkiem tonażowym.

| (177) | Komisja zatwierdziła hiszpański podatek tonażowy jako pomoc zgodną z prawem na podstawie wytycznych w sprawie transportu morskiego, które mają zastosowanie tylko do przedsiębiorstw prowadzących działalność stricte w zakresie transportu morskiego (95), zarówno przy użyciu własnych, jak i wyczarterowanych statków. W drodze wyjątku podatek tonażowy może mieć zastosowanie do działalności uznanej w wytycznych za pomocniczą w stosunku do transportu morskiego lub do niego zbliżoną. Na przykład, przy spełnieniu niektórych warunków, do objęcia pomocą może kwalifikować się działalność z zakresu zarządzania statkami, bagrowania lub holowania (96). Przeciwnie, nie można uznać za działalność kwalifikującą się do pomocy po prostu posiadania statku, jego kupna w drodze leasingu finansowego lub jego wynajmu lub wyczarterowania osobom trzecim, bez ponoszenia całkowitej odpowiedzialności za sposób jego użytkowania. Oczywiście beneficjent systemu podatku tonażowego powinien prowadzić kwalifikującą się działalność transportową przy użyciu kwalifikującego się statku. |
| --- | --- |

(177)

Komisja zatwierdziła hiszpański podatek tonażowy jako pomoc zgodną z prawem na podstawie wytycznych w sprawie transportu morskiego, które mają zastosowanie tylko do przedsiębiorstw prowadzących działalność stricte w zakresie transportu morskiego (95), zarówno przy użyciu własnych, jak i wyczarterowanych statków. W drodze wyjątku podatek tonażowy może mieć zastosowanie do działalności uznanej w wytycznych za pomocniczą w stosunku do transportu morskiego lub do niego zbliżoną. Na przykład, przy spełnieniu niektórych warunków, do objęcia pomocą może kwalifikować się działalność z zakresu zarządzania statkami, bagrowania lub holowania (96). Przeciwnie, nie można uznać za działalność kwalifikującą się do pomocy po prostu posiadania statku, jego kupna w drodze leasingu finansowego lub jego wynajmu lub wyczarterowania osobom trzecim, bez ponoszenia całkowitej odpowiedzialności za sposób jego użytkowania. Oczywiście beneficjent systemu podatku tonażowego powinien prowadzić kwalifikującą się działalność transportową przy użyciu kwalifikującego się statku.

| (178) | To prawda, że wcześniej Komisja dopuściła, w drodze wyjątku, działalność w zakresie czarteru bez załogi jako element niektórych zgłoszonych systemów podatku tonażowego, ale tylko tymczasowo oraz w szczególnych okolicznościach związanych z nadmierną zdolnością połowową (97). Przy spełnieniu powyższych warunków główną działalnością danych przedsiębiorstw pozostaje transport morski, a przychody z czarteru bez załogi można uznać za pomocnicze w stosunku do głównej działalności. Powyższe odstępstwo jest w pełni zbieżne z celami określonymi w wytycznych w sprawie transportu morskiego: „utrzymanie i poszerzenie know-how gospodarki morskiej oraz ochrona i promowanie zatrudnienia marynarzy z państw członkowskich UE” oraz „przyczynienie się do konsolidacji klastra morskiego posiadającego siedziby w państwach członkowskich, przy jednoczesnym utrzymaniu wszechstronnej konkurencyjności floty na rynkach światowych” (98). |
| --- | --- |

(178)

To prawda, że wcześniej Komisja dopuściła, w drodze wyjątku, działalność w zakresie czarteru bez załogi jako element niektórych zgłoszonych systemów podatku tonażowego, ale tylko tymczasowo oraz w szczególnych okolicznościach związanych z nadmierną zdolnością połowową (97). Przy spełnieniu powyższych warunków główną działalnością danych przedsiębiorstw pozostaje transport morski, a przychody z czarteru bez załogi można uznać za pomocnicze w stosunku do głównej działalności. Powyższe odstępstwo jest w pełni zbieżne z celami określonymi w wytycznych w sprawie transportu morskiego: „utrzymanie i poszerzenie know-how gospodarki morskiej oraz ochrona i promowanie zatrudnienia marynarzy z państw członkowskich UE” oraz „przyczynienie się do konsolidacji klastra morskiego posiadającego siedziby w państwach członkowskich, przy jednoczesnym utrzymaniu wszechstronnej konkurencyjności floty na rynkach światowych” (98).

| (179) | Zgodnie z wytycznymi w sprawie transportu morskiego w decyzji Komisji C(2002) 582 final z dnia 27 lutego 2002 r. zatwierdzającej hiszpański system podatku tonażowego wyraźnie stwierdza się, że tylko działalność w zakresie transportu morskiego kwalifikuje się do objęcia podatkiem tonażowym (99). Należy zauważyć, że w sekcji 2.4, „Beneficjenci”, stwierdza się, że: „Beneficjentami systemu podatku tonażowego mogą być przedsiębiorstwa morskie zarejestrowane zgodnie z prawem hiszpańskim, których działalność obejmuje użytkowanie własnych i wyczarterowanych statków” (podkreślenie Komisji), zaś sekcja 2.5 „Kwalifikujące się rodzaje działalności/statki” zawiera następujący zapis: „System podatku tonażowego obejmuje tylko dochód z użytkowania statków morskich do celów działalności w zakresie transportu morskiego. Kwalifikujące się rodzaje działalności powinny obejmować tylko transport morski” (podkreślenie Komisji). |
| --- | --- |

(179)

Zgodnie z wytycznymi w sprawie transportu morskiego w decyzji Komisji C(2002) 582 final z dnia 27 lutego 2002 r. zatwierdzającej hiszpański system podatku tonażowego wyraźnie stwierdza się, że tylko działalność w zakresie transportu morskiego kwalifikuje się do objęcia podatkiem tonażowym (99). Należy zauważyć, że w sekcji 2.4, „Beneficjenci”, stwierdza się, że: „Beneficjentami systemu podatku tonażowego mogą być przedsiębiorstwa morskie zarejestrowane zgodnie z prawem hiszpańskim, których działalność obejmuje użytkowanie własnych i wyczarterowanych statków” (podkreślenie Komisji), zaś sekcja 2.5 „Kwalifikujące się rodzaje działalności/statki” zawiera następujący zapis: „System podatku tonażowego obejmuje tylko dochód z użytkowania statków morskich do celów działalności w zakresie transportu morskiego. Kwalifikujące się rodzaje działalności powinny obejmować tylko transport morski” (podkreślenie Komisji).

| (180) | Z brzmienia decyzji Komisji z 2002 r., przyjętej na podstawie wytycznych w sprawie transportu morskiego, wynika, że przedsiębiorstwa określone jako armatorzy w prawie hiszpańskim mogą korzystać z systemu podatku tonażowego pod warunkiem kontynuowania ich kwalifikującej się działalności w zakresie transportu morskiego oraz w ramach tej działalności. |
| --- | --- |

(180)

Z brzmienia decyzji Komisji z 2002 r., przyjętej na podstawie wytycznych w sprawie transportu morskiego, wynika, że przedsiębiorstwa określone jako armatorzy w prawie hiszpańskim mogą korzystać z systemu podatku tonażowego pod warunkiem kontynuowania ich kwalifikującej się działalności w zakresie transportu morskiego oraz w ramach tej działalności.

| (181) | Komisja uważa, że nie można uznać za działalność transportową działalności kontynuowanej przez ugrupowania interesów gospodarczych biorące udział w operacjach systemu leasingu podatkowego. Przechodząc do systemu podatku tonażowego, ugrupowanie interesów gospodarczych bierze w leasing jeden statek od przedsiębiorstwa leasingowego i wyczarterowuje go bez załogi armatorowi będącemu osobą trzecią. Jeżeli armator będący osobą trzecią użytkuje statek do świadczenia usług z zakresu transportu morskiego, może kwalifikować się do objęcia podatkiem tonażowym. Ugrupowanie interesów gospodarczych jednak tylko oddaje statek do dyspozycji przedsiębiorstwa żeglugowego będącego osobą trzecią, przez które ma być użytkowany. Ugrupowanie interesów gospodarczych jest zatem pośrednikiem świadczącym usługi z zakresu wynajmu lub leasingu, nie zaś usługi transportowe. |
| --- | --- |

(181)

Komisja uważa, że nie można uznać za działalność transportową działalności kontynuowanej przez ugrupowania interesów gospodarczych biorące udział w operacjach systemu leasingu podatkowego. Przechodząc do systemu podatku tonażowego, ugrupowanie interesów gospodarczych bierze w leasing jeden statek od przedsiębiorstwa leasingowego i wyczarterowuje go bez załogi armatorowi będącemu osobą trzecią. Jeżeli armator będący osobą trzecią użytkuje statek do świadczenia usług z zakresu transportu morskiego, może kwalifikować się do objęcia podatkiem tonażowym. Ugrupowanie interesów gospodarczych jednak tylko oddaje statek do dyspozycji przedsiębiorstwa żeglugowego będącego osobą trzecią, przez które ma być użytkowany. Ugrupowanie interesów gospodarczych jest zatem pośrednikiem świadczącym usługi z zakresu wynajmu lub leasingu, nie zaś usługi transportowe.

| (182) | Ugrupowania interesów gospodarczych zaangażowane w operacje systemu leasingu podatkowego wyczarterowują zwykle jedyny posiadany lub wzięty w leasing statek, stanowiący zatem całą ich flotę. W takiej sytuacji ugrupowanie interesów gospodarczych nie ponosi ryzyka lub odpowiedzialności w zakresie zarządzania statkiem, jeżeli chodzi o kwestie techniczne, załogę a nawet kwestie handlowe. Jest ono wyłącznie pośrednikiem, a przychodów z czarteru bez załogi nie można uznać za pomocnicze w stosunku do działalności w zakresie transportu morskiego. |
| --- | --- |

(182)

Ugrupowania interesów gospodarczych zaangażowane w operacje systemu leasingu podatkowego wyczarterowują zwykle jedyny posiadany lub wzięty w leasing statek, stanowiący zatem całą ich flotę. W takiej sytuacji ugrupowanie interesów gospodarczych nie ponosi ryzyka lub odpowiedzialności w zakresie zarządzania statkiem, jeżeli chodzi o kwestie techniczne, załogę a nawet kwestie handlowe. Jest ono wyłącznie pośrednikiem, a przychodów z czarteru bez załogi nie można uznać za pomocnicze w stosunku do działalności w zakresie transportu morskiego.

| (183) | Ponadto ugrupowania interesów gospodarczych pozostają objęte systemem podatku tonażowego przez krótki okres, tj. przez dwa tygodnie konieczne do skorzystania przez nie z opcji określonej w umowie leasingu, zaś przez armatora – z opcji związanej z umową czarteru. Nie wydaje się, aby dopuszczenie tego rodzaju działalności w ramach systemu tonażu podatkowego miało przyczynić się do trwałego zwiększenia tonażu floty pływającej pod banderą państw EOG lub kontrolowanej przez te państwa. Z tych samych względów nie wydaje się, by ugrupowania interesów gospodarczych biorące udział w operacjach systemu leasingu podatkowego przyczyniały się do osiągnięcia celu, jakim jest „utrzymanie [...] know-how gospodarki morskiej oraz ochrona [...] zatrudnienia marynarzy z państw członkowskich UE”, lub do „konsolidacji klastra morskiego”. |
| --- | --- |

(183)

Ponadto ugrupowania interesów gospodarczych pozostają objęte systemem podatku tonażowego przez krótki okres, tj. przez dwa tygodnie konieczne do skorzystania przez nie z opcji określonej w umowie leasingu, zaś przez armatora – z opcji związanej z umową czarteru. Nie wydaje się, aby dopuszczenie tego rodzaju działalności w ramach systemu tonażu podatkowego miało przyczynić się do trwałego zwiększenia tonażu floty pływającej pod banderą państw EOG lub kontrolowanej przez te państwa. Z tych samych względów nie wydaje się, by ugrupowania interesów gospodarczych biorące udział w operacjach systemu leasingu podatkowego przyczyniały się do osiągnięcia celu, jakim jest „utrzymanie [...] know-how gospodarki morskiej oraz ochrona [...] zatrudnienia marynarzy z państw członkowskich UE”, lub do „konsolidacji klastra morskiego”.

| (184) | Podsumowując, zatwierdzenie wydane na mocy decyzji z 2002 r. nie oznacza, że działalność przedsiębiorstw takich jak ugrupowania interesów gospodarczych zaangażowane w operacje systemu leasingu podatkowego można uznać za działalność w zakresie transportu morskiego. |
| --- | --- |

(184)

Podsumowując, zatwierdzenie wydane na mocy decyzji z 2002 r. nie oznacza, że działalność przedsiębiorstw takich jak ugrupowania interesów gospodarczych zaangażowane w operacje systemu leasingu podatkowego można uznać za działalność w zakresie transportu morskiego.

| (185) | W związku z tym Komisja uważa, że włączenie do systemu podatku tonażowego przedsiębiorstw takich jak ugrupowania interesów gospodarczych zaangażowane w operacje systemu leasingu podatkowego (100) powoduje przyznanie nowej pomocy, zarówno poprzez sposób obliczania przychodów objętych opodatkowaniem oparty na przewożonym tonażu, jak i poprzez odroczenie zapłaty ukrytych zobowiązań podatkowych do momentu sprzedaży lub demontażu statku, zgodnie z art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych. |
| --- | --- |

(185)

W związku z tym Komisja uważa, że włączenie do systemu podatku tonażowego przedsiębiorstw takich jak ugrupowania interesów gospodarczych zaangażowane w operacje systemu leasingu podatkowego (100) powoduje przyznanie nowej pomocy, zarówno poprzez sposób obliczania przychodów objętych opodatkowaniem oparty na przewożonym tonażu, jak i poprzez odroczenie zapłaty ukrytych zobowiązań podatkowych do momentu sprzedaży lub demontażu statku, zgodnie z art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych.

Pozostałe środki stanowią nową pomoc

| (186) | Wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu (art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, środek 2) nie stanowi istniejącej pomocy, ponieważ została wprowadzona w 2002 r., tj. po przystąpieniu Hiszpanii do UE w 1986 r., i nigdy nie została zgłoszona Komisji ani przez nią zatwierdzona. Ponadto skutek tego środka można wyraźnie oddzielić od skutku przyspieszonej amortyzacji. Środek ten stanowi pomoc niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(186)

Wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu (art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, środek 2) nie stanowi istniejącej pomocy, ponieważ została wprowadzona w 2002 r., tj. po przystąpieniu Hiszpanii do UE w 1986 r., i nigdy nie została zgłoszona Komisji ani przez nią zatwierdzona. Ponadto skutek tego środka można wyraźnie oddzielić od skutku przyspieszonej amortyzacji. Środek ten stanowi pomoc niezgodną z prawem.

| (187) | Tak samo art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, na mocy którego umożliwiono zwolnienie zysków ze sprzedaży aktywów trwałych uzyskanych przy sprzedaży statków kupionych w ramach zatwierdzonych wcześniej umów leasingu (środek 5), wszedł w życie w 2002 r. bez poprzedniego zgłoszenia lub zatwierdzenia przez Komisję. |
| --- | --- |

(187)

Tak samo art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, na mocy którego umożliwiono zwolnienie zysków ze sprzedaży aktywów trwałych uzyskanych przy sprzedaży statków kupionych w ramach zatwierdzonych wcześniej umów leasingu (środek 5), wszedł w życie w 2002 r. bez poprzedniego zgłoszenia lub zatwierdzenia przez Komisję.

| (188) | Komisja uważa, że zatwierdzenie wydane w 2002 r. nie obejmuje środków wykonawczych, a w szczególności art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, ponieważ wprowadza się w nim wyjątek od przepisów wyodrębniających, mających zastosowanie do statków używanych zgodnie z art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych, co oznacza przyznanie dodatkowej korzyści. Wyjątek ten należało zgłosić razem z przepisami prawnymi zatwierdzonymi przez Komisję, ale nie poczyniono tego kroku. |
| --- | --- |

(188)

Komisja uważa, że zatwierdzenie wydane w 2002 r. nie obejmuje środków wykonawczych, a w szczególności art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, ponieważ wprowadza się w nim wyjątek od przepisów wyodrębniających, mających zastosowanie do statków używanych zgodnie z art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych, co oznacza przyznanie dodatkowej korzyści. Wyjątek ten należało zgłosić razem z przepisami prawnymi zatwierdzonymi przez Komisję, ale nie poczyniono tego kroku.

| (189) | Nie wydaje się, by stosowanie art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych wymagało dodatkowych definicji lub doprecyzowań. Zastosowanie tego artykułu spowodowałoby normalnie opodatkowanie zysku ze sprzedaży aktywów trwałych uzyskanego przez leasingodawcę przy przekazaniu statku leasingobiorcy (przedsiębiorstwu żeglugowemu). Jeżeli Hiszpania uważała doprecyzowanie za konieczne, powinna była je wprowadzić przy zgłoszeniu. |
| --- | --- |

(189)

Nie wydaje się, by stosowanie art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych wymagało dodatkowych definicji lub doprecyzowań. Zastosowanie tego artykułu spowodowałoby normalnie opodatkowanie zysku ze sprzedaży aktywów trwałych uzyskanego przez leasingodawcę przy przekazaniu statku leasingobiorcy (przedsiębiorstwu żeglugowemu). Jeżeli Hiszpania uważała doprecyzowanie za konieczne, powinna była je wprowadzić przy zgłoszeniu.

| (190) | W konsekwencji środki wykonawcze, a w szczególności art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, również stanowią pomoc niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(190)

W konsekwencji środki wykonawcze, a w szczególności art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, również stanowią pomoc niezgodną z prawem.

5.5.   ZGODNOŚĆ Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

| (191) | Komisja podsumowując stwierdza, że następujące środki, rozpatrywane osobno i w ramach systemu leasingu podatkowego, stanowią pomoc państwa:






  — | wcześniejsza amortyzacja aktywów nabytych w drodze zawarcia umowy leasingu finansowego (art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych), |
| --- | --- | --- |

(191)

Komisja podsumowując stwierdza, że następujące środki, rozpatrywane osobno i w ramach systemu leasingu podatkowego, stanowią pomoc państwa:

—

wcześniejsza amortyzacja aktywów nabytych w drodze zawarcia umowy leasingu finansowego (art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 ustawy o podatku od osób prawnych oraz art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych),

| — | system podatku tonażowego w odniesieniu do kwalifikowalności działalności w zakresie czarteru bez załogi, |
| --- | --- |

—

system podatku tonażowego w odniesieniu do kwalifikowalności działalności w zakresie czarteru bez załogi,

| — | artykuł 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych. |
| --- | --- |

—

artykuł 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych.

| (192) | Zasadniczo stosowanie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE jest zabronione. W art. 107 ust. 2 stwierdza się jednak, że niektóre rodzaje pomocy są zgodne ze wspólnym rynkiem, zaś w art. 107 ust. 3, że Komisja może uznać niektóre rodzaje pomocy lub pomoc udzielaną na rzecz niektórych beneficjentów za zgodne ze wspólnym rynkiem. W zależności od kategorii beneficjentów mogą mieć zastosowanie szczególne przepisy, takie jak wytyczne w sprawie transportu morskiego (101) lub zasady ramowe dotyczące przemysłu stoczniowego (102). |
| --- | --- |

(192)

Zasadniczo stosowanie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE jest zabronione. W art. 107 ust. 2 stwierdza się jednak, że niektóre rodzaje pomocy są zgodne ze wspólnym rynkiem, zaś w art. 107 ust. 3, że Komisja może uznać niektóre rodzaje pomocy lub pomoc udzielaną na rzecz niektórych beneficjentów za zgodne ze wspólnym rynkiem. W zależności od kategorii beneficjentów mogą mieć zastosowanie szczególne przepisy, takie jak wytyczne w sprawie transportu morskiego (101) lub zasady ramowe dotyczące przemysłu stoczniowego (102).

| (193) | Ani władze hiszpańskie, ani osoby trzecie określone jako beneficjenci w niniejszej decyzji nie powołały się na zastosowanie żadnych innych przepisów zawartych w art. 107 ust. 2 i 3 TFUE ani na zastosowanie żadnych innych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa, przyjętych na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. |
| --- | --- |

(193)

Ani władze hiszpańskie, ani osoby trzecie określone jako beneficjenci w niniejszej decyzji nie powołały się na zastosowanie żadnych innych przepisów zawartych w art. 107 ust. 2 i 3 TFUE ani na zastosowanie żadnych innych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa, przyjętych na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.

5.5.1.   Zakres stosowania wytycznych w sprawie transportu morskiego

Kwalifikowalność przychodów z czarteru bez załogi do objęcia podatkiem tonażowym

| (194) | Jak stwierdzono w pkt 71 wyżej, władze hiszpańskie i niektóre osoby trzecie uważają, że czarter jest objęty decyzją z 2002 r. zatwierdzającą hiszpański system podatku tonażowego, ponieważ polega na użytkowaniu własnych i czarterowanych statków. |
| --- | --- |

(194)

Jak stwierdzono w pkt 71 wyżej, władze hiszpańskie i niektóre osoby trzecie uważają, że czarter jest objęty decyzją z 2002 r. zatwierdzającą hiszpański system podatku tonażowego, ponieważ polega na użytkowaniu własnych i czarterowanych statków.

| (195) | Komisja nie zgadza się z taką interpretacją decyzji z 2002 r. Zarówno w wytycznych w sprawie transportu morskiego, jak i w decyzji z 2002 r. wyraźnie stwierdza się, że podatek tonażowy należy stosować tylko do działalności w zakresie transportu morskiego (103). Z zasady przychody pochodzące z innych rodzajów działalności niezwiązanych z transportem – nawet jeżeli daną działalność prowadzi przedsiębiorstwo żeglugowe – nie mogą być opodatkowywane zgodnie z zasadami systemu podatku tonażowego (104), chyba że na podstawie wyraźnego wyjątku lub określonych warunków (działalność pomocnicza, bagrowanie, holowanie). |
| --- | --- |

(195)

Komisja nie zgadza się z taką interpretacją decyzji z 2002 r. Zarówno w wytycznych w sprawie transportu morskiego, jak i w decyzji z 2002 r. wyraźnie stwierdza się, że podatek tonażowy należy stosować tylko do działalności w zakresie transportu morskiego (103). Z zasady przychody pochodzące z innych rodzajów działalności niezwiązanych z transportem – nawet jeżeli daną działalność prowadzi przedsiębiorstwo żeglugowe – nie mogą być opodatkowywane zgodnie z zasadami systemu podatku tonażowego (104), chyba że na podstawie wyraźnego wyjątku lub określonych warunków (działalność pomocnicza, bagrowanie, holowanie).

| (196) | W powyższym kontekście „użytkowanie posiadanych i czarterowanych statków”, wymienione jako kwalifikująca się działalność w decyzji z 2002 r., obejmuje tylko „użytkowanie” statków, które są posiadane lub czarterowane bez załogi oraz użytkowane – w odniesieniu do zarówno do posiadanych, jak i czarterowanych statków – przez przedsiębiorstwo żeglugowe. |
| --- | --- |

(196)

W powyższym kontekście „użytkowanie posiadanych i czarterowanych statków”, wymienione jako kwalifikująca się działalność w decyzji z 2002 r., obejmuje tylko „użytkowanie” statków, które są posiadane lub czarterowane bez załogi oraz użytkowane – w odniesieniu do zarówno do posiadanych, jak i czarterowanych statków – przez przedsiębiorstwo żeglugowe.

| (197) | Jak już wspomniano w sekcji 5.3.2.4, finansowe ugrupowania interesów gospodarczych zaangażowane w operacje finansowania w ramach systemu leasingu podatkowego nie zajmują się użytkowaniem statków i nie świadczą żadnych usług z zakresu transportu morskiego. Są one pośrednikami finansowymi biorącymi udział w zbiorowym finansowaniu składnika aktywów. Ugrupowania te nie ingerują w zarządzanie statkiem, jeżeli chodzi o kwestie strategiczne, techniczne, załogę, a nawet kwestie handlowe, a także nie ponoszą ryzyka ani odpowiedzialności związanych ze świadczeniem usług z zakresu transportu morskiego. |
| --- | --- |

(197)

Jak już wspomniano w sekcji 5.3.2.4, finansowe ugrupowania interesów gospodarczych zaangażowane w operacje finansowania w ramach systemu leasingu podatkowego nie zajmują się użytkowaniem statków i nie świadczą żadnych usług z zakresu transportu morskiego. Są one pośrednikami finansowymi biorącymi udział w zbiorowym finansowaniu składnika aktywów. Ugrupowania te nie ingerują w zarządzanie statkiem, jeżeli chodzi o kwestie strategiczne, techniczne, załogę, a nawet kwestie handlowe, a także nie ponoszą ryzyka ani odpowiedzialności związanych ze świadczeniem usług z zakresu transportu morskiego.

| (198) | Ponadto Komisja zauważa, że HUIG zaangażowane w operacje systemu leasingu podatkowego wyczarterowują swój jedyny statek zarówno z opcją kupna, którą przedsiębiorstwo żeglugowe od samego początku podejmuje się zrealizować, a także z opcją sprzedaży, z której może skorzystać HUIG. Oznacza to rozciągnięte w czasie, ale definitywne, przekazanie prawa własności do całej floty ugrupowania interesów gospodarczych. W konsekwencji ugrupowanie interesów gospodarczych nie jest w takiej samej sytuacji jak właściciele statku, którzy, borykając się z tymczasową nadmierną zdolnością połowową floty, w celu zapewnienia pewnego stopnia elastyczności wyczarterowują na określony okres część swojej floty podmiotom gospodarczym będącym osobami trzecimi (zob. pkt (178) wyżej). |
| --- | --- |

(198)

Ponadto Komisja zauważa, że HUIG zaangażowane w operacje systemu leasingu podatkowego wyczarterowują swój jedyny statek zarówno z opcją kupna, którą przedsiębiorstwo żeglugowe od samego początku podejmuje się zrealizować, a także z opcją sprzedaży, z której może skorzystać HUIG. Oznacza to rozciągnięte w czasie, ale definitywne, przekazanie prawa własności do całej floty ugrupowania interesów gospodarczych. W konsekwencji ugrupowanie interesów gospodarczych nie jest w takiej samej sytuacji jak właściciele statku, którzy, borykając się z tymczasową nadmierną zdolnością połowową floty, w celu zapewnienia pewnego stopnia elastyczności wyczarterowują na określony okres część swojej floty podmiotom gospodarczym będącym osobami trzecimi (zob. pkt (178) wyżej).

| (199) | Z wszystkich przedstawionych względów Komisja uważa, że ugrupowania interesów gospodarczych zaangażowane w operacje systemu leasingu podatkowego ani nie kwalifikują się do objęcia hiszpańskim systemem podatku tonażowego w zakresie, w jakim został on zatwierdzony przez Komisję, ani nie są objęte przepisami wytycznych w sprawie transportu morskiego. |
| --- | --- |

(199)

Z wszystkich przedstawionych względów Komisja uważa, że ugrupowania interesów gospodarczych zaangażowane w operacje systemu leasingu podatkowego ani nie kwalifikują się do objęcia hiszpańskim systemem podatku tonażowego w zakresie, w jakim został on zatwierdzony przez Komisję, ani nie są objęte przepisami wytycznych w sprawie transportu morskiego.

| (200) | Komisja uznaje jednak, że – ze względu na ogólny charakter operacji leasingowych – ugrupowania interesów gospodarczych biorące udział w operacjach systemu leasingu podatkowego oraz ich inwestorzy działają jako pośrednicy kierujący do innych beneficjentów (przedsiębiorstw żeglugowych) korzyść zgodną z celem wspólnego interesu. |
| --- | --- |

(200)

Komisja uznaje jednak, że – ze względu na ogólny charakter operacji leasingowych – ugrupowania interesów gospodarczych biorące udział w operacjach systemu leasingu podatkowego oraz ich inwestorzy działają jako pośrednicy kierujący do innych beneficjentów (przedsiębiorstw żeglugowych) korzyść zgodną z celem wspólnego interesu.

Kwalifikowalność ugrupowań interesów gospodarczych lub ich inwestorów jako pośredników

| (201) | Zgodnie z podejściem przyjętym w decyzji z dnia 20 grudnia 2006 r. dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych (105) Komisja stwierdza, że ponieważ pomoc zatrzymywana przez HUIG stanowi słuszne wynagrodzenie za jego pośrednictwo w przekazywaniu przedsiębiorstwom żeglugowym korzyści zgodnej z celem wspólnego interesu, uznaje się tę pomoc za zgodną z prawem w takiej samej części. Należy zauważyć, że w rozpatrywanym przypadku ugrupowania interesów gospodarczych nie są zobowiązane na mocy prawa do tego, by przekazać część otrzymanej pomocy przedsiębiorstwom żeglugowym. Wykonując swoje uprawnienia dyskrecjonalne przy ocenie zgodności środka na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, Komisja uznaje jednak za właściwe uwzględnienie korzystnych skutków środka dla sektora morskiego oraz zastosowanie odpowiednio przepisów wytycznych w sprawie transportu morskiego – mających normalnie zastosowanie do środków pomocy – do korzyści przeniesionej na przedsiębiorstwo żeglugowe. Dlatego też, jeżeli w wyniku zastosowania przepisów wytycznych w sprawie transportu morskiego do przedsiębiorstwa żeglugowego biorącego udział w określonej operacji systemu leasingu podatkowego otrzymuje się korzyść zgodną ze współczynnikiem lub całkowitą korzyść wynoszącą x%, taki sam procent pomocy zatrzymanej przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jej inwestorów uznaje się za zgodny z prawem. |
| --- | --- |

(201)

Zgodnie z podejściem przyjętym w decyzji z dnia 20 grudnia 2006 r. dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych (105) Komisja stwierdza, że ponieważ pomoc zatrzymywana przez HUIG stanowi słuszne wynagrodzenie za jego pośrednictwo w przekazywaniu przedsiębiorstwom żeglugowym korzyści zgodnej z celem wspólnego interesu, uznaje się tę pomoc za zgodną z prawem w takiej samej części. Należy zauważyć, że w rozpatrywanym przypadku ugrupowania interesów gospodarczych nie są zobowiązane na mocy prawa do tego, by przekazać część otrzymanej pomocy przedsiębiorstwom żeglugowym. Wykonując swoje uprawnienia dyskrecjonalne przy ocenie zgodności środka na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, Komisja uznaje jednak za właściwe uwzględnienie korzystnych skutków środka dla sektora morskiego oraz zastosowanie odpowiednio przepisów wytycznych w sprawie transportu morskiego – mających normalnie zastosowanie do środków pomocy – do korzyści przeniesionej na przedsiębiorstwo żeglugowe. Dlatego też, jeżeli w wyniku zastosowania przepisów wytycznych w sprawie transportu morskiego do przedsiębiorstwa żeglugowego biorącego udział w określonej operacji systemu leasingu podatkowego otrzymuje się korzyść zgodną ze współczynnikiem lub całkowitą korzyść wynoszącą x%, taki sam procent pomocy zatrzymanej przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jej inwestorów uznaje się za zgodny z prawem.

Korzyść dla przedsiębiorstw żeglugowych będących użytkownikami końcowymi

| (202) | Ponieważ korzyść przypada przedsiębiorstwom żeglugowym, art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE oraz przepisy wytycznych w sprawie transportu morskiego (106) stanowią jedyne właściwe ramy do oceny zgodności tej pomocy. |
| --- | --- |

(202)

Ponieważ korzyść przypada przedsiębiorstwom żeglugowym, art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE oraz przepisy wytycznych w sprawie transportu morskiego (106) stanowią jedyne właściwe ramy do oceny zgodności tej pomocy.

| (203) | Komisja uważa, że przedsiębiorstwa żeglugowe nie korzystają z pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Aby określić kwotę pomocy zgodnej z prawem w przypadku ugrupowań interesów gospodarczych – uznanych za pośredników kierujących do przedsiębiorstw żeglugowych korzyść zgodną z celem wspólnego interesu – Komisja uważa jednak, że wytyczne w sprawie transportu morskiego należy stosować odpowiednio do korzyści przekazywanej przez ugrupowanie interesów gospodarczych przedsiębiorstwu żeglugowemu. Pozwoli to określić w szczególności: 1) kwotę pomocy otrzymanej pierwotnie przez ugrupowanie interesów gospodarczych i przekazanej przedsiębiorstwu żeglugowemu, która byłaby zgodna, jeżeli przekazana kwota stanowiłaby pomoc państwa na rzecz tego przedsiębiorstwa; 2) część, jaką ta zgodna z prawem korzyść stanowi w stosunku do całkowitej kwoty korzyści przekazanej przedsiębiorstwu żeglugowemu; oraz 3) kwotę pomocy, jaką należy uznać za zgodną jako wynagrodzenie ugrupowań interesów gospodarczych za ich pośrednictwo. |
| --- | --- |

(203)

Komisja uważa, że przedsiębiorstwa żeglugowe nie korzystają z pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Aby określić kwotę pomocy zgodnej z prawem w przypadku ugrupowań interesów gospodarczych – uznanych za pośredników kierujących do przedsiębiorstw żeglugowych korzyść zgodną z celem wspólnego interesu – Komisja uważa jednak, że wytyczne w sprawie transportu morskiego należy stosować odpowiednio do korzyści przekazywanej przez ugrupowanie interesów gospodarczych przedsiębiorstwu żeglugowemu. Pozwoli to określić w szczególności: 1) kwotę pomocy otrzymanej pierwotnie przez ugrupowanie interesów gospodarczych i przekazanej przedsiębiorstwu żeglugowemu, która byłaby zgodna, jeżeli przekazana kwota stanowiłaby pomoc państwa na rzecz tego przedsiębiorstwa; 2) część, jaką ta zgodna z prawem korzyść stanowi w stosunku do całkowitej kwoty korzyści przekazanej przedsiębiorstwu żeglugowemu; oraz 3) kwotę pomocy, jaką należy uznać za zgodną jako wynagrodzenie ugrupowań interesów gospodarczych za ich pośrednictwo.

| (204) | Wytyczne w sprawie transportu morskiego zawierają opis różnych kategorii pomocy państwa oraz warunków zatwierdzenia pomocy przez Komisję. W szczególności w wytycznych wyraźnie stwierdza się, że mają one zastosowanie tylko do działalności w zakresie transportu morskiego oraz do ograniczonej liczby rodzajów działalności pomocniczej lub pokrewnej. |
| --- | --- |

(204)

Wytyczne w sprawie transportu morskiego zawierają opis różnych kategorii pomocy państwa oraz warunków zatwierdzenia pomocy przez Komisję. W szczególności w wytycznych wyraźnie stwierdza się, że mają one zastosowanie tylko do działalności w zakresie transportu morskiego oraz do ograniczonej liczby rodzajów działalności pomocniczej lub pokrewnej.

| (205) | Jeżeli przedsiębiorstwo żeglugowe będące użytkownikiem końcowym świadczy usługi z zakresu transportu morskiego (lub prowadzi pokrewne rodzaje działalności) oraz spełnia wszystkie warunki określone w wytycznych, korzyść otrzymaną przez to przedsiębiorstwo i stanowiącą pomoc państwa uznaje się za zgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(205)

Jeżeli przedsiębiorstwo żeglugowe będące użytkownikiem końcowym świadczy usługi z zakresu transportu morskiego (lub prowadzi pokrewne rodzaje działalności) oraz spełnia wszystkie warunki określone w wytycznych, korzyść otrzymaną przez to przedsiębiorstwo i stanowiącą pomoc państwa uznaje się za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (206) | Zgodnie z wytycznymi w sprawie transportu morskiego pomoc można przyznać w ramach różnych kategorii środków. Jednym z głównych warunków ustanowionych w art. 10 wytycznych z 1997 r. i art. 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego z 2004 r. jest ogólny pułap pomocy, tj. maksymalna kwota pomocy państwa na rzecz przedsiębiorstwa, którą można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym (107). |
| --- | --- |

(206)

Zgodnie z wytycznymi w sprawie transportu morskiego pomoc można przyznać w ramach różnych kategorii środków. Jednym z głównych warunków ustanowionych w art. 10 wytycznych z 1997 r. i art. 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego z 2004 r. jest ogólny pułap pomocy, tj. maksymalna kwota pomocy państwa na rzecz przedsiębiorstwa, którą można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym (107).

| (207) | Zgodnie z wytycznymi z 1997 r. pułap odpowiada „całkowitej redukcji opodatkowania i składek na ubezpieczenia społeczne dla marynarzy oraz obniżeniu podatku od osób prawnych nakładanego za działalność żeglugową”. Zgodnie z wytycznymi z 2004 r. pułap odpowiada całkowitej redukcji opodatkowania i obciążeń socjalnych dla marynarzy oraz uldze podatkowej wynikającej z zastosowania systemu podatku tonażowego. W wytycznych z 2004 r. stwierdza się jednak również, że „całkowita kwota przyznanej pomocy [...] nie powinna przekraczać całkowitej kwoty podatków i składek na ubezpieczenia społeczne pobieranych z tytułu działalności żeglugowej i potrącanych z wynagrodzenia marynarzy”. |
| --- | --- |

(207)

Zgodnie z wytycznymi z 1997 r. pułap odpowiada „całkowitej redukcji opodatkowania i składek na ubezpieczenia społeczne dla marynarzy oraz obniżeniu podatku od osób prawnych nakładanego za działalność żeglugową”. Zgodnie z wytycznymi z 2004 r. pułap odpowiada całkowitej redukcji opodatkowania i obciążeń socjalnych dla marynarzy oraz uldze podatkowej wynikającej z zastosowania systemu podatku tonażowego. W wytycznych z 2004 r. stwierdza się jednak również, że „całkowita kwota przyznanej pomocy [...] nie powinna przekraczać całkowitej kwoty podatków i składek na ubezpieczenia społeczne pobieranych z tytułu działalności żeglugowej i potrącanych z wynagrodzenia marynarzy”.

| (208) | Jeżeli chodzi o stosowanie pułapu pomocy do określonej grupy beneficjentów, takiej jak właściciele statków, Komisja uważa, że należy go określić na poziomie EOG. Oznacza to, że przy ustalaniu pułapu należy odpowiednio uwzględnić podatek od osób prawnych i składki na ubezpieczenia społeczne płacone przez beneficjentów w innych państwach członkowskich EOG. Podejście to jest zgodne z orzecznictwem w sprawie FagorBrandt (108), w którym potwierdzono, że ocena środka pomocy państwa powinna należycie uwzględniać efekt kumulacji możliwej pomocy przyznanej w różnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(208)

Jeżeli chodzi o stosowanie pułapu pomocy do określonej grupy beneficjentów, takiej jak właściciele statków, Komisja uważa, że należy go określić na poziomie EOG. Oznacza to, że przy ustalaniu pułapu należy odpowiednio uwzględnić podatek od osób prawnych i składki na ubezpieczenia społeczne płacone przez beneficjentów w innych państwach członkowskich EOG. Podejście to jest zgodne z orzecznictwem w sprawie FagorBrandt (108), w którym potwierdzono, że ocena środka pomocy państwa powinna należycie uwzględniać efekt kumulacji możliwej pomocy przyznanej w różnych państwach członkowskich.

| (209) | Ponieważ rozpatrywany przypadek dotyczy pomocy przyznanej ugrupowaniom interesów gospodarczych w związku z kupnem – przez właściciela statku – składnika aktywów długoterminowych, Komisja zgadza się z władzami hiszpańskimi, że korzyść otrzymaną przez przedsiębiorstwo żeglugowe należy rozłożyć na okres zwykłej amortyzacji składnika aktywów (dziesięć lat pod względem podatkowym) oraz porównać z całkowitą kwotą podatków i składek na ubezpieczenia społeczne zapłaconych w tym samym okresie. |
| --- | --- |

(209)

Ponieważ rozpatrywany przypadek dotyczy pomocy przyznanej ugrupowaniom interesów gospodarczych w związku z kupnem – przez właściciela statku – składnika aktywów długoterminowych, Komisja zgadza się z władzami hiszpańskimi, że korzyść otrzymaną przez przedsiębiorstwo żeglugowe należy rozłożyć na okres zwykłej amortyzacji składnika aktywów (dziesięć lat pod względem podatkowym) oraz porównać z całkowitą kwotą podatków i składek na ubezpieczenia społeczne zapłaconych w tym samym okresie.

| (210) | Zgodnie z pułapem konieczne jest uznanie za niezgodne z Traktatem wszystkich przyznanych korzyści, których wysokość przekracza całkowitą kwotę podatku dochodowego i składek na ubezpieczenia pobieranych od marynarzy oraz kwotę podatku od osób prawnych nakładanego na działalność żeglugową. |
| --- | --- |

(210)

Zgodnie z pułapem konieczne jest uznanie za niezgodne z Traktatem wszystkich przyznanych korzyści, których wysokość przekracza całkowitą kwotę podatku dochodowego i składek na ubezpieczenia pobieranych od marynarzy oraz kwotę podatku od osób prawnych nakładanego na działalność żeglugową.

5.6.   ODZYSKANIE POMOCY

| (211) | Zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, w przypadku gdy podjęto negatywne decyzje w sprawach pomocy przyznanej niezgodnie z prawem, Komisja decyduje o tym, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu odzyskania pomocy od beneficjenta. Poprzez odzyskanie pomocy konkurencyjna pozycja, która występowała przed jej przyznaniem, zostaje przywrócona w takim stopniu, w jakim jest to możliwe. |
| --- | --- |

(211)

Zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, w przypadku gdy podjęto negatywne decyzje w sprawach pomocy przyznanej niezgodnie z prawem, Komisja decyduje o tym, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu odzyskania pomocy od beneficjenta. Poprzez odzyskanie pomocy konkurencyjna pozycja, która występowała przed jej przyznaniem, zostaje przywrócona w takim stopniu, w jakim jest to możliwe.

| (212) | W art. 14 stwierdza się jednak również, że Komisja nie wymaga odzyskania pomocy, jeżeli byłoby to sprzeczne z zasadą ogólną prawa wspólnotowego. W poniższej sekcji analizuje się, czy ogólne zasady równego traktowania, ochrony uzasadnionego oczekiwania i pewności prawa uniemożliwiają Komisji wystosowanie nakazu odzyskania, całości lub części, przyznanej wcześniej pomocy. |
| --- | --- |

(212)

W art. 14 stwierdza się jednak również, że Komisja nie wymaga odzyskania pomocy, jeżeli byłoby to sprzeczne z zasadą ogólną prawa wspólnotowego. W poniższej sekcji analizuje się, czy ogólne zasady równego traktowania, ochrony uzasadnionego oczekiwania i pewności prawa uniemożliwiają Komisji wystosowanie nakazu odzyskania, całości lub części, przyznanej wcześniej pomocy.

5.6.1.   Równe traktowanie

| (213) | Zasada równego traktowania i niedyskryminacji wymaga, aby porównywalne sytuacje nie były traktowane w odmienny sposób, a sytuacje odmienne nie były traktowane jednakowo, chyba że takie traktowanie jest uzasadnione w sposób obiektywny (109). |
| --- | --- |

(213)

Zasada równego traktowania i niedyskryminacji wymaga, aby porównywalne sytuacje nie były traktowane w odmienny sposób, a sytuacje odmienne nie były traktowane jednakowo, chyba że takie traktowanie jest uzasadnione w sposób obiektywny (109).

| (214) | Należy zauważyć, że francuski system podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych jest porównywalny z systemem leasingu podatkowego ze względu na wiele aspektów. Wymaga się w nim pośrednictwa przejrzystego fiskalnie HUIG lub inwestorów między wykonawcą składnika aktywów długoterminowych i nabywcą, któremu HUIG oddaje w leasing lub wyczarterowuje ten składnik aktywów. HUIG stosuje przyspieszoną i wcześniejszą amortyzację do składnika aktywów, a zysk z jego sprzedaży jest objęty zwolnieniem z podatku od osób prawnych. HUIG lub jego inwestorzy zwracają znaczną część korzyści wynikających z zastosowania środków podatkowych nabywcy składnika aktywów (na przykład przedsiębiorstwu żeglugowemu) poprzez obniżenie opłaty leasingowej lub ceny opcji kupna. Francuski system obejmował jednak wyraźny zapis o objęciu zysków ze sprzedaży aktywów trwałych zwolnieniem, podczas gdy w systemie leasingu podatkowego zwolnienie to wynika z jednoczesnego objęcia HUIG systemem podatku tonażowego oraz stosowania do niego przepisów art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych. |
| --- | --- |

(214)

Należy zauważyć, że francuski system podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych jest porównywalny z systemem leasingu podatkowego ze względu na wiele aspektów. Wymaga się w nim pośrednictwa przejrzystego fiskalnie HUIG lub inwestorów między wykonawcą składnika aktywów długoterminowych i nabywcą, któremu HUIG oddaje w leasing lub wyczarterowuje ten składnik aktywów. HUIG stosuje przyspieszoną i wcześniejszą amortyzację do składnika aktywów, a zysk z jego sprzedaży jest objęty zwolnieniem z podatku od osób prawnych. HUIG lub jego inwestorzy zwracają znaczną część korzyści wynikających z zastosowania środków podatkowych nabywcy składnika aktywów (na przykład przedsiębiorstwu żeglugowemu) poprzez obniżenie opłaty leasingowej lub ceny opcji kupna. Francuski system obejmował jednak wyraźny zapis o objęciu zysków ze sprzedaży aktywów trwałych zwolnieniem, podczas gdy w systemie leasingu podatkowego zwolnienie to wynika z jednoczesnego objęcia HUIG systemem podatku tonażowego oraz stosowania do niego przepisów art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych.

| (215) | Komisja wskazuje również na odmienny kontekst prawny i przebieg procedur w przypadku francuskim i hiszpańskim oraz zauważa, że w decyzji końcowej z 2006 r. dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych wstrzymała się od wystosowania nakazu odzyskania pomocy za część badanego okresu z powodów związanych ze specyficznym przebiegiem procedury w tym przypadku. W szczególności Francja nie zgłosiła Komisji systemu w sposób formalny, ale poinformowała ją przed wdrożeniem tego systemu. Komisja zauważa również, że przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego dotyczącego systemu podatkowych HUIG nie orzekała nigdy w podobnej sprawie. Przeciwnie, przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego dotyczącego systemu leasingu podatkowego Komisja orzekła już, że podobny system, tj. francuski system podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, stanowi program pomocy państwa. Ponieważ kontekst prawny i faktyczny podatkowych HUIG różni się od kontekstu prawnego i faktycznego systemu leasingu podatkowego, Komisja uważa, że uzasadnione jest odmienne traktowanie. Komisja wyjaśni w sekcji 5.6.3 niżej, że względy podyktowane zasadą pewności prawa skłoniły ją jednak do wstrzymania się od wydania w tym przypadku nakazu odzyskania do dnia publikacji decyzji w sprawie francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych. |
| --- | --- |

(215)

Komisja wskazuje również na odmienny kontekst prawny i przebieg procedur w przypadku francuskim i hiszpańskim oraz zauważa, że w decyzji końcowej z 2006 r. dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych wstrzymała się od wystosowania nakazu odzyskania pomocy za część badanego okresu z powodów związanych ze specyficznym przebiegiem procedury w tym przypadku. W szczególności Francja nie zgłosiła Komisji systemu w sposób formalny, ale poinformowała ją przed wdrożeniem tego systemu. Komisja zauważa również, że przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego dotyczącego systemu podatkowych HUIG nie orzekała nigdy w podobnej sprawie. Przeciwnie, przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego dotyczącego systemu leasingu podatkowego Komisja orzekła już, że podobny system, tj. francuski system podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, stanowi program pomocy państwa. Ponieważ kontekst prawny i faktyczny podatkowych HUIG różni się od kontekstu prawnego i faktycznego systemu leasingu podatkowego, Komisja uważa, że uzasadnione jest odmienne traktowanie. Komisja wyjaśni w sekcji 5.6.3 niżej, że względy podyktowane zasadą pewności prawa skłoniły ją jednak do wstrzymania się od wydania w tym przypadku nakazu odzyskania do dnia publikacji decyzji w sprawie francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych.

| (216) | Ponadto Komisja stwierdza, że w przypadkach wymienionych w pkt 92 wyżej zastosowanie zasady uzasadnionego oczekiwania do podobnych środków było uzasadnione ze względu na specyficzne okoliczności występujące w każdym z tych przypadków. Jeżeli chodzi o „wartość firmy” stosowaną w Hiszpanii, wyraźnie określono ten system jako środek ogólny w odpowiedzi udzielonej posłowi do Parlamentu Europejskiego. W odniesieniu do centrów koordynacyjnych i działalności wewnątrzgrupowej przedsiębiorstw wielonarodowych (110) Komisja stwierdziła, że uzasadnione oczekiwanie występuje nie tylko ze względu na wcześniejsze zatwierdzenie belgijskich centrów koordynacyjnych jako środków ogólnych w 1984 r. i 1987 r., lecz także ze względu na odpowiedź udzieloną przez Komisję na pytanie parlamentarne (111). Stwierdzono w niej, że szeroki zakres środków podatkowych – „przepisów regulujących opodatkowanie europejskich siedzib głównych przedsiębiorstw wielonarodowych, opracowanych w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania” – „znalazło się poza zakresem zasad pomocy państwa”. Ponadto wszystkie te programy wdrożono po tym, jak odpowiedź na pytanie parlamentarne została udzielona. W przypadku przedsiębiorstw uprawnionych do ulgi w Gibraltarze występowanie uzasadnionego oczekiwania wynikało z tego, że przedmiotowy środek został opracowany w oparciu o inny środek stosowany w tym samym państwie członkowskim – system zwolnionych przedsiębiorstw – stanowiący pomoc państwa. Podobnie środki wprowadzone na Orkadach i Szetlandach zostały opracowane we wzajemnym powiązaniu. |
| --- | --- |

(216)

Ponadto Komisja stwierdza, że w przypadkach wymienionych w pkt 92 wyżej zastosowanie zasady uzasadnionego oczekiwania do podobnych środków było uzasadnione ze względu na specyficzne okoliczności występujące w każdym z tych przypadków. Jeżeli chodzi o „wartość firmy” stosowaną w Hiszpanii, wyraźnie określono ten system jako środek ogólny w odpowiedzi udzielonej posłowi do Parlamentu Europejskiego. W odniesieniu do centrów koordynacyjnych i działalności wewnątrzgrupowej przedsiębiorstw wielonarodowych (110) Komisja stwierdziła, że uzasadnione oczekiwanie występuje nie tylko ze względu na wcześniejsze zatwierdzenie belgijskich centrów koordynacyjnych jako środków ogólnych w 1984 r. i 1987 r., lecz także ze względu na odpowiedź udzieloną przez Komisję na pytanie parlamentarne (111). Stwierdzono w niej, że szeroki zakres środków podatkowych – „przepisów regulujących opodatkowanie europejskich siedzib głównych przedsiębiorstw wielonarodowych, opracowanych w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania” – „znalazło się poza zakresem zasad pomocy państwa”. Ponadto wszystkie te programy wdrożono po tym, jak odpowiedź na pytanie parlamentarne została udzielona. W przypadku przedsiębiorstw uprawnionych do ulgi w Gibraltarze występowanie uzasadnionego oczekiwania wynikało z tego, że przedmiotowy środek został opracowany w oparciu o inny środek stosowany w tym samym państwie członkowskim – system zwolnionych przedsiębiorstw – stanowiący pomoc państwa. Podobnie środki wprowadzone na Orkadach i Szetlandach zostały opracowane we wzajemnym powiązaniu.

| (217) | Dlatego też, jeżeli chodzi o system leasingu podatkowego, Komisja uznaje ogólną zasadę równego traktowania za spełnioną, jeżeli, przy uwzględnieniu specyficznych okoliczności związanych z systemem, przestrzegana jest zasada ochrony uzasadnionego oczekiwania i pewności prawa (zob. sekcje 5.6.2 oraz 5.6.3 niżej). |
| --- | --- |

(217)

Dlatego też, jeżeli chodzi o system leasingu podatkowego, Komisja uznaje ogólną zasadę równego traktowania za spełnioną, jeżeli, przy uwzględnieniu specyficznych okoliczności związanych z systemem, przestrzegana jest zasada ochrony uzasadnionego oczekiwania i pewności prawa (zob. sekcje 5.6.2 oraz 5.6.3 niżej).

5.6.2.   Uzasadnione oczekiwanie

| (218) | Uzasadnione oczekiwanie wynika z działania Komisji, polegającego na udzieleniu konkretnych, bezwarunkowych i spójnych zapewnień (112) o takim charakterze, że władze lub beneficjenci środka mogą żywić uzasadnione (113) nadzieje, że jest on zgodny z prawem (114). Zgodnie z orzecznictwem nie można z zasady wykazać wystąpienia uzasadnionego oczekiwania przy braku odpowiedniego powiadomienia (115), (116), chyba że zostaną stwierdzone szczególne okoliczności (117). |
| --- | --- |

(218)

Uzasadnione oczekiwanie wynika z działania Komisji, polegającego na udzieleniu konkretnych, bezwarunkowych i spójnych zapewnień (112) o takim charakterze, że władze lub beneficjenci środka mogą żywić uzasadnione (113) nadzieje, że jest on zgodny z prawem (114). Zgodnie z orzecznictwem nie można z zasady wykazać wystąpienia uzasadnionego oczekiwania przy braku odpowiedniego powiadomienia (115), (116), chyba że zostaną stwierdzone szczególne okoliczności (117).

5.6.2.1.   Decyzja Komisji z 2001 r. w sprawie Brittany Ferries (BAI)

| (219) | Komisja zauważa, że Hiszpania nie zgłosiła systemu leasingu podatkowego Komisji oraz że stwierdzenie zawarte w jej decyzji z 2001 r. dotyczyło innego systemu – poprzedzającego system poddany ocenie w decyzji dotyczącej podatkowych GIG – i odnosiło się wyraźnie do systemu prawnego innego państwa członkowskiego. W konsekwencji Komisja uważa, że stwierdzenie to nie stanowi szczególnych okoliczności i jest niewystarczające, by uzasadnić uznanie uzasadnionego oczekiwania na korzyść Hiszpanii i podmiotów gospodarczych będących osobami trzecimi i zaangażowanych w operacje systemu leasingu podatkowego. Powyższy wniosek jest spójny z podejściem przyjętym w decyzji Komisji z 2006 r. dotyczącej podatkowych GIG, w której Komisja nie stwierdziła żadnego elementu wykazującego istnienie uzasadnionego oczekiwania (118). |
| --- | --- |

(219)

Komisja zauważa, że Hiszpania nie zgłosiła systemu leasingu podatkowego Komisji oraz że stwierdzenie zawarte w jej decyzji z 2001 r. dotyczyło innego systemu – poprzedzającego system poddany ocenie w decyzji dotyczącej podatkowych GIG – i odnosiło się wyraźnie do systemu prawnego innego państwa członkowskiego. W konsekwencji Komisja uważa, że stwierdzenie to nie stanowi szczególnych okoliczności i jest niewystarczające, by uzasadnić uznanie uzasadnionego oczekiwania na korzyść Hiszpanii i podmiotów gospodarczych będących osobami trzecimi i zaangażowanych w operacje systemu leasingu podatkowego. Powyższy wniosek jest spójny z podejściem przyjętym w decyzji Komisji z 2006 r. dotyczącej podatkowych GIG, w której Komisja nie stwierdziła żadnego elementu wykazującego istnienie uzasadnionego oczekiwania (118).

5.6.2.2.   Publikacja projektu środków w Dzienniku Urzędowym parlamentu hiszpańskiego

| (220) | Opublikowanie projektu środków w Dzienniku Urzędowym parlamentu danego państwa członkowskiego jest niezgodne z wymogiem formalnego zgłoszenia oraz klauzulą zawieszającą nałożonymi na mocy postanowień Traktatu. Komisja zauważa, że wcześniejsza amortyzacja została wdrożona po 21 miesiącach od daty publikacji rozporządzenia nr 659/1999 bez uprzedniego zgłoszenia oraz w tym samym czasie co system podatku tonażowego, który został odpowiednio zgłoszony Komisji i przez nią zatwierdzony zgodnie z postanowieniami Traktatu i wspomnianego wyżej rozporządzenia. |
| --- | --- |

(220)

Opublikowanie projektu środków w Dzienniku Urzędowym parlamentu danego państwa członkowskiego jest niezgodne z wymogiem formalnego zgłoszenia oraz klauzulą zawieszającą nałożonymi na mocy postanowień Traktatu. Komisja zauważa, że wcześniejsza amortyzacja została wdrożona po 21 miesiącach od daty publikacji rozporządzenia nr 659/1999 bez uprzedniego zgłoszenia oraz w tym samym czasie co system podatku tonażowego, który został odpowiednio zgłoszony Komisji i przez nią zatwierdzony zgodnie z postanowieniami Traktatu i wspomnianego wyżej rozporządzenia.

5.6.2.3.   Wezwanie do udzielenia informacji o systemie leasingu podatkowego wystosowane w 2001 r.

| (221) | Komisja uważa, że przedmiotowe pismo nie mogło wzbudzić żadnej uzasadnionej nadziei co do systemu leasingu podatkowego lub poszczególnych środków stosowanych w ramach operacji systemu leasingu podatkowego. |
| --- | --- |

(221)

Komisja uważa, że przedmiotowe pismo nie mogło wzbudzić żadnej uzasadnionej nadziei co do systemu leasingu podatkowego lub poszczególnych środków stosowanych w ramach operacji systemu leasingu podatkowego.

| (222) | Zgodnie z art. 10 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia nr (WE) 659/1999 Komisja przeanalizowała posiadane informacje dotyczące rzekomej pomocy niezgodnej z prawem, a w dniu 21 grudnia 2001 r. wezwała państwo członkowskie do udzielenia informacji. Po pierwsze, Komisja zauważa, że wezwanie do udzielenia informacji nie jest dokumentem publicznym. Po drugie, w sprzeczności z uwagami spółki PYMAR, z wezwania tego wynika, że Komisja nie dysponowała informacjami niezbędnymi do stwierdzenia i zbadania rzekomej pomocy niezgodnej z prawem. W związku z tym, nawet gdyby wezwanie zostało podane do wiadomości publicznej, nie mogłoby wywołać żadnego uzasadnionego oczekiwania, że system nie stanowi pomocy. Trzecim i najważniejszym dowodem są pisma z dnia 28 stycznia 2008 r. i z dnia 28 maja 2008 r., w których władze hiszpańskie stwierdziły stanowczo, że żaden środek podatkowy wspierający kupno statków nie był dostępny w przypadku umów podpisanych po dniu 31 grudnia 2000 r. |
| --- | --- |

(222)

Zgodnie z art. 10 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia nr (WE) 659/1999 Komisja przeanalizowała posiadane informacje dotyczące rzekomej pomocy niezgodnej z prawem, a w dniu 21 grudnia 2001 r. wezwała państwo członkowskie do udzielenia informacji. Po pierwsze, Komisja zauważa, że wezwanie do udzielenia informacji nie jest dokumentem publicznym. Po drugie, w sprzeczności z uwagami spółki PYMAR, z wezwania tego wynika, że Komisja nie dysponowała informacjami niezbędnymi do stwierdzenia i zbadania rzekomej pomocy niezgodnej z prawem. W związku z tym, nawet gdyby wezwanie zostało podane do wiadomości publicznej, nie mogłoby wywołać żadnego uzasadnionego oczekiwania, że system nie stanowi pomocy. Trzecim i najważniejszym dowodem są pisma z dnia 28 stycznia 2008 r. i z dnia 28 maja 2008 r., w których władze hiszpańskie stwierdziły stanowczo, że żaden środek podatkowy wspierający kupno statków nie był dostępny w przypadku umów podpisanych po dniu 31 grudnia 2000 r.

5.6.2.4.   Decyzja z 2004 r. w sprawie zgłoszenia władz niderlandzkich
   (119)

| (223) | Komisja jest zdania, że decyzja z 2004 r. nie mogła wzbudzić uzasadnionej nadziei co do systemu leasingu podatkowego lub poszczególnych środków stosowanych w ramach operacji systemu leasingu podatkowego ze względów przedstawionych poniżej. |
| --- | --- |

(223)

Komisja jest zdania, że decyzja z 2004 r. nie mogła wzbudzić uzasadnionej nadziei co do systemu leasingu podatkowego lub poszczególnych środków stosowanych w ramach operacji systemu leasingu podatkowego ze względów przedstawionych poniżej.

| (224) | Po pierwsze, przedmiotem postępowania Komisji w tym przypadku nie był hiszpański środek, lecz system zgłoszony przez rząd niderlandzki, opracowany w celu zrekompensowania niderlandzkich stoczni lub umożliwienia im przedstawienia ofert konkurencyjnych w stosunku do ofert przedstawionych w 2000 r. (120) przez stocznie hiszpańskie, które miały skorzystać z pomocy państwa przyznanej przez Hiszpanię w odniesieniu do sześciu konkretnych umów o budowę statku. W związku z tym w decyzji z 2004 r. Komisja postawiła sobie za cel przeprowadzenie oceny pomocy zgłoszonej przez Niderlandy, nie zaś oceny pomocy przyznanej rzekomo przez Hiszpanię. |
| --- | --- |

(224)

Po pierwsze, przedmiotem postępowania Komisji w tym przypadku nie był hiszpański środek, lecz system zgłoszony przez rząd niderlandzki, opracowany w celu zrekompensowania niderlandzkich stoczni lub umożliwienia im przedstawienia ofert konkurencyjnych w stosunku do ofert przedstawionych w 2000 r. (120) przez stocznie hiszpańskie, które miały skorzystać z pomocy państwa przyznanej przez Hiszpanię w odniesieniu do sześciu konkretnych umów o budowę statku. W związku z tym w decyzji z 2004 r. Komisja postawiła sobie za cel przeprowadzenie oceny pomocy zgłoszonej przez Niderlandy, nie zaś oceny pomocy przyznanej rzekomo przez Hiszpanię.

| (225) | Po drugie, środek, w reakcji na który Niderlandy zdecydowały się wprowadzić inny równoważny środek, nie był ani systemem leasingu podatkowego, ani żadnym z jego elementów. Jak wspomniano w decyzji z 2003 r. o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, władze niderlandzkie wyraźnie odniosły się do pomocy w formie dotacji na spłatę odsetek kredytowych, przyznanych rzekomo właścicielom statków na mocy hiszpańskiego dekretu królewskiego nr 442/94 (121). Ponadto Komisja zauważa, że zarówno wcześniejsza amortyzacja, jak i hiszpański system podatku tonażowego weszły w życie w dniu 1 stycznia 2002 r. Projekt tych środków został jedynie opublikowany w Dzienniku Urzędowym parlamentu hiszpańskiego w dniu 10 października 2001 r. Dlatego też środki te nie mogły zostać wykorzystane do celów finansowania umów o budowę statku w roku 2000. |
| --- | --- |

(225)

Po drugie, środek, w reakcji na który Niderlandy zdecydowały się wprowadzić inny równoważny środek, nie był ani systemem leasingu podatkowego, ani żadnym z jego elementów. Jak wspomniano w decyzji z 2003 r. o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, władze niderlandzkie wyraźnie odniosły się do pomocy w formie dotacji na spłatę odsetek kredytowych, przyznanych rzekomo właścicielom statków na mocy hiszpańskiego dekretu królewskiego nr 442/94 (121). Ponadto Komisja zauważa, że zarówno wcześniejsza amortyzacja, jak i hiszpański system podatku tonażowego weszły w życie w dniu 1 stycznia 2002 r. Projekt tych środków został jedynie opublikowany w Dzienniku Urzędowym parlamentu hiszpańskiego w dniu 10 października 2001 r. Dlatego też środki te nie mogły zostać wykorzystane do celów finansowania umów o budowę statku w roku 2000.

| (226) | Po trzecie, nawet jeżeli podmioty gospodarcze błędnie uznały, że środkiem, którego skutki miały zostać zrównoważone, jest system leasingu podatkowego, stwierdzenia zawarte w decyzji z 2004 r. nie mogły spowodować zaistnienia żadnego uzasadnionego oczekiwania. Komisja stwierdziła, że nie dysponuje „wystarczającym dowodem wykazującym rzekomą hiszpańską pomoc”, ponieważ Hiszpania zaznaczyła, że pomoc przyznana na mocy dekretu królewskiego nr 442/94 nie będzie dostępna od dnia 31 grudnia 2000 r. Po tym terminie pomoc nie byłaby już dozwolona na podstawie przepisów rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego (122). Przedmiotem postępowania Komisji była jednak równoważąca pomoc niderlandzka, nie zaś rzekoma pomoc hiszpańska, a główne zastrzeżenie wyrażone przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania dotyczyło możliwości – określonej w Zasadach ramowych dotyczących pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego (123) – zrównoważenia skutków wykazanej pomocy przyznanej przez inne państwo członkowskie, a nie państwo spoza UE. |
| --- | --- |

(226)

Po trzecie, nawet jeżeli podmioty gospodarcze błędnie uznały, że środkiem, którego skutki miały zostać zrównoważone, jest system leasingu podatkowego, stwierdzenia zawarte w decyzji z 2004 r. nie mogły spowodować zaistnienia żadnego uzasadnionego oczekiwania. Komisja stwierdziła, że nie dysponuje „wystarczającym dowodem wykazującym rzekomą hiszpańską pomoc”, ponieważ Hiszpania zaznaczyła, że pomoc przyznana na mocy dekretu królewskiego nr 442/94 nie będzie dostępna od dnia 31 grudnia 2000 r. Po tym terminie pomoc nie byłaby już dozwolona na podstawie przepisów rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego (122). Przedmiotem postępowania Komisji była jednak równoważąca pomoc niderlandzka, nie zaś rzekoma pomoc hiszpańska, a główne zastrzeżenie wyrażone przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania dotyczyło możliwości – określonej w Zasadach ramowych dotyczących pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego (123) – zrównoważenia skutków wykazanej pomocy przyznanej przez inne państwo członkowskie, a nie państwo spoza UE.

| (227) | Brak dowodów wykazujących rzekome przyznanie pomocy był drugorzędnym argumentem przytoczonym przez Komisję na poparcie sformułowanych zastrzeżeń. Po wezwaniu Hiszpanii do udzielenia wyjaśnień na podstawie informacji przedstawionych przez Niderlandy Komisja mogła jedynie przyjąć do wiadomości zapewnienie Hiszpanii, że pomoc nie została przyznana (124) (zgodnie z hiszpańskim dekretem królewskim nr 442/94), oraz orzec, że Niderlandy nie przedstawiły wystarczających dowodów na konieczność zrównoważenia skutków hiszpańskiej pomocy. Brak dowodów wykazujących pomoc państwa nie jest równoważny z dowodem na nieistnienie pomocy państwa w (żadnym) środku hiszpańskim. Przeciwnie, Komisja doprecyzowała w decyzji o wszczęciu postępowania, że „nie mogła stwierdzić bezprawnego przyznania przez Hiszpanię rzekomej pomoc, ale [...] kontynuuje nadzór nad unijnym rynkiem stoczniowym oraz możliwymi naruszeniami w obszarze pomocy państwa” (125). Gdyby faktyczni lub potencjalni beneficjenci systemu leasingu podatkowego uznali w dobrej wierze, że środkiem hiszpańskiej pomocy, której skutki zamierzały zrównoważyć Niderlandy, jest system leasingu podatkowego, powinno ich zaniepokoić to, że Hiszpania raczej zaprzeczyła istnieniu pomocy niż uzasadniła jej zgodność. |
| --- | --- |

(227)

Brak dowodów wykazujących rzekome przyznanie pomocy był drugorzędnym argumentem przytoczonym przez Komisję na poparcie sformułowanych zastrzeżeń. Po wezwaniu Hiszpanii do udzielenia wyjaśnień na podstawie informacji przedstawionych przez Niderlandy Komisja mogła jedynie przyjąć do wiadomości zapewnienie Hiszpanii, że pomoc nie została przyznana (124) (zgodnie z hiszpańskim dekretem królewskim nr 442/94), oraz orzec, że Niderlandy nie przedstawiły wystarczających dowodów na konieczność zrównoważenia skutków hiszpańskiej pomocy. Brak dowodów wykazujących pomoc państwa nie jest równoważny z dowodem na nieistnienie pomocy państwa w (żadnym) środku hiszpańskim. Przeciwnie, Komisja doprecyzowała w decyzji o wszczęciu postępowania, że „nie mogła stwierdzić bezprawnego przyznania przez Hiszpanię rzekomej pomoc, ale [...] kontynuuje nadzór nad unijnym rynkiem stoczniowym oraz możliwymi naruszeniami w obszarze pomocy państwa” (125). Gdyby faktyczni lub potencjalni beneficjenci systemu leasingu podatkowego uznali w dobrej wierze, że środkiem hiszpańskiej pomocy, której skutki zamierzały zrównoważyć Niderlandy, jest system leasingu podatkowego, powinno ich zaniepokoić to, że Hiszpania raczej zaprzeczyła istnieniu pomocy niż uzasadniła jej zgodność.

5.6.2.5.   Decyzja z 2006 r. w sprawie francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych

| (228) | W sprzeczności ze stwierdzeniem spółki PYMAR Komisja uważa, że ani jej decyzja z 2004 r. o wszczęciu formalnego postępowania dotyczącego francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, ani jej ostateczna decyzja z 2006 r. orzekająca, że system stanowił w części pomoc niezgodną z prawem, nie mogła spowodować uzasadnionego oczekiwania. |
| --- | --- |

(228)

W sprzeczności ze stwierdzeniem spółki PYMAR Komisja uważa, że ani jej decyzja z 2004 r. o wszczęciu formalnego postępowania dotyczącego francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, ani jej ostateczna decyzja z 2006 r. orzekająca, że system stanowił w części pomoc niezgodną z prawem, nie mogła spowodować uzasadnionego oczekiwania.

| (229) | Należy zauważyć, że konieczne jest zgłoszenie środków pomocy Komisji. W przypadku braku zgłoszenia tylko szczególne okoliczności mogą skłonić państwa członkowskie i podmioty gospodarcze do uzasadnionego oczekiwania, że środek nie stanowi pomocy. Jeżeli jednak nie została zapewniona zgodność z procedurą zgłoszenia i zatwierdzenia, nie można w sposób uzasadniony oczekiwać, że środek stanowiący pomoc jest zgodny z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(229)

Należy zauważyć, że konieczne jest zgłoszenie środków pomocy Komisji. W przypadku braku zgłoszenia tylko szczególne okoliczności mogą skłonić państwa członkowskie i podmioty gospodarcze do uzasadnionego oczekiwania, że środek nie stanowi pomocy. Jeżeli jednak nie została zapewniona zgodność z procedurą zgłoszenia i zatwierdzenia, nie można w sposób uzasadniony oczekiwać, że środek stanowiący pomoc jest zgodny z rynkiem wewnętrznym.

| (230) | Przeciwnie, w decyzji z 20 grudnia 2006 r. dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych Komisja wyraźnie orzekła, że francuski system leasingu podatkowego stanowi pomoc państwa. Podobieństwo systemu leasingu podatkowego z system francuskim powinno było zaniepokoić władze hiszpańskie i beneficjentów ze względu na możliwy charakter pomocy państwa systemu leasingu podatkowego. W związku z tym wraz z publikacją decyzji dotyczącej francuskiego systemu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 30 kwietnia 2007 r. wszelkie występujące wcześniej uzasadnione oczekiwania straciły rację bytu. |
| --- | --- |

(230)

Przeciwnie, w decyzji z 20 grudnia 2006 r. dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych Komisja wyraźnie orzekła, że francuski system leasingu podatkowego stanowi pomoc państwa. Podobieństwo systemu leasingu podatkowego z system francuskim powinno było zaniepokoić władze hiszpańskie i beneficjentów ze względu na możliwy charakter pomocy państwa systemu leasingu podatkowego. W związku z tym wraz z publikacją decyzji dotyczącej francuskiego systemu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 30 kwietnia 2007 r. wszelkie występujące wcześniej uzasadnione oczekiwania straciły rację bytu.

| (231) | Podobnie sam brak decyzji o odzyskaniu pomocy niezgodnej z prawem w przypadku francuskiego systemu jest niewystarczający, by wzbudzić uzasadnione oczekiwanie, że w wyniku możliwego stwierdzenia pomocy niezgodnej z prawem w hiszpańskim systemie pomoc ta nie zostanie odzyskana. Należy zauważyć, że wszelkie powody, ze względu na które Komisja miałaby odstąpić od wezwania państwa członkowskiego do odzyskania pomocy, byłyby podyktowane szczególnymi okolicznościami występującymi w danym przypadku. |
| --- | --- |

(231)

Podobnie sam brak decyzji o odzyskaniu pomocy niezgodnej z prawem w przypadku francuskiego systemu jest niewystarczający, by wzbudzić uzasadnione oczekiwanie, że w wyniku możliwego stwierdzenia pomocy niezgodnej z prawem w hiszpańskim systemie pomoc ta nie zostanie odzyskana. Należy zauważyć, że wszelkie powody, ze względu na które Komisja miałaby odstąpić od wezwania państwa członkowskiego do odzyskania pomocy, byłyby podyktowane szczególnymi okolicznościami występującymi w danym przypadku.

5.6.2.6.   Pismo z 2009 r. wysłane przez komisarz Neelie Kroes

| (232) | Komisja uważa, że pismo wysłane przez komisarz Neelie Kroes nie mogło wzbudzić żadnych uzasadnionych nadziei co do systemu leasingu podatkowego lub poszczególnych środków stosowanych w ramach operacji systemu leasingu podatkowego ze względów przedstawionych poniżej. |
| --- | --- |

(232)

Komisja uważa, że pismo wysłane przez komisarz Neelie Kroes nie mogło wzbudzić żadnych uzasadnionych nadziei co do systemu leasingu podatkowego lub poszczególnych środków stosowanych w ramach operacji systemu leasingu podatkowego ze względów przedstawionych poniżej.

| (233) | Przede wszystkim przedmiotowe pismo nie jest formalnym dokumentem wyrażającym stanowisko Komisji, tj. kolegium komisarzy, w przeciwieństwie do formalnej decyzji Komisji lub odpowiedzi na pytanie parlamentarne. W ramach wymiany dwustronnej w swoim jednostronicowym piśmie komisarz Neelie Kroes udzieliła odpowiedzi na jednostronicowe pismo wysłane przez norweską Minister Handlu i Przemysłu Sylvię Brustad. Komisja nie podała treści tego pisma do wiadomości publicznej. |
| --- | --- |

(233)

Przede wszystkim przedmiotowe pismo nie jest formalnym dokumentem wyrażającym stanowisko Komisji, tj. kolegium komisarzy, w przeciwieństwie do formalnej decyzji Komisji lub odpowiedzi na pytanie parlamentarne. W ramach wymiany dwustronnej w swoim jednostronicowym piśmie komisarz Neelie Kroes udzieliła odpowiedzi na jednostronicowe pismo wysłane przez norweską Minister Handlu i Przemysłu Sylvię Brustad. Komisja nie podała treści tego pisma do wiadomości publicznej.

| (234) | Komisja zauważa, że pismo od norweskiego właściciela statku – wspomniane w pkt (105) wyżej – zostało zaadresowane do jednej hiszpańskiej stoczni, z którą właściciel statku pozostaje w stosunkach handlowych, oraz że uwagi z 2012 r. pochodzą od organu rządowego, Gerencia del Sector Naval. Komisja zauważa również, że ani władze hiszpańskie, które wiedziały o toczącym się postępowaniu, ani podmioty gospodarcze rozważające udział w operacjach SLP nie zwróciły się do Komisji o to, by wyjaśniła stanowisko przedstawione w piśmie komisarz Neelie Kroes. |
| --- | --- |

(234)

Komisja zauważa, że pismo od norweskiego właściciela statku – wspomniane w pkt (105) wyżej – zostało zaadresowane do jednej hiszpańskiej stoczni, z którą właściciel statku pozostaje w stosunkach handlowych, oraz że uwagi z 2012 r. pochodzą od organu rządowego, Gerencia del Sector Naval. Komisja zauważa również, że ani władze hiszpańskie, które wiedziały o toczącym się postępowaniu, ani podmioty gospodarcze rozważające udział w operacjach SLP nie zwróciły się do Komisji o to, by wyjaśniła stanowisko przedstawione w piśmie komisarz Neelie Kroes.

| (235) | Istotniejsze jest jednak to, że nawet gdyby pismo zostało podane do wiadomości publicznej w 2009 r., nie byłoby źródłem konkretnych, bezwarunkowych i spójnych zapewnień, że system leasingu podatkowego jest zgodny z prawem. Należy zauważyć, że odpowiedź udzielona przez komisarz Neelie Kroes dotyczy głównie rzekomych przypadków dyskryminacji między stoczniami mającymi siedzibę w różnych państwach EOG. Stwierdzenie kończące pismo, że nie przewiduje się żadnych dalszych działań „na obecnym etapie”, wyraźnie wynikało z opublikowanego nieco wcześniej oświadczenia, w którym doprecyzowano, że system leasingu podatkowego może mieć zastosowanie przy kupnie statków wybudowanych w innych państwach europejskich, i które stanowiło bezpośrednią odpowiedź na zastrzeżenia Sylvii Brustad. W każdym razie w piśmie nie wspomniano nawet o istnieniu pomocy państwa na rzecz HUIG lub jego inwestorów, a tym bardziej nie określono żadnego stanowiska w tej sprawie. Jeżeli chodzi o przedsiębiorstwa żeglugowe, stocznie i pośredników, Komisja nie uznaje ich za beneficjentów pomocy, zatem nie występuje uzasadnione oczekiwanie. |
| --- | --- |

(235)

Istotniejsze jest jednak to, że nawet gdyby pismo zostało podane do wiadomości publicznej w 2009 r., nie byłoby źródłem konkretnych, bezwarunkowych i spójnych zapewnień, że system leasingu podatkowego jest zgodny z prawem. Należy zauważyć, że odpowiedź udzielona przez komisarz Neelie Kroes dotyczy głównie rzekomych przypadków dyskryminacji między stoczniami mającymi siedzibę w różnych państwach EOG. Stwierdzenie kończące pismo, że nie przewiduje się żadnych dalszych działań „na obecnym etapie”, wyraźnie wynikało z opublikowanego nieco wcześniej oświadczenia, w którym doprecyzowano, że system leasingu podatkowego może mieć zastosowanie przy kupnie statków wybudowanych w innych państwach europejskich, i które stanowiło bezpośrednią odpowiedź na zastrzeżenia Sylvii Brustad. W każdym razie w piśmie nie wspomniano nawet o istnieniu pomocy państwa na rzecz HUIG lub jego inwestorów, a tym bardziej nie określono żadnego stanowiska w tej sprawie. Jeżeli chodzi o przedsiębiorstwa żeglugowe, stocznie i pośredników, Komisja nie uznaje ich za beneficjentów pomocy, zatem nie występuje uzasadnione oczekiwanie.

| (236) | Dlatego też Komisja uważa, że pod żadnym względem pismo nie stanowiło źródła konkretnych, bezwarunkowych i spójnych zapewnień, które mogłyby wzbudzić uzasadnione oczekiwanie co do tego, że system nie zawiera elementów pomocy państwa na rzecz HUIG lub jego inwestorów. |
| --- | --- |

(236)

Dlatego też Komisja uważa, że pod żadnym względem pismo nie stanowiło źródła konkretnych, bezwarunkowych i spójnych zapewnień, które mogłyby wzbudzić uzasadnione oczekiwanie co do tego, że system nie zawiera elementów pomocy państwa na rzecz HUIG lub jego inwestorów.

| (237) | Ponieważ Komisja nie stwierdziła istnienia uzasadnionego oczekiwania wynikającego z pisma, kwestia tego, czy takie uzasadnione oczekiwanie występowało w okresie przed jego publikacją, nie ma żadnego znaczenia. |
| --- | --- |

(237)

Ponieważ Komisja nie stwierdziła istnienia uzasadnionego oczekiwania wynikającego z pisma, kwestia tego, czy takie uzasadnione oczekiwanie występowało w okresie przed jego publikacją, nie ma żadnego znaczenia.

5.6.2.7.   Staranny podmiot gospodarczy nie mógłby przewidzieć możliwego istnienia pomocy państwa w przypadku jednoczesnego stosowania szeregu środków

| (238) | Ponieważ poszczególne środki stanowią pomoc państwa (z wyjątkiem przyspieszonej amortyzacji przedmiotu leasingu), argument mówiący, że podmioty gospodarcze nie miałyby możliwości, by przewidzieć, że kombinacja tych środków mogłaby również zostać uznana za pomoc państwa, jest nieistotny i nie uzasadnia istnienia uzasadnionego oczekiwania lub naruszenia którejkolwiek z pozostałych zasad podstawowych określonych w prawie UE. |
| --- | --- |

(238)

Ponieważ poszczególne środki stanowią pomoc państwa (z wyjątkiem przyspieszonej amortyzacji przedmiotu leasingu), argument mówiący, że podmioty gospodarcze nie miałyby możliwości, by przewidzieć, że kombinacja tych środków mogłaby również zostać uznana za pomoc państwa, jest nieistotny i nie uzasadnia istnienia uzasadnionego oczekiwania lub naruszenia którejkolwiek z pozostałych zasad podstawowych określonych w prawie UE.

| (239) | Wręcz przeciwnie, kilka osób trzecich będących podmiotami gospodarczymi biorącymi udział w operacjach systemu leasingu podatkowego stwierdziło, że decyzja z 2006 r. dotycząca francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych spowodowała ich uzasadnione oczekiwanie, ponieważ środek był bardzo podobny do systemu leasingu podatkowego. Ponieważ wszystkie elementy francuskiego środka zostały ujęte w jednym akcie prawnym, konieczne było przeprowadzenie ogólnej oceny. W związku z tym włączenie różnych elementów systemu leasingu podatkowego do różnych środków – de facto wzajemnie powiązanych i stosowanych łącznie – aby zapewnić podobne skutki, nie powinno gwarantować zastosowania innego podejścia i nie wyklucza ogólnej oceny. |
| --- | --- |

(239)

Wręcz przeciwnie, kilka osób trzecich będących podmiotami gospodarczymi biorącymi udział w operacjach systemu leasingu podatkowego stwierdziło, że decyzja z 2006 r. dotycząca francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych spowodowała ich uzasadnione oczekiwanie, ponieważ środek był bardzo podobny do systemu leasingu podatkowego. Ponieważ wszystkie elementy francuskiego środka zostały ujęte w jednym akcie prawnym, konieczne było przeprowadzenie ogólnej oceny. W związku z tym włączenie różnych elementów systemu leasingu podatkowego do różnych środków – de facto wzajemnie powiązanych i stosowanych łącznie – aby zapewnić podobne skutki, nie powinno gwarantować zastosowania innego podejścia i nie wyklucza ogólnej oceny.

| (240) | W każdym razie Komisja uważa, że oba środki mające zastosowanie w ramach systemu podatku tonażowego: wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu, jak i zwolnienie od podatku, zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, zysków ze sprzedaży aktywów trwałych, stanowią w każdym przypadku pomoc państwa. W przypadku, w którym środki te nie zostałyby w żaden sposób zgłoszone, podmioty gospodarcze mogłyby żywić uzasadnione oczekiwanie, że są one zgodne z prawem tylko w szczególnych okolicznościach, które nie zostały wykazane. |
| --- | --- |

(240)

W każdym razie Komisja uważa, że oba środki mające zastosowanie w ramach systemu podatku tonażowego: wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu, jak i zwolnienie od podatku, zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, zysków ze sprzedaży aktywów trwałych, stanowią w każdym przypadku pomoc państwa. W przypadku, w którym środki te nie zostałyby w żaden sposób zgłoszone, podmioty gospodarcze mogłyby żywić uzasadnione oczekiwanie, że są one zgodne z prawem tylko w szczególnych okolicznościach, które nie zostały wykazane.

5.6.2.8.   Stwierdzenia dotyczące metod stosowania amortyzacji zawarte w obwieszczeniu Komisji w sprawie bezpośredniego opodatkowania działalności gospodarczej
   (126)

| (241) | Komisja zauważa, że z tekstu obwieszczenia nie wynikają żadne powody, dla których podmioty gospodarcze miałyby żywić uzasadnione oczekiwanie co do zgodności z prawem systemu leasingu podatkowego. Po pierwsze, przytoczone przepisy zawierają jedynie odniesienie do metod stosowania amortyzacji, w związku z czym ewentualne uzasadnione oczekiwanie mogłoby dotyczyć tylko wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu. |
| --- | --- |

(241)

Komisja zauważa, że z tekstu obwieszczenia nie wynikają żadne powody, dla których podmioty gospodarcze miałyby żywić uzasadnione oczekiwanie co do zgodności z prawem systemu leasingu podatkowego. Po pierwsze, przytoczone przepisy zawierają jedynie odniesienie do metod stosowania amortyzacji, w związku z czym ewentualne uzasadnione oczekiwanie mogłoby dotyczyć tylko wcześniejszej amortyzacji przedmiotu leasingu.

| (242) | Po drugie, niedopuszczalna jest interpretacja obwieszczenia, zgodnie z którą każdy środek związany z amortyzacją pozostaje poza zakresem zasad pomocy państwa. Należy zauważyć, że w pkt 13 obwieszczenia stwierdza się, że zasady amortyzacji i zasady ponoszenia strat nie stanowią pomocy, pod warunkiem że mają takie samo zastosowanie do wszystkich firm i do produkcji wszystkich towarów. System leasingu podatkowego nie ma natomiast zastosowania do wszystkich przedsiębiorstw ani do produkcji wszystkich towarów. |
| --- | --- |

(242)

Po drugie, niedopuszczalna jest interpretacja obwieszczenia, zgodnie z którą każdy środek związany z amortyzacją pozostaje poza zakresem zasad pomocy państwa. Należy zauważyć, że w pkt 13 obwieszczenia stwierdza się, że zasady amortyzacji i zasady ponoszenia strat nie stanowią pomocy, pod warunkiem że mają takie samo zastosowanie do wszystkich firm i do produkcji wszystkich towarów. System leasingu podatkowego nie ma natomiast zastosowania do wszystkich przedsiębiorstw ani do produkcji wszystkich towarów.

| (243) | Ponadto w pkt 22 wspomnianego obwieszczenia doprecyzowuje się, że stopień, w jakim organy podatkowe korzystają ze swobody decyzyjnej, oraz zapewniane im pole działania sprzyjają domniemaniu istnienia elementów pomocy państwa. Jak wyjaśniono w sekcji 2.2.2 wyżej, stosowanie wcześniejszej amortyzacji wymaga spełnienia warunków – których brzmienie wymaga interpretacji – oraz wcześniejszego zatwierdzenia przez organy podatkowe. Przed wydaniem zezwolenia organy podatkowe mogą wezwać wnioskodawcę do przedstawienia dodatkowych dokumentów lub inne organy do udzielenia dodatkowych informacji. Dodatkowe dokumenty zawarte w udostępnionych Komisji dokumentacjach załączonych do wniosków świadczą o tym, że zażądały ich – w sposób wyraźny lub domyślny – organy podatkowe, bądź o tym, że wnioskodawcy wiedzieli o konieczności załączenia tych dokumentów, by uzyskać zezwolenie. Na tej podstawie stwierdza się, że organy podatkowe korzystały ze znacznej swobody decyzyjnej przy stosowaniu przedmiotowego środka. |
| --- | --- |

(243)

Ponadto w pkt 22 wspomnianego obwieszczenia doprecyzowuje się, że stopień, w jakim organy podatkowe korzystają ze swobody decyzyjnej, oraz zapewniane im pole działania sprzyjają domniemaniu istnienia elementów pomocy państwa. Jak wyjaśniono w sekcji 2.2.2 wyżej, stosowanie wcześniejszej amortyzacji wymaga spełnienia warunków – których brzmienie wymaga interpretacji – oraz wcześniejszego zatwierdzenia przez organy podatkowe. Przed wydaniem zezwolenia organy podatkowe mogą wezwać wnioskodawcę do przedstawienia dodatkowych dokumentów lub inne organy do udzielenia dodatkowych informacji. Dodatkowe dokumenty zawarte w udostępnionych Komisji dokumentacjach załączonych do wniosków świadczą o tym, że zażądały ich – w sposób wyraźny lub domyślny – organy podatkowe, bądź o tym, że wnioskodawcy wiedzieli o konieczności załączenia tych dokumentów, by uzyskać zezwolenie. Na tej podstawie stwierdza się, że organy podatkowe korzystały ze znacznej swobody decyzyjnej przy stosowaniu przedmiotowego środka.

| (244) | W rezultacie, biorąc pod uwagę właściwości systemu, tekst obwieszczenia nie mógł być przyczyną niepewności, a tym bardziej wywołać uzasadnionego oczekiwania, jeżeli chodzi o kwestię uznania wcześniejszej amortyzacji za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(244)

W rezultacie, biorąc pod uwagę właściwości systemu, tekst obwieszczenia nie mógł być przyczyną niepewności, a tym bardziej wywołać uzasadnionego oczekiwania, jeżeli chodzi o kwestię uznania wcześniejszej amortyzacji za pomoc państwa.

5.6.2.9.   Kwalifikowalność przychodów z czarteru bez załogi do objęcia systemem podatku tonażowego

| (245) | Decyzja Komisji C(2002) 582 final z dnia 27 lutego 2002 r. zawiera odniesienie do „przedsiębiorstw zarejestrowanych zgodnie z prawem hiszpańskim, których działalność obejmuje użytkowanie posiadanych i czarterowanych statków”. Komisja uważa jednak, że zapis ten nie może wzbudzić żadnego uzasadnionego oczekiwania, że podmioty, których działalność polega wyłącznie na prowadzeniu czarteru jednego statku bez załogi, kwalifikują się do objęcia systemem podatku tonażowego. Należy zauważyć, że, zgodnie z wyjaśnieniem zawartym w pkt (179) i (180) wyżej, w decyzji z 2002 r. wyraźnie stwierdza się, że system podatku tonażowego powinien mieć zastosowanie wyłącznie do kwalifikujących się statków i kwalifikujących się rodzajów działalności w zakresie transportu morskiego. |
| --- | --- |

(245)

Decyzja Komisji C(2002) 582 final z dnia 27 lutego 2002 r. zawiera odniesienie do „przedsiębiorstw zarejestrowanych zgodnie z prawem hiszpańskim, których działalność obejmuje użytkowanie posiadanych i czarterowanych statków”. Komisja uważa jednak, że zapis ten nie może wzbudzić żadnego uzasadnionego oczekiwania, że podmioty, których działalność polega wyłącznie na prowadzeniu czarteru jednego statku bez załogi, kwalifikują się do objęcia systemem podatku tonażowego. Należy zauważyć, że, zgodnie z wyjaśnieniem zawartym w pkt (179) i (180) wyżej, w decyzji z 2002 r. wyraźnie stwierdza się, że system podatku tonażowego powinien mieć zastosowanie wyłącznie do kwalifikujących się statków i kwalifikujących się rodzajów działalności w zakresie transportu morskiego.

5.6.3.   Pewność prawa

| (246) | Pewność prawa stanowi podstawowy wymóg prawa europejskiego, mający na celu zapewnienie przewidywalności sytuacji prawnych i stosunków regulowanych tym prawem. Zgodnie z orzeczeniem wymóg stoi w sprzeczności z możliwością opóźniania bez końca przez Komisję wykonania przysługujących jej uprawnień oraz nie oznacza działania ze strony zainteresowanej instytucji (127). Dotąd jednak konieczne były dwa kumulatywne elementy, by uznano tę zasadę za naruszoną:






  — | zaistnienie szeregu elementów powodujących sytuację niepewności co do prawidłowości środka, |
| --- | --- | --- |

(246)

Pewność prawa stanowi podstawowy wymóg prawa europejskiego, mający na celu zapewnienie przewidywalności sytuacji prawnych i stosunków regulowanych tym prawem. Zgodnie z orzeczeniem wymóg stoi w sprzeczności z możliwością opóźniania bez końca przez Komisję wykonania przysługujących jej uprawnień oraz nie oznacza działania ze strony zainteresowanej instytucji (127). Dotąd jednak konieczne były dwa kumulatywne elementy, by uznano tę zasadę za naruszoną:

—

zaistnienie szeregu elementów powodujących sytuację niepewności co do prawidłowości środka,

| — | przedłużający się brak działania ze strony Komisji mimo wiedzy o istnieniu pomocy. |
| --- | --- |

—

przedłużający się brak działania ze strony Komisji mimo wiedzy o istnieniu pomocy.

| (247) | Jedynie dwa razy – w decyzji dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych i w orzeczeniu w sprawie Salzgitter (128) – odpowiednio Komisja i Sąd stwierdziły, że naruszenie zasady pewności prawa może uniemożliwić odzyskanie pomocy nawet w przypadku braku uzasadnionego oczekiwania. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej umorzył jednak orzeczenie w sprawie Salzgitter, właśnie jeżeli chodzi o zastosowanie zasady pewności prawa do przedmiotowej sprawy (129). |
| --- | --- |

(247)

Jedynie dwa razy – w decyzji dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych i w orzeczeniu w sprawie Salzgitter (128) – odpowiednio Komisja i Sąd stwierdziły, że naruszenie zasady pewności prawa może uniemożliwić odzyskanie pomocy nawet w przypadku braku uzasadnionego oczekiwania. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej umorzył jednak orzeczenie w sprawie Salzgitter, właśnie jeżeli chodzi o zastosowanie zasady pewności prawa do przedmiotowej sprawy (129).

5.6.3.1.   Elementy, które spowodowały sytuację niepewności co do prawidłowości środka

| (248) | System leasingu podatkowego i francuskie podatkowe ugrupowania interesów gospodarczych obejmują szereg takich samych kluczowych elementów oraz mają bardzo podobne skutki (zob. sekcja 5.6.1 Równe traktowanie). Oba te środki są wykorzystywane do finansowania długoterminowych aktywów inwestycyjnych. Mają zastosowanie do przejrzystych fiskalnie HUIG, które dokonują amortyzacji aktywów i przekazują prawo własności do tych aktywów ich użytkownikowi końcowemu w drodze określonego rodzaju umowy leasingu. W obu przypadkach amortyzacja jest wcześniejsza lub przyspieszona, a zyski ze sprzedaży aktywów trwałych osiągnięte przez HUIG są objęte zwolnieniem od podatku. W obu przypadkach korzyść gospodarcza wynikająca z wcześniejszej lub przyspieszonej amortyzacji oraz z objęcia zysków ze sprzedaży aktywów trwałych zwolnieniem od podatku jest dzielona pomiędzy inwestorami z ugrupowań interesów gospodarczych a użytkownikiem końcowym składnika aktywów (poprzez obniżkę cen), przy czym występują znaczne różnice, jeżeli chodzi o ingerencję państwa w tym zakresie. |
| --- | --- |

(248)

System leasingu podatkowego i francuskie podatkowe ugrupowania interesów gospodarczych obejmują szereg takich samych kluczowych elementów oraz mają bardzo podobne skutki (zob. sekcja 5.6.1 Równe traktowanie). Oba te środki są wykorzystywane do finansowania długoterminowych aktywów inwestycyjnych. Mają zastosowanie do przejrzystych fiskalnie HUIG, które dokonują amortyzacji aktywów i przekazują prawo własności do tych aktywów ich użytkownikowi końcowemu w drodze określonego rodzaju umowy leasingu. W obu przypadkach amortyzacja jest wcześniejsza lub przyspieszona, a zyski ze sprzedaży aktywów trwałych osiągnięte przez HUIG są objęte zwolnieniem od podatku. W obu przypadkach korzyść gospodarcza wynikająca z wcześniejszej lub przyspieszonej amortyzacji oraz z objęcia zysków ze sprzedaży aktywów trwałych zwolnieniem od podatku jest dzielona pomiędzy inwestorami z ugrupowań interesów gospodarczych a użytkownikiem końcowym składnika aktywów (poprzez obniżkę cen), przy czym występują znaczne różnice, jeżeli chodzi o ingerencję państwa w tym zakresie.

| (249) | Kluczowe środki wchodzące w skład systemu leasingu podatkowego zostały wdrożone w latach 2002 (130)–2003, tj. przed orzeczeniem przez Komisję, że francuski system stanowi pomoc państwa. |
| --- | --- |

(249)

Kluczowe środki wchodzące w skład systemu leasingu podatkowego zostały wdrożone w latach 2002 (130)–2003, tj. przed orzeczeniem przez Komisję, że francuski system stanowi pomoc państwa.

| (250) | Ze względu na podobieństwo systemu leasingu podatkowego i francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych istnieje możliwość – według władz hiszpańskich i niektórych osób trzecich – że fakty przytoczone ze względu na ochronę pewności prawa w przypadku francuskiego systemu spowodowały również sytuację niepewności co do prawidłowości systemu leasingu podatkowego. |
| --- | --- |

(250)

Ze względu na podobieństwo systemu leasingu podatkowego i francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych istnieje możliwość – według władz hiszpańskich i niektórych osób trzecich – że fakty przytoczone ze względu na ochronę pewności prawa w przypadku francuskiego systemu spowodowały również sytuację niepewności co do prawidłowości systemu leasingu podatkowego.

| (251) | W tym względzie Komisja stwierdza, że taka sytuacja niepewności mogła rzeczywiście zostać spowodowana stwierdzeniem Komisji, że korzyści podatkowe stanowią ogólny środek, zawartym w decyzji z 2001 r. w sprawie Brittany Ferries
   (131). Jak wyjaśniono w pkt 192 decyzji dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, nie doprecyzowano, że stwierdzenie to odnosi się do systemu poprzedzającego system francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, co mogło okazać się mylące dla beneficjentów tego systemu i systemu do niego zbliżonego, takiego jak system leasingu podatkowego. |
| --- | --- |

(251)

W tym względzie Komisja stwierdza, że taka sytuacja niepewności mogła rzeczywiście zostać spowodowana stwierdzeniem Komisji, że korzyści podatkowe stanowią ogólny środek, zawartym w decyzji z 2001 r. w sprawie Brittany Ferries
   (131). Jak wyjaśniono w pkt 192 decyzji dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, nie doprecyzowano, że stwierdzenie to odnosi się do systemu poprzedzającego system francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, co mogło okazać się mylące dla beneficjentów tego systemu i systemu do niego zbliżonego, takiego jak system leasingu podatkowego.

| (252) | Jeżeli chodzi o pozostałe elementy, na które powołała się Hiszpania i osoby trzecie, Komisja przeanalizowała, czy elementy przytoczone jako argumenty przemawiające za wystąpieniem uzasadnione oczekiwania (zob. sekcja 5.6.1) mogły spowodować sytuację niepewności. |
| --- | --- |

(252)

Jeżeli chodzi o pozostałe elementy, na które powołała się Hiszpania i osoby trzecie, Komisja przeanalizowała, czy elementy przytoczone jako argumenty przemawiające za wystąpieniem uzasadnione oczekiwania (zob. sekcja 5.6.1) mogły spowodować sytuację niepewności.

| (253) | Po pierwsze, państwa członkowskie są zobowiązane postanowieniami Traktatu do zgłoszenia Komisji planów przyznania nowej pomocy. Nie można uznać publikacji projektu środków w Dzienniku Urzędowym parlamentu hiszpańskiego za zgłoszenie Komisji, a brak reakcji ze strony Komisji nie mógł przyczynić się do powstania sytuacji niepewności. |
| --- | --- |

(253)

Po pierwsze, państwa członkowskie są zobowiązane postanowieniami Traktatu do zgłoszenia Komisji planów przyznania nowej pomocy. Nie można uznać publikacji projektu środków w Dzienniku Urzędowym parlamentu hiszpańskiego za zgłoszenie Komisji, a brak reakcji ze strony Komisji nie mógł przyczynić się do powstania sytuacji niepewności.

| (254) | Po drugie, wystosowanie w 2001 r. wezwania do udzielenia informacji dotyczących środka obejmującego leasing podatkowy jest dowodem na to, że Komisja podjęła działania w reakcji na zarzuty zastosowania pomocy wysunięte przez skarżącego. Wezwanie to zostało przekazane władzom hiszpańskim, które w udzielonej odpowiedzi kategorycznie zaprzeczyły istnieniu takich środków. Wezwanie nie zostało podane do wiadomości publicznej, ale gdyby, z dowolnych względów, potencjalni beneficjenci systemu leasingu podatkowego dowiedzieli się o tym wezwaniu, gdy planowali wzięcie udziału w programie, powinno ono było wzbudzić ich niepokój ze względu na wpłynięcie do Komisji skargi, w której stwierdzono, że środki objęte programem mogą stanowić pomoc państwa. Wezwanie do udzielenia informacji wskazuje również na to, że Komisja nie dysponowała wystarczającymi informacjami dotyczącymi środka, by go ocenić, oraz że nie można było oczekiwać zatwierdzenia przez nią przedmiotowego środka. Co więcej, ponieważ wezwanie to zostało wysłane przed wejściem w życie środków wchodzących w skład systemu leasingu podatkowego, Hiszpania mogła zgłosić wszystkie elementy programu, aby uzyskać pewność prawa. Poza tym beneficjenci powinni byli zwrócić się do Hiszpanii lub Komisji z pytaniem o to, czy władze hiszpańskie zgłosiły program bądź czy został on zatwierdzony przez Komisję. W konsekwencji ani Hiszpania, ani podmioty gospodarcze nie mogą twierdzić, że przedmiotowe wezwanie lub brak działań następczych Komisji po otrzymaniu odpowiedzi przyczyniły się do powstania sytuacji niepewności. |
| --- | --- |

(254)

Po drugie, wystosowanie w 2001 r. wezwania do udzielenia informacji dotyczących środka obejmującego leasing podatkowy jest dowodem na to, że Komisja podjęła działania w reakcji na zarzuty zastosowania pomocy wysunięte przez skarżącego. Wezwanie to zostało przekazane władzom hiszpańskim, które w udzielonej odpowiedzi kategorycznie zaprzeczyły istnieniu takich środków. Wezwanie nie zostało podane do wiadomości publicznej, ale gdyby, z dowolnych względów, potencjalni beneficjenci systemu leasingu podatkowego dowiedzieli się o tym wezwaniu, gdy planowali wzięcie udziału w programie, powinno ono było wzbudzić ich niepokój ze względu na wpłynięcie do Komisji skargi, w której stwierdzono, że środki objęte programem mogą stanowić pomoc państwa. Wezwanie do udzielenia informacji wskazuje również na to, że Komisja nie dysponowała wystarczającymi informacjami dotyczącymi środka, by go ocenić, oraz że nie można było oczekiwać zatwierdzenia przez nią przedmiotowego środka. Co więcej, ponieważ wezwanie to zostało wysłane przed wejściem w życie środków wchodzących w skład systemu leasingu podatkowego, Hiszpania mogła zgłosić wszystkie elementy programu, aby uzyskać pewność prawa. Poza tym beneficjenci powinni byli zwrócić się do Hiszpanii lub Komisji z pytaniem o to, czy władze hiszpańskie zgłosiły program bądź czy został on zatwierdzony przez Komisję. W konsekwencji ani Hiszpania, ani podmioty gospodarcze nie mogą twierdzić, że przedmiotowe wezwanie lub brak działań następczych Komisji po otrzymaniu odpowiedzi przyczyniły się do powstania sytuacji niepewności.

| (255) | Po trzecie, jeżeli chodzi o decyzję z 2004 r. dotyczącą niderlandzkiego środka równoważącego, Komisja stwierdza, że rekompensata z tytułu skutków wywołanych przez odmienny środek objęty systemem leasingu podatkowego nie mogła przyczynić się do powstania niepewności prawa co do tego systemu. Argument mówiący, że szczegółowy opis rzekomej pomocy hiszpańskiej został podany do wiadomości publicznej tylko w niderlandzkiej wersji decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, jest niewystarczający, by stwierdzić, że osoby czytające dokument mogły przyjąć, że dotyczy on systemu leasingu podatkowego. Należy zauważyć, że czytając tłumaczenie decyzji w języku niderlandzkim lub wystosowując pytanie do Komisji, można było się z łatwością dowiedzieć, że rzekomy hiszpański środek obejmował dotacje na spłatę odsetek, przyznane zgodnie z dekretem królewskim nr 442/1994. Ponadto Komisja wspomniała tylko, że Hiszpania zaprzeczyła istnieniu rzekomo udzielonej przez nią pomocy oraz że Niderlandy nie dostarczyły wystarczających dowodów. Jak zaznaczono w tej decyzji, Komisja może tylko zaufać państwu członkowskiemu i nie może ponosić odpowiedzialności za możliwą niepewność, jaką mógł spowodować brak działań następczych z jej strony. Dlatego też Komisja stwierdza, że decyzja z 2004 r. nie mogła przyczynić się do powstania sytuacji niepewności, jeżeli chodzi o zgodność systemu leasingu podatkowego z prawem. |
| --- | --- |

(255)

Po trzecie, jeżeli chodzi o decyzję z 2004 r. dotyczącą niderlandzkiego środka równoważącego, Komisja stwierdza, że rekompensata z tytułu skutków wywołanych przez odmienny środek objęty systemem leasingu podatkowego nie mogła przyczynić się do powstania niepewności prawa co do tego systemu. Argument mówiący, że szczegółowy opis rzekomej pomocy hiszpańskiej został podany do wiadomości publicznej tylko w niderlandzkiej wersji decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, jest niewystarczający, by stwierdzić, że osoby czytające dokument mogły przyjąć, że dotyczy on systemu leasingu podatkowego. Należy zauważyć, że czytając tłumaczenie decyzji w języku niderlandzkim lub wystosowując pytanie do Komisji, można było się z łatwością dowiedzieć, że rzekomy hiszpański środek obejmował dotacje na spłatę odsetek, przyznane zgodnie z dekretem królewskim nr 442/1994. Ponadto Komisja wspomniała tylko, że Hiszpania zaprzeczyła istnieniu rzekomo udzielonej przez nią pomocy oraz że Niderlandy nie dostarczyły wystarczających dowodów. Jak zaznaczono w tej decyzji, Komisja może tylko zaufać państwu członkowskiemu i nie może ponosić odpowiedzialności za możliwą niepewność, jaką mógł spowodować brak działań następczych z jej strony. Dlatego też Komisja stwierdza, że decyzja z 2004 r. nie mogła przyczynić się do powstania sytuacji niepewności, jeżeli chodzi o zgodność systemu leasingu podatkowego z prawem.

| (256) | Po czwarte, Komisja uważa, że sytuacja niepewności co do zgodności systemu leasingu podatkowego z prawem, spowodowana stwierdzeniem zawartym w decyzji Komisji z 2001 r. w sprawie Brittany Ferries, przestała istnieć w dniu publikacji decyzji Komisji dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych. Z decyzji tej jasno wynika, że Komisja uznała francuski system leasingu podatkowego za pomoc państwa, co powinno było zostać odebrane przez Hiszpanię i beneficjentów systemu leasingu podatkowego jako sygnał, że może on stanowić pomoc państwa. W rezultacie decyzja ta nie mogła spowodować sytuacji niepewności w tym zakresie bądź przyczynić się do jej zaistnienia. |
| --- | --- |

(256)

Po czwarte, Komisja uważa, że sytuacja niepewności co do zgodności systemu leasingu podatkowego z prawem, spowodowana stwierdzeniem zawartym w decyzji Komisji z 2001 r. w sprawie Brittany Ferries, przestała istnieć w dniu publikacji decyzji Komisji dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych. Z decyzji tej jasno wynika, że Komisja uznała francuski system leasingu podatkowego za pomoc państwa, co powinno było zostać odebrane przez Hiszpanię i beneficjentów systemu leasingu podatkowego jako sygnał, że może on stanowić pomoc państwa. W rezultacie decyzja ta nie mogła spowodować sytuacji niepewności w tym zakresie bądź przyczynić się do jej zaistnienia.

| (257) | Po piąte, z przyczyn określonych w sekcji 5.6.2.6 wyżej Komisja uznaje, że pismo wysłane przez komisarz Neelie Kroes w 2009 r. nie spowodowało powstania sytuacji niepewności ani nie przyczyniło się do jej zaistnienia. |
| --- | --- |

(257)

Po piąte, z przyczyn określonych w sekcji 5.6.2.6 wyżej Komisja uznaje, że pismo wysłane przez komisarz Neelie Kroes w 2009 r. nie spowodowało powstania sytuacji niepewności ani nie przyczyniło się do jej zaistnienia.

5.6.3.2.   Okres, jaki upłynął od złożenia skargi do wszczęcia postępowania

| (258) | Komisja uważa, że okres badania sytemu leasingu podatkowego, jaki upłynął do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, należy obliczyć, począwszy od 2006 r., w którym Komisja otrzymała skargi od europejskich stoczni. Należy zauważyć, że ze względów przedstawionych powyżej, ani publikacja projektu środków w hiszpańskim Dzienniku Urzędowym, ani zarzuty otrzymane w 2001 r. przez Komisję, a następnie kategorycznie odrzucone przez Hiszpanię w 2002 r., nie stanowią argumentu przemawiającego za opinią, zgodnie z którą Komisja niesłusznie zwlekała z wykonaniem przysługujących jej uprawnień dochodzeniowych. Ostateczna decyzja z 2004 r. w sprawie C-66/2003 dotycząca równoważenia skutków innego rzekomego środka pomocy państwa również nie zawiera argumentów na poparcie tej opinii. |
| --- | --- |

(258)

Komisja uważa, że okres badania sytemu leasingu podatkowego, jaki upłynął do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, należy obliczyć, począwszy od 2006 r., w którym Komisja otrzymała skargi od europejskich stoczni. Należy zauważyć, że ze względów przedstawionych powyżej, ani publikacja projektu środków w hiszpańskim Dzienniku Urzędowym, ani zarzuty otrzymane w 2001 r. przez Komisję, a następnie kategorycznie odrzucone przez Hiszpanię w 2002 r., nie stanowią argumentu przemawiającego za opinią, zgodnie z którą Komisja niesłusznie zwlekała z wykonaniem przysługujących jej uprawnień dochodzeniowych. Ostateczna decyzja z 2004 r. w sprawie C-66/2003 dotycząca równoważenia skutków innego rzekomego środka pomocy państwa również nie zawiera argumentów na poparcie tej opinii.

| (259) | Okres od wpłynięcia pierwszej skargi w 2006 r. do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego w 2011 r. nie wydaje się przesadnie długi, biorąc pod uwagę liczbę przedmiotowych środków podatkowych, złożoność operacji leasingu podatkowego oraz brak przejrzystości w odniesieniu do tych operacji. Ponadto od września 2006 r. do maja 2010 r. Komisja wysłała osiem formalnych wezwań do udzielenia informacji (132) i regularnie kontaktowała się z władzami hiszpańskimi. |
| --- | --- |

(259)

Okres od wpłynięcia pierwszej skargi w 2006 r. do wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego w 2011 r. nie wydaje się przesadnie długi, biorąc pod uwagę liczbę przedmiotowych środków podatkowych, złożoność operacji leasingu podatkowego oraz brak przejrzystości w odniesieniu do tych operacji. Ponadto od września 2006 r. do maja 2010 r. Komisja wysłała osiem formalnych wezwań do udzielenia informacji (132) i regularnie kontaktowała się z władzami hiszpańskimi.

| (260) | Ponadto dopiero w październiku 2010 r. Komisja otrzymała nową skargę zawierającą element mający kluczowe znaczenie dla oceny programu, a mianowicie obszerną analizę przeprowadzoną przez ekspertów podatkowych, przedstawiającą funkcjonowanie programu i jego skutki. W konsekwencji okres badania systemu leasingu podatkowego jest niewystarczający, by powołać się na pewność prawa. |
| --- | --- |

(260)

Ponadto dopiero w październiku 2010 r. Komisja otrzymała nową skargę zawierającą element mający kluczowe znaczenie dla oceny programu, a mianowicie obszerną analizę przeprowadzoną przez ekspertów podatkowych, przedstawiającą funkcjonowanie programu i jego skutki. W konsekwencji okres badania systemu leasingu podatkowego jest niewystarczający, by powołać się na pewność prawa.

| (261) | Ze względu na złożoność rozpatrywanych środków Komisja nie może wykluczyć, że niepewność prawa co do zaklasyfikowania systemu leasingu podatkowego jako pomocy mogła zostać spowodowana – jak utrzymuje Hiszpania i beneficjenci – decyzją z 2001 r. w sprawie Brittany Ferries. Dotyczy to jednak tylko okresu do publikacji w dniu 30 kwietnia 2007 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzji Komisji dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, w której Komisja stwierdziła, że przedmiotowy system stanowi pomoc państwa. |
| --- | --- |

(261)

Ze względu na złożoność rozpatrywanych środków Komisja nie może wykluczyć, że niepewność prawa co do zaklasyfikowania systemu leasingu podatkowego jako pomocy mogła zostać spowodowana – jak utrzymuje Hiszpania i beneficjenci – decyzją z 2001 r. w sprawie Brittany Ferries. Dotyczy to jednak tylko okresu do publikacji w dniu 30 kwietnia 2007 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzji Komisji dotyczącej francuskich podatkowych ugrupowań interesów gospodarczych, w której Komisja stwierdziła, że przedmiotowy system stanowi pomoc państwa.

| (262) | W rezultacie Komisja stwierdza, że nie powinna nakazać zwrotu pomocy udzielonej w wyniku operacji przeprowadzonych w ramach systemu leasingu podatkowego, w przypadku których udzielono pomocy w okresie od wejścia w życie tego systemu w 2002 r. do dnia 30 kwietnia 2007 r. |
| --- | --- |

(262)

W rezultacie Komisja stwierdza, że nie powinna nakazać zwrotu pomocy udzielonej w wyniku operacji przeprowadzonych w ramach systemu leasingu podatkowego, w przypadku których udzielono pomocy w okresie od wejścia w życie tego systemu w 2002 r. do dnia 30 kwietnia 2007 r.

5.6.4.   Określenie kwot do odzyskania

| (263) | Komisja oceniła różne środki podatkowe stanowiące programy pomocy państwa. Celem niniejszej decyzji nie jest określenie dokładnych kwot pomocy otrzymanej przez każdego beneficjenta w poszczególnych operacjach systemu leasingu podatkowego. Komisja uważa, że państwo członkowskie powinno zastosować poniższą metodę, aby określić w poszczególnych przypadkach beneficjentów pomocy oraz kwotę pomocy niezgodnej z prawem, która ma zostać od nich odzyskana. Metodę tę można ulepszyć we współpracy z władzami hiszpańskimi, w szczególności aby określić rzeczywistą kwotę korzyści podatkowej uzyskanej przez inwestorów, w świetle sytuacji podatkowej każdego z nich. |
| --- | --- |

(263)

Komisja oceniła różne środki podatkowe stanowiące programy pomocy państwa. Celem niniejszej decyzji nie jest określenie dokładnych kwot pomocy otrzymanej przez każdego beneficjenta w poszczególnych operacjach systemu leasingu podatkowego. Komisja uważa, że państwo członkowskie powinno zastosować poniższą metodę, aby określić w poszczególnych przypadkach beneficjentów pomocy oraz kwotę pomocy niezgodnej z prawem, która ma zostać od nich odzyskana. Metodę tę można ulepszyć we współpracy z władzami hiszpańskimi, w szczególności aby określić rzeczywistą kwotę korzyści podatkowej uzyskanej przez inwestorów, w świetle sytuacji podatkowej każdego z nich.

| (264) | Krok 1: Obliczenie całkowitej korzyści podatkowej wygenerowanej w ramach operacji. Chodzi o wartość bieżącą netto korzyści podatkowych rzeczywiście uzyskanych przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów (tj. przed odliczeniem części tych korzyści przekazanej przedsiębiorstwu żeglugowemu poprzez obniżkę cen). Wartość bieżącą netto należy obliczyć zgodnie ze stanem na dzień rozpoczęcia amortyzacji – wcześniejszej amortyzacji zatwierdzonej przez organy podatkowe – a stopy dyskontowe zastosowane do tego obliczenia powinny odpowiadać rzeczywistej sytuacji panującej na rynku. Komisja sugeruje, by standardowo Hiszpania mogła wykorzystywać obliczenia przedstawione organom podatkowym przez ugrupowania interesów gospodarczych przy ubieganiu się o wcześniejszą amortyzację (zob. pkt (168) wyżej). Z zasady uznaje się, że korzyść podatkowa została osiągnięta w dniu będącym terminem zapłaty podatków należnych przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów. |
| --- | --- |

(264)

Krok 1: Obliczenie całkowitej korzyści podatkowej wygenerowanej w ramach operacji. Chodzi o wartość bieżącą netto korzyści podatkowych rzeczywiście uzyskanych przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów (tj. przed odliczeniem części tych korzyści przekazanej przedsiębiorstwu żeglugowemu poprzez obniżkę cen). Wartość bieżącą netto należy obliczyć zgodnie ze stanem na dzień rozpoczęcia amortyzacji – wcześniejszej amortyzacji zatwierdzonej przez organy podatkowe – a stopy dyskontowe zastosowane do tego obliczenia powinny odpowiadać rzeczywistej sytuacji panującej na rynku. Komisja sugeruje, by standardowo Hiszpania mogła wykorzystywać obliczenia przedstawione organom podatkowym przez ugrupowania interesów gospodarczych przy ubieganiu się o wcześniejszą amortyzację (zob. pkt (168) wyżej). Z zasady uznaje się, że korzyść podatkowa została osiągnięta w dniu będącym terminem zapłaty podatków należnych przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów.

| (265) | Krok 2: Obliczenie korzyści podatkowej wygenerowanej przez ogólne środki podatkowe zastosowane do operacji. Chodzi o wartość bieżącą netto – obliczaną w taki sam sposób jak w kroku 1 – kwoty korzyści podatkowych, jaką ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorzy osiągnęliby w przyjętej sytuacji, w której zostałby zastosowany tylko środek obejmujący przyspieszoną amortyzację od momentu rozpoczęcia użytkowania statku, a operacja byłaby opodatkowana zgodnie z przepisami dotyczącymi zwykłego opodatkowania osób prawnych. Przy zastosowaniu takiego scenariusza zysk ze sprzedaży aktywów trwałych osiągnięty przy sprzedaży statku przedsiębiorstwu żeglugowemu byłby objęty – w dniu zrealizowania opcji przez przedsiębiorstwo żeglugowe – podatkiem od osób prawnych mającym ogólne zastosowanie do zysków przedsiębiorstw. Z zasady uznaje się, że korzyść podatkowa została osiągnięta w dniu będącym terminem zapłaty podatków należnych przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów. |
| --- | --- |

(265)

Krok 2: Obliczenie korzyści podatkowej wygenerowanej przez ogólne środki podatkowe zastosowane do operacji. Chodzi o wartość bieżącą netto – obliczaną w taki sam sposób jak w kroku 1 – kwoty korzyści podatkowych, jaką ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorzy osiągnęliby w przyjętej sytuacji, w której zostałby zastosowany tylko środek obejmujący przyspieszoną amortyzację od momentu rozpoczęcia użytkowania statku, a operacja byłaby opodatkowana zgodnie z przepisami dotyczącymi zwykłego opodatkowania osób prawnych. Przy zastosowaniu takiego scenariusza zysk ze sprzedaży aktywów trwałych osiągnięty przy sprzedaży statku przedsiębiorstwu żeglugowemu byłby objęty – w dniu zrealizowania opcji przez przedsiębiorstwo żeglugowe – podatkiem od osób prawnych mającym ogólne zastosowanie do zysków przedsiębiorstw. Z zasady uznaje się, że korzyść podatkowa została osiągnięta w dniu będącym terminem zapłaty podatków należnych przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów.

| (266) | Krok 3: Obliczenie korzyści podatkowej równej kwocie pomocy państwa. Ponieważ Komisja uznaje przyspieszoną amortyzację za środek ogólny, kwota korzyści wynikającej z zastosowania tego środka (tj. kwota odroczonej płatności określonych kwot podatków) nie stanowi pomocy państwa. Różnica między kwotami otrzymanymi w kroku 1 i 2 powinna odpowiadać kwocie pomocy, jaką ugrupowanie interesów gospodarczych i jego inwestorzy otrzymali jako beneficjenci przedmiotowego środka podatkowego, tj. wartości bieżącej netto całkowitej korzyści wynikającej z zastosowania wcześniejszej amortyzacji, systemu podatku tonażowego (do którego nie kwalifikowały się ugrupowania interesów gospodarczych) oraz zwolnienia z podatku zysków ze sprzedaży aktywów trwałych osiągniętych na podstawie art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych. Z zasady uznaje się, że korzyść podatkowa została osiągnięta w dniu będącym terminem zapłaty podatków należnych przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów. |
| --- | --- |

(266)

Krok 3: Obliczenie korzyści podatkowej równej kwocie pomocy państwa. Ponieważ Komisja uznaje przyspieszoną amortyzację za środek ogólny, kwota korzyści wynikającej z zastosowania tego środka (tj. kwota odroczonej płatności określonych kwot podatków) nie stanowi pomocy państwa. Różnica między kwotami otrzymanymi w kroku 1 i 2 powinna odpowiadać kwocie pomocy, jaką ugrupowanie interesów gospodarczych i jego inwestorzy otrzymali jako beneficjenci przedmiotowego środka podatkowego, tj. wartości bieżącej netto całkowitej korzyści wynikającej z zastosowania wcześniejszej amortyzacji, systemu podatku tonażowego (do którego nie kwalifikowały się ugrupowania interesów gospodarczych) oraz zwolnienia z podatku zysków ze sprzedaży aktywów trwałych osiągniętych na podstawie art. 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych. Z zasady uznaje się, że korzyść podatkowa została osiągnięta w dniu będącym terminem zapłaty podatków należnych przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów.

| (267) | Krok 4: Obliczenie kwoty pomocy zgodnej z prawem. Przede wszystkim kwota pomocy otrzymana przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów, obliczona jak w kroku 3, jest zgodna z prawem, ponieważ odpowiada korzyści przekazanej przedsiębiorstwu żeglugowemu, która byłaby zgodna z prawem w przypadku jej uznania za pomoc państwa na rzecz przedsiębiorstwa żeglugowego. Procent kwoty pomocy przekazanej przedsiębiorstwu żeglugowemu musi być określany na podstawie obliczenia podobnego do obliczenia przedstawianego przez ugrupowania interesów gospodarczych w ich wnioskach kierowanych do organów podatkowych (zob. pkt (136) wyżej) oraz zapewniać wynagrodzenie właściwe dla rynku pośrednictwa. Jak wyjaśniono w pkt (202)–(210) wyżej, część korzyści przekazaną przedsiębiorstwu żeglugowemu można uznać za zgodną z prawem, jeśli przedsiębiorstwo żeglugowe, użytkowany statek i działalność transportowa kwalifikują się zgodnie z wytycznymi w sprawie transportu morskiego. Kwotę zgodną z prawem należy określać zgodnie z rozdziałem 11 wytycznych, z należytym uwzględnieniem wszystkich kwot pomocy przyznanej już danemu przedsiębiorstwu żeglugowemu w państwach EOG. W szczególności konieczne jest dodanie kwot pomocy przyznanej w Hiszpanii do kwot przyznanych w państwie będącym miejscem prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwo (jeżeli państwo to jest członkiem EOG). Kwotę pomocy, która przekracza pułap lub której zgodność z prawem nie została wykazana zgodnie z rozdziałem 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego, należy uznać za niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(267)

Krok 4: Obliczenie kwoty pomocy zgodnej z prawem. Przede wszystkim kwota pomocy otrzymana przez ugrupowanie interesów gospodarczych lub jego inwestorów, obliczona jak w kroku 3, jest zgodna z prawem, ponieważ odpowiada korzyści przekazanej przedsiębiorstwu żeglugowemu, która byłaby zgodna z prawem w przypadku jej uznania za pomoc państwa na rzecz przedsiębiorstwa żeglugowego. Procent kwoty pomocy przekazanej przedsiębiorstwu żeglugowemu musi być określany na podstawie obliczenia podobnego do obliczenia przedstawianego przez ugrupowania interesów gospodarczych w ich wnioskach kierowanych do organów podatkowych (zob. pkt (136) wyżej) oraz zapewniać wynagrodzenie właściwe dla rynku pośrednictwa. Jak wyjaśniono w pkt (202)–(210) wyżej, część korzyści przekazaną przedsiębiorstwu żeglugowemu można uznać za zgodną z prawem, jeśli przedsiębiorstwo żeglugowe, użytkowany statek i działalność transportowa kwalifikują się zgodnie z wytycznymi w sprawie transportu morskiego. Kwotę zgodną z prawem należy określać zgodnie z rozdziałem 11 wytycznych, z należytym uwzględnieniem wszystkich kwot pomocy przyznanej już danemu przedsiębiorstwu żeglugowemu w państwach EOG. W szczególności konieczne jest dodanie kwot pomocy przyznanej w Hiszpanii do kwot przyznanych w państwie będącym miejscem prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwo (jeżeli państwo to jest członkiem EOG). Kwotę pomocy, która przekracza pułap lub której zgodność z prawem nie została wykazana zgodnie z rozdziałem 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego, należy uznać za niezgodną z prawem.

| (268) | Ponieważ pułap określony w rozdziale 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego oblicza się co roku, a korzyść osiągnięta przez przedsiębiorstwo żeglugowe jest związana ze składnikiem aktywów długoterminowych, Komisja zgadza się, że – w przypadku zastosowania tego pułapu – korzyść osiągnięta przez przedsiębiorstwo żeglugowe w ramach operacji systemu leasingu podatkowego może być rozłożona na okres zwykłej amortyzacji (dziesięć lat) danego statku. |
| --- | --- |

(268)

Ponieważ pułap określony w rozdziale 11 wytycznych w sprawie transportu morskiego oblicza się co roku, a korzyść osiągnięta przez przedsiębiorstwo żeglugowe jest związana ze składnikiem aktywów długoterminowych, Komisja zgadza się, że – w przypadku zastosowania tego pułapu – korzyść osiągnięta przez przedsiębiorstwo żeglugowe w ramach operacji systemu leasingu podatkowego może być rozłożona na okres zwykłej amortyzacji (dziesięć lat) danego statku.

| (269) | Ponadto, ponieważ wspomniana kwota pomocy odpowiada wynagrodzeniu właściwemu warunkom rynkowym z tytułu pośrednictwa inwestorów finansowych przy przekazywaniu korzyści zgodnej z prawem przedsiębiorstwom żeglugowym, kwota tego wynagrodzenia również zostanie uznana za pomoc zgodną lub niezgodną z prawem w takie samej części co korzyść przekazana przedsiębiorstwu żeglugowemu (zob. pkt (201) wyżej). |
| --- | --- |

(269)

Ponadto, ponieważ wspomniana kwota pomocy odpowiada wynagrodzeniu właściwemu warunkom rynkowym z tytułu pośrednictwa inwestorów finansowych przy przekazywaniu korzyści zgodnej z prawem przedsiębiorstwom żeglugowym, kwota tego wynagrodzenia również zostanie uznana za pomoc zgodną lub niezgodną z prawem w takie samej części co korzyść przekazana przedsiębiorstwu żeglugowemu (zob. pkt (201) wyżej).

5.6.5.   Klauzule umowne

| (270) | Jak wspomniano powyżej, PYMAR poinformowało Komisję, że w niektórych umowach zawartych pomiędzy inwestorami, przedsiębiorstwami żeglugowymi i stoczniami znajdują się klauzule, na podstawie których w przypadku nieuzyskania zakładanych korzyści podatkowych stocznie są zobowiązane do wyrównania strat poniesionych z tego tytułu przez pozostałe strony umowy. |
| --- | --- |

(270)

Jak wspomniano powyżej, PYMAR poinformowało Komisję, że w niektórych umowach zawartych pomiędzy inwestorami, przedsiębiorstwami żeglugowymi i stoczniami znajdują się klauzule, na podstawie których w przypadku nieuzyskania zakładanych korzyści podatkowych stocznie są zobowiązane do wyrównania strat poniesionych z tego tytułu przez pozostałe strony umowy.

| (271) | W swojej ostatecznej negatywnej decyzji w sprawie francuskiego GIE Fiscaux (133), która jest w wielu aspektach podobna do przedmiotowej sprawy i zakłada częściowe odzyskanie środków, Komisja zauważyła, że „fakt, iż ryzyko podatkowe i prawne podjęte przez członków GIG mogło mieć, w niektórych przypadkach, umowny wpływ na użytkowników aktywów, nie może być niezgodny z zasadą, według której celem Komisji, gdy wymaga ona w tym przypadku odebrania nielegalnej pomocy, jest odebranie różnym beneficjentom korzyści, z których skorzystali na swym rynku w stosunku do swych konkurentów i przywrócenie sytuacji poprzedzającej wpłacenie tej pomocy”. Komisja stwierdziła, że „wykonanie tego celu nie może zależeć od [...] klauzuli umownych ustalonych przez beneficjentów pomocy”. |
| --- | --- |

(271)

W swojej ostatecznej negatywnej decyzji w sprawie francuskiego GIE Fiscaux (133), która jest w wielu aspektach podobna do przedmiotowej sprawy i zakłada częściowe odzyskanie środków, Komisja zauważyła, że „fakt, iż ryzyko podatkowe i prawne podjęte przez członków GIG mogło mieć, w niektórych przypadkach, umowny wpływ na użytkowników aktywów, nie może być niezgodny z zasadą, według której celem Komisji, gdy wymaga ona w tym przypadku odebrania nielegalnej pomocy, jest odebranie różnym beneficjentom korzyści, z których skorzystali na swym rynku w stosunku do swych konkurentów i przywrócenie sytuacji poprzedzającej wpłacenie tej pomocy”. Komisja stwierdziła, że „wykonanie tego celu nie może zależeć od [...] klauzuli umownych ustalonych przez beneficjentów pomocy”.

| (272) | Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem nałożenie na państwo obowiązku wycofania pomocy uznanej przez Komisję za niezgodną z rynkiem wewnętrznym służy przywróceniu poprzedniej sytuacji (134). Inne podejście zakłada, że zasadniczym celem zwrotu pomocy państwa udzielonej niezgodnie z prawem jest wyeliminowanie zakłócenia konkurencji spowodowanego przewagą konkurencyjną powstałą na skutek przyznania takiej pomocy (135). Poprzez zwrot pomocy beneficjent traci przewagę, którą uzyskał na rynku względem swoich konkurentów, i przywrócona zostaje sytuacja sprzed wypłaty pomocy (136). |
| --- | --- |

(272)

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem nałożenie na państwo obowiązku wycofania pomocy uznanej przez Komisję za niezgodną z rynkiem wewnętrznym służy przywróceniu poprzedniej sytuacji (134). Inne podejście zakłada, że zasadniczym celem zwrotu pomocy państwa udzielonej niezgodnie z prawem jest wyeliminowanie zakłócenia konkurencji spowodowanego przewagą konkurencyjną powstałą na skutek przyznania takiej pomocy (135). Poprzez zwrot pomocy beneficjent traci przewagę, którą uzyskał na rynku względem swoich konkurentów, i przywrócona zostaje sytuacja sprzed wypłaty pomocy (136).

| (273) | W celu osiągnięcia takiego skutku i aby działanie Komisji służyło przywróceniu poprzedniej sytuacji na rynkach, na których doszło do zakłócenia konkurencji, Komisja musi mieć prawo do nakazania odzyskania środków od rzeczywistych beneficjentów. Dlatego też musi ona dysponować możliwością wyraźnego zidentyfikowania przedsiębiorstw zobowiązanych do zwrotu pomocy niezgodnej z prawem, którą uznaje za niezgodną ze wspólnym rynkiem. Osiągnięcie takiego celu nie byłoby jednak możliwe, gdyby osoby prywatne w ramach klauzul umownych mogły zmieniać skutki decyzji Komisji o odzyskaniu środków. Gdyby było to dopuszczalne, podmioty gospodarcze o znacznej sile przetargowej mogłyby wykorzystywać taką możliwość do unikania skutków decyzji o odzyskaniu środków, przez co kontrola w zakresie pomocy państwa zostałaby pozbawiona praktycznych konsekwencji. |
| --- | --- |

(273)

W celu osiągnięcia takiego skutku i aby działanie Komisji służyło przywróceniu poprzedniej sytuacji na rynkach, na których doszło do zakłócenia konkurencji, Komisja musi mieć prawo do nakazania odzyskania środków od rzeczywistych beneficjentów. Dlatego też musi ona dysponować możliwością wyraźnego zidentyfikowania przedsiębiorstw zobowiązanych do zwrotu pomocy niezgodnej z prawem, którą uznaje za niezgodną ze wspólnym rynkiem. Osiągnięcie takiego celu nie byłoby jednak możliwe, gdyby osoby prywatne w ramach klauzul umownych mogły zmieniać skutki decyzji Komisji o odzyskaniu środków. Gdyby było to dopuszczalne, podmioty gospodarcze o znacznej sile przetargowej mogłyby wykorzystywać taką możliwość do unikania skutków decyzji o odzyskaniu środków, przez co kontrola w zakresie pomocy państwa zostałaby pozbawiona praktycznych konsekwencji.

| (274) | Dla porównania, Trybunał Sprawiedliwości w niedawnym wyroku w sprawie Residex (137) stwierdził, że to do sądu krajowego należy określenie – przy uwzględnieniu szczególnych cech sprawy – beneficjenta lub, w odpowiednim przypadku, beneficjentów gwarancji stanowiącej pomoc państwa oraz odzyskanie łącznej kwoty przedmiotowej pomocy. Ponadto niezależnie od tego, kto jest beneficjentem pomocy, oraz ze względu na to, że celem środków, które sądy krajowe są zobowiązane zastosować w przypadku naruszenia art. 108 ust. 3 TFUE, jest przede wszystkim przywrócenie sytuacji konkurencyjnej sprzed wypłaty spornej pomocy, sądy te powinny upewnić się, że środki przedsiębrane przez nie w zakresie ważności tych aktów umożliwiają osiągnięcie takiego celu. Wskazuje to, że w przypadkach, gdy niezbędne jest usunięcie zakłócenia wywołanego wypłaceniem pomocy, sądy krajowe mogą interweniować i uznawać umowy za nieważne, nawet jeśli taka decyzja ma być niekorzystna dla stron niebędących beneficjentami pomocy, jakimi w tym przypadku są kredytodawcy, których roszczenia były zabezpieczone gwarancjami państwowymi. To samo rozumowanie stosuje się a fortiori do Komisji, kiedy nakazuje ona odzyskanie pomocy od beneficjentów. W tym kontekście należy podkreślić, że Komisję wzywa się do podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie środka pomocy, a nie do zapewnienia ochrony praw osób fizycznych – za co odpowiadają sądy krajowe – w przypadku naruszenia obowiązku wcześniejszego zgłoszenia pomocy państwa Komisji zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- |

(274)

Dla porównania, Trybunał Sprawiedliwości w niedawnym wyroku w sprawie Residex (137) stwierdził, że to do sądu krajowego należy określenie – przy uwzględnieniu szczególnych cech sprawy – beneficjenta lub, w odpowiednim przypadku, beneficjentów gwarancji stanowiącej pomoc państwa oraz odzyskanie łącznej kwoty przedmiotowej pomocy. Ponadto niezależnie od tego, kto jest beneficjentem pomocy, oraz ze względu na to, że celem środków, które sądy krajowe są zobowiązane zastosować w przypadku naruszenia art. 108 ust. 3 TFUE, jest przede wszystkim przywrócenie sytuacji konkurencyjnej sprzed wypłaty spornej pomocy, sądy te powinny upewnić się, że środki przedsiębrane przez nie w zakresie ważności tych aktów umożliwiają osiągnięcie takiego celu. Wskazuje to, że w przypadkach, gdy niezbędne jest usunięcie zakłócenia wywołanego wypłaceniem pomocy, sądy krajowe mogą interweniować i uznawać umowy za nieważne, nawet jeśli taka decyzja ma być niekorzystna dla stron niebędących beneficjentami pomocy, jakimi w tym przypadku są kredytodawcy, których roszczenia były zabezpieczone gwarancjami państwowymi. To samo rozumowanie stosuje się a fortiori do Komisji, kiedy nakazuje ona odzyskanie pomocy od beneficjentów. W tym kontekście należy podkreślić, że Komisję wzywa się do podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie środka pomocy, a nie do zapewnienia ochrony praw osób fizycznych – za co odpowiadają sądy krajowe – w przypadku naruszenia obowiązku wcześniejszego zgłoszenia pomocy państwa Komisji zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE.

| (275) | Wynika z tego, że klauzule umowne chroniące beneficjentów pomocy przed zwrotem pomocy niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem poprzez przeniesienie ryzyka prawnego i ekonomicznego związanego z takim zwrotem na inne osoby są sprzeczne z istotą systemu kontroli pomocy państwa ustanowionego przez Traktat. System ten ma istotne znaczenie dla wypełniania zadań powierzonych Wspólnocie, w szczególności dla funkcjonowania rynku wewnętrznego, i dlatego stanowi zbiór zasad porządku publicznego (138). W związku z tym osoby prywatne nie mogą odstąpić od jego stosowania w drodze klauzul umownych. |
| --- | --- |

(275)

Wynika z tego, że klauzule umowne chroniące beneficjentów pomocy przed zwrotem pomocy niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem poprzez przeniesienie ryzyka prawnego i ekonomicznego związanego z takim zwrotem na inne osoby są sprzeczne z istotą systemu kontroli pomocy państwa ustanowionego przez Traktat. System ten ma istotne znaczenie dla wypełniania zadań powierzonych Wspólnocie, w szczególności dla funkcjonowania rynku wewnętrznego, i dlatego stanowi zbiór zasad porządku publicznego (138). W związku z tym osoby prywatne nie mogą odstąpić od jego stosowania w drodze klauzul umownych.

| (276) | Takie podejście jest aktualne w przypadku badanego hiszpańskiego systemu leasingu podatkowego (SLP), w ramach którego niektóre stocznie znajdują się pod kontrolą państwa. W zakresie, w jakim stocznie publiczne zawierają klauzule umowne chroniące beneficjentów przed koniecznością zwrotu pomocy, ich działanie powoduje, że odzyskiwanie pomocy państwa niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem nie spełnia swojej funkcji. Ponadto działania podmiotów kontrolowanych przez państwo, polegające na próbie chronienia swoich kontrahentów przed koniecznością zwrotu pomocy, mogą wywierać znaczną presję na konkurentów z sektora prywatnego odczuwających przymus akceptowania podobnych klauzul w swoich umowach. Prowadziłoby to do zapewnienia powszechnej ochrony beneficjentów przed koniecznością zwrotu pomocy. |
| --- | --- |

(276)

Takie podejście jest aktualne w przypadku badanego hiszpańskiego systemu leasingu podatkowego (SLP), w ramach którego niektóre stocznie znajdują się pod kontrolą państwa. W zakresie, w jakim stocznie publiczne zawierają klauzule umowne chroniące beneficjentów przed koniecznością zwrotu pomocy, ich działanie powoduje, że odzyskiwanie pomocy państwa niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem nie spełnia swojej funkcji. Ponadto działania podmiotów kontrolowanych przez państwo, polegające na próbie chronienia swoich kontrahentów przed koniecznością zwrotu pomocy, mogą wywierać znaczną presję na konkurentów z sektora prywatnego odczuwających przymus akceptowania podobnych klauzul w swoich umowach. Prowadziłoby to do zapewnienia powszechnej ochrony beneficjentów przed koniecznością zwrotu pomocy.

6.   WNIOSKI

Komisja stwierdza, że:

| — | Zgodnie z wytycznymi w sprawie transportu morskiego oraz decyzją z dnia 27 lutego 2002 r. zatwierdzającą hiszpański system podatku tonażowego działania polegające wyłącznie na leasingu, czarterze lub wypożyczaniu statków nie stanowią usług transportowych. W rezultacie co do zasady nie podlegają one regulacjom hiszpańskiego systemu podatku tonażowego zatwierdzonego przez Komisję. |
| --- | --- |

—

Zgodnie z wytycznymi w sprawie transportu morskiego oraz decyzją z dnia 27 lutego 2002 r. zatwierdzającą hiszpański system podatku tonażowego działania polegające wyłącznie na leasingu, czarterze lub wypożyczaniu statków nie stanowią usług transportowych. W rezultacie co do zasady nie podlegają one regulacjom hiszpańskiego systemu podatku tonażowego zatwierdzonego przez Komisję.

| — | Artykuł 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 TRLIS, art. 49 RIS (wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu), stosowanie systemu podatku tonażowego do niekwalifikujących się do niego HUIG oraz art. 50 ust. 3 RIS stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

—

Artykuł 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 TRLIS, art. 49 RIS (wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu), stosowanie systemu podatku tonażowego do niekwalifikujących się do niego HUIG oraz art. 50 ust. 3 RIS stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| — | Środki te nie stanowią istniejącej pomocy w rozumieniu art. 1 lit. b) rozporządzenia nr (WE) nr 659/99, ponieważ nie zostały zgłoszone Komisji ani w inny sposób przez nią zatwierdzone. |
| --- | --- |

—

Środki te nie stanowią istniejącej pomocy w rozumieniu art. 1 lit. b) rozporządzenia nr (WE) nr 659/99, ponieważ nie zostały zgłoszone Komisji ani w inny sposób przez nią zatwierdzone.

| — | Hiszpania wdrożyła przedmiotową pomoc w sposób niezgodny z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Hiszpania wdrożyła przedmiotową pomoc w sposób niezgodny z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| — | Wynika z tego, że tzw. hiszpański system leasingu podatkowego zakładający łączne stosowanie art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 TRLIS, art. 49 RIS (wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu), stosowanie systemu podatku tonażowego do niekwalifikujących się do niego HUIG oraz art. 50 ust. 3 RIS jest niezgodny z prawem. |
| --- | --- |

—

Wynika z tego, że tzw. hiszpański system leasingu podatkowego zakładający łączne stosowanie art. 115 ust. 11 i art. 48 ust. 4 TRLIS, art. 49 RIS (wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu), stosowanie systemu podatku tonażowego do niekwalifikujących się do niego HUIG oraz art. 50 ust. 3 RIS jest niezgodny z prawem.

| — | Pomoc udzielona HUIG lub ich inwestorom może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym, gdy odpowiada wynagrodzeniu przyjętemu na rynku pośredników inwestorów finansowych i jest przekazywana przedsiębiorstwom transportu morskiego uprawnionym do jej otrzymywania na podstawie wytycznych w sprawie transportu morskiego i zgodnie z określonymi w nich warunkami. Oznacza to w szczególności, że łączna kwota przekazana przedsiębiorstwom żeglugowym nie może przekraczać pułapu ustalonego w rozdziale 11 wytycznych. |
| --- | --- |

—

Pomoc udzielona HUIG lub ich inwestorom może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym, gdy odpowiada wynagrodzeniu przyjętemu na rynku pośredników inwestorów finansowych i jest przekazywana przedsiębiorstwom transportu morskiego uprawnionym do jej otrzymywania na podstawie wytycznych w sprawie transportu morskiego i zgodnie z określonymi w nich warunkami. Oznacza to w szczególności, że łączna kwota przekazana przedsiębiorstwom żeglugowym nie może przekraczać pułapu ustalonego w rozdziale 11 wytycznych.

| — | Część pomocy, która przekracza kwotę pomocy zgodną z przepisami, powinna być odzyskiwana od beneficjentów, tj. od HUIG i ich inwestorów. Nie powinni oni mieć możliwości przeniesienia związanych z tym obciążeń na inne osoby. |
| --- | --- |

—

Część pomocy, która przekracza kwotę pomocy zgodną z przepisami, powinna być odzyskiwana od beneficjentów, tj. od HUIG i ich inwestorów. Nie powinni oni mieć możliwości przeniesienia związanych z tym obciążeń na inne osoby.

| — | Komisja nie powinna nakazywać odzyskiwania pomocy wynikającej z działań w ramach SLP, w związku z którymi pomocy udzielono pomiędzy wejściem SLP w życie w 2002 r. a dniem 30 kwietnia 2007 r., czyli datą publikacji decyzji dotyczącej sprawy C-46/2004 GIE Fiscaux (zob. motyw 261 wyżej). |
| --- | --- |

—

Komisja nie powinna nakazywać odzyskiwania pomocy wynikającej z działań w ramach SLP, w związku z którymi pomocy udzielono pomiędzy wejściem SLP w życie w 2002 r. a dniem 30 kwietnia 2007 r., czyli datą publikacji decyzji dotyczącej sprawy C-46/2004 GIE Fiscaux (zob. motyw 261 wyżej).

| — | Wydanie nakazu odzyskania pomocy po tej dacie nie będzie stanowiło złamania ogólnych zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa ustanowionych w prawie Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

Wydanie nakazu odzyskania pomocy po tej dacie nie będzie stanowiło złamania ogólnych zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa ustanowionych w prawie Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Środki wynikające z art. 115 ust. 11 TRLIS (wcześniejsza amortyzacja przedmiotu leasingu), ze stosowania systemu podatku tonażowego do niekwalifikujących się do niego przedsiębiorstw, statków i działań oraz z art. 50 ust. 3 RIS stanowią pomoc państwa dla HUIG i ich inwestorów udzielaną przez Hiszpanię niezgodnie z prawem od dnia 1 stycznia 2002 r. z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Środki pomocy państwa, o których mowa w art. 1, są niezgodne z rynkiem wewnętrznym z wyjątkiem kwoty, która odpowiada wynagrodzeniu przyjętemu na rynku pośredników inwestorów finansowych i jest przekazywana przedsiębiorstwom transportu morskiego uprawnionym do jej otrzymywania na podstawie wytycznych w sprawie transportu morskiego i zgodnie z określonymi w nich warunkami.

Artykuł 3

Hiszpania zaprzestaje stosowania programu pomocy, o którym mowa w art. 1, w zakresie, w jakim jest on niezgodny ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 4

1.   Hiszpania odzyskuje pomoc niezgodną ze wspólnym rynkiem udzieloną w ramach programu określonego w art. 1 od inwestorów HUIG, którzy z niej skorzystali. Takim beneficjentom nie przysługuje możliwość przeniesienia związanych z tym obciążeń na inne osoby. Nie dochodzi się jednak zwrotu pomocy udzielonej w ramach operacji finansowania, w przypadku których właściwe organy krajowe zdecydowały o przyznaniu środków na mocy prawnie wiążącego aktu przyjętego przed dniem 30 kwietnia 2007 r.

2.   Kwoty do odzyskania obejmują odsetki naliczone od dnia, w którym kwoty te zostały przekazane do dyspozycji beneficjentów, do czasu ich rzeczywistego odzyskania.

3.   Odsetki są naliczane narastająco zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (139) i rozporządzenia Komisji (WE) nr 271/2008 (140) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 794/2004.

4.   Hiszpania anuluje wszelkie zaległe płatności pomocy w ramach programu, o którym mowa w art. 1, ze skutkiem od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 5

1.   Odzyskanie pomocy udzielonej w ramach programu, o którym mowa w art. 1, odbywa się w sposób natychmiastowy i skuteczny.

2.   Hiszpania zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji.

Artykuł 6

1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Hiszpania dostarcza Komisji następujące informacje:

| a) | wykaz beneficjentów, którzy otrzymali pomoc w ramach programu, o którym mowa w art. 1, oraz łączną kwotę otrzymaną przez każdego z nich w ramach tego programu; |
| --- | --- |

a)

wykaz beneficjentów, którzy otrzymali pomoc w ramach programu, o którym mowa w art. 1, oraz łączną kwotę otrzymaną przez każdego z nich w ramach tego programu;

| b) | łączną kwotę (kwotę główną i odsetki) do odzyskania od każdego beneficjenta; |
| --- | --- |

b)

łączną kwotę (kwotę główną i odsetki) do odzyskania od każdego beneficjenta;

| c) | szczegółowy opis środków już przedsięwziętych i zaplanowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

c)

szczegółowy opis środków już przedsięwziętych i zaplanowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| d) | dokumenty potwierdzające, że beneficjenci zostali zobowiązani do zwrotu pomocy. |
| --- | --- |

d)

dokumenty potwierdzające, że beneficjenci zostali zobowiązani do zwrotu pomocy.

2.   Hiszpania informuje Komisję o postępie w stosowaniu środków krajowych służących wykonaniu niniejszej decyzji do chwili całkowitego odzyskania pomocy przyznanej w ramach programu, o którym mowa w art. 1. Na wniosek Komisji Hiszpania bezzwłocznie przekazuje jej informacje na temat środków już przedsięwziętych oraz zaplanowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. Dostarcza także szczegółowe informacje dotyczące kwot pomocy i odsetek dotychczas zwróconych przez beneficjentów.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2013 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 276 z 21.9.2011, s. 5.

1

(2)  Zob. pytanie parlamentarne E-5819/2010, na które udzielono odpowiedzi w dniu 31.8.2010 r.

2

(3)  Zob. przypis 1.

3

(4)  Hiszpańskie stowarzyszenie małych i średnich stoczni.

4

(5)  Przedsiębiorstwo leasingowe i przedsiębiorstwo żeglugowe podpisują ponadto umowy z opcją kupna (call option) i sprzedaży (put option).

5

call option

put option

(6)  Zob. przypis 3.

6

(7)  W piśmie z dnia 26 lipca 2010 r.

7

(8)  Zysk kapitałowy zwykle pochodziłby ze sprzedaży składnika aktywów, który został nadmiernie zamortyzowany ze względu na wcześniejszą i przyspieszoną amortyzację, ponieważ rezydualna wartość podatkowa składnika aktywów prawdopodobnie będzie znacznie niższa od ceny jego sprzedaży.

8

(9)  Różnica pomiędzy ceną sprzedaży a wartością podatkową statku. Wartość podatkowa statku jest początkową ceną zapłaconą, pomniejszoną o wydatki w celu uwzględnienia amortyzacji. W omawianym przypadku statek zostałby w pełni – lub prawie w pełni – zamortyzowany, zanim HUIG przeszłoby na system podatku tonażowego, tj. jego wartość księgowa byłaby równa lub bliska zeru.

9

(10)  Informacje te obejmują informacje przekazane przez Hiszpanię: trzy faktyczne przykłady wniosków przedłożonych przez HUIG organom podatkowym zgodnie z art. 115 ust. 11 wersji skonsolidowanej hiszpańskiej ustawy o podatku od osób prawnych (Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades – TRLIS) oraz umowy i inne aneksy załączone do tych wniosków.

10

Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades

(11)  W niniejszej decyzji „amortyzacja” dotyczy – bez rozróżnienia – odliczenia kosztu amortyzacji przez właściciela składnika aktywów oraz odliczenia przez leasingobiorcę płatności dokonanych w związku z odzyskaniem kosztu składnika aktywów przez leasingodawcę. Przyspieszona amortyzacja przedmiotu leasingu odnosi się, odpowiednio, do możliwości odliczenia takich płatności przez leasingobiorców po stawce dwukrotnie lub trzykrotnie wyższej od stawki amortyzacji metodą liniową.

11

(12)  Królewski dekret legislacyjny nr 4/2004 z dnia 5 marca 2004 r. zatwierdzający wersję skonsolidowaną hiszpańskiej ustawy o podatku od osób prawnych, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Hiszpanii (BOE) z dnia 11 marca 2004 r.

12

(13)  Królewski dekret legislacyjny nr 1777/2004 z dnia 30 lipca 2004 r. zatwierdzający rozporządzenie dotyczące podatku od osób prawnych, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Hiszpanii (BOE) z dnia 6 sierpnia 2004 r.

13

(14)  Z wyłączeniem wartości opcji kupna.

14

(15)  Każdego roku pod koniec poprzedniego okresu podatkowego do rezydualnej wartości składnika aktywów stosuje się stałą wartość procentową (wartość rezydualna = wartość nabycia pomniejszona o amortyzację zaksięgowaną w przeszłości). Zamiast równo rozkładać koszt składnika aktywów w określonym czasie, zastosowanie tego systemu prowadzi do zmniejszenia odpisów amortyzacyjnych w każdym kolejnym okresie.

15

(16)  Jeśli składnik aktywów ma być amortyzowany przez pięć lat, SOYD wynosi 15 (= 1 + 2 + 3 + 4 + 5), natomiast koszt amortyzacji wynosi 5/15 wartości nabycia w 1. roku, 4/15 w 2. roku itd. aż do 1/15 w 5. roku.

16

(17)  Przedmiotowa treść została przepisana z wcześniejszego art. 128 ust. 11 ustawy 43/1995 wprowadzonej ustawą 24/2001 i obowiązującej od 2002 r. „Wcześniejsza amortyzacja” oznacza przyspieszenie daty rozpoczęcia amortyzacji. W omawianym przypadku podatnicy, o ile otrzymają wymagane zezwolenie od organów podatkowych, mogą rozpocząć przyspieszoną amortyzację statku w okresie budowy, tj. zanim statek zostanie dostarczony podatnikowi lub zanim zacznie być użytkowany przez podatnika.

17

(18)  W art. 48 ustawy o podatku od osób prawnych określone są szczególne procedury podatkowe mające zastosowanie do ugrupowań interesów gospodarczych. Zob. sekcja 2.2.3 Środek 3: Hiszpańskie ugrupowania interesów gospodarczych (HUIG).

18

(19)  Decyzja Komisji C(2002) 582 final z dnia 27 lutego 2002 r. w sprawie N 736/2001, zmieniona decyzją N 528/2003.

19

(20)  Dz.U. C 13 z 17.1.2004, s. 3.

20

(21)  Zob. ustawa nr 27/1992 z 24.11.1992 r. o portach krajowych i marynarce handlowej.

21

(22)  Zob. art. 125 ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych.

22

(23)  Wprowadzonego na mocy dekretu królewskiego nr 252/2003 z 28.2.2003 r., Dziennik Urzędowy Hiszpanii (BOE) nr 62, 13.3.2003 r.

23

(24)  Artykuł 50 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych. Należy zwrócić uwagę, że takie zwolnienie jest przyznawane wyłącznie tym HUIG, które już uzyskały zezwolenie organów podatkowych na wcześniejszą amortyzację.

24

(25)  W dniu objęcia podatkiem tonażowym.

25

(26)  W dniu przeniesienia własności statku na przedsiębiorstwo żeglugowe.

26

(27)  Zob. przypis 17.

27

(28)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4055/86 z dnia 22 grudnia 1986 r. stosujące zasadę swobody świadczenia usług do transportu morskiego między państwami członkowskimi i między państwami członkowskimi a państwami trzecimi (Dz.U. L 378 z 31.12.1986, s. 1).

28

(29)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczące stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski) (Dz.U. L 364 z 12.12.1992, s. 7).

29

(30)  Tajemnica handlowa/informacje poufne.

30

(31)  [...]

31

(32)  Dz.U. C 384 z 10.12.1998, s. 5. Zob. pkt 14.

32

(33)  Zob. decyzja Komisji 2009/809/WE z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie C 4/07, Niderlandy, Groepsrentebox.

33

Groepsrentebox

(34)  TRLIS: wersja skonsolidowana hiszpańskiej ustawy o podatku od osób prawnych.

34

(35)  Zob. przypis 15.

35

(36)  Zob. przypis 16.

36

(37)  Zob. art. 11 ust. 1 lit. d) ustawy o podatku od osób prawnych i art. 5 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych.

37

(38)  Pomoc państwa nr C 46/2004, decyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2006 r. dotycząca systemu pomocy wprowadzonego przez Francję na mocy art. 39 CA kodeksu podatkowego (Dz.U. L 112 z 30.4.2007, s. 43).

38

(39)  Zob. przypis 20.

39

(40)  Komisja nie uważa, że stosowanie podatku tonażowego do HUIG jest problemem, o ile HUIG faktycznie wykorzystują statki do świadczenia usług transportu morskiego i spełniają warunki określone w wytycznych w sprawie transportu morskiego.

40

(41)  „Niniejszy przepis dotyczy wszystkich statków, łodzi i struktur morskich niezależnie od ich pochodzenia, tonażu bądź przeznaczenia. Ponadto dotyczy wszystkich przedsiębiorstw morskich, które użytkują statki [...], niezależnie od tego, czy są one ich właścicielami czy użytkują je na podstawie umowy leasingowej, umowy czarterowej bądź jakiejkolwiek innej formuły dopuszczonej przepisami prawa”.

41

(42)  Zob. decyzja Komisji C(2002)582 final z dnia 27 lutego 2002 r., sekcja 2.4. Beneficjenci: Beneficjentami systemu podatku tonażowego mogą być przedsiębiorstwa morskie zarejestrowane zgodnie z prawem hiszpańskim, których działalność obejmuje użytkowanie własnych i wyczarterowanych statków”.

42

(43)  Zob. w szczególności pismo władz hiszpańskich z dnia 2 sierpnia 2011 r. wystosowane w odpowiedzi na decyzję Komisji C(2011) 4494 final, pkt 3.2.3.2. Domniemana nowa pomoc państwa: art. 50 ust. 3 pkt 9 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych, „... pojęcie „używany” w zakresie podatku od osób prawnych odnosi się do tych elementów, których używa osoba trzecia niebędąca podatnikiem, który poszukuje zastosowania konkretnego przepisu”.

43

(44)  Decyzje Komisji z dnia: 20.12.2006 r. w sprawie C 46/04 GIE Fiscaux; 8.5.2001 r. w sprawie C 31/98 Brittany Ferries; 16.12.2003 r. w sprawie 474/03 Air Caraïbes i 20.5.2008 r. w sprawie C 74/94 Le Levant.

44

(45)  Odniesienie do hiszpańskiej ustawy nr 27/92. Beneficjentami mogą być więc przedsiębiorstwa z siedzibą w Hiszpanii lub przedsiębiorstwa utworzone w UE, które mają swoje oddziały w Hiszpanii.

45

(46)  Zob. art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE.

46

(47)  Decyzja Komisji z dnia 8.5.2001 r. w sprawie C 31/98 (Dz.U. L 12 z 15.1.2002, s. 33).

47

(48)  Centra koordynacyjne (Niemcy); centra koordynacyjne i spółki finansowe (Luksemburg); centra koordynacyjne w Vizcaya (Hiszpania); siedziby główne i międzynarodowe systemy łączenia środków pieniężnych (Francja); dochód zagraniczny (Irlandia); przedsiębiorstwa prowadzące międzynarodową działalność finansową (Niderlandy).

48

(49)  Decyzja Komisji z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie dotyczącej amortyzacji podatkowej finansowej wartości firmy w związku z nabyciem udziałów w zagranicznych przedsiębiorstwach (C 45/07, Dz.U. L 135 z 21.5.2011, s. 1).

49

(50)  Decyzja Komisji z dnia 16 maja 2000 r. w sprawie systemu pomocy wprowadzonego przez władze włoskie w celu pomocy dużym przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji (Dz.U. L 79 z 17.3.2001, s. 29).

50

(51)  Decyzja Komisji z dnia 3 czerwca 2003 r., C87/2001, w sprawie systemu śledzenia stosowanego przez Radę Orkadów (Dz.U. L 211 z 21.8.2003, s. 49) oraz decyzja Komisji z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie kredytów na zakup kwot połowowych na Wyspach Szetlandzkich (Dz.U. L 211 z 21.8.2003, s. 63).

51

(52)  W szczególności informacji zawartych w piśmie z dnia 2 sierpnia 2011 r.

52

(53)  Decyzja Komisji z dnia 8 maja 2001 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Francję na rzecz spółki Bretagne Angleterre Irlande („BAI” lub „Brittany Ferries”) (Dz.U. L 12 z 15.1.2002, s. 33).

53

(54)  Zob. Dziennik Urzędowy parlamentu hiszpańskiego, Kongres Deputowanych, VII Zgromadzenie Ustawodawcze, Seria A: projekty ustaw, nr 50–1, 10 października 2001 r., s. 22–25 (http://www.congreso.es).

54

(55)  Pomoc państwa nr C 66/2003, decyzja Komisji z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie pomocy państwa, jaką Niderlandy planuje wdrożyć na rzecz czterech stoczni w celu wsparcia wykonania sześciu umów o budowę statku (Dz.U. L 39 z 11.2.2005, s. 48).

55

(56)  Pomoc państwa nr C 46/2004, decyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2006 r. dotycząca systemu pomocy wprowadzonego przez Francję na mocy art. 39 CA kodeksu podatkowego (Dz.U. L 112 z 30.4.2007, s. 43).

56

(57)  Pismo z dnia 9.3.2009 r.

57

(58)  Zob. w szczególności pkt 13

58

(59)  Zob. pismo z dnia 2.8.2011 r.

59

(60)  Zgłoszenia zarejestrowane pod numerami spraw od N 601 do N 606/2002.

60

(61)  Zob. pismo z dnia 11 listopada 2003 r. (Dz.U. C 11 z 15.1.2004, s. 5).

61

(62)  Zob. decyzję C(2004) 2213 (Dz.U. L 39 z 11.2.2005, s. 48).

62

(63)  Zob. pkt 24 decyzji C(2004) 2213.

63

(64)  Zob. decyzja z dnia 17.2.2003 r., Dz.U. L 204 z 13.8.2003, s. 51 (IE); decyzja z dnia 17.2.2003 r., Dz.U. L 180 z 8.7.2003, s. 52 (NL); dwie decyzje z dnia 16.10.2002 r., Dz.U. L 153 z 20.6.2003, s. 40, i Dz.U. L 170 z 9.7.2003, s. 20 (LU); decyzja z dnia 22.8.2002 r., Dz.U. L 31 z 6.2.2003, s. 26 (ES); decyzja z dnia 5.9.2002 r., Dz.U. L 177 z 16.7.2003, s. 17 (DE); decyzja z dnia 11.12.2002 r., Dz.U. L 330 z 18.12.2003, s. 23, i decyzja z dnia 13.5.2003 r., Dz.U. L 23 z 28.1.2004, s. 1 (FR); decyzja z dnia 24.6.2003 r., Dz.U. L 23 z 28.1.2004, s. 14 (BE); oraz decyzja z dnia 30.3.2004 r., Dz.U. L 29 z 2.2.2005, s. 24 (UK).

64

(65)  Hiszpania opublikowała interpretację podatkową w dniu 1 grudnia 2008 r.:

65

http://petete.meh.es/Scripts/know3.exe/tributos/CONSUVIN/texto.htm?Consulta=CONSULTA&Pos=7262 (ostatnia konsultacja w dniu 19.6.2013 r.).

(66)  La Gerencia Naval (http://www.gernaval.org/) przedsiębiorstwo publiczne, które zgodnie ze statutem zostało zatwierdzone na mocy dekretu królewskiego nr 3451/2000 z dnia 22 grudnia 2000 r. (BOE, 11.1.2001 r.).

66

La Gerencia Naval

(67)  Decyzja Komisji z dnia 12.1.2011 r. w sprawie C-45/2007, pkt 192, Dz.U. L 135 z 21.5.2011, s. 1; decyzja Komisji z dnia 13.11.2007 r. w sprawie C-15/2002, pkt 85, Dz.U. L 90 z 2.4.2008, s. 7; decyzja Komisji z dnia 9.3.2004 r. w sprawie C-33/2003, pkt 47, 48 i 66, Dz.U. L 190 z 22.7.2005, s. 13; oraz decyzja Komisji z dnia 16.5.2000 r. w sprawie C-68/1999, pkt 73, Dz.U. L 79 z 17.3.2001, s. 29.

67

(68)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

68

(69)  Zob. wyrok z 1999 r. w sprawie C-75/97 Belgia przeciwko Komisji (Maribel bis/ter), Rec. s. I-3671, pkt 32.

69

(70)  Zob. w szczególności pismo władz hiszpańskich z dnia 2 sierpnia 2011 r. wystosowane w odpowiedzi na decyzję Komisji C(2011) 4494 final, sekcja 3.2.2. Przepisy dotyczące przejrzystości mające zastosowanie do ugrupowania interesów gospodarczych, akapit pierwszy: „Zgodnie z art. 1 ustawy nr 12/1991 z dnia 29 kwietnia 1991 r. o ugrupowaniach interesów gospodarczych [...] podmioty te posiadają osobowość prawną, mają charakter handlowy oraz zdolność do prowadzenia działalności gospodarczej”.

70

(71)  Zob. wyrok z 1987 r. w sprawie 118/85 Komisja przeciwko Włochom, Rec. s. 2599, pkt 7; wyrok z 1998 r. w sprawie C-35/96 Komisja przeciwko Włochom, Rec. s. I-3851, pkt 36; wyrok z 2000 r. w sprawach połączonych C-180/98–C-184/98 Pavlov i in., Rec. s. I-6451, pkt 75.

71

(72)  Zob. wyrok z 2005 r. w sprawie C-172/03 Heiser, Zb.Orz. s. I-1627, pkt 40.

72

(73)  Wspomniane koszty dodatkowe odpowiadają dodatniej różnicy między kosztami odliczonymi od podatku zgodnie z art. 115, a zaksięgowane koszty muszą zostać ujęte deklaracji podatkowej beneficjenta.

73

(74)  Zob. wyrok z 1999 r. w sprawie C-295/97 Piaggio, Rec. s. I-3735, pkt 39 oraz wspomniane orzecznictwo.

74

(75)  Zob. wyrok z 2002 r. w sprawach połączonych T-92/00 i T-103/00 Diputación Foral de Álava przeciwko Komisji, Rec. s. II-1385, pkt 58.

75

(76)  Ibid, pkt 35.

76

Ibid

(77)  Artykuł 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych: „Ministerstwo [...] może ustalić datę, o której mowa w ust. 6 [...], uwzględniając określone elementy właściwe dla okresu obowiązywania umowy oraz okresu budowy w odniesieniu do składnika aktywów oraz określony charakter jego wykorzystania do celów gospodarczych, pod warunkiem że określenie tej daty nie wpłynie na obliczanie podstawy opodatkowania wynikającej z aktualnego wykorzystywania składnika aktywów lub płatności pochodzących z przeniesienia własności, co należy ustalić zgodnie z ogólnym lub specjalnym systemem podatkowym [...]” (podkreślenie Komisji).

77

określony charakter jego wykorzystania do celów gospodarczych, pod warunkiem że określenie tej daty nie wpłynie na obliczanie podstawy opodatkowania wynikającej z aktualnego wykorzystywania składnika aktywów lub płatności pochodzących z przeniesienia własności

(78)  Artykuł 49 ust. 3 lit. c) rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych: „Wniosek powinien zawierać przynajmniej następujące informacje: c) dowody wykazujące określone elementy charakteryzujące sposób wykorzystywania składnika aktywów. Należy przedstawić sprawozdanie prawne i finansowe dotyczące planowanego sposobu wykorzystania składnika aktywów nabytego w drodze zawarcia umowy leasingu finansowego, podając konkretne postanowienia umowne, które będą stosowane, oraz określając przewidywane dodatnie i ujemne przepływy finansowe”.

78

(79)  Pisma od władz hiszpańskich z dnia 27 marca 2008 r., 10 marca 2010 r. i 27 lipca 2010 r., w których opisano zezwolenia wydane do końca czerwca 2010 r.

79

(80)  „Władze hiszpańskie zaprzeczają, jakoby potwierdziły »w praktyce«, jak stwierdza się w pkt 34 decyzji Komisji, że tylko aktywa, które zostały później objęte systemem podatku tonażowego, mogą zostać objęte zakresem przepisów art. 115 ust. 11 ustawy o podatku od osób prawnych”.

80

(81)  Władze hiszpańskie po prostu wskazały na trudności związane z interpretacją, powstałe po wprowadzeniu przez ustawodawcę wymogu złożenia wniosku o wcześniejszą amortyzację, w którym należy wykazać brak wpływu na obliczanie podstawy opodatkowania wynikające z rzeczywistego wykorzystywania składnika aktywów oraz na przychód pochodzący z jego przekazania.

81

(82)  Umowa czarteru bez załogi między ugrupowaniem interesów gospodarczych i przedsiębiorstwem żeglugowym wydaje się wynikać z interpretacji jednego z warunków określonych w art. 48 ustawy o podatku od osób prawnych oraz podlegać kontroli i zatwierdzeniu przez organy podatkowe.

82

(83)  W szczególności art. 49 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych.

83

(84)  Artykuł 49 ust. 4 rozporządzenia dotyczącego podatku od osób prawnych: „Dyrekcja Generalna ds. Podatków może wezwać podatnika do przedstawienia wszelkich danych, sprawozdań, rejestrów i dowodów uznanych za konieczne”.

84

(85)  Dz.U. C 384 z 10.12.1998.

85

(86)  Zob. obwieszczenie w sprawie pomocy podatkowej, część „Uznaniowe praktyki administracyjne”, pkt 21 i 22.

86

(87)  Wyrok z 1996 r. w sprawie C-241/94 Francja przeciwko Komisji (Kimberly Clark Sopalin), Rec. s. I-4551.

87

(88)  Zob. decyzja Komisji C(2002) 582 final z dnia 27 lutego 2002 r., sekcja 2.12.1. Ulgi kapitałowe: „Zyski ze sprzedaży aktywów trwałych skumulowane przed przejściem do systemu podatku tonażowego podlegają pełnemu opodatkowaniu, zgodnie z normalnymi przepisami dotyczącymi podatku od osób prawnych, w momencie sprzedaży statku. Aby zapewnić zgodność z tym przepisem, beneficjent musi ustanowić rezerwę odpowiadającą różnicy między zwykłą wartością rynkową i wartością księgową netto każdego ze statków, odzwierciedlając w ten sposób zyski ze sprzedaży aktywów trwałych dla statku przenoszonego do systemu podatku tonażowego. Powyższa rezerwa podlega pełnemu opodatkowaniu w przypadku przeniesienia własności. Ponadto w celu zapobieżenia obchodzeniu przepisów podatkowych przy przechodzeniu do nowego systemu, możliwa dodatnia różnica między amortyzacją podatkową i księgową również podlega pełnemu opodatkowaniu przy zastosowaniu zwykłych stawek podatkowych w przypadku sprzedaży statku, aby uniknąć sytuacji, w której amortyzacja księgowa, niższa niż podatkowa, przekształca się w niższy nominalny zysk ze sprzedaży aktywów trwałych, umożliwiając częściowe uniknięcie zapłaty pełnego podatku z tytułu zysków ze sprzedaży aktywów trwałych” (podkreślenie Komisji).

88

Aby zapewnić zgodność z tym przepisem

w celu zapobieżenia obchodzeniu przepisów podatkowych

aby uniknąć sytuacji, w której amortyzacja księgowa, niższa niż podatkowa, przekształca się w niższy nominalny zysk ze sprzedaży aktywów trwałych, umożliwiając częściowe uniknięcie zapłaty pełnego podatku z tytułu zysków ze sprzedaży aktywów trwałych

(89)  Zob. pkt 73 decyzji Komisji C(2011) 4494 final.

89

(90)  Zob. http://petete.meh.es/scripts/know3.exe/tributos/CONSUVIN/texto.htm?NDoc=12728&Consulta=buques&Pos=230

90

(91)  Zob. w szczególności wyrok z 1980 r. w sprawie 730/79 Philip Morris przeciwko Komisji, Rec. s. 2671, pkt 11, wyrok z 2001 r. w sprawie C-53/00 Ferring, Rec. s. I-9067, pkt 21 oraz wyrok z 2004 r. w sprawie C-372/97 Włochy przeciwko Komisji, Rec. s. I-3679, pkt 44.

91

(92)  Wyrok z 1998 r. w sprawie T-214/95 Het Vlaamse Gewest przeciwko Komisji, Rec. s. II-717.

92

(93)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

93

(94)  Jak wyjaśniono w sekcji 5.3.2.1 i 5.3.2.3, Komisja nie uznaje za pomoc państwa przepisów zawartych w art. 115 ust. 6 (Przyspieszona amortyzacja) i art. 48 (status prawny ugrupowania interesów gospodarczych) ustawy o podatku od osób prawnych.

94

(95)  Zob. wytyczne w sprawie transportu morskiego, sekcja 3.1 „Zasady opodatkowania armatorów”, akapit dwunasty: „Niniejsze wytyczne mają zastosowanie tylko do transportu morskiego”.

95

(96)  Zob. wytyczne w sprawie transportu morskiego, sekcja 3.1 „Zasady opodatkowania armatorów”, akapity 11, 12 i 16: „Przedsiębiorstwa zarządzania statkami mogą kwalifikować się do objęcia pomocą tylko w odniesieniu do statków, w przypadku których zostało tym przedsiębiorstwom powierzone całkowite zarządzanie załogą i kwestiami technicznymi. [...] w celu kwalifikowania się do pomocy zarządzający statkami muszą przejąć od właściciela pełną odpowiedzialność za użytkowanie statku, a także wszystkie zadania i obowiązki określone w kodeksie ISM”; „Komisja może przyjąć, że holowanie na morzu innych statków, działalność platform wiertniczych itp. wchodzi w zakres tej definicji.”; oraz „Działalność w zakresie »bagrowania« zasadniczo nie kwalifikuje się do objęcia pomocą na rzecz transportu morskiego. Systemy opodatkowania przedsiębiorstw (takie jak podatek tonażowy) mogą być stosowane do trawlerów do połowów dragą, które są użytkowane do prowadzenia działalności w zakresie »transportu morskiego« [...]”.

96

(97)  Zob. decyzja Komisji z dnia 11 grudnia 2002 r. w sprawie pomocy państwa N 504/02, Irlandia, decyzja dotyczy wprowadzenia podatku tonażowego, pkt 28; decyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie pomocy państwa SA.30515, Finlandia, decyzja dotyczy zmian w programie pomocy opartym na podatku tonażowym, pkt 10.

97

(98)  Zob. wytyczne w sprawie transportu morskiego, pkt 2.2 „Cele ogólne zmienionych wytycznych dotyczących pomocy państwa”.

98

(99)  Zob. sekcja 2.4 „Beneficjenci”: „Beneficjentami systemu podatku tonażowego mogą być przedsiębiorstwa morskie zarejestrowanie zgodnie z prawem hiszpańskim, których działalność obejmuje użytkowanie własnych i wyczarterowanych statków” oraz sekcja 2.5 „Kwalifikujące się rodzaje działalności/statki”: „System podatku tonażowego obejmuje tylko dochód z użytkowania statków morskich do celów działalności w zakresie transportu morskiego. Kwalifikujące się rodzaje działalności powinny obejmować tylko transport morski”.

99

(100)  Należy zauważyć, że ugrupowania interesów gospodarczych, tak jak inne formy przedsiębiorstw, mogą zasadniczo przechodzić do systemu podatku tonażowego, jeżeli kontynuują kwalifikujące się rodzaje działalności.

100

(101)  Wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa dla transportu morskiego, Dz.U. C 205 z 5.7.1997, s. 5 (mające zastosowanie do dnia 16.1.2004), Dz.U. C 13 z 17.1.2004, s. 3 (mające zastosowanie od dnia 17.1.2004).

101

(102)  Zasady ramowe dotyczące pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego, Dz.U. C 317 z 30.12.2003, s. 11. Uwzględniając jednak, że stocznie nie są beneficjentami pomocy oraz że niemożliwe jest ilościowe ujęcie przepływu ekonomicznego na ich korzyść, nie występuje konieczność oceny pomocy na podstawie tych zasad ramowych.

102

(103)  Zob. wytyczne w sprawie transportu morskiego, sekcja 2.1 „Zakres zmienionych wytycznych w sprawie pomocy państwa”, akapit pierwszy: „Niniejsze wytyczne obejmują wszelką pomoc przyznaną przez państwa członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych na rzecz transportu morskiego”, a także sekcja 3.1 „Zasady opodatkowania armatorów”, akapit dwunasty: „Niniejsze wytyczne mają zastosowanie tylko do transportu morskiego”.

103

(104)  Zob. wytyczne w sprawie transportu morskiego, sekcja 3.1 „Zasady opodatkowania armatorów”, ostatni akapit: „wspomniane powyżej korzyści podatkowe muszą ograniczać się do działalności żeglugowej; dlatego też w przypadkach, w których przedsiębiorstwo będące właścicielem statku jest zaangażowane również w inne rodzaje działalności handlowej, konieczne jest stosowanie przejrzystych praktyk rachunkowych, aby uniknąć efektu »rozlania« korzyści na działalność inną niż żeglugowa”.

104

(105)  Pomoc państwa nr C 46/2004, decyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2006 r. dotycząca systemu pomocy wprowadzonego przez Francję na mocy art. 39 CA kodeksu podatkowego (code général des impôts), Dz.U. L 112 z 30.4.2007, s. 43.

105

code général des impôts

(106)  Jak wskazano powyżej, Hiszpania powołała się na decyzję Komisji z 2002 r. zatwierdzającą hiszpański system podatku tonażowego jako podstawę zgodności. Należy zauważyć, że zgodność podatku tonażowego z rynkiem wewnętrznym stwierdzono na podstawie wytycznych w sprawie transportu morskiego.

106

(107)  Pułap ten ma zastosowanie tylko do niektórych kategorii pomocy określonych w wytycznych: podatkowych i społecznych środków poprawy konkurencyjności, wymiany załogi, pomocy inwestycyjnej i pomocy regionalnej.

107

(108)  Zob. wyrok w sprawach połączonych T-115/09 i T-116/09 Electrolux AB i Whirlpool Europe BV przeciwko Komisji.

108

(109)  Zob. wyrok w sprawie C-110/03 Belgia przeciwko Komisji, pkt 71 i przytoczone tam orzecznictwo.

109

(110)  Centra koordynacyjne (Niemcy); centra koordynacyjne i spółki finansowe (Luksemburg); centra koordynacyjne w Vizcaya (Hiszpania); siedziby główne i międzynarodowe systemy łączenia środków pieniężnych (Francja); dochód zagraniczny (Irlandia); przedsiębiorstwa prowadzące międzynarodową działalność finansową (Niderlandy).

110

(111)  Odpowiedź udzielona w dniu 12 lipca 1990 r. na pytanie pisemne nr 1735/90 skierowane przez Gijsa de Vries do Komisji (Dz.U. C 63 z 11.3.1991, s. 37).

111

(112)  Zob. wyrok w sprawie C 167/06 P Komninou i in. przeciwko Komisji, pkt 63 oraz wyrok z 2010 r. w sprawie C-537/08 P Kahla Thüringen Porzellan przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. I-12917, pkt 63.

112

(113)  Wyrok z 2006 r. w sprawach połączonych C-182/03 i C-217/03 Belgia i Forum 187 przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. I 5479, pkt 147; wyrok z 2007 r. w sprawie C-167/06 P Komninou i in. przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. I-141, pkt 63; wyrok z 2004 r. w sprawie T-107/02 GE Betz przeciwko OHIM – Atofina Chemicals (BIOMATE), Zb.Orz. II-1845, pkt 80 i przytoczone tam orzecznictwo.

113

(114)  Wyrok z 1983 r. w sprawie C-289/81 Mavridis przeciwko Parlamentowi, Rec. s. 1731; wyrok z 2000 r. w sprawie T-290/97 Mehibas Dordtselaan BV przeciwko Komisji, Rec. s. II-15, pkt 59. Zob. również wyrok z 1987 r. w sprawie 265/85, Rec. s. 1155, pkt 44 oraz wyrok z 1990 r. w sprawie C-152/88 Sofrimport przeciwko Komisji, Rec. s. I-153, pkt 26.

114

(115)  Zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE państwa członkowskie mają obowiązek poinformować Komisję o nowych środkach pomocy oraz uzyskać jej zgodę przed wdrożeniem danego środka. Rozdział II rozporządzenia proceduralnego (Dz.U. L 83 z 27.3.1999) zawiera szczegółowe przepisy dotyczące stosowania art. 107 do zgłoszonej pomocy.

115

(116)  Zob. wyrok z 2004 r. w sprawach połączonych C-183/02 P i C-187/02 P Demesa i Territorio Histórico de Álava przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. I-10609, pkt 44–45 i pkt 52.

116

(117)  Zob. wyrok z 2009 r. w sprawach połączonych T-427/04 i T-17/05 Francja przeciwko Komisji (France Télécom), Zb.Orz. s. II-4315, pkt 263.

117

(118)  Zob. pkt 187 tej decyzji.

118

(119)  Decyzja Komisji z dnia 30 czerwca 2004 r. dotycząca pomocy państwa, którą Niderlandy zamierzają świadczyć na rzecz czterech stoczni na potrzeby realizacji sześciu kontraktów na budowę statków.

119

(120)  Zob. tabela nr 2 w pkt 9 decyzji Komisji z dnia 11 listopada 2003 r. (Dz.U. C 11 z 15.1.2004, s. 7).

120

(121)  Zob. pkt 8 wspomnianej powyżej decyzji Komisji z dnia 11 listopada 2003 r.: „Celem zgłoszonej pomocy jest zapewnienie środków równoważnych w stosunku do dotacji na spłatę odsetek przyznanych rzekomo przez Hiszpanię. Niderlandy utrzymują, że [...] ceny podane przez hiszpańskie stocznie obejmowały dotacje na spłatę odsetek w ramach finansowania eksportu wspieranego przez władze hiszpańskie, zgodnie z hiszpańskim dekretem królewskim nr 442/94”.

121

(122)  Dz.U. L 202 z 18.7.1998, s. 1.

122

(123)  Dz.U. C 317 z 30.12.2003, s. 11.

123

(124)  Zob. pkt 24 wspomnianej powyżej ostatecznej decyzji z dnia 30 czerwca 2004 r.: „W procedurach związanych z pomocą państwa Komisja musi na ostatnim etapie ufać oświadczeniom państwa członkowskiego, które udziela lub udzieliło domniemanej pomocy”.

124

(125)  Zob. pkt 14 wspomnianej powyżej decyzji Komisji z dnia 11 listopada 2003 r.

125

(126)  Zob. obwieszczenie Komisji w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej (Dz.U. C 384 z 10.12.1998, s. 3).

126

(127)  Zob. wyrok z 2002 r. w sprawach połączonych C-74/00 P i C-75/00 P Falck i Acciaierie di Bolzano przeciwko Komisji, Rec. s. I-7869, pkt 140.

127

(128)  Zob. wyrok z 2004 r. w sprawie T-308/00 Salzgitter przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II-1933.

128

(129)  Zob. wyrok z 2008 r. w sprawie C-408/04P Komisja przeciwko Salzgitter, Zb.Orz. s. I-2767.

129

(130)  W praktyce ustaleń co do pierwszych operacji systemu leasingu podatkowego dokonano w lipcu 2002 r.

130

(131)  Dz.U. L 12 z 15.1.2002, s. 33.

131

(132)  Do władz hiszpańskich wysłano osiem wezwań do udzielenia informacji w następujących dniach: 15.9.2006, 30.1.2007, 6.11.2007, 5.2.2008, 3.3.2008, 23.9.2008, 11.1.2010, 12.5.2010.

132

(133)  Zob. motyw 196 decyzji.

133

(134)  Zob. szczególnie wyrok z 1995 r. w sprawie C-348/93 Komisja przeciwko Włochom, Rec. s. I-673, pkt 26.

134

(135)  Wyrok z 2004 r. w sprawie C-277/00 Niemcy przeciwko Komisji, Rec. s. I-3925, pkt 76.

135

(136)  Wyrok z 1995 r. w sprawie C-350/93 Komisja przeciwko Włochom, Rec. s. I-699, pkt 22.

136

(137)  Wyrok z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie C-275/10 Residex Capital IV, jeszcze niepublikowany, pkt 43–45.

137

Residex Capital IV

(138)  Zob. analogiczny wyrok z 1999 r. w sprawie C-126/97 Eco Swiss China Time, Rec. s. I-3055, pkt 36–41.

138

(139)  Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1.

139

(140)  Dz.U. L 82 z 25.3.2008, s. 1.

140

---

ZAŁĄCZNIK

Informacje o wysokości otrzymanej pomocy, kwotach do odzyskania i już odzyskanych

| Nazwa beneficjenta | Łączna kwota pomocy otrzymanej w ramach programu (1) | Łączna kwota pomocy do odzyskania (1)

  (Kwota główna) | Łączna kwota już odzyskana (1) |
| --- | --- | --- | --- |
| Kwota główna | Odsetki od odzyskiwanej pomocy |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |

Nazwa beneficjenta

Łączna kwota pomocy otrzymanej w ramach programu (1)

Łączna kwota pomocy do odzyskania (1)

(Kwota główna)

Łączna kwota już odzyskana (1)

Kwota główna

Odsetki od odzyskiwanej pomocy

---

(1)  W milionach waluty krajowej.

---

| 16.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 114/48 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 114/48

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 października 2013 r.

w sprawie rekompensaty należnej Simet SpA z tytułu świadczenia usług transportu publicznego w latach 1987–2003 (środek pomocy państwa SA.33037 (2012/C) – Włochy)

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 6251)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/201/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (1) zgodnie z przywołanymi artykułami i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | Dnia 18 maja 2011 r., zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu, władze włoskie zgłosiły drogą elektroniczną rekompensatę udzieloną na rzecz SpA („Simet”) z tytułu świadczenia usług międzyregionalnych przewozów autobusowych w ramach obowiązku świadczenia usługi publicznej w latach 1987–2003 zarządzoną przez Radę Stanu (Consiglio di Stato), włoski naczelny sąd administracyjny („zgłoszony środek”). Zgłoszenie zostało zarejestrowane pod numerem sprawy SA.33037. |
| --- | --- |

(1)

Dnia 18 maja 2011 r., zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu, władze włoskie zgłosiły drogą elektroniczną rekompensatę udzieloną na rzecz SpA („Simet”) z tytułu świadczenia usług międzyregionalnych przewozów autobusowych w ramach obowiązku świadczenia usługi publicznej w latach 1987–2003 zarządzoną przez Radę Stanu (Consiglio di Stato), włoski naczelny sąd administracyjny („zgłoszony środek”). Zgłoszenie zostało zarejestrowane pod numerem sprawy SA.33037.

| (2) | W dniach 12 lipca 2011 r., 5 października 2011 r., 20 lutego 2012 r., 2 i 28 marca 2012 r. oraz 17 kwietnia 2012 r. władze włoskie przedstawiły dalsze informacje dotyczące zgłoszonego środka. |
| --- | --- |

(2)

W dniach 12 lipca 2011 r., 5 października 2011 r., 20 lutego 2012 r., 2 i 28 marca 2012 r. oraz 17 kwietnia 2012 r. władze włoskie przedstawiły dalsze informacje dotyczące zgłoszonego środka.

| (3) | Pismem z dnia 31 maja 2012 r. Komisja poinformowała Włochy, że podjęła decyzję o wszczęciu procedury przewidzianej w art. 108 ust. 2 Traktatu (dalej zwaną „decyzją o wszczęciu postępowania”).
  W przewidzianych terminach wpłynęły następujące informacje:






  — | władze włoskie przedstawiły swoje uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania pismami z dnia 1 czerwca 2012 r., z dnia 24 września 2012 r. i z dnia 11 października 2012 r., |
| --- | --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 31 maja 2012 r. Komisja poinformowała Włochy, że podjęła decyzję o wszczęciu procedury przewidzianej w art. 108 ust. 2 Traktatu (dalej zwaną „decyzją o wszczęciu postępowania”).

W przewidzianych terminach wpłynęły następujące informacje:

—

władze włoskie przedstawiły swoje uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania pismami z dnia 1 czerwca 2012 r., z dnia 24 września 2012 r. i z dnia 11 października 2012 r.,

| — | jedyną stroną trzecią, która przedstawiła uwagi w odpowiedzi na decyzję o wszczęciu postępowania, było przedsiębiorstwo Simet będące potencjalnym beneficjentem zgłoszonego środka. Informacje przedstawione przez Simet wpłynęły w dniu 4 sierpnia 2012 r., w dniu 31 października 2012 r. oraz w dniu 13 grudnia 2012 r., |
| --- | --- |

—

jedyną stroną trzecią, która przedstawiła uwagi w odpowiedzi na decyzję o wszczęciu postępowania, było przedsiębiorstwo Simet będące potencjalnym beneficjentem zgłoszonego środka. Informacje przedstawione przez Simet wpłynęły w dniu 4 sierpnia 2012 r., w dniu 31 października 2012 r. oraz w dniu 13 grudnia 2012 r.,

| — | władze włoskie przedstawiły komentarze dotyczące uwag strony trzeciej pismami z dnia 28 listopada 2012 r., z dnia 4 grudnia 2012 r., z dnia 19 grudnia 2012 r. i z dnia 10 stycznia 2013 r. |
| --- | --- |

—

władze włoskie przedstawiły komentarze dotyczące uwag strony trzeciej pismami z dnia 28 listopada 2012 r., z dnia 4 grudnia 2012 r., z dnia 19 grudnia 2012 r. i z dnia 10 stycznia 2013 r.

2.   OPIS ŚRODKA POMOCY

2.1.   PRZEDSIĘBIORSTWO I ŚWIADCZONE USŁUGI

| (4) | Simet jest prywatnym przedsiębiorstwem świadczącym usługi rozkładowego autobusowego transportu pasażerskiego na podstawie koncesji przyznanych przez państwo włoskie na mocy ustawy nr 1822/39 (2). Simet zapewnia w szczególności międzyregionalne rozkładowe połączenia autobusowe między regionem Kalabria i innymi regionami Włoch. Oprócz tych usług, z których przychód stanowi około dwie trzecie przychodów przedsiębiorstwa, Simet świadczy ponadto inne usługi, w tym w zakresie przewozów międzynarodowych, turystyki i wynajmu autobusów z kierowcą (3), z których przychód stanowi pozostałą jedną trzecią przychodów przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(4)

Simet jest prywatnym przedsiębiorstwem świadczącym usługi rozkładowego autobusowego transportu pasażerskiego na podstawie koncesji przyznanych przez państwo włoskie na mocy ustawy nr 1822/39 (2). Simet zapewnia w szczególności międzyregionalne rozkładowe połączenia autobusowe między regionem Kalabria i innymi regionami Włoch. Oprócz tych usług, z których przychód stanowi około dwie trzecie przychodów przedsiębiorstwa, Simet świadczy ponadto inne usługi, w tym w zakresie przewozów międzynarodowych, turystyki i wynajmu autobusów z kierowcą (3), z których przychód stanowi pozostałą jedną trzecią przychodów przedsiębiorstwa.

| (5) | W październiku 1999 r. Simet po raz pierwszy wystąpił do Ministerstwa Infrastruktury i Transportu („ministerstwo”) o przyznanie rekompensaty z tytułu świadczenia przez przedsiębiorstwo usług międzyregionalnego transportu autobusowego w odniesieniu do okresu od 1987 r. (4). Ministerstwo odrzuciło ten wniosek i kolejne wnioski, uznając, że nie powierzyło Simet obowiązków świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(5)

W październiku 1999 r. Simet po raz pierwszy wystąpił do Ministerstwa Infrastruktury i Transportu („ministerstwo”) o przyznanie rekompensaty z tytułu świadczenia przez przedsiębiorstwo usług międzyregionalnego transportu autobusowego w odniesieniu do okresu od 1987 r. (4). Ministerstwo odrzuciło ten wniosek i kolejne wnioski, uznając, że nie powierzyło Simet obowiązków świadczenia usług publicznych.

| (6) | Według władz włoskich przedsiębiorstwo Simet, tak jak pozostali dostawcy usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego, prowadziło działalność na podstawie czasowych licencji (koncesji) odnawianych corocznie na wniosek przedsiębiorstwa. W ramach koncesji przedsiębiorstwo miało wyłączne prawo do świadczenia odnośnych usług. Specyfikacje rocznej koncesji stanowiły, że świadczenie usługi nie daje przedsiębiorstwu prawa do jakiejkolwiek dotacji lub rekompensaty, a przedsiębiorstwo świadczy usługę całkowicie na własne ryzyko. W specyfikacjach rocznej koncesji zatwierdzonych przez ministerstwo odzwierciedlono również opłaty zaproponowane przez samo przedsiębiorstwo. |
| --- | --- |

(6)

Według władz włoskich przedsiębiorstwo Simet, tak jak pozostali dostawcy usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego, prowadziło działalność na podstawie czasowych licencji (koncesji) odnawianych corocznie na wniosek przedsiębiorstwa. W ramach koncesji przedsiębiorstwo miało wyłączne prawo do świadczenia odnośnych usług. Specyfikacje rocznej koncesji stanowiły, że świadczenie usługi nie daje przedsiębiorstwu prawa do jakiejkolwiek dotacji lub rekompensaty, a przedsiębiorstwo świadczy usługę całkowicie na własne ryzyko. W specyfikacjach rocznej koncesji zatwierdzonych przez ministerstwo odzwierciedlono również opłaty zaproponowane przez samo przedsiębiorstwo.

| (7) | Z czasem przedsiębiorstwo przedstawiło szereg wniosków o zmianę ustaleń dotyczących świadczenia przedmiotowych usług, które zazwyczaj zatwierdzano zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu prezydenckim nr 369/94 (5). W art. 4 i 5 rozporządzenia prezydenckiego nr 369/94 przewidziano szczegółową procedurę oceny i analizy porównawczej wniosków związanych z wprowadzeniem każdej nowej usługi w oparciu o koncesję. |
| --- | --- |

(7)

Z czasem przedsiębiorstwo przedstawiło szereg wniosków o zmianę ustaleń dotyczących świadczenia przedmiotowych usług, które zazwyczaj zatwierdzano zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu prezydenckim nr 369/94 (5). W art. 4 i 5 rozporządzenia prezydenckiego nr 369/94 przewidziano szczegółową procedurę oceny i analizy porównawczej wniosków związanych z wprowadzeniem każdej nowej usługi w oparciu o koncesję.

2.2.   WYROKI RADY STANU POPRZEDZAJĄCE DECYZJĘ O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

| (8) | W odpowiedzi na fakt, że ministerstwo odmówiło przyznania rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w odniesieniu do okresu od 1987 r., przedsiębiorstwo Simet wniosło sprawę do włoskich sądów administracyjnych, żądając rekompensaty z tytułu wykonywania obowiązku świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(8)

W odpowiedzi na fakt, że ministerstwo odmówiło przyznania rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w odniesieniu do okresu od 1987 r., przedsiębiorstwo Simet wniosło sprawę do włoskich sądów administracyjnych, żądając rekompensaty z tytułu wykonywania obowiązku świadczenia usług publicznych.

| (9) | W postępowaniu apelacyjnym wyrokiem z dnia 9 marca 2010 r. nr 1405/2010 („wyrok nr 1405/2010”) Rada Stanu uznała prawo przedsiębiorstwa Simet do otrzymania rekompensaty z tytułu usług rozkładowego transportu autobusowego (głównie międzyregionalnego) świadczonych przez przedsiębiorstwo na podstawie koncesji przyznanych przez państwo włoskie. Dokładna kwota rekompensaty miała być ustalona na podstawie wiarygodnych danych pochodzących z zapisów księgowych przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(9)

W postępowaniu apelacyjnym wyrokiem z dnia 9 marca 2010 r. nr 1405/2010 („wyrok nr 1405/2010”) Rada Stanu uznała prawo przedsiębiorstwa Simet do otrzymania rekompensaty z tytułu usług rozkładowego transportu autobusowego (głównie międzyregionalnego) świadczonych przez przedsiębiorstwo na podstawie koncesji przyznanych przez państwo włoskie. Dokładna kwota rekompensaty miała być ustalona na podstawie wiarygodnych danych pochodzących z zapisów księgowych przedsiębiorstwa.

| (10) | Jak szczegółowo wyjaśniono w decyzji o wszczęciu postępowania, w wyroku nr 1405/2010 nie określono dokładnie aktu prawnego, na podstawie którego nałożono obowiązek świadczenia usługi publicznej, ani formy, w jakiej usługa publiczna miała być świadczona. Kwestię tę wyraźniej przedstawiono w postanowieniu Rady Stanu nr 2072/2011 wydanym w dniu 18 stycznia 2011 r. w związku z niewykonaniem przez administrację wyroku nr 1405/2010. W postanowieniu stwierdza się, że „ministerstwo wielokrotnie odmówiło przedsiębiorstwu możliwości zmiany tras, harmonogramu oraz przystanków, a także nakazało przedsiębiorstwu utrzymanie opłat na poziomie opłat pobieranych przez Ferrovie dello Stato (włoskie koleje państwowe) lub na niższym poziomie – co stanowi elementy, które zdaniem przedsiębiorstwa wskazują na świadczenie przez nie usługi publicznej”. |
| --- | --- |

(10)

Jak szczegółowo wyjaśniono w decyzji o wszczęciu postępowania, w wyroku nr 1405/2010 nie określono dokładnie aktu prawnego, na podstawie którego nałożono obowiązek świadczenia usługi publicznej, ani formy, w jakiej usługa publiczna miała być świadczona. Kwestię tę wyraźniej przedstawiono w postanowieniu Rady Stanu nr 2072/2011 wydanym w dniu 18 stycznia 2011 r. w związku z niewykonaniem przez administrację wyroku nr 1405/2010. W postanowieniu stwierdza się, że „ministerstwo wielokrotnie odmówiło przedsiębiorstwu możliwości zmiany tras, harmonogramu oraz przystanków, a także nakazało przedsiębiorstwu utrzymanie opłat na poziomie opłat pobieranych przez Ferrovie dello Stato (włoskie koleje państwowe) lub na niższym poziomie – co stanowi elementy, które zdaniem przedsiębiorstwa wskazują na świadczenie przez nie usługi publicznej”.

| (11) | O ile w wyroku nr 1405/2010 zawarto odniesienie do nowego rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) regulującego rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych poprzez określenie „kryteriów dotyczących rekompensaty podobnych do kryteriów określonych w poprzednich rozporządzeniach wspólnotowych”, Rada Stanu nakazała właściwym organom wypłatę rekompensaty na rzecz przedsiębiorstwa Simet na podstawie art. 6, 10 i 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 (7). |
| --- | --- |

(11)

O ile w wyroku nr 1405/2010 zawarto odniesienie do nowego rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) regulującego rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych poprzez określenie „kryteriów dotyczących rekompensaty podobnych do kryteriów określonych w poprzednich rozporządzeniach wspólnotowych”, Rada Stanu nakazała właściwym organom wypłatę rekompensaty na rzecz przedsiębiorstwa Simet na podstawie art. 6, 10 i 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 (7).

| (12) | Przed wykonaniem orzeczeń Rady Stanu (wyroku nr 1405/2010 i postanowienia nr 2072/2010) i wypłatą rekompensaty na rzecz przedsiębiorstwa Simet władze włoskie postanowiły poczekać na przeprowadzenie przez Komisji oceny zgłoszonego środka. |
| --- | --- |

(12)

Przed wykonaniem orzeczeń Rady Stanu (wyroku nr 1405/2010 i postanowienia nr 2072/2010) i wypłatą rekompensaty na rzecz przedsiębiorstwa Simet władze włoskie postanowiły poczekać na przeprowadzenie przez Komisji oceny zgłoszonego środka.

2.3.   WSTĘPNIE ZGŁOSZONA KWOTA EWENTUALNEJ REKOMPENSATY Z TYTUŁU ŚWIADCZENIA USŁUG PUBLICZNYCH

| (13) | Jeżeli chodzi o kwotę rekompensaty należnej Simet z tytułu wykonanych usług, władze włoskie przedstawiły Komisji sprawozdanie zlecone przez Simet i sporządzone przez zewnętrznego konsultanta („sprawozdanie wstępne”), nie zatwierdzając zawartych w nim szacunków. W sprawozdaniu wstępnym należną rekompensatę oszacowano na kwotę około 59,4 mln EUR (8). |
| --- | --- |

(13)

Jeżeli chodzi o kwotę rekompensaty należnej Simet z tytułu wykonanych usług, władze włoskie przedstawiły Komisji sprawozdanie zlecone przez Simet i sporządzone przez zewnętrznego konsultanta („sprawozdanie wstępne”), nie zatwierdzając zawartych w nim szacunków. W sprawozdaniu wstępnym należną rekompensatę oszacowano na kwotę około 59,4 mln EUR (8).

| (14) | Roszczenia dotyczące rekompensaty poddano jednak później ponownej ocenie, ponieważ w następstwie decyzji o wszczęciu postępowania Rada Stanu wezwała do przeprowadzenia niezależnej oceny odpowiedniego poziomu rekompensaty. Wynik tej oceny omówiono w sekcjach 2.6 i 2.7. |
| --- | --- |

(14)

Roszczenia dotyczące rekompensaty poddano jednak później ponownej ocenie, ponieważ w następstwie decyzji o wszczęciu postępowania Rada Stanu wezwała do przeprowadzenia niezależnej oceny odpowiedniego poziomu rekompensaty. Wynik tej oceny omówiono w sekcjach 2.6 i 2.7.

2.4.   CZAS TRWANIA

| (15) | Pomimo wysuniętych przez SIMET roszczeń dotyczących rekompensaty z tytułu usług świadczonych do końca 2013 r. (9) zdaniem władz włoskich okres właściwy do celów tego zgłoszenia obejmuje jedynie lata 1987–2003, ponieważ wyrok nr 1405/2010 dotyczy wyłącznie odwołania obejmującego te lata. W szczególności w pkt 3.1 wyroku nr 1405/2010 wyraźnie odniesiono się do rekompensaty za lata 1987–2003. |
| --- | --- |

(15)

Pomimo wysuniętych przez SIMET roszczeń dotyczących rekompensaty z tytułu usług świadczonych do końca 2013 r. (9) zdaniem władz włoskich okres właściwy do celów tego zgłoszenia obejmuje jedynie lata 1987–2003, ponieważ wyrok nr 1405/2010 dotyczy wyłącznie odwołania obejmującego te lata. W szczególności w pkt 3.1 wyroku nr 1405/2010 wyraźnie odniesiono się do rekompensaty za lata 1987–2003.

2.5.   ROZWÓJ SYTUACJI W ZAKRESIE KRAJOWYCH POSTĘPOWAŃ SĄDOWYCH PO WYDANIU DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

| (16) | W związku z odmową wykonania wyroku nr 1405/2010 i postanowienia nr 2072/2011 ze strony władz włoskich Rada Stanu wydała nowe postanowienie, postanowienie nr 270/2012, powodując w nim zespół niezależnych ekspertów, którzy mieli zadecydować o sposobie wyegzekwowania wyroku nr 1405/2010. |
| --- | --- |

(16)

W związku z odmową wykonania wyroku nr 1405/2010 i postanowienia nr 2072/2011 ze strony władz włoskich Rada Stanu wydała nowe postanowienie, postanowienie nr 270/2012, powodując w nim zespół niezależnych ekspertów, którzy mieli zadecydować o sposobie wyegzekwowania wyroku nr 1405/2010.

| (17) | Zespołowi, składającemu się z przewodniczącego i dwóch członków, powierzono zadanie obliczenia kwoty rekompensaty należnej przedsiębiorstwu Simet na mocy wyroku nr 1405/2010. Jednocześnie strony sporu wyznaczyły własnych ekspertów, którzy przedstawili uwagi dotyczące wstępnych ustaleń zespołu ekspertów. W rezultacie w następnych miesiącach wymieniono szereg sprawozdań i odpowiedzi. |
| --- | --- |

(17)

Zespołowi, składającemu się z przewodniczącego i dwóch członków, powierzono zadanie obliczenia kwoty rekompensaty należnej przedsiębiorstwu Simet na mocy wyroku nr 1405/2010. Jednocześnie strony sporu wyznaczyły własnych ekspertów, którzy przedstawili uwagi dotyczące wstępnych ustaleń zespołu ekspertów. W rezultacie w następnych miesiącach wymieniono szereg sprawozdań i odpowiedzi.

| (18) | Zespół ekspertów zakończył prace w sierpniu 2012 r. Zespół nie sformułował jednomyślnego wniosku. Do Rady Stanu złożono natomiast dwa oddzielne sprawozdania:






  — | w dniu 29 sierpnia 2012 r. złożono sprawozdanie mniejszości podpisane przez przewodniczącego zespołu mianowanego przez Radę Stanu, w którym stwierdzono, że dostępne dane nie są wystarczające do określenia wysokości rekompensaty należnej przedsiębiorstwu Simet, przez co nie można było przyznać żadnej rekompensaty, |
| --- | --- | --- |

(18)

Zespół ekspertów zakończył prace w sierpniu 2012 r. Zespół nie sformułował jednomyślnego wniosku. Do Rady Stanu złożono natomiast dwa oddzielne sprawozdania:

—

w dniu 29 sierpnia 2012 r. złożono sprawozdanie mniejszości podpisane przez przewodniczącego zespołu mianowanego przez Radę Stanu, w którym stwierdzono, że dostępne dane nie są wystarczające do określenia wysokości rekompensaty należnej przedsiębiorstwu Simet, przez co nie można było przyznać żadnej rekompensaty,

| — | w dniu 20 sierpnia 2012 r. złożono sprawozdanie większości podpisane przez dwóch spośród trzech ekspertów mianowanych przez Radę Stanu, w których stwierdzono, że rekompensata należna przedsiębiorstwu Simet wynosi 22 049 796 EUR. |
| --- | --- |

—

w dniu 20 sierpnia 2012 r. złożono sprawozdanie większości podpisane przez dwóch spośród trzech ekspertów mianowanych przez Radę Stanu, w których stwierdzono, że rekompensata należna przedsiębiorstwu Simet wynosi 22 049 796 EUR.

| (19) | Ponieważ Komisja nie zakończyła jeszcze procedury dotyczącej pomocy państwa, Rada Stanu nie przyjęła jeszcze ostatecznej decyzji w sprawie kwoty rekompensaty należnej przedsiębiorstwu Simet. |
| --- | --- |

(19)

Ponieważ Komisja nie zakończyła jeszcze procedury dotyczącej pomocy państwa, Rada Stanu nie przyjęła jeszcze ostatecznej decyzji w sprawie kwoty rekompensaty należnej przedsiębiorstwu Simet.

2.6.   SPRAWOZDANIE MNIEJSZOŚCI

| (20) | W sprawozdaniu mniejszości podkreślono w szczególności następujące kwestie:






  — | bark wiarygodnych danych do celów obliczenia rekompensaty (wymaganych postanowieniem nr 2072/2011 i wyrokiem nr 1405/2010), |
| --- | --- | --- |

(20)

W sprawozdaniu mniejszości podkreślono w szczególności następujące kwestie:

—

bark wiarygodnych danych do celów obliczenia rekompensaty (wymaganych postanowieniem nr 2072/2011 i wyrokiem nr 1405/2010),

| — | brak odrębnego księgowania wymaganego w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69 jako warunek niezbędny do udzielenia rekompensaty (w celu uniknięcia nadwyżki rekompensaty), |
| --- | --- |

—

brak odrębnego księgowania wymaganego w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69 jako warunek niezbędny do udzielenia rekompensaty (w celu uniknięcia nadwyżki rekompensaty),

| — | brak możliwości zastąpienia systemu odrębnego księgowania innymi zapisami księgowymi, co do których nie wykazano jeszcze, że umożliwiają dokładne określenie wszystkich składników kosztów i przychodów, |
| --- | --- |

—

brak możliwości zastąpienia systemu odrębnego księgowania innymi zapisami księgowymi, co do których nie wykazano jeszcze, że umożliwiają dokładne określenie wszystkich składników kosztów i przychodów,

| — | jeżeli chodzi o lata, dla których dane księgowe dotyczące kosztów są dostępne (tylko dwa lata 2002 i 2003): w dokumentach załączonych do sprawozdań finansowych (noty dodatkowe do sprawozdań finansowych i sprawozdanie z działalności) nie ma mowy o takich danych. Na tej podstawie wydaje się, że organy zarządzające przedsiębiorstwa nie korzystały z rachunków kosztów do monitorowania jego działalności, |
| --- | --- |

—

jeżeli chodzi o lata, dla których dane księgowe dotyczące kosztów są dostępne (tylko dwa lata 2002 i 2003): w dokumentach załączonych do sprawozdań finansowych (noty dodatkowe do sprawozdań finansowych i sprawozdanie z działalności) nie ma mowy o takich danych. Na tej podstawie wydaje się, że organy zarządzające przedsiębiorstwa nie korzystały z rachunków kosztów do monitorowania jego działalności,

| — | brak wcześniej określonych parametrów służących obliczeniu rekompensaty, |
| --- | --- |

—

brak wcześniej określonych parametrów służących obliczeniu rekompensaty,

| — | brak określenia przez przedsiębiorstwo dokładnych, konkretnych i jednoznacznych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych (z odniesieniem do rodzajów określonych w przepisach Unii) w odniesieniu do poszczególnych tras, |
| --- | --- |

—

brak określenia przez przedsiębiorstwo dokładnych, konkretnych i jednoznacznych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych (z odniesieniem do rodzajów określonych w przepisach Unii) w odniesieniu do poszczególnych tras,

| — | brak określenia „niekorzystnych warunków gospodarczych” wynikających z takich obowiązków, |
| --- | --- |

—

brak określenia „niekorzystnych warunków gospodarczych” wynikających z takich obowiązków,

| — | brak dowodów szkody poniesionej przez przedsiębiorstwo Simet, na którym spoczywał ciężar przedstawienia takiego dowodu w postępowaniu, w którym wydano wyrok nr 1405/10. |
| --- | --- |

—

brak dowodów szkody poniesionej przez przedsiębiorstwo Simet, na którym spoczywał ciężar przedstawienia takiego dowodu w postępowaniu, w którym wydano wyrok nr 1405/10.

| (21) | W związku z powyższymi brakami w sprawozdaniu mniejszości stwierdzono, że brak jest wiarygodnych danych do celów obliczenia rekompensaty zarządzonej wyrokiem nr 1405/2010, a zatem nie można określić żadnej kwoty rekompensaty. |
| --- | --- |

(21)

W związku z powyższymi brakami w sprawozdaniu mniejszości stwierdzono, że brak jest wiarygodnych danych do celów obliczenia rekompensaty zarządzonej wyrokiem nr 1405/2010, a zatem nie można określić żadnej kwoty rekompensaty.

2.7.   SPRAWOZDANIE WIĘKSZOŚCI

| (22) | W sprawozdaniu większości w celu obliczenia rekompensaty należnej przedsiębiorstwu Simet zastosowano opisaną niżej metodykę. |
| --- | --- |

(22)

W sprawozdaniu większości w celu obliczenia rekompensaty należnej przedsiębiorstwu Simet zastosowano opisaną niżej metodykę.

2.7.1.   Element rekompensaty w oparciu o różnicę pomiędzy kosztami a przychodami operacyjnymi

2.7.1.1.   Metoda szacowania przychodów

| (23) | W odniesieniu do lat 1987–1992 i 2002–2003 eksperci ekstrapolowali przychody pochodzące z usług rozkładowego transportu autobusowego bezpośrednio ze sprawozdań finansowych. W odniesieniu do lat 1993–2001 eksperci skorzystali z dokumentacji Simet dotyczącej przychodów, ponieważ sprawozdania finansowe za ten okres nie zawierają informacji dotyczących przychodów pochodzących ze świadczenia tych usług (10). Na podstawie powyższych obliczeń ustalono, że całkowite przychody za lata 1987–2003 wyniosły 57 213 440 EUR. |
| --- | --- |

(23)

W odniesieniu do lat 1987–1992 i 2002–2003 eksperci ekstrapolowali przychody pochodzące z usług rozkładowego transportu autobusowego bezpośrednio ze sprawozdań finansowych. W odniesieniu do lat 1993–2001 eksperci skorzystali z dokumentacji Simet dotyczącej przychodów, ponieważ sprawozdania finansowe za ten okres nie zawierają informacji dotyczących przychodów pochodzących ze świadczenia tych usług (10). Na podstawie powyższych obliczeń ustalono, że całkowite przychody za lata 1987–2003 wyniosły 57 213 440 EUR.

2.7.1.2.   Metoda szacowania kosztów usług autobusowych

| (24) | Ponieważ żadne rachunki kosztów nie były dostępne za lata 1987–1992, eksperci przypisali koszty usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego na podstawie procentowego udziału przychodów pochodzących z tych samych usług w badanych latach. Najpierw eksperci wyodrębnili łączną kwotę kosztów z każdego rocznego sprawozdania finansowego, a następnie odtworzyli koszty operacyjne, odejmując od łącznej kwoty kosztów wszystkie następujące koszty niebędące kosztami operacyjnymi: należne odsetki, obciążenia finansowe, straty z tytułu rozporządzania aktywami, straty i koszty różne, podatki bezpośrednie i końcowy stan zapasów. Na końcu określono koszty operacyjne wynikające z usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego na podstawie procentowego udziału przychodów pochodzących z tych samych rozkładowych usług autobusowych. |
| --- | --- |

(24)

Ponieważ żadne rachunki kosztów nie były dostępne za lata 1987–1992, eksperci przypisali koszty usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego na podstawie procentowego udziału przychodów pochodzących z tych samych usług w badanych latach. Najpierw eksperci wyodrębnili łączną kwotę kosztów z każdego rocznego sprawozdania finansowego, a następnie odtworzyli koszty operacyjne, odejmując od łącznej kwoty kosztów wszystkie następujące koszty niebędące kosztami operacyjnymi: należne odsetki, obciążenia finansowe, straty z tytułu rozporządzania aktywami, straty i koszty różne, podatki bezpośrednie i końcowy stan zapasów. Na końcu określono koszty operacyjne wynikające z usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego na podstawie procentowego udziału przychodów pochodzących z tych samych rozkładowych usług autobusowych.

| (25) | W przypadku lat 1993–2001 przedsiębiorstwo Simet zmieniło sposób przedstawiania danych w rocznych sprawozdaniach finansowych (11). W rezultacie w odniesieniu do tych lat eksperci odjęli od rocznych sprawozdań finansowych przedsiębiorstwa wartość łącznych kosztów operacyjnych będącą algebraiczną sumą następujących pozycji kosztów produkcji: materiały pomocnicze, koszty usług, koszty korzystania ze środków osób trzecich, koszty osobowe, amortyzacja i aktualizacja wartości, zmiana stanu zapasów surowców i materiałów pomocniczych oraz pozostałe koszty operacyjne. Następnie określono koszty operacyjne wynikające z usług rozkładowego transportu autobusowego na podstawie procentowego udziału przychodów pochodzących z tych samych rozkładowych usług autobusowych (tak jak dla lat 1987–1992). W odniesieniu do lat 2000 i 2001, nawet jeżeli w pewnym zakresie zastosowano księgowanie kosztów, stosowne dokumenty nie były wyczerpujące, przez co postanowiono zastosować tę samą metodę w celu określenia kosztów wynikających z usług rozkładowego transportu autobusowego co w przypadku obliczeń dotyczących poprzednich lat. |
| --- | --- |

(25)

W przypadku lat 1993–2001 przedsiębiorstwo Simet zmieniło sposób przedstawiania danych w rocznych sprawozdaniach finansowych (11). W rezultacie w odniesieniu do tych lat eksperci odjęli od rocznych sprawozdań finansowych przedsiębiorstwa wartość łącznych kosztów operacyjnych będącą algebraiczną sumą następujących pozycji kosztów produkcji: materiały pomocnicze, koszty usług, koszty korzystania ze środków osób trzecich, koszty osobowe, amortyzacja i aktualizacja wartości, zmiana stanu zapasów surowców i materiałów pomocniczych oraz pozostałe koszty operacyjne. Następnie określono koszty operacyjne wynikające z usług rozkładowego transportu autobusowego na podstawie procentowego udziału przychodów pochodzących z tych samych rozkładowych usług autobusowych (tak jak dla lat 1987–1992). W odniesieniu do lat 2000 i 2001, nawet jeżeli w pewnym zakresie zastosowano księgowanie kosztów, stosowne dokumenty nie były wyczerpujące, przez co postanowiono zastosować tę samą metodę w celu określenia kosztów wynikających z usług rozkładowego transportu autobusowego co w przypadku obliczeń dotyczących poprzednich lat.

| (26) | W odniesieniu do lat 2002 i 2003 dane księgowe dotyczące kosztów były dostępne. Eksperci podzielili zatem koszty na następujące kategorie: (i) koszty związane z przebiegiem; (ii) koszty możliwe do bezpośredniego przypisania do usług rozkładowego transportu autobusowego; oraz (iii) koszty możliwe do przypisania na podstawie obrotu.






  — | Do pierwszej kategorii kosztów należą koszty związane z paliwem, olejem silnikowym, oponami, częściami zamiennymi, pracami na zewnątrz, myciem pojazdu, opłatami za przejazd autostradą, obowiązkowym serwisowaniem pojazdu, leasingiem i kwotą odpisaną. Wartość każdej z tych pozycji podzielono przez łączną liczbę przebytych kilometrów, a następnie uzyskany koszt na kilometr pomnożono przez liczbę kilometrów przebytych wyłącznie w ramach świadczenia usług rozkładowego transportu autobusowego. |
| --- | --- | --- |

(26)

W odniesieniu do lat 2002 i 2003 dane księgowe dotyczące kosztów były dostępne. Eksperci podzielili zatem koszty na następujące kategorie: (i) koszty związane z przebiegiem; (ii) koszty możliwe do bezpośredniego przypisania do usług rozkładowego transportu autobusowego; oraz (iii) koszty możliwe do przypisania na podstawie obrotu.

—

Do pierwszej kategorii kosztów należą koszty związane z paliwem, olejem silnikowym, oponami, częściami zamiennymi, pracami na zewnątrz, myciem pojazdu, opłatami za przejazd autostradą, obowiązkowym serwisowaniem pojazdu, leasingiem i kwotą odpisaną. Wartość każdej z tych pozycji podzielono przez łączną liczbę przebytych kilometrów, a następnie uzyskany koszt na kilometr pomnożono przez liczbę kilometrów przebytych wyłącznie w ramach świadczenia usług rozkładowego transportu autobusowego.

| — | Do drugiej kategorii kosztów należą te pozycje kosztów, które na podstawie rachunków kosztów bezpośrednio wynikają z usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego. Koszty te obejmują: zatrudnienie bezpośrednie, usuwanie odpadów, należne prowizje, opłaty różne, opłaty parkingowe, wynajem pojazdów od stron trzecich na potrzeby usług rozkładowego transportu autobusowego, zakupy z tytułu usług pokładowych oraz zwroty kosztów podróży personelu. |
| --- | --- |

—

Do drugiej kategorii kosztów należą te pozycje kosztów, które na podstawie rachunków kosztów bezpośrednio wynikają z usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego. Koszty te obejmują: zatrudnienie bezpośrednie, usuwanie odpadów, należne prowizje, opłaty różne, opłaty parkingowe, wynajem pojazdów od stron trzecich na potrzeby usług rozkładowego transportu autobusowego, zakupy z tytułu usług pokładowych oraz zwroty kosztów podróży personelu.

| — | Do trzeciej kategorii kosztów należą „koszty pośrednie”, które obejmują pośrednie koszty pracy, koszty ogólne, ubezpieczenie autobusów, podatek z tytułu posiadania pojazdu oraz koszty wynajmu pomieszczeń. Wymienione koszty przypisano na podstawie procentowego udziału przychodów pochodzących z tych samych usług rozkładowego transportu autobusowego. |
| --- | --- |

—

Do trzeciej kategorii kosztów należą „koszty pośrednie”, które obejmują pośrednie koszty pracy, koszty ogólne, ubezpieczenie autobusów, podatek z tytułu posiadania pojazdu oraz koszty wynajmu pomieszczeń. Wymienione koszty przypisano na podstawie procentowego udziału przychodów pochodzących z tych samych usług rozkładowego transportu autobusowego.

| (27) | Po zsumowaniu danych liczbowych obliczonych w ten sposób w odniesieniu do każdego z powyższych okresów ustalono, że łączne koszty związane z usługami rozkładowego transportu autobusowego w latach 1987–2003 wyniosły 59 510 413 EUR. |
| --- | --- |

(27)

Po zsumowaniu danych liczbowych obliczonych w ten sposób w odniesieniu do każdego z powyższych okresów ustalono, że łączne koszty związane z usługami rozkładowego transportu autobusowego w latach 1987–2003 wyniosły 59 510 413 EUR.

| (28) | W rezultacie po odjęciu powyższych kosztów od przychodów wynikających z usług rozkładowego transportu autobusowego w sprawozdaniu większości ustalono, że strata z działalności operacyjnej w latach 1987–2003 wyniosła 2 296 973 EUR. |
| --- | --- |

(28)

W rezultacie po odjęciu powyższych kosztów od przychodów wynikających z usług rozkładowego transportu autobusowego w sprawozdaniu większości ustalono, że strata z działalności operacyjnej w latach 1987–2003 wyniosła 2 296 973 EUR.

2.7.2.   Element rekompensaty związany z koniecznością zapewnienia zwrotu z zaangażowanego kapitału:

| (29) | W odniesieniu do każdego badanego roku eksperci określili zaangażowany kapitał będący sumą:






  — | kapitału własnego (E), którego wartość określono na podstawie kapitału akcyjnego określonego w rocznych sprawozdaniach finansowych, oraz |
| --- | --- | --- |

(29)

W odniesieniu do każdego badanego roku eksperci określili zaangażowany kapitał będący sumą:

—

kapitału własnego (E), którego wartość określono na podstawie kapitału akcyjnego określonego w rocznych sprawozdaniach finansowych, oraz

| — | kapitału pożyczkowego (D). Jako kapitał pożyczkowy eksperci traktowali jedynie zobowiązania finansowe, tj. zobowiązania wobec banków i innych kredytodawców. |
| --- | --- |

—

kapitału pożyczkowego (D). Jako kapitał pożyczkowy eksperci traktowali jedynie zobowiązania finansowe, tj. zobowiązania wobec banków i innych kredytodawców.

| (30) | Wzór na „średni ważony koszt kapitału” (WACC) traktuje się jako podstawę do określenia stopy zwrotu z zaangażowanego kapitału.



  gdzie:







  Re | = | wymagana stopa zwrotu z kapitału własnego; |
| --- | --- | --- | --- |
| Rd | = | koszt zadłużenia; E = kapitał własny przedsiębiorstwa; |
| D | = | zadłużenie przedsiębiorstwa; ; |
| E/V | = | procentowy udział finansowania stanowiący kapitał własny; |
| D/V | = | procentowy udział finansowania stanowiący zadłużenie; |
| Tc | = | stawka podatku od przedsiębiorstw |

(30)

Wzór na „średni ważony koszt kapitału” (WACC) traktuje się jako podstawę do określenia stopy zwrotu z zaangażowanego kapitału.

Formula

gdzie:

Re

=

wymagana stopa zwrotu z kapitału własnego;

Rd

=

koszt zadłużenia; E = kapitał własny przedsiębiorstwa;

D

=

zadłużenie przedsiębiorstwa; Formula;

E/V

=

procentowy udział finansowania stanowiący kapitał własny;

D/V

=

procentowy udział finansowania stanowiący zadłużenie;

Tc

=

stawka podatku od przedsiębiorstw

| (31) | Wymaganą stopę zwrotu z kapitału własnego obliczono, korzystając z „kapitałowego modelu wyceny aktywów”. Powyższy model oddaje związek między ryzykiem a oczekiwanym zwrotem:



  Where:







  rf | = | Risk free rate |
| --- | --- | --- | --- |
| βa | = | Bata of the security |
| | = | Expected market return |

(31)

Wymaganą stopę zwrotu z kapitału własnego obliczono, korzystając z „kapitałowego modelu wyceny aktywów”. Powyższy model oddaje związek między ryzykiem a oczekiwanym zwrotem:

Formula

Where:

rf

=

Risk free rate

βa

=

Bata of the security

Formula

=

Expected market return

| (32) | Jako wskaźnik zastępczy stopy wolnej od ryzyka (rf) zastosowano stopę oprocentowania dziesięcioletnich obligacji państwowych pochodzącą ze statystyk krajowych. |
| --- | --- |

(32)

Jako wskaźnik zastępczy stopy wolnej od ryzyka (rf) zastosowano stopę oprocentowania dziesięcioletnich obligacji państwowych pochodzącą ze statystyk krajowych.

| (33) | W odniesieniu do lat, dla których szacowano rekompensatę, eksperci stwierdzili, że inwestorzy inwestujący w akcje, a nie w papiery wartościowe wolne od ryzyka na włoskim rynku, średnio żądali premii z tytułu ryzyka na poziomie 5,8 % (rm-rf) (12). |
| --- | --- |

(33)

W odniesieniu do lat, dla których szacowano rekompensatę, eksperci stwierdzili, że inwestorzy inwestujący w akcje, a nie w papiery wartościowe wolne od ryzyka na włoskim rynku, średnio żądali premii z tytułu ryzyka na poziomie 5,8 % (rm-rf) (12).

| (34) | Współczynnik beta (13) akcji w kapitale Simet obliczono, przyjmując wartość odlewarowanego współczynnika beta (14) wynoszącą 0,39 w odniesieniu do sektora usług i przewozów autobusowych (15). Następnie wartość współczynnika beta skorygowano odpowiednio do struktury finansowej zgłoszonej przez przedsiębiorstwo dla każdego roku: |
| --- | --- |

(34)

Współczynnik beta (13) akcji w kapitale Simet obliczono, przyjmując wartość odlewarowanego współczynnika beta (14) wynoszącą 0,39 w odniesieniu do sektora usług i przewozów autobusowych (15). Następnie wartość współczynnika beta skorygowano odpowiednio do struktury finansowej zgłoszonej przez przedsiębiorstwo dla każdego roku:

Formula

| (35) | W latach 1987–1994 włoska stawka podatku od przedsiębiorstw wynosiła 36 %, w latach 1995–2000 – 37 %, natomiast w latach 2001–2002 – 36 %. |
| --- | --- |

(35)

W latach 1987–1994 włoska stawka podatku od przedsiębiorstw wynosiła 36 %, w latach 1995–2000 – 37 %, natomiast w latach 2001–2002 – 36 %.

| (36) | Zdaniem ekspertów zwrot z zaangażowanego kapitału stanowi rekompensatę, którą przedsiębiorstwo Simet powinno otrzymać po opodatkowaniu. Ponieważ rekompensata będzie podlegać opodatkowaniu, należy ją skorygować w następujący sposób: |
| --- | --- |

(36)

Zdaniem ekspertów zwrot z zaangażowanego kapitału stanowi rekompensatę, którą przedsiębiorstwo Simet powinno otrzymać po opodatkowaniu. Ponieważ rekompensata będzie podlegać opodatkowaniu, należy ją skorygować w następujący sposób:

Formula

| (37) | Na podstawie przedstawionych wzorów eksperci obliczyli, że zwrot należny z kapitału zaangażowanego przez przedsiębiorstwo Simet wynosi 5 948 150 EUR. |
| --- | --- |

(37)

Na podstawie przedstawionych wzorów eksperci obliczyli, że zwrot należny z kapitału zaangażowanego przez przedsiębiorstwo Simet wynosi 5 948 150 EUR.

| (38) | Dlatego też łączna kwota rekompensaty obliczona przez ekspertów przed zastosowaniem odsetek za opóźnienia w płatnościach wynosi 8 245 124 EUR (rekompensata związana ze stratą z działalności operacyjnej oraz zwrot z zaangażowanego kapitału). |
| --- | --- |

(38)

Dlatego też łączna kwota rekompensaty obliczona przez ekspertów przed zastosowaniem odsetek za opóźnienia w płatnościach wynosi 8 245 124 EUR (rekompensata związana ze stratą z działalności operacyjnej oraz zwrot z zaangażowanego kapitału).

2.7.3.   Obliczenie odsetek z tytułu opóźnienia w płatnościach

| (39) | Ponieważ kwoty rekompensaty obliczone powyżej nie zostały wypłacone w latach, za które były należne, eksperci następująco skorygowali te kwoty wzwyż:






  — | wstępnie obliczone kwoty ponownie wyceniono w oparciu o indeksy inflacji cen konsumpcyjnych ISTAT w okresie do lipca 2012 r., |
| --- | --- | --- |

(39)

Ponieważ kwoty rekompensaty obliczone powyżej nie zostały wypłacone w latach, za które były należne, eksperci następująco skorygowali te kwoty wzwyż:

—

wstępnie obliczone kwoty ponownie wyceniono w oparciu o indeksy inflacji cen konsumpcyjnych ISTAT w okresie do lipca 2012 r.,

| — | następnie wobec kwoty uzyskanej w ten sposób naliczono odsetki ustawowe. |
| --- | --- |

—

następnie wobec kwoty uzyskanej w ten sposób naliczono odsetki ustawowe.

| (40) | W ten sposób zespół ekspertów ustalił, że łączna kwota rekompensaty wynosi 22 049 796 EUR. |
| --- | --- |

(40)

W ten sposób zespół ekspertów ustalił, że łączna kwota rekompensaty wynosi 22 049 796 EUR.

2.7.4.   Inne uwagi uwzględnione w sprawozdaniu większości

| (41) | W sprawozdaniu większości przyjęto stanowisko, że rekompensata przyznana przez Radę Stanu nie dotyczy bezpośredniego stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, czyli bezpośredniego przyznania, chociaż z mocą wsteczną, rekompensaty na mocy tego rozporządzenia. W sprawozdaniu uznano natomiast, że Rada Stanu zaproponowała stosowanie kryteriów określonych w tym rozporządzeniu dotyczących wspólnych metod kompensacji w celu ustalenia szkody poniesionej przez przedsiębiorstwo Simet wskutek bezprawnego rozszerzenia z biegiem czasu wykonywanych przez nie obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(41)

W sprawozdaniu większości przyjęto stanowisko, że rekompensata przyznana przez Radę Stanu nie dotyczy bezpośredniego stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, czyli bezpośredniego przyznania, chociaż z mocą wsteczną, rekompensaty na mocy tego rozporządzenia. W sprawozdaniu uznano natomiast, że Rada Stanu zaproponowała stosowanie kryteriów określonych w tym rozporządzeniu dotyczących wspólnych metod kompensacji w celu ustalenia szkody poniesionej przez przedsiębiorstwo Simet wskutek bezprawnego rozszerzenia z biegiem czasu wykonywanych przez nie obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych.

| (42) | W sprawozdaniu większości zauważono również, że w przypadkach, w których Komisja uznawała, że rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 nie ma zastosowania do celów oszacowania rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, często zatwierdzała taką rekompensatę, stosując w drodze analogii Wspólnotowe ramy dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. Głównym kryterium przyjętym przez Komisję było kryterium, zgodnie z którym kwota rekompensaty nie przekracza kwoty niezbędnej do pokrycia kosztów poniesionych podczas wykonywania danych obowiązków. Jeżeli chodzi o ryzyko nadwyżki rekompensaty w niniejszej sprawie, w sprawozdaniu większości uznaje się, że skoro wykonywane zadanie dotyczy obliczenia ex post kosztów, które przedsiębiorstwo faktycznie poniosło w przeszłości w związku ze świadczeniem wymaganych usług rozkładowego transportu autobusowego, z obliczeniami zawartymi w sprawozdaniu nie wiąże się niepewność związana z oszacowaniem prognozowym w sytuacji, w której rekompensatę określa się na zasadzie ex ante. Dlatego też w tym przypadku problem nadwyżki rekompensaty nie występuje. |
| --- | --- |

(42)

W sprawozdaniu większości zauważono również, że w przypadkach, w których Komisja uznawała, że rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 nie ma zastosowania do celów oszacowania rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, często zatwierdzała taką rekompensatę, stosując w drodze analogii Wspólnotowe ramy dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. Głównym kryterium przyjętym przez Komisję było kryterium, zgodnie z którym kwota rekompensaty nie przekracza kwoty niezbędnej do pokrycia kosztów poniesionych podczas wykonywania danych obowiązków. Jeżeli chodzi o ryzyko nadwyżki rekompensaty w niniejszej sprawie, w sprawozdaniu większości uznaje się, że skoro wykonywane zadanie dotyczy obliczenia ex post kosztów, które przedsiębiorstwo faktycznie poniosło w przeszłości w związku ze świadczeniem wymaganych usług rozkładowego transportu autobusowego, z obliczeniami zawartymi w sprawozdaniu nie wiąże się niepewność związana z oszacowaniem prognozowym w sytuacji, w której rekompensatę określa się na zasadzie ex ante. Dlatego też w tym przypadku problem nadwyżki rekompensaty nie występuje.

| (43) | W sprawozdaniu większości uwzględniono kwestię braku odrębnego księgowania. W sprawozdaniu uznaje się, że odrębne księgowanie stosuje się w przypadku przedsiębiorstw, które otrzymują rekompensatę z tytułu świadczenia usługi publicznej, w celu uniknięcia wykorzystania takich funduszy niezgodnie z przeznaczeniem, na inną działalność przedsiębiorstwa. Ponieważ jednak w badanej sprawie nie przekazano jeszcze przedsiębiorstwu Simet żadnych środków publicznych w ramach rekompensaty z tytułu świadczenia usługi publicznej, nie należy uznawać wymogu odrębnego księgowania za przesłankę odmowy płatności rekompensaty przyznanej przez Radę Stanu. |
| --- | --- |

(43)

W sprawozdaniu większości uwzględniono kwestię braku odrębnego księgowania. W sprawozdaniu uznaje się, że odrębne księgowanie stosuje się w przypadku przedsiębiorstw, które otrzymują rekompensatę z tytułu świadczenia usługi publicznej, w celu uniknięcia wykorzystania takich funduszy niezgodnie z przeznaczeniem, na inną działalność przedsiębiorstwa. Ponieważ jednak w badanej sprawie nie przekazano jeszcze przedsiębiorstwu Simet żadnych środków publicznych w ramach rekompensaty z tytułu świadczenia usługi publicznej, nie należy uznawać wymogu odrębnego księgowania za przesłankę odmowy płatności rekompensaty przyznanej przez Radę Stanu.

| (44) | W sprawozdaniu większości zauważa się również, że w przypadku lat 2002 i 2003, dla których dane księgowe dotyczące kosztów były dostępne, faktyczna strata z działalności operacyjnej w dużej mierze odpowiadała stracie obliczonej na podstawie metodyki zastosowanej w odniesieniu do poprzednich lat, zgodnie z którą koszty przypisano usługom międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego w oparciu o procentowy udział przychodów pochodzących z tych samych usług (różnica w danych wyniosła zaledwie 2,6 %). Dlatego też eksperci są zdania, że brak dostępności rachunków kosztów za poprzedni okres nie powinien mieć żadnego praktycznego znaczenia dla przyznania rekompensaty. |
| --- | --- |

(44)

W sprawozdaniu większości zauważa się również, że w przypadku lat 2002 i 2003, dla których dane księgowe dotyczące kosztów były dostępne, faktyczna strata z działalności operacyjnej w dużej mierze odpowiadała stracie obliczonej na podstawie metodyki zastosowanej w odniesieniu do poprzednich lat, zgodnie z którą koszty przypisano usługom międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego w oparciu o procentowy udział przychodów pochodzących z tych samych usług (różnica w danych wyniosła zaledwie 2,6 %). Dlatego też eksperci są zdania, że brak dostępności rachunków kosztów za poprzedni okres nie powinien mieć żadnego praktycznego znaczenia dla przyznania rekompensaty.

3.   PRZYCZYNY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

| (45) | Jak wyjaśniono w decyzji o wszczęciu postępowania, Komisja miała szereg wątpliwości dotyczących zgodności zgłoszonego środka z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(45)

Jak wyjaśniono w decyzji o wszczęciu postępowania, Komisja miała szereg wątpliwości dotyczących zgodności zgłoszonego środka z rynkiem wewnętrznym.

| (46) | Po pierwsze, Komisja miała wątpliwości dotyczące sklasyfikowania zgłoszonego środka jako środka niestanowiącego pomocy państwa. W szczególności Komisja zastanawiała się na kwestią spełnienia czterech warunków określonych przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku w sprawie Altmark (16). |
| --- | --- |

(46)

Po pierwsze, Komisja miała wątpliwości dotyczące sklasyfikowania zgłoszonego środka jako środka niestanowiącego pomocy państwa. W szczególności Komisja zastanawiała się na kwestią spełnienia czterech warunków określonych przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku w sprawie Altmark (16).

| (47) | Po drugie, Komisja poruszyła kwestię mających zastosowanie ram prawnych. Ponieważ rekompensata zarządzona przez Radę Stanu dotyczyła obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych rzekomo nałożonych na przedsiębiorstwo Simet w latach 1987–2003, ale nie została jednak jeszcze wypłacona, powstaje pytanie, czy w niniejszej sprawie miało zastosowanie rozporządzenie (EWG) nr 1191/69, czy też rozporządzenie (WE) nr 1370/2007. |
| --- | --- |

(47)

Po drugie, Komisja poruszyła kwestię mających zastosowanie ram prawnych. Ponieważ rekompensata zarządzona przez Radę Stanu dotyczyła obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych rzekomo nałożonych na przedsiębiorstwo Simet w latach 1987–2003, ale nie została jednak jeszcze wypłacona, powstaje pytanie, czy w niniejszej sprawie miało zastosowanie rozporządzenie (EWG) nr 1191/69, czy też rozporządzenie (WE) nr 1370/2007.

| (48) | Komisja uznała, że rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 miałoby zastosowanie w niniejszej sprawie, jeżeli można by wykazać, że władze włoskie faktycznie jednostronnie nałożyły na przedsiębiorstwo Simet obowiązek świadczenia usługi publicznej, a proponowana rekompensata jest zgodna ze wszystkimi wymogami zawartymi w tym rozporządzeniu. Wynika to z faktu, że, na mocy art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, rekompensata związana z obowiązkami z tytułu świadczenia usług publicznych nałożonych jednostronnie na przedsiębiorstwo wypłacana zgodnie z przepisami tego rozporządzenia jest zwolniona z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia Komisji. Jeżeli jednak wykazano by, że żaden z tych dwóch warunków nie został spełniony, zgodność zgłoszonego środka z rynkiem wewnętrznym należałoby ocenić zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007. |
| --- | --- |

(48)

Komisja uznała, że rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 miałoby zastosowanie w niniejszej sprawie, jeżeli można by wykazać, że władze włoskie faktycznie jednostronnie nałożyły na przedsiębiorstwo Simet obowiązek świadczenia usługi publicznej, a proponowana rekompensata jest zgodna ze wszystkimi wymogami zawartymi w tym rozporządzeniu. Wynika to z faktu, że, na mocy art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, rekompensata związana z obowiązkami z tytułu świadczenia usług publicznych nałożonych jednostronnie na przedsiębiorstwo wypłacana zgodnie z przepisami tego rozporządzenia jest zwolniona z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia Komisji. Jeżeli jednak wykazano by, że żaden z tych dwóch warunków nie został spełniony, zgodność zgłoszonego środka z rynkiem wewnętrznym należałoby ocenić zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007.

| (49) | Po trzecie, zakładając, że rekompensata zarządzona przez Radę Stanu faktycznie wynikała z jednostronnego nałożenia obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, Komisja nadal miała jednak wątpliwości, w oparciu o dostępne informacje, co do zgodności rekompensaty z wymogami rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. Komisja zakwestionowała również prawidłowość stosowania wspólnej procedury rekompensaty określonej w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69, mającej zastosowanie do jednostronnie nałożonych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, w odniesieniu do okresu po roku 1992, ponieważ od lipca 1992 r. usługi międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego nie mogły podlegać jednostronnemu nałożeniu obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych (17). |
| --- | --- |

(49)

Po trzecie, zakładając, że rekompensata zarządzona przez Radę Stanu faktycznie wynikała z jednostronnego nałożenia obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, Komisja nadal miała jednak wątpliwości, w oparciu o dostępne informacje, co do zgodności rekompensaty z wymogami rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. Komisja zakwestionowała również prawidłowość stosowania wspólnej procedury rekompensaty określonej w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69, mającej zastosowanie do jednostronnie nałożonych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, w odniesieniu do okresu po roku 1992, ponieważ od lipca 1992 r. usługi międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego nie mogły podlegać jednostronnemu nałożeniu obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych (17).

| (50) | Po czwarte, jeżeli dalsze postępowanie wyjaśniające potwierdziłoby, że co najmniej jeden warunek zwolnienia z obowiązku zgłoszenia na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 nie został spełniony i konieczne jest dokonanie oceny na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, Komisja miałaby wątpliwości, czy w niniejszej sprawie spełnione zostały warunki tego ostatniego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(50)

Po czwarte, jeżeli dalsze postępowanie wyjaśniające potwierdziłoby, że co najmniej jeden warunek zwolnienia z obowiązku zgłoszenia na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 nie został spełniony i konieczne jest dokonanie oceny na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, Komisja miałaby wątpliwości, czy w niniejszej sprawie spełnione zostały warunki tego ostatniego rozporządzenia.

| (51) | W każdym przypadku niezależnie od zastosowanej podstawy prawnej Komisja miała wątpliwości co do braku możliwości nadmiernej rekompensaty w przypadku rekompensaty zarządzonej przez Radę Stanu. Komisja zauważyła brak właściwego odrębnego księgowania w przedsiębiorstwie Simet co najmniej do roku 2000 (18) oraz zakwestionowała możliwość dokładnego ustalenia ex post kosztów związanych z usługami rozkładowego transportu autobusowego. Komisja zakwestionowała również adekwatność wymaganego zwrotu z kapitału własnego zastosowanego w obliczeniach rekompensaty. |
| --- | --- |

(51)

W każdym przypadku niezależnie od zastosowanej podstawy prawnej Komisja miała wątpliwości co do braku możliwości nadmiernej rekompensaty w przypadku rekompensaty zarządzonej przez Radę Stanu. Komisja zauważyła brak właściwego odrębnego księgowania w przedsiębiorstwie Simet co najmniej do roku 2000 (18) oraz zakwestionowała możliwość dokładnego ustalenia ex post kosztów związanych z usługami rozkładowego transportu autobusowego. Komisja zakwestionowała również adekwatność wymaganego zwrotu z kapitału własnego zastosowanego w obliczeniach rekompensaty.

4.   UWAGI WŁOCH

| (52) | W przedstawionych pismach władze włoskie uznały, że zgłoszony środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, w szczególności dlatego, że nie spełnia on wszystkich warunków określonych przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku w sprawie Altmark. Władze włoskie uznały również, że rekompensata przyznana przez Radę Stanu nie była zgodna ani z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69, ani z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007. |
| --- | --- |

(52)

W przedstawionych pismach władze włoskie uznały, że zgłoszony środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, w szczególności dlatego, że nie spełnia on wszystkich warunków określonych przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku w sprawie Altmark. Władze włoskie uznały również, że rekompensata przyznana przez Radę Stanu nie była zgodna ani z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69, ani z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007.

| (53) | Władze włoskie podkreśliły, że w badanym okresie nie doszło ani do jednostronnego, ani umownego nałożenia obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych w zakresie usług międzyregionalnego transportu autobusowego. Instrumentami prawnymi regulującymi związek między organem publicznym a spółkami prywatnymi świadczącymi usługi transportu pasażerskiego były jednostronne koncesje, na podstawie których organ publiczny przekazywał podmiotowi prywatnemu przysługujące temu organowi publicznemu prawo świadczenia usług transportowych wobec wszystkich klientów bez rozróżnienia, pierwotnie przysługujące państwu na mocy ustawy nr 1822/39. |
| --- | --- |

(53)

Władze włoskie podkreśliły, że w badanym okresie nie doszło ani do jednostronnego, ani umownego nałożenia obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych w zakresie usług międzyregionalnego transportu autobusowego. Instrumentami prawnymi regulującymi związek między organem publicznym a spółkami prywatnymi świadczącymi usługi transportu pasażerskiego były jednostronne koncesje, na podstawie których organ publiczny przekazywał podmiotowi prywatnemu przysługujące temu organowi publicznemu prawo świadczenia usług transportowych wobec wszystkich klientów bez rozróżnienia, pierwotnie przysługujące państwu na mocy ustawy nr 1822/39.

| (54) | Władze włoskie przypomniały również, że w specyfikacjach koncesji wydanych przez ministerstwo na wniosek przedsiębiorstwa wyraźnie stwierdzono, że usługa była świadczona w całości na własne ryzyko przedsiębiorstwa, z wyjątkiem gwarancji wyłącznych praw, które istniały w badanym okresie. Świadczenie usługi nie dawało żadnego prawa do otrzymania jakiejkolwiek dotacji lub rekompensaty. Tego rodzaju koncesje miały charakter tymczasowy i były odnawiane co roku na wniosek przedsiębiorstwa. Z roku na rok licencje podlegały różnym zmianom pod względem tras, przystanków, liczby odjazdów itp. w związku ze szczególnymi wnioskami przedstawianymi przez przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(54)

Władze włoskie przypomniały również, że w specyfikacjach koncesji wydanych przez ministerstwo na wniosek przedsiębiorstwa wyraźnie stwierdzono, że usługa była świadczona w całości na własne ryzyko przedsiębiorstwa, z wyjątkiem gwarancji wyłącznych praw, które istniały w badanym okresie. Świadczenie usługi nie dawało żadnego prawa do otrzymania jakiejkolwiek dotacji lub rekompensaty. Tego rodzaju koncesje miały charakter tymczasowy i były odnawiane co roku na wniosek przedsiębiorstwa. Z roku na rok licencje podlegały różnym zmianom pod względem tras, przystanków, liczby odjazdów itp. w związku ze szczególnymi wnioskami przedstawianymi przez przedsiębiorstwa.

| (55) | Jeżeli chodzi o pułap opłat przedstawiony w decyzji o wszczęciu postępowania i istniejący do roku 2001, władze włoskie zauważyły, że pułap ten miał zastosowanie w całych Włoszech, a nie wyłącznie do jednego szczególnego położenia geograficznego. Władze włoskie zauważyły również, że zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 stanowił on środek polityki cenowej, jednak nie stanowił zobowiązania taryfowego podlegającego obowiązkowej rekompensacie w rozumieniu tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(55)

Jeżeli chodzi o pułap opłat przedstawiony w decyzji o wszczęciu postępowania i istniejący do roku 2001, władze włoskie zauważyły, że pułap ten miał zastosowanie w całych Włoszech, a nie wyłącznie do jednego szczególnego położenia geograficznego. Władze włoskie zauważyły również, że zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 stanowił on środek polityki cenowej, jednak nie stanowił zobowiązania taryfowego podlegającego obowiązkowej rekompensacie w rozumieniu tego rozporządzenia.

| (56) | Ponadto według władz włoskich od lipca 1992 r. (19) jednostronne nakładanie obowiązku świadczenia usługi publicznej w zakresie usług międzyregionalnego transportu autobusowego nie było nawet dozwolone na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. W art. 1 ust. 5 tego rozporządzenie dopuszcza się jednostronne nakładanie obowiązku świadczenia usługi publicznej wyłącznie w zakresie usług miejskich, podmiejskich i regionalnych. |
| --- | --- |

(56)

Ponadto według władz włoskich od lipca 1992 r. (19) jednostronne nakładanie obowiązku świadczenia usługi publicznej w zakresie usług międzyregionalnego transportu autobusowego nie było nawet dozwolone na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. W art. 1 ust. 5 tego rozporządzenie dopuszcza się jednostronne nakładanie obowiązku świadczenia usługi publicznej wyłącznie w zakresie usług miejskich, podmiejskich i regionalnych.

| (57) | W każdym razie władze włoskie wskazały, że przedsiębiorstwo Simet nigdy nie przedstawiło wniosku o zniesienie obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych wymaganego w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, uznanego w rozporządzeniu za warunek konieczny dla twierdzenia, że taki obowiązek miał miejsce. Wniosek przedsiębiorstwa skierowany do ministerstwa w 1999 r. (20) miał charakter ogólnego wniosku o rekompensatę związaną z obowiązkami z tytułu świadczenia usług publicznych rzekomo nałożonymi na mocy koncesji wydawanych od roku 1987 r. Władze włoskie zauważyły, że we wniosku nie wskazano obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, które miały zostać zniesione w celu zapewniania odpowiedniej rentowności usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego. |
| --- | --- |

(57)

W każdym razie władze włoskie wskazały, że przedsiębiorstwo Simet nigdy nie przedstawiło wniosku o zniesienie obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych wymaganego w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, uznanego w rozporządzeniu za warunek konieczny dla twierdzenia, że taki obowiązek miał miejsce. Wniosek przedsiębiorstwa skierowany do ministerstwa w 1999 r. (20) miał charakter ogólnego wniosku o rekompensatę związaną z obowiązkami z tytułu świadczenia usług publicznych rzekomo nałożonymi na mocy koncesji wydawanych od roku 1987 r. Władze włoskie zauważyły, że we wniosku nie wskazano obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, które miały zostać zniesione w celu zapewniania odpowiedniej rentowności usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego.

| (58) | W związku z tym władze włoskie stwierdziły, że przedsiębiorstwo Simet nie wykazało, że ponosiło odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych (zdefiniowanych w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69), a w szczególności nie wykazało, które szczególne i konkretne zobowiązania do prowadzenia działalności lub przewozu i które zobowiązania dotyczące opłat zostały na nie nałożone. Według Włoch przedsiębiorstwo Simet wykazało jedynie, że świadczyło różne powszechne usługi transportowe na podstawie koncesji państwowych przyznanych przez odpowiedzialne organy na wniosek przedsiębiorstwa. Samo powierzenie przedsiębiorstwu Simet powszechnych usług transportowych nie świadczyło o przyjęciu przez nie jakiegokolwiek obowiązku świadczenia usługi publicznej w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. |
| --- | --- |

(58)

W związku z tym władze włoskie stwierdziły, że przedsiębiorstwo Simet nie wykazało, że ponosiło odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych (zdefiniowanych w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69), a w szczególności nie wykazało, które szczególne i konkretne zobowiązania do prowadzenia działalności lub przewozu i które zobowiązania dotyczące opłat zostały na nie nałożone. Według Włoch przedsiębiorstwo Simet wykazało jedynie, że świadczyło różne powszechne usługi transportowe na podstawie koncesji państwowych przyznanych przez odpowiedzialne organy na wniosek przedsiębiorstwa. Samo powierzenie przedsiębiorstwu Simet powszechnych usług transportowych nie świadczyło o przyjęciu przez nie jakiegokolwiek obowiązku świadczenia usługi publicznej w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 1191/69.

| (59) | Władze włoskie zauważyły również, że przez większą część badanego okresu (1987–2001) przedsiębiorstwo Simet nie prowadziło prawidłowego rozdzielenia księgowania wymaganego w art. 1 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 (21). Z tego względu nie było możliwe obliczenie kosztów dodatkowych netto wynikających z wykonywania obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, co oznaczało, że warunki określone w art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 nie zostały spełnione. |
| --- | --- |

(59)

Władze włoskie zauważyły również, że przez większą część badanego okresu (1987–2001) przedsiębiorstwo Simet nie prowadziło prawidłowego rozdzielenia księgowania wymaganego w art. 1 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 (21). Z tego względu nie było możliwe obliczenie kosztów dodatkowych netto wynikających z wykonywania obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, co oznaczało, że warunki określone w art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 nie zostały spełnione.

| (60) | Ponadto władze włoskie wskazały, że ministerstwo nie ustaliło z wyprzedzeniem kwot rekompensaty, czego wymaga się w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, ponieważ nie nałożyło na przedsiębiorstwo Simet żadnych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. W niniejszej sprawie rekompensatę należną przedsiębiorstwu Simet obliczono wyłącznie na podstawie oceny ex post. |
| --- | --- |

(60)

Ponadto władze włoskie wskazały, że ministerstwo nie ustaliło z wyprzedzeniem kwot rekompensaty, czego wymaga się w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, ponieważ nie nałożyło na przedsiębiorstwo Simet żadnych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. W niniejszej sprawie rekompensatę należną przedsiębiorstwu Simet obliczono wyłącznie na podstawie oceny ex post.

| (61) | Władze włoskie uznały, że ocena w oparciu o rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w dużej mierze prowadziła do podniesienia tych samych zastrzeżeń co w przypadku oceny w oparciu o rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 (w tym brak wyraźnie zdefiniowanych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, brak obiektywnych parametrów rekompensaty określonych z wyprzedzeniem, brak odrębnego księgowania itp.). Jeżeli chodzi o pojęcie „rozsądnego zysku” określone w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, władze włoskie uznały stopę zwrotu zaproponowaną przez przedsiębiorstwo Simet w sprawozdaniu wstępnym za zawyżoną, zważywszy że rekompensatę określono na zasadzie ex post i wyeliminowano ryzyko nieprzewidzianych kosztów/strat. |
| --- | --- |

(61)

Władze włoskie uznały, że ocena w oparciu o rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w dużej mierze prowadziła do podniesienia tych samych zastrzeżeń co w przypadku oceny w oparciu o rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 (w tym brak wyraźnie zdefiniowanych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, brak obiektywnych parametrów rekompensaty określonych z wyprzedzeniem, brak odrębnego księgowania itp.). Jeżeli chodzi o pojęcie „rozsądnego zysku” określone w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, władze włoskie uznały stopę zwrotu zaproponowaną przez przedsiębiorstwo Simet w sprawozdaniu wstępnym za zawyżoną, zważywszy że rekompensatę określono na zasadzie ex post i wyeliminowano ryzyko nieprzewidzianych kosztów/strat.

| (62) | Władze włoskie w pełni zatwierdziły ustalenia sprawozdania mniejszości, zgodnie z którymi obliczenie kwoty rekompensaty nie jest możliwe. Jednocześnie władze włoskie uznały, że sprawozdanie większości zawierało pewne błędy merytoryczne i metodologiczne. Przykładowo władze włoskie zakwestionowały adekwatność metody opartej na założeniach, zastosowanej w tym sprawozdaniu do oszacowania kosztów operacyjnych netto związanych z domniemanymi obowiązkami z tytułu świadczenia usług publicznych. Władze włoskie zakwestionowały również fakt, że we wspomnianym sprawozdaniu:






  — | nie ogranicza się kwoty zaangażowanego kapitału do kapitału przypisanego do obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, tylko uwzględnia się cały kapitał zaangażowany do celów obliczenia rekompensaty, tj. z przedmiotowych obliczeń nie wyłączono kapitału wykorzystywanego w innych obszarach działalności gospodarczej przedsiębiorstwa, takich jak biura podróży, usługi międzynarodowe, wynajem autobusów z kierowcą, |
| --- | --- | --- |

(62)

Władze włoskie w pełni zatwierdziły ustalenia sprawozdania mniejszości, zgodnie z którymi obliczenie kwoty rekompensaty nie jest możliwe. Jednocześnie władze włoskie uznały, że sprawozdanie większości zawierało pewne błędy merytoryczne i metodologiczne. Przykładowo władze włoskie zakwestionowały adekwatność metody opartej na założeniach, zastosowanej w tym sprawozdaniu do oszacowania kosztów operacyjnych netto związanych z domniemanymi obowiązkami z tytułu świadczenia usług publicznych. Władze włoskie zakwestionowały również fakt, że we wspomnianym sprawozdaniu:

—

nie ogranicza się kwoty zaangażowanego kapitału do kapitału przypisanego do obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, tylko uwzględnia się cały kapitał zaangażowany do celów obliczenia rekompensaty, tj. z przedmiotowych obliczeń nie wyłączono kapitału wykorzystywanego w innych obszarach działalności gospodarczej przedsiębiorstwa, takich jak biura podróży, usługi międzynarodowe, wynajem autobusów z kierowcą,

| — | uwzględniono premię z tytułu ryzyka przekraczającą 100 punktów bazowych, określając wymagany zwrot z kapitału, co nie wydaje się odpowiednie w przypadku rekompensaty obliczanej na zasadzie ex post, oraz |
| --- | --- |

—

uwzględniono premię z tytułu ryzyka przekraczającą 100 punktów bazowych, określając wymagany zwrot z kapitału, co nie wydaje się odpowiednie w przypadku rekompensaty obliczanej na zasadzie ex post, oraz

| — | nie obliczono prawidłowo odsetek związanych z faktem, że kwot rekompensaty nie wypłacono w latach, w odniesieniu do których kwoty te zostały określone. Eksperci wyznaczeni przez Radę Stanu stosowali odsetki prawne wobec kwot, które w całości poddano ponownej wycenie w 2012 r., a nie wobec pierwotnych kwot, co należało uczynić. |
| --- | --- |

—

nie obliczono prawidłowo odsetek związanych z faktem, że kwot rekompensaty nie wypłacono w latach, w odniesieniu do których kwoty te zostały określone. Eksperci wyznaczeni przez Radę Stanu stosowali odsetki prawne wobec kwot, które w całości poddano ponownej wycenie w 2012 r., a nie wobec pierwotnych kwot, co należało uczynić.

5.   UWAGI STRON TRZECICH

| (63) | Jedyną stroną trzecią, która przedstawiła uwagi w odpowiedzi na decyzję o wszczęciu postępowania, było przedsiębiorstwo Simet będące potencjalnym beneficjentem zgłoszonego środka. W przedstawionych pismach przedsiębiorstwo Simet nie zgodziło się ze wstępnymi opiniami przedstawionymi przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(63)

Jedyną stroną trzecią, która przedstawiła uwagi w odpowiedzi na decyzję o wszczęciu postępowania, było przedsiębiorstwo Simet będące potencjalnym beneficjentem zgłoszonego środka. W przedstawionych pismach przedsiębiorstwo Simet nie zgodziło się ze wstępnymi opiniami przedstawionymi przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania.

| (64) | Na poparcie swojego twierdzenia, że zostały na nie nałożone zobowiązania, przedsiębiorstwo Simet przedstawiło koncesje przyznane mu w odniesieniu do tras objętych postępowaniem sądowym. Według przedsiębiorstwa Simet wymagania określone w tych koncesjach obejmowały między innymi opłaty, stałej trasy podróży, stałych przystanków, częstotliwości i czasu usługi. Wymogi zawierały również warunki regulujące przewóz bagażu pasażerów oraz nieodpłatny przewóz zwykłych listów w ramach usługi pocztowej oraz innej poczty po wniesieniu opłaty określonej w przepisach regulujących taki przewóz. W koncesjach na przedsiębiorstwo nałożono również wymóg zgłaszania wszystkich przerw, wypadków i zmian usługi oraz zawarto zobowiązania do wydawania biletów dotyczących przewozu pasażerów, bagaży i paczek produktów rolnych oraz do prowadzenia odpowiednich rejestrów przez pięć lat. Przedsiębiorstwo Simet musiało również otrzymać wcześniejsze zezwolenie od podlegających ministerstwu biur prowincji ds. pojazdów silnikowych w zakresie typu i specyfikacji autobusów wykorzystywanych do świadczenia usług objętych koncesjami oraz do świadczenia innych usług. |
| --- | --- |

(64)

Na poparcie swojego twierdzenia, że zostały na nie nałożone zobowiązania, przedsiębiorstwo Simet przedstawiło koncesje przyznane mu w odniesieniu do tras objętych postępowaniem sądowym. Według przedsiębiorstwa Simet wymagania określone w tych koncesjach obejmowały między innymi opłaty, stałej trasy podróży, stałych przystanków, częstotliwości i czasu usługi. Wymogi zawierały również warunki regulujące przewóz bagażu pasażerów oraz nieodpłatny przewóz zwykłych listów w ramach usługi pocztowej oraz innej poczty po wniesieniu opłaty określonej w przepisach regulujących taki przewóz. W koncesjach na przedsiębiorstwo nałożono również wymóg zgłaszania wszystkich przerw, wypadków i zmian usługi oraz zawarto zobowiązania do wydawania biletów dotyczących przewozu pasażerów, bagaży i paczek produktów rolnych oraz do prowadzenia odpowiednich rejestrów przez pięć lat. Przedsiębiorstwo Simet musiało również otrzymać wcześniejsze zezwolenie od podlegających ministerstwu biur prowincji ds. pojazdów silnikowych w zakresie typu i specyfikacji autobusów wykorzystywanych do świadczenia usług objętych koncesjami oraz do świadczenia innych usług.

| (65) | Przedsiębiorstwo Simet przedstawiło również dokumenty stanowiące według przedsiębiorstwa pełne lub częściowe odmowy ministerstwa na zezwolenie na zmianę elementów świadczonych przez nie usług. W odniesieniu do badanego okresu przedsiębiorstwo Simet przedstawiło (częściowe) odmowy dotyczące (22):






  — | wniosków o obsługę nowych przystanków oprócz przystanków uwzględnionych w ramach obowiązujących rozkładowych usług w ramach połączenia Rossano–Neapol (1992 r.), Cariati–Mediolan (1995 r.), Cosenza–Florencja (1999 r.), Cosenza–Florencja i Cosenza–Piza (2000 r.) oraz San Giovanni–Mediolan (2003 r.), |
| --- | --- | --- |

(65)

Przedsiębiorstwo Simet przedstawiło również dokumenty stanowiące według przedsiębiorstwa pełne lub częściowe odmowy ministerstwa na zezwolenie na zmianę elementów świadczonych przez nie usług. W odniesieniu do badanego okresu przedsiębiorstwo Simet przedstawiło (częściowe) odmowy dotyczące (22):

—

wniosków o obsługę nowych przystanków oprócz przystanków uwzględnionych w ramach obowiązujących rozkładowych usług w ramach połączenia Rossano–Neapol (1992 r.), Cariati–Mediolan (1995 r.), Cosenza–Florencja (1999 r.), Cosenza–Florencja i Cosenza–Piza (2000 r.) oraz San Giovanni–Mediolan (2003 r.),

| — | wniosku o zezwolenie na obsługę nowych rozkładowych usług w ramach połączenia Cosenza-Neapol (2000 r.). |
| --- | --- |

—

wniosku o zezwolenie na obsługę nowych rozkładowych usług w ramach połączenia Cosenza-Neapol (2000 r.).

| (66) | Zdaniem przedsiębiorstwa Simet przedstawione odmowy świadczą o jednostronnym charakterze nałożonych przez władze włoskie obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. Ponadto przedsiębiorstwo Simet twierdzi, że władze nie zezwoliły na „optymalizację” połączeń transportowych poprzez rozszerzenie i zróżnicowanie oferty usług. W praktyce połączenia transportowe „zamrożono”, przez co pozostały związane z decyzjami ministerialnymi, mimo że formalnie zostały sklasyfikowane jako „działalność gospodarcza”. |
| --- | --- |

(66)

Zdaniem przedsiębiorstwa Simet przedstawione odmowy świadczą o jednostronnym charakterze nałożonych przez władze włoskie obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. Ponadto przedsiębiorstwo Simet twierdzi, że władze nie zezwoliły na „optymalizację” połączeń transportowych poprzez rozszerzenie i zróżnicowanie oferty usług. W praktyce połączenia transportowe „zamrożono”, przez co pozostały związane z decyzjami ministerialnymi, mimo że formalnie zostały sklasyfikowane jako „działalność gospodarcza”.

| (67) | Przedsiębiorstwo Simet nie zgodziło się z twierdzeniem przedstawionym w motywie 16 decyzji o wszczęciu postępowania, zgodnie z którym opłaty zaproponowane przez przedsiębiorstwo znalazły odzwierciedlenie w specyfikacjach rocznych koncesji. Początkowo opłaty za trasy długodystansowe musiały być podobne do opłat za podróż koleją w drugiej klasie. Potwierdzeniem tego twierdzenia jest notatka ministerialna z dnia 19 grudnia 1988 r. (D.C. III Div 32 nr 3846) stanowiąca, że „zważywszy, że wiele przedsiębiorstw posiadających koncesje na świadczenie publicznych usług autobusowych przedstawiło wnioski o zwiększenie opłat; zważywszy, że w ostatnim czasie nie przyjęto żadnych ogólnych dyrektyw dotyczących opłat; oczekując na nowe dyrektywy [...] [biura regionalne] mogą bezpośrednio zezwalać posiadaczom koncesji na podwyższanie opłat w odniesieniu do świadczonych przez nie usług w celu dostosowania ich do cen stosowanych przez państwowe przedsiębiorstwo kolejowe, Ferrovie dello Stato (FS), za podróż koleją w drugiej klasie, powiększonych o dodatek za tryb »ekspresowy«, jeżeli usługi obejmują przejazdy autostradami [co dotyczy badanej sprawy]; [...] oczywiście opłat nie należy podnosić, jeżeli poziom opłat, o którym mowa powyżej, jest już stosowany”. Zdaniem przedsiębiorstwa Simet działania te oznaczają, że nie można było ustalać opłat przewyższających opłatę za podróż koleją w drugiej klasie (będącą najniższą opłatą pobieraną przez Ferrovie dello Stato). W rezultacie przedsiębiorstwu uniemożliwiono osiągnięcie większych przychodów ze swojej działalności ze względu na interes państwa polegający przede wszystkim na zaspokojeniu potrzeb i celów publicznych. |
| --- | --- |

(67)

Przedsiębiorstwo Simet nie zgodziło się z twierdzeniem przedstawionym w motywie 16 decyzji o wszczęciu postępowania, zgodnie z którym opłaty zaproponowane przez przedsiębiorstwo znalazły odzwierciedlenie w specyfikacjach rocznych koncesji. Początkowo opłaty za trasy długodystansowe musiały być podobne do opłat za podróż koleją w drugiej klasie. Potwierdzeniem tego twierdzenia jest notatka ministerialna z dnia 19 grudnia 1988 r. (D.C. III Div 32 nr 3846) stanowiąca, że „zważywszy, że wiele przedsiębiorstw posiadających koncesje na świadczenie publicznych usług autobusowych przedstawiło wnioski o zwiększenie opłat; zważywszy, że w ostatnim czasie nie przyjęto żadnych ogólnych dyrektyw dotyczących opłat; oczekując na nowe dyrektywy [...] [biura regionalne] mogą bezpośrednio zezwalać posiadaczom koncesji na podwyższanie opłat w odniesieniu do świadczonych przez nie usług w celu dostosowania ich do cen stosowanych przez państwowe przedsiębiorstwo kolejowe, Ferrovie dello Stato (FS), za podróż koleją w drugiej klasie, powiększonych o dodatek za tryb »ekspresowy«, jeżeli usługi obejmują przejazdy autostradami [co dotyczy badanej sprawy]; [...] oczywiście opłat nie należy podnosić, jeżeli poziom opłat, o którym mowa powyżej, jest już stosowany”. Zdaniem przedsiębiorstwa Simet działania te oznaczają, że nie można było ustalać opłat przewyższających opłatę za podróż koleją w drugiej klasie (będącą najniższą opłatą pobieraną przez Ferrovie dello Stato). W rezultacie przedsiębiorstwu uniemożliwiono osiągnięcie większych przychodów ze swojej działalności ze względu na interes państwa polegający przede wszystkim na zaspokojeniu potrzeb i celów publicznych.

| (68) | Okólnik ministerstwa nr A/7302 z dnia 3 lipca 1992 r. stanowił, że w 1992 r. opłatę należy podnieść o 6,1 % w odniesieniu do linii autobusowych podlegających odpowiedzialności państwa. Według przedsiębiorstwa Simet wspomniany okólnik, w którym ministerstwo zezwoliło na podniesienie opłat jedynie w celu dostosowania ich do danych ISTAT, stanowi potwierdzenie, że przedsiębiorstwo nie mogło z własnej inicjatywy pobierać opłat, które uznawało za odpowiednie. Ponadto przedsiębiorstwo Simet zauważa, że okólnik nr 3/02 z dnia 5 kwietnia 2002 r., w którym określa się sposób przeliczania opłat z lirów na euro, stanowi (w pkt 2), że opłaty te stanowią „opłaty i ceny regulowane”. |
| --- | --- |

(68)

Okólnik ministerstwa nr A/7302 z dnia 3 lipca 1992 r. stanowił, że w 1992 r. opłatę należy podnieść o 6,1 % w odniesieniu do linii autobusowych podlegających odpowiedzialności państwa. Według przedsiębiorstwa Simet wspomniany okólnik, w którym ministerstwo zezwoliło na podniesienie opłat jedynie w celu dostosowania ich do danych ISTAT, stanowi potwierdzenie, że przedsiębiorstwo nie mogło z własnej inicjatywy pobierać opłat, które uznawało za odpowiednie. Ponadto przedsiębiorstwo Simet zauważa, że okólnik nr 3/02 z dnia 5 kwietnia 2002 r., w którym określa się sposób przeliczania opłat z lirów na euro, stanowi (w pkt 2), że opłaty te stanowią „opłaty i ceny regulowane”.

| (69) | Ponadto koncesje wydane przez ministerstwo stanowią, że opłata jest „określana” (stabilita), tj. zdecydowanie ustalana przez administrację. Ponieważ chodzi nie o zwykłe „zezwolenie”, lecz o „koncesję”, jej specyfikacje wyraźnie stanowią, że „świadczenie usług jest regulowane określonymi klauzulami, które mogą być później określane, oraz że administracja może w każdej chwili cofnąć koncesję, a koncesjobiorca nie może wysuwać żadnych roszczeń”. W pkt 6 specyfikacji każdej koncesji wyraźnie stwierdza się, że rozkłady i opłaty stanowią rozkłady i opłaty zatwierdzone przez należące do ministerstwa biuro prowincji ds. pojazdów silnikowych. Przedsiębiorstwo Simet twierdzi, że, ponieważ ustalone opłaty wykluczały elastyczność w świadczeniu usług, które można oferować użytkownikom, przedsiębiorstwo nie mogło reagować na potrzeby rynku lub na własne potrzeby w sposób, jaki uznało za stosowny. |
| --- | --- |

(69)

Ponadto koncesje wydane przez ministerstwo stanowią, że opłata jest „określana” (stabilita), tj. zdecydowanie ustalana przez administrację. Ponieważ chodzi nie o zwykłe „zezwolenie”, lecz o „koncesję”, jej specyfikacje wyraźnie stanowią, że „świadczenie usług jest regulowane określonymi klauzulami, które mogą być później określane, oraz że administracja może w każdej chwili cofnąć koncesję, a koncesjobiorca nie może wysuwać żadnych roszczeń”. W pkt 6 specyfikacji każdej koncesji wyraźnie stwierdza się, że rozkłady i opłaty stanowią rozkłady i opłaty zatwierdzone przez należące do ministerstwa biuro prowincji ds. pojazdów silnikowych. Przedsiębiorstwo Simet twierdzi, że, ponieważ ustalone opłaty wykluczały elastyczność w świadczeniu usług, które można oferować użytkownikom, przedsiębiorstwo nie mogło reagować na potrzeby rynku lub na własne potrzeby w sposób, jaki uznało za stosowny.

| (70) | Przedsiębiorstwo Simet twierdzi, że w związku z obowiązkiem pobierania nałożonych na nie opłat uniemożliwiono mu wdrożenie strategii cenowych, które byłyby zazwyczaj realizowane przez przedsiębiorstwo działające na nowoczesnym, wolnym i konkurencyjnym rynku. Z jednej strony, przedsiębiorstwo Simet podkreśla, że poziom opłat nałożonych przez ministerstwo (równoważność opłat pobieranych przez Ferrovie dello Stato za podróż koleją w drugiej klasie) był tak niski, że przedsiębiorstwo nie było w stanie pokryć kosztów obsługi usług autobusowych. Z drugiej strony, środki te umożliwiły państwu udzielenie nieuzasadnionego wsparcia swojemu przedsiębiorstwu kolejowemu, Ferrovie dello Stato, ponieważ posiadaczom koncesji na świadczenie międzyregionalnej usługi autobusowej, takim jak Simet, uniemożliwiono stosowanie opłat nieosiągających poziomu opłat pobieranych przez to przedsiębiorstwo za bilet w drugiej klasie powiększony o dodatek za kolej ekspresową. Przedsiębiorstwo Ferrovie dello Stato odniosło dalszą korzyść w związku z odmową przyznania dotacji przedsiębiorstwu Simet i innym przedsiębiorstwom świadczącym podobne usługi. |
| --- | --- |

(70)

Przedsiębiorstwo Simet twierdzi, że w związku z obowiązkiem pobierania nałożonych na nie opłat uniemożliwiono mu wdrożenie strategii cenowych, które byłyby zazwyczaj realizowane przez przedsiębiorstwo działające na nowoczesnym, wolnym i konkurencyjnym rynku. Z jednej strony, przedsiębiorstwo Simet podkreśla, że poziom opłat nałożonych przez ministerstwo (równoważność opłat pobieranych przez Ferrovie dello Stato za podróż koleją w drugiej klasie) był tak niski, że przedsiębiorstwo nie było w stanie pokryć kosztów obsługi usług autobusowych. Z drugiej strony, środki te umożliwiły państwu udzielenie nieuzasadnionego wsparcia swojemu przedsiębiorstwu kolejowemu, Ferrovie dello Stato, ponieważ posiadaczom koncesji na świadczenie międzyregionalnej usługi autobusowej, takim jak Simet, uniemożliwiono stosowanie opłat nieosiągających poziomu opłat pobieranych przez to przedsiębiorstwo za bilet w drugiej klasie powiększony o dodatek za kolej ekspresową. Przedsiębiorstwo Ferrovie dello Stato odniosło dalszą korzyść w związku z odmową przyznania dotacji przedsiębiorstwu Simet i innym przedsiębiorstwom świadczącym podobne usługi.

| (71) | W związku z powyższym przedsiębiorstwo Simet uznaje, że z koncesji wydanych przez ministerstwo oraz późniejszych decyzji o odrzuceniu wniosków o zmiany tras wynika, że koncesje te spełniają kryteria umowy o usługi w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, ponieważ przewidziano w nich zobowiązania dotyczące tras, przystanków, opłat, nieodpłatnego przewozu zwykłych listów w ramach usług pocztowych oraz innej poczty po wniesieniu opłaty określonej w przepisach regulujących taki przewóz. |
| --- | --- |

(71)

W związku z powyższym przedsiębiorstwo Simet uznaje, że z koncesji wydanych przez ministerstwo oraz późniejszych decyzji o odrzuceniu wniosków o zmiany tras wynika, że koncesje te spełniają kryteria umowy o usługi w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, ponieważ przewidziano w nich zobowiązania dotyczące tras, przystanków, opłat, nieodpłatnego przewozu zwykłych listów w ramach usług pocztowych oraz innej poczty po wniesieniu opłaty określonej w przepisach regulujących taki przewóz.

| (72) | Nawet jeżeli zgodnie z twierdzeniem ministerstwa przyjęto by, że rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 nie przewiduje żadnego prawa do rekompensaty dla posiadaczy międzyregionalnych koncesji, to jednak przedsiębiorstwo Simet utrzymuje, że oznaczałoby to, iż usługa została objęta liberalizacją, a administracja nie mogła nałożyć na przedsiębiorstwo żadnych zobowiązań w odniesieniu do takiej usługi, w szczególności zobowiązań dotyczących opłat. Dlatego też przedsiębiorstwo Simet uznaje, że ministerstwo naruszyło prawo oraz że na mocy prawa krajowego (tj. art. 35 dekretu legislacyjnego nr 80/1998 stosowanego przez Radę Stanu) należne jest odszkodowanie za szkody. |
| --- | --- |

(72)

Nawet jeżeli zgodnie z twierdzeniem ministerstwa przyjęto by, że rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 nie przewiduje żadnego prawa do rekompensaty dla posiadaczy międzyregionalnych koncesji, to jednak przedsiębiorstwo Simet utrzymuje, że oznaczałoby to, iż usługa została objęta liberalizacją, a administracja nie mogła nałożyć na przedsiębiorstwo żadnych zobowiązań w odniesieniu do takiej usługi, w szczególności zobowiązań dotyczących opłat. Dlatego też przedsiębiorstwo Simet uznaje, że ministerstwo naruszyło prawo oraz że na mocy prawa krajowego (tj. art. 35 dekretu legislacyjnego nr 80/1998 stosowanego przez Radę Stanu) należne jest odszkodowanie za szkody.

| (73) | W przypadku przedsiębiorstwa Simet nie chodzi o rodzaj regulowany przez rozporządzenie (EWG) nr 1191/69, lecz o spór o odszkodowanie. Przedsiębiorstwo Simet zauważą, że w wyroku nr 1405/2010 uznano prawo Simet to odszkodowania na mocy art. 35 dekretu legislacyjnego nr 80/1998 w celu rekompensaty szkody wynikającej z bezprawnych decyzji ministerstwa o odmowie zniesienia nałożonych na przedsiębiorstwo Simet obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. W decyzjach tych naruszono prawo prowadzenia działalności gospodarczej oparte na art. 41 włoskiej konstytucji, ponieważ spowodowały one poważną stratę przedsiębiorstwa w zakresie prowadzenia jego działalności gospodarczej, i w związku z tym należało je uznać za bezprawne, co uprawniało przedsiębiorstwo do uzyskania zwrotu z tytułu poniesionych strat. Rada Stanu uznała, że ministerstwo spowodowało nieuzasadnioną szkodę przedsiębiorstwa Simet, zobowiązując je do wykonania obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, naruszając prawo Simet do wolnego i niezależnego świadczenia usługi transportowej. |
| --- | --- |

(73)

W przypadku przedsiębiorstwa Simet nie chodzi o rodzaj regulowany przez rozporządzenie (EWG) nr 1191/69, lecz o spór o odszkodowanie. Przedsiębiorstwo Simet zauważą, że w wyroku nr 1405/2010 uznano prawo Simet to odszkodowania na mocy art. 35 dekretu legislacyjnego nr 80/1998 w celu rekompensaty szkody wynikającej z bezprawnych decyzji ministerstwa o odmowie zniesienia nałożonych na przedsiębiorstwo Simet obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. W decyzjach tych naruszono prawo prowadzenia działalności gospodarczej oparte na art. 41 włoskiej konstytucji, ponieważ spowodowały one poważną stratę przedsiębiorstwa w zakresie prowadzenia jego działalności gospodarczej, i w związku z tym należało je uznać za bezprawne, co uprawniało przedsiębiorstwo do uzyskania zwrotu z tytułu poniesionych strat. Rada Stanu uznała, że ministerstwo spowodowało nieuzasadnioną szkodę przedsiębiorstwa Simet, zobowiązując je do wykonania obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych, naruszając prawo Simet do wolnego i niezależnego świadczenia usługi transportowej.

| (74) | Jeżeli jednak założy się, że w zmienionym rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69 umożliwiono administracji nakładanie obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych w celu sprostania potrzebom regionu, przedsiębiorstwo Simet uznaje, że ministerstwo miało obowiązek zapewnić płatność z tytułu rekompensaty takich zobowiązań. Zdaniem przedsiębiorstwa Simet w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69 dopuszcza się nakładanie obowiązków z tytułu świadczenia usług w celu „zabezpieczenia potrzeb danego regionu”, a nie „w danym regionie” (art. 1 ust. 2). |
| --- | --- |

(74)

Jeżeli jednak założy się, że w zmienionym rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69 umożliwiono administracji nakładanie obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych w celu sprostania potrzebom regionu, przedsiębiorstwo Simet uznaje, że ministerstwo miało obowiązek zapewnić płatność z tytułu rekompensaty takich zobowiązań. Zdaniem przedsiębiorstwa Simet w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69 dopuszcza się nakładanie obowiązków z tytułu świadczenia usług w celu „zabezpieczenia potrzeb danego regionu”, a nie „w danym regionie” (art. 1 ust. 2).

6.   UWAGI WŁOCH DOTYCZĄCE UWAG STRON TRZECICH

| (75) | W swoich uwagach dotyczących uwag stron trzecich władze włoskie powtórzyły swoje stanowisko, zgodnie z którym nie nałożono żadnych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 lub rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 i żadna rekompensata nie była należna. |
| --- | --- |

(75)

W swoich uwagach dotyczących uwag stron trzecich władze włoskie powtórzyły swoje stanowisko, zgodnie z którym nie nałożono żadnych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 lub rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 i żadna rekompensata nie była należna.

| (76) | Na potwierdzenie swojego stanowiska władze włoskie wyjaśniły również system regulujący obsługę usług rozkładowego autobusowego transportu pasażerskiego na mocy ustawy nr 1822/39 (23) (ustawa mająca zastosowanie w badanym okresie). Zgodnie z tą ustawą ramy regulacyjne w zakresie rozkładowych usług podlegających odpowiedzialności państwa (zwane również „zwykłymi usługami rozkładowego transportu autobusowego”) były następujące:






  (i) | usługę wykonywano w ramach systemu koncesji; |
| --- | --- | --- |

(76)

Na potwierdzenie swojego stanowiska władze włoskie wyjaśniły również system regulujący obsługę usług rozkładowego autobusowego transportu pasażerskiego na mocy ustawy nr 1822/39 (23) (ustawa mająca zastosowanie w badanym okresie). Zgodnie z tą ustawą ramy regulacyjne w zakresie rozkładowych usług podlegających odpowiedzialności państwa (zwane również „zwykłymi usługami rozkładowego transportu autobusowego”) były następujące:

(i)

usługę wykonywano w ramach systemu koncesji;

| (ii) | koncesje przyznawano na wniosek przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

(ii)

koncesje przyznawano na wniosek przedsiębiorstw;

| (iii) | nie przewidziano ani nie przeprowadzano żadnych procedur wyboru w zakresie udzielania koncesji; |
| --- | --- |

(iii)

nie przewidziano ani nie przeprowadzano żadnych procedur wyboru w zakresie udzielania koncesji;

| (iv) | na mocy ustawy koncesje mogły mieć charakter tymczasowy lub stały według własnego uznania ministerstwa, które zawsze podejmowało decyzję o przyznaniu wszystkim przedsiębiorstwom koncesji tymczasowych. W związku z tym koncesje były ważne jeden rok, a przedsiębiorstwa (w tym Simet) każdego roku przedstawiały wniosek o odnowienie koncesji; |
| --- | --- |

(iv)

na mocy ustawy koncesje mogły mieć charakter tymczasowy lub stały według własnego uznania ministerstwa, które zawsze podejmowało decyzję o przyznaniu wszystkim przedsiębiorstwom koncesji tymczasowych. W związku z tym koncesje były ważne jeden rok, a przedsiębiorstwa (w tym Simet) każdego roku przedstawiały wniosek o odnowienie koncesji;

| (v) | na mocy koncesji koncesjobiorcy zyskiwali wyłączne prawo do wykonywania usługi na trasie określonej w specyfikacji koncesji; |
| --- | --- |

(v)

na mocy koncesji koncesjobiorcy zyskiwali wyłączne prawo do wykonywania usługi na trasie określonej w specyfikacji koncesji;

| (vi) | posiadaczom koncesji przyznawano preferencyjne warunki w oparciu o obsługiwane obszary ciążenia, zdefiniowane na podstawie kryterium „finitimità”, czyli bliskości tras autobusowych oraz wzajemnych połączeń ekonomiczno-funkcjonalnych (art. 5 i 6 ustawy nr 1822/39); |
| --- | --- |

(vi)

posiadaczom koncesji przyznawano preferencyjne warunki w oparciu o obsługiwane obszary ciążenia, zdefiniowane na podstawie kryterium „finitimità”, czyli bliskości tras autobusowych oraz wzajemnych połączeń ekonomiczno-funkcjonalnych (art. 5 i 6 ustawy nr 1822/39);

| (vii) | priorytetowo traktowano również istniejące usługi. Oznacza to, że przez wzgląd na opłacalność przystosowanie istniejących usług uznano za rozwiązanie korzystniejsze od tworzenia nowych usług; |
| --- | --- |

(vii)

priorytetowo traktowano również istniejące usługi. Oznacza to, że przez wzgląd na opłacalność przystosowanie istniejących usług uznano za rozwiązanie korzystniejsze od tworzenia nowych usług;

| (viii) | ponadto w każdym przypadku, w którym konieczne było wydanie koncesji na nową usługę, stosowano kryterium liczby ludności na danym obszarze ciążenia, w zależności od całkowitej długości nowych tras autobusowych. Uznano, że w przypadku usług na trasie o łącznej długości do 500 km liczba ludności musiała wynieść 300 000 mieszkańców. W odniesieniu do dłuższych tras stosowano proporcjonalne kryterium (24). |
| --- | --- |

(viii)

ponadto w każdym przypadku, w którym konieczne było wydanie koncesji na nową usługę, stosowano kryterium liczby ludności na danym obszarze ciążenia, w zależności od całkowitej długości nowych tras autobusowych. Uznano, że w przypadku usług na trasie o łącznej długości do 500 km liczba ludności musiała wynieść 300 000 mieszkańców. W odniesieniu do dłuższych tras stosowano proporcjonalne kryterium (24).

| (77) | W rezultacie zawsze, jeżeli przedsiębiorstwa przedstawiały wnioski o zmianę istniejącej usługi lub przyznanie koncesji na nowe usługi, ministerstwo musiało przyjąć swoją decyzję na podstawie powyższych ramach prawnych. |
| --- | --- |

(77)

W rezultacie zawsze, jeżeli przedsiębiorstwa przedstawiały wnioski o zmianę istniejącej usługi lub przyznanie koncesji na nowe usługi, ministerstwo musiało przyjąć swoją decyzję na podstawie powyższych ramach prawnych.

| (78) | Jeżeli chodzi o przypadki udzielonej przez ministerstwo całkowitej lub częściowej odmowy zezwolenia na zmiany, o które wnioskowało przedsiębiorstwo Simet w odniesieniu do świadczonych usług, władze włoskie zauważyły, że były one związane wyłącznie z systemem regulowanym ustawą nr 1822/39. Ministerstwo nie mogło wyrazić zgody na przyznanie nowych koncesji na świadczenie nowych usług lub rozszerzenie zakresu istniejących koncesji (zatwierdzając nowe przystanki) w przypadkach, w których naruszyłoby to prawa innych podmiotów świadczących usługi rozkładowe określone w tej ustawie. Jednocześnie ministerstwo zatwierdziło zmiany, które nie były sprzeczne z zasadami określonymi w ustawie nr 1822/39 (25). |
| --- | --- |

(78)

Jeżeli chodzi o przypadki udzielonej przez ministerstwo całkowitej lub częściowej odmowy zezwolenia na zmiany, o które wnioskowało przedsiębiorstwo Simet w odniesieniu do świadczonych usług, władze włoskie zauważyły, że były one związane wyłącznie z systemem regulowanym ustawą nr 1822/39. Ministerstwo nie mogło wyrazić zgody na przyznanie nowych koncesji na świadczenie nowych usług lub rozszerzenie zakresu istniejących koncesji (zatwierdzając nowe przystanki) w przypadkach, w których naruszyłoby to prawa innych podmiotów świadczących usługi rozkładowe określone w tej ustawie. Jednocześnie ministerstwo zatwierdziło zmiany, które nie były sprzeczne z zasadami określonymi w ustawie nr 1822/39 (25).

| (79) | Chociaż władze włoskie przyznały, że przedsiębiorstwu Simet wielokrotnie odmówiono zezwolenia na świadczenie nowych usług lub wprowadzenie dodatkowych przystanków do istniejących usług, to jednak władze włoskie utrzymują, że pisma i załączone dokumenty przedstawione przez przedsiębiorstwo Simet nie zawierały dowodów na oficjalne wnioski o zmianę elementów świadczonych przez nie usług, na które udzielono odmowy. W żadnym przypadku ministerstwo nigdy nie odrzuciło wniosków przedsiębiorstwa Simet o usunięcie przystanków na obszarach słabo zaludnionych lub o zmiany rozkładów. |
| --- | --- |

(79)

Chociaż władze włoskie przyznały, że przedsiębiorstwu Simet wielokrotnie odmówiono zezwolenia na świadczenie nowych usług lub wprowadzenie dodatkowych przystanków do istniejących usług, to jednak władze włoskie utrzymują, że pisma i załączone dokumenty przedstawione przez przedsiębiorstwo Simet nie zawierały dowodów na oficjalne wnioski o zmianę elementów świadczonych przez nie usług, na które udzielono odmowy. W żadnym przypadku ministerstwo nigdy nie odrzuciło wniosków przedsiębiorstwa Simet o usunięcie przystanków na obszarach słabo zaludnionych lub o zmiany rozkładów.

| (80) | Jeżeli chodzi o klauzule specyfikacji koncesji dotyczące przewozu przesyłek pocztowych, władze włoskie twierdzą, że przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnych dowodów dokumentujących usługi faktycznie wykonane i powiązane koszty netto. Władze włoskie zauważyły również, że przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnej dokumentacji potwierdzającej, że ministerstwo odrzuciło jego wnioski o zmiany opłat. Ponadto przedsiębiorstwo Simet nigdy nie zwróciło się z wnioskiem o zezwolenia na zmniejszenie opłat. |
| --- | --- |

(80)

Jeżeli chodzi o klauzule specyfikacji koncesji dotyczące przewozu przesyłek pocztowych, władze włoskie twierdzą, że przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnych dowodów dokumentujących usługi faktycznie wykonane i powiązane koszty netto. Władze włoskie zauważyły również, że przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnej dokumentacji potwierdzającej, że ministerstwo odrzuciło jego wnioski o zmiany opłat. Ponadto przedsiębiorstwo Simet nigdy nie zwróciło się z wnioskiem o zezwolenia na zmniejszenie opłat.

| (81) | Jeżeli chodzi o notatkę Ministerstwa Transportu z dnia 19 grudnia 1988 r. (D.C. III Div 32 nr 3846) oraz późniejszy okólnik ministerialny nr A/66 z dnia 10 stycznia 1989 r. (wydany przez podlegające ministerstwu biuro prowincji Catanzaro ds. pojazdów silnikowych), według władz włoskich w dokumentach tych zezwolono dostawcom usług rozkładowych dostosowanie ich opłat do opłat Ferrovie dello Stato i dokumenty te należy postrzegać jako element szerszej krajowej polityki transportowej i szerszej polityki cenowej. To samo dotyczy pisma przedstawionego przez biuro prowincji Catanzaro nr 7302 z dnia 3 lipca 1992 r. (do którego odniosło się również przedsiębiorstwo Simet), którego celem było umożliwienie podmiotom świadczącym usługi rozkładowego transportu autobusowego podniesienia opłat o 6,1 % zgodnie z inflacją, wykonującego okólnik nr 801/92 (26). W piśmie wskazuje się również, że przedsiębiorstwa mogły prowadzić działalności w ramach innego systemu opłat, pod warunkiem że przedstawiły szczególny wniosek. Władze włoskie zauważają, że przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnego tego rodzaju wniosku. W żadnym przypadku ani notatka ministerialna z 1988 r. ani pismo ministerstwa z 1992 r. nie stanowiły odrzucenia żadnego wniosku Simet o zniesienie obowiązku świadczenie usługi publicznej związanego z opłatami. |
| --- | --- |

(81)

Jeżeli chodzi o notatkę Ministerstwa Transportu z dnia 19 grudnia 1988 r. (D.C. III Div 32 nr 3846) oraz późniejszy okólnik ministerialny nr A/66 z dnia 10 stycznia 1989 r. (wydany przez podlegające ministerstwu biuro prowincji Catanzaro ds. pojazdów silnikowych), według władz włoskich w dokumentach tych zezwolono dostawcom usług rozkładowych dostosowanie ich opłat do opłat Ferrovie dello Stato i dokumenty te należy postrzegać jako element szerszej krajowej polityki transportowej i szerszej polityki cenowej. To samo dotyczy pisma przedstawionego przez biuro prowincji Catanzaro nr 7302 z dnia 3 lipca 1992 r. (do którego odniosło się również przedsiębiorstwo Simet), którego celem było umożliwienie podmiotom świadczącym usługi rozkładowego transportu autobusowego podniesienia opłat o 6,1 % zgodnie z inflacją, wykonującego okólnik nr 801/92 (26). W piśmie wskazuje się również, że przedsiębiorstwa mogły prowadzić działalności w ramach innego systemu opłat, pod warunkiem że przedstawiły szczególny wniosek. Władze włoskie zauważają, że przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnego tego rodzaju wniosku. W żadnym przypadku ani notatka ministerialna z 1988 r. ani pismo ministerstwa z 1992 r. nie stanowiły odrzucenia żadnego wniosku Simet o zniesienie obowiązku świadczenie usługi publicznej związanego z opłatami.

| (82) | Ponadto władze włoskie nie zgodziły się z twierdzeniem przedsiębiorstwa Simet, że pkt 2 okólnika nr 3/02 z dnia 5 kwietnia 2002 r. świadczy o określeniu przez ministerstwo opłat za usługę rozkładową. Okólnik ten zawiera jedynie instrukcje dotyczące przeliczania opłat z lirów na euro. Odniesienie do opłat za rozkładowy przewóz na trasach długodystansowych jako do opłat „regulowanych” nie oznacza, że opłaty nie były ustalane przez podmioty świadczące usługi. Oznacza to natomiast, że opłaty te ustalano z wyprzedzeniem z uwagi na przejrzystość i ogólną dostępność dla pasażerów, a następnie były one zatwierdzane przez właściwe służby ministerialne. Ponieważ przedmiotowa usługa stanowi rozkładową usługę powszechną, elementy świadczonych usług, takie jak trasy, przystanki autobusowe, rozkłady i opłaty, muszą być znane z wyprzedzeniem, w odróżnieniu do usług okazjonalnych. Według władz włoskich ta sama zasada istnieje na poziomie Unii w odniesieniu do usług regularnych regulowanych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 (27), zgodnie z którym opłaty stanowią integralną część zezwoleń na usługi regularne (art. 6 ust. 2 tego rozporządzenia). W związku z odnośnymi wymogami w zakresie określania rozkładów z wyprzedzeniem władze włoskie kwestionują również przedstawioną przez przedsiębiorstwo Simet interpretację pkt nr 6 specyfikacji koncesji (28), ponieważ zarówno wniosek Simet, jak i specyfikacje koncesji ministerstwa odnosiły się do wcześniej ustalonych rozkładów i opłat dotyczących usług rozkładowych. |
| --- | --- |

(82)

Ponadto władze włoskie nie zgodziły się z twierdzeniem przedsiębiorstwa Simet, że pkt 2 okólnika nr 3/02 z dnia 5 kwietnia 2002 r. świadczy o określeniu przez ministerstwo opłat za usługę rozkładową. Okólnik ten zawiera jedynie instrukcje dotyczące przeliczania opłat z lirów na euro. Odniesienie do opłat za rozkładowy przewóz na trasach długodystansowych jako do opłat „regulowanych” nie oznacza, że opłaty nie były ustalane przez podmioty świadczące usługi. Oznacza to natomiast, że opłaty te ustalano z wyprzedzeniem z uwagi na przejrzystość i ogólną dostępność dla pasażerów, a następnie były one zatwierdzane przez właściwe służby ministerialne. Ponieważ przedmiotowa usługa stanowi rozkładową usługę powszechną, elementy świadczonych usług, takie jak trasy, przystanki autobusowe, rozkłady i opłaty, muszą być znane z wyprzedzeniem, w odróżnieniu do usług okazjonalnych. Według władz włoskich ta sama zasada istnieje na poziomie Unii w odniesieniu do usług regularnych regulowanych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 (27), zgodnie z którym opłaty stanowią integralną część zezwoleń na usługi regularne (art. 6 ust. 2 tego rozporządzenia). W związku z odnośnymi wymogami w zakresie określania rozkładów z wyprzedzeniem władze włoskie kwestionują również przedstawioną przez przedsiębiorstwo Simet interpretację pkt nr 6 specyfikacji koncesji (28), ponieważ zarówno wniosek Simet, jak i specyfikacje koncesji ministerstwa odnosiły się do wcześniej ustalonych rozkładów i opłat dotyczących usług rozkładowych.

| (83) | Jeżeli chodzi o kwotę żądanej rekompensaty, przedsiębiorstwo Simet żądało jedynie „rekompensaty [...] ograniczającej się do udowodnionych kwot należnych”. Zdaniem władz włoskich obliczenia kosztów dokonane z czasem przez przedsiębiorstwo Simet mają charakter ogólny, ponieważ obejmują całą działalność gospodarczą przedsiębiorstwa, oraz z obiektywnego punktu widzenia są nieprawidłowe i nie opierają się na wiarygodnych danych ze względu na brak odrębnego księgowania przez większą część badanego okresu. |
| --- | --- |

(83)

Jeżeli chodzi o kwotę żądanej rekompensaty, przedsiębiorstwo Simet żądało jedynie „rekompensaty [...] ograniczającej się do udowodnionych kwot należnych”. Zdaniem władz włoskich obliczenia kosztów dokonane z czasem przez przedsiębiorstwo Simet mają charakter ogólny, ponieważ obejmują całą działalność gospodarczą przedsiębiorstwa, oraz z obiektywnego punktu widzenia są nieprawidłowe i nie opierają się na wiarygodnych danych ze względu na brak odrębnego księgowania przez większą część badanego okresu.

| (84) | Zdaniem władz włoskich kwestia, czy badana sprawa dotyczy udzielenie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych (co oznacza bezpośrednie stosowanie rozporządzenia (EWG) nr 1191/69) czy przyznania odszkodowania, nie ma najmniejszego znaczenia. Nawet zakładając, że zamierzeniem Rady Stanu było uznanie prawa Simet do odszkodowania, co zdaniem władz włoskich nie stanowi ani przesądzonego, ani oczywistego wniosku na podstawie interpretacji wyroku nr 1405/2010 (29), każda poniesiona szkoda mogła jedynie wynikać z wykonywania obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. Władze włoskie utrzymują, że nigdy nie nałożono na przedsiębiorstwo Simet żadnych tego rodzaju zobowiązań. |
| --- | --- |

(84)

Zdaniem władz włoskich kwestia, czy badana sprawa dotyczy udzielenie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych (co oznacza bezpośrednie stosowanie rozporządzenia (EWG) nr 1191/69) czy przyznania odszkodowania, nie ma najmniejszego znaczenia. Nawet zakładając, że zamierzeniem Rady Stanu było uznanie prawa Simet do odszkodowania, co zdaniem władz włoskich nie stanowi ani przesądzonego, ani oczywistego wniosku na podstawie interpretacji wyroku nr 1405/2010 (29), każda poniesiona szkoda mogła jedynie wynikać z wykonywania obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. Władze włoskie utrzymują, że nigdy nie nałożono na przedsiębiorstwo Simet żadnych tego rodzaju zobowiązań.

| (85) | Ponadto władze włoskie nie zgadzają się, że w art. 41 włoskiej konstytucji wymaga się odszkodowania za poniesioną szkodę. Nie można uznać, że doszło do całkowitej liberalizacji transportu pasażerskiego w ramach międzyregionalnych usług rozkładowych poprzez proste i bezpośrednie stosowanie art. 41 włoskiej konstytucji, który do transport najpierw polega systemowi koncesji (regulowanemu ustawą nr 1822/39 i rozporządzeniem prezydenckim nr 369/94), a następnie systemowi zatwierdzania (regulowanemu dekretem legislacyjnym nr 285/05). |
| --- | --- |

(85)

Ponadto władze włoskie nie zgadzają się, że w art. 41 włoskiej konstytucji wymaga się odszkodowania za poniesioną szkodę. Nie można uznać, że doszło do całkowitej liberalizacji transportu pasażerskiego w ramach międzyregionalnych usług rozkładowych poprzez proste i bezpośrednie stosowanie art. 41 włoskiej konstytucji, który do transport najpierw polega systemowi koncesji (regulowanemu ustawą nr 1822/39 i rozporządzeniem prezydenckim nr 369/94), a następnie systemowi zatwierdzania (regulowanemu dekretem legislacyjnym nr 285/05).

7.   OCENA ŚRODKA POMOCY

7.1.   ISTNIENIE POMOCY PAŃSTWA

| (86) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. |
| --- | --- |

(86)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.

| (87) | Aby środek wspierający uznano za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1, musi on spełniać wszystkie następujące warunki:






  — | środek musi być przyznany przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych, |
| --- | --- | --- |

(87)

Aby środek wspierający uznano za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1, musi on spełniać wszystkie następujące warunki:

—

środek musi być przyznany przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych,

| — | środek musi przynieść selektywną korzyść poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, |
| --- | --- |

—

środek musi przynieść selektywną korzyść poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów,

| — | środek musi zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem, |
| --- | --- |

—

środek musi zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem,

| — | środek musi wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

—

środek musi wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (88) | Komisja zbada kwestię, czy każdy powyższy warunek został spełniony w niniejszej sprawie. |
| --- | --- |

(88)

Komisja zbada kwestię, czy każdy powyższy warunek został spełniony w niniejszej sprawie.

7.1.1.   Zasoby państwowe i możliwość przypisania

| (89) | Komisja zauważa, że w wyrokach Rady Stanu wymaga się od ministerstwa wypłaty rekompensaty na rzecz przedsiębiorstwa Simet z tytułu świadczenia międzyregionalnych usług transportu autobusowego w latach 1987–2003 na trasach podlegających odpowiedzialności państwa. Zasoby, z których wypłacono by taką rekompensatę, są zasobami dostępnymi dla ministerstwa, a zatem stanowią one zasoby państwowe. Decyzję o wypłacie rekompensaty, podjętą przez sąd, można przypisać państwu. |
| --- | --- |

(89)

Komisja zauważa, że w wyrokach Rady Stanu wymaga się od ministerstwa wypłaty rekompensaty na rzecz przedsiębiorstwa Simet z tytułu świadczenia międzyregionalnych usług transportu autobusowego w latach 1987–2003 na trasach podlegających odpowiedzialności państwa. Zasoby, z których wypłacono by taką rekompensatę, są zasobami dostępnymi dla ministerstwa, a zatem stanowią one zasoby państwowe. Decyzję o wypłacie rekompensaty, podjętą przez sąd, można przypisać państwu.

7.1.2.   Selektywna korzyść gospodarcza

| (90) | Przede wszystkim Komisja zauważa, że przedsiębiorstwo Simet prowadziło działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym przewozie pasażerów. Dlatego też Simet należy uznać za „przedsiębiorstwo” w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(90)

Przede wszystkim Komisja zauważa, że przedsiębiorstwo Simet prowadziło działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym przewozie pasażerów. Dlatego też Simet należy uznać za „przedsiębiorstwo” w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

| (91) | Należy również uznać, że przyznanie środka miało charakter selektywny, ponieważ przyniósł on korzyść jedynie przedsiębiorstwu Simet. |
| --- | --- |

(91)

Należy również uznać, że przyznanie środka miało charakter selektywny, ponieważ przyniósł on korzyść jedynie przedsiębiorstwu Simet.

| (92) | Jeżeli chodzi o przyznanie korzyści gospodarczej, z wyroku w sprawie Altmark wynika, że rekompensata przyznana przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych na rzecz przedsiębiorstw w związku z obowiązkami z tytułu świadczenia usług publicznych nałożonymi na te przedsiębiorstwa, nie przynosi tego rodzaju korzyści danym przedsiębiorstwom, a zatem nie stanowi pomocy w rozumieniu art. 107 ust. 1, pod warunkiem spełnienia następujących czterech warunków (30):






  — | po pierwsze, przedsiębiorstwo będące beneficjentem musi być rzeczywiście obciążone wykonaniem zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, a zobowiązania te muszą być jasno określone, |
| --- | --- | --- |

(92)

Jeżeli chodzi o przyznanie korzyści gospodarczej, z wyroku w sprawie Altmark wynika, że rekompensata przyznana przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych na rzecz przedsiębiorstw w związku z obowiązkami z tytułu świadczenia usług publicznych nałożonymi na te przedsiębiorstwa, nie przynosi tego rodzaju korzyści danym przedsiębiorstwom, a zatem nie stanowi pomocy w rozumieniu art. 107 ust. 1, pod warunkiem spełnienia następujących czterech warunków (30):

—

po pierwsze, przedsiębiorstwo będące beneficjentem musi być rzeczywiście obciążone wykonaniem zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, a zobowiązania te muszą być jasno określone,

| — | po drugie, parametry, na których podstawie obliczona jest rekompensata, muszą być wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób, |
| --- | --- |

—

po drugie, parametry, na których podstawie obliczona jest rekompensata, muszą być wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób,

| — | po trzecie, rekompensata nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wykonania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań, oraz |
| --- | --- |

—

po trzecie, rekompensata nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wykonania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań, oraz

| — | po czwarte, jeżeli wybór przedsiębiorstwa, któremu ma zostać powierzone wykonywanie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, nie został dokonany w ramach procedury udzielania zamówień publicznych, poziom koniecznej rekompensaty powinien zostać ustalony na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i wyposażone w środki transportu odpowiednio do tego, by móc uczynić zadość wymogom stawianym usługom publicznym, poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań. |
| --- | --- |

—

po czwarte, jeżeli wybór przedsiębiorstwa, któremu ma zostać powierzone wykonywanie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, nie został dokonany w ramach procedury udzielania zamówień publicznych, poziom koniecznej rekompensaty powinien zostać ustalony na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i wyposażone w środki transportu odpowiednio do tego, by móc uczynić zadość wymogom stawianym usługom publicznym, poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań.

| (93) | Jeżeli chodzi o warunek drugi, parametry, na których podstawie obliczona jest rekompensata, muszą być wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób, w celu zapewnienia, aby nie powodowały one powstania dodatkowej korzyści gospodarczej, która mogłaby powodować uprzywilejowanie przedsiębiorstwa będącego beneficjentem względem przedsiębiorstw z nim konkurujących. Konieczność uprzedniego ustalenia parametrów rekompensaty nie oznacza jednak, że rekompensata musi być obliczona na podstawie specjalnego wzoru. Istotne jest natomiast jedynie, aby od samego początku było jasne, w jaki sposób ma być określana rekompensata. |
| --- | --- |

(93)

Jeżeli chodzi o warunek drugi, parametry, na których podstawie obliczona jest rekompensata, muszą być wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób, w celu zapewnienia, aby nie powodowały one powstania dodatkowej korzyści gospodarczej, która mogłaby powodować uprzywilejowanie przedsiębiorstwa będącego beneficjentem względem przedsiębiorstw z nim konkurujących. Konieczność uprzedniego ustalenia parametrów rekompensaty nie oznacza jednak, że rekompensata musi być obliczona na podstawie specjalnego wzoru. Istotne jest natomiast jedynie, aby od samego początku było jasne, w jaki sposób ma być określana rekompensata.

| (94) | W niniejszej sprawie przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnych dowodów wskazujących, że parametry rekompensaty z tytułu świadczenia przedmiotowych usług w badanym okresie zostały kiedykolwiek wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób. Specyfikacje koncesji, na które przedsiębiorstwo Simet powołuje się w celu wykazania, że nałożono na nie obowiązek świadczenia usługi publicznej, stanowią jednak, że świadczenie usług nie daje przedsiębiorstwu żadnego prawa do jakiejkolwiek dotacji lub rekompensaty, a przedsiębiorstwo świadczy usługę całkowicie na własne ryzyko. Z tego względu w wyroku nr 1405/2010 Rady Stanu zarządzono, aby rekompensatę obliczono na podstawie wiarygodnych danych z zapisów księgowych przedsiębiorstwa. W związku z brakiem wcześniej ustalonych parametrów rekompensaty wszystkie takie obliczenia muszą opierać się wyłącznie na szacunkach ex post kosztów netto związanych ze świadczeniem przedmiotowych usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego, takich jak obliczenia zawarte w sprawozdaniu wstępnym i sprawozdaniu większości. W niniejszej sprawie drugi warunek określony w wyroku w sprawie Altmark nie został zatem spełniony. |
| --- | --- |

(94)

W niniejszej sprawie przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnych dowodów wskazujących, że parametry rekompensaty z tytułu świadczenia przedmiotowych usług w badanym okresie zostały kiedykolwiek wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób. Specyfikacje koncesji, na które przedsiębiorstwo Simet powołuje się w celu wykazania, że nałożono na nie obowiązek świadczenia usługi publicznej, stanowią jednak, że świadczenie usług nie daje przedsiębiorstwu żadnego prawa do jakiejkolwiek dotacji lub rekompensaty, a przedsiębiorstwo świadczy usługę całkowicie na własne ryzyko. Z tego względu w wyroku nr 1405/2010 Rady Stanu zarządzono, aby rekompensatę obliczono na podstawie wiarygodnych danych z zapisów księgowych przedsiębiorstwa. W związku z brakiem wcześniej ustalonych parametrów rekompensaty wszystkie takie obliczenia muszą opierać się wyłącznie na szacunkach ex post kosztów netto związanych ze świadczeniem przedmiotowych usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego, takich jak obliczenia zawarte w sprawozdaniu wstępnym i sprawozdaniu większości. W niniejszej sprawie drugi warunek określony w wyroku w sprawie Altmark nie został zatem spełniony.

| (95) | Zgodnie z wyrokiem w sprawie Altmark, aby wykluczyć zaistnienie korzyści gospodarczej w przypadkach przyznania przedsiębiorstwom rekompensaty związanej z nałożonymi na nie obowiązkami z tytułu świadczenia usług publicznych, muszą zostać spełnione wszystkie cztery warunki, a zatem nie ma powodu, dla którego Komisja miałaby badać kwestię, czy pozostałe trzy warunki zostały spełnione w niniejszej sprawie. W związku z powyższym płatność rekompensaty na rzecz przedsiębiorstwa Simet z tytułu świadczenia usług międzyregionalnego transportu autobusowego w latach 1987–2003 przynosi przedsiębiorstwu selektywną korzyść gospodarczą. |
| --- | --- |

(95)

Zgodnie z wyrokiem w sprawie Altmark, aby wykluczyć zaistnienie korzyści gospodarczej w przypadkach przyznania przedsiębiorstwom rekompensaty związanej z nałożonymi na nie obowiązkami z tytułu świadczenia usług publicznych, muszą zostać spełnione wszystkie cztery warunki, a zatem nie ma powodu, dla którego Komisja miałaby badać kwestię, czy pozostałe trzy warunki zostały spełnione w niniejszej sprawie. W związku z powyższym płatność rekompensaty na rzecz przedsiębiorstwa Simet z tytułu świadczenia usług międzyregionalnego transportu autobusowego w latach 1987–2003 przynosi przedsiębiorstwu selektywną korzyść gospodarczą.

7.1.3.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi

| (96) | Jeżeli chodzi o te dwa kryteria, należy sprawdzić, czy zgłoszony środek może zakłócać konkurencję w stopniu wpływającym na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(96)

Jeżeli chodzi o te dwa kryteria, należy sprawdzić, czy zgłoszony środek może zakłócać konkurencję w stopniu wpływającym na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (97) | Jak stwierdzono w wyroku w sprawie Altmark (31), liczne państwa członkowskie rozpoczęły od 1995 r. otwieranie niektórych rynków transportowych na konkurencję ze strony przedsiębiorstw posiadających siedziby w innych państwach członkowskich, tak że wiele przedsiębiorstw już oferuje usługi w zakresie przewozów miejskich, podmiejskich lub regionalnych w państwach członkowskich innych niż ich państwo pochodzenia. Tendencja ta jest jeszcze widoczniejsza w przypadku usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego, takich jak usługi świadczone przez przedsiębiorstwo Simet. W związku z powyższym należy uznać, że każda rekompensata przyznana przedsiębiorstwu Simet może zakłócić konkurencję w zakresie świadczenia usług międzyregionalnego transportu autobusowego i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi w stopniu mającym negatywny wpływ na zdolność przedsiębiorstw transportowych posiadających siedzibę w innych państwach członkowskich do świadczenia swoich usług we Włoszech, oraz wzmacniającym pozycję rynkową przedsiębiorstwa Simet. |
| --- | --- |

(97)

Jak stwierdzono w wyroku w sprawie Altmark (31), liczne państwa członkowskie rozpoczęły od 1995 r. otwieranie niektórych rynków transportowych na konkurencję ze strony przedsiębiorstw posiadających siedziby w innych państwach członkowskich, tak że wiele przedsiębiorstw już oferuje usługi w zakresie przewozów miejskich, podmiejskich lub regionalnych w państwach członkowskich innych niż ich państwo pochodzenia. Tendencja ta jest jeszcze widoczniejsza w przypadku usług międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego, takich jak usługi świadczone przez przedsiębiorstwo Simet. W związku z powyższym należy uznać, że każda rekompensata przyznana przedsiębiorstwu Simet może zakłócić konkurencję w zakresie świadczenia usług międzyregionalnego transportu autobusowego i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi w stopniu mającym negatywny wpływ na zdolność przedsiębiorstw transportowych posiadających siedzibę w innych państwach członkowskich do świadczenia swoich usług we Włoszech, oraz wzmacniającym pozycję rynkową przedsiębiorstwa Simet.

| (98) | Komisja zauważa również, że przedsiębiorstwo Simet prowadzi działalność na innych rynkach, takich jak usługi w zakresie przewozów międzynarodowych, turystyki i wynajmu autobusów, a zatem wyraźnie konkuruje z innymi przedsiębiorstwami w Unii na tych rynkach. Każda rekompensata przyznana przedsiębiorstwu Simet siłą rzeczy spowodowałaby zakłócenie konkurencji i miałaby wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi również na powyższych rynkach. |
| --- | --- |

(98)

Komisja zauważa również, że przedsiębiorstwo Simet prowadzi działalność na innych rynkach, takich jak usługi w zakresie przewozów międzynarodowych, turystyki i wynajmu autobusów, a zatem wyraźnie konkuruje z innymi przedsiębiorstwami w Unii na tych rynkach. Każda rekompensata przyznana przedsiębiorstwu Simet siłą rzeczy spowodowałaby zakłócenie konkurencji i miałaby wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi również na powyższych rynkach.

| (99) | Komisja stwierdza zatem, że zgłoszony środek może zakłócić konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(99)

Komisja stwierdza zatem, że zgłoszony środek może zakłócić konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

7.1.4.   Wniosek

| (100) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że zgłoszony środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(100)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że zgłoszony środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

7.2.   ZWOLNIENIE Z OBOWIĄZKU ZGŁOSZENIA NA MOCY ROZPORZĄDZENIA (EWG) NR 1191/69

| (101) | Zgodnie z rozumowaniem Rady Stanu przedsiębiorstwo Simet zyskało prawo do otrzymania rekompensaty z tytułu świadczenia przedmiotowych usług transportowych z chwilą świadczenia takich usług. Aby przedstawione rozumowanie było prawidłowe, płatności rekompensaty musiałyby zostać wyłączone z procedury obowiązkowego zgłoszenia zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69; w przeciwnym razie rekompensata ta byłaby niezgodna z prawem ze względu na brak jej zgłoszenia, ponieważ nie spełniałaby postanowień Traktatu dotyczących pomocy państwa. |
| --- | --- |

(101)

Zgodnie z rozumowaniem Rady Stanu przedsiębiorstwo Simet zyskało prawo do otrzymania rekompensaty z tytułu świadczenia przedmiotowych usług transportowych z chwilą świadczenia takich usług. Aby przedstawione rozumowanie było prawidłowe, płatności rekompensaty musiałyby zostać wyłączone z procedury obowiązkowego zgłoszenia zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69; w przeciwnym razie rekompensata ta byłaby niezgodna z prawem ze względu na brak jej zgłoszenia, ponieważ nie spełniałaby postanowień Traktatu dotyczących pomocy państwa.

| (102) | Wynika to z faktu, że na mocy art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 rekompensata wypłacana na mocy tego rozporządzenia jest zwolniona z procedury wstępnego informowania określonej w art. 108 ust. 3 Traktatu, a zatem z wcześniejszego zgłoszenia. Z wyroku w sprawie Combus wynika, że należy przyjmować bardzo wąską interpretację pojęcia „rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych” w rozumieniu tego przepisu (32). Zwolnienie z obowiązku zgłoszenia przewidziane w art. 17 ust. 2 obejmuje wyłącznie rekompensatę wynikającą z obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych nałożonymi jednostronnie na przedsiębiorstwo, zgodnie z art. 2 wspomnianego rozporządzenia, obliczaną według metody przedstawionej w art. 10–13 tego rozporządzenia (wspólne procedury rekompensaty), a nie z umów o usługi publiczne określonych w art. 14. Rekompensata wypłacana na podstawie umowy o usługi publiczne, której definicję podano w art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, stanowiąca pomoc państwa musi zostać zgłoszona Komisji przez jej wprowadzeniem. W przypadku braku zgłoszenia takiej rekompensaty zostaje ona uznana za pomoc wdrożoną niezgodnie z prawem. |
| --- | --- |

(102)

Wynika to z faktu, że na mocy art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 rekompensata wypłacana na mocy tego rozporządzenia jest zwolniona z procedury wstępnego informowania określonej w art. 108 ust. 3 Traktatu, a zatem z wcześniejszego zgłoszenia. Z wyroku w sprawie Combus wynika, że należy przyjmować bardzo wąską interpretację pojęcia „rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych” w rozumieniu tego przepisu (32). Zwolnienie z obowiązku zgłoszenia przewidziane w art. 17 ust. 2 obejmuje wyłącznie rekompensatę wynikającą z obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych nałożonymi jednostronnie na przedsiębiorstwo, zgodnie z art. 2 wspomnianego rozporządzenia, obliczaną według metody przedstawionej w art. 10–13 tego rozporządzenia (wspólne procedury rekompensaty), a nie z umów o usługi publiczne określonych w art. 14. Rekompensata wypłacana na podstawie umowy o usługi publiczne, której definicję podano w art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, stanowiąca pomoc państwa musi zostać zgłoszona Komisji przez jej wprowadzeniem. W przypadku braku zgłoszenia takiej rekompensaty zostaje ona uznana za pomoc wdrożoną niezgodnie z prawem.

| (103) | Odpowiedź na pytanie, czy w niniejszej sprawie na podstawie art. 17 ust. 2 władze włoskie w praktyce były zwolnione z wcześniejszego zgłoszenia zależy zatem, po pierwsze, od kwestii, czy władze włoskie faktycznie jednostronnie nałożyły na przedsiębiorstwo Simet obowiązek świadczenia usługi publicznej oraz, po drugie, od kwestii, czy rekompensata wypłacona zgodnie z takim obowiązkiem jest zgodna z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69. Komisja zbada obie kwestie po kolei. |
| --- | --- |

(103)

Odpowiedź na pytanie, czy w niniejszej sprawie na podstawie art. 17 ust. 2 władze włoskie w praktyce były zwolnione z wcześniejszego zgłoszenia zależy zatem, po pierwsze, od kwestii, czy władze włoskie faktycznie jednostronnie nałożyły na przedsiębiorstwo Simet obowiązek świadczenia usługi publicznej oraz, po drugie, od kwestii, czy rekompensata wypłacona zgodnie z takim obowiązkiem jest zgodna z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69. Komisja zbada obie kwestie po kolei.

7.2.1.   Czy władze włoskie jednostronnie nałożyły na przedsiębiorstwo Simet obowiązek świadczenia usługi publicznej?

| (104) | Zdaniem przedsiębiorstwa Simet (33) o jednostronnym nałożeniu na nie obowiązku świadczenia usługi publicznej świadczą specyfikacje szczegółów świadczonych usług określone w specyfikacjach koncesji wydanych dla każdej oddzielnej międzyregionalnej rozkładowej trasy autobusowej, określanie opłat przez ministerstwo oraz udzielone przez ministerstwo odmowy zatwierdzenia zmian w istniejących usługach lub odmowy wydania koncesji na nowe usługi. |
| --- | --- |

(104)

Zdaniem przedsiębiorstwa Simet (33) o jednostronnym nałożeniu na nie obowiązku świadczenia usługi publicznej świadczą specyfikacje szczegółów świadczonych usług określone w specyfikacjach koncesji wydanych dla każdej oddzielnej międzyregionalnej rozkładowej trasy autobusowej, określanie opłat przez ministerstwo oraz udzielone przez ministerstwo odmowy zatwierdzenia zmian w istniejących usługach lub odmowy wydania koncesji na nowe usługi.

| (105) | Na podstawie otrzymanych informacji Komisja stwierdza jednak, że przedsiębiorstwo Simet nie wykazało w sposób przekonujący, że władze włoskie jednostronnie nałożyły na przedsiębiorstwo obowiązek świadczenia usługi publicznej. |
| --- | --- |

(105)

Na podstawie otrzymanych informacji Komisja stwierdza jednak, że przedsiębiorstwo Simet nie wykazało w sposób przekonujący, że władze włoskie jednostronnie nałożyły na przedsiębiorstwo obowiązek świadczenia usługi publicznej.

| (106) | Po pierwsze, inicjatywy przedsiębiorstwa Simet polegającej na wystąpieniu z wnioskiem o odnowienie specyfikacji koncesji za wszystkie szesnaście lat badanego okresu nie można pogodzić z jednostronnym nałożeniem obowiązku świadczenia usługi publicznej. Celem tych specyfikacji było zapewnienie przedsiębiorstwu Simet wyłącznego prawa do świadczenia omawianych usług w badanym okresie. Chociaż wszystkie specyfikacje stanowiły, że wykonanie usługi nie podlega rekompensacie, a przedsiębiorstwo świadczy usługę całkowicie na własne ryzyko, przedsiębiorstwo Simet wielokrotnie przedstawiało wnioski o przedłużenie tych praw. |
| --- | --- |

(106)

Po pierwsze, inicjatywy przedsiębiorstwa Simet polegającej na wystąpieniu z wnioskiem o odnowienie specyfikacji koncesji za wszystkie szesnaście lat badanego okresu nie można pogodzić z jednostronnym nałożeniem obowiązku świadczenia usługi publicznej. Celem tych specyfikacji było zapewnienie przedsiębiorstwu Simet wyłącznego prawa do świadczenia omawianych usług w badanym okresie. Chociaż wszystkie specyfikacje stanowiły, że wykonanie usługi nie podlega rekompensacie, a przedsiębiorstwo świadczy usługę całkowicie na własne ryzyko, przedsiębiorstwo Simet wielokrotnie przedstawiało wnioski o przedłużenie tych praw.

| (107) | Po drugie, określenie w specyfikacjach opłat, tras oraz częstotliwości i czasu usługi nie musi oznaczać wynikającego z koncesji nałożenia na przedsiębiorstwo Simet jednostronnych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. Ponieważ świadczone usługi stanowiły regularne rozkładowe usługi, konieczne było natomiast wcześniejsze określenie elementów świadczonych usług w specyfikacjach koncesji, w ramach których przyznano przedsiębiorstwu Simet wyłączne prawo do świadczenia tych usług. Nie przedstawiono żadnych dowodów oficjalnych wniosków o zmianę takich elementów świadczonych przez nie usług na które udzielono odmowy. Ponadto przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło dowodów potwierdzających, że takie elementy zostały jednostronnie nałożone na nie przez władze włoskie, a nie zaproponowane przez ten podmiot świadczący usług w zamian za prawo do świadczenia usług na zasadzie wyłączności, a następnie zatwierdzone przez ministerstwo. |
| --- | --- |

(107)

Po drugie, określenie w specyfikacjach opłat, tras oraz częstotliwości i czasu usługi nie musi oznaczać wynikającego z koncesji nałożenia na przedsiębiorstwo Simet jednostronnych obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. Ponieważ świadczone usługi stanowiły regularne rozkładowe usługi, konieczne było natomiast wcześniejsze określenie elementów świadczonych usług w specyfikacjach koncesji, w ramach których przyznano przedsiębiorstwu Simet wyłączne prawo do świadczenia tych usług. Nie przedstawiono żadnych dowodów oficjalnych wniosków o zmianę takich elementów świadczonych przez nie usług na które udzielono odmowy. Ponadto przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło dowodów potwierdzających, że takie elementy zostały jednostronnie nałożone na nie przez władze włoskie, a nie zaproponowane przez ten podmiot świadczący usług w zamian za prawo do świadczenia usług na zasadzie wyłączności, a następnie zatwierdzone przez ministerstwo.

| (108) | Po trzecie, jeżeli chodzi o domniemany obowiązek przewozu przesyłek pocztowych, przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnych dowodów określających faktycznie wykonane usługi i związane z nimi koszty netto. Ponadto przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło dowodów, że kiedykolwiek zakwestionowało klauzule specyfikacji koncesji dotyczące przewozu przesyłek pocztowych. Może oznaczać to, że świadczenie tych usług nie było sprzeczne z interesami handlowymi przedsiębiorstwa lub że przedsiębiorstwo uznało świadczenie tych usług za właściwe wynagrodzenie za prawa do świadczenia międzyregionalnych usług transportowych na zasadzie wyłączności. |
| --- | --- |

(108)

Po trzecie, jeżeli chodzi o domniemany obowiązek przewozu przesyłek pocztowych, przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnych dowodów określających faktycznie wykonane usługi i związane z nimi koszty netto. Ponadto przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło dowodów, że kiedykolwiek zakwestionowało klauzule specyfikacji koncesji dotyczące przewozu przesyłek pocztowych. Może oznaczać to, że świadczenie tych usług nie było sprzeczne z interesami handlowymi przedsiębiorstwa lub że przedsiębiorstwo uznało świadczenie tych usług za właściwe wynagrodzenie za prawa do świadczenia międzyregionalnych usług transportowych na zasadzie wyłączności.

| (109) | Po czwarte, jeżeli chodzi o opłaty, które przedsiębiorstwo Simet mogło pobierać od pasażerów za świadczone przez nie usługi, to o ile władze włoskie przyznają, że do roku 2001 faktycznie istniały przepisy krajowe określające ogólne zasady w zakresie ustalania cen usług transportu autobusowego w ramach szerszej krajowej polityki transportowej i szerszej polityki cenowej (34), to jednak podmioty świadczące usługi mogły przedstawić szczególny wniosek o stosowanie innej opłaty. Kwestia ta została szczegółowo wyjaśniona w piśmie ministerialnym, do którego odnosi się przedsiębiorstwo Simet (35). Komisja zauważa jednak, że przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnych dowodów na to, że kiedykolwiek złożyło taki wniosek do władz włoskich lub że ministerstwo kiedykolwiek odrzuciło jakiekolwiek wnioski o zmianę opłaty w latach 1987–2003. |
| --- | --- |

(109)

Po czwarte, jeżeli chodzi o opłaty, które przedsiębiorstwo Simet mogło pobierać od pasażerów za świadczone przez nie usługi, to o ile władze włoskie przyznają, że do roku 2001 faktycznie istniały przepisy krajowe określające ogólne zasady w zakresie ustalania cen usług transportu autobusowego w ramach szerszej krajowej polityki transportowej i szerszej polityki cenowej (34), to jednak podmioty świadczące usługi mogły przedstawić szczególny wniosek o stosowanie innej opłaty. Kwestia ta została szczegółowo wyjaśniona w piśmie ministerialnym, do którego odnosi się przedsiębiorstwo Simet (35). Komisja zauważa jednak, że przedsiębiorstwo Simet nie przedstawiło żadnych dowodów na to, że kiedykolwiek złożyło taki wniosek do władz włoskich lub że ministerstwo kiedykolwiek odrzuciło jakiekolwiek wnioski o zmianę opłaty w latach 1987–2003.

| (110) | W przeciwieństwie do twierdzenia przedsiębiorstwa Simet fakt, że opłaty za międzyregionalne przewozy rozkładowe zostały „zatwierdzone” przez należące do ministerstwa biuro prowincji ds. pojazdów silnikowych (36) oraz odniesienie do „regulowanych” opłat w okólniku nr 3/02 z dnia 5 kwietnia 2002 r. (37), nie oznacza, że opłaty te nie zostały pierwotnie określone przez podmioty świadczące usługi. Zastosowanie tych terminów oznacza natomiast jedynie, że opłaty te ustalano z wyprzedzeniem z uwagi na przejrzystość i ogólną dostępność dla pasażerów, a następnie były one zatwierdzane przez właściwe służby ministerialne. |
| --- | --- |

(110)

W przeciwieństwie do twierdzenia przedsiębiorstwa Simet fakt, że opłaty za międzyregionalne przewozy rozkładowe zostały „zatwierdzone” przez należące do ministerstwa biuro prowincji ds. pojazdów silnikowych (36) oraz odniesienie do „regulowanych” opłat w okólniku nr 3/02 z dnia 5 kwietnia 2002 r. (37), nie oznacza, że opłaty te nie zostały pierwotnie określone przez podmioty świadczące usługi. Zastosowanie tych terminów oznacza natomiast jedynie, że opłaty te ustalano z wyprzedzeniem z uwagi na przejrzystość i ogólną dostępność dla pasażerów, a następnie były one zatwierdzane przez właściwe służby ministerialne.

| (111) | W żadnym przypadku takie środki nie stanowią „zobowiązania taryfowego” w rozumieniu art. 2 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, które podlegałoby wspólnej procedurze rekompensaty. Ogranicza się ona do „zobowiązania przedsiębiorstw transportowych do stosowania cen stałych lub zatwierdzonych urzędowo, przeciwnych interesowi gospodarczemu przedsiębiorstwa i wynikających z obciążenia bądź z odmowy zmian w specjalnych przepisach dotyczących taryfy, w szczególności w odniesieniu do niektórych kategorii osób, niektórych kategorii produktów lub na niektórych połączeniach”. Definicja zobowiązań taryfowych nie ma „zastosowania do zobowiązań wynikających z ogólnych środków polityki cenowej stosowanej do całej gospodarki lub środków podjętych w odniesieniu do stawek i warunków transportu w celu organizacji rynku transportu lub jego części”. |
| --- | --- |

(111)

W żadnym przypadku takie środki nie stanowią „zobowiązania taryfowego” w rozumieniu art. 2 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, które podlegałoby wspólnej procedurze rekompensaty. Ogranicza się ona do „zobowiązania przedsiębiorstw transportowych do stosowania cen stałych lub zatwierdzonych urzędowo, przeciwnych interesowi gospodarczemu przedsiębiorstwa i wynikających z obciążenia bądź z odmowy zmian w specjalnych przepisach dotyczących taryfy, w szczególności w odniesieniu do niektórych kategorii osób, niektórych kategorii produktów lub na niektórych połączeniach”. Definicja zobowiązań taryfowych nie ma „zastosowania do zobowiązań wynikających z ogólnych środków polityki cenowej stosowanej do całej gospodarki lub środków podjętych w odniesieniu do stawek i warunków transportu w celu organizacji rynku transportu lub jego części”.

| (112) | Ponadto, jeżeli chodzi o ministerialne odmowy przedstawione przez przedsiębiorstwo Simet, Komisja zauważa, że chodziło o wnioski o rozszerzenie, a nie o zmiany sposobu świadczenia istniejących usług. Rozszerzenie usług nie zawsze było możliwe ze względu na sposób, w jaki świadczenie usług rozkładowego autobusowego transportu pasażerskiego jest uregulowane w ustawie nr 1822/39. Koncesji na świadczenie nowych usług lub rozszerzenie zakresu istniejących usług można było udzielać jedynie w stopniu, w którym nie naruszały one praw innych podmiotów świadczących usługi rozkładowe, w związku z czym odmowy wprowadzenia nowych usług lub rozszerzenia istniejących usług były wynikiem równoważenia interesów różnych podmiotów gospodarczych, a nie, jak twierdzi przedsiębiorstwo Simet, nałożenia obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(112)

Ponadto, jeżeli chodzi o ministerialne odmowy przedstawione przez przedsiębiorstwo Simet, Komisja zauważa, że chodziło o wnioski o rozszerzenie, a nie o zmiany sposobu świadczenia istniejących usług. Rozszerzenie usług nie zawsze było możliwe ze względu na sposób, w jaki świadczenie usług rozkładowego autobusowego transportu pasażerskiego jest uregulowane w ustawie nr 1822/39. Koncesji na świadczenie nowych usług lub rozszerzenie zakresu istniejących usług można było udzielać jedynie w stopniu, w którym nie naruszały one praw innych podmiotów świadczących usługi rozkładowe, w związku z czym odmowy wprowadzenia nowych usług lub rozszerzenia istniejących usług były wynikiem równoważenia interesów różnych podmiotów gospodarczych, a nie, jak twierdzi przedsiębiorstwo Simet, nałożenia obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych.

| (113) | W związku z powyższym przedsiębiorstwo Simet nie wykazało, że władze włoskie jednostronnie nałożyły na nie obowiązek świadczenia usługi publicznej. |
| --- | --- |

(113)

W związku z powyższym przedsiębiorstwo Simet nie wykazało, że władze włoskie jednostronnie nałożyły na nie obowiązek świadczenia usługi publicznej.

7.2.2.   Czy rekompensata wypłacona zgodnie z tym obowiązkiem jest zgodna z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69?

| (114) | W każdym przypadku, nawet jeżeli wykazano by, że doszło do określonej formy jednostronnego nałożenia zobowiązań z tytułu usług publicznych, rekompensata za takie usługi nadal musiałaby być zgodna ze wspólną procedurą rekompensaty określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69 (sekcja IV), aby mogła być zwolniona z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia na mocy art. 17 ust. 2 tego rozporządzenia. Komisja nie uważa, aby tak było w tym przypadku. |
| --- | --- |

(114)

W każdym przypadku, nawet jeżeli wykazano by, że doszło do określonej formy jednostronnego nałożenia zobowiązań z tytułu usług publicznych, rekompensata za takie usługi nadal musiałaby być zgodna ze wspólną procedurą rekompensaty określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69 (sekcja IV), aby mogła być zwolniona z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia na mocy art. 17 ust. 2 tego rozporządzenia. Komisja nie uważa, aby tak było w tym przypadku.

| (115) | Po pierwsze, Komisja zauważa, że art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 między innymi stanowi, że kwota rekompensaty w przypadku zobowiązania do prowadzenia działalności lub przewozu, musi być równa różnicy między zmniejszeniem obciążeń finansowych i zmniejszeniem przychodów przedsiębiorstwa, mogącym wynikać ze zniesienia całości lub odpowiedniej części danego zobowiązania w danym okresie. Komisja zauważa ponadto, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Antrop wymóg określony we wspomnianym przepisie nie jest spełniony, jeżeli „nie da się ustalić, na podstawie wiarygodnych danych [z zapisów księgowych przedsiębiorstwa] różnicy między kosztami przypadającymi na część [jej] działalności na obszarach objętych koncesją i odpowiednim zyskiem, a zatem nie da się obliczyć dodatkowych kosztów wynikających z wykonywania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych przez [to przedsiębiorstwo]” (38). |
| --- | --- |

(115)

Po pierwsze, Komisja zauważa, że art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 między innymi stanowi, że kwota rekompensaty w przypadku zobowiązania do prowadzenia działalności lub przewozu, musi być równa różnicy między zmniejszeniem obciążeń finansowych i zmniejszeniem przychodów przedsiębiorstwa, mogącym wynikać ze zniesienia całości lub odpowiedniej części danego zobowiązania w danym okresie. Komisja zauważa ponadto, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Antrop wymóg określony we wspomnianym przepisie nie jest spełniony, jeżeli „nie da się ustalić, na podstawie wiarygodnych danych [z zapisów księgowych przedsiębiorstwa] różnicy między kosztami przypadającymi na część [jej] działalności na obszarach objętych koncesją i odpowiednim zyskiem, a zatem nie da się obliczyć dodatkowych kosztów wynikających z wykonywania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych przez [to przedsiębiorstwo]” (38).

| (116) | Ponadto od dnia 1 lipca 1992 r. rozporządzenie (EWG) nr 1191/69, na mocy art. 1 ust. 5 lit. a) tego rozporządzenia, wymaga się, aby przedsiębiorstwa przewozowe działające nie tylko w dziedzinie świadczenia usług publicznych, lecz także podejmujące działalność innego rodzaju, wykonywały usługę publiczną jako odrębną dziedzinę spełniającą następujące warunki: (i) rozliczenia operacyjne odpowiadające każdej z form działalności są prowadzone oddzielnie i proporcjonalna część majątku odnosząca się do każdej z nich jest rozliczana zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości; oraz (ii) wydatki są równoważone przez przychody operacyjne i wypłaty pochodzące od organów publicznych, bez żadnej możliwości dokonania przeniesienia z lub na rzecz innego sektora działalności przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(116)

Ponadto od dnia 1 lipca 1992 r. rozporządzenie (EWG) nr 1191/69, na mocy art. 1 ust. 5 lit. a) tego rozporządzenia, wymaga się, aby przedsiębiorstwa przewozowe działające nie tylko w dziedzinie świadczenia usług publicznych, lecz także podejmujące działalność innego rodzaju, wykonywały usługę publiczną jako odrębną dziedzinę spełniającą następujące warunki: (i) rozliczenia operacyjne odpowiadające każdej z form działalności są prowadzone oddzielnie i proporcjonalna część majątku odnosząca się do każdej z nich jest rozliczana zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości; oraz (ii) wydatki są równoważone przez przychody operacyjne i wypłaty pochodzące od organów publicznych, bez żadnej możliwości dokonania przeniesienia z lub na rzecz innego sektora działalności przedsiębiorstw.

| (117) | W niniejszej sprawie przedsiębiorstwo Simet nie wdrożyło prawidłowego odrębnego księgowania w odniesieniu do różnych usług, które świadczyło do roku 2002, a solidność rachunków kosztów, jeżeli chodzi o odrębne księgowanie w latach 2002 i 2003, można zakwestionować, ponieważ nie ma żadnych dowodów, że organy zarządzające przedsiębiorstwa korzystały z tych rachunków kosztów do kontrolowania działalności przedsiębiorstwa. Przepisy art. 10 nie zostały zatem spełnione. |
| --- | --- |

(117)

W niniejszej sprawie przedsiębiorstwo Simet nie wdrożyło prawidłowego odrębnego księgowania w odniesieniu do różnych usług, które świadczyło do roku 2002, a solidność rachunków kosztów, jeżeli chodzi o odrębne księgowanie w latach 2002 i 2003, można zakwestionować, ponieważ nie ma żadnych dowodów, że organy zarządzające przedsiębiorstwa korzystały z tych rachunków kosztów do kontrolowania działalności przedsiębiorstwa. Przepisy art. 10 nie zostały zatem spełnione.

| (118) | Po drugie, przedsiębiorstwo Simet nie wykazało, że „niekorzystne skutki gospodarcze” ustalono, „biorąc pod uwagę skutki wynikające ze zobowiązania dla całości działalności przedsiębiorstwa” (art. 5 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69), ani nie został spełniony wymóg dotyczący ustalenia z wyprzedzeniem kwoty rekompensaty (art. 13 rozporządzenia), wyjaśnionego w sekcji 7.1.2. |
| --- | --- |

(118)

Po drugie, przedsiębiorstwo Simet nie wykazało, że „niekorzystne skutki gospodarcze” ustalono, „biorąc pod uwagę skutki wynikające ze zobowiązania dla całości działalności przedsiębiorstwa” (art. 5 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69), ani nie został spełniony wymóg dotyczący ustalenia z wyprzedzeniem kwoty rekompensaty (art. 13 rozporządzenia), wyjaśnionego w sekcji 7.1.2.

| (119) | Okres objęty rekompensatą w ramach zgłoszonego środka obejmuje lata 1987–2003. Wspólna procedura rekompensaty miała zastosowanie do międzyregionalnych usług autobusowych jedynie do lipca 1992 r., a następnie została ograniczona do „miejskich, podmiejskich i regionalnych pasażerskich usług przewozowych” rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1893/91 (39). Definicji „usług w zakresie przewozów regionalnych” zawartej w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69 („usługi przewozowe świadczone w celu zabezpieczenia potrzeb danego regionu”) nie można rozszerzyć tak, aby obejmowała wszystkie usługi transportowe zabezpieczające potrzeby ludności danego regionu, a zatem również, aby obejmowała trasy międzyregionalne. W wyniku przyjęcia tak szerokiej interpretacji rozporządzenie stałoby się bowiem w dużej mierze nieskuteczne, ponieważ państwa członkowskie w każdym przypadku mogłyby wyłączyć z zakresu stosowania tego rozporządzenia przedsiębiorstwa, których działalność ogranicza się wyłącznie do „świadczenia usług w zakresie przewozów miejskich, podmiejskich lub regionalnych” (40). |
| --- | --- |

(119)

Okres objęty rekompensatą w ramach zgłoszonego środka obejmuje lata 1987–2003. Wspólna procedura rekompensaty miała zastosowanie do międzyregionalnych usług autobusowych jedynie do lipca 1992 r., a następnie została ograniczona do „miejskich, podmiejskich i regionalnych pasażerskich usług przewozowych” rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1893/91 (39). Definicji „usług w zakresie przewozów regionalnych” zawartej w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69 („usługi przewozowe świadczone w celu zabezpieczenia potrzeb danego regionu”) nie można rozszerzyć tak, aby obejmowała wszystkie usługi transportowe zabezpieczające potrzeby ludności danego regionu, a zatem również, aby obejmowała trasy międzyregionalne. W wyniku przyjęcia tak szerokiej interpretacji rozporządzenie stałoby się bowiem w dużej mierze nieskuteczne, ponieważ państwa członkowskie w każdym przypadku mogłyby wyłączyć z zakresu stosowania tego rozporządzenia przedsiębiorstwa, których działalność ogranicza się wyłącznie do „świadczenia usług w zakresie przewozów miejskich, podmiejskich lub regionalnych” (40).

| (120) | Dlatego też Komisja uznaje, że zgłoszona rekompensata nie jest zgodna ze wspólną procedurą rekompensaty określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69. |
| --- | --- |

(120)

Dlatego też Komisja uznaje, że zgłoszona rekompensata nie jest zgodna ze wspólną procedurą rekompensaty określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69.

7.2.3.   Wniosek dotyczący zwolnienia z obowiązku zgłoszenia

| (121) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że rekompensata, którą Rada Stanu uznaje za należną przedsiębiorstwu Simet z tytułu świadczenia usług międzyregionalnego transportu autobusowego w latach 1987–2003, nie była zwolniona z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia na podstawie art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. |
| --- | --- |

(121)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że rekompensata, którą Rada Stanu uznaje za należną przedsiębiorstwu Simet z tytułu świadczenia usług międzyregionalnego transportu autobusowego w latach 1987–2003, nie była zwolniona z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia na podstawie art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69.

7.3.   ZGODNOŚĆ POMOCY Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

| (122) | Ponieważ nie wykazano, że płatności rekompensaty były zwolnione z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia na mocy art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, konieczne będzie zbadanie zgodności tych płatności z rynkiem wewnętrznym, ponieważ stanowią one pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jak wyjaśniono w sekcji 7.1 powyżej. |
| --- | --- |

(122)

Ponieważ nie wykazano, że płatności rekompensaty były zwolnione z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia na mocy art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, konieczne będzie zbadanie zgodności tych płatności z rynkiem wewnętrznym, ponieważ stanowią one pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jak wyjaśniono w sekcji 7.1 powyżej.

| (123) | Komisja uznaje, że zgodność zgłoszonego środka z rynkiem wewnętrznym należy zbadać na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, które weszło w życie w dniu 3 grudnia 2009 r. i uchyliło rozporządzenie (EWG) nr 1191/69, ponieważ jest to akt prawny obowiązujący w czasie przyjęcia niniejszej decyzji (41). W tym względzie Komisja zauważa, że rekompensata przyznana przedsiębiorstwu Simet przez Radę Stanu nie została jeszcze wypłacona, a zatem dzień, w którym realizują się skutki planowanej pomocy, zbiega się z momentem, w którym Komisja wydaje decyzję w sprawie zgodności tej pomocy ze wspólnym rynkiem (42). Ponadto wątpliwe jest twierdzenie, że prawo do tej rekompensaty nieodwołalnie przyznano przedsiębiorstwu Simet przed wyrokiem nr 1405/2010 wydanym przez Radę Stanu w dniu 9 marca 2010 r., w którym skutecznie zobowiązano państwo włoskie do uiszczenia przedmiotowych płatności na rzecz przedsiębiorstwa. Jak wyjaśniono w motywie 94 powyżej, specyfikacje koncesji, na które przedsiębiorstwo Simet powołuje się w celu wykazania, że nałożono na nie obowiązek świadczenia usługi publicznej, stanowią, że świadczenie usług nie daje przedsiębiorstwu żadnego prawa do jakiejkolwiek dotacji lub rekompensaty, a przedsiębiorstwo świadczy usługę całkowicie na własne ryzyko. Ponadto należy podkreślić, że Rada Stanu nie ustaliła jeszcze kwoty rekompensaty, która ma zastać wypłacona przedsiębiorstwu Simet. |
| --- | --- |

(123)

Komisja uznaje, że zgodność zgłoszonego środka z rynkiem wewnętrznym należy zbadać na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, które weszło w życie w dniu 3 grudnia 2009 r. i uchyliło rozporządzenie (EWG) nr 1191/69, ponieważ jest to akt prawny obowiązujący w czasie przyjęcia niniejszej decyzji (41). W tym względzie Komisja zauważa, że rekompensata przyznana przedsiębiorstwu Simet przez Radę Stanu nie została jeszcze wypłacona, a zatem dzień, w którym realizują się skutki planowanej pomocy, zbiega się z momentem, w którym Komisja wydaje decyzję w sprawie zgodności tej pomocy ze wspólnym rynkiem (42). Ponadto wątpliwe jest twierdzenie, że prawo do tej rekompensaty nieodwołalnie przyznano przedsiębiorstwu Simet przed wyrokiem nr 1405/2010 wydanym przez Radę Stanu w dniu 9 marca 2010 r., w którym skutecznie zobowiązano państwo włoskie do uiszczenia przedmiotowych płatności na rzecz przedsiębiorstwa. Jak wyjaśniono w motywie 94 powyżej, specyfikacje koncesji, na które przedsiębiorstwo Simet powołuje się w celu wykazania, że nałożono na nie obowiązek świadczenia usługi publicznej, stanowią, że świadczenie usług nie daje przedsiębiorstwu żadnego prawa do jakiejkolwiek dotacji lub rekompensaty, a przedsiębiorstwo świadczy usługę całkowicie na własne ryzyko. Ponadto należy podkreślić, że Rada Stanu nie ustaliła jeszcze kwoty rekompensaty, która ma zastać wypłacona przedsiębiorstwu Simet.

| (124) | Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 reguluje udzielanie zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych zdefiniowanych w art. 2 lit. i) tego rozporządzenia w dziedzinie usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego. Zgodnie z art. 9 ust. 1 tego rozporządzenia „rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego [...] wypłacane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, są zgodne z zasadami wspólnego rynku. Rekompensaty te nie podlegają obowiązkowi wcześniejszego informowania, o którym mowa w art. [108 ust. 3)] Traktatu”. |
| --- | --- |

(124)

Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 reguluje udzielanie zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych zdefiniowanych w art. 2 lit. i) tego rozporządzenia w dziedzinie usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego. Zgodnie z art. 9 ust. 1 tego rozporządzenia „rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego [...] wypłacane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, są zgodne z zasadami wspólnego rynku. Rekompensaty te nie podlegają obowiązkowi wcześniejszego informowania, o którym mowa w art. [108 ust. 3)] Traktatu”.

| (125) | Z przyczyn przedstawionych poniżej Komisja uznaje, że zgłoszona rekompensata nie jest zgodna z warunkami zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007, a zatem nie można stwierdzić, że jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 9 ust. 1 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(125)

Z przyczyn przedstawionych poniżej Komisja uznaje, że zgłoszona rekompensata nie jest zgodna z warunkami zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007, a zatem nie można stwierdzić, że jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 9 ust. 1 tego rozporządzenia.

| (126) | W szczególności Komisja zauważa, że, nawet jeżeli specyfikacje koncesji spełniały wymogi zawarte w art. 2 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 w zakresie definicji umowy o świadczenie usług publicznych, to jednak nie zachowano zgodności ze wszystkimi przepisami art. 4 tego rozporządzenia, w których ustanawia się obowiązkową treść umów o świadczenie usług publicznych oraz zasad ogólnych. Przykładowo w art. 4 ust. 1 lit. b) wymaga się, aby parametry, według których obliczana jest rekompensata, były określane z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty oraz zapobiegający nadwyżce rekompensaty, natomiast w art. 4 ust. 1 lit. c) i art. 4 ust. 2 określa się zasady podziału kosztów i przychodów. Jak wyjaśniono w związku z przeprowadzoną przez Komisję analizą drugiego kryterium zawartego w wyroku w sprawie Altmark w sekcji 7.1.2, rozważane specyfikacje koncesji stanowią, że świadczenie usług nie daje przedsiębiorstwu Simet żadnego prawa do jakiejkolwiek dotacji lub rekompensaty, a przedsiębiorstwo świadczy usługę całkowicie na własne ryzyko. Takie wyłączenie rekompensaty oznacza z konieczności, że parametry rekompensaty nie zostały określone z góry, a zatem nie spełniono wymogów art. 4 rozporządzenia. |
| --- | --- |

(126)

W szczególności Komisja zauważa, że, nawet jeżeli specyfikacje koncesji spełniały wymogi zawarte w art. 2 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 w zakresie definicji umowy o świadczenie usług publicznych, to jednak nie zachowano zgodności ze wszystkimi przepisami art. 4 tego rozporządzenia, w których ustanawia się obowiązkową treść umów o świadczenie usług publicznych oraz zasad ogólnych. Przykładowo w art. 4 ust. 1 lit. b) wymaga się, aby parametry, według których obliczana jest rekompensata, były określane z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty oraz zapobiegający nadwyżce rekompensaty, natomiast w art. 4 ust. 1 lit. c) i art. 4 ust. 2 określa się zasady podziału kosztów i przychodów. Jak wyjaśniono w związku z przeprowadzoną przez Komisję analizą drugiego kryterium zawartego w wyroku w sprawie Altmark w sekcji 7.1.2, rozważane specyfikacje koncesji stanowią, że świadczenie usług nie daje przedsiębiorstwu Simet żadnego prawa do jakiejkolwiek dotacji lub rekompensaty, a przedsiębiorstwo świadczy usługę całkowicie na własne ryzyko. Takie wyłączenie rekompensaty oznacza z konieczności, że parametry rekompensaty nie zostały określone z góry, a zatem nie spełniono wymogów art. 4 rozporządzenia.

| (127) | Ponadto art. 6 ust. 1 stanowi, że w przypadku bezpośrednio udzielonych zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych rekompensata musi być zgodna z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 oraz z przepisami określonymi w załączniku w celu zapewnienia, aby rekompensata nie wykraczała poza to, co jest konieczne do wykonania obowiązku świadczenia usługi publicznej. We wspomnianym załączniku wymaga się między innymi odrębnego księgowania (pkt 5) oraz określa się sposób, w jaki należy ustalać maksymalną kwotę rekompensaty. |
| --- | --- |

(127)

Ponadto art. 6 ust. 1 stanowi, że w przypadku bezpośrednio udzielonych zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych rekompensata musi być zgodna z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 oraz z przepisami określonymi w załączniku w celu zapewnienia, aby rekompensata nie wykraczała poza to, co jest konieczne do wykonania obowiązku świadczenia usługi publicznej. We wspomnianym załączniku wymaga się między innymi odrębnego księgowania (pkt 5) oraz określa się sposób, w jaki należy ustalać maksymalną kwotę rekompensaty.

| (128) | Jak zauważono w motywie 115 powyżej, w odniesieniu do większości zgłoszonego okresu (lata 1987–2001) przedsiębiorstwo Simet nie stosowało prawidłowego odrębnego księgowania, a solidność rachunków kosztów za lata 2002 i 2003 również można zakwestionować. W związku z powyższym nie można wykazać, że ostatecznie przyznana rekompensata, niezależnie od jej wysokości, nie przekracza kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu netto, który równoważny jest sumie wpływów, pozytywnych czy negatywnych, jakie wypełnianie zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych wywiera na koszty i przychody podmiotu świadczącego usługi publiczne (pkt 2 załącznika). |
| --- | --- |

(128)

Jak zauważono w motywie 115 powyżej, w odniesieniu do większości zgłoszonego okresu (lata 1987–2001) przedsiębiorstwo Simet nie stosowało prawidłowego odrębnego księgowania, a solidność rachunków kosztów za lata 2002 i 2003 również można zakwestionować. W związku z powyższym nie można wykazać, że ostatecznie przyznana rekompensata, niezależnie od jej wysokości, nie przekracza kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu netto, który równoważny jest sumie wpływów, pozytywnych czy negatywnych, jakie wypełnianie zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych wywiera na koszty i przychody podmiotu świadczącego usługi publiczne (pkt 2 załącznika).

| (129) | Ponadto w związku z brakiem parametrów rekompensaty ustalonych z góry, każdy podział kosztów musi z konieczności odbywać się na zasadzie ex post, na podstawie arbitralnych założeń, co miało miejsce zarówno w sprawozdaniu wstępnym, jak i w sprawozdaniu większości. Komisja nie może jednak zaakceptować założeń przyjętych w sprawozdaniu większości, zgodnie z którymi każda usługa świadczona przez przedsiębiorstwo musi mieć taki sam udział w przychodach i kosztach za dany rok. Ponadto, ponieważ obliczenia ex post z konieczności prowadzą do pełnej rekompensaty kosztów poniesionych w związku ze świadczeniem usługi, Komisja uznaje, że stopa zwrotu z kapitału własnego przekraczająca odpowiednią stopę swap plus 100 punktów bazowych, przyjętą zarówno w sprawozdaniu wstępnym, jak i w sprawozdaniu większości, w normalnych okolicznościach nie zostałaby uznana za odpowiednią stopę referencyjną do celów obliczenia rozsądnego zysku. |
| --- | --- |

(129)

Ponadto w związku z brakiem parametrów rekompensaty ustalonych z góry, każdy podział kosztów musi z konieczności odbywać się na zasadzie ex post, na podstawie arbitralnych założeń, co miało miejsce zarówno w sprawozdaniu wstępnym, jak i w sprawozdaniu większości. Komisja nie może jednak zaakceptować założeń przyjętych w sprawozdaniu większości, zgodnie z którymi każda usługa świadczona przez przedsiębiorstwo musi mieć taki sam udział w przychodach i kosztach za dany rok. Ponadto, ponieważ obliczenia ex post z konieczności prowadzą do pełnej rekompensaty kosztów poniesionych w związku ze świadczeniem usługi, Komisja uznaje, że stopa zwrotu z kapitału własnego przekraczająca odpowiednią stopę swap plus 100 punktów bazowych, przyjętą zarówno w sprawozdaniu wstępnym, jak i w sprawozdaniu większości, w normalnych okolicznościach nie zostałaby uznana za odpowiednią stopę referencyjną do celów obliczenia rozsądnego zysku.

| (130) | W związku z powyższym Komisja uznaje, że zarządzona przez Radę Stanu rekompensata, której nie przewidziano w specyfikacjach koncesji, nie zostałaby wypłacona zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, a zatem zgłoszony środek jest niezgodny z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(130)

W związku z powyższym Komisja uznaje, że zarządzona przez Radę Stanu rekompensata, której nie przewidziano w specyfikacjach koncesji, nie zostałaby wypłacona zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, a zatem zgłoszony środek jest niezgodny z rynkiem wewnętrznym.

| (131) | Ponadto, jeżeli chodzi o twierdzenie przedsiębiorstwa Simet, że wyrok Rady Stanu nr 1405/2010 nie dotyczy przyznania rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w oparciu o mające zastosowanie rozporządzenie Rady, tylko przyznania odszkodowania związanego z naruszeniem rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 wynikającym z domniemanego, niezgodnego z prawem jednostronnego nałożenia obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych na podstawie art. 1 ust. 3 i 5 tego rozporządzenia, Komisja zauważa, że chociaż sentencja wyroku nr 1405/2010 nie zawiera żadnego odniesienia do rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, w wyroku odniesiono się do prawa przedsiębiorstwa Simet do otrzymania kwot w formie rekompensaty zgodnie z art. 6, 10 i 11 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, które to kwoty musi ustalić administracja na podstawie wiarygodnych danych (43). Ponadto w wyroku nr 1405/2010 sama Rada Stanu odrzuciła roszczenie o odszkodowanie przedstawione przez przedsiębiorstwo Simet, które Rada Stanu rozumiała jako odszkodowanie obejmujące straty rezydualne nieobjęte przyznaną rekompensatą, a także roszczenie dotyczące bezpodstawnego wzbogacenia, ponieważ zaakceptowano główne roszczenie dotyczące rekompensaty na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 (44). Dlatego też w pkt 3.3 wyroku Rada Stanu orzeka, że „obecnie nie można zaakceptować żadnych roszczeń o odszkodowanie przedstawionych przez odwołującego, ponieważ dopiero po ustaleniu przez administrację kwoty, o której mowa powyżej, będzie wiadomo, czy istnieje szkoda rezydualna nieuwzględniona w oszacowanej kwocie, którą to szkodę zainteresowane przedsiębiorstwo musi obliczyć i wykazać”. |
| --- | --- |

(131)

Ponadto, jeżeli chodzi o twierdzenie przedsiębiorstwa Simet, że wyrok Rady Stanu nr 1405/2010 nie dotyczy przyznania rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w oparciu o mające zastosowanie rozporządzenie Rady, tylko przyznania odszkodowania związanego z naruszeniem rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 wynikającym z domniemanego, niezgodnego z prawem jednostronnego nałożenia obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych na podstawie art. 1 ust. 3 i 5 tego rozporządzenia, Komisja zauważa, że chociaż sentencja wyroku nr 1405/2010 nie zawiera żadnego odniesienia do rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, w wyroku odniesiono się do prawa przedsiębiorstwa Simet do otrzymania kwot w formie rekompensaty zgodnie z art. 6, 10 i 11 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, które to kwoty musi ustalić administracja na podstawie wiarygodnych danych (43). Ponadto w wyroku nr 1405/2010 sama Rada Stanu odrzuciła roszczenie o odszkodowanie przedstawione przez przedsiębiorstwo Simet, które Rada Stanu rozumiała jako odszkodowanie obejmujące straty rezydualne nieobjęte przyznaną rekompensatą, a także roszczenie dotyczące bezpodstawnego wzbogacenia, ponieważ zaakceptowano główne roszczenie dotyczące rekompensaty na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 (44). Dlatego też w pkt 3.3 wyroku Rada Stanu orzeka, że „obecnie nie można zaakceptować żadnych roszczeń o odszkodowanie przedstawionych przez odwołującego, ponieważ dopiero po ustaleniu przez administrację kwoty, o której mowa powyżej, będzie wiadomo, czy istnieje szkoda rezydualna nieuwzględniona w oszacowanej kwocie, którą to szkodę zainteresowane przedsiębiorstwo musi obliczyć i wykazać”.

| (132) | W każdym przypadku Komisja uznaje, że przyznanie odszkodowania na rzecz przedsiębiorstwa Simet z tytułu domniemanego, niezgodnego z prawem jednostronnego nałożenia obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych przez władze włoskie, obliczonego na podstawie wspólnej procedury rekompensaty określonej w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69, naruszałoby art. 107 i 108 Traktatu. Wynika to z faktu, że tego rodzaju przyznanie odszkodowania miałoby taki sam skutek dla przedsiębiorstwa Simet, co przyznanie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w badanym okresie, pomimo że specyfikacje koncesji regulujące rozważane usługi nie były zwolnione z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia, ani też nie były zgodne z materialnymi wymogami rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 lub rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, jak wykazano powyżej. Dostępność odszkodowania skutecznie umożliwiłaby zatem obchodzenie zasad pomocy państwa i warunków określonych przez prawodawcę Unii, na podstawie których władze włoskie, nakładając zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych lub zawierając umowy dotyczące wykonywania tych zobowiązań, rekompensują podmiotom świadczącym usługi publiczne poniesione koszty w zamian za realizację zobowiązań z tytułu świadczenia wspomnianych usług. Ponadto, jak już wcześniej stwierdzono, w specyfikacjach koncesji, na podstawie których przedsiębiorstwo Simet świadczyło usługi transportowe, nie przewidziano żadnej płatności jakiejkolwiek rekompensaty finansowej. Przedsiębiorstwo Simet zgodziło się na świadczenie usług na warunkach określonych w tych koncesjach na własne ryzyko. |
| --- | --- |

(132)

W każdym przypadku Komisja uznaje, że przyznanie odszkodowania na rzecz przedsiębiorstwa Simet z tytułu domniemanego, niezgodnego z prawem jednostronnego nałożenia obowiązków z tytułu świadczenia usług publicznych przez władze włoskie, obliczonego na podstawie wspólnej procedury rekompensaty określonej w rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69, naruszałoby art. 107 i 108 Traktatu. Wynika to z faktu, że tego rodzaju przyznanie odszkodowania miałoby taki sam skutek dla przedsiębiorstwa Simet, co przyznanie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w badanym okresie, pomimo że specyfikacje koncesji regulujące rozważane usługi nie były zwolnione z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia, ani też nie były zgodne z materialnymi wymogami rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 lub rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, jak wykazano powyżej. Dostępność odszkodowania skutecznie umożliwiłaby zatem obchodzenie zasad pomocy państwa i warunków określonych przez prawodawcę Unii, na podstawie których władze włoskie, nakładając zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych lub zawierając umowy dotyczące wykonywania tych zobowiązań, rekompensują podmiotom świadczącym usługi publiczne poniesione koszty w zamian za realizację zobowiązań z tytułu świadczenia wspomnianych usług. Ponadto, jak już wcześniej stwierdzono, w specyfikacjach koncesji, na podstawie których przedsiębiorstwo Simet świadczyło usługi transportowe, nie przewidziano żadnej płatności jakiejkolwiek rekompensaty finansowej. Przedsiębiorstwo Simet zgodziło się na świadczenie usług na warunkach określonych w tych koncesjach na własne ryzyko.

| (133) | Komisja nie może zatem przyjąć twierdzenia przedsiębiorstwa Simet, że w wyroku Rady Stanu nr 1405/2010 przyznano odszkodowanie związane z naruszeniem rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, a nie rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(133)

Komisja nie może zatem przyjąć twierdzenia przedsiębiorstwa Simet, że w wyroku Rady Stanu nr 1405/2010 przyznano odszkodowanie związane z naruszeniem rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, a nie rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych.

8.   WNIOSEK

| (134) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że zgłoszony środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, która jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym, |
| --- | --- |

(134)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że zgłoszony środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, która jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Płatności rekompensaty na rzecz przedsiębiorstwa Simet zgłoszone przez władze włoskie stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Pomoc ta nie została zwolniona z obowiązku wcześniejszego zgłoszenia na podstawie art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69.

Pomoc jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym, ponieważ nie zostały spełnione warunki określone w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007. Władze włoskie nie mogą zatem wdrożyć tej pomocy.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 października 2013 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 216 z 21.7.2012, s. 45.

1

(2)  Ustawa z dnia 28 września 1939 r. – Przepisy regulujące usługi autobusowe w zakresie przewozu pasażerów, bagaży i paczek produktów rolnych na podstawie koncesji przyznanej sektorowi prywatnemu (przepisy później zastąpione dekretem legislacyjnym nr 285/2005).

2

(3)  Zob. http://ngs.Simetspa.it/portale/azienda/

3

(4)  Pismo przedsiębiorstwa Simet z dnia 22 października 1999 r., nr ref. 175/99.

4

(5)  Rozporządzenie prezydenckie z dnia 22 kwietnia 1994 r. – Regulacje dotyczące uproszczenia procedury udzielania koncesji w odniesieniu do zwykłych linii autobusowych podlegających odpowiedzialności państwa.

5

(6)  Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 1).

6

(7)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1191/69 z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie działania państw członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej, (Dz.U. L 156 z 28.6.1969, s. 1).

7

(8)  Dla każdego badanego roku, roczna rekompensata stanowiła sumę deficytu wynikającego ze strat z działalności operacyjnej, obciążenia finansowego i zwrotu z kapitału własnego. Obliczenia opierały się na wielu założeniach teoretycznych, w tym na założeniach dotyczących kosztów operacyjnych związanych z usługami międzyregionalnego, rozkładowego transportu autobusowego w latach poprzedzających rok 2000, ponieważ za ten okres nie prowadzono odrębnego księgowania. Wymagany zwrot z kapitału własnego zainwestowanego w usługi rozkładowego transportu autobusowego oszacowano na poziomie 20 % – 36 % za lata 1987–2003. Ponieważ nie wypłacono rocznej rekompensaty w latach, za które rekompensata została obliczona, konsultant obliczył wartość bieżącą nett (NPV) rekompensaty. Więcej informacji dotyczących metodyki zastosowanej w tych wstępnych obliczeniach znajduje się w decyzji o wszczęciu postępowania.

8

(9)  Zgodnie z art. 9 dekretu legislacyjnego nr 285/2005, którym uchylono ustawę nr 1822/39, koncesje na usługi rozkładowe podlegające ustawie nr 1822/1939 można przedłużyć do końca 2013 r.

9

(10)  Najwyraźniej w związku ze zmianami czwartej dyrektywy Rady nr 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. wydanej na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu, w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (Dz.U. L 222 z 14.8.1978, s. 11).

10

(11)  Zob. poprzedni przypis.

11

(12)  Wartość ta pochodzi z bazy danych zgormadzonych przez profesora A. Damodarana. Zob. www.damodaran.com

12

(13)  Miara zmienności lub ryzyka systematycznego papieru wartościowego lub portfela w porównaniu z rynkiem jako całością.

13

(14)  Odlewarowany współczynnik beta = współczynnik beta bez jakiegokolwiek zadłużenia.

14

Odlewarowany współczynnik beta =

(15)  Wartość ta pochodzi z bazy danych zgormadzonych przez profesora A. Damodarana. Zob. www.damodaran.com, „samochody i samochody ciężarowe”.

15

(16)  Wyrok w sprawie C-280/00 Altmark Trans i Regierungspräsidium Magdeburg, Rec.2003, s. I-7747.

16

(17)  Zob. art. 1 ust. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1893/91 z dnia 20 czerwca 1991 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 w sprawie działania państw członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej (Dz.U. L 169 z 29.6.1991, s. 1).

17

(18)  Do roku 2000 w ogóle nie wdrożono żadnego odrębnego księgowania.

18

(19)  Data wejścia w życie rozporządzenia (EWG) nr 1893/91.

19

(20)  Pismo przedsiębiorstwa Simet z dnia 22 października 1999 r., odniesienie nr 175/99.

20

(21)  Do roku 2000 w ogólne nie wdrożono żadnego odrębnego księgowania.

21

(22)  Komisja nie zbadała innych przedstawionych informacji, ponieważ nie dotyczą one okresu objętego decyzjami Rady Stanu.

22

(23)  Od tamtej pory ustawa została uchylona i zastąpiona dekretem legislacyjnym nr 285/2005.

23

(24)  Art. 2 ust. 2 lit. e) rozporządzenia prezydenckiego nr 369 z dnia 22 kwietnia 1994 r.

24

(25)  Przykładowo w 1992 r. ministerstwo przyznało, że ze względów bezpieczeństwa należy zmienić lokalizację przystanków autobusowych w ramach połączenia Rossano–Neapol, a w 2000 r. przez wzgląd na opłacalność ministerstwo zatwierdziło dodatkowe przystanki autobusowe i zmiany trasy do celów obsługi nowych lokalizacji w ramach połączenia Cosenza–Florencja i Cosenza–Piza. Ponadto władze włoskie zauważyły, że z dokumentacji przedstawionej przez przedsiębiorstwo Simet wynikało, że w 1992 r. ministerstwo zatwierdziło podniesienie opłat, o które przedsiębiorstwo ubiegało się w odniesieniu do połączenia Rossano–Neapol.

25

(26)  W którym określono pułap w zakresie podnoszenia opłat za zwykłe usługi rozkładowego transportu autobusowego, odpowiadającego stopie inflacji.

26

(27)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 88).

27

(28)  W pkt 6 specyfikacji każdej koncesji wyraźnie stwierdza się, że rozkłady i opłaty stanowią rozkłady i opłaty zatwierdzone przez należące do ministerstwa biuro prowincji ds. pojazdów silnikowych.

28

(29)  W wyroku nr 1405/2010 odniesiono się do prawa do otrzymania kwot w formie rekompensaty na podstawie art. 6, 10 i 11 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, które to kwoty musi ustalić administracja na podstawie wiarygodnych danych (s. 21, pkt 3.3 wyroku). Ponadto w pkt 3.3 Rada Stanu potwierdza, że nie naliczyła odszkodowania, ponieważ „obecnie nie można zaakceptować żadnych roszczeń o odszkodowanie przedstawionych przez odwołującego, ponieważ dopiero po ustaleniu przez administrację kwoty, o której mowa powyżej, będzie wiadomo, czy istnieje szkoda rezydualna nieuwzględniona w oszacowanej kwocie, którą to szkodę zainteresowane przedsiębiorstwo musi obliczyć i wykazać”.

29

(30)  Wyrok w sprawie C-280/00 Altmark Trans i Regierungspräsidium Magdeburg, Rec. 2003, s. I-7747, pkt 87 i 88.

30

(31)  Pkt 79.

31

(32)  Wyrok w sprawie T-157/01 Danske Busvognmænd, Rec. 2004, s. II-917, pkt 77–79.

32

(33)  Zob. sekcja 5.

33

(34)  Do końca 1991 r. okólnik nr 13/74 z dnia 30 kwietnia 1974 r. stanowił, że zazwyczaj opłaty za usługi międzyregionalnego rozkładowego transportu autobusowego muszą być podobne do opłat za podróż koleją w drugiej klasie. Później, w latach 1992–2000, memorandum nr 801 z dnia 17 marca 1992 r. stanowiło, że zasadniczo podnoszenie opłat musi ograniczać się do stopy inflacji, która w tamtym czasie była określana przez międzyresortowy komitet ds. ustalania cen.

34

(35)  Pisma biura prowincji Catanzaro nr A/7302 z dnia 3 lipca 1992 r.

35

(36)  Pkt 6 specyfikacji koncesji.

36

(37)  Pkt 2 okólnika nr 3/02 z dnia 5 kwietnia 2002 r., w którym zawarto instrukcje dotyczące przeliczania opłat z lirów na euro.

37

(38)  Wyrok w sprawie C-504/07, Zb.Orz. 2009, s. I-3867.

38

(39)  Dz.U. L 169 z 29.6.1991, s. 1.

39

(40)  Art. 1 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69.

40

(41)  W tym względzie Komisja odnosi się do rozumowania przyjętego w motywach 307–313 decyzji Komisji z dnia 24 lutego 2010 r. w sprawie C 41/08 (ex NN 35/08) w sprawie umów o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu zawartych pomiędzy duńskim ministerstwem transportu a Danske Statsbaner (Dz.U. L 7 z 11.1.2011, s. 1). Sąd stwierdził nieważność powyższej decyzji wyrokiem z 2013 r. w sprawie T-92/11 Jørgen Andersen przeciwko Komisji Europejskiej, dotychczas nieopublikowanym – obecnie toczy się postępowanie odwoławcze od tego wyroku przez Trybunałem Sprawiedliwości w sprawie C 303/13. Wynik odwołania nie ma znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy, ponieważ Sąd potwierdził w wyroku, od którego się odwołano, że w odniesieniu do pomocy, która została zgłoszona, jednak nie została wypłacona, należy stosować przepisy, zasady i kryteria w zakresie oceny zgodności pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym obowiązujące w dniu, w którym Komisja podejmuje swoją decyzję (zob. pkt 39 wyroku).

41

(42)  Wyrok w sprawie C-334/07 P Komisja przeciwko Freistaat Sachsem, Zb.Orz. 2008, s. I-9465, pkt 50–53; wyrok w sprawie T-3/09 Włochy przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2011, s. II-95, pkt 60.

42

(43)  Pkt 3.3 wyroku nr 1405/2010.

43

(44)  Pkt 3.4 wyroku nr 1405/2010.

44

---

| 16.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 114/68 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 114/68

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 20 marca 2014 r.

określająca stanowisko Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji podmiotów zarządzających na mocy Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych, dotyczącej dodania specyfikacji serwerów komputerowych i zasilaczy awaryjnych do załącznika C do Umowy oraz zmiany specyfikacji wyświetlaczy i urządzeń do przetwarzania obrazu zawartych w załączniku C do Umowy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/202/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając decyzję Rady 2013/107/UE z dnia 13 listopada 2012 r. dotyczącą podpisania i zawarcia Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych (1), w szczególności jej art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W Umowie przewiduje się, że Komisja Europejska wraz z Agencją Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA) opracowują wspólne specyfikacje sprzętu biurowego i okresowo je zmieniają, wprowadzając zmiany w załączniku C do Umowy. |
| --- | --- |

(1)

W Umowie przewiduje się, że Komisja Europejska wraz z Agencją Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA) opracowują wspólne specyfikacje sprzętu biurowego i okresowo je zmieniają, wprowadzając zmiany w załączniku C do Umowy.

| (2) | Komisja ustala stanowisko Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany specyfikacji. |
| --- | --- |

(2)

Komisja ustala stanowisko Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany specyfikacji.

| (3) | W ramach środków przewidzianych w niniejszej decyzji uwzględnia się opinię wydaną przez Grupę Unii Europejskiej ds. Energy Star, o której mowa w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 106/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie unijnego programu znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych (2), zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 174/2013 (3). |
| --- | --- |

(3)

W ramach środków przewidzianych w niniejszej decyzji uwzględnia się opinię wydaną przez Grupę Unii Europejskiej ds. Energy Star, o której mowa w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 106/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie unijnego programu znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych (2), zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 174/2013 (3).

| (4) | Specyfikację wyświetlaczy zawartą w części II załącznika C i specyfikację urządzeń do przetwarzania obrazu zawartą w części III załącznika C należy uchylić i zastąpić specyfikacjami załączonymi do niniejszej decyzji, |
| --- | --- |

(4)

Specyfikację wyświetlaczy zawartą w części II załącznika C i specyfikację urządzeń do przetwarzania obrazu zawartą w części III załącznika C należy uchylić i zastąpić specyfikacjami załączonymi do niniejszej decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Stanowisko, które zostanie przyjęte przez Unię Europejską w odniesieniu do decyzji podmiotów zarządzających na mocy Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych, dotyczącej zmiany specyfikacji wyświetlaczy i urządzeń do przetwarzania obrazu zawartych w części II i III załącznika C do Umowy oraz dodania nowych specyfikacji serwerów komputerowych i zasilaczy awaryjnych do Umowy, opiera się na załączonym projekcie decyzji.

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 63 z 6.3.2013, s. 5.

1

(2)  Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 63 z 6.3.2013, s. 1.

3

---

ZAŁĄCZNIK I

PROJEKT DECYZJI

z dnia [...] r.

podmiotów zarządzających na mocy Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych, dotyczącej dodania specyfikacji serwerów komputerowych i zasilaczy awaryjnych do załącznika C do Umowy oraz zmiany specyfikacji wyświetlaczy i urządzeń do przetwarzania obrazu zawartych w załączniku C do Umowy

PODMIOTY ZARZĄDZAJĄCE,

uwzględniając Umowę między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych, w szczególności jej art. XII,

mając na uwadze, że do Umowy należy dodać specyfikacje nowych produktów typu „serwery komputerowe” i „zasilacze awaryjne” oraz że należy zmienić istniejące specyfikacje produktów typu „urządzenia do przetwarzania obrazu” i „wyświetlacze”,

STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:

Do załącznika C do Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych dodaje się część I „Wyświetlacze”, część II „Zasilacze awaryjne”, część III „Serwery komputerowe” oraz część IV „Urządzenia do przetwarzania obrazu”, jak określono poniżej.

Część II „Wyświetlacze” i część III „Urządzenia do przetwarzania obrazu”, figurujące obecnie w załączniku C do Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych, tracą moc.

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu. Niniejszą decyzję sporządzoną w dwóch egzemplarzach podpisują współprzewodniczący.

Podpisano w Waszyngtonie, DC, dnia [...] r.

[...]

W imieniu Agencji Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych

Podpisano w Brukseli dnia [...] r.

[...]

W imieniu Unii Europejskiej

---

ZAŁĄCZNIK II

ZAŁĄCZNIK C

CZĘŚĆ II UMOWY

”I.   SPECYFIKACJE WYŚWIETLACZY

1.   Definicje

1.1.   Rodzaje produktów

Wyświetlacz elektroniczny (wyświetlacz): dostępny w handlu produkt wyposażony w ekran i towarzyszące mu układy elektroniczne, często umieszczone w jednej obudowie, którego podstawową funkcją jest wyświetlanie informacji wizualnych pochodzących z 1) komputera, stacji roboczej lub serwera za pośrednictwem jednego lub większej liczby wejść (np. VGA, DVI, HDMI, Display Port, IEEE 1394, USB); 2) pamięci zewnętrznej (np. pamięć USB, karta pamięci); lub 3) połączenia sieciowego.

| a) | Monitor komputerowy: urządzenie elektroniczne, zazwyczaj o przekątnej użytecznej części ekranu większej niż 12 cali i gęstości pikseli powyżej 5 000 pikseli na cal kwadratowy (piksele/in2), które wyświetla interfejs użytkownika i otwarte programy, umożliwiając użytkownikowi komunikowanie się z komputerem, zazwyczaj przy użyciu klawiatury i myszy.
  Wyświetlacz o ulepszonych parametrach: monitor komputerowy posiadający wszystkie wymienione poniżej cechy i funkcje:






  (i) | współczynnik kontrastu na poziomie co najmniej 60:1, mierzony przy kącie widzenia w poziomie wynoszącym co najmniej 85°, ze szklaną osłoną ekranu lub bez niej; |
| --- | --- | --- |

a)

Monitor komputerowy: urządzenie elektroniczne, zazwyczaj o przekątnej użytecznej części ekranu większej niż 12 cali i gęstości pikseli powyżej 5 000 pikseli na cal kwadratowy (piksele/in2), które wyświetla interfejs użytkownika i otwarte programy, umożliwiając użytkownikowi komunikowanie się z komputerem, zazwyczaj przy użyciu klawiatury i myszy.

Wyświetlacz o ulepszonych parametrach: monitor komputerowy posiadający wszystkie wymienione poniżej cechy i funkcje:

(i)

współczynnik kontrastu na poziomie co najmniej 60:1, mierzony przy kącie widzenia w poziomie wynoszącym co najmniej 85°, ze szklaną osłoną ekranu lub bez niej;

| (ii) | natywna rozdzielczość matrycy wynosząca co najmniej 2,3 megapiksela (MP); oraz |
| --- | --- |

(ii)

natywna rozdzielczość matrycy wynosząca co najmniej 2,3 megapiksela (MP); oraz

| (iii) | zakres skali kolorów odpowiadający co najmniej przestrzeni odwzorowania kolorów sRGB zgodnie z definicją zawartą w normie IEC 61966 2-1. Przesunięcia przestrzeni barw są dopuszczalne, pod warunkiem że obsługiwanych jest 99 % lub więcej zdefiniowanych kolorów sRGB. |
| --- | --- |

(iii)

zakres skali kolorów odpowiadający co najmniej przestrzeni odwzorowania kolorów sRGB zgodnie z definicją zawartą w normie IEC 61966 2-1. Przesunięcia przestrzeni barw są dopuszczalne, pod warunkiem że obsługiwanych jest 99 % lub więcej zdefiniowanych kolorów sRGB.

| b) | Ramka cyfrowa: urządzenie elektroniczne, zazwyczaj o przekątnej ekranu poniżej 12 cali, którego podstawową funkcją jest wyświetlanie obrazów cyfrowych. Ponadto może mieć wbudowane funkcje, takie jak programator czasowy, czujnik obecności, system audio, wideo, łączność bluetooth lub bezprzewodową. |
| --- | --- |

b)

Ramka cyfrowa: urządzenie elektroniczne, zazwyczaj o przekątnej ekranu poniżej 12 cali, którego podstawową funkcją jest wyświetlanie obrazów cyfrowych. Ponadto może mieć wbudowane funkcje, takie jak programator czasowy, czujnik obecności, system audio, wideo, łączność bluetooth lub bezprzewodową.

| c) | Wyświetlacz przeznaczony do przekazu treści: urządzenie elektroniczne, zazwyczaj o przekątnej ekranu większej niż 12 cali i gęstości pikseli nie większej niż 5 000 pikseli/cal2. Urządzenie tego rodzaju jest zwykle wprowadzone do obrotu jako wyświetlacz treści handlowych do wykorzystania w miejscach, w których ma je oglądać wiele osób w środowisku innym niż biurowe, takim jak: sklepy detaliczne lub domy towarowe, restauracje, muzea, hotele, miejsca na świeżym powietrzu, lotniska, sale konferencyjne lub sale lekcyjne. |
| --- | --- |

c)

Wyświetlacz przeznaczony do przekazu treści: urządzenie elektroniczne, zazwyczaj o przekątnej ekranu większej niż 12 cali i gęstości pikseli nie większej niż 5 000 pikseli/cal2. Urządzenie tego rodzaju jest zwykle wprowadzone do obrotu jako wyświetlacz treści handlowych do wykorzystania w miejscach, w których ma je oglądać wiele osób w środowisku innym niż biurowe, takim jak: sklepy detaliczne lub domy towarowe, restauracje, muzea, hotele, miejsca na świeżym powietrzu, lotniska, sale konferencyjne lub sale lekcyjne.

1.2.   Zewnętrzne źródło zasilania: zwane też zewnętrznym zasilaczem sieciowym. Część umieszczona w wyodrębnionej fizycznie obudowie znajdującej się poza wyświetlaczem, służąca do przekształcania napięcia prądu przemiennego z sieci zasilającej na niższe napięcie prądu stałego w celu zasilania wyświetlacza. Zewnętrzne źródło zasilania jest połączone z wyświetlaczem za pomocą odłączalnego lub podłączonego na stałe męskiego/żeńskiego złącza elektrycznego, kabla, przewodu lub innego typu przyłącza.

1.3.   Tryby działania:

| a) | tryb włączenia: tryb poboru mocy, w którym produkt został aktywowany i wykonuje co najmniej jedną ze swoich funkcji podstawowych. Tryb ten opisuje się również powszechnie używanymi wyrażeniami, takimi jak: »aktywny«, »w użyciu« i »normalny tryb pracy«. Pobór mocy w tym trybie jest zazwyczaj większy niż w trybie uśpienia i wyłączenia; |
| --- | --- |

a)

tryb włączenia: tryb poboru mocy, w którym produkt został aktywowany i wykonuje co najmniej jedną ze swoich funkcji podstawowych. Tryb ten opisuje się również powszechnie używanymi wyrażeniami, takimi jak: »aktywny«, »w użyciu« i »normalny tryb pracy«. Pobór mocy w tym trybie jest zazwyczaj większy niż w trybie uśpienia i wyłączenia;

| b) | tryb uśpienia: tryb poboru mocy, w jaki przechodzi produkt po otrzymaniu sygnału od podłączonego urządzenia lub pod wpływem bodźca wewnętrznego. Produkt może także przejść w ten tryb po otrzymaniu sygnału wytworzonego w wyniku ingerencji użytkownika. Produkt musi »obudzić się« po otrzymaniu sygnału z podłączonego urządzenia, sieci, układu zdalnego sterowania lub pod wpływem bodźca wewnętrznego. W tym trybie produkt nie generuje widocznego obrazu, ewentualnie z wyjątkiem funkcji zorientowanych na użytkownika lub ochronnych, takich jak informacja o produkcie lub wyświetlanie statusu, lub funkcji wykorzystujących czujniki.







  Uwagi: | 1. | Przykładowym źródłem bodźca wewnętrznego jest zegar lub czujnik obecności. |
| --- | --- | --- | --- |

b)

tryb uśpienia: tryb poboru mocy, w jaki przechodzi produkt po otrzymaniu sygnału od podłączonego urządzenia lub pod wpływem bodźca wewnętrznego. Produkt może także przejść w ten tryb po otrzymaniu sygnału wytworzonego w wyniku ingerencji użytkownika. Produkt musi »obudzić się« po otrzymaniu sygnału z podłączonego urządzenia, sieci, układu zdalnego sterowania lub pod wpływem bodźca wewnętrznego. W tym trybie produkt nie generuje widocznego obrazu, ewentualnie z wyjątkiem funkcji zorientowanych na użytkownika lub ochronnych, takich jak informacja o produkcie lub wyświetlanie statusu, lub funkcji wykorzystujących czujniki.

Uwagi:

1.

Przykładowym źródłem bodźca wewnętrznego jest zegar lub czujnik obecności.

| 2. | Sterowanie zasilaniem nie jest przykładem ingerencji użytkownika; |
| --- | --- |

2.

Sterowanie zasilaniem nie jest przykładem ingerencji użytkownika;

| c) | tryb wyłączenia: tryb poboru mocy, w którym produkt jest podłączony do źródła zasilania i nie wykonuje żadnych funkcji przypisanych do trybu włączenia lub trybu uśpienia. Produkt może znajdować się w tym trybie przez czas nieokreślony. Może wyjść z tego trybu tylko w wyniku bezpośredniej aktywacji wyłącznika sieciowego lub sterownika, dokonanej przez użytkownika. Niektóre produkty mogą być pozbawione tego trybu. |
| --- | --- |

c)

tryb wyłączenia: tryb poboru mocy, w którym produkt jest podłączony do źródła zasilania i nie wykonuje żadnych funkcji przypisanych do trybu włączenia lub trybu uśpienia. Produkt może znajdować się w tym trybie przez czas nieokreślony. Może wyjść z tego trybu tylko w wyniku bezpośredniej aktywacji wyłącznika sieciowego lub sterownika, dokonanej przez użytkownika. Niektóre produkty mogą być pozbawione tego trybu.

1.4.   Luminancja: fotometryczna miara natężenia światła zmierzającego w danym kierunku, w przeliczeniu na jednostkę powierzchni, wyrażana w kandelach na metr kwadratowy (cd/m2). Luminancja odnosi się do ustawienia jasności wyświetlacza.

| a) | Maksymalna deklarowana luminancja: maksymalna luminancja, jaką wyświetlacz może uzyskać w trybie włączonym przy zadanym ustawieniu, określona przez producenta na przykład w podręczniku użytkownika. |
| --- | --- |

a)

Maksymalna deklarowana luminancja: maksymalna luminancja, jaką wyświetlacz może uzyskać w trybie włączonym przy zadanym ustawieniu, określona przez producenta na przykład w podręczniku użytkownika.

| b) | Maksymalna mierzona luminancja: maksymalna luminancja, jaką wyświetlacz może uzyskać w wyniku ręcznego ustawienia regulatorów, takich jak jasność i kontrast. |
| --- | --- |

b)

Maksymalna mierzona luminancja: maksymalna luminancja, jaką wyświetlacz może uzyskać w wyniku ręcznego ustawienia regulatorów, takich jak jasność i kontrast.

| c) | Luminancja produktu w postaci handlowej: luminancja wyświetlacza przy domyślnym zadanym ustawieniu fabrycznym, wybranym przez producenta do normalnego zastosowania domowego lub odpowiedniego zastosowania rynkowego. W przypadku wyświetlaczy w postaci handlowej, w których domyślnie włączona jest automatyczna kontrola jasności, luminancja może być zróżnicowana w zależności od natężenia oświetlenia w miejscu zainstalowania urządzenia. |
| --- | --- |

c)

Luminancja produktu w postaci handlowej: luminancja wyświetlacza przy domyślnym zadanym ustawieniu fabrycznym, wybranym przez producenta do normalnego zastosowania domowego lub odpowiedniego zastosowania rynkowego. W przypadku wyświetlaczy w postaci handlowej, w których domyślnie włączona jest automatyczna kontrola jasności, luminancja może być zróżnicowana w zależności od natężenia oświetlenia w miejscu zainstalowania urządzenia.

1.5.   Powierzchnia ekranu: użyteczna szerokość ekranu pomnożona przez jego użyteczną wysokość, wyrażona w calach kwadratowych (cal2).

1.6.   Automatyczna regulacja jasności: mechanizm automatycznie dostosowujący poziom jasności wyświetlacza do natężenia oświetlenia w otoczeniu.

1.7.   Natężenie oświetlenia w otoczeniu: wypadkowe natężenie oświetlenia w środowisku, w którym znajduje się wyświetlacz, takim jak pokój dzienny lub biuro.

1.8.   Połączenie mostkowe: fizyczne połączenie między dwoma koncentratorami, zazwyczaj USB lub FireWire, które umożliwia rozbudowę portów, z reguły w celu przeniesienia ich w bardziej dogodne miejsce lub zwiększenia liczby dostępnych portów.

1.9.   Kompatybilność sieciowa: zdolność pobrania adresu IP w przypadku podłączenia do sieci.

1.10.   Czujnik obecności: urządzenie stosowane w celu wykrycia obecności człowieka przed wyświetlaczem lub w jego otoczeniu. Czujnik ten jest zazwyczaj stosowany do przełączenia wyświetlacza z trybu włączenia w tryb uśpienia lub wyłączenia, lub odwrotnie.

1.11.   Rodzina produktów: grupa wyświetlaczy wyprodukowanych pod tą samą marką, wyposażonych w ten sam ekran o tych samych wymiarach i rozdzielczości, umieszczonych w samodzielnej obudowie mogącej zawierać różne warianty konfiguracji sprzętowych.

Przykład: dwa monitory komputerowe z tej samej linii modeli, o przekątnej ekranu 21 cali i rozdzielczości 2,074 megapiksela (MP), różniące się takimi cechami, jak wbudowane głośniki lub kamera, mogą być uznane za rodzinę produktów.

1.12.   Model reprezentatywny: produkt o określonej konfiguracji, poddawany testom w celu zakwalifikowania do oznaczenia ENERGY STAR, przeznaczony do wprowadzenia do obrotu z oznaczeniem i etykietą ENERGY STAR.

2.   Zakres

2.1.   Kwalifikujące się produkty

| 2.1.1. | Produkty zgodne z określoną w niniejszym dokumencie definicją wyświetlacza, zasilane bezpośrednio z sieci prądu przemiennego za pośrednictwem zewnętrznego źródła zasilania lub połączenia teleinformatycznego lub sieciowego, kwalifikują się do oznaczenia ENERGY STAR, z wyjątkiem produktów wymienionych w sekcji 2.2. |
| --- | --- |

2.1.1.

Produkty zgodne z określoną w niniejszym dokumencie definicją wyświetlacza, zasilane bezpośrednio z sieci prądu przemiennego za pośrednictwem zewnętrznego źródła zasilania lub połączenia teleinformatycznego lub sieciowego, kwalifikują się do oznaczenia ENERGY STAR, z wyjątkiem produktów wymienionych w sekcji 2.2.

| 2.1.2. | Do typowych produktów kwalifikujących się do oznaczenia zgodnie z tą specyfikacją należą:






  a) | monitory komputerowe; |
| --- | --- | --- |

2.1.2.

Do typowych produktów kwalifikujących się do oznaczenia zgodnie z tą specyfikacją należą:

a)

monitory komputerowe;

| b) | ramki cyfrowe; |
| --- | --- |

b)

ramki cyfrowe;

| c) | wyświetlacze przeznaczone do przekazu treści; oraz |
| --- | --- |

c)

wyświetlacze przeznaczone do przekazu treści; oraz

| d) | dodatkowe produkty, w tym monitory z funkcją przełącznika klawiatury, monitora i myszy (KVM), oraz inne wyświetlacze branżowe spełniające wymogi definicji i kryteria kwalifikacji zamieszczone w niniejszej specyfikacji. |
| --- | --- |

d)

dodatkowe produkty, w tym monitory z funkcją przełącznika klawiatury, monitora i myszy (KVM), oraz inne wyświetlacze branżowe spełniające wymogi definicji i kryteria kwalifikacji zamieszczone w niniejszej specyfikacji.

2.2.   Wyłączone produkty

| 2.2.1. | Produkty ujęte w innych specyfikacjach produktów ENERGY STAR nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją. Wykaz obecnie obowiązujących specyfikacji jest dostępny na stronie www.eu-energystar.org. |
| --- | --- |

2.2.1.

Produkty ujęte w innych specyfikacjach produktów ENERGY STAR nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją. Wykaz obecnie obowiązujących specyfikacji jest dostępny na stronie www.eu-energystar.org.

| 2.2.2. | Poniżej wymienione produkty nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją:






  a) | produkty o przekątnej użytecznej części ekranu dłuższej niż 61 cali; |
| --- | --- | --- |

2.2.2.

Poniżej wymienione produkty nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją:

a)

produkty o przekątnej użytecznej części ekranu dłuższej niż 61 cali;

| b) | produkty z wbudowanym tunerem telewizyjnym; |
| --- | --- |

b)

produkty z wbudowanym tunerem telewizyjnym;

| c) | produkty wprowadzone do obrotu i sprzedawane jako telewizory, w tym produkty wyposażone w port wejściowy do podłączenia komputera (np. VGA), które są wprowadzone do obrotu i sprzedawane przede wszystkim jako telewizory; |
| --- | --- |

c)

produkty wprowadzone do obrotu i sprzedawane jako telewizory, w tym produkty wyposażone w port wejściowy do podłączenia komputera (np. VGA), które są wprowadzone do obrotu i sprzedawane przede wszystkim jako telewizory;

| d) | produkty stanowiące zestawy telewizyjne. Zestaw telewizyjny jest produktem składającym się z dwóch lub większej liczby oddzielnych elementów (np. z wyświetlacza i tunera), które są wprowadzone do obrotu i sprzedawane jako telewizor pod jednym oznaczeniem modelu lub jednym oznaczeniem systemowym. Zestaw telewizyjny może być wyposażony w więcej niż jeden przewód zasilający; |
| --- | --- |

d)

produkty stanowiące zestawy telewizyjne. Zestaw telewizyjny jest produktem składającym się z dwóch lub większej liczby oddzielnych elementów (np. z wyświetlacza i tunera), które są wprowadzone do obrotu i sprzedawane jako telewizor pod jednym oznaczeniem modelu lub jednym oznaczeniem systemowym. Zestaw telewizyjny może być wyposażony w więcej niż jeden przewód zasilający;

| e) | urządzenia dwufunkcyjne obejmujące odbiornik telewizyjny/monitory komputerowe, które są wprowadzone do obrotu i sprzedawane jako takie; |
| --- | --- |

e)

urządzenia dwufunkcyjne obejmujące odbiornik telewizyjny/monitory komputerowe, które są wprowadzone do obrotu i sprzedawane jako takie;

| f) | mobilne urządzenia komputerowe i komunikacyjne (np. tablety, komputery typu slate, czytniki elektroniczne, smartfony); |
| --- | --- |

f)

mobilne urządzenia komputerowe i komunikacyjne (np. tablety, komputery typu slate, czytniki elektroniczne, smartfony);

| g) | produkty, które muszą spełniać wymogi specyfikacji urządzeń medycznych, w których zabrania się stosowania funkcji zarządzania zasilaniem, lub produkty pozbawione stanu poboru mocy spełniającego wymogi definicji trybu uśpienia; oraz |
| --- | --- |

g)

produkty, które muszą spełniać wymogi specyfikacji urządzeń medycznych, w których zabrania się stosowania funkcji zarządzania zasilaniem, lub produkty pozbawione stanu poboru mocy spełniającego wymogi definicji trybu uśpienia; oraz

| h) | urządzenia typu cienki klient, ultracienki klient i zerowy klient. |
| --- | --- |

h)

urządzenia typu cienki klient, ultracienki klient i zerowy klient.

3.   Kryteria kwalifikacji

3.1.   Cyfry znaczące i zasady zaokrąglania

| 3.1.1. | Wszystkie obliczenia przeprowadza się, stosując bezpośrednio zmierzone wartości (bez ich zaokrąglania). |
| --- | --- |

3.1.1.

Wszystkie obliczenia przeprowadza się, stosując bezpośrednio zmierzone wartości (bez ich zaokrąglania).

| 3.1.2. | O ile nie wskazano inaczej, zgodność z wymogami specyfikacji ocenia się na podstawie bezpośrednio zmierzonych lub obliczonych wartości bez ich zaokrąglania. |
| --- | --- |

3.1.2.

O ile nie wskazano inaczej, zgodność z wymogami specyfikacji ocenia się na podstawie bezpośrednio zmierzonych lub obliczonych wartości bez ich zaokrąglania.

| 3.1.3. | Bezpośrednio zmierzone lub obliczone wartości, które przedłożono do celów sprawozdawczości na stronie internetowej ENERGY STAR, zaokrągla się do najbliższej cyfry znaczącej podanej w odpowiednich wymogach specyfikacji. |
| --- | --- |

3.1.3.

Bezpośrednio zmierzone lub obliczone wartości, które przedłożono do celów sprawozdawczości na stronie internetowej ENERGY STAR, zaokrągla się do najbliższej cyfry znaczącej podanej w odpowiednich wymogach specyfikacji.

3.2.   Wymogi ogólne

| 3.2.1. | Zewnętrzne źródło zasilania: w przypadku gdy produkt dostarczany jest z zewnętrznym źródłem zasilania, źródło to musi spełniać wymogi efektywności określone dla poziomu V w międzynarodowym protokole oznaczania efektywności i zawierać oznaczenie poziomu V. Dodatkowe informacje dotyczące protokołu oznaczania są dostępne na stronach internetowych www.energystar.gov/powersupplies.
  Podczas testów przeprowadzanych metodą opisaną w dokumencie Test Method for Calculating the Energy Efficiency of Single-Voltage External Ac-Dc and Ac-Ac Power Supplies [Metoda przeprowadzania testów w celu obliczenia sprawności energetycznej zewnętrznych jednonapięciowych źródeł zasilania AC/DC i AC/AC], opublikowanym dnia 11 sierpnia 2004 r., zewnętrzne źródła zasilania muszą spełniać wymogi określone dla poziomu V. |
| --- | --- |

3.2.1.

Zewnętrzne źródło zasilania: w przypadku gdy produkt dostarczany jest z zewnętrznym źródłem zasilania, źródło to musi spełniać wymogi efektywności określone dla poziomu V w międzynarodowym protokole oznaczania efektywności i zawierać oznaczenie poziomu V. Dodatkowe informacje dotyczące protokołu oznaczania są dostępne na stronach internetowych www.energystar.gov/powersupplies.

Podczas testów przeprowadzanych metodą opisaną w dokumencie Test Method for Calculating the Energy Efficiency of Single-Voltage External Ac-Dc and Ac-Ac Power Supplies [Metoda przeprowadzania testów w celu obliczenia sprawności energetycznej zewnętrznych jednonapięciowych źródeł zasilania AC/DC i AC/AC], opublikowanym dnia 11 sierpnia 2004 r., zewnętrzne źródła zasilania muszą spełniać wymogi określone dla poziomu V.

| 3.2.2. | Zarządzanie zasilaniem:






  a) | produkty muszą posiadać co najmniej jedną domyślnie włączoną funkcję zarządzania zasilaniem, którą można stosować w celu automatycznego przejścia z trybu włączenia do trybu uśpienia albo przez podłączone urządzenie (hosta), albo wewnętrznie (np. za pomocą mechanizmu proponowanego przez zrzeszenie VESA - Display Power Management Signalling (DPMS) - który jest domyślnie włączony); |
| --- | --- | --- |

3.2.2.

Zarządzanie zasilaniem:

a)

produkty muszą posiadać co najmniej jedną domyślnie włączoną funkcję zarządzania zasilaniem, którą można stosować w celu automatycznego przejścia z trybu włączenia do trybu uśpienia albo przez podłączone urządzenie (hosta), albo wewnętrznie (np. za pomocą mechanizmu proponowanego przez zrzeszenie VESA - Display Power Management Signalling (DPMS) - który jest domyślnie włączony);

| b) | produkty, które generują obraz do wyświetlenia pochodzący z jednego źródła wewnętrznego lub większej liczby źródeł wewnętrznych, muszą posiadać domyślnie włączony czujnik lub wyłącznik czasowy zapewniający automatyczne przejście w tryb uśpienia lub wyłączenia; |
| --- | --- |

b)

produkty, które generują obraz do wyświetlenia pochodzący z jednego źródła wewnętrznego lub większej liczby źródeł wewnętrznych, muszą posiadać domyślnie włączony czujnik lub wyłącznik czasowy zapewniający automatyczne przejście w tryb uśpienia lub wyłączenia;

| c) | w przypadku produktów z wewnętrznym domyślnym czasem opóźnienia, po którym produkt przechodzi z trybu włączenia w tryb uśpienia lub wyłączenia, należy podać czas opóźnienia; |
| --- | --- |

c)

w przypadku produktów z wewnętrznym domyślnym czasem opóźnienia, po którym produkt przechodzi z trybu włączenia w tryb uśpienia lub wyłączenia, należy podać czas opóźnienia;

| d) | monitory komputerowe muszą automatycznie wchodzić w tryb uśpienia lub wyłączenia w ciągu 15 minut po odłączeniu od komputera centralnego. |
| --- | --- |

d)

monitory komputerowe muszą automatycznie wchodzić w tryb uśpienia lub wyłączenia w ciągu 15 minut po odłączeniu od komputera centralnego.

3.3.   Wymogi dotyczące trybu włączenia

| 3.3.1. | Pobór mocy w trybie włączenia (PON), mierzony zgodnie z metodą przeprowadzania testów ENERGY STAR, nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie włączenia (PON_MAX), obliczonego i zaokrąglonego zgodnie z zamieszczoną poniżej tabelą 1.
  Jeżeli gęstość pikseli (DP) w produkcie, obliczona zgodnie z równaniem 1, jest większa niż 20 000 pikseli/cal2, to rozdzielczość ekranu (r) stosowaną w celu obliczenia PON_MAX wyznacza się zgodnie z równaniem 2.

  Równanie 1: Obliczanie gęstości pikseli



  gdzie:






  — | DP oznacza gęstość pikseli w produkcie wyrażoną w pikselach/cal2, której wartość zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej, |
| --- | --- | --- |

3.3.1.

Pobór mocy w trybie włączenia (PON), mierzony zgodnie z metodą przeprowadzania testów ENERGY STAR, nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie włączenia (PON_MAX), obliczonego i zaokrąglonego zgodnie z zamieszczoną poniżej tabelą 1.

Jeżeli gęstość pikseli (DP) w produkcie, obliczona zgodnie z równaniem 1, jest większa niż 20 000 pikseli/cal2, to rozdzielczość ekranu (r) stosowaną w celu obliczenia PON_MAX wyznacza się zgodnie z równaniem 2.

Równanie 1: Obliczanie gęstości pikseli

Formula

gdzie:

—

DP oznacza gęstość pikseli w produkcie wyrażoną w pikselach/cal2, której wartość zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej,

| — | r oznacza rozdzielczość ekranu wyrażoną w megapikselach, oraz |
| --- | --- |

—

r oznacza rozdzielczość ekranu wyrażoną w megapikselach, oraz

| — | A oznacza użyteczną powierzchnię ekranu wyrażoną w cal2. |
| --- | --- |

—

A oznacza użyteczną powierzchnię ekranu wyrażoną w cal2.

Równanie 2: Obliczanie rozdzielczości dla produktów o gęstości pikseli (DP) powyżej 20 000 pikseli/cal2

| | |
| --- | --- |

Formula

Formula

gdzie:

| — | r1 i r2 oznaczają wyrażoną w megapikselach rozdzielczość ekranu stosowaną w celu obliczenia PON_MAX, |
| --- | --- |

—

r1 i r2 oznaczają wyrażoną w megapikselach rozdzielczość ekranu stosowaną w celu obliczenia PON_MAX,

| — | DP oznacza gęstość pikseli w produkcie wyrażoną w pikselach/cal2, której wartość zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej, |
| --- | --- |

—

DP oznacza gęstość pikseli w produkcie wyrażoną w pikselach/cal2, której wartość zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej,

| — | A oznacza użyteczną powierzchnię ekranu wyrażoną w cal2. |
| --- | --- |

—

A oznacza użyteczną powierzchnię ekranu wyrażoną w cal2.

Tabela 1

Obliczanie maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie włączenia (PON_MAX)

| Rodzaj produktu i
  przekątna ekranu d

  (w calach) | PON_MAX

  gdzie Dp ≤ 20 000 pikseli/cal2

  (w watach)

  gdzie:


  r = rozdzielczość ekranu w megapikselach


  A = użyteczna powierzchnia ekranu w cal2.


  Wynik zaokrągla się do najbliższej dziesiętnej części wata | PON_MAX

  gdzie DP > 20 000 pikseli/cal2

  (w watach)

  gdzie:


  r = rozdzielczość ekranu w megapikselach


  A = użyteczna powierzchnia ekranu w cal2.


  Wynik zaokrągla się do najbliższej dziesiętnej części wata |
| --- | --- | --- |
| d < 12,0 | | |
| 12,0 ≤ d < 17,0 | | |
| 17,0 ≤ d < 23,0 | | |
| 23,0 ≤ d < 25,0 | | |
| 25,0 ≤ d ≤ 61,0 | | |
| 30,0 ≤ d ≤ 61,0

  (tylko w przypadku produktów spełniających wymogi definicji wyświetlacza przeznaczonego do przekazu treści) | | |

Rodzaj produktu i

przekątna ekranu d

(w calach)

PON_MAX

gdzie Dp ≤ 20 000 pikseli/cal2

(w watach)

gdzie:

r = rozdzielczość ekranu w megapikselach

A = użyteczna powierzchnia ekranu w cal2.

Wynik zaokrągla się do najbliższej dziesiętnej części wata

PON_MAX

gdzie DP > 20 000 pikseli/cal2

(w watach)

gdzie:

r = rozdzielczość ekranu w megapikselach

A = użyteczna powierzchnia ekranu w cal2.

Wynik zaokrągla się do najbliższej dziesiętnej części wata

d < 12,0

Formula

Formula

12,0 ≤ d < 17,0

Formula

Formula

17,0 ≤ d < 23,0

Formula

Formula

23,0 ≤ d < 25,0

Formula

Formula

25,0 ≤ d ≤ 61,0

Formula

Formula

30,0 ≤ d ≤ 61,0

(tylko w przypadku produktów spełniających wymogi definicji wyświetlacza przeznaczonego do przekazu treści)

Formula

Formula

| 3.3.2. | W przypadku produktów zgodnych z definicją wyświetlacza o ulepszonych parametrach wartość limitu mocy (PEP), obliczoną zgodnie z równaniem 3, dodaje się do wartości PON_MAX, obliczonej zgodnie z tabelą 1. Wówczas wartość PON, mierzona zgodnie z metodą przeprowadzania testów ENERGY STAR, nie może przekraczać sumy wartości PON_MAX i PEP.

  Równanie 3: Obliczanie limitu mocy w trybie włączenia dla wyświetlaczy o ulepszonych parametrach






  gdzie:






  — | PEP< 27′′ oznacza limit mocy w trybie włączenia w watach dla wyświetlaczy o ulepszonych parametrach i przekątnej ekranu krótszej niż 27 cali, |
| --- | --- | --- |

3.3.2.

W przypadku produktów zgodnych z definicją wyświetlacza o ulepszonych parametrach wartość limitu mocy (PEP), obliczoną zgodnie z równaniem 3, dodaje się do wartości PON_MAX, obliczonej zgodnie z tabelą 1. Wówczas wartość PON, mierzona zgodnie z metodą przeprowadzania testów ENERGY STAR, nie może przekraczać sumy wartości PON_MAX i PEP.

Równanie 3: Obliczanie limitu mocy w trybie włączenia dla wyświetlaczy o ulepszonych parametrach

Formula

Formula

gdzie:

—

PEP< 27′′ oznacza limit mocy w trybie włączenia w watach dla wyświetlaczy o ulepszonych parametrach i przekątnej ekranu krótszej niż 27 cali,

| — | PEP≥ 27′′ oznacza limit mocy w trybie włączenia w watach dla wyświetlaczy o ulepszonych parametrach i przekątnej ekranu o długości 27 cali lub dłuższej, |
| --- | --- |

—

PEP≥ 27′′ oznacza limit mocy w trybie włączenia w watach dla wyświetlaczy o ulepszonych parametrach i przekątnej ekranu o długości 27 cali lub dłuższej,

| — | PON_MAX oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w trybie włączenia w watach. |
| --- | --- |

—

PON_MAX oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w trybie włączenia w watach.

| 3.3.3. | W przypadku produktów z włączoną domyślnie automatyczną regulacją jasności (ABC) wartość limitu mocy (PABC) obliczoną zgodnie z równaniem 5 dodaje się do wartości PON_MAX obliczonej zgodnie z tabelą 1, jeżeli wartość ograniczenia poboru mocy w trybie włączonym (RABC) obliczona zgodnie z równaniem 4 jest wyższa lub równa 20 %.






  a) | Jeżeli wartość RABC wynosi mniej niż 20 %, wartości PABC nie dodaje się do wartości PON_MAX. |
| --- | --- | --- |

3.3.3.

W przypadku produktów z włączoną domyślnie automatyczną regulacją jasności (ABC) wartość limitu mocy (PABC) obliczoną zgodnie z równaniem 5 dodaje się do wartości PON_MAX obliczonej zgodnie z tabelą 1, jeżeli wartość ograniczenia poboru mocy w trybie włączonym (RABC) obliczona zgodnie z równaniem 4 jest wyższa lub równa 20 %.

a)

Jeżeli wartość RABC wynosi mniej niż 20 %, wartości PABC nie dodaje się do wartości PON_MAX.

| b) | Wartość PON, mierzona przy wyłączonej automatycznej regulacji jasności zgodnie z metodą przeprowadzania testów ENERGY STAR nie może przekraczać wartości PON_MAX. |
| --- | --- |

b)

Wartość PON, mierzona przy wyłączonej automatycznej regulacji jasności zgodnie z metodą przeprowadzania testów ENERGY STAR nie może przekraczać wartości PON_MAX.

Równanie 4: Obliczanie ograniczenia poboru mocy w trybie włączenia dla produktów z domyślnie włączoną automatyczną regulacją jasności

Formula

gdzie:

| — | RABC oznacza wyrażone w procentach ograniczenie poboru mocy w trybie włączenia, powodowane przez automatyczną regulację jasności, |
| --- | --- |

—

RABC oznacza wyrażone w procentach ograniczenie poboru mocy w trybie włączenia, powodowane przez automatyczną regulację jasności,

| — | P300 oznacza pobór mocy mierzony w trybie włączenia, wyrażony w watach, testowany przy natężeniu oświetlenia w otoczeniu wynoszącym 300 luksów, oraz |
| --- | --- |

—

P300 oznacza pobór mocy mierzony w trybie włączenia, wyrażony w watach, testowany przy natężeniu oświetlenia w otoczeniu wynoszącym 300 luksów, oraz

| — | P10 oznacza pobór mocy mierzony w trybie włączenia, wyrażony w watach, testowany przy natężeniu oświetlenia w otoczeniu wynoszącym 10 luksów. |
| --- | --- |

—

P10 oznacza pobór mocy mierzony w trybie włączenia, wyrażony w watach, testowany przy natężeniu oświetlenia w otoczeniu wynoszącym 10 luksów.

Równanie 5: Obliczanie limitu mocy w trybie włączenia dla produktów z domyślnie włączoną automatyczną regulacją jasności

Formula

gdzie:

| — | PABC oznacza limit mocy w trybie włączenia, wyrażony w watach, oraz |
| --- | --- |

—

PABC oznacza limit mocy w trybie włączenia, wyrażony w watach, oraz

| — | PON_MAX oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w trybie włączenia w watach. |
| --- | --- |

—

PON_MAX oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w trybie włączenia w watach.

| 3.3.4. | W przypadku produktów zasilanych przez niskonapięciowe źródło prądu stałego wartość PON obliczona zgodnie z równaniem 6 nie może przekraczać wartości PON_MAX obliczonej zgodnie z tabelą 1.

  Równanie 6: Obliczanie poboru mocy w trybie włączenia dla produktów zasilanych przez niskonapięciowe źródło prądu stałego



  gdzie:






  — | PON oznacza obliczony pobór mocy w trybie włączenia, wyrażony w watach, |
| --- | --- | --- |

3.3.4.

W przypadku produktów zasilanych przez niskonapięciowe źródło prądu stałego wartość PON obliczona zgodnie z równaniem 6 nie może przekraczać wartości PON_MAX obliczonej zgodnie z tabelą 1.

Równanie 6: Obliczanie poboru mocy w trybie włączenia dla produktów zasilanych przez niskonapięciowe źródło prądu stałego

Formula

gdzie:

—

PON oznacza obliczony pobór mocy w trybie włączenia, wyrażony w watach,

| — | PL oznacza wyrażony w watach pobór mocy prądu przemiennego przez niskonapięciowe źródło prądu stałego, gdy testowany egzemplarz stanowi odbiornik energii, oraz |
| --- | --- |

—

PL oznacza wyrażony w watach pobór mocy prądu przemiennego przez niskonapięciowe źródło prądu stałego, gdy testowany egzemplarz stanowi odbiornik energii, oraz

| — | PS oznacza marginalną stratę mocy źródła zasilania prądu przemiennego, wyrażoną w watach. |
| --- | --- |

—

PS oznacza marginalną stratę mocy źródła zasilania prądu przemiennego, wyrażoną w watach.

3.4.   Wymogi dotyczące trybu uśpienia

| 3.4.1. | W przypadku produktów nieposiadających funkcji wymiany danych lub funkcji pracy w sieci, które podano w tabeli 3 lub 4, mierzona moc pobierana w trybie uśpienia (PSLEEP) nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie uśpienia (PSLEEP_MAX), określonego w tabeli 2.

  Tabela 2


  Maksymalny wymagany pobór mocy w trybie uśpienia (PSLEEP_MAX)

  PSLEEP_MAX

  (w watach)
  0,5 |
| --- | --- |

3.4.1.

W przypadku produktów nieposiadających funkcji wymiany danych lub funkcji pracy w sieci, które podano w tabeli 3 lub 4, mierzona moc pobierana w trybie uśpienia (PSLEEP) nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie uśpienia (PSLEEP_MAX), określonego w tabeli 2.

Tabela 2

Maksymalny wymagany pobór mocy w trybie uśpienia (PSLEEP_MAX)

PSLEEP_MAX

(w watach)

0,5

| 3.4.2. | W przypadku produktów posiadających co najmniej jedną funkcję wymiany danych lub pracy w sieci, podaną w tabeli 3 lub 4, pobór mocy mierzony w trybie uśpienia (PSLEEP) nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie uśpienia (PSLEEP_AP), obliczonego zgodnie z równaniem 7.

  Równanie 7: Obliczanie maksymalnego poboru mocy w trybie uśpienia dla produktów z funkcją wymiany danych/pracy w sieci



  gdzie:






  — | PSLEEP_AP oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w trybie uśpienia, wyrażony w watach, dla produktów testowanych po włączeniu dodatkowych funkcji wymagających poboru mocy, |
| --- | --- | --- |

3.4.2.

W przypadku produktów posiadających co najmniej jedną funkcję wymiany danych lub pracy w sieci, podaną w tabeli 3 lub 4, pobór mocy mierzony w trybie uśpienia (PSLEEP) nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie uśpienia (PSLEEP_AP), obliczonego zgodnie z równaniem 7.

Równanie 7: Obliczanie maksymalnego poboru mocy w trybie uśpienia dla produktów z funkcją wymiany danych/pracy w sieci

Formula

gdzie:

—

PSLEEP_AP oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w trybie uśpienia, wyrażony w watach, dla produktów testowanych po włączeniu dodatkowych funkcji wymagających poboru mocy,

| — | PSLEEP_MAX oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w trybie uśpienia, wyrażony w watach, określony w tabeli 2, |
| --- | --- |

—

PSLEEP_MAX oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w trybie uśpienia, wyrażony w watach, określony w tabeli 2,

| — | PDN oznacza limit mocy, wyrażony w watach, określony w tabeli 3 dla funkcji wymiany danych lub pracy w sieci w stanie podłączonym podczas testowania w trybie uśpienia, oraz |
| --- | --- |

—

PDN oznacza limit mocy, wyrażony w watach, określony w tabeli 3 dla funkcji wymiany danych lub pracy w sieci w stanie podłączonym podczas testowania w trybie uśpienia, oraz

| — | PADD oznacza limit mocy, wyrażony w watach, określony w tabeli 4 dla dodatkowych funkcji, które są domyślnie włączone i aktywne podczas testowania w trybie uśpienia. |
| --- | --- |

—

PADD oznacza limit mocy, wyrażony w watach, określony w tabeli 4 dla dodatkowych funkcji, które są domyślnie włączone i aktywne podczas testowania w trybie uśpienia.

Tabela 3

Limity mocy w trybie uśpienia dla funkcji wymiany danych lub pracy w sieci

| Funkcja | Kwalifikujące się rodzaje | PDN

  (w watach) |
| --- | --- | --- |
| | USB 1.x | 0,1 |
| USB 2.x | 0,5 |
| USB 3.x port wyświetlacza (połączenie inne niż wideo), Thunderbolt | 0,7 |
| Praca w sieci | Fast Ethernet | 0,2 |
| Gigabit Ethernet | 1,0 |
| Wi-Fi | 2,0 |

Funkcja

Kwalifikujące się rodzaje

PDN

(w watach)

USB 1.x

0,1

USB 2.x

0,5

USB 3.x port wyświetlacza (połączenie inne niż wideo), Thunderbolt

0,7

Praca w sieci

Fast Ethernet

0,2

Gigabit Ethernet

1,0

Wi-Fi

2,0

Tabela 4

Limity mocy w trybie uśpienia dla funkcji dodatkowych

| Funkcja | Kwalifikujące się rodzaje | PADD

  (w watach) |
| --- | --- | --- |
| Czujnik | Czujnik obecności | 0,5 |
| Pamięć | Czytniki kart pamięci flash i kart elektronicznych, interfejsy do aparatów fotograficznych, PictBridge | 0,2 |

Funkcja

Kwalifikujące się rodzaje

PADD

(w watach)

Czujnik

Czujnik obecności

0,5

Pamięć

Czytniki kart pamięci flash i kart elektronicznych, interfejsy do aparatów fotograficznych, PictBridge

0,2

Przykład 1: W przypadku ramki cyfrowej z tylko jedną funkcją połączenia mostkowego lub pracy w sieci w stanie podłączonym i włączonym podczas testowania w trybie uśpienia z włączonym Wi-Fi i bez żadnych dodatkowych funkcji włączonych podczas testowania w trybie uśpienia, należałoby dodać 2,0 W z tytułu Wi-Fi. Pamiętając, że Formula, Formula.

Przykład 2: Monitor komputerowy z funkcją połączenia mostkowego USB 3.x i DisplayPort (połączenie inne niż wideo) należy testować wyłącznie z podłączoną i włączoną funkcją USB 3.x. Zakładając brak dodatkowych funkcji włączonych podczas testowania w stanie uśpienia, w przypadku tego wyświetlacza należałoby dodać 0,7 W ze względu na USB 3.x. Pamiętając, że Formula, Formula.

Przykład 3: Monitor komputerowy z jedną funkcją połączenia mostkowego i jedną funkcją pracy w sieci, USB 3.x i Wi-Fi, należy testować z obiema funkcjami w stanie podłączonym i włączonym podczas testowania w stanie uśpienia. Zakładając brak dodatkowych funkcji włączonych podczas testowania w stanie uśpienia, w przypadku tego wyświetlacza należałoby dodać 0,7 W z tytułu USB 3.x. oraz 2,0 W z tytułu Wi-Fi. Pamiętając, że Formula, Formula.

| 3.4.3. | W przypadku produktów oferujących więcej niż jeden tryb uśpienia (np. »uśpienie« i »głębokie uśpienie«) i nieposiadających funkcji wymiany danych lub połączenia umożliwiającego pracę w sieci, dla każdego z tych trybów mierzony pobór mocy w trybie uśpienia (PSLEEP) nie może przekraczać wartości PSLEEP_MAX, a w przypadku produktów testowanych z włączonymi dodatkowymi funkcjami wymagającymi poboru mocy, takich jak połączenia mostkowe umożliwiające wymianę danych lub połączenia umożliwiające pracę w sieci parametr ten nie może przekraczać wartości PSLEEP_AP. Jeżeli produkt posiada różne tryby uśpienia, w które może zostać wprowadzony ręcznie, lub jeżeli można wprowadzić produkt w stan uśpienia, stosując inne metody (np. za pomocą zdalnego sterowania lub wprowadzając komputer centralny w stan uśpienia), za mierzony pobór mocy w trybie uśpienia (PSLEEP) dla trybu uśpienia z najwyższą wartością PSLEEP, zmierzoną według sekcji 6.5 opisu metody przeprowadzania testów, należy uznać kwalifikującą się wartość PSLEEP. Jeżeli produkt automatycznie przechodzi w różne tryby uśpienia, za średnią wartość PSLEEP wszystkich trybów uśpienia, zmierzoną według sekcji 6.5 opisu metody przeprowadzania testów, należy uznać kwalifikującą się wartość PSLEEP. |
| --- | --- |

3.4.3.

W przypadku produktów oferujących więcej niż jeden tryb uśpienia (np. »uśpienie« i »głębokie uśpienie«) i nieposiadających funkcji wymiany danych lub połączenia umożliwiającego pracę w sieci, dla każdego z tych trybów mierzony pobór mocy w trybie uśpienia (PSLEEP) nie może przekraczać wartości PSLEEP_MAX, a w przypadku produktów testowanych z włączonymi dodatkowymi funkcjami wymagającymi poboru mocy, takich jak połączenia mostkowe umożliwiające wymianę danych lub połączenia umożliwiające pracę w sieci parametr ten nie może przekraczać wartości PSLEEP_AP. Jeżeli produkt posiada różne tryby uśpienia, w które może zostać wprowadzony ręcznie, lub jeżeli można wprowadzić produkt w stan uśpienia, stosując inne metody (np. za pomocą zdalnego sterowania lub wprowadzając komputer centralny w stan uśpienia), za mierzony pobór mocy w trybie uśpienia (PSLEEP) dla trybu uśpienia z najwyższą wartością PSLEEP, zmierzoną według sekcji 6.5 opisu metody przeprowadzania testów, należy uznać kwalifikującą się wartość PSLEEP. Jeżeli produkt automatycznie przechodzi w różne tryby uśpienia, za średnią wartość PSLEEP wszystkich trybów uśpienia, zmierzoną według sekcji 6.5 opisu metody przeprowadzania testów, należy uznać kwalifikującą się wartość PSLEEP.

3.5.   Wymogi dotyczące trybu wyłączenia

Mierzony pobór mocy w trybie wyłączenia (POFF) nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie wyłączenia (POFF_MAX) określonego w tabeli 5.

Tabela 5

Maksymalny wymagany pobór mocy w trybie wyłączenia (POFF_MAX)

POFF_MAX

(w watach)

0,5

3.6.   Dla każdego produktu podaje się maksymalny poziom deklarowanej i mierzonej luminancji; dla każdego produktu, z wyjątkiem urządzeń z domyślnie włączoną automatyczną regulacją jasności, podaje się poziom luminancji określony dla urządzenia w postaci handlowej.

4.   Wymogi dotyczące testowania

4.1.   Metody przeprowadzania testów

Producenci produktów wprowadzanych do obrotu w Unii Europejskiej są zobowiązani do przeprowadzania testów i samodzielnej certyfikacji modeli zgodnych z wytycznymi ENERGY STAR. Podane poniżej metody przeprowadzania testów stosuje się w celu określenia, czy produkt kwalifikuje się do oznaczenia ENERGY STAR.

| Rodzaj produktu | Metoda przeprowadzania testu |
| --- | --- |
| Wszystkie rodzaje produktów i wszystkie rozmiary ekranu | ENERGY STAR Test Method for Determining Displays Energy Use (Metoda przeprowadzania testów ENERGY STAR na potrzeby określenia zużycia energii przez wyświetlacze) wersja 6.0 – wersja zmieniona, styczeń 2013 r. |

Rodzaj produktu

Metoda przeprowadzania testu

Wszystkie rodzaje produktów i wszystkie rozmiary ekranu

ENERGY STAR Test Method for Determining Displays Energy Use (Metoda przeprowadzania testów ENERGY STAR na potrzeby określenia zużycia energii przez wyświetlacze) wersja 6.0 – wersja zmieniona, styczeń 2013 r.

4.2.   Liczba egzemplarzy wymaganych do przeprowadzenia testu

| 4.2.1. | Do przeprowadzenia testu wybiera się jeden egzemplarz modelu reprezentatywnego zdefiniowanego w sekcji 1. |
| --- | --- |

4.2.1.

Do przeprowadzenia testu wybiera się jeden egzemplarz modelu reprezentatywnego zdefiniowanego w sekcji 1.

| 4.2.2. | Jeżeli kwalifikacja obejmuje rodzinę produktów, dla każdej kategorii produktów wchodzących w skład rodziny za model reprezentatywny uznaje się produkt o konfiguracji odpowiadającej za największy pobór mocy w danych okolicznościach. |
| --- | --- |

4.2.2.

Jeżeli kwalifikacja obejmuje rodzinę produktów, dla każdej kategorii produktów wchodzących w skład rodziny za model reprezentatywny uznaje się produkt o konfiguracji odpowiadającej za największy pobór mocy w danych okolicznościach.

4.3.   Kwalifikacja na rynku międzynarodowym

Produkty poddaje się testom kwalifikacyjnym przy zastosowaniu kombinacji napięcia wejściowego i częstotliwości właściwej dla każdego rynku, na którym będą one sprzedawane i promowane jako produkty zakwalifikowane do oznaczenia ENERGY STAR.

5.   Interfejs użytkownika

Producentów zachęca się do projektowania produktów zgodnie z normą dla interfejsów użytkownika IEEE P1621: „Norma dla elementów interfejsu użytkownika w sterowaniu zasilaniem urządzeń elektronicznych do użytku w środowiskach biurowych i domowych”. Szczegółowe informacje są dostępne pod adresem: http://eetd.LBL.gov/Controls. W przypadku nieprzyjęcia przez producenta normy IEEE P1621 producent przekazuje EPA lub Komisji Europejskiej stosowne, racjonalne powody, dla których tego nie uczynił.

6.   Data wejścia w życie

| 6.1. | Data, od której producenci mogą kwalifikować produkty do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą wersją 6.0, będzie określona jako data wejścia w życie umowy. Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, model produktu musi spełniać warunki specyfikacji ENERGY STAR obowiązujące w dniu jego wyprodukowania. Datę produkcji określa się indywidualnie dla każdego egzemplarza jako datę (np. miesiąc i rok) uznania urządzenia za całkowicie zmontowane. |
| --- | --- |

6.1.

Data, od której producenci mogą kwalifikować produkty do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą wersją 6.0, będzie określona jako data wejścia w życie umowy. Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, model produktu musi spełniać warunki specyfikacji ENERGY STAR obowiązujące w dniu jego wyprodukowania. Datę produkcji określa się indywidualnie dla każdego egzemplarza jako datę (np. miesiąc i rok) uznania urządzenia za całkowicie zmontowane.

| 6.2. | Przyszłe zmiany specyfikacji: EPA i Komisja Europejska zastrzegają sobie prawo zmiany niniejszej specyfikacji w przypadku, gdy jej przydatność dla konsumentów, branży lub środowiska zostanie ograniczona w następstwie zmian technicznych lub rynkowych. Zgodnie z aktualną polityką zmiany w specyfikacjach uzgadnia się w trakcie dyskusji przeprowadzanych z zainteresowanymi stronami. W przypadku zmiany specyfikacji należy pamiętać, że kwalifikacja do oznaczenia ENERGY STAR nie jest udzielana automatycznie na cały cykl życia modelu produktu. |
| --- | --- |

6.2.

Przyszłe zmiany specyfikacji: EPA i Komisja Europejska zastrzegają sobie prawo zmiany niniejszej specyfikacji w przypadku, gdy jej przydatność dla konsumentów, branży lub środowiska zostanie ograniczona w następstwie zmian technicznych lub rynkowych. Zgodnie z aktualną polityką zmiany w specyfikacjach uzgadnia się w trakcie dyskusji przeprowadzanych z zainteresowanymi stronami. W przypadku zmiany specyfikacji należy pamiętać, że kwalifikacja do oznaczenia ENERGY STAR nie jest udzielana automatycznie na cały cykl życia modelu produktu.

7.   Względy przemawiające za przyszłymi zmianami

7.1.   Wyświetlacze o przekątnej ekranu powyżej 61 cali

Jak wiadomo, interaktywne wyświetlacze o przekątnej ekranu powyżej 60 cali są obecnie dostępne na rynku i stosowane w celach handlowych i edukacyjnych. Przedmiotem zainteresowania jest szersze poznanie wiążącej się z tymi produktami kwestii poboru mocy przy poddawaniu ich testom zgodnie z metodą testowania wyświetlaczy; EPA i Komisja Europejska będą współpracować z zainteresowanymi stronami przed następnym etapem opracowywania zmiany specyfikacji i podczas tego etapu w celu zebrania informacji. EPA i Komisja Europejska są z zasady zainteresowane zbadaniem możliwości rozszerzenia zakresu produktów przy następnej zmianie specyfikacji o wyświetlacze o przekątnej ekranu powyżej 61 cali.

7.2.   Funkcjonalność ekranów dotykowych

EPA i Komisja Europejska stawiają sobie za cel kontynuowanie prac nad opracowaniem poziomów parametrów dla wyświetlaczy posiadających nowe cechy i funkcjonalności i przewidują, że objęte zakresem niniejszej specyfikacji wyświetlacze z funkcją ekranu dotykowego staną się bardziej rozpowszechnione na rynku, w szczególności w kategorii wyświetlaczy przeznaczonych do przekazu treści. W przyszłości EPA, Departament Energii i Komisja Europejska, we współpracy z zainteresowanymi stronami, zbadają ewentualny wpływ funkcjonalności ekranów dotykowych na pobór mocy w trybie włączenia w celu określenia zakresu, w jakim należy ją uwzględnić przy opracowywaniu następnej specyfikacji.

II.   SPECYFIKACJE ZASILACZY AWARYJNYCH

1.   Definicje

Jeżeli nie wskazano inaczej, wszystkie terminy stosowane w niniejszym dokumencie są zgodne z definicjami zawartymi w normie IEC 62040-3 (1) Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej (IEC).

Do celów niniejszej specyfikacji zastosowanie mają następujące definicje:

Zasilacz awaryjny (UPS): zespół przetwornic, przełączników i urządzeń do magazynowania energii (takich jak akumulatory), stanowiących system zasilania, służący do utrzymywania ciągłości pracy w przypadku utraty mocy zasilania (2).

| 1.1. | Układ przetwarzania energii:






  a) | statyczny zasilacz UPS: zasilacz UPS, w którym napięcie wyjściowe jest zapewniane przez energoelektroniczne elementy półprzewodnikowe; |
| --- | --- | --- |

1.1.

Układ przetwarzania energii:

a)

statyczny zasilacz UPS: zasilacz UPS, w którym napięcie wyjściowe jest zapewniane przez energoelektroniczne elementy półprzewodnikowe;

| b) | wirujący zasilacz UPS: zasilacz UPS, w którym napięcie wyjściowe jest zapewniane przez jedno elektryczne urządzenie wirujące lub ich większą liczbę;






  1) | wirujący zasilacz UPS (RUPS) bez silnika wysokoprężnego: wirujący zasilacz UPS, który nie zawiera wbudowanego silnika wysokoprężnego dostarczającego moc do obciążenia podczas utraty mocy zasilania; |
| --- | --- | --- |

b)

wirujący zasilacz UPS: zasilacz UPS, w którym napięcie wyjściowe jest zapewniane przez jedno elektryczne urządzenie wirujące lub ich większą liczbę;

1)

wirujący zasilacz UPS (RUPS) bez silnika wysokoprężnego: wirujący zasilacz UPS, który nie zawiera wbudowanego silnika wysokoprężnego dostarczającego moc do obciążenia podczas utraty mocy zasilania;

| 2) | wirujący zasilacz UPS sprzężony z silnikiem wysokoprężnym (DRUPS): wirujący zasilacz UPS zawierający wbudowany silnik wysokoprężny, który może być stosowany do dostarczania mocy do obciążenia podczas utraty mocy zasilania. |
| --- | --- |

2)

wirujący zasilacz UPS sprzężony z silnikiem wysokoprężnym (DRUPS): wirujący zasilacz UPS zawierający wbudowany silnik wysokoprężny, który może być stosowany do dostarczania mocy do obciążenia podczas utraty mocy zasilania.

| c) | Moc wyjściowa:






  1) | zasilacz UPS z wyjściem zmiennoprądowym (AC): zasilacz UPS dostarczający moc przy ciągłym przepływie ładunku elektrycznego o okresowo odwracanym kierunku; |
| --- | --- | --- |

c)

Moc wyjściowa:

1)

zasilacz UPS z wyjściem zmiennoprądowym (AC): zasilacz UPS dostarczający moc przy ciągłym przepływie ładunku elektrycznego o okresowo odwracanym kierunku;

| 2) | UPS z wyjściem stałoprądowym (DC)/prostownik: zasilacz UPS dostarczający moc przy ciągłym przepływie ładunku elektrycznego w jednym kierunku. Definicja ta obejmuje zarówno pojedyncze urządzenia prostownikowe do zastosowań prądu stałego, jak i całe układy lub systemy zasilaczy UPS z wyjściem DC, zawierające moduły prostowników, sterowniki i wszelkie inne elementy dodatkowe.

  Uwaga: zasilacze UPS z wyjściem DC są także znane jako prostowniki. Do celów niniejszego dokumentu stosowany jest termin »zasilacz UPS z wyjściem DC/prostownik«, gdyż termin »prostownik« może odnosić się również do podsystemu UPS z wyjściem AC. |
| --- | --- |

2)

UPS z wyjściem stałoprądowym (DC)/prostownik: zasilacz UPS dostarczający moc przy ciągłym przepływie ładunku elektrycznego w jednym kierunku. Definicja ta obejmuje zarówno pojedyncze urządzenia prostownikowe do zastosowań prądu stałego, jak i całe układy lub systemy zasilaczy UPS z wyjściem DC, zawierające moduły prostowników, sterowniki i wszelkie inne elementy dodatkowe.

Uwaga: zasilacze UPS z wyjściem DC są także znane jako prostowniki. Do celów niniejszego dokumentu stosowany jest termin »zasilacz UPS z wyjściem DC/prostownik«, gdyż termin »prostownik« może odnosić się również do podsystemu UPS z wyjściem AC.

| 1.2. | Modułowy zasilacz UPS: zasilacz UPS, w którego skład wchodzą co najmniej dwie oddzielne jednostki UPS umieszczone na jednej wspólnej ramie lub na większej liczbie wspólnych ram i wyposażone we wspólny system magazynowania energii, którego wyjścia w normalnym trybie pracy są podłączone do wspólnej szyny wyjścia w całości zabudowanej na ramie(-ach). W modułowym zasilaczu UPS łączna liczba oddzielnych jednostek UPS jest równa »n + r«, gdzie n oznacza liczbę oddzielnych jednostek UPS konieczną do wspierania obciążenia, a r oznacza liczbę nadmiarowych jednostek UPS. Modułowe zasilacze UPS mogą być stosowane w celu zapewnienia nadmiarowego zasilania (redundancji), skalowania wydajności lub w obydwu tych celach. |
| --- | --- |

1.2.

Modułowy zasilacz UPS: zasilacz UPS, w którego skład wchodzą co najmniej dwie oddzielne jednostki UPS umieszczone na jednej wspólnej ramie lub na większej liczbie wspólnych ram i wyposażone we wspólny system magazynowania energii, którego wyjścia w normalnym trybie pracy są podłączone do wspólnej szyny wyjścia w całości zabudowanej na ramie(-ach). W modułowym zasilaczu UPS łączna liczba oddzielnych jednostek UPS jest równa »n + r«, gdzie n oznacza liczbę oddzielnych jednostek UPS konieczną do wspierania obciążenia, a r oznacza liczbę nadmiarowych jednostek UPS. Modułowe zasilacze UPS mogą być stosowane w celu zapewnienia nadmiarowego zasilania (redundancji), skalowania wydajności lub w obydwu tych celach.

| 1.3. | Redundancja: dodanie jednostek UPS do zasilacza UPS w układzie równoległym w celu zapewnienia większej ciągłości pracy; klasyfikację przedstawiono poniżej.






  a) | N + 0: zasilacz UPS, który nie jest w stanie podtrzymywać normalnego trybu pracy w przypadku jakiejkolwiek awarii. Brak redundancji. |
| --- | --- | --- |

1.3.

Redundancja: dodanie jednostek UPS do zasilacza UPS w układzie równoległym w celu zapewnienia większej ciągłości pracy; klasyfikację przedstawiono poniżej.

a)

N + 0: zasilacz UPS, który nie jest w stanie podtrzymywać normalnego trybu pracy w przypadku jakiejkolwiek awarii. Brak redundancji.

| b) | N + 1: system równoległy UPS, który jest w stanie podtrzymywać normalny tryb pracy, pomimo awarii jednej jednostki zasilacza UPS lub jednej grupy jednostek UPS. |
| --- | --- |

b)

N + 1: system równoległy UPS, który jest w stanie podtrzymywać normalny tryb pracy, pomimo awarii jednej jednostki zasilacza UPS lub jednej grupy jednostek UPS.

| c) | 2N: zasilacz UPS w układzie równoległym, który pomimo awarii połowy zawartych w nim jednostek UPS pozwala na podtrzymywanie normalnego trybu pracy. |
| --- | --- |

c)

2N: zasilacz UPS w układzie równoległym, który pomimo awarii połowy zawartych w nim jednostek UPS pozwala na podtrzymywanie normalnego trybu pracy.

| 1.4. | Tryby pracy zasilacza UPS






  a) | Tryb normalny: stabilny tryb pracy osiągany przez zasilacz UPS w następujących warunkach:






  1) | parametry zasilania UPS prądem przemiennym zawierają się w wymaganym zakresie tolerancji; |
| --- | --- | --- | --- |

1.4.

Tryby pracy zasilacza UPS

a)

Tryb normalny: stabilny tryb pracy osiągany przez zasilacz UPS w następujących warunkach:

1)

parametry zasilania UPS prądem przemiennym zawierają się w wymaganym zakresie tolerancji;

| 2) | układ magazynowania energii pozostaje naładowany lub jest doładowywany; |
| --- | --- |

2)

układ magazynowania energii pozostaje naładowany lub jest doładowywany;

| 3) | obciążenie zawiera się w zakresie określonym dla zasilacza UPS; |
| --- | --- |

3)

obciążenie zawiera się w zakresie określonym dla zasilacza UPS;

| 4) | obwód obejściowy jest dostępny i zawiera się w określonym zakresie tolerancji (w stosownych przypadkach). |
| --- | --- |

4)

obwód obejściowy jest dostępny i zawiera się w określonym zakresie tolerancji (w stosownych przypadkach).

| b) | Tryb wykorzystywania zmagazynowanej energii: stabilny tryb pracy osiągany przez zasilacz UPS w następujących warunkach:






  1) | zasilanie prądem przemiennym jest odłączone lub jego parametry wykraczają poza wymagany zakres tolerancji; |
| --- | --- | --- |

b)

Tryb wykorzystywania zmagazynowanej energii: stabilny tryb pracy osiągany przez zasilacz UPS w następujących warunkach:

1)

zasilanie prądem przemiennym jest odłączone lub jego parametry wykraczają poza wymagany zakres tolerancji;

| 2) | cała moc jest pobierana wyłącznie z układu magazynowania energii lub, w przypadku zasilaczy DRUPS, z wbudowanego silnika wysokoprężnego lub z obydwu tych źródeł; |
| --- | --- |

2)

cała moc jest pobierana wyłącznie z układu magazynowania energii lub, w przypadku zasilaczy DRUPS, z wbudowanego silnika wysokoprężnego lub z obydwu tych źródeł;

| 3) | obciążenie zawiera się w zakresie określonym dla zasilacza UPS. |
| --- | --- |

3)

obciążenie zawiera się w zakresie określonym dla zasilacza UPS.

| c) | Tryb obejścia: tryb pracy osiągany przez zasilacz UPS pracujący pod obciążeniem przekazywanym tylko przez obwód obejściowy. |
| --- | --- |

c)

Tryb obejścia: tryb pracy osiągany przez zasilacz UPS pracujący pod obciążeniem przekazywanym tylko przez obwód obejściowy.

| 1.5. | Charakterystyka zależności parametrów wyjściowych zasilacza UPS od jego parametrów wejściowych






  a) | Zależność parametrów wyjściowych zasilacza UPS od zmian napięcia zasilającego i częstotliwości (VFD) (ang. voltage and frequency dependent – VFD): zdolność do zabezpieczenia obciążenia przed skutkami awarii zasilania (3). |
| --- | --- | --- |

1.5.

Charakterystyka zależności parametrów wyjściowych zasilacza UPS od jego parametrów wejściowych

a)

Zależność parametrów wyjściowych zasilacza UPS od zmian napięcia zasilającego i częstotliwości (VFD) (ang. voltage and frequency dependent – VFD): zdolność do zabezpieczenia obciążenia przed skutkami awarii zasilania (3).

| b) | Niezależność parametrów wyjściowych UPS od zmian napięcia zasilającego (VI) (ang. voltage independent): zdolność do zabezpieczenia obciążenia zgodnie z wyżej podanymi wymogami dotyczącymi VFD, a ponadto przed:






  1) | ciągłym podnapięciem na wejściu; |
| --- | --- | --- |

b)

Niezależność parametrów wyjściowych UPS od zmian napięcia zasilającego (VI) (ang. voltage independent): zdolność do zabezpieczenia obciążenia zgodnie z wyżej podanymi wymogami dotyczącymi VFD, a ponadto przed:

1)

ciągłym podnapięciem na wejściu;

| 2) | ciągłym przepięciem na wejściu (4). |
| --- | --- |

2)

ciągłym przepięciem na wejściu (4).

| c) | Niezależność parametrów wyjściowych zasilacza UPS od zmian napięcia zasilającego i częstotliwości (VFI) (ang. voltage and frequency independent): niezależność od zmian napięcia i częstotliwości oraz zdolność do zabezpieczenia obciążenia przed niekorzystnymi skutkami tych zmian bez zubożenia źródła zmagazynowanej energii. |
| --- | --- |

c)

Niezależność parametrów wyjściowych zasilacza UPS od zmian napięcia zasilającego i częstotliwości (VFI) (ang. voltage and frequency independent): niezależność od zmian napięcia i częstotliwości oraz zdolność do zabezpieczenia obciążenia przed niekorzystnymi skutkami tych zmian bez zubożenia źródła zmagazynowanej energii.

| 1.6. | Zasilacz UPS o jednym normalnym trybie pracy: zasilacz UPS działający w trybie normalnym w zakresie odpowiadającym tylko jednemu zbiorowi parametrów w ramach charakterystyki zależności parametrów wyjściowych UPS od jego parametrów wejściowych. Na przykład zasilacz UPS działający tylko w trybie VFI. |
| --- | --- |

1.6.

Zasilacz UPS o jednym normalnym trybie pracy: zasilacz UPS działający w trybie normalnym w zakresie odpowiadającym tylko jednemu zbiorowi parametrów w ramach charakterystyki zależności parametrów wyjściowych UPS od jego parametrów wejściowych. Na przykład zasilacz UPS działający tylko w trybie VFI.

| 1.7. | Zasilacz UPS o wielu normalnych trybach pracy: zasilacz UPS działający w trybie normalnym w zakresie odpowiadającym więcej niż jednemu zbiorowi parametrów w ramach charakterystyki zależności parametrów wyjściowych UPS od jego parametrów wejściowych. Na przykład zasilacz UPS, który może działać w trybie VFI lub VFD. |
| --- | --- |

1.7.

Zasilacz UPS o wielu normalnych trybach pracy: zasilacz UPS działający w trybie normalnym w zakresie odpowiadającym więcej niż jednemu zbiorowi parametrów w ramach charakterystyki zależności parametrów wyjściowych UPS od jego parametrów wejściowych. Na przykład zasilacz UPS, który może działać w trybie VFI lub VFD.

| 1.8. | Obwód obejściowy: ścieżka zasilania alternatywna wobec przetwornicy prądu przemiennego.






  a) | Obejście konserwacyjne (ścieżka konserwacyjna): alternatywna ścieżka zasilania zapewniana w celu utrzymania ciągłości pracy podczas wykonywania czynności konserwacyjnych. |
| --- | --- | --- |

1.8.

Obwód obejściowy: ścieżka zasilania alternatywna wobec przetwornicy prądu przemiennego.

a)

Obejście konserwacyjne (ścieżka konserwacyjna): alternatywna ścieżka zasilania zapewniana w celu utrzymania ciągłości pracy podczas wykonywania czynności konserwacyjnych.

| b) | Automatyczne obejście: ścieżka zasilania (podstawowa lub rezerwowa) alternatywna wobec pośredniej przetwornicy prądu przemiennego.






  1) | Obejście mechaniczne: sterowanie odbywa się przy użyciu przełącznika z mechanicznie rozłączanymi stykami. |
| --- | --- | --- |

b)

Automatyczne obejście: ścieżka zasilania (podstawowa lub rezerwowa) alternatywna wobec pośredniej przetwornicy prądu przemiennego.

1)

Obejście mechaniczne: sterowanie odbywa się przy użyciu przełącznika z mechanicznie rozłączanymi stykami.

| 2) | Obejście statyczne (elektroniczne): sterowanie odbywa się przy użyciu elektronicznych wyłączników zasilania, np. tranzystorów, tyrystorów, triaków lub innego urządzenia lub innych urządzeń półprzewodnikowych. |
| --- | --- |

2)

Obejście statyczne (elektroniczne): sterowanie odbywa się przy użyciu elektronicznych wyłączników zasilania, np. tranzystorów, tyrystorów, triaków lub innego urządzenia lub innych urządzeń półprzewodnikowych.

| 3) | Obejście hybrydowe: sterowanie odbywa się przy użyciu przełącznika z mechanicznie rozłączanymi stykami w połączeniu z co najmniej jednym zaworem elektronicznym. |
| --- | --- |

3)

Obejście hybrydowe: sterowanie odbywa się przy użyciu przełącznika z mechanicznie rozłączanymi stykami w połączeniu z co najmniej jednym zaworem elektronicznym.

| 1.9. | Referencyjne obciążenie testowe: obciążenie lub stan, w którym na wyjściu zasilacza UPS dostarczana jest moc czynna (W) znamionowa dla danego zasilacza UPS (5). |
| --- | --- |

1.9.

Referencyjne obciążenie testowe: obciążenie lub stan, w którym na wyjściu zasilacza UPS dostarczana jest moc czynna (W) znamionowa dla danego zasilacza UPS (5).

| 1.10. | Testowany egzemplarz (UUT): poddany testom zasilacz UPS skonfigurowany w wersji przeznaczonej dla klienta, który zawiera wszelkie akcesoria (np. filtry lub transformatory) konieczne dla spełnienia wymogów konfiguracji testowej określonej w sekcji 3 opisu metody przeprowadzania testów ENERGY STAR. |
| --- | --- |

1.10.

Testowany egzemplarz (UUT): poddany testom zasilacz UPS skonfigurowany w wersji przeznaczonej dla klienta, który zawiera wszelkie akcesoria (np. filtry lub transformatory) konieczne dla spełnienia wymogów konfiguracji testowej określonej w sekcji 3 opisu metody przeprowadzania testów ENERGY STAR.

| 1.11. | Współczynnik mocy: stosunek wartości absolutnej mocy czynnej P do mocy pozornej S. |
| --- | --- |

1.11.

Współczynnik mocy: stosunek wartości absolutnej mocy czynnej P do mocy pozornej S.

| 1.12. | Rodzina produktów: grupa modeli produktów, które 1) zostały wyprodukowane przez tego samego producenta; 2) podlegają tym samym kryteriom kwalifikacyjnym ENERGY STAR; oraz 3) są oparte na wspólnej konstrukcji podstawowej. W przypadku zasilaczy UPS dopuszczalne różnice w obrębie rodziny produktów obejmują:






  a) | liczbę zainstalowanych modułów; |
| --- | --- | --- |

1.12.

Rodzina produktów: grupa modeli produktów, które 1) zostały wyprodukowane przez tego samego producenta; 2) podlegają tym samym kryteriom kwalifikacyjnym ENERGY STAR; oraz 3) są oparte na wspólnej konstrukcji podstawowej. W przypadku zasilaczy UPS dopuszczalne różnice w obrębie rodziny produktów obejmują:

a)

liczbę zainstalowanych modułów;

| b) | redundancję; |
| --- | --- |

b)

redundancję;

| c) | rodzaj i liczbę filtrów wejściowych i wyjściowych; |
| --- | --- |

c)

rodzaj i liczbę filtrów wejściowych i wyjściowych;

| d) | liczbę impulsów prostownika (6); oraz |
| --- | --- |

d)

liczbę impulsów prostownika (6); oraz

| e) | pojemność układu magazynowania energii. |
| --- | --- |

e)

pojemność układu magazynowania energii.

| 1.13. | Skróty:
  a)   A: Amper;
  b)   AC: prąd przemienny;
  c)   DC: prąd stały;
  d)   DRUPS: wirujący zasilacz UPS sprzężony z silnikiem wysokoprężnym;
  e)   RUPS: wirujący zasilacz UPS;
  f)   THD: współczynnik zniekształceń harmonicznych;
  g)   UPS: zasilacz awaryjny;
  h)   UUT: testowany egzemplarz:
  i)   V: wolt;
  j)   VFD: wyjście zasilacza UPS zależne od zmian napięcia zasilającego i częstotliwości;
  k)   VFI: wyjście zasilacza UPS niezależne od zmian napięcia zasilającego i częstotliwości;
  l)   VI: wyjście zasilacza UPS niezależne od zmian napięcia zasilającego;
  m)   W: wat;
  n)   Wh: watogodzina |
| --- | --- |

1.13.

Skróty:

a)   A: Amper;

b)   AC: prąd przemienny;

c)   DC: prąd stały;

d)   DRUPS: wirujący zasilacz UPS sprzężony z silnikiem wysokoprężnym;

e)   RUPS: wirujący zasilacz UPS;

f)   THD: współczynnik zniekształceń harmonicznych;

g)   UPS: zasilacz awaryjny;

h)   UUT: testowany egzemplarz:

i)   V: wolt;

j)   VFD: wyjście zasilacza UPS zależne od zmian napięcia zasilającego i częstotliwości;

k)   VFI: wyjście zasilacza UPS niezależne od zmian napięcia zasilającego i częstotliwości;

l)   VI: wyjście zasilacza UPS niezależne od zmian napięcia zasilającego;

m)   W: wat;

n)   Wh: watogodzina

2.   Zakres

2.1.   Produkty zgodne z podaną w niniejszym dokumencie definicją zasilacza awaryjnego (UPS), w tym statyczne i wirujące zasilacze UPS oraz zasilacze UPS z wyjściem zmiennoprądowym i zasilacze UPS z wyjściem stałoprądowym/prostowniki, kwalifikują się do oznaczenia ENERGY STAR, z wyjątkiem produktów wymienionych w sekcji 2.3.

2.2.   Produkty kwalifikujące się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją obejmują:

| a) | konsumenckie zasilacze UPS przeznaczone do zabezpieczania komputerów stacjonarnych i związanych z nimi urządzeń peryferyjnych lub urządzeń systemu rozrywki domowej, takich jak: telewizory, dekodery, nagrywarki cyfrowe, odtwarzacze płyt Blu-ray i DVD; |
| --- | --- |

a)

konsumenckie zasilacze UPS przeznaczone do zabezpieczania komputerów stacjonarnych i związanych z nimi urządzeń peryferyjnych lub urządzeń systemu rozrywki domowej, takich jak: telewizory, dekodery, nagrywarki cyfrowe, odtwarzacze płyt Blu-ray i DVD;

| b) | komercyjne zasilacze UPS przeznaczone do zabezpieczania urządzeń informatyczno-komunikacyjnych stosowanych w małych przedsiębiorstwach i oddziałach biur, takich jak: serwery, przełączniki sieciowe i routery oraz małe macierze dyskowe; |
| --- | --- |

b)

komercyjne zasilacze UPS przeznaczone do zabezpieczania urządzeń informatyczno-komunikacyjnych stosowanych w małych przedsiębiorstwach i oddziałach biur, takich jak: serwery, przełączniki sieciowe i routery oraz małe macierze dyskowe;

| c) | zasilacze UPS zabezpieczające centra danych, przeznaczone do zabezpieczania wielkich instalacji zawierających urządzenia informatyczno-komunikacyjne, takie jak: serwery korporacyjne, urządzenia sieciowe i wielkie macierze dyskowe; oraz |
| --- | --- |

c)

zasilacze UPS zabezpieczające centra danych, przeznaczone do zabezpieczania wielkich instalacji zawierających urządzenia informatyczno-komunikacyjne, takie jak: serwery korporacyjne, urządzenia sieciowe i wielkie macierze dyskowe; oraz

| d) | telekomunikacyjne zasilacze UPS z wyjściem stałoprądowym/prostowniki przeznaczone do zabezpieczania systemów sieci telekomunikacyjnych mieszczących się w głównej siedzibie lub w odległych miejscach połączonych bezprzewodowo lub za pośrednictwem sieci telefonii komórkowej. |
| --- | --- |

d)

telekomunikacyjne zasilacze UPS z wyjściem stałoprądowym/prostowniki przeznaczone do zabezpieczania systemów sieci telekomunikacyjnych mieszczących się w głównej siedzibie lub w odległych miejscach połączonych bezprzewodowo lub za pośrednictwem sieci telefonii komórkowej.

2.3.   Wyłączone produkty

| 2.3.1. | Produkty ujęte w innych specyfikacjach produktów ENERGY STAR nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją. Wykaz obecnie obowiązujących specyfikacji jest dostępny na stronie www.eu-energystar.org. |
| --- | --- |

2.3.1.

Produkty ujęte w innych specyfikacjach produktów ENERGY STAR nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją. Wykaz obecnie obowiązujących specyfikacji jest dostępny na stronie www.eu-energystar.org.

| 2.3.2. | Poniżej wymienione produkty nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją:






  a) | produkty umieszczone wewnątrz komputera lub innego urządzenia końcowego (np. wewnętrzne źródła zasilania wspomagane przez akumulatory lub zasilanie rezerwowe (z akumulatora lub baterii) dla modemów, systemów zabezpieczeń itd.); |
| --- | --- | --- |

2.3.2.

Poniżej wymienione produkty nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją:

a)

produkty umieszczone wewnątrz komputera lub innego urządzenia końcowego (np. wewnętrzne źródła zasilania wspomagane przez akumulatory lub zasilanie rezerwowe (z akumulatora lub baterii) dla modemów, systemów zabezpieczeń itd.);

| b) | przemysłowe zasilacze UPS specjalnie przeznaczone do zabezpieczania krytycznych procesów lub operacji kontroli, wytwarzania lub produkcji; |
| --- | --- |

b)

przemysłowe zasilacze UPS specjalnie przeznaczone do zabezpieczania krytycznych procesów lub operacji kontroli, wytwarzania lub produkcji;

| c) | użytkowe zasilacze UPS przeznaczone do użytku jako element układów przesyłowych lub układów dystrybucji energii elektrycznej (np. podstacje elektryczne lub zasilacze UPS na poziomie lokalnym); |
| --- | --- |

c)

użytkowe zasilacze UPS przeznaczone do użytku jako element układów przesyłowych lub układów dystrybucji energii elektrycznej (np. podstacje elektryczne lub zasilacze UPS na poziomie lokalnym);

| d) | zasilacze UPS telewizji kablowej przeznaczone do zasilania systemu dystrybucji sygnałów kablowych poza obrębem urządzeń stacji, podłączone bezpośrednio lub pośrednio do kabla. »Kabel« może być koncentryczny (przewód metalowy), światłowodowy lub bezprzewodowy (np. »Wi-Fi«); |
| --- | --- |

d)

zasilacze UPS telewizji kablowej przeznaczone do zasilania systemu dystrybucji sygnałów kablowych poza obrębem urządzeń stacji, podłączone bezpośrednio lub pośrednio do kabla. »Kabel« może być koncentryczny (przewód metalowy), światłowodowy lub bezprzewodowy (np. »Wi-Fi«);

| e) | zasilacze UPS zaprojektowane z myślą o spełnieniu specjalnych norm bezpieczeństwa Underwriter’s Laboratories (UL) do zastosowań związanych z bezpieczeństwem, takich jak: oświetlenie awaryjne, działania podejmowane w sytuacjach awaryjnych lub ewakuacja, lub w urządzeniach diagnostyki medycznej; oraz |
| --- | --- |

e)

zasilacze UPS zaprojektowane z myślą o spełnieniu specjalnych norm bezpieczeństwa Underwriter’s Laboratories (UL) do zastosowań związanych z bezpieczeństwem, takich jak: oświetlenie awaryjne, działania podejmowane w sytuacjach awaryjnych lub ewakuacja, lub w urządzeniach diagnostyki medycznej; oraz

| f) | zasilacze UPS przeznaczone do zastosowań przenośnych, na pokładach statków, na morzu lub w lotnictwie. |
| --- | --- |

f)

zasilacze UPS przeznaczone do zastosowań przenośnych, na pokładach statków, na morzu lub w lotnictwie.

3.   Kryteria kwalifikacji

3.1.   Cyfry znaczące i zasady zaokrąglania

| 3.1.1. | Wszystkie obliczenia przeprowadza się, stosując bezpośrednio zmierzone wartości (bez ich zaokrąglania). |
| --- | --- |

3.1.1.

Wszystkie obliczenia przeprowadza się, stosując bezpośrednio zmierzone wartości (bez ich zaokrąglania).

| 3.1.2. | O ile nie wskazano inaczej, zgodność z granicznymi wartościami specyfikacji ocenia się na podstawie bezpośrednio zmierzonych lub obliczonych wartości, bez ich zaokrąglania. |
| --- | --- |

3.1.2.

O ile nie wskazano inaczej, zgodność z granicznymi wartościami specyfikacji ocenia się na podstawie bezpośrednio zmierzonych lub obliczonych wartości, bez ich zaokrąglania.

| 3.1.3. | Bezpośrednio zmierzone lub obliczone wartości, które przedłożono do celów sprawozdawczości na stronach internetowych ENERGY STAR, zaokrągla się do najbliższej cyfry znaczącej podanej w wykazie odpowiednich granicznych wartości specyfikacji. |
| --- | --- |

3.1.3.

Bezpośrednio zmierzone lub obliczone wartości, które przedłożono do celów sprawozdawczości na stronach internetowych ENERGY STAR, zaokrągla się do najbliższej cyfry znaczącej podanej w wykazie odpowiednich granicznych wartości specyfikacji.

3.2.   Wymogi dotyczące sprawności energetycznej zasilaczy UPS z wyjściem zmiennoprądowym

| 3.2.1. | Zasilacze UPS o jednym normalnym trybie pracy: dla określonej znamionowej mocy wyjściowej i charakterystyki zależności parametrów wyjściowych UPS od jego parametrów wejściowych średnia sprawność skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG), obliczona zgodnie z równaniem 1, musi być co najmniej równa minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN) wyznaczonej zgodnie z tabelą 2, z wyłączeniem produktów podanych poniżej.
  W przypadku wymienionych w sekcji 3.6 produktów o znamionowej mocy wyjściowej przekraczającej 10 000 W, z funkcją pomiaru zużycia energii i przekazywania danych, dla określonej charakterystyki zależności od parametrów wejściowych średnia sprawność, skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG) i obliczona zgodnie z równaniem 1, musi być co najmniej równa minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN) wyznaczonej zgodnie z tabelą 3.

  Równanie 1: Obliczanie średniej sprawności zasilaczy UPS z wyjściem zmiennoprądowym



  gdzie:






  — | EffAVG oznacza średnią sprawność skorygowaną w odniesieniu do obciążenia, |
| --- | --- | --- |

3.2.1.

Zasilacze UPS o jednym normalnym trybie pracy: dla określonej znamionowej mocy wyjściowej i charakterystyki zależności parametrów wyjściowych UPS od jego parametrów wejściowych średnia sprawność skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG), obliczona zgodnie z równaniem 1, musi być co najmniej równa minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN) wyznaczonej zgodnie z tabelą 2, z wyłączeniem produktów podanych poniżej.

W przypadku wymienionych w sekcji 3.6 produktów o znamionowej mocy wyjściowej przekraczającej 10 000 W, z funkcją pomiaru zużycia energii i przekazywania danych, dla określonej charakterystyki zależności od parametrów wejściowych średnia sprawność, skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG) i obliczona zgodnie z równaniem 1, musi być co najmniej równa minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN) wyznaczonej zgodnie z tabelą 3.

Równanie 1: Obliczanie średniej sprawności zasilaczy UPS z wyjściem zmiennoprądowym

Formula

gdzie:

—

EffAVG oznacza średnią sprawność skorygowaną w odniesieniu do obciążenia,

| — | tn % oznacza udział czasu pod obciążeniem odpowiadającym konkretnej wartości n % referencyjnego obciążenia testowego, określonego w zawartych w tabeli 1 założeniach dotyczących obciążenia, oraz |
| --- | --- |

—

tn % oznacza udział czasu pod obciążeniem odpowiadającym konkretnej wartości n % referencyjnego obciążenia testowego, określonego w zawartych w tabeli 1 założeniach dotyczących obciążenia, oraz

| — | Eff|n % oznacza sprawność pod obciążeniem odpowiadającym konkretnej wartości n % referencyjnego obciążenia testowego, mierzoną zgodnie z metodą przeprowadzania testów ENERGY STAR. |
| --- | --- |

—

Eff|n % oznacza sprawność pod obciążeniem odpowiadającym konkretnej wartości n % referencyjnego obciążenia testowego, mierzoną zgodnie z metodą przeprowadzania testów ENERGY STAR.

Tabela 1

Założenia dotyczące obciążenia zasilacza UPS z wyjściem zmiennoprądowym do celów obliczania średniej sprawności

| Znamionowa moc wyjściowa, P,
  w watach (W) | Charakterystyka zależności parametrów wyjściowych
  UPS od jego parametrów
  wejściowych | Udział czasu spędzonego pod obciążeniem odpowiadającym określonej
  części referencyjnego obciążenia testowego,
  tn % |
| --- | --- | --- |
| 25 % | 50 % | 75 % | 100 % |
| P ≤ 1 500 W | VFD | 0,2 | 0,2 | 0,3 | 0,3 |
| VFD | 0 | 0,3 | 0,4 | 0,3 |
| 1 500 W < P ≤ 10 000 W | VFD, VI lub VFI | 0 | 0,3 | 0,4 | 0,3 |
| P > 10 000 W | VFD, VI lub VFI | 0,25 | 0,5 | 0,25 | 0 |

Znamionowa moc wyjściowa, P,

w watach (W)

Charakterystyka zależności parametrów wyjściowych

UPS od jego parametrów

wejściowych

Udział czasu spędzonego pod obciążeniem odpowiadającym określonej

części referencyjnego obciążenia testowego,

tn %

25 %

50 %

75 %

100 %

P ≤ 1 500 W

VFD

0,2

0,2

0,3

0,3

VFD

0

0,3

0,4

0,3

1 500 W < P ≤ 10 000 W

VFD, VI lub VFI

0

0,3

0,4

0,3

P > 10 000 W

VFD, VI lub VFI

0,25

0,5

0,25

0

Tabela 2

Minimalna wymagana średnia sprawność zasilacza UPS z wyjściem zmiennoprądowym

| Minimalna wymagana średnia sprawność (EffAVG_MIN), gdzie:
  P oznacza znamionową moc wyjściową w watach (W), oraz
  ln oznacza logarytm naturalny. |
| --- |
| Znamionowa moc wyjściowa | Charakterystyka zależności parametrów wyjściowych UPS od jego parametrów wejściowych |
| VFD | VI | VFI |
| P ≤ 1 500 W | 0,967 | 0,0099 × ln(P) + 0,815 |
| 1 500 W < P ≤ 10 000 W | 0,970 | 0,967 |
| P > 10 000 W | 0,970 | 0,950 | 0,0099 × ln(P) + 0,805 |

Minimalna wymagana średnia sprawność (EffAVG_MIN), gdzie:

P oznacza znamionową moc wyjściową w watach (W), oraz

ln oznacza logarytm naturalny.

Znamionowa moc wyjściowa

Charakterystyka zależności parametrów wyjściowych UPS od jego parametrów wejściowych

VFD

VI

VFI

P ≤ 1 500 W

0,967

0,0099 × ln(P) + 0,815

1 500 W < P ≤ 10 000 W

0,970

0,967

P > 10 000 W

0,970

0,950

0,0099 × ln(P) + 0,805

Tabela 3

Minimalna wymagana średnia sprawność zasilaczy UPS z wyjściem zmiennoprądowym w przypadku produktów z funkcją pomiaru zużycia energii i przekazywania danych

| Minimalna wymagana średnia sprawność (EffAVG_MIN), gdzie:
  P oznacza znamionową moc wyjściową w watach (W), oraz
  ln oznacza logarytm naturalny. |
| --- |
| Znamionowa moc wyjściowa | Charakterystyka zależności parametrów wyjściowych UPS od jego parametrów wejściowych |
| VFD | VI | VFI |
| P > 10 000 W | 0,960 | 0,940 | 0,0099 × ln(P) + 0,795 |

Minimalna wymagana średnia sprawność (EffAVG_MIN), gdzie:

P oznacza znamionową moc wyjściową w watach (W), oraz

ln oznacza logarytm naturalny.

Znamionowa moc wyjściowa

Charakterystyka zależności parametrów wyjściowych UPS od jego parametrów wejściowych

VFD

VI

VFI

P > 10 000 W

0,960

0,940

0,0099 × ln(P) + 0,795

| 3.2.2. | Zasilacz UPS o wielu normalnych trybach pracy, dostarczany w konfiguracji, w której tryb pracy zasilacza charakteryzujący się najwyższym uzależnieniem od parametrów wejściowych nie jest domyślnie włączony: jeżeli tego rodzaju zasilacz UPS nie jest dostarczany w konfiguracji, w której tryb jego pracy charakteryzujący się najwyższym uzależnieniem od parametrów wejściowych jest domyślnie włączony, jego średnia sprawność skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG), obliczona zgodnie z równaniem 1, musi być co najmniej równa:






  a) | minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN), wyznaczonej zgodnie z tabelą 2, przy znamionowej mocy wyjściowej i trybie pracy charakteryzującym się najniższym uzależnieniem od parametrów wejściowych, jakie zapewnia UPS w przypadku modeli o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 10 000 W lub nieposiadających funkcji pomiaru zużycia energii i przekazywania danych, wyszczególnionych w sekcji 3.6; lub |
| --- | --- | --- |

3.2.2.

Zasilacz UPS o wielu normalnych trybach pracy, dostarczany w konfiguracji, w której tryb pracy zasilacza charakteryzujący się najwyższym uzależnieniem od parametrów wejściowych nie jest domyślnie włączony: jeżeli tego rodzaju zasilacz UPS nie jest dostarczany w konfiguracji, w której tryb jego pracy charakteryzujący się najwyższym uzależnieniem od parametrów wejściowych jest domyślnie włączony, jego średnia sprawność skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG), obliczona zgodnie z równaniem 1, musi być co najmniej równa:

a)

minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN), wyznaczonej zgodnie z tabelą 2, przy znamionowej mocy wyjściowej i trybie pracy charakteryzującym się najniższym uzależnieniem od parametrów wejściowych, jakie zapewnia UPS w przypadku modeli o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 10 000 W lub nieposiadających funkcji pomiaru zużycia energii i przekazywania danych, wyszczególnionych w sekcji 3.6; lub

| b) | minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN), wyznaczonej zgodnie z tabelą 3, przy znamionowej mocy wyjściowej i trybie pracy charakteryzującym się najniższym uzależnieniem od parametrów wejściowych, jakie zapewnia UPS w przypadku modeli o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 10 000 W lub nieposiadających funkcji pomiaru zużycia energii i przekazywania danych, wyszczególnionych w sekcji 3.6. |
| --- | --- |

b)

minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN), wyznaczonej zgodnie z tabelą 3, przy znamionowej mocy wyjściowej i trybie pracy charakteryzującym się najniższym uzależnieniem od parametrów wejściowych, jakie zapewnia UPS w przypadku modeli o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 10 000 W lub nieposiadających funkcji pomiaru zużycia energii i przekazywania danych, wyszczególnionych w sekcji 3.6.

| 3.2.3. | Zasilacz UPS o wielu normalnych trybach pracy, dostarczany w konfiguracji, w której tryb pracy zasilacza charakteryzujący się najwyższym uzależnieniem od parametrów wejściowych jest domyślnie włączony: jeżeli tego rodzaju zasilacz UPS jest dostarczany w konfiguracji, w której tryb jego pracy charakteryzujący się najwyższym uzależnieniem od parametrów wejściowych jest domyślnie włączony, jego średnia sprawność skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG), obliczona zgodnie z równaniem 2, musi być co najmniej równa:






  a) | minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN), wyznaczonej zgodnie z tabelą 2, przy znamionowej mocy wyjściowej i trybie pracy charakteryzującym się najniższym uzależnieniem od parametrów wejściowych, jakie zapewnia UPS w przypadku modeli o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 10 000 W lub nieposiadających funkcji pomiaru zużycia energii i przekazywania danych, wyszczególnionych w sekcji 3.6; lub |
| --- | --- | --- |

3.2.3.

Zasilacz UPS o wielu normalnych trybach pracy, dostarczany w konfiguracji, w której tryb pracy zasilacza charakteryzujący się najwyższym uzależnieniem od parametrów wejściowych jest domyślnie włączony: jeżeli tego rodzaju zasilacz UPS jest dostarczany w konfiguracji, w której tryb jego pracy charakteryzujący się najwyższym uzależnieniem od parametrów wejściowych jest domyślnie włączony, jego średnia sprawność skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG), obliczona zgodnie z równaniem 2, musi być co najmniej równa:

a)

minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN), wyznaczonej zgodnie z tabelą 2, przy znamionowej mocy wyjściowej i trybie pracy charakteryzującym się najniższym uzależnieniem od parametrów wejściowych, jakie zapewnia UPS w przypadku modeli o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 10 000 W lub nieposiadających funkcji pomiaru zużycia energii i przekazywania danych, wyszczególnionych w sekcji 3.6; lub

| b) | minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN), wyznaczonej zgodnie z tabelą 3, przy znamionowej mocy wyjściowej i trybie pracy charakteryzującym się najniższym uzależnieniem od parametrów wejściowych, jakie zapewnia UPS w przypadku modeli o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 10 000 W lub nieposiadających funkcji pomiaru zużycia energii i przekazywania danych, wyszczególnionych w sekcji 3.6. |
| --- | --- |

b)

minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN), wyznaczonej zgodnie z tabelą 3, przy znamionowej mocy wyjściowej i trybie pracy charakteryzującym się najniższym uzależnieniem od parametrów wejściowych, jakie zapewnia UPS w przypadku modeli o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 10 000 W lub nieposiadających funkcji pomiaru zużycia energii i przekazywania danych, wyszczególnionych w sekcji 3.6.

Równanie 2: Obliczanie średniej sprawności zasilaczy UPS z wyjściem zmiennoprądowym i o wielu normalnych trybach pracy

Formula

gdzie:

| — | EffAVG oznacza średnią sprawność skorygowaną w odniesieniu do obciążenia, |
| --- | --- |

—

EffAVG oznacza średnią sprawność skorygowaną w odniesieniu do obciążenia,

| — | Eff1 oznacza średnią sprawność skorygowaną w odniesieniu do obciążenia w trybie pracy charakteryzującym się najniższym uzależnieniem od parametrów wejściowych (tj. VFI lub VI), obliczoną zgodnie z równaniem 1, oraz |
| --- | --- |

—

Eff1 oznacza średnią sprawność skorygowaną w odniesieniu do obciążenia w trybie pracy charakteryzującym się najniższym uzależnieniem od parametrów wejściowych (tj. VFI lub VI), obliczoną zgodnie z równaniem 1, oraz

| — | Eff2 oznacza średnią sprawność skorygowaną w odniesieniu do obciążenia w trybie pracy charakteryzującym się najwyższym uzależnieniem od parametrów wejściowych (tj. VFD), obliczoną zgodnie z równaniem 1. |
| --- | --- |

—

Eff2 oznacza średnią sprawność skorygowaną w odniesieniu do obciążenia w trybie pracy charakteryzującym się najwyższym uzależnieniem od parametrów wejściowych (tj. VFD), obliczoną zgodnie z równaniem 1.

3.3.   Wymogi dotyczące sprawności energetycznej zasilaczy UPS z wyjściem stałoprądowym/prostowników

Średnia sprawność skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG), obliczona zgodnie z równaniem 3, musi być wyższa od lub równa wymaganej minimalnej sprawności średniej (EffAVG_MIN), wyznaczonej zgodnie z tabelą 4. Wymóg ten ma zastosowanie do kompletnych systemów lub pojedynczych modułów. Producenci mogą je kwalifikować pod warunkiem stosowania się do następujących wymogów:

| a) | kompletne systemy, które jednocześnie są systemami modułowymi, kwalifikuje się jako rodziny modułowych produktów UPS z zainstalowanym konkretnym modelem modułu; |
| --- | --- |

a)

kompletne systemy, które jednocześnie są systemami modułowymi, kwalifikuje się jako rodziny modułowych produktów UPS z zainstalowanym konkretnym modelem modułu;

| b) | kwalifikowanie pojedynczych modułów nie ma wpływu na kwalifikowanie systemów modułowych, chyba że całe systemy są również kwalifikowane w wyżej opisany sposób; |
| --- | --- |

b)

kwalifikowanie pojedynczych modułów nie ma wpływu na kwalifikowanie systemów modułowych, chyba że całe systemy są również kwalifikowane w wyżej opisany sposób;

| c) | w przypadku określonych w sekcji 3.6 produktów o znamionowej mocy wyjściowej przekraczającej 10 000 W, z funkcjami przekazywania danych i pomiaru zużycia energii, średnia sprawność skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG), obliczona zgodnie z równaniem 3, musi być co najmniej równa minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN) wyznaczonej zgodnie z tabelą 5. |
| --- | --- |

c)

w przypadku określonych w sekcji 3.6 produktów o znamionowej mocy wyjściowej przekraczającej 10 000 W, z funkcjami przekazywania danych i pomiaru zużycia energii, średnia sprawność skorygowana w odniesieniu do obciążenia (EffAVG), obliczona zgodnie z równaniem 3, musi być co najmniej równa minimalnej wymaganej średniej sprawności (EffAVG_MIN) wyznaczonej zgodnie z tabelą 5.

Równanie 3: Obliczanie średniej sprawności wszystkich zasilaczy UPS z wyjściem stałoprądowym

Formula

Tabela 4

Minimalna wymagana średnia sprawność zasilaczy UPS z wyjściem stałoprądowym/prostowników.

Minimalna wymagana średnia

sprawność (EffAVG_MIN)

0,955

Tabela 5

Minimalna wymagana średnia sprawność zasilaczy UPS z wyjściem stałoprądowym/prostowników w przypadku produktów z funkcją pomiaru zużycia energii i przekazywania danych

| Znamionowa moc
  wyjściowa | Minimalna wymagana średnia
  sprawność (EffAVG_MIN) |
| --- | --- |
| P > 10 000 W | 0,945 |

Znamionowa moc

wyjściowa

Minimalna wymagana średnia

sprawność (EffAVG_MIN)

P > 10 000 W

0,945

3.4.   Wymogi dotyczące współczynnika mocy

W przypadku wszystkich zasilaczy UPS z wyjściem zmiennoprądowym zmierzona wartość współczynnika mocy wejściowej przy referencyjnym obciążeniu testowym wynoszącym 100 % musi być co najmniej równa minimalnemu wymaganemu współczynnikowi mocy określonemu w tabeli 6 w odniesieniu do wszystkich normalnych trybów VFI i VI wymaganych do celów kwalifikacji.

Tabela 6

Minimalny wymagany współczynnik mocy wejściowej zasilaczy UPS z wyjściem zmiennoprądowym

Minimalny wymagany

współczynnik mocy

0,90

3.5.   Wymogi dotyczące zgłaszania standardowych informacji

| 3.5.1. | Dane do znormalizowanej karty danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych, odnoszące się do każdego modelu lub rodziny produktów, przekazuje się EPA lub Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

3.5.1.

Dane do znormalizowanej karty danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych, odnoszące się do każdego modelu lub rodziny produktów, przekazuje się EPA lub Komisji Europejskiej.

| 3.5.2. | Bardziej szczegółowe informacje na temat tej karty są dostępne na stronach internetowych ENERGY STAR poświęconych zasilaczom UPS: www.energystar.gov/products.
  Karta danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych zawiera następujące informacje:






  a) | ogólny opis (producent, nazwa i numer modelu); |
| --- | --- | --- |

3.5.2.

Bardziej szczegółowe informacje na temat tej karty są dostępne na stronach internetowych ENERGY STAR poświęconych zasilaczom UPS: www.energystar.gov/products.

Karta danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych zawiera następujące informacje:

a)

ogólny opis (producent, nazwa i numer modelu);

| b) | charakterystyka elektryczna (układ przetwarzania energii, topologia, napięcie i częstotliwość na wejściu i na wyjściu); |
| --- | --- |

b)

charakterystyka elektryczna (układ przetwarzania energii, topologia, napięcie i częstotliwość na wejściu i na wyjściu);

| c) | średnia sprawność stosowana do celów kwalifikacji; |
| --- | --- |

c)

średnia sprawność stosowana do celów kwalifikacji;

| d) | sprawność w każdym punkcie obciążenia i wyniki testów dotyczące współczynnika mocy w odniesieniu do każdego odpowiedniego trybu normalnego, a w przypadku rodzin modułowych produktów UPS także w odniesieniu do testowanych konfiguracji maksymalnych i minimalnych; |
| --- | --- |

d)

sprawność w każdym punkcie obciążenia i wyniki testów dotyczące współczynnika mocy w odniesieniu do każdego odpowiedniego trybu normalnego, a w przypadku rodzin modułowych produktów UPS także w odniesieniu do testowanych konfiguracji maksymalnych i minimalnych;

| e) | możliwość pomiaru zużycia energii i przekazywania danych (dane wyświetlane na liczniku energii elektrycznej, dane przekazywane za pośrednictwem sieci i dostępne protokoły); |
| --- | --- |

e)

możliwość pomiaru zużycia energii i przekazywania danych (dane wyświetlane na liczniku energii elektrycznej, dane przekazywane za pośrednictwem sieci i dostępne protokoły);

| f) | link do stron internetowych z dostępnym dokumentem publicznym zawierającym wytyczne dotyczące procedury testowej dla konkretnych modeli, w stosownych przypadkach; |
| --- | --- |

f)

link do stron internetowych z dostępnym dokumentem publicznym zawierającym wytyczne dotyczące procedury testowej dla konkretnych modeli, w stosownych przypadkach;

| g) | charakterystyka akumulatora/baterii lub urządzenia do magazynowania energii; |
| --- | --- |

g)

charakterystyka akumulatora/baterii lub urządzenia do magazynowania energii;

| h) | wymiary fizyczne. |
| --- | --- |

h)

wymiary fizyczne.

| 3.5.3. | EPA i Komisja Europejska mogą w miarę potrzeby okresowo nowelizować kartę danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych, a o procesie nowelizacji powiadomią partnerów. |
| --- | --- |

3.5.3.

EPA i Komisja Europejska mogą w miarę potrzeby okresowo nowelizować kartę danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych, a o procesie nowelizacji powiadomią partnerów.

3.6.   Wymogi dotyczące pomiaru zużycia energii i przekazywania danych

| 3.6.1. | Zasilacze UPS/prostowniki z wyjściem zmiennoprądowym i zasilacze UPS/prostowniki z wyjściem stałoprądowym o znamionowej mocy wyjściowej powyżej 10 000 W mogą kwalifikować się do przyznania premii sprawnościowej na poziomie 1 punktu procentowego, jak przedstawiono w tabelach 3 i 5, jeżeli są sprzedawane z licznikiem energii elektrycznej o następujących cechach:






  a) | licznik jest dostarczany jako niezależny element zewnętrzny dołączany do zasilacza UPS w punkcie sprzedaży albo stanowi jego integralną część; |
| --- | --- | --- |

3.6.1.

Zasilacze UPS/prostowniki z wyjściem zmiennoprądowym i zasilacze UPS/prostowniki z wyjściem stałoprądowym o znamionowej mocy wyjściowej powyżej 10 000 W mogą kwalifikować się do przyznania premii sprawnościowej na poziomie 1 punktu procentowego, jak przedstawiono w tabelach 3 i 5, jeżeli są sprzedawane z licznikiem energii elektrycznej o następujących cechach:

a)

licznik jest dostarczany jako niezależny element zewnętrzny dołączany do zasilacza UPS w punkcie sprzedaży albo stanowi jego integralną część;

| b) | w każdym normalnym trybie pracy licznik mierzy energię wyjściową zasilacza UPS wyrażoną w kWh; |
| --- | --- |

b)

w każdym normalnym trybie pracy licznik mierzy energię wyjściową zasilacza UPS wyrażoną w kWh;

| c) | licznik może przekazywać wyniki pomiarów za pośrednictwem sieci przy zastosowaniu jednego z następujących protokołów: Modbus RTU, Modbus TCP lub SNMP (v1, 2 lub 3); |
| --- | --- |

c)

licznik może przekazywać wyniki pomiarów za pośrednictwem sieci przy zastosowaniu jednego z następujących protokołów: Modbus RTU, Modbus TCP lub SNMP (v1, 2 lub 3);

| d) | jeżeli licznik stanowi element zewnętrzny zasilacza UPS, musi spełniać wymogi określone w sekcji 3.6.2; |
| --- | --- |

d)

jeżeli licznik stanowi element zewnętrzny zasilacza UPS, musi spełniać wymogi określone w sekcji 3.6.2;

| e) | jeżeli licznik stanowi integralną część zasilacza UPS, musi spełniać wymogi określone w sekcji 3.6.3; |
| --- | --- |

e)

jeżeli licznik stanowi integralną część zasilacza UPS, musi spełniać wymogi określone w sekcji 3.6.3;

| 3.6.2. | Wymogi dotyczące liczników zewnętrznych: aby zasilaczowi UPS można było przyznać premię sprawnościową z tytułu posiadania licznika, licznik zewnętrzny dołączony do zasilacza UPS musi spełniać jeden z następujących wymogów:






  a) | spełnia wymogi dla klasy dokładności 2 lub wyższej (tj. klasy 1, 0,5S lub 0,2S) określone w normach IEC 62053-21 (7), IEC 62053-22 (8) lub ANSI C12.2 (9); |
| --- | --- | --- |

3.6.2.

Wymogi dotyczące liczników zewnętrznych: aby zasilaczowi UPS można było przyznać premię sprawnościową z tytułu posiadania licznika, licznik zewnętrzny dołączony do zasilacza UPS musi spełniać jeden z następujących wymogów:

a)

spełnia wymogi dla klasy dokładności 2 lub wyższej (tj. klasy 1, 0,5S lub 0,2S) określone w normach IEC 62053-21 (7), IEC 62053-22 (8) lub ANSI C12.2 (9);

| b) | wykazywać błąd względny nieprzekraczający 2 procent w porównaniu z normą w pomiarach energii dokonywanych w warunkach określonych w sekcji 3.6.4, z wyjątkiem prądu, który testuje się przy 25 procentach i 100 procentach maksymalnej wartości prądu licznika; lub |
| --- | --- |

b)

wykazywać błąd względny nieprzekraczający 2 procent w porównaniu z normą w pomiarach energii dokonywanych w warunkach określonych w sekcji 3.6.4, z wyjątkiem prądu, który testuje się przy 25 procentach i 100 procentach maksymalnej wartości prądu licznika; lub

| c) | wykazywać błąd względny nieprzekraczający 5 procent w porównaniu z normą w pomiarach energii w warunkach określonych w sekcji 3.6.4, gdy licznik stanowi część kompletnego systemu pomiarowego (włącznie z przekładnikami prądowymi, które mogą być zintegrowane z licznikiem i zasilaczem UPS). |
| --- | --- |

c)

wykazywać błąd względny nieprzekraczający 5 procent w porównaniu z normą w pomiarach energii w warunkach określonych w sekcji 3.6.4, gdy licznik stanowi część kompletnego systemu pomiarowego (włącznie z przekładnikami prądowymi, które mogą być zintegrowane z licznikiem i zasilaczem UPS).

| 3.6.3. | Wymogi dotyczące liczników zintegrowanych: aby zasilaczowi UPS można było przyznać premię sprawnościową z tytułu posiadania licznika, licznik zintegrowany musi spełniać następujące wymogi w warunkach określonych w sekcji 3.6.4:
  wykazywać w pomiarach energii błąd względny nieprzekraczający 5 procent w porównaniu z normą, jeżeli licznik stanowi część kompletnego systemu pomiarowego (włącznie z przekładnikami prądowymi zintegrowanymi z licznikiem i zasilaczem UPS). |
| --- | --- |

3.6.3.

Wymogi dotyczące liczników zintegrowanych: aby zasilaczowi UPS można było przyznać premię sprawnościową z tytułu posiadania licznika, licznik zintegrowany musi spełniać następujące wymogi w warunkach określonych w sekcji 3.6.4:

wykazywać w pomiarach energii błąd względny nieprzekraczający 5 procent w porównaniu z normą, jeżeli licznik stanowi część kompletnego systemu pomiarowego (włącznie z przekładnikami prądowymi zintegrowanymi z licznikiem i zasilaczem UPS).

| 3.6.4. | Warunki środowiskowe i elektryczne dotyczące dokładności liczników: W wymienionych poniżej warunkach licznik musi spełniać wymogi określone w sekcji 3.6.2 lub 3.6.3:






  a) | warunki środowiskowe: zgodne z metodą przeprowadzania testów ENERGY STAR i przywołanymi w niej normami; oraz |
| --- | --- | --- |

3.6.4.

Warunki środowiskowe i elektryczne dotyczące dokładności liczników: W wymienionych poniżej warunkach licznik musi spełniać wymogi określone w sekcji 3.6.2 lub 3.6.3:

a)

warunki środowiskowe: zgodne z metodą przeprowadzania testów ENERGY STAR i przywołanymi w niej normami; oraz

| b) | warunki elektryczne: zgodne z każdym punktem obciążenia w metodzie przeprowadzania testów ENERGY STAR i przywołanymi w niej normami. |
| --- | --- |

b)

warunki elektryczne: zgodne z każdym punktem obciążenia w metodzie przeprowadzania testów ENERGY STAR i przywołanymi w niej normami.

4.   Testowanie

4.1.   Metody przeprowadzania testów

Producenci produktów wprowadzanych do obrotu w Unii Europejskiej są zobowiązani do przeprowadzania testów i samodzielnej certyfikacji modeli zgodnych z wytycznymi ENERGY STAR. Przy testowaniu zasilaczy UPS w celu ustalenia możliwości zakwalifikowania ich do oznaczenia ENERGY STAR stosuje się metody przeprowadzania testów określone w tabeli 7.

Tabela 7

Metody przeprowadzania testów do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR

| Rodzaj produktu | Metoda przeprowadzania testu |
| --- | --- |
| Wszystkie zasilacze UPS | Metoda przeprowadzania testów ENERGY STAR dla zasilaczy UPS, wersja z maja 2012 r. |

Rodzaj produktu

Metoda przeprowadzania testu

Wszystkie zasilacze UPS

Metoda przeprowadzania testów ENERGY STAR dla zasilaczy UPS, wersja z maja 2012 r.

4.2.   Liczba egzemplarzy wymaganych do przeprowadzenia testu

| 4.2.1. | Do testowania wybiera się modele reprezentatywne zgodnie z następującymi wymogami:






  a) | do celów kwalifikacji pojedynczego modelu produktu za model reprezentatywny uznaje się produkt o konfiguracji odpowiadającej takiej konfiguracji, w jakiej produkt ma być wprowadzony do obrotu i oznaczony etykietą ENERGY STAR; |
| --- | --- | --- |

4.2.1.

Do testowania wybiera się modele reprezentatywne zgodnie z następującymi wymogami:

a)

do celów kwalifikacji pojedynczego modelu produktu za model reprezentatywny uznaje się produkt o konfiguracji odpowiadającej takiej konfiguracji, w jakiej produkt ma być wprowadzony do obrotu i oznaczony etykietą ENERGY STAR;

| b) | do celów kwalifikacji rodziny modułowych produktów UPS, w której modele różnią się liczbą zainstalowanych modułów, producent wybiera konfigurację maksymalną i minimalną, które traktuje się jako modele reprezentatywne – tj. system modułowy musi spełniać kryteria kwalifikowalności zarówno w maksymalnej, jak i minimalnej konfiguracji nieredundantnej. Jeżeli reprezentatywne modele w konfiguracjach maksymalnej i minimalnej spełniają kryteria kwalifikowalności ENERGY STAR na odpowiednich poziomach ich mocy wyjściowej, wszystkie wchodzące w skład rodziny modułowych produktów UPS modele o konfiguracjach pośrednich mogą zostać zakwalifikowane do oznaczenia ENERGY STAR; |
| --- | --- |

b)

do celów kwalifikacji rodziny modułowych produktów UPS, w której modele różnią się liczbą zainstalowanych modułów, producent wybiera konfigurację maksymalną i minimalną, które traktuje się jako modele reprezentatywne – tj. system modułowy musi spełniać kryteria kwalifikowalności zarówno w maksymalnej, jak i minimalnej konfiguracji nieredundantnej. Jeżeli reprezentatywne modele w konfiguracjach maksymalnej i minimalnej spełniają kryteria kwalifikowalności ENERGY STAR na odpowiednich poziomach ich mocy wyjściowej, wszystkie wchodzące w skład rodziny modułowych produktów UPS modele o konfiguracjach pośrednich mogą zostać zakwalifikowane do oznaczenia ENERGY STAR;

| c) | do celów kwalifikacji rodziny produktów UPS, w obrębie której modele są powiązane cechą inną niż liczba zainstalowanych modułów, za model reprezentatywny uznaje się model o konfiguracji skutkującej najwyższym zużyciem energii w obrębie rodziny produktów, z wyłączeniem odmian układu magazynowania energii — w ramach wymogów metody przeprowadzania testów ENERGY STAR producent może wybrać do testowania dowolny układ magazynowania energii. Inne produkty wchodzące w skład rodziny produktów nie muszą być poddawane testom kwalifikacyjnym, ale oczekuje się, że spełniają one odpowiednie kryteria kwalifikacji ENERGY STAR i po wstępnym zakwalifikowaniu mogą zostać poddane testom weryfikacyjnym w późniejszym terminie. |
| --- | --- |

c)

do celów kwalifikacji rodziny produktów UPS, w obrębie której modele są powiązane cechą inną niż liczba zainstalowanych modułów, za model reprezentatywny uznaje się model o konfiguracji skutkującej najwyższym zużyciem energii w obrębie rodziny produktów, z wyłączeniem odmian układu magazynowania energii — w ramach wymogów metody przeprowadzania testów ENERGY STAR producent może wybrać do testowania dowolny układ magazynowania energii. Inne produkty wchodzące w skład rodziny produktów nie muszą być poddawane testom kwalifikacyjnym, ale oczekuje się, że spełniają one odpowiednie kryteria kwalifikacji ENERGY STAR i po wstępnym zakwalifikowaniu mogą zostać poddane testom weryfikacyjnym w późniejszym terminie.

| 4.2.2. | Do testowania wybiera się jeden egzemplarz każdego modelu reprezentatywnego. |
| --- | --- |

4.2.2.

Do testowania wybiera się jeden egzemplarz każdego modelu reprezentatywnego.

| 4.2.3. | Wszystkie testowane egzemplarze muszą spełniać kryteria kwalifikacji ENERGY STAR. |
| --- | --- |

4.2.3.

Wszystkie testowane egzemplarze muszą spełniać kryteria kwalifikacji ENERGY STAR.

5.   Data wejścia w życie

| 5.1. | Data, od której producenci mogą kwalifikować produkty do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą wersją 1.0, będzie określona jako data wejścia w życie umowy. Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, model produktu musi spełniać warunki specyfikacji ENERGY STAR obowiązujące w dniu jego wyprodukowania. Datę produkcji określa się indywidualnie dla każdego egzemplarza jako datę uznania urządzenia za całkowicie zmontowane. |
| --- | --- |

5.1.

Data, od której producenci mogą kwalifikować produkty do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą wersją 1.0, będzie określona jako data wejścia w życie umowy. Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, model produktu musi spełniać warunki specyfikacji ENERGY STAR obowiązujące w dniu jego wyprodukowania. Datę produkcji określa się indywidualnie dla każdego egzemplarza jako datę uznania urządzenia za całkowicie zmontowane.

| 5.2. | Przyszłe zmiany specyfikacji: EPA i Komisja Europejska zastrzegają sobie prawo zmiany niniejszej specyfikacji w przypadku, gdy jej przydatność dla konsumentów, branży lub środowiska zostanie ograniczona w następstwie zmian technicznych lub rynkowych. Zgodnie z aktualną polityką zmiany w specyfikacjach uzgadnia się w trakcie dyskusji przeprowadzanych z zainteresowanymi stronami. W przypadku zmiany specyfikacji należy pamiętać, że kwalifikacja do oznaczenia ENERGY STAR nie jest udzielana automatycznie na cały cykl życia modelu produktu. |
| --- | --- |

5.2.

Przyszłe zmiany specyfikacji: EPA i Komisja Europejska zastrzegają sobie prawo zmiany niniejszej specyfikacji w przypadku, gdy jej przydatność dla konsumentów, branży lub środowiska zostanie ograniczona w następstwie zmian technicznych lub rynkowych. Zgodnie z aktualną polityką zmiany w specyfikacjach uzgadnia się w trakcie dyskusji przeprowadzanych z zainteresowanymi stronami. W przypadku zmiany specyfikacji należy pamiętać, że kwalifikacja do oznaczenia ENERGY STAR nie jest udzielana automatycznie na cały cykl życia modelu produktu.

III.   SPECYFIKACJA SERWERÓW KOMPUTEROWYCH (WERSJA 2.0)

1.   Definicje

1.1.   Rodzaje produktów:

| 1.1.1. | Serwer: komputer służący do zarządzania zasobami i usługami sieciowymi dla urządzeń klienta (np. komputery stacjonarne, notebooki, urządzenia typu cienki klient, urządzenia bezprzewodowe, palmtopy, telefony IP, inne serwery lub inne urządzenia sieciowe). Serwer sprzedaje się poprzez sieć dystrybucji dla przedsiębiorstw w celu wykorzystania w centrach przetwarzania danych oraz w ośrodkach biur i korporacji. Dostęp do serwera odbywa się zasadniczo poprzez sieć komputerową, a nie poprzez bezpośrednie urządzenia wejścia użytkownika, takie jak klawiatura lub mysz. Do celów niniejszej specyfikacji, serwer musi spełniać wszystkie następujące kryteria:






  a) | jest wprowadzony do obrotu i sprzedany jako serwer; |
| --- | --- | --- |

1.1.1.

Serwer: komputer służący do zarządzania zasobami i usługami sieciowymi dla urządzeń klienta (np. komputery stacjonarne, notebooki, urządzenia typu cienki klient, urządzenia bezprzewodowe, palmtopy, telefony IP, inne serwery lub inne urządzenia sieciowe). Serwer sprzedaje się poprzez sieć dystrybucji dla przedsiębiorstw w celu wykorzystania w centrach przetwarzania danych oraz w ośrodkach biur i korporacji. Dostęp do serwera odbywa się zasadniczo poprzez sieć komputerową, a nie poprzez bezpośrednie urządzenia wejścia użytkownika, takie jak klawiatura lub mysz. Do celów niniejszej specyfikacji, serwer musi spełniać wszystkie następujące kryteria:

a)

jest wprowadzony do obrotu i sprzedany jako serwer;

| b) | jest zaprojektowany w sposób umożliwiający współdziałanie z systemami operacyjnymi serwera lub hiperwizorami; |
| --- | --- |

b)

jest zaprojektowany w sposób umożliwiający współdziałanie z systemami operacyjnymi serwera lub hiperwizorami;

| c) | jest przeznaczony do obsługi zainstalowanych na nim przez użytkownika aplikacji zazwyczaj, lecz nie wyłącznie, dla przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

c)

jest przeznaczony do obsługi zainstalowanych na nim przez użytkownika aplikacji zazwyczaj, lecz nie wyłącznie, dla przedsiębiorstw;

| d) | wspiera zastosowanie kodów korekcji błędów (ECC) lub buforowaną pamięć ((w tym zarówno buforowane konfiguracje z modułami pamięci DIMM (moduły pamięci ze stykami po obu stronach płytki pamięci, jak i konfiguracje z buforem na płycie głównej (BOB – buffered on board)); |
| --- | --- |

d)

wspiera zastosowanie kodów korekcji błędów (ECC) lub buforowaną pamięć ((w tym zarówno buforowane konfiguracje z modułami pamięci DIMM (moduły pamięci ze stykami po obu stronach płytki pamięci, jak i konfiguracje z buforem na płycie głównej (BOB – buffered on board));

| e) | jest pakowany i sprzedawany z przynajmniej jednym zasilaczem AC/DC lub DC/DC; oraz |
| --- | --- |

e)

jest pakowany i sprzedawany z przynajmniej jednym zasilaczem AC/DC lub DC/DC; oraz

| f) | jest zaprojektowany w sposób umożliwiający wszystkim procesorom dostęp do systemu wspólnej pamięci i zapewniający widoczność tych procesorów dla pojedynczego systemu operacyjnego lub hiperwizora. |
| --- | --- |

f)

jest zaprojektowany w sposób umożliwiający wszystkim procesorom dostęp do systemu wspólnej pamięci i zapewniający widoczność tych procesorów dla pojedynczego systemu operacyjnego lub hiperwizora.

| 1.1.2. | Serwer zarządzany: serwer przeznaczony dla wysokiego poziomu dostępności w środowisku zarządzanym na wysokim poziomie. Do celów niniejszej specyfikacji, serwer zarządzany musi spełniać wszystkie następujące kryteria:






  a) | jest zaprojektowany w sposób umożliwiający konfigurację z zapasowymi zasilaczami; oraz |
| --- | --- | --- |

1.1.2.

Serwer zarządzany: serwer przeznaczony dla wysokiego poziomu dostępności w środowisku zarządzanym na wysokim poziomie. Do celów niniejszej specyfikacji, serwer zarządzany musi spełniać wszystkie następujące kryteria:

a)

jest zaprojektowany w sposób umożliwiający konfigurację z zapasowymi zasilaczami; oraz

| b) | posiada zainstalowany dedykowany kontroler zarządzania (np. procesor serwisowy). |
| --- | --- |

b)

posiada zainstalowany dedykowany kontroler zarządzania (np. procesor serwisowy).

| 1.1.3. | System serwerów typu blade: system składający się z obudowy kasetowej i z przynajmniej jednego odłączalnego serwera kasetowego lub innych jednostek (np. pamięć kasetowa, kasetowy sprzęt sieciowy). Systemy serwerów blade zapewniają rozwiązanie rozszerzalne do instalowania wielu serwerów kasetowych lub jednostek pamięci w ramach jednej obudowy i umożliwiają personelowi technicznemu łatwe dodawanie lub wymianę (bez wyłączania zasilania oraz przerywania pracy pozostałych urządzeń w szafce) kaset na miejscu instalacji.






  a) | Serwer kasetowy: serwer zaprojektowany do użytkowania wewnątrz obudowy kasetowej. Serwer kasetowy jest to urządzenie o wysokiej gęstości funkcjonujące jako serwer niezależny zawierający co najmniej jeden procesor i pamięć systemową, lecz jego funkcjonowanie jest zależne od zasobów wspólnej obudowy kasetowej (np. zasilacza, urządzenia chłodzącego). Procesora lub modułu pamięci, którego zadaniem jest ulepszenie samodzielnego serwera, nie uznaje się za serwer kasetowy.






  1) | Serwer kasetowy wielownękowy: serwer kasetowy wymagający więcej niż jednej wnęki w celu instalacji w obudowie kasetowej. |
| --- | --- | --- | --- |

1.1.3.

System serwerów typu blade: system składający się z obudowy kasetowej i z przynajmniej jednego odłączalnego serwera kasetowego lub innych jednostek (np. pamięć kasetowa, kasetowy sprzęt sieciowy). Systemy serwerów blade zapewniają rozwiązanie rozszerzalne do instalowania wielu serwerów kasetowych lub jednostek pamięci w ramach jednej obudowy i umożliwiają personelowi technicznemu łatwe dodawanie lub wymianę (bez wyłączania zasilania oraz przerywania pracy pozostałych urządzeń w szafce) kaset na miejscu instalacji.

a)

Serwer kasetowy: serwer zaprojektowany do użytkowania wewnątrz obudowy kasetowej. Serwer kasetowy jest to urządzenie o wysokiej gęstości funkcjonujące jako serwer niezależny zawierający co najmniej jeden procesor i pamięć systemową, lecz jego funkcjonowanie jest zależne od zasobów wspólnej obudowy kasetowej (np. zasilacza, urządzenia chłodzącego). Procesora lub modułu pamięci, którego zadaniem jest ulepszenie samodzielnego serwera, nie uznaje się za serwer kasetowy.

1)

Serwer kasetowy wielownękowy: serwer kasetowy wymagający więcej niż jednej wnęki w celu instalacji w obudowie kasetowej.

| 2) | Serwer kasetowy o pojedynczej szerokości: serwer kasetowy wymagający wnęki o szerokości standardowej wnęki serwera kasetowego. |
| --- | --- |

2)

Serwer kasetowy o pojedynczej szerokości: serwer kasetowy wymagający wnęki o szerokości standardowej wnęki serwera kasetowego.

| 3) | Serwer kasetowy o podwójnej szerokości: serwer kasetowy wymagający wnęki o dwukrotnej szerokości standardowej wnęki serwera kasetowego. |
| --- | --- |

3)

Serwer kasetowy o podwójnej szerokości: serwer kasetowy wymagający wnęki o dwukrotnej szerokości standardowej wnęki serwera kasetowego.

| 4) | Serwer kasetowy mający połowę wysokości: serwer kasetowy wymagający połowy wysokości standardowej wnęki serwera kasetowego. |
| --- | --- |

4)

Serwer kasetowy mający połowę wysokości: serwer kasetowy wymagający połowy wysokości standardowej wnęki serwera kasetowego.

| 5) | Serwer kasetowy mający jedną czwartą wysokości: serwer kasetowy wymagający jednej czwartej wysokości standardowej wnęki serwera kasetowego. |
| --- | --- |

5)

Serwer kasetowy mający jedną czwartą wysokości: serwer kasetowy wymagający jednej czwartej wysokości standardowej wnęki serwera kasetowego.

| 6) | Serwer kasetowy wielowęzłowy: serwer kasetowy posiadający wiele węzłów. Sam serwer kasetowy może zostać wymieniony bez wyłączania zasilania oraz przerywania pracy pozostałych urządzeń w szafce, lecz pojedynczych węzłów nie można w ten sposób wymienić. |
| --- | --- |

6)

Serwer kasetowy wielowęzłowy: serwer kasetowy posiadający wiele węzłów. Sam serwer kasetowy może zostać wymieniony bez wyłączania zasilania oraz przerywania pracy pozostałych urządzeń w szafce, lecz pojedynczych węzłów nie można w ten sposób wymienić.

| b) | Obudowa kasetowa: obudowa zawierająca wspólne zasoby niezbędne do funkcjonowania serwerów kasetowych, pamięci kasetowej i innych urządzeń w obudowie stacjonarnej. Wspólne zasoby zawarte w obudowie mogą obejmować zasilacze, urządzenia do magazynowania danych i sprzęt do rozdzielania prądu stałego, zarządzania termicznego, zarządzania systemem i usług sieciowych. |
| --- | --- |

b)

Obudowa kasetowa: obudowa zawierająca wspólne zasoby niezbędne do funkcjonowania serwerów kasetowych, pamięci kasetowej i innych urządzeń w obudowie stacjonarnej. Wspólne zasoby zawarte w obudowie mogą obejmować zasilacze, urządzenia do magazynowania danych i sprzęt do rozdzielania prądu stałego, zarządzania termicznego, zarządzania systemem i usług sieciowych.

| c) | Pamięć kasetowa: urządzenie pamięciowe przeznaczone do użytku w obudowie kasetowej. Funkcjonowanie pamięci kasetowej jest zależne od zasobów wspólnej obudowy kasetowej (np. zasilania energią, chłodzenia). |
| --- | --- |

c)

Pamięć kasetowa: urządzenie pamięciowe przeznaczone do użytku w obudowie kasetowej. Funkcjonowanie pamięci kasetowej jest zależne od zasobów wspólnej obudowy kasetowej (np. zasilania energią, chłodzenia).

| 1.1.4. | Serwer w pełni odporny na uszkodzenia: serwer z kompletem sprzętu nadmiarowego, w którym każdy element przetwarzający dane jest replikowany między dwoma węzłami jednakowo i jednocześnie obciążonymi (tj. jeżeli jeden węzeł zawiedzie lub będzie wymagał naprawy, drugi węzeł będzie w stanie samodzielnie sprostać obciążeniu pracą, zapobiegając przestojowi). Serwer w pełni odporny na uszkodzenia wykorzystuje dwa systemy, aby jednocześnie i w sposób powtarzalny podołać danemu obciążeniu pracą, zapewniając ciągłą dostępność aplikacji o krytycznym znaczeniu dla funkcjonowania |
| --- | --- |

1.1.4.

Serwer w pełni odporny na uszkodzenia: serwer z kompletem sprzętu nadmiarowego, w którym każdy element przetwarzający dane jest replikowany między dwoma węzłami jednakowo i jednocześnie obciążonymi (tj. jeżeli jeden węzeł zawiedzie lub będzie wymagał naprawy, drugi węzeł będzie w stanie samodzielnie sprostać obciążeniu pracą, zapobiegając przestojowi). Serwer w pełni odporny na uszkodzenia wykorzystuje dwa systemy, aby jednocześnie i w sposób powtarzalny podołać danemu obciążeniu pracą, zapewniając ciągłą dostępność aplikacji o krytycznym znaczeniu dla funkcjonowania

| 1.1.5. | Odporny serwer: serwer charakteryzujący się funkcjami o wysokiej niezawodności, dostępności, możliwości serwisowania i skalowalności, zintegrowanymi z mikroarchitekturą systemu, procesora i chipsetu. Do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą specyfikacją odporny serwer musi posiadać cechy określone w załączniku B do niniejszej specyfikacji. |
| --- | --- |

1.1.5.

Odporny serwer: serwer charakteryzujący się funkcjami o wysokiej niezawodności, dostępności, możliwości serwisowania i skalowalności, zintegrowanymi z mikroarchitekturą systemu, procesora i chipsetu. Do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą specyfikacją odporny serwer musi posiadać cechy określone w załączniku B do niniejszej specyfikacji.

| 1.1.6. | Serwer wielowęzłowy: serwer posiadający co najmniej dwa niezależne węzły znajdujące się w jednej obudowie i korzystające z co najmniej jednego źródła zasilania. W serwerze wielowęzłowym zasilanie energią jest rozprowadzane do wszystkich węzłów ze wspólnych zasilaczy. Węzły serwera wielowęzłowego nie są przeznaczone do wykonywania wymiany elementów bez przerywania pracy urządzeń.
  Serwer dwuwęzłowy: wspólna konfiguracja serwera wielowęzłowego składająca się z dwóch węzłów. |
| --- | --- |

1.1.6.

Serwer wielowęzłowy: serwer posiadający co najmniej dwa niezależne węzły znajdujące się w jednej obudowie i korzystające z co najmniej jednego źródła zasilania. W serwerze wielowęzłowym zasilanie energią jest rozprowadzane do wszystkich węzłów ze wspólnych zasilaczy. Węzły serwera wielowęzłowego nie są przeznaczone do wykonywania wymiany elementów bez przerywania pracy urządzeń.

Serwer dwuwęzłowy: wspólna konfiguracja serwera wielowęzłowego składająca się z dwóch węzłów.

| 1.1.7. | Urządzenie serwerowe: serwer z zainstalowanym fabrycznie systemem operacyjnym i oprogramowaniem użytkowym, wykorzystywany do wykonywania ściśle określonej funkcji lub szeregu ściśle ze sobą powiązanych funkcji. Urządzenie serwerowe realizuje usługi poprzez co najmniej jedną sieć (np. IP lub sieć pamięci masowej SAN [ang. Storage area network]), a zarządza się nim za pomocą interfejsu www lub interfejsu wierszy poleceń. Konfiguracja sprzętu i konfiguracja oprogramowania urządzenia serwerowego są dostosowane przez dostawcę do potrzeb klienta tak, aby mogły realizować określone zadania (np. usługi umożliwiające tłumaczenie nazw komputerów na adresy internetowe, zapór sieciowych, autoryzacji, kodowania i telefonii internetowej [VoIP]) i nie są przeznaczone do uruchamiania oprogramowania użytkowników końcowych. |
| --- | --- |

1.1.7.

Urządzenie serwerowe: serwer z zainstalowanym fabrycznie systemem operacyjnym i oprogramowaniem użytkowym, wykorzystywany do wykonywania ściśle określonej funkcji lub szeregu ściśle ze sobą powiązanych funkcji. Urządzenie serwerowe realizuje usługi poprzez co najmniej jedną sieć (np. IP lub sieć pamięci masowej SAN [ang. Storage area network]), a zarządza się nim za pomocą interfejsu www lub interfejsu wierszy poleceń. Konfiguracja sprzętu i konfiguracja oprogramowania urządzenia serwerowego są dostosowane przez dostawcę do potrzeb klienta tak, aby mogły realizować określone zadania (np. usługi umożliwiające tłumaczenie nazw komputerów na adresy internetowe, zapór sieciowych, autoryzacji, kodowania i telefonii internetowej [VoIP]) i nie są przeznaczone do uruchamiania oprogramowania użytkowników końcowych.

| 1.1.8. | Wysokowydajny system obliczeniowy: system obliczeniowy zaprojektowany i zoptymalizowany pod kątem wykonywania równoległych obliczeń. Wysokowydajne systemy obliczeniowe charakteryzują się dużą liczbą zgrupowanych jednolitych węzłów często cechujących się bardzo szybkimi międzyprocesowymi kanałami transmisji danych oraz możliwością przechowywania dużej ilości danych, a także dużą przepustowością. Wysokowydajne systemy obliczeniowe mogą być konstruowane celowo lub montowane z bardziej powszechnie dostępnych serwerów. Wysokowydajne systemy obliczeniowe muszą spełniać następujące kryteria:






  a) | są wprowadzone do obrotu i sprzedane jako serwer zoptymalizowany do wykonywania obliczeń z wysoką wydajnością; |
| --- | --- | --- |

1.1.8.

Wysokowydajny system obliczeniowy: system obliczeniowy zaprojektowany i zoptymalizowany pod kątem wykonywania równoległych obliczeń. Wysokowydajne systemy obliczeniowe charakteryzują się dużą liczbą zgrupowanych jednolitych węzłów często cechujących się bardzo szybkimi międzyprocesowymi kanałami transmisji danych oraz możliwością przechowywania dużej ilości danych, a także dużą przepustowością. Wysokowydajne systemy obliczeniowe mogą być konstruowane celowo lub montowane z bardziej powszechnie dostępnych serwerów. Wysokowydajne systemy obliczeniowe muszą spełniać następujące kryteria:

a)

są wprowadzone do obrotu i sprzedane jako serwer zoptymalizowany do wykonywania obliczeń z wysoką wydajnością;

| b) | są zaprojektowane (lub zmontowane) i zoptymalizowane do wykonywania równoległych obliczeń; |
| --- | --- |

b)

są zaprojektowane (lub zmontowane) i zoptymalizowane do wykonywania równoległych obliczeń;

| c) | składają się z typowych jednolitych węzłów zgrupowanych głównie w celu zwiększenia zdolności obliczeniowej; |
| --- | --- |

c)

składają się z typowych jednolitych węzłów zgrupowanych głównie w celu zwiększenia zdolności obliczeniowej;

| d) | zawierają szybkie międzyprocesowe kanały transmisji danych pomiędzy węzłami. |
| --- | --- |

d)

zawierają szybkie międzyprocesowe kanały transmisji danych pomiędzy węzłami.

| 1.1.9. | Serwer stałoprądowy: serwer, którego konstrukcja przewiduje wyłącznie zasilanie prądem stałym. |
| --- | --- |

1.1.9.

Serwer stałoprądowy: serwer, którego konstrukcja przewiduje wyłącznie zasilanie prądem stałym.

| 1.1.10. | Duży serwer: odporny/skalowalny serwer, którego konfiguracja obejmuje fabrycznie zintegrowany i przetestowany system, umieszczony w jednej lub większej liczbie pełnych obudów lub szaf serwerowych i zawierający podsystem wejścia-wyjścia wysokiej łączności posiadający co najmniej 32 dedykowane gniazda wejścia-wyjścia. |
| --- | --- |

1.1.10.

Duży serwer: odporny/skalowalny serwer, którego konfiguracja obejmuje fabrycznie zintegrowany i przetestowany system, umieszczony w jednej lub większej liczbie pełnych obudów lub szaf serwerowych i zawierający podsystem wejścia-wyjścia wysokiej łączności posiadający co najmniej 32 dedykowane gniazda wejścia-wyjścia.

1.2.   Kategoria produktów

Klasyfikacja drugiego stopnia lub podtyp w obrębie rodzaju produktu, oparty na funkcjach produktu i zainstalowanych częściach składowych. Kategorie produktów używane są w niniejszej specyfikacji w celu określenia wymogów dotyczących testowania i kwalifikacji.

1.3.   Obudowy serwerów

| 1.3.1. | Serwer instalowany w szafie serwerowej: serwer, którego konstrukcja pozwala na zainstalowanie go w standardowej szafie serwerowej o szerokości 19 cali stanowiącej centrum danych, zgodnie z opisami zawartymi w dokumentach EIA-310, IEC 60297 lub DIN 41494. Do celów niniejszej specyfikacji serwer kasetowy został opisany w oddzielnej kategorii i wykluczony z kategorii serwerów instalowanych w szafie serwerowej. |
| --- | --- |

1.3.1.

Serwer instalowany w szafie serwerowej: serwer, którego konstrukcja pozwala na zainstalowanie go w standardowej szafie serwerowej o szerokości 19 cali stanowiącej centrum danych, zgodnie z opisami zawartymi w dokumentach EIA-310, IEC 60297 lub DIN 41494. Do celów niniejszej specyfikacji serwer kasetowy został opisany w oddzielnej kategorii i wykluczony z kategorii serwerów instalowanych w szafie serwerowej.

| 1.3.2. | Serwer w obudowie typu cokół: Niezależny serwer, którego konstrukcja obejmuje zasilacze, urządzenie chłodzące, urządzenia wejścia-wyjścia i inne zasoby niezbędne do samodzielnego działania. Obudowa typu cokół serwera jest podobna do obudowy komputera będącego klientem typu wieża. |
| --- | --- |

1.3.2.

Serwer w obudowie typu cokół: Niezależny serwer, którego konstrukcja obejmuje zasilacze, urządzenie chłodzące, urządzenia wejścia-wyjścia i inne zasoby niezbędne do samodzielnego działania. Obudowa typu cokół serwera jest podobna do obudowy komputera będącego klientem typu wieża.

1.4.   Części składowe serwerów

| 1.4.1. | Zasilacz (ang. power supply unit – PSU): urządzenie przetwarzające wejściowy prąd przemienny lub stały na jednym wyjściu prądu stałego lub na ich większej liczbie do celów zasilania serwera. Zasilacz serwera musi być niezależny i umożliwiać fizyczne odłączenie go od płyty głównej oraz musi umożliwiać podłączenie go do systemu za pomocą rozłączanego lub stałego połączenia elektrycznego.






  a) | Zasilacz AC/DC: zasilacz przetwarzający wejściowe napięcie prądu przemiennego na jednym lub większej liczbie wyjść napięcia prądu stałego do celów zasilania serwera. |
| --- | --- | --- |

1.4.1.

Zasilacz (ang. power supply unit – PSU): urządzenie przetwarzające wejściowy prąd przemienny lub stały na jednym wyjściu prądu stałego lub na ich większej liczbie do celów zasilania serwera. Zasilacz serwera musi być niezależny i umożliwiać fizyczne odłączenie go od płyty głównej oraz musi umożliwiać podłączenie go do systemu za pomocą rozłączanego lub stałego połączenia elektrycznego.

a)

Zasilacz AC/DC: zasilacz przetwarzający wejściowe napięcie prądu przemiennego na jednym lub większej liczbie wyjść napięcia prądu stałego do celów zasilania serwera.

| b) | Zasilacz DC/DC: zasilacz przetwarzający napięcie wejściowego prądu stałego na jednym wyjściu napięcia prądu stałego lub na ich większej liczbie do celów zasilania serwera. Do celów niniejszej specyfikacji przetwornica prądu stałego (znana także jako regulator napięcia), która stanowi wewnętrzny element serwera i jest przeznaczona do przetwarzania prądu stałego o niskim napięciu (np. prądu stałego o napięciu 12 V) na inną moc wyjściową prądu stałego do zasilania części składowych serwera, nie stanowi zasilania DC/DC. |
| --- | --- |

b)

Zasilacz DC/DC: zasilacz przetwarzający napięcie wejściowego prądu stałego na jednym wyjściu napięcia prądu stałego lub na ich większej liczbie do celów zasilania serwera. Do celów niniejszej specyfikacji przetwornica prądu stałego (znana także jako regulator napięcia), która stanowi wewnętrzny element serwera i jest przeznaczona do przetwarzania prądu stałego o niskim napięciu (np. prądu stałego o napięciu 12 V) na inną moc wyjściową prądu stałego do zasilania części składowych serwera, nie stanowi zasilania DC/DC.

| c) | Zasilacz jednowyjściowy: zasilacz, którego zadaniem jest dostarczanie większej części swojej znamionowej mocy wyjściowej do jednego podstawowego wyjścia prądu stałego do celów zasilania serwera. Zasilacze jednowyjściowe mogą posiadać jedno lub więcej wyjść rezerwowych, które pozostają aktywne, jeżeli są podłączone do źródła zasilania. Do celów niniejszej specyfikacji całkowita znamionowa moc wyjściowa pochodząca z każdego dodatkowego wyjścia zasilacza, które nie jest wyjściem podstawowym i wyjściem rezerwowym, nie może być większa niż 20 watów. Zasilacze, które posiadają kilka wyjść o takim samym napięciu jak wyjście podstawowe, uważa się za zasilacze jednowyjściowe, chyba że wyjścia te 1) pochodzą z oddzielnych przetwornic lub posiadają oddzielne wyjściowe stopnie prostowania; lub 2) posiadają niezależne ograniczenia natężenia prądu. |
| --- | --- |

c)

Zasilacz jednowyjściowy: zasilacz, którego zadaniem jest dostarczanie większej części swojej znamionowej mocy wyjściowej do jednego podstawowego wyjścia prądu stałego do celów zasilania serwera. Zasilacze jednowyjściowe mogą posiadać jedno lub więcej wyjść rezerwowych, które pozostają aktywne, jeżeli są podłączone do źródła zasilania. Do celów niniejszej specyfikacji całkowita znamionowa moc wyjściowa pochodząca z każdego dodatkowego wyjścia zasilacza, które nie jest wyjściem podstawowym i wyjściem rezerwowym, nie może być większa niż 20 watów. Zasilacze, które posiadają kilka wyjść o takim samym napięciu jak wyjście podstawowe, uważa się za zasilacze jednowyjściowe, chyba że wyjścia te 1) pochodzą z oddzielnych przetwornic lub posiadają oddzielne wyjściowe stopnie prostowania; lub 2) posiadają niezależne ograniczenia natężenia prądu.

| d) | Zasilacz wielowyjściowy: zasilacz, którego zadaniem jest dostarczanie większej części swojej znamionowej mocy wyjściowej do co najmniej jednego podstawowego wyjścia prądu stałego do celów zasilania serwera. Zasilacze wielowyjściowe mogą posiadać jedno lub więcej wyjść rezerwowych, które pozostają aktywne, jeżeli są podpięte do źródła zasilania. Do celów niniejszej specyfikacji całkowita znamionowa moc wyjściowa pochodząca z każdego dodatkowego wyjścia zasilacza, które nie jest wyjściem podstawowym i wyjściem rezerwowym, wynosi co najmniej 20 watów. |
| --- | --- |

d)

Zasilacz wielowyjściowy: zasilacz, którego zadaniem jest dostarczanie większej części swojej znamionowej mocy wyjściowej do co najmniej jednego podstawowego wyjścia prądu stałego do celów zasilania serwera. Zasilacze wielowyjściowe mogą posiadać jedno lub więcej wyjść rezerwowych, które pozostają aktywne, jeżeli są podpięte do źródła zasilania. Do celów niniejszej specyfikacji całkowita znamionowa moc wyjściowa pochodząca z każdego dodatkowego wyjścia zasilacza, które nie jest wyjściem podstawowym i wyjściem rezerwowym, wynosi co najmniej 20 watów.

| 1.4.2. | Urządzenie wejścia-wyjścia: urządzenie zapewniające możliwość wprowadzania i wyprowadzania danych w ramach komunikacji pomiędzy serwerem i innymi urządzeniami. Urządzenie wejścia-wyjścia może być zintegrowane z płytą główną serwera lub podłączone do płyty głównej za pomocą gniazd rozszerzeń (np. PCI, PCIe). Przykłady urządzeń wejścia-wyjścia obejmują samodzielne urządzenia Ethernet, urządzenia InfiniBand, systemy RAID/SAS i urządzenia Fibre Channel.
  Port wejścia-wyjścia: Fizyczny obwód elektryczny w obrębie urządzenia wejścia-wyjścia, w którym można utworzyć niezależną sesję wejścia-wyjścia. Port nie jest tym samym co złącze gniazda wyjścia; istnieje możliwość obsługi wielu portów tego samego interfejsu za pomocą jednego złącza gniazda wyjścia. |
| --- | --- |

1.4.2.

Urządzenie wejścia-wyjścia: urządzenie zapewniające możliwość wprowadzania i wyprowadzania danych w ramach komunikacji pomiędzy serwerem i innymi urządzeniami. Urządzenie wejścia-wyjścia może być zintegrowane z płytą główną serwera lub podłączone do płyty głównej za pomocą gniazd rozszerzeń (np. PCI, PCIe). Przykłady urządzeń wejścia-wyjścia obejmują samodzielne urządzenia Ethernet, urządzenia InfiniBand, systemy RAID/SAS i urządzenia Fibre Channel.

Port wejścia-wyjścia: Fizyczny obwód elektryczny w obrębie urządzenia wejścia-wyjścia, w którym można utworzyć niezależną sesję wejścia-wyjścia. Port nie jest tym samym co złącze gniazda wyjścia; istnieje możliwość obsługi wielu portów tego samego interfejsu za pomocą jednego złącza gniazda wyjścia.

| 1.4.3. | Płyta główna: główna płyta obwodowa serwera. Do celów niniejszej specyfikacji płyta główna zawiera złącza do podłączania dodatkowych płyt i zazwyczaj zawiera następujące części składowe: procesor, pamięć, BIOS i gniazda rozszerzeń. |
| --- | --- |

1.4.3.

Płyta główna: główna płyta obwodowa serwera. Do celów niniejszej specyfikacji płyta główna zawiera złącza do podłączania dodatkowych płyt i zazwyczaj zawiera następujące części składowe: procesor, pamięć, BIOS i gniazda rozszerzeń.

| 1.4.4. | Procesor: logiczny obwód elektryczny, który reaguje na podstawowe polecenia sterujące serwerem i je przetwarza. Do celów niniejszej specyfikacji procesor jest jednostką centralną (CPU) serwera. Typowa jednostka centralna (CPU) jest fizycznym pakietem instalowanym na podstawce w płycie głównej serwera lub za pomocą bezpośredniego połączenia lutowniczego. Pakiet jednostki centralnej (CPU) może zawierać jeden rdzeń procesora lub ich większą liczbę. |
| --- | --- |

1.4.4.

Procesor: logiczny obwód elektryczny, który reaguje na podstawowe polecenia sterujące serwerem i je przetwarza. Do celów niniejszej specyfikacji procesor jest jednostką centralną (CPU) serwera. Typowa jednostka centralna (CPU) jest fizycznym pakietem instalowanym na podstawce w płycie głównej serwera lub za pomocą bezpośredniego połączenia lutowniczego. Pakiet jednostki centralnej (CPU) może zawierać jeden rdzeń procesora lub ich większą liczbę.

| 1.4.5. | Pamięć: do celów niniejszej specyfikacji pamięć stanowi część serwera, która jest zewnętrzna w stosunku do procesora i w której magazynowane są informacje przeznaczone do natychmiastowego wykorzystania przez procesor. |
| --- | --- |

1.4.5.

Pamięć: do celów niniejszej specyfikacji pamięć stanowi część serwera, która jest zewnętrzna w stosunku do procesora i w której magazynowane są informacje przeznaczone do natychmiastowego wykorzystania przez procesor.

| 1.4.6. | Dysk twardy (HDD): podstawowe urządzenie pamięciowe, które dokonuje odczytu i zapisu na jednym lub większej liczbie wirujących dysków magnetycznych. |
| --- | --- |

1.4.6.

Dysk twardy (HDD): podstawowe urządzenie pamięciowe, które dokonuje odczytu i zapisu na jednym lub większej liczbie wirujących dysków magnetycznych.

| 1.4.7. | Dysk półprzewodnikowy (SSD): urządzenie pamięciowe, które zamiast wirujących dysków magnetycznych wykorzystuje chipy pamięciowe do magazynowania danych. |
| --- | --- |

1.4.7.

Dysk półprzewodnikowy (SSD): urządzenie pamięciowe, które zamiast wirujących dysków magnetycznych wykorzystuje chipy pamięciowe do magazynowania danych.

1.5.   Inne urządzenia centrów danych

| 1.5.1. | Urządzenie sieciowe: urządzenie, którego funkcją podstawową jest przekazywanie danych między różnymi interfejsami sieciowymi, zapewniając łączność danych wśród połączonych urządzeń (np. routerów i przełączników). Łączność danych osiągana jest poprzez wysyłanie pakietów danych, zhermetyzowanych zgodnie z protokołem internetowym, Fibre Channel, InfiniBand lub innym podobnym protokołem. |
| --- | --- |

1.5.1.

Urządzenie sieciowe: urządzenie, którego funkcją podstawową jest przekazywanie danych między różnymi interfejsami sieciowymi, zapewniając łączność danych wśród połączonych urządzeń (np. routerów i przełączników). Łączność danych osiągana jest poprzez wysyłanie pakietów danych, zhermetyzowanych zgodnie z protokołem internetowym, Fibre Channel, InfiniBand lub innym podobnym protokołem.

| 1.5.2. | Produkt pamięci masowej: w pełni funkcjonujący system pamięci masowej świadczący usługi na rzecz klientów i urządzeń podłączonych bezpośrednio lub poprzez sieć w zakresie przechowywania danych. Części składowe i podsystemy stanowiące zintegrowaną część architektury produktu magazynowania (np. zapewnianie wewnętrznej komunikacji między kontrolerami a dyskami) uważa się za część produktu magazynowania. Natomiast części składowych, które z reguły związane są ze środowiskiem magazynowania na poziomie centrów danych (np. urządzenia wymagane do pracy zewnętrznej sieci pamięci masowej SAN (ang. storage area network), nie uważa się za element produktu magazynowania. Produkt magazynowania może zawierać zintegrowane kontrolery magazynowania, urządzenia magazynowania, wbudowane elementy sieciowe, oprogramowanie i inne urządzenia. Podczas gdy produkty magazynowania mogą zawierać jeden lub większą liczbę procesorów, procesory te nie uruchamiają oprogramowania aplikacji dla użytkowników końcowych, ale mogą uruchamiać aplikacje określonych danych (np. replikację danych, narzędzia do wykonywania kopii zapasowych, kompresję danych, instalatory). |
| --- | --- |

1.5.2.

Produkt pamięci masowej: w pełni funkcjonujący system pamięci masowej świadczący usługi na rzecz klientów i urządzeń podłączonych bezpośrednio lub poprzez sieć w zakresie przechowywania danych. Części składowe i podsystemy stanowiące zintegrowaną część architektury produktu magazynowania (np. zapewnianie wewnętrznej komunikacji między kontrolerami a dyskami) uważa się za część produktu magazynowania. Natomiast części składowych, które z reguły związane są ze środowiskiem magazynowania na poziomie centrów danych (np. urządzenia wymagane do pracy zewnętrznej sieci pamięci masowej SAN (ang. storage area network), nie uważa się za element produktu magazynowania. Produkt magazynowania może zawierać zintegrowane kontrolery magazynowania, urządzenia magazynowania, wbudowane elementy sieciowe, oprogramowanie i inne urządzenia. Podczas gdy produkty magazynowania mogą zawierać jeden lub większą liczbę procesorów, procesory te nie uruchamiają oprogramowania aplikacji dla użytkowników końcowych, ale mogą uruchamiać aplikacje określonych danych (np. replikację danych, narzędzia do wykonywania kopii zapasowych, kompresję danych, instalatory).

| 1.5.3. | Zasilacz awaryjny (UPS): zespół przetwornic, przełączników i urządzeń do magazynowania energii (takich jak akumulatory) stanowiących system zasilania, służący do utrzymywania ciągłości pracy w przypadku utraty mocy zasilania. |
| --- | --- |

1.5.3.

Zasilacz awaryjny (UPS): zespół przetwornic, przełączników i urządzeń do magazynowania energii (takich jak akumulatory) stanowiących system zasilania, służący do utrzymywania ciągłości pracy w przypadku utraty mocy zasilania.

1.6.   Tryby działania i stany pobory mocy

| 1.6.1. | Stan bezczynności: stan pracy, w którym system operacyjny i inne oprogramowanie zostały załadowane, serwer komputerowy może wykonywać zadania, ale nie ma żadnych zleconych przez system lub oczekujących aktywnych zadań (tj. serwer komputerowy jest w trybie pracy, ale nie wykonuje żadnych użytecznych działań). W przypadku systemów, w których zastosowanie mają standardy ACPI, stan bezczynności odpowiada wyłącznie stanowi S0 ACPI. |
| --- | --- |

1.6.1.

Stan bezczynności: stan pracy, w którym system operacyjny i inne oprogramowanie zostały załadowane, serwer komputerowy może wykonywać zadania, ale nie ma żadnych zleconych przez system lub oczekujących aktywnych zadań (tj. serwer komputerowy jest w trybie pracy, ale nie wykonuje żadnych użytecznych działań). W przypadku systemów, w których zastosowanie mają standardy ACPI, stan bezczynności odpowiada wyłącznie stanowi S0 ACPI.

| 1.6.2. | Stan aktywności: stan pracy, w którym komputer wykonuje działania w reakcji na wcześniejsze lub bieżące polecenia zewnętrzne (np. polecenia przekazane poprzez sieć). Stan aktywności obejmuje 1) aktywne przetwarzanie danych; i 2) wyszukiwanie danych w pamięci operacyjnej, podręcznej lub wewnętrznej/zewnętrznej pamięci masowej lub ich odzyskiwanie, oczekując na wprowadzenie danych przez użytkownika przekazane poprzez sieć. |
| --- | --- |

1.6.2.

Stan aktywności: stan pracy, w którym komputer wykonuje działania w reakcji na wcześniejsze lub bieżące polecenia zewnętrzne (np. polecenia przekazane poprzez sieć). Stan aktywności obejmuje 1) aktywne przetwarzanie danych; i 2) wyszukiwanie danych w pamięci operacyjnej, podręcznej lub wewnętrznej/zewnętrznej pamięci masowej lub ich odzyskiwanie, oczekując na wprowadzenie danych przez użytkownika przekazane poprzez sieć.

1.7.   Pozostałe kluczowe terminy

| 1.7.1. | Układ kontrolera: komputer lub serwer zarządzający procesem testowania wzorcowego. Układ kontrolera pełni następujące funkcje:






  a) | rozpoczęcie i zatrzymanie każdego segmentu (etapu) testowania wydajności; |
| --- | --- | --- |

1.7.1.

Układ kontrolera: komputer lub serwer zarządzający procesem testowania wzorcowego. Układ kontrolera pełni następujące funkcje:

a)

rozpoczęcie i zatrzymanie każdego segmentu (etapu) testowania wydajności;

| b) | kontrola obciążeń w ramach testowania wydajności; |
| --- | --- |

b)

kontrola obciążeń w ramach testowania wydajności;

| c) | rozpoczęcie i zatrzymanie pobierania danych z analizatora mocy w celu skorelowania danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych każdego etapu; |
| --- | --- |

c)

rozpoczęcie i zatrzymanie pobierania danych z analizatora mocy w celu skorelowania danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych każdego etapu;

| d) | przechowywanie plików dziennika systemowego zawierających wzorcowe informacje dotyczące mocy i informacje eksploatacyjne; |
| --- | --- |

d)

przechowywanie plików dziennika systemowego zawierających wzorcowe informacje dotyczące mocy i informacje eksploatacyjne;

| e) | konwertowanie danych nieprzetworzonych do odpowiedniego formatu na potrzeby zgłaszania, przedstawiania i walidacji wyników testowania wzorcowego; oraz |
| --- | --- |

e)

konwertowanie danych nieprzetworzonych do odpowiedniego formatu na potrzeby zgłaszania, przedstawiania i walidacji wyników testowania wzorcowego; oraz

| f) | gromadzenie i przechowywanie danych na temat kwestii środowiskowych, w przypadku ich uruchomienia dla danego wskaźnika wzorcowego. |
| --- | --- |

f)

gromadzenie i przechowywanie danych na temat kwestii środowiskowych, w przypadku ich uruchomienia dla danego wskaźnika wzorcowego.

| 1.7.2. | Klient sieci (testowanie): komputer lub serwer komputerowy generujący ruch obciążający testowany egzemplarz, połączony za pomocą przełącznika sieciowego. |
| --- | --- |

1.7.2.

Klient sieci (testowanie): komputer lub serwer komputerowy generujący ruch obciążający testowany egzemplarz, połączony za pomocą przełącznika sieciowego.

| 1.7.3. | Cechy RAS: akronim oznaczający niezawodność, dostępność i możliwość serwisowania (ang. reliability, availability, and serviceability). RAS czasem rozszerza się do RASM, dodając kryterium »jakości zarządzania« (ang. manageability). Definicje trzech podstawowych elementów RAS w odniesieniu do serwera są następujące:






  a) | cechy w zakresie niezawodności: cechy, dzięki którym serwer jest zdolny do wykonywania funkcji, dla której został przewidziany, bez przerw spowodowanych awariami elementów (takie jak wybór elementów, obniżenie temperatury lub napięcia, wykrywanie i naprawa błędów); |
| --- | --- | --- |

1.7.3.

Cechy RAS: akronim oznaczający niezawodność, dostępność i możliwość serwisowania (ang. reliability, availability, and serviceability). RAS czasem rozszerza się do RASM, dodając kryterium »jakości zarządzania« (ang. manageability). Definicje trzech podstawowych elementów RAS w odniesieniu do serwera są następujące:

a)

cechy w zakresie niezawodności: cechy, dzięki którym serwer jest zdolny do wykonywania funkcji, dla której został przewidziany, bez przerw spowodowanych awariami elementów (takie jak wybór elementów, obniżenie temperatury lub napięcia, wykrywanie i naprawa błędów);

| b) | cechy w zakresie dostępności: cechy, dzięki którym można osiągnąć maksymalne działanie serwera przy zwykłej wydajności przez określony czas przestoju (np. redundancja [zarówno na poziomie mikro i makro]); |
| --- | --- |

b)

cechy w zakresie dostępności: cechy, dzięki którym można osiągnąć maksymalne działanie serwera przy zwykłej wydajności przez określony czas przestoju (np. redundancja [zarówno na poziomie mikro i makro]);

| c) | cechy w zakresie możliwości serwisowania: cechy, dzięki którym można prowadzić czynności serwisowania serwera bez zakłócania jego pracy (np. bez wyłączania zasilania oraz przerywania pracy pozostałych urządzeń w szafce) (ang. hot plugging). |
| --- | --- |

c)

cechy w zakresie możliwości serwisowania: cechy, dzięki którym można prowadzić czynności serwisowania serwera bez zakłócania jego pracy (np. bez wyłączania zasilania oraz przerywania pracy pozostałych urządzeń w szafce) (ang. hot plugging).

| 1.7.4. | Wykorzystanie procesora przez serwer: stosunek operacji obliczeniowych procesora do operacji obliczeniowych procesora przy pełnym obciążeniu przy określonym napięciu i częstotliwości mierzony w danej chwili lub jako średnia z krótkiego okresu użytkowania na przestrzeni kilku cykli w stanie aktywności lub w stanie bezczynności. |
| --- | --- |

1.7.4.

Wykorzystanie procesora przez serwer: stosunek operacji obliczeniowych procesora do operacji obliczeniowych procesora przy pełnym obciążeniu przy określonym napięciu i częstotliwości mierzony w danej chwili lub jako średnia z krótkiego okresu użytkowania na przestrzeni kilku cykli w stanie aktywności lub w stanie bezczynności.

| 1.7.5. | Hiperwizor: rodzaj techniki wirtualizacji sprzętowej, umożliwiającej działanie systemów operacyjnych wielu gości jednocześnie w jednym systemie hosta. |
| --- | --- |

1.7.5.

Hiperwizor: rodzaj techniki wirtualizacji sprzętowej, umożliwiającej działanie systemów operacyjnych wielu gości jednocześnie w jednym systemie hosta.

| 1.7.6. | Pomocniczy akcelerator przetwarzania danych (APA): dodawane karty rozszerzenia instalowane w dodatkowych gniazdach rozszerzeń ogólnego przeznaczenia (np. do obliczeń ogólnego przeznaczenia na procesorach graficznych (GPGPU) na kartach graficznych zainstalowanych w gnieździe PCI). |
| --- | --- |

1.7.6.

Pomocniczy akcelerator przetwarzania danych (APA): dodawane karty rozszerzenia instalowane w dodatkowych gniazdach rozszerzeń ogólnego przeznaczenia (np. do obliczeń ogólnego przeznaczenia na procesorach graficznych (GPGPU) na kartach graficznych zainstalowanych w gnieździe PCI).

| 1.7.7. | Kanał buforowanej pamięci DDR: kanał lub port pamięci łączący kontrolera pamięci z określoną liczbą urządzeń pamięci (np. DIMM) na serwerze. Typowy serwer komputerowy może zawierać wiele kontrolerów pamięci, które z kolei mogą obsługiwać co najmniej jeden kanał buforowanej pamięci DDR. Jako taki każdy kanał buforowanej pamięci DDR obsługuje jedynie część całkowitego, adresowanego obszaru pamięci na serwerze. |
| --- | --- |

1.7.7.

Kanał buforowanej pamięci DDR: kanał lub port pamięci łączący kontrolera pamięci z określoną liczbą urządzeń pamięci (np. DIMM) na serwerze. Typowy serwer komputerowy może zawierać wiele kontrolerów pamięci, które z kolei mogą obsługiwać co najmniej jeden kanał buforowanej pamięci DDR. Jako taki każdy kanał buforowanej pamięci DDR obsługuje jedynie część całkowitego, adresowanego obszaru pamięci na serwerze.

1.8.   Rodzina produktów

Opis wysokiego poziomu odnoszący się do grupy komputerów, które charakteryzują się takim samym zestawem obudowy i płyty głównej, a które obejmują często setki możliwych konfiguracji sprzętowo-programowych.

1.8.1.   Wspólne cechy rodziny produktów: zestaw cech wspólnych dla wszystkich modeli/konfiguracji w danej rodzinie produktów tworzących wspólną konstrukcję podstawową. Wszystkie modele/konfiguracje w danej rodzinie produktów muszą:

| a) | należeć do tej samej linii modeli lub rodzaju maszyn; |
| --- | --- |

a)

należeć do tej samej linii modeli lub rodzaju maszyn;

| b) | posiadać ten sam rodzaj obudowy (tj. serwery instalowane w szafach serwerowych, serwery kasetowe, serwery umieszczane w obudowie typu cokół) lub tę samą konstrukcję mechaniczną i elektryczną jedynie nieznacznie się różniącą, aby konstrukcja mogła współdziałać z wieloma rodzajami obudowy; |
| --- | --- |

b)

posiadać ten sam rodzaj obudowy (tj. serwery instalowane w szafach serwerowych, serwery kasetowe, serwery umieszczane w obudowie typu cokół) lub tę samą konstrukcję mechaniczną i elektryczną jedynie nieznacznie się różniącą, aby konstrukcja mogła współdziałać z wieloma rodzajami obudowy;

| c) | posiadać takie same procesory należące do jednej określonej serii albo procesory dające się podłączyć do takiego samego rodzaju gniazda. |
| --- | --- |

c)

posiadać takie same procesory należące do jednej określonej serii albo procesory dające się podłączyć do takiego samego rodzaju gniazda.

| d) | posiadać zasilacze (PSU), których sprawność nie jest mniejsza niż sprawności we wszystkich wymaganych punktach obciążenia określonych w sekcji 3.2 (tj. 10 %, 20 %, 50 % i 100 % maksymalnego obciążenia znamionowego w przypadku zasilacza jednowyjściowego; 20 %, 50 % oraz 100 % maksymalnego obciążenia znamionowego w przypadku zasilacza z wieloma wyjściami). |
| --- | --- |

d)

posiadać zasilacze (PSU), których sprawność nie jest mniejsza niż sprawności we wszystkich wymaganych punktach obciążenia określonych w sekcji 3.2 (tj. 10 %, 20 %, 50 % i 100 % maksymalnego obciążenia znamionowego w przypadku zasilacza jednowyjściowego; 20 %, 50 % oraz 100 % maksymalnego obciążenia znamionowego w przypadku zasilacza z wieloma wyjściami).

1.8.2.   Konfiguracje produktów testowanych pod kątem rodziny produktów

| a) | różnice w zapłacie za nabycie:






  1) | konfiguracja parametrów eksploatacyjnych niższej klasy: zestawienie zasilania gniazda procesora, zasilaczy, pamięci, urządzeń do przechowywania danych (HDD/SDD) i urządzeń wejścia-wyjścia, stanowiące platformę obliczeniową o niższej cenie lub parametrach eksploatacyjnych w danej rodzinie produktów; |
| --- | --- | --- |

a)

różnice w zapłacie za nabycie:

1)

konfiguracja parametrów eksploatacyjnych niższej klasy: zestawienie zasilania gniazda procesora, zasilaczy, pamięci, urządzeń do przechowywania danych (HDD/SDD) i urządzeń wejścia-wyjścia, stanowiące platformę obliczeniową o niższej cenie lub parametrach eksploatacyjnych w danej rodzinie produktów;

| 2) | konfiguracja parametrów eksploatacyjnych wyższej klasy: zestawienie zasilania gniazda procesora, zasilaczy, pamięci, urządzeń do przechowywania danych (HDD/SDD) i urządzeń wejścia-wyjścia, stanowiące platformę obliczeniową o wyższej cenie lub parametrach eksploatacyjnych w danej rodzinie produktów. |
| --- | --- |

2)

konfiguracja parametrów eksploatacyjnych wyższej klasy: zestawienie zasilania gniazda procesora, zasilaczy, pamięci, urządzeń do przechowywania danych (HDD/SDD) i urządzeń wejścia-wyjścia, stanowiące platformę obliczeniową o wyższej cenie lub parametrach eksploatacyjnych w danej rodzinie produktów.

| b) | konfiguracja typowa:
  konfiguracja typowa: konfiguracja produktu mieszcząca się w przedziale między konfiguracją dla mocy minimalnej i maksymalnej, reprezentatywna dla wypuszczonego produktu o dużych wielkościach sprzedaży. |
| --- | --- |

b)

konfiguracja typowa:

konfiguracja typowa: konfiguracja produktu mieszcząca się w przedziale między konfiguracją dla mocy minimalnej i maksymalnej, reprezentatywna dla wypuszczonego produktu o dużych wielkościach sprzedaży.

| c) | różnice w wykorzystaniu mocy:






  1) | konfiguracja z minimalnym wykorzystaniem mocy: minimalna konfiguracja, która umożliwia uruchomienie i wykonywanie poleceń przez systemy operacyjne. Minimalna konfiguracja obejmuje najniższy poziom zasilania gniazda procesora, najniższą liczbę zainstalowanych zasilaczy, pamięci, urządzeń do przechowywania danych (HDD/SDD) i urządzeń wejścia-wyjścia, które są w sprzedaży i spełniają wymogi programu ENERGY STAR; |
| --- | --- | --- |

c)

różnice w wykorzystaniu mocy:

1)

konfiguracja z minimalnym wykorzystaniem mocy: minimalna konfiguracja, która umożliwia uruchomienie i wykonywanie poleceń przez systemy operacyjne. Minimalna konfiguracja obejmuje najniższy poziom zasilania gniazda procesora, najniższą liczbę zainstalowanych zasilaczy, pamięci, urządzeń do przechowywania danych (HDD/SDD) i urządzeń wejścia-wyjścia, które są w sprzedaży i spełniają wymogi programu ENERGY STAR;

| 2) | konfiguracja z maksymalnym wykorzystaniem mocy: zestawienie elementów wybranych przez sprzedawcę, które po zainstalowaniu i uruchomieniu daje największe wykorzystanie mocy w danej rodzinie produktów. Maksymalna konfiguracja obejmuje najwyższy poziom zasilania gniazda procesora, największą liczbę zainstalowanych zasilaczy, pamięci, urządzeń do przechowywania danych (HDD/SDD) i urządzeń wejścia-wyjścia, które są w sprzedaży i spełniają wymogi programu ENERGY STAR. |
| --- | --- |

2)

konfiguracja z maksymalnym wykorzystaniem mocy: zestawienie elementów wybranych przez sprzedawcę, które po zainstalowaniu i uruchomieniu daje największe wykorzystanie mocy w danej rodzinie produktów. Maksymalna konfiguracja obejmuje najwyższy poziom zasilania gniazda procesora, największą liczbę zainstalowanych zasilaczy, pamięci, urządzeń do przechowywania danych (HDD/SDD) i urządzeń wejścia-wyjścia, które są w sprzedaży i spełniają wymogi programu ENERGY STAR.

2.   Zakres

2.1.   Kwalifikujące się produkty

Produkty zgodne z określoną w sekcji 1 niniejszego dokumentu definicją serwera kwalifikują się do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą specyfikacją. Produkty kwalifikujące się na podstawie wersji 2.0 ograniczają się do serwerów kasetowych, serwerów wielowęzłowych, serwerów instalowanych w szafach serwerowych lub serwerów umieszczonych w obudowie typu cokół, zawierających nie więcej niż cztery gniazda na procesory w serwerze (lub w kasecie lub węźle w przypadku serwerów kasetowych lub wielowęzłowych). Produkty wyraźnie wyłączone z zakresu stosowania wersji 2.0 określono w sekcji 2.2.

2.2.   Wyłączone produkty

| 2.2.1. | Produkty ujęte w innych specyfikacjach produktów ENERGY STAR nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją. Wykaz obecnie obowiązujących specyfikacji jest dostępny pod adresem www.eu-energystar.org/. |
| --- | --- |

2.2.1.

Produkty ujęte w innych specyfikacjach produktów ENERGY STAR nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją. Wykaz obecnie obowiązujących specyfikacji jest dostępny pod adresem www.eu-energystar.org/.

| 2.2.2. | Poniżej wymienione produkty nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją:






  a) | serwer w pełni odporny na uszkodzenia; |
| --- | --- | --- |

2.2.2.

Poniżej wymienione produkty nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją:

a)

serwer w pełni odporny na uszkodzenia;

| b) | urządzenie serwerowe |
| --- | --- |

b)

urządzenie serwerowe

| c) | wysokowydajne systemy obliczeniowe; |
| --- | --- |

c)

wysokowydajne systemy obliczeniowe;

| d) | duże serwery; |
| --- | --- |

d)

duże serwery;

| e) | produkty służące do przechowywania danych, w tym pamięć kasetowa; oraz |
| --- | --- |

e)

produkty służące do przechowywania danych, w tym pamięć kasetowa; oraz

| f) | urządzenia sieciowe. |
| --- | --- |

f)

urządzenia sieciowe.

3.   Kryteria kwalifikacji

3.1.   Cyfry znaczące i zasady zaokrąglania

| 3.1.1. | Wszystkie obliczenia przeprowadza się, stosując bezpośrednio zmierzone wartości (bez ich zaokrąglania). |
| --- | --- |

3.1.1.

Wszystkie obliczenia przeprowadza się, stosując bezpośrednio zmierzone wartości (bez ich zaokrąglania).

| 3.1.2. | O ile nie wskazano inaczej, zgodność z granicznymi wartościami specyfikacji ocenia się na podstawie bezpośrednio zmierzonych lub obliczonych wartości, bez ich zaokrąglania. |
| --- | --- |

3.1.2.

O ile nie wskazano inaczej, zgodność z granicznymi wartościami specyfikacji ocenia się na podstawie bezpośrednio zmierzonych lub obliczonych wartości, bez ich zaokrąglania.

| 3.1.3. | Bezpośrednio zmierzone lub obliczone wartości, które przedłożono do zgłoszenia na stronie internetowej ENERGY STAR, zaokrągla się do najbliższej cyfry znaczącej podanej w wykazie odpowiednich granicznych wartości specyfikacji. |
| --- | --- |

3.1.3.

Bezpośrednio zmierzone lub obliczone wartości, które przedłożono do zgłoszenia na stronie internetowej ENERGY STAR, zaokrągla się do najbliższej cyfry znaczącej podanej w wykazie odpowiednich granicznych wartości specyfikacji.

3.2.   Wymogi dotyczące zasilania

| 3.2.1. | Dane z prób w zakresie zasilania i sprawozdania z prób przedstawione przez podmioty, które EPA uznała z właściwe do przeprowadzania testów zasilania, dopuszcza się do celów kwalifikacji produktu do oznaczenia ENERGY STAR. |
| --- | --- |

3.2.1.

Dane z prób w zakresie zasilania i sprawozdania z prób przedstawione przez podmioty, które EPA uznała z właściwe do przeprowadzania testów zasilania, dopuszcza się do celów kwalifikacji produktu do oznaczenia ENERGY STAR.

| 3.2.2. | Kryteria dotyczące energooszczędności źródła zasilania: podczas prób przeprowadzanych z zastosowaniem Ogólnego protokołu testu sprawności wewnętrznego źródła zasilania wersja 6.6 (dostępnego pod adresem www.efficientpowersupplies.org) zasilacze stosowane w produktach kwalifikujących się zgodnie z niniejszą specyfikacją muszą spełniać następujące wymogi. Dane dotyczące zasilania uzyskane na podstawie wersji 6.4.2 (wymaganej w wersji 1.1), 6.4.3 lub 6.5 są dopuszczalne pod warunkiem, że test przeprowadzono przed datą wejścia w życie wersji 2.0 niniejszej specyfikacji.






  a) | Serwery w obudowie typu cokół i serwery instalowane w szafach serwerowych: aby serwer w obudowie typu cokół lub serwer instalowany w szafie serwerowej kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, musi posiadać tylko takie zasilacze, których sprawność spełnia lub przekracza mające zastosowanie wymogi określone w tabeli 1 przed wysyłką. |
| --- | --- | --- |

3.2.2.

Kryteria dotyczące energooszczędności źródła zasilania: podczas prób przeprowadzanych z zastosowaniem Ogólnego protokołu testu sprawności wewnętrznego źródła zasilania wersja 6.6 (dostępnego pod adresem www.efficientpowersupplies.org) zasilacze stosowane w produktach kwalifikujących się zgodnie z niniejszą specyfikacją muszą spełniać następujące wymogi. Dane dotyczące zasilania uzyskane na podstawie wersji 6.4.2 (wymaganej w wersji 1.1), 6.4.3 lub 6.5 są dopuszczalne pod warunkiem, że test przeprowadzono przed datą wejścia w życie wersji 2.0 niniejszej specyfikacji.

a)

Serwery w obudowie typu cokół i serwery instalowane w szafach serwerowych: aby serwer w obudowie typu cokół lub serwer instalowany w szafie serwerowej kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, musi posiadać tylko takie zasilacze, których sprawność spełnia lub przekracza mające zastosowanie wymogi określone w tabeli 1 przed wysyłką.

| b) | Serwery kasetowe i wielowęzłowe: aby serwer kasetowy lub wielowęzłowy wyposażony fabrycznie w obudowę kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, musi on zostać tak skonfigurowany, aby sprawność wszystkich zasilaczy dostarczających moc do obudowy spełniała lub przekraczała mające zastosowanie wymogi określone w tabeli 1 przed wysyłką.

  Tabela 1


  Wymagania dotyczące sprawności zasilaczy











  Typ zasilacza | Znamionowa moc wyjściowa | 10 % obciążenia | 20 % obciążenia | 50 % obciążenia | 100 % obciążenia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielowejściowy
  (Ac-Dc) | Wszystkie poziomy wyjścia | Nie dotyczy | 85 % | 88 % | 85 % |
| Jednowyjściowy
  (Ac-Dc) | Wszystkie poziomy wyjścia | 80 % | 88 % | 92 % | 88 % |

b)

Serwery kasetowe i wielowęzłowe: aby serwer kasetowy lub wielowęzłowy wyposażony fabrycznie w obudowę kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, musi on zostać tak skonfigurowany, aby sprawność wszystkich zasilaczy dostarczających moc do obudowy spełniała lub przekraczała mające zastosowanie wymogi określone w tabeli 1 przed wysyłką.

Tabela 1

Wymagania dotyczące sprawności zasilaczy

Typ zasilacza

Znamionowa moc wyjściowa

10 % obciążenia

20 % obciążenia

50 % obciążenia

100 % obciążenia

Wielowejściowy

(Ac-Dc)

Wszystkie poziomy wyjścia

Nie dotyczy

85 %

88 %

85 %

Jednowyjściowy

(Ac-Dc)

Wszystkie poziomy wyjścia

80 %

88 %

92 %

88 %

| 3.2.3. | Kryteria w zakresie współczynnika mocy zasilacza: podczas prób przeprowadzanych z zastosowaniem Ogólnego protokołu testu sprawności wewnętrznego źródła zasilania wersja 6.6 (dostępnego pod adresem www.efficientpowersupplies.org) zasilacze stosowane w komputerach kwalifikujących się zgodnie z niniejszą specyfikacją muszą spełniać następujące wymogi. Dane dotyczące zasilania uzyskane na podstawie wersji 6.4.2 (wymaganej w wersji 1.1), 6.4.3 lub 6.5 są dopuszczalne pod warunkiem że test przeprowadzono przed datą wejścia w życie wersji 2.0.






  a) | Serwery w obudowie typu cokół i serwery instalowane w szafach serwerowych: aby serwer w obudowie typu cokół lub serwer instalowany w szafie serwerowej kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, musi posiadać tylko takie zasilacze, których współczynnik mocy spełnia lub przekracza mające zastosowanie wymogi określone w tabeli 2 przed wysyłką, przy każdym obciążeniu, dla którego moc wyjściowa wynosi co najmniej 75 watów. Partnerzy są zobowiązani do pomiaru i zgłaszania współczynnika mocy zasilacza przy obciążeniu nieosiągającym 75 watów, chociaż nie mają zastosowania żadne minimalne wymagane współczynniki mocy. |
| --- | --- | --- |

3.2.3.

Kryteria w zakresie współczynnika mocy zasilacza: podczas prób przeprowadzanych z zastosowaniem Ogólnego protokołu testu sprawności wewnętrznego źródła zasilania wersja 6.6 (dostępnego pod adresem www.efficientpowersupplies.org) zasilacze stosowane w komputerach kwalifikujących się zgodnie z niniejszą specyfikacją muszą spełniać następujące wymogi. Dane dotyczące zasilania uzyskane na podstawie wersji 6.4.2 (wymaganej w wersji 1.1), 6.4.3 lub 6.5 są dopuszczalne pod warunkiem że test przeprowadzono przed datą wejścia w życie wersji 2.0.

a)

Serwery w obudowie typu cokół i serwery instalowane w szafach serwerowych: aby serwer w obudowie typu cokół lub serwer instalowany w szafie serwerowej kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, musi posiadać tylko takie zasilacze, których współczynnik mocy spełnia lub przekracza mające zastosowanie wymogi określone w tabeli 2 przed wysyłką, przy każdym obciążeniu, dla którego moc wyjściowa wynosi co najmniej 75 watów. Partnerzy są zobowiązani do pomiaru i zgłaszania współczynnika mocy zasilacza przy obciążeniu nieosiągającym 75 watów, chociaż nie mają zastosowania żadne minimalne wymagane współczynniki mocy.

| b) | Serwery kasetowe lub wielowęzłowe: aby serwer kasetowy lub wielowęzłowy wyposażony fabrycznie w obudowę kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, musi on zostać tak skonfigurowany, aby współczynnik mocy wszystkich zasilaczy dostarczających moc do obudowy spełniała lub przekraczał mające zastosowanie wymogi określone w tabeli 2 przed wysyłką, przy każdym obciążeniu, dla którego moc wyjściowa wynosi co najmniej 75 watów. Partnerzy są zobowiązani do pomiaru i zgłaszania współczynnika mocy zasilacza przy obciążeniu nieosiągającym 75 watów, chociaż nie mają zastosowania żadne minimalne wymagane współczynniki mocy. |
| --- | --- |

b)

Serwery kasetowe lub wielowęzłowe: aby serwer kasetowy lub wielowęzłowy wyposażony fabrycznie w obudowę kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, musi on zostać tak skonfigurowany, aby współczynnik mocy wszystkich zasilaczy dostarczających moc do obudowy spełniała lub przekraczał mające zastosowanie wymogi określone w tabeli 2 przed wysyłką, przy każdym obciążeniu, dla którego moc wyjściowa wynosi co najmniej 75 watów. Partnerzy są zobowiązani do pomiaru i zgłaszania współczynnika mocy zasilacza przy obciążeniu nieosiągającym 75 watów, chociaż nie mają zastosowania żadne minimalne wymagane współczynniki mocy.

Tabela 2

Wymogi dotyczące współczynnika mocy zasilaczy

| Typ zasilacza | Znamionowa moc wyjściowa | 10 % obciążenia | 20 % obciążenia | 50 % obciążenia | 100 % obciążenia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielowyjściowy Ac-Dc | Wszystkie wartości znamionowe mocy wyjściowej | Nie dotyczy | 0,80 | 0,90 | 0,95 |
| Jednowyjściowy Ac-Dc | Wartość znamionowa mocy wyjściowej ≤ 500 W | Nie dotyczy | 0,80 | 0,90 | 0,95 |
| Wartość znamionowa mocy wyjściowej > 500 W
  oraz
  Wartość znamionowa mocy wyjściowej ≤ 1 000 W | 0,65 | 0,80 | 0,90 | 0,95 |
| Wartość znamionowa mocy wyjściowej > 1 000 watów | 0,80 | 0,90 | 0,90 | 0,95 |

Typ zasilacza

Znamionowa moc wyjściowa

10 % obciążenia

20 % obciążenia

50 % obciążenia

100 % obciążenia

Wielowyjściowy Ac-Dc

Wszystkie wartości znamionowe mocy wyjściowej

Nie dotyczy

0,80

0,90

0,95

Jednowyjściowy Ac-Dc

Wartość znamionowa mocy wyjściowej ≤ 500 W

Nie dotyczy

0,80

0,90

0,95

Wartość znamionowa mocy wyjściowej > 500 W

oraz

Wartość znamionowa mocy wyjściowej ≤ 1 000 W

0,65

0,80

0,90

0,95

Wartość znamionowa mocy wyjściowej > 1 000 watów

0,80

0,90

0,90

0,95

3.3.   Wymogi dotyczące zarządzania zasilaniem

| 3.3.1. | Zarządzanie zasilaniem procesora serwera: aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, serwer komputerowy musi mieć domyślnie włączone zarządzanie zasilaniem procesora w ustawieniach BIOS lub za pośrednictwem kontrolera zarządzania, procesora serwisowego lub systemu operacyjnego dostarczonego wraz z serwerem. Wszystkie procesory muszą mieć możliwość obniżania poboru mocy w czasie niskiego wykorzystania poprzez:






  a) | zmniejszenie napięcia lub częstotliwości poprzez dynamiczne skalowanie napięcia i częstotliwości (DVFS); lub |
| --- | --- | --- |

3.3.1.

Zarządzanie zasilaniem procesora serwera: aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, serwer komputerowy musi mieć domyślnie włączone zarządzanie zasilaniem procesora w ustawieniach BIOS lub za pośrednictwem kontrolera zarządzania, procesora serwisowego lub systemu operacyjnego dostarczonego wraz z serwerem. Wszystkie procesory muszą mieć możliwość obniżania poboru mocy w czasie niskiego wykorzystania poprzez:

a)

zmniejszenie napięcia lub częstotliwości poprzez dynamiczne skalowanie napięcia i częstotliwości (DVFS); lub

| b) | włączanie stanów mniejszego poboru mocy przez procesor lub rdzeń, jeżeli nie korzysta się z rdzenia lub gniazda. |
| --- | --- |

b)

włączanie stanów mniejszego poboru mocy przez procesor lub rdzeń, jeżeli nie korzysta się z rdzenia lub gniazda.

| 3.3.2. | Zarządzanie zasilaniem kontrolera: aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, dany produkt posiadający wcześniej zainstalowany system kontrolera (np. system operacyjny, hiperwizor) musi mieć domyślnie włączone zarządzanie zasilaniem systemu kontrolera. |
| --- | --- |

3.3.2.

Zarządzanie zasilaniem kontrolera: aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, dany produkt posiadający wcześniej zainstalowany system kontrolera (np. system operacyjny, hiperwizor) musi mieć domyślnie włączone zarządzanie zasilaniem systemu kontrolera.

| 3.3.3. | Sprawozdania z zarządzania zasilaniem: aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, wszystkie włączone domyślnie techniki zarządzania zasilaniem muszą zostać wyszczególnione w karcie danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych. Wymóg ten stosuje się do elementów zarządzania zasilaniem w ustawieniach BIOS, systemie operacyjnym lub w każdym innym źródle, które może skonfigurować użytkownik. |
| --- | --- |

3.3.3.

Sprawozdania z zarządzania zasilaniem: aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, wszystkie włączone domyślnie techniki zarządzania zasilaniem muszą zostać wyszczególnione w karcie danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych. Wymóg ten stosuje się do elementów zarządzania zasilaniem w ustawieniach BIOS, systemie operacyjnym lub w każdym innym źródle, które może skonfigurować użytkownik.

3.4.   Kryteria dotyczące systemu kasetowego i wielowęzłowego

| 3.4.1. | Zarządzanie temperaturą serwera kasetowego i wielowęzłowego oraz jej monitorowanie: aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, serwer kasetowy lub wielowęzłowy musi mieć domyślnie włączone monitorowanie temperatury na wlocie obudowy lub węzła/kasety w czasie rzeczywistym oraz zarządzanie prędkością wentylatora. |
| --- | --- |

3.4.1.

Zarządzanie temperaturą serwera kasetowego i wielowęzłowego oraz jej monitorowanie: aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, serwer kasetowy lub wielowęzłowy musi mieć domyślnie włączone monitorowanie temperatury na wlocie obudowy lub węzła/kasety w czasie rzeczywistym oraz zarządzanie prędkością wentylatora.

| 3.4.2. | Dokumentacja dostarczenia serwerów kasetowych i wielowęzłowych: aby serwer kasetowy lub wielowęzłowy dostarczany do konsumenta bez obudowy kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, należy dołączyć do niego dokumentację, w której informuje się konsumenta, że dany serwer kasetowy lub wielowęzłowy kwalifikuje się do oznaczenia ENERGY STAR tylko, jeżeli jest zainstalowany w obudowie spełniającej wymogi określone w sekcji 3.4.1 niniejszego dokumentu. W dokumentacji zawierającej opis produktu dostarczonej wraz z serwerem kasetowym lub wielowęzłowym należy przedstawić również wykaz kwalifikujących się obudów i specyfikację zamówienia. Wymogi te można spełnić, dołączając do serwera kasetowego lub wielowęzłowego dokumentację w wersji wydrukowanej lub elektronicznej lub udostępniając publicznie informacje na stronach internetowych Partnera zawierających informacje o serwerze kasetowym lub wielowęzłowym. |
| --- | --- |

3.4.2.

Dokumentacja dostarczenia serwerów kasetowych i wielowęzłowych: aby serwer kasetowy lub wielowęzłowy dostarczany do konsumenta bez obudowy kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, należy dołączyć do niego dokumentację, w której informuje się konsumenta, że dany serwer kasetowy lub wielowęzłowy kwalifikuje się do oznaczenia ENERGY STAR tylko, jeżeli jest zainstalowany w obudowie spełniającej wymogi określone w sekcji 3.4.1 niniejszego dokumentu. W dokumentacji zawierającej opis produktu dostarczonej wraz z serwerem kasetowym lub wielowęzłowym należy przedstawić również wykaz kwalifikujących się obudów i specyfikację zamówienia. Wymogi te można spełnić, dołączając do serwera kasetowego lub wielowęzłowego dokumentację w wersji wydrukowanej lub elektronicznej lub udostępniając publicznie informacje na stronach internetowych Partnera zawierających informacje o serwerze kasetowym lub wielowęzłowym.

3.5.   Kryteria sprawności w stanie aktywności

| 3.5.1. | Sprawozdawczość ze sprawności w stanie aktywności: aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, serwer lub rodzinę serwerów należy przedstawić do oznaczenia wraz z następującymi informacjami w pełni jawnymi oraz w kontekście pełnego sprawozdania z testu sprawności w stanie aktywności:






  a) | ostateczne wyniki pomiarów z wykorzystaniem narzędzia do mierzenia efektywności pracy serwera (SERT), w tym pliki z wynikami (w formacie html i w formacie tekstowym) i wszystkie powiązane pliki w formacie png zawierające tablice wyników; oraz |
| --- | --- | --- |

3.5.1.

Sprawozdawczość ze sprawności w stanie aktywności: aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, serwer lub rodzinę serwerów należy przedstawić do oznaczenia wraz z następującymi informacjami w pełni jawnymi oraz w kontekście pełnego sprawozdania z testu sprawności w stanie aktywności:

a)

ostateczne wyniki pomiarów z wykorzystaniem narzędzia do mierzenia efektywności pracy serwera (SERT), w tym pliki z wynikami (w formacie html i w formacie tekstowym) i wszystkie powiązane pliki w formacie png zawierające tablice wyników; oraz

| b) | pośrednie wyniki pomiarów z wykorzystaniem narzędzia SERT w czasie całego przebiegu testu, obejmujące pliki zawierające szczegółowe wyniki (w formacie html i w formacie tekstowym) oraz wszystkie pliki w formacie png zawierające tablice szczegółowych wyników. |
| --- | --- |

b)

pośrednie wyniki pomiarów z wykorzystaniem narzędzia SERT w czasie całego przebiegu testu, obejmujące pliki zawierające szczegółowe wyniki (w formacie html i w formacie tekstowym) oraz wszystkie pliki w formacie png zawierające tablice szczegółowych wyników.

Wymogi dotyczące zgłaszania i formatowania danych omówiono w sekcji 4.1 niniejszej specyfikacji.

| 3.5.2. | Zgłoszenie niepełne: partnerzy nie zgłaszają wybiórczo wyników poszczególnych modułów obciążenia ani nie przedstawiają w inny sposób wyników pomiarów z wykorzystaniem narzędzia do mierzenia sprawności w żadnej innej formie niż pełne sprawozdanie z testu, w dokumentacji dla konsumentów lub w materiałach handlowych. |
| --- | --- |

3.5.2.

Zgłoszenie niepełne: partnerzy nie zgłaszają wybiórczo wyników poszczególnych modułów obciążenia ani nie przedstawiają w inny sposób wyników pomiarów z wykorzystaniem narzędzia do mierzenia sprawności w żadnej innej formie niż pełne sprawozdanie z testu, w dokumentacji dla konsumentów lub w materiałach handlowych.

3.6.   Kryteria sprawności w stanie bezczynności – serwery z jednym gniazdem (1S) i serwery z dwoma gniazdami (2S) (ani kasetowe, ani wielowęzłowe)

| 3.6.1. | Zgłaszanie danych dotyczących stanu bezczynności: maksymalny pobór mocy w stanie bezczynności (PIDLE_MAX) należy zmierzyć i zgłosić zarówno w materiałach do celów oznaczenia oraz zgodnie z wymogami określonymi w sekcji 4. |
| --- | --- |

3.6.1.

Zgłaszanie danych dotyczących stanu bezczynności: maksymalny pobór mocy w stanie bezczynności (PIDLE_MAX) należy zmierzyć i zgłosić zarówno w materiałach do celów oznaczenia oraz zgodnie z wymogami określonymi w sekcji 4.

| 3.6.2. | Sprawność w stanie bezczynności: mierzony pobór mocy w stanie bezczynności (PIDLE) nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w stanie bezczynności (PIDLE_MAX) obliczanego zgodnie z równaniem 1.

  Równanie 1: Obliczanie maksymalnego poboru mocy w stanie bezczynności



  gdzie:






  — | PIDLE_MAX oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w stanie bezczynności, |
| --- | --- | --- |

3.6.2.

Sprawność w stanie bezczynności: mierzony pobór mocy w stanie bezczynności (PIDLE) nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w stanie bezczynności (PIDLE_MAX) obliczanego zgodnie z równaniem 1.

Równanie 1: Obliczanie maksymalnego poboru mocy w stanie bezczynności

Formula

gdzie:

—

PIDLE_MAX oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w stanie bezczynności,

| — | PBASE oznacza podstawowy limit mocy w stanie bezczynności określony w tabeli 3, |
| --- | --- |

—

PBASE oznacza podstawowy limit mocy w stanie bezczynności określony w tabeli 3,

| — | PADDL_i oznacza limit mocy w stanie bezczynności dla dodatkowych elementów określonych w tabeli 4.






  a) | Takie limity mocy w stanie bezczynności mają zastosowanie wyłącznie do systemów o jednym gnieździe lub dwóch gniazdach; |
| --- | --- | --- |

—

PADDL_i oznacza limit mocy w stanie bezczynności dla dodatkowych elementów określonych w tabeli 4.

a)

Takie limity mocy w stanie bezczynności mają zastosowanie wyłącznie do systemów o jednym gnieździe lub dwóch gniazdach;

| b) | w celu określenia poboru mocy w stanie bezczynności do celów kwalifikacji należy stosować sekcję 6.1 Metody testowania serwerów pod kątem oznakowania Energy Star; |
| --- | --- |

b)

w celu określenia poboru mocy w stanie bezczynności do celów kwalifikacji należy stosować sekcję 6.1 Metody testowania serwerów pod kątem oznakowania Energy Star;

| c) | kategorię »odporny« w tabeli 3 stosuje się wyłącznie do systemów o dwóch gniazdach spełniających definicję odpornego serwera określoną w dodatku B; |
| --- | --- |

c)

kategorię »odporny« w tabeli 3 stosuje się wyłącznie do systemów o dwóch gniazdach spełniających definicję odpornego serwera określoną w dodatku B;

| d) | wszystkie ilości (z wyjątkiem zainstalowanych procesorów) zawarte w tabeli 3 i w tabeli 4 odnoszą się do liczby części zainstalowanych w systemie, a nie do maksymalnej liczby elementów, którą może obsługiwać system (np. zainstalowana pamięć, pamięć nieobsługiwana itp.); |
| --- | --- |

d)

wszystkie ilości (z wyjątkiem zainstalowanych procesorów) zawarte w tabeli 3 i w tabeli 4 odnoszą się do liczby części zainstalowanych w systemie, a nie do maksymalnej liczby elementów, którą może obsługiwać system (np. zainstalowana pamięć, pamięć nieobsługiwana itp.);

| e) | limit dla dodatkowego źródła zasilania można stosować do każdego nadmiarowego źródła zasilania stosowanego w danej konfiguracji; |
| --- | --- |

e)

limit dla dodatkowego źródła zasilania można stosować do każdego nadmiarowego źródła zasilania stosowanego w danej konfiguracji;

| f) | do celów określenia limitu mocy w stanie bezczynności wszystkie wartości pojemności pamięci należy zaokrąglić do najbliższego GB (10); |
| --- | --- |

f)

do celów określenia limitu mocy w stanie bezczynności wszystkie wartości pojemności pamięci należy zaokrąglić do najbliższego GB (10);

| g) | limit dla dodatkowego urządzenia wejścia-wyjścia można stosować do wszystkich urządzeń wejścia-wyjścia nieobjętych konfiguracją podstawową (tj. urządzenia sieci Ethernet dodatkowe względem dwóch portów o przepustowości co najmniej 1 gigabit na sekundę (Gbit/s), wbudowana sieć Ethernet, a także wszystkie urządzenia wejścia-wyjścia nietworzące sieci Ethernet), w tym do wbudowanych urządzeń wejścia-wyjścia oraz dodatkowych urządzeń wejścia-wyjścia instalowanych w złączach rozszerzeń. Limit ten można stosować do wszystkich następujących typów funkcji wejścia-wyjścia: Ethernet, SAS, SATA, Fibre Channel i Infiniband; |
| --- | --- |

g)

limit dla dodatkowego urządzenia wejścia-wyjścia można stosować do wszystkich urządzeń wejścia-wyjścia nieobjętych konfiguracją podstawową (tj. urządzenia sieci Ethernet dodatkowe względem dwóch portów o przepustowości co najmniej 1 gigabit na sekundę (Gbit/s), wbudowana sieć Ethernet, a także wszystkie urządzenia wejścia-wyjścia nietworzące sieci Ethernet), w tym do wbudowanych urządzeń wejścia-wyjścia oraz dodatkowych urządzeń wejścia-wyjścia instalowanych w złączach rozszerzeń. Limit ten można stosować do wszystkich następujących typów funkcji wejścia-wyjścia: Ethernet, SAS, SATA, Fibre Channel i Infiniband;

| h) | limit dla dodatkowego urządzenia wejścia-wyjścia oblicza się na podstawie znamionowej szybkości transmisji pojedynczego połączenia, zaokrąglonej do najbliższego Gbita. Urządzenia wejścia-wyjścia o przepustowości nieosiągającej 1 Gbit nie kwalifikują się do limitu dla dodatkowego urządzenia wejścia-wyjścia; |
| --- | --- |

h)

limit dla dodatkowego urządzenia wejścia-wyjścia oblicza się na podstawie znamionowej szybkości transmisji pojedynczego połączenia, zaokrąglonej do najbliższego Gbita. Urządzenia wejścia-wyjścia o przepustowości nieosiągającej 1 Gbit nie kwalifikują się do limitu dla dodatkowego urządzenia wejścia-wyjścia;

| i) | limit dla dodatkowego urządzenia wejścia-wyjścia stosuje się wyłącznie do urządzeń wejścia-wyjścia aktywnych/włączonych po dostarczeniu, które mogą działać, jeżeli są podłączone do przełącznika Active Switch. |
| --- | --- |

i)

limit dla dodatkowego urządzenia wejścia-wyjścia stosuje się wyłącznie do urządzeń wejścia-wyjścia aktywnych/włączonych po dostarczeniu, które mogą działać, jeżeli są podłączone do przełącznika Active Switch.

Tabela 3

Podstawowe limity mocy w stanie bezczynności dla serwerów 1S i 2S

| Kategoria | Maksymalna możliwa liczba zainstalowanych procesorów
  (# P) | Serwer zarządzany | Podstawowy limit mocy w stanie bezczynności, PBASE

  (w watach) |
| --- | --- | --- | --- |
| A | 1 | Nie | 47,0 |
| B | 1 | Tak | 57,0 |
| C | 2 | Nie | 92,0 |
| D | 2 | Tak | 142,0 |
| Odporny | 2 | Tak | 205,0 |

Kategoria

Maksymalna możliwa liczba zainstalowanych procesorów

(# P)

Serwer zarządzany

Podstawowy limit mocy w stanie bezczynności, PBASE

(w watach)

A

1

Nie

47,0

B

1

Tak

57,0

C

2

Nie

92,0

D

2

Tak

142,0

Odporny

2

Tak

205,0

Tabela 4

Dodatkowe limity mocy w stanie bezczynności dla dodatkowych elementów

| Cecha systemu | Dotyczy | Dodatkowy limit mocy w stanie bezczynności |
| --- | --- | --- |
| Dodatkowe źródła zasilania | Źródła zasilania zainstalowane wyraźnie do celów redundancji zasilania | 20 watów na każde źródło zasilania |
| Dyski twarde (w tym dyski półprzewodnikowe) | Na każdy zainstalowany dysk twardy | 8,0 watów na każdy dysk twardy |
| Dodatkowa pamięć | Zainstalowana pamięć przekraczająca 4 GB | 0,75 wata na 1 GB |
| Kanał buforowanej pamięci DDR | Kanały zainstalowanej buforowanej pamięci DDR w liczbie przekraczającej 8 kanałów
  (wyłącznie serwery odporne) | 4,0 waty na jeden kanał buforowanej pamięci DDR |
| Dodatkowe urządzenia wejścia-wyjścia | Zainstalowane urządzenia posiadające więcej niż dwa porty ≥ 1 Gbit, Ethernet wbudowany | < 1Gbit: brak limitu
  = 1 Gbit: 2,0 waty/port aktywny
  > 1 Gbit i < 10 Gbit: 4,0 waty/port aktywny
  ≥ 10 Gbit: 8,0 watów/port aktywny |

Cecha systemu

Dotyczy

Dodatkowy limit mocy w stanie bezczynności

Dodatkowe źródła zasilania

Źródła zasilania zainstalowane wyraźnie do celów redundancji zasilania

20 watów na każde źródło zasilania

Dyski twarde (w tym dyski półprzewodnikowe)

Na każdy zainstalowany dysk twardy

8,0 watów na każdy dysk twardy

Dodatkowa pamięć

Zainstalowana pamięć przekraczająca 4 GB

0,75 wata na 1 GB

Kanał buforowanej pamięci DDR

Kanały zainstalowanej buforowanej pamięci DDR w liczbie przekraczającej 8 kanałów

(wyłącznie serwery odporne)

4,0 waty na jeden kanał buforowanej pamięci DDR

Dodatkowe urządzenia wejścia-wyjścia

Zainstalowane urządzenia posiadające więcej niż dwa porty ≥ 1 Gbit, Ethernet wbudowany

< 1Gbit: brak limitu

= 1 Gbit: 2,0 waty/port aktywny

> 1 Gbit i < 10 Gbit: 4,0 waty/port aktywny

≥ 10 Gbit: 8,0 watów/port aktywny

3.7.   Kryteria sprawności w stanie bezczynności – serwery z trzema gniazdami (3S) i serwery z czterema gniazdami (4S) (ani kasetowe, ani wielowęzłowe)

Zgłaszanie danych dotyczących stanu bezczynności: pobór mocy w stanie bezczynności (PIDLE) należy zmierzyć i zgłosić zarówno w materiałach do celów oznaczenia, jak i zgodnie z wymaganiami określonymi w sekcji 4.

3.8.   Kryteria sprawności w stanie bezczynności – serwery kasetowe

| 3.8.1. | Zgłaszanie danych dotyczących stanu bezczynności: pobór mocy w stanie bezczynności (PTOT_BLADE_SYS) i (PBLADE) należy zmierzyć i zgłosić zarówno w materiałach do celów oznaczenia, jak i zgodnie z wymaganiami określonymi w sekcji 4. |
| --- | --- |

3.8.1.

Zgłaszanie danych dotyczących stanu bezczynności: pobór mocy w stanie bezczynności (PTOT_BLADE_SYS) i (PBLADE) należy zmierzyć i zgłosić zarówno w materiałach do celów oznaczenia, jak i zgodnie z wymaganiami określonymi w sekcji 4.

| 3.8.2. | Testowanie serwerów kasetowych pod kątem zgodności z sekcją 3.8.1 należy przeprowadzić zgodnie ze wszystkimi następującymi warunkami:






  a) | wartości poboru mocy mierzy się i zgłasza, stosując w połowie wypełnioną obudowę kasetową. W przypadku serwerów kasetowych posiadających wiele domen zasilania należy wybrać liczbę domen zasilania najbardziej zbliżoną do wypełnienia połowy obudowy kasetowej. Jeżeli istnieją dwie możliwości tak samo bliskie wypełnieniu obudowy w połowie, należy przetestować domenę lub połączenie domen wykorzystujące większą liczbę serwerów kasetowych. Należy zgłosić liczbę testowanych kaset w trakcie testu obudowy kasetowej wypełnionej w połowie; |
| --- | --- | --- |

3.8.2.

Testowanie serwerów kasetowych pod kątem zgodności z sekcją 3.8.1 należy przeprowadzić zgodnie ze wszystkimi następującymi warunkami:

a)

wartości poboru mocy mierzy się i zgłasza, stosując w połowie wypełnioną obudowę kasetową. W przypadku serwerów kasetowych posiadających wiele domen zasilania należy wybrać liczbę domen zasilania najbardziej zbliżoną do wypełnienia połowy obudowy kasetowej. Jeżeli istnieją dwie możliwości tak samo bliskie wypełnieniu obudowy w połowie, należy przetestować domenę lub połączenie domen wykorzystujące większą liczbę serwerów kasetowych. Należy zgłosić liczbę testowanych kaset w trakcie testu obudowy kasetowej wypełnionej w połowie;

| b) | dodatkowo można zmierzyć i zgłosić pobór mocy w przypadku całkowicie wypełnionej obudowy kasetowej, pod warunkiem że przedstawiono również dane dotyczące obudowy wypełnionej w połowie; |
| --- | --- |

b)

dodatkowo można zmierzyć i zgłosić pobór mocy w przypadku całkowicie wypełnionej obudowy kasetowej, pod warunkiem że przedstawiono również dane dotyczące obudowy wypełnionej w połowie;

| c) | wszystkie serwery kasetowe zainstalowane w obudowie kasetowej muszą zostać tak samo (jednolicie) skonfigurowane; |
| --- | --- |

c)

wszystkie serwery kasetowe zainstalowane w obudowie kasetowej muszą zostać tak samo (jednolicie) skonfigurowane;

| d) | wartości poboru mocy dla każdej kasety oblicza się, stosując równanie 2. |
| --- | --- |

d)

wartości poboru mocy dla każdej kasety oblicza się, stosując równanie 2.

Równanie 2: Obliczanie poboru mocy dla pojedynczej kasety

Formula

gdzie:

| — | PBLADE oznacza pobór mocy dla jednego serwera kasetowego, |
| --- | --- |

—

PBLADE oznacza pobór mocy dla jednego serwera kasetowego,

| — | PTOT_BLADE_SYS oznacza całkowity zmierzony pobór mocy w systemie serwerów blade, |
| --- | --- |

—

PTOT_BLADE_SYS oznacza całkowity zmierzony pobór mocy w systemie serwerów blade,

| — | NINST_BLADE_SRV oznacza liczbę zainstalowanych serwerów kasetowych w testowanej obudowie kasetowej. |
| --- | --- |

—

NINST_BLADE_SRV oznacza liczbę zainstalowanych serwerów kasetowych w testowanej obudowie kasetowej.

3.9.   Kryteria sprawności w stanie bezczynności – serwery wielowęzłowe

| 3.9.1. | Zgłaszanie danych dotyczących stanu bezczynności: pobór mocy w stanie bezczynności (PTOT_NODE_SYS) i (PNODE) należy zmierzyć i zgłosić zarówno w materiałach do celów oznaczenia, jak i zgodnie z wymaganiami określonymi w sekcji 4 poniżej. |
| --- | --- |

3.9.1.

Zgłaszanie danych dotyczących stanu bezczynności: pobór mocy w stanie bezczynności (PTOT_NODE_SYS) i (PNODE) należy zmierzyć i zgłosić zarówno w materiałach do celów oznaczenia, jak i zgodnie z wymaganiami określonymi w sekcji 4 poniżej.

| 3.9.2. | Testowanie serwerów wielowęzłowych pod kątem zgodności z sekcją 3.9.1 należy przeprowadzić zgodnie ze wszystkimi następującymi warunkami:






  a) | wartości poboru mocy mierzy się i zgłasza, stosując całkowicie zapełnioną obudowę wielowęzłową; |
| --- | --- | --- |

3.9.2.

Testowanie serwerów wielowęzłowych pod kątem zgodności z sekcją 3.9.1 należy przeprowadzić zgodnie ze wszystkimi następującymi warunkami:

a)

wartości poboru mocy mierzy się i zgłasza, stosując całkowicie zapełnioną obudowę wielowęzłową;

| b) | wszystkie serwery wielowęzłowe w obudowie wielowęzłowej muszą zostać tak samo (jednolicie) skonfigurowane; |
| --- | --- |

b)

wszystkie serwery wielowęzłowe w obudowie wielowęzłowej muszą zostać tak samo (jednolicie) skonfigurowane;

| c) | wartości poboru mocy dla jednego węzła oblicza się, stosując równanie 3. |
| --- | --- |

c)

wartości poboru mocy dla jednego węzła oblicza się, stosując równanie 3.

Równanie 3: Obliczanie poboru mocy dla pojedynczego węzła

Formula

gdzie:

| — | PNODE oznacza pobór mocy dla jednego węzła, |
| --- | --- |

—

PNODE oznacza pobór mocy dla jednego węzła,

| — | PTOT_NODE_SYS oznacza całkowity zmierzony pobór mocy serwera wielowęzłowego, |
| --- | --- |

—

PTOT_NODE_SYS oznacza całkowity zmierzony pobór mocy serwera wielowęzłowego,

| — | NINST_NODE_SRV oznacza liczbę zainstalowanych serwerów wielowęzłowych w testowanej obudowie wielowęzłowej. |
| --- | --- |

—

NINST_NODE_SRV oznacza liczbę zainstalowanych serwerów wielowęzłowych w testowanej obudowie wielowęzłowej.

3.10.   Inne kryteria testowe

Wymogi dotyczące APA: w odniesieniu do wszystkich serwerów sprzedawanych z APA mają zastosowanie następujące kryteria i postanowienia:

| a) | w odniesieniu do pojedynczych konfiguracji: wszystkie testy w stanie bezczynności przeprowadza się z APA zainstalowanymi i z APA usuniętymi. Pomiary poboru mocy w stanie bezczynności z zainstalowanymi APA i z APA usuniętymi należy przekazać odpowiednio EPA lub Komisji Europejskiej w ramach materiałów do celów oznaczenia ENERGY STAR; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do pojedynczych konfiguracji: wszystkie testy w stanie bezczynności przeprowadza się z APA zainstalowanymi i z APA usuniętymi. Pomiary poboru mocy w stanie bezczynności z zainstalowanymi APA i z APA usuniętymi należy przekazać odpowiednio EPA lub Komisji Europejskiej w ramach materiałów do celów oznaczenia ENERGY STAR;

| b) | w odniesieniu do rodziny produktów: wszystkie testy w stanie bezczynności przeprowadza się z APA zainstalowanymi i z APA usuniętymi w konfiguracji maksymalnego poboru mocy/wyższej klasy parametrów eksploatacyjnych określonej w pkt 1.8.2. Testy z APA zainstalowanymi i z APA usuniętymi można opcjonalnie wykonać i przedstawić w pozostałych punktach kontrolnych; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do rodziny produktów: wszystkie testy w stanie bezczynności przeprowadza się z APA zainstalowanymi i z APA usuniętymi w konfiguracji maksymalnego poboru mocy/wyższej klasy parametrów eksploatacyjnych określonej w pkt 1.8.2. Testy z APA zainstalowanymi i z APA usuniętymi można opcjonalnie wykonać i przedstawić w pozostałych punktach kontrolnych;

| c) | pomiary poboru mocy w stanie bezczynności wykonane zarówno z APA zainstalowanymi, jak i usuniętymi, należy przekazać odpowiednio EPA lub Komisji Europejskiej w ramach materiałów do celów oznaczenia ENERGY STAR. Takie pomiary należy przedstawić dla każdego pojedynczego produktu APA przeznaczonego do sprzedaży wraz z kwalifikującą się konfiguracją; |
| --- | --- |

c)

pomiary poboru mocy w stanie bezczynności wykonane zarówno z APA zainstalowanymi, jak i usuniętymi, należy przekazać odpowiednio EPA lub Komisji Europejskiej w ramach materiałów do celów oznaczenia ENERGY STAR. Takie pomiary należy przedstawić dla każdego pojedynczego produktu APA przeznaczonego do sprzedaży wraz z kwalifikującą się konfiguracją;

| d) | pomiary PIDLE w sekcji 3.6 i 3.7, PBLADE w sekcji 3.8 i PNODE w sekcji 3.9 wykonuje się przy usuniętych APA, nawet jeżeli zostały one fabrycznie zainstalowane. Pomiary te należy powtórzyć dla każdego zainstalowanego APA oddzielnie, aby ocenić pobór mocy w stanie bezczynności każdego zainstalowanego APA; |
| --- | --- |

d)

pomiary PIDLE w sekcji 3.6 i 3.7, PBLADE w sekcji 3.8 i PNODE w sekcji 3.9 wykonuje się przy usuniętych APA, nawet jeżeli zostały one fabrycznie zainstalowane. Pomiary te należy powtórzyć dla każdego zainstalowanego APA oddzielnie, aby ocenić pobór mocy w stanie bezczynności każdego zainstalowanego APA;

| e) | pobór mocy w stanie bezczynności każdego zainstalowanego APA w kwalifikujących się konfiguracjach nie może przekroczyć 46 watów; |
| --- | --- |

e)

pobór mocy w stanie bezczynności każdego zainstalowanego APA w kwalifikujących się konfiguracjach nie może przekroczyć 46 watów;

| f) | należy zgłosić pobór mocy w stanie bezczynności każdego zainstalowanego produktu APA sprzedanego w kwalifikującej się konfiguracji. |
| --- | --- |

f)

należy zgłosić pobór mocy w stanie bezczynności każdego zainstalowanego produktu APA sprzedanego w kwalifikującej się konfiguracji.

4.   Wymogi dotyczące zgłaszania standardowych informacji

Wymogi dotyczące zgłaszania danych

| 4.1. | Wszystkie wymagane pola danych w formularzu wymiany serwerów kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR na podstawie wersji 2.0 należy przedstawić Komisji Europejskiej dla każdego serwera lub rodziny serwerów kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR.






  a) | Partnerów zachęca się do przedstawiania jednego zestawu danych dla każdej konfiguracji produktu kwalifikującej się do oznaczenia ENERGY STAR. Komisja Europejska przyjmie również zestaw danych dla każdej kwalifikującej się rodziny produktów. |
| --- | --- | --- |

4.1.

Wszystkie wymagane pola danych w formularzu wymiany serwerów kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR na podstawie wersji 2.0 należy przedstawić Komisji Europejskiej dla każdego serwera lub rodziny serwerów kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR.

a)

Partnerów zachęca się do przedstawiania jednego zestawu danych dla każdej konfiguracji produktu kwalifikującej się do oznaczenia ENERGY STAR. Komisja Europejska przyjmie również zestaw danych dla każdej kwalifikującej się rodziny produktów.

| b) | Dane przedstawiane w celu kwalifikacji rodziny produktów muszą obejmować dane dla wszystkich punktów kontrolnych określonych w 1.8.2. |
| --- | --- |

b)

Dane przedstawiane w celu kwalifikacji rodziny produktów muszą obejmować dane dla wszystkich punktów kontrolnych określonych w 1.8.2.

| c) | W miarę możliwości partnerzy muszą również przedstawić hiperłącze do szczegółowych obliczeń poboru mocy zamieszczonych na ich stronach internetowych, z których nabywcy mogą korzystać, aby zrozumieć dane dotyczące mocy i dane eksploatacyjne w zakresie szczególnych konfiguracji w rodzinie produktów. |
| --- | --- |

c)

W miarę możliwości partnerzy muszą również przedstawić hiperłącze do szczegółowych obliczeń poboru mocy zamieszczonych na ich stronach internetowych, z których nabywcy mogą korzystać, aby zrozumieć dane dotyczące mocy i dane eksploatacyjne w zakresie szczególnych konfiguracji w rodzinie produktów.

| 4.2. | Następujące dane będą wyświetlane na stronach internetowych ENERGY STAR UE za pośrednictwem narzędzia wyszukiwania produktów:






  a) | nazwa i numer modelu, identyfikacyjna jednostka magazynowa lub identyfikator konfiguracji; |
| --- | --- | --- |

4.2.

Następujące dane będą wyświetlane na stronach internetowych ENERGY STAR UE za pośrednictwem narzędzia wyszukiwania produktów:

a)

nazwa i numer modelu, identyfikacyjna jednostka magazynowa lub identyfikator konfiguracji;

| b) | opis systemu (obudowa, dostępne gniazda/złącza, zakresy poboru mocy itp.); |
| --- | --- |

b)

opis systemu (obudowa, dostępne gniazda/złącza, zakresy poboru mocy itp.);

| c) | typ systemu (niezarządzany, zarządzany, rozszerzalny itp.); |
| --- | --- |

c)

typ systemu (niezarządzany, zarządzany, rozszerzalny itp.);

| d) | konfiguracja(-e) systemu (w tym konfiguracja parametrów eksploatacyjnych niższej klasy, konfiguracja parametrów eksploatacyjnych wyższej klasy, minimalny zakres poboru mocy, maksymalny zakres poboru mocy, a także typowa konfiguracja dla kwalifikacji rodziny produktów); |
| --- | --- |

d)

konfiguracja(-e) systemu (w tym konfiguracja parametrów eksploatacyjnych niższej klasy, konfiguracja parametrów eksploatacyjnych wyższej klasy, minimalny zakres poboru mocy, maksymalny zakres poboru mocy, a także typowa konfiguracja dla kwalifikacji rodziny produktów);

| e) | pobór mocy i dane eksploatacyjne uzyskane w trakcie wymaganych testów w odniesieniu do kryteriów sprawności w stanie aktywności i w stanie bezczynności w tym pliki results.xml, results.html, results.txt, all results-chart png, results-details.html, results-details.txt, all results-details-chart png files; |
| --- | --- |

e)

pobór mocy i dane eksploatacyjne uzyskane w trakcie wymaganych testów w odniesieniu do kryteriów sprawności w stanie aktywności i w stanie bezczynności w tym pliki results.xml, results.html, results.txt, all results-chart png, results-details.html, results-details.txt, all results-details-chart png files;

| f) | dostępne i włączone funkcje oszczędności energii (np. zarządzanie zasilaniem); |
| --- | --- |

f)

dostępne i włączone funkcje oszczędności energii (np. zarządzanie zasilaniem);

| g) | wykaz wybranych danych ze sprawozdania Stowarzyszenia Inżynierów Ogrzewnictwa, Chłodnictwa i Klimatyzacji (ASHRAE) z monitorowania temperatury; |
| --- | --- |

g)

wykaz wybranych danych ze sprawozdania Stowarzyszenia Inżynierów Ogrzewnictwa, Chłodnictwa i Klimatyzacji (ASHRAE) z monitorowania temperatury;

| h) | pomiary temperatury powietrza na wlocie wykonane przed rozpoczęciem testów, na koniec testów w stanie bezczynności oraz na koniec testów w stanie aktywności; |
| --- | --- |

h)

pomiary temperatury powietrza na wlocie wykonane przed rozpoczęciem testów, na koniec testów w stanie bezczynności oraz na koniec testów w stanie aktywności;

| i) | w odniesieniu do kwalifikacji rodziny produktów wykaz kwalifikujących się konfiguracji wraz z kwalifikującymi się jednostkami magazynowymi lub identyfikatorami konfiguracji; oraz |
| --- | --- |

i)

w odniesieniu do kwalifikacji rodziny produktów wykaz kwalifikujących się konfiguracji wraz z kwalifikującymi się jednostkami magazynowymi lub identyfikatorami konfiguracji; oraz

| j) | w odniesieniu do serwera kasetowego wykaz kompatybilnych obudów kasetowych spełniających kryteria kwalifikowania się do oznaczenia ENERGY STAR. |
| --- | --- |

j)

w odniesieniu do serwera kasetowego wykaz kompatybilnych obudów kasetowych spełniających kryteria kwalifikowania się do oznaczenia ENERGY STAR.

| 4.3. | EPA i Komisja Europejska mogą w razie potrzeby okresowo nowelizować kartę danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych, powiadamiając partnerów o procesie nowelizacji i zapraszając ich do uczestnictwa w tym procesie. |
| --- | --- |

4.3.

EPA i Komisja Europejska mogą w razie potrzeby okresowo nowelizować kartę danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych, powiadamiając partnerów o procesie nowelizacji i zapraszając ich do uczestnictwa w tym procesie.

5.   Wymagania dotyczące pomiaru i wyników standardowych danych eksploatacyjnych

5.1.   Pomiar i wyniki

| 5.1.1. | Serwer musi dostarczyć dane dotyczące zużycia pomocy pobieranej (W), temperatury powietrza na wlocie (°C) oraz średniego zużycia wszystkich procesorów logicznych. Dane należy udostępnić w opublikowanym formacie lub w formacie dostępnym dla użytkownika, czytelnym dla stron trzecich, w niechronionym prawem oprogramowaniu zarządzającym w standardowej sieci. W odniesieniu do serwerów i systemów serwerów kasetowych i wielowęzłowych dane należy gromadzić na poziomie obudowy. |
| --- | --- |

5.1.1.

Serwer musi dostarczyć dane dotyczące zużycia pomocy pobieranej (W), temperatury powietrza na wlocie (°C) oraz średniego zużycia wszystkich procesorów logicznych. Dane należy udostępnić w opublikowanym formacie lub w formacie dostępnym dla użytkownika, czytelnym dla stron trzecich, w niechronionym prawem oprogramowaniu zarządzającym w standardowej sieci. W odniesieniu do serwerów i systemów serwerów kasetowych i wielowęzłowych dane należy gromadzić na poziomie obudowy.

| 5.1.2. | Serwery zaklasyfikowane do urządzeń klasy B określonych w EN 55022:2006 są zwolnione z wymogów przedstawienia danych dotyczących zużycia mocy pobranej i temperatury powietrza na wlocie określonych w 5.1.1. Klasa B oznacza urządzenia gospodarstwa domowego oraz domowe urządzenia biurowe (przeznaczone do eksploatacji w warunkach domowych). Wszystkie serwery w programie muszą spełniać wymóg i warunki zgłaszania wykorzystania wszystkich procesorów logicznych. |
| --- | --- |

5.1.2.

Serwery zaklasyfikowane do urządzeń klasy B określonych w EN 55022:2006 są zwolnione z wymogów przedstawienia danych dotyczących zużycia mocy pobranej i temperatury powietrza na wlocie określonych w 5.1.1. Klasa B oznacza urządzenia gospodarstwa domowego oraz domowe urządzenia biurowe (przeznaczone do eksploatacji w warunkach domowych). Wszystkie serwery w programie muszą spełniać wymóg i warunki zgłaszania wykorzystania wszystkich procesorów logicznych.

5.2.   Realizacja raportowania

| 5.2.1. | W celu udostępniania danych użytkownikom końcowym produkty mogą wykorzystywać wbudowane elementy lub urządzenia dodatkowe pakowane z serwerem (np. procesor serwisowy, wbudowany miernik mocy lub temperatury (lub inną technologię pozapasmową), lub wcześniej zainstalowane systemy operacyjne). |
| --- | --- |

5.2.1.

W celu udostępniania danych użytkownikom końcowym produkty mogą wykorzystywać wbudowane elementy lub urządzenia dodatkowe pakowane z serwerem (np. procesor serwisowy, wbudowany miernik mocy lub temperatury (lub inną technologię pozapasmową), lub wcześniej zainstalowane systemy operacyjne).

| 5.2.2. | Produkty posiadające wcześniej zainstalowany system operacyjny muszą posiadać wszystkie niezbędne sterowniki i całe oprogramowanie, tak aby użytkownicy końcowi mogli uzyskać dostęp do znormalizowanych danych określonych w niniejszym dokumencie. Produkty nieposiadające wcześniej zainstalowanego systemu operacyjnego muszą być pakowane wraz z dokumentem w wersji wydrukowanej przedstawiającym sposób uzyskania dostępu do rejestrów zawierających odpowiednie informacje z czujników. Wymogi te można spełnić, dołączając do serwera komputerowego dokumentację w wersji wydrukowanej lub elektronicznej, lub udostępniając publicznie informacje na stronach internetowych Partnera zawierających informacje o danym serwerze komputerowym. |
| --- | --- |

5.2.2.

Produkty posiadające wcześniej zainstalowany system operacyjny muszą posiadać wszystkie niezbędne sterowniki i całe oprogramowanie, tak aby użytkownicy końcowi mogli uzyskać dostęp do znormalizowanych danych określonych w niniejszym dokumencie. Produkty nieposiadające wcześniej zainstalowanego systemu operacyjnego muszą być pakowane wraz z dokumentem w wersji wydrukowanej przedstawiającym sposób uzyskania dostępu do rejestrów zawierających odpowiednie informacje z czujników. Wymogi te można spełnić, dołączając do serwera komputerowego dokumentację w wersji wydrukowanej lub elektronicznej, lub udostępniając publicznie informacje na stronach internetowych Partnera zawierających informacje o danym serwerze komputerowym.

| 5.2.3. | W momencie, w którym udostępniony zostaje otwarty i ogólnodostępny standard w zakresie gromadzenia i zgłaszania danych, producenci powinni włączyć taki uniwersalny standard do swoich systemów. |
| --- | --- |

5.2.3.

W momencie, w którym udostępniony zostaje otwarty i ogólnodostępny standard w zakresie gromadzenia i zgłaszania danych, producenci powinni włączyć taki uniwersalny standard do swoich systemów.

| 5.2.4. | Ocenę spełnienia wymagań w zakresie dokładności (5.3) i próbkowania (5.4) przeprowadza się w ramach przeglądu danych pochodzących z kart danych dotyczących produktu będącego elementem. W przypadku braku takich danych do oceny dokładności i próbkowania wykorzystuje się oświadczenie partnera. |
| --- | --- |

5.2.4.

Ocenę spełnienia wymagań w zakresie dokładności (5.3) i próbkowania (5.4) przeprowadza się w ramach przeglądu danych pochodzących z kart danych dotyczących produktu będącego elementem. W przypadku braku takich danych do oceny dokładności i próbkowania wykorzystuje się oświadczenie partnera.

5.3.   Dokładność pomiaru

| 5.3.1. | Moc pobrana: pomiary należy zgłaszać z dokładnością co najmniej ± 5 % faktycznej wartości i z maksymalną dokładnością ± 10 W dla każdego zainstalowanego zasilacza (tzn. nigdy nie wymaga się, aby dokładność zgłoszenia poboru mocy dla każdego zasilacza była większa niż ± 10 watów) w całym zakresie pracy od stanu bezczynności do działania przy pełnej mocy. |
| --- | --- |

5.3.1.

Moc pobrana: pomiary należy zgłaszać z dokładnością co najmniej ± 5 % faktycznej wartości i z maksymalną dokładnością ± 10 W dla każdego zainstalowanego zasilacza (tzn. nigdy nie wymaga się, aby dokładność zgłoszenia poboru mocy dla każdego zasilacza była większa niż ± 10 watów) w całym zakresie pracy od stanu bezczynności do działania przy pełnej mocy.

| 5.3.2. | Wykorzystanie procesora: średnie wykorzystanie musi być oszacowane dla każdego procesora logicznego widocznego dla systemu operacyjnego i zgłaszane operatorowi lub użytkownikowi danego serwera komputerowego za pomocą środowiska operacyjnego (systemu operacyjnego lub hiperwisora). |
| --- | --- |

5.3.2.

Wykorzystanie procesora: średnie wykorzystanie musi być oszacowane dla każdego procesora logicznego widocznego dla systemu operacyjnego i zgłaszane operatorowi lub użytkownikowi danego serwera komputerowego za pomocą środowiska operacyjnego (systemu operacyjnego lub hiperwisora).

| 5.3.3. | Temperatura powietrza na wlocie: zgłaszana dokładność pomiaru musi wynosić co najmniej ± 2 °C. |
| --- | --- |

5.3.3.

Temperatura powietrza na wlocie: zgłaszana dokładność pomiaru musi wynosić co najmniej ± 2 °C.

5.4.   Wymogi dotyczące próbkowania

| 5.4.1. | Wykorzystanie mocy pobranej i procesora: pomiary wykorzystania mocy pobranej i procesora należy wykonać wewnętrznie metodą próbkowania do serwera z częstotliwością wynoszącą co najmniej jeden pomiar przez okres wynoszący 10 sekund. Średnią kroczącą, obejmującą okres nieprzekraczający 30 sekund, należy zmierzyć metodą próbkowania wewnętrznie do serwera co najmniej jeden raz na dziesięć sekund. |
| --- | --- |

5.4.1.

Wykorzystanie mocy pobranej i procesora: pomiary wykorzystania mocy pobranej i procesora należy wykonać wewnętrznie metodą próbkowania do serwera z częstotliwością wynoszącą co najmniej jeden pomiar przez okres wynoszący 10 sekund. Średnią kroczącą, obejmującą okres nieprzekraczający 30 sekund, należy zmierzyć metodą próbkowania wewnętrznie do serwera co najmniej jeden raz na dziesięć sekund.

| 5.4.2. | Temperatura powietrza na wlocie: pomiary temperatury powietrza na wlocie należy wykonać metodą próbkowania wewnętrznie do serwera z częstotliwością co najmniej 1 pomiaru co 10 sekund. |
| --- | --- |

5.4.2.

Temperatura powietrza na wlocie: pomiary temperatury powietrza na wlocie należy wykonać metodą próbkowania wewnętrznie do serwera z częstotliwością co najmniej 1 pomiaru co 10 sekund.

| 5.4.3. | Sygnatura czasowa: systemy wdrażające oznakowanie sygnaturą czasową danych o środowisku pobierają wewnętrznie próbki danych do serwera co najmniej z częstotliwością 1 pomiaru na 30 sekund. |
| --- | --- |

5.4.3.

Sygnatura czasowa: systemy wdrażające oznakowanie sygnaturą czasową danych o środowisku pobierają wewnętrznie próbki danych do serwera co najmniej z częstotliwością 1 pomiaru na 30 sekund.

| 5.4.4. | Oprogramowanie zarządzające: wszystkie pomiary wykonywane metodą próbkowania muszą być dostępne dla zewnętrznego oprogramowania zarządzającego za pomocą systemu wypychającego lub skoordynowanej metody „na żądanie”. W obu przypadkach oprogramowanie zarządzające systemu odpowiada za ustalenie skali czasu dostarczania danych, natomiast serwer komputerowy odpowiada za zgodność dostarczonych danych z powyższymi wymogami w zakresie próbkowania i dokładności. |
| --- | --- |

5.4.4.

Oprogramowanie zarządzające: wszystkie pomiary wykonywane metodą próbkowania muszą być dostępne dla zewnętrznego oprogramowania zarządzającego za pomocą systemu wypychającego lub skoordynowanej metody „na żądanie”. W obu przypadkach oprogramowanie zarządzające systemu odpowiada za ustalenie skali czasu dostarczania danych, natomiast serwer komputerowy odpowiada za zgodność dostarczonych danych z powyższymi wymogami w zakresie próbkowania i dokładności.

6.   Testowanie

6.1.   Metody przeprowadzania testów

| 6.1.1. | Przy testowaniu produktów serwerowych w celu ustalenia możliwości zakwalifikowania ich do oznaczenia ENERGY STAR stosuje się metody przeprowadzania testów określone w tabeli 5.

  Tabela 5


  Metody przeprowadzania testów do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR







  Typ produktu lub element | Metoda przeprowadzania testu |
| --- | --- | --- |
| Wszystkie | Metoda przeprowadzania testów ENERGY STAR dla serwerów (wersja z marca 2013 r.) |
| Wszystkie | Korporacja Standardowej Oceny Wydajności (SPEC), narzędzie do mierzenia efektywności pracy serwera (SERT), wersja 1.0.0, wersja z dnia 26 lutego 2013 r. |

6.1.1.

Przy testowaniu produktów serwerowych w celu ustalenia możliwości zakwalifikowania ich do oznaczenia ENERGY STAR stosuje się metody przeprowadzania testów określone w tabeli 5.

Tabela 5

Metody przeprowadzania testów do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR

Typ produktu lub element

Metoda przeprowadzania testu

Wszystkie

Metoda przeprowadzania testów ENERGY STAR dla serwerów (wersja z marca 2013 r.)

Wszystkie

Korporacja Standardowej Oceny Wydajności (SPEC), narzędzie do mierzenia efektywności pracy serwera (SERT), wersja 1.0.0, wersja z dnia 26 lutego 2013 r.

| 6.1.2. | W trakcie testowania produktów związanych z serwerem wszystkie gniazda procesorów testowanego egzemplarza muszą być zajęte.
  Jeżeli serwer nie może obsługiwać wszystkich zajętych gniazd procesorów w trakcie testowania, system należy zapełnić tak, aby był w maksymalnym stopniu funkcjonalny. Takie systemy zostaną objęte podstawowym limitem poboru mocy w stanie bezczynności w oparciu o liczbę gniazd w systemie. |
| --- | --- |

6.1.2.

W trakcie testowania produktów związanych z serwerem wszystkie gniazda procesorów testowanego egzemplarza muszą być zajęte.

Jeżeli serwer nie może obsługiwać wszystkich zajętych gniazd procesorów w trakcie testowania, system należy zapełnić tak, aby był w maksymalnym stopniu funkcjonalny. Takie systemy zostaną objęte podstawowym limitem poboru mocy w stanie bezczynności w oparciu o liczbę gniazd w systemie.

6.2.   Liczba egzemplarzy wymaganych do przeprowadzenia testu

Do testowania wybiera się modele reprezentatywne zgodnie z następującymi wymogami:

| a) | do celów kwalifikacji pojedynczej konfiguracji produktu – za model reprezentatywny uznaje się produkt o określonej konfiguracji, w jakiej ma być wprowadzony do obrotu i oznaczony etykietą ENERGY STAR; |
| --- | --- |

a)

do celów kwalifikacji pojedynczej konfiguracji produktu – za model reprezentatywny uznaje się produkt o określonej konfiguracji, w jakiej ma być wprowadzony do obrotu i oznaczony etykietą ENERGY STAR;

| b) | do celów kwalifikacji rodziny produktów obejmującej wszystkie typy produktów – za modele reprezentatywne uznaje się konfigurację produktu wyznaczoną indywidualnie dla każdego z pięciu punktów określonych w definicjach podanych w pkt 1.8.2 w rodzinie. Wszystkie tego rodzaju modele reprezentatywne muszą posiadać te same wspólne cechy rodziny produktów określone w pkt 1.8.1. |
| --- | --- |

b)

do celów kwalifikacji rodziny produktów obejmującej wszystkie typy produktów – za modele reprezentatywne uznaje się konfigurację produktu wyznaczoną indywidualnie dla każdego z pięciu punktów określonych w definicjach podanych w pkt 1.8.2 w rodzinie. Wszystkie tego rodzaju modele reprezentatywne muszą posiadać te same wspólne cechy rodziny produktów określone w pkt 1.8.1.

6.3.   Kwalifikujące się rodziny produktów

| 6.3.1. | Partnerów zachęca się, aby do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR testowali poszczególne konfiguracje produktów i przedstawiali dotyczące ich dane. Partner może jednak zakwalifikować wiele konfiguracji produktów w ramach oznaczenia jednej rodziny produktów, jeżeli każda konfiguracja w danej rodzinie spełnia jeden z poniższych wymogów:






  a) | poszczególne produkty są zbudowane na tej samej platformie, kwalifikują się i spełniają te same szczególne wymogi zawarte w niniejszej specyfikacji, a także są identyczne pod każdym względem z testowaną, reprezentatywną konfiguracją produktów z wyjątkiem obudowy i koloru; oraz |
| --- | --- | --- |

6.3.1.

Partnerów zachęca się, aby do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR testowali poszczególne konfiguracje produktów i przedstawiali dotyczące ich dane. Partner może jednak zakwalifikować wiele konfiguracji produktów w ramach oznaczenia jednej rodziny produktów, jeżeli każda konfiguracja w danej rodzinie spełnia jeden z poniższych wymogów:

a)

poszczególne produkty są zbudowane na tej samej platformie, kwalifikują się i spełniają te same szczególne wymogi zawarte w niniejszej specyfikacji, a także są identyczne pod każdym względem z testowaną, reprezentatywną konfiguracją produktów z wyjątkiem obudowy i koloru; oraz

| b) | poszczególne produkty spełniają wymagania dotyczące rodziny produktów określone w sekcji 1.8 powyżej. W takim przypadku partnerzy muszą przeprowadzić testy i przedstawić dane zgodnie z wymogami określonymi w sekcji b). |
| --- | --- |

b)

poszczególne produkty spełniają wymagania dotyczące rodziny produktów określone w sekcji 1.8 powyżej. W takim przypadku partnerzy muszą przeprowadzić testy i przedstawić dane zgodnie z wymogami określonymi w sekcji b).

| 6.3.2. | Partnerzy są zobowiązani do przedstawienia karty danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych dla każdej rodziny produktów zgłoszonej do kwalifikacji do oznaczenia. |
| --- | --- |

6.3.2.

Partnerzy są zobowiązani do przedstawienia karty danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych dla każdej rodziny produktów zgłoszonej do kwalifikacji do oznaczenia.

| 6.3.3. | Wszystkie konfiguracje produktów w danej rodzinie produktów przedstawione do kwalifikacji muszą spełniać wymogi programu ENERGY STAR. Dotyczy to również produktów, w odniesieniu do których nie przedstawiono danych. |
| --- | --- |

6.3.3.

Wszystkie konfiguracje produktów w danej rodzinie produktów przedstawione do kwalifikacji muszą spełniać wymogi programu ENERGY STAR. Dotyczy to również produktów, w odniesieniu do których nie przedstawiono danych.

7.   Data wejścia w życie

| 7.1. | Data wejścia w życie wersji 2.0 niniejszej specyfikacji serwerów komputerowych kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR będzie określona jako data wejścia w życie umowy. Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, model produktu musi spełniać warunki specyfikacji ENERGY STAR obowiązujące w dniu jego wyprodukowania. Datę produkcji określa się indywidualnie dla każdego egzemplarza jako datę uznania urządzenia za całkowicie zmontowane. |
| --- | --- |

7.1.

Data wejścia w życie wersji 2.0 niniejszej specyfikacji serwerów komputerowych kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR będzie określona jako data wejścia w życie umowy. Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, model produktu musi spełniać warunki specyfikacji ENERGY STAR obowiązujące w dniu jego wyprodukowania. Datę produkcji określa się indywidualnie dla każdego egzemplarza jako datę uznania urządzenia za całkowicie zmontowane.

| 7.2. | Przyszłe zmiany specyfikacji: EPA i Komisja Europejska zastrzegają sobie prawo zmiany niniejszej specyfikacji w przypadku, gdy jej przydatność dla konsumentów, branży lub środowiska naturalnego zostanie ograniczona w następstwie zmian technicznych lub rynkowych. Zgodnie z aktualną polityką zmiany w specyfikacjach uzgadnia się w trakcie dyskusji przeprowadzanych z zainteresowanymi stronami. W przypadku zmiany specyfikacji należy pamiętać, że kwalifikacja do oznaczenia ENERGY STAR nie jest udzielana automatycznie na cały cykl życia modelu produktu. |
| --- | --- |

7.2.

Przyszłe zmiany specyfikacji: EPA i Komisja Europejska zastrzegają sobie prawo zmiany niniejszej specyfikacji w przypadku, gdy jej przydatność dla konsumentów, branży lub środowiska naturalnego zostanie ograniczona w następstwie zmian technicznych lub rynkowych. Zgodnie z aktualną polityką zmiany w specyfikacjach uzgadnia się w trakcie dyskusji przeprowadzanych z zainteresowanymi stronami. W przypadku zmiany specyfikacji należy pamiętać, że kwalifikacja do oznaczenia ENERGY STAR nie jest udzielana automatycznie na cały cykl życia modelu produktu.

8.   Względy przemawiające za przyszłymi zmianami

| 8.1. | Kryteria sprawności w stanie aktywności: EPA i Komisja Europejska zamierzają określić kryteria sprawności w stanie aktywności w wersji 3.0 dla wszystkich kategorii serwerów, dla których posiadają wystarczające dane SERT do odpowiedniego zróżnicowania produktów. |
| --- | --- |

8.1.

Kryteria sprawności w stanie aktywności: EPA i Komisja Europejska zamierzają określić kryteria sprawności w stanie aktywności w wersji 3.0 dla wszystkich kategorii serwerów, dla których posiadają wystarczające dane SERT do odpowiedniego zróżnicowania produktów.

| 8.2. | Dostosowanie zasilaczy: EPA i Komisja Europejska będą badać możliwości w zakresie promowania dostosowania zasilaczy w wersji 3.0. |
| --- | --- |

8.2.

Dostosowanie zasilaczy: EPA i Komisja Europejska będą badać możliwości w zakresie promowania dostosowania zasilaczy w wersji 3.0.

| 8.3. | Włączenie serwerów komputerowych Dc-Dc: EPA i Komisja Europejska zachęcają producentów do współpracy ze SPEC nad opracowaniem obsługi przez SERT serwerów zasilanych prądem stałym, tak aby serwery zasilane prądem stałym można było rozważyć do kwalifikacji w wersji 3.0. |
| --- | --- |

8.3.

Włączenie serwerów komputerowych Dc-Dc: EPA i Komisja Europejska zachęcają producentów do współpracy ze SPEC nad opracowaniem obsługi przez SERT serwerów zasilanych prądem stałym, tak aby serwery zasilane prądem stałym można było rozważyć do kwalifikacji w wersji 3.0.

| 8.4. | Włączenie dodatkowych architektur systemu: EPA i Komisja Europejska zachęcają producentów do współpracy ze SPEC nad opracowaniem obsługi architektur, które, chociaż stanowią znaczą część rynku serwerów, obecnie nie są jednak obsługiwane przez SERT. EPA i Komisja Europejska rozważą każdą architekturę obsługiwaną przez SERP przed opracowaniem wersji 3.0. |
| --- | --- |

8.4.

Włączenie dodatkowych architektur systemu: EPA i Komisja Europejska zachęcają producentów do współpracy ze SPEC nad opracowaniem obsługi architektur, które, chociaż stanowią znaczą część rynku serwerów, obecnie nie są jednak obsługiwane przez SERT. EPA i Komisja Europejska rozważą każdą architekturę obsługiwaną przez SERP przed opracowaniem wersji 3.0.

| 8.5. | Usunięcie dodatku dla dodatkowych nadmiarowych źródeł zasilania: EPA i Komisja Europejska wiedzą o technologii umożliwiającej utrzymanie nadmiarowych źródeł zasilania w trybie czuwania i ich aktywację jedynie w razie potrzeby. EPA i Komisja Europejska zachęcają do stosowania takiej technologii w serwerach, a także zbadają kwestię, czy aktualny dodatek do dodatkowych nadmiernych źródeł zasilania jest nadal konieczny w wersji 3.0. |
| --- | --- |

8.5.

Usunięcie dodatku dla dodatkowych nadmiarowych źródeł zasilania: EPA i Komisja Europejska wiedzą o technologii umożliwiającej utrzymanie nadmiarowych źródeł zasilania w trybie czuwania i ich aktywację jedynie w razie potrzeby. EPA i Komisja Europejska zachęcają do stosowania takiej technologii w serwerach, a także zbadają kwestię, czy aktualny dodatek do dodatkowych nadmiernych źródeł zasilania jest nadal konieczny w wersji 3.0.

| 8.6. | Wymogi w zakresie pomocniczego akceleratora przetwarzania (APA): EPA i Komisja Europejska planują ponowne rozpatrzenie i ewentualne rozszerzenie wymogów w zakresie APA w wersji 3.0 w oparciu o dane dotyczące APA pochodzące z wersji 2.0, a także ewentualne włączenie oceny APA do SERT. |
| --- | --- |

8.6.

Wymogi w zakresie pomocniczego akceleratora przetwarzania (APA): EPA i Komisja Europejska planują ponowne rozpatrzenie i ewentualne rozszerzenie wymogów w zakresie APA w wersji 3.0 w oparciu o dane dotyczące APA pochodzące z wersji 2.0, a także ewentualne włączenie oceny APA do SERT.

| 8.7. | Wymogi dotyczące zgłaszania temperatury i testowania: EPA i Komisja Europejska planują ponowną ocenę obecnych wymogów dotyczących zgłaszania temperatury i testowania w celu osiągnięcia najlepszej wartości danych gromadzonych przez producentów oraz operatorów centrów danych. |
| --- | --- |

8.7.

Wymogi dotyczące zgłaszania temperatury i testowania: EPA i Komisja Europejska planują ponowną ocenę obecnych wymogów dotyczących zgłaszania temperatury i testowania w celu osiągnięcia najlepszej wartości danych gromadzonych przez producentów oraz operatorów centrów danych.

Dodatek A

Przykładowe obliczenia

1.   Wymogi dotyczące poboru mocy w stanie bezczynności

Aby określić maksymalny wymagany pobór mocy do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR, należy określić podstawowy poziom mocy w stanie bezczynności na podstawie tabeli 3, a następnie dodać limity mocy określone w tabeli 4 (przedstawione w sekcji 3.6 niniejszych kryteriów kwalifikowalności). Poniżej przedstawiono przykład:

Przykład: standardowy serwer komputerowy wyposażony w jeden procesor, pamięć o pojemności 8 GB, dwa dyski twarde oraz dwa urządzenia wejścia-wyjścia (pierwsze urządzenie posiadające dwa porty o przepustowości 1 Gbit, a drugi – sześć portów o przepustowości 1 Gbit).

| 1.1. | Podstawowy limit:






  a) | należy określić podstawowy limit w stanie bezczynności określony w tabeli 3 podanej w celach informacyjnych poniżej; |
| --- | --- | --- |

1.1.

Podstawowy limit:

a)

należy określić podstawowy limit w stanie bezczynności określony w tabeli 3 podanej w celach informacyjnych poniżej;

| b) | aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, serwer w przykładzie, oceniony w ramach kategorii A, może zużywać nie więcej niż 47,0 watów w stanie bezczynności.








  Kategoria | Liczba zainstalowanych procesorów
  (# P) | Serwer zarządzany | Limit mocy w stanie bezczynności
  (W) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| A | 1 | Nie | 47,0 |
| B | 1 | Tak | 57,0 |
| C | 2 | Nie | 92,0 |
| D | 2 | Tak | 142,0 |
| Odporny | 2 | Tak | 205,0 |

b)

aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, serwer w przykładzie, oceniony w ramach kategorii A, może zużywać nie więcej niż 47,0 watów w stanie bezczynności.

Kategoria

Liczba zainstalowanych procesorów

(# P)

Serwer zarządzany

Limit mocy w stanie bezczynności

(W)

A

1

Nie

47,0

B

1

Tak

57,0

C

2

Nie

92,0

D

2

Tak

142,0

Odporny

2

Tak

205,0

| 1.2. | Dodatkowe limity mocy w stanie bezczynności: należy obliczyć dodatkowe limity w stanie bezczynności dla dodatkowych elementów, podane w tabeli 4 przedstawionej do celów informacyjnych poniżej.







  Cecha systemu | Dotyczy | Dodatkowy limit mocy w stanie bezczynności |
| --- | --- | --- | --- |
| Dodatkowe źródła zasilania | Źródła zasilania zainstalowane wyraźnie do celów redundancji zasilania | 20,0 watów na każde źródło zasilania |
| Dyski twarde (w tym dyski półprzewodnikowe) | Wszystkie zainstalowane dyski twarde | 8,0 watów na każdy dysk twardy |
| Dodatkowa pamięć | Zainstalowana pamięć przekraczająca 4 GB | 0,75 wata na 1 GB |
| Kanał buforowanej pamięci DDR | Kanały zainstalowanej buforowanej pamięci DDR w liczbie przekraczającej 8 kanałów
  (wyłącznie serwery odporne) | 4,0 waty na jeden kanał buforowanej pamięci DDR |
| Dodatkowe urządzenia wejścia-wyjścia (szybkość pojedynczego połączenia zaokrąglona do najbliższej wartości Gbit) | Zainstalowane urządzenia posiadające więcej niż dwa porty o przepustowości 1 Gbit, Ethernet wbudowany | < 1 Gbit: brak limitu
  = 1 Gbit: 2,0 waty/port aktywny
  > 1 Gbit i < 10 Gbit: 4,0 waty/port aktywny
  ≥ 10 Gbit: 8,0 watów/port aktywny |

1.2.

Dodatkowe limity mocy w stanie bezczynności: należy obliczyć dodatkowe limity w stanie bezczynności dla dodatkowych elementów, podane w tabeli 4 przedstawionej do celów informacyjnych poniżej.

Cecha systemu

Dotyczy

Dodatkowy limit mocy w stanie bezczynności

Dodatkowe źródła zasilania

Źródła zasilania zainstalowane wyraźnie do celów redundancji zasilania

20,0 watów na każde źródło zasilania

Dyski twarde (w tym dyski półprzewodnikowe)

Wszystkie zainstalowane dyski twarde

8,0 watów na każdy dysk twardy

Dodatkowa pamięć

Zainstalowana pamięć przekraczająca 4 GB

0,75 wata na 1 GB

Kanał buforowanej pamięci DDR

Kanały zainstalowanej buforowanej pamięci DDR w liczbie przekraczającej 8 kanałów

(wyłącznie serwery odporne)

4,0 waty na jeden kanał buforowanej pamięci DDR

Dodatkowe urządzenia wejścia-wyjścia (szybkość pojedynczego połączenia zaokrąglona do najbliższej wartości Gbit)

Zainstalowane urządzenia posiadające więcej niż dwa porty o przepustowości 1 Gbit, Ethernet wbudowany

< 1 Gbit: brak limitu

= 1 Gbit: 2,0 waty/port aktywny

> 1 Gbit i < 10 Gbit: 4,0 waty/port aktywny

≥ 10 Gbit: 8,0 watów/port aktywny

| a) | Serwer w przykładzie posiada dwa dyski twarde. W związku z tym stosuje się wobec niego dodatkowy limit wynoszący 16,0 watów dla każdego dysku twardego (2 HDD × 8,0 watów). |
| --- | --- |

a)

Serwer w przykładzie posiada dwa dyski twarde. W związku z tym stosuje się wobec niego dodatkowy limit wynoszący 16,0 watów dla każdego dysku twardego (2 HDD × 8,0 watów).

| b) | Serwer w przykładzie posiada 4 GB więcej w stosunku do konfiguracji podstawowej. W związku z tym stosuje się wobec niego dodatkowy limit wynoszący 3,0 waty dla pamięci (4 dodatkowe GB × 0,75 wata/GB). |
| --- | --- |

b)

Serwer w przykładzie posiada 4 GB więcej w stosunku do konfiguracji podstawowej. W związku z tym stosuje się wobec niego dodatkowy limit wynoszący 3,0 waty dla pamięci (4 dodatkowe GB × 0,75 wata/GB).

| c) | Serwer w przykładzie jest wyposażony w jedną kartę wejścia-wyjścia, która nie kwalifikuje się do dodatku: pierwsze urządzenie posiada tylko dwa porty Ethernet, a więc nie przekracza progu dwóch portów. Drugie urządzenie kwalifikuje się do dodatku: dla serwera stosuje się dodatkowy limit wynoszący 12,0 watów dla przedmiotowego urządzenia (sześć portów o przepustowości 1 Gbit × 2,0 waty na aktywny port). |
| --- | --- |

c)

Serwer w przykładzie jest wyposażony w jedną kartę wejścia-wyjścia, która nie kwalifikuje się do dodatku: pierwsze urządzenie posiada tylko dwa porty Ethernet, a więc nie przekracza progu dwóch portów. Drugie urządzenie kwalifikuje się do dodatku: dla serwera stosuje się dodatkowy limit wynoszący 12,0 watów dla przedmiotowego urządzenia (sześć portów o przepustowości 1 Gbit × 2,0 waty na aktywny port).

| 1.3. | Należy obliczyć ostateczny limit w stanie bezczynności, sumując limit podstawowy z dodatkowymi limitami mocy. Kwalifikujący się system określony w przykładzie nie powinien zużyć więcej niż 78,0 watów w stanie bezczynności (47,0 W + 16,0 W + 3,0 W + 12,0 W). |
| --- | --- |

1.3.

Należy obliczyć ostateczny limit w stanie bezczynności, sumując limit podstawowy z dodatkowymi limitami mocy. Kwalifikujący się system określony w przykładzie nie powinien zużyć więcej niż 78,0 watów w stanie bezczynności (47,0 W + 16,0 W + 3,0 W + 12,0 W).

2.   Dodatkowy limit w stanie bezczynności – źródła zasilania

W poniższych przykładach przedstawiono limity mocy w stanie bezczynności dla dodatkowych źródeł zasilania:

| 2.1. | Gdyby serwer wymagał dwóch źródeł zasilania do pracy, a konfiguracja obejmuje trzy zainstalowane źródła zasilania, zastosowano by dodatkowy limit mocy w stanie bezczynności wynoszący 20,0 watów. |
| --- | --- |

2.1.

Gdyby serwer wymagał dwóch źródeł zasilania do pracy, a konfiguracja obejmuje trzy zainstalowane źródła zasilania, zastosowano by dodatkowy limit mocy w stanie bezczynności wynoszący 20,0 watów.

| 2.2. | Gdyby jednak ten sam serwer został wyposażony fabrycznie w cztery źródła zasilania, do takiego serwera zastosowano by dodatkowy limit mocy w stanie bezczynności wynoszący 40,0 watów. |
| --- | --- |

2.2.

Gdyby jednak ten sam serwer został wyposażony fabrycznie w cztery źródła zasilania, do takiego serwera zastosowano by dodatkowy limit mocy w stanie bezczynności wynoszący 40,0 watów.

3.   Dodatkowy limit w stanie bezczynności – kanał buforowanej pamięci DDR

W poniższych przykładach przedstawiono limity mocy w stanie bezczynności dla dodatkowych kanałów buforowanej pamięci DDR:

| 3.1. | Gdyby odporny serwer został fabrycznie wyposażony w sześć kanałów zainstalowanej buforowanej pamięci DDR, nie zastosowano by dodatkowego limitu mocy w stanie bezczynności. |
| --- | --- |

3.1.

Gdyby odporny serwer został fabrycznie wyposażony w sześć kanałów zainstalowanej buforowanej pamięci DDR, nie zastosowano by dodatkowego limitu mocy w stanie bezczynności.

| 3.2. | Gdyby jednak ten sam odporny serwer został fabrycznie wyposażony w 16 kanałów zainstalowanej buforowanej pamięci DDR, do takiego serwera zastosowano by dodatkowy limit mocy w stanie bezczynności wynoszący 32,0 waty (pierwsze 8 kanałów = brak dodatkowego limitu, drugie 8 kanałów = 4,0 waty × 8 kanałów buforowanej pamięci DDR). |
| --- | --- |

3.2.

Gdyby jednak ten sam odporny serwer został fabrycznie wyposażony w 16 kanałów zainstalowanej buforowanej pamięci DDR, do takiego serwera zastosowano by dodatkowy limit mocy w stanie bezczynności wynoszący 32,0 waty (pierwsze 8 kanałów = brak dodatkowego limitu, drugie 8 kanałów = 4,0 waty × 8 kanałów buforowanej pamięci DDR).

Dodatek B

Określenie klasy wydajnych serwerów

| 1. | RAS i skalowalność procesora – wszystkie poniższe elementy muszą być obsługiwane:






  1.1. | RAS procesora: procesor musi być wyposażony w funkcje umożliwiające mu wykrywanie i korektę błędów w danych oraz powstrzymanie ich rozprzestrzeniania się zgodnie ze wszystkimi poniższymi wymogami:






  a) | wykrywanie błędów w pamięci podręcznej procesora pierwszego poziomu (ang. L1 cache), katalogach i buforach tłumaczenia adresów przy użyciu kontroli parzystości; |
| --- | --- | --- | --- |

1.

RAS i skalowalność procesora – wszystkie poniższe elementy muszą być obsługiwane:

1.1.

RAS procesora: procesor musi być wyposażony w funkcje umożliwiające mu wykrywanie i korektę błędów w danych oraz powstrzymanie ich rozprzestrzeniania się zgodnie ze wszystkimi poniższymi wymogami:

a)

wykrywanie błędów w pamięci podręcznej procesora pierwszego poziomu (ang. L1 cache), katalogach i buforach tłumaczenia adresów przy użyciu kontroli parzystości;

| b) | korygowanie błędów polegających na przekłamaniu pojedynczego bitu (lub większej liczby bitów) z zastosowaniem systemu ECC w pamięciach podręcznych, które mogą zawierać dane zmodyfikowane. Skorygowane dane są dostarczane odbiorcy (tj. korekta błędów nie służy jedynie oczyszczaniu w tle); |
| --- | --- |

b)

korygowanie błędów polegających na przekłamaniu pojedynczego bitu (lub większej liczby bitów) z zastosowaniem systemu ECC w pamięciach podręcznych, które mogą zawierać dane zmodyfikowane. Skorygowane dane są dostarczane odbiorcy (tj. korekta błędów nie służy jedynie oczyszczaniu w tle);

| c) | powrót do sytuacji sprzed wystąpienia błędu i powstrzymanie rozprzestrzeniania się błędów za pomocą 1) ponowienia próby i odzyskiwania stanu w punkcie kontrolnym procesora; 2) oznaczenia danych skażonych (używanie znaczników) i propagacji; oraz 3) obu technik. Mechanizmy instruują system operacyjny lub hiperwizora, aby powstrzymały rozprzestrzenianie się błędu poza procesor lub partycję, w ten sposób ograniczając konieczność ponownego załadowania systemu; oraz |
| --- | --- |

c)

powrót do sytuacji sprzed wystąpienia błędu i powstrzymanie rozprzestrzeniania się błędów za pomocą 1) ponowienia próby i odzyskiwania stanu w punkcie kontrolnym procesora; 2) oznaczenia danych skażonych (używanie znaczników) i propagacji; oraz 3) obu technik. Mechanizmy instruują system operacyjny lub hiperwizora, aby powstrzymały rozprzestrzenianie się błędu poza procesor lub partycję, w ten sposób ograniczając konieczność ponownego załadowania systemu; oraz

| d) | 1) zdolność podejmowania autonomicznych działań w zakresie zapobiegania błędom w obrębie procesora jako urządzenia, na przykład wyłączenie wadliwej części pamięci podręcznej; 2) wsparcie w zakresie analizy przewidywanych awarii polegające na powiadamianiu systemu operacyjnego, hiperwizora lub procesora serwisowego o miejscu lub podstawowej przyczynie błędów; lub 3) obie techniki. |
| --- | --- |

d)

1) zdolność podejmowania autonomicznych działań w zakresie zapobiegania błędom w obrębie procesora jako urządzenia, na przykład wyłączenie wadliwej części pamięci podręcznej; 2) wsparcie w zakresie analizy przewidywanych awarii polegające na powiadamianiu systemu operacyjnego, hiperwizora lub procesora serwisowego o miejscu lub podstawowej przyczynie błędów; lub 3) obie techniki.

| 1.2. | Technologia procesorowa zastosowana w odpornych i skalowalnych serwerach ma na celu zapewnienie dodatkowego potencjału i dodatkowych funkcji bez dodatkowych zestawów układów scalonych, umożliwiając opracowanie serwerów w formie systemów wyposażonych w co najmniej 4 gniazda procesorów. Procesory takie posiadają dodatkową infrastrukturę do celów obsługi dodatkowych, wbudowanych magistrali procesora, aby sprostać wymaganiom większych systemów. |
| --- | --- |

1.2.

Technologia procesorowa zastosowana w odpornych i skalowalnych serwerach ma na celu zapewnienie dodatkowego potencjału i dodatkowych funkcji bez dodatkowych zestawów układów scalonych, umożliwiając opracowanie serwerów w formie systemów wyposażonych w co najmniej 4 gniazda procesorów. Procesory takie posiadają dodatkową infrastrukturę do celów obsługi dodatkowych, wbudowanych magistrali procesora, aby sprostać wymaganiom większych systemów.

| 1.3. | Serwer posiada interfejsy wejścia-wyjścia o dużej przepustowości, łączące zewnętrzne urządzenia rozszerzeń wejścia-wyjścia lub zdalne urządzenie wejścia-wyjścia bez ograniczania liczby gniazd procesora, które mogą zostać ze sobą połączone. Takimi interfejsami mogą być interfejsy zastrzeżone lub interfejsy standardowe, takie jak PCIe. Kontroler wejścia-wyjścia o dużej wydajności służący do obsługi takich złączy może zostać osadzony w gnieździe głównego procesora lub na płycie systemowej. |
| --- | --- |

1.3.

Serwer posiada interfejsy wejścia-wyjścia o dużej przepustowości, łączące zewnętrzne urządzenia rozszerzeń wejścia-wyjścia lub zdalne urządzenie wejścia-wyjścia bez ograniczania liczby gniazd procesora, które mogą zostać ze sobą połączone. Takimi interfejsami mogą być interfejsy zastrzeżone lub interfejsy standardowe, takie jak PCIe. Kontroler wejścia-wyjścia o dużej wydajności służący do obsługi takich złączy może zostać osadzony w gnieździe głównego procesora lub na płycie systemowej.

| 2. | RAS i skalowalność pamięci – muszą występować wszystkie poniższe funkcje i cechy:






  a) | zapewnienie wykrywania błędów pamięci i odzyskiwania po wystąpieniu błędu za pośrednictwem rozszerzonego systemu ECC; |
| --- | --- | --- |

2.

RAS i skalowalność pamięci – muszą występować wszystkie poniższe funkcje i cechy:

a)

zapewnienie wykrywania błędów pamięci i odzyskiwania po wystąpieniu błędu za pośrednictwem rozszerzonego systemu ECC;

| b) | w przypadku x4 DIMM – odzyskiwanie po awarii dwóch przylegających układów scalonych tej samej rangi; |
| --- | --- |

b)

w przypadku x4 DIMM – odzyskiwanie po awarii dwóch przylegających układów scalonych tej samej rangi;

| c) | migracja pamięci: możliwość prewencyjnego zwalniania wadliwej pamięci i migracji danych do dostępnej pamięci. Można to wykonać na poziomie ziarnistości DIMM lub bloków logicznych pamięci. Alternatywnym rozwiązaniem jest tworzenie lustrzanej kopii pamięci; |
| --- | --- |

c)

migracja pamięci: możliwość prewencyjnego zwalniania wadliwej pamięci i migracji danych do dostępnej pamięci. Można to wykonać na poziomie ziarnistości DIMM lub bloków logicznych pamięci. Alternatywnym rozwiązaniem jest tworzenie lustrzanej kopii pamięci;

| d) | korzystanie z buforów pamięci do łączenia szybszych łączy pamięć-procesor z DIMM podłączonych do kanałów DDR o niższej prędkości. Bufor pamięci może być oddzielnym, niezależnym buforującym układem scalonym, zintegrowanym z płytą systemową lub z wykonanymi na zamówienie kartami pamięci. Stosowanie buforującego układu scalonego jest wymagane do obsługi rozszerzonego DIMM. Buforujące układy scalone umożliwiają uzyskanie większej pojemności pamięci dzięki obsłudze DIMM o większej pojemności, większej liczbie złączy DIMM w każdym kanale pamięci oraz większej przepustowości pamięci w każdym kanale pamięci w porównaniu z DIMM podłączonymi bezpośrednio. Moduły pamięci również mogą być wykonane na zamówienie, a bufory pamięci i układy scalone DRAM mogą być zintegrowane na tej samej karcie; |
| --- | --- |

d)

korzystanie z buforów pamięci do łączenia szybszych łączy pamięć-procesor z DIMM podłączonych do kanałów DDR o niższej prędkości. Bufor pamięci może być oddzielnym, niezależnym buforującym układem scalonym, zintegrowanym z płytą systemową lub z wykonanymi na zamówienie kartami pamięci. Stosowanie buforującego układu scalonego jest wymagane do obsługi rozszerzonego DIMM. Buforujące układy scalone umożliwiają uzyskanie większej pojemności pamięci dzięki obsłudze DIMM o większej pojemności, większej liczbie złączy DIMM w każdym kanale pamięci oraz większej przepustowości pamięci w każdym kanale pamięci w porównaniu z DIMM podłączonymi bezpośrednio. Moduły pamięci również mogą być wykonane na zamówienie, a bufory pamięci i układy scalone DRAM mogą być zintegrowane na tej samej karcie;

| e) | wykorzystanie wydajnych łączy między procesorami a buforami pamięci posiadającymi mechanizmy odzyskiwania po wystąpieniu błędów przejściowych na łączu; oraz |
| --- | --- |

e)

wykorzystanie wydajnych łączy między procesorami a buforami pamięci posiadającymi mechanizmy odzyskiwania po wystąpieniu błędów przejściowych na łączu; oraz

| f) | tworzenie rezerwowej ścieżki na magistrali procesor-pamięć. Dostępna jest co najmniej jedna rezerwowa ścieżka na wypadek działania ścieżki w trybie awaryjnym w razie trwałego błędu. |
| --- | --- |

f)

tworzenie rezerwowej ścieżki na magistrali procesor-pamięć. Dostępna jest co najmniej jedna rezerwowa ścieżka na wypadek działania ścieżki w trybie awaryjnym w razie trwałego błędu.

| 3. | Zasilacz RAS: wszystkie zasilacze zainstalowane lub dostarczone wraz z serwerem muszą być nadmiarowe i musi istnieć możliwość równoczesnego nimi zarządzania. Elementy nadmiarowe i naprawialne mogą również znajdować się w jednym fizycznym zasilaczu, jednak musi istnieć możliwość ich naprawy bez konieczności odłączenia zasilania systemu. Musi istnieć możliwość obsługi systemu w trybie pracy podczas awarii w przypadku obniżonej zdolności do zasilania spowodowanej awarią źródeł zasilania lub utratą mocy pobranej. |
| --- | --- |

3.

Zasilacz RAS: wszystkie zasilacze zainstalowane lub dostarczone wraz z serwerem muszą być nadmiarowe i musi istnieć możliwość równoczesnego nimi zarządzania. Elementy nadmiarowe i naprawialne mogą również znajdować się w jednym fizycznym zasilaczu, jednak musi istnieć możliwość ich naprawy bez konieczności odłączenia zasilania systemu. Musi istnieć możliwość obsługi systemu w trybie pracy podczas awarii w przypadku obniżonej zdolności do zasilania spowodowanej awarią źródeł zasilania lub utratą mocy pobranej.

| 4. | Elementy cieplne i chłodzące RAS: wszystkie aktywne elementy chłodzące, takie jak wentylatory i chłodzenie wodne, muszą być nadmiarowe i musi istnieć możliwość równoczesnego nimi zarządzania. Zespół procesora musi być wyposażony w mechanizmy umożliwiające jego odcięcie w momencie zagrożenia termicznego. Musi istnieć możliwość obsługi systemu w trybie pracy podczas awarii w przypadku wykrycia zagrożeń termicznych w elementach systemu. |
| --- | --- |

4.

Elementy cieplne i chłodzące RAS: wszystkie aktywne elementy chłodzące, takie jak wentylatory i chłodzenie wodne, muszą być nadmiarowe i musi istnieć możliwość równoczesnego nimi zarządzania. Zespół procesora musi być wyposażony w mechanizmy umożliwiające jego odcięcie w momencie zagrożenia termicznego. Musi istnieć możliwość obsługi systemu w trybie pracy podczas awarii w przypadku wykrycia zagrożeń termicznych w elementach systemu.

| 5. | Odporność systemu – serwer musi charakteryzować co najmniej sześć spośród następujących cech:






  a) | obsługa nadmiarowych kontrolerów pamięci lub nadmiarowej ścieżki do pamięci zewnętrznej; |
| --- | --- | --- |

5.

Odporność systemu – serwer musi charakteryzować co najmniej sześć spośród następujących cech:

a)

obsługa nadmiarowych kontrolerów pamięci lub nadmiarowej ścieżki do pamięci zewnętrznej;

| b) | nadmiarowe procesory serwisowe; |
| --- | --- |

b)

nadmiarowe procesory serwisowe;

| c) | nadmiarowe stopnie stabilizatora dc-dc za wyjściami zasilaczy; |
| --- | --- |

c)

nadmiarowe stopnie stabilizatora dc-dc za wyjściami zasilaczy;

| d) | sprzęt serwera obsługuje odłączanie wadliwych procesorów w trakcie działania; |
| --- | --- |

d)

sprzęt serwera obsługuje odłączanie wadliwych procesorów w trakcie działania;

| e) | adaptery wejścia-wyjścia lub dyski twarde można podłączać lub odłączać przy włączonym zasilaniu;. |
| --- | --- |

e)

adaptery wejścia-wyjścia lub dyski twarde można podłączać lub odłączać przy włączonym zasilaniu;.

| f) | zapewnianie pełnego odzyskania po wystąpieniu błędu magistrali na połączeniach procesora z pamięcią lub procesora z procesorem; |
| --- | --- |

f)

zapewnianie pełnego odzyskania po wystąpieniu błędu magistrali na połączeniach procesora z pamięcią lub procesora z procesorem;

| g) | obsługa rozszerzenia/wycofania zasobów sprzętowych bez konieczności ponownego załadowania systemu operacyjnego (funkcje »na żądanie«); |
| --- | --- |

g)

obsługa rozszerzenia/wycofania zasobów sprzętowych bez konieczności ponownego załadowania systemu operacyjnego (funkcje »na żądanie«);

| h) | migracja między gniazdami procesora: przy pomocy hiperwizora lub systemu operacyjnego może występować migracja zadań wykonywanych w jednym gnieździe procesora do innego gniazda procesora bez konieczności ponownego uruchamiania systemu; |
| --- | --- |

h)

migracja między gniazdami procesora: przy pomocy hiperwizora lub systemu operacyjnego może występować migracja zadań wykonywanych w jednym gnieździe procesora do innego gniazda procesora bez konieczności ponownego uruchamiania systemu;

| i) | funkcja kontroli pamięci lub czyszczenia danych w tle jest włączona w celu czynnego wykrywania i korekcji błędów służących zmniejszeniu prawdopodobieństwa wystąpienia błędów niekorygowalnych; oraz |
| --- | --- |

i)

funkcja kontroli pamięci lub czyszczenia danych w tle jest włączona w celu czynnego wykrywania i korekcji błędów służących zmniejszeniu prawdopodobieństwa wystąpienia błędów niekorygowalnych; oraz

| j) | odporność pamięci wewnętrznej: wydajne systemy posiadają w swojej podstawowej konfiguracji określony rodzaj sprzętu RAID, obsługiwany z płyty systemowej lub przez dedykowane złącze karty sterownika RAID do obsługi wewnętrznych sterowników serwera. |
| --- | --- |

j)

odporność pamięci wewnętrznej: wydajne systemy posiadają w swojej podstawowej konfiguracji określony rodzaj sprzętu RAID, obsługiwany z płyty systemowej lub przez dedykowane złącze karty sterownika RAID do obsługi wewnętrznych sterowników serwera.

| 6. | Skalowalność systemu – serwer musi posiadać wszystkie poniższe cechy:






  a) | większą pojemność pamięci: >=8 DDR3 lub porty DDR4 DIMM na każde gniazdo, wraz z wydajnymi łączami między gniazdem procesora a buforami pamięci; oraz |
| --- | --- | --- |

6.

Skalowalność systemu – serwer musi posiadać wszystkie poniższe cechy:

a)

większą pojemność pamięci: >=8 DDR3 lub porty DDR4 DIMM na każde gniazdo, wraz z wydajnymi łączami między gniazdem procesora a buforami pamięci; oraz

| b) | większe możliwości rozbudowy wejść-wyjść: większa podstawowa infrastruktura wejść-wyjść i obsługa większej liczby złączy wejścia-wyjścia; zapewnienie co najmniej 32 dedykowanych ścieżek PCIe Gen 2 lub równoważną przepustowość wejścia-wyjścia z co najmniej jednym złączem x16 lub innym dedykowanym interfejsem do obsługi zewnętrznego PCIe, zastrzeżonym interfejsem wejścia-wyjścia lub innym standardowym interfejsem wejścia-wyjścia. |
| --- | --- |

b)

większe możliwości rozbudowy wejść-wyjść: większa podstawowa infrastruktura wejść-wyjść i obsługa większej liczby złączy wejścia-wyjścia; zapewnienie co najmniej 32 dedykowanych ścieżek PCIe Gen 2 lub równoważną przepustowość wejścia-wyjścia z co najmniej jednym złączem x16 lub innym dedykowanym interfejsem do obsługi zewnętrznego PCIe, zastrzeżonym interfejsem wejścia-wyjścia lub innym standardowym interfejsem wejścia-wyjścia.

Dodatek C

Metoda przeprowadzania testów

1.   Przegląd

Poniższą metodę przeprowadzania testów należy stosować do określenia zgodności z wymogami specyfikacji serwerów komputerowych kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR oraz w przypadku pozyskiwania danych z testów do celów zgłoszenia poboru mocy w stanie bezczynności i poboru pomocy w stanie aktywności na karcie danych dotyczących mocy i danych eksploatacyjnych do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR.

2.   Zastosowanie

Poniższa metoda przeprowadzania testów ma zastosowanie do wszystkich produktów kwalifikujących się na podstawie specyfikacji serwerów komputerowych kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR.

3.   Definicje

Jeżeli nie wskazano inaczej, wszystkie terminy stosowane w niniejszym dokumencie są spójne z definicjami zawartymi w specyfikacji serwerów komputerowych kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR.

4.   Konfiguracja testowa

| 4.1. | Moc pobrana: przyjmuje się moc pobraną określoną w tabeli 6 i w tabeli 7. Przyjmuje się częstotliwość dla mocy pobranej określoną w tabeli 8.

  Tabela 6


  Wymogi dotyczące mocy pobranej dla produktów o mocy znamionowej nie większej niż 1 500 watów (W)









  Rodzaj produktu | Napięcie zasilania | Tolerancja napięcia | Maksymalny współczynnik zniekształceń harmonicznych |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Serwer wyposażony w jednowyjściowe zasilacze prądu przemiennego (ac)-prądu stałego (dc) | 230 woltów (V) Ac lub 115 V ac (11) | +/- 1,0 % | 2,0 % |
| Serwery wyposażone w wielowyjściowe zasilacze ac-dc | 230 V ac lub 115 V ac (11) |
| Opcjonalne warunki testowania dla ac-dc (rynek japoński) | 100 V ac |
| Serwery zasilane trójfazowo (rynek Ameryki Północnej) | 208 V ac |
| Serwery zasilane trójfazowo (rynek europejski) | 400 V ac |

4.1.

Moc pobrana: przyjmuje się moc pobraną określoną w tabeli 6 i w tabeli 7. Przyjmuje się częstotliwość dla mocy pobranej określoną w tabeli 8.

Tabela 6

Wymogi dotyczące mocy pobranej dla produktów o mocy znamionowej nie większej niż 1 500 watów (W)

Rodzaj produktu

Napięcie zasilania

Tolerancja napięcia

Maksymalny współczynnik zniekształceń harmonicznych

Serwer wyposażony w jednowyjściowe zasilacze prądu przemiennego (ac)-prądu stałego (dc)

230 woltów (V) Ac lub 115 V ac (11)

+/- 1,0 %

2,0 %

Serwery wyposażone w wielowyjściowe zasilacze ac-dc

230 V ac lub 115 V ac (11)

Opcjonalne warunki testowania dla ac-dc (rynek japoński)

100 V ac

Serwery zasilane trójfazowo (rynek Ameryki Północnej)

208 V ac

Serwery zasilane trójfazowo (rynek europejski)

400 V ac

Tabela 7

Wymogi dotyczące mocy pobranej dla produktów o mocy znamionowej większej niż 1 500 watów (W)

| Rodzaj produktu | Napięcie zasilania | Tolerancja napięcia | Maksymalny współczynnik zniekształceń harmonicznych |
| --- | --- | --- | --- |
| Serwery wyposażone w jednowyjściowe zasilacze ac-dc | 230 V ac lub 115 V ac (11) | +/- 4,0 % | 5,0 % |
| Serwery wyposażone w wielowyjściowe zasilacze ac-dc | 230 V ac lub 115 V ac (11) |
| Opcjonalne warunki testowania dla ac-dc (rynek japoński) | 100 V ac |
| Serwery zasilane trójfazowo
  (rynek Ameryki Północnej) | 208 V ac |
| Serwery zasilane trójfazowo (rynek europejski) | 400 V ac |

Rodzaj produktu

Napięcie zasilania

Tolerancja napięcia

Maksymalny współczynnik zniekształceń harmonicznych

Serwery wyposażone w jednowyjściowe zasilacze ac-dc

230 V ac lub 115 V ac (11)

+/- 4,0 %

5,0 %

Serwery wyposażone w wielowyjściowe zasilacze ac-dc

230 V ac lub 115 V ac (11)

Opcjonalne warunki testowania dla ac-dc (rynek japoński)

100 V ac

Serwery zasilane trójfazowo

(rynek Ameryki Północnej)

208 V ac

Serwery zasilane trójfazowo (rynek europejski)

400 V ac

Tabela 8

Wymogi dotyczące częstotliwości dla mocy pobranej dla wszystkich produktów

| Napięcie zasilania | Częstotliwość | Tolerancja częstotliwości |
| --- | --- | --- |
| 100 V ac | 50 herców (Hz) lub 60 Hz | ± 1,0 % |
| 115 V ac | 60 Hz |
| 230 V ac | 50 Hz lub 60 Hz |
| Trójfazowe
  (rynek Ameryki Północnej) | 60 Hz |
| Trójfazowe
  (rynek europejski) | 50 Hz |

Napięcie zasilania

Częstotliwość

Tolerancja częstotliwości

100 V ac

50 herców (Hz) lub 60 Hz

± 1,0 %

115 V ac

60 Hz

230 V ac

50 Hz lub 60 Hz

Trójfazowe

(rynek Ameryki Północnej)

60 Hz

Trójfazowe

(rynek europejski)

50 Hz

| 4.2. | Temperatura otoczenia: temperatura otoczenia musi wynosić 25 ± 5 °C. |
| --- | --- |

4.2.

Temperatura otoczenia: temperatura otoczenia musi wynosić 25 ± 5 °C.

| 4.3. | Wilgotność względna: wilgotność względna musi utrzymywać się w granicach 15–80 %. |
| --- | --- |

4.3.

Wilgotność względna: wilgotność względna musi utrzymywać się w granicach 15–80 %.

| 4.4. | Analizator mocy: analizator mocy musi zgłaszać faktyczną średnią kwadratową (RMS) mocy i co najmniej dwie z następujących jednostek pomiarowych: napięcie, prąd i współczynnik mocy. Analizatory mocy posiadają następujące cechy:






  a) | zgodność: analizator mocy należy wybierać z wykazu urządzeń do pomiaru mocy określonych w dokumencie Server Efficiency Rating Tool (SERT)TM
   (12) Design Document 1.0.0 (13); |
| --- | --- | --- |

4.4.

Analizator mocy: analizator mocy musi zgłaszać faktyczną średnią kwadratową (RMS) mocy i co najmniej dwie z następujących jednostek pomiarowych: napięcie, prąd i współczynnik mocy. Analizatory mocy posiadają następujące cechy:

a)

zgodność: analizator mocy należy wybierać z wykazu urządzeń do pomiaru mocy określonych w dokumencie Server Efficiency Rating Tool (SERT)TM
   (12) Design Document 1.0.0 (13);

| b) | kalibracja: analizator musi zostać skalibrowany w terminie jednego roku od daty przeprowadzenia testów zgodnie ze standardem opartym na standardach Krajowego Instytutu Standaryzacji i Technologii (w Stanach Zjednoczonych) lub podobnego państwowego instytutu metrologii w innych państwach; |
| --- | --- |

b)

kalibracja: analizator musi zostać skalibrowany w terminie jednego roku od daty przeprowadzenia testów zgodnie ze standardem opartym na standardach Krajowego Instytutu Standaryzacji i Technologii (w Stanach Zjednoczonych) lub podobnego państwowego instytutu metrologii w innych państwach;

| c) | współczynnik szczytu: stosunek prądu maksymalnego do skutecznego w zakresie znamionowym równy 3 lub wyższy. W przypadku analizatorów, które nie określają stosunku prądu maksymalnego do skutecznego, analizator musi mieć możliwość mierzenia krótkookresowego skoku natężenia prądu przekraczającego co najmniej trzykrotnie maksymalne natężenie prądu w czasie każdej jednosekundowej próby; |
| --- | --- |

c)

współczynnik szczytu: stosunek prądu maksymalnego do skutecznego w zakresie znamionowym równy 3 lub wyższy. W przypadku analizatorów, które nie określają stosunku prądu maksymalnego do skutecznego, analizator musi mieć możliwość mierzenia krótkookresowego skoku natężenia prądu przekraczającego co najmniej trzykrotnie maksymalne natężenie prądu w czasie każdej jednosekundowej próby;

| d) | minimalny zakres częstotliwości: 3,0 kHz; |
| --- | --- |

d)

minimalny zakres częstotliwości: 3,0 kHz;

| e) | minimalna rozdzielczość:






  1) | 0,01 W dla wartości pomiaru nieosiągających poziomu 10 W; |
| --- | --- | --- |

e)

minimalna rozdzielczość:

1)

0,01 W dla wartości pomiaru nieosiągających poziomu 10 W;

| 2) | 0,1 W dla wartości pomiaru na poziomie 10 W–100 W; oraz |
| --- | --- |

2)

0,1 W dla wartości pomiaru na poziomie 10 W–100 W; oraz

| 3) | 1,0 W dla wartości pomiaru przekraczających poziom 100 W; |
| --- | --- |

3)

1,0 W dla wartości pomiaru przekraczających poziom 100 W;

| f) | rejestracja: prędkość odczytu obsługiwana przez analizator musi wynosić co najmniej 1 zestaw pomiarów na sekundę, gdzie zestaw definiuje się jako pomiar mocy w watach. Przedział uśrednienia danych przez analizator musi być równy przedziałowi odczytu. Przedział uśrednienia danych definiuje się jako okres, w którym wszystkie próby zapisane przez układy elektroniczne szybkiego próbkowania w analizatorze zostały uśrednione w celu udostępnienia zestawu pomiarów; |
| --- | --- |

f)

rejestracja: prędkość odczytu obsługiwana przez analizator musi wynosić co najmniej 1 zestaw pomiarów na sekundę, gdzie zestaw definiuje się jako pomiar mocy w watach. Przedział uśrednienia danych przez analizator musi być równy przedziałowi odczytu. Przedział uśrednienia danych definiuje się jako okres, w którym wszystkie próby zapisane przez układy elektroniczne szybkiego próbkowania w analizatorze zostały uśrednione w celu udostępnienia zestawu pomiarów;

| g) | dokładność pomiaru: analizator raportuje pomiary mocy z ogólną dokładnością co najmniej do 1 % dla wszystkich zmierzonych wartości mocy. |
| --- | --- |

g)

dokładność pomiaru: analizator raportuje pomiary mocy z ogólną dokładnością co najmniej do 1 % dla wszystkich zmierzonych wartości mocy.

| 4.5. | Czujnik temperatury: czujnik temperatury posiada następujące cechy:






  a) | zgodność: czujnik temperatury należy wybierać z wykazu urządzeń do pomiaru temperatury określonych SERT Design Document 1.0.0; |
| --- | --- | --- |

4.5.

Czujnik temperatury: czujnik temperatury posiada następujące cechy:

a)

zgodność: czujnik temperatury należy wybierać z wykazu urządzeń do pomiaru temperatury określonych SERT Design Document 1.0.0;

| b) | rejestracja: minimalna prędkość odczytu czujnika wynosi 4 próbki na minutę; |
| --- | --- |

b)

rejestracja: minimalna prędkość odczytu czujnika wynosi 4 próbki na minutę;

| c) | dokładność pomiaru: pomiaru temperatury należy dokonywać w odległości nie większej niż 50 mm na przeciwko (»pod wiatr«) głównego wlotu powietrza testowanego egzemplarza (UUT). Czujnik zgłasza temperaturę z ogólną dokładnością wynoszącą co najmniej ± 0,5 °C. |
| --- | --- |

c)

dokładność pomiaru: pomiaru temperatury należy dokonywać w odległości nie większej niż 50 mm na przeciwko (»pod wiatr«) głównego wlotu powietrza testowanego egzemplarza (UUT). Czujnik zgłasza temperaturę z ogólną dokładnością wynoszącą co najmniej ± 0,5 °C.

| 4.6. | Narzędzie do wykonywania testów w stanie aktywności: SERT 1.0.0, zapewnione przez Korporację Standardowej Oceny Wydajności (SPEC) (14). |
| --- | --- |

4.6.

Narzędzie do wykonywania testów w stanie aktywności: SERT 1.0.0, zapewnione przez Korporację Standardowej Oceny Wydajności (SPEC) (14).

| 4.7. | Układ kontrolera: układ kontrolera może stanowić serwer, komputer stacjonarny lub laptop i stosuje się go do zapisu danych dotyczących mocy i temperatury.






  a) | Analizator mocy i czujnik temperatury są podłączone do układu kontrolera. |
| --- | --- | --- |

4.7.

Układ kontrolera: układ kontrolera może stanowić serwer, komputer stacjonarny lub laptop i stosuje się go do zapisu danych dotyczących mocy i temperatury.

a)

Analizator mocy i czujnik temperatury są podłączone do układu kontrolera.

| b) | Układ kontrolera i testowany egzemplarz są ze sobą połączone za pośrednictwem przełącznika sieci Ethernet. |
| --- | --- |

b)

Układ kontrolera i testowany egzemplarz są ze sobą połączone za pośrednictwem przełącznika sieci Ethernet.

| 4.8. | Ogólne wymogi SERT: należy przestrzegać wszystkich dodatkowych wymogów określonych w dokumentach uzupełniających SPEC lub SERT 1.0.0, chyba że w niniejszej metodzie przeprowadzania testów wskazano inaczej. Dokumenty uzupełniające SPEC obejmują:






  a) | SPEC Power and Performance Methodology |
| --- | --- | --- |

4.8.

Ogólne wymogi SERT: należy przestrzegać wszystkich dodatkowych wymogów określonych w dokumentach uzupełniających SPEC lub SERT 1.0.0, chyba że w niniejszej metodzie przeprowadzania testów wskazano inaczej. Dokumenty uzupełniające SPEC obejmują:

a)

SPEC Power and Performance Methodology

| b) | SPEC Power Measurement Setup Guide |
| --- | --- |

b)

SPEC Power Measurement Setup Guide

| c) | SPEC PTDaemon Design Document |
| --- | --- |

c)

SPEC PTDaemon Design Document

| d) | SERT Design Document |
| --- | --- |

d)

SERT Design Document

| e) | SERT Run and Reporting Rules |
| --- | --- |

e)

SERT Run and Reporting Rules

| f) | SERT User Guide |
| --- | --- |

f)

SERT User Guide

| g) | SERT JVM Options |
| --- | --- |

g)

SERT JVM Options

| h) | SERT Result File Fields |
| --- | --- |

h)

SERT Result File Fields

5.   Przeprowadzanie testów

5.1.   Konfiguracja testowa

Należy przetestować i zgłosić moc i wydajność testowanych serwerów. Testy przeprowadza się w następujący sposób:

| 5.1.1. | Warunki fabryczne: produkty należy testować w ich konfiguracji »fabrycznej« obejmującej zarówno konfigurację sprzętu, jak i ustawienia systemowe, chyba że wskazano inaczej w niniejszej metodzie przeprowadzania testów. W stosownych przypadkach należy zastosować domyślne ustawienia wszystkich funkcji oprogramowania. |
| --- | --- |

5.1.1.

Warunki fabryczne: produkty należy testować w ich konfiguracji »fabrycznej« obejmującej zarówno konfigurację sprzętu, jak i ustawienia systemowe, chyba że wskazano inaczej w niniejszej metodzie przeprowadzania testów. W stosownych przypadkach należy zastosować domyślne ustawienia wszystkich funkcji oprogramowania.

| 5.1.2. | Miejsce pomiaru: wszystkie pomiary mocy należy przeprowadzać w punkcie między źródłem zasilania prądem przemiennym a testowanym egzemplarzem. Między miernikiem mocy a testowanym egzemplarzem nie mogą być podłączone żadne zasilacze awaryjne (UPS). Miernik mocy powinien pozostać podłączony do czasu pełnej rejestracji wszystkich danych dotyczących mocy w stanie bezczynności i w stanie aktywności. W trakcie testów systemu serwerów blade moc należy mierzyć na wejściu obudowy kasetowej (tj. w źródłach zasilania przekształcających moc doprowadzaną do centrum danych w moc doprowadzaną do obudowy). |
| --- | --- |

5.1.2.

Miejsce pomiaru: wszystkie pomiary mocy należy przeprowadzać w punkcie między źródłem zasilania prądem przemiennym a testowanym egzemplarzem. Między miernikiem mocy a testowanym egzemplarzem nie mogą być podłączone żadne zasilacze awaryjne (UPS). Miernik mocy powinien pozostać podłączony do czasu pełnej rejestracji wszystkich danych dotyczących mocy w stanie bezczynności i w stanie aktywności. W trakcie testów systemu serwerów blade moc należy mierzyć na wejściu obudowy kasetowej (tj. w źródłach zasilania przekształcających moc doprowadzaną do centrum danych w moc doprowadzaną do obudowy).

| 5.1.3. | Przepływ powietrza: zabrania się celowego kierowania powietrza w pobliże sprzętu poddawanego pomiarom w sposób niezgodny ze zwykłymi praktykami dotyczącymi centrów danych. |
| --- | --- |

5.1.3.

Przepływ powietrza: zabrania się celowego kierowania powietrza w pobliże sprzętu poddawanego pomiarom w sposób niezgodny ze zwykłymi praktykami dotyczącymi centrów danych.

| 5.1.4. | Źródła zasilania: wszystkie zasilacze muszą być podłączone i sprawne.
  Testowane egzemplarze posiadające wiele zasilaczy: w trakcie testu wszystkie zasilacze muszą być podłączone do źródła zasilania prądem przemiennym i być sprawne. W razie potrzeby do podłączenia wielu zasilaczy do jednego źródła można zastosować moduł dystrybucji zasilania (PDU). W przypadku zastosowania PDU każde nadmierne zużycie energii wynikające z zastosowania PDU należy uwzględnić w pomiarach mocy testowanego egzemplarza. W trakcie testów serwerów kasetowych w obudowie zapełnionej do połowy zasilacze dla niezapełnionych sfer poboru mocy można odłączyć (więcej informacji znajduje się w sekcji 5.2.4 lit. b)). |
| --- | --- |

5.1.4.

Źródła zasilania: wszystkie zasilacze muszą być podłączone i sprawne.

Testowane egzemplarze posiadające wiele zasilaczy: w trakcie testu wszystkie zasilacze muszą być podłączone do źródła zasilania prądem przemiennym i być sprawne. W razie potrzeby do podłączenia wielu zasilaczy do jednego źródła można zastosować moduł dystrybucji zasilania (PDU). W przypadku zastosowania PDU każde nadmierne zużycie energii wynikające z zastosowania PDU należy uwzględnić w pomiarach mocy testowanego egzemplarza. W trakcie testów serwerów kasetowych w obudowie zapełnionej do połowy zasilacze dla niezapełnionych sfer poboru mocy można odłączyć (więcej informacji znajduje się w sekcji 5.2.4 lit. b)).

| 5.1.5. | Zarządzanie mocą i system operacyjny: zainstalowany musi być system operacyjny w konfiguracji fabrycznej lub reprezentatywny system operacyjny. Produkty dostarczane bez systemów operacyjnych należy testować z zainstalowanym dowolnym kompatybilnym systemem operacyjnym. W przypadku wszystkich testów techniki zarządzania mocą lub funkcje oszczędności energii należy pozostawić w konfiguracji fabrycznej. Wszystkie funkcje zarządzania mocą wymagające obecności systemu operacyjnego (tj. takie, które nie są wyraźnie kontrolowane przez podstawowy system wejścia-wyjścia (BIOS – Basic Input Output System) lub kontroler zarządzania) testuje się, korzystając jedynie z tych funkcji zarządzania, które są domyślnie włączone przez system operacyjny. |
| --- | --- |

5.1.5.

Zarządzanie mocą i system operacyjny: zainstalowany musi być system operacyjny w konfiguracji fabrycznej lub reprezentatywny system operacyjny. Produkty dostarczane bez systemów operacyjnych należy testować z zainstalowanym dowolnym kompatybilnym systemem operacyjnym. W przypadku wszystkich testów techniki zarządzania mocą lub funkcje oszczędności energii należy pozostawić w konfiguracji fabrycznej. Wszystkie funkcje zarządzania mocą wymagające obecności systemu operacyjnego (tj. takie, które nie są wyraźnie kontrolowane przez podstawowy system wejścia-wyjścia (BIOS – Basic Input Output System) lub kontroler zarządzania) testuje się, korzystając jedynie z tych funkcji zarządzania, które są domyślnie włączone przez system operacyjny.

| 5.1.6. | Przechowywanie danych: do celów kwalifikacji testowane produkty muszą mieć zainstalowany co najmniej jeden dysk twardy (HDD) lub jeden dysk półprzewodnikowy (SSD). Produkty, które nie posiadają wcześniej zainstalowanych dysków twardych (HDD lub SSD) testuje się, stosując konfigurację przechowywania danych zastosowaną w identycznym modelu w sprzedaży, który nie posiada wcześniej zainstalowanych dysków twardych. Produkty, które nie obsługują instalacji dysków twardych (ani HDD ani SSD), tylko polegają wyłącznie na rozwiązaniach zakładających korzystanie z pamięci zewnętrznej (np. sieć pamięci masowej (SAN – storage area network)), testuje się, korzystając z rozwiązań zakładających korzystanie z pamięci zewnętrznej. |
| --- | --- |

5.1.6.

Przechowywanie danych: do celów kwalifikacji testowane produkty muszą mieć zainstalowany co najmniej jeden dysk twardy (HDD) lub jeden dysk półprzewodnikowy (SSD). Produkty, które nie posiadają wcześniej zainstalowanych dysków twardych (HDD lub SSD) testuje się, stosując konfigurację przechowywania danych zastosowaną w identycznym modelu w sprzedaży, który nie posiada wcześniej zainstalowanych dysków twardych. Produkty, które nie obsługują instalacji dysków twardych (ani HDD ani SSD), tylko polegają wyłącznie na rozwiązaniach zakładających korzystanie z pamięci zewnętrznej (np. sieć pamięci masowej (SAN – storage area network)), testuje się, korzystając z rozwiązań zakładających korzystanie z pamięci zewnętrznej.

| 5.1.7. | Serwery kasetowe i serwery dwu-/wielowęzłowe: system serwerów kasetowych i serwer dwu-/wielowęzłowy muszą posiadać identyczne konfiguracje dla każdego węzła lub serwera kasetowego, uwzględniając wszystkie elementy sprzętu i ustawienia oprogramowania/zarządzania mocą. Pomiar takich systemów musi również odbywać się w sposób gwarantujący, że w czasie całego testu miernik mocy zapisze całą moc ze wszystkich testowanych węzłów/serwerów kasetowych. |
| --- | --- |

5.1.7.

Serwery kasetowe i serwery dwu-/wielowęzłowe: system serwerów kasetowych i serwer dwu-/wielowęzłowy muszą posiadać identyczne konfiguracje dla każdego węzła lub serwera kasetowego, uwzględniając wszystkie elementy sprzętu i ustawienia oprogramowania/zarządzania mocą. Pomiar takich systemów musi również odbywać się w sposób gwarantujący, że w czasie całego testu miernik mocy zapisze całą moc ze wszystkich testowanych węzłów/serwerów kasetowych.

| 5.1.8. | Obudowa kasetowa: obudowa kasetowa posiada co najmniej funkcje zarządzania zasilaniem, chłodzenia i pracy w sieci w odniesieniu do wszystkich serwerów kasetowych. Obudowę należy zapełnić zgodnie z wymogami określonymi w sekcji 5.2.4. Wszystkie pomiary mocy dotyczące systemów serwerów kasetowych należy prowadzić na wejściu obudowy. |
| --- | --- |

5.1.8.

Obudowa kasetowa: obudowa kasetowa posiada co najmniej funkcje zarządzania zasilaniem, chłodzenia i pracy w sieci w odniesieniu do wszystkich serwerów kasetowych. Obudowę należy zapełnić zgodnie z wymogami określonymi w sekcji 5.2.4. Wszystkie pomiary mocy dotyczące systemów serwerów kasetowych należy prowadzić na wejściu obudowy.

| 5.1.9. | Ustawienia BIOS i systemu testowanego egzemplarza: należy pozostawić wszystkie fabryczne ustawienia BIOS, chyba że wskazano inaczej w ramach metody przeprowadzania testów. |
| --- | --- |

5.1.9.

Ustawienia BIOS i systemu testowanego egzemplarza: należy pozostawić wszystkie fabryczne ustawienia BIOS, chyba że wskazano inaczej w ramach metody przeprowadzania testów.

| 5.1.10. | Wejście/wyjście (I/O) i połączenia sieciowe: testowany egzemplarz musi posiadać co najmniej jeden port podłączony do przełącznika sieci Ethernet. Przełącznik musi podtrzymywać najwyższe i najniższe znamionowe prędkości transmisji danych w sieci, jakie obsługuje testowany egzemplarz. Przez cały czas trwania testu połączenie sieciowe musi być aktywne. Ponadto połączenie nie wymaga żadnego szczególnego ruchu w połączeniu w trakcie testu, chociaż musi być gotowe i zdolne do transmisji pakietów danych. Do celów przeprowadzenia testów należy dopilnować, aby testowany egzemplarz posiadał co najmniej jeden port Ethernet (korzystając z pojedynczej dodatkowej karty wyłącznie w przypadku braku obsługi wbudowanego interfejsu sieci Ethernet). |
| --- | --- |

5.1.10.

Wejście/wyjście (I/O) i połączenia sieciowe: testowany egzemplarz musi posiadać co najmniej jeden port podłączony do przełącznika sieci Ethernet. Przełącznik musi podtrzymywać najwyższe i najniższe znamionowe prędkości transmisji danych w sieci, jakie obsługuje testowany egzemplarz. Przez cały czas trwania testu połączenie sieciowe musi być aktywne. Ponadto połączenie nie wymaga żadnego szczególnego ruchu w połączeniu w trakcie testu, chociaż musi być gotowe i zdolne do transmisji pakietów danych. Do celów przeprowadzenia testów należy dopilnować, aby testowany egzemplarz posiadał co najmniej jeden port Ethernet (korzystając z pojedynczej dodatkowej karty wyłącznie w przypadku braku obsługi wbudowanego interfejsu sieci Ethernet).

| 5.1.11. | Połączenia z siecią Ethernet: w trakcie testów produkty z konfiguracją fabryczną obsługującą energooszczędny Ethernet (zgodny ze standardem IEEE 802.3az) muszą być podłączone wyłącznie do urządzeń sieciowych zgodnych ze standardem energooszczędnej sieci Ethernet. Należy dokonać odpowiednich pomiarów tak, aby przez cały czas trwania testu funkcje energooszczędnej sieci Ethernet były włączone na obu końcach połączenia sieciowego. |
| --- | --- |

5.1.11.

Połączenia z siecią Ethernet: w trakcie testów produkty z konfiguracją fabryczną obsługującą energooszczędny Ethernet (zgodny ze standardem IEEE 802.3az) muszą być podłączone wyłącznie do urządzeń sieciowych zgodnych ze standardem energooszczędnej sieci Ethernet. Należy dokonać odpowiednich pomiarów tak, aby przez cały czas trwania testu funkcje energooszczędnej sieci Ethernet były włączone na obu końcach połączenia sieciowego.

5.2.   Przygotowanie testowanego egzemplarza

| 5.2.1. | Testowany egzemplarz należy testować przy gniazdach procesora zapełnionych zgodnie z wymogami określonymi w sekcji 6.1.2 kryteriów kwalifikowalności do oznaczenia ENERGY STAR wersja 2.0. |
| --- | --- |

5.2.1.

Testowany egzemplarz należy testować przy gniazdach procesora zapełnionych zgodnie z wymogami określonymi w sekcji 6.1.2 kryteriów kwalifikowalności do oznaczenia ENERGY STAR wersja 2.0.

| 5.2.2. | Testowany egzemplarz należy zainstalować w szafie lub miejscu do testowania. Testowanego egzemplarza nie należy fizycznie przemieszczać do zakończenia testów. |
| --- | --- |

5.2.2.

Testowany egzemplarz należy zainstalować w szafie lub miejscu do testowania. Testowanego egzemplarza nie należy fizycznie przemieszczać do zakończenia testów.

| 5.2.3. | Jeżeli testowany egzemplarz stanowi system wielowęzłowy, należy go testować pod kątem poboru mocy na każdym węźle w konfiguracji obudowy całkowicie zapełnionej. Wszystkie serwery wielowęzłowe zainstalowane w obudowie muszą być identyczne, tj. muszą posiadać taką samą konfigurację. |
| --- | --- |

5.2.3.

Jeżeli testowany egzemplarz stanowi system wielowęzłowy, należy go testować pod kątem poboru mocy na każdym węźle w konfiguracji obudowy całkowicie zapełnionej. Wszystkie serwery wielowęzłowe zainstalowane w obudowie muszą być identyczne, tj. muszą posiadać taką samą konfigurację.

| 5.2.4. | Jeżeli testowany egzemplarz stanowi system serwerów kasetowych, testowany egzemplarz należy testować pod kątem poboru mocy przez serwer kasetowy w konfiguracji obudowy w połowie zapełnionej z dodatkową opcją przeprowadzenia testu testowanego egzemplarza w konfiguracji obudowy całkowicie zapełnionej. W przypadku systemów kasetowych obudowę należy zapełnić w następujący sposób:






  a) | oddzielna konfiguracja serwera kasetowego
  Wszystkie serwery kasetowe zainstalowane w obudowie muszą być identyczne, tj. muszą zostać tak samo (jednolicie) skonfigurowane; |
| --- | --- | --- |

5.2.4.

Jeżeli testowany egzemplarz stanowi system serwerów kasetowych, testowany egzemplarz należy testować pod kątem poboru mocy przez serwer kasetowy w konfiguracji obudowy w połowie zapełnionej z dodatkową opcją przeprowadzenia testu testowanego egzemplarza w konfiguracji obudowy całkowicie zapełnionej. W przypadku systemów kasetowych obudowę należy zapełnić w następujący sposób:

a)

oddzielna konfiguracja serwera kasetowego

Wszystkie serwery kasetowe zainstalowane w obudowie muszą być identyczne, tj. muszą zostać tak samo (jednolicie) skonfigurowane;

| b) | zapełnienie obudowy w połowie (wymagane)






  1) | Należy obliczyć liczbę serwerów kasetowych wymaganych do zapełnienia połowy złączy serwerów kasetowych o jednej szerokości, dostępnych w obudowie kasetowej. |
| --- | --- | --- |

b)

zapełnienie obudowy w połowie (wymagane)

1)

Należy obliczyć liczbę serwerów kasetowych wymaganych do zapełnienia połowy złączy serwerów kasetowych o jednej szerokości, dostępnych w obudowie kasetowej.

| 2) | W przypadku serwerów kasetowych posiadających wiele domen poboru mocy należy wybrać liczbę domen poboru mocy najbardziej zbliżoną do wypełnienia połowy obudowy. Jeżeli istnieją dwie możliwości, które w podobnym stopniu pozwalają wypełnić obudowę w połowie, należy przetestować domenę lub połączenie domen wykorzystujących większą liczbę serwerów kasetowych.

  Przykład 1: Określona obudowa kasetowa obsługuje do 7 serwerów kasetowych o tej samej szerokości w dwóch sferach domenach poboru mocy. Jedna domena poboru mocy obsługuje 3 serwery kasetowe, a druga – 4 serwery kasetowe. W niniejszym przykładzie domena poboru mocy obsługująca 4 serwery kasetowe zostałaby całkowicie zapełniona w czasie testu, natomiast druga sfera poboru pozostałaby niezapełniona.

  Przykład 2: Określona obudowa kasetowa obsługuje do 16 serwerów kasetowych o tej samej szerokości w czterech domenach poboru mocy. Każda z czterech domen poboru mocy obsługuje 4 serwery kasetowe. W tym przykładzie dwie z powyższych domen poboru mocy zostałyby całkowicie zapełnione w czasie testu, natomiast pozostałe dwie sfery poboru pozostałyby niezapełnione. |
| --- | --- |

2)

W przypadku serwerów kasetowych posiadających wiele domen poboru mocy należy wybrać liczbę domen poboru mocy najbardziej zbliżoną do wypełnienia połowy obudowy. Jeżeli istnieją dwie możliwości, które w podobnym stopniu pozwalają wypełnić obudowę w połowie, należy przetestować domenę lub połączenie domen wykorzystujących większą liczbę serwerów kasetowych.

Przykład 1: Określona obudowa kasetowa obsługuje do 7 serwerów kasetowych o tej samej szerokości w dwóch sferach domenach poboru mocy. Jedna domena poboru mocy obsługuje 3 serwery kasetowe, a druga – 4 serwery kasetowe. W niniejszym przykładzie domena poboru mocy obsługująca 4 serwery kasetowe zostałaby całkowicie zapełniona w czasie testu, natomiast druga sfera poboru pozostałaby niezapełniona.

Przykład 2: Określona obudowa kasetowa obsługuje do 16 serwerów kasetowych o tej samej szerokości w czterech domenach poboru mocy. Każda z czterech domen poboru mocy obsługuje 4 serwery kasetowe. W tym przykładzie dwie z powyższych domen poboru mocy zostałyby całkowicie zapełnione w czasie testu, natomiast pozostałe dwie sfery poboru pozostałyby niezapełnione.

| 3) | Należy przestrzegać wszystkich zaleceń zawartych w podręczniku użytkownika lub zaleceń producenta dotyczących częściowo zapełnionej obudowy, które mogą obejmować odłączenie niektórych zasilaczy i wentylatorów chłodzących w odniesieniu do niezapełnionych sfer poboru mocy. |
| --- | --- |

3)

Należy przestrzegać wszystkich zaleceń zawartych w podręczniku użytkownika lub zaleceń producenta dotyczących częściowo zapełnionej obudowy, które mogą obejmować odłączenie niektórych zasilaczy i wentylatorów chłodzących w odniesieniu do niezapełnionych sfer poboru mocy.

| 4) | Jeżeli zalecenia zawarte w podręczniku użytkownika są niedostępne lub niekompletne, należy korzystać z następujących wytycznych:






  (i) | należy całkowicie zapełnić domeny poboru mocy; |
| --- | --- | --- |

4)

Jeżeli zalecenia zawarte w podręczniku użytkownika są niedostępne lub niekompletne, należy korzystać z następujących wytycznych:

(i)

należy całkowicie zapełnić domeny poboru mocy;

| (ii) | w miarę możliwości należy odłączyć zasilacze i wentylatory chłodzące w odniesieniu do niezapełnionych domen poboru mocy; |
| --- | --- |

(ii)

w miarę możliwości należy odłączyć zasilacze i wentylatory chłodzące w odniesieniu do niezapełnionych domen poboru mocy;

| (iii) | należy wypełnić wszystkie puste kieszenie panelami zaślepiającymi lub równoważnymi ogranicznikami przepływu powietrza na czas testów; |
| --- | --- |

(iii)

należy wypełnić wszystkie puste kieszenie panelami zaślepiającymi lub równoważnymi ogranicznikami przepływu powietrza na czas testów;

| c) | całkowite zapełnienie obudowy (opcjonalne)
  Należy zapełnić wszystkie dostępne kieszenie obudowy. Wszystkie zasilacze i wentylatory chłodzące muszą być podłączone. Należy przeprowadzić wszystkie wymagane testy w ramach procedury testowej określonej w sekcji 6. |
| --- | --- |

c)

całkowite zapełnienie obudowy (opcjonalne)

Należy zapełnić wszystkie dostępne kieszenie obudowy. Wszystkie zasilacze i wentylatory chłodzące muszą być podłączone. Należy przeprowadzić wszystkie wymagane testy w ramach procedury testowej określonej w sekcji 6.

| 5.2.5. | Testowany egzemplarz należy podłączyć do aktywnego przełącznika sieci Ethernet (IEEE 802.3). Aktywne połączenie należy utrzymać przez cały czas trwania testu, z wyjątkiem krótkich przerw niezbędnych do zmiany prędkości transmisji danych. |
| --- | --- |

5.2.5.

Testowany egzemplarz należy podłączyć do aktywnego przełącznika sieci Ethernet (IEEE 802.3). Aktywne połączenie należy utrzymać przez cały czas trwania testu, z wyjątkiem krótkich przerw niezbędnych do zmiany prędkości transmisji danych.

| 5.2.6. | Układ kontrolera wymagany do zapewnienia kontroli obciążenia połączeń SERT, gromadzenia danych lub innego wsparcia przy testowaniu testowanego egzemplarza musi być podłączony do tego samego przełącznika sieciowego co testowany egzemplarz i musi spełniać wszystkie inne wymagania sieciowe testowanego egzemplarza. Testowany egzemplarz i układ kontrolera muszą być skonfigurowane w sposób umożliwiający ich komunikację za pomocą sieci. |
| --- | --- |

5.2.6.

Układ kontrolera wymagany do zapewnienia kontroli obciążenia połączeń SERT, gromadzenia danych lub innego wsparcia przy testowaniu testowanego egzemplarza musi być podłączony do tego samego przełącznika sieciowego co testowany egzemplarz i musi spełniać wszystkie inne wymagania sieciowe testowanego egzemplarza. Testowany egzemplarz i układ kontrolera muszą być skonfigurowane w sposób umożliwiający ich komunikację za pomocą sieci.

| 5.2.7. | Należy podłączyć miernik mocy do źródła napięcia prądu przemiennego ustawionego na odpowiednie napięcie i częstotliwość na potrzeby testu, zgodnie z wymogami określonymi w sekcji 4. |
| --- | --- |

5.2.7.

Należy podłączyć miernik mocy do źródła napięcia prądu przemiennego ustawionego na odpowiednie napięcie i częstotliwość na potrzeby testu, zgodnie z wymogami określonymi w sekcji 4.

| 5.2.8. | Testowany egzemplarz należy podłączyć do gniazda pomiaru mocy w mierniku mocy zgodnie z wytycznymi określonymi w sekcji 5.1.2. |
| --- | --- |

5.2.8.

Testowany egzemplarz należy podłączyć do gniazda pomiaru mocy w mierniku mocy zgodnie z wytycznymi określonymi w sekcji 5.1.2.

| 5.2.9. | Należy podłączyć interfejs danych wyjściowych miernika mocy i czujnik temperatury do odpowiedniego wejścia układu kontrolera. |
| --- | --- |

5.2.9.

Należy podłączyć interfejs danych wyjściowych miernika mocy i czujnik temperatury do odpowiedniego wejścia układu kontrolera.

| 5.2.10. | Należy sprawdzić, czy testowany egzemplarz jest skonfigurowany zgodnie z konfiguracją fabryczną. |
| --- | --- |

5.2.10.

Należy sprawdzić, czy testowany egzemplarz jest skonfigurowany zgodnie z konfiguracją fabryczną.

| 5.2.11. | Należy sprawdzić, czy układ kontrolera i testowany egzemplarz są podłączone do tej samej sieci wewnętrznej za pomocą przełącznika sieci Ethernet. |
| --- | --- |

5.2.11.

Należy sprawdzić, czy układ kontrolera i testowany egzemplarz są podłączone do tej samej sieci wewnętrznej za pomocą przełącznika sieci Ethernet.

| 5.2.12. | Należy zastosować zwykły wiersz polecenia ping w celu sprawdzenia, czy układ kontrolera i testowany egzemplarz mogą się ze sobą komunikować. |
| --- | --- |

5.2.12.

Należy zastosować zwykły wiersz polecenia ping w celu sprawdzenia, czy układ kontrolera i testowany egzemplarz mogą się ze sobą komunikować.

| 5.2.13. | Należy zainstalować SERT 1.0.0 w testowanym egzemplarzu i w układzie kontrolera zgodnie z podręcznikiem użytkownika SERT 1.0.0 (15). |
| --- | --- |

5.2.13.

Należy zainstalować SERT 1.0.0 w testowanym egzemplarzu i w układzie kontrolera zgodnie z podręcznikiem użytkownika SERT 1.0.0 (15).

6.   Procedury testowe dla wszystkich produktów

6.1.   Testy w stanie bezczynności

| 6.1.1. | Włączyć testowany egzemplarz za pomocą włącznika lub podłączyć go do zasilania sieciowego. |
| --- | --- |

6.1.1.

Włączyć testowany egzemplarz za pomocą włącznika lub podłączyć go do zasilania sieciowego.

| 6.1.2. | Włączyć układ kontrolera. |
| --- | --- |

6.1.2.

Włączyć układ kontrolera.

| 6.1.3. | Rozpocząć pomiar upływającego czasu. |
| --- | --- |

6.1.3.

Rozpocząć pomiar upływającego czasu.

| 6.1.4. | Między 5. a 15. minutą po ukończeniu początkowego ładowania systemu lub po zalogowaniu się ustawić miernik mocy, aby rozpoczął pomiar wartości poboru mocy w stanie bezczynności z częstotliwością co najmniej 1 odczytu na sekundę. |
| --- | --- |

6.1.4.

Między 5. a 15. minutą po ukończeniu początkowego ładowania systemu lub po zalogowaniu się ustawić miernik mocy, aby rozpoczął pomiar wartości poboru mocy w stanie bezczynności z częstotliwością co najmniej 1 odczytu na sekundę.

| 6.1.5. | Mierzyć moc w trybie bezczynności przez 30 minut. Testowany egzemplarz musi pozostać w stanie bezczynności przez cały ten okres i nie może przechodzić w tryby niższego poboru mocy z ograniczonymi funkcjami (tryb uśpienia lub hibernacji). |
| --- | --- |

6.1.5.

Mierzyć moc w trybie bezczynności przez 30 minut. Testowany egzemplarz musi pozostać w stanie bezczynności przez cały ten okres i nie może przechodzić w tryby niższego poboru mocy z ograniczonymi funkcjami (tryb uśpienia lub hibernacji).

| 6.1.6. | Zapisać średni pobór mocy w stanie bezczynności (średnia arytmetyczna) w okresie testowania wynoszącym 30 minut. |
| --- | --- |

6.1.6.

Zapisać średni pobór mocy w stanie bezczynności (średnia arytmetyczna) w okresie testowania wynoszącym 30 minut.

| 6.1.7. | Przeprowadzając testy systemu wielowęzłowego lub kasetowego w celu uzyskania poboru mocy dla pojedynczego węzła lub serwera kasetowego należy postępować w następujący sposób:






  a) | podzielić zmierzony łączny pobór mocy w stanie bezczynności uzyskany zgodnie z sekcją 6.1.6 przez liczbę węzłów/serwerów kasetowych zainstalowanych do celów testu; |
| --- | --- | --- |

6.1.7.

Przeprowadzając testy systemu wielowęzłowego lub kasetowego w celu uzyskania poboru mocy dla pojedynczego węzła lub serwera kasetowego należy postępować w następujący sposób:

a)

podzielić zmierzony łączny pobór mocy w stanie bezczynności uzyskany zgodnie z sekcją 6.1.6 przez liczbę węzłów/serwerów kasetowych zainstalowanych do celów testu;

| b) | zapisać zmierzone wartości poboru mocy łączne i wartości dla pojedynczego węzła/serwera kasetowego zgodnie z obliczeniami określonymi w 6.1.7 lit. a) dla każdego pomiaru. |
| --- | --- |

b)

zapisać zmierzone wartości poboru mocy łączne i wartości dla pojedynczego węzła/serwera kasetowego zgodnie z obliczeniami określonymi w 6.1.7 lit. a) dla każdego pomiaru.

6.2.   Testy w stanie aktywności przy użyciu SERT

| 6.2.1. | Ponownie uruchomić testowany egzemplarz. |
| --- | --- |

6.2.1.

Ponownie uruchomić testowany egzemplarz.

| 6.2.2. | Między 5. a 15. minutą po ukończeniu początkowego ładowania systemu lub po zalogowaniu się postępować zgodnie z podręcznikiem użytkownika SERT 1.0.0 w celu włączenia SERT. |
| --- | --- |

6.2.2.

Między 5. a 15. minutą po ukończeniu początkowego ładowania systemu lub po zalogowaniu się postępować zgodnie z podręcznikiem użytkownika SERT 1.0.0 w celu włączenia SERT.

| 6.2.3. | Przeprowadzić wszystkie działania przedstawione w podręczniku użytkownika SERT 1.0.0 w celu prawidłowej obsługi SERT. |
| --- | --- |

6.2.3.

Przeprowadzić wszystkie działania przedstawione w podręczniku użytkownika SERT 1.0.0 w celu prawidłowej obsługi SERT.

| 6.2.4. | W czasie korzystania z SERT zabrania się manualnej interwencji w układzie kontrolera, testowanego egzemplarza lub jego wewnętrznego i zewnętrznego otoczenia lub ich manualnej optymalizacji. |
| --- | --- |

6.2.4.

W czasie korzystania z SERT zabrania się manualnej interwencji w układzie kontrolera, testowanego egzemplarza lub jego wewnętrznego i zewnętrznego otoczenia lub ich manualnej optymalizacji.

| 6.2.5. | Po ukończeniu pomiaru za pomocą SERT, dołączyć następujące pliki zawierające wszystkie wyniki testów:






  a) | Results.xml |
| --- | --- | --- |

6.2.5.

Po ukończeniu pomiaru za pomocą SERT, dołączyć następujące pliki zawierające wszystkie wyniki testów:

a)

Results.xml

| b) | Results.html |
| --- | --- |

b)

Results.html

| c) | Results.txt |
| --- | --- |

c)

Results.txt

| d) | All results-chart png files (e.g. results-chart0.png, results-chart1.png itp.) |
| --- | --- |

d)

All results-chart png files (e.g. results-chart0.png, results-chart1.png itp.)

| e) | Results-details.html |
| --- | --- |

e)

Results-details.html

| f) | Results-details.txt |
| --- | --- |

f)

Results-details.txt

| g) | All results-details-chart png files (e.g. results-details-chart0.png, results-details-chart1.png itp.) |
| --- | --- |

g)

All results-details-chart png files (e.g. results-details-chart0.png, results-details-chart1.png itp.)

IV.   SPECYFIKACJE URZĄDZEŃ DO PRZETWARZANIA OBRAZU (WERSJA 2.0)

1.   Definicje

| 1.1. | Rodzaje produktów






  1.1.1. | Drukarka: produkt, którego podstawową funkcją jest wytwarzanie papierowego wydruku z danych elektronicznych. Drukarka może odbierać informacje z komputerów używanych przez pojedynczych użytkowników lub połączonych w sieć albo z innych urządzeń (np. cyfrowych aparatów fotograficznych). Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako drukarki oraz drukarek, które można zmodernizować u odbiorcy, aby uzyskać urządzenie wielofunkcyjne. |
| --- | --- | --- |

1.1.

Rodzaje produktów

1.1.1.

Drukarka: produkt, którego podstawową funkcją jest wytwarzanie papierowego wydruku z danych elektronicznych. Drukarka może odbierać informacje z komputerów używanych przez pojedynczych użytkowników lub połączonych w sieć albo z innych urządzeń (np. cyfrowych aparatów fotograficznych). Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako drukarki oraz drukarek, które można zmodernizować u odbiorcy, aby uzyskać urządzenie wielofunkcyjne.

| 1.1.2. | Skaner: produkt, którego podstawową funkcją jest zmiana oryginalnych informacji zapisanych na papierze na obrazy elektroniczne, które można przechowywać, edytować, przetwarzać lub przesyłać, głównie w środowisku komputerów osobistych. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako skanery. |
| --- | --- |

1.1.2.

Skaner: produkt, którego podstawową funkcją jest zmiana oryginalnych informacji zapisanych na papierze na obrazy elektroniczne, które można przechowywać, edytować, przetwarzać lub przesyłać, głównie w środowisku komputerów osobistych. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako skanery.

| 1.1.3. | Kopiarka: produkt, którego jedyną funkcją jest wytwarzanie kopii w formacie nieelektronicznym z oryginałów w formacie nieelektronicznym. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako kopiarki i kopiarki cyfrowe nadające się do modernizacji. |
| --- | --- |

1.1.3.

Kopiarka: produkt, którego jedyną funkcją jest wytwarzanie kopii w formacie nieelektronicznym z oryginałów w formacie nieelektronicznym. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako kopiarki i kopiarki cyfrowe nadające się do modernizacji.

| 1.1.4. | Faks: produkt, którego podstawową funkcją jest 1) skanowanie papierowego oryginału w celu dokonania transmisji elektronicznej do odległych jednostek; i 2) odbieranie transmisji elektronicznych w celu wytworzenia papierowego wydruku. Faks może mieć także funkcję wytwarzania duplikatów wydruku. Transmisja elektroniczna odbywa się przede wszystkim w publicznej sieci telefonicznej, ale może także odbywać się przez sieć komputerową lub internet. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako faksy. |
| --- | --- |

1.1.4.

Faks: produkt, którego podstawową funkcją jest 1) skanowanie papierowego oryginału w celu dokonania transmisji elektronicznej do odległych jednostek; i 2) odbieranie transmisji elektronicznych w celu wytworzenia papierowego wydruku. Faks może mieć także funkcję wytwarzania duplikatów wydruku. Transmisja elektroniczna odbywa się przede wszystkim w publicznej sieci telefonicznej, ale może także odbywać się przez sieć komputerową lub internet. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako faksy.

| 1.1.5. | Urządzenie wielofunkcyjne: produkt, który wykonuje co najmniej dwie z podstawowych funkcji drukarki, kopiarki lub faksu. Urządzenie wielofunkcyjne może być fizycznie zintegrowanym urządzeniem lub połączeniem funkcjonalnie zintegrowanych elementów. Funkcję kopiowania, którą posiada urządzenie wielofunkcyjne, należy odróżnić od kopiowania pojedynczych kartek oferowanego czasem jako funkcja dodatkowa faksów. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako urządzenia wielofunkcyjne i »produkty wielofunkcyjne«. |
| --- | --- |

1.1.5.

Urządzenie wielofunkcyjne: produkt, który wykonuje co najmniej dwie z podstawowych funkcji drukarki, kopiarki lub faksu. Urządzenie wielofunkcyjne może być fizycznie zintegrowanym urządzeniem lub połączeniem funkcjonalnie zintegrowanych elementów. Funkcję kopiowania, którą posiada urządzenie wielofunkcyjne, należy odróżnić od kopiowania pojedynczych kartek oferowanego czasem jako funkcja dodatkowa faksów. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako urządzenia wielofunkcyjne i »produkty wielofunkcyjne«.

| 1.1.6. | Powielacz cyfrowy: produkt, który jest sprzedawany jako w pełni zautomatyzowany system powielający, wykorzystujący powielanie matrycowe z funkcją cyfrowej reprodukcji obrazu. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako powielacze cyfrowe. |
| --- | --- |

1.1.6.

Powielacz cyfrowy: produkt, który jest sprzedawany jako w pełni zautomatyzowany system powielający, wykorzystujący powielanie matrycowe z funkcją cyfrowej reprodukcji obrazu. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako powielacze cyfrowe.

| 1.1.7. | Urządzenie do nadawania listów: produkt, którego podstawową funkcją jest drukowanie opłaty pocztowej na przesyłkach pocztowych. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako urządzenia do nadawania listów. |
| --- | --- |

1.1.7.

Urządzenie do nadawania listów: produkt, którego podstawową funkcją jest drukowanie opłaty pocztowej na przesyłkach pocztowych. Niniejsza definicja dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu jako urządzenia do nadawania listów.

| 1.2. | Technologie nanoszenia obrazu






  1.2.1. | Bezpośredni druk termiczny (DT): technologia nanoszenia obrazu polegająca na wypalaniu punktów na nośniku pokrytym odpowiednią warstwą, przesuwającym się pod termiczną głowicą drukującą. W produktach wykorzystujących technologię bezpośredniego nanoszenia obrazu nie stosuje się taśm barwiących. |
| --- | --- | --- |

1.2.

Technologie nanoszenia obrazu

1.2.1.

Bezpośredni druk termiczny (DT): technologia nanoszenia obrazu polegająca na wypalaniu punktów na nośniku pokrytym odpowiednią warstwą, przesuwającym się pod termiczną głowicą drukującą. W produktach wykorzystujących technologię bezpośredniego nanoszenia obrazu nie stosuje się taśm barwiących.

| 1.2.2. | Termosublimacja (DS): technologia nanoszenia obrazu polegająca na osadzaniu (sublimacji) barwnika na nośniku w miarę doprowadzania energii do elementu grzejnego. |
| --- | --- |

1.2.2.

Termosublimacja (DS): technologia nanoszenia obrazu polegająca na osadzaniu (sublimacji) barwnika na nośniku w miarę doprowadzania energii do elementu grzejnego.

| 1.2.3. | Elektrofotografia (EP): technologia nanoszenia obrazu polegająca na naświetlaniu fotoprzewodnika według wzoru odpowiadającego żądanemu obrazowi na wydruku, wywoływaniu obrazu za pomocą cząstek tonera z wykorzystaniem ukrytego obrazu na fotoprzewodniku w celu określenia obecności lub braku tonera w danym miejscu, nanoszeniu tonera na nośnik ostatecznej kopii papierowej oraz zabezpieczeniu obrazu w celu jego utrwalenia na wykonanej kopii. Do celów niniejszej specyfikacji w produktach wykorzystujących technologię elektrofotografii kolorowej dostępne są jednocześnie co najmniej trzy niepowtarzalne kolory tonera, natomiast w produktach wykorzystujących technologię elektrofotografii czarno-białej dostępny jest jeden niepowtarzalny kolor tonera lub dostępne są dwa niepowtarzalne kolory tonera. Niniejsza definicja dotyczy naświetlania laserem, diodą świecącą (LED) i wyświtlaczem ciekłokrystalicznym (LCD). |
| --- | --- |

1.2.3.

Elektrofotografia (EP): technologia nanoszenia obrazu polegająca na naświetlaniu fotoprzewodnika według wzoru odpowiadającego żądanemu obrazowi na wydruku, wywoływaniu obrazu za pomocą cząstek tonera z wykorzystaniem ukrytego obrazu na fotoprzewodniku w celu określenia obecności lub braku tonera w danym miejscu, nanoszeniu tonera na nośnik ostatecznej kopii papierowej oraz zabezpieczeniu obrazu w celu jego utrwalenia na wykonanej kopii. Do celów niniejszej specyfikacji w produktach wykorzystujących technologię elektrofotografii kolorowej dostępne są jednocześnie co najmniej trzy niepowtarzalne kolory tonera, natomiast w produktach wykorzystujących technologię elektrofotografii czarno-białej dostępny jest jeden niepowtarzalny kolor tonera lub dostępne są dwa niepowtarzalne kolory tonera. Niniejsza definicja dotyczy naświetlania laserem, diodą świecącą (LED) i wyświtlaczem ciekłokrystalicznym (LCD).

| 1.2.4. | Druk uderzeniowy: technologia nanoszenia obrazu polegająca na tworzeniu żądanego obrazu na kopii w wyniku nanoszenia barwnika z taśmy barwiącej na nośnik druku w procesie uderzania. Niniejsza definicja dotyczy kropkowej i czcionkowej techniki nanoszenia uderzeniowego. |
| --- | --- |

1.2.4.

Druk uderzeniowy: technologia nanoszenia obrazu polegająca na tworzeniu żądanego obrazu na kopii w wyniku nanoszenia barwnika z taśmy barwiącej na nośnik druku w procesie uderzania. Niniejsza definicja dotyczy kropkowej i czcionkowej techniki nanoszenia uderzeniowego.

| 1.2.5. | Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy (IJ): technologia nanoszenia obrazu polegająca na nakładaniu barwnika małymi porcjami bezpośrednio na nośnik druku poprzez matrycę. Do celów niniejszej specyfikacji w produktach wykorzystujących kolorowy druk atramentowo-rozpuszczalnikowy jednocześnie dostępne są co najmniej dwa niepowtarzalne barwniki, natomiast w produktach wykorzystujących monochromatyczny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy jednocześnie dostępny jest jeden barwnik. Niniejsza definicja dotyczy druku atramentowo-rozpuszczalnikowego piezoelektrycznego, druku atramentowo-rozpuszczalnikowego termosublimacyjnego i druku atramentowo-rozpuszczalnikowego termicznego. Niniejsza definicja nie dotyczy druku atramentowo-rozpuszczalnikowego o wysokiej wydajności. |
| --- | --- |

1.2.5.

Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy (IJ): technologia nanoszenia obrazu polegająca na nakładaniu barwnika małymi porcjami bezpośrednio na nośnik druku poprzez matrycę. Do celów niniejszej specyfikacji w produktach wykorzystujących kolorowy druk atramentowo-rozpuszczalnikowy jednocześnie dostępne są co najmniej dwa niepowtarzalne barwniki, natomiast w produktach wykorzystujących monochromatyczny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy jednocześnie dostępny jest jeden barwnik. Niniejsza definicja dotyczy druku atramentowo-rozpuszczalnikowego piezoelektrycznego, druku atramentowo-rozpuszczalnikowego termosublimacyjnego i druku atramentowo-rozpuszczalnikowego termicznego. Niniejsza definicja nie dotyczy druku atramentowo-rozpuszczalnikowego o wysokiej wydajności.

| 1.2.6. | Wysokowydajny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy: technologia nanoszenia obrazu za pomocą druku atramentowo-rozpuszczalnikowego wykorzystująca układ dysz drukujących na całej szerokości strony lub umożliwiająca suszenie atramentu na nośniku druku za pomocą dodatkowych mechanizmów ogrzewania nośnika. Produkty wykorzysujące wysokowydajny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy są wykorzystywane do zastosowań biznesowych, zazwyczaj obsługiwanych przez produkty wykorzystujące elektrofotograficzną technologię nanoszenia. |
| --- | --- |

1.2.6.

Wysokowydajny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy: technologia nanoszenia obrazu za pomocą druku atramentowo-rozpuszczalnikowego wykorzystująca układ dysz drukujących na całej szerokości strony lub umożliwiająca suszenie atramentu na nośniku druku za pomocą dodatkowych mechanizmów ogrzewania nośnika. Produkty wykorzysujące wysokowydajny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy są wykorzystywane do zastosowań biznesowych, zazwyczaj obsługiwanych przez produkty wykorzystujące elektrofotograficzną technologię nanoszenia.

| 1.2.7. | Druk atramentowo-pigmentowy (SI): technologia nanoszenia obrazu wykorzystująca atrament (tusz), którego stan skupienia jest stały w temperaturze pokojowej i ciekły po podgrzaniu do temperatury nanoszenia. Niniejsza definicja dotyczy zarówno nanoszenia bezpośredniego, jak i nanoszenia przez pośredni bęben lub pasek. |
| --- | --- |

1.2.7.

Druk atramentowo-pigmentowy (SI): technologia nanoszenia obrazu wykorzystująca atrament (tusz), którego stan skupienia jest stały w temperaturze pokojowej i ciekły po podgrzaniu do temperatury nanoszenia. Niniejsza definicja dotyczy zarówno nanoszenia bezpośredniego, jak i nanoszenia przez pośredni bęben lub pasek.

| 1.2.8. | Matryca: technologia nanoszenia polegająca na nanoszeniu obrazów na nośnik druku z matrycy zamocowanej wokół pokrytego tuszem bębna. |
| --- | --- |

1.2.8.

Matryca: technologia nanoszenia polegająca na nanoszeniu obrazów na nośnik druku z matrycy zamocowanej wokół pokrytego tuszem bębna.

| 1.2.9. | Transfer termiczny (TT): technologia nanoszenia polegająca na nanoszeniu małych kropli barwnika w stanie stałym (zazwyczaj kolorowego wosku) w stanie rozpuszczonym/płynnym bezpośrednio na nośnik druku, z wykorzystaniem matrycy. Technologia transferu termicznego różni się tym od druku atramentowo-rozpuszczalnikowego, że tusz w temperaturze pokojowej ma stan skupienia stały i zamienia się w ciecz pod wpływem ciepła. |
| --- | --- |

1.2.9.

Transfer termiczny (TT): technologia nanoszenia polegająca na nanoszeniu małych kropli barwnika w stanie stałym (zazwyczaj kolorowego wosku) w stanie rozpuszczonym/płynnym bezpośrednio na nośnik druku, z wykorzystaniem matrycy. Technologia transferu termicznego różni się tym od druku atramentowo-rozpuszczalnikowego, że tusz w temperaturze pokojowej ma stan skupienia stały i zamienia się w ciecz pod wpływem ciepła.

| 1.3. | Tryby działania






  1.3.1. | Tryb włączenia:






  a) | stan aktywności: stan poboru mocy, w którym produkt jest podłączony do źródła zasilania i aktywnie wytwarza kopie, a także wykonuje inne ze swoich podstawowych funkcji; |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.

Tryby działania

1.3.1.

Tryb włączenia:

a)

stan aktywności: stan poboru mocy, w którym produkt jest podłączony do źródła zasilania i aktywnie wytwarza kopie, a także wykonuje inne ze swoich podstawowych funkcji;

| b) | gotowość: stan poboru mocy, w którym produkt nie wytwarza kopii, osiągnął warunki działania, nie przeszedł jeszcze w tryb niskiego poboru mocy i może wejść w stan aktywności z minimalnym opóźnieniem. W trybie tym mogą działać wszystkie funkcje produktu, a produkt może powrócić do stanu aktywności poprzez reakcję na każdy potencjalny impuls, w tym zewnętrzny impuls elektryczny (np. impuls z sieci, połączenie faksowe lub sygnał z pilota zdalnego sterowania) oraz bezpośrednie interwencje fizyczne (np. aktywacja fizycznego przełącznika lub przycisku). |
| --- | --- |

b)

gotowość: stan poboru mocy, w którym produkt nie wytwarza kopii, osiągnął warunki działania, nie przeszedł jeszcze w tryb niskiego poboru mocy i może wejść w stan aktywności z minimalnym opóźnieniem. W trybie tym mogą działać wszystkie funkcje produktu, a produkt może powrócić do stanu aktywności poprzez reakcję na każdy potencjalny impuls, w tym zewnętrzny impuls elektryczny (np. impuls z sieci, połączenie faksowe lub sygnał z pilota zdalnego sterowania) oraz bezpośrednie interwencje fizyczne (np. aktywacja fizycznego przełącznika lub przycisku).

| 1.3.2. | Tryb wyłączenia: stan poboru mocy, w który produkt wchodzi, kiedy zostanie ręcznie lub automatycznie wyłączony, ale nadal jest podłączony do sieci elektrycznej i wtyczka znajduje się w gniazdku. Urządzenie wychodzi z tego trybu pod wpływem impulsu z zewnątrz, takiego jak ręczne przełączenie wyłącznika albo impuls timera nakazujący przejście urządzenia w tryb gotowości. Jeżeli stan ten jest następstwem ręcznej interwencji użytkownika, często określa się go jako »manualne wyłączenie«, natomiast jeżeli wynika on z automatycznego lub zaprogramowanego impulsu (np. opóźnienia czasowego lub zegara), określa się go jako »automatyczne wyłączenie« (16). |
| --- | --- |

1.3.2.

Tryb wyłączenia: stan poboru mocy, w który produkt wchodzi, kiedy zostanie ręcznie lub automatycznie wyłączony, ale nadal jest podłączony do sieci elektrycznej i wtyczka znajduje się w gniazdku. Urządzenie wychodzi z tego trybu pod wpływem impulsu z zewnątrz, takiego jak ręczne przełączenie wyłącznika albo impuls timera nakazujący przejście urządzenia w tryb gotowości. Jeżeli stan ten jest następstwem ręcznej interwencji użytkownika, często określa się go jako »manualne wyłączenie«, natomiast jeżeli wynika on z automatycznego lub zaprogramowanego impulsu (np. opóźnienia czasowego lub zegara), określa się go jako »automatyczne wyłączenie« (16).

| 1.3.3. | Tryb uśpienia: stan obniżonego poboru mocy, w jaki produkt wchodzi automatycznie po okresie bezczynności (tj. po czasie domyślnego opóźnienia), w reakcji na manualne działanie użytkownika (np. o ustalonej przez użytkownika godzinie, w reakcji na aktywację przez użytkownika fizycznego przełącznika lub przycisku) lub w reakcji na zewnętrzny impuls elektryczny (np. impuls z sieci, połączenie faksowe lub sygnał z pilota zdalnego sterowania). W odniesieniu do produktów ocenianych w oparciu o metodę testowania według TEC możliwe jest działanie wszystkich funkcji produktu w trybie uśpienia (w tym utrzymania połączenia sieciowego), chociaż istnieje możliwość opóźnienia w przejściu w stan aktywności. W odniesieniu do produktów ocenianych w oparciu o metodę testowania według trybów operacyjnych możliwe jest działanie pojedynczego aktywnego interfejsu sieciowego oraz, w stosownych przypadkach, połączenia faksowego, chociaż istnieje możliwość opóźnienia w przejściu w stan aktywności. |
| --- | --- |

1.3.3.

Tryb uśpienia: stan obniżonego poboru mocy, w jaki produkt wchodzi automatycznie po okresie bezczynności (tj. po czasie domyślnego opóźnienia), w reakcji na manualne działanie użytkownika (np. o ustalonej przez użytkownika godzinie, w reakcji na aktywację przez użytkownika fizycznego przełącznika lub przycisku) lub w reakcji na zewnętrzny impuls elektryczny (np. impuls z sieci, połączenie faksowe lub sygnał z pilota zdalnego sterowania). W odniesieniu do produktów ocenianych w oparciu o metodę testowania według TEC możliwe jest działanie wszystkich funkcji produktu w trybie uśpienia (w tym utrzymania połączenia sieciowego), chociaż istnieje możliwość opóźnienia w przejściu w stan aktywności. W odniesieniu do produktów ocenianych w oparciu o metodę testowania według trybów operacyjnych możliwe jest działanie pojedynczego aktywnego interfejsu sieciowego oraz, w stosownych przypadkach, połączenia faksowego, chociaż istnieje możliwość opóźnienia w przejściu w stan aktywności.

| 1.3.4. | Tryb czuwania: stan o najniższym poziomie poboru mocy, który nie może zostać wyłączony (zmieniony) przez użytkownika i który może trwać przez nieograniczony czas, jeżeli produkt jest podłączony do źródła prądu elektrycznego i użytkowany zgodnie z instrukcjami producenta (17). Stan czuwania stanowi stan najniższego poboru mocy produktu. W przypadku produktów będących urządzeniami do przetwarzania obrazu, o których mowa w niniejszej specyfikacji, tryb »czuwania« zwykle odpowiada trybowi wyłączenia, ale może odpowiadać trybowi gotowości lub uśpienia. Produkt nie może wyjść z trybu czuwania i obniżyć poboru mocy, o ile nie został on fizycznie odłączony od źródła prądu elektrycznego w wyniku czynności wykonanej ręcznie. |
| --- | --- |

1.3.4.

Tryb czuwania: stan o najniższym poziomie poboru mocy, który nie może zostać wyłączony (zmieniony) przez użytkownika i który może trwać przez nieograniczony czas, jeżeli produkt jest podłączony do źródła prądu elektrycznego i użytkowany zgodnie z instrukcjami producenta (17). Stan czuwania stanowi stan najniższego poboru mocy produktu. W przypadku produktów będących urządzeniami do przetwarzania obrazu, o których mowa w niniejszej specyfikacji, tryb »czuwania« zwykle odpowiada trybowi wyłączenia, ale może odpowiadać trybowi gotowości lub uśpienia. Produkt nie może wyjść z trybu czuwania i obniżyć poboru mocy, o ile nie został on fizycznie odłączony od źródła prądu elektrycznego w wyniku czynności wykonanej ręcznie.

| 1.4. | Format nośnika






  1.4.1. | Duży/wielki format: produkty dostosowane do nośników o formacie A2 i większym, w tym zaprojektowane do nośników ciągłych o szerokości 406 mm lub większej. Produkty wielkoformatowe mogą także umożliwiać druk na nośnikach standardowych i małoformatowych. |
| --- | --- | --- |

1.4.

Format nośnika

1.4.1.

Duży/wielki format: produkty dostosowane do nośników o formacie A2 i większym, w tym zaprojektowane do nośników ciągłych o szerokości 406 mm lub większej. Produkty wielkoformatowe mogą także umożliwiać druk na nośnikach standardowych i małoformatowych.

| 1.4.2. | Format standardowy: produkty dostosowane do nośników o standardowym formacie (np. Letter, Legal, Ledger, A3, A4 i B4), w tym przeznaczone do stosowania nośników ciągłych o szerokości od 210 mm do 406 mm. Produkty formatu standardowego mogą także umożliwiać druk na nośnikach małoformatowych.
  Obsługujące nośniki o formacie A3: produkty formatu standardowego posiadające ścieżkę papieru o szerokości co najmniej 275 mm. |
| --- | --- |

1.4.2.

Format standardowy: produkty dostosowane do nośników o standardowym formacie (np. Letter, Legal, Ledger, A3, A4 i B4), w tym przeznaczone do stosowania nośników ciągłych o szerokości od 210 mm do 406 mm. Produkty formatu standardowego mogą także umożliwiać druk na nośnikach małoformatowych.

Obsługujące nośniki o formacie A3: produkty formatu standardowego posiadające ścieżkę papieru o szerokości co najmniej 275 mm.

| 1.4.3. | Mały format: produkty dostosowane do nośników o formacie mniejszym niż formaty zdefiniowane jako standardowe (np. A6, 4×6 cali, mikrofilm), w tym zaprojektowane do nośników ciągłych o szerokości mniejszej niż 210 mm. |
| --- | --- |

1.4.3.

Mały format: produkty dostosowane do nośników o formacie mniejszym niż formaty zdefiniowane jako standardowe (np. A6, 4×6 cali, mikrofilm), w tym zaprojektowane do nośników ciągłych o szerokości mniejszej niż 210 mm.

| 1.4.4. | Format ciągły: produkty, które nie wykorzystują nośnika w postaci ciętych arkuszy i są przeznaczone do zastosowań, takich jak drukowanie kodów paskowych, etykiet, paragonów, banerów i rysunków technicznych. Produkty w formacie ciągłym obejmują produkty małoformatowe, wielkoformatowe lub produkty w formacie standardowym. |
| --- | --- |

1.4.4.

Format ciągły: produkty, które nie wykorzystują nośnika w postaci ciętych arkuszy i są przeznaczone do zastosowań, takich jak drukowanie kodów paskowych, etykiet, paragonów, banerów i rysunków technicznych. Produkty w formacie ciągłym obejmują produkty małoformatowe, wielkoformatowe lub produkty w formacie standardowym.

| 1.5. | Określenia dodatkowe:






  1.5.1. | Automatyczne dupleksowanie: zdolność kopiarki, faksu, urządzenia wielofunkcyjnego lub drukarki do umieszczania obrazów po obydwu stronach kartki z wydrukiem, bez etapu pośredniego w postaci ręcznej obsługi wydruku. Uważa się, że produkt ma tryb automatycznego dupleksowania tylko wówczas, gdy został fabrycznie wyposażony we wszystkie akcesoria potrzebne do umieszczania obrazów po obydwu stronach kartki z wydrukiem. |
| --- | --- | --- |

1.5.

Określenia dodatkowe:

1.5.1.

Automatyczne dupleksowanie: zdolność kopiarki, faksu, urządzenia wielofunkcyjnego lub drukarki do umieszczania obrazów po obydwu stronach kartki z wydrukiem, bez etapu pośredniego w postaci ręcznej obsługi wydruku. Uważa się, że produkt ma tryb automatycznego dupleksowania tylko wówczas, gdy został fabrycznie wyposażony we wszystkie akcesoria potrzebne do umieszczania obrazów po obydwu stronach kartki z wydrukiem.

| 1.5.2. | Połączenie teleinformatyczne: połączenie umożliwiające wymianę informacji między urządzeniem do przetwarzania obrazu a jednym zewnętrznym zasilanym urządzeniem lub nośnikiem pamięci. |
| --- | --- |

1.5.2.

Połączenie teleinformatyczne: połączenie umożliwiające wymianę informacji między urządzeniem do przetwarzania obrazu a jednym zewnętrznym zasilanym urządzeniem lub nośnikiem pamięci.

| 1.5.3. | Czas domyślny opóźnienia: czas ustalony przez producenta przed dostarczeniem urządzenia, po którym produkt przechodzi w tryb niskiego poboru mocy (np. tryb uśpienia, automatycznego wyłączenia) po zakończeniu wykonywania swojej podstawowej funkcji. |
| --- | --- |

1.5.3.

Czas domyślny opóźnienia: czas ustalony przez producenta przed dostarczeniem urządzenia, po którym produkt przechodzi w tryb niskiego poboru mocy (np. tryb uśpienia, automatycznego wyłączenia) po zakończeniu wykonywania swojej podstawowej funkcji.

| 1.5.4. | Cyfrowy interfejs (DFE): funkcjonalnie zintegrowany serwer, który jest hostem dla innych komputerów i aplikacji, i działa jako interfejs z urządzeniami do przetwarzania obrazu. Interfejs cyfrowy zapewnia większą funkcjonalność urządzenia do przetwarzania obrazu.






  a) | Cyfrowy interfejs ma co najmniej trzy z następujących zaawansowanych funkcji:






  1) | łączność z siecią w różnych środowiskach; |
| --- | --- | --- | --- |

1.5.4.

Cyfrowy interfejs (DFE): funkcjonalnie zintegrowany serwer, który jest hostem dla innych komputerów i aplikacji, i działa jako interfejs z urządzeniami do przetwarzania obrazu. Interfejs cyfrowy zapewnia większą funkcjonalność urządzenia do przetwarzania obrazu.

a)

Cyfrowy interfejs ma co najmniej trzy z następujących zaawansowanych funkcji:

1)

łączność z siecią w różnych środowiskach;

| 2) | funkcja skrzynki pocztowej; |
| --- | --- |

2)

funkcja skrzynki pocztowej;

| 3) | zarządzanie kolejką zadań; |
| --- | --- |

3)

zarządzanie kolejką zadań;

| 4) | zarządzanie maszynami (np. wyprowadzanie urządzeń do przetwarzania obrazu ze stanu obniżonego poboru mocy); |
| --- | --- |

4)

zarządzanie maszynami (np. wyprowadzanie urządzeń do przetwarzania obrazu ze stanu obniżonego poboru mocy);

| 5) | zaawansowany graficzny interfejs użytkownika; |
| --- | --- |

5)

zaawansowany graficzny interfejs użytkownika;

| 6) | możliwość nawiązywania łączności z innymi serwerami pełniącymi rolę hostów i komputerami klienckimi (np. skanowanie poczty elektronicznej, przesyłanie żądań wykonania zadań do odległych skrzynek pocztowych); lub |
| --- | --- |

6)

możliwość nawiązywania łączności z innymi serwerami pełniącymi rolę hostów i komputerami klienckimi (np. skanowanie poczty elektronicznej, przesyłanie żądań wykonania zadań do odległych skrzynek pocztowych); lub

| 7) | możliwość dalszej obróbki stron (np. ponowne formatowanie stron przed drukowaniem). |
| --- | --- |

7)

możliwość dalszej obróbki stron (np. ponowne formatowanie stron przed drukowaniem).

| b) | Interfejs cyfrowy typu 1: interfejs cyfrowy pobierający prąd stały z własnego źródła zasilania prądem przemiennym (wewnętrznego lub zewnętrznego), innego niż źródło zasilania urządzenia do przetwarzania obrazu. Interfejs cyfrowy tego typu może pobierać prąd zmienny bezpośrednio z gniazdka ściennego lub ze źródła zasilania prądem przemiennym związanego z wewnętrznym źródłem zasilania urządzenia do przetwarzania obrazu. Cyfrowy interfejs typu 1 może być sprzedawany jako standardowy element wyposażenia urządzenia do przetwarzania obrazu lub jako akcesorium. |
| --- | --- |

b)

Interfejs cyfrowy typu 1: interfejs cyfrowy pobierający prąd stały z własnego źródła zasilania prądem przemiennym (wewnętrznego lub zewnętrznego), innego niż źródło zasilania urządzenia do przetwarzania obrazu. Interfejs cyfrowy tego typu może pobierać prąd zmienny bezpośrednio z gniazdka ściennego lub ze źródła zasilania prądem przemiennym związanego z wewnętrznym źródłem zasilania urządzenia do przetwarzania obrazu. Cyfrowy interfejs typu 1 może być sprzedawany jako standardowy element wyposażenia urządzenia do przetwarzania obrazu lub jako akcesorium.

| c) | Interfejs cyfrowy typu 2: interfejs cyfrowy pobierający prąd stały z tego samego źródła zasilania co urządzenie do przetwarzania obrazu, z którym współpracuje. Interfejs cyfrowy typu 2 musi posiadać płytkę lub zespół z osobną jednostką przetwarzającą, która może inicjować aktywność przez sieć i którą można fizycznie usunąć, odizolować lub wyłączyć poprzez zastosowanie powszechnej praktyki inżynieryjnej, aby umożliwić dokonanie pomiaru poboru mocy. |
| --- | --- |

c)

Interfejs cyfrowy typu 2: interfejs cyfrowy pobierający prąd stały z tego samego źródła zasilania co urządzenie do przetwarzania obrazu, z którym współpracuje. Interfejs cyfrowy typu 2 musi posiadać płytkę lub zespół z osobną jednostką przetwarzającą, która może inicjować aktywność przez sieć i którą można fizycznie usunąć, odizolować lub wyłączyć poprzez zastosowanie powszechnej praktyki inżynieryjnej, aby umożliwić dokonanie pomiaru poboru mocy.

| d) | Pomocniczy akcelerator przetwarzania danych (APA): dodatkowa karta rozszerzenia montowana w dodatkowym złączu rozszerzeń ogólnego przeznaczenia interfejsu cyfrowego (np. ogólnego przeznaczenia jednostki przetwarzania grafiki (GPGPU) zainstalowane na złączu PCI). |
| --- | --- |

d)

Pomocniczy akcelerator przetwarzania danych (APA): dodatkowa karta rozszerzenia montowana w dodatkowym złączu rozszerzeń ogólnego przeznaczenia interfejsu cyfrowego (np. ogólnego przeznaczenia jednostki przetwarzania grafiki (GPGPU) zainstalowane na złączu PCI).

| 1.5.5. | Połączenie sieciowe: połączenie umożliwiające wymianę informacji między urządzeniem do przetwarzania obrazu a co najmniej jednym urządzeniem zarządzanym zewnętrznie. |
| --- | --- |

1.5.5.

Połączenie sieciowe: połączenie umożliwiające wymianę informacji między urządzeniem do przetwarzania obrazu a co najmniej jednym urządzeniem zarządzanym zewnętrznie.

| 1.5.6. | Dodatek funkcjonalny: interfejs teleinformatyczny lub sieciowy lub inny element, który podnosi funkcjonalność mechanizmu nanoszenia obrazu zastosowanego w produkcie do przetwarzania obrazu i w odniesieniu do którego stosuje się dodatkowy limit mocy przy kwalifikacji produktów zgodnie z metodą testowania według trybów operacyjnych. |
| --- | --- |

1.5.6.

Dodatek funkcjonalny: interfejs teleinformatyczny lub sieciowy lub inny element, który podnosi funkcjonalność mechanizmu nanoszenia obrazu zastosowanego w produkcie do przetwarzania obrazu i w odniesieniu do którego stosuje się dodatkowy limit mocy przy kwalifikacji produktów zgodnie z metodą testowania według trybów operacyjnych.

| 1.5.7. | Tryb operacyjny (OM): do celów niniejszej specyfikacji metoda porównywania parametrów energetycznych produktów polegająca na pomiarze poboru mocy (mierzonej w watach) w różnych stanach operacyjnych, jak określono w sekcji 9 metody testowania urządzeń do przetwarzania obrazu do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR. |
| --- | --- |

1.5.7.

Tryb operacyjny (OM): do celów niniejszej specyfikacji metoda porównywania parametrów energetycznych produktów polegająca na pomiarze poboru mocy (mierzonej w watach) w różnych stanach operacyjnych, jak określono w sekcji 9 metody testowania urządzeń do przetwarzania obrazu do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR.

| 1.5.8. | Typowe zużycie energii elektrycznej (TEC): do celów niniejszej specyfikacji metoda porównywania parametrów energetycznych produktów polegająca na pomiarze typowego zużycia energii elektrycznej (mierzonej w kilowatogodzinach) przez produkt w czasie normalnego działania w reprezentatywnym przedziale czasu, jak określono w sekcji 8 metody testowania urządzeń do przetwarzania obrazu do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR. |
| --- | --- |

1.5.8.

Typowe zużycie energii elektrycznej (TEC): do celów niniejszej specyfikacji metoda porównywania parametrów energetycznych produktów polegająca na pomiarze typowego zużycia energii elektrycznej (mierzonej w kilowatogodzinach) przez produkt w czasie normalnego działania w reprezentatywnym przedziale czasu, jak określono w sekcji 8 metody testowania urządzeń do przetwarzania obrazu do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR.

| 1.5.9. | Mechanizm nanoszenia obrazu: podstawowy mechanizm produktu do przetwarzania obrazu, który steruje wytwarzaniem obrazu. Mechanizm nanoszenia obrazu jest uzależniony od dodatków funkcjonalnych zdolnych do komunikacji i przetwarzania obrazu. Bez dodatków funkcjonalnych i innych elementów mechanizm nanoszenia obrazu nie może pobierać danych o obrazie do przetwarzania i nie jest elementem funkcjonalnym. |
| --- | --- |

1.5.9.

Mechanizm nanoszenia obrazu: podstawowy mechanizm produktu do przetwarzania obrazu, który steruje wytwarzaniem obrazu. Mechanizm nanoszenia obrazu jest uzależniony od dodatków funkcjonalnych zdolnych do komunikacji i przetwarzania obrazu. Bez dodatków funkcjonalnych i innych elementów mechanizm nanoszenia obrazu nie może pobierać danych o obrazie do przetwarzania i nie jest elementem funkcjonalnym.

| 1.5.10. | Produkt podstawowy: najbardziej podstawowa konfiguracja konkretnego modelu produktu, posiadająca minimalną liczbę dostępnych dodatków funkcjonalnych. Opcjonalnych elementów i akcesoriów nie uznaje się za części produktu podstawowego. |
| --- | --- |

1.5.10.

Produkt podstawowy: najbardziej podstawowa konfiguracja konkretnego modelu produktu, posiadająca minimalną liczbę dostępnych dodatków funkcjonalnych. Opcjonalnych elementów i akcesoriów nie uznaje się za części produktu podstawowego.

| 1.5.11. | Akcesorium: element wyposażenia peryferyjnego, który nie jest konieczny do działania produktu podstawowego, ale może być dołączony przed lub po dostarczeniu urządzenia w celu podniesienia jego funkcjonalności. Akcesoria mogą być sprzedawane oddzielnie, pod własnym numerem modelu, lub łącznie z produktem podstawowym jako część pakietu lub konfiguracji. |
| --- | --- |

1.5.11.

Akcesorium: element wyposażenia peryferyjnego, który nie jest konieczny do działania produktu podstawowego, ale może być dołączony przed lub po dostarczeniu urządzenia w celu podniesienia jego funkcjonalności. Akcesoria mogą być sprzedawane oddzielnie, pod własnym numerem modelu, lub łącznie z produktem podstawowym jako część pakietu lub konfiguracji.

| 1.5.12. | Model produktu: produkt do przetwarzania obrazu sprzedawany lub wprowadzany do obrotu pod unikatowym numerem modelu lub nazwą handlową. Model produktu może składać się z produktu podstawowego lub produktu podstawowego z akcesoriami. |
| --- | --- |

1.5.12.

Model produktu: produkt do przetwarzania obrazu sprzedawany lub wprowadzany do obrotu pod unikatowym numerem modelu lub nazwą handlową. Model produktu może składać się z produktu podstawowego lub produktu podstawowego z akcesoriami.

| 1.5.13. | Rodzina produktów: grupa modeli produktów, które 1) zostały wyprodukowane przez tego samego producenta; 2) podlegają tym samym kryteriom kwalifikacyjnym ENERGY STAR; oraz 3) są oparte na wspólnej konstrukcji podstawowej. Modele produktu w rodzinie produktów różnią się między sobą pod względem co najmniej jednej cechy lub funkcji, która 1) nie ma wpływu na działanie produktu w zakresie kryteriów kwalifikowalności do oznaczenia ENERGY STAR; lub 2) została określona w niniejszym dokumencie jako dopuszczalna różnica w rodzinie produktów. W przypadku urządzeń do przetwarzania obrazu dopuszczalne różnice w obrębie rodziny produktów obejmują:






  a) | kolor; |
| --- | --- | --- |

1.5.13.

Rodzina produktów: grupa modeli produktów, które 1) zostały wyprodukowane przez tego samego producenta; 2) podlegają tym samym kryteriom kwalifikacyjnym ENERGY STAR; oraz 3) są oparte na wspólnej konstrukcji podstawowej. Modele produktu w rodzinie produktów różnią się między sobą pod względem co najmniej jednej cechy lub funkcji, która 1) nie ma wpływu na działanie produktu w zakresie kryteriów kwalifikowalności do oznaczenia ENERGY STAR; lub 2) została określona w niniejszym dokumencie jako dopuszczalna różnica w rodzinie produktów. W przypadku urządzeń do przetwarzania obrazu dopuszczalne różnice w obrębie rodziny produktów obejmują:

a)

kolor;

| b) | obudowę; |
| --- | --- |

b)

obudowę;

| c) | akcesoria do obsługi papieru do zapisania i wyjściowego; |
| --- | --- |

c)

akcesoria do obsługi papieru do zapisania i wyjściowego;

| d) | elementy elektroniczne niezwiązane z mechanizmem nanoszenia obrazu produktu do przetwarzania obrazu, w tym interfejsy cyfrowe typu 1 i 2. |
| --- | --- |

d)

elementy elektroniczne niezwiązane z mechanizmem nanoszenia obrazu produktu do przetwarzania obrazu, w tym interfejsy cyfrowe typu 1 i 2.

2.   Zakres

2.1.   Kwalifikujące się produkty

| 2.1.1. | Produkty dostępne w handlu, które odpowiadają jednej z definicji urządzeń do przetwarzania obrazu zawartych w sekcji 1.1 i które mogą być zasilane z 1) gniazdka ściennego; 2) przez połączenie teleinformatyczne lub sieciowe; lub 3) zarówno z gniazdka ściennego, jak i przez połączenie teleinformatyczne lub sieciowe, kwalifikują się do oznaczenia ENERGY STAR, z wyjątkiem produktów wymienionych w sekcji 2.2. |
| --- | --- |

2.1.1.

Produkty dostępne w handlu, które odpowiadają jednej z definicji urządzeń do przetwarzania obrazu zawartych w sekcji 1.1 i które mogą być zasilane z 1) gniazdka ściennego; 2) przez połączenie teleinformatyczne lub sieciowe; lub 3) zarówno z gniazdka ściennego, jak i przez połączenie teleinformatyczne lub sieciowe, kwalifikują się do oznaczenia ENERGY STAR, z wyjątkiem produktów wymienionych w sekcji 2.2.

| 2.1.2. | Produkt do przetwarzania obrazu należy dalej zakwalifikować jako »TEC« albo »OM« w tabeli 1 poniżej, w zależności od zastosowanej metody oceny kwalifikowalności do oznaczenia ENERGY STAR.

  Tabela 1


  Metody oceny urządzeń do przetwarzania obrazu









  Typ urządzenia | Format nośnika | Technologia nanoszenia obrazu | Metoda oceny kwalifikowalności do oznaczenia ENERGY STAR |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kopiarka | Standardowy | DT, DS, EP, SI, TT | TEC |
| Duży | DT, DS, EP, SI, TT | OM |
| Powielacz cyfrowy | Standardowy | Matryca | TEC |
| Faks | Standardowy | DT, DS, EP, SI, TT | TEC |
| IJ | OM |
| Urządzenie do nadawania listów | Wszystkie | DT, EP, IJ, TT | OM |
| Urządzenie wielofunkcyjne | Standardowy | Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy o wysokiej wydajności, DT, DS, EP, SI, TT | TEC |
| IJ, druk uderzeniowy | OM |
| Duży | DT, DS, EP, IJ, SI, TT | OM |
| Drukarka | Standardowy | Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy o wysokiej wydajności, DT, DS, EP, SI, TT | TEC |
| IJ, druk uderzeniowy | OM |
| Duży lub mały | DT, DS, EP, druk uderzeniowy, IJ, SI, TT | OM |
| Mały | Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy o wysokiej wydajności | TEC |
| Skaner | Wszystkie | Nie dotyczy | OM |

2.1.2.

Produkt do przetwarzania obrazu należy dalej zakwalifikować jako »TEC« albo »OM« w tabeli 1 poniżej, w zależności od zastosowanej metody oceny kwalifikowalności do oznaczenia ENERGY STAR.

Tabela 1

Metody oceny urządzeń do przetwarzania obrazu

Typ urządzenia

Format nośnika

Technologia nanoszenia obrazu

Metoda oceny kwalifikowalności do oznaczenia ENERGY STAR

Kopiarka

Standardowy

DT, DS, EP, SI, TT

TEC

Duży

DT, DS, EP, SI, TT

OM

Powielacz cyfrowy

Standardowy

Matryca

TEC

Faks

Standardowy

DT, DS, EP, SI, TT

TEC

IJ

OM

Urządzenie do nadawania listów

Wszystkie

DT, EP, IJ, TT

OM

Urządzenie wielofunkcyjne

Standardowy

Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy o wysokiej wydajności, DT, DS, EP, SI, TT

TEC

IJ, druk uderzeniowy

OM

Duży

DT, DS, EP, IJ, SI, TT

OM

Drukarka

Standardowy

Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy o wysokiej wydajności, DT, DS, EP, SI, TT

TEC

IJ, druk uderzeniowy

OM

Duży lub mały

DT, DS, EP, druk uderzeniowy, IJ, SI, TT

OM

Mały

Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy o wysokiej wydajności

TEC

Skaner

Wszystkie

Nie dotyczy

OM

2.2.   Wyłączone produkty

| 2.2.1. | Produkty ujęte w innych specyfikacjach produktów ENERGY STAR nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją. Wykaz obecnie obowiązujących specyfikacji jest dostępny na stronie www.eu-energystar.org. |
| --- | --- |

2.2.1.

Produkty ujęte w innych specyfikacjach produktów ENERGY STAR nie kwalifikują się do oznaczenia zgodnie z niniejszą specyfikacją. Wykaz obecnie obowiązujących specyfikacji jest dostępny na stronie www.eu-energystar.org.

| 2.2.2. | Produkty spełniające co najmniej jeden z poniższych warunków nie kwalifikują się do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą specyfikacją:
  produkty zaprojektowane tak, aby działały przy zasilaniu trójfazowym. |
| --- | --- |

2.2.2.

Produkty spełniające co najmniej jeden z poniższych warunków nie kwalifikują się do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą specyfikacją:

produkty zaprojektowane tak, aby działały przy zasilaniu trójfazowym.

3.   Kryteria kwalifikacji

3.1.   Cyfry znaczące i zasady zaokrąglania

| 3.1.1. | Wszystkie obliczenia przeprowadza się, stosując bezpośrednio zmierzone wartości (bez ich zaokrąglania). |
| --- | --- |

3.1.1.

Wszystkie obliczenia przeprowadza się, stosując bezpośrednio zmierzone wartości (bez ich zaokrąglania).

| 3.1.2. | O ile nie wskazano inaczej, zgodność z granicznymi wartościami specyfikacji ocenia się na podstawie bezpośrednio zmierzonych lub obliczonych wartości, bez ich zaokrąglania. |
| --- | --- |

3.1.2.

O ile nie wskazano inaczej, zgodność z granicznymi wartościami specyfikacji ocenia się na podstawie bezpośrednio zmierzonych lub obliczonych wartości, bez ich zaokrąglania.

| 3.1.3. | Bezpośrednio zmierzone lub obliczone wartości, które przedłożono do zgłoszenia na stronie internetowej ENERGY STAR, zaokrągla się do najbliższej cyfry znaczącej podanej w wykazie odpowiednich granicznych wartości specyfikacji. |
| --- | --- |

3.1.3.

Bezpośrednio zmierzone lub obliczone wartości, które przedłożono do zgłoszenia na stronie internetowej ENERGY STAR, zaokrągla się do najbliższej cyfry znaczącej podanej w wykazie odpowiednich granicznych wartości specyfikacji.

3.2.   Wymogi ogólne

| 3.2.1. | Zewnętrzne źródło zasilania
  W przypadku gdy produkt dostarczany jest z jednonapięciowym zewnętrznym źródłem zasilania, źródło to musi spełniać wymogi dotyczące parametrów eksploatacyjnych określone dla poziomu V w międzynarodowym protokole oznaczania efektywności i zawierać oznaczenie poziomu V. Dodatkowe informacje dotyczące protokołu oznaczania są dostępne na stronach internetowych www.energystar.gov/powersupplies.






  — | Podczas testów przeprowadzanych metodą opisaną w dokumencie Test Method for Calculating the Energy Efficiency of Single-Voltage External Ac-Dc and Ac-Ac Power Supplies [Metoda przeprowadzania testów w celu obliczenia sprawności energetycznej zewnętrznych jednonapięciowych źródeł zasilania AC/DC i AC/AC], opublikowanym dnia 11 sierpnia 2004 r., jednowyjściowe zewnętrzne źródła zasilania muszą spełniać wymogi określone dla poziomu V. |
| --- | --- | --- |

3.2.1.

Zewnętrzne źródło zasilania

W przypadku gdy produkt dostarczany jest z jednonapięciowym zewnętrznym źródłem zasilania, źródło to musi spełniać wymogi dotyczące parametrów eksploatacyjnych określone dla poziomu V w międzynarodowym protokole oznaczania efektywności i zawierać oznaczenie poziomu V. Dodatkowe informacje dotyczące protokołu oznaczania są dostępne na stronach internetowych www.energystar.gov/powersupplies.

—

Podczas testów przeprowadzanych metodą opisaną w dokumencie Test Method for Calculating the Energy Efficiency of Single-Voltage External Ac-Dc and Ac-Ac Power Supplies [Metoda przeprowadzania testów w celu obliczenia sprawności energetycznej zewnętrznych jednonapięciowych źródeł zasilania AC/DC i AC/AC], opublikowanym dnia 11 sierpnia 2004 r., jednowyjściowe zewnętrzne źródła zasilania muszą spełniać wymogi określone dla poziomu V.

| — | Podczas testów przeprowadzanych z zastosowaniem Ogólnego protokołu testu sprawności wewnętrznego źródła zasilania wersja 6.6 EPRI 306 wielowyjściowe zewnętrzne źródła zasilania muszą spełniać wymogi określone dla poziomu V. Dane dotyczące zasilania uzyskane na podstawie wersji 6.4.2 (wymaganej w wersji 1.2) są dopuszczalne pod warunkiem, że test przeprowadzono przed datą wejścia w życie wersji 2.0. |
| --- | --- |

—

Podczas testów przeprowadzanych z zastosowaniem Ogólnego protokołu testu sprawności wewnętrznego źródła zasilania wersja 6.6 EPRI 306 wielowyjściowe zewnętrzne źródła zasilania muszą spełniać wymogi określone dla poziomu V. Dane dotyczące zasilania uzyskane na podstawie wersji 6.4.2 (wymaganej w wersji 1.2) są dopuszczalne pod warunkiem, że test przeprowadzono przed datą wejścia w życie wersji 2.0.

| 3.2.2. | Dodatkowa bezprzewodowa słuchawka: faksy lub urządzenia wielofunkcyjne z funkcją faksowania sprzedawane z dodatkowymi bezprzewodowymi słuchawkami muszą być wyposażone w słuchawkę zakwalifikowaną do oznaczenia ENERGY STAR albo słuchawkę, która odpowiada specyfikacji produktów telefonicznych ENERGY STAR przy testowaniu metodą ENERGY STAR w dniu, w którym produkt do przetwarzania obrazu jest kwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR. Specyfikację ENERGY STAR i metody testowania telefonów podano na stronie www.energystar.gov/products. |
| --- | --- |

3.2.2.

Dodatkowa bezprzewodowa słuchawka: faksy lub urządzenia wielofunkcyjne z funkcją faksowania sprzedawane z dodatkowymi bezprzewodowymi słuchawkami muszą być wyposażone w słuchawkę zakwalifikowaną do oznaczenia ENERGY STAR albo słuchawkę, która odpowiada specyfikacji produktów telefonicznych ENERGY STAR przy testowaniu metodą ENERGY STAR w dniu, w którym produkt do przetwarzania obrazu jest kwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR. Specyfikację ENERGY STAR i metody testowania telefonów podano na stronie www.energystar.gov/products.

| 3.2.3. | Funkcjonalnie zintegrowane urządzenie wielofunkcyjne: jeżeli urządzenie wielofunkcyjne składa się z zestawu funkcjonalnie zintegrowanych elementów (tj. urządzenie wielofunkcyjne nie stanowi fizycznie pojedynczego urządzenia), łączne zmierzone zużycie energii i pobór mocy dla wszystkich elementów nie może osiągnąć maksymalnego zużycia energii lub poboru mocy dopuszczalnego dla danego urządzenia wielofunkcyjnego do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR. |
| --- | --- |

3.2.3.

Funkcjonalnie zintegrowane urządzenie wielofunkcyjne: jeżeli urządzenie wielofunkcyjne składa się z zestawu funkcjonalnie zintegrowanych elementów (tj. urządzenie wielofunkcyjne nie stanowi fizycznie pojedynczego urządzenia), łączne zmierzone zużycie energii i pobór mocy dla wszystkich elementów nie może osiągnąć maksymalnego zużycia energii lub poboru mocy dopuszczalnego dla danego urządzenia wielofunkcyjnego do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR.

| 3.2.4. | Wymogi dotyczące interfejsu cyfrowego: typowe zużycie energii elektrycznej (TECDFE) przez urządzenie wielofunkcyjne typu 1 lub typu 2 sprzedawane z produktem do przetwarzania obrazu w momencie sprzedaży należy obliczać, stosując równanie 1 dla urządzenia wielofunkcyjnego nieposiadającego trybu uśpienia lub równanie 2 dla urządzenia wielofunkcyjnego posiadającego tryb uśpienia. Uzyskana wartość TECDFE nie może przekraczać maksymalnej wymaganej wartości TECDFE określonej w tabeli 2 dla danego typu urządzenia wielofunkcyjnego.






  a) | wartość TEC lub wartość poboru mocy w stanie gotowości urządzenia wielofunkcyjnego, która to wartość nie przekracza maksymalnych wymaganych wartości TEC dla urządzenia wielofunkcyjnego, należy w razie potrzeby wyłączyć z pomiarów energii według TEC i mocy według OM produktu do przetwarzania obrazu lub takie pomiary należy pomniejszyć o wartość, o której mowa powyżej; |
| --- | --- | --- |

3.2.4.

Wymogi dotyczące interfejsu cyfrowego: typowe zużycie energii elektrycznej (TECDFE) przez urządzenie wielofunkcyjne typu 1 lub typu 2 sprzedawane z produktem do przetwarzania obrazu w momencie sprzedaży należy obliczać, stosując równanie 1 dla urządzenia wielofunkcyjnego nieposiadającego trybu uśpienia lub równanie 2 dla urządzenia wielofunkcyjnego posiadającego tryb uśpienia. Uzyskana wartość TECDFE nie może przekraczać maksymalnej wymaganej wartości TECDFE określonej w tabeli 2 dla danego typu urządzenia wielofunkcyjnego.

a)

wartość TEC lub wartość poboru mocy w stanie gotowości urządzenia wielofunkcyjnego, która to wartość nie przekracza maksymalnych wymaganych wartości TEC dla urządzenia wielofunkcyjnego, należy w razie potrzeby wyłączyć z pomiarów energii według TEC i mocy według OM produktu do przetwarzania obrazu lub takie pomiary należy pomniejszyć o wartość, o której mowa powyżej;

| b) | dalsze informacje dotyczące odejmowania wartości TECDFE od produktów objętych pomiarami według TEC przedstawiono w sekcji 3.3.2; |
| --- | --- |

b)

dalsze informacje dotyczące odejmowania wartości TECDFE od produktów objętych pomiarami według TEC przedstawiono w sekcji 3.3.2;

| c) | dalsze informacje dotyczące wyłączania urządzeń wielofunkcyjnych z pomiarów według trybów operacyjnych uśpienia i czuwania przedstawiono w sekcji 3.4.2. |
| --- | --- |

c)

dalsze informacje dotyczące wyłączania urządzeń wielofunkcyjnych z pomiarów według trybów operacyjnych uśpienia i czuwania przedstawiono w sekcji 3.4.2.

Równanie 1: Obliczanie wartości TECDFE dla interfejsów cyfrowych nieposiadających trybu uśpienia

Formula

gdzie:

| — | TECDFE oznacza typowe tygodniowe zużycie energii elektrycznej dla interfejsów cyfrowych, wyrażone w kilowatogodzinach (kWh) i zaokrąglone do najbliższej wartości 0,1 kWh, |
| --- | --- |

—

TECDFE oznacza typowe tygodniowe zużycie energii elektrycznej dla interfejsów cyfrowych, wyrażone w kilowatogodzinach (kWh) i zaokrąglone do najbliższej wartości 0,1 kWh,

| — | PDFE_READY oznacza pobór mocy w stanie gotowości, zmierzony w ramach procedury testowej i wyrażony w watach. |
| --- | --- |

—

PDFE_READY oznacza pobór mocy w stanie gotowości, zmierzony w ramach procedury testowej i wyrażony w watach.

Równanie 2: Obliczanie wartości TECDFE dla interfejsów cyfrowych posiadających tryb uśpienia

Formula

gdzie:

| — | TECDFE oznacza typowe tygodniowe zużycie energii elektrycznej dla interfejsów cyfrowych, wyrażone w kilowatogodzinach (kWh) i zaokrąglone do najbliższej wartości 0,1 kW, |
| --- | --- |

—

TECDFE oznacza typowe tygodniowe zużycie energii elektrycznej dla interfejsów cyfrowych, wyrażone w kilowatogodzinach (kWh) i zaokrąglone do najbliższej wartości 0,1 kW,

| — | PDFE_READY oznacza pobór mocy przez interfejs cyfrowy w stanie gotowości, zmierzony w t procedury testowej i wyrażony w watach, |
| --- | --- |

—

PDFE_READY oznacza pobór mocy przez interfejs cyfrowy w stanie gotowości, zmierzony w t procedury testowej i wyrażony w watach,

| — | PDFE_SLEEP oznacza pobór mocy przez interfejs cyfrowy w trybie uśpienia, zmierzony w ramach procedury testowej i wyrażony w watach. |
| --- | --- |

—

PDFE_SLEEP oznacza pobór mocy przez interfejs cyfrowy w trybie uśpienia, zmierzony w ramach procedury testowej i wyrażony w watach.

Tabela 2

Maksymalne wymagane wartości TECDFE dla interfejsów cyfrowych typu 1 i typu 2

| Kategoria interfejsu cyfrowego | Opis kategorii | Maksymalna wartość TECDFE

  (kWh/tydzień, zaokrąglona do najbliższej wartości 0,1 kWh/tydzień do celów zgłoszenia) |
| --- | --- | --- |
| Interfejs cyfrowy typu 1: | Interfejs cyfrowy typu 2: |
| A | Wszystkie interfejsy cyfrowe, które nie odpowiadają definicji kategorii B, zostaną rozważone w ramach kategorii A do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR. | 10,9 | 8,7 |
| B | Do zakwalifikowania się w ramach kategorii B interfejsy cyfrowe muszą być wyposażone w:
  co najmniej 2 fizyczne procesory albo 1 procesor i co najmniej 1 indywidualny pomocniczy akcelerator przetwarzania (APA) | 22,7 | 18,2 |

Kategoria interfejsu cyfrowego

Opis kategorii

Maksymalna wartość TECDFE

(kWh/tydzień, zaokrąglona do najbliższej wartości 0,1 kWh/tydzień do celów zgłoszenia)

Interfejs cyfrowy typu 1:

Interfejs cyfrowy typu 2:

A

Wszystkie interfejsy cyfrowe, które nie odpowiadają definicji kategorii B, zostaną rozważone w ramach kategorii A do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR.

10,9

8,7

B

Do zakwalifikowania się w ramach kategorii B interfejsy cyfrowe muszą być wyposażone w:

co najmniej 2 fizyczne procesory albo 1 procesor i co najmniej 1 indywidualny pomocniczy akcelerator przetwarzania (APA)

22,7

18,2

3.3.   Wymogi dotyczące produktów ocenianych według typowego zużycia energii elektrycznej (TEC)

| 3.3.1. | Tryb automatycznego dupleksowania






  a) | W momencie zakupu wszystkie kopiarki, urządzenia wielofunkcyjne i drukarki testowane według typowego zużycia energii elektrycznej muszą posiadać tryb automatycznego dupleksowania określony w tabeli 3 i tabeli 4. Niniejszy wymóg nie obejmuje drukarek służących do drukowania na specjalnych jednostronnych nośnikach do celów jednostronnego drukowania (np. rozdzielający papier powlekany na etykiety, nośniki do bezpośredniego druku termicznego itp.).

  Tabela 3


  Wymagania w zakresie działania automatycznego dupleksowania dla wszystkich kolorowych kopiarek, urządzeń wielofunkcyjnych i drukarek testowanych według typowego zużycia energii elektrycznej







  Szybkość produktu w trybie monochromatycznym s obliczona według metody testowania (ipm) | Wymagania w zakresie działania automatycznego dupleksowania |
| --- | --- | --- | --- |
| s ≤ 19 | Brak |
| 19 < s < 35 | Integralna część produktu podstawowego lub opcjonalne akcesorium |
| s ≥ 35 | Integralna część produktu podstawowego |

3.3.1.

Tryb automatycznego dupleksowania

a)

W momencie zakupu wszystkie kopiarki, urządzenia wielofunkcyjne i drukarki testowane według typowego zużycia energii elektrycznej muszą posiadać tryb automatycznego dupleksowania określony w tabeli 3 i tabeli 4. Niniejszy wymóg nie obejmuje drukarek służących do drukowania na specjalnych jednostronnych nośnikach do celów jednostronnego drukowania (np. rozdzielający papier powlekany na etykiety, nośniki do bezpośredniego druku termicznego itp.).

Tabela 3

Wymagania w zakresie działania automatycznego dupleksowania dla wszystkich kolorowych kopiarek, urządzeń wielofunkcyjnych i drukarek testowanych według typowego zużycia energii elektrycznej

Szybkość produktu w trybie monochromatycznym s obliczona według metody testowania (ipm)

Wymagania w zakresie działania automatycznego dupleksowania

s ≤ 19

Brak

19 < s < 35

Integralna część produktu podstawowego lub opcjonalne akcesorium

s ≥ 35

Integralna część produktu podstawowego

Tabela 4

Wymogi w zakresie działania automatycznego dupleksowania dla wszystkich monochromatycznych kopiarek, urządzeń wielofunkcyjnych i drukarek testowanych według typowego zużycia energii elektrycznej

| Szybkość produktu w trybie monochromatycznym s obliczona według metody testowania (ipm) | Wymagania w zakresie działania automatycznego dupleksowania |
| --- | --- |
| s ≤ 24 | Brak |
| 24 < s < 37 | Integralna część produktu podstawowego lub opcjonalne akcesorium |
| s ≥ 37 | Integralna część produktu podstawowego |

Szybkość produktu w trybie monochromatycznym s obliczona według metody testowania (ipm)

Wymagania w zakresie działania automatycznego dupleksowania

s ≤ 24

Brak

24 < s < 37

Integralna część produktu podstawowego lub opcjonalne akcesorium

s ≥ 37

Integralna część produktu podstawowego

| b) | Jeżeli nie ma pewności, że w zestawie z danym produktem oferuje się tacę do automatycznego druku dwustronnego, w dokumentacji produktu, na swoich stronach internetowych oraz w dokumentacji do celów sprzedaży instytucjonalnej partner musi wyraźnie stwierdzić, że chociaż produkt spełnia wymogi ENERGY STAR dotyczące sprawności energetycznej, to jednak dany produkt w pełni kwalifikuje się do oznaczenia ENERGY STAR, jeżeli w zestawie z produktem oferowana jest taca do druku dwustronnego lub jest on stosowany z taką tacą. EPA i Komisja Europejska zwracają się do partnerów, aby stosowali następujące sformułowanie w celu przekazania tej wiadomości klientom: »Osiąga poziom oszczędności energii kwalifikujący do oznaczenia ENERGY STAR; w pełni kwalifikowalny produkt musi być pakowany (lub stosowany) z tacą do druku dwustronnego«. |
| --- | --- |

b)

Jeżeli nie ma pewności, że w zestawie z danym produktem oferuje się tacę do automatycznego druku dwustronnego, w dokumentacji produktu, na swoich stronach internetowych oraz w dokumentacji do celów sprzedaży instytucjonalnej partner musi wyraźnie stwierdzić, że chociaż produkt spełnia wymogi ENERGY STAR dotyczące sprawności energetycznej, to jednak dany produkt w pełni kwalifikuje się do oznaczenia ENERGY STAR, jeżeli w zestawie z produktem oferowana jest taca do druku dwustronnego lub jest on stosowany z taką tacą. EPA i Komisja Europejska zwracają się do partnerów, aby stosowali następujące sformułowanie w celu przekazania tej wiadomości klientom: »Osiąga poziom oszczędności energii kwalifikujący do oznaczenia ENERGY STAR; w pełni kwalifikowalny produkt musi być pakowany (lub stosowany) z tacą do druku dwustronnego«.

| 3.3.2. | Typowe zużycie energii elektrycznej: obliczone typowe zużycie energii (TEC) za pomocą równania 3 lub równania 4 nie może przekraczać maksymalnej wymaganej wartości TEC (TECMAX) określonej za pomocą równania 6.






  a) | Dla urządzeń do przetwarzania obrazu z interfejsem cyfrowym typu 2 spełniającym wymóg maksymalnej wartości TECDFE dla interfejsu cyfrowego typu 2 określonej w tabeli 2, zmierzone zużycie energii interfejsu cyfrowego należy podzielić przez 0,80, aby uwzględnić straty mocy wewnętrznego źródła zasilania, a następnie wyłączyć przy porównywaniu mierzonej wartości TEC produktu z wartością TECMAX. Interfejs cyfrowy nie może zakłócać zdolności urządzenia do przetwarzania obrazu do wchodzenia w tryby obniżonego poboru mocy i wychodzenia z nich. Aby umożliwić nieuwzględnianie zużycia energii przez interfejs cyfrowy, musi on odpowiadać definicji interfejsu cyfrowego podanej w sekcji 1 i stanowić osobny procesor, który może inicjować aktywność przez sieć.

  Przykład: Całkowite typowe zużycie energii (TEC) drukarki wynosi 24,50 kWh/tydzień, a wartość TECDFE dla jej interfejsu cyfrowego typu 2 obliczona w sekcji 3.2.4 wynosi 9,0 kWh/tydzień. Następnie wartość TECDFE zostaje podzielona przez 0,80, aby uwzględnić straty mocy wewnętrznego źródła zasilania urządzenia do przetwarzania obrazu w stanie gotowości, a uzyskany wynik wynosi 11,25 kWh/tydzień. Skorygowaną wartość zasilania należy następnie odjąć od wartości TEC testowanego produktu: 24,50 kWh/tydzień – 11,25 kWh/tydzień = 13,25 kWh/tydzień. Uzyskaną wartość 13,25 kWh/tydzień porównuje się następnie z odpowiednią wartością TECMAX, w celu określenia, czy produkt się kwalifikuje. |
| --- | --- | --- |

3.3.2.

Typowe zużycie energii elektrycznej: obliczone typowe zużycie energii (TEC) za pomocą równania 3 lub równania 4 nie może przekraczać maksymalnej wymaganej wartości TEC (TECMAX) określonej za pomocą równania 6.

a)

Dla urządzeń do przetwarzania obrazu z interfejsem cyfrowym typu 2 spełniającym wymóg maksymalnej wartości TECDFE dla interfejsu cyfrowego typu 2 określonej w tabeli 2, zmierzone zużycie energii interfejsu cyfrowego należy podzielić przez 0,80, aby uwzględnić straty mocy wewnętrznego źródła zasilania, a następnie wyłączyć przy porównywaniu mierzonej wartości TEC produktu z wartością TECMAX. Interfejs cyfrowy nie może zakłócać zdolności urządzenia do przetwarzania obrazu do wchodzenia w tryby obniżonego poboru mocy i wychodzenia z nich. Aby umożliwić nieuwzględnianie zużycia energii przez interfejs cyfrowy, musi on odpowiadać definicji interfejsu cyfrowego podanej w sekcji 1 i stanowić osobny procesor, który może inicjować aktywność przez sieć.

Przykład: Całkowite typowe zużycie energii (TEC) drukarki wynosi 24,50 kWh/tydzień, a wartość TECDFE dla jej interfejsu cyfrowego typu 2 obliczona w sekcji 3.2.4 wynosi 9,0 kWh/tydzień. Następnie wartość TECDFE zostaje podzielona przez 0,80, aby uwzględnić straty mocy wewnętrznego źródła zasilania urządzenia do przetwarzania obrazu w stanie gotowości, a uzyskany wynik wynosi 11,25 kWh/tydzień. Skorygowaną wartość zasilania należy następnie odjąć od wartości TEC testowanego produktu: 24,50 kWh/tydzień – 11,25 kWh/tydzień = 13,25 kWh/tydzień. Uzyskaną wartość 13,25 kWh/tydzień porównuje się następnie z odpowiednią wartością TECMAX, w celu określenia, czy produkt się kwalifikuje.

| b) | W przypadku drukarek, faksów, powielaczy cyfrowych z funkcją drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych z funkcją drukowania wartość TEC oblicza się według równania 3.

  Równanie 3: Wartość TEC obliczana dla drukarek, faksów, powielaczy cyfrowych z funkcją drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych z funkcją drukowania

  ,
  gdzie:






  — | TEC oznacza typowe tygodniowe zużycie energii elektrycznej dla drukarek, faksów, powielaczy cyfrowych z funkcją drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych z funkcją drukowania, wyrażone w kilowatogodzinach (kWh) i zaokrąglone do najbliższej wartości 0,1 kWh, |
| --- | --- | --- |

b)

W przypadku drukarek, faksów, powielaczy cyfrowych z funkcją drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych z funkcją drukowania wartość TEC oblicza się według równania 3.

Równanie 3: Wartość TEC obliczana dla drukarek, faksów, powielaczy cyfrowych z funkcją drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych z funkcją drukowania

Formula,

gdzie:

—

TEC oznacza typowe tygodniowe zużycie energii elektrycznej dla drukarek, faksów, powielaczy cyfrowych z funkcją drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych z funkcją drukowania, wyrażone w kilowatogodzinach (kWh) i zaokrąglone do najbliższej wartości 0,1 kWh,

| — | EJOB_DAILY oznacza dzienne zużycie energii w zadaniach obliczone według równania 5 i wyrażone w kWh, |
| --- | --- |

—

EJOB_DAILY oznacza dzienne zużycie energii w zadaniach obliczone według równania 5 i wyrażone w kWh,

| — | EFINAL oznacza energię końcową mierzoną w ramach procedury testowej i przeliczaną na kWh, |
| --- | --- |

—

EFINAL oznacza energię końcową mierzoną w ramach procedury testowej i przeliczaną na kWh,

| — | NJOBS oznacza liczbę zadań na dzień obliczają w ramach procedury testowej, |
| --- | --- |

—

NJOBS oznacza liczbę zadań na dzień obliczają w ramach procedury testowej,

| — | tFINAL oznacza czas końcowy wejścia w tryb uśpienia, mierzony w ramach procedury testowej i przeliczany na godziny, |
| --- | --- |

—

tFINAL oznacza czas końcowy wejścia w tryb uśpienia, mierzony w ramach procedury testowej i przeliczany na godziny,

| — | ESLEEP oznacza zużycie energii w trybie uśpienia mierzone w ramach procedury testowej i przeliczane na kWh, oraz |
| --- | --- |

—

ESLEEP oznacza zużycie energii w trybie uśpienia mierzone w ramach procedury testowej i przeliczane na kWh, oraz

| — | tSLEEP oznacza czas przebywania w trybie uśpienia, mierzony w ramach procedury testowej i przeliczany na godziny. |
| --- | --- |

—

tSLEEP oznacza czas przebywania w trybie uśpienia, mierzony w ramach procedury testowej i przeliczany na godziny.

| c) | W przypadku kopiarek, powielaczy cyfrowych bez funkcji drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych bez funkcji drukowania wartość TEC oblicza się według równania 4.

  Równanie 4: Wartość TEC obliczana dla kopiarek, powielaczy cyfrowych bez funkcji drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych bez funkcji drukowania

  ,
  gdzie:






  — | TEC oznacza typowe tygodniowe zużycie energii elektrycznej dla kopiarek, powielaczy cyfrowych bez funkcji drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych bez funkcji drukowania, wyrażone w kilowatogodzinach (kWh) i zaokrąglone do najbliższej wartości 0,1 kWh, |
| --- | --- | --- |

c)

W przypadku kopiarek, powielaczy cyfrowych bez funkcji drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych bez funkcji drukowania wartość TEC oblicza się według równania 4.

Równanie 4: Wartość TEC obliczana dla kopiarek, powielaczy cyfrowych bez funkcji drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych bez funkcji drukowania

Formula,

gdzie:

—

TEC oznacza typowe tygodniowe zużycie energii elektrycznej dla kopiarek, powielaczy cyfrowych bez funkcji drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych bez funkcji drukowania, wyrażone w kilowatogodzinach (kWh) i zaokrąglone do najbliższej wartości 0,1 kWh,

| — | EJOB_DAILY oznacza dzienne zużycie energii w zadaniach obliczone według równania 5 i wyrażone w kWh, |
| --- | --- |

—

EJOB_DAILY oznacza dzienne zużycie energii w zadaniach obliczone według równania 5 i wyrażone w kWh,

| — | EFINAL oznacza energię końcową mierzoną w ramach procedury testowej i przeliczaną na kWh, |
| --- | --- |

—

EFINAL oznacza energię końcową mierzoną w ramach procedury testowej i przeliczaną na kWh,

| — | NJOBS oznacza liczbę zadań na dzień obliczają w ramach procedury testowej, |
| --- | --- |

—

NJOBS oznacza liczbę zadań na dzień obliczają w ramach procedury testowej,

| — | tFINAL oznacza czas końcowy wejścia w tryb uśpienia, mierzony w ramach procedury testowej i przeliczany na godziny, |
| --- | --- |

—

tFINAL oznacza czas końcowy wejścia w tryb uśpienia, mierzony w ramach procedury testowej i przeliczany na godziny,

| — | EAUTO oznacza zużycie energii w trybie automatycznego wyłączenia mierzone w ramach procedury testowej i przeliczane na kWh, oraz |
| --- | --- |

—

EAUTO oznacza zużycie energii w trybie automatycznego wyłączenia mierzone w ramach procedury testowej i przeliczane na kWh, oraz

| — | tAUTO oznacza czas przebywania w trybie automatycznego wyłączenia, mierzony w ramach procedury testowej i przeliczany na godziny. |
| --- | --- |

—

tAUTO oznacza czas przebywania w trybie automatycznego wyłączenia, mierzony w ramach procedury testowej i przeliczany na godziny.

| d) | Dzienne zużycie energii w zadaniach oblicza się według równania 5.

  Równanie 5: Dzienne zużycie energii w zadaniach obliczane dla produktów ocenianych według TEC

  ,
  gdzie:






  — | EJOB_DAILY oznacza dzienne zużycie energii w zadaniach wyrażone w kilowatogodzinach (kWh);, |
| --- | --- | --- |

d)

Dzienne zużycie energii w zadaniach oblicza się według równania 5.

Równanie 5: Dzienne zużycie energii w zadaniach obliczane dla produktów ocenianych według TEC

Formula,

gdzie:

—

EJOB_DAILY oznacza dzienne zużycie energii w zadaniach wyrażone w kilowatogodzinach (kWh);,

| — | EJOBi oznacza zużycie energii w zadaniu i, mierzone w ramach procedury testowej i przeliczane na kWh, oraz |
| --- | --- |

—

EJOBi oznacza zużycie energii w zadaniu i, mierzone w ramach procedury testowej i przeliczane na kWh, oraz

| — | NJOBS oznacza liczbę zadań na dzień obliczaną w ramach procedury testowej. |
| --- | --- |

—

NJOBS oznacza liczbę zadań na dzień obliczaną w ramach procedury testowej.

Równanie 6: Obliczanie maksymalnej wymaganej wartości TEC

Formula,

gdzie:

| — | TECMAX oznacza maksymalną wymaganą wartość TEC wyrażoną w kilowatogodzinach na tydzień (kWh/tydzień), zaokrągloną do najbliższej wartości 0,1 kWh/tydzień do celów zgłoszenia, |
| --- | --- |

—

TECMAX oznacza maksymalną wymaganą wartość TEC wyrażoną w kilowatogodzinach na tydzień (kWh/tydzień), zaokrągloną do najbliższej wartości 0,1 kWh/tydzień do celów zgłoszenia,

| — | TECREQ oznacza wymaganą wartość TEC określoną w tabeli 5 i wyrażoną w kWh, oraz |
| --- | --- |

—

TECREQ oznacza wymaganą wartość TEC określoną w tabeli 5 i wyrażoną w kWh, oraz

| — | AdderA3 oznacza limit w wysokości 0,3 kWh/tydzień stosowany wobec produktów obsługujących nośniki o formacie A3. |
| --- | --- |

—

AdderA3 oznacza limit w wysokości 0,3 kWh/tydzień stosowany wobec produktów obsługujących nośniki o formacie A3.

Tabela 5

Wymagana wartość TEC przed naliczeniem limitu A3 (w stosownych przypadkach)

| Funkcja koloru | Szybkość produktu w trybie monochromatycznym s obliczona według metody testowania (ipm) | Wartość TECREQ

  (kWh/tydzień, zaokrąglona do najbliższej wartości 0,1 kWh/tydzień do celów zgłoszenia) |
| --- | --- | --- |
| Monochromatyczne urządzenie, inne niż urządzenie wielofunkcyjne | s ≤ 5 | 0,3 |
| 5 < s ≤ 20 | |
| 20 < s ≤ 30 | |
| 30 < s ≤ 40 | |
| 40 < s ≤ 65 | |
| 65 < s ≤ 90 | |
| s > 90 | |
| Monochromatyczne urządzenie wielofunkcyjne | s ≤ 5 | 0,4 |
| 5 < s ≤ 30 | |
| 30 < s ≤ 50 | |
| 50 < s ≤ 80 | |
| s > 80 | |
| Kolorowe urządzenie, inne niż urządzenie wielofunkcyjne | s ≤ 10 | 1,3 |
| 10 < s ≤ 15 | |
| 15 < s ≤ 30 | |
| 30 < s ≤ 75 | |
| s > 75 | |
| Kolorowe urządzenie wielofunkcyjne | s ≤ 10 | 1,5 |
| 10 < s ≤ 15 | |
| 15 < s ≤ 30 | |
| 30 < s ≤ 70 | |
| 70 < s ≤ 80 | |
| s > 80 | |

Funkcja koloru

Szybkość produktu w trybie monochromatycznym s obliczona według metody testowania (ipm)

Wartość TECREQ

(kWh/tydzień, zaokrąglona do najbliższej wartości 0,1 kWh/tydzień do celów zgłoszenia)

Monochromatyczne urządzenie, inne niż urządzenie wielofunkcyjne

s ≤ 5

0,3

5 < s ≤ 20

Formula

20 < s ≤ 30

Formula

30 < s ≤ 40

Formula

40 < s ≤ 65

Formula

65 < s ≤ 90

Formula

s > 90

Formula

Monochromatyczne urządzenie wielofunkcyjne

s ≤ 5

0,4

5 < s ≤ 30

Formula

30 < s ≤ 50

Formula

50 < s ≤ 80

Formula

s > 80

Formula

Kolorowe urządzenie, inne niż urządzenie wielofunkcyjne

s ≤ 10

1,3

10 < s ≤ 15

Formula

15 < s ≤ 30

Formula

30 < s ≤ 75

Formula

s > 75

Formula

Kolorowe urządzenie wielofunkcyjne

s ≤ 10

1,5

10 < s ≤ 15

Formula

15 < s ≤ 30

Formula

30 < s ≤ 70

Formula

70 < s ≤ 80

Formula

s > 80

Formula

| 3.3.3. | Dodatkowe wymogi dotyczące zgłaszania wyników testów:






  a) | czas wychodzenia z różnych trybów (czas aktywny 0, aktywny 1, aktywny 2) i domyślny czas opóźnienia należy zgłaszać dla wszystkich produktów testowanych z użyciem metody testowania według typowego zużycia energii elektrycznej; |
| --- | --- | --- |

3.3.3.

Dodatkowe wymogi dotyczące zgłaszania wyników testów:

a)

czas wychodzenia z różnych trybów (czas aktywny 0, aktywny 1, aktywny 2) i domyślny czas opóźnienia należy zgłaszać dla wszystkich produktów testowanych z użyciem metody testowania według typowego zużycia energii elektrycznej;

| b) | nazwę modelu/numer interfejsu cyfrowego, pobór mocy w stanie gotowości, pobór mocy w trybie uśpienia oraz wartość TECDFE należy zgłaszać dla każdego interfejsu cyfrowego typu 1 sprzedawanego wraz z produktem do przetwarzania obrazu, w tym dla interfejsów cyfrowych typu 1, które nie są testowane wraz z produktem do przetwarzania obrazu w ramach konfiguracji zużywającej najwięcej energii elektrycznej zgodnie z sekcją 4.2.1c). |
| --- | --- |

b)

nazwę modelu/numer interfejsu cyfrowego, pobór mocy w stanie gotowości, pobór mocy w trybie uśpienia oraz wartość TECDFE należy zgłaszać dla każdego interfejsu cyfrowego typu 1 sprzedawanego wraz z produktem do przetwarzania obrazu, w tym dla interfejsów cyfrowych typu 1, które nie są testowane wraz z produktem do przetwarzania obrazu w ramach konfiguracji zużywającej najwięcej energii elektrycznej zgodnie z sekcją 4.2.1c).

3.4.   Wymogi dotyczące produktów ocenianych według trybów operacyjnych (OM)

| 3.4.1. | Wiele trybów uśpienia: Jeżeli produkt jest w stanie automatycznie wejść w wiele następujących po sobie trybów uśpienia, należy zastosować ten sam tryb uśpienia do określenia, czy produkt kwalifikuje się na podstawie wymaganego domyślnego czasu opóźnienia wejścia w tryb uśpienia określonego w sekcji 3.4.3 oraz na podstawie wymaganego poboru mocy w trybie uśpienia określonego w sekcji 3.4.4. |
| --- | --- |

3.4.1.

Wiele trybów uśpienia: Jeżeli produkt jest w stanie automatycznie wejść w wiele następujących po sobie trybów uśpienia, należy zastosować ten sam tryb uśpienia do określenia, czy produkt kwalifikuje się na podstawie wymaganego domyślnego czasu opóźnienia wejścia w tryb uśpienia określonego w sekcji 3.4.3 oraz na podstawie wymaganego poboru mocy w trybie uśpienia określonego w sekcji 3.4.4.

| 3.4.2. | Wymogi dotyczące interfejsu cyfrowego: W przypadku urządzeń do przetwarzania obrazu z funkcjonalnie zintegrowanym interfejsem cyfrowym zasilanym z urządzenia do przetwarzania obrazu i spełniającym wymóg odpowiedniej maksymalną wartości TECDFE podanej w tabeli 2 nie należy uwzględniać poboru mocy przez interfejs cyfrowy, z zastrzeżeniem następujących warunków:






  a) | pobór mocy przez interfejs w stanie gotowości, mierzony zgodnie z omawianą metodą testowania, należy podzielić przez 0,60, aby uwzględnić straty mocy wewnętrznego źródła zasilania.






  1) | Wymogi dotyczące trybu uśpienia: Jeżeli uzyskana moc w lit. a) powyżej nie przekracza poboru mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w trybie gotowości lub w trybie uśpienia, nie należy uwzględniać takiej uzyskanej wartości mocy, porównując mierzoną wartość poboru mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w stanie gotowości lub w trybie uśpienia z wymogami dotyczącymi trybu uśpienia zawartymi w sekcji 3.4.4 poniżej. W przeciwnym razie pobór mocy przez interfejs cyfrowy w trybie uśpienia, mierzony zgodnie z przedmiotową metodą testowania, należy podzielić przez 0,60 i nie należy go uwzględniać w poborze mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w trybie gotowości lub uśpienia do celów porównania z wymogami. |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2.

Wymogi dotyczące interfejsu cyfrowego: W przypadku urządzeń do przetwarzania obrazu z funkcjonalnie zintegrowanym interfejsem cyfrowym zasilanym z urządzenia do przetwarzania obrazu i spełniającym wymóg odpowiedniej maksymalną wartości TECDFE podanej w tabeli 2 nie należy uwzględniać poboru mocy przez interfejs cyfrowy, z zastrzeżeniem następujących warunków:

a)

pobór mocy przez interfejs w stanie gotowości, mierzony zgodnie z omawianą metodą testowania, należy podzielić przez 0,60, aby uwzględnić straty mocy wewnętrznego źródła zasilania.

1)

Wymogi dotyczące trybu uśpienia: Jeżeli uzyskana moc w lit. a) powyżej nie przekracza poboru mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w trybie gotowości lub w trybie uśpienia, nie należy uwzględniać takiej uzyskanej wartości mocy, porównując mierzoną wartość poboru mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w stanie gotowości lub w trybie uśpienia z wymogami dotyczącymi trybu uśpienia zawartymi w sekcji 3.4.4 poniżej. W przeciwnym razie pobór mocy przez interfejs cyfrowy w trybie uśpienia, mierzony zgodnie z przedmiotową metodą testowania, należy podzielić przez 0,60 i nie należy go uwzględniać w poborze mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w trybie gotowości lub uśpienia do celów porównania z wymogami.

| 2) | Wymogi dotyczące trybu czuwania: Jeżeli uzyskana moc w lit. a) powyżej nie przekracza poboru mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w trybie gotowości, uśpienia lub wyłączenia, nie należy uwzględniać takiej uzyskanej wartości mocy, porównując wartość poboru mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w trybie gotowości, uśpienia lub wyłączenia z wymogami dotyczącymi trybu czuwania zawartymi w sekcji 3.4.5 poniżej. W innym przypadku pobór mocy przez interfejs cyfrowy w trybie uśpienia, mierzony zgodnie z przedmiotową metodą testowania, należy podzielić przez 0,60 i nie należy go uwzględniać w poborze mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w trybie gotowości, uśpienia lub wyłączenia do celów porównania z wymogami; |
| --- | --- |

2)

Wymogi dotyczące trybu czuwania: Jeżeli uzyskana moc w lit. a) powyżej nie przekracza poboru mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w trybie gotowości, uśpienia lub wyłączenia, nie należy uwzględniać takiej uzyskanej wartości mocy, porównując wartość poboru mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w trybie gotowości, uśpienia lub wyłączenia z wymogami dotyczącymi trybu czuwania zawartymi w sekcji 3.4.5 poniżej. W innym przypadku pobór mocy przez interfejs cyfrowy w trybie uśpienia, mierzony zgodnie z przedmiotową metodą testowania, należy podzielić przez 0,60 i nie należy go uwzględniać w poborze mocy przez urządzenie do przetwarzania obrazu w trybie gotowości, uśpienia lub wyłączenia do celów porównania z wymogami;

| b) | interfejs cyfrowy nie może zakłócać zdolności urządzenia do przetwarzania obrazu do wchodzenia w tryby obniżonego poboru mocy i wychodzenia z nich; |
| --- | --- |

b)

interfejs cyfrowy nie może zakłócać zdolności urządzenia do przetwarzania obrazu do wchodzenia w tryby obniżonego poboru mocy i wychodzenia z nich;

| c) | aby można było skorzystać z powyższego wyłączenia, interfejs cyfrowy musi odpowiadać definicji podanej w sekcji 1 i stanowić osobny procesor, który może inicjować aktywność przez sieć.

  Przykłady: Produkt 1 jest produktem do przetwarzania obrazu, którego interfejs cyfrowy typu 2 nie posiada odrębnego trybu uśpienia. Wartość pomiaru poboru mocy przez interfejs cyfrowy typu 2 w trybie gotowości i uśpienia w obu przypadkach wynosi 30 watów. Mierzony pobór mocy przez produkt w trybie uśpienia wynosi 53 waty. Po odjęciu 50 watów (30 watów/0,60) od mierzonego poboru mocy przez produkt w trybie uśpienia, 53 waty, uzyskane 3 waty stanowią wartość poboru mocy przez produkt w trybie uśpienia do celów zastosowania w zakresie limitów dotyczących kryteriów określonych poniżej.
  Produkt 2 to produkt do przetwarzania obrazu, którego interfejs cyfrowy typu 2 przechodzi w tryb uśpienia w momencie, w którym urządzenie do przetwarzania obrazu przechodzi w tryb uśpienia w trakcie testu. Wartość pomiaru poboru mocy przez interfejs cyfrowy w trybie gotowości i uśpienia dla interfejsu cyfrowego typu 2 wynosi odpowiednio 30 watów i 5 watów. Mierzony pobór mocy przez produkt w trybie uśpienia wynosi 12 watów. Po odjęciu 50 watów (30 watów/0,60) od mierzonego poboru mocy przez produkt w trybie uśpienia, 12 watów, uzyskany wynik to -38 watów. W tym przypadku należy jednak odjąć 8,33 wata (5 watów/0,60) od mierzonego poboru mocy przez produkt w trybie uśpienia, 12 watów, a uzyskaną w ten sposób wartość, czyli 3,67 wata, należy zastosować w zakresie limitów dotyczących kryteriów określonych poniżej. |
| --- | --- |

c)

aby można było skorzystać z powyższego wyłączenia, interfejs cyfrowy musi odpowiadać definicji podanej w sekcji 1 i stanowić osobny procesor, który może inicjować aktywność przez sieć.

Przykłady: Produkt 1 jest produktem do przetwarzania obrazu, którego interfejs cyfrowy typu 2 nie posiada odrębnego trybu uśpienia. Wartość pomiaru poboru mocy przez interfejs cyfrowy typu 2 w trybie gotowości i uśpienia w obu przypadkach wynosi 30 watów. Mierzony pobór mocy przez produkt w trybie uśpienia wynosi 53 waty. Po odjęciu 50 watów (30 watów/0,60) od mierzonego poboru mocy przez produkt w trybie uśpienia, 53 waty, uzyskane 3 waty stanowią wartość poboru mocy przez produkt w trybie uśpienia do celów zastosowania w zakresie limitów dotyczących kryteriów określonych poniżej.

Produkt 2 to produkt do przetwarzania obrazu, którego interfejs cyfrowy typu 2 przechodzi w tryb uśpienia w momencie, w którym urządzenie do przetwarzania obrazu przechodzi w tryb uśpienia w trakcie testu. Wartość pomiaru poboru mocy przez interfejs cyfrowy w trybie gotowości i uśpienia dla interfejsu cyfrowego typu 2 wynosi odpowiednio 30 watów i 5 watów. Mierzony pobór mocy przez produkt w trybie uśpienia wynosi 12 watów. Po odjęciu 50 watów (30 watów/0,60) od mierzonego poboru mocy przez produkt w trybie uśpienia, 12 watów, uzyskany wynik to -38 watów. W tym przypadku należy jednak odjąć 8,33 wata (5 watów/0,60) od mierzonego poboru mocy przez produkt w trybie uśpienia, 12 watów, a uzyskaną w ten sposób wartość, czyli 3,67 wata, należy zastosować w zakresie limitów dotyczących kryteriów określonych poniżej.

| 3.4.3. | Czas domyślny opóźnienia: Mierzony domyślny czas opóźnienia wejścia w tryb uśpienia (tSLEEP) nie może przekraczać wymaganego domyślnego czasu opóźnienia wejścia w tryb uśpienia (tSLEEP_REQ) określonego w tabeli 6, z zastrzeżeniem następujących warunków:






  a) | domyślny czas opóźnienia wejścia w tryb uśpienia nie może być regulowany przez użytkownika, aby nie przekraczał maksymalnego sprzętowego czasu opóźnienia. Maksymalnym sprzętowy czas opóźnienia jest ustawiany przez producenta i nie przekracza 4 godzin; |
| --- | --- | --- |

3.4.3.

Czas domyślny opóźnienia: Mierzony domyślny czas opóźnienia wejścia w tryb uśpienia (tSLEEP) nie może przekraczać wymaganego domyślnego czasu opóźnienia wejścia w tryb uśpienia (tSLEEP_REQ) określonego w tabeli 6, z zastrzeżeniem następujących warunków:

a)

domyślny czas opóźnienia wejścia w tryb uśpienia nie może być regulowany przez użytkownika, aby nie przekraczał maksymalnego sprzętowego czasu opóźnienia. Maksymalnym sprzętowy czas opóźnienia jest ustawiany przez producenta i nie przekracza 4 godzin;

| b) | zgłaszając dane i kwalifikując produkty, które mogą wchodzić w tryb uśpienia na wiele sposobów, partnerzy powinni odnieść się do poziomu uśpienia, który można uzyskać automatycznie. Jeżeli dany produkt może automatycznie wejść na wiele następujących po sobie poziomów uśpienia, decyzję co do poziomu uśpienia, który zostanie zastosowany do celów kwalifikacji, podejmuje producent, jednak przedstawiony domyślny czas opóźnienia musi odpowiadać zastosowanemu poziomowi uśpienia; |
| --- | --- |

b)

zgłaszając dane i kwalifikując produkty, które mogą wchodzić w tryb uśpienia na wiele sposobów, partnerzy powinni odnieść się do poziomu uśpienia, który można uzyskać automatycznie. Jeżeli dany produkt może automatycznie wejść na wiele następujących po sobie poziomów uśpienia, decyzję co do poziomu uśpienia, który zostanie zastosowany do celów kwalifikacji, podejmuje producent, jednak przedstawiony domyślny czas opóźnienia musi odpowiadać zastosowanemu poziomowi uśpienia;

| c) | domyślny czas opóźnienia nie dotyczy produktów testowanych według trybów operacyjnych, które mogą spełnić wymogi dotyczące trybu uśpienia w trybie gotowości.

  Tabela 6


  Wymagany domyślny czas opóźnienia wejścia w tryb uśpienia produktów testowanych według trybów operacyjnych









  Rodzaj produktu | Format nośnika | Szybkość produktu w trybie monochromatycznym s obliczona według metody testowania
  (ipm lub mppm) | Wymagany domyślny czas opóźnienia wejścia a tryb uśpienia, tSLEEP_REQ


  (minuty) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kopiarka | Duży | s ≤ 30 | 30 |
| s > 30 | 60 |
| Faks | Mały lub standardowy | Wszystkie | 5 |
| Urządzenie wielofunkcyjne | Mały lub standardowy | s ≤ 10 | 15 |
| 10 < s ≤ 20 | 30 |
| s > 20 | 60 |
| Duży | s ≤ 30 | 30 |
| s > 30 | 60 |
| Drukarka | Mały lub standardowy | s ≤ 10 | 5 |
| 10 < s ≤ 20 | 15 |
| 20 < s ≤ 30 | 30 |
| s > 30 | 60 |
| Duży | s ≤ 30 | 30 |
| s > 30 | 60 |
| Skaner | Wszystkie | Wszystkie | 15 |
| Urządzenie do nadawania listów | Wszystkie | s ≤ 50 | 20 |
| 50 < s ≤ 100 | 30 |
| 100 < s ≤ 150 | 40 |
| s > 150 | 60 |

c)

domyślny czas opóźnienia nie dotyczy produktów testowanych według trybów operacyjnych, które mogą spełnić wymogi dotyczące trybu uśpienia w trybie gotowości.

Tabela 6

Wymagany domyślny czas opóźnienia wejścia w tryb uśpienia produktów testowanych według trybów operacyjnych

Rodzaj produktu

Format nośnika

Szybkość produktu w trybie monochromatycznym s obliczona według metody testowania

(ipm lub mppm)

Wymagany domyślny czas opóźnienia wejścia a tryb uśpienia, tSLEEP_REQ

(minuty)

Kopiarka

Duży

s ≤ 30

30

s > 30

60

Faks

Mały lub standardowy

Wszystkie

5

Urządzenie wielofunkcyjne

Mały lub standardowy

s ≤ 10

15

10 < s ≤ 20

30

s > 20

60

Duży

s ≤ 30

30

s > 30

60

Drukarka

Mały lub standardowy

s ≤ 10

5

10 < s ≤ 20

15

20 < s ≤ 30

30

s > 30

60

Duży

s ≤ 30

30

s > 30

60

Skaner

Wszystkie

Wszystkie

15

Urządzenie do nadawania listów

Wszystkie

s ≤ 50

20

50 < s ≤ 100

30

100 < s ≤ 150

40

s > 150

60

| 3.4.4. | Pobór mocy w trybie uśpienia: mierzony pobór mocy w trybie uśpienia (PSLEEP) nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie uśpienia (PSLEEP_MAX) określonego według równania 7, z zastrzeżeniem następujących warunków:






  a) | za dodatki funkcjonalne można uznać jedynie te interfejsy, które są zainstalowane i wykorzystywane w trakcie testu, w tym każdy interfejs faksowy; |
| --- | --- | --- |

3.4.4.

Pobór mocy w trybie uśpienia: mierzony pobór mocy w trybie uśpienia (PSLEEP) nie może przekraczać maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie uśpienia (PSLEEP_MAX) określonego według równania 7, z zastrzeżeniem następujących warunków:

a)

za dodatki funkcjonalne można uznać jedynie te interfejsy, które są zainstalowane i wykorzystywane w trakcie testu, w tym każdy interfejs faksowy;

| b) | za dodatek funkcjonalny nie uznaje się funkcji produktu oferowanej poprzez interfejs cyfrowy; |
| --- | --- |

b)

za dodatek funkcjonalny nie uznaje się funkcji produktu oferowanej poprzez interfejs cyfrowy;

| c) | pojedynczy interfejs spełniający wiele funkcji może zostać uwzględniony tylko raz; |
| --- | --- |

c)

pojedynczy interfejs spełniający wiele funkcji może zostać uwzględniony tylko raz;

| d) | każdy interfejs odpowiadający większej liczbie definicji niż jedna definicja typu interfejsu klasyfikuje się zgodnie z funkcją zastosowaną podczas testu; |
| --- | --- |

d)

każdy interfejs odpowiadający większej liczbie definicji niż jedna definicja typu interfejsu klasyfikuje się zgodnie z funkcją zastosowaną podczas testu;

| e) | dla produktów, które spełniają wymagania w zakresie poboru mocy w trybie uśpienia już w trybie gotowości, nie są wymagane żadne dodatkowe automatyczne ograniczenia poboru mocy w celu osiągnięcia wartości wymaganej dla trybu uśpienia. |
| --- | --- |

e)

dla produktów, które spełniają wymagania w zakresie poboru mocy w trybie uśpienia już w trybie gotowości, nie są wymagane żadne dodatkowe automatyczne ograniczenia poboru mocy w celu osiągnięcia wartości wymaganej dla trybu uśpienia.

Równanie 7: Obliczanie maksymalnego wymaganego poboru mocy w trybie uśpienia dla produktów testowanych według trybów operacyjnych

Formula

gdzie:

| — | PSLEEP_MAX oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w trybie uśpienia, wyrażony w watach (W) i zaokrąglony do najbliższej wartości 0,1 wata, |
| --- | --- |

—

PSLEEP_MAX oznacza maksymalny wymagany pobór mocy w trybie uśpienia, wyrażony w watach (W) i zaokrąglony do najbliższej wartości 0,1 wata,

| — | PMAX_BASE oznacza maksymalny limit mocy w trybie uśpienia dla podstawowego mechanizmu nanoszenia obrazu określony w tabeli 7 i wyrażony w watach, |
| --- | --- |

—

PMAX_BASE oznacza maksymalny limit mocy w trybie uśpienia dla podstawowego mechanizmu nanoszenia obrazu określony w tabeli 7 i wyrażony w watach,

| — | AdderINTERFACE oznacza limit mocy dla interfejsów uznanych za dodatki funkcjonalne zastosowane podczas testu, w tym dla funkcji faksowania, wybrany przez producenta z tabeli 8 i wyrażony w watach, |
| --- | --- |

—

AdderINTERFACE oznacza limit mocy dla interfejsów uznanych za dodatki funkcjonalne zastosowane podczas testu, w tym dla funkcji faksowania, wybrany przez producenta z tabeli 8 i wyrażony w watach,

| — | n oznacza liczbę limitów wskazanych dla interfejsów uznanych za dodatki funkcjonalne zastosowane podczas testu, w tym dla funkcji faksowania, przy czym liczba ta nie jest większa niż 2, |
| --- | --- |

—

n oznacza liczbę limitów wskazanych dla interfejsów uznanych za dodatki funkcjonalne zastosowane podczas testu, w tym dla funkcji faksowania, przy czym liczba ta nie jest większa niż 2,

| — | AdderOTHER oznacza limit mocy dla dodatków funkcjonalnych, które nie są interfejsami i które zastosowano podczas testu, wybrany przez producenta z tabeli 8 i wyrażony w watach, oraz |
| --- | --- |

—

AdderOTHER oznacza limit mocy dla dodatków funkcjonalnych, które nie są interfejsami i które zastosowano podczas testu, wybrany przez producenta z tabeli 8 i wyrażony w watach, oraz

| — | m oznacza liczbę limitów zgłoszoną dla wszystkich dodatków funkcjonalnych, które nie są interfejsami i które zastosowano podczas testu. Liczba takich dodatków może być dowolna. |
| --- | --- |

—

m oznacza liczbę limitów zgłoszoną dla wszystkich dodatków funkcjonalnych, które nie są interfejsami i które zastosowano podczas testu. Liczba takich dodatków może być dowolna.

Tabela 7

Limit mocy w trybie uśpienia dla podstawowego mechanizmu nanoszenia obrazu

| Rodzaj produktu | Format nośnika | Technologia nanoszenia obrazu | PMAX_BASE

  (w watach) |
| --- | --- | --- | --- |
| Druk uderzeniowy | Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy | Wszystkie pozostałe | Nie dotyczy |
| Kopiarka | Duży | | | x | | 8,2 |
| Faks | Standardowy | | x | | | 0,6 |
| Urządzenie do nadawania listów | Nie dotyczy | | x | x | | 5,0 |
| Urządzenie wielofunkcyjne | Standardowy | x | x | | | 0,6 |
| Duży | | x | | | 4,9 |
| | | x | | 8,2 |
| Drukarka | Mały | x | x | x | | 4,0 |
| Standardowy | x | x | | | 0,6 |
| Duży | x | | x | | 2,5 |
| | x | | | 4,9 |
| Skaner | Wszystkie | | | | x | 2,5 |

Rodzaj produktu

Format nośnika

Technologia nanoszenia obrazu

PMAX_BASE

(w watach)

Druk uderzeniowy

Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy

Wszystkie pozostałe

Nie dotyczy

Kopiarka

Duży

x

8,2

Faks

Standardowy

x

0,6

Urządzenie do nadawania listów

Nie dotyczy

x

x

5,0

Urządzenie wielofunkcyjne

Standardowy

x

x

0,6

Duży

x

4,9

x

8,2

Drukarka

Mały

x

x

x

4,0

Standardowy

x

x

0,6

Duży

x

x

2,5

x

4,9

Skaner

Wszystkie

x

2,5

Tabela 8

Limity mocy w trybie uśpienia dla dodatków funkcjonalnych

| Typ dodatku | Typ połączenia | Maksymalna prędkość przesyłu danych, r

  (Mbit/sekundę) | Opis | Limit na dodatek funkcjonalny
  (w watach) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Interfejs | Przewodowe | r < 20 | W tym: USB 1.x, IEEE 488, IEEE 1284/Parallel/Centronics, RS232 | 0,2 |
| 20 ≤ r < 500 | W tym: USB 2.x, IEEE 1394/FireWire/i.LINK, 100Mb Ethernet | 0,4 |
| r ≥ 500 | W tym: USB 3.x,1G Ethernet | 0,5 |
| Wszystkie | W tym: Czytniki kart pamięci flash i kart elektronicznych, interfejsy do aparatów fotograficznych, PictBridge | 0,2 |
| Modem faksu | Wszystkie | Dotyczy wyłącznie faksów i urządzeń wielofunkcyjnych | 0,2 |
| Bezprzewodowe, drogą radiową | Wszystkie | W tym: Bluetooth, 802.11 | 2,0 |
| Bezprzewodowe, podczerwień | Wszystkie | W tym: IrDA. | 0,1 |
| Bezprzewodowa słuchawka | Nie dotyczy | Nie dotyczy | Zdolność urządzenia do przetwarzania obrazu do komunikowania się z bezprzewodową słuchawką. Ten dodatek jest stosowany tylko raz, niezależnie od liczby bezprzewodowych słuchawek, jakie produkt może obsługiwać. Ten dodatek nie dotyczy wymagań w zakresie poboru mocy przez same bezprzewodowe słuchawki. | 0,8 |
| Pamięć | Nie dotyczy | Nie dotyczy | Ten dodatek dotyczy wewnętrznej pojemności dostępnej w urządzeniu do przetwarzania obrazu na zapisywanie danych. Ten dodatek dotyczy wszystkich pojemności pamięci wewnętrznej i należy odpowiednio dostosować jego skalę do RAM. Ten dodatek nie dotyczy pamięci dysku twardego ani pamięci flash. | 0,5/GB |
| Skaner | Nie dotyczy | Nie dotyczy | Ten dodatek dotyczy wyłącznie urządzeń wielofunkcyjnych i kopiarek.
  W tym: technologii lamp fluorescencyjnych z zimną katodą (CCFL) lub technologii innej niż CCFL, np. diody elektroluminescencyjne (LED), lampy halogenowe, lampy HCFT, lampy ksenonowe lub lampy fluorescencyjne (TL). (Dodatek ten stosowany jest tylko raz, niezależnie od wielkości lampy i liczby lamp). | 0,5 |
| Zasilacz | Nie dotyczy | Nie dotyczy | Ten dodatek dotyczy zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych zasilaczy urządzeń do nadawania listów i produktów obsługujących standardowy format wykorzystujących druk atramentowo-rozpuszczalnikowy i druk uderzeniowy, o znamionowej mocy wyjściowej (POUT) przekraczającej 10 watów. | 0,02 x
  (POUT – 10,0) |
| Wyświetlacz z panelem dotykowym | Nie dotyczy | Nie dotyczy | Ten dodatek dotyczy zarówno monochromatycznych, jak i kolorowych wyświetlaczy z panelem dotykowym. | 0,2 |
| Dyski wewnętrzne | Nie dotyczy | Nie dotyczy | W tym każdy produkt do przechowywania danych o dużej pojemności, w tym dyski twarde i dyski półprzewodnikowe. Nie dotyczy interfejsów z dyskami zewnętrznymi. | 0,15 |

Typ dodatku

Typ połączenia

Maksymalna prędkość przesyłu danych, r

(Mbit/sekundę)

Opis

Limit na dodatek funkcjonalny

(w watach)

Interfejs

Przewodowe

r < 20

W tym: USB 1.x, IEEE 488, IEEE 1284/Parallel/Centronics, RS232

0,2

20 ≤ r < 500

W tym: USB 2.x, IEEE 1394/FireWire/i.LINK, 100Mb Ethernet

0,4

r ≥ 500

W tym: USB 3.x,1G Ethernet

0,5

Wszystkie

W tym: Czytniki kart pamięci flash i kart elektronicznych, interfejsy do aparatów fotograficznych, PictBridge

0,2

Modem faksu

Wszystkie

Dotyczy wyłącznie faksów i urządzeń wielofunkcyjnych

0,2

Bezprzewodowe, drogą radiową

Wszystkie

W tym: Bluetooth, 802.11

2,0

Bezprzewodowe, podczerwień

Wszystkie

W tym: IrDA.

0,1

Bezprzewodowa słuchawka

Nie dotyczy

Nie dotyczy

Zdolność urządzenia do przetwarzania obrazu do komunikowania się z bezprzewodową słuchawką. Ten dodatek jest stosowany tylko raz, niezależnie od liczby bezprzewodowych słuchawek, jakie produkt może obsługiwać. Ten dodatek nie dotyczy wymagań w zakresie poboru mocy przez same bezprzewodowe słuchawki.

0,8

Pamięć

Nie dotyczy

Nie dotyczy

Ten dodatek dotyczy wewnętrznej pojemności dostępnej w urządzeniu do przetwarzania obrazu na zapisywanie danych. Ten dodatek dotyczy wszystkich pojemności pamięci wewnętrznej i należy odpowiednio dostosować jego skalę do RAM. Ten dodatek nie dotyczy pamięci dysku twardego ani pamięci flash.

0,5/GB

Skaner

Nie dotyczy

Nie dotyczy

Ten dodatek dotyczy wyłącznie urządzeń wielofunkcyjnych i kopiarek.

W tym: technologii lamp fluorescencyjnych z zimną katodą (CCFL) lub technologii innej niż CCFL, np. diody elektroluminescencyjne (LED), lampy halogenowe, lampy HCFT, lampy ksenonowe lub lampy fluorescencyjne (TL). (Dodatek ten stosowany jest tylko raz, niezależnie od wielkości lampy i liczby lamp).

0,5

Zasilacz

Nie dotyczy

Nie dotyczy

Ten dodatek dotyczy zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych zasilaczy urządzeń do nadawania listów i produktów obsługujących standardowy format wykorzystujących druk atramentowo-rozpuszczalnikowy i druk uderzeniowy, o znamionowej mocy wyjściowej (POUT) przekraczającej 10 watów.

0,02 x

(POUT – 10,0)

Wyświetlacz z panelem dotykowym

Nie dotyczy

Nie dotyczy

Ten dodatek dotyczy zarówno monochromatycznych, jak i kolorowych wyświetlaczy z panelem dotykowym.

0,2

Dyski wewnętrzne

Nie dotyczy

Nie dotyczy

W tym każdy produkt do przechowywania danych o dużej pojemności, w tym dyski twarde i dyski półprzewodnikowe. Nie dotyczy interfejsów z dyskami zewnętrznymi.

0,15

| 3.4.5. | Zużycie mocy w trybie czuwania: pobór mocy w trybie czuwania, który stanowi najmniejszą wartość w porównaniu z poborem mocy w trybie gotowości, uśpienia i wyłączenia, mierzony w ramach procedury testowej, nie przekracza maksymalnego poboru mocy w trybie czuwania określonego w tabeli 9, z zastrzeżeniem następującego warunku.
  Urządzenie do przetwarzania obrazu musi spełniać wymóg poboru mocy w trybie czuwania niezależnie od trybu, w jakim znajdują się wszystkie inne podłączone do niego urządzenia (np. komputer osobisty pełniący rolę hosta).

  Tabela 9


  Maksymalny wymagany pobór mocy w trybie czuwania







  Rodzaj produktu | Maksymalny pobór mocy w trybie czuwania
  (w watach) |
| --- | --- | --- |
| Wszystkie produkty testowane według trybów operacyjnych | 0,5 |

3.4.5.

Zużycie mocy w trybie czuwania: pobór mocy w trybie czuwania, który stanowi najmniejszą wartość w porównaniu z poborem mocy w trybie gotowości, uśpienia i wyłączenia, mierzony w ramach procedury testowej, nie przekracza maksymalnego poboru mocy w trybie czuwania określonego w tabeli 9, z zastrzeżeniem następującego warunku.

Urządzenie do przetwarzania obrazu musi spełniać wymóg poboru mocy w trybie czuwania niezależnie od trybu, w jakim znajdują się wszystkie inne podłączone do niego urządzenia (np. komputer osobisty pełniący rolę hosta).

Tabela 9

Maksymalny wymagany pobór mocy w trybie czuwania

Rodzaj produktu

Maksymalny pobór mocy w trybie czuwania

(w watach)

Wszystkie produkty testowane według trybów operacyjnych

0,5

4.   Testowanie

4.1.   Metody przeprowadzania testów

Przy testowaniu produktów do przetwarzania obrazu w celu ustalenia możliwości zakwalifikowania ich do oznaczenia ENERGY STAR stosuje się metody przeprowadzania testów określone w tabeli 10.

Tabela 10

Metody przeprowadzania testów do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR

| Rodzaj produktu | Metoda przeprowadzania testu |
| --- | --- |
| Wszystkie produkty | Metoda testowania ENERGY STAR dla urządzeń do przetwarzania obrazu, wersja z maja 2012 r. |

Rodzaj produktu

Metoda przeprowadzania testu

Wszystkie produkty

Metoda testowania ENERGY STAR dla urządzeń do przetwarzania obrazu, wersja z maja 2012 r.

4.2.   Liczba egzemplarzy wymaganych do przeprowadzenia testu

| 4.2.1. | Do testowania wybiera się modele reprezentatywne zgodnie z następującymi wymogami:






  a) | do celów kwalifikacji pojedynczego modelu produktu za model reprezentatywny uznaje się produkt o konfiguracji odpowiadającej takiej konfiguracji, w jakiej produkt ma być wprowadzony do obrotu i oznaczony etykietą ENERGY STAR; |
| --- | --- | --- |

4.2.1.

Do testowania wybiera się modele reprezentatywne zgodnie z następującymi wymogami:

a)

do celów kwalifikacji pojedynczego modelu produktu za model reprezentatywny uznaje się produkt o konfiguracji odpowiadającej takiej konfiguracji, w jakiej produkt ma być wprowadzony do obrotu i oznaczony etykietą ENERGY STAR;

| b) | jeżeli kwalifikacja obejmuje rodzinę produktów, która nie obejmuje interfejsu cyfrowego typu 1, za model reprezentatywny uznaje się produkt o konfiguracji odpowiadającej za największe zużycie energii w rodzinie. Wszystkie późniejsze błędy testowania (np. w ramach weryfikacji) któregokolwiek modelu w rodzinie, będą miały wpływ na wszystkie modele w danej rodzinie; |
| --- | --- |

b)

jeżeli kwalifikacja obejmuje rodzinę produktów, która nie obejmuje interfejsu cyfrowego typu 1, za model reprezentatywny uznaje się produkt o konfiguracji odpowiadającej za największe zużycie energii w rodzinie. Wszystkie późniejsze błędy testowania (np. w ramach weryfikacji) któregokolwiek modelu w rodzinie, będą miały wpływ na wszystkie modele w danej rodzinie;

| c) | jeżeli kwalifikacja obejmuje rodzinę produktów, w których skład wchodzi interfejs cyfrowy typu 1, testom do celów kwalifikacji należy poddać konfigurację urządzenia do przetwarzania obrazu powodującą największe zużycie energii i interfejs powodujący największe zużycie energii w rodzinie. Wszystkie późniejsze błędy testowania (np. w ramach weryfikacji) któregokolwiek modelu w rodzinie i wszystkich interfejsów cyfrowych typu 1 sprzedawanych wraz z urządzeniem do przetwarzania obrazu, w tym interfejsów cyfrowych typu 1, które nie są testowane wraz z produktem do przetwarzania obrazu, będą miały wpływ na wszystkie modele w danej rodzinie. Produktów do przetwarzania obrazu, które nie posiadają interfejsu cyfrowego typu 1, nie można dodać do omawianej rodziny produktów do celów kwalifikacji i należy je zakwalifikować do osobnej rodziny nieposiadającej interfejsu cyfrowego typu 1. |
| --- | --- |

c)

jeżeli kwalifikacja obejmuje rodzinę produktów, w których skład wchodzi interfejs cyfrowy typu 1, testom do celów kwalifikacji należy poddać konfigurację urządzenia do przetwarzania obrazu powodującą największe zużycie energii i interfejs powodujący największe zużycie energii w rodzinie. Wszystkie późniejsze błędy testowania (np. w ramach weryfikacji) któregokolwiek modelu w rodzinie i wszystkich interfejsów cyfrowych typu 1 sprzedawanych wraz z urządzeniem do przetwarzania obrazu, w tym interfejsów cyfrowych typu 1, które nie są testowane wraz z produktem do przetwarzania obrazu, będą miały wpływ na wszystkie modele w danej rodzinie. Produktów do przetwarzania obrazu, które nie posiadają interfejsu cyfrowego typu 1, nie można dodać do omawianej rodziny produktów do celów kwalifikacji i należy je zakwalifikować do osobnej rodziny nieposiadającej interfejsu cyfrowego typu 1.

| 4.2.2. | Do testowania wybiera się jeden egzemplarz każdego modelu reprezentatywnego. |
| --- | --- |

4.2.2.

Do testowania wybiera się jeden egzemplarz każdego modelu reprezentatywnego.

4.3.   Kwalifikacja na rynku międzynarodowym

Produkty poddaje się testom kwalifikacyjnym przy zastosowaniu kombinacji napięcia wejściowego i częstotliwości właściwej dla każdego rynku, na którym będą one sprzedawane i promowane jako produkty zakwalifikowane do oznaczenia ENERGY STAR.

5.   Interfejs użytkownika

Producentów zachęca się do projektowania produktów według normy dla interfejsów użytkownika IEEE P1621: »Norma dla elementów interfejsu użytkownika w sterowaniu zasilaniem urządzeń elektronicznych do użytku w środowiskach biurowych i domowych«. Szczegółowe informacje są dostępne pod adresem: http://eetd.LBL.gov/Controls.

6.   Data wejścia w życie

Data wejścia w życie: wersja 2.0 specyfikacji ENERGY STAR urządzeń do przetwarzania obrazu wejdzie w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, model produktu musi spełniać warunki specyfikacji ENERGY STAR obowiązujące w dniu jego wyprodukowania. Datę produkcji określa się indywidualnie dla każdego egzemplarza jako datę uznania urządzenia za całkowicie zmontowane.

| 6.1. | Przyszłe zmiany specyfikacji: EPA i Komisja Europejska zastrzegają sobie prawo zmiany niniejszej specyfikacji w przypadku, gdy jej przydatność dla konsumentów, branży lub środowiska naturalnego zostanie ograniczona w następstwie zmian technicznych lub rynkowych. Zgodnie z aktualną polityką zmiany w specyfikacjach uzgadnia się w trakcie dyskusji przeprowadzanych z zainteresowanymi stronami. W przypadku zmiany specyfikacji należy pamiętać, że kwalifikacja do oznaczenia ENERGY STAR nie jest udzielana automatycznie na cały cykl życia modelu produktu. |
| --- | --- |

6.1.

Przyszłe zmiany specyfikacji: EPA i Komisja Europejska zastrzegają sobie prawo zmiany niniejszej specyfikacji w przypadku, gdy jej przydatność dla konsumentów, branży lub środowiska naturalnego zostanie ograniczona w następstwie zmian technicznych lub rynkowych. Zgodnie z aktualną polityką zmiany w specyfikacjach uzgadnia się w trakcie dyskusji przeprowadzanych z zainteresowanymi stronami. W przypadku zmiany specyfikacji należy pamiętać, że kwalifikacja do oznaczenia ENERGY STAR nie jest udzielana automatycznie na cały cykl życia modelu produktu.

| 6.2. | Kwestie do rozważenia w ramach przyszłych zmian:






  a) | zmiany metody testowania: EPA, Departament Energii i Komisja Europejska będą kontynuować monitorowanie wykonania funkcji pośredniczenia w sprzęcie do przetwarzania obrazu i rozważą opracowanie metody służącej określeniu istnienia serwera proxy sieci (np. zgodnego z normą ECMA-393 ProxZzzy dla hostów pozostających w trybie uśpienia). EPA, Departament Energii i Komisja Europejska ocenią również możliwość mierzenia i zgłaszania prędkości, czasu wychodzenia z trybu uśpienia i wyłączenie produktów w konfiguracji fabrycznej testowanych według trybów operacyjnych, oraz wychodzenia z trybu uśpienia spowodowanego zdarzeniami we wspólnej sieci; |
| --- | --- | --- |

6.2.

Kwestie do rozważenia w ramach przyszłych zmian:

a)

zmiany metody testowania: EPA, Departament Energii i Komisja Europejska będą kontynuować monitorowanie wykonania funkcji pośredniczenia w sprzęcie do przetwarzania obrazu i rozważą opracowanie metody służącej określeniu istnienia serwera proxy sieci (np. zgodnego z normą ECMA-393 ProxZzzy dla hostów pozostających w trybie uśpienia). EPA, Departament Energii i Komisja Europejska ocenią również możliwość mierzenia i zgłaszania prędkości, czasu wychodzenia z trybu uśpienia i wyłączenie produktów w konfiguracji fabrycznej testowanych według trybów operacyjnych, oraz wychodzenia z trybu uśpienia spowodowanego zdarzeniami we wspólnej sieci;

| b) | wymagane wartości typowego zużycia energii elektrycznej wyrażone w kilowatogodzinach na rok: EPA i Komisja Europejska dodały kolumny do tabel TEC zawierające wymagane wartości w kilowatogodzinach na rok oprócz obecnie stosowanych kilowatogodzin na tydzień. O ile ma to znaczenie czysto informacyjne, EPA i Komisja Europejska rozważą możliwość określania TEC wyłącznie za pomocą tej jednostki w przyszłej wersji specyfikacji jako sposób rozwiązania kwestii związanych z dokładnością zgłaszania i porównań z innymi produktami ENERGY STAR (dla których zwykle stosuje się jednostkę kilowatogodziny/rok); |
| --- | --- |

b)

wymagane wartości typowego zużycia energii elektrycznej wyrażone w kilowatogodzinach na rok: EPA i Komisja Europejska dodały kolumny do tabel TEC zawierające wymagane wartości w kilowatogodzinach na rok oprócz obecnie stosowanych kilowatogodzin na tydzień. O ile ma to znaczenie czysto informacyjne, EPA i Komisja Europejska rozważą możliwość określania TEC wyłącznie za pomocą tej jednostki w przyszłej wersji specyfikacji jako sposób rozwiązania kwestii związanych z dokładnością zgłaszania i porównań z innymi produktami ENERGY STAR (dla których zwykle stosuje się jednostkę kilowatogodziny/rok);

| c) | urządzenia do drukowania i skanowania na nośnikach innych niż papier: EPA i Komisja Europejska często otrzymują pytania o kwalifikujące się produkty, które drukują lub skanują na nośnikach innych niż papier (np. tkanina, mikrofilm itp.), a także zachęcają do przedstawiania danych dotyczących zużycia energii elektrycznej przez takie urządzenia. Tego rodzaju dane stanowiłyby wkład w opracowanie wymogów dla takich produktów w przyszłej wersji specyfikacji; |
| --- | --- |

c)

urządzenia do drukowania i skanowania na nośnikach innych niż papier: EPA i Komisja Europejska często otrzymują pytania o kwalifikujące się produkty, które drukują lub skanują na nośnikach innych niż papier (np. tkanina, mikrofilm itp.), a także zachęcają do przedstawiania danych dotyczących zużycia energii elektrycznej przez takie urządzenia. Tego rodzaju dane stanowiłyby wkład w opracowanie wymogów dla takich produktów w przyszłej wersji specyfikacji;

| d) | produkty specjalistyczne (produkty testowane według typowego zużycia energii elektrycznej do szybkiego drukowania na cięższym papierze o większym formacie): EPA i Komisja Europejska uzyskały informacje, z których wynika, że szybkie produkty testowane według typowego zużycia energii elektrycznej posiadają dodatkowe wymagania związane z obsługą cięższego papieru o większym formacie. EPA i Komisja Europejska rozważą stworzenie osobnej kategorii dla tego rodzaju urządzeń w przyszłej wersji specyfikacji; |
| --- | --- |

d)

produkty specjalistyczne (produkty testowane według typowego zużycia energii elektrycznej do szybkiego drukowania na cięższym papierze o większym formacie): EPA i Komisja Europejska uzyskały informacje, z których wynika, że szybkie produkty testowane według typowego zużycia energii elektrycznej posiadają dodatkowe wymagania związane z obsługą cięższego papieru o większym formacie. EPA i Komisja Europejska rozważą stworzenie osobnej kategorii dla tego rodzaju urządzeń w przyszłej wersji specyfikacji;

| e) | oddzielone wymogi dla kategorii TEC: w wersji 1 i 2 specyfikacji urządzeń do przetwarzania obrazu EPA i Komisja Europejska uznały, że produkty kolorowe będą miały wyższą wartość TEC niż produkty monochromatyczne ze względu na ich dodatkową złożoność, a wiele funkcji będzie miało większą wartość TEC niż jedna funkcja. Wymagane wartości TEC opracowano tak, aby oddawały tę zależność. EPA i Komisja Europejska uzyskały niedawno informacje, z których wynika, że kolorowe urządzenia wielofunkcyjne – dodatkowy produkt – mogą posiadać funkcje oszczędności energii, które ograniczają zużycie energii elektrycznej takich urządzeń poniżej poziomu osiąganego przez monochromatyczne urządzenia niebędące urządzeniami wielofunkcyjnymi. EPA i Komisja Europejska rozważą zatem oddzielenie wymaganych wartości TEC w przyszłości, tak aby ustalono urządzenia o najwyższym zużyciu energii wśród wszystkich kategorii produktów testowanych według TEC; |
| --- | --- |

e)

oddzielone wymogi dla kategorii TEC: w wersji 1 i 2 specyfikacji urządzeń do przetwarzania obrazu EPA i Komisja Europejska uznały, że produkty kolorowe będą miały wyższą wartość TEC niż produkty monochromatyczne ze względu na ich dodatkową złożoność, a wiele funkcji będzie miało większą wartość TEC niż jedna funkcja. Wymagane wartości TEC opracowano tak, aby oddawały tę zależność. EPA i Komisja Europejska uzyskały niedawno informacje, z których wynika, że kolorowe urządzenia wielofunkcyjne – dodatkowy produkt – mogą posiadać funkcje oszczędności energii, które ograniczają zużycie energii elektrycznej takich urządzeń poniżej poziomu osiąganego przez monochromatyczne urządzenia niebędące urządzeniami wielofunkcyjnymi. EPA i Komisja Europejska rozważą zatem oddzielenie wymaganych wartości TEC w przyszłości, tak aby ustalono urządzenia o najwyższym zużyciu energii wśród wszystkich kategorii produktów testowanych według TEC;

| f) | ponowna ocena zakresu: EPA i Komisja Europejska mogą ponownie ocenić obecny rynek urządzeń do przetwarzania obrazu w celu określenia, czy obecny zakres uwzględnionych produktów jest nadal aktualny oraz czy oznaczenie ENERGY STAR nadal zapewnia rynkowe rozróżnienie dla wszystkich kategorii produktów objętych zakresem; |
| --- | --- |

f)

ponowna ocena zakresu: EPA i Komisja Europejska mogą ponownie ocenić obecny rynek urządzeń do przetwarzania obrazu w celu określenia, czy obecny zakres uwzględnionych produktów jest nadal aktualny oraz czy oznaczenie ENERGY STAR nadal zapewnia rynkowe rozróżnienie dla wszystkich kategorii produktów objętych zakresem;

| g) | rozszerzenie wymagań dotyczących działania dupleksowego: EPA i Komisja Europejska mogą ponownie ocenić wymagania dotyczące posiadania funkcji dupleksowania stanowiącej integralny element produktu podstawowego, a także rozważyć sposób, w jaki wymogi opcjonalne można by zaostrzyć. Dzięki zmianie wymogów w celu objęcia nimi większej liczby produktów z funkcją dupleksowania stanowiącą integralny element podstawowego mechanizmu nanoszenia obrazu można by ograniczyć zużycie papieru. |
| --- | --- |

g)

rozszerzenie wymagań dotyczących działania dupleksowego: EPA i Komisja Europejska mogą ponownie ocenić wymagania dotyczące posiadania funkcji dupleksowania stanowiącej integralny element produktu podstawowego, a także rozważyć sposób, w jaki wymogi opcjonalne można by zaostrzyć. Dzięki zmianie wymogów w celu objęcia nimi większej liczby produktów z funkcją dupleksowania stanowiącą integralny element podstawowego mechanizmu nanoszenia obrazu można by ograniczyć zużycie papieru.

Dodatek D

Metoda testowania służąca określeniu zużycia energii elektrycznej przez urządzenia do przetwarzania obrazu

1.   Przegląd

Poniższą metodę przeprowadzania testów należy stosować do określenia zgodności produktów z wymogami zawartymi w kryteriach kwalifikujących urządzenia do przetwarzania obrazu do oznaczenia ENERGY STAR.

2.   Zastosowanie

Wymagania dotyczące testowania w celu kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR zależą od zestawu cech, które posiadają oceniane produkty. W celu ustalenia zastosowania każdej sekcji niniejszego dokumentu należy korzystać z tabeli 11.

Tabela 11

Zastosowanie procedur testowych

| Rodzaj produktu | Format nośnika | Technologia nanoszenia obrazu | Metoda oceny kwalifikowalności do oznaczenia ENERGY STAR |
| --- | --- | --- | --- |
| Kopiarka | Standardowy | Bezpośredni druk termiczny (DT), termosublimacja (DS), elektrofotografia (EP), druk atramentowo-pigmentowy (SI), transfer termiczny (TT) | Typowe zużycie energii elektrycznej (TEC) |
| Duży | DT, DS, EP, SI, TT | Tryb operacyjny (OM) |
| Powielacz cyfrowy | Standardowy | Matryca | TEC |
| Faks | Standardowy | DT, DS, EP, SI, TT | TEC |
| Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy (IJ) | OM |
| Urządzenie do nadawania listów | Wszystkie | DT, EP, IJ, TT | OM |
| Urządzenie wielofunkcyjne | Standardowy | Wysokowydajny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy, DT, DS, EP, SI, TT | TEC |
| IJ, druk uderzeniowy | OM |
| Duży | DT, DS, EP, IJ, SI, TT | OM |
| Drukarka | Standardowy | Wysokowydajny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy, DT, DS, EP, SI, TT | TEC |
| IJ, druk uderzeniowy | OM |
| Duży lub mały | DT, DS, EP, druk uderzeniowy, IJ, SI, TT | OM |
| Mały | Wysokowydajny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy | TEC |
| Skaner | Wszystkie | Nie dotyczy | OM |

Rodzaj produktu

Format nośnika

Technologia nanoszenia obrazu

Metoda oceny kwalifikowalności do oznaczenia ENERGY STAR

Kopiarka

Standardowy

Bezpośredni druk termiczny (DT), termosublimacja (DS), elektrofotografia (EP), druk atramentowo-pigmentowy (SI), transfer termiczny (TT)

Typowe zużycie energii elektrycznej (TEC)

Duży

DT, DS, EP, SI, TT

Tryb operacyjny (OM)

Powielacz cyfrowy

Standardowy

Matryca

TEC

Faks

Standardowy

DT, DS, EP, SI, TT

TEC

Druk atramentowo-rozpuszczalnikowy (IJ)

OM

Urządzenie do nadawania listów

Wszystkie

DT, EP, IJ, TT

OM

Urządzenie wielofunkcyjne

Standardowy

Wysokowydajny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy, DT, DS, EP, SI, TT

TEC

IJ, druk uderzeniowy

OM

Duży

DT, DS, EP, IJ, SI, TT

OM

Drukarka

Standardowy

Wysokowydajny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy, DT, DS, EP, SI, TT

TEC

IJ, druk uderzeniowy

OM

Duży lub mały

DT, DS, EP, druk uderzeniowy, IJ, SI, TT

OM

Mały

Wysokowydajny druk atramentowo-rozpuszczalnikowy

TEC

Skaner

Wszystkie

Nie dotyczy

OM

3.   Definicje

Jeżeli nie wskazano inaczej, wszystkie terminy stosowane w niniejszym dokumencie są zgodne z definicjami zawartymi w kryteriach kwalifikujących urządzenia do przetwarzania obrazu do oznaczenia ENERGY STAR.

4.   Konfiguracja testowa

Ogólna konfiguracja testowa

| 4.1. | Konfiguracja testowa i przyrządy pomiarowe: konfiguracja testowa i przyrządy pomiarowe dla wszystkich części niniejszej procedury są zgodne z wymogami normy 62301 Międzynarodowej Komisji Elektronicznej wydanie 2.0 »Pomiar poboru mocy w stanie czuwania przez sprzęt domowy«, sekcja 4 »Ogólne warunki pomiarów«. W przypadku sprzecznych wymogów metoda testowania ENERGY STAR staje się nadrzędna. |
| --- | --- |

4.1.

Konfiguracja testowa i przyrządy pomiarowe: konfiguracja testowa i przyrządy pomiarowe dla wszystkich części niniejszej procedury są zgodne z wymogami normy 62301 Międzynarodowej Komisji Elektronicznej wydanie 2.0 »Pomiar poboru mocy w stanie czuwania przez sprzęt domowy«, sekcja 4 »Ogólne warunki pomiarów«. W przypadku sprzecznych wymogów metoda testowania ENERGY STAR staje się nadrzędna.

| 4.2. | Zasilanie prądem przemiennym: produkty, które mają być zasilane prądem przemiennym z sieci zasilającej, muszą być podłączone do źródła napięciowego odpowiedniego dla rynku docelowego, jak wskazano w tabeli 12 lub w tabeli 13.






  a) | Produkty dostarczane z zewnętrznymi źródłami zasilania należy w pierwszej kolejności podłączyć do takiego zewnętrznego źródła zasilania, a następnie do źródła napięciowego określonego w tabeli 12 lub w tabeli 13. |
| --- | --- | --- |

4.2.

Zasilanie prądem przemiennym: produkty, które mają być zasilane prądem przemiennym z sieci zasilającej, muszą być podłączone do źródła napięciowego odpowiedniego dla rynku docelowego, jak wskazano w tabeli 12 lub w tabeli 13.

a)

Produkty dostarczane z zewnętrznymi źródłami zasilania należy w pierwszej kolejności podłączyć do takiego zewnętrznego źródła zasilania, a następnie do źródła napięciowego określonego w tabeli 12 lub w tabeli 13.

| b) | Jeżeli znamionowa kombinacja napięcia/częstotliwości dla danego produktu na określonym rynku jest inna niż kombinacja napięcia/częstotliwości dla takiego rynku (np. 230 woltów (V), 60 herców (Hz) w Ameryce Północnej) jednostkę należy przetestować według znamionowej kombinacji napięcia/częstotliwości producenta dla danej jednostki. Należy zgłosić zastosowaną kombinację napięcia/częstotliwości.

  Tabela 12


  Wymogi dotyczące mocy pobranej dla produktów o mocy znamionowej nie większej niż 1 500 W











  Rynek | Napięcie | Tolerancja napięcia | Maksymalny współczynnik zniekształceń harmonicznych | Częstotliwość | Tolerancja częstotliwości |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ameryka Północna/Tajwan: | 115 V ac | +/– 1,0 % | 2,0 % | 60 Hz | +/– 1,0 % |
| Europa/Australia/Nowa Zelandia: | 115 V ac | +/– 1,0 % | 2,0 % | 50 Hz | +/– 1,0 % |
| Japonia | 230 V ac | +/– 1,0 % | 2,0 % | 50 Hz/60 Hz | +/– 1,0 % |

b)

Jeżeli znamionowa kombinacja napięcia/częstotliwości dla danego produktu na określonym rynku jest inna niż kombinacja napięcia/częstotliwości dla takiego rynku (np. 230 woltów (V), 60 herców (Hz) w Ameryce Północnej) jednostkę należy przetestować według znamionowej kombinacji napięcia/częstotliwości producenta dla danej jednostki. Należy zgłosić zastosowaną kombinację napięcia/częstotliwości.

Tabela 12

Wymogi dotyczące mocy pobranej dla produktów o mocy znamionowej nie większej niż 1 500 W

Rynek

Napięcie

Tolerancja napięcia

Maksymalny współczynnik zniekształceń harmonicznych

Częstotliwość

Tolerancja częstotliwości

Ameryka Północna/Tajwan:

115 V ac

+/– 1,0 %

2,0 %

60 Hz

+/– 1,0 %

Europa/Australia/Nowa Zelandia:

115 V ac

+/– 1,0 %

2,0 %

50 Hz

+/– 1,0 %

Japonia

230 V ac

+/– 1,0 %

2,0 %

50 Hz/60 Hz

+/– 1,0 %

Tabela 13

Wymogi dotyczące mocy pobranej dla produktów o mocy znamionowej większej niż 1 500 W

| Rynek | Napięcie | Tolerancja napięcia | Maksymalny współczynnik zniekształceń harmonicznych | Częstotliwość | Tolerancja częstotliwości |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ameryka Północna/Tajwan: | 100 V ac | +/– 4,0 % | 5,0 % | 60 Hz | +/– 1,0 % |
| Europa/Australia/Nowa Zelandia: | 115 V ac | +/– 4,0 % | 5,0 % | 50 Hz | +/– 1,0 % |
| Japonia | 230 V ac | +/– 4,0 % | 5,0 % | 50 Hz/60 Hz | +/– 1,0 % |

Rynek

Napięcie

Tolerancja napięcia

Maksymalny współczynnik zniekształceń harmonicznych

Częstotliwość

Tolerancja częstotliwości

Ameryka Północna/Tajwan:

100 V ac

+/– 4,0 %

5,0 %

60 Hz

+/– 1,0 %

Europa/Australia/Nowa Zelandia:

115 V ac

+/– 4,0 %

5,0 %

50 Hz

+/– 1,0 %

Japonia

230 V ac

+/– 4,0 %

5,0 %

50 Hz/60 Hz

+/– 1,0 %

| 4.3. | Niskonapięciowe zasilanie prądem stałym:






  a) | produkty mogą być zasilane z niskonapięciowego źródła zasilania prądem stałym (np. poprzez połączenie sieciowe lub teleinformatyczne), tylko jeżeli takie źródło prądu stałego stanowi jedyne dopuszczalne źródło zasilania dla danego produktu (tj. jeżeli nie ma dostępnego żadnego gniazdka ani zewnętrznego źródła zasilania); |
| --- | --- | --- |

4.3.

Niskonapięciowe zasilanie prądem stałym:

a)

produkty mogą być zasilane z niskonapięciowego źródła zasilania prądem stałym (np. poprzez połączenie sieciowe lub teleinformatyczne), tylko jeżeli takie źródło prądu stałego stanowi jedyne dopuszczalne źródło zasilania dla danego produktu (tj. jeżeli nie ma dostępnego żadnego gniazdka ani zewnętrznego źródła zasilania);

| b) | produkty zasilane niskonapięciowym prądem stałym należy wyposażyć w źródło prądu stałego zasilane prądem przemiennym do celów przeprowadzenia testów (np. zasilany prądem przemiennym hub uniwersalnego interfejsu szeregowego (USB)).
  Dla wszystkich testów należy zapisać i zgłosić zastosowane źródło prądu stałego zasilane prądem przemiennym; |
| --- | --- |

b)

produkty zasilane niskonapięciowym prądem stałym należy wyposażyć w źródło prądu stałego zasilane prądem przemiennym do celów przeprowadzenia testów (np. zasilany prądem przemiennym hub uniwersalnego interfejsu szeregowego (USB)).

Dla wszystkich testów należy zapisać i zgłosić zastosowane źródło prądu stałego zasilane prądem przemiennym;

| c) | pomiar mocy dla testowanego egzemplarza musi obejmować następujące elementy mierzone według sekcji 5 niniejszej metody:






  1) | zużycie prądu przemiennego przez niskonapięciowe źródło prądu stałego połączone z testowanym egzemplarzem jako odbiornikiem (PL); oraz |
| --- | --- | --- |

c)

pomiar mocy dla testowanego egzemplarza musi obejmować następujące elementy mierzone według sekcji 5 niniejszej metody:

1)

zużycie prądu przemiennego przez niskonapięciowe źródło prądu stałego połączone z testowanym egzemplarzem jako odbiornikiem (PL); oraz

| 2) | zużycie prądu przemiennego niskonapięciowego źródła prądu stałego bez odbiornika (PS). |
| --- | --- |

2)

zużycie prądu przemiennego niskonapięciowego źródła prądu stałego bez odbiornika (PS).

| 4.4. | Temperatura otoczenia: temperatura otoczenia musi wynosić 23 ± 5 °C. |
| --- | --- |

4.4.

Temperatura otoczenia: temperatura otoczenia musi wynosić 23 ± 5 °C.

| 4.5. | Wilgotność względna: wilgotność względna musi utrzymywać się w zakresie 10 % – 80 %. |
| --- | --- |

4.5.

Wilgotność względna: wilgotność względna musi utrzymywać się w zakresie 10 % – 80 %.

| 4.6. | Miernik mocy: mierniki mocy posiadają następujące cechy:






  a) | minimalny zakres częstotliwości: 3,0 kHz; |
| --- | --- | --- |

4.6.

Miernik mocy: mierniki mocy posiadają następujące cechy:

a)

minimalny zakres częstotliwości: 3,0 kHz;

| b) | minimalna rozdzielczość:






  1) | 0,01 W dla wartości pomiaru nieosiągających poziomu 10 W; |
| --- | --- | --- |

b)

minimalna rozdzielczość:

1)

0,01 W dla wartości pomiaru nieosiągających poziomu 10 W;

| 2) | 0,1 W dla wartości pomiaru na poziomie 10 W–100 W; |
| --- | --- |

2)

0,1 W dla wartości pomiaru na poziomie 10 W–100 W;

| 3) | 1 W dla wartości pomiaru na poziomie 100 W–1,5 kW; oraz |
| --- | --- |

3)

1 W dla wartości pomiaru na poziomie 100 W–1,5 kW; oraz

| 4) | 10 W dla wartości pomiaru przekraczających poziom 1,5 kW; |
| --- | --- |

4)

10 W dla wartości pomiaru przekraczających poziom 1,5 kW;

| 5) | pomiary zużycia energii zakumulowanej powinny być przeprowadzane przy podziałce zasadniczo zgodnej z tymi wartościami po przeliczeniu na średni pobór mocy. W przypadku pomiarów zakumulowanego zużycia energii wartością służąca ustaleniu wymaganej dokładności jest wartość maksymalnego poboru mocy w okresie pomiaru, a nie wartość średnia, dlatego o wyborze sprzętu pomiarowego i jego ustawień decyduje wartość maksymalna. |
| --- | --- |

5)

pomiary zużycia energii zakumulowanej powinny być przeprowadzane przy podziałce zasadniczo zgodnej z tymi wartościami po przeliczeniu na średni pobór mocy. W przypadku pomiarów zakumulowanego zużycia energii wartością służąca ustaleniu wymaganej dokładności jest wartość maksymalnego poboru mocy w okresie pomiaru, a nie wartość średnia, dlatego o wyborze sprzętu pomiarowego i jego ustawień decyduje wartość maksymalna.

| 4.7. | Niepewność pomiaru (18):






  a) | pomiaru mocy wynoszącej 0,5 W lub większej dokonuje się z marginesem niepewności równym lub mniejszym niż 2 % przy poziomie ufności 95 %; |
| --- | --- | --- |

4.7.

Niepewność pomiaru (18):

a)

pomiaru mocy wynoszącej 0,5 W lub większej dokonuje się z marginesem niepewności równym lub mniejszym niż 2 % przy poziomie ufności 95 %;

| b) | pomiaru mocy mniejszej niż 0,5 W dokonuje się z marginesem niepewności równym lub mniejszym niż 0,02 % przy poziomie ufności 95 %. |
| --- | --- |

b)

pomiaru mocy mniejszej niż 0,5 W dokonuje się z marginesem niepewności równym lub mniejszym niż 0,02 % przy poziomie ufności 95 %.

| 4.8. | Pomiar czasu: do pomiaru czasu wystarcza zwykły stoper lub inne urządzenie do pomiaru czasu z dokładnością do 1 sekundy. |
| --- | --- |

4.8.

Pomiar czasu: do pomiaru czasu wystarcza zwykły stoper lub inne urządzenie do pomiaru czasu z dokładnością do 1 sekundy.

| 4.9. | Specyfikacje papieru:






  a) | produkty obsługujące standardowy format testuje się zgodnie z tabelą 14; |
| --- | --- | --- |

4.9.

Specyfikacje papieru:

a)

produkty obsługujące standardowy format testuje się zgodnie z tabelą 14;

| b) | produkty obsługujące format duży, mały i ciągły testuje się, stosując każdy kompatybilny rozmiar papieru.

  Tabela 14


  Wymogi dotyczące rozmiaru i gramatury papieru








  Rynek | Rozmiar papieru | Gramatura
  (g/m2) |
| --- | --- | --- | --- |
| Ameryka Północna/Tajwan | 8,5′′ × 11′′ | 75 |
| Europa/Australia/Nowa Zelandia | A4 | 80 |
| Japonia | A4 | 64 |

b)

produkty obsługujące format duży, mały i ciągły testuje się, stosując każdy kompatybilny rozmiar papieru.

Tabela 14

Wymogi dotyczące rozmiaru i gramatury papieru

Rynek

Rozmiar papieru

Gramatura

(g/m2)

Ameryka Północna/Tajwan

8,5′′ × 11′′

75

Europa/Australia/Nowa Zelandia

A4

80

Japonia

A4

64

5.   Pomiar niskonapięciowego zasilania prądem stałym dla wszystkich produktów

| 5.1. | Podłączyć źródło prądu stałego do miernika mocy i odpowiedniego źródła prądu przemiennego, jak określono w tabeli 2. |
| --- | --- |

5.1.

Podłączyć źródło prądu stałego do miernika mocy i odpowiedniego źródła prądu przemiennego, jak określono w tabeli 2.

| 5.2. | Sprawdzić, czy źródło prądu nie jest obciążone. |
| --- | --- |

5.2.

Sprawdzić, czy źródło prądu nie jest obciążone.

| 5.3. | Odczekać minimum 30 minut do ustabilizowania się źródła prądu stałego. |
| --- | --- |

5.3.

Odczekać minimum 30 minut do ustabilizowania się źródła prądu stałego.

| 5.4. | Zmierzyć i zapisać pobór mocy nieobciążonego źródła prądu stałego zgodnie z normą IEC 62301 wyd. 1.0. |
| --- | --- |

5.4.

Zmierzyć i zapisać pobór mocy nieobciążonego źródła prądu stałego zgodnie z normą IEC 62301 wyd. 1.0.

6.   Konfiguracja testowanego egzemplarza przed przeprowadzeniem testu dla wszystkich produktów

6.1.   Ogólna konfiguracja

| 6.1.1. | Szybkość produktu do celów obliczeń i sprawozdawczości: szybkość produktu do celów wszystkich obliczeń i sprawozdawczości jest maksymalną deklarowaną zgłoszoną przez producenta szybkością według następujących kryteriów, wyrażoną w obrazach na minutę (ipm) i zaokrągloną do najbliższej wartości całkowitej:






  a) | zasadniczo, dla produktów o formacie standardowym, pojedyncza kartka A4 lub 8,5′′ × 11′′ drukowana/kopiowana/skanowana jednostronnie w ciągu minuty odpowiada jednemu obrazowi na minutę (image- per-minute; ipm).
  W przypadku pracy w trybie dwustronnym pojedyncza kartka A4 lub 8,5′′ × 11′′ drukowana/kopiowana/skanowana dwustronnie w ciągu minuty odpowiada 2 obrazom na minutę (ipm); |
| --- | --- | --- |

6.1.1.

Szybkość produktu do celów obliczeń i sprawozdawczości: szybkość produktu do celów wszystkich obliczeń i sprawozdawczości jest maksymalną deklarowaną zgłoszoną przez producenta szybkością według następujących kryteriów, wyrażoną w obrazach na minutę (ipm) i zaokrągloną do najbliższej wartości całkowitej:

a)

zasadniczo, dla produktów o formacie standardowym, pojedyncza kartka A4 lub 8,5′′ × 11′′ drukowana/kopiowana/skanowana jednostronnie w ciągu minuty odpowiada jednemu obrazowi na minutę (image- per-minute; ipm).

W przypadku pracy w trybie dwustronnym pojedyncza kartka A4 lub 8,5′′ × 11′′ drukowana/kopiowana/skanowana dwustronnie w ciągu minuty odpowiada 2 obrazom na minutę (ipm);

| b) | dla wszystkich produktów szybkość produktu określa się na podstawie:






  1) | deklarowanej przez producenta szybkości drukowania, chyba że produkt nie ma funkcji drukowania – wówczas; |
| --- | --- | --- |

b)

dla wszystkich produktów szybkość produktu określa się na podstawie:

1)

deklarowanej przez producenta szybkości drukowania, chyba że produkt nie ma funkcji drukowania – wówczas;

| 2) | deklarowanej przez producenta szybkości kopiowania, chyba że produkt nie ma funkcji drukowania ani kopiowania – wówczas; |
| --- | --- |

2)

deklarowanej przez producenta szybkości kopiowania, chyba że produkt nie ma funkcji drukowania ani kopiowania – wówczas;

| 3) | deklarowanej przez producenta szybkości skanowania; |
| --- | --- |

3)

deklarowanej przez producenta szybkości skanowania;

| 4) | jeżeli producent zamierza zakwalifikować dany produkt na określonym rynku, stosując wyniki testu kwalifikujące dany produkt do innego rynku, na którym stosuje się inne rozmiary papieru (np. A4 a 8,5′′ × 11′′), a maksymalna deklarowana przez niego szybkość, określona zgodnie z tabelą 5, różni się przy wytwarzaniu obrazu na papierze o różnych formatach, należy posługiwać się najwyższą wartością.

  Tabela 15


  Obliczanie szybkości produktu dla produktów obsługujących format standardowy, mały i duży, z wyjątkiem urządzeń do nadawania listów








  Format nośnika | Rozmiar nośnika | Szybkość produktu, s
  (ipm)
  gdzie:

  sP oznacza maksymalną deklarowaną szybkość w trybie monochromatycznym wyrażoną w obrazach na minutę przy przetwarzaniu danego nośnika,


  w oznacza szerokość nośnika wyrażoną w metrach (m),

  l oznacza długość nośnika wyrażoną w metrach (m). |
| --- | --- | --- | --- |
| Standardowy | 8,5′′ × 11′′ | sP |
| A4 | sP |
| Mały | 4′′ × 6′′ | 0,25 × sP |
| A6 | 0,25 × sP |
| Mniejszy niż A6 lub 4′′ × 6′′ | 16 × w × l × sP |
| Duży | A2 | 4 × sP |
| A0 | 16 × sP |

4)

jeżeli producent zamierza zakwalifikować dany produkt na określonym rynku, stosując wyniki testu kwalifikujące dany produkt do innego rynku, na którym stosuje się inne rozmiary papieru (np. A4 a 8,5′′ × 11′′), a maksymalna deklarowana przez niego szybkość, określona zgodnie z tabelą 5, różni się przy wytwarzaniu obrazu na papierze o różnych formatach, należy posługiwać się najwyższą wartością.

Tabela 15

Obliczanie szybkości produktu dla produktów obsługujących format standardowy, mały i duży, z wyjątkiem urządzeń do nadawania listów

Format nośnika

Rozmiar nośnika

Szybkość produktu, s

(ipm)

gdzie:

sP oznacza maksymalną deklarowaną szybkość w trybie monochromatycznym wyrażoną w obrazach na minutę przy przetwarzaniu danego nośnika,

w oznacza szerokość nośnika wyrażoną w metrach (m),

l oznacza długość nośnika wyrażoną w metrach (m).

Standardowy

8,5′′ × 11′′

sP

A4

sP

Mały

4′′ × 6′′

0,25 × sP

A6

0,25 × sP

Mniejszy niż A6 lub 4′′ × 6′′

16 × w × l × sP

Duży

A2

4 × sP

A0

16 × sP

| c) | dla produktów obsługujących format ciągły szybkość produktu oblicza się według równania 8.

  Równanie 8: Obliczanie szybkości produktu

  gdzie:






  — | s oznacza szybkość produktu wyrażoną w ipm, |
| --- | --- | --- |

c)

dla produktów obsługujących format ciągły szybkość produktu oblicza się według równania 8.

Równanie 8: Obliczanie szybkości produktu

gdzie:

—

s oznacza szybkość produktu wyrażoną w ipm,

| — | w oznacza szerokość nośnika wyrażoną w metrach (m), |
| --- | --- |

—

w oznacza szerokość nośnika wyrażoną w metrach (m),

| — | sL oznacza maksymalną deklarowaną szybkość odtwarzania obrazów monochromatycznych, wyrażoną w metrach na minutę; |
| --- | --- |

—

sL oznacza maksymalną deklarowaną szybkość odtwarzania obrazów monochromatycznych, wyrażoną w metrach na minutę;

| d) | dla urządzeń do nadawania listów szybkość produktu należy zgłaszać według liczby przesyłek na minutę (ppm); |
| --- | --- |

d)

dla urządzeń do nadawania listów szybkość produktu należy zgłaszać według liczby przesyłek na minutę (ppm);

| e) | szybkość produktu zastosowana do celów wszystkich obliczeń i kwalifikacji, zgodnie z obliczeniami powyżej, nie może być równa szybkości produktu zastosowanej do testów. |
| --- | --- |

e)

szybkość produktu zastosowana do celów wszystkich obliczeń i kwalifikacji, zgodnie z obliczeniami powyżej, nie może być równa szybkości produktu zastosowanej do testów.

| 6.1.2. | Kolorowe: produkty mogące odtwarzać kolory testowane są przez odtwarzanie obrazów monochromatycznych (czarnych).






  a) | W produktach nieposiadających czarnego tuszu należy zastosować czerń kompozytową.
  Połączenia sieciowe: Produkty, które w dostarczanej konfiguracji mogą działać w sieci, należy podłączyć do sieci. |
| --- | --- | --- |

6.1.2.

Kolorowe: produkty mogące odtwarzać kolory testowane są przez odtwarzanie obrazów monochromatycznych (czarnych).

a)

W produktach nieposiadających czarnego tuszu należy zastosować czerń kompozytową.

Połączenia sieciowe: Produkty, które w dostarczanej konfiguracji mogą działać w sieci, należy podłączyć do sieci.

| b) | W trakcie testu produkty mogą być podłączone wyłącznie do jednej sieci lub połączenia teleinformatycznego.
  Tylko jeden komputer może być podłączony do testowanego egzemplarza bezpośrednio lub poprzez sieć. |
| --- | --- |

b)

W trakcie testu produkty mogą być podłączone wyłącznie do jednej sieci lub połączenia teleinformatycznego.

Tylko jeden komputer może być podłączony do testowanego egzemplarza bezpośrednio lub poprzez sieć.

| c) | Rodzaj połączenia sieciowego zależy od właściwości testowanego egzemplarza i stanowi najwyższy dostępny dla danego egzemplarza w konfiguracji fabrycznej wariant wymieniony w tabeli 16.

  Tabela 16


  Połączenie sieciowe lub teleinformatyczne stosowane w trakcie testu







  Hierarchia do stosowania w teście (jeżeli dostępna w przypadku testowanego egzemplarza) | Połączenia dla wszystkich produktów |
| --- | --- | --- |
| 1 | Ethernet – 1 Gb/s |
| 2 | Ethernet – 100/10 Mb/s |
| 3 | USB 3.x |
| 4 | USB 2.x |
| 5 | USB 1.x |
| 6 | RS232 |
| 7 | IEEE 1284 (19) |
| 8 | Wi-Fi |
| 9 | Inne połączenie przewodowe – w hierarchii od największej do najmniejszej szybkości |
| 10 | Inne połączenie bezprzewodowe – w hierarchii od największej do najmniejszej szybkości |
| 11 | Jeżeli żaden powyższy wariant nie jest dostępny, testować z zastosowaniem połączenia zapewnianego przez dane urządzenie (lub bez połączenia) |

c)

Rodzaj połączenia sieciowego zależy od właściwości testowanego egzemplarza i stanowi najwyższy dostępny dla danego egzemplarza w konfiguracji fabrycznej wariant wymieniony w tabeli 16.

Tabela 16

Połączenie sieciowe lub teleinformatyczne stosowane w trakcie testu

Hierarchia do stosowania w teście (jeżeli dostępna w przypadku testowanego egzemplarza)

Połączenia dla wszystkich produktów

1

Ethernet – 1 Gb/s

2

Ethernet – 100/10 Mb/s

3

USB 3.x

4

USB 2.x

5

USB 1.x

6

RS232

7

IEEE 1284 (19)

8

Wi-Fi

9

Inne połączenie przewodowe – w hierarchii od największej do najmniejszej szybkości

10

Inne połączenie bezprzewodowe – w hierarchii od największej do najmniejszej szybkości

11

Jeżeli żaden powyższy wariant nie jest dostępny, testować z zastosowaniem połączenia zapewnianego przez dane urządzenie (lub bez połączenia)

| d) | Produkty podłączone do sieci Ethernet, według 6.1.2 lit. c) powyżej, i mogące obsługiwać energooszczędny Ethernet (zgodny ze standardem IEEE 802.3az) (20) należy na czas testu podłączyć do przełącznika sieciowego lub routera, który także obsługuje energooszczędny Ethernet. |
| --- | --- |

d)

Produkty podłączone do sieci Ethernet, według 6.1.2 lit. c) powyżej, i mogące obsługiwać energooszczędny Ethernet (zgodny ze standardem IEEE 802.3az) (20) należy na czas testu podłączyć do przełącznika sieciowego lub routera, który także obsługuje energooszczędny Ethernet.

| e) | We wszystkich przypadkach należy zgłosić rodzaj połączenia zastosowany podczas testu.
  Tryby serwisowe/konserwacyjne: w trakcie testu testowane egzemplarze nie mogą w żadnym przypadku znajdować się w trybach serwisowych/konserwacyjnych, w tym kalibracji kolorów. |
| --- | --- |

e)

We wszystkich przypadkach należy zgłosić rodzaj połączenia zastosowany podczas testu.

Tryby serwisowe/konserwacyjne: w trakcie testu testowane egzemplarze nie mogą w żadnym przypadku znajdować się w trybach serwisowych/konserwacyjnych, w tym kalibracji kolorów.

| f) | Tryby serwisowe/konserwacyjne należy wyłączyć przed testem. |
| --- | --- |

f)

Tryby serwisowe/konserwacyjne należy wyłączyć przed testem.

| g) | Producenci muszą zapewnić instrukcje wyjaśniające sposób wyłączenia trybów serwisowych/konserwacyjnych, jeżeli informacja ta nie widnieje w dokumentacji produktu zapakowanej wraz z testowanym egzemplarzem ani nie jest ona łatwo dostępna w internecie. |
| --- | --- |

g)

Producenci muszą zapewnić instrukcje wyjaśniające sposób wyłączenia trybów serwisowych/konserwacyjnych, jeżeli informacja ta nie widnieje w dokumentacji produktu zapakowanej wraz z testowanym egzemplarzem ani nie jest ona łatwo dostępna w internecie.

| h) | Jeżeli trybów serwisowych/konserwacyjnych nie można wyłączyć, a tryb serwisowy/konserwacyjny włączy się w czasie wykonywania zadania nie jako pierwszy, wyniki dotyczące takiego zadania można zastąpić zadaniem dodatkowym. W takim przypadku zadanie dodatkowe należy włączyć do procedury testowej bezpośrednio po zadaniu 4, a włączenie dodatkowego zadania należy zgłosić. Każda przerwa między zadaniami musi wynosić 15 minut. |
| --- | --- |

h)

Jeżeli trybów serwisowych/konserwacyjnych nie można wyłączyć, a tryb serwisowy/konserwacyjny włączy się w czasie wykonywania zadania nie jako pierwszy, wyniki dotyczące takiego zadania można zastąpić zadaniem dodatkowym. W takim przypadku zadanie dodatkowe należy włączyć do procedury testowej bezpośrednio po zadaniu 4, a włączenie dodatkowego zadania należy zgłosić. Każda przerwa między zadaniami musi wynosić 15 minut.

6.2.   Konfiguracja faksów

Wszystkie faksy i urządzenia wielofunkcyjne z funkcją faksowania, które mogą być podłączone do linii telefonicznej, muszą być podłączone do linii telefonicznej w trakcie testu oprócz połączenia sieciowego określonego w tabeli 16 w przypadku testowanych egzemplarzy z możliwością podłączenia do sieci.

| a) | Jeżeli nie jest dostępna działająca linia telefoniczna, można zastosować symulator linii telefonicznej. |
| --- | --- |

a)

Jeżeli nie jest dostępna działająca linia telefoniczna, można zastosować symulator linii telefonicznej.

| b) | Tylko faksy należy testować z wykorzystaniem funkcji faksowania. |
| --- | --- |

b)

Tylko faksy należy testować z wykorzystaniem funkcji faksowania.

Faksy należy testować, stosując jeden obraz na zadanie.

6.3.   Konfiguracja powielaczy cyfrowych

Z zastrzeżeniem poniższych punktów powielacze cyfrowe należy konfigurować i testować tak jak drukarki, kopiarki lub urządzenia wielofunkcyjne, w zależności od ich funkcji fabrycznych.

| a) | Powielacze cyfrowe testowane są przy maksymalnej deklarowanej szybkości, która jest także szybkością, jaką powinno się zastosować do ustalenia wielkości zadania realizowanego w ramach wykonywanego testu – tzn. nie powinna to być szybkość domyślna w dostarczanej konfiguracji, jeżeli jest to inna szybkość. |
| --- | --- |

a)

Powielacze cyfrowe testowane są przy maksymalnej deklarowanej szybkości, która jest także szybkością, jaką powinno się zastosować do ustalenia wielkości zadania realizowanego w ramach wykonywanego testu – tzn. nie powinna to być szybkość domyślna w dostarczanej konfiguracji, jeżeli jest to inna szybkość.

| b) | W przypadku powielaczy cyfrowych należy wykorzystać tylko jeden obraz oryginalny. |
| --- | --- |

b)

W przypadku powielaczy cyfrowych należy wykorzystać tylko jeden obraz oryginalny.

7.   Przedtestowa inicjacja testowanego egzemplarza dla wszystkich produktów

Ogólna inicjacja

Przed rozpoczęciem testu należy dokonać inicjacji testowanego egzemplarza w następujący sposób:

| a) | ustawić testowany egzemplarz zgodnie z opisem zawartym w instrukcji lub dokumentacji producenta.






  1) | Akcesoria, takie jak źródło papieru, dostarczone wraz z produktem podstawowym i przeznaczone do instalacji lub dołączenia przez użytkownika końcowego, należy zainstalować w sposób przewidziany dla danego modelu produktu. Papier należy umieścić we wszystkich źródłach papieru, w których ma znajdować się papier określony do przeprowadzenia testu, a testowany egzemplarz powinien pobierać papier z domyślnego źródła papieru, korzystając z fabrycznych ustawień źródła papieru. |
| --- | --- | --- |

a)

ustawić testowany egzemplarz zgodnie z opisem zawartym w instrukcji lub dokumentacji producenta.

1)

Akcesoria, takie jak źródło papieru, dostarczone wraz z produktem podstawowym i przeznaczone do instalacji lub dołączenia przez użytkownika końcowego, należy zainstalować w sposób przewidziany dla danego modelu produktu. Papier należy umieścić we wszystkich źródłach papieru, w których ma znajdować się papier określony do przeprowadzenia testu, a testowany egzemplarz powinien pobierać papier z domyślnego źródła papieru, korzystając z fabrycznych ustawień źródła papieru.

| 2) | Jeżeli podczas testu produkt jest podłączony do komputera, bezpośrednio lub przez sieć, komputer korzysta z najnowszej dostępnej w czasie testu wersji domyślnego sterownika producenta z zastosowaniem ustawień odpowiadających domyślnym ustawieniom fabrycznym, chyba że wskazano inaczej w niniejszej metodzie testowej. Należy zapisać wersję sterownika drukowania zastosowaną w czasie testu.






  (i) | W przypadku braku ustawień domyślnych oraz określenia ustawień w niniejszej metodzie testowej ustawienia wybiera technik przeprowadzający testy, a ustawienia takie należy zapisać. |
| --- | --- | --- |

2)

Jeżeli podczas testu produkt jest podłączony do komputera, bezpośrednio lub przez sieć, komputer korzysta z najnowszej dostępnej w czasie testu wersji domyślnego sterownika producenta z zastosowaniem ustawień odpowiadających domyślnym ustawieniom fabrycznym, chyba że wskazano inaczej w niniejszej metodzie testowej. Należy zapisać wersję sterownika drukowania zastosowaną w czasie testu.

(i)

W przypadku braku ustawień domyślnych oraz określenia ustawień w niniejszej metodzie testowej ustawienia wybiera technik przeprowadzający testy, a ustawienia takie należy zapisać.

| (ii) | Jeżeli wykorzystuje się połączenie sieciowe i wiele komputerów jest podłączonych do danej sieci, ustawienia sterownika drukowania stosuje się wyłącznie do komputera wysyłającego zadania drukowania do testowanego egzemplarza. |
| --- | --- |

(ii)

Jeżeli wykorzystuje się połączenie sieciowe i wiele komputerów jest podłączonych do danej sieci, ustawienia sterownika drukowania stosuje się wyłącznie do komputera wysyłającego zadania drukowania do testowanego egzemplarza.

| 3) | Dla produktów, których konstrukcja przewiduje zasilanie z akumulatora w czasie, gdy nie są one podłączone do sieci elektrycznej, na czas wszystkich testów akumulator należy usunąć. W przypadku testowanych egzemplarzy, które nie są przystosowane do działania bez baterii, test należy przeprowadzić z zainstalowanymi całkowicie naładowanymi bateriami, przy czym należy odnotować tę konfigurację w wynikach testu. Aby mieć pewność, że akumulator jest całkowicie naładowany, należy wykonać następujące działania:






  (i) | w przypadku testowanych egzemplarzy posiadających wskaźnik całkowitego naładowania akumulatora należy kontynuować ładowanie przez dodatkowe 5 godzin po pojawieniu się wskaźnika; |
| --- | --- | --- |

3)

Dla produktów, których konstrukcja przewiduje zasilanie z akumulatora w czasie, gdy nie są one podłączone do sieci elektrycznej, na czas wszystkich testów akumulator należy usunąć. W przypadku testowanych egzemplarzy, które nie są przystosowane do działania bez baterii, test należy przeprowadzić z zainstalowanymi całkowicie naładowanymi bateriami, przy czym należy odnotować tę konfigurację w wynikach testu. Aby mieć pewność, że akumulator jest całkowicie naładowany, należy wykonać następujące działania:

(i)

w przypadku testowanych egzemplarzy posiadających wskaźnik całkowitego naładowania akumulatora należy kontynuować ładowanie przez dodatkowe 5 godzin po pojawieniu się wskaźnika;

| (ii) | jeżeli nie ma wskaźnika naładowania, ale instrukcja producenta zawiera szacunkowy czas całkowitego naładowania danego akumulatora, należy kontynuować ładowanie przez dodatkowe 5 godzin po upływie czasu wskazanego przez producenta; |
| --- | --- |

(ii)

jeżeli nie ma wskaźnika naładowania, ale instrukcja producenta zawiera szacunkowy czas całkowitego naładowania danego akumulatora, należy kontynuować ładowanie przez dodatkowe 5 godzin po upływie czasu wskazanego przez producenta;

| (iii) | w przypadku braku wskaźnika i szacunkowego czasu ładowania w instrukcji czas ładowania wynosi 24 godziny; |
| --- | --- |

(iii)

w przypadku braku wskaźnika i szacunkowego czasu ładowania w instrukcji czas ładowania wynosi 24 godziny;

| b) | podłączyć testowany egzemplarz do jego źródła zasilania; |
| --- | --- |

b)

podłączyć testowany egzemplarz do jego źródła zasilania;

| c) | włączyć testowany egzemplarz i w stosownych przypadkach dokonać wstępnej konfiguracji systemu. Sprawdzić, czy domyślny czas opóźnienia został skonfigurowany zgodnie ze specyfikacjami produktu lub zaleceniami producenta.






  1) | Szybkość produktu na potrzeby testu: produkt należy testować, stosując domyślne fabryczne ustawienia szybkości. |
| --- | --- | --- |

c)

włączyć testowany egzemplarz i w stosownych przypadkach dokonać wstępnej konfiguracji systemu. Sprawdzić, czy domyślny czas opóźnienia został skonfigurowany zgodnie ze specyfikacjami produktu lub zaleceniami producenta.

1)

Szybkość produktu na potrzeby testu: produkt należy testować, stosując domyślne fabryczne ustawienia szybkości.

| 2) | Automatyczne wyłączanie w przypadku produktów testowanych według typowego zużycia energii elektrycznej: jeżeli drukarka, powielacz cyfrowy, faks lub urządzenie wielofunkcyjne z funkcją drukowania ma funkcję automatycznego wyłączenia i jest ona uruchomiona w dostarczanej konfiguracji, przed testem należy ją wyłączyć. |
| --- | --- |

2)

Automatyczne wyłączanie w przypadku produktów testowanych według typowego zużycia energii elektrycznej: jeżeli drukarka, powielacz cyfrowy, faks lub urządzenie wielofunkcyjne z funkcją drukowania ma funkcję automatycznego wyłączenia i jest ona uruchomiona w dostarczanej konfiguracji, przed testem należy ją wyłączyć.

| 3) | Automatyczne wyłączanie w przypadku produktów testowanych według trybów operacyjnych: jeżeli produkt ma funkcję automatycznego wyłączenia uruchomioną w dostarczanej konfiguracji, funkcja ta pozostaje włączona w trakcie testu; |
| --- | --- |

3)

Automatyczne wyłączanie w przypadku produktów testowanych według trybów operacyjnych: jeżeli produkt ma funkcję automatycznego wyłączenia uruchomioną w dostarczanej konfiguracji, funkcja ta pozostaje włączona w trakcie testu;

| d) | funkcje eliminujące wilgoć kontrolowane przez użytkownika należy wyłączyć lub dezaktywować na czas testu; |
| --- | --- |

d)

funkcje eliminujące wilgoć kontrolowane przez użytkownika należy wyłączyć lub dezaktywować na czas testu;

| e) | przygotowanie wstępne: prowadzić testowany egzemplarz w tryb wyłączenia, a następnie pozostawić go w stanie bezczynności przez 15 minut.






  1) | Dla produktów EP-TEC pozostawić testowany egzemplarz w trybie wyłączenia przez dodatkowe 105 minut na łączny czas 120 minut (2 godziny). |
| --- | --- | --- |

e)

przygotowanie wstępne: prowadzić testowany egzemplarz w tryb wyłączenia, a następnie pozostawić go w stanie bezczynności przez 15 minut.

1)

Dla produktów EP-TEC pozostawić testowany egzemplarz w trybie wyłączenia przez dodatkowe 105 minut na łączny czas 120 minut (2 godziny).

| 2) | Przygotowanie wstępne jest wymagane wyłącznie przed rozpoczęciem pierwszego testu każdego testowanego egzemplarza. |
| --- | --- |

2)

Przygotowanie wstępne jest wymagane wyłącznie przed rozpoczęciem pierwszego testu każdego testowanego egzemplarza.

8.   Procedura testowania według typowego zużycia energii elektrycznej (TEC)

8.1.   Struktura zadań

| 8.1.1. | Liczba zadań na dzień: Liczbę zadań na dzień (NJOBS) określono w tabeli 17.

  Tabela 17


  Liczba zadań na dzień (NJOBS)







  Szybkość produktu w trybie monochromatycznym, s
  (ipm) | Liczba zadań na dzień
  (NJOBS) |
| --- | --- | --- |
| s ≤ 8 | 8 |
| 8 < s < 32 | s |
| s ≥ 32 | 32 |

8.1.1.

Liczba zadań na dzień: Liczbę zadań na dzień (NJOBS) określono w tabeli 17.

Tabela 17

Liczba zadań na dzień (NJOBS)

Szybkość produktu w trybie monochromatycznym, s

(ipm)

Liczba zadań na dzień

(NJOBS)

s ≤ 8

8

8 < s < 32

s

s ≥ 32

32

| 8.1.2. | Liczba obrazów na zadanie: Nie uwzględniając faksów, liczbę obrazów oblicza się według równania 9 poniżej. Jako udogodnienie, w tabeli 21 na końcu niniejszego dokumentu podano wyniki obliczeń wartości obrazów na zadanie dla poszczególnych wartości całkowitych szybkości produktu do 100 ipm.

  Równanie 9: Obliczanie liczby obrazów na zadanie








  NIMAGES
  = | 1 | s < 4
  s ≥ 4 |
| --- | --- | --- | --- |
| |

8.1.2.

Liczba obrazów na zadanie: Nie uwzględniając faksów, liczbę obrazów oblicza się według równania 9 poniżej. Jako udogodnienie, w tabeli 21 na końcu niniejszego dokumentu podano wyniki obliczeń wartości obrazów na zadanie dla poszczególnych wartości całkowitych szybkości produktu do 100 ipm.

Równanie 9: Obliczanie liczby obrazów na zadanie

NIMAGES
  =

1

s < 4

s ≥ 4

Formula

gdzie:

| — | NIMAGES oznacza liczbę obrazów na zadanie zaokrągloną w dół (obciętą) do najbliższej wartości całkowitej, |
| --- | --- |

—

NIMAGES oznacza liczbę obrazów na zadanie zaokrągloną w dół (obciętą) do najbliższej wartości całkowitej,

| — | s oznacza maksymalną zgłoszoną szybkość (w trybie monochromatycznym) wyrażoną w obrazach na minutę (ipm), obliczoną w sekcji 6.1.1 niniejszej procedury testowej, oraz |
| --- | --- |

—

s oznacza maksymalną zgłoszoną szybkość (w trybie monochromatycznym) wyrażoną w obrazach na minutę (ipm), obliczoną w sekcji 6.1.1 niniejszej procedury testowej, oraz

| — | NJOBS oznacza liczbę zadań na dzień obliczaną według tabeli 17.
  Obraz testowy: wzór testowy A z normy Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej ISO/IEC 10561:1999 stosuje się jako oryginalny obraz na potrzeby wszystkich testów.






  a) | Obrazy testowe są odwzorowywane w rozmiarze 10 punktów, czcionką Courier o stałej szerokości (lub najbliższym jej odpowiednikiem). |
| --- | --- | --- |

—

NJOBS oznacza liczbę zadań na dzień obliczaną według tabeli 17.

Obraz testowy: wzór testowy A z normy Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej ISO/IEC 10561:1999 stosuje się jako oryginalny obraz na potrzeby wszystkich testów.

a)

Obrazy testowe są odwzorowywane w rozmiarze 10 punktów, czcionką Courier o stałej szerokości (lub najbliższym jej odpowiednikiem).

| b) | Znaki charakterystyczne dla alfabetu niemieckiego nie muszą być powielane, jeżeli produkt nie może tego zrobić.
  Zadania drukowania: zadania drukowania wykonywane w trakcie testu wysyła się, stosując połączenie sieciowe wyznaczone w tabeli 16, bezpośrednio przed drukowaniem każdego zadania. |
| --- | --- |

b)

Znaki charakterystyczne dla alfabetu niemieckiego nie muszą być powielane, jeżeli produkt nie może tego zrobić.

Zadania drukowania: zadania drukowania wykonywane w trakcie testu wysyła się, stosując połączenie sieciowe wyznaczone w tabeli 16, bezpośrednio przed drukowaniem każdego zadania.

| c) | Poszczególne obrazy w zadaniu drukowania przesyła się osobno (wszystkie one mogą być częścią tego samego dokumentu), ale nie mogą one być oznaczone w dokumencie jako wielokrotne kopie pojedynczego obrazu oryginalnego (chyba że produkt jest powielaczem cyfrowym). |
| --- | --- |

c)

Poszczególne obrazy w zadaniu drukowania przesyła się osobno (wszystkie one mogą być częścią tego samego dokumentu), ale nie mogą one być oznaczone w dokumencie jako wielokrotne kopie pojedynczego obrazu oryginalnego (chyba że produkt jest powielaczem cyfrowym).

| d) | W przypadku drukarek i urządzeń wielofunkcyjnych, które mogą odczytywać język opisu strony (PDL) (np. Printer Command Language PCL, Postscript), obrazy przesyłane są do produktu w języku PDL.
  Zadania kopiowania |
| --- | --- |

d)

W przypadku drukarek i urządzeń wielofunkcyjnych, które mogą odczytywać język opisu strony (PDL) (np. Printer Command Language PCL, Postscript), obrazy przesyłane są do produktu w języku PDL.

Zadania kopiowania

| e) | Dla kopiarek działających z szybkością nie większą niż 20 ipm należy przyjąć jeden oryginał na wymagany obraz. |
| --- | --- |

e)

Dla kopiarek działających z szybkością nie większą niż 20 ipm należy przyjąć jeden oryginał na wymagany obraz.

| f) | Dla kopiarek działających z szybkością powyżej 20 ipm dopasowanie liczby wymaganych obrazów może nie być możliwie (ze względu na limity wynikające z pojemności podajników dokumentów). W takim przypadku dopuszcza się wykonywanie wielokrotnych kopii poszczególnych oryginałów, a liczba oryginałów musi wynosić co najmniej 10.

  Przykład: w przypadku jednostki pracującej z szybkością 50 ipm, dla której wymagane jest 39 obrazów na zadanie, test można przeprowadzić z czterema kopiami 10 oryginałów lub trzema kopiami 13 oryginałów. |
| --- | --- |

f)

Dla kopiarek działających z szybkością powyżej 20 ipm dopasowanie liczby wymaganych obrazów może nie być możliwie (ze względu na limity wynikające z pojemności podajników dokumentów). W takim przypadku dopuszcza się wykonywanie wielokrotnych kopii poszczególnych oryginałów, a liczba oryginałów musi wynosić co najmniej 10.

Przykład: w przypadku jednostki pracującej z szybkością 50 ipm, dla której wymagane jest 39 obrazów na zadanie, test można przeprowadzić z czterema kopiami 10 oryginałów lub trzema kopiami 13 oryginałów.

| g) | Oryginały można umieścić w podajniku dokumentów przed rozpoczęciem testu.
  Produkty bez podajnika dokumentów mogą pobierać wszystkie obrazy z jednego oryginału umieszczonego na tacy.
  Zadania faksowania: zadania faksowania przesyła się za pośrednictwem podłączonej linii telefonicznej lub symulatora linii telefonicznej bezpośrednio przed wykonaniem każdego zadania. |
| --- | --- |

g)

Oryginały można umieścić w podajniku dokumentów przed rozpoczęciem testu.

Produkty bez podajnika dokumentów mogą pobierać wszystkie obrazy z jednego oryginału umieszczonego na tacy.

Zadania faksowania: zadania faksowania przesyła się za pośrednictwem podłączonej linii telefonicznej lub symulatora linii telefonicznej bezpośrednio przed wykonaniem każdego zadania.

8.2.   Procedury pomiaru

Pomiaru zużycia energii elektrycznej dla drukarek, faksów, powielaczy cyfrowych z funkcją drukowania i urządzeń wielofunkcyjnych z funkcją drukowania dokonuje się według tabeli 18, natomiast dla kopiarek, powielaczy cyfrowych bez funkcji drukowania i urządzeń wielofunkcyjnych bez funkcji drukowania według tabeli 19, z zastrzeżeniem następujących postanowień:

| a) | papier: w testowanym egzemplarzu musi znajdować się wystarczająca ilość papieru do wykonania określonych zadań drukowania lub kopiowania; |
| --- | --- |

a)

papier: w testowanym egzemplarzu musi znajdować się wystarczająca ilość papieru do wykonania określonych zadań drukowania lub kopiowania;

| b) | dupleksowanie: produkty testowane są w trybie jednostronnym, chyba że szybkość odtwarzania w trybie dwustronnym jest większa niż szybkość odtwarzania w trybie jednostronnym. W takim przypadku produkty będą testowane w trybie dwustronnym. We wszystkich przypadkach tryb stosowany do testowania danego egzemplarza oraz zastosowaną szybkość drukowania należy udokumentować. Oryginały do kopiowania są obrazami wydrukowanymi na jednej stronie; |
| --- | --- |

b)

dupleksowanie: produkty testowane są w trybie jednostronnym, chyba że szybkość odtwarzania w trybie dwustronnym jest większa niż szybkość odtwarzania w trybie jednostronnym. W takim przypadku produkty będą testowane w trybie dwustronnym. We wszystkich przypadkach tryb stosowany do testowania danego egzemplarza oraz zastosowaną szybkość drukowania należy udokumentować. Oryginały do kopiowania są obrazami wydrukowanymi na jednej stronie;

| c) | metoda pomiaru zużycia energii elektrycznej: wszystkie pomiary obejmują zapis zakumulowanej energii w danym czasie, wyrażonej w Wh. Wszystkie czasy należy zapisywać w minutach.
  Wskazanie »wyzerowania miernika« można uzyskać przez rejestrację zakumulowanego zużycia energii w danym czasie, a nie przez fizyczne zerowanie miernika.

  Tabela 18


  Procedura testowania według typowego zużycia energii elektrycznej dla drukarek, faksów, powielaczy cyfrowych z funkcją drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych z funkcją drukowania











  Etap | Stan początkowy | Działanie | Zapis (na końcu etapu) | Jednostka pomiaru | Zmierzone możliwe stany |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Wyłączony | Podłączyć testowany egzemplarz do miernika. Upewnić się, czy jednostka jest zasilana i znajduje się w trybie wyłączenia. Wyzerować miernik; mierzyć zużycie energii przez co najmniej 5 minut. Zapisać zarówno zużycie energii, jak i czas. | Dopływ energii odłączony | Watogodziny (Wh) | Wyłączony |
| Przerwa między testami czas | Minuty (min) |
| 2 | Wyłączony | Włączyć jednostkę. Poczekać, aż pojawi się informacja, że jednostka jest w trybie gotowości. | — | — | — |
| 3 | Gotowość | Wydrukować zadanie składające się z co najmniej jednego obrazu, ale nie więcej niż jedno zadanie według tabeli 11. Zmierzyć i zapisać czas do wyjścia pierwszej kartki z jednostki. | Aktywność0 czas | Minuty (min) | — |
| 4 | Gotowość (lub inny) | Poczekać, aż miernik pokaże, że jednostka weszła w swój ostatni tryb uśpienia, lub czas określony przez producenta. | — | — | — |
| 5 | Uśpienie | Wyzerować miernik; mierzyć energię i czas przez jedną godzinę. Zapisać zużycie energii i czas. | Uśpienie energia, ESLEEP | Watogodziny (Wh) | Uśpienie |
| Uśpienie,

  tSLEEP


  (≤ 1 godzina) | Minuty (min) |
| 6 | Uśpienie | Wyzerować miernik i timer. Wydrukować jedno zadanie (obliczone powyżej). Zmierzyć energię i czas. Zapisać czas do wyjścia pierwszej kartki z jednostki. Mierzyć zużycie energii przez 15 minut od rozpoczęcia zadania. Wykonanie zadania musi zakończyć się w ciągu 15 minut. | Zadanie1 energia


  EJOB1 | Watogodziny (Wh) | Przywrócenie, aktywność, gotowość, uśpienie |
| Aktywność1 czas | Minuty (min) |
| 7 | Gotowość (lub inny) | Powtórzyć etap 6. | Zadanie2 energia


  EJOB2 | Watogodziny (Wh) | jw. |
| Aktywność2 czas | Minuty (min) |
| 8 | Gotowość (lub inny) | Powtórzyć etap 6 (bez pomiaru czasu w trybie Aktywność). | Zadanie3 energia


  EJOB3 | Watogodziny (Wh) | jw. |
| 9 | Gotowość (lub inny) | Powtórzyć etap 6 (bez pomiaru czasu w trybie Aktywność). | Zadanie4 energia


  EJOB4 | Watogodziny (Wh) | jw. |
| 10 | Gotowość (lub inny) | Wyzerować miernik i timer. Mierzyć energię i czas, aż miernik lub jednostka pokaże, że jednostka weszła w tryb uśpienia lub ostatni tryb uśpienia w przypadku jednostek posiadających wiele trybów uśpienia, lub w stosownych przypadkach pokaże czas określony przez producenta. Zapisać energię i czas. | Końcowy energia


  EFINAL | Watogodziny (Wh) | Gotowość, uśpienie |
| Końcowy czas


  tFINAL | Minuty (min) |
| Uwagi: Etap 4 i 10: dla jednostek, które nie wskazują czasu wejścia w ostatni tryb uśpienia, producenci określają czas wejścia w ostatni tryb uśpienia do celów testowania. |

c)

metoda pomiaru zużycia energii elektrycznej: wszystkie pomiary obejmują zapis zakumulowanej energii w danym czasie, wyrażonej w Wh. Wszystkie czasy należy zapisywać w minutach.

Wskazanie »wyzerowania miernika« można uzyskać przez rejestrację zakumulowanego zużycia energii w danym czasie, a nie przez fizyczne zerowanie miernika.

Tabela 18

Procedura testowania według typowego zużycia energii elektrycznej dla drukarek, faksów, powielaczy cyfrowych z funkcją drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych z funkcją drukowania

Etap

Stan początkowy

Działanie

Zapis (na końcu etapu)

Jednostka pomiaru

Zmierzone możliwe stany

1

Wyłączony

Podłączyć testowany egzemplarz do miernika. Upewnić się, czy jednostka jest zasilana i znajduje się w trybie wyłączenia. Wyzerować miernik; mierzyć zużycie energii przez co najmniej 5 minut. Zapisać zarówno zużycie energii, jak i czas.

Dopływ energii odłączony

Watogodziny (Wh)

Wyłączony

Przerwa między testami czas

Minuty (min)

2

Wyłączony

Włączyć jednostkę. Poczekać, aż pojawi się informacja, że jednostka jest w trybie gotowości.

—

—

—

3

Gotowość

Wydrukować zadanie składające się z co najmniej jednego obrazu, ale nie więcej niż jedno zadanie według tabeli 11. Zmierzyć i zapisać czas do wyjścia pierwszej kartki z jednostki.

Aktywność0 czas

Minuty (min)

—

4

Gotowość (lub inny)

Poczekać, aż miernik pokaże, że jednostka weszła w swój ostatni tryb uśpienia, lub czas określony przez producenta.

—

—

—

5

Uśpienie

Wyzerować miernik; mierzyć energię i czas przez jedną godzinę. Zapisać zużycie energii i czas.

Uśpienie energia, ESLEEP

Watogodziny (Wh)

Uśpienie

Uśpienie,

tSLEEP

(≤ 1 godzina)

Minuty (min)

6

Uśpienie

Wyzerować miernik i timer. Wydrukować jedno zadanie (obliczone powyżej). Zmierzyć energię i czas. Zapisać czas do wyjścia pierwszej kartki z jednostki. Mierzyć zużycie energii przez 15 minut od rozpoczęcia zadania. Wykonanie zadania musi zakończyć się w ciągu 15 minut.

Zadanie1 energia

EJOB1

Watogodziny (Wh)

Przywrócenie, aktywność, gotowość, uśpienie

Aktywność1 czas

Minuty (min)

7

Gotowość (lub inny)

Powtórzyć etap 6.

Zadanie2 energia

EJOB2

Watogodziny (Wh)

jw.

Aktywność2 czas

Minuty (min)

8

Gotowość (lub inny)

Powtórzyć etap 6 (bez pomiaru czasu w trybie Aktywność).

Zadanie3 energia

EJOB3

Watogodziny (Wh)

jw.

9

Gotowość (lub inny)

Powtórzyć etap 6 (bez pomiaru czasu w trybie Aktywność).

Zadanie4 energia

EJOB4

Watogodziny (Wh)

jw.

10

Gotowość (lub inny)

Wyzerować miernik i timer. Mierzyć energię i czas, aż miernik lub jednostka pokaże, że jednostka weszła w tryb uśpienia lub ostatni tryb uśpienia w przypadku jednostek posiadających wiele trybów uśpienia, lub w stosownych przypadkach pokaże czas określony przez producenta. Zapisać energię i czas.

Końcowy energia

EFINAL

Watogodziny (Wh)

Gotowość, uśpienie

Końcowy czas

tFINAL

Minuty (min)

Uwagi: Etap 4 i 10: dla jednostek, które nie wskazują czasu wejścia w ostatni tryb uśpienia, producenci określają czas wejścia w ostatni tryb uśpienia do celów testowania.

Tabela 19

Procedura testowania według zużycia energii elektrycznej dla drukarek, faksów, powielaczy cyfrowych bez funkcji drukowania oraz urządzeń wielofunkcyjnych bez funkcji drukowania

| Etap | Stan początkowy | Działanie | Zapis | Jednostka pomiaru | Zmierzone możliwe stany |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Wyłączony | Podłączyć testowany egzemplarz do miernika. Upewnić się, czy jednostka jest zasilana i znajduje się w trybie wyłączenia. Wyzerować miernik; mierzyć zużycie energii przez co najmniej 5 minut. Zapisać zarówno zużycie energii i czas. | Dopływ energii odłączony | Watogodziny (Wh) | Wyłączony |
| Przerwa między testami czas | Minuty (min) |
| 2 | Wyłączony | Włączyć jednostkę. Poczekać, aż jednostka wejdzie w trybie gotowości. | — | — | — |
| 3 | Gotowość | Wydrukować zadanie składające się z co najmniej jednego obrazu, ale nie więcej niż jedno zadanie zgodnie z tabelą zadań. Zmierzyć i zapisać czas do wyjścia pierwszej kartki z jednostki. | Aktywność0 czas | Minuty (min) | — |
| 4 | Gotowość (lub inny) | Poczekać, aż miernik pokaże, że jednostka weszła w swój ostatni tryb uśpienia, lub czas określony przez producenta. | — | — | — |
| 5 | Uśpienie | Wyzerować miernik; mierzyć energię i czas przez jedną godzinę lub do momentu wejścia jednostki w tryb automatycznego wyłączenia. Zapisać energię i czas. | Uśpienie energia | Watogodziny (Wh) | Uśpienie |
| Uśpienie czas

  (≤ 1 godzina) | Minuty (min) |
| 6 | Uśpienie | Wyzerować miernik i timer. Skopiować jedno zadanie (obliczone powyżej). Zmierzyć i zapisać energię i czas do wyjścia pierwszej kartki z jednostki. Mierzyć zużycie energii przez 15 minut od rozpoczęcia zadania. Wykonanie zadania musi zakończyć się w ciągu 15 minut. | Zadanie1 energia

  EJOB1 | Watogodziny (Wh) | Przywrócenie, aktywność, gotowość, uśpienie, automatyczne wyłączenie |
| Aktywność1 czas | Minuty (min) |
| 7 | Gotowość (lub inny) | Powtórzyć etap 6. | Zadanie2 energia


  EJOB2 | Watogodziny (Wh) | jw. |
| Aktywność2 czas | Minuty (min) |
| 8 | Gotowość (lub inny) | Powtórzyć etap 6 (bez pomiaru czasu w trybie Aktywność). | Zadanie3 energia


  EJOB3 | Watogodziny (Wh) | jw. |
| 9 | Gotowość (lub inny) | Powtórzyć etap 6 (bez pomiaru czasu w trybie Aktywność). | Zadanie4 energia


  EJOB4 | Watogodziny (Wh) | jw. |
| 10 | Gotowość (lub inny) | Wyzerować miernik i timer. Mierzyć energię i czas, aż miernik lub jednostka pokaże, że jednostka weszła w tryb automatycznego wyłączenia, lub w stosownych przypadkach pokaże czas określony przez producenta. Zapisać energię i czas; jeżeli, rozpoczynając ten etap, jednostka znajdowała się w trybie automatycznego wyłączenia, zgłosić wartość 0 zarówno dla energii, jak i dla czasu. | Końcowy energia


  EFINAL | Watogodziny (Wh) | Gotowość, uśpienie |
| Końcowy czas


  tFINAL | Minuty (min) |
| 11 | Automatyczne wyłączenie | Wyzerować miernik; mierzyć energię i czas przez co najmniej 5 minut. Zapisać energię i czas. | Automatyczne wyłączenie – energia


  EAUTO | Watogodziny (Wh) | Uśpienie, automatyczne wyłączenie |
| Automatyczne wyłączenie – czas


  tAUTO | Minuty (min) |
| Uwagi: Etap 4 i 10: dla jednostek, które nie wskazują czasu wejścia w ostatni tryb uśpienia, producenci określają czas wejścia w ostatni tryb uśpienia do celów testowania. |

Etap

Stan początkowy

Działanie

Zapis

Jednostka pomiaru

Zmierzone możliwe stany

1

Wyłączony

Podłączyć testowany egzemplarz do miernika. Upewnić się, czy jednostka jest zasilana i znajduje się w trybie wyłączenia. Wyzerować miernik; mierzyć zużycie energii przez co najmniej 5 minut. Zapisać zarówno zużycie energii i czas.

Dopływ energii odłączony

Watogodziny (Wh)

Wyłączony

Przerwa między testami czas

Minuty (min)

2

Wyłączony

Włączyć jednostkę. Poczekać, aż jednostka wejdzie w trybie gotowości.

—

—

—

3

Gotowość

Wydrukować zadanie składające się z co najmniej jednego obrazu, ale nie więcej niż jedno zadanie zgodnie z tabelą zadań. Zmierzyć i zapisać czas do wyjścia pierwszej kartki z jednostki.

Aktywność0 czas

Minuty (min)

—

4

Gotowość (lub inny)

Poczekać, aż miernik pokaże, że jednostka weszła w swój ostatni tryb uśpienia, lub czas określony przez producenta.

—

—

—

5

Uśpienie

Wyzerować miernik; mierzyć energię i czas przez jedną godzinę lub do momentu wejścia jednostki w tryb automatycznego wyłączenia. Zapisać energię i czas.

Uśpienie energia

Watogodziny (Wh)

Uśpienie

Uśpienie czas

(≤ 1 godzina)

Minuty (min)

6

Uśpienie

Wyzerować miernik i timer. Skopiować jedno zadanie (obliczone powyżej). Zmierzyć i zapisać energię i czas do wyjścia pierwszej kartki z jednostki. Mierzyć zużycie energii przez 15 minut od rozpoczęcia zadania. Wykonanie zadania musi zakończyć się w ciągu 15 minut.

Zadanie1 energia

EJOB1

Watogodziny (Wh)

Przywrócenie, aktywność, gotowość, uśpienie, automatyczne wyłączenie

Aktywność1 czas

Minuty (min)

7

Gotowość (lub inny)

Powtórzyć etap 6.

Zadanie2 energia

EJOB2

Watogodziny (Wh)

jw.

Aktywność2 czas

Minuty (min)

8

Gotowość (lub inny)

Powtórzyć etap 6 (bez pomiaru czasu w trybie Aktywność).

Zadanie3 energia

EJOB3

Watogodziny (Wh)

jw.

9

Gotowość (lub inny)

Powtórzyć etap 6 (bez pomiaru czasu w trybie Aktywność).

Zadanie4 energia

EJOB4

Watogodziny (Wh)

jw.

10

Gotowość (lub inny)

Wyzerować miernik i timer. Mierzyć energię i czas, aż miernik lub jednostka pokaże, że jednostka weszła w tryb automatycznego wyłączenia, lub w stosownych przypadkach pokaże czas określony przez producenta. Zapisać energię i czas; jeżeli, rozpoczynając ten etap, jednostka znajdowała się w trybie automatycznego wyłączenia, zgłosić wartość 0 zarówno dla energii, jak i dla czasu.

Końcowy energia

EFINAL

Watogodziny (Wh)

Gotowość, uśpienie

Końcowy czas

tFINAL

Minuty (min)

11

Automatyczne wyłączenie

Wyzerować miernik; mierzyć energię i czas przez co najmniej 5 minut. Zapisać energię i czas.

Automatyczne wyłączenie – energia

EAUTO

Watogodziny (Wh)

Uśpienie, automatyczne wyłączenie

Automatyczne wyłączenie – czas

tAUTO

Minuty (min)

Uwagi: Etap 4 i 10: dla jednostek, które nie wskazują czasu wejścia w ostatni tryb uśpienia, producenci określają czas wejścia w ostatni tryb uśpienia do celów testowania.

9.   Procedura testowania według trybów operacyjnych (OM)

Procedury pomiaru

Pomiar zużycia energii w trybach operacyjnych i czasów opóźnienia przeprowadza się zgodnie z tabelą 20, z zastrzeżeniem następujących postanowień:

pomiary poboru mocy: wszystkie pomiary poboru mocy należy wykonywać, stosując średni pobór mocy lub zakumulowane zużycie energii, jak opisano poniżej:

| 1) | metoda według średniego poboru mocy: rzeczywisty średni pobór mocy mierzy się przez okres wybrany przez użytkownika, który nie może być krótszy niż 5 minut.
  W przypadku trybów, które trwają krócej niż 5 minut, rzeczywisty średni pobór mocy mierzy się przez cały czas trwania danego trybu; |
| --- | --- |

1)

metoda według średniego poboru mocy: rzeczywisty średni pobór mocy mierzy się przez okres wybrany przez użytkownika, który nie może być krótszy niż 5 minut.

W przypadku trybów, które trwają krócej niż 5 minut, rzeczywisty średni pobór mocy mierzy się przez cały czas trwania danego trybu;

| 2) | metoda zakumulowanego zużycia energii: jeżeli narzędzie testujące nie może mierzyć rzeczywistego średniego poboru mocy, należy zmierzyć zakumulowane zużycie energii na przestrzeni okresu czasu wybranego przez użytkownika. Czas trwania testu nie może być krótszy niż 5 minut. Średni pobór mocy określa się, dzieląc zakumulowane zużycie energii przez czas trwania testu; |
| --- | --- |

2)

metoda zakumulowanego zużycia energii: jeżeli narzędzie testujące nie może mierzyć rzeczywistego średniego poboru mocy, należy zmierzyć zakumulowane zużycie energii na przestrzeni okresu czasu wybranego przez użytkownika. Czas trwania testu nie może być krótszy niż 5 minut. Średni pobór mocy określa się, dzieląc zakumulowane zużycie energii przez czas trwania testu;

| 3) | jeżeli zużycie energii w testowanym trybie ma charakter okresowy, wówczas czas trwania testu musi obejmować co najmniej jeden cały okres.









  Etap | Stan początkowy | Działanie(-a) | Zapis | Jednostka pomiaru |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Wyłączony | Podłączyć testowany egzemplarz do miernika. Włączyć jednostkę. Poczekać, aż pojawi się informacja, że jednostka jest w trybie gotowości. | — | |
| 2 | Gotowość | Wydrukować kopię lub zeskanować jeden obraz. | — | |
| 3 | Gotowość | Zmierzyć pobór mocy w trybie gotowości. | Gotowość – pobór mocy,

  PREADY | Waty (W) |
| 4 | Gotowość | Odczekać i zmierzyć domyślny czas opóźnienia przed wejściem w tryb uśpienia. | Domyślny czas opóźnienia trybu uśpienia – czas,

  tSLEEP | Minuty (min) |
| 5 | Uśpienie | Zmierzyć pobór mocy w trybie uśpienia. | Uśpienie – pobór mocy,

  PSLEEP | Waty (W) |
| 6 | Uśpienie | Odczekać i zmierzyć domyślny czas opóźnienia przed wejściem w tryb automatycznego wyłączenia. (Pominąć w przypadku braku trybu automatycznego wyłączenia). | Opóźnienie przed automatycznym wyłączeniem – czas | Minuty (min) |
| 7 | Automatyczne wyłączenie | Zmierzyć pobór mocy w trybie automatycznego wyłączenia. (Pominąć w przypadku braku trybu automatycznego wyłączenia). | Automatyczne wyłączenie – pobór mocy,

  PAUTO-OFF | Waty (W) |
| 8 | Automatyczne wyłączenie | Wyłączyć urządzenie manualnie i poczekać na wyłączenie się urządzenia. (w przypadku braku manualnego włącznika odnotować ten fakt i poczekać na wejście w stan uśpienia o najniższym poborze mocy). | — | — |
| 9 | Wyłączony | Zmierzyć pobór mocy w trybie wyłączenia. w przypadku braku manualnego włącznika, odnotować ten fakt i zmierzyć pobór mocy w trybie uśpienia | Wyłączenie – pobór mocy


  POFF | Waty (W) |
| — | Etap 1 – Jeżeli jednostka nie ma wskaźnika trybu gotowości, należy przyjąć czas, w którym zużycie energii ustabilizowało się do poziomu trybu gotowości i odnotować tę informację w raporcie o danych testowanego produktu. |

3)

jeżeli zużycie energii w testowanym trybie ma charakter okresowy, wówczas czas trwania testu musi obejmować co najmniej jeden cały okres.

Etap

Stan początkowy

Działanie(-a)

Zapis

Jednostka pomiaru

1

Wyłączony

Podłączyć testowany egzemplarz do miernika. Włączyć jednostkę. Poczekać, aż pojawi się informacja, że jednostka jest w trybie gotowości.

—

2

Gotowość

Wydrukować kopię lub zeskanować jeden obraz.

—

3

Gotowość

Zmierzyć pobór mocy w trybie gotowości.

Gotowość – pobór mocy,

PREADY

Waty (W)

4

Gotowość

Odczekać i zmierzyć domyślny czas opóźnienia przed wejściem w tryb uśpienia.

Domyślny czas opóźnienia trybu uśpienia – czas,

tSLEEP

Minuty (min)

5

Uśpienie

Zmierzyć pobór mocy w trybie uśpienia.

Uśpienie – pobór mocy,

PSLEEP

Waty (W)

6

Uśpienie

Odczekać i zmierzyć domyślny czas opóźnienia przed wejściem w tryb automatycznego wyłączenia. (Pominąć w przypadku braku trybu automatycznego wyłączenia).

Opóźnienie przed automatycznym wyłączeniem – czas

Minuty (min)

7

Automatyczne wyłączenie

Zmierzyć pobór mocy w trybie automatycznego wyłączenia. (Pominąć w przypadku braku trybu automatycznego wyłączenia).

Automatyczne wyłączenie – pobór mocy,

PAUTO-OFF

Waty (W)

8

Automatyczne wyłączenie

Wyłączyć urządzenie manualnie i poczekać na wyłączenie się urządzenia. (w przypadku braku manualnego włącznika odnotować ten fakt i poczekać na wejście w stan uśpienia o najniższym poborze mocy).

—

—

9

Wyłączony

Zmierzyć pobór mocy w trybie wyłączenia. w przypadku braku manualnego włącznika, odnotować ten fakt i zmierzyć pobór mocy w trybie uśpienia

Wyłączenie – pobór mocy

POFF

Waty (W)

—

Etap 1 – Jeżeli jednostka nie ma wskaźnika trybu gotowości, należy przyjąć czas, w którym zużycie energii ustabilizowało się do poziomu trybu gotowości i odnotować tę informację w raporcie o danych testowanego produktu.

| — | Etap 4 – Domyślny czas opóźnienia mierzy się od momentu ukończenia zadania do wejścia przez jednostkę w tryb uśpienia. |
| --- | --- |

—

Etap 4 – Domyślny czas opóźnienia mierzy się od momentu ukończenia zadania do wejścia przez jednostkę w tryb uśpienia.

| — | Etap 4 i 5 – W przypadku produktów z większą liczbą poziomów uśpienia niż jeden należy powtarzać te etapy tyle razy, ile to konieczne, aby uwzględnić wszystkie poziomy uśpienia i wprowadzić te dane do raportu. W wielkoformatowych kopiarkach i urządzeniach wielofunkcyjnych wykorzystujących termiczne technologie nanoszenia obrazu występują zazwyczaj dwa tryby uśpienia. W przypadku produktów bez tego trybu etapy 4 i 5 należy pominąć. |
| --- | --- |

—

Etap 4 i 5 – W przypadku produktów z większą liczbą poziomów uśpienia niż jeden należy powtarzać te etapy tyle razy, ile to konieczne, aby uwzględnić wszystkie poziomy uśpienia i wprowadzić te dane do raportu. W wielkoformatowych kopiarkach i urządzeniach wielofunkcyjnych wykorzystujących termiczne technologie nanoszenia obrazu występują zazwyczaj dwa tryby uśpienia. W przypadku produktów bez tego trybu etapy 4 i 5 należy pominąć.

| — | Etap 4 i 5 – W przypadku produktów nieposiadających trybu uśpienia pomiary należy wykonać i zapisać w trybie gotowości. |
| --- | --- |

—

Etap 4 i 5 – W przypadku produktów nieposiadających trybu uśpienia pomiary należy wykonać i zapisać w trybie gotowości.

| — | Etap 4 i 6 – Pomiarów domyślnych czasów opóźnienia należy dokonywać równolegle, w sposób skumulowany od początku etapu 4. Na przykład produkt, który ustawiony tak, aby wchodził w pierwszy poziom uśpienia po 15 minutach i w drugi poziom uśpienia po 30 minutach od wejścia w pierwszy poziom uśpienia, ma 15-minutowy czas opóźnienia dla pierwszego poziomu i 45-minutowy czas opóźnienia dla drugiego poziomu. |
| --- | --- |

—

Etap 4 i 6 – Pomiarów domyślnych czasów opóźnienia należy dokonywać równolegle, w sposób skumulowany od początku etapu 4. Na przykład produkt, który ustawiony tak, aby wchodził w pierwszy poziom uśpienia po 15 minutach i w drugi poziom uśpienia po 30 minutach od wejścia w pierwszy poziom uśpienia, ma 15-minutowy czas opóźnienia dla pierwszego poziomu i 45-minutowy czas opóźnienia dla drugiego poziomu.

10.   Procedury testowe dla produktów z interfejsem cyfrowym

Ten etap dotyczy tylko produktów wyposażonych w cyfrowy interfejs zdefiniowany w sekcji 1 Wymogów programu ENERGY STAR dla urządzeń do przetwarzania obrazu.

10.1.   Test interfejsu cyfrowego w trybie gotowości

| 10.1.1. | Produkty z fabryczną możliwością podłączenia do sieci podłącza się do sieci na czas trwania testu. Stosowane połączenie sieciowe należy określić na podstawie tabeli 6. |
| --- | --- |

10.1.1.

Produkty z fabryczną możliwością podłączenia do sieci podłącza się do sieci na czas trwania testu. Stosowane połączenie sieciowe należy określić na podstawie tabeli 6.

| 10.1.2. | Jeżeli interfejs cyfrowy ma osobny przewód zasilający, wówczas, niezależnie od tego, czy przewód i sterownik znajdują się wewnątrz czy na zewnątrz produktu do przetwarzania obrazu, należy przeprowadzić dziesięciominutowy pomiar zużycia energii przez sam interfejs cyfrowy i zapisać średni pobór mocy w czasie, w którym główny produkt jest w trybie gotowości. |
| --- | --- |

10.1.2.

Jeżeli interfejs cyfrowy ma osobny przewód zasilający, wówczas, niezależnie od tego, czy przewód i sterownik znajdują się wewnątrz czy na zewnątrz produktu do przetwarzania obrazu, należy przeprowadzić dziesięciominutowy pomiar zużycia energii przez sam interfejs cyfrowy i zapisać średni pobór mocy w czasie, w którym główny produkt jest w trybie gotowości.

| 10.1.3. | Jeżeli interfejs cyfrowy nie ma osobnego przewodu zasilającego, technik przeprowadzający testy mierzy wymagane zasilanie cyfrowego interfejsu prądem stałym w czasie, w którym jednostka jako całość jest w trybie gotowości. Należy wykonać dziesięciominutowy pomiar poboru mocy na wejściu prądu stałego przez sam interfejs cyfrowy i zapisać średni pobór mocy w czasie, w którym główny produkt jest w trybie gotowości. Najczęściej realizowane jest to poprzez dokonanie pomiaru chwilowego poboru mocy na wejściu prądu stałego do interfejsu cyfrowego. |
| --- | --- |

10.1.3.

Jeżeli interfejs cyfrowy nie ma osobnego przewodu zasilającego, technik przeprowadzający testy mierzy wymagane zasilanie cyfrowego interfejsu prądem stałym w czasie, w którym jednostka jako całość jest w trybie gotowości. Należy wykonać dziesięciominutowy pomiar poboru mocy na wejściu prądu stałego przez sam interfejs cyfrowy i zapisać średni pobór mocy w czasie, w którym główny produkt jest w trybie gotowości. Najczęściej realizowane jest to poprzez dokonanie pomiaru chwilowego poboru mocy na wejściu prądu stałego do interfejsu cyfrowego.

10.2.   Test interfejsu cyfrowego w trybie uśpienia

Test ten przeprowadza się w celu otrzymania wartości poboru mocy w trybie uśpienia urządzenia z interfejsem cyfrowym w ciągu 1 godziny. Otrzymana wartość zostanie wykorzystana do kwalifikacji produktów do przetwarzania obrazu posiadających interfejsy cyfrowe z możliwością obsługi sieci w trybach uśpienia.

| 10.2.1. | Produkty z fabryczną możliwością podłączenia do sieci podłącza się do sieci na czas trwania testu. Stosowane połączenie sieciowe należy określić na podstawie tabeli 6. |
| --- | --- |

10.2.1.

Produkty z fabryczną możliwością podłączenia do sieci podłącza się do sieci na czas trwania testu. Stosowane połączenie sieciowe należy określić na podstawie tabeli 6.

| 10.2.2. | Jeżeli interfejs cyfrowy ma osobny przewód zasilający, wówczas, niezależnie od tego, czy przewód i sterownik znajdują się wewnątrz czy na zewnątrz produktu do przetwarzania obrazu, należy przeprowadzić godzinny pomiar zużycia energii przez sam interfejs cyfrowy i zapisać średni pobór mocy w czasie, w którym główny produkt jest w trybie uśpienia. Na koniec jednogodzinnego pomiaru zużycia energii zadanie drukowania zostaje wysłane do głównego produktu, aby sprawdzić, czy interfejs cyfrowy działa. |
| --- | --- |

10.2.2.

Jeżeli interfejs cyfrowy ma osobny przewód zasilający, wówczas, niezależnie od tego, czy przewód i sterownik znajdują się wewnątrz czy na zewnątrz produktu do przetwarzania obrazu, należy przeprowadzić godzinny pomiar zużycia energii przez sam interfejs cyfrowy i zapisać średni pobór mocy w czasie, w którym główny produkt jest w trybie uśpienia. Na koniec jednogodzinnego pomiaru zużycia energii zadanie drukowania zostaje wysłane do głównego produktu, aby sprawdzić, czy interfejs cyfrowy działa.

| 10.2.3. | Jeżeli interfejs cyfrowy nie ma osobnego przewodu zasilającego, technik przeprowadzający testy mierzy wymagane zasilanie cyfrowego interfejsu prądem stałym w czasie, w którym jednostka jako całość jest w trybie uśpienia. Należy wykonać jednogodzinny pomiar poboru mocy na wejściu prądu stałego przez interfejs cyfrowy i zapisać średni pobór mocy w czasie, w którym główny produkt jest w trybie uśpienia. Na koniec jednogodzinnego pomiaru zużycia energii zadanie drukowania zostaje wysłane do głównego produktu, aby sprawdzić, czy interfejs cyfrowy działa. |
| --- | --- |

10.2.3.

Jeżeli interfejs cyfrowy nie ma osobnego przewodu zasilającego, technik przeprowadzający testy mierzy wymagane zasilanie cyfrowego interfejsu prądem stałym w czasie, w którym jednostka jako całość jest w trybie uśpienia. Należy wykonać jednogodzinny pomiar poboru mocy na wejściu prądu stałego przez interfejs cyfrowy i zapisać średni pobór mocy w czasie, w którym główny produkt jest w trybie uśpienia. Na koniec jednogodzinnego pomiaru zużycia energii zadanie drukowania zostaje wysłane do głównego produktu, aby sprawdzić, czy interfejs cyfrowy działa.

| 10.2.4. | W przypadku 10.2.2 i 10.2.3 mają zastosowanie następujące wymogi:






  a) | producenci przedstawiają informacje dotyczące:






  1) | kwestii, czy tryb uśpienia interfejsu cyfrowego został włączony w konfiguracji fabrycznej; oraz |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.4.

W przypadku 10.2.2 i 10.2.3 mają zastosowanie następujące wymogi:

a)

producenci przedstawiają informacje dotyczące:

1)

kwestii, czy tryb uśpienia interfejsu cyfrowego został włączony w konfiguracji fabrycznej; oraz

| 2) | oczekiwanego czasu wejścia w tryb uśpienia interfejsu cyfrowego; |
| --- | --- |

2)

oczekiwanego czasu wejścia w tryb uśpienia interfejsu cyfrowego;

| b) | jeżeli interfejs cyfrowy nie reaguje na polecenie drukowania po upływie jednej godziny, poziom poboru mocy w trybie gotowości mierzony według przedmiotowej metody testowania zgłasza się jako pobór mocy w trybie uśpienia. |
| --- | --- |

b)

jeżeli interfejs cyfrowy nie reaguje na polecenie drukowania po upływie jednej godziny, poziom poboru mocy w trybie gotowości mierzony według przedmiotowej metody testowania zgłasza się jako pobór mocy w trybie uśpienia.

Uwaga: Wszystkie informacje określone lub zapewnione przez producentów do celów testowania produktów muszą być publicznie dostępne.

11.   Odniesienia

| 11.1. | ISO/IEC 10561:1999. Technologia informatyczna — Urządzenia biurowe — Urządzenia drukujące — Metoda pomiaru przepustowości — Drukarki kasy 1 i klasy 2. |
| --- | --- |

11.1.

ISO/IEC 10561:1999. Technologia informatyczna — Urządzenia biurowe — Urządzenia drukujące — Metoda pomiaru przepustowości — Drukarki kasy 1 i klasy 2.

| 11.2. | IEC 62301:2011. Urządzenia elektryczne do użytku w gospodarstwach domowych – Pomiar poboru mocy w stanie czuwania, wydanie 2.0.

  Tabela 21


  Liczba obrazów na dzień obliczana dla szybkości produktów w przedziale 1–100 ipm










  Szybkość (ipm) | Zadania/dzień | Obrazy/zadanie, wartość niezaokrąglona | Obrazy/zadanie | Obrazy/dzień |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 8 | 0,06 | 1 | 8 |
| 2 | 8 | 0,25 | 1 | 8 |
| 3 | 8 | 0,56 | 1 | 8 |
| 4 | 8 | 1,00 | 1 | 8 |
| 5 | 8 | 1,56 | 1 | 8 |
| 6 | 8 | 2,25 | 2 | 16 |
| 7 | 8 | 3,06 | 3 | 24 |
| 8 | 8 | 4,00 | 4 | 32 |
| 9 | 9 | 4,50 | 4 | 36 |
| 10 | 10 | 5,00 | 5 | 50 |
| 11 | 11 | 5,50 | 5 | 55 |
| 12 | 12 | 6,00 | 6 | 72 |
| 13 | 13 | 6,50 | 6 | 78 |
| 14 | 14 | 7,00 | 7 | 98 |
| 15 | 15 | 7,50 | 7 | 105 |
| 16 | 16 | 8,00 | 8 | 128 |
| 17 | 17 | 8,50 | 8 | 136 |
| 18 | 18 | 9,00 | 9 | 162 |
| 19 | 19 | 9,50 | 9 | 171 |
| 20 | 20 | 10,00 | 10 | 200 |
| 21 | 21 | 10,50 | 10 | 210 |
| 22 | 22 | 11,00 | 11 | 242 |
| 23 | 23 | 11,50 | 11 | 253 |
| 24 | 24 | 12,00 | 12 | 288 |
| 25 | 25 | 12,50 | 12 | 300 |
| 26 | 26 | 13,00 | 13 | 338 |
| 27 | 27 | 13,50 | 13 | 351 |
| 28 | 28 | 14,00 | 14 | 392 |
| 29 | 29 | 14,50 | 14 | 406 |
| 30 | 30 | 15,00 | 15 | 450 |
| 31 | 31 | 15,50 | 15 | 465 |
| 32 | 32 | 16,00 | 16 | 512 |
| 33 | 32 | 17,02 | 17 | 544 |
| 34 | 32 | 18,06 | 18 | 576 |
| 35 | 32 | 19,14 | 19 | 608 |
| 36 | 32 | 20,25 | 20 | 640 |
| 37 | 32 | 21,39 | 21 | 672 |
| 38 | 32 | 22,56 | 22 | 704 |
| 39 | 32 | 23,77 | 23 | 736 |
| 40 | 32 | 25,00 | 25 | 800 |
| 41 | 32 | 26,27 | 26 | 832 |
| 42 | 32 | 27,56 | 27 | 864 |
| 43 | 32 | 28,89 | 28 | 896 |
| 44 | 32 | 30,25 | 30 | 960 |
| 45 | 32 | 31,64 | 31 | 992 |
| 46 | 32 | 33,06 | 33 | 1 056 |
| 47 | 32 | 34,52 | 34 | 1 088 |
| 48 | 32 | 36,00 | 36 | 1 152 |
| 49 | 32 | 37,52 | 37 | 1 184 |
| 50 | 32 | 39,06 | 39 | 1 248 |
| 51 | 32 | 40,64 | 40 | 1 280 |
| 52 | 32 | 42,25 | 42 | 1 344 |
| 53 | 32 | 43,89 | 43 | 1 376 |
| 54 | 32 | 45,56 | 45 | 1 440 |
| 55 | 32 | 47,27 | 47 | 1 504 |
| 56 | 32 | 49,00 | 49 | 1 568 |
| 57 | 32 | 50,77 | 50 | 1 600 |
| 58 | 32 | 52,56 | 52 | 1 664 |
| 59 | 32 | 54,39 | 54 | 1 728 |
| 60 | 32 | 56,25 | 56 | 1 792 |
| 61 | 32 | 58,14 | 58 | 1 856 |
| 62 | 32 | 60,06 | 60 | 1 920 |
| 63 | 32 | 62,02 | 62 | 1 984 |
| 64 | 32 | 64,00 | 64 | 2 048 |
| 65 | 32 | 66,02 | 66 | 2 112 |
| 66 | 32 | 68,06 | 68 | 2 176 |
| 67 | 32 | 70,14 | 70 | 2 240 |
| 68 | 32 | 72,25 | 72 | 2 304 |
| 69 | 32 | 74,39 | 74 | 2 368 |
| 70 | 32 | 76,56 | 76 | 2 432 |
| 71 | 32 | 78,77 | 78 | 2 496 |
| 72 | 32 | 81,00 | 81 | 2 592 |
| 73 | 32 | 83,27 | 83 | 2 656 |
| 74 | 32 | 85,56 | 85 | 2 720 |
| 75 | 32 | 87,89 | 87 | 2 784 |
| 76 | 32 | 90,25 | 90 | 2 880 |
| 77 | 32 | 92,64 | 92 | 2 944 |
| 78 | 32 | 95,06 | 95 | 3 040 |
| 79 | 32 | 97,52 | 97 | 3 104 |
| 80 | 32 | 100,00 | 100 | 3 200 |
| 81 | 32 | 102,52 | 102 | 3 264 |
| 82 | 32 | 105,06 | 105 | 3 360 |
| 83 | 32 | 107,64 | 107 | 3 424 |
| 84 | 32 | 110,25 | 110 | 3 520 |
| 85 | 32 | 112,89 | 112 | 3 584 |
| 86 | 32 | 115,56 | 115 | 3 680 |
| 87 | 32 | 118,27 | 118 | 3 776 |
| 88 | 32 | 121,00 | 121 | 3 872 |
| 89 | 32 | 123,77 | 123 | 3 936 |
| 90 | 32 | 126,56 | 126 | 4 032 |
| 91 | 32 | 129,39 | 129 | 4 128 |
| 92 | 32 | 132,25 | 132 | 4 224 |
| 93 | 32 | 135,14 | 135 | 4 320 |
| 94 | 32 | 138,06 | 138 | 4 416 |
| 95 | 32 | 141,02 | 141 | 4 512 |
| 96 | 32 | 144,00 | 144 | 4 608 |
| 97 | 32 | 147,02 | 147 | 4 704 |
| 98 | 32 | 150,06 | 150 | 4 800 |
| 99 | 32 | 153,14 | 153 | 4 896 |
| 100 | 32 | 156,25 | 156 | 4 992” |

11.2.

IEC 62301:2011. Urządzenia elektryczne do użytku w gospodarstwach domowych – Pomiar poboru mocy w stanie czuwania, wydanie 2.0.

Tabela 21

Liczba obrazów na dzień obliczana dla szybkości produktów w przedziale 1–100 ipm

Szybkość (ipm)

Zadania/dzień

Obrazy/zadanie, wartość niezaokrąglona

Obrazy/zadanie

Obrazy/dzień

1

8

0,06

1

8

2

8

0,25

1

8

3

8

0,56

1

8

4

8

1,00

1

8

5

8

1,56

1

8

6

8

2,25

2

16

7

8

3,06

3

24

8

8

4,00

4

32

9

9

4,50

4

36

10

10

5,00

5

50

11

11

5,50

5

55

12

12

6,00

6

72

13

13

6,50

6

78

14

14

7,00

7

98

15

15

7,50

7

105

16

16

8,00

8

128

17

17

8,50

8

136

18

18

9,00

9

162

19

19

9,50

9

171

20

20

10,00

10

200

21

21

10,50

10

210

22

22

11,00

11

242

23

23

11,50

11

253

24

24

12,00

12

288

25

25

12,50

12

300

26

26

13,00

13

338

27

27

13,50

13

351

28

28

14,00

14

392

29

29

14,50

14

406

30

30

15,00

15

450

31

31

15,50

15

465

32

32

16,00

16

512

33

32

17,02

17

544

34

32

18,06

18

576

35

32

19,14

19

608

36

32

20,25

20

640

37

32

21,39

21

672

38

32

22,56

22

704

39

32

23,77

23

736

40

32

25,00

25

800

41

32

26,27

26

832

42

32

27,56

27

864

43

32

28,89

28

896

44

32

30,25

30

960

45

32

31,64

31

992

46

32

33,06

33

1 056

47

32

34,52

34

1 088

48

32

36,00

36

1 152

49

32

37,52

37

1 184

50

32

39,06

39

1 248

51

32

40,64

40

1 280

52

32

42,25

42

1 344

53

32

43,89

43

1 376

54

32

45,56

45

1 440

55

32

47,27

47

1 504

56

32

49,00

49

1 568

57

32

50,77

50

1 600

58

32

52,56

52

1 664

59

32

54,39

54

1 728

60

32

56,25

56

1 792

61

32

58,14

58

1 856

62

32

60,06

60

1 920

63

32

62,02

62

1 984

64

32

64,00

64

2 048

65

32

66,02

66

2 112

66

32

68,06

68

2 176

67

32

70,14

70

2 240

68

32

72,25

72

2 304

69

32

74,39

74

2 368

70

32

76,56

76

2 432

71

32

78,77

78

2 496

72

32

81,00

81

2 592

73

32

83,27

83

2 656

74

32

85,56

85

2 720

75

32

87,89

87

2 784

76

32

90,25

90

2 880

77

32

92,64

92

2 944

78

32

95,06

95

3 040

79

32

97,52

97

3 104

80

32

100,00

100

3 200

81

32

102,52

102

3 264

82

32

105,06

105

3 360

83

32

107,64

107

3 424

84

32

110,25

110

3 520

85

32

112,89

112

3 584

86

32

115,56

115

3 680

87

32

118,27

118

3 776

88

32

121,00

121

3 872

89

32

123,77

123

3 936

90

32

126,56

126

4 032

91

32

129,39

129

4 128

92

32

132,25

132

4 224

93

32

135,14

135

4 320

94

32

138,06

138

4 416

95

32

141,02

141

4 512

96

32

144,00

144

4 608

97

32

147,02

147

4 704

98

32

150,06

150

4 800

99

32

153,14

153

4 896

100

32

156,25

156

4 992”

---

(1)  Międzynarodowa Komisja Elektrotechniczna (IEC). Norma IEC 62040-3:2011. „Systemy bezprzerwowego zasilania (UPS) – Część 3: Metoda określania właściwości i wymagania dotyczące badań”, wyd. 2.0.

1

(2)  Utrata mocy zasilania występuje, gdy wartości napięcia i częstotliwości wykraczają poza stan ustalony w warunkach znamionowych i przejściowe pasma tolerancji lub gdy zakłócenie lub przerwy wykraczają poza wartości graniczne określone dla zasilacza UPS.

2

(3)  Parametry wyjściowe zasilacza UPS działającego w trybie VFD są zależne od zmian napięcia zasilającego i częstotliwości prądu przemiennego i nie mają one na celu zapewnienia dodatkowych funkcji korygujących, takich jak funkcje wynikające z zastosowania transformatorów zaczepowych.

3

(4)  Pasmo tolerancji dla napięcia wyjściowego, węższe od okna napięcia wejściowego, jest definiowane przez producenta. Parametry wyjściowe zasilacza UPS działającego w trybie VI są zależne od zmian częstotliwości prądu przemiennego, a napięcie wyjściowe zawiera się w określonych granicach (zapewnianych przez dodatkowe funkcje korygowania napięcia, takie jak funkcje wynikające z zastosowania obwodów czynnych lub biernych).

4

(5)  Ta definicja dopuszcza zawrócenie mocy wyjściowej UPS przekraczającej 100 000 W do źródła zasilania prądem przemiennym, gdy zasilacz pracuje w trybie testowym i gdy jest to dopuszczalne na mocy przepisów lokalnych.

5

(6)  Impulsy odpowiadają szczytowym wartościom sinusoidy generowanym w cyklu przez prostownik i zależą od jego konstrukcji oraz liczby faz zasilania.

6

(7)  Międzynarodowa Komisja Elektrotechniczna (IEC). Norma IEC 62053-21. „Urządzenia do pomiarów energii elektrycznejprądu przemiennego. – Wymagania szczegółowe – Część 21: Liczniki statyczne energii czynnej (klas 1 i 2)”, wyd. 1.0.

7

(8)  Międzynarodowa Komisja Elektrotechniczna (IEC). Norma IEC 62053-22. „Urządzenia do pomiarów energii elektrycznej prądu przemiennego – Wymagania szczegółowe – Część 21: Liczniki statyczne energii czynnej (klas 0,2S i 0,5S)”, wyd. 1.0.

8

(9)  Amerykański Narodowy Instytut Normalizacyjny (American National Standards Institute). Norma ANSI C12.1. „Amerykańska norma krajowa dla liczników energii elektrycznej: Kodeks dotyczący pomiaru energii elektrycznej”, 2008 r.

9

(10)  GB definiowany jako 1 0243 lub 230 bajty.

10

3

30

(11)  Uwaga: 230 V ac dotyczy rynku europejskiego, a 115 V – rynku Ameryki Północnej.

11

Uwaga:

(12)  http://www.spec.org/sert/

12

(13)  http://www.spec.org/sert/docs/SERT-Design_Document.pdf

13

(14)  http://www.spec.org/

14

(15)  http://www.spec.org/sert/docs/SERT-User_Guide.pdf

15

(16)  Do celów niniejszej specyfikacji »sieć zasilająca« lub »źródło prądu elektrycznego« oznacza źródło zasilania, w tym źródło zasilania prądem stałym w przypadku produktów zasilanych wyłącznie prądem stałym.

16

(17)  Norma IEC 62301 Ed. 1.0 – Elektryczny sprzęt domowy – Pomiar poboru mocy w trybie czuwania.

17

(18)  Obliczenia niepewności pomiaru należy wykonywać zgodnie z normą IEC 62301 wydanie 2.0 dodatek D.

18

Należy obliczać wyłącznie niepewność związaną z instrumentem pomiarowym.

(19)  Zwane również interfejsem Parallel lub Centronics.

19

(20)  Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) Standard 802.3az-2010. »IEEE Standard for Information Technology—Telecommunications and Information Exchange Between Systems—Local and Metropolitan Area Networks—Specific Requirements—Part 3: Carrier Sense Multiple Access with Collision Detection (CSMA/CD) Access Method and Physical Layer Specifications«. 2010.

20

---