# Publicatieblad L 58/2016

| | ISSN 1977-0758 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 58 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 59e jaargang4 maart 2016 |

ISSN 1977-0758

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 58

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

59e jaargang4 maart 2016

---

| Inhoud | | II   Niet-wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Verordening (EU) 2016/300 van de Raad van 29 februari 2016 tot vaststelling van de geldelijke regeling voor hoge ambtsdragers van de EU | 1 |
| | * | Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/301 van de Commissie van 30 november 2015 tot aanvulling van Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad ten aanzien van technische reguleringsnormen voor goedkeuring en publicatie van het prospectus en verspreiding van reclame en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie (
  1
  ) | 13 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2016/302 van de Commissie van 25 februari 2016 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur | 21 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2016/303 van de Commissie van 1 maart 2016 tot inschrijving van een benaming in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen (Pane Toscano (BOB)) | 24 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2016/304 van de Commissie van 2 maart 2016 tot inschrijving van een naam in het register van gegarandeerde traditionele specialiteiten (Heumilch/Haymilk/Latte fieno/Lait de foin/Leche de heno (GTS)) | 28 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2016/305 van de Commissie van 3 maart 2016 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 37/2010 wat de stof gentamicine betreft (
  1
  ) | 35 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2016/306 van de Commissie van 3 maart 2016 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1283/2014 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit de Republiek Korea en Maleisië, naar aanleiding van een tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad | 38 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2016/307 van de Commissie van 3 maart 2016 tot 243e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al Qaidanetwerk | 45 |
| | | Uitvoeringsverordening (EU) 2016/308 van de Commissie van 3 maart 2016 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit | 48 |
| | | BESLUITEN |
| | * | Gedelegeerd Besluit (EU) 2016/309 van de Commissie van 26 november 2015 betreffende de gelijkwaardigheid van het toezichtstelsel voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen van kracht in Bermuda aan het stelsel vastgelegd in Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende wijziging van Gedelegeerd Besluit (EU) 2015/2290 van de Commissie | 50 |
| | * | Gedelegeerd Besluit (EU) 2016/310 van de Commissie van 26 november 2015 betreffende de gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsregeling voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen van kracht in Japan aan de regeling vastgelegd in Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad | 55 |

Inhoud

II   Niet-wetgevingshandelingen

Bladzijde

VERORDENINGEN

*

Verordening (EU) 2016/300 van de Raad van 29 februari 2016 tot vaststelling van de geldelijke regeling voor hoge ambtsdragers van de EU

1

*

Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/301 van de Commissie van 30 november 2015 tot aanvulling van Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad ten aanzien van technische reguleringsnormen voor goedkeuring en publicatie van het prospectus en verspreiding van reclame en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie (
  1
  )

1

13

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2016/302 van de Commissie van 25 februari 2016 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur

21

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2016/303 van de Commissie van 1 maart 2016 tot inschrijving van een benaming in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen (Pane Toscano (BOB))

24

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2016/304 van de Commissie van 2 maart 2016 tot inschrijving van een naam in het register van gegarandeerde traditionele specialiteiten (Heumilch/Haymilk/Latte fieno/Lait de foin/Leche de heno (GTS))

28

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2016/305 van de Commissie van 3 maart 2016 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 37/2010 wat de stof gentamicine betreft (
  1
  )

1

35

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2016/306 van de Commissie van 3 maart 2016 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1283/2014 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit de Republiek Korea en Maleisië, naar aanleiding van een tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad

38

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2016/307 van de Commissie van 3 maart 2016 tot 243e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al Qaidanetwerk

e

45

Uitvoeringsverordening (EU) 2016/308 van de Commissie van 3 maart 2016 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

48

BESLUITEN

*

Gedelegeerd Besluit (EU) 2016/309 van de Commissie van 26 november 2015 betreffende de gelijkwaardigheid van het toezichtstelsel voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen van kracht in Bermuda aan het stelsel vastgelegd in Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende wijziging van Gedelegeerd Besluit (EU) 2015/2290 van de Commissie

50

*

Gedelegeerd Besluit (EU) 2016/310 van de Commissie van 26 november 2015 betreffende de gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsregeling voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen van kracht in Japan aan de regeling vastgelegd in Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad

55

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

II Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/1

---

VERORDENING (EU) 2016/300 VAN DE RAAD

van 29 februari 2016

tot vaststelling van de geldelijke regeling voor hoge ambtsdragers van de EU

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 243 en artikel 286, lid 7,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Raad moet de salarissen, vergoedingen en pensioenen van hoge ambtsdragers („ambtsdragers”) van de EU, met inbegrip van de voorzitter van de Europese Raad (1), de voorzitter en de leden van de Commissie (2), de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (3), de presidenten, rechters, advocaten-generaal en griffiers bij het Hof van Justitie van de Europese Unie (4), de voorzitter en de leden van de Rekenkamer (5) en de secretaris-generaal van de Raad (6), benevens alle vergoedingen welke als beloning kunnen gelden, vaststellen. |
| --- | --- |

(1)

De Raad moet de salarissen, vergoedingen en pensioenen van hoge ambtsdragers („ambtsdragers”) van de EU, met inbegrip van de voorzitter van de Europese Raad (1), de voorzitter en de leden van de Commissie (2), de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (3), de presidenten, rechters, advocaten-generaal en griffiers bij het Hof van Justitie van de Europese Unie (4), de voorzitter en de leden van de Rekenkamer (5) en de secretaris-generaal van de Raad (6), benevens alle vergoedingen welke als beloning kunnen gelden, vaststellen.

| (2) | Het is passend dat financiële en andere voordelen de grote verantwoordelijkheid van ambtsdragers weerspiegelen. Daarom kunnen deze verschillen van die in het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie („het Statuut”). |
| --- | --- |

(2)

Het is passend dat financiële en andere voordelen de grote verantwoordelijkheid van ambtsdragers weerspiegelen. Daarom kunnen deze verschillen van die in het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie („het Statuut”).

| (3) | Enkele aanpassingen van de bestaande financiële en andere voordelen van ambtsdragers zijn evenwel nodig om de institutionele ontwikkelingen in de Unie in aanmerking te nemen en de structuur van de geldelijke regeling te moderniseren, met name door, waar nodig, rekening te houden met de wijzigingen die zijn aangebracht bij Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad (7) („het Statuut”). In het licht van de hervorming van het Statuut moeten er enkele wijzigingen worden aangebracht in Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom. Evenzo moet Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2290/77 (8) worden geactualiseerd om rekening te houden met de hervorming van het Statuut. Aangezien zowel Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2290/77 als Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom, die de geldelijke regeling voor diverse ambtsdragers regelen, ingrijpend moeten worden gewijzigd, is het ter wille van de duidelijkheid, de transparantie en een goede wetgevingspraktijk dienstig de twee verordeningen samen te voegen. |
| --- | --- |

(3)

Enkele aanpassingen van de bestaande financiële en andere voordelen van ambtsdragers zijn evenwel nodig om de institutionele ontwikkelingen in de Unie in aanmerking te nemen en de structuur van de geldelijke regeling te moderniseren, met name door, waar nodig, rekening te houden met de wijzigingen die zijn aangebracht bij Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad (7) („het Statuut”). In het licht van de hervorming van het Statuut moeten er enkele wijzigingen worden aangebracht in Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom. Evenzo moet Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2290/77 (8) worden geactualiseerd om rekening te houden met de hervorming van het Statuut. Aangezien zowel Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2290/77 als Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom, die de geldelijke regeling voor diverse ambtsdragers regelen, ingrijpend moeten worden gewijzigd, is het ter wille van de duidelijkheid, de transparantie en een goede wetgevingspraktijk dienstig de twee verordeningen samen te voegen.

| (4) | Teneinde op het gebied van de geldelijke regeling een evenwicht tussen personeelsleden van de EU en ambtsdragers te waarborgen, moeten er maatregelen worden genomen om de behandeling van ambtsdragers gelijk te trekken met die van personeelsleden van de EU in situaties waarin laatstgenoemden hebben geprofiteerd van een gemoderniseerde structuur van de geldelijke regeling, zoals met betrekking tot automatische actualiseringen van vergoedingen en de mogelijkheid om zich aan te sluiten bij het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering, ook na de beëindiging van het mandaat. |
| --- | --- |

(4)

Teneinde op het gebied van de geldelijke regeling een evenwicht tussen personeelsleden van de EU en ambtsdragers te waarborgen, moeten er maatregelen worden genomen om de behandeling van ambtsdragers gelijk te trekken met die van personeelsleden van de EU in situaties waarin laatstgenoemden hebben geprofiteerd van een gemoderniseerde structuur van de geldelijke regeling, zoals met betrekking tot automatische actualiseringen van vergoedingen en de mogelijkheid om zich aan te sluiten bij het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering, ook na de beëindiging van het mandaat.

| (5) | Voorts is het wenselijk het jaarlijkse pensioenopbouwpercentage en de pensioengerechtigde leeftijd af te stemmen op de wijzigingen van het Statuut, het toepasselijke opbouwpercentage te bepalen onder verwijzing naar het Statuut, en te zorgen voor automatische aanpassing aan toekomstige wijzigingen van het Statuut. |
| --- | --- |

(5)

Voorts is het wenselijk het jaarlijkse pensioenopbouwpercentage en de pensioengerechtigde leeftijd af te stemmen op de wijzigingen van het Statuut, het toepasselijke opbouwpercentage te bepalen onder verwijzing naar het Statuut, en te zorgen voor automatische aanpassing aan toekomstige wijzigingen van het Statuut.

| (6) | Andere wijzigingen moeten ervoor zorgen dat de duur van het recht van gewezen ambtsdragers op de maandelijkse overbruggingstoelage rechtstreeks overeenstemt met de diensttijd. Deze duur mag evenwel niet minder dan zes maanden en niet meer dan twee jaar bedragen, met dien verstande dat de overbruggingstoelage voor ambtsdragers ervoor moet zorgen dat, gedurende een beperkte periode direct na de beëindiging van het mandaat, een bepaald niveau van financiële zekerheid wordt gewaarborgd tot de volgende betaalde baan met een vergelijkbaar niveau van bezoldiging, of een andere bron van inkomsten, zoals het pensioen. |
| --- | --- |

(6)

Andere wijzigingen moeten ervoor zorgen dat de duur van het recht van gewezen ambtsdragers op de maandelijkse overbruggingstoelage rechtstreeks overeenstemt met de diensttijd. Deze duur mag evenwel niet minder dan zes maanden en niet meer dan twee jaar bedragen, met dien verstande dat de overbruggingstoelage voor ambtsdragers ervoor moet zorgen dat, gedurende een beperkte periode direct na de beëindiging van het mandaat, een bepaald niveau van financiële zekerheid wordt gewaarborgd tot de volgende betaalde baan met een vergelijkbaar niveau van bezoldiging, of een andere bron van inkomsten, zoals het pensioen.

| (7) | Ook moeten de toelagen en vergoedingen van kosten bij indiensttreding en bij beëindiging van de functie worden gelijkgetrokken met die welke op grond van het Statuut worden uitbetaald aan ambtenaren en andere personeelsleden. Daarbij moet waar nodig enige flexibiliteit worden geboden, met name in het geval van vergoedingen van verhuiskosten, waarbij rekening wordt gehouden met de representatieve functies van ambtsdragers. |
| --- | --- |

(7)

Ook moeten de toelagen en vergoedingen van kosten bij indiensttreding en bij beëindiging van de functie worden gelijkgetrokken met die welke op grond van het Statuut worden uitbetaald aan ambtenaren en andere personeelsleden. Daarbij moet waar nodig enige flexibiliteit worden geboden, met name in het geval van vergoedingen van verhuiskosten, waarbij rekening wordt gehouden met de representatieve functies van ambtsdragers.

| (8) | De voorwaarden voor een ziektekostenverzekering voor huidige en voormalige ambtsdragers moeten aansluiten bij de desbetreffende voorwaarden die uit hoofde van de artikelen 72 en 73 van het Statuut van toepassing zijn op de ambtenaren en andere personeelsleden. |
| --- | --- |

(8)

De voorwaarden voor een ziektekostenverzekering voor huidige en voormalige ambtsdragers moeten aansluiten bij de desbetreffende voorwaarden die uit hoofde van de artikelen 72 en 73 van het Statuut van toepassing zijn op de ambtenaren en andere personeelsleden.

| (9) | Om dezelfde redenen, aangezien de bij deze verordening vastgestelde voorschriften in de plaats moeten komen van die van Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom, Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2290/77, en de Besluiten 2009/909/EU, 2009/910/EU en 2009/912/EU met uitzondering van artikel 5, moeten deze handelingen worden ingetrokken, onverminderd de voortgezette toepassing op alle ambtsdragers op wie één of meer van deze handelingen van toepassing zijn en wier mandaat nog loopt op, of is beëindigd vóór de datum van inwerkingtreding van deze verordening, |
| --- | --- |

(9)

Om dezelfde redenen, aangezien de bij deze verordening vastgestelde voorschriften in de plaats moeten komen van die van Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom, Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2290/77, en de Besluiten 2009/909/EU, 2009/910/EU en 2009/912/EU met uitzondering van artikel 5, moeten deze handelingen worden ingetrokken, onverminderd de voortgezette toepassing op alle ambtsdragers op wie één of meer van deze handelingen van toepassing zijn en wier mandaat nog loopt op, of is beëindigd vóór de datum van inwerkingtreding van deze verordening,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Toepassingsgebied

1.   Deze verordening is van toepassing op de volgende hoge ambtsdragers van de EU („ambtsdragers”):

| a) | de voorzitter van de Europese Raad; |
| --- | --- |

a)

de voorzitter van de Europese Raad;

| b) | de voorzitter en de leden van de Europese Commissie, met inbegrip van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid; |
| --- | --- |

b)

de voorzitter en de leden van de Europese Commissie, met inbegrip van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid;

| c) | de president en de leden, alsmede de griffier van het Hof van Justitie van de Europese Unie, met inbegrip van de president, de leden en de griffier van het Gerecht en van gespecialiseerde rechtbanken; |
| --- | --- |

c)

de president en de leden, alsmede de griffier van het Hof van Justitie van de Europese Unie, met inbegrip van de president, de leden en de griffier van het Gerecht en van gespecialiseerde rechtbanken;

| d) | de secretaris-generaal van de Raad; |
| --- | --- |

d)

de secretaris-generaal van de Raad;

| e) | de president en de leden van de Europese Rekenkamer. |
| --- | --- |

e)

de president en de leden van de Europese Rekenkamer.

2.   Deze verordening is van toepassing op alle ambtsdragers van wie de benoeming of verlenging van de benoeming van kracht wordt na 4 maart 2016.

3.   Voor de toepassing van deze verordening zijn de voor het huwelijk geldende bepalingen eveneens van toepassing op andere samenlevingsvormen dan het huwelijk, mits is voldaan aan de voorwaarden vermeld in artikel 1, lid 2, onder c), van bijlage VII bij het Statuut. De ongehuwde partner van een ambtsdrager of een voormalig ambtsdrager wordt in het kader van het stelsel van ziektekostenverzekering evenwel beschouwd als de echtgenoot van die ambtsdrager indien wordt voldaan aan de voorwaarden van artikel 1, lid 2, onder c), i), ii) en iii).

HOOFDSTUK II

BEZOLDIGING

Artikel 2

Salarissen

Van de datum van aanvaarding van hun ambt tot en met de laatste dag van de maand waarin zij hun ambt neerleggen, hebben ambtsdragers recht op een basissalaris dat gelijk is aan het bedrag dat voortvloeit uit de toepassing van de volgende percentages op het basissalaris van een ambtenaar van de Unie in rang 16, derde salaristrap:

| Salaris |
| --- |
| Instellingen | Voorzitter/President | Vicevoorzitter/Vicepresident | Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid | Lid | Griffier | Secretaris-generaal |
| Europese Raad | 138 % | | | | | |
| Raad | | | | | | 100 % |
| Europese Commissie | 138 % | 125 % | 130 % | 112,5 % | | |
| Hof van Justitie | 138 % | 125 % | | 112,5 % | 101 % | |
| Gerecht | 112,5 % | 108 % | | 104 % | 95 % | |
| Gespecialiseerde rechtbanken | 104 % | | | 100 % | 90 % | |
| Rekenkamer | 115 % | | | 108 % | | |

Salaris

Instellingen

Voorzitter/President

Vicevoorzitter/Vicepresident

Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid

Lid

Griffier

Secretaris-generaal

Europese Raad

138 %

Raad

100 %

Europese Commissie

138 %

125 %

130 %

112,5 %

Hof van Justitie

138 %

125 %

112,5 %

101 %

Gerecht

112,5 %

108 %

104 %

95 %

Gespecialiseerde rechtbanken

104 %

100 %

90 %

Rekenkamer

115 %

108 %

Artikel 3

Belasting ten bate van de Unie — Solidariteitsheffing

1.   Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 260/68 (9) van de Raad is van toepassing op ambtsdragers.

2.   Artikel 66 bis van het Statuut is van overeenkomstige toepassing op ambtsdragers.

HOOFDSTUK III

VERGOEDINGEN

Artikel 4

Inrichtingsvergoeding en inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de dienst — Verhuis- en reiskosten

Ambtsdragers hebben recht op:

| a) | een inrichtingsvergoeding bij de aanvaarding van hun ambt, als bedoeld in artikel 5 van bijlage VII bij het Statuut, dat mutatis mutandis van toepassing is; |
| --- | --- |

a)

een inrichtingsvergoeding bij de aanvaarding van hun ambt, als bedoeld in artikel 5 van bijlage VII bij het Statuut, dat mutatis mutandis van toepassing is;

| b) | een inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de dienst, als bedoeld in artikel 24, lid 2, van de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie, dat mutatis mutandis van toepassing is; |
| --- | --- |

b)

een inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de dienst, als bedoeld in artikel 24, lid 2, van de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie, dat mutatis mutandis van toepassing is;

| c) | de vergoeding van de reiskosten voor zichzelf en hun gezinsleden,
  en |
| --- | --- |

c)

de vergoeding van de reiskosten voor zichzelf en hun gezinsleden,

en

| d) | de vergoeding van de kosten voor de verhuizing van hun persoonlijke inboedel, met inbegrip van verzekeringskosten ter dekking van eenvoudig risico (diefstal, breuk, brand), binnen de grenzen van de plafonds voor de kosten die zijn vastgesteld voor ambtenaren van de instelling bij welke de ambtsdrager is benoemd, overeenkomstig artikel 9 van bijlage VII bij het Statuut. Na overlegging van facturen kunnen de instellingen afwijkingen toestaan voor de vergoeding van de daadwerkelijke verhuiskosten, die in elk geval het door de betrokken instelling voor haar personeel vastgestelde plafond met niet meer dan 50 % mogen overschrijden. |
| --- | --- |

d)

de vergoeding van de kosten voor de verhuizing van hun persoonlijke inboedel, met inbegrip van verzekeringskosten ter dekking van eenvoudig risico (diefstal, breuk, brand), binnen de grenzen van de plafonds voor de kosten die zijn vastgesteld voor ambtenaren van de instelling bij welke de ambtsdrager is benoemd, overeenkomstig artikel 9 van bijlage VII bij het Statuut. Na overlegging van facturen kunnen de instellingen afwijkingen toestaan voor de vergoeding van de daadwerkelijke verhuiskosten, die in elk geval het door de betrokken instelling voor haar personeel vastgestelde plafond met niet meer dan 50 % mogen overschrijden.

Bij verlenging van hun mandaat hebben ambtsdragers geen recht op eender welke in dit artikel genoemde vergoedingen. Dit geldt ook wanneer zij worden benoemd tot ambtsdrager of worden verkozen tot lid van een andere instelling van de Unie, indien deze instelling is gevestigd in de stad waar zij voordien uit hoofde van hun vorige mandaat waren gehouden te wonen en voor zover zij zich vóór deze nieuwe benoeming of verkiezing niet reeds opnieuw hadden ingericht.

Artikel 5

Standplaatsvergoeding

Van de datum van aanvaarding van hun ambt tot en met de laatste dag van de maand waarin zij hun ambt neerleggen, hebben ambtsdragers recht op een standplaatsvergoeding die is vastgesteld op 15 % van hun basissalaris.

Artikel 6

Gezinstoelagen

Van de datum van aanvaarding van hun ambt tot en met de laatste dag van de maand waarin zij hun ambt neerleggen, hebben ambtsdragers recht op een gezinstoelage die naar analogie van artikel 67 van het Statuut en van de artikelen 1 tot en met 3 van bijlage VII bij dit Statuut wordt vastgesteld.

Artikel 7

Representatievergoeding

Ambtsdragers ontvangen een maandelijkse representatievergoeding, in euro, en wel:

| Instelling | Voorzitter/President | Vicevoorzitter/Vicepresident | Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid | Lid | Griffier |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Europese Raad | 1 418,07 | | | | |
| Europese Commissie | 1 418,07 | 911,38 | 911,38 | 607,71 | |
| Hof van Justitie | 1 418,07 | 911,38 | | 607,71 | 554,17 |
| Gerecht | 607,71 | 573,98 | | 554,17 | 471,37 |
| Gespecialiseerde rechtbanken | 554 | | | 500 | 400 |

Instelling

Voorzitter/President

Vicevoorzitter/Vicepresident

Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid

Lid

Griffier

Europese Raad

1 418,07

Europese Commissie

1 418,07

911,38

911,38

607,71

Hof van Justitie

1 418,07

911,38

607,71

554,17

Gerecht

607,71

573,98

554,17

471,37

Gespecialiseerde rechtbanken

554

500

400

Artikel 8

Ambtsvergoeding

De presidenten van kamers bij het Hof van de Europese Unie en de eerste advocaat-generaal ontvangen naast de in de artikelen 4 tot en met 7 genoemde vergoedingen, voor de duur van hun mandaat een maandelijkse ambtsvergoeding, in euro, en wel:

| Ambtsvergoeding |
| --- |
| Hof van Justitie | Gerecht | Gespecialiseerde rechtbanken |
| Presidenten en eerste advocaat-generaal | Presidenten | Presidenten |
| 810,74 | 739,47 | 500 |

Ambtsvergoeding

Hof van Justitie

Gerecht

Gespecialiseerde rechtbanken

Presidenten en eerste advocaat-generaal

Presidenten

Presidenten

810,74

739,47

500

Artikel 9

Kosten van dienstreizen

Ambtsdragers die zich voor de uitoefening van hun ambt moeten begeven buiten de plaats waar hun instelling is gevestigd, genieten:

| a) | een vergoeding van hun reiskosten; |
| --- | --- |

a)

een vergoeding van hun reiskosten;

| b) | een vergoeding van hun hotelkosten (uitsluitend kamerprijs, bedieningsgeld en belastingen); |
| --- | --- |

b)

een vergoeding van hun hotelkosten (uitsluitend kamerprijs, bedieningsgeld en belastingen);

| c) | een dagelijkse vergoeding per gehele dag afwezigheid, gelijk aan 105 % van de dagvergoeding voor dienstreizen die in het Statuut is vastgesteld. |
| --- | --- |

c)

een dagelijkse vergoeding per gehele dag afwezigheid, gelijk aan 105 % van de dagvergoeding voor dienstreizen die in het Statuut is vastgesteld.

Artikel 10

Overbruggingstoelage

1.   Met ingang van de eerste dag van de maand volgende op die waarin ambtsdragers hun ambt hebben neergelegd, ontvangen zij een maandelijkse overbruggingstoelage. De duur van dit recht op een maandelijkse overbruggingstoelage is gelijk aan de duur van de diensttijd. Hij mag evenwel niet minder bedragen dan zes maanden en niet meer dan twee jaar.

De toelage wordt vastgesteld op basis van het basissalaris dat de ambtsdrager ontving bij het neerleggen van zijn ambt, en bedraagt:

| — | 40 % indien de diensttijd niet meer dan twee jaar bedraagt, |
| --- | --- |

—

40 % indien de diensttijd niet meer dan twee jaar bedraagt,

| — | 45 % indien de diensttijd meer dan twee jaar maar niet meer dan drie jaar bedraagt, |
| --- | --- |

—

45 % indien de diensttijd meer dan twee jaar maar niet meer dan drie jaar bedraagt,

| — | 50 % indien de diensttijd meer dan drie jaar maar niet meer dan vijf jaar bedraagt, |
| --- | --- |

—

50 % indien de diensttijd meer dan drie jaar maar niet meer dan vijf jaar bedraagt,

| — | 55 % indien de diensttijd meer dan vijf jaar maar niet meer dan tien jaar bedraagt, |
| --- | --- |

—

55 % indien de diensttijd meer dan vijf jaar maar niet meer dan tien jaar bedraagt,

| — | 60 % indien de diensttijd meer dan tien jaar maar niet meer dan vijftien jaar bedraagt, |
| --- | --- |

—

60 % indien de diensttijd meer dan tien jaar maar niet meer dan vijftien jaar bedraagt,

| — | 65 % indien de diensttijd meer dan vijftien jaar bedraagt. |
| --- | --- |

—

65 % indien de diensttijd meer dan vijftien jaar bedraagt.

2.   Het recht op de overbruggingstoelage vervalt wanneer de voormalige ambtsdrager opnieuw bij de instellingen van de Unie wordt benoemd of tot lid van het Europees Parlement wordt verkozen, de pensioengerechtigde leeftijd als bedoeld in artikel 11 bereikt, of overlijdt. In het geval van herbenoeming of verkiezing tot lid van het Europees Parlement wordt de toelage betaald tot de datum van ambtsaanvaarding en bij overlijden wordt de laatste betaling verricht over de maand waarin het overlijden plaatsvindt.

3.   Indien de voormalige ambtsdrager gedurende de periode waarin hij recht heeft op een maandelijkse overbruggingstoelage een bezoldigde functie gaat uitoefenen, wordt het bedrag waarmee de maandelijkse brutobezoldiging, d.w.z. vóór aftrek van belastingen, die hij in zijn nieuwe functie ontvangt, samen met de in lid 1 bedoelde toelage, het bedrag, vóór aftrek van de belasting, overschrijdt dat hij krachtens de artikelen 2, 5 en 6 als ambtsdrager in actieve dienst ontving, in mindering gebracht op de toelage. Voor de berekening van de in de nieuwe functie ontvangen bezoldiging worden alle vormen van bezoldiging in aanmerking genomen, met uitzondering van die welke terugbetaling van uitgaven vormen.

4.   De ambtsdrager doet op het tijdstip van de ambtsneerlegging en vervolgens op 1 januari van elk jaar en bij elke wijziging in zijn financiële positie, aan de voorzitter of de president van de instelling waartoe hij behoorde, opgave van alle vormen van bezoldiging die hij beroepshalve ontvangt, met uitzondering van die welke terugbetaling van uitgaven vormen.

Deze opgave, die op erewoord wordt gedaan, is van vertrouwelijke aard. De erin verstrekte informatie mag op geen andere manier worden gebruikt dan in deze verordening is bepaald en mag niet aan derden worden medegedeeld.

De bijkomende bezoldigingen die de voormalige ambtsdrager tijdens zijn actieve dienst rechtmatig heeft ontvangen, worden niet in mindering gebracht op de overbruggingstoelage.

5.   Voormalige ambtsdragers die recht hebben op de overbruggingstoelage hebben ook recht op de in artikel 6 bedoelde gezinsvergoeding indien zij aan de voorwaarden van dit artikel voldoen.

HOOFDSTUK IV

PENSIOENEN

Artikel 11

Pensioengerechtigde leeftijd

1.   Na de ambtsneerlegging hebben voormalige ambtsdragers tot aan hun overlijden recht op ouderdomspensioen, ingaande op de dag waarop zij de pensioengerechtigde leeftijd bereiken die is vastgesteld in artikel 77 van het Statuut, dat van overeenkomstige toepassing is.

2.   Voormalige ambtsdragers kunnen evenwel ten hoogste zes jaar voordat zij de in lid 1 genoemde leeftijd bereiken, vragen in het genot van dit pensioen te worden gesteld. In dit geval wordt op het tijdstip van de aanvraag op het pensioen een coëfficiënt toegepast volgens onderstaande tabel:

| tussen 6 en 4 jaar eerder | 0,70 |
| --- | --- |
| tussen minder dan 4 en 3 jaar eerder | 0,75 |
| tussen minder dan 3 en 2 jaar eerder | 0,80 |
| tussen minder dan 2 en één jaar eerder | 0,87 |
| minder dan één jaar eerder | 0,95 |

tussen 6 en 4 jaar eerder

0,70

tussen minder dan 4 en 3 jaar eerder

0,75

tussen minder dan 3 en 2 jaar eerder

0,80

tussen minder dan 2 en één jaar eerder

0,87

minder dan één jaar eerder

0,95

Artikel 12

Pensioen

Artikel 77, tweede alinea, eerste zin, van het Statuut is van overeenkomstige toepassing. Het pensioen bedraagt twee maal het in artikel 77, tweede alinea, tweede zin van het Statuut bepaalde percentage van het laatst ontvangen basissalaris voor elk geheel ambtsjaar en 1/12e van dat bedrag voor elke gehele maand.

Indien de ambtsdrager verschillende functies bij de instellingen van de Unie heeft uitgeoefend, wordt het voor de pensioenberekening in aanmerking te nemen salaris berekend naar verhouding van de periode gedurende welke hij elk van die functies heeft uitgeoefend.

Artikel 13

Budgettaire dekking

De uitkeringen krachtens de pensioenregeling waarin deze verordening voorziet, komen ten laste van de algemene begroting van de Unie. De lidstaten waarborgen gezamenlijk de uitbetaling van deze uitkeringen volgens de verdeelsleutel voor de financiering van deze uitgaven.

HOOFDSTUK V

SOCIALE BEPALINGEN

Artikel 14

Invaliditeit

Wanneer een ambtsdrager invalide wordt en deze invaliditeit als volledig wordt beschouwd, waardoor het hem niet mogelijk is zijn functie uit te oefenen en hij om die reden aftreedt of ambtshalve van zijn ambt wordt ontheven, heeft hij met ingang van de dag van aftreden of ontslag ambtshalve de volgende rechten:

| a) | indien de invaliditeit als blijvend wordt aangemerkt, een levenslang pensioen, berekend overeenkomstig artikel 12, dat niet minder mag bedragen dan 30 % van het laatst ontvangen basissalaris. Hij heeft recht op het maximumpensioen indien de arbeidsongeschiktheid het gevolg is van invaliditeit die zich heeft voorgedaan, of van een ziekte die hij heeft opgedaan, in de uitoefening van zijn functie; |
| --- | --- |

a)

indien de invaliditeit als blijvend wordt aangemerkt, een levenslang pensioen, berekend overeenkomstig artikel 12, dat niet minder mag bedragen dan 30 % van het laatst ontvangen basissalaris. Hij heeft recht op het maximumpensioen indien de arbeidsongeschiktheid het gevolg is van invaliditeit die zich heeft voorgedaan, of van een ziekte die hij heeft opgedaan, in de uitoefening van zijn functie;

| b) | indien de invaliditeit tijdelijk is, tijdens de duur ervan, een invaliditeitspensioen waarvan het bedrag gelijk is aan 60 % van het laatst ontvangen basissalaris indien de invaliditeit zich heeft voorgedaan, of indien hij de ziekte heeft opgedaan, in de uitoefening van zijn functie, en gelijk is aan 30 % in de overige gevallen. Het invaliditeitspensioen wordt vervangen door een levenslang pensioen, berekend overeenkomstig artikel 12, wanneer de betrokkene de in artikel 11 bepaalde pensioengerechtigde leeftijd bereikt of wanneer hij het invaliditeitspensioen gedurende zeven jaar heeft ontvangen. |
| --- | --- |

b)

indien de invaliditeit tijdelijk is, tijdens de duur ervan, een invaliditeitspensioen waarvan het bedrag gelijk is aan 60 % van het laatst ontvangen basissalaris indien de invaliditeit zich heeft voorgedaan, of indien hij de ziekte heeft opgedaan, in de uitoefening van zijn functie, en gelijk is aan 30 % in de overige gevallen. Het invaliditeitspensioen wordt vervangen door een levenslang pensioen, berekend overeenkomstig artikel 12, wanneer de betrokkene de in artikel 11 bepaalde pensioengerechtigde leeftijd bereikt of wanneer hij het invaliditeitspensioen gedurende zeven jaar heeft ontvangen.

Artikel 15

Ziektekostenverzekering en andere vormen van verzekering, en prestaties

1.   De artikelen 72 en 73 van het Statuut zijn mutatis mutandis van toepassing op ambtsdragers. Ambtsdragers die recht hebben op de prestaties uit hoofde van artikel 72 van het Statuut, doen opgave van de vergoedingen die zij hebben ontvangen of waarop zij aanspraak kunnen maken krachtens een andere bij wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen voorgeschreven ziektekostenverzekering, voor zichzelf of voor personen die door hun verzekering zijn gedekt. Indien het totale bedrag van de vergoedingen die zij zouden kunnen ontvangen, de som van de in artikel 72, lid 1, van het Statuut bedoelde vergoedingen te boven gaat, wordt het verschil in mindering gebracht op het krachtens artikel 72, lid 1, van het Statuut te vergoeden bedrag, met uitzondering van vergoedingen uit hoofde van een particuliere aanvullende ziektekostenverzekering ter dekking van het deel van de kosten dat niet wordt vergoed door het stelsel van ziektekostenverzekering van de Unie.

2.   Voormalige ambtsdragers die in aanmerking komen voor de in artikel 12 van deze verordening bedoelde pensioenregeling, voor de in artikel 10 van deze verordening bedoelde overbruggingstoelage, of voor de in artikel 14 van deze verordening bedoelde regeling inzake invaliditeitspensioen, kunnen verzoeken dat de dekking uit hoofde van artikel 72 van het Statuut, als bepaald in lid 1 van dit artikel, ook voor hen geldt.

3.   Voormalige ambtsdragers die niet in aanmerking komen voor de in artikel 12 van deze verordening bedoelde pensioenregeling, voor de in artikel 10 van deze verordening bedoelde overbruggingstoelage, of voor de in artikel 14 van deze verordening bedoelde regeling inzake invaliditeitspensioen, kunnen verzoeken te mogen vallen onder artikel 72 van het Statuut, als bepaald in lid 1 van dit artikel, op voorwaarde dat zij geen winstgevende activiteit uitoefenen. Zij betalen in dat geval het volledige bedrag van de voor die dekking noodzakelijke bijdragen. Deze bijdragen worden berekend op basis van het bedrag van de maandelijkse overbruggingstoelage uit hoofde van artikel 10 van deze verordening, waarbij terdege rekening moet worden gehouden met de opeenvolgende actualiseringen van dit bedrag.

4.   De artikelen 74 en 75 van het Statuut, die onder meer betrekking hebben op prestaties bij geboorte en overlijden, zijn mutatis mutandis van toepassing op ambtsdragers.

Artikel 16

Overlijden in dienstbetrekking

Indien een ambtsdrager vóór het einde van zijn mandaat overlijdt, dan ontvangen de overlevende echtgenoot of de kinderen te zijnen laste tot en met het einde van de derde maand na de maand van overlijden de bezoldiging waarop de ambtsdrager krachtens de artikelen 2, 5 en 6 recht zou hebben gehad.

Artikel 17

Subrogatie

Indien de oorzaak van de invaliditeit of het overlijden van een ambtsdrager aan een derde is te wijten, treedt de Unie, voor zover daardoor voor haar uit deze pensioenregeling verplichtingen voortvloeien, van rechtswege in alle rechten van de ambtsdrager of van diens rechtverkrijgenden ter zake van hun rechtsvordering tegen de aansprakelijke derde.

Artikel 18

Overlevingspensioen

1.   De overlevende echtgenoot en de kinderen ten laste van een ambtsdrager of voormalig ambtsdrager die op het tijdstip van zijn overlijden recht op pensioen had, genieten overlevingspensioen.

Dat pensioen is gelijk aan een percentage van het pensioen dat uit hoofde van artikel 12 op de datum van overlijden aan de ambtsdrager of voormalige ambtsdrager toekomt, namelijk:

| voor de overlevende echtgenoot: | 60 % |
| --- | --- |
| voor elk kind als één ouder overleden is | 10 % |
| voor elk kind als beide ouders overleden zijn | 20 % |

voor de overlevende echtgenoot:

60 %

voor elk kind als één ouder overleden is

10 %

voor elk kind als beide ouders overleden zijn

20 %

Als ambtsdragers evenwel tijdens hun mandaat overlijden:

| — | bedraagt het overlevingspensioen van de overlevende echtgenoot 36 % van het op het tijdstip van overlijden genoten basissalaris, |
| --- | --- |

—

bedraagt het overlevingspensioen van de overlevende echtgenoot 36 % van het op het tijdstip van overlijden genoten basissalaris,

| — | mag het overlevingspensioen van de eerste wees niet minder zijn dan 12 % van het op het tijdstip van overlijden genoten basissalaris. Als meerdere wezen zijn, wordt het totale bedrag van het overlevingspensioen gelijkelijk over die wezen verdeeld. |
| --- | --- |

—

mag het overlevingspensioen van de eerste wees niet minder zijn dan 12 % van het op het tijdstip van overlijden genoten basissalaris. Als meerdere wezen zijn, wordt het totale bedrag van het overlevingspensioen gelijkelijk over die wezen verdeeld.

2.   Het totale bedrag van de aldus toegekende overlevingspensioenen mag niet hoger zijn dan het pensioen van de ambtsdrager of voormalige ambtsdrager op de grondslag waarvan ze zijn vastgesteld. In voorkomend geval wordt het maximumbedrag van de overlevingspensioenen die kunnen worden toegekend, overeenkomstig de in lid 1 genoemde percentages over de begunstigden verdeeld.

3.   De overlevingspensioenen gaan in op de eerste dag van de kalendermaand volgende op die van het overlijden. Wordt echter artikel 16 toegepast, dan gaan zij in op de eerste dag van de vierde maand volgende op die van het overlijden.

4.   Het recht op overlevingspensioen eindigt aan het einde van de kalendermaand tijdens welke degene die er recht op heeft, overlijdt. Voorts eindigt het recht op wezenpensioen aan het einde van de maand waarin de wees de leeftijd van 21 jaar bereikt. Dit recht wordt echter verlengd zolang de school- of beroepsopleiding van de wees duurt, doch ten hoogste tot het einde van de maand waarin hij de leeftijd van 25 jaar bereikt.

De wees die wegens ziekte of invaliditeit niet in staat is in zijn behoeften te voorzien, behoudt recht op pensioen.

5.   De persoon die gehuwd is met een voormalige ambtsdrager die op de datum van het huwelijk krachtens deze verordening recht op pensioen had, heeft evenmin als de uit dit huwelijk geboren kinderen recht op overlevingspensioen, tenzij het huwelijk ten minste vijf jaar voor het overlijden van de voormalige ambtsdrager is gesloten.

6.   Bij hertrouwen verliest de overlevende echtgenoot zijn recht op overlevingspensioen. Hij ontvangt een bedrag ineens van tweemaal het jaarlijkse overlevingspensioen.

7.   Indien de ambtsdrager een overlevende echtgenoot en wezen uit een vorig huwelijk of andere rechthebbenden nalaat, of wezen uit andere huwelijken, wordt het totale pensioen toegewezen met overeenkomstige toepassing van de artikelen 22, 27 en 28 van bijlage VIII bij het Statuut.

8.   De overlevende echtgenoot en de kinderen ten laste van ambtsdragers hebben recht op prestaties bij ziekte uit hoofde van het stelsel van sociale zekerheid waarin het Statuut voorziet.

Zij doen opgave van de vergoedingen die zij hebben ontvangen of waarop zij aanspraak kunnen maken krachtens een andere bij wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen voorgeschreven ziektekostenverzekering, voor zichzelf of voor personen die door hun verzekering zijn gedekt. Indien het totale bedrag van de vergoedingen die zij zouden kunnen ontvangen, de som van de in artikel 72, lid 1, van het Statuut bedoelde vergoedingen te boven gaat, wordt het verschil in mindering gebracht op het krachtens artikel 72, lid 1, van het Statuut te vergoeden bedrag, met uitzondering van vergoedingen uit hoofde van een particuliere aanvullende ziektekostenverzekering ter dekking van het deel van de kosten dat niet wordt vergoed door het stelsel van ziektekostenverzekering van de Unie.

HOOFDSTUK VI

ACTUALISERINGEN EN BEREKENINGSMETHODEN

Artikel 19

Actualisering van prestaties en pensioenen

De toelagen in de artikelen 7 en 8 en de pensioenuitkeringen in de artikelen 12, 14 en 18 worden geactualiseerd met het bedrag dat het resultaat is van de toepassing — mutatis mutandis — van artikel 65 van het Statuut en van bijlage XI bij het Statuut.

Deze bepaling is van toepassing op de pensioenuitkeringen van ambtsdragers van wie het mandaat nog loopt op, of is geëindigd voor 4 maart 2016.

Artikel 20

Correctiecoëfficiënten

Op de in artikel 2 bedoelde basissalarissen, de in artikel 5 bedoelde toelagen en de in artikel 6 bedoelde gezinstoelagen wordt in voorkomend geval een aanpassingscoëfficiënt toegepast overeenkomstig artikel 64 van het Statuut.

Artikel 21

Non-cumulatie

De in artikel 10 bedoelde overbruggingstoelage, het in artikel 12 bedoelde pensioen en de in artikel 14 bedoelde pensioenen kunnen niet samen door dezelfde persoon worden ontvangen. Indien de ambtsdrager aanspraak kan maken op de toepassing van meer dan één van deze bepalingen, wordt slechts de gunstigste bepaling op hem toegepast. Wanneer de ambtsdrager evenwel de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, als bepaald in artikel 11, vervalt het recht op de overbruggingstoelage.

HOOFDSTUK VII

WIJZE VAN UITBETALING

Artikel 22

Plaats en uitvoering van betaling

1.   De uit hoofde van de artikelen 2, 4, 5, 6, 7, 15 en 16 verschuldigde bedragen worden uitbetaald in, en in de valuta van, het land waar de ambtsdragers hun functie vervullen of, op hun verzoek, in euro op een bankrekening in de Unie.

2.   Artikel 17, leden 2 tot en met 4, van bijlage VII bij het Statuut is mutatis mutandis van toepassing op ambtsdragers.

3.   Op de krachtens de artikelen 10, 12, 14 en 18 verschuldigde bedragen wordt geen aanpassingscoëfficiënt toegepast. Deze bedragen worden in euro uitbetaald aan de begunstigden die in de Europese Unie verblijven, op een bankrekening in de Unie.

Aan begunstigden die buiten de Europese Unie verblijven, wordt het pensioen in euro betaald, op een bankrekening in de Unie of in het land waar zij hun verblijfplaats hebben. Bij wijze van uitzondering kan het pensioen in een andere valuta in het land van verblijf van de pensioentrekkende worden betaald, waarbij de omrekening geschiedt op basis van de meest recente wisselkoersen die voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie worden gebruikt.

HOOFDSTUK VIII

SLOTBEPALINGEN

Artikel 23

Vervallen van rechten

Bij ontslag ambtshalve omdat hij op ernstige wijze is tekortgeschoten overeenkomstig de relevante Verdragsbepalingen, kan de ambtsdrager zijn recht op de overbruggingstoelage of op ouderdomspensioen verliezen. Deze maatregel heeft echter geen gevolgen voor zijn rechtverkrijgenden.

Artikel 24

Opt-inclausule — Overgangsbepalingen

1.   Onverminderd artikel 1, lid 2, kunnen ambtsdragers die hun ambt voor 4 maart 2016 uitoefenden, alsook voormalige ambtsdragers die hun ambt voor die datum uitoefenden, verzoeken dat artikel 15 op hen wordt toegepast. Dit verzoek wordt gedaan binnen zes maanden na 4 maart 2016.

2.   De artikelen 20, 24 en 25, en de eerste zin van artikel 24 bis, van bijlage XIII bij het Statuut, zijn mutatis mutandis van toepassing op de begunstigden van de uit hoofde van de artikelen 10, 11, 12, 14 en 18 verschuldigde bedragen. De datum van 1 januari 2014, die wordt genoemd in artikel 24 bis van bijlage XIII bij het Statuut, wordt evenwel geacht de datum van 4 maart 2016] te zijn.

Artikel 25

Intrekkingsbepalingen en bepalingen die van kracht blijven

1.   De volgende handelingen worden ingetrokken onverminderd de voortgezette toepassing ervan op ambtsdragers van wie het mandaat nog loopt op, of is geëindigd voor 4 maart 2016:

| a) | Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom; |
| --- | --- |

a)

Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom;

| b) | Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2290/77; |
| --- | --- |

b)

Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2290/77;

| c) | Besluit 2009/909/EU; |
| --- | --- |

c)

Besluit 2009/909/EU;

| d) | Besluit 2009/910/EU; |
| --- | --- |

d)

Besluit 2009/910/EU;

| e) | Besluit 2009/912/EU, met uitzondering van artikel 5 daarvan. |
| --- | --- |

e)

Besluit 2009/912/EU, met uitzondering van artikel 5 daarvan.

2.   Verwijzingen naar de ingetrokken handelingen worden gelezen als verwijzingen naar deze verordening.

3.   Verordeningen nr. 63 van de Raad (EEG) (10) en nr. 14 van de Raad (EGA) (11), het Besluit van de Bijzondere Raad van ministers van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal van 22 mei 1962 (12) en Verordening nr. 62 (EEG), nr. 13 (EGA) van de Raden (13), met uitzondering van artikel 20 van deze teksten, worden ingetrokken.

4.   Het besluit van de Bijzondere Raad van ministers van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal van 13 en 14 oktober 1958 blijft van kracht.

Artikel 26

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op 4 maart 2016.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 29 februari 2016.

Voor de Raad

De voorzitter

H.G.J. KAMP

---

(1)  Besluit 2009/909/EU van de Raad van 1 december 2009 tot vaststelling van de arbeidsvoorwaarden van de voorzitter van de Europese Raad (PB L 322 van 9.12.2009, blz. 35).

1

(2)  Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom van de Raad van 25 juli 1967 tot vaststelling van de geldelijke regeling voor de voorzitter en de leden van de Commissie, de president, de rechters en de griffier van, alsmede de advocaten-generaal bij het Hof van Justitie, de president, de leden en de griffier van het Gerecht van eerste aanleg alsmede de president, de leden en de griffier van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (PB L 187 van 8.8.1967, blz. 1).

2

(3)  Besluit 2009/910/EU van de Raad van 1 december 2009 tot vaststelling van de arbeidsvoorwaarden van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (PB L 322 van 9.12.2009, blz. 36).

3

(4)  Zie voetnoot 2.

4

(5)  Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2290/77 van de Raad van 18 oktober 1977 tot vaststelling van de geldelijke regeling van de leden van de Rekenkamer (PB L 268 van 20.10.1977, blz. 1).

5

(6)  Besluit 2009/912/EU van de Raad van 1 december 2009 tot vaststelling van de arbeidsvoorwaarden van de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie (PB L 322 van 9.12.2009, blz. 38).

6

(7)  Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (PB L 287 van 29.10.2013, blz. 15).

7

(8)  Zie voetnoot 5.

8

(9)  Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 260/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van de voorwaarden en de wijze van heffing van de belasting ten bate van de Europese Gemeenschappen (PB L 56 van 4.3.1968, blz. 8.).

9

(10)  Verordening nr. 63 van de Raad tot vaststelling van de geldelijke regeling voor de leden van de Commissie (PB 62 van 19.7.1962, blz. 1724/62.

10

(11)  Verordening nr. 14 van de Raad tot vaststelling van de geldelijke regeling voor de leden van de Commissie (PB 62 van 19.7.1962, blz. 1730/62).

11

(12)  Besluit van de Bijzondere Raad van ministers van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal tot vaststelling van de geldelijke regeling voor de leden van de Hoge Autoriteit (PB 62 van 19.7.1962, blz. 1734/62).

12

(13)  Verordening nr. 62/EEG, nr. 13/EGA der Raden tot vaststelling van de geldelijke regeling voor de leden van het Hof van Justitie (PB 62 van 19.7.1962, blz. 1713/62).

13

---

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/13 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/13

---

GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2016/301 VAN DE COMMISSIE

van 30 november 2015

tot aanvulling van Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad ten aanzien van technische reguleringsnormen voor goedkeuring en publicatie van het prospectus en verspreiding van reclame en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG (1), en met name artikel 13, lid 7, derde alinea, artikel 14, lid 8, derde alinea, en artikel 15, lid 7, derde alinea,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 2003/71/EG heeft vereisten voor de opstelling, goedkeuring en de verspreiding van het prospectus geharmoniseerd. Teneinde voor consistente harmonisatie te zorgen en rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten, is het noodzakelijk die vereisten te specificeren, met name die welke betrekking hebben op het goedkeuringsproces, de publicatie en de informatie die naast het prospectus over de aanbieding of toelating tot de handel, met inbegrip van reclame-uitingen, wordt verspreid. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 2003/71/EG heeft vereisten voor de opstelling, goedkeuring en de verspreiding van het prospectus geharmoniseerd. Teneinde voor consistente harmonisatie te zorgen en rekening te houden met de technische ontwikkelingen op de financiële markten, is het noodzakelijk die vereisten te specificeren, met name die welke betrekking hebben op het goedkeuringsproces, de publicatie en de informatie die naast het prospectus over de aanbieding of toelating tot de handel, met inbegrip van reclame-uitingen, wordt verspreid.

| (2) | Het proces van toetsing en goedkeuring van het prospectus is een zich herhalend proces, waarbij het besluit van de bevoegde nationale autoriteit om het prospectus goed te keuren herhaalde rondes van analyse en ontwikkeling van het ontwerpprospectus door de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van toelating tot de handel op een gereglementeerde markt met zich mee brengen teneinde ervoor te zorgen dat het prospectus voldoet aan het vereiste van volledigheid met inbegrip van de consistentie en begrijpelijkheid van de verstrekte informatie. Om uitgevende instellingen, aanbieders of aanvragers van toelating tot de handel grotere zekerheid te bieden over het goedkeuringsproces, is het noodzakelijk te specificeren welke documenten op de verschillende momenten in de prospectusgoedkeuringscyclus aan de nationale bevoegde autoriteiten moeten worden verstrekt. |
| --- | --- |

(2)

Het proces van toetsing en goedkeuring van het prospectus is een zich herhalend proces, waarbij het besluit van de bevoegde nationale autoriteit om het prospectus goed te keuren herhaalde rondes van analyse en ontwikkeling van het ontwerpprospectus door de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van toelating tot de handel op een gereglementeerde markt met zich mee brengen teneinde ervoor te zorgen dat het prospectus voldoet aan het vereiste van volledigheid met inbegrip van de consistentie en begrijpelijkheid van de verstrekte informatie. Om uitgevende instellingen, aanbieders of aanvragers van toelating tot de handel grotere zekerheid te bieden over het goedkeuringsproces, is het noodzakelijk te specificeren welke documenten op de verschillende momenten in de prospectusgoedkeuringscyclus aan de nationale bevoegde autoriteiten moeten worden verstrekt.

| (3) | Een ontwerpprospectus moet altijd in een doorzoekbaar elektronisch formaat en via elektronische middelen die voor de nationale bevoegde autoriteit aanvaardbaar zijn bij die autoriteit worden ingediend. Aangezien een doorzoekbaar elektronisch formaat de nationale bevoegde autoriteiten in staat stelt specifieke voorwaarden of woorden in het prospectus op te zoeken, vergemakkelijkt het een snellere controle en draagt het aan een efficiënt en tijdig toetsingsproces bij. |
| --- | --- |

(3)

Een ontwerpprospectus moet altijd in een doorzoekbaar elektronisch formaat en via elektronische middelen die voor de nationale bevoegde autoriteit aanvaardbaar zijn bij die autoriteit worden ingediend. Aangezien een doorzoekbaar elektronisch formaat de nationale bevoegde autoriteiten in staat stelt specifieke voorwaarden of woorden in het prospectus op te zoeken, vergemakkelijkt het een snellere controle en draagt het aan een efficiënt en tijdig toetsingsproces bij.

| (4) | Met uitzondering van het eerste ontwerpprospectus is het noodzakelijk dat in elk ontwerpprospectus ingediend bij de nationale bevoegde autoriteit duidelijk de wijzigingen worden weergegeven die in het eerder ingediende ontwerp zijn aangebracht, en dat wordt toegelicht hoe met dergelijke wijzigingen door de nationale bevoegde autoriteit ter kennis gebrachte onvolledigheid wordt aangepakt. Elke indiening van een ontwerpprospectus bij de bevoegde nationale autoriteit moet een gemarkeerde versie, waarin alle wijzigingen in het eerder ingediende ontwerp worden gereleveerd, en een niet-gemarkeerde versie, waarin dergelijke wijzigingen niet worden gereleveerd, omvatten. |
| --- | --- |

(4)

Met uitzondering van het eerste ontwerpprospectus is het noodzakelijk dat in elk ontwerpprospectus ingediend bij de nationale bevoegde autoriteit duidelijk de wijzigingen worden weergegeven die in het eerder ingediende ontwerp zijn aangebracht, en dat wordt toegelicht hoe met dergelijke wijzigingen door de nationale bevoegde autoriteit ter kennis gebrachte onvolledigheid wordt aangepakt. Elke indiening van een ontwerpprospectus bij de bevoegde nationale autoriteit moet een gemarkeerde versie, waarin alle wijzigingen in het eerder ingediende ontwerp worden gereleveerd, en een niet-gemarkeerde versie, waarin dergelijke wijzigingen niet worden gereleveerd, omvatten.

| (5) | Indien informatiepunten vervat in de desbetreffende bijlagen bij Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie (2) niet van toepassing zijn of, ingeval van een bepaald prospectus, gezien de aard van de emissie of uitgevende instelling niet relevant zijn, moet dit onder de aandacht van de nationale bevoegde autoriteit worden gebracht om vertragingen in het toetsingsproces te beperken. |
| --- | --- |

(5)

Indien informatiepunten vervat in de desbetreffende bijlagen bij Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie (2) niet van toepassing zijn of, ingeval van een bepaald prospectus, gezien de aard van de emissie of uitgevende instelling niet relevant zijn, moet dit onder de aandacht van de nationale bevoegde autoriteit worden gebracht om vertragingen in het toetsingsproces te beperken.

| (6) | Om voor een efficiënt gebruik van de middelen te zorgen moet, indien de nationale bevoegde autoriteit vaststelt dat de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel niet bij machte is aan de vereisten van de prospectusregeling te voldoen, de nationale bevoegde autoriteit het recht hebben het toetsingsproces te beëindigen zonder het prospectus goed te keuren. |
| --- | --- |

(6)

Om voor een efficiënt gebruik van de middelen te zorgen moet, indien de nationale bevoegde autoriteit vaststelt dat de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel niet bij machte is aan de vereisten van de prospectusregeling te voldoen, de nationale bevoegde autoriteit het recht hebben het toetsingsproces te beëindigen zonder het prospectus goed te keuren.

| (7) | Elektronische publicatie van prospectussen, met inbegrip van definitieve voorwaarden, waarborgt dat beleggers snel en gemakkelijk toegang verkrijgen tot de daarin vervatte informatie. Beleggers ertoe verplichten in te stemmen met een disclaimer die de juridische aansprakelijkheid beperkt, betaling van een vergoeding of doorloping van een registratieproces om toegang te verkrijgen tot het prospectus vormt een belemmering voor gemakkelijke toegankelijkheid en mag niet worden toegestaan. Filters die waarschuwen in welke rechtsgebieden een aanbieding wordt gedaan en beleggers ertoe verplichten hun land van verblijf openbaar te maken of aan te geven dat zij geen inwoner zijn van een bepaald land of rechtsgebied mogen niet worden beschouwd als disclaimers die de juridische aansprakelijkheid beperken. |
| --- | --- |

(7)

Elektronische publicatie van prospectussen, met inbegrip van definitieve voorwaarden, waarborgt dat beleggers snel en gemakkelijk toegang verkrijgen tot de daarin vervatte informatie. Beleggers ertoe verplichten in te stemmen met een disclaimer die de juridische aansprakelijkheid beperkt, betaling van een vergoeding of doorloping van een registratieproces om toegang te verkrijgen tot het prospectus vormt een belemmering voor gemakkelijke toegankelijkheid en mag niet worden toegestaan. Filters die waarschuwen in welke rechtsgebieden een aanbieding wordt gedaan en beleggers ertoe verplichten hun land van verblijf openbaar te maken of aan te geven dat zij geen inwoner zijn van een bepaald land of rechtsgebied mogen niet worden beschouwd als disclaimers die de juridische aansprakelijkheid beperken.

| (8) | Reclame-uitingen betreffende een aanbieding aan het publiek of een toelating tot de handel kunnen onjuist of misleidend worden indien een met de informatie in het prospectus verband houdende belangrijke nieuwe ontwikkeling, materiële vergissing of onjuistheid ontstaat of wordt geconstateerd. Er moeten vereisten worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat, wanneer vanwege zulk een nieuwe ontwikkeling, materiële vergissing of onjuistheid reclame-uitingen onjuist of misleidend worden, dergelijke reclame-uitingen worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(8)

Reclame-uitingen betreffende een aanbieding aan het publiek of een toelating tot de handel kunnen onjuist of misleidend worden indien een met de informatie in het prospectus verband houdende belangrijke nieuwe ontwikkeling, materiële vergissing of onjuistheid ontstaat of wordt geconstateerd. Er moeten vereisten worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat, wanneer vanwege zulk een nieuwe ontwikkeling, materiële vergissing of onjuistheid reclame-uitingen onjuist of misleidend worden, dergelijke reclame-uitingen worden gewijzigd.

| (9) | Aangezien het prospectus de gezaghebbende bron van informatie is over een aanbieding aan het publiek of een toelating tot de handel, moet alle informatie die, hetzij voor reclamedoeleinden, hetzij voor andere doeleinden, hetzij in mondelinge hetzij in schriftelijke vorm, over dergelijke aanbiedingen en toelatingen tot de handel wordt verspreid in overeenstemming zijn met de in het prospectus opgenomen informatie. Daartoe moet worden verplicht gesteld dat alle informatie die wordt verspreid niet in tegenspraak is, of verwijst naar informatie die in tegenspraak is, met de inhoud van het prospectus. Bovendien mag de verspreide informatie geen materieel onevenwichtig beeld geven van de informatie die in het prospectus is opgenomen. Voorts mag, omdat alternatieve prestatiemaatstaven op onevenredige wijze van invloed kunnen zijn op de beleggingsbeslissing, informatie over een aanbieding aan het publiek of een toelating tot de handel die buiten het prospectus wordt verspreid geen dergelijke maatstaven bevatten als deze niet in het prospectus voorkomen. |
| --- | --- |

(9)

Aangezien het prospectus de gezaghebbende bron van informatie is over een aanbieding aan het publiek of een toelating tot de handel, moet alle informatie die, hetzij voor reclamedoeleinden, hetzij voor andere doeleinden, hetzij in mondelinge hetzij in schriftelijke vorm, over dergelijke aanbiedingen en toelatingen tot de handel wordt verspreid in overeenstemming zijn met de in het prospectus opgenomen informatie. Daartoe moet worden verplicht gesteld dat alle informatie die wordt verspreid niet in tegenspraak is, of verwijst naar informatie die in tegenspraak is, met de inhoud van het prospectus. Bovendien mag de verspreide informatie geen materieel onevenwichtig beeld geven van de informatie die in het prospectus is opgenomen. Voorts mag, omdat alternatieve prestatiemaatstaven op onevenredige wijze van invloed kunnen zijn op de beleggingsbeslissing, informatie over een aanbieding aan het publiek of een toelating tot de handel die buiten het prospectus wordt verspreid geen dergelijke maatstaven bevatten als deze niet in het prospectus voorkomen.

| (10) | Verordening (EG) nr. 809/2004 bevat voorschriften betreffende publicatie van het prospectus en verspreiding van reclame-uitingen. Om herhaling van vereisten te vermijden, moeten sommige bepalingen van Verordening (EG) nr. 809/2004 worden geschrapt. |
| --- | --- |

(10)

Verordening (EG) nr. 809/2004 bevat voorschriften betreffende publicatie van het prospectus en verspreiding van reclame-uitingen. Om herhaling van vereisten te vermijden, moeten sommige bepalingen van Verordening (EG) nr. 809/2004 worden geschrapt.

| (11) | Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische reguleringsnormen die de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) bij de Commissie heeft ingediend. |
| --- | --- |

(11)

Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische reguleringsnormen die de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) bij de Commissie heeft ingediend.

| (12) | Overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (3) heeft ESMA open publieksraadplegingen over dergelijke ontwerpen van technische reguleringsnormen gehouden, de mogelijke daaraan verbonden kosten en voordelen geanalyseerd en de bij artikel 37 van genoemde verordening opgerichte Stakeholdergroep effecten en markten om advies verzocht, |
| --- | --- |

(12)

Overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (3) heeft ESMA open publieksraadplegingen over dergelijke ontwerpen van technische reguleringsnormen gehouden, de mogelijke daaraan verbonden kosten en voordelen geanalyseerd en de bij artikel 37 van genoemde verordening opgerichte Stakeholdergroep effecten en markten om advies verzocht,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN EN GOEDKEURING VAN HET PROSPECTUS

Artikel 1

Voorwerp

Deze verordening stelt technische reguleringsnormen vast tot nadere specificering van:

| 1) | de regels voor goedkeuring van het prospectus zoals bedoeld in artikel 13 van Richtlijn 2003/71/EG; |
| --- | --- |

1)

de regels voor goedkeuring van het prospectus zoals bedoeld in artikel 13 van Richtlijn 2003/71/EG;

| 2) | de regels voor publicatie van het prospectus neergelegd in artikel 14, leden 1 tot en met 4, van Richtlijn 2003/71/EG; |
| --- | --- |

2)

de regels voor publicatie van het prospectus neergelegd in artikel 14, leden 1 tot en met 4, van Richtlijn 2003/71/EG;

| 3) | de verspreiding van reclame-uitingen bedoeld in artikel 15 van Richtlijn 2003/71/EG; |
| --- | --- |

3)

de verspreiding van reclame-uitingen bedoeld in artikel 15 van Richtlijn 2003/71/EG;

| 4) | de consistentie tussen informatie die wordt openbaar gemaakt over een aanbieding aan het publiek of toelating tot de handel op een gereglementeerde markt, enerzijds, en de informatie vervat in het prospectus, anderzijds, zoals neergelegd in artikel 15, lid 4, van Richtlijn 2003/71/EG. |
| --- | --- |

4)

de consistentie tussen informatie die wordt openbaar gemaakt over een aanbieding aan het publiek of toelating tot de handel op een gereglementeerde markt, enerzijds, en de informatie vervat in het prospectus, anderzijds, zoals neergelegd in artikel 15, lid 4, van Richtlijn 2003/71/EG.

Artikel 2

Indiening van een aanvraag om goedkeuring

1.   De uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt dient alle ontwerpen van het prospectus in doorzoekbaar elektronisch formaat langs elektronische weg bij de bevoegde autoriteit in. Een aanspreekpunt waarbij de bevoegde autoriteit alle kennisgevingen schriftelijk langs elektronische weg kan indienen, wordt gespecificeerd op het moment dat het eerste ontwerpprospectus wordt ingediend.

2.   Samen met het eerste ontwerpprospectus dat bij de bevoegde autoriteit wordt ingediend, of tijdens het proces van toetsing van het prospectus, dient de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt eveneens in doorzoekbaar elektronisch formaat in:

| a) | indien vereist door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst in overeenstemming met artikel 25, lid 4, van Verordening (EG) nr. 809/2004 of op eigen initiatief, een kruisverwijzingslijst waarin alle punten uit de bijlagen I tot en met XXX bij Verordening (EG) nr. 809/2004 worden aangeduid die niet in het prospectus zijn opgenomen omdat zij, vanwege de aard van de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel of de effecten die aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten niet van toepassing waren.
  Indien de kruisverwijzingslijst niet wordt ingediend, en indien de volgorde van de punten in het ontwerpprospectus niet samenvalt met de volgorde van de informatie in de bijlagen bij Verordening (EG) nr. 809/2004, wordt het ontwerpprospectus in de marge geannoteerd om aan te duiden welke gedeelten van het prospectus aan de desbetreffende openbaarmakingsvereisten beantwoorden. Een prospectus dat in de marge is geannoteerd gaat vergezeld van een document waarin alle punten in de desbetreffende bijlagen bij Verordening (EG) nr. 809/2004 worden vermeld die niet in het prospectus zijn opgenomen omdat zij, vanwege de aard van de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel of de effecten die aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten, niet van toepassing waren; |
| --- | --- |

a)

indien vereist door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst in overeenstemming met artikel 25, lid 4, van Verordening (EG) nr. 809/2004 of op eigen initiatief, een kruisverwijzingslijst waarin alle punten uit de bijlagen I tot en met XXX bij Verordening (EG) nr. 809/2004 worden aangeduid die niet in het prospectus zijn opgenomen omdat zij, vanwege de aard van de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel of de effecten die aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten niet van toepassing waren.

Indien de kruisverwijzingslijst niet wordt ingediend, en indien de volgorde van de punten in het ontwerpprospectus niet samenvalt met de volgorde van de informatie in de bijlagen bij Verordening (EG) nr. 809/2004, wordt het ontwerpprospectus in de marge geannoteerd om aan te duiden welke gedeelten van het prospectus aan de desbetreffende openbaarmakingsvereisten beantwoorden. Een prospectus dat in de marge is geannoteerd gaat vergezeld van een document waarin alle punten in de desbetreffende bijlagen bij Verordening (EG) nr. 809/2004 worden vermeld die niet in het prospectus zijn opgenomen omdat zij, vanwege de aard van de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel of de effecten die aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten, niet van toepassing waren;

| b) | indien de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt verzoekt dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst toestaat dat informatie uit het prospectus niet wordt vermeld ingevolge artikel 8, lid 2, van Richtlijn 2003/71/EG, een met redenen omkleed verzoek in die zin; |
| --- | --- |

b)

indien de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt verzoekt dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst toestaat dat informatie uit het prospectus niet wordt vermeld ingevolge artikel 8, lid 2, van Richtlijn 2003/71/EG, een met redenen omkleed verzoek in die zin;

| c) | indien de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt verzoekt dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst aan de bevoegde autoriteit van een lidstaat van ontvangst bij goedkeuring van het prospectus kennisgeving doet aan de hand van een goedkeuringsverklaring ingevolge artikel 18, lid 1, van Richtlijn 2003/71/EG, een verzoek in die zin; |
| --- | --- |

c)

indien de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt verzoekt dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst aan de bevoegde autoriteit van een lidstaat van ontvangst bij goedkeuring van het prospectus kennisgeving doet aan de hand van een goedkeuringsverklaring ingevolge artikel 18, lid 1, van Richtlijn 2003/71/EG, een verzoek in die zin;

| d) | informatie die door middel van verwijzing in het prospectus is opgenomen, tenzij dergelijke informatie reeds is goedgekeurd door of ingediend bij de bevoegde autoriteit in overeenstemming met artikel 11 van Richtlijn 2003/71/EG; |
| --- | --- |

d)

informatie die door middel van verwijzing in het prospectus is opgenomen, tenzij dergelijke informatie reeds is goedgekeurd door of ingediend bij de bevoegde autoriteit in overeenstemming met artikel 11 van Richtlijn 2003/71/EG;

| e) | andere informatie die, op redelijke gronden, noodzakelijk wordt geacht voor de toetsing door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst en door de bevoegde autoriteit uitdrukkelijk voor dat doel wordt vereist. |
| --- | --- |

e)

andere informatie die, op redelijke gronden, noodzakelijk wordt geacht voor de toetsing door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst en door de bevoegde autoriteit uitdrukkelijk voor dat doel wordt vereist.

Artikel 3

Wijzigingen van het ontwerpprospectus

1.   Na indiening van het eerste ontwerp van het prospectus bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst worden, indien de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt verdere ontwerpen van het prospectus indient, de verdere ontwerpen gemarkeerd om alle wijzigingen te releveren die zijn aangebracht in het voorgaande niet-gemarkeerde ontwerp van het prospectus zoals ingediend bij de bevoegde autoriteit. Indien slechts beperkte wijzigingen zijn aangebracht, worden gemarkeerde uittreksels van het ontwerpprospectus waarin alle wijzigingen van het vorige ontwerp worden getoond, aanvaardbaar geacht. Samen met het ontwerp waarin alle wijzigingen worden gereleveerd, wordt altijd een niet-gemarkeerd ontwerp van het prospectus ingediend.

Indien de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt als gevolg van technische moeilijkheden in verband met de markering van het prospectus niet in staat is te voldoen aan het in de eerste alinea vermelde vereiste, wordt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst schriftelijk op elke wijziging geattendeerd die in het voorgaande ontwerp van het prospectus is aangebracht.

2.   Indien de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst, in overeenstemming met artikel 5, lid 2, van deze verordening, de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt ter kennis heeft gebracht dat zij van oordeel is dat het ontwerpprospectus niet voldoet aan het vereiste van volledigheid, met inbegrip van de consistentie en begrijpelijkheid van de verstrekte informatie, gaat het vervolgens ingediende ontwerp van het prospectus vergezeld van een toelichting hoe de door de bevoegde autoriteit ter kennis gebrachte onvolledigheid is aangepakt.

Indien wijzigingen die aan een eerder ingediend ontwerpprospectus zijn aangebracht voor zichzelf spreken of de door de bevoegde autoriteit ter kennis gebrachte onvolledigheid duidelijk aanpakken, wordt het voldoende geacht dat wordt aangegeven waar de wijzigingen zijn aangebracht om de onvolledigheid aan te pakken.

Artikel 4

Definitieve indiening

1.   Met uitzondering van de in artikel 2, lid 2, onder a), genoemde kruisverwijzingslijst gaat indiening ter goedkeuring van het definitieve ontwerp van het prospectus vergezeld van de informatie waarvan sprake in artikel 2, lid 2, die sinds een vorige indiening is gewijzigd. Het definitieve ontwerp van het prospectus bevat geen annotaties in de marge.

2.   Indien geen wijzigingen zijn aangebracht in de eerder ingediende informatie waarvan sprake in artikel 2, lid 2, bevestigt de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt schriftelijk dat geen wijzigingen zijn aangebracht in de eerder ingediende informatie.

Artikel 5

Ontvangst en verwerking van de aanvraag

1.   De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst bevestigt de ontvangst van de initiële aanvraag tot goedkeuring van een prospectus schriftelijk langs elektronische weg zo spoedig mogelijk en uiterlijk aan het einde van de tweede werkdag volgend op de ontvangst. In de ontvangstbevestiging wordt de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt op de hoogte gebracht van het referentienummer van de aanvraag tot goedkeuring en van het aanspreekpunt binnen de bevoegde autoriteit waaraan vragen betreffende de aanvraag kunnen worden gericht. De datum van ontvangstbevestiging is niet van invloed op de datum van indiening van het ontwerpprospectus, in de zin van artikel 13, lid 2, van Richtlijn 2003/71/EG, vanaf welke datum de termijnen voor kennisgevingen ingaan.

2.   Indien de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst op redelijke gronden oordeelt dat de bij haar ingediende documenten onvolledig zijn of dat aanvullende informatie nodig is, bijvoorbeeld vanwege inconsistenties of onbegrijpelijkheid van bepaalde verstrekte informatie, brengt zij de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel schriftelijk langs elektronische weg ter kennis dat aanvullende informatie nodig is en de redenen waarom.

3.   Indien de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van oordeel is dat de onvolledigheid weinig ingrijpend is of de timing van het grootste belang is, kan de bevoegde autoriteit de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel daarvan mondeling op de hoogte stellen, in welk geval de termijnen voor goedkeuring van het prospectus waarvan sprake in artikel 13, lid 4, van Richtlijn 2003/71/EG niet worden onderbroken.

4.   Indien de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt niet in staat is of weigert de gevraagde aanvullende informatie te verstrekken overeenkomstig lid 2, is de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst gerechtigd de goedkeuring van het prospectus te weigeren en de toetsingsprocedure te beëindigen.

5.   De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst stelt de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt op de dag van haar besluit schriftelijk langs elektronische weg in kennis van haar besluit betreffende de goedkeuring van het prospectus. In geval van een weigering om het prospectus goed te keuren, bevat het besluit van de bevoegde autoriteit de redenen voor een dergelijke weigering.

HOOFDSTUK II

PUBLICATIE VAN HET PROSPECTUS

Artikel 6

Publicatie van het prospectus in elektronische vorm

1.   Bij publicatie in elektronische vorm ingevolge artikel 14, lid 2, onder c), d) of e), van Richtlijn 2003/71/EG geldt met betrekking tot het prospectus, dat uit één enkel document of uit meerdere documenten bestaat, het volgende:

| a) | het is gemakkelijk toegankelijk bij het bezoeken van de website; |
| --- | --- |

a)

het is gemakkelijk toegankelijk bij het bezoeken van de website;

| b) | het heeft een doorzoekbaar elektronisch formaat dat niet kan worden gewijzigd; |
| --- | --- |

b)

het heeft een doorzoekbaar elektronisch formaat dat niet kan worden gewijzigd;

| c) | het bevat geen hyperlinks, met uitzondering van links naar de elektronische adressen waar door middel van verwijzing opgenomen informatie beschikbaar is; |
| --- | --- |

c)

het bevat geen hyperlinks, met uitzondering van links naar de elektronische adressen waar door middel van verwijzing opgenomen informatie beschikbaar is;

| d) | het kan worden gedownload en geprint. |
| --- | --- |

d)

het kan worden gedownload en geprint.

2.   Indien een prospectus dat door middel van verwijzing opgenomen informatie bevat, wordt gepubliceerd in elektronische vorm, bevat het hyperlinks naar elk document dat door middel van verwijzing opgenomen informatie bevat of naar elke webpagina waarop dat document is gepubliceerd.

3.   Indien een prospectus voor de aanbieding van effecten aan het publiek beschikbaar wordt gesteld op de websites van uitgevende instellingen en financiële intermediairs of van gereglementeerde markten, nemen deze de nodige maatregelen, zoals de opneming van een disclaimer waarin wordt vermeld tot wie de aanbieding is gericht, om te vermijden dat daarop wordt gereageerd door inwoners van lidstaten of derde landen waar de aanbieding van effecten aan het publiek niet plaatsvindt.

4.   Toegang tot het in elektronische vorm gepubliceerde prospectus is niet onderworpen aan:

| a) | uitvoering van een registratieproces; |
| --- | --- |

a)

uitvoering van een registratieproces;

| b) | aanvaarding van een disclaimer die de juridische aansprakelijkheid beperkt; |
| --- | --- |

b)

aanvaarding van een disclaimer die de juridische aansprakelijkheid beperkt;

| c) | betaling van een vergoeding. |
| --- | --- |

c)

betaling van een vergoeding.

Artikel 7

Publicatie van definitieve voorwaarden

De bij een basisprospectus behorende definitieve voorwaarden behoeven niet op dezelfde wijze te worden gepubliceerd als het basisprospectus, voor zover de gebruikte publicatiewijze een van de publicatiewijzen is die in artikel 14 van Richtlijn 2003/71/EG zijn aangegeven.

Artikel 8

Publicatie in dagbladen

1.   Voor de toepassing van artikel 14, lid 2, onder a), van Richtlijn 2003/71/EG wordt een prospectus gepubliceerd in een algemeen of financieel dagblad met een landelijke of supraregionale verspreiding.

2.   Indien de bevoegde autoriteit van oordeel is dat het voor publicatie gekozen dagblad niet voldoet aan de in lid 1 gestelde eisen, wijst zij een dagblad aan waarvan de verspreiding geschikt wordt geacht voor deze doeleinden, met name rekening houdend met het geografische gebied, het aantal inwoners en de leesgewoonten in elke lidstaat.

Artikel 9

Publicatie van het bericht

1.   Indien een lidstaat gebruikmaakt van de bij artikel 14, lid 3, van Richtlijn 2003/71/EG geboden mogelijkheid te eisen dat een bericht wordt gepubliceerd waarin wordt vermeld op welke manier het prospectus beschikbaar is gesteld en waar het publiek het kan verkrijgen, wordt dit bericht gepubliceerd in een dagblad dat voldoet aan de in artikel 8 van deze verordening gestelde eisen voor de publicatie van prospectussen.

Indien het bericht betrekking heeft op een prospectus dat uitsluitend wordt gepubliceerd voor de toelating van effecten tot de handel op een gereglementeerde markt waar reeds effecten van dezelfde categorie zijn toegelaten, kan het bij wijze van alternatief worden opgenomen in het publicatieblad van deze gereglementeerde markt, ongeacht of dit publicatieblad op papier of in elektronische vorm verschijnt.

2.   Het bericht wordt uiterlijk op de werkdag volgende op de datum van publicatie van het prospectus overeenkomstig artikel 14, lid 1, van Richtlijn 2003/71/EG gepubliceerd.

3.   Het bericht bevat de volgende informatie:

| a) | de identiteit van de uitgevende instelling; |
| --- | --- |

a)

de identiteit van de uitgevende instelling;

| b) | het type, de categorie en het bedrag van de effecten die zullen worden aangeboden en/of waarvoor toelating tot de handel is aangevraagd, voor zover deze gegevens bekend zijn op het tijdstip van de publicatie van het bericht; |
| --- | --- |

b)

het type, de categorie en het bedrag van de effecten die zullen worden aangeboden en/of waarvoor toelating tot de handel is aangevraagd, voor zover deze gegevens bekend zijn op het tijdstip van de publicatie van het bericht;

| c) | het geplande tijdschema van de aanbieding/toelating tot de handel; |
| --- | --- |

c)

het geplande tijdschema van de aanbieding/toelating tot de handel;

| d) | een verklaring dat een prospectus is gepubliceerd en waar het kan worden verkregen; |
| --- | --- |

d)

een verklaring dat een prospectus is gepubliceerd en waar het kan worden verkregen;

| e) | de adressen waar en de periode gedurende welke een papieren versie beschikbaar is voor het publiek; |
| --- | --- |

e)

de adressen waar en de periode gedurende welke een papieren versie beschikbaar is voor het publiek;

| f) | de datum ervan. |
| --- | --- |

f)

de datum ervan.

Artikel 10

Lijst van goedgekeurde prospectussen

In de overeenkomstig artikel 14, lid 4, van Richtlijn 2003/71/EG op de website van de bevoegde autoriteit gepubliceerde lijst van goedgekeurde prospectussen wordt melding gemaakt van de manier waarop deze prospectussen beschikbaar zijn gesteld en van de plaats waar zij kunnen worden verkregen.

HOOFDSTUK III

RECLAME-UITINGEN

Artikel 11

Verspreiding van reclame-uitingen

1.   Indien betreffende een aanbieding aan het publiek of een toelating tot de handel op een gereglementeerde markt reclame-uitingen zijn verspreid, en vervolgens een document ter aanvulling van het prospectus wordt gepubliceerd omdat een belangrijke nieuwe ontwikkeling, materiële vergissing of onjuistheid met betrekking tot de informatie die in het prospectus is opgenomen is ontstaan of geconstateerd, worden gewijzigde reclame-uitingen verspreid als door de belangrijke nieuwe ontwikkeling, materiële vergissing of onjuistheid met betrekking tot de in het prospectus opgenomen informatie de inhoud van eerder verspreide reclame-uitingen onjuist of misleidend wordt.

2.   In gewijzigde reclame-uitingen wordt verwezen naar voorgaande reclame-uitingen, gespecificeerd dat voorgaande reclame-uitingen zijn gewijzigd als gevolg van het feit dat zij onjuiste of misleidende informatie bevatten en worden de verschillen tussen de twee versies van de reclame-uitingen gespecificeerd.

3.   Na publicatie van het document ter aanvulling van het prospectus wordt onverwijld een gewijzigde reclame-uiting verspreid. Met uitzondering van mondeling verspreide reclame-uitingen, wordt ten minste op dezelfde wijze als de oorspronkelijke reclame-uiting een gewijzigde reclame-uiting verspreid.

De verplichting tot wijziging van een reclame-uiting is niet van toepassing na de definitieve afsluiting van de aanbieding aan het publiek of na het tijdstip waarop de handel op een gereglementeerde markt aanvangt, indien dat later valt.

4.   Indien krachtens Richtlijn 2003/71/EG geen prospectus vereist is, moet in reclame-uitingen een waarschuwing van die strekking worden opgenomen, tenzij de uitgevende instelling, de aanbieder of de aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt ervoor kiest een prospectus te publiceren dat aan Richtlijn 2003/71/EG, Verordening (EG) nr. 809/2004 en deze verordening voldoet.

Artikel 12

Consistentie voor de toepassing van artikel 15, lid 4, van Richtlijn 2003/71/EG

In mondelinge of schriftelijke vorm openbaar gemaakte informatie over de aanbieding aan het publiek of de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt, hetzij voor reclame- hetzij voor andere doeleinden, mag:

| a) | niet in tegenspraak zijn met de informatie in het prospectus; |
| --- | --- |

a)

niet in tegenspraak zijn met de informatie in het prospectus;

| b) | niet verwijzen naar informatie die in tegenspraak is met de informatie in het prospectus; |
| --- | --- |

b)

niet verwijzen naar informatie die in tegenspraak is met de informatie in het prospectus;

| c) | geen materieel onevenwichtig beeld geven van de informatie in het prospectus, ook niet door weglating of de minder prominente presentatie van negatieve aspecten van dergelijke informatie dan de positieve aspecten; |
| --- | --- |

c)

geen materieel onevenwichtig beeld geven van de informatie in het prospectus, ook niet door weglating of de minder prominente presentatie van negatieve aspecten van dergelijke informatie dan de positieve aspecten;

| d) | geen alternatieve prestatiemaatstaven bevatten betreffende de uitgevende instelling, tenzij deze in het prospectus zijn opgenomen. |
| --- | --- |

d)

geen alternatieve prestatiemaatstaven bevatten betreffende de uitgevende instelling, tenzij deze in het prospectus zijn opgenomen.

Voor de toepassing van de punten a) tot en met d) bestaat in het prospectus vervatte informatie uit informatie die in het prospectus is opgenomen, indien deze reeds is gepubliceerd, of in het prospectus op te nemen informatie, indien het prospectus op een latere datum wordt gepubliceerd.

Voor de toepassing van punt d) bestaan alternatieve prestatiemaatstaven uit prestatiemaatstaven die financiële maatstaven zijn van historische of toekomstige financiële prestaties, de financiële positie, of kasstromen, behalve in het toepasselijke kader voor financiële verslaggeving omschreven financiële maatstaven.

HOOFDSTUK IV

SLOTBEPALINGEN

Artikel 13

Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 809/2004

Verordening (EG) nr. 809/2004 wordt gewijzigd als volgt:

| 1) | in artikel 1 worden de leden 5 en 6 geschrapt; |
| --- | --- |

1)

in artikel 1 worden de leden 5 en 6 geschrapt;

| 2) | de artikelen 29 tot en met 34 worden geschrapt. |
| --- | --- |

2)

de artikelen 29 tot en met 34 worden geschrapt.

Artikel 14

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 30 november 2015.

Voor de Commissie

De voorzitter

Jean-Claude JUNCKER

---

(1)  
  PB L 345 van 31.12.2003, blz. 64.

1

(2)  Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie van 29 april 2004 tot uitvoering van Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de in het prospectus te verstrekken informatie, de vormgeving van het prospectus, de opneming van informatie door middel van verwijzing, de publicatie van het prospectus en de verspreiding van reclame betreft (PB L 149 van 30.4.2004, blz. 1).

2

(3)  Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84).

3

---

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/21 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/21

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/302 VAN DE COMMISSIE

van 25 februari 2016

tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), en met name artikel 9, lid 1, onder a),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Om de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 is gevoegd, dienen bepalingen voor de indeling van de in de bijlage bij onderhavige verordening vermelde goederen te worden vastgesteld. |
| --- | --- |

(1)

Om de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 is gevoegd, dienen bepalingen voor de indeling van de in de bijlage bij onderhavige verordening vermelde goederen te worden vastgesteld.

| (2) | Bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur vastgesteld. Deze regels zijn ook van toepassing op iedere andere nomenclatuur die, geheel of gedeeltelijk of met toevoeging van onderverdelingen, de gecombineerde nomenclatuur overneemt en die bij specifieke EU-wetgeving is vastgesteld met het oog op de toepassing van tarief- of andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer. |
| --- | --- |

(2)

Bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur vastgesteld. Deze regels zijn ook van toepassing op iedere andere nomenclatuur die, geheel of gedeeltelijk of met toevoeging van onderverdelingen, de gecombineerde nomenclatuur overneemt en die bij specifieke EU-wetgeving is vastgesteld met het oog op de toepassing van tarief- of andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer.

| (3) | Volgens deze algemene regels dienen de in kolom 1 van de tabel in de bijlage omschreven goederen te worden ingedeeld onder de in kolom 2 vermelde GN-code om de in kolom 3 genoemde redenen. |
| --- | --- |

(3)

Volgens deze algemene regels dienen de in kolom 1 van de tabel in de bijlage omschreven goederen te worden ingedeeld onder de in kolom 2 vermelde GN-code om de in kolom 3 genoemde redenen.

| (4) | Er dient te worden bepaald dat een bindende tariefinlichting die is afgegeven voor onder deze verordening vallende goederen en die in strijd is met deze verordening, door de houder van die inlichting nog gedurende een bepaalde periode mag worden gebruikt op grond van artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (2). Die periode moet worden vastgesteld op drie maanden. |
| --- | --- |

(4)

Er dient te worden bepaald dat een bindende tariefinlichting die is afgegeven voor onder deze verordening vallende goederen en die in strijd is met deze verordening, door de houder van die inlichting nog gedurende een bepaalde periode mag worden gebruikt op grond van artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (2). Die periode moet worden vastgesteld op drie maanden.

| (5) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité douanewetboek, |
| --- | --- |

(5)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité douanewetboek,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in kolom 1 van de tabel in de bijlage omschreven goederen worden in de gecombineerde nomenclatuur ingedeeld onder de in kolom 2 van die tabel vermelde GN-code.

Artikel 2

Een bindende tariefinlichting die niet in overeenstemming is met deze verordening, mag op grond van artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 nog gedurende een periode van drie maanden na de inwerkingtreding van deze verordening worden gebruikt.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 25 februari 2016.

Voor de Commissie,

namens de voorzitter,

Stephen QUEST

Directeur-generaal Belastingen en Douane-unie

---

(1)  
  PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.

1

(2)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1).

2

---

BIJLAGE

| Omschrijving | Indeling (GN-code) | Motivering |
| --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| Een artikel in de vorm van een tekenbord van kunststof met afmetingen van ongeveer 31 × 32 cm en een gelaagd magnetisch oppervlak van kunststof in een lichte kleur, waarop tekeningen kunnen worden gemaakt en uitgewist. Het oppervlak is rondom bevestigd in een omlijsting van kunststof.
  Aan het bord is met een koordje een tekenpen van kunststof met een punt van metaal bevestigd; door deze tekenpen tegen het oppervlak te drukken en door de magnetische eigenschappen van het oppervlak kunnen tekeningen, letters enz. worden aangebracht. In de omlijsting van kunststof zijn vier kleine magnetische stempels van kunststof los geplaatst, waarmee figuren op het oppervlak kunnen worden gestempeld.
  De uitwisfunctie werkt door de bovenste laag van kunststof omhoog te duwen; het mechanisme voor het omhoog duwen van de bovenste laag is ingebouwd in de onderkant van het tekenbord en zorgt ervoor dat de magnetische werking wordt opgeheven.
  Het artikel is bedoeld om kinderen te vermaken.
  Zie afbeelding (*1). | 9503 00 95 | De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1, 3 a), 3 b) en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur en de tekst van de GN-codes 9503 00 en 9503 00 95 .
  Indeling als schrijf- en tekenleien en schrijf- en tekenborden onder post 9610 is uitgesloten, omdat het artikel niet bestemd is voor schrijven of tekenen met griffels, krijt, vilt- of merkstiften (zie ook de GS-toelichting op post 9610 ).
  Het artikel heeft de kenmerken van speelgoed van post 9503 . Aangezien de omschrijving van post 9503 de meest specifieke is, is indeling onder post 3926 als andere artikelen van kunststof eveneens uitgesloten.
  Het artikel is een samengesteld artikel in de zin van algemene regel 3 b). Het bestaat uit kunststof en een magnetisch oppervlak, die samen een geheel vormen (zie ook de GS-toelichting op algemene regel 3 b), onder IX).
  De omlijsting en het oppervlak zijn vervaardigd van kunststof. De onderdelen van kunststof domineren en verlenen het artikel zijn wezenlijke karakter in de zin van algemene regel 3 b).
  Het artikel moet daarom worden ingedeeld onder GN-code 9503 00 95 als ander speelgoed van kunststof. |

Omschrijving

Indeling (GN-code)

Motivering

(1)

(2)

(3)

Een artikel in de vorm van een tekenbord van kunststof met afmetingen van ongeveer 31 × 32 cm en een gelaagd magnetisch oppervlak van kunststof in een lichte kleur, waarop tekeningen kunnen worden gemaakt en uitgewist. Het oppervlak is rondom bevestigd in een omlijsting van kunststof.

Aan het bord is met een koordje een tekenpen van kunststof met een punt van metaal bevestigd; door deze tekenpen tegen het oppervlak te drukken en door de magnetische eigenschappen van het oppervlak kunnen tekeningen, letters enz. worden aangebracht. In de omlijsting van kunststof zijn vier kleine magnetische stempels van kunststof los geplaatst, waarmee figuren op het oppervlak kunnen worden gestempeld.

De uitwisfunctie werkt door de bovenste laag van kunststof omhoog te duwen; het mechanisme voor het omhoog duwen van de bovenste laag is ingebouwd in de onderkant van het tekenbord en zorgt ervoor dat de magnetische werking wordt opgeheven.

Het artikel is bedoeld om kinderen te vermaken.

Zie afbeelding (*1).

9503 00 95

De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1, 3 a), 3 b) en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur en de tekst van de GN-codes 9503 00 en 9503 00 95 .

Indeling als schrijf- en tekenleien en schrijf- en tekenborden onder post 9610 is uitgesloten, omdat het artikel niet bestemd is voor schrijven of tekenen met griffels, krijt, vilt- of merkstiften (zie ook de GS-toelichting op post 9610 ).

Het artikel heeft de kenmerken van speelgoed van post 9503 . Aangezien de omschrijving van post 9503 de meest specifieke is, is indeling onder post 3926 als andere artikelen van kunststof eveneens uitgesloten.

Het artikel is een samengesteld artikel in de zin van algemene regel 3 b). Het bestaat uit kunststof en een magnetisch oppervlak, die samen een geheel vormen (zie ook de GS-toelichting op algemene regel 3 b), onder IX).

De omlijsting en het oppervlak zijn vervaardigd van kunststof. De onderdelen van kunststof domineren en verlenen het artikel zijn wezenlijke karakter in de zin van algemene regel 3 b).

Het artikel moet daarom worden ingedeeld onder GN-code 9503 00 95 als ander speelgoed van kunststof.

---

(*1)  De foto is louter ter informatie.

---

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/24 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/24

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/303 VAN DE COMMISSIE

van 1 maart 2016

tot inschrijving van een benaming in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen (Pane Toscano (BOB))

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (1), en met name artikel 52, lid 3, onder b),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 is de aanvraag van Italië tot registratie van de benaming „Pane Toscano” bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (2). |
| --- | --- |

(1)

Overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 is de aanvraag van Italië tot registratie van de benaming „Pane Toscano” bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (2).

| (2) | Door middel van de aankondiging van bezwaar van 12 november 2013 en het met redenen omklede bezwaarschrift van 10 december 2013 heeft het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig artikel 51, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 bezwaar aangetekend tegen de registratie. Door middel van de aankondiging van bezwaar van 12 november 2013, die op 19 november 2013 in het postregister van de Commissie is geregistreerd, heeft België overeenkomstig artikel 51, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 bezwaar aangetekend tegen de registratie. De door België toegestuurde aankondiging van bezwaar bevatte reeds alle elementen van een met redenen omkleed bezwaarschrift. Bij brief van 15 januari 2014 heeft België een nog uitgebreider met redenen omkleed bezwaarschrift toegestuurd overeenkomstig artikel 51, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012. De twee bezwaren werden ontvankelijk geacht. |
| --- | --- |

(2)

Door middel van de aankondiging van bezwaar van 12 november 2013 en het met redenen omklede bezwaarschrift van 10 december 2013 heeft het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig artikel 51, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 bezwaar aangetekend tegen de registratie. Door middel van de aankondiging van bezwaar van 12 november 2013, die op 19 november 2013 in het postregister van de Commissie is geregistreerd, heeft België overeenkomstig artikel 51, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 bezwaar aangetekend tegen de registratie. De door België toegestuurde aankondiging van bezwaar bevatte reeds alle elementen van een met redenen omkleed bezwaarschrift. Bij brief van 15 januari 2014 heeft België een nog uitgebreider met redenen omkleed bezwaarschrift toegestuurd overeenkomstig artikel 51, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012. De twee bezwaren werden ontvankelijk geacht.

| (3) | Bij brieven van 24 januari 2014 en 13 februari 2014 heeft de Commissie Italië en het Verenigd Koninkrijk enerzijds en Italië en België anderzijds verzocht om overeenkomstig hun interne procedures op gepaste wijze overleg te plegen om tot een akkoord te komen. |
| --- | --- |

(3)

Bij brieven van 24 januari 2014 en 13 februari 2014 heeft de Commissie Italië en het Verenigd Koninkrijk enerzijds en Italië en België anderzijds verzocht om overeenkomstig hun interne procedures op gepaste wijze overleg te plegen om tot een akkoord te komen.

| (4) | De partijen hebben geen overeenstemming bereikt. |
| --- | --- |

(4)

De partijen hebben geen overeenstemming bereikt.

| (5) | Aangezien geen overeenstemming is bereikt, moet de Commissie een besluit nemen overeenkomstig de in artikel 52, lid 3, onder b), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 bedoelde procedure. |
| --- | --- |

(5)

Aangezien geen overeenstemming is bereikt, moet de Commissie een besluit nemen overeenkomstig de in artikel 52, lid 3, onder b), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 bedoelde procedure.

| (6) | Overeenkomstig artikel 10, lid 1, onder a) en d), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 hebben de indieners van bezwaar aangevoerd dat de registratie van „Pane Toscano” als beschermde oorsprongsbenaming in strijd is met artikel 5 en artikel 7, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 en dat de naam „Pane Toscano” een soortnaam is. |
| --- | --- |

(6)

Overeenkomstig artikel 10, lid 1, onder a) en d), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 hebben de indieners van bezwaar aangevoerd dat de registratie van „Pane Toscano” als beschermde oorsprongsbenaming in strijd is met artikel 5 en artikel 7, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 en dat de naam „Pane Toscano” een soortnaam is.

| (7) | De indieners van bezwaar voeren aan dat de in Toscane geoogste zachte tarwe bestaat uit rassen die veelvuldig in grote delen van het land worden geteeld. Deze rassen niet kunnen worden beschouwd als inheemse of specifiek Toscaanse rassen. De verwerking van het graan die in het afgebakende geografische gebied plaatsvindt om volkorenmeel van het type „0” te krijgen is vergelijkbaar met die welke overal in Italië en in heel Europa plaatsvindt. Aangezien het mengen van verschillende kwaliteiten zachte tarwe noodzakelijk is om de juiste mix te krijgen voor het beoogde gebruik van het vereiste meel, zijn het de technische kenmerken van het meel die typerend zijn voor het product, en niet de oorsprong van de zachte tarwe. De technische kenmerken van het volkorenmeel van zachte tarwe van het type „0” dat voor de bereiding van „Pane Toscano” moet worden gebruikt, zijn generisch en niet specifiek voor Toscane. De aanvraag is tegenstrijdig: in punt 5.2 wordt gesteld dat de hoge voedingswaarde en de goede verteerbaarheid van het product te danken zijn aan het gebruik van een meelmengsel, terwijl in punt 3.3 het gebruik van slechts een enkele specifieke soort volkorenmeel van zachte tarwe van het type „0” wordt vermeld. In de aanvraag is het causale verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product niet aangegeven. Dit blijkt des te meer uit het feit dat bij het opstellen van het enig document moest worden verwezen naar de „grondige kennis” waarover de producenten beschikken bij het vervullen van hun rol, die als „van cruciaal belang” (in de Engelse versie: „the most important [element]”) wordt gezien in een „context waarbij verschillende elementen op elkaar inwerken”. Dat het meel in de fabriek moet worden opgeslagen tijdens een voldoende lange periode om de zogenaamde „maturazione” te waarborgen, is niet specifiek. Dat is een gangbare praktijk die op grote schaal in de hele Europese Unie wordt toegepast. De voor registratie voorgestelde naam „Pane Toscano” wordt veelvuldig in heel Toscane gebruikt voor verschillende soorten brood die wellicht niet volgens het in de aanvraag omschreven procedé worden geproduceerd. Voorts wordt „Pane Toscano” in Italië beschouwd als synoniem van brood zonder zout. |
| --- | --- |

(7)

De indieners van bezwaar voeren aan dat de in Toscane geoogste zachte tarwe bestaat uit rassen die veelvuldig in grote delen van het land worden geteeld. Deze rassen niet kunnen worden beschouwd als inheemse of specifiek Toscaanse rassen. De verwerking van het graan die in het afgebakende geografische gebied plaatsvindt om volkorenmeel van het type „0” te krijgen is vergelijkbaar met die welke overal in Italië en in heel Europa plaatsvindt. Aangezien het mengen van verschillende kwaliteiten zachte tarwe noodzakelijk is om de juiste mix te krijgen voor het beoogde gebruik van het vereiste meel, zijn het de technische kenmerken van het meel die typerend zijn voor het product, en niet de oorsprong van de zachte tarwe. De technische kenmerken van het volkorenmeel van zachte tarwe van het type „0” dat voor de bereiding van „Pane Toscano” moet worden gebruikt, zijn generisch en niet specifiek voor Toscane. De aanvraag is tegenstrijdig: in punt 5.2 wordt gesteld dat de hoge voedingswaarde en de goede verteerbaarheid van het product te danken zijn aan het gebruik van een meelmengsel, terwijl in punt 3.3 het gebruik van slechts een enkele specifieke soort volkorenmeel van zachte tarwe van het type „0” wordt vermeld. In de aanvraag is het causale verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product niet aangegeven. Dit blijkt des te meer uit het feit dat bij het opstellen van het enig document moest worden verwezen naar de „grondige kennis” waarover de producenten beschikken bij het vervullen van hun rol, die als „van cruciaal belang” (in de Engelse versie: „the most important [element]”) wordt gezien in een „context waarbij verschillende elementen op elkaar inwerken”. Dat het meel in de fabriek moet worden opgeslagen tijdens een voldoende lange periode om de zogenaamde „maturazione” te waarborgen, is niet specifiek. Dat is een gangbare praktijk die op grote schaal in de hele Europese Unie wordt toegepast. De voor registratie voorgestelde naam „Pane Toscano” wordt veelvuldig in heel Toscane gebruikt voor verschillende soorten brood die wellicht niet volgens het in de aanvraag omschreven procedé worden geproduceerd. Voorts wordt „Pane Toscano” in Italië beschouwd als synoniem van brood zonder zout.

| (8) | In de follow-up van de bezwaarprocedure hebben de indieners van bezwaar ook aangevoerd dat er in het productdossier bepalingen over de oorsprong van de zaden hadden moeten staan en dat de invloed van de temperatuur op de kenmerken van het meel, zoals de aanvrager beweert, niet wetenschappelijk bewezen is. |
| --- | --- |

(8)

In de follow-up van de bezwaarprocedure hebben de indieners van bezwaar ook aangevoerd dat er in het productdossier bepalingen over de oorsprong van de zaden hadden moeten staan en dat de invloed van de temperatuur op de kenmerken van het meel, zoals de aanvrager beweert, niet wetenschappelijk bewezen is.

| (9) | Niettegenstaande de bovenstaande argumenten van de indieners van bezwaar dient de naam „Pane Toscano” om de onderstaande redenen te worden ingeschreven als beschermde oorsprongsbenaming. |
| --- | --- |

(9)

Niettegenstaande de bovenstaande argumenten van de indieners van bezwaar dient de naam „Pane Toscano” om de onderstaande redenen te worden ingeschreven als beschermde oorsprongsbenaming.

| (10) | De te registreren naam verwijst naar het product „brood” en niet naar het meel of de tarwe. Daarom moet het product „brood” voor ogen worden gehouden wanneer wordt nagegaan of het product de kwaliteit of de kenmerken bezit die voornamelijk of uitsluitend toe te schrijven zijn aan een specifieke geografische omgeving met de daaraan inherente natuurlijke en menselijke factoren. |
| --- | --- |

(10)

De te registreren naam verwijst naar het product „brood” en niet naar het meel of de tarwe. Daarom moet het product „brood” voor ogen worden gehouden wanneer wordt nagegaan of het product de kwaliteit of de kenmerken bezit die voornamelijk of uitsluitend toe te schrijven zijn aan een specifieke geografische omgeving met de daaraan inherente natuurlijke en menselijke factoren.

| (11) | De kwaliteit en de kenmerken van het product met de benaming „Pane Toscano” die hoofdzakelijk aan de specifieke geografische omgeving toe te schrijven zijn, zijn uitvoerig beschreven in het enig document en het productdossier: de goede houdbaarheid, het aroma van geroosterde hazelnoten, de „flauwe”, m.a.w. ongezouten smaak van het kruim, de krokante korst, de onregelmatige gaten van het kruim en de witte tot ivoorwitte kleur, de hoge voedingswaarde en goede verteerbaarheid dankzij, enerzijds, het gebruik van een mengsel van verschillende tarwerassen met weinig gluten en met de voedingswaarde van meel dat op natuurlijke wijze de oorspronkelijke tarwekiemen bevat (in tegenstelling tot de tegenwoordig wijdverspreide praktijk waarbij tarwekiemen tijdens de verwerking worden toegevoegd) en, anderzijds, het feit dat er van oudsher geen zout in de ingrediënten wordt gebruikt. |
| --- | --- |

(11)

De kwaliteit en de kenmerken van het product met de benaming „Pane Toscano” die hoofdzakelijk aan de specifieke geografische omgeving toe te schrijven zijn, zijn uitvoerig beschreven in het enig document en het productdossier: de goede houdbaarheid, het aroma van geroosterde hazelnoten, de „flauwe”, m.a.w. ongezouten smaak van het kruim, de krokante korst, de onregelmatige gaten van het kruim en de witte tot ivoorwitte kleur, de hoge voedingswaarde en goede verteerbaarheid dankzij, enerzijds, het gebruik van een mengsel van verschillende tarwerassen met weinig gluten en met de voedingswaarde van meel dat op natuurlijke wijze de oorspronkelijke tarwekiemen bevat (in tegenstelling tot de tegenwoordig wijdverspreide praktijk waarbij tarwekiemen tijdens de verwerking worden toegevoegd) en, anderzijds, het feit dat er van oudsher geen zout in de ingrediënten wordt gebruikt.

| (12) | Deze specifieke kwaliteiten en kenmerken zijn voornamelijk toe te schrijven aan de natuurlijke en menselijke factoren die in de geografische omgeving van het afgebakende geografische gebied aanwezig zijn. |
| --- | --- |

(12)

Deze specifieke kwaliteiten en kenmerken zijn voornamelijk toe te schrijven aan de natuurlijke en menselijke factoren die in de geografische omgeving van het afgebakende geografische gebied aanwezig zijn.

| (13) | Zoals aangegeven door de aanvrager ligt het verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit en de productkenmerken van „Pane Toscano” BOB in het langdurig verwerkingsproces tot brood, waardoor de zuurdesem uit het ongezouten meel met tarwekiemen de bestanddelen kan opnemen die tijdens het bakken zorgen voor de smaak, het uiterlijk en de houdbaarheid die typisch zijn voor het brood. De tarwekiemen, die van nature in het meel aanwezig zijn na het maalproces dat gedetailleerd in het productdossier is beschreven, beïnvloeden tegelijk de voedingswaarde van „Pane Toscano” en het rijsproces. De tarwekiemen zijn immers rijk aan enzymen die helpen bij de afbraak van de samengestelde suikers. Het deskundig gebruik van zuurdesem schept de voorwaarden voor melkzuurgisting, waardoor bestanddelen ontstaan die tijdens het bakken het brood zijn typische aroma en smaak geven. Met name moet de zuurdesemstarter interageren met meel dat overeenstemt met de in het productdossier aangegeven kenmerken (een lage hardheid, een lage W-waarde en een gemiddelde P/L-waarde). Door de zeer specifieke klimatologische omstandigheden worden die kenmerken eerder aangetroffen in meel van tarwerassen die in Toscane worden geteeld, dan in meel van naburige gebieden. Dat er geen zout wordt gebruikt, is van invloed op de gistingsprocessen en is ook duidelijk bepalend voor de smaak. In deze context van verschillende op elkaar inwerkende elementen zijn de rol van de bakkers en hun kennis, met name van de kwaliteitsparameters, de bereiding van de zuurdesem en de rijs- en bakfasen, van het grootste belang. De menselijke en de natuurlijke factoren zijn heel nauw met elkaar verweven en vormen samen een dynamische structuur die de algemene band vormt tussen het gebied en de kwaliteit van het product. |
| --- | --- |

(13)

Zoals aangegeven door de aanvrager ligt het verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit en de productkenmerken van „Pane Toscano” BOB in het langdurig verwerkingsproces tot brood, waardoor de zuurdesem uit het ongezouten meel met tarwekiemen de bestanddelen kan opnemen die tijdens het bakken zorgen voor de smaak, het uiterlijk en de houdbaarheid die typisch zijn voor het brood. De tarwekiemen, die van nature in het meel aanwezig zijn na het maalproces dat gedetailleerd in het productdossier is beschreven, beïnvloeden tegelijk de voedingswaarde van „Pane Toscano” en het rijsproces. De tarwekiemen zijn immers rijk aan enzymen die helpen bij de afbraak van de samengestelde suikers. Het deskundig gebruik van zuurdesem schept de voorwaarden voor melkzuurgisting, waardoor bestanddelen ontstaan die tijdens het bakken het brood zijn typische aroma en smaak geven. Met name moet de zuurdesemstarter interageren met meel dat overeenstemt met de in het productdossier aangegeven kenmerken (een lage hardheid, een lage W-waarde en een gemiddelde P/L-waarde). Door de zeer specifieke klimatologische omstandigheden worden die kenmerken eerder aangetroffen in meel van tarwerassen die in Toscane worden geteeld, dan in meel van naburige gebieden. Dat er geen zout wordt gebruikt, is van invloed op de gistingsprocessen en is ook duidelijk bepalend voor de smaak. In deze context van verschillende op elkaar inwerkende elementen zijn de rol van de bakkers en hun kennis, met name van de kwaliteitsparameters, de bereiding van de zuurdesem en de rijs- en bakfasen, van het grootste belang. De menselijke en de natuurlijke factoren zijn heel nauw met elkaar verweven en vormen samen een dynamische structuur die de algemene band vormt tussen het gebied en de kwaliteit van het product.

| (14) | Tegenover dit door de aanvrager geschetste beeld hebben de indieners van bezwaar een weinig overtuigende redenering opgezet, die de gegrondheid van de aanvraag niet aantast. |
| --- | --- |

(14)

Tegenover dit door de aanvrager geschetste beeld hebben de indieners van bezwaar een weinig overtuigende redenering opgezet, die de gegrondheid van de aanvraag niet aantast.

| (15) | Dat de rassen van zachte tarwe die voor de productie van het product met de benaming „Pane Toscano” worden gebruikt, niet specifiek zijn voor Toscane en in andere Italiaanse en Europese regio's worden aangetroffen, is niet relevant. De tarwerassen die voor de productie van „Pane Toscano” mogen worden gebruikt, zijn in het productdossier niet vermeld als element van de specificiteit op zich. Tal van tarwerassen die voor het bereiden van het meel voor de „Pane Toscano” mogen worden gebruikt, hebben feitelijk hun oorsprong in Toscane, maar daar gaat het niet om. In het productdossier en het enig document staat dat het belangrijkste element de impact van de omgeving op de tarwe is. De tarwerassen delen weliswaar hetzelfde genetische erfgoed, maar door de invloed van de klimatologische omstandigheden ontwikkelen zij specifieke kenmerken. Als dezelfde rassen in andere gebieden worden geteeld, zelfs in gebieden die aan Toscane grenzen, hebben zij niet dezelfde commerciële en technische parameters die voor de productie van „Pane Toscano” vereist zijn. In dit specifieke geval leiden de Toscaanse fenotypen van die tarwerassen, die aan de klimatologische omstandigheden, en met name de minimumtemperaturen, toe te schrijven zijn, tot meel met specifieke parameters (hardheid, W-waarde en P/L-waarde) die voor de productie van „Pane Toscano” geschikt zijn. |
| --- | --- |

(15)

Dat de rassen van zachte tarwe die voor de productie van het product met de benaming „Pane Toscano” worden gebruikt, niet specifiek zijn voor Toscane en in andere Italiaanse en Europese regio's worden aangetroffen, is niet relevant. De tarwerassen die voor de productie van „Pane Toscano” mogen worden gebruikt, zijn in het productdossier niet vermeld als element van de specificiteit op zich. Tal van tarwerassen die voor het bereiden van het meel voor de „Pane Toscano” mogen worden gebruikt, hebben feitelijk hun oorsprong in Toscane, maar daar gaat het niet om. In het productdossier en het enig document staat dat het belangrijkste element de impact van de omgeving op de tarwe is. De tarwerassen delen weliswaar hetzelfde genetische erfgoed, maar door de invloed van de klimatologische omstandigheden ontwikkelen zij specifieke kenmerken. Als dezelfde rassen in andere gebieden worden geteeld, zelfs in gebieden die aan Toscane grenzen, hebben zij niet dezelfde commerciële en technische parameters die voor de productie van „Pane Toscano” vereist zijn. In dit specifieke geval leiden de Toscaanse fenotypen van die tarwerassen, die aan de klimatologische omstandigheden, en met name de minimumtemperaturen, toe te schrijven zijn, tot meel met specifieke parameters (hardheid, W-waarde en P/L-waarde) die voor de productie van „Pane Toscano” geschikt zijn.

| (16) | In het licht van het bovenstaande blijkt ook de opmerking als zouden de technische kenmerken van het voor de productie van „Pane Toscano” vereiste meel van zachte tarwe — dat geen volkorenmeel is zoals de indieners van bezwaar stellen, maar slechts meel dat tarwekiemen bevat — generisch zijn, ongegrond te zijn. |
| --- | --- |

(16)

In het licht van het bovenstaande blijkt ook de opmerking als zouden de technische kenmerken van het voor de productie van „Pane Toscano” vereiste meel van zachte tarwe — dat geen volkorenmeel is zoals de indieners van bezwaar stellen, maar slechts meel dat tarwekiemen bevat — generisch zijn, ongegrond te zijn.

| (17) | Volgens de definitie van „beschermde oorsprongsbenaming” is het niet noodzakelijk dat het product wordt geproduceerd door middel van een procedé dat specifiek is voor het afgebakende geografische gebied. Daarom kunnen het procedé voor het vermalen van de korrels tot meel en de opslag van het meel in de fabriek in dit verband niet worden aangevochten. Zij zijn in het productdossier beschreven omdat de producenten kennis moeten kunnen nemen van de concrete bijzonderheden betreffende deze procedés. Hoe het ook zij, in dit bewuste geval is het maalprocedé specifiek van aard. Het draagt immers bij tot een van de belangrijkste kenmerken van het eindproduct doordat het ervoor zorgt dat de oorspronkelijke tarwekiemen in het meel kunnen worden behouden. |
| --- | --- |

(17)

Volgens de definitie van „beschermde oorsprongsbenaming” is het niet noodzakelijk dat het product wordt geproduceerd door middel van een procedé dat specifiek is voor het afgebakende geografische gebied. Daarom kunnen het procedé voor het vermalen van de korrels tot meel en de opslag van het meel in de fabriek in dit verband niet worden aangevochten. Zij zijn in het productdossier beschreven omdat de producenten kennis moeten kunnen nemen van de concrete bijzonderheden betreffende deze procedés. Hoe het ook zij, in dit bewuste geval is het maalprocedé specifiek van aard. Het draagt immers bij tot een van de belangrijkste kenmerken van het eindproduct doordat het ervoor zorgt dat de oorspronkelijke tarwekiemen in het meel kunnen worden behouden.

| (18) | De bepaling betreffende het mengen van de tarwerassen om de juiste, voor de productie van „Pane Toscano” vereiste mix te verkrijgen, doet geen afbreuk aan het belang van de oorsprong van de tarwe. Integendeel, zij kan worden opgevat als een bevestiging dat de rassen op zich niet relevant zijn. Bovendien moet de kennis van het vermengen van de rassen worden aangemerkt als menselijke factor die deel uitmaakt van de geografische omgeving. |
| --- | --- |

(18)

De bepaling betreffende het mengen van de tarwerassen om de juiste, voor de productie van „Pane Toscano” vereiste mix te verkrijgen, doet geen afbreuk aan het belang van de oorsprong van de tarwe. Integendeel, zij kan worden opgevat als een bevestiging dat de rassen op zich niet relevant zijn. Bovendien moet de kennis van het vermengen van de rassen worden aangemerkt als menselijke factor die deel uitmaakt van de geografische omgeving.

| (19) | Er is geen tegenspraak in punt 5.2 van het enig document: de woorden „het gebruik van meelmengsels met weinig gluten” moeten worden gelezen als „het gebruik van een mengsel van tarwerassen”, zoals duidelijk kan worden afgeleid uit de lectuur van zowel het enig document als het productdossier, en met name uit punt 5.1 van dit laatste. |
| --- | --- |

(19)

Er is geen tegenspraak in punt 5.2 van het enig document: de woorden „het gebruik van meelmengsels met weinig gluten” moeten worden gelezen als „het gebruik van een mengsel van tarwerassen”, zoals duidelijk kan worden afgeleid uit de lectuur van zowel het enig document als het productdossier, en met name uit punt 5.1 van dit laatste.

| (20) | Het is niet juist dat de rol en de kennis van de bakkers als „het belangrijkste” element van het verband worden omschreven. Dit is een vertaalfout in de Engelse versie van het enig document. In het enig document staat dat in de context waarbij verschillende elementen op elkaar inwerken, de rol van de producenten van cruciaal belang is („di assoluta importanza”). Het kan niet worden betwist dat het grote belang van de menselijke factor als element van het verband tussen enerzijds de kwaliteit van een product met beschermde oorsprongsbenaming en anderzijds het afgebakende geografische gebied, in overeenstemming is met artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1151/2012. |
| --- | --- |

(20)

Het is niet juist dat de rol en de kennis van de bakkers als „het belangrijkste” element van het verband worden omschreven. Dit is een vertaalfout in de Engelse versie van het enig document. In het enig document staat dat in de context waarbij verschillende elementen op elkaar inwerken, de rol van de producenten van cruciaal belang is („di assoluta importanza”). Het kan niet worden betwist dat het grote belang van de menselijke factor als element van het verband tussen enerzijds de kwaliteit van een product met beschermde oorsprongsbenaming en anderzijds het afgebakende geografische gebied, in overeenstemming is met artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1151/2012.

| (21) | De bewering dat de voorgestelde naam „Pane Toscano” veelvuldig in heel Toscane wordt gebruikt voor verschillende soorten brood die wellicht niet volgens de in de aanvraag omschreven methode worden geproduceerd, is ongegrond. Dat een benaming waarvoor een aanvraag tot registratie is ingediend, blijkt te worden gebruikt voor producten die niet onder de bepalingen van het voorgestelde productdossier vallen, belet niet dat die benaming wordt geregistreerd. Het doel van de registratie kan, juridisch gezien, de harmonisatie zijn van de methoden voor de productie van het onder een bepaalde naam in de handel gebrachte product. De bewering dat in Italië de benaming „Pane Toscano” synoniem is van brood zonder zout, wordt door geen enkel bewijs gestaafd. Bovendien moet worden opgemerkt dat tijdens de nationale bezwaarprocedure geen bezwaar is gemaakt tegen de registratie van de benaming „Pane Toscano” als beschermde oorsprongsbenaming. |
| --- | --- |

(21)

De bewering dat de voorgestelde naam „Pane Toscano” veelvuldig in heel Toscane wordt gebruikt voor verschillende soorten brood die wellicht niet volgens de in de aanvraag omschreven methode worden geproduceerd, is ongegrond. Dat een benaming waarvoor een aanvraag tot registratie is ingediend, blijkt te worden gebruikt voor producten die niet onder de bepalingen van het voorgestelde productdossier vallen, belet niet dat die benaming wordt geregistreerd. Het doel van de registratie kan, juridisch gezien, de harmonisatie zijn van de methoden voor de productie van het onder een bepaalde naam in de handel gebrachte product. De bewering dat in Italië de benaming „Pane Toscano” synoniem is van brood zonder zout, wordt door geen enkel bewijs gestaafd. Bovendien moet worden opgemerkt dat tijdens de nationale bezwaarprocedure geen bezwaar is gemaakt tegen de registratie van de benaming „Pane Toscano” als beschermde oorsprongsbenaming.

| (22) | Dat er bepalingen over de oorsprong van de zaden nodig waren, is niet afdoende gemotiveerd. De conclusies over de invloed van de temperatuur op de kenmerken van de in Toscane geteelde tarwe zijn het resultaat van een studie over klimaateffecten die gebaseerd is op statistische gegevens die over een periode van 29 jaar zijn verzameld. De indieners van bezwaar hebben geen positieve bewijzen voorgelegd die die studie weerleggen. |
| --- | --- |

(22)

Dat er bepalingen over de oorsprong van de zaden nodig waren, is niet afdoende gemotiveerd. De conclusies over de invloed van de temperatuur op de kenmerken van de in Toscane geteelde tarwe zijn het resultaat van een studie over klimaateffecten die gebaseerd is op statistische gegevens die over een periode van 29 jaar zijn verzameld. De indieners van bezwaar hebben geen positieve bewijzen voorgelegd die die studie weerleggen.

| (23) | In het licht van het voorgaande moet de benaming „Pane Toscano” worden ingeschreven in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen. |
| --- | --- |

(23)

In het licht van het voorgaande moet de benaming „Pane Toscano” worden ingeschreven in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen.

| (24) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité kwaliteitsbeleid inzake landbouwproducten, |
| --- | --- |

(24)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité kwaliteitsbeleid inzake landbouwproducten,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De benaming „Pane Toscano” (BOB) wordt ingeschreven in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen.

Met de in de eerste alinea vermelde benaming wordt een product aangeduid van categorie 2.3. Brood, gebak, suikerwerk, biscuits en andere bakkerswaren, als opgenomen in bijlage XI bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2014 van de Commissie (3).

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 1 maart 2016.

Voor de Commissie

De voorzitter

Jean-Claude JUNCKER

---

(1)  
  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

1

(2)  
  PB C 235 van 14.8.2013, blz. 19.

2

(3)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2014 van de Commissie van 13 juni 2014 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 179 van 19.6.2014, blz. 36).

3

---

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/28 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/28

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/304 VAN DE COMMISSIE

van 2 maart 2016

tot inschrijving van een naam in het register van gegarandeerde traditionele specialiteiten (Heumilch/Haymilk/Latte fieno/Lait de foin/Leche de heno (GTS))

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (1), en met name artikel 15, lid 1, en artikel 52, lid 3, onder a),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder b), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 is de aanvraag van Oostenrijk tot registratie van de namen „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (2). |
| --- | --- |

(1)

Overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder b), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 is de aanvraag van Oostenrijk tot registratie van de namen „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (2).

| (2) | Op 17 december 2014 heeft de Commissie drie aankondigingen van bezwaar, telkens met een met redenen omkleed bezwaarschrift, ontvangen van Duitsland (ingediend door Naturland — Verband für ökologischen Landbau e.V., Gläeserne Molkerei GmbH en Bauernverband Mecklenburg-Vorpommern e.V.). Op 30 december 2014 heeft de Duitse vereniging VHM (Verband für handwerkliche Milchverarbeitung im ökologischen Landbau e.V.) rechtstreeks een aankondiging van bezwaar bij de Commissie ingediend. Op 5 januari 2015 heeft Duitsland nog een aankondiging van bezwaar aan de Commissie toegezonden (ingediend door Deutsche Heumilchgesellschaft mbH). |
| --- | --- |

(2)

Op 17 december 2014 heeft de Commissie drie aankondigingen van bezwaar, telkens met een met redenen omkleed bezwaarschrift, ontvangen van Duitsland (ingediend door Naturland — Verband für ökologischen Landbau e.V., Gläeserne Molkerei GmbH en Bauernverband Mecklenburg-Vorpommern e.V.). Op 30 december 2014 heeft de Duitse vereniging VHM (Verband für handwerkliche Milchverarbeitung im ökologischen Landbau e.V.) rechtstreeks een aankondiging van bezwaar bij de Commissie ingediend. Op 5 januari 2015 heeft Duitsland nog een aankondiging van bezwaar aan de Commissie toegezonden (ingediend door Deutsche Heumilchgesellschaft mbH).

| (3) | Voor de aankondiging die VHM rechtstreeks aan de Commissie heeft toegezonden, is geen bezwaarprocedure ingeleid. Krachtens artikel 51, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 kan iedere natuurlijke of rechtspersoon die een rechtmatig belang heeft en is gevestigd of woonachtig is in een andere lidstaat dan de lidstaat vanwaar de aanvraag is ingediend, een aankondiging van bezwaar indienen bij de lidstaat waarin hij is gevestigd. VHM had bijgevolg niet het recht om een aankondiging van bezwaar of een bezwaarschrift rechtstreeks bij de Commissie in te dienen. |
| --- | --- |

(3)

Voor de aankondiging die VHM rechtstreeks aan de Commissie heeft toegezonden, is geen bezwaarprocedure ingeleid. Krachtens artikel 51, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 kan iedere natuurlijke of rechtspersoon die een rechtmatig belang heeft en is gevestigd of woonachtig is in een andere lidstaat dan de lidstaat vanwaar de aanvraag is ingediend, een aankondiging van bezwaar indienen bij de lidstaat waarin hij is gevestigd. VHM had bijgevolg niet het recht om een aankondiging van bezwaar of een bezwaarschrift rechtstreeks bij de Commissie in te dienen.

| (4) | Voor de aankondiging die Duitsland op 5 januari 2015 heeft toegezonden, is geen bezwaarprocedure ingeleid. Krachtens artikel 51, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 moet een aankondiging van bezwaar binnen drie maanden na de datum van de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie worden ingediend. Voor de aankondiging van bezwaar die op 5 januari 2015 is ontvangen, is die termijn overschreden. |
| --- | --- |

(4)

Voor de aankondiging die Duitsland op 5 januari 2015 heeft toegezonden, is geen bezwaarprocedure ingeleid. Krachtens artikel 51, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 moet een aankondiging van bezwaar binnen drie maanden na de datum van de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie worden ingediend. Voor de aankondiging van bezwaar die op 5 januari 2015 is ontvangen, is die termijn overschreden.

| (5) | De Commissie heeft de drie bezwaarschriften die Duitsland op 17 december 2014 heeft toegezonden, onderzocht en ontvankelijk bevonden. Bij brief van 19 februari 2015 heeft de Commissie de betrokken partijen dan ook verzocht om overeenkomstig hun interne procedures op gepaste wijze overleg te plegen om tot een akkoord te komen. |
| --- | --- |

(5)

De Commissie heeft de drie bezwaarschriften die Duitsland op 17 december 2014 heeft toegezonden, onderzocht en ontvankelijk bevonden. Bij brief van 19 februari 2015 heeft de Commissie de betrokken partijen dan ook verzocht om overeenkomstig hun interne procedures op gepaste wijze overleg te plegen om tot een akkoord te komen.

| (6) | Het bezwaar van Naturland — Verband für ökologischen Landbau e.V., waarnaar wordt verwezen in de op 17 december 2014 door Duitsland toegezonden aankondiging, is ingetrokken. |
| --- | --- |

(6)

Het bezwaar van Naturland — Verband für ökologischen Landbau e.V., waarnaar wordt verwezen in de op 17 december 2014 door Duitsland toegezonden aankondiging, is ingetrokken.

| (7) | De termijn voor overleg is met drie maanden verlengd. |
| --- | --- |

(7)

De termijn voor overleg is met drie maanden verlengd.

| (8) | Oostenrijk en Duitsland hebben een akkoord bereikt, waarover de Commissie op 10 augustus 2015 in kennis is gesteld. |
| --- | --- |

(8)

Oostenrijk en Duitsland hebben een akkoord bereikt, waarover de Commissie op 10 augustus 2015 in kennis is gesteld.

| (9) | Aangezien het akkoord tussen Oostenrijk en Duitsland in overeenstemming is met Verordening (EU) nr. 1151/2012 en de overige EU-wetgeving, kan met de inhoud ervan rekening worden gehouden. |
| --- | --- |

(9)

Aangezien het akkoord tussen Oostenrijk en Duitsland in overeenstemming is met Verordening (EU) nr. 1151/2012 en de overige EU-wetgeving, kan met de inhoud ervan rekening worden gehouden.

| (10) | In het productdossier zijn wijzigingen aangebracht aan een aantal gegevens. De wijzigingen betreffen de mogelijkheid om producerende bedrijven in afzonderlijke eenheden op te splitsen, de toevoeging van bepaalde soorten bijvoeder in het verplichte, op jaarbasis te berekenen aandeel van 75 % ruwvoer, de toestemming om groencompost voor bemesting te gebruiken en een verlichting van de voorwaarden voor de productie van vochtig hooi en gegist hooi en voor de productie en opslag van kuilvoer. |
| --- | --- |

(10)

In het productdossier zijn wijzigingen aangebracht aan een aantal gegevens. De wijzigingen betreffen de mogelijkheid om producerende bedrijven in afzonderlijke eenheden op te splitsen, de toevoeging van bepaalde soorten bijvoeder in het verplichte, op jaarbasis te berekenen aandeel van 75 % ruwvoer, de toestemming om groencompost voor bemesting te gebruiken en een verlichting van de voorwaarden voor de productie van vochtig hooi en gegist hooi en voor de productie en opslag van kuilvoer.

| (11) | Deze wijzigingen worden niet als ingrijpend beschouwd in het kader van artikel 51, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1151/2012. Derhalve hoeft het gewijzigde productdossier niet te worden bekendgemaakt voor het aantekenen van bezwaar. Wel moet het voor informatiedoeleinden als bijlage bij de onderhavige verordening worden gevoegd. |
| --- | --- |

(11)

Deze wijzigingen worden niet als ingrijpend beschouwd in het kader van artikel 51, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1151/2012. Derhalve hoeft het gewijzigde productdossier niet te worden bekendgemaakt voor het aantekenen van bezwaar. Wel moet het voor informatiedoeleinden als bijlage bij de onderhavige verordening worden gevoegd.

| (12) | De betrokken partijen hebben in hun akkoord ook bepaald dat de huidige producenten van producten met de namen „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” een overgangsperiode van twee jaar krijgen om zich geleidelijk aan te passen aan het productdossier. Bovendien moet de mogelijkheid worden geboden om de producten die op die datum nog niet in de handel zijn gebracht, alsnog op de markt te brengen tot de voorraden ervan zijn uitgeput. |
| --- | --- |

(12)

De betrokken partijen hebben in hun akkoord ook bepaald dat de huidige producenten van producten met de namen „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” een overgangsperiode van twee jaar krijgen om zich geleidelijk aan te passen aan het productdossier. Bovendien moet de mogelijkheid worden geboden om de producten die op die datum nog niet in de handel zijn gebracht, alsnog op de markt te brengen tot de voorraden ervan zijn uitgeput.

| (13) | Volgens de Commissie moet de bescherming van gegarandeerde traditionele specialiteiten worden gedifferentieerd naargelang van het belang van producenten en marktdeelnemers die de betrokken namen tot dan toe rechtmatig hebben gebruikt. Gezien de hierboven uiteengezette conclusies waarover de partijen een akkoord hebben bereikt, en gezien de doelstellingen van Verordening (EU) nr. 1151/2012 moeten de producenten, met het oog op een geleidelijke aanpassing aan het productdossier, de mogelijkheid krijgen om op basis van artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1151/2012, dat naar analogie ook van toepassing is op gegarandeerde traditionele specialiteiten, gedurende een overgangsperiode van twee jaar de namen „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” te gebruiken zonder aan het productdossier te voldoen, alsmede om na die periode van twee jaar de producten die niet aan het productdossier voldoen, op de markt te brengen tot de voorraden ervan zijn uitgeput. Die producten mogen evenwel niet met de aanduiding „gegarandeerde traditionele specialiteit”, de afkorting „GTS” of het desbetreffende symbool van de Unie op de markt worden gebracht. |
| --- | --- |

(13)

Volgens de Commissie moet de bescherming van gegarandeerde traditionele specialiteiten worden gedifferentieerd naargelang van het belang van producenten en marktdeelnemers die de betrokken namen tot dan toe rechtmatig hebben gebruikt. Gezien de hierboven uiteengezette conclusies waarover de partijen een akkoord hebben bereikt, en gezien de doelstellingen van Verordening (EU) nr. 1151/2012 moeten de producenten, met het oog op een geleidelijke aanpassing aan het productdossier, de mogelijkheid krijgen om op basis van artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1151/2012, dat naar analogie ook van toepassing is op gegarandeerde traditionele specialiteiten, gedurende een overgangsperiode van twee jaar de namen „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” te gebruiken zonder aan het productdossier te voldoen, alsmede om na die periode van twee jaar de producten die niet aan het productdossier voldoen, op de markt te brengen tot de voorraden ervan zijn uitgeput. Die producten mogen evenwel niet met de aanduiding „gegarandeerde traditionele specialiteit”, de afkorting „GTS” of het desbetreffende symbool van de Unie op de markt worden gebracht.

| (14) | In het licht van het bovenstaande moeten de namen „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” worden ingeschreven in het register van gegarandeerde traditionele specialiteiten. |
| --- | --- |

(14)

In het licht van het bovenstaande moeten de namen „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” worden ingeschreven in het register van gegarandeerde traditionele specialiteiten.

| (15) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité kwaliteitsbeleid inzake landbouwproducten, |
| --- | --- |

(15)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité kwaliteitsbeleid inzake landbouwproducten,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De namen „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” (GTS) worden ingeschreven in het register van gegarandeerde traditionele specialiteiten.

Met namen in de eerste alinea wordt een product aangeduid van categorie 1.4. (Andere producten van dierlijke oorsprong (eieren, honing, diverse zuivelproducten met uitzondering van boter, enz.)) als opgenomen in bijlage XI bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2014 van de Commissie (3).

Artikel 2

Het geconsolideerde productdossier wordt opgenomen in de bijlage bij deze verordening.

Artikel 3

De namen „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” mogen met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening gedurende een periode van twee jaar worden gebruikt om producten aan te duiden die niet voldoen aan het productdossier voor „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno”. Wanneer deze namen worden gebruikt voor producten die niet aan het productdossier voldoen, mogen zij niet vergezeld gaan van de aanduiding „gegarandeerde traditionele specialiteit”, de afkorting „GTS” of het desbetreffende symbool van de Unie.

Na het verstrijken van de periode van twee jaar mogen de producenten van „Heumilch”/„Haymilk”/„Latte fieno”/„Lait de foin”/„Leche de heno” producten die deze namen dragen en die vóór het einde van die periode zijn gemaakt zonder evenwel aan het in artikel 2 bedoelde productdossier te voldoen, op de markt blijven brengen tot de voorraden ervan zijn uitgeput.

Artikel 4

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 2 maart 2016.

Voor de Commissie

De voorzitter

Jean-Claude JUNCKER

---

(1)  
  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

1

(2)  
  PB C 340 van 30.9.2014, blz. 6.

2

(3)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2014 van de Commissie van 13 juni 2014 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 179 van 19.6.2014, blz. 36).

3

---

BIJLAGE

AANVRAAG TOT REGISTRATIE VAN EEN GTS

Verordening (EG) nr. 509/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake gegarandeerde traditionele specialiteiten voor landbouwproducten en levensmiddelen (*1)

„HEUMILCH”/„HAYMILK”/„LATTE FIENO”/„LAIT DE FOIN”/„LECHE DE HENO”

EG-Nr.: AT-TSG-0007-01035 — 27.8.2012

1.   Naam en adres van de aanvragende groepering

| Naam: | ARGE Heumilch Österreich |
| --- | --- |
| Adres: | Grabenweg 68, A-6020 Innsbruck |
| Tel. | 0043 (0)512 345245 |
| E-mail: | office@heumilch.at |

Naam:

ARGE Heumilch Österreich

Adres:

Grabenweg 68, A-6020 Innsbruck

Tel.

0043 (0)512 345245

E-mail:

office@heumilch.at

2.   Lidstaat of derde land

Oostenrijk

3.   Productdossier

3.1.   Te registreren namen

„Heumilch” (de); „Haymilk” (en); „Latte fieno” (it); „Lait de foin” (fr); „Leche de heno” (es)

3.2.   Deze naam

| ☐ | is op zichzelf specifiek |
| --- | --- |

☐

is op zichzelf specifiek

| ☒ | geeft de specificiteit van het landbouwproduct of levensmiddel weer |
| --- | --- |

☒

geeft de specificiteit van het landbouwproduct of levensmiddel weer

De productie van hooimelk is de meest natuurlijke vorm van melkproductie. De melk is afkomstig van dieren die worden gehouden op traditionele, duurzame melkveebedrijven. Het wezenlijke verschil tussen normale melk en hooimelk, en het traditionele karakter daarvan, is dat bij de productie van hooimelk geen gegist voeder wordt gebruikt, zoals van oudsher het geval was in de melkproductie. Door de toenemende industrialisering en mechanisering van de landbouw sinds de jaren zestig is de nadruk komen te liggen op de productie van kuilvoer (gegiste voedermiddelen), waardoor de productie van gedroogde voedergewassen is verdrongen. Daarnaast is het gebruik van dieren en diervoeders die op grond van de geldende wetgeving als genetisch gemodificeerd moeten worden aangemerkt, in de richtsnoeren verboden.

De voeding van de dieren varieert per seizoen: wanneer er groenvoeder beschikbaar is, bestaat deze voornamelijk uit verse grassen en hooi, maar ook uit de in punt 3.6 genoemde toegestane voedermiddelen; in de winter bestaat ze uit hooi en de in punt 3.6 genoemde toegestane voedermiddelen.

3.3.   Aanvraag tot registratie met of zonder reservering overeenkomstig artikel 13, lid 2, van Verordening (EG) nr. 509/2006

| ☒ | Registratie met reservering van de naam |
| --- | --- |

☒

Registratie met reservering van de naam

| ☐ | Registratie zonder reservering van de naam |
| --- | --- |

☐

Registratie zonder reservering van de naam

3.4.   Productcategorie

Categorie 1.4. Andere producten van dierlijke oorsprong

3.5.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel waarvoor de in punt 3.1 vermelde benaming geldt

Koemelk overeenkomstig de geldende wetgeving.

3.6.   Beschrijving van de werkwijze voor het verkrijgen van het landbouwproduct of levensmiddel waarvoor de in punt 3.1 vermelde naam van toepassing is

Hooimelk wordt op traditionele wijze geproduceerd volgens de „Heumilchregulativ” (regelgeving betreffende de productie van hooimelk). Het voornaamste kenmerk van hooimelk is dat bij de productie geen gebruik mag worden gemaakt van, ten eerste, gegiste voedermiddelen zoals kuilvoer, en, ten tweede, dieren en diervoeders die op grond van de geldende wetgeving als genetisch gemodificeerd moeten worden aangemerkt.

„Heumilchregulativ”

Hooimelk is koemelk die wordt geproduceerd door melkveehouders die zich ertoe hebben verbonden aan de volgende criteria te voldoen. Met het oog op het behoud van de traditionele hooimelkproductie mag geen gebruik worden gemaakt van dieren en diervoeders die op grond van de geldende wetgeving als genetisch gemodificeerd moeten worden aangemerkt.

Het hele landbouwbedrijf moet volgens de regels van de hooimelkproductie worden geëxploiteerd.

| a) | Een bedrijf mag echter zijn opgesplitst in duidelijk van elkaar gescheiden productie-eenheden die niet allemaal volgens die regels werken. Weliswaar moet het om duidelijk van elkaar verschillende productietakken gaan. |
| --- | --- |

a)

Een bedrijf mag echter zijn opgesplitst in duidelijk van elkaar gescheiden productie-eenheden die niet allemaal volgens die regels werken. Weliswaar moet het om duidelijk van elkaar verschillende productietakken gaan.

| b) | Wanneer, als bedoeld onder a), niet alle eenheden van het bedrijf volgens de regels van de hooimelkproductie werken, moet de ondernemer de dieren die in de hooimelkeenheden worden gebruikt, gescheiden houden van de dieren die in andere eenheden worden gebruikt, en moet hij over die afbakening een boekhouding bijhouden. |
| --- | --- |

b)

Wanneer, als bedoeld onder a), niet alle eenheden van het bedrijf volgens de regels van de hooimelkproductie werken, moet de ondernemer de dieren die in de hooimelkeenheden worden gebruikt, gescheiden houden van de dieren die in andere eenheden worden gebruikt, en moet hij over die afbakening een boekhouding bijhouden.

Toegestane voedermiddelen

| — | De dieren voeden zich voornamelijk met verse grassen, peulgewassen en kruiden wanneer er groenvoeder beschikbaar is, en in de winter met hooi. |
| --- | --- |

—

De dieren voeden zich voornamelijk met verse grassen, peulgewassen en kruiden wanneer er groenvoeder beschikbaar is, en in de winter met hooi.

| — | Het volgende aanvullende ruwvoer is eveneens toegestaan: koolzaad, voedermaïs, voederrogge, voederbiet, hooi-, luzerne- en maïspellets en vergelijkbare voedermiddelen. |
| --- | --- |

—

Het volgende aanvullende ruwvoer is eveneens toegestaan: koolzaad, voedermaïs, voederrogge, voederbiet, hooi-, luzerne- en maïspellets en vergelijkbare voedermiddelen.

| — | Het aandeel ruwvoer in de voeding moet op jaarbasis in gewicht ten minste 75 % van het droogvoer bedragen. |
| --- | --- |

—

Het aandeel ruwvoer in de voeding moet op jaarbasis in gewicht ten minste 75 % van het droogvoer bedragen.

| — | Toegestane graansoorten zijn tarwe, gerst, haver, triticale, rogge en maïs, in hun gebruikelijke handelsvariant of gemengd met mineralen (zemelen, pellets e.d.). |
| --- | --- |

—

Toegestane graansoorten zijn tarwe, gerst, haver, triticale, rogge en maïs, in hun gebruikelijke handelsvariant of gemengd met mineralen (zemelen, pellets e.d.).

| — | Ook paardenbonen, voedererwten, lupine, oliehoudende vruchten en persschroot of perskoeken zijn toegestaan. |
| --- | --- |

—

Ook paardenbonen, voedererwten, lupine, oliehoudende vruchten en persschroot of perskoeken zijn toegestaan.

Verboden voedermiddelen

| — | Kuilvoer (gegiste voeders) en vochtig of gegist hooi zijn niet toegestaan als voedermiddel. |
| --- | --- |

—

Kuilvoer (gegiste voeders) en vochtig of gegist hooi zijn niet toegestaan als voedermiddel.

| — | Bijproducten van brouwerij, branderij of ciderfabricage en bijproducten van de voedingsindustrie zoals vochtig brouwerijafval of vochtige pulp zijn niet toegestaan als voedermiddel. Een uitzondering geldt voor gedroogde pulp uit de productie van suiker en droge, proteïnehoudende voedermiddelen uit de graanverwerking. |
| --- | --- |

—

Bijproducten van brouwerij, branderij of ciderfabricage en bijproducten van de voedingsindustrie zoals vochtig brouwerijafval of vochtige pulp zijn niet toegestaan als voedermiddel. Een uitzondering geldt voor gedroogde pulp uit de productie van suiker en droge, proteïnehoudende voedermiddelen uit de graanverwerking.

| — | Het gebruik van bevochtigde voedermiddelen voor vrouwelijk vee is niet toegestaan. |
| --- | --- |

—

Het gebruik van bevochtigde voedermiddelen voor vrouwelijk vee is niet toegestaan.

| — | Voedermiddelen van dierlijke oorsprong (melk, wei, diermeel e.d.) zijn niet toegestaan, met uitzondering van melk en wei voor jong vee. |
| --- | --- |

—

Voedermiddelen van dierlijke oorsprong (melk, wei, diermeel e.d.) zijn niet toegestaan, met uitzondering van melk en wei voor jong vee.

| — | Tuin- en fruitafval en afval van aardappelen en ureum zijn niet toegestaan als voedermiddel. |
| --- | --- |

—

Tuin- en fruitafval en afval van aardappelen en ureum zijn niet toegestaan als voedermiddel.

Bemestingsvoorschriften

| — | Melkleveranciers mogen op hun landbouwgrond geen zuiveringsslib, afgeleide producten of compost verspreiden die afkomstig zijn van gemeentelijke waterzuiveringsinstallaties. Groencompost is wel toegestaan. |
| --- | --- |

—

Melkleveranciers mogen op hun landbouwgrond geen zuiveringsslib, afgeleide producten of compost verspreiden die afkomstig zijn van gemeentelijke waterzuiveringsinstallaties. Groencompost is wel toegestaan.

| — | Melkleveranciers moeten op al hun voedergronden een minimale periode van drie weken in acht nemen tussen de verspreiding van dierlijke mest en het gebruik van de verkregen voedergewassen. |
| --- | --- |

—

Melkleveranciers moeten op al hun voedergronden een minimale periode van drie weken in acht nemen tussen de verspreiding van dierlijke mest en het gebruik van de verkregen voedergewassen.

Gebruik van chemische hulpstoffen

| — | Op alle voedergronden van melkleveranciers mogen synthetische gewasbeschermingsmiddelen slechts selectief en gericht en onder toezicht van gespecialiseerde landbouwadviseurs worden toegepast. |
| --- | --- |

—

Op alle voedergronden van melkleveranciers mogen synthetische gewasbeschermingsmiddelen slechts selectief en gericht en onder toezicht van gespecialiseerde landbouwadviseurs worden toegepast.

| — | Toegestane verpoederde substanties ter bestrijding van vliegen mogen in gebouwen die zijn bestemd voor het melkvee alleen worden gebruikt wanneer er geen vrouwelijk vee aanwezig is. |
| --- | --- |

—

Toegestane verpoederde substanties ter bestrijding van vliegen mogen in gebouwen die zijn bestemd voor het melkvee alleen worden gebruikt wanneer er geen vrouwelijk vee aanwezig is.

Termijnen voor de melklevering

| — | De eerste levering van melk als hooimelk mag op zijn vroegst tien dagen na het kalven plaatsvinden. |
| --- | --- |

—

De eerste levering van melk als hooimelk mag op zijn vroegst tien dagen na het kalven plaatsvinden.

| — | Wanneer koeien kuilvoer (gegiste voeders) hebben gekregen, bedraagt de minimumtermijn 14 dagen. |
| --- | --- |

—

Wanneer koeien kuilvoer (gegiste voeders) hebben gekregen, bedraagt de minimumtermijn 14 dagen.

| — | Dieren in bergweiden die op de oorspronkelijke veehouderij kuilvoer (gegiste voeders) hebben gekregen, mogen vóór de verweiding ten minste 14 dagen lang geen kuilvoer hebben gekregen. Indien dit niet het geval is, mag hun melk pas na een verblijf van 14 dagen op de bergweiden als hooimelk worden gebruikt (in de inrichting voor hooimelkproductie van hetzelfde bedrijf). Op bergweiden mag kuilvoer niet worden geproduceerd of bij het voederen van dieren worden gebruikt. |
| --- | --- |

—

Dieren in bergweiden die op de oorspronkelijke veehouderij kuilvoer (gegiste voeders) hebben gekregen, mogen vóór de verweiding ten minste 14 dagen lang geen kuilvoer hebben gekregen. Indien dit niet het geval is, mag hun melk pas na een verblijf van 14 dagen op de bergweiden als hooimelk worden gebruikt (in de inrichting voor hooimelkproductie van hetzelfde bedrijf). Op bergweiden mag kuilvoer niet worden geproduceerd of bij het voederen van dieren worden gebruikt.

Verbod op genetisch gemodificeerde voedingsmiddelen en diervoeders

| — | Vanwege het traditionele karakter van hooimelk mag voor de productie ervan geen gebruik worden gemaakt van dieren of diervoeders die op grond van de geldende wetgeving als genetisch gemodificeerd moeten worden aangemerkt. |
| --- | --- |

—

Vanwege het traditionele karakter van hooimelk mag voor de productie ervan geen gebruik worden gemaakt van dieren of diervoeders die op grond van de geldende wetgeving als genetisch gemodificeerd moeten worden aangemerkt.

Overige bepalingen

| — | Zowel de productie als de opslag van kuilvoer (gegiste voeders) is verboden. |
| --- | --- |

—

Zowel de productie als de opslag van kuilvoer (gegiste voeders) is verboden.

| — | Zowel de productie als de opslag van alle typen omhulde balen is verboden. |
| --- | --- |

—

Zowel de productie als de opslag van alle typen omhulde balen is verboden.

| — | De productie van vochtig of gegist hooi is verboden. |
| --- | --- |

—

De productie van vochtig of gegist hooi is verboden.

3.7.   Specificiteit van het landbouwproduct of het levensmiddel

Het verschil tussen hooimelk en normale koemelk is gelegen in de productieomstandigheden zoals beschreven in punt 3.6, waarop de „Heumilchregulativ” (regelgeving betreffende de productie van hooimelk) van toepassing is.

Uit onderzoek van Ginginzer en zijn medewerkers bij de Bundesanstalt für alpenländische Milchwirtschaft (BAM, federaal bureau voor melkproducten uit bergweiden) (Rotholz) uit 1995 en 2001 is gebleken dat 65 % van de monsters van op basis van kuilvoer verkregen melk meer dan 1 000 sporen Clostridium per liter bevatte. In het geval van melk uit een industriële kaasmakerij bevatte 52 % van de monsters meer dan 10 000 sporen Clostridium per liter. Daarentegen bevatte 85 % van de monsters van hooimelk waarvoor geen kuilvoer was gebruikt minder dan 200 sporen per liter, en 15 % tussen 200 en 300 sporen. Door de bijzondere voeding van de dieren bevat hooimelk aanmerkelijk minder Clostridium-sporen. Daarom doen zich veel minder vaak ernstige organoleptische gebreken en ernstige gebreken in de gaten voor bij harde kazen die worden geproduceerd op basis van rauwe hooimelk.

In het kader van het onderzoeksproject „Einfluss der Silage auf die Milchqualität” (invloed van kuilvoer op de melkkwaliteit) (Ginzinger en Tschager, BAM, Rotholz, 1993) is de smaak van op basis van kuilvoer verkregen melk vergeleken met die van melk waarvoor geen kuilvoer was gebruikt. Bij 77 % van de onderzochte melkmonsters afkomstig van dieren die hooi hadden gekregen, werden geen smaakproblemen vastgesteld. Bij melkmonsters van dieren die kuilvoer kregen (gewone melk) was dat slechts 29 %. Dit opmerkelijke verschil is ook vastgesteld bij monsters die zijn genomen in de reservoirs van melkwagens: bij 94 % van de monsters van melk afkomstig van dieren die hooi en geen kuilvoer hadden gekregen, werd geen smaakprobleem vastgesteld, tegen slechts 45 % van de monsters van op basis van kuilvoer verkregen melk.

In een aan de universiteit van Wenen voltooide afstudeerscriptie (Schreiner, Seiz, Winzinger, 2011) is bewezen dat hooimelk ongeveer tweemaal zo veel omega-3- en andere vetzuren bevat als gewone melk, doordat de dieren worden gevoederd met ruwvoer en grassen.

3.8.   Traditioneel karakter van het landbouwproduct of het levensmiddel

De productie en verwerking van hooimelk zijn al zo oud als de melkveehouderij in de landbouw (ongeveer vijfde eeuw voor Christus). Reeds in de middeleeuwen werd in de „Schwaighöfen” (traditionele boerderijen) kaas gemaakt van hooimelk in het Alpenvorland en de bergen van Tirol. De term „Schwaig” komt uit het Middelhoogduits en verwijst naar een specifieke vorm van een nederzetting, en vooral van een veehouderij, in de Alpen. Landsheren hebben er zelf een groot aantal „Schwaighöfe” gebouwd als permanente nederzettingen die dienst deden als veehouderijen, met name in de melkproductie (en de productie van kaas in het bijzonder). Het is bekend dat dergelijke houderijen sinds de twaalfde eeuw in Tirol en het gebied rond Salzburg bestaan. In berggebieden is de productie van hooimelk van oorsprong gekoppeld aan de productie van harde kazen op basis van rauwe melk. Rond 1900 zijn regels voor de productie van hooimelk („Milchregulative”) vastgesteld voor niet op basis van kuilvoer verkregen melk die geschikt is voor de productie van harde kazen. Op basis van deze teksten zijn in Oostenrijk in de jaren vijftig van de vorige eeuw de „Milchregulative” opgesteld voor de melkproductie in Vorarlberg, Tirol en het gebied rond Salzburg. In 1975 zijn deze voorschriften geharmoniseerd en goedgekeurd door het Milchwirtschaftsfonds (fonds voor de melksector) als regels geldend voor melk die geschikt is voor de productie van harde kazen (Bestimmungen über die Übernahme von harkäsetauglicher Milch, Österreichische Milchwirtschaft (bepalingen inzake de overname van melk voor de productie van harde kazen, Oostenrijkse melksector), volume 14, bijlage 6, nr. 23c van 21 juli 1975). Tot 1993 werden door het voormalige Oostenrijkse orgaan voor de planning van de melkproductie voor bepaalde productiegebieden „gebieden met kuilvoerverbod” vastgesteld ten behoeve van de productie van hooimelk (of melk waarvoor geen kuilvoer is gebruikt, of melk die geschikt is voor de productie van harde kazen) die nodig was voor kaasboerderijen waar rauwe melk als grondstof wordt gebruikt. In 1995 zijn de gebieden met een kuilvoerverbod ten behoeve van hooimelk opnieuw ingesteld, bij de speciale richtlijn van het federale ministerie van Land- en Bosbouw, Milieu en Waterbeheer ter bevordering van een extensieve en milieuvriendelijke landbouw (Österreichisches Programm für umweltgerechte Landwirtschaft (ÖPUL, Oostenrijks programma voor milieuvriendelijke landbouw)), een maatregel waarmee afstand wordt gedaan van kuilvoer.

Ook op de bergweiden zijn de dieren altijd gevoederd volgens de criteria voor de productie van hooimelk. Dat op de bergweiden reeds lang kaas wordt geproduceerd, blijkt uit documenten en wetteksten uit 1544 betreffende de bergweide „Wildschönauer Holzalm” in Tirol.

Sinds begin jaren tachtig van de vorige eeuw beheert een aantal producenten van hooimelk hun bedrijf ook op basis van biologische/ecologische criteria.

3.9.   Minimumeisen en -procedures voor de controle van de specificiteit

—

4.   Autoriteiten of organen die de naleving van het productdossier controleren

4.1.   Naam en adres

—

4.2.   Specifieke taken van de autoriteit of het orgaan

—

---

(*1)  
  PB L 93 van 31.3.2006, blz. 1. Vervangen door Verordening (EU) nr. 1151/2012.

---

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/35 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/35

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/305 VAN DE COMMISSIE

van 3 maart 2016

tot wijziging van Verordening (EU) nr. 37/2010 wat de stof „gentamicine” betreft

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 470/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot vaststelling van communautaire procedures voor het vaststellen van grenswaarden voor residuen van farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (1), en met name artikel 14 juncto artikel 17,

Gezien het advies van het Europees Geneesmiddelenbureau dat is opgesteld door het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EG) nr. 470/2009 moet de maximumwaarde voor residuen (MRL) van farmacologisch werkzame stoffen die bestemd zijn om in de Unie te worden gebruikt in diergeneesmiddelen voor voedselproducerende dieren of in biociden die in de veehouderij worden gebruikt in een verordening worden vastgesteld. |
| --- | --- |

(1)

Overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EG) nr. 470/2009 moet de maximumwaarde voor residuen (MRL) van farmacologisch werkzame stoffen die bestemd zijn om in de Unie te worden gebruikt in diergeneesmiddelen voor voedselproducerende dieren of in biociden die in de veehouderij worden gebruikt in een verordening worden vastgesteld.

| (2) | In tabel 1 van de bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 van de Commissie (2) zijn de farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van MRL's in levensmiddelen van dierlijke oorsprong opgenomen. |
| --- | --- |

(2)

In tabel 1 van de bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 van de Commissie (2) zijn de farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van MRL's in levensmiddelen van dierlijke oorsprong opgenomen.

| (3) | Gentamicine is reeds in die tabel opgenomen als toegestane stof in spier, vetweefsel, lever en nieren van runderen en varkens en in rundermelk. |
| --- | --- |

(3)

Gentamicine is reeds in die tabel opgenomen als toegestane stof in spier, vetweefsel, lever en nieren van runderen en varkens en in rundermelk.

| (4) | Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van Verordening (EG) nr. 470/2009 heeft de Commissie bij het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) een verzoek tot extrapolatie van de bestaande MRL's voor gentamicine naar andere diersoorten of weefsels ingediend. |
| --- | --- |

(4)

Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van Verordening (EG) nr. 470/2009 heeft de Commissie bij het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) een verzoek tot extrapolatie van de bestaande MRL's voor gentamicine naar andere diersoorten of weefsels ingediend.

| (5) | Het EMA heeft op basis van het advies van het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik de extrapolatie van de MRL's voor gentamicine naar alle voedselproducerende zoogdieren en vissen aanbevolen. |
| --- | --- |

(5)

Het EMA heeft op basis van het advies van het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik de extrapolatie van de MRL's voor gentamicine naar alle voedselproducerende zoogdieren en vissen aanbevolen.

| (6) | Verordening (EU) nr. 37/2010 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(6)

Verordening (EU) nr. 37/2010 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (7) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, |
| --- | --- |

(7)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 3 maart 2016.

Voor de Commissie

De voorzitter

Jean-Claude JUNCKER

---

(1)  
  PB L 152 van 16.6.2009, blz. 11.

1

(2)  Verordening (EU) nr. 37/2010 van de Commissie van 22 december 2009 betreffende farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van maximumwaarden voor residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 15 van 20.1.2010, blz. 1).

2

---

BIJLAGE

In tabel 1 van de bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 wordt de vermelding voor „gentamicine” vervangen door:

| Farmacologisch werkzame stof | Indicatorresidu | Diersoorten | MRL's | Te onderzoeken weefsels | Overige bepalingen (overeenkomstig artikel 14, lid 7, van Verordening (EG) nr. 470/2009) | Therapeutische klassen |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „Gentamicine | Som van gentamicine C1, gentamicine C1a, gentamicine C2 en gentamicine C2a | Alle voedselproducerende zoogdieren en vissen | 50 μg/kg
  50 μg/kg
  200 μg/kg
  750 μg/kg
  100 μg/kg | Spier
  Vetweefsel
  Lever
  Nieren
  Melk | Voor vissen heeft de MRL voor spier betrekking op „spier en huid in natuurlijke verhoudingen”
  Voor varkens heeft de MRL voor vetweefsel betrekking op „huid en vetweefsel in natuurlijke verhoudingen” | Infectiewerende middelen/Antibiotica” |

Farmacologisch werkzame stof

Indicatorresidu

Diersoorten

MRL's

Te onderzoeken weefsels

Overige bepalingen (overeenkomstig artikel 14, lid 7, van Verordening (EG) nr. 470/2009)

Therapeutische klassen

„Gentamicine

Som van gentamicine C1, gentamicine C1a, gentamicine C2 en gentamicine C2a

Alle voedselproducerende zoogdieren en vissen

50 μg/kg

50 μg/kg

200 μg/kg

750 μg/kg

100 μg/kg

Spier

Vetweefsel

Lever

Nieren

Melk

Voor vissen heeft de MRL voor spier betrekking op „spier en huid in natuurlijke verhoudingen”

Voor varkens heeft de MRL voor vetweefsel betrekking op „huid en vetweefsel in natuurlijke verhoudingen”

Infectiewerende middelen/Antibiotica”

---

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/38 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/38

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/306 VAN DE COMMISSIE

van 3 maart 2016

tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1283/2014 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit de Republiek Korea en Maleisië, naar aanleiding van een tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) („de basisverordening”), en met name artikel 11, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   PROCEDURE

PROCEDURE

1.1.   Vorige onderzoeken en geldende antidumpingmaatregelen

Vorige onderzoeken en geldende antidumpingmaatregelen

| (1) | De antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaalde hulpstukken voor buisleidingen van oorsprong uit onder meer de Republiek Korea werden ingesteld bij Verordening (EG) nr. 1514/2002 van de Raad (2) („het oorspronkelijke onderzoek” en „de oorspronkelijke maatregelen”). |
| --- | --- |

(1)

De antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaalde hulpstukken voor buisleidingen van oorsprong uit onder meer de Republiek Korea werden ingesteld bij Verordening (EG) nr. 1514/2002 van de Raad (2) („het oorspronkelijke onderzoek” en „de oorspronkelijke maatregelen”).

2

| (2) | In oktober 2008 zijn deze maatregelen bij Verordening (EG) nr. 1001/2008 van de Raad (3) verlengd na een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening. |
| --- | --- |

(2)

In oktober 2008 zijn deze maatregelen bij Verordening (EG) nr. 1001/2008 van de Raad (3) verlengd na een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening.

3

| (3) | In december 2014 werden de maatregelen andermaal verlengd bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1283/2014 van de Commissie (4) na een tweede nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening („de geldende maatregelen”). |
| --- | --- |

(3)

In december 2014 werden de maatregelen andermaal verlengd bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1283/2014 van de Commissie (4) na een tweede nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening („de geldende maatregelen”).

4

| (4) | Het antidumpingrecht dat momenteel van toepassing is op de uitvoer van alle ondernemingen in de Republiek Korea is 44 % en is gebaseerd op de in het oorspronkelijke onderzoek vastgestelde schademarge. |
| --- | --- |

(4)

Het antidumpingrecht dat momenteel van toepassing is op de uitvoer van alle ondernemingen in de Republiek Korea is 44 % en is gebaseerd op de in het oorspronkelijke onderzoek vastgestelde schademarge.

1.2.   Verzoek om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek

Verzoek om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek

| (5) | In januari 2015 heeft de Commissie een verzoek ontvangen om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening. Het verzoek is beperkt tot een onderzoek naar dumping door TK Corporation, een Koreaanse producent-exporteur, en werd ingediend door deze producent-exporteur. In dit verzoek voerde de producent-exporteur aan dat de omstandigheden op basis waarvan de maatregelen waren ingesteld, gewijzigd zijn en deze wijzigingen van blijvende aard zijn. Uit het door de producent-exporteur verstrekte voorlopige bewijsmateriaal bleek dat handhaving van de maatregel op het huidige niveau niet langer noodzakelijk is om de gevolgen van schade veroorzakende dumping te neutraliseren. |
| --- | --- |

(5)

In januari 2015 heeft de Commissie een verzoek ontvangen om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening. Het verzoek is beperkt tot een onderzoek naar dumping door TK Corporation, een Koreaanse producent-exporteur, en werd ingediend door deze producent-exporteur. In dit verzoek voerde de producent-exporteur aan dat de omstandigheden op basis waarvan de maatregelen waren ingesteld, gewijzigd zijn en deze wijzigingen van blijvende aard zijn. Uit het door de producent-exporteur verstrekte voorlopige bewijsmateriaal bleek dat handhaving van de maatregel op het huidige niveau niet langer noodzakelijk is om de gevolgen van schade veroorzakende dumping te neutraliseren.

1.3.   Opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek

Opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek

| (6) | De Commissie is, na de lidstaten in kennis te hebben gesteld, tot de conclusie gekomen dat er voldoende bewijsmateriaal was om de opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te rechtvaardigen dat beperkt zou blijven tot een onderzoek naar dumping door de producent-exporteur, en kondigde bij bericht („het bericht van opening”) in het Publicatieblad van de Europese Unie (5) op 18 februari 2015 aan overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te zullen openen dat beperkt zou blijven tot een onderzoek naar dumping door de producent-exporteur. |
| --- | --- |

(6)

De Commissie is, na de lidstaten in kennis te hebben gesteld, tot de conclusie gekomen dat er voldoende bewijsmateriaal was om de opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te rechtvaardigen dat beperkt zou blijven tot een onderzoek naar dumping door de producent-exporteur, en kondigde bij bericht („het bericht van opening”) in het Publicatieblad van de Europese Unie (5) op 18 februari 2015 aan overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te zullen openen dat beperkt zou blijven tot een onderzoek naar dumping door de producent-exporteur.

Publicatieblad van de Europese Unie

5

| (7) | De Commissie heeft de producent-exporteur, de autoriteiten van het land van uitvoer en de bedrijfstak van de Unie officieel van de opening van het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek in kennis gesteld. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te worden gehoord. |
| --- | --- |

(7)

De Commissie heeft de producent-exporteur, de autoriteiten van het land van uitvoer en de bedrijfstak van de Unie officieel van de opening van het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek in kennis gesteld. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te worden gehoord.

1.4.   Onderzoek

Onderzoek

| (8) | Om de nodige informatie voor haar onderzoek te verkrijgen, heeft de Commissie de producent-exporteur een vragenlijst toegezonden. Zij heeft de antwoorden daarop binnen de daarvoor vastgestelde termijn ontvangen. |
| --- | --- |

(8)

Om de nodige informatie voor haar onderzoek te verkrijgen, heeft de Commissie de producent-exporteur een vragenlijst toegezonden. Zij heeft de antwoorden daarop binnen de daarvoor vastgestelde termijn ontvangen.

| (9) | De Commissie heeft alle informatie die zij voor de vaststelling van dumping nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. Bij de producent-exporteur is ter plaatse een controle uitgevoerd. |
| --- | --- |

(9)

De Commissie heeft alle informatie die zij voor de vaststelling van dumping nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. Bij de producent-exporteur is ter plaatse een controle uitgevoerd.

1.5.   Tijdvak van het nieuwe onderzoek

Tijdvak van het nieuwe onderzoek

| (10) | Het onderzoek naar de hoogte van de dumping had betrekking op de periode van 1 januari 2014 tot en met 31 december 2014 (het „tijdvak van het nieuwe onderzoek” of „TNO”). |
| --- | --- |

(10)

Het onderzoek naar de hoogte van de dumping had betrekking op de periode van 1 januari 2014 tot en met 31 december 2014 (het „tijdvak van het nieuwe onderzoek” of „TNO”).

| (11) | In aanvulling op die gegevens heeft de producent-exporteur ook gegevens over kosten en verkoop voor 2013 verstrekt, en hij stelde voor het jaar 2013 toe te voegen aan het tijdvak van het nieuwe onderzoek om de representativiteit van zijn verkoop aan de Unie te vergroten. De Commissie heeft echter vastgesteld dat de toevoeging van de in 2013 aan de Unie verkochte hoeveelheid niet zou leiden tot een grotere representativiteit wat betreft het volume (in vergelijking met de totale verkochte of geproduceerde hoeveelheid) of de soorten verkoop (zie overweging 29). Daarom had de Commissie geen voldoende reden om, met het oog op een representatieve bevinding met betrekking tot dumping, af te wijken van de gebruikelijke periode van twaalf maanden als tijdvak van het nieuwe onderzoek. |
| --- | --- |

(11)

In aanvulling op die gegevens heeft de producent-exporteur ook gegevens over kosten en verkoop voor 2013 verstrekt, en hij stelde voor het jaar 2013 toe te voegen aan het tijdvak van het nieuwe onderzoek om de representativiteit van zijn verkoop aan de Unie te vergroten. De Commissie heeft echter vastgesteld dat de toevoeging van de in 2013 aan de Unie verkochte hoeveelheid niet zou leiden tot een grotere representativiteit wat betreft het volume (in vergelijking met de totale verkochte of geproduceerde hoeveelheid) of de soorten verkoop (zie overweging 29). Daarom had de Commissie geen voldoende reden om, met het oog op een representatieve bevinding met betrekking tot dumping, af te wijken van de gebruikelijke periode van twaalf maanden als tijdvak van het nieuwe onderzoek.

| (12) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de producent-exporteur zijn argument dat 2013 aan het tijdvak van het nieuwe onderzoek moest worden toegevoegd om de representativiteit ervan te vergroten. Hij betoogde dat vergelijkingen met factoren zoals het totale productievolume niet relevant waren en dat door toevoeging van 2013 aan het tijdvak van het nieuwe onderzoek een grotere representativiteit werd verkregen wat betreft aanvullende productsoorten, verkoopvolume en omzet. |
| --- | --- |

(12)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de producent-exporteur zijn argument dat 2013 aan het tijdvak van het nieuwe onderzoek moest worden toegevoegd om de representativiteit ervan te vergroten. Hij betoogde dat vergelijkingen met factoren zoals het totale productievolume niet relevant waren en dat door toevoeging van 2013 aan het tijdvak van het nieuwe onderzoek een grotere representativiteit werd verkregen wat betreft aanvullende productsoorten, verkoopvolume en omzet.

| (13) | In de basisverordening wordt niet specifiek aangegeven hoe de representativiteit van het tijdvak van het nieuwe onderzoek moet worden gemeten. In dit geval bedroegen de hoeveelheden die de producent-exporteur in 2013 op de markt van de Unie beweert te hebben verkocht, minder dan de helft van de hoeveelheden die hij in het tijdvak van het nieuwe onderzoek op de markt van de Unie beweert te hebben verkocht, terwijl de in totaal door hem verkochte en geproduceerde hoeveelheden voor beide jaren van dezelfde orde van grootte waren. Het is in dit geval dus duidelijk dat door toevoeging van 2013 de representativiteit van de verkoop van de producent-exporteur aan de Unie relatief gezien kleiner zou worden, terwijl zij in absolute termen slechts in beperkte mate zou toenemen. |
| --- | --- |

(13)

In de basisverordening wordt niet specifiek aangegeven hoe de representativiteit van het tijdvak van het nieuwe onderzoek moet worden gemeten. In dit geval bedroegen de hoeveelheden die de producent-exporteur in 2013 op de markt van de Unie beweert te hebben verkocht, minder dan de helft van de hoeveelheden die hij in het tijdvak van het nieuwe onderzoek op de markt van de Unie beweert te hebben verkocht, terwijl de in totaal door hem verkochte en geproduceerde hoeveelheden voor beide jaren van dezelfde orde van grootte waren. Het is in dit geval dus duidelijk dat door toevoeging van 2013 de representativiteit van de verkoop van de producent-exporteur aan de Unie relatief gezien kleiner zou worden, terwijl zij in absolute termen slechts in beperkte mate zou toenemen.

| (14) | De Commissie bevestigt dan ook dat er geen geldige rechtvaardiging is om het tijdvak van het nieuwe onderzoek langer te maken dan de periode van één jaar die de Commissie doorgaans hanteert. |
| --- | --- |

(14)

De Commissie bevestigt dan ook dat er geen geldige rechtvaardiging is om het tijdvak van het nieuwe onderzoek langer te maken dan de periode van één jaar die de Commissie doorgaans hanteert.

2.   BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1.   Betrokken product

Betrokken product

| (15) | Het nieuwe onderzoek heeft betrekking op hulpstukken voor buisleidingen (andere dan gegoten hulpstukken, flenzen en hulpstukken met schroefdraad), van ijzer of van staal (met uitzondering van roestvrij staal), met een grootste uitwendige diameter van niet meer dan 609,6 mm, geschikt voor stomplassen of voor andere doeleinden, van oorsprong uit de Republiek Korea en momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 en ex 7307 99 80 („het betrokken product”). |
| --- | --- |

(15)

Het nieuwe onderzoek heeft betrekking op hulpstukken voor buisleidingen (andere dan gegoten hulpstukken, flenzen en hulpstukken met schroefdraad), van ijzer of van staal (met uitzondering van roestvrij staal), met een grootste uitwendige diameter van niet meer dan 609,6 mm, geschikt voor stomplassen of voor andere doeleinden, van oorsprong uit de Republiek Korea en momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 en ex 7307 99 80 („het betrokken product”).

2.2.   Soortgelijk product

Soortgelijk product

| (16) | Het nieuwe onderzoek heeft bevestigd dat het product dat door de producent-exporteur wordt vervaardigd, op de binnenlandse markt wordt verkocht en naar de Unie en andere exportmarkten wordt uitgevoerd, dezelfde fysische, technische en chemische basiseigenschappen en dezelfde basistoepassingen heeft als de in de Unie door de bedrijfstak van de Unie verkochte producten. |
| --- | --- |

(16)

Het nieuwe onderzoek heeft bevestigd dat het product dat door de producent-exporteur wordt vervaardigd, op de binnenlandse markt wordt verkocht en naar de Unie en andere exportmarkten wordt uitgevoerd, dezelfde fysische, technische en chemische basiseigenschappen en dezelfde basistoepassingen heeft als de in de Unie door de bedrijfstak van de Unie verkochte producten.

| (17) | De Commissie heeft geconcludeerd dat die producten derhalve soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening. |
| --- | --- |

(17)

De Commissie heeft geconcludeerd dat die producten derhalve soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

3.   DUMPING

DUMPING

a)   Normale waarde

Normale waarde

| (18) | Eerst onderzocht de Commissie of de totale binnenlandse verkoop van de producent-exporteur representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop is representatief als de totale hoeveelheid van de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt per producent-exporteur tijdens het onderzoektijdvak ten minste 5 % bedroeg van de totale naar de Unie uitgevoerde hoeveelheid van het betrokken product. Op basis hiervan was de totale verkoop op de binnenlandse markt van het soortgelijke product door de producent-exporteur representatief. |
| --- | --- |

(18)

Eerst onderzocht de Commissie of de totale binnenlandse verkoop van de producent-exporteur representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop is representatief als de totale hoeveelheid van de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt per producent-exporteur tijdens het onderzoektijdvak ten minste 5 % bedroeg van de totale naar de Unie uitgevoerde hoeveelheid van het betrokken product. Op basis hiervan was de totale verkoop op de binnenlandse markt van het soortgelijke product door de producent-exporteur representatief.

| (19) | Vervolgens is de Commissie nagegaan welke productsoorten die op de binnenlandse markt waren verkocht, identiek waren aan of vergelijkbaar waren met de naar de Unie uitgevoerde soorten. |
| --- | --- |

(19)

Vervolgens is de Commissie nagegaan welke productsoorten die op de binnenlandse markt waren verkocht, identiek waren aan of vergelijkbaar waren met de naar de Unie uitgevoerde soorten.

| (20) | Vervolgens heeft de Commissie onderzocht of de binnenlandse verkoop door de producent-exporteur op zijn binnenlandse markt voor elke productsoort die identiek is aan of vergelijkbaar is met een productsoort die naar de Unie wordt uitgevoerd, representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop van een productsoort is representatief als de totale hoeveelheid van de binnenlandse verkoop van die productsoort aan onafhankelijke afnemers in het onderzoektijdvak ten minste 5 % bedraagt van de totale naar de Unie uitgevoerde hoeveelheid van de identieke of vergelijkbare productsoort. De Commissie stelde vast dat de meeste productsoorten representatief waren. |
| --- | --- |

(20)

Vervolgens heeft de Commissie onderzocht of de binnenlandse verkoop door de producent-exporteur op zijn binnenlandse markt voor elke productsoort die identiek is aan of vergelijkbaar is met een productsoort die naar de Unie wordt uitgevoerd, representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop van een productsoort is representatief als de totale hoeveelheid van de binnenlandse verkoop van die productsoort aan onafhankelijke afnemers in het onderzoektijdvak ten minste 5 % bedraagt van de totale naar de Unie uitgevoerde hoeveelheid van de identieke of vergelijkbare productsoort. De Commissie stelde vast dat de meeste productsoorten representatief waren.

| (21) | Verder heeft de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening voor elke productsoort het aandeel van de winstgevende verkoop aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt in het onderzoektijdvak bepaald om uit te maken of zij de werkelijke binnenlandse verkoop kon gebruiken voor de berekening van de normale waarde. |
| --- | --- |

(21)

Verder heeft de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening voor elke productsoort het aandeel van de winstgevende verkoop aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt in het onderzoektijdvak bepaald om uit te maken of zij de werkelijke binnenlandse verkoop kon gebruiken voor de berekening van de normale waarde.

| (22) | De normale waarde wordt gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs per productsoort, ongeacht of die verkoop winstgevend is, indien:






  a) | het verkoopvolume van de productsoort tegen nettoverkoopprijzen die ten minste gelijk zijn aan de berekende productiekosten, meer dan 80 % van het totale verkoopvolume van deze productsoort vertegenwoordigde; en |
| --- | --- | --- |

(22)

De normale waarde wordt gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs per productsoort, ongeacht of die verkoop winstgevend is, indien:

a)

het verkoopvolume van de productsoort tegen nettoverkoopprijzen die ten minste gelijk zijn aan de berekende productiekosten, meer dan 80 % van het totale verkoopvolume van deze productsoort vertegenwoordigde; en

| b) | de gewogen gemiddelde verkoopprijs van die productsoort ten minste gelijk is aan de productiekosten per eenheid. |
| --- | --- |

b)

de gewogen gemiddelde verkoopprijs van die productsoort ten minste gelijk is aan de productiekosten per eenheid.

| (23) | In dit geval is de normale waarde het gewogen gemiddelde van de prijzen van alle binnenlandse verkopen van die productsoort gedurende het tijdvak van het nieuwe onderzoek. |
| --- | --- |

(23)

In dit geval is de normale waarde het gewogen gemiddelde van de prijzen van alle binnenlandse verkopen van die productsoort gedurende het tijdvak van het nieuwe onderzoek.

| (24) | De normale waarde is gelijk aan de werkelijke binnenlandse prijs per productsoort van uitsluitend de winstgevende binnenlandse verkopen van de productsoorten in het tijdvak van het nieuwe onderzoek indien:






  a) | de winstgevende verkoop van de productsoort 80 % of minder van de totale verkoop van die productsoort bedraagt; of |
| --- | --- | --- |

(24)

De normale waarde is gelijk aan de werkelijke binnenlandse prijs per productsoort van uitsluitend de winstgevende binnenlandse verkopen van de productsoorten in het tijdvak van het nieuwe onderzoek indien:

a)

de winstgevende verkoop van de productsoort 80 % of minder van de totale verkoop van die productsoort bedraagt; of

| b) | de gewogen gemiddelde prijs van deze productsoort lager ligt dan de productiekosten per eenheid. |
| --- | --- |

b)

de gewogen gemiddelde prijs van deze productsoort lager ligt dan de productiekosten per eenheid.

| (25) | Uit de analyse van de binnenlandse verkoop bleek dat ruim het grootste deel van alle binnenlandse verkopen winstgevend was en dat de gewogen gemiddelde verkoopprijs hoger was dan de productiekosten. De normale waarde werd bijgevolg berekend als gewogen gemiddelde van de prijzen van uitsluitend de winstgevende verkoop. |
| --- | --- |

(25)

Uit de analyse van de binnenlandse verkoop bleek dat ruim het grootste deel van alle binnenlandse verkopen winstgevend was en dat de gewogen gemiddelde verkoopprijs hoger was dan de productiekosten. De normale waarde werd bijgevolg berekend als gewogen gemiddelde van de prijzen van uitsluitend de winstgevende verkoop.

| (26) | Wanneer er geen of onvoldoende verkoop van een productsoort van het soortgelijk product in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden of een productsoort niet in representatieve hoeveelheden op de binnenlandse markt was afgezet, berekende de Commissie de normale waarde overeenkomstig artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening. |
| --- | --- |

(26)

Wanneer er geen of onvoldoende verkoop van een productsoort van het soortgelijk product in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden of een productsoort niet in representatieve hoeveelheden op de binnenlandse markt was afgezet, berekende de Commissie de normale waarde overeenkomstig artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening.

| (27) | De normale waarde werd vastgesteld door de gemiddelde productiekosten van het soortgelijke product van de producent-exporteur in het tijdvak van het nieuwe onderzoek te vermeerderen met:






  a) | het gewogen gemiddelde van de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten („VAA”) die door de producent-exporteur in verband met de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het kader van normale handelstransacties in het tijdvak van het nieuwe onderzoek zijn gemaakt; en |
| --- | --- | --- |

(27)

De normale waarde werd vastgesteld door de gemiddelde productiekosten van het soortgelijke product van de producent-exporteur in het tijdvak van het nieuwe onderzoek te vermeerderen met:

a)

het gewogen gemiddelde van de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten („VAA”) die door de producent-exporteur in verband met de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het kader van normale handelstransacties in het tijdvak van het nieuwe onderzoek zijn gemaakt; en

| b) | de gewogen gemiddelde winst die door de producent-exporteur op de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het tijdvak van het nieuwe onderzoek is gemaakt in het kader van normale handelstransacties. |
| --- | --- |

b)

de gewogen gemiddelde winst die door de producent-exporteur op de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het tijdvak van het nieuwe onderzoek is gemaakt in het kader van normale handelstransacties.

| (28) | Voor productsoorten waarvan de op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheden niet representatief waren, werden de gemiddelde VAA-kosten en de winst op transacties in het kader van normale handelstransacties op de binnenlandse markt voor die soorten in de normale waarde opgenomen. Voor productsoorten die in het geheel niet waren verkocht op de binnenlandse markt, werden de gewogen gemiddelde VAA-kosten en de winst op alle transacties in het kader van normale handelstransacties op de binnenlandse markt in de normale waarde opgenomen. |
| --- | --- |

(28)

Voor productsoorten waarvan de op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheden niet representatief waren, werden de gemiddelde VAA-kosten en de winst op transacties in het kader van normale handelstransacties op de binnenlandse markt voor die soorten in de normale waarde opgenomen. Voor productsoorten die in het geheel niet waren verkocht op de binnenlandse markt, werden de gewogen gemiddelde VAA-kosten en de winst op alle transacties in het kader van normale handelstransacties op de binnenlandse markt in de normale waarde opgenomen.

b)   Uitvoerprijs

Uitvoerprijs

| (29) | In het tijdvak van het nieuwe onderzoek werden door de producent-exporteur slechts verwaarloosbare hoeveelheden van het betrokken product aan de Unie verkocht, die tussen 0,1 % en 0,3 % van zijn productievolume vertegenwoordigden (om redenen van vertrouwelijkheid worden geen precieze bedragen vermeld). Voorts kon de producent-exporteur voor een aantal transacties niet op overtuigende wijze aantonen dat het antidumpingrecht werkelijk was betaald, wat twijfels doet rijzen over de vraag of de goederen in het douanegebied van de Unie in het vrije verkeer waren gebracht. Bovendien ging deze verkoop volledig naar drie afnemers en was hij bestemd voor specifieke projecten met eigen specificaties voor hulpstukken. Daarenboven maakte de verkoop deel uit van een „pakket” met andere hulpstukken en producten die niet onder het betrokken product vielen. In dit verband werd het risico van kruiscompensatie aanzienlijk geacht. Om de bovengenoemde redenen kon geen zinvolle analyse van dumping worden gemaakt op basis van de verkoop van het betrokken product door de producent-exporteur aan de Unie in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. |
| --- | --- |

(29)

In het tijdvak van het nieuwe onderzoek werden door de producent-exporteur slechts verwaarloosbare hoeveelheden van het betrokken product aan de Unie verkocht, die tussen 0,1 % en 0,3 % van zijn productievolume vertegenwoordigden (om redenen van vertrouwelijkheid worden geen precieze bedragen vermeld). Voorts kon de producent-exporteur voor een aantal transacties niet op overtuigende wijze aantonen dat het antidumpingrecht werkelijk was betaald, wat twijfels doet rijzen over de vraag of de goederen in het douanegebied van de Unie in het vrije verkeer waren gebracht. Bovendien ging deze verkoop volledig naar drie afnemers en was hij bestemd voor specifieke projecten met eigen specificaties voor hulpstukken. Daarenboven maakte de verkoop deel uit van een „pakket” met andere hulpstukken en producten die niet onder het betrokken product vielen. In dit verband werd het risico van kruiscompensatie aanzienlijk geacht. Om de bovengenoemde redenen kon geen zinvolle analyse van dumping worden gemaakt op basis van de verkoop van het betrokken product door de producent-exporteur aan de Unie in het tijdvak van het nieuwe onderzoek.

| (30) | Bij gebrek aan voldoende grote exportvolumes naar de Unie werd voor het bepalen van de uitvoerprijs rekening gehouden met de uitvoer naar andere derde landen. Er werd vastgesteld dat de producent-exporteur vier belangrijke exportmarkten heeft, die samen goed zijn voor meer dan 50 % van de uitvoer van de producent-exporteur naar derde landen in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. Het resterende deel bestaat uit 39 andere uitvoerbestemmingen, die elk tussen 0,1 % en 5 % van de uitvoer van de producent-exporteur vertegenwoordigen. De prijzen bij uitvoer naar deze landen variëren enorm, hetgeen de uiteenlopende aard van de markten weerspiegelt. Veel van deze uiteenlopende factoren (zoals de mededingingsvoorwaarden op elke markt) zijn niet bekend. Daarom werd verder onderzocht of een van de belangrijke exportbestemmingen van de producent-exporteur kon worden gebruikt in de plaats van de markt van de Unie. |
| --- | --- |

(30)

Bij gebrek aan voldoende grote exportvolumes naar de Unie werd voor het bepalen van de uitvoerprijs rekening gehouden met de uitvoer naar andere derde landen. Er werd vastgesteld dat de producent-exporteur vier belangrijke exportmarkten heeft, die samen goed zijn voor meer dan 50 % van de uitvoer van de producent-exporteur naar derde landen in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. Het resterende deel bestaat uit 39 andere uitvoerbestemmingen, die elk tussen 0,1 % en 5 % van de uitvoer van de producent-exporteur vertegenwoordigen. De prijzen bij uitvoer naar deze landen variëren enorm, hetgeen de uiteenlopende aard van de markten weerspiegelt. Veel van deze uiteenlopende factoren (zoals de mededingingsvoorwaarden op elke markt) zijn niet bekend. Daarom werd verder onderzocht of een van de belangrijke exportbestemmingen van de producent-exporteur kon worden gebruikt in de plaats van de markt van de Unie.

| (31) | De Verenigde Arabische Emiraten („VAE”) zijn de grootste exportmarkt voor de producent-exporteur en waren goed voor 15 à 18 % van de uitvoer van de producent-exporteur in gewicht en 15 à 18 % in waarde in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. De VAE heeft echter geen binnenlandse producenten van het betrokken product. Bijgevolg lijken zij vrij sterk te verschillen van de markt van de Unie wat de economische structuur betreft. |
| --- | --- |

(31)

De Verenigde Arabische Emiraten („VAE”) zijn de grootste exportmarkt voor de producent-exporteur en waren goed voor 15 à 18 % van de uitvoer van de producent-exporteur in gewicht en 15 à 18 % in waarde in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. De VAE heeft echter geen binnenlandse producenten van het betrokken product. Bijgevolg lijken zij vrij sterk te verschillen van de markt van de Unie wat de economische structuur betreft.

| (32) | Evenals in het nieuwe onderzoek bij het vervallen van de maatregelen dat resulteerde in Verordening (EU) nr. 1283/2014, werd het passend geacht een analyse te maken van de uitvoer van de producent-exporteur naar de Verenigde Staten („VS”), de op een na grootste exportbestemming van de producent-exporteur in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. Het onderzoek bevestigde dat de VS-markt en de markt van de Unie van vergelijkbare grootte zijn, met veel binnenlandse producenten maar ook met een groot aandeel van de invoer. Het bevestigde ook dat de VS-markt in het tijdvak van het nieuwe onderzoek lage invoertarieven had en dat geen antidumpingrechten van toepassing waren op de invoer uit Korea, zodat het om een zeer concurrerende markt gaat. Bovendien is de VS inderdaad een belangrijke exportbestemming voor Korea in het algemeen en ook voor de betrokken producent-exporteur; de VS is goed voor 7 à 12 % van zijn productievolume en 11 à 14 % van zijn uitvoer in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. |
| --- | --- |

(32)

Evenals in het nieuwe onderzoek bij het vervallen van de maatregelen dat resulteerde in Verordening (EU) nr. 1283/2014, werd het passend geacht een analyse te maken van de uitvoer van de producent-exporteur naar de Verenigde Staten („VS”), de op een na grootste exportbestemming van de producent-exporteur in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. Het onderzoek bevestigde dat de VS-markt en de markt van de Unie van vergelijkbare grootte zijn, met veel binnenlandse producenten maar ook met een groot aandeel van de invoer. Het bevestigde ook dat de VS-markt in het tijdvak van het nieuwe onderzoek lage invoertarieven had en dat geen antidumpingrechten van toepassing waren op de invoer uit Korea, zodat het om een zeer concurrerende markt gaat. Bovendien is de VS inderdaad een belangrijke exportbestemming voor Korea in het algemeen en ook voor de betrokken producent-exporteur; de VS is goed voor 7 à 12 % van zijn productievolume en 11 à 14 % van zijn uitvoer in het tijdvak van het nieuwe onderzoek.

| (33) | Daarom werd op basis van de merites en de specifieke kenmerken van dit geval geoordeeld dat de VS in dit specifieke onderzoek bij gebrek aan voldoende exportvolumes naar de Unie een redelijke basis zou vormen voor de vaststelling van een uitvoerprijs. De gecontroleerde prijs van de producent-exporteur bij uitvoer naar de VS werd derhalve gebruikt voor de vaststelling van een uitvoerprijs, met correctie tot het niveau af fabriek door in voorkomend geval rekening te houden met de kosten van onder meer vervoer, rechten en belastingen. |
| --- | --- |

(33)

Daarom werd op basis van de merites en de specifieke kenmerken van dit geval geoordeeld dat de VS in dit specifieke onderzoek bij gebrek aan voldoende exportvolumes naar de Unie een redelijke basis zou vormen voor de vaststelling van een uitvoerprijs. De gecontroleerde prijs van de producent-exporteur bij uitvoer naar de VS werd derhalve gebruikt voor de vaststelling van een uitvoerprijs, met correctie tot het niveau af fabriek door in voorkomend geval rekening te houden met de kosten van onder meer vervoer, rechten en belastingen.

| (34) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen betwistte de producent-exporteur, zowel op juridische als feitelijke gronden, dat zijn verkoop aan de Unie niet kon worden gebruikt voor de vaststelling van een representatieve uitvoerprijs. |
| --- | --- |

(34)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen betwistte de producent-exporteur, zowel op juridische als feitelijke gronden, dat zijn verkoop aan de Unie niet kon worden gebruikt voor de vaststelling van een representatieve uitvoerprijs.

| (35) | Ten eerste voerde de producent-exporteur aan dat de uitvoerprijs door de Commissie slechts als onbetrouwbaar kan worden beschouwd als op grond van artikel 2, lid 9, wordt vastgesteld dat er een associatie of een compensatieregeling bestaat tussen de producent-exporteur en de importeur of een derde partij. In alle andere gevallen zou de Commissie de berekening van de dumping moeten baseren op de prijs bij uitvoer (naar de Unie), zo niet zou er sprake zijn van een schending van artikel 2.3 van de Antidumpingovereenkomst van de WTO. |
| --- | --- |

(35)

Ten eerste voerde de producent-exporteur aan dat de uitvoerprijs door de Commissie slechts als onbetrouwbaar kan worden beschouwd als op grond van artikel 2, lid 9, wordt vastgesteld dat er een associatie of een compensatieregeling bestaat tussen de producent-exporteur en de importeur of een derde partij. In alle andere gevallen zou de Commissie de berekening van de dumping moeten baseren op de prijs bij uitvoer (naar de Unie), zo niet zou er sprake zijn van een schending van artikel 2.3 van de Antidumpingovereenkomst van de WTO.

| (36) | In dit opzicht is de Commissie het niet eens met de enge interpretatie van artikel 2, lid 9, van de basisverordening, die niet door de jurisprudentie wordt geschraagd. In artikel 2, lid 9, van de basisverordening staat immers niets waardoor een onderzoekende autoriteit verplicht is zich te baseren op niet-representatieve uitgevoerde hoeveelheden waarvan het prijsniveau hoe dan ook niet als zinvol kan worden beschouwd gezien de omstandigheden die in overweging 29 zijn uitgelegd en in dit punt nader worden besproken. De argumenten van de producent-exporteur moeten dan ook worden afgewezen. |
| --- | --- |

(36)

In dit opzicht is de Commissie het niet eens met de enge interpretatie van artikel 2, lid 9, van de basisverordening, die niet door de jurisprudentie wordt geschraagd. In artikel 2, lid 9, van de basisverordening staat immers niets waardoor een onderzoekende autoriteit verplicht is zich te baseren op niet-representatieve uitgevoerde hoeveelheden waarvan het prijsniveau hoe dan ook niet als zinvol kan worden beschouwd gezien de omstandigheden die in overweging 29 zijn uitgelegd en in dit punt nader worden besproken. De argumenten van de producent-exporteur moeten dan ook worden afgewezen.

| (37) | Ten tweede betoogde de producent-exporteur vanuit feitelijk oogpunt dat zijn verkoop aan de Unie niet te verwaarlozen was, waarbij hij wees op het aantal transacties en productsoorten dat zijn beweerde verkoop aan de Unie in 2013 en 2014 omvatte en op het aantal lidstaten dat erbij betrokken was. In het tijdvak van het nieuwe onderzoek heeft de producent-exporteur echter slechts 14 facturen voor verkoop aan de Unie uitgeschreven. Het zeer lage aantal ton dat deze beweerde verkoop aan de Unie vertegenwoordigde, zoals vermeld in overweging 29, werd door de producent-exporteur niet betwist. |
| --- | --- |

(37)

Ten tweede betoogde de producent-exporteur vanuit feitelijk oogpunt dat zijn verkoop aan de Unie niet te verwaarlozen was, waarbij hij wees op het aantal transacties en productsoorten dat zijn beweerde verkoop aan de Unie in 2013 en 2014 omvatte en op het aantal lidstaten dat erbij betrokken was. In het tijdvak van het nieuwe onderzoek heeft de producent-exporteur echter slechts 14 facturen voor verkoop aan de Unie uitgeschreven. Het zeer lage aantal ton dat deze beweerde verkoop aan de Unie vertegenwoordigde, zoals vermeld in overweging 29, werd door de producent-exporteur niet betwist.

| (38) | Ten derde argumenteerde de producent-exporteur vanuit feitelijk oogpunt dat het feit dat zijn uitvoer naar de Unie bestemd was voor specifieke projecten met eigen specificaties, niet relevant is en dat hij stellig bewijsmateriaal had verstrekt waaruit bleek dat geen kruiscompensatie had plaatsgevonden. In dit verband zij erop gewezen dat in de mededeling van feiten en overwegingen stond dat de aard van de verkoop op de markt van de Unie betekende dat er een risico van kruiscompensatie met andere producten was, hoewel wordt toegegeven dat er geen bewijsmateriaal is gevonden om aan te tonen of te weerleggen dat er in het tijdvak van het nieuwe onderzoek werkelijk kruiscompensatie heeft plaatsgevonden. De kwestie van de kruiscompensatie, die in de mededeling van feiten en overwegingen enkel als risico naar voren is gebracht, was slechts een van de factoren die de Commissie in aanmerking heeft genomen bij het bepalen van de representativiteit van de verkoop aan de Unie (zie overweging 29). |
| --- | --- |

(38)

Ten derde argumenteerde de producent-exporteur vanuit feitelijk oogpunt dat het feit dat zijn uitvoer naar de Unie bestemd was voor specifieke projecten met eigen specificaties, niet relevant is en dat hij stellig bewijsmateriaal had verstrekt waaruit bleek dat geen kruiscompensatie had plaatsgevonden. In dit verband zij erop gewezen dat in de mededeling van feiten en overwegingen stond dat de aard van de verkoop op de markt van de Unie betekende dat er een risico van kruiscompensatie met andere producten was, hoewel wordt toegegeven dat er geen bewijsmateriaal is gevonden om aan te tonen of te weerleggen dat er in het tijdvak van het nieuwe onderzoek werkelijk kruiscompensatie heeft plaatsgevonden. De kwestie van de kruiscompensatie, die in de mededeling van feiten en overwegingen enkel als risico naar voren is gebracht, was slechts een van de factoren die de Commissie in aanmerking heeft genomen bij het bepalen van de representativiteit van de verkoop aan de Unie (zie overweging 29).

| (39) | Ten vierde stelde de producent-exporteur vanuit feitelijk oogpunt dat de Commissie bewijsmateriaal had ontvangen waaruit bleek dat alle goederen op de markt van de Unie in het vrije verkeer waren gebracht en dat de antidumpingrechten waren betaald of te betalen waren. |
| --- | --- |

(39)

Ten vierde stelde de producent-exporteur vanuit feitelijk oogpunt dat de Commissie bewijsmateriaal had ontvangen waaruit bleek dat alle goederen op de markt van de Unie in het vrije verkeer waren gebracht en dat de antidumpingrechten waren betaald of te betalen waren.

| (40) | Na de mededeling van feiten en overwegingen antwoordde de producent-exporteur op een verzoek van de Commissie om ter zake duidelijkheid te verschaffen met betrekking tot de brondocumenten waarover de Commissie beschikte. De verstrekte documenten bevestigden dat er voor transacties die ongeveer de helft van de verkoop aan de Unie omvatten, onregelmatigheden betreffende de betaling van rechten waren waarvoor er geen verklaring was. Met name de transacties waarvoor geen bewijsmateriaal kon worden verstrekt waaruit de betaling van het antidumpingrecht van 44 % bleek, maken deze prijzen bij verkoop aan de Unie duidelijk onbetrouwbaar daar deze verkoop dus naar alle waarschijnlijkheid heeft plaatsgevonden in de onjuiste veronderstelling dat geen antidumpingrechten hoeven te worden betaald. |
| --- | --- |

(40)

Na de mededeling van feiten en overwegingen antwoordde de producent-exporteur op een verzoek van de Commissie om ter zake duidelijkheid te verschaffen met betrekking tot de brondocumenten waarover de Commissie beschikte. De verstrekte documenten bevestigden dat er voor transacties die ongeveer de helft van de verkoop aan de Unie omvatten, onregelmatigheden betreffende de betaling van rechten waren waarvoor er geen verklaring was. Met name de transacties waarvoor geen bewijsmateriaal kon worden verstrekt waaruit de betaling van het antidumpingrecht van 44 % bleek, maken deze prijzen bij verkoop aan de Unie duidelijk onbetrouwbaar daar deze verkoop dus naar alle waarschijnlijkheid heeft plaatsgevonden in de onjuiste veronderstelling dat geen antidumpingrechten hoeven te worden betaald.

| (41) | Ten vijfde voerde TK Corporation aan dat, aangezien het tussentijdse nieuwe onderzoek werd geopend met gebruikmaking van voorlopig bewijsmateriaal betreffende de uitvoer naar de Unie waaruit een lagere dumpingmarge bleek, het mogelijk moet zijn geweest om (bij de definitieve vaststelling van dumping) de dumpingmarge te berekenen op basis van de verkoop aan de Unie. Dit argument werd afgewezen. Ten eerste verschilt het bewijsmateriaal dat voor de opening van een tussentijds nieuw onderzoek vereist is, in wezen aanzienlijk van het bewijsmateriaal waarop de onderzoekende autoriteit haar definitieve bevindingen baseerde. Ten tweede is uit het onderzoek gebleken dat die verkoop om al de in dit punt besproken redenen niet op geldige wijze kon worden gebruikt. Voorts wordt opgemerkt dat louter de mogelijkheid om een dumpingmarge te berekenen, niet inhoudt dat de dumpingmarge in overeenstemming is met de relevante bepalingen van de basisverordening. |
| --- | --- |

(41)

Ten vijfde voerde TK Corporation aan dat, aangezien het tussentijdse nieuwe onderzoek werd geopend met gebruikmaking van voorlopig bewijsmateriaal betreffende de uitvoer naar de Unie waaruit een lagere dumpingmarge bleek, het mogelijk moet zijn geweest om (bij de definitieve vaststelling van dumping) de dumpingmarge te berekenen op basis van de verkoop aan de Unie. Dit argument werd afgewezen. Ten eerste verschilt het bewijsmateriaal dat voor de opening van een tussentijds nieuw onderzoek vereist is, in wezen aanzienlijk van het bewijsmateriaal waarop de onderzoekende autoriteit haar definitieve bevindingen baseerde. Ten tweede is uit het onderzoek gebleken dat die verkoop om al de in dit punt besproken redenen niet op geldige wijze kon worden gebruikt. Voorts wordt opgemerkt dat louter de mogelijkheid om een dumpingmarge te berekenen, niet inhoudt dat de dumpingmarge in overeenstemming is met de relevante bepalingen van de basisverordening.

| (42) | Derhalve wordt, rekening houdend met het feit dat de verkoop aan de Unie in absolute en vergelijkbare termen van zo geringe omvang was en dat er bovendien gegronde redenen waren om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van een aanzienlijk deel van deze verkoop om andere dan met het volume verband houdende redenen, het argument dat de Commissie bij de vaststelling van de uitvoerprijs ten onrechte de uitvoer naar de Unie buiten beschouwing heeft gelaten, verworpen. |
| --- | --- |

(42)

Derhalve wordt, rekening houdend met het feit dat de verkoop aan de Unie in absolute en vergelijkbare termen van zo geringe omvang was en dat er bovendien gegronde redenen waren om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van een aanzienlijk deel van deze verkoop om andere dan met het volume verband houdende redenen, het argument dat de Commissie bij de vaststelling van de uitvoerprijs ten onrechte de uitvoer naar de Unie buiten beschouwing heeft gelaten, verworpen.

| (43) | Ten slotte blijkt uit de analyse en de bevindingen in de overwegingen 32 en 33, die door de producent-exporteur niet werden betwist, duidelijk dat bij de berekening van de uitvoerprijs zorgvuldig te werk is gegaan en dat de VS bij gebrek aan betrouwbare prijzen voor de Unie als een redelijke grondslag kan worden beschouwd voor de vaststelling van uitvoerprijzen. |
| --- | --- |

(43)

Ten slotte blijkt uit de analyse en de bevindingen in de overwegingen 32 en 33, die door de producent-exporteur niet werden betwist, duidelijk dat bij de berekening van de uitvoerprijs zorgvuldig te werk is gegaan en dat de VS bij gebrek aan betrouwbare prijzen voor de Unie als een redelijke grondslag kan worden beschouwd voor de vaststelling van uitvoerprijzen.

c)   Vergelijking

Vergelijking

| (44) | De Commissie heeft de normale waarde en de uitvoerprijs van de producent-exporteur vergeleken in het stadium af fabriek. |
| --- | --- |

(44)

De Commissie heeft de normale waarde en de uitvoerprijs van de producent-exporteur vergeleken in het stadium af fabriek.

| (45) | Waar dat met het oog op een billijke vergelijking gerechtvaardigd was, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening op de normale waarde en/of de uitvoerprijs een correctie toegepast voor verschillen die van invloed zijn op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. Er werden correcties toegepast voor kosten van vervoer over land en over zee, kosten van verzekering, lading, overlading, lossing en aanverwante kosten. |
| --- | --- |

(45)

Waar dat met het oog op een billijke vergelijking gerechtvaardigd was, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening op de normale waarde en/of de uitvoerprijs een correctie toegepast voor verschillen die van invloed zijn op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. Er werden correcties toegepast voor kosten van vervoer over land en over zee, kosten van verzekering, lading, overlading, lossing en aanverwante kosten.

d)   Dumpingmarge

Dumpingmarge

| (46) | Voor de producent-exporteur heeft de Commissie de gewogen gemiddelde normale waarde van elke soort van het soortgelijke product vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs van de overeenkomstige soort van het betrokken product, zoals bepaald in artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening. |
| --- | --- |

(46)

Voor de producent-exporteur heeft de Commissie de gewogen gemiddelde normale waarde van elke soort van het soortgelijke product vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs van de overeenkomstige soort van het betrokken product, zoals bepaald in artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening.

| (47) | Op basis hiervan bedraagt de gewogen gemiddelde dumpingmarge, uitgedrukt in procenten van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, 32,4 %. |
| --- | --- |

(47)

Op basis hiervan bedraagt de gewogen gemiddelde dumpingmarge, uitgedrukt in procenten van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, 32,4 %.

4.   BLIJVENDE AARD VAN DE GEWIJZIGDE OMSTANDIGHEDEN

BLIJVENDE AARD VAN DE GEWIJZIGDE OMSTANDIGHEDEN

| (48) | Overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening heeft de Commissie ook onderzocht of de gewijzigde omstandigheden redelijkerwijs als van blijvende aard konden worden aangemerkt. |
| --- | --- |

(48)

Overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening heeft de Commissie ook onderzocht of de gewijzigde omstandigheden redelijkerwijs als van blijvende aard konden worden aangemerkt.

| (49) | In dit verband is uit het onderzoek gebleken dat TK Corporation inderdaad structurele veranderingen heeft ondergaan die hebben geleid tot minder kosten en meer efficiëntie. Met name heeft de onderneming in 2010 een tweede fabriek en in 2012 een derde fabriek geopend. Dankzij een aanzienlijke capaciteitsverhoging konden de productielijnen en opslagplaatsen op efficiëntere wijze worden gereorganiseerd en konden de kosten aanzienlijk worden verlaagd. Deze kostenverlaging heeft directe gevolgen voor de dumpingmarge. Het is onwaarschijnlijk dat de hier beschreven omstandigheid in de afzienbare toekomst op zodanige wijze zal veranderen dat dit op deze bevindingen van invloed zou zijn. |
| --- | --- |

(49)

In dit verband is uit het onderzoek gebleken dat TK Corporation inderdaad structurele veranderingen heeft ondergaan die hebben geleid tot minder kosten en meer efficiëntie. Met name heeft de onderneming in 2010 een tweede fabriek en in 2012 een derde fabriek geopend. Dankzij een aanzienlijke capaciteitsverhoging konden de productielijnen en opslagplaatsen op efficiëntere wijze worden gereorganiseerd en konden de kosten aanzienlijk worden verlaagd. Deze kostenverlaging heeft directe gevolgen voor de dumpingmarge. Het is onwaarschijnlijk dat de hier beschreven omstandigheid in de afzienbare toekomst op zodanige wijze zal veranderen dat dit op deze bevindingen van invloed zou zijn.

| (50) | Deze wijziging in de omstandigheden kan dan ook als van blijvende aard worden beschouwd en de toepassing van de maatregel op het huidige niveau is niet langer gerechtvaardigd. |
| --- | --- |

(50)

Deze wijziging in de omstandigheden kan dan ook als van blijvende aard worden beschouwd en de toepassing van de maatregel op het huidige niveau is niet langer gerechtvaardigd.

| (51) | Het Defence Committee of the EU Steel Butt-welding Fittings Industry merkte op dat ondanks de structurele veranderingen waardoor TK Corporation de kosten zou hebben verlaagd en de efficiëntie zou hebben vergroot, de winstgevendheid van TK Corporation (voor de onderneming in haar geheel) in de periode 2012-2014 niet is gestegen. Het Defence Committee of the EU Steel Butt-welding Fittings Industry uitte dan ook twijfels over de blijvende aard van de gewijzigde omstandigheden en het effect daarvan op de dumpingmarge. |
| --- | --- |

(51)

Het Defence Committee of the EU Steel Butt-welding Fittings Industry merkte op dat ondanks de structurele veranderingen waardoor TK Corporation de kosten zou hebben verlaagd en de efficiëntie zou hebben vergroot, de winstgevendheid van TK Corporation (voor de onderneming in haar geheel) in de periode 2012-2014 niet is gestegen. Het Defence Committee of the EU Steel Butt-welding Fittings Industry uitte dan ook twijfels over de blijvende aard van de gewijzigde omstandigheden en het effect daarvan op de dumpingmarge.

| (52) | De Commissie heeft dit argument onderzocht. Ten eerste moet worden opgemerkt dat de blijvende aard van de gewijzigde omstandigheden wordt beoordeeld onder verwijzing naar het oorspronkelijke onderzoek in 2002. Ten tweede worden de winstgevendheid van een onderneming en de ontwikkeling ervan bepaald door een aantal factoren, waarvan efficiëntie er slechts één is. Ten derde heeft de kostenverlaging, zoals vermeld in overweging 49, alleen betrekking op kosten die kunnen worden gerelateerd aan de in dezelfde overweging vermelde structurele veranderingen. Zo is bijvoorbeeld de ontwikkeling van de gemiddelde grondstoffenkosten, loonkosten en energiekosten niet rechtstreeks te relateren aan de efficiëntiewinst die door de opening van de twee fabrieken werd behaald. Ten slotte heeft het Defence Committee of the EU Steel Butt-welding Fittings Industry zijn argument gestaafd onder verwijzing naar de cijfers voor de algehele winstgevendheid van TK Corporation en niet naar de cijfers die specifiek op het betrokken product betrekking hebben. Daarom heeft de Commissie dit argument verworpen. |
| --- | --- |

(52)

De Commissie heeft dit argument onderzocht. Ten eerste moet worden opgemerkt dat de blijvende aard van de gewijzigde omstandigheden wordt beoordeeld onder verwijzing naar het oorspronkelijke onderzoek in 2002. Ten tweede worden de winstgevendheid van een onderneming en de ontwikkeling ervan bepaald door een aantal factoren, waarvan efficiëntie er slechts één is. Ten derde heeft de kostenverlaging, zoals vermeld in overweging 49, alleen betrekking op kosten die kunnen worden gerelateerd aan de in dezelfde overweging vermelde structurele veranderingen. Zo is bijvoorbeeld de ontwikkeling van de gemiddelde grondstoffenkosten, loonkosten en energiekosten niet rechtstreeks te relateren aan de efficiëntiewinst die door de opening van de twee fabrieken werd behaald. Ten slotte heeft het Defence Committee of the EU Steel Butt-welding Fittings Industry zijn argument gestaafd onder verwijzing naar de cijfers voor de algehele winstgevendheid van TK Corporation en niet naar de cijfers die specifiek op het betrokken product betrekking hebben. Daarom heeft de Commissie dit argument verworpen.

5.   ANTIDUMPINGMAATREGELEN

ANTIDUMPINGMAATREGELEN

| (53) | De belanghebbenden werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan zou worden voorgesteld het voor de producent-exporteur geldende recht te wijzigen. Zij konden hierover opmerkingen maken. |
| --- | --- |

(53)

De belanghebbenden werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan zou worden voorgesteld het voor de producent-exporteur geldende recht te wijzigen. Zij konden hierover opmerkingen maken.

| (54) | Op basis van het nieuwe onderzoek bedraagt de voorgestelde herziene dumpingmarge en het antidumpingrecht op het door TK Corporation vervaardigde betrokken product 32,4 %, |
| --- | --- |

(54)

Op basis van het nieuwe onderzoek bedraagt de voorgestelde herziene dumpingmarge en het antidumpingrecht op het door TK Corporation vervaardigde betrokken product 32,4 %,

| (55) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 opgerichte comité, |
| --- | --- |

(55)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 opgerichte comité,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De tabel in artikel 1, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1283/2014 wordt door toevoeging van het onderstaande gewijzigd:

| Land | Onderneming | Recht (%) | Aanvullende Taric-code |
| --- | --- | --- | --- |
| Republiek Korea | TK Corporation, 1499-1, Songjeong-Dong, Gangseo-Gu, Busan | 32,4 | C066 |
| Alle andere ondernemingen | 44,0 | C999 |

Land

Onderneming

Recht (%)

Aanvullende Taric-code

Republiek Korea

TK Corporation, 1499-1, Songjeong-Dong, Gangseo-Gu, Busan

32,4

C066

Alle andere ondernemingen

44,0

C999

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 3 maart 2016.

Voor de Commissie

De voorzitter

Jean-Claude JUNCKER

---

(1)  
  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.

1

(2)  
  PB L 228 van 24.8.2002, blz. 1.

2

(3)  
  PB L 275 van 16.10.2008, blz. 18, laatstelijk gewijzigd bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2010 (PB L 107 van 29.4.2010, blz. 1).

3

(4)  
  PB L 347 van 3.12.2014, blz. 17.

4

(5)  
  PB C 58 van 18.2.2015, blz. 9.

5

---

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/45 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/45

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/307 VAN DE COMMISSIE

van 3 maart 2016

tot 243e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al Qaidanetwerk

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al Qaidanetwerk (1), en met name artikel 7, lid 1, onder a), en artikel 7 bis, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 worden de personen, groepen en entiteiten opgesomd waarvan de tegoeden en economische middelen krachtens die verordening worden bevroren. |
| --- | --- |

(1)

In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 worden de personen, groepen en entiteiten opgesomd waarvan de tegoeden en economische middelen krachtens die verordening worden bevroren.

| (2) | Het Sanctiecomité van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft op 29 februari 2016 besloten elf natuurlijke personen en één entiteit toe te voegen aan de lijst van personen, groepen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen dienen te worden bevroren. Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 dient daarom dienovereenkomstig te worden bijgewerkt. |
| --- | --- |

(2)

Het Sanctiecomité van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft op 29 februari 2016 besloten elf natuurlijke personen en één entiteit toe te voegen aan de lijst van personen, groepen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen dienen te worden bevroren. Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 dient daarom dienovereenkomstig te worden bijgewerkt.

| (3) | Om de effectiviteit van de maatregelen waarin deze verordening voorziet, te waarborgen, dient deze verordening onmiddellijk in werking te treden, |
| --- | --- |

(3)

Om de effectiviteit van de maatregelen waarin deze verordening voorziet, te waarborgen, dient deze verordening onmiddellijk in werking te treden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 3 maart 2016.

Voor de Commissie,

namens de voorzitter,

Hoofd van de dienst Instrumenten voor het buitenlands beleid

---

(1)  
  PB L 139 van 29.5.2002, blz. 9.

1

---

BIJLAGE

Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 worden de volgende vermeldingen toegevoegd aan de lijst „Natuurlijke personen”:






  a) | „Abd Al-Baset Azzouz (ook bekend als a) Abdelbassed Azouz; b) Abdul Baset Azouz; c) AA (initialen)). Geboortedatum: 7.2.1966. Geboorteplaats: Doma, Libië. Nationaliteit: Libisch. Paspoort nummer: a) 223611 (Libisch paspoortnummer); b) C00146605 (Brits paspoortnummer). Adres: Libië (laatst bekende verblijfplaats). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- | --- |

1)

In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 worden de volgende vermeldingen toegevoegd aan de lijst „Natuurlijke personen”:

a)

„Abd Al-Baset Azzouz (ook bekend als a) Abdelbassed Azouz; b) Abdul Baset Azouz; c) AA (initialen)). Geboortedatum: 7.2.1966. Geboorteplaats: Doma, Libië. Nationaliteit: Libisch. Paspoort nummer: a) 223611 (Libisch paspoortnummer); b) C00146605 (Brits paspoortnummer). Adres: Libië (laatst bekende verblijfplaats). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| b) | „Gulmurod Khalimov. Geboortedatum: a) 14.5.1975; b) rond 1975. Geboorteplaats: a) gebied Varzob, Tadzjikistan; b) Dushanbe, Tadzjikistan. Nationaliteit: Tadzjieks. Adres: Syrische Arabische Republiek (verblijfplaats in september 2015). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

b)

„Gulmurod Khalimov. Geboortedatum: a) 14.5.1975; b) rond 1975. Geboorteplaats: a) gebied Varzob, Tadzjikistan; b) Dushanbe, Tadzjikistan. Nationaliteit: Tadzjieks. Adres: Syrische Arabische Republiek (verblijfplaats in september 2015). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| c) | „Nusret Imamovic (ook bekend als Nusret Sulejman Imamovic). Geboortedatum: a) 26.9.1971; b) 26.9.1977. Nationaliteit: uit Bosnië en Herzegovina. Paspoort nummer: a) 349054 (paspoortnummer van Bosnië en Herzegovina); b) 3490054 (paspoortnummer van Bosnië en Herzegovina). Adres: Syrische Arabische Republiek (verblijfplaats in september 2015). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

c)

„Nusret Imamovic (ook bekend als Nusret Sulejman Imamovic). Geboortedatum: a) 26.9.1971; b) 26.9.1977. Nationaliteit: uit Bosnië en Herzegovina. Paspoort nummer: a) 349054 (paspoortnummer van Bosnië en Herzegovina); b) 3490054 (paspoortnummer van Bosnië en Herzegovina). Adres: Syrische Arabische Republiek (verblijfplaats in september 2015). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| d) | „Muhannad Al-Najdi (ook bekend als a) 'Ali Manahi 'Ali al-Mahaydali al-'Utaybi; b) Ghassan al-Tajiki). Geboortedatum: 19.5.1984. Geboorteplaats: al-Duwadmi, Saudi-Arabië. Nationaliteit: Saudi-Arabisch. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

d)

„Muhannad Al-Najdi (ook bekend als a) 'Ali Manahi 'Ali al-Mahaydali al-'Utaybi; b) Ghassan al-Tajiki). Geboortedatum: 19.5.1984. Geboorteplaats: al-Duwadmi, Saudi-Arabië. Nationaliteit: Saudi-Arabisch. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| e) | „Morad Laaboudi (ook bekend als a) Abu Ismail; b) Abu Ismail al-Maghribi). Geboortedatum: 26.2.1993. Geboorteplaats: Marokko. Nationaliteit: Marokkaans. Paspoort nummer: a) UZ6430184 (Marokkaans paspoortnummer); b) CD595054 (Marokkaans nationaal identiteitsnummer). Adres: Turkije. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

e)

„Morad Laaboudi (ook bekend als a) Abu Ismail; b) Abu Ismail al-Maghribi). Geboortedatum: 26.2.1993. Geboorteplaats: Marokko. Nationaliteit: Marokkaans. Paspoort nummer: a) UZ6430184 (Marokkaans paspoortnummer); b) CD595054 (Marokkaans nationaal identiteitsnummer). Adres: Turkije. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| f) | „Ali Musa Al-Shawakh (ook bekend als a) 'Ali Musa al-Shawagh; b) 'Ali Musa al-Shawagh; c) Ali al-Hamoud al-Shawakh; d) Ibrahim al-Shawwakh; e) Muhammad 'Ali al-Shawakh; f) Abu Luqman; g) Ali Hammud; h) Abdullah Shuwar al-Aujayd; i) Ali Awas; j) 'Ali Derwish; k) 'Ali al-Hamud; l) Abu Luqman al-Sahl; m) Abu Luqman al-Suri; n) Abu Ayyub). Geboortedatum: 1973. Geboorteplaats: gemeente Sahl, provincie Raqqa, Syrische Arabische Republiek. Nationaliteit: Syrisch. Adres: Syrische Arabische Republiek. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

f)

„Ali Musa Al-Shawakh (ook bekend als a) 'Ali Musa al-Shawagh; b) 'Ali Musa al-Shawagh; c) Ali al-Hamoud al-Shawakh; d) Ibrahim al-Shawwakh; e) Muhammad 'Ali al-Shawakh; f) Abu Luqman; g) Ali Hammud; h) Abdullah Shuwar al-Aujayd; i) Ali Awas; j) 'Ali Derwish; k) 'Ali al-Hamud; l) Abu Luqman al-Sahl; m) Abu Luqman al-Suri; n) Abu Ayyub). Geboortedatum: 1973. Geboorteplaats: gemeente Sahl, provincie Raqqa, Syrische Arabische Republiek. Nationaliteit: Syrisch. Adres: Syrische Arabische Republiek. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| g) | „Hasan Al-Salahayn Salih Al-Sha'ari (ook bekend als a) Husayn al-Salihin Salih al-Sha'iri; b) Abu Habib al-Libi; c) Hasan Abu Habib). Geboortedatum: 1975. Geboorteplaats: Derna, Libië. Nationaliteit: Libisch. Paspoort nummer: a) 542858 (Libisch paspoortnummer); b) 55252 (Libisch nationaal identificatienummer, afgegeven in Derna, Libië). Adres: Libië. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

g)

„Hasan Al-Salahayn Salih Al-Sha'ari (ook bekend als a) Husayn al-Salihin Salih al-Sha'iri; b) Abu Habib al-Libi; c) Hasan Abu Habib). Geboortedatum: 1975. Geboorteplaats: Derna, Libië. Nationaliteit: Libisch. Paspoort nummer: a) 542858 (Libisch paspoortnummer); b) 55252 (Libisch nationaal identificatienummer, afgegeven in Derna, Libië). Adres: Libië. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| h) | „Mounir Ben Dhaou Ben Brahim Ben Helal (ook bekend als a) Mounir Helel; b) Mounir Hilel; c) Abu Rahmah; d) Abu Maryam al-Tunisi). Geboortedatum: 10.5.1983. Geboorteplaats: Ben Guerdane, Tunesië. Nationaliteit: Tunesisch. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

h)

„Mounir Ben Dhaou Ben Brahim Ben Helal (ook bekend als a) Mounir Helel; b) Mounir Hilel; c) Abu Rahmah; d) Abu Maryam al-Tunisi). Geboortedatum: 10.5.1983. Geboorteplaats: Ben Guerdane, Tunesië. Nationaliteit: Tunesisch. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| i) | „Mohammed Abdel-Halim Hemaida Saleh (ook bekend als a) Muhammad Hameida Saleh; b) Muhammad Abd-al-Halim Humaydah; c) Faris Baluchistan). Geboortedatum: a) 22.9.1988; b) 22.9.1989. Geboorteplaats: Alexandrië, Egypte. Nationaliteit: Egyptisch. Adres: Egypte. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

i)

„Mohammed Abdel-Halim Hemaida Saleh (ook bekend als a) Muhammad Hameida Saleh; b) Muhammad Abd-al-Halim Humaydah; c) Faris Baluchistan). Geboortedatum: a) 22.9.1988; b) 22.9.1989. Geboorteplaats: Alexandrië, Egypte. Nationaliteit: Egyptisch. Adres: Egypte. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| j) | „Salim Benghalem. Geboortedatum: 6.7.1980. Geboorteplaats: Bourg la Reine, Frankrijk. Nationaliteit: Frans. Adres: Syrische Arabische Republiek (verblijfplaats in september 2015). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

j)

„Salim Benghalem. Geboortedatum: 6.7.1980. Geboorteplaats: Bourg la Reine, Frankrijk. Nationaliteit: Frans. Adres: Syrische Arabische Republiek (verblijfplaats in september 2015). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| k) | „Abu Ubaydah Yusuf Al-Anabi (ook bekend als a) Abou ObeJda Youssef Al-Annabi; b) Abu-Ubaydah Yusuf Al-lnabi; c) Mebrak Yazid; d) Youcef Abu Obeida; e) Mibrak Yazid; f) Yousif Abu Obayda Yazid; g) Yazid Mebrak; h) Yazid Mabrak; i) Yusuf Abu Ubaydah; j) Abou Youcef). Geboortedatum: 7.2.1969. Geboorteplaats: Annaba, Algerije. Nationaliteit: Algerijns. Adres: Algerije. Overige informatie: Foto beschikbaar voor opname in de speciale kennisgeving van Interpol/VN-Veiligheidsraad. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

k)

„Abu Ubaydah Yusuf Al-Anabi (ook bekend als a) Abou ObeJda Youssef Al-Annabi; b) Abu-Ubaydah Yusuf Al-lnabi; c) Mebrak Yazid; d) Youcef Abu Obeida; e) Mibrak Yazid; f) Yousif Abu Obayda Yazid; g) Yazid Mebrak; h) Yazid Mabrak; i) Yusuf Abu Ubaydah; j) Abou Youcef). Geboortedatum: 7.2.1969. Geboorteplaats: Annaba, Algerije. Nationaliteit: Algerijns. Adres: Algerije. Overige informatie: Foto beschikbaar voor opname in de speciale kennisgeving van Interpol/VN-Veiligheidsraad. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

| 2) | De volgende vermelding wordt toegevoegd aan de lijst „Rechtspersonen, groepen en entiteiten”:

  „Harakat Sham Al-Islam (ook bekend als a) Haraket Sham al-Islam; b) Sham al-Islam; c) Sham al-Islam Movement). Adres: Syrische Arabische Republiek. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.” |
| --- | --- |

2)

De volgende vermelding wordt toegevoegd aan de lijst „Rechtspersonen, groepen en entiteiten”:

„Harakat Sham Al-Islam (ook bekend als a) Haraket Sham al-Islam; b) Sham al-Islam; c) Sham al-Islam Movement). Adres: Syrische Arabische Republiek. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 29.2.2016.”

---

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/48 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/48

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/308 VAN DE COMMISSIE

van 3 maart 2016

tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1),

Gezien Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (2), en met name artikel 136, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt. |
| --- | --- |

(1)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt.

| (2) | De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, |
| --- | --- |

(2)

De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in artikel 136 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 3 maart 2016.

Voor de Commissie,

namens de voorzitter,

Jerzy PLEWA

Directeur-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling

---

(1)  
  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671.

1

(2)  
  PB L 157 van 15.6.2011, blz. 1.

2

---

BIJLAGE

Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| GN-code | Code derde landen (1) | Forfaitaire invoerwaarde |
| 0702 00 00 | EG | 371,5 |
| IL | 154,0 |
| MA | 95,7 |
| SN | 174,9 |
| TN | 110,7 |
| TR | 106,0 |
| ZZ | 168,8 |
| 0707 00 05 | JO | 194,1 |
| MA | 84,0 |
| TR | 165,9 |
| ZZ | 148,0 |
| 0709 93 10 | MA | 55,5 |
| TR | 163,7 |
| ZZ | 109,6 |
| 0805 10 20 | EG | 47,2 |
| IL | 76,2 |
| MA | 60,2 |
| TN | 55,6 |
| TR | 66,0 |
| ZZ | 61,0 |
| 0805 50 10 | MA | 119,2 |
| TN | 91,8 |
| TR | 97,7 |
| ZZ | 102,9 |
| 0808 10 80 | CL | 92,5 |
| US | 133,9 |
| ZZ | 113,2 |
| 0808 30 90 | CL | 213,7 |
| CN | 59,3 |
| ZA | 98,7 |
| ZZ | 123,9 |

(EUR/100 kg)

GN-code

Code derde landen (1)

Forfaitaire invoerwaarde

0702 00 00

EG

371,5

IL

154,0

MA

95,7

SN

174,9

TN

110,7

TR

106,0

ZZ

168,8

0707 00 05

JO

194,1

MA

84,0

TR

165,9

ZZ

148,0

0709 93 10

MA

55,5

TR

163,7

ZZ

109,6

0805 10 20

EG

47,2

IL

76,2

MA

60,2

TN

55,6

TR

66,0

ZZ

61,0

0805 50 10

MA

119,2

TN

91,8

TR

97,7

ZZ

102,9

0808 10 80

CL

92,5

US

133,9

ZZ

113,2

0808 30 90

CL

213,7

CN

59,3

ZA

98,7

ZZ

123,9

---

(1)  Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 1106/2012 van de Commissie van 27 november 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 471/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken van de buitenlandse handel met derde landen, wat de bijwerking van de nomenclatuur van landen en gebieden betreft (PB L 328 van 28.11.2012, blz. 7). De code „ZZ” staat voor „overige oorsprong”.

---

BESLUITEN

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/50 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/50

---

GEDELEGEERD BESLUIT (EU) 2016/309 VAN DE COMMISSIE

van 26 november 2015

betreffende de gelijkwaardigheid van het toezichtstelsel voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen van kracht in Bermuda aan het stelsel vastgelegd in Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende wijziging van Gedelegeerd Besluit (EU) 2015/2290 van de Commissie

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (1), en met name artikel 172, lid 2, artikel 227, leden 4 en 5, en artikel 260, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 2009/138/EG stelt een risicogebaseerd prudentieel regime voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen in de Unie in. Volledige toepassing van Richtlijn 2009/138/EG op verzekeraars en herverzekeraars in de Unie vangt aan op 1 januari 2016. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 2009/138/EG stelt een risicogebaseerd prudentieel regime voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen in de Unie in. Volledige toepassing van Richtlijn 2009/138/EG op verzekeraars en herverzekeraars in de Unie vangt aan op 1 januari 2016.

| (2) | Overeenkomstig artikel 311 van Richtlijn 2009/138/EG mag de Commissie de gedelegeerde handelingen waarin de richtlijn voorziet, ook vóór de toepassingsdatum ervan vaststellen. |
| --- | --- |

(2)

Overeenkomstig artikel 311 van Richtlijn 2009/138/EG mag de Commissie de gedelegeerde handelingen waarin de richtlijn voorziet, ook vóór de toepassingsdatum ervan vaststellen.

| (3) | Artikel 172 van Richtlijn 2009/138/EG heeft betrekking op de gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsregeling van een derde land die wordt toegepast op herverzekeringsactiviteiten van ondernemingen met hun hoofdkantoor in dat derde land. Een positieve gelijkwaardigverklaring maakt het mogelijk dat herverzekeringscontracten met ondernemingen waarvan het hoofdkantoor in dat derde land is gelegen, op dezelfde wijze worden behandeld als herverzekeringscontracten met ondernemingen waaraan overeenkomstig genoemde richtlijn vergunning is verleend. |
| --- | --- |

(3)

Artikel 172 van Richtlijn 2009/138/EG heeft betrekking op de gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsregeling van een derde land die wordt toegepast op herverzekeringsactiviteiten van ondernemingen met hun hoofdkantoor in dat derde land. Een positieve gelijkwaardigverklaring maakt het mogelijk dat herverzekeringscontracten met ondernemingen waarvan het hoofdkantoor in dat derde land is gelegen, op dezelfde wijze worden behandeld als herverzekeringscontracten met ondernemingen waaraan overeenkomstig genoemde richtlijn vergunning is verleend.

| (4) | Artikel 227 van Richtlijn 2009/138/EG heeft betrekking op gelijkwaardigheid voor verzekeraars uit derde landen die deel uitmaken van groepen die hun hoofdkantoor in de Unie hebben. Op grond van een positieve gelijkwaardigverklaring mogen dergelijke groepen, wanneer als consolidatiemethode voor hun groepsrapportage aftrek en aggregatie wordt gebruikt, ten behoeve van de berekening van het solvabiliteitsvereiste van de groep en het in aanmerking komend eigen vermogen, rekening houden met de berekening van de kapitaalvereisten en het beschikbaar kapitaal (eigen vermogen) op basis van de regels van het niet-uniale rechtsgebied in plaats van deze te berekenen op basis van Richtlijn 2009/138/EG. |
| --- | --- |

(4)

Artikel 227 van Richtlijn 2009/138/EG heeft betrekking op gelijkwaardigheid voor verzekeraars uit derde landen die deel uitmaken van groepen die hun hoofdkantoor in de Unie hebben. Op grond van een positieve gelijkwaardigverklaring mogen dergelijke groepen, wanneer als consolidatiemethode voor hun groepsrapportage aftrek en aggregatie wordt gebruikt, ten behoeve van de berekening van het solvabiliteitsvereiste van de groep en het in aanmerking komend eigen vermogen, rekening houden met de berekening van de kapitaalvereisten en het beschikbaar kapitaal (eigen vermogen) op basis van de regels van het niet-uniale rechtsgebied in plaats van deze te berekenen op basis van Richtlijn 2009/138/EG.

| (5) | Artikel 260 van Richtlijn 2009/138/EG heeft betrekking op de gelijkwaardigheid van verzekerings- en herverzekeringsondernemingen waarvan de moederonderneming haar hoofdkantoor buiten de Unie heeft. In overeenstemming met artikel 261, lid 1, van Richtlijn 2009/138/EG steunen de lidstaten, in geval van een positieve gelijkwaardigverklaring, op het gelijkwaardige groepstoezicht dat door de groepstoezichtautoriteiten van het derde land wordt uitgeoefend. |
| --- | --- |

(5)

Artikel 260 van Richtlijn 2009/138/EG heeft betrekking op de gelijkwaardigheid van verzekerings- en herverzekeringsondernemingen waarvan de moederonderneming haar hoofdkantoor buiten de Unie heeft. In overeenstemming met artikel 261, lid 1, van Richtlijn 2009/138/EG steunen de lidstaten, in geval van een positieve gelijkwaardigverklaring, op het gelijkwaardige groepstoezicht dat door de groepstoezichtautoriteiten van het derde land wordt uitgeoefend.

| (6) | Een wettelijk stelsel van een derde land moet als volledig gelijkwaardig aan dat van Richtlijn 2009/138/EG worden beschouwd als het voldoet aan de vereisten die voor een vergelijkbaar niveau van bescherming van verzekeringnemers en begunstigden zorgen. |
| --- | --- |

(6)

Een wettelijk stelsel van een derde land moet als volledig gelijkwaardig aan dat van Richtlijn 2009/138/EG worden beschouwd als het voldoet aan de vereisten die voor een vergelijkbaar niveau van bescherming van verzekeringnemers en begunstigden zorgen.

| (7) | Op 11 maart 2015 heeft de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (European Insurance and Occupational Pensions Authority, EIOPA) overeenkomstig artikel 33, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad (2) aan de Commissie advies uitgebracht over het in Bermuda van kracht zijnde toezicht- en regelgevingskader voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen en -groepen. Naar aanleiding van de vaststelling van gewijzigde verzekeringswetgeving door Bermuda in juli 2015 heeft de EIOPA op 31 juli 2015 een bijwerking van haar advies goedgekeurd. Het EIOPA-advies is gebaseerd op het desbetreffende wetgevingskader van Bermuda, met inbegrip van de Insurance Amendment (No 2) Act 2015 (hierna de „Act” genoemd), aangenomen in juli 2015 en in werking tredend op 1 januari 2016, de Insurance Code of Conduct, gewijzigd met ingang van juli 2015, en de herziene prudentiële regels voor het verzekeringswezen, aangenomen door de Bermuda Monetary Authority (hierna de „BMA” genoemd) en in werking tredend op 1 januari 2016. De Commissie heeft haar beoordeling gebaseerd op de door de EIOPA verstrekte informatie. |
| --- | --- |

(7)

Op 11 maart 2015 heeft de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (European Insurance and Occupational Pensions Authority, EIOPA) overeenkomstig artikel 33, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad (2) aan de Commissie advies uitgebracht over het in Bermuda van kracht zijnde toezicht- en regelgevingskader voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen en -groepen. Naar aanleiding van de vaststelling van gewijzigde verzekeringswetgeving door Bermuda in juli 2015 heeft de EIOPA op 31 juli 2015 een bijwerking van haar advies goedgekeurd. Het EIOPA-advies is gebaseerd op het desbetreffende wetgevingskader van Bermuda, met inbegrip van de Insurance Amendment (No 2) Act 2015 (hierna de „Act” genoemd), aangenomen in juli 2015 en in werking tredend op 1 januari 2016, de Insurance Code of Conduct, gewijzigd met ingang van juli 2015, en de herziene prudentiële regels voor het verzekeringswezen, aangenomen door de Bermuda Monetary Authority (hierna de „BMA” genoemd) en in werking tredend op 1 januari 2016. De Commissie heeft haar beoordeling gebaseerd op de door de EIOPA verstrekte informatie.

| (8) | Rekening houdend met de bepalingen van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 van de Commissie (3), en met name met de artikelen 378, 379 en 380, alsook met het advies van de EIOPA, moet een aantal criteria worden toegepast om de gelijkwaardigheid op basis van artikel 172, lid 2, artikel 227, lid 4, en artikel 260, lid 3, van Richtlijn 2009/138/EG te beoordelen. |
| --- | --- |

(8)

Rekening houdend met de bepalingen van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 van de Commissie (3), en met name met de artikelen 378, 379 en 380, alsook met het advies van de EIOPA, moet een aantal criteria worden toegepast om de gelijkwaardigheid op basis van artikel 172, lid 2, artikel 227, lid 4, en artikel 260, lid 3, van Richtlijn 2009/138/EG te beoordelen.

| (9) | Die criteria omvatten bepaalde vereisten die voorkomen in twee of meer van de artikelen 378, 379 en 380 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35, en die geldig zijn op het niveau van individuele verzekerings- en herverzekeringsondernemingen en op het niveau van verzekerings- of herverzekeringsgroepen. In de voorliggende handeling wordt dan ook gespecificeerd of verzekeringsondernemingen op individueel („solo”) niveau, dan wel op groepsniveau worden beschouwd, omdat individuele ondernemingen al dan niet tot groepen kunnen behoren. De criteria hebben betrekking op de volgende gebieden: bevoegdheden, solvabiliteit, governance, transparantie, samenwerking tussen autoriteiten en behandeling van vertrouwelijke informatie, en de impact van de besluiten op de financiële stabiliteit. |
| --- | --- |

(9)

Die criteria omvatten bepaalde vereisten die voorkomen in twee of meer van de artikelen 378, 379 en 380 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35, en die geldig zijn op het niveau van individuele verzekerings- en herverzekeringsondernemingen en op het niveau van verzekerings- of herverzekeringsgroepen. In de voorliggende handeling wordt dan ook gespecificeerd of verzekeringsondernemingen op individueel („solo”) niveau, dan wel op groepsniveau worden beschouwd, omdat individuele ondernemingen al dan niet tot groepen kunnen behoren. De criteria hebben betrekking op de volgende gebieden: bevoegdheden, solvabiliteit, governance, transparantie, samenwerking tussen autoriteiten en behandeling van vertrouwelijke informatie, en de impact van de besluiten op de financiële stabiliteit.

| (10) | Wat de middelen, bevoegdheden en verantwoordelijkheden betreft, heeft de lokale toezichthouder, de BMA, de bevoegdheid om daadwerkelijk toezicht uit te oefenen op verzekerings- of herverzekeringsactiviteiten en sancties op te leggen of handhavingsmaatregelen te nemen indien dit noodzakelijk is, zoals het intrekken van een vergunning van een onderneming of het geheel of gedeeltelijk vervangen van het management ervan. De BMA beschikt over de noodzakelijk financiële en personele middelen, expertise, capaciteiten en het noodzakelijke mandaat om alle verzekeringnemers en begunstigden daadwerkelijk te beschermen. |
| --- | --- |

(10)

Wat de middelen, bevoegdheden en verantwoordelijkheden betreft, heeft de lokale toezichthouder, de BMA, de bevoegdheid om daadwerkelijk toezicht uit te oefenen op verzekerings- of herverzekeringsactiviteiten en sancties op te leggen of handhavingsmaatregelen te nemen indien dit noodzakelijk is, zoals het intrekken van een vergunning van een onderneming of het geheel of gedeeltelijk vervangen van het management ervan. De BMA beschikt over de noodzakelijk financiële en personele middelen, expertise, capaciteiten en het noodzakelijke mandaat om alle verzekeringnemers en begunstigden daadwerkelijk te beschermen.

| (11) | Wat de solvabiliteit betreft, steunt de beoordeling van de financiële positie van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen of -groepen in het kader van het Bermuda Capital Solvency Requirement (BSCR) op gezonde economische beginselen en zijn de solvabiliteitsvereisten op een economische waardering van alle activa en verplichtingen (de economische balans genoemd) gebaseerd. Dit verzekert de vergelijkbaarheid tussen verzekeraars. Het BSCR schrijft voor dat verzekerings- en herverzekeringsondernemingen voldoende financiële middelen moeten aanhouden en stelt criteria vast met betrekking tot technische voorzieningen, beleggingen, kapitaalvereisten (met inbegrip van het minimumkapitaalniveau) en eigen vermogen, waarbij de BMA tijdig moet ingrijpen als niet aan de kapitaalvereisten wordt voldaan of als de belangen van de verzekeringnemers in gevaar komen. De kapitaalvereisten zijn risicogebaseerd en zijn erop gericht kwantificeerbare risico's in beeld te brengen. Het belangrijkste kapitaalvereiste, bekend als het Enhanced Capital Requirement (ECR), is berekend op het dekken van onverwachte verliezen die uit bestaande activiteiten voortvloeien. Daarnaast is het absolute minimumkapitaalvereiste, de minimumsolvabiliteitsmarge genoemd, momenteel niet risicogebaseerd, maar de BMA zal daar verandering in brengen en met ingang van 1 januari 2017 een minimum van 25 % van het ECR op alle levensverzekeraars toepassen. Vanaf eind 2015 zal de BMA deze wettelijke kapitaal- en overschotvereisten invoeren voor alle categorieën verzekeraars, behalve voor captives en special purpose insurers. Wat modellen betreft, mogen verzekeringsondernemingen een standaardformule of een intern model hanteren. |
| --- | --- |

(11)

Wat de solvabiliteit betreft, steunt de beoordeling van de financiële positie van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen of -groepen in het kader van het Bermuda Capital Solvency Requirement (BSCR) op gezonde economische beginselen en zijn de solvabiliteitsvereisten op een economische waardering van alle activa en verplichtingen (de economische balans genoemd) gebaseerd. Dit verzekert de vergelijkbaarheid tussen verzekeraars. Het BSCR schrijft voor dat verzekerings- en herverzekeringsondernemingen voldoende financiële middelen moeten aanhouden en stelt criteria vast met betrekking tot technische voorzieningen, beleggingen, kapitaalvereisten (met inbegrip van het minimumkapitaalniveau) en eigen vermogen, waarbij de BMA tijdig moet ingrijpen als niet aan de kapitaalvereisten wordt voldaan of als de belangen van de verzekeringnemers in gevaar komen. De kapitaalvereisten zijn risicogebaseerd en zijn erop gericht kwantificeerbare risico's in beeld te brengen. Het belangrijkste kapitaalvereiste, bekend als het Enhanced Capital Requirement (ECR), is berekend op het dekken van onverwachte verliezen die uit bestaande activiteiten voortvloeien. Daarnaast is het absolute minimumkapitaalvereiste, de minimumsolvabiliteitsmarge genoemd, momenteel niet risicogebaseerd, maar de BMA zal daar verandering in brengen en met ingang van 1 januari 2017 een minimum van 25 % van het ECR op alle levensverzekeraars toepassen. Vanaf eind 2015 zal de BMA deze wettelijke kapitaal- en overschotvereisten invoeren voor alle categorieën verzekeraars, behalve voor captives en special purpose insurers. Wat modellen betreft, mogen verzekeringsondernemingen een standaardformule of een intern model hanteren.

| (12) | Wat de governance betreft, vereist de solvabiliteitsregeling van Bermuda dat verzekerings- of herverzekeringsondernemingen over een doeltreffend governancesysteem beschikken, waarbij hen met name een duidelijke organisatorische structuur, geschiktheids- en betrouwbaarheidsvereisten voor degenen die de ondernemingen daadwerkelijk leiden en een effectief proces voor de doorgifte van informatie binnen de ondernemingen en aan de BMA worden opgelegd. Bovendien oefent de BMA daadwerkelijk toezicht op uitbestede functies en activiteiten uit. |
| --- | --- |

(12)

Wat de governance betreft, vereist de solvabiliteitsregeling van Bermuda dat verzekerings- of herverzekeringsondernemingen over een doeltreffend governancesysteem beschikken, waarbij hen met name een duidelijke organisatorische structuur, geschiktheids- en betrouwbaarheidsvereisten voor degenen die de ondernemingen daadwerkelijk leiden en een effectief proces voor de doorgifte van informatie binnen de ondernemingen en aan de BMA worden opgelegd. Bovendien oefent de BMA daadwerkelijk toezicht op uitbestede functies en activiteiten uit.

| (13) | Het BSCR schrijft eveneens voor dat verzekerings- of herverzekeringsondernemingen en -groepen risicomanagement-, nalevings-, interneaudit- en actuariële functies in stand moeten houden. Het BSCR legt een risicomanagementsysteem op dat in staat is om risico's te onderkennen, te meten, te monitoren, te managen en te rapporteren. Het legt ook een effectief internecontrolesysteem op. |
| --- | --- |

(13)

Het BSCR schrijft eveneens voor dat verzekerings- of herverzekeringsondernemingen en -groepen risicomanagement-, nalevings-, interneaudit- en actuariële functies in stand moeten houden. Het BSCR legt een risicomanagementsysteem op dat in staat is om risico's te onderkennen, te meten, te monitoren, te managen en te rapporteren. Het legt ook een effectief internecontrolesysteem op.

| (14) | Het in Bermuda van kracht zijnde regime vereist dat wijzigingen in het bedrijfsbeleid of het management van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen of -groepen of gekwalificeerde deelnemingen in dergelijke ondernemingen of groepen in overeenstemming zijn met gezond en prudent management. Met name acquisities, veranderingen in het bedrijfsplan of in gekwalificeerde deelnemingen van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen of verzekeringsgroepen worden aan de BMA meegedeeld, die, indien zulks gerechtvaardigd is, passende sancties kan opleggen, zoals een verbod op een acquisitie. De Act bevat met name regels die voorzien in de verruiming van de voor aandeelhouders geldende eis om de afstoting van aandelen in particuliere en overheidsbedrijven te melden. |
| --- | --- |

(14)

Het in Bermuda van kracht zijnde regime vereist dat wijzigingen in het bedrijfsbeleid of het management van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen of -groepen of gekwalificeerde deelnemingen in dergelijke ondernemingen of groepen in overeenstemming zijn met gezond en prudent management. Met name acquisities, veranderingen in het bedrijfsplan of in gekwalificeerde deelnemingen van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen of verzekeringsgroepen worden aan de BMA meegedeeld, die, indien zulks gerechtvaardigd is, passende sancties kan opleggen, zoals een verbod op een acquisitie. De Act bevat met name regels die voorzien in de verruiming van de voor aandeelhouders geldende eis om de afstoting van aandelen in particuliere en overheidsbedrijven te melden.

| (15) | Wat transparantie betreft, moeten verzekerings- of herverzekeringsondernemingen en -groepen de BMA alle informatie verstrekken die noodzakelijk is om toezicht uit te oefenen, en ten minste jaarlijks een rapport over hun solvabiliteit en financiële positie publiceren. De openbaar te maken soorten kwalitatieve en kwantitatieve informatie zijn in overeenstemming met Richtlijn 2009/138/EG. De voor verzekeraars en groepen geldende vereisten om een verslag te publiceren, stemmen grotendeels overeen met het bepaalde in Richtlijn 2009/138/EG. Er kunnen vrijstellingen worden verleend indien openbaarmaking in een concurrentienadeel voor de ondernemingen zou resulteren. Zelfs in dat geval zou overeenkomstig de regels van Bermuda echter nog steeds de essentiële informatie over de solvabiliteit en financiële toestand worden bekendgemaakt. |
| --- | --- |

(15)

Wat transparantie betreft, moeten verzekerings- of herverzekeringsondernemingen en -groepen de BMA alle informatie verstrekken die noodzakelijk is om toezicht uit te oefenen, en ten minste jaarlijks een rapport over hun solvabiliteit en financiële positie publiceren. De openbaar te maken soorten kwalitatieve en kwantitatieve informatie zijn in overeenstemming met Richtlijn 2009/138/EG. De voor verzekeraars en groepen geldende vereisten om een verslag te publiceren, stemmen grotendeels overeen met het bepaalde in Richtlijn 2009/138/EG. Er kunnen vrijstellingen worden verleend indien openbaarmaking in een concurrentienadeel voor de ondernemingen zou resulteren. Zelfs in dat geval zou overeenkomstig de regels van Bermuda echter nog steeds de essentiële informatie over de solvabiliteit en financiële toestand worden bekendgemaakt.

| (16) | Wat het beroepsgeheim, de samenwerking en de uitwisseling van informatie betreft, omvat het in Bermuda van kracht zijnde regime verplichtingen inzake beroepsgeheim voor alle personen die voor de BMA werken of hebben gewerkt, met inbegrip van auditors en deskundigen die in opdracht van de BMA handelen. Volgens die verplichtingen mag vertrouwelijke informatie ook niet openbaar worden gemaakt, behalve in samengevatte of geaggregeerde vorm, onverminderd gevallen die onder het strafrecht vallen. Voorts maakt de BMA voor de uitvoering van haar taken en voor de doeleinden waarin bij wet is voorzien, alleen gebruik van vertrouwelijke informatie die van andere toezichthoudende autoriteiten is ontvangen. Het in Bermuda van kracht zijnde regime vereist ook dat ingeval een verzekerings- of herverzekeringsonderneming failliet wordt verklaard, dan wel op grond van een rechterlijke beslissing in liquidatie verkeert, vertrouwelijke informatie openbaar mag worden gemaakt als deze geen betrekking heeft op derden die betrokken zijn bij de redding van die onderneming. De BMA mag vertrouwelijke informatie die zij van een andere toezichthoudende autoriteit heeft ontvangen, slechts na uitdrukkelijke instemming van die toezichthoudende autoriteit delen met autoriteiten, instanties of personen die in Bermuda onder het beroepsgeheim vallen. Zij heeft met de International Association of Insurance Supervisors en met alle lidstaten van de Unie een memorandum van overeenstemming ondertekend om de internationale samenwerking, met name met betrekking tot de uitwisseling van vertrouwelijke informatie, te coördineren. |
| --- | --- |

(16)

Wat het beroepsgeheim, de samenwerking en de uitwisseling van informatie betreft, omvat het in Bermuda van kracht zijnde regime verplichtingen inzake beroepsgeheim voor alle personen die voor de BMA werken of hebben gewerkt, met inbegrip van auditors en deskundigen die in opdracht van de BMA handelen. Volgens die verplichtingen mag vertrouwelijke informatie ook niet openbaar worden gemaakt, behalve in samengevatte of geaggregeerde vorm, onverminderd gevallen die onder het strafrecht vallen. Voorts maakt de BMA voor de uitvoering van haar taken en voor de doeleinden waarin bij wet is voorzien, alleen gebruik van vertrouwelijke informatie die van andere toezichthoudende autoriteiten is ontvangen. Het in Bermuda van kracht zijnde regime vereist ook dat ingeval een verzekerings- of herverzekeringsonderneming failliet wordt verklaard, dan wel op grond van een rechterlijke beslissing in liquidatie verkeert, vertrouwelijke informatie openbaar mag worden gemaakt als deze geen betrekking heeft op derden die betrokken zijn bij de redding van die onderneming. De BMA mag vertrouwelijke informatie die zij van een andere toezichthoudende autoriteit heeft ontvangen, slechts na uitdrukkelijke instemming van die toezichthoudende autoriteit delen met autoriteiten, instanties of personen die in Bermuda onder het beroepsgeheim vallen. Zij heeft met de International Association of Insurance Supervisors en met alle lidstaten van de Unie een memorandum van overeenstemming ondertekend om de internationale samenwerking, met name met betrekking tot de uitwisseling van vertrouwelijke informatie, te coördineren.

| (17) | Wat de impact van haar besluiten betreft, zijn de BMA en de andere autoriteiten van Bermuda die tot taak hebben de goede werking van de financiële markten te verzekeren, toegerust om te beoordelen hoe besluiten mondiaal van invloed zullen zijn op de stabiliteit van de financiële systemen, met name in noodsituaties, en om rekening te houden met de mogelijke procyclische effecten wanneer zich uitzonderlijke bewegingen op de financiële markten voordoen. Op grond van het in Bermuda van kracht zijnde regime vinden regelmatig vergaderingen tussen de bovengenoemde autoriteiten plaats om informatie uit te wisselen over de risico's voor de financiële stabiliteit en om hun optreden te coördineren. Deze vinden eveneens plaats op internationaal niveau, waar de autoriteiten van Bermuda bijvoorbeeld met de colleges van toezichthouders van de lidstaten van de Unie en de EIOPA informatie uitwisselen over aangelegenheden in verband met financiële stabiliteit. |
| --- | --- |

(17)

Wat de impact van haar besluiten betreft, zijn de BMA en de andere autoriteiten van Bermuda die tot taak hebben de goede werking van de financiële markten te verzekeren, toegerust om te beoordelen hoe besluiten mondiaal van invloed zullen zijn op de stabiliteit van de financiële systemen, met name in noodsituaties, en om rekening te houden met de mogelijke procyclische effecten wanneer zich uitzonderlijke bewegingen op de financiële markten voordoen. Op grond van het in Bermuda van kracht zijnde regime vinden regelmatig vergaderingen tussen de bovengenoemde autoriteiten plaats om informatie uit te wisselen over de risico's voor de financiële stabiliteit en om hun optreden te coördineren. Deze vinden eveneens plaats op internationaal niveau, waar de autoriteiten van Bermuda bijvoorbeeld met de colleges van toezichthouders van de lidstaten van de Unie en de EIOPA informatie uitwisselen over aangelegenheden in verband met financiële stabiliteit.

| (18) | In de artikelen 378 en 380 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 zijn ook specifieke gelijkwaardigheidscriteria vastgelegd voor herverzekeringsactiviteiten en voor het groepstoezicht. |
| --- | --- |

(18)

In de artikelen 378 en 380 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 zijn ook specifieke gelijkwaardigheidscriteria vastgelegd voor herverzekeringsactiviteiten en voor het groepstoezicht.

| (19) | Wat de specifieke criteria voor herverzekeringsactiviteiten op grond van artikel 378 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 betreft, moet eerst een vergunning van de BMA worden verkregen om tot het herverzekeringsbedrijf te worden toegelaten. |
| --- | --- |

(19)

Wat de specifieke criteria voor herverzekeringsactiviteiten op grond van artikel 378 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 betreft, moet eerst een vergunning van de BMA worden verkregen om tot het herverzekeringsbedrijf te worden toegelaten.

| (20) | Wat de specifieke criteria voor groepstoezicht op grond van artikel 380 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 betreft, is de BMA bevoegd om te bepalen welke ondernemingen onder het toepassingsgebied van het toezicht op groepsniveau vallen en om toezicht uit te oefenen op verzekerings- of herverzekeringsondernemingen die deel uitmaken van een groep. De BMA houdt toezicht op alle verzekerings- of herverzekeringsondernemingen waarover een deelnemende onderneming, als omschreven in artikel 212, lid 1, onder a), van Richtlijn 2009/138/EG, overheersende invloed of invloed van betekenis uitoefent. |
| --- | --- |

(20)

Wat de specifieke criteria voor groepstoezicht op grond van artikel 380 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 betreft, is de BMA bevoegd om te bepalen welke ondernemingen onder het toepassingsgebied van het toezicht op groepsniveau vallen en om toezicht uit te oefenen op verzekerings- of herverzekeringsondernemingen die deel uitmaken van een groep. De BMA houdt toezicht op alle verzekerings- of herverzekeringsondernemingen waarover een deelnemende onderneming, als omschreven in artikel 212, lid 1, onder a), van Richtlijn 2009/138/EG, overheersende invloed of invloed van betekenis uitoefent.

| (21) | De BMA is bij machte het risicoprofiel, de financiële positie en de solvabiliteit van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen die deel uitmaken van een groep, alsook de bedrijfsstrategie van die groep, te beoordelen. |
| --- | --- |

(21)

De BMA is bij machte het risicoprofiel, de financiële positie en de solvabiliteit van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen die deel uitmaken van een groep, alsook de bedrijfsstrategie van die groep, te beoordelen.

| (22) | De rapportage- en boekhoudkundige regels staan de monitoring toe van intragroepstransacties en risicoconcentraties, die verzekerings- of herverzekeringsgroepen ten minste op jaarbasis moeten rapporteren. |
| --- | --- |

(22)

De rapportage- en boekhoudkundige regels staan de monitoring toe van intragroepstransacties en risicoconcentraties, die verzekerings- of herverzekeringsgroepen ten minste op jaarbasis moeten rapporteren.

| (23) | De BMA beperkt het gebruik van het eigen vermogen van een verzekerings- of herverzekeringsonderneming als dit niet daadwerkelijk beschikbaar kan worden gesteld voor de dekking van het kapitaalvereiste van de deelnemende onderneming waarvoor de groepssolvabiliteit wordt berekend. De berekening van de groepssolvabiliteit leidt tot resultaten die ten minste gelijkwaardig zijn aan de resultaten van de methoden vastgesteld in de artikelen 230 en 233 van Richtlijn 2009/138/EG, zonder dubbeltelling van het eigen vermogen en na eliminatie van de intragroepscreatie van kapitaal via wederzijdse financiering. |
| --- | --- |

(23)

De BMA beperkt het gebruik van het eigen vermogen van een verzekerings- of herverzekeringsonderneming als dit niet daadwerkelijk beschikbaar kan worden gesteld voor de dekking van het kapitaalvereiste van de deelnemende onderneming waarvoor de groepssolvabiliteit wordt berekend. De berekening van de groepssolvabiliteit leidt tot resultaten die ten minste gelijkwaardig zijn aan de resultaten van de methoden vastgesteld in de artikelen 230 en 233 van Richtlijn 2009/138/EG, zonder dubbeltelling van het eigen vermogen en na eliminatie van de intragroepscreatie van kapitaal via wederzijdse financiering.

| (24) | Aangezien het in Bermuda van kracht zijnde toezicht- en regelgevingskader voor verzekerings- of herverzekeringsondernemingen en -groepen aan alle criteria neergelegd in de artikelen 378, 379 en 380 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 voldoet, wordt dit stelsel geacht te voldoen aan de criteria voor volledige gelijkwaardigheid die zijn vastgelegd in artikel 172, lid 2, artikel 227, lid 4, en artikel 260, lid 3, van Richtlijn 2009/138/EG, met uitzondering van de regels inzake captives en special purpose insurers, die onder een ander toezicht- en regelgevingskader vallen. |
| --- | --- |

(24)

Aangezien het in Bermuda van kracht zijnde toezicht- en regelgevingskader voor verzekerings- of herverzekeringsondernemingen en -groepen aan alle criteria neergelegd in de artikelen 378, 379 en 380 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 voldoet, wordt dit stelsel geacht te voldoen aan de criteria voor volledige gelijkwaardigheid die zijn vastgelegd in artikel 172, lid 2, artikel 227, lid 4, en artikel 260, lid 3, van Richtlijn 2009/138/EG, met uitzondering van de regels inzake captives en special purpose insurers, die onder een ander toezicht- en regelgevingskader vallen.

| (25) | Richtlijn 2009/138/EG is van toepassing met ingang van 1 januari 2016. Dit besluit moet derhalve ook vanaf die datum de solvabiliteitsregeling en het prudentieel regime dat in Bermuda van kracht is, gelijkwaardig verklaren. |
| --- | --- |

(25)

Richtlijn 2009/138/EG is van toepassing met ingang van 1 januari 2016. Dit besluit moet derhalve ook vanaf die datum de solvabiliteitsregeling en het prudentieel regime dat in Bermuda van kracht is, gelijkwaardig verklaren.

| (26) | Krachtens Gedelegeerd Besluit (EU) 2015/2290 van de Commissie van 5 juni 2015 (4) werden de solvabiliteitsregelingen van kracht in Australië, Bermuda, Brazilië, Canada, Mexico en de Verenigde Staten voorlopig gelijkwaardig verklaard. Ter wille van de rechtszekerheid en gezien het feit dat de in Bermuda voor verzekerings- of herverzekeringsondernemingen en -groepen geldende solvabiliteitsregeling aan de criteria voor volledige gelijkwaardigheid voldoet, met uitzondering van de regels voor captives en special purpose insurers, is het noodzakelijk dat besluit te wijzigen, |
| --- | --- |

(26)

Krachtens Gedelegeerd Besluit (EU) 2015/2290 van de Commissie van 5 juni 2015 (4) werden de solvabiliteitsregelingen van kracht in Australië, Bermuda, Brazilië, Canada, Mexico en de Verenigde Staten voorlopig gelijkwaardig verklaard. Ter wille van de rechtszekerheid en gezien het feit dat de in Bermuda voor verzekerings- of herverzekeringsondernemingen en -groepen geldende solvabiliteitsregeling aan de criteria voor volledige gelijkwaardigheid voldoet, met uitzondering van de regels voor captives en special purpose insurers, is het noodzakelijk dat besluit te wijzigen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De solvabiliteitsregeling die in Bermuda van kracht is en die op de herverzekeringsactiviteiten van ondernemingen met hoofdkantoor in Bermuda van toepassing is, wordt geacht gelijkwaardig te zijn aan de regeling vastgelegd in titel I van Richtlijn 2009/138/EG, met uitzondering van de regels inzake captives en special purpose insurers.

Artikel 2

Het toezichtstelsel dat in Bermuda van kracht is en dat op de verzekeringsactiviteiten van ondernemingen met hoofdkantoor in Bermuda van toepassing is, wordt geacht gelijkwaardig te zijn aan het stelsel vastgelegd in titel I, hoofdstuk VI, van Richtlijn 2009/138/EG, met uitzondering van de regels inzake captives en special purpose insurers.

Artikel 3

Het prudentiële regime dat in Bermuda van kracht is en dat op het toezicht op verzekerings- of herverzekeringsondernemingen in een groep van toepassing is, wordt geacht gelijkwaardig te zijn aan het regime vastgelegd in titel III van Richtlijn 2009/138/EG, met uitzondering van de regels inzake captives en special purpose insurers.

Artikel 4

Gedelegeerd Besluit (EU) 2015/2290 betreffende de voorlopige gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsstelsels die van kracht zijn in Australië, Bermuda, Brazilië, Canada, Mexico en de Verenigde Staten en van toepassing zijn op verzekerings- en herverzekeringsondernemingen met hoofdkantoor in die landen, wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | De titel wordt vervangen door:

  „Gedelegeerd Besluit (EU) 2015/2290 van de Commissie van 5 juni 2015 betreffende de voorlopige gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsstelsels die van kracht zijn in Australië, Brazilië, Canada, Mexico en de Verenigde Staten en van toepassing zijn op verzekerings- en herverzekeringsondernemingen met hoofdkantoor in die landen”. |
| --- | --- |

1)

De titel wordt vervangen door:

„Gedelegeerd Besluit (EU) 2015/2290 van de Commissie van 5 juni 2015 betreffende de voorlopige gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsstelsels die van kracht zijn in Australië, Brazilië, Canada, Mexico en de Verenigde Staten en van toepassing zijn op verzekerings- en herverzekeringsondernemingen met hoofdkantoor in die landen”.

| 2) | Artikel 1 wordt vervangen door:

  „Artikel 1
  De solvabiliteitsstelsels die van kracht zijn in Australië, Brazilië, Canada, Mexico en de Verenigde Staten en van toepassing zijn op verzekerings- en herverzekeringsondernemingen met hoofdkantoor in die landen worden geacht voorlopig gelijkwaardig te zijn aan de regeling vastgelegd in titel I, hoofdstuk VI, van Richtlijn 2009/138/EG.”. |
| --- | --- |

2)

Artikel 1 wordt vervangen door:

„Artikel 1

De solvabiliteitsstelsels die van kracht zijn in Australië, Brazilië, Canada, Mexico en de Verenigde Staten en van toepassing zijn op verzekerings- en herverzekeringsondernemingen met hoofdkantoor in die landen worden geacht voorlopig gelijkwaardig te zijn aan de regeling vastgelegd in titel I, hoofdstuk VI, van Richtlijn 2009/138/EG.”.

Artikel 5

Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2016.

Gedaan te Brussel, 26 november 2015.

Voor de Commissie

De voorzitter

Jean-Claude JUNCKER

---

(1)  
  PB L 335 van 17.12.2009, blz. 1.

1

(2)  Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/79/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 48).

2

(3)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 van de Commissie van 10 oktober 2014 tot aanvulling van Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (PB L 12 van 17.1.2015, blz. 1).

3

(4)  Gedelegeerd Besluit (EU) 2015/2290 van de Commissie van 5 juni 2015 betreffende de voorlopige gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsstelsels die van kracht zijn in Australië, Bermuda, Brazilië, Canada, Mexico en de Verenigde Staten en van toepassing zijn op verzekerings- en herverzekeringsondernemingen met hoofdkantoor in die landen (PB L 323 van 9.12.2015, blz. 22).

4

---

| 4.3.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 58/55 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 58/55

---

GEDELEGEERD BESLUIT (EU) 2016/310 VAN DE COMMISSIE

van 26 november 2015

betreffende de gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsregeling voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen van kracht in Japan aan de regeling vastgelegd in Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (1), en met name artikel 172, lid 4, en artikel 227, lid 5,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 2009/138/EG stelt een risicogebaseerde solvabiliteitsregeling voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen in de Unie in. De volledige toepassing van Richtlijn 2009/138/EG op verzekeraars en herverzekeraars in de Unie vangt aan op 1 januari 2016. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 2009/138/EG stelt een risicogebaseerde solvabiliteitsregeling voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen in de Unie in. De volledige toepassing van Richtlijn 2009/138/EG op verzekeraars en herverzekeraars in de Unie vangt aan op 1 januari 2016.

| (2) | Overeenkomstig artikel 311 van Richtlijn 2009/138/EG kan de Commissie de gedelegeerde handelingen waarin de richtlijn voorziet, ook vóór de toepassingsdatum van genoemde richtlijn vaststellen. |
| --- | --- |

(2)

Overeenkomstig artikel 311 van Richtlijn 2009/138/EG kan de Commissie de gedelegeerde handelingen waarin de richtlijn voorziet, ook vóór de toepassingsdatum van genoemde richtlijn vaststellen.

| (3) | Artikel 172 van Richtlijn 2009/138/EG heeft betrekking op de gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsregeling van een derde land of rechtsgebied die wordt toegepast op herverzekeringsactiviteiten van ondernemingen met hun hoofdkantoor in dat derde land. Een positieve gelijkwaardigverklaring maakt het mogelijk dat herverzekeringscontracten met ondernemingen waarvan het hoofdkantoor in dat rechtsgebied is gelegen, op dezelfde wijze worden behandeld als herverzekeringscontracten met ondernemingen waaraan overeenkomstig genoemde richtlijn vergunning is verleend. |
| --- | --- |

(3)

Artikel 172 van Richtlijn 2009/138/EG heeft betrekking op de gelijkwaardigheid van de solvabiliteitsregeling van een derde land of rechtsgebied die wordt toegepast op herverzekeringsactiviteiten van ondernemingen met hun hoofdkantoor in dat derde land. Een positieve gelijkwaardigverklaring maakt het mogelijk dat herverzekeringscontracten met ondernemingen waarvan het hoofdkantoor in dat rechtsgebied is gelegen, op dezelfde wijze worden behandeld als herverzekeringscontracten met ondernemingen waaraan overeenkomstig genoemde richtlijn vergunning is verleend.

| (4) | Artikel 172, lid 4, van Richtlijn 2009/138/EG voorziet in een tijdelijke gelijkwaardigverklaring voor een vaste periode voor derde landen of rechtsgebieden waarvan de solvabiliteitsregelingen voor het herverzekeringsbedrijf aan bepaalde criteria voldoen. Een tijdelijke gelijkwaardigverklaring is geldig tot en met 31 december 2020, met mogelijkheid tot verlenging met maximaal één jaar, zoals bepaald in artikel 172, lid 5. |
| --- | --- |

(4)

Artikel 172, lid 4, van Richtlijn 2009/138/EG voorziet in een tijdelijke gelijkwaardigverklaring voor een vaste periode voor derde landen of rechtsgebieden waarvan de solvabiliteitsregelingen voor het herverzekeringsbedrijf aan bepaalde criteria voldoen. Een tijdelijke gelijkwaardigverklaring is geldig tot en met 31 december 2020, met mogelijkheid tot verlenging met maximaal één jaar, zoals bepaald in artikel 172, lid 5.

| (5) | Artikel 227 van Richtlijn 2009/138/EG heeft betrekking op de gelijkwaardigheid voor verzekeraars uit derde landen die deel uitmaken van groepen die hun hoofdkantoor in de Unie hebben. Op grond van een positieve gelijkwaardigverklaring mogen dergelijke groepen, wanneer als consolidatiemethode voor hun groepsrapportage aftrek en aggregatie is toegestaan, ten behoeve van de berekening van het solvabiliteitsvereiste van de groep en het in aanmerking komend eigen vermogen, rekening houden met de berekening van de kapitaalvereisten en het beschikbaar kapitaal (eigen vermogen) op basis van de regels van het niet-uniale rechtsgebied in plaats van deze te berekenen op basis van Richtlijn 2009/138/EG. |
| --- | --- |

(5)

Artikel 227 van Richtlijn 2009/138/EG heeft betrekking op de gelijkwaardigheid voor verzekeraars uit derde landen die deel uitmaken van groepen die hun hoofdkantoor in de Unie hebben. Op grond van een positieve gelijkwaardigverklaring mogen dergelijke groepen, wanneer als consolidatiemethode voor hun groepsrapportage aftrek en aggregatie is toegestaan, ten behoeve van de berekening van het solvabiliteitsvereiste van de groep en het in aanmerking komend eigen vermogen, rekening houden met de berekening van de kapitaalvereisten en het beschikbaar kapitaal (eigen vermogen) op basis van de regels van het niet-uniale rechtsgebied in plaats van deze te berekenen op basis van Richtlijn 2009/138/EG.

| (6) | Artikel 227, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG voorziet in een voorlopige gelijkwaardigverklaring voor een vaste periode voor derde landen of rechtsgebieden waarvan de solvabiliteitsregelingen voor het verzekeringsbedrijf aan bepaalde criteria voldoen. Een voorlopige gelijkwaardigverklaring is geldig voor een periode van tien jaar, met mogelijkheid tot verlenging. |
| --- | --- |

(6)

Artikel 227, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG voorziet in een voorlopige gelijkwaardigverklaring voor een vaste periode voor derde landen of rechtsgebieden waarvan de solvabiliteitsregelingen voor het verzekeringsbedrijf aan bepaalde criteria voldoen. Een voorlopige gelijkwaardigverklaring is geldig voor een periode van tien jaar, met mogelijkheid tot verlenging.

| (7) | Er moet een aantal criteria in overweging worden genomen bij de beoordeling van de tijdelijke gelijkwaardigheid overeenkomstig artikel 172, lid 4, van Richtlijn 2009/138/EG en van de voorlopige gelijkwaardigheid overeenkomstig artikel 227, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG. Deze criteria omvatten bepaalde gemeenschappelijke vereisten, met name betreffende de van kracht zijnde solvabiliteitsregeling en de bevoegdheden, middelen en verantwoordelijkheden van de toezichthouder. Andere criteria zijn verschillend naar gelang van het soort gelijkwaardigheid; het betreft met name de criteria inzake de convergentie in de richting van een volledig gelijkwaardige regeling, de uitwisseling van informatie met toezichthoudende autoriteiten, en het beroepsgeheim. |
| --- | --- |

(7)

Er moet een aantal criteria in overweging worden genomen bij de beoordeling van de tijdelijke gelijkwaardigheid overeenkomstig artikel 172, lid 4, van Richtlijn 2009/138/EG en van de voorlopige gelijkwaardigheid overeenkomstig artikel 227, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG. Deze criteria omvatten bepaalde gemeenschappelijke vereisten, met name betreffende de van kracht zijnde solvabiliteitsregeling en de bevoegdheden, middelen en verantwoordelijkheden van de toezichthouder. Andere criteria zijn verschillend naar gelang van het soort gelijkwaardigheid; het betreft met name de criteria inzake de convergentie in de richting van een volledig gelijkwaardige regeling, de uitwisseling van informatie met toezichthoudende autoriteiten, en het beroepsgeheim.

| (8) | De Japanse solvabiliteitsregeling is vastgelegd in de Insurance Business Act en de Insurance Business Ordinance, zoals laatstelijk gewijzigd in 2010. Er bestaat een uitgebreide vergunningsregeling voor de vergunningverlening aan verzekeraars. Om in Japan het herverzekeringsbedrijf te mogen uitoefenen, is een schadeverzekeringsvergunning vereist. De normen op het gebied van governance, risicomanagement en openbaarmaking zijn ten dele neergelegd in de Supervisory Guidelines van het Japan Financial Services Agency (JFSA). Supervisory Guidelines hebben geen kracht van wet, maar er wordt wel strikt de hand aan gehouden door het JFSA, dat bevoegd is om corrigerende maatregelen op te leggen indien het zulks passend acht. |
| --- | --- |

(8)

De Japanse solvabiliteitsregeling is vastgelegd in de Insurance Business Act en de Insurance Business Ordinance, zoals laatstelijk gewijzigd in 2010. Er bestaat een uitgebreide vergunningsregeling voor de vergunningverlening aan verzekeraars. Om in Japan het herverzekeringsbedrijf te mogen uitoefenen, is een schadeverzekeringsvergunning vereist. De normen op het gebied van governance, risicomanagement en openbaarmaking zijn ten dele neergelegd in de Supervisory Guidelines van het Japan Financial Services Agency (JFSA). Supervisory Guidelines hebben geen kracht van wet, maar er wordt wel strikt de hand aan gehouden door het JFSA, dat bevoegd is om corrigerende maatregelen op te leggen indien het zulks passend acht.

| (9) | In maart 2015 heeft de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (European Insurance and Occupational Pensions Authority, EIOPA) overeenkomstig artikel 33, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad (2) aan de Commissie advies uitgebracht over het in Japan van kracht zijnde regelgevings- en toezichtkader voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen en -groepen. Vervolgens heeft de EIOPA de Commissie ook bijgestaan en verdere input verstrekt wat de beoordeling van de Japanse verzekeringssector overeenkomstig artikel 227, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG betreft. De Commissie heeft haar beoordeling gebaseerd op de door de EIOPA verstrekte informatie. |
| --- | --- |

(9)

In maart 2015 heeft de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (European Insurance and Occupational Pensions Authority, EIOPA) overeenkomstig artikel 33, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad (2) aan de Commissie advies uitgebracht over het in Japan van kracht zijnde regelgevings- en toezichtkader voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen en -groepen. Vervolgens heeft de EIOPA de Commissie ook bijgestaan en verdere input verstrekt wat de beoordeling van de Japanse verzekeringssector overeenkomstig artikel 227, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG betreft. De Commissie heeft haar beoordeling gebaseerd op de door de EIOPA verstrekte informatie.

| (10) | Japan heeft een onafhankelijke verzekeringstoezichthouder, het JFSA, die over de nodige bevoegdheden en middelen beschikt om zijn taken te vervullen. In 2013 waren er circa 100 personeelsleden van het JFSA voltijds belast met het verzekeringstoezicht, terwijl er daarvoor ook op anderen van elders in de organisatie een beroep kon worden gedaan. Tot de onderzoeksbevoegdheden behoren inspecties ter plaatse, terwijl de sancties bestuurlijke maatregelen gaande tot de intrekking van de vergunning, alsook individuele sancties omvatten. Het JFSA kan ook dossiers naar officieren van justitie doorzenden. |
| --- | --- |

(10)

Japan heeft een onafhankelijke verzekeringstoezichthouder, het JFSA, die over de nodige bevoegdheden en middelen beschikt om zijn taken te vervullen. In 2013 waren er circa 100 personeelsleden van het JFSA voltijds belast met het verzekeringstoezicht, terwijl er daarvoor ook op anderen van elders in de organisatie een beroep kon worden gedaan. Tot de onderzoeksbevoegdheden behoren inspecties ter plaatse, terwijl de sancties bestuurlijke maatregelen gaande tot de intrekking van de vergunning, alsook individuele sancties omvatten. Het JFSA kan ook dossiers naar officieren van justitie doorzenden.

| (11) | Verzekeraars en herverzekeraars moeten uitvoerig aan het JFSA rapporteren. Voorts beschikt het JFSA over verregaande bevoegdheden op het gebied van de sanering of liquidatie van verzekeraars en herverzekeraars in moeilijkheden. Van deze bevoegdheden is de afgelopen tientallen jaren daadwerkelijk gebruikgemaakt om een aantal in ernstige moeilijkheden verkerende levensverzekeraars aan te pakken. |
| --- | --- |

(11)

Verzekeraars en herverzekeraars moeten uitvoerig aan het JFSA rapporteren. Voorts beschikt het JFSA over verregaande bevoegdheden op het gebied van de sanering of liquidatie van verzekeraars en herverzekeraars in moeilijkheden. Van deze bevoegdheden is de afgelopen tientallen jaren daadwerkelijk gebruikgemaakt om een aantal in ernstige moeilijkheden verkerende levensverzekeraars aan te pakken.

| (12) | Het JFSA heeft een aantal samenwerkingsregelingen getroffen met andere toezichthouders uit de hele wereld. Sinds 2011 is het partij bij het multilaterale memorandum van overeenstemming van de International Association of Insurance Supervisors betreffende de uitwisseling van informatie tussen verzekeringstoezichthouders. Het heeft ook een aantal bilaterale of multilaterale samenwerkingsovereenkomsten gesloten met andere toezichthouders, onder wie diverse toezichthouders in de Unie. |
| --- | --- |

(12)

Het JFSA heeft een aantal samenwerkingsregelingen getroffen met andere toezichthouders uit de hele wereld. Sinds 2011 is het partij bij het multilaterale memorandum van overeenstemming van de International Association of Insurance Supervisors betreffende de uitwisseling van informatie tussen verzekeringstoezichthouders. Het heeft ook een aantal bilaterale of multilaterale samenwerkingsovereenkomsten gesloten met andere toezichthouders, onder wie diverse toezichthouders in de Unie.

| (13) | Voor het JFSA-personeel gelden strenge vereisten inzake het beroepsgeheim. De regels en praktijken van het JFSA bieden afdoende bescherming voor de vertrouwelijke informatie afkomstig van buitenlandse toezichthouders. Alle huidige of voormalige JFSA-personeelsleden moeten de vertrouwelijkheid bewaren van alle informatie die zij bij de uitoefening van hun taken ontvangen. Openbaarmaking zonder machtiging kan resulteren in tuchtmaatregelen, strafrechtelijke onderzoeken en strafrechtelijke vervolging. Van buitenlandse toezichthouders ontvangen informatie die als vertrouwelijk is aangemerkt, wordt dienovereenkomstig behandeld en alleen gebruikt voor de met de buitenlandse toezichthouder overeengekomen doeleinden. |
| --- | --- |

(13)

Voor het JFSA-personeel gelden strenge vereisten inzake het beroepsgeheim. De regels en praktijken van het JFSA bieden afdoende bescherming voor de vertrouwelijke informatie afkomstig van buitenlandse toezichthouders. Alle huidige of voormalige JFSA-personeelsleden moeten de vertrouwelijkheid bewaren van alle informatie die zij bij de uitoefening van hun taken ontvangen. Openbaarmaking zonder machtiging kan resulteren in tuchtmaatregelen, strafrechtelijke onderzoeken en strafrechtelijke vervolging. Van buitenlandse toezichthouders ontvangen informatie die als vertrouwelijk is aangemerkt, wordt dienovereenkomstig behandeld en alleen gebruikt voor de met de buitenlandse toezichthouder overeengekomen doeleinden.

| (14) | Zowel levens- als schadeverzekeringsondernemingen waarderen hun activa conform de Japanse algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen. De meeste maar niet alle activa worden tegen reële waarde gewaardeerd. Onder bepaalde omstandigheden worden sommige activacategorieën (zoals obligaties en leningen) tegen boekwaarde gewaardeerd. Wanneer activa tegen historische kostprijs worden gewaardeerd, worden de meeste niet-gerealiseerde winsten en verliezen in aanmerking genomen bij de bepaling van het beschikbare eigen vermogen. De technische voorzieningen voor levensverzekeringen en langlopende schadeverzekeringen worden gedisconteerd. De voor de discontering van de technische voorzieningen te hanteren disconteringsvoet wordt periodiek vastgesteld door het JFSA. Vanaf de contractdatum kunnen technische voorzieningen uitsluitend opwaarts worden geherwaardeerd (zij worden nooit gewaardeerd op een lagere waarde dan die welke op de contractdatum is bepaald). Markt- en andere ontwikkelingen die in een daling van de technische voorzieningen zouden resulteren (zoals een rentestijging), worden derhalve buiten beschouwing gelaten. Verzekeringsondernemingen zijn ook verplicht elk boekjaar een analyse van de toekomstige kasstromen te verrichten om na te gaan of de technische voorzieningen toereikend zijn, en om extra reserves te vormen indien zulks noodzakelijk wordt geacht. |
| --- | --- |

(14)

Zowel levens- als schadeverzekeringsondernemingen waarderen hun activa conform de Japanse algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen. De meeste maar niet alle activa worden tegen reële waarde gewaardeerd. Onder bepaalde omstandigheden worden sommige activacategorieën (zoals obligaties en leningen) tegen boekwaarde gewaardeerd. Wanneer activa tegen historische kostprijs worden gewaardeerd, worden de meeste niet-gerealiseerde winsten en verliezen in aanmerking genomen bij de bepaling van het beschikbare eigen vermogen. De technische voorzieningen voor levensverzekeringen en langlopende schadeverzekeringen worden gedisconteerd. De voor de discontering van de technische voorzieningen te hanteren disconteringsvoet wordt periodiek vastgesteld door het JFSA. Vanaf de contractdatum kunnen technische voorzieningen uitsluitend opwaarts worden geherwaardeerd (zij worden nooit gewaardeerd op een lagere waarde dan die welke op de contractdatum is bepaald). Markt- en andere ontwikkelingen die in een daling van de technische voorzieningen zouden resulteren (zoals een rentestijging), worden derhalve buiten beschouwing gelaten. Verzekeringsondernemingen zijn ook verplicht elk boekjaar een analyse van de toekomstige kasstromen te verrichten om na te gaan of de technische voorzieningen toereikend zijn, en om extra reserves te vormen indien zulks noodzakelijk wordt geacht.

| (15) | Voor zowel levens- als schadeverzekeringsondernemingen kunnen drie verschillende drempels tot een optreden van de toezichthouder leiden. Deze drempels, die als verschillende „solvabiliteitsmargeratio's” zijn gedefinieerd, worden uitgedrukt als de verhouding tussen het dubbel van het eigen vermogen en een kapitaalvereiste dat het „totale risico” wordt genoemd. De maatstaf „totale risico” bestrijkt verzekeringstechnische risico's, rente- en marktrisico's, operationeel risico en rampenrisico. Voor rampen- en minimumgarantierisico's worden interne modellen geaccepteerd. Het JFSA heeft de bevoegdheid bepaalde corrigerende maatregelen op te leggen ook al is de hoogste drempel voor een optreden van de toezichthouder (een solvabiliteitsmargeratio van meer dan 200 %) niet overschreden, bijvoorbeeld door van verzekeraars te verlangen dat zij maatregelen nemen om hun winstgevendheid, kredietrisico, stabiliteitsrisico of liquiditeitsrisico te verbeteren. Wanneer de solvabiliteitsmargeratio lager is dan 0 %, kan het JFSA de gehele of gedeeltelijke opschorting van de bedrijfsactiviteiten bevelen. |
| --- | --- |

(15)

Voor zowel levens- als schadeverzekeringsondernemingen kunnen drie verschillende drempels tot een optreden van de toezichthouder leiden. Deze drempels, die als verschillende „solvabiliteitsmargeratio's” zijn gedefinieerd, worden uitgedrukt als de verhouding tussen het dubbel van het eigen vermogen en een kapitaalvereiste dat het „totale risico” wordt genoemd. De maatstaf „totale risico” bestrijkt verzekeringstechnische risico's, rente- en marktrisico's, operationeel risico en rampenrisico. Voor rampen- en minimumgarantierisico's worden interne modellen geaccepteerd. Het JFSA heeft de bevoegdheid bepaalde corrigerende maatregelen op te leggen ook al is de hoogste drempel voor een optreden van de toezichthouder (een solvabiliteitsmargeratio van meer dan 200 %) niet overschreden, bijvoorbeeld door van verzekeraars te verlangen dat zij maatregelen nemen om hun winstgevendheid, kredietrisico, stabiliteitsrisico of liquiditeitsrisico te verbeteren. Wanneer de solvabiliteitsmargeratio lager is dan 0 %, kan het JFSA de gehele of gedeeltelijke opschorting van de bedrijfsactiviteiten bevelen.

| (16) | Van Japanse verzekeraars wordt verlangd dat zij hun risico's afzonderlijk en volledig beheren via een ondernemingsrisicobeheerplan. Verzekeraars moeten op systematische en alomvattende wijze een passend risicobeheer voeren. Daarbij moet worden nagegaan of de relevante risico's worden bestreken, moeten de objectiviteit en geschiktheid van de normen voor kwantificering worden geverifieerd, en moet de toekomstige kapitaaltoereikendheid worden geanalyseerd in het licht van aangelegenheden die met de bedrijfsstrategieën op middellange en lange termijn en met het bedrijfsklimaat verband houden. Het JFSA verlangt ook van verzekeraars dat zij een beoordeling van het eigen risico en de solvabiliteit uitvoeren en de uitkomsten daarvan aan de raad van bestuur rapporteren. |
| --- | --- |

(16)

Van Japanse verzekeraars wordt verlangd dat zij hun risico's afzonderlijk en volledig beheren via een ondernemingsrisicobeheerplan. Verzekeraars moeten op systematische en alomvattende wijze een passend risicobeheer voeren. Daarbij moet worden nagegaan of de relevante risico's worden bestreken, moeten de objectiviteit en geschiktheid van de normen voor kwantificering worden geverifieerd, en moet de toekomstige kapitaaltoereikendheid worden geanalyseerd in het licht van aangelegenheden die met de bedrijfsstrategieën op middellange en lange termijn en met het bedrijfsklimaat verband houden. Het JFSA verlangt ook van verzekeraars dat zij een beoordeling van het eigen risico en de solvabiliteit uitvoeren en de uitkomsten daarvan aan de raad van bestuur rapporteren.

| (17) | Japanse verzekeraars zijn bij wet verplicht halfjaarlijkse en jaarlijkse activiteitenverslagen bij het JFSA in te dienen. Daarnaast moet een verzekeraar elk jaar een aantal toelichtende stukken opstellen en deze op zijn hoofdkantoor ter beschikking houden van het publiek. |
| --- | --- |

(17)

Japanse verzekeraars zijn bij wet verplicht halfjaarlijkse en jaarlijkse activiteitenverslagen bij het JFSA in te dienen. Daarnaast moet een verzekeraar elk jaar een aantal toelichtende stukken opstellen en deze op zijn hoofdkantoor ter beschikking houden van het publiek.

| (18) | De Japanse solvabiliteitsregeling evolueert continu. In 2010 zijn solvabiliteitsvereisten op groepsniveau ingevoerd. Sinds de EIOPA in 2011 met de beoordeling van de gelijkwaardigheid van het Japanse toezichtstelsel overeenkomstig artikel 172 van Richtlijn 2009/138/EG is gestart, is Japan hervormingen aan het doorvoeren die tot een verbetering van zijn solvabiliteitsregeling zullen leiden. In 2011, 2012 en 2014 zijn talrijke verslagen opgesteld over en praktijktests uitgevoerd met betrekking tot een op economische waarderingen gebaseerde balans. De momenteel in behandeling zijnde wijzigingen laten vermoeden dat de toekomstige ontwikkeling van de Japanse solvabiliteitsregeling in een grotere convergentie met Richtlijn 2009/138/EG zal uitmonden. |
| --- | --- |

(18)

De Japanse solvabiliteitsregeling evolueert continu. In 2010 zijn solvabiliteitsvereisten op groepsniveau ingevoerd. Sinds de EIOPA in 2011 met de beoordeling van de gelijkwaardigheid van het Japanse toezichtstelsel overeenkomstig artikel 172 van Richtlijn 2009/138/EG is gestart, is Japan hervormingen aan het doorvoeren die tot een verbetering van zijn solvabiliteitsregeling zullen leiden. In 2011, 2012 en 2014 zijn talrijke verslagen opgesteld over en praktijktests uitgevoerd met betrekking tot een op economische waarderingen gebaseerde balans. De momenteel in behandeling zijnde wijzigingen laten vermoeden dat de toekomstige ontwikkeling van de Japanse solvabiliteitsregeling in een grotere convergentie met Richtlijn 2009/138/EG zal uitmonden.

| (19) | Op basis van deze beoordeling wordt de Japanse solvabiliteitsregeling voor het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf geacht te voldoen aan de in artikel 172, lid 4, van Richtlijn 2009/138/EG vastgelegde criteria voor tijdige gelijkwaardigheid en aan de in artikel 227, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG vastgelegde criteria voor voorlopige gelijkwaardigheid. |
| --- | --- |

(19)

Op basis van deze beoordeling wordt de Japanse solvabiliteitsregeling voor het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf geacht te voldoen aan de in artikel 172, lid 4, van Richtlijn 2009/138/EG vastgelegde criteria voor tijdige gelijkwaardigheid en aan de in artikel 227, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG vastgelegde criteria voor voorlopige gelijkwaardigheid.

| (20) | De bij dit besluit vastgestelde periode van tijdelijke gelijkwaardigheid eindigt op 31 december 2020, in overeenstemming met artikel 172, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG. |
| --- | --- |

(20)

De bij dit besluit vastgestelde periode van tijdelijke gelijkwaardigheid eindigt op 31 december 2020, in overeenstemming met artikel 172, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG.

| (21) | De bij dit besluit vastgestelde periode van voorlopige gelijkwaardigheid dient tien jaar te bedragen, in overeenstemming met artikel 227, lid 6, van Richtlijn 2009/138/EG, |
| --- | --- |

(21)

De bij dit besluit vastgestelde periode van voorlopige gelijkwaardigheid dient tien jaar te bedragen, in overeenstemming met artikel 227, lid 6, van Richtlijn 2009/138/EG,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De in Japan van kracht zijnde solvabiliteitsregeling die van toepassing is op de herverzekeringsactiviteiten van ondernemingen die hun hoofdkantoor in Japan hebben en die door de Insurance Business Act worden gereglementeerd, wordt geacht tijdelijk gelijkwaardig te zijn aan de regeling die in titel I van Richtlijn 2009/138/EG is vastgelegd.

De in de eerste alinea bedoelde tijdelijke gelijkwaardigheid eindigt op 31 december 2020.

Artikel 2

De in Japan van kracht zijnde solvabiliteitsregeling die van toepassing is op de verzekeringsactiviteiten van ondernemingen die hun hoofdkantoor in Japan hebben en die door de Insurance Business Act worden gereglementeerd, wordt geacht voorlopig gelijkwaardig te zijn aan de regeling die in titel I, hoofdstuk VI, van Richtlijn 2009/138/EG is vastgelegd.

De in de eerste alinea bedoelde voorlopige gelijkwaardigheid geldt vanaf 1 januari 2016 voor een periode van 10 jaar.

Artikel 3

Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Brussel, 26 november 2015.

Voor de Commissie

De voorzitter

Jean-Claude JUNCKER

---

(1)  
  PB L 335 van 17.12.2009, blz. 1.

1

(2)  Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/79/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 48).

2

---