# Dziennik Urzędowy C 205/22 c

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 205 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5822 czerwca 2015 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 205

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5822 czerwca 2015

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| 2015/C 205/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

2015/C 205/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2015/C 205/02 | Sprawa C-260/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Sigmaringen – Niemcy) – Sevda Aykul/Land Baden-Württemberg (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2006/126/WE — Wzajemne uznawanie praw jazdy — Odmowa uznania przez państwo członkowskie ważności wydanego przez inne państwo członkowskie prawa jazdy osoby, która kierowała pojazdem pod wpływem środków odurzających) | 2 |
| 2015/C 205/03 | Sprawa C-357/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – Polska) – Drukarnia Multipress sp. z o.o./Minister Finansów [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Dyrektywa 2008/7/WE — Artykuł 2 ust. 1 lit. b) i c) — Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału — Opodatkowanie podatkiem kapitałowym — Wkłady kapitałowe do spółki komandytowo-akcyjnej — Możliwość zakwalifikowania takiej spółki jako spółki kapitałowej] | 3 |
| 2015/C 205/04 | Sprawa C-376/13: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Bułgarii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Sieci i usługi łączności elektronicznej — Dyrektywy 2002/20/WE, 2002/21/WE i 2002/77/WE — Prawa do użytkowania częstotliwości radiowych do celów nadawania naziemnej telewizji cyfrowej — Zaproszenie do składania ofert — Kryteria wyboru oferentów — Proporcjonalność — Prawa specjalne) | 3 |
| 2015/C 205/05 | Sprawa C-382/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep – Niderlandy) – C.E. Franzen, H.D. Giesen, F. van den Berg/Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank [Odesłanie prejudycjalne — Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 13 ust. 2 i art. 17 — Praca dorywcza wykonywana w państwie członkowskim innym niż państwo miejsca zamieszkania — Właściwe ustawodawstwo — Odmowa przyznania zasiłku rodzinnego oraz obniżenie emerytury w państwie członkowskim miejsca zamieszkania] | 4 |
| 2015/C 205/06 | Sprawa C-424/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof – Niemcy) – Zuchtvieh-Export GmbH/Stadt Kempten (Odesłanie prejudycjalne — Rolnictwo — Rozporządzenie (WE) nr 1/2005 — Ochrona zwierząt podczas transportu — Długotrwały przewóz z państwa członkowskiego do państwa trzeciego — Artykuł 14 ust. 1 — Kontrola związana z dziennikiem podróży przeprowadzana przez właściwe władze miejsca wyjazdu przed rozpoczęciem długotrwałego przewozu — Stosowanie tego przepisu w odniesieniu do odcinka trasy przewozu odbywającego się poza terytorium Unii Europejskiej — Stosowanie norm ustanowionych przez rzeczone rozporządzenie do tego odcinka trasy przewozu) | 5 |
| 2015/C 205/07 | Sprawa C-605/13 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – Issam Anbouba/Rada Unii Europejskiej (Odwołanie — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej — Środki skierowane przeciwko osobom i podmiotom czerpiącym korzyści z polityki prowadzonej przez reżim — Dowód zasadności umieszczenia w wykazach — Łańcuch poszlak) | 6 |
| 2015/C 205/08 | Sprawa C-630/13 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – Issam Anbouba/Rada Unii Europejskiej (Odwołanie — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej — Środki skierowane przeciwko osobom i podmiotom czerpiącym korzyści z polityki prowadzonej przez reżim — Dowód zasadności umieszczenia w wykazach — Łańcuch poszlak) | 6 |
| 2015/C 205/09 | Sprawa C-635/13: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul București – Rumunia) – SC ALKA CO SRL/Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Galați, dawniej Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Municipiului București (Odesłanie prejudycjalne — Wspólna taryfa celna — Klasyfikacja taryfowa — Nomenklatura scalona — Pozycja 1207 — Nasiona oleiste — Pozycja 1209 — Nasiona do siewu — Pozycja 1212 — Nasiona stosowane głównie do spożycia przez ludzi, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone — Przywóz z Chin surowych nasion dyni w łupinkach) | 7 |
| 2015/C 205/10 | Sprawa C-16/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Gent – Belgia) – Property Development Company NV/Belgische Staat (Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 11 część A — Zrównanie przeznaczenia towaru z odpłatną dostawą — Przeznaczenie budynku na działalność zwolnioną z podatku VAT — Podstawa opodatkowania w odniesieniu do tego przeznaczenia — Odsetki od kapitału pożyczonego uiszczone w trakcie budowy budynku) | 8 |
| 2015/C 205/11 | Sprawa C-38/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco – Hiszpania) – Subdelegación del Gobierno en Guipuzkoa – Extranjeria/Samir Zaizoune (Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Dyrektywa 2008/115/WE — Normy i procedury stosowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających tam obywateli państw trzecich — Artykuł 6 ust. 1 i art. 8 ust. 1 — Uregulowanie krajowe przewidujące w przypadku nielegalnego pobytu zastosowanie, w zależności od okoliczności, grzywny albo wydalenia) | 8 |
| 2015/C 205/12 | Sprawa C-96/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Nîmes – Francja) – Jean-Claude Van Hove/CNP Assurances SA (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 93/13/EWG — Nieuczciwe warunki — Umowa ubezpieczenia — Artykuł 4 ust. 2 — Ocena nieuczciwego charakteru warunków umownych — Wyłączenie warunków dotyczących określenia głównego przedmiotu umowy — Warunek mający na celu zagwarantowanie przejęcia zobowiązań do spłaty rat z tytułu umowy kredytu na zakup nieruchomości — Całkowita niezdolność kredytobiorcy do pracy — Wyłączenie możliwości korzystania z tej gwarancji w przypadku stwierdzonej zdolności do wykonywania działalności zarobkowej lub niezarobkowej) | 9 |
| 2015/C 205/13 | Sprawa C-111/14: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd – Bułgaria) – GST – Syrwiz AG Germanija/Direktor na direkcija Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika Płowdiw pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite (Wspólny system podatku od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Zasada neutralności podatkowej — Osoba zobowiązana do zapłaty podatku VAT — Nieprawidłowe rozliczenie podatku VAT przez odbiorcę towarów lub usługobiorcę — Objęcie usługodawcy obowiązkiem zapłaty podatku VAT — Odmowa przyznania usługodawcy zwrotu podatku VAT) | 10 |
| 2015/C 205/14 | Sprawa C-114/14: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Królestwo Szwecji [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatek od wartości dodanej — Szósta dyrektywa 77/388/EWG — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 132 ust. 1 lit. a) i art. 135 ust. 1 lit. h) — Zwolnienia — Publiczne służby pocztowe — Znaczki pocztowe — Dyrektywa 97/67/WE] | 11 |
| 2015/C 205/15 | Sprawa C-120/14 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Christoph Klein/Komisja Europejska (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna — Dyrektywa 93/42/EWG — Artykuły 8 i 18 — Wyroby medyczne — Bezczynność Komisji po zgłoszeniu dotyczącym decyzji o zakazie wprowadzania do obrotu — Termin przedawnienia — Skutek zawieszający wniosku o przyznanie pomocy prawnej w odniesieniu do terminu przedawnienia — Postępowanie w sprawie klauzuli ochronnej) | 11 |
| 2015/C 205/16 | Sprawa C-149/14: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 91/676/EWG — Ochrona wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego — Wyznaczenie wód i stref zagrożenia — Nadmierna zawartość azotanów — Eutrofizacja — Obowiązek przeprowadzania co cztery lata przeglądu — Niewystarczający charakter — Ustanowienie programów działania — Brak) | 12 |
| 2015/C 205/17 | Sprawa C-227/14 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – LG Display Co. Ltd, LG Display Taiwan Co., Ltd/Komisja Europejska [Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Artykuł 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG — Światowy rynek wyświetlaczy ciekłokrystalicznych (LCD) — Ustalanie cen — Grzywny — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien (2006) — Punkt 13 — Ustalenie wartości sprzedaży — Wspólne przedsiębiorstwo — Uwzględnienie sprzedaży spółkom dominującym — Obwieszczenie Komisji w sprawie zwalniania z grzywien i zmniejszania grzywien w sprawach kartelowych (2002) — Punkt 23 lit. b) akapit ostatni — Częściowe zwolnienie z grzywny — Dowody odnoszące się do stanu faktycznego uprzednio nieznanego Komisji] | 12 |
| 2015/C 205/18 | Sprawa C-127/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 12 marca 2015 r. – Verein für Konsumenteninformation/INKO, Inkasso GmbH | 13 |
| 2015/C 205/19 | Sprawa C-132/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 13 lutego 2015 r. w sprawie T-725/14 Aaberts Industries/Unia Europejska, wniesione w dniu 19 marca 2015 r. przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej | 13 |
| 2015/C 205/20 | Sprawa C-134/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 19 marca 2015 r. – Lidl Dienstleistungs-GmbH & Co. KG/Freistaat Sachsen | 15 |
| 2015/C 205/21 | Sprawa C-147/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 26 marca 2015 r. – Provincia di Bari/Edilizia Mastrodonato srl | 16 |
| 2015/C 205/22 | Sprawa C-151/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Coimbra (Portugalia) w dniu 30 marca 2015 r. – Sociedade Portuguesa de Autores, C.R.L./Ministério Público | 16 |
| 2015/C 205/23 | Sprawa C-152/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Lisboa (Portugalia) w dniu 30 marca 2015 r. – Cruz & Companhia Lda/Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP), Caixa Central – Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo CRL | 17 |
| 2015/C 205/24 | Sprawa C-157/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie (Belgia) w dniu 3 kwietnia 2015 r. – Samira Achbita, Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding/G4S Secure Solutions NV | 17 |
| 2015/C 205/25 | Sprawa C-158/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 3 kwietnia 2015 r. – Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV/Bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit | 18 |
| 2015/C 205/26 | Sprawa C-160/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 7 kwietnia 2015 r. – GS Media BV/Sanoma Media Netherlands BV i in. | 18 |
| 2015/C 205/27 | Sprawa C-164/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. w sprawie T-473/12 Aer Lingus Ltd./Komisja, wniesione w dniu 9 kwietnia 2015 r. przez Komisję Europejską | 19 |
| 2015/C 205/28 | Sprawa C-165/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. w sprawie T-500/12 Ryanair/Komisja, wniesione w dniu 9 kwietnia 2015 r. przez Komisję Europejską | 20 |
| 2015/C 205/29 | Sprawa C-166/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija (Łotwa) w dniu 13 kwietnia 2015 r. – postępowanie karne przeciwko Aleksandrsowi Ranksowi i Jurijsowi Vasiļevičsowi | 21 |
| 2015/C 205/30 | Sprawa C-180/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nacka tingsrätt, Mark- och miljödomstolen (Szwecja) w dniu 21 kwietnia 2015 r. – Borealis AB i in./Naturvårdsverket | 21 |
| 2015/C 205/31 | Sprawa C-182/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 22 kwietnia 2015 – Aleksei Petruhhin | 23 |
| 2015/C 205/32 | Sprawa C-193/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 12 lutego 2015 r. w sprawie T-570/11, Tarif Akhras/Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 27 kwietnia 2015 r. przez Tarifa Akhrasa | 24 |
| 2015/C 205/33 | Sprawa C-200/15: Skarga wniesiona w dniu 29 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Portugalska | 25 |
| | Sąd |
| 2015/C 205/34 | Sprawa T-131/12: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Spa Monopole/OHIM – Orly International (SPARITUAL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SPARITUAL — Wcześniejsze słowne i graficzne znaki towarowe Beneluksu SPA i LES THERMES DE SPA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 26 |
| 2015/C 205/35 | Sprawa T-423/12: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Skype/OHIM – Sky i Sky IP International (skype) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego skype — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SKY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 26 |
| 2015/C 205/36 | Sprawa T-183/13: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Skype/OHIM – Sky i Sky IP International (SKYPE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SKYPE — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SKY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 27 |
| 2015/C 205/37 | Sprawa T-184/13: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Skype/OHIM – Sky i Sky IP International (SKYPE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SKYPE — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SKY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 28 |
| 2015/C 205/38 | Sprawa T-433/13: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Petropars Iran i in./Rada (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Obowiązek uzasadnienia — Błąd w ocenie — Zarzut niezgodności z prawem — Prawo wykonywania działalności gospodarczej — Prawo własności — Ochrona zdrowia publicznego, bezpieczeństwa i środowiska naturalnego — Zasada ostrożności — Proporcjonalność — Prawo do obrony) | 29 |
| 2015/C 205/39 | Sprawa T-599/13: Wyrok Sądu z dnia 7 maja 2015 r. – Cosmowell/OHIM – Haw Par (GELENKGOLD) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego GELENKGOLD — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający tygrysa — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Zmiana charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego — Podobieństwo oznaczeń pod względem fonetycznym — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 30 |
| 2015/C 205/40 | Sprawa T-715/13: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Lidl Stiftung/OHIM – Horno del Espinar (Castello) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Castello — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Castelló — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Prawo do bycia wysłuchanym — Artykuł 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009] | 30 |
| 2015/C 205/41 | Sprawa T-383/13: Postanowienie Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Chatzianagnostou/Rada i in. (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Ekspert krajowy oddelegowany na rzecz misji Eulex Kosowo — Decyzja szefa misja w przedmiocie sankcji dyscyplinarnych) | 31 |
| 2015/C 205/42 | Sprawa T-393/13: Postanowienie Sądu z dnia 14 kwietnia 2015 r. – SolarWorld i Solsonica/Komisja [Dumping — Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chin — Tymczasowe cło antydumpingowe] | 32 |
| 2015/C 205/43 | Sprawa T-284/14: Postanowienie Sądu z dnia 28 kwietnia 2015 r. – Dyckerhoff Polska/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Przekroczenie terminu — Brak siły wyższej lub nieprzewidywalnych okoliczności — Oczywista niedopuszczalność — Zarzut niezgodności z prawem) | 32 |
| 2015/C 205/44 | Sprawa T-581/14: Postanowienie Sądu z dnia 27 kwietnia 2015 r. – Vierling/OHIM – IP Leanware (BRAINCUBE) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania) | 33 |
| 2015/C 205/45 | Sprawa T-43/15 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. – CRM/Komisja (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Rejestracja chronionego oznaczenia geograficznego — Piadina Romagnola/Piada Romagnola — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru) | 34 |
| 2015/C 205/46 | Sprawa T-45/15: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. – Hydrex/Komisja (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych — Umowa o udzielenie dotacji na projekt dotyczący instrumentu finansowego na rzecz środowiska — Wezwanie do zapłaty — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak przestrzegania wymogów formalnych — Niedopuszczalność) | 34 |
| 2015/C 205/47 | Sprawa T-174/15: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2015 r. – EFB/Komisja | 35 |
| 2015/C 205/48 | Sprawa T-191/15: Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2015 r. – SLE Schuh/OHIM – Vigoss Tekstil Konfeksiyon Sanayi ve Ticaret (VIOS) | 35 |
| 2015/C 205/49 | Sprawa T-205/15: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Aguirre y Compañía/OHIM – Puma (Przedstawienie buta sportowego) | 36 |
| 2015/C 205/50 | Sprawa T-209/15: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2015 – Gmina Kosakowo przeciwko Komisji | 37 |
| 2015/C 205/51 | Sprawa T-211/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 27 kwietnia 2015 r. przez Claudia Necciego od postanowienia wydanego w dniu 25 marca 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-5/15, Necci/Komisja | 38 |
| 2015/C 205/52 | Sprawa T-213/15: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Lidl Stiftung/OHIM – toom Baumarkt (Super-Samstag) | 39 |
| 2015/C 205/53 | Sprawa T-214/15: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2015 r. – Novartis/OHIM – Meda (Zymara) | 40 |
| 2015/C 205/54 | Sprawa T-217/15: Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2015 r. – Fiesta Hotels & Resorts/OHIM – Residencial Palladium (PALLADIUM PALACE IBIZA RESORT & SPA | 40 |
| 2015/C 205/55 | Sprawa T-224/15: Skarga wniesiona w dniu 6 maja 2015 r. – Cofely Solelec i in./Parlament | 41 |
| 2015/C 205/56 | Sprawa T-536/13: Postanowienie Sądu z dnia 17 kwietnia 2015 r. – Microsoft/OHIM – Softkinetic Software (KINECT) | 42 |
| 2015/C 205/57 | Sprawa T-182/14: Postanowienie Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Marzocchi Pompe/OHIM – Settima Meccanica (ELIKA) | 42 |
| 2015/C 205/58 | Sprawa T-637/14: Postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia2015 r. – noon Copenhagen/OHIM – Wurster Diamonds (noon) | 42 |
| 2015/C 205/59 | Sprawa T-791/14: Postanowienie Sądu z dnia 27 kwietnia 2015 r. – Bensarsa/Komisja i EIOD | 43 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2015/C 205/02

Sprawa C-260/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Sigmaringen – Niemcy) – Sevda Aykul/Land Baden-Württemberg (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2006/126/WE — Wzajemne uznawanie praw jazdy — Odmowa uznania przez państwo członkowskie ważności wydanego przez inne państwo członkowskie prawa jazdy osoby, która kierowała pojazdem pod wpływem środków odurzających)

2

2015/C 205/03

Sprawa C-357/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – Polska) – Drukarnia Multipress sp. z o.o./Minister Finansów [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Dyrektywa 2008/7/WE — Artykuł 2 ust. 1 lit. b) i c) — Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału — Opodatkowanie podatkiem kapitałowym — Wkłady kapitałowe do spółki komandytowo-akcyjnej — Możliwość zakwalifikowania takiej spółki jako spółki kapitałowej]

3

2015/C 205/04

Sprawa C-376/13: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Bułgarii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Sieci i usługi łączności elektronicznej — Dyrektywy 2002/20/WE, 2002/21/WE i 2002/77/WE — Prawa do użytkowania częstotliwości radiowych do celów nadawania naziemnej telewizji cyfrowej — Zaproszenie do składania ofert — Kryteria wyboru oferentów — Proporcjonalność — Prawa specjalne)

3

2015/C 205/05

Sprawa C-382/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep – Niderlandy) – C.E. Franzen, H.D. Giesen, F. van den Berg/Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank [Odesłanie prejudycjalne — Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 13 ust. 2 i art. 17 — Praca dorywcza wykonywana w państwie członkowskim innym niż państwo miejsca zamieszkania — Właściwe ustawodawstwo — Odmowa przyznania zasiłku rodzinnego oraz obniżenie emerytury w państwie członkowskim miejsca zamieszkania]

4

2015/C 205/06

Sprawa C-424/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof – Niemcy) – Zuchtvieh-Export GmbH/Stadt Kempten (Odesłanie prejudycjalne — Rolnictwo — Rozporządzenie (WE) nr 1/2005 — Ochrona zwierząt podczas transportu — Długotrwały przewóz z państwa członkowskiego do państwa trzeciego — Artykuł 14 ust. 1 — Kontrola związana z dziennikiem podróży przeprowadzana przez właściwe władze miejsca wyjazdu przed rozpoczęciem długotrwałego przewozu — Stosowanie tego przepisu w odniesieniu do odcinka trasy przewozu odbywającego się poza terytorium Unii Europejskiej — Stosowanie norm ustanowionych przez rzeczone rozporządzenie do tego odcinka trasy przewozu)

5

2015/C 205/07

Sprawa C-605/13 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – Issam Anbouba/Rada Unii Europejskiej (Odwołanie — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej — Środki skierowane przeciwko osobom i podmiotom czerpiącym korzyści z polityki prowadzonej przez reżim — Dowód zasadności umieszczenia w wykazach — Łańcuch poszlak)

6

2015/C 205/08

Sprawa C-630/13 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – Issam Anbouba/Rada Unii Europejskiej (Odwołanie — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej — Środki skierowane przeciwko osobom i podmiotom czerpiącym korzyści z polityki prowadzonej przez reżim — Dowód zasadności umieszczenia w wykazach — Łańcuch poszlak)

6

2015/C 205/09

Sprawa C-635/13: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul București – Rumunia) – SC ALKA CO SRL/Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Galați, dawniej Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Municipiului București (Odesłanie prejudycjalne — Wspólna taryfa celna — Klasyfikacja taryfowa — Nomenklatura scalona — Pozycja 1207 — Nasiona oleiste — Pozycja 1209 — Nasiona do siewu — Pozycja 1212 — Nasiona stosowane głównie do spożycia przez ludzi, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone — Przywóz z Chin surowych nasion dyni w łupinkach)

7

2015/C 205/10

Sprawa C-16/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Gent – Belgia) – Property Development Company NV/Belgische Staat (Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 11 część A — Zrównanie przeznaczenia towaru z odpłatną dostawą — Przeznaczenie budynku na działalność zwolnioną z podatku VAT — Podstawa opodatkowania w odniesieniu do tego przeznaczenia — Odsetki od kapitału pożyczonego uiszczone w trakcie budowy budynku)

8

2015/C 205/11

Sprawa C-38/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco – Hiszpania) – Subdelegación del Gobierno en Guipuzkoa – Extranjeria/Samir Zaizoune (Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Dyrektywa 2008/115/WE — Normy i procedury stosowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających tam obywateli państw trzecich — Artykuł 6 ust. 1 i art. 8 ust. 1 — Uregulowanie krajowe przewidujące w przypadku nielegalnego pobytu zastosowanie, w zależności od okoliczności, grzywny albo wydalenia)

8

2015/C 205/12

Sprawa C-96/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Nîmes – Francja) – Jean-Claude Van Hove/CNP Assurances SA (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 93/13/EWG — Nieuczciwe warunki — Umowa ubezpieczenia — Artykuł 4 ust. 2 — Ocena nieuczciwego charakteru warunków umownych — Wyłączenie warunków dotyczących określenia głównego przedmiotu umowy — Warunek mający na celu zagwarantowanie przejęcia zobowiązań do spłaty rat z tytułu umowy kredytu na zakup nieruchomości — Całkowita niezdolność kredytobiorcy do pracy — Wyłączenie możliwości korzystania z tej gwarancji w przypadku stwierdzonej zdolności do wykonywania działalności zarobkowej lub niezarobkowej)

9

2015/C 205/13

Sprawa C-111/14: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd – Bułgaria) – GST – Syrwiz AG Germanija/Direktor na direkcija Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika Płowdiw pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite (Wspólny system podatku od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Zasada neutralności podatkowej — Osoba zobowiązana do zapłaty podatku VAT — Nieprawidłowe rozliczenie podatku VAT przez odbiorcę towarów lub usługobiorcę — Objęcie usługodawcy obowiązkiem zapłaty podatku VAT — Odmowa przyznania usługodawcy zwrotu podatku VAT)

10

2015/C 205/14

Sprawa C-114/14: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Królestwo Szwecji [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatek od wartości dodanej — Szósta dyrektywa 77/388/EWG — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 132 ust. 1 lit. a) i art. 135 ust. 1 lit. h) — Zwolnienia — Publiczne służby pocztowe — Znaczki pocztowe — Dyrektywa 97/67/WE]

11

2015/C 205/15

Sprawa C-120/14 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Christoph Klein/Komisja Europejska (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna — Dyrektywa 93/42/EWG — Artykuły 8 i 18 — Wyroby medyczne — Bezczynność Komisji po zgłoszeniu dotyczącym decyzji o zakazie wprowadzania do obrotu — Termin przedawnienia — Skutek zawieszający wniosku o przyznanie pomocy prawnej w odniesieniu do terminu przedawnienia — Postępowanie w sprawie klauzuli ochronnej)

11

2015/C 205/16

Sprawa C-149/14: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 91/676/EWG — Ochrona wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego — Wyznaczenie wód i stref zagrożenia — Nadmierna zawartość azotanów — Eutrofizacja — Obowiązek przeprowadzania co cztery lata przeglądu — Niewystarczający charakter — Ustanowienie programów działania — Brak)

12

2015/C 205/17

Sprawa C-227/14 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – LG Display Co. Ltd, LG Display Taiwan Co., Ltd/Komisja Europejska [Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Artykuł 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG — Światowy rynek wyświetlaczy ciekłokrystalicznych (LCD) — Ustalanie cen — Grzywny — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien (2006) — Punkt 13 — Ustalenie wartości sprzedaży — Wspólne przedsiębiorstwo — Uwzględnienie sprzedaży spółkom dominującym — Obwieszczenie Komisji w sprawie zwalniania z grzywien i zmniejszania grzywien w sprawach kartelowych (2002) — Punkt 23 lit. b) akapit ostatni — Częściowe zwolnienie z grzywny — Dowody odnoszące się do stanu faktycznego uprzednio nieznanego Komisji]

12

2015/C 205/18

Sprawa C-127/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 12 marca 2015 r. – Verein für Konsumenteninformation/INKO, Inkasso GmbH

13

2015/C 205/19

Sprawa C-132/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 13 lutego 2015 r. w sprawie T-725/14 Aaberts Industries/Unia Europejska, wniesione w dniu 19 marca 2015 r. przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

13

2015/C 205/20

Sprawa C-134/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 19 marca 2015 r. – Lidl Dienstleistungs-GmbH & Co. KG/Freistaat Sachsen

15

2015/C 205/21

Sprawa C-147/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 26 marca 2015 r. – Provincia di Bari/Edilizia Mastrodonato srl

16

2015/C 205/22

Sprawa C-151/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Coimbra (Portugalia) w dniu 30 marca 2015 r. – Sociedade Portuguesa de Autores, C.R.L./Ministério Público

16

2015/C 205/23

Sprawa C-152/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Lisboa (Portugalia) w dniu 30 marca 2015 r. – Cruz & Companhia Lda/Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP), Caixa Central – Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo CRL

17

2015/C 205/24

Sprawa C-157/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie (Belgia) w dniu 3 kwietnia 2015 r. – Samira Achbita, Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding/G4S Secure Solutions NV

17

2015/C 205/25

Sprawa C-158/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 3 kwietnia 2015 r. – Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV/Bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit

18

2015/C 205/26

Sprawa C-160/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 7 kwietnia 2015 r. – GS Media BV/Sanoma Media Netherlands BV i in.

18

2015/C 205/27

Sprawa C-164/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. w sprawie T-473/12 Aer Lingus Ltd./Komisja, wniesione w dniu 9 kwietnia 2015 r. przez Komisję Europejską

19

2015/C 205/28

Sprawa C-165/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. w sprawie T-500/12 Ryanair/Komisja, wniesione w dniu 9 kwietnia 2015 r. przez Komisję Europejską

20

2015/C 205/29

Sprawa C-166/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija (Łotwa) w dniu 13 kwietnia 2015 r. – postępowanie karne przeciwko Aleksandrsowi Ranksowi i Jurijsowi Vasiļevičsowi

21

2015/C 205/30

Sprawa C-180/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nacka tingsrätt, Mark- och miljödomstolen (Szwecja) w dniu 21 kwietnia 2015 r. – Borealis AB i in./Naturvårdsverket

21

2015/C 205/31

Sprawa C-182/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 22 kwietnia 2015 – Aleksei Petruhhin

23

2015/C 205/32

Sprawa C-193/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 12 lutego 2015 r. w sprawie T-570/11, Tarif Akhras/Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 27 kwietnia 2015 r. przez Tarifa Akhrasa

24

2015/C 205/33

Sprawa C-200/15: Skarga wniesiona w dniu 29 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Portugalska

25

Sąd

2015/C 205/34

Sprawa T-131/12: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Spa Monopole/OHIM – Orly International (SPARITUAL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SPARITUAL — Wcześniejsze słowne i graficzne znaki towarowe Beneluksu SPA i LES THERMES DE SPA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

26

2015/C 205/35

Sprawa T-423/12: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Skype/OHIM – Sky i Sky IP International (skype) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego skype — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SKY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

26

2015/C 205/36

Sprawa T-183/13: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Skype/OHIM – Sky i Sky IP International (SKYPE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SKYPE — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SKY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

27

2015/C 205/37

Sprawa T-184/13: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Skype/OHIM – Sky i Sky IP International (SKYPE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SKYPE — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SKY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

28

2015/C 205/38

Sprawa T-433/13: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Petropars Iran i in./Rada (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Obowiązek uzasadnienia — Błąd w ocenie — Zarzut niezgodności z prawem — Prawo wykonywania działalności gospodarczej — Prawo własności — Ochrona zdrowia publicznego, bezpieczeństwa i środowiska naturalnego — Zasada ostrożności — Proporcjonalność — Prawo do obrony)

29

2015/C 205/39

Sprawa T-599/13: Wyrok Sądu z dnia 7 maja 2015 r. – Cosmowell/OHIM – Haw Par (GELENKGOLD) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego GELENKGOLD — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający tygrysa — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Zmiana charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego — Podobieństwo oznaczeń pod względem fonetycznym — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

30

2015/C 205/40

Sprawa T-715/13: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Lidl Stiftung/OHIM – Horno del Espinar (Castello) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Castello — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Castelló — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Prawo do bycia wysłuchanym — Artykuł 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009]

30

2015/C 205/41

Sprawa T-383/13: Postanowienie Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Chatzianagnostou/Rada i in. (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Ekspert krajowy oddelegowany na rzecz misji Eulex Kosowo — Decyzja szefa misja w przedmiocie sankcji dyscyplinarnych)

31

2015/C 205/42

Sprawa T-393/13: Postanowienie Sądu z dnia 14 kwietnia 2015 r. – SolarWorld i Solsonica/Komisja [Dumping — Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chin — Tymczasowe cło antydumpingowe]

32

2015/C 205/43

Sprawa T-284/14: Postanowienie Sądu z dnia 28 kwietnia 2015 r. – Dyckerhoff Polska/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Przekroczenie terminu — Brak siły wyższej lub nieprzewidywalnych okoliczności — Oczywista niedopuszczalność — Zarzut niezgodności z prawem)

32

2015/C 205/44

Sprawa T-581/14: Postanowienie Sądu z dnia 27 kwietnia 2015 r. – Vierling/OHIM – IP Leanware (BRAINCUBE) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

33

2015/C 205/45

Sprawa T-43/15 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. – CRM/Komisja (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Rejestracja chronionego oznaczenia geograficznego — Piadina Romagnola/Piada Romagnola — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)

34

2015/C 205/46

Sprawa T-45/15: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. – Hydrex/Komisja (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych — Umowa o udzielenie dotacji na projekt dotyczący instrumentu finansowego na rzecz środowiska — Wezwanie do zapłaty — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak przestrzegania wymogów formalnych — Niedopuszczalność)

34

2015/C 205/47

Sprawa T-174/15: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2015 r. – EFB/Komisja

35

2015/C 205/48

Sprawa T-191/15: Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2015 r. – SLE Schuh/OHIM – Vigoss Tekstil Konfeksiyon Sanayi ve Ticaret (VIOS)

35

2015/C 205/49

Sprawa T-205/15: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Aguirre y Compañía/OHIM – Puma (Przedstawienie buta sportowego)

36

2015/C 205/50

Sprawa T-209/15: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2015 – Gmina Kosakowo przeciwko Komisji

37

2015/C 205/51

Sprawa T-211/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 27 kwietnia 2015 r. przez Claudia Necciego od postanowienia wydanego w dniu 25 marca 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-5/15, Necci/Komisja

38

2015/C 205/52

Sprawa T-213/15: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Lidl Stiftung/OHIM – toom Baumarkt (Super-Samstag)

39

2015/C 205/53

Sprawa T-214/15: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2015 r. – Novartis/OHIM – Meda (Zymara)

40

2015/C 205/54

Sprawa T-217/15: Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2015 r. – Fiesta Hotels & Resorts/OHIM – Residencial Palladium (PALLADIUM PALACE IBIZA RESORT & SPA

40

2015/C 205/55

Sprawa T-224/15: Skarga wniesiona w dniu 6 maja 2015 r. – Cofely Solelec i in./Parlament

41

2015/C 205/56

Sprawa T-536/13: Postanowienie Sądu z dnia 17 kwietnia 2015 r. – Microsoft/OHIM – Softkinetic Software (KINECT)

42

2015/C 205/57

Sprawa T-182/14: Postanowienie Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Marzocchi Pompe/OHIM – Settima Meccanica (ELIKA)

42

2015/C 205/58

Sprawa T-637/14: Postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia2015 r. – noon Copenhagen/OHIM – Wurster Diamonds (noon)

42

2015/C 205/59

Sprawa T-791/14: Postanowienie Sądu z dnia 27 kwietnia 2015 r. – Bensarsa/Komisja i EIOD

43

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2015/C 205/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 198 z 15.6.2015

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 190 z 8.6.2015

Dz.U. C 178 z 1.6.2015

Dz.U. C 171 z 26.5.2015

Dz.U. C 155 z 11.5.2015

Dz.U. C 146 z 4.5.2015

Dz.U. C 138 z 27.4.2015

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/2 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/2

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Sigmaringen – Niemcy) – Sevda Aykul/Land Baden-Württemberg

(Sprawa C-260/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2006/126/WE - Wzajemne uznawanie praw jazdy - Odmowa uznania przez państwo członkowskie ważności wydanego przez inne państwo członkowskie prawa jazdy osoby, która kierowała pojazdem pod wpływem środków odurzających))

(2015/C 205/02)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgericht Sigmaringen

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Sevda Aykul

Strona pozwana: Land Baden-Württemberg

Sentencja

| 1) | Artykuł 2 ust. 1 i art. 11 ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy należy rozumieć w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie, na którego terytorium posiadacz wydanego w innym państwie członkowskim prawa jazdy przebywa tymczasowo, odmówiło uznania ważności tego prawa jazdy ze względu na noszące znamiona naruszenia prawa zachowanie posiadacza na tym terytorium po wystawieniu rzeczonego prawa jazdy, które to zachowanie zgodnie z prawem krajowym pierwszego państwa członkowskiego powoduje niezdolność do kierowania pojazdami o napędzie silnikowym. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 2 ust. 1 i art. 11 ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy należy rozumieć w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie, na którego terytorium posiadacz wydanego w innym państwie członkowskim prawa jazdy przebywa tymczasowo, odmówiło uznania ważności tego prawa jazdy ze względu na noszące znamiona naruszenia prawa zachowanie posiadacza na tym terytorium po wystawieniu rzeczonego prawa jazdy, które to zachowanie zgodnie z prawem krajowym pierwszego państwa członkowskiego powoduje niezdolność do kierowania pojazdami o napędzie silnikowym.

| 2) | Państwo członkowskie, które odmawia uznania ważności prawa jazdy w sytuacji takiej jak ta będąca przedmiotem postępowania głównego, jest właściwe do ustalenia warunków, które posiadacz prawa jazdy musi spełnić, by odzyskać uprawnienie do kierowania pojazdami na terytorium tego państwa. Zadaniem sądu odsyłającego jest zbadanie, czy przez zastosowanie własnych przepisów rzeczone państwo członkowskie nie odmawia w rzeczywistości bezterminowo uznania prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie. W tej sytuacji do sądu odsyłającego należy zweryfikowanie, czy warunki przewidziane w prawie pierwszego państwa członkowskiego nie wykraczają – zgodnie z zasadą proporcjonalności – poza to, co jest odpowiednie i konieczne do realizacji celów dyrektywy 2006/126 polegających na poprawie bezpieczeństwa ruchu drogowego. |
| --- | --- |

2)

Państwo członkowskie, które odmawia uznania ważności prawa jazdy w sytuacji takiej jak ta będąca przedmiotem postępowania głównego, jest właściwe do ustalenia warunków, które posiadacz prawa jazdy musi spełnić, by odzyskać uprawnienie do kierowania pojazdami na terytorium tego państwa. Zadaniem sądu odsyłającego jest zbadanie, czy przez zastosowanie własnych przepisów rzeczone państwo członkowskie nie odmawia w rzeczywistości bezterminowo uznania prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie. W tej sytuacji do sądu odsyłającego należy zweryfikowanie, czy warunki przewidziane w prawie pierwszego państwa członkowskiego nie wykraczają – zgodnie z zasadą proporcjonalności – poza to, co jest odpowiednie i konieczne do realizacji celów dyrektywy 2006/126 polegających na poprawie bezpieczeństwa ruchu drogowego.

---

(1)  Dz.U. C 189 z 29.6.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/3 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/3

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – Polska) – Drukarnia Multipress sp. z o.o./Minister Finansów

(Sprawa C-357/13) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Dyrektywa 2008/7/WE - Artykuł 2 ust. 1 lit. b) i c) - Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału - Opodatkowanie podatkiem kapitałowym - Wkłady kapitałowe do spółki komandytowo-akcyjnej - Możliwość zakwalifikowania takiej spółki jako spółki kapitałowej])

(2015/C 205/03)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Drukarnia Multipress sp. z o.o.

Strona pozwana: Minister Finansów

Sentencja

Artykuł 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału należy interpretować w ten sposób, że spółkę kapitałowo-akcyjną prawa polskiego uznaje się za spółkę kapitałową w rozumieniu owego przepisu, nawet jeżeli jedynie część jej kapitału i członków może spełnić przesłanki przewidziane w tym przepisie.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 21.9.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/3 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/3

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Bułgarii

(Sprawa C-376/13) (1)

((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Sieci i usługi łączności elektronicznej - Dyrektywy 2002/20/WE, 2002/21/WE i 2002/77/WE - Prawa do użytkowania częstotliwości radiowych do celów nadawania naziemnej telewizji cyfrowej - Zaproszenie do składania ofert - Kryteria wyboru oferentów - Proporcjonalność - Prawa specjalne))

(2015/C 205/04)

Język postępowania: bułgarski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braun, L. Malferrari i G. Koleva, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Bułgarii (przedstawiciele: D. Drambozova, E. Petranova i J. Atanasov pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Ograniczając zgodnie z art. 5a ust. 1 i 2 przepisów przejściowych i końcowych Zakon za elektronnite syobsztenija (ustawy o łączności elektronicznej) liczbę przedsiębiorstw, którym może być przydzielone prawo użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do celów naziemnego nadawania cyfrowego i którym udziela się zezwolenia na świadczenie odpowiednich usług łączności elektronicznej, do dwóch, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 2 ust. 1 dyrektywy Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej. |
| --- | --- |

1)

Ograniczając zgodnie z art. 5a ust. 1 i 2 przepisów przejściowych i końcowych Zakon za elektronnite syobsztenija (ustawy o łączności elektronicznej) liczbę przedsiębiorstw, którym może być przydzielone prawo użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do celów naziemnego nadawania cyfrowego i którym udziela się zezwolenia na świadczenie odpowiednich usług łączności elektronicznej, do dwóch, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 2 ust. 1 dyrektywy Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej.

| 2) | Zakazując na podstawie art. 47a ust. 1 i 2 oraz art. 48 ust. 3 Zakon za elektronnite syobsztenija podmiotom oferującym transmisję telewizyjną, których programy nie są nadawane w Republice Bułgarii, oraz związanym z nimi osobom udziału w postępowaniach przetargowych dotyczących przydzielenia praw do użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do celów naziemnego nadawania cyfrowego i świadczenia odpowiednich usług, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE z dnia 25 listopada 2009 r., art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej), zmienionej dyrektywą 2009/140, oraz art. 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy 2002/77. |
| --- | --- |

2)

Zakazując na podstawie art. 47a ust. 1 i 2 oraz art. 48 ust. 3 Zakon za elektronnite syobsztenija podmiotom oferującym transmisję telewizyjną, których programy nie są nadawane w Republice Bułgarii, oraz związanym z nimi osobom udziału w postępowaniach przetargowych dotyczących przydzielenia praw do użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do celów naziemnego nadawania cyfrowego i świadczenia odpowiednich usług, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE z dnia 25 listopada 2009 r., art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej), zmienionej dyrektywą 2009/140, oraz art. 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy 2002/77.

| 3) | Zakazując na podstawie art. 48 ust. 5 Zakon za elektronnite syobsztenija oferentom, którym przyznano prawa do użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do naziemnego nadawania cyfrowego, stworzenia sieci łączności elektronicznej w celu nadawania programów radiowych i telewizyjnych, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/20, zmienionej dyrektywą 2009/140; art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/21, zmienionej dyrektywą 2009/140, oraz art. 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy 2002/77. |
| --- | --- |

3)

Zakazując na podstawie art. 48 ust. 5 Zakon za elektronnite syobsztenija oferentom, którym przyznano prawa do użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do naziemnego nadawania cyfrowego, stworzenia sieci łączności elektronicznej w celu nadawania programów radiowych i telewizyjnych, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/20, zmienionej dyrektywą 2009/140; art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/21, zmienionej dyrektywą 2009/140, oraz art. 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy 2002/77.

| 4) | Republika Bułgarii zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

4)

Republika Bułgarii zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 252 z 31.8.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/4 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/4

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep – Niderlandy) – C.E. Franzen, H.D. Giesen, F. van den Berg/Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank

(Sprawa C-382/13) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuł 13 ust. 2 i art. 17 - Praca dorywcza wykonywana w państwie członkowskim innym niż państwo miejsca zamieszkania - Właściwe ustawodawstwo - Odmowa przyznania zasiłku rodzinnego oraz obniżenie emerytury w państwie członkowskim miejsca zamieszkania])

(2015/C 205/05)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Centrale Raad van Beroep

Strony w postępowaniu głównym

Strony skarżące: C.E. Franzen; H.D. Giesen; F. van den Berg

Strona pozwana: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank

Sentencja

| 1) | Artykuł 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., zmienionego rozporządzeniem nr 1992/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) z dnia 18 grudnia 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że osoba zamieszkała w państwie członkowskim, która objęta jest zakresem stosowania tego rozporządzenia, ze zmianami, i na podstawie umowy o pracę dorywczą jest zatrudniona na terytorium innego państwa członkowskiego w wymiarze kilku dni miesięcznie, podlega z tego tytułu ustawodawstwu państwa zatrudnienia zarówno podczas dni, w których wykonuje pracę najemną, jak i podczas dni, w których nie wykonuje tej pracy. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., zmienionego rozporządzeniem nr 1992/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) z dnia 18 grudnia 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że osoba zamieszkała w państwie członkowskim, która objęta jest zakresem stosowania tego rozporządzenia, ze zmianami, i na podstawie umowy o pracę dorywczą jest zatrudniona na terytorium innego państwa członkowskiego w wymiarze kilku dni miesięcznie, podlega z tego tytułu ustawodawstwu państwa zatrudnienia zarówno podczas dni, w których wykonuje pracę najemną, jak i podczas dni, w których nie wykonuje tej pracy.

| 2) | Artykuł 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1408/71, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem nr 118/97, zmienionego rozporządzeniem nr 1992/2006, w związku z art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71, należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach rozpatrywanych w postępowaniu głównym nie stoi on na przeszkodzie temu, by pracownik migrujący, który podlega ustawodawstwu państwa zatrudnienia, miał prawo, na mocy ustawodawstwa państwa członkowskiego miejsca zamieszkania, do świadczeń z systemu ubezpieczeń emerytalnych i zasiłków rodzinnych państwa członkowskiego miejsca zamieszkania. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1408/71, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem nr 118/97, zmienionego rozporządzeniem nr 1992/2006, w związku z art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71, należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach rozpatrywanych w postępowaniu głównym nie stoi on na przeszkodzie temu, by pracownik migrujący, który podlega ustawodawstwu państwa zatrudnienia, miał prawo, na mocy ustawodawstwa państwa członkowskiego miejsca zamieszkania, do świadczeń z systemu ubezpieczeń emerytalnych i zasiłków rodzinnych państwa członkowskiego miejsca zamieszkania.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 21.9.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/5 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/5

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof – Niemcy) – Zuchtvieh-Export GmbH/Stadt Kempten

(Sprawa C-424/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Rolnictwo - Rozporządzenie (WE) nr 1/2005 - Ochrona zwierząt podczas transportu - Długotrwały przewóz z państwa członkowskiego do państwa trzeciego - Artykuł 14 ust. 1 - Kontrola związana z dziennikiem podróży przeprowadzana przez właściwe władze miejsca wyjazdu przed rozpoczęciem długotrwałego przewozu - Stosowanie tego przepisu w odniesieniu do odcinka trasy przewozu odbywającego się poza terytorium Unii Europejskiej - Stosowanie norm ustanowionych przez rzeczone rozporządzenie do tego odcinka trasy przewozu))

(2015/C 205/06)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Zuchtvieh-Export GmbH

Strona pozwana: Stadt Kempten

przy udziale: Landesanwaltschaft Bayern

Sentencja

Artykuł 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniającego dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 należy interpretować w ten sposób, iż aby transport wiążący się z długotrwałym przewozem domowych gatunków nieparzystokopytnych innych niż zarejestrowane nieparzystokopytne oraz bydła, owiec, kóz i świń, który rozpoczyna się na terytorium Unii Europejskiej i jest kontynuowany poza jej terytorium, mógł zostać zatwierdzony przez właściwe władze miejsca wyjazdu, organizator przewozu powinien przedstawić dziennik podróży, który – zważywszy na przewidziane ustalenia co do tego przewozu – jest możliwy do zrealizowania i pozwala sądzić, że przepisy niniejszego rozporządzenia będą przestrzegane, w tym w zakresie odcinka trasy tego przewozu przebiegającego na terytorium państw trzecich, przy czym jeśli nie ma to miejsca, właściwe władze mogą wymagać zmiany rzeczonych ustaleń tak, by wspomniane przepisy rozporządzenia były przestrzegane w odniesieniu do całego przewozu.

---

(1)  Dz.U. C 336 z 16.11.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/6

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – Issam Anbouba/Rada Unii Europejskiej

(Sprawa C-605/13 P) (1)

((Odwołanie - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej - Środki skierowane przeciwko osobom i podmiotom czerpiącym korzyści z polityki prowadzonej przez reżim - Dowód zasadności umieszczenia w wykazach - Łańcuch poszlak))

(2015/C 205/07)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Issam Anbouba (przedstawiciele: adwokaci M.A. Bastin, J.M. Salva i S. Orlandi)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro, R. Liudvinaviciute i M.M. Joséphidès, pełnomocnicy)

Interwenient popierający drugą stronę postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i F. Castillo de la Torre, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Issam Anbouba pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Issam Anbouba pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 45 z 15.2.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/6

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – Issam Anbouba/Rada Unii Europejskiej

(Sprawa C-630/13 P) (1)

((Odwołanie - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej - Środki skierowane przeciwko osobom i podmiotom czerpiącym korzyści z polityki prowadzonej przez reżim - Dowód zasadności umieszczenia w wykazach - Łańcuch poszlak))

(2015/C 205/08)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Issam Anbouba (przedstawiciele: adwokaci M.A. Bastin, J.M. Salva i S. Orlandi)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro, R. Liudvinaviciute i M.M. Joséphidès, pełnomocnicy)

Interwenient popierający drugą stronę postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i F. Castillo de la Torre, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Issam Anbouba pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Issam Anbouba pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 45 z 15.2.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/7 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/7

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul București – Rumunia) – SC ALKA CO SRL/Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Galați, dawniej Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Municipiului București

(Sprawa C-635/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Wspólna taryfa celna - Klasyfikacja taryfowa - Nomenklatura scalona - Pozycja 1207 - Nasiona oleiste - Pozycja 1209 - Nasiona do siewu - Pozycja 1212 - Nasiona stosowane głównie do spożycia przez ludzi, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone - Przywóz z Chin surowych nasion dyni w łupinkach))

(2015/C 205/09)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunalul București

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SC ALKA CO SRL

Strona pozwana: Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Galați, dawniej Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Municipiului București

Sentencja

Celem dokonania klasyfikacji taryfowej nasion dyni spornych w sprawie będącej przedmiotem postępowania głównego sąd odsyłający powinien ustalić, czy nasiona te są stosowane zwykle do uzyskania olejów lub tłuszczy jadalnych albo przemysłowych i nie są objęte pozycjami od 1201 do 1206 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej, zmienionym, kolejno, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. Jeśli tak jest, to omawiane nasiona należy zaklasyfikować do pozycji 1207 Nomenklatury scalonej z tego powodu, że są to nasiona o charakterze oleistym, niezależnie od ich rzeczywistego wykorzystania do uzyskania olejów lub tłuszczy jadalnych albo przemysłowych, do siewu lub do spożycia przez ludzi. W przeciwnym razie wspomniane nasiona będą objęte pozycją 1209 Nomenklatury scalonej – jeśli miałyby jeszcze zdolność kiełkowania w chwili przywozu, niezależnie od ich rzeczywistego wykorzystania do siewu lub do spożycia przez ludzi, albo pozycją 1212 Nomenklatury scalonej – jeśli nie miałyby już zdolności kiełkowania.

---

(1)  Dz.U. C 39 z 8.2.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/8

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Gent – Belgia) – Property Development Company NV/Belgische Staat

(Sprawa C-16/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 11 część A - Zrównanie przeznaczenia towaru z odpłatną dostawą - Przeznaczenie budynku na działalność zwolnioną z podatku VAT - Podstawa opodatkowania w odniesieniu do tego przeznaczenia - Odsetki od kapitału pożyczonego uiszczone w trakcie budowy budynku))

(2015/C 205/10)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hof van Beroep te Gent

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: – Property Development Company NV

Strona pozwana: Belgische Staat

Sentencja

Artykuł 11 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że w przypadku takim jak rozpatrywany w sprawie w postępowaniu głównym podstawę opodatkowania do celów obliczenia podatku od wartości dodanej od przeznaczenia w rozumieniu art. 5 ust. 7 lit. b) tej dyrektywy budynku, który podatnik zbudował, stanowi cena zakupu, w momencie tego przeznaczenia, budynków, których położenie, rozmiar i inne zasadnicze właściwości są podobne do położenia, rozmiaru i zasadniczych właściwości rozpatrywanego budynku. W tym zakresie bez znaczenia jest kwestia, czy część tej ceny zakupu pochodzi z zapłaty odsetek od kapitału pożyczonego.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 7.4.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/8

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco – Hiszpania) – Subdelegación del Gobierno en Guipuzkoa – Extranjeria/Samir Zaizoune

(Sprawa C-38/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Dyrektywa 2008/115/WE - Normy i procedury stosowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających tam obywateli państw trzecich - Artykuł 6 ust. 1 i art. 8 ust. 1 - Uregulowanie krajowe przewidujące w przypadku nielegalnego pobytu zastosowanie, w zależności od okoliczności, grzywny albo wydalenia))

(2015/C 205/11)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący apelację: Subdelegación del Gobierno en Guipuzkoa – Extranjeria

Druga strona postępowania: Samir Zaizoune

Sentencja

Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, w szczególności jej art. 6 ust. 1 i art. 8 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 i 3, należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie istnieniu uregulowania krajowego takiego jak będące przedmiotem postępowania głównego, które w przypadku nielegalnego pobytu obywatela państwa trzeciego na terytorium tego państwa przewiduje, w zależności od okoliczności, albo nałożenie kary grzywny, albo orzeczenie wydalenia, których to środków nie można ze sobą łączyć.

---

(1)  Dz.U. C 93 z 29.3.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/9 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/9

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Nîmes – Francja) – Jean-Claude Van Hove/CNP Assurances SA

(Sprawa C-96/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 93/13/EWG - Nieuczciwe warunki - Umowa ubezpieczenia - Artykuł 4 ust. 2 - Ocena nieuczciwego charakteru warunków umownych - Wyłączenie warunków dotyczących określenia głównego przedmiotu umowy - Warunek mający na celu zagwarantowanie przejęcia zobowiązań do spłaty rat z tytułu umowy kredytu na zakup nieruchomości - Całkowita niezdolność kredytobiorcy do pracy - Wyłączenie możliwości korzystania z tej gwarancji w przypadku stwierdzonej zdolności do wykonywania działalności zarobkowej lub niezarobkowej))

(2015/C 205/12)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de grande instance de Nîmes

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Jean-Claude Van Hove

Strona pozwana: CNP Assurances SA

Sentencja

Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy intepretować w ten sposób, że warunek ustanowiony w umowie ubezpieczenia, mający na celu zagwarantowanie przejęcia zobowiązań do spłaty należności na rzecz kredytodawcy w wypadku całkowitej niezdolności kredytobiorcy do pracy, jest objęty zakresem wyjątku zawartego w tym przepisie tylko wtedy, gdy sąd odsyłający stwierdzi:

| — | po pierwsze, że w świetle charakteru, ogólnej systematyki i postanowień całości stosunku umownego, w którą ten warunek się wpisuje, a także kontekstu prawnego i faktycznego tego stosunku umownego, wspomniany warunek określa podstawowy element wspomnianej całości, który jako taki ją charakteryzuje, oraz |
| --- | --- |

—

po pierwsze, że w świetle charakteru, ogólnej systematyki i postanowień całości stosunku umownego, w którą ten warunek się wpisuje, a także kontekstu prawnego i faktycznego tego stosunku umownego, wspomniany warunek określa podstawowy element wspomnianej całości, który jako taki ją charakteryzuje, oraz

| — | po drugie, że wspomniany warunek jest sporządzony prostym i zrozumiałym językiem, czyli że jest nie tylko zrozumiały dla konsumenta pod względem gramatycznym, ale też że umowa wyjaśnia w sposób przejrzysty konkretne funkcjonowanie mechanizmu, do którego odnosi się dany warunek, a także stosunek pomiędzy tym mechanizmem a mechanizmem przewidzianym w innych warunkach, tak aby konsument ten był w stanie przewidzieć, w oparciu o jednoznaczne i zrozumiałe kryteria, konsekwencje ekonomiczne, jakie wynikają dla niego z ustanowienia tego mechanizmu. |
| --- | --- |

—

po drugie, że wspomniany warunek jest sporządzony prostym i zrozumiałym językiem, czyli że jest nie tylko zrozumiały dla konsumenta pod względem gramatycznym, ale też że umowa wyjaśnia w sposób przejrzysty konkretne funkcjonowanie mechanizmu, do którego odnosi się dany warunek, a także stosunek pomiędzy tym mechanizmem a mechanizmem przewidzianym w innych warunkach, tak aby konsument ten był w stanie przewidzieć, w oparciu o jednoznaczne i zrozumiałe kryteria, konsekwencje ekonomiczne, jakie wynikają dla niego z ustanowienia tego mechanizmu.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 12.5.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/10 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/10

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd – Bułgaria) – GST – Syrwiz AG Germanija/Direktor na direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” Płowdiw pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

(Sprawa C-111/14) (1)

((Wspólny system podatku od wartości dodanej - Dyrektywa 2006/112/WE - Zasada neutralności podatkowej - Osoba zobowiązana do zapłaty podatku VAT - Nieprawidłowe rozliczenie podatku VAT przez odbiorcę towarów lub usługobiorcę - Objęcie usługodawcy obowiązkiem zapłaty podatku VAT - Odmowa przyznania usługodawcy zwrotu podatku VAT))

(2015/C 205/13)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Wyrchowen administratiwen syd

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: GST – Syrwiz AG Germanija

Strona pozwana: Direktor na direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” Płowdiw pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

Sentencja

| 1) | Artykuł 193 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2010/88/UE z dnia 7 grudnia 2010 r., należy interpretować w ten sposób, że podatek od wartości dodanej jest należny jedynie od podatnika świadczącego usługi, w przypadku gdy świadczenie to jest dokonywane ze stałego zakładu położonego w państwie członkowskim, w którym podatek ten jest należny. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 193 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2010/88/UE z dnia 7 grudnia 2010 r., należy interpretować w ten sposób, że podatek od wartości dodanej jest należny jedynie od podatnika świadczącego usługi, w przypadku gdy świadczenie to jest dokonywane ze stałego zakładu położonego w państwie członkowskim, w którym podatek ten jest należny.

| 2) | Artykuł 194 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2010/88, należy intepretować w ten sposób, że nie pozwala on organowi podatkowemu państwa członkowskiego na uznanie, iż podatek od wartości dodanej jest należny od podatnika, na rzecz którego usługi są świadczone ze stałego zakładu usługodawcy, w przypadku gdy zarówno usługodawca, jak i usługobiorca mają siedziby na terytorium tego samego państwa członkowskiego, także w wypadkach, gdy usługobiorca już zapłacił ten podatek w oparciu o nieprawidłowe założenie, że usługodawca nie posiada stałego zakładu w tym państwie. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 194 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2010/88, należy intepretować w ten sposób, że nie pozwala on organowi podatkowemu państwa członkowskiego na uznanie, iż podatek od wartości dodanej jest należny od podatnika, na rzecz którego usługi są świadczone ze stałego zakładu usługodawcy, w przypadku gdy zarówno usługodawca, jak i usługobiorca mają siedziby na terytorium tego samego państwa członkowskiego, także w wypadkach, gdy usługobiorca już zapłacił ten podatek w oparciu o nieprawidłowe założenie, że usługodawca nie posiada stałego zakładu w tym państwie.

| 3) | Zasadę neutralności podatku od wartości dodanej należy intepretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który dopuszcza, aby organ podatkowy odmówił usługodawcy zwrotu zapłaconego przez niego podatku, podczas gdy usługobiorcy, który także zapłacił ten podatek od tych samych usług, nie przyznano prawa do odliczenia z tego względu, że nie posiadał on odpowiedniego dokumentu podatkowego, przy czym prawo krajowe nie zezwala na dokonanie korekty dokumentów podatkowych, w przypadku gdy istnieje ostateczna decyzja w sprawie powstania zobowiązania do zapłaty dodatkowej kwoty podatku. |
| --- | --- |

3)

Zasadę neutralności podatku od wartości dodanej należy intepretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który dopuszcza, aby organ podatkowy odmówił usługodawcy zwrotu zapłaconego przez niego podatku, podczas gdy usługobiorcy, który także zapłacił ten podatek od tych samych usług, nie przyznano prawa do odliczenia z tego względu, że nie posiadał on odpowiedniego dokumentu podatkowego, przy czym prawo krajowe nie zezwala na dokonanie korekty dokumentów podatkowych, w przypadku gdy istnieje ostateczna decyzja w sprawie powstania zobowiązania do zapłaty dodatkowej kwoty podatku.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 12.5.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/11

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Królestwo Szwecji

(Sprawa C-114/14) (1)

([Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatek od wartości dodanej - Szósta dyrektywa 77/388/EWG - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 132 ust. 1 lit. a) i art. 135 ust. 1 lit. h) - Zwolnienia - Publiczne służby pocztowe - Znaczki pocztowe - Dyrektywa 97/67/WE])

(2015/C 205/14)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Enegren i L. Lozano Palacios, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: U. Persson i A. Falk, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Królestwo Szwecji – nie zwalniając z podatku od wartości dodanej dokonywanych przez publiczne służby pocztowe świadczenia usług i dostawy towarów z tymi usługami związanej, z wyjątkiem przewozu osób i usług telekomunikacyjnych, ani dostawy, za cenę równą wartości nominalnej, znaczków pocztowych ważnych w obrocie pocztowym na terytorium krajowym – uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy, odpowiednio, art. 132 ust. 1 lit. a) i art. 135 ust. 1 lit. h) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. |
| --- | --- |

1)

Królestwo Szwecji – nie zwalniając z podatku od wartości dodanej dokonywanych przez publiczne służby pocztowe świadczenia usług i dostawy towarów z tymi usługami związanej, z wyjątkiem przewozu osób i usług telekomunikacyjnych, ani dostawy, za cenę równą wartości nominalnej, znaczków pocztowych ważnych w obrocie pocztowym na terytorium krajowym – uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy, odpowiednio, art. 132 ust. 1 lit. a) i art. 135 ust. 1 lit. h) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

| 2) | Królestwo Szwecji zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Szwecji zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 135 z 5.5.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/11

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Christoph Klein/Komisja Europejska

(Sprawa C-120/14 P) (1)

((Odwołanie - Odpowiedzialność pozaumowna - Dyrektywa 93/42/EWG - Artykuły 8 i 18 - Wyroby medyczne - Bezczynność Komisji po zgłoszeniu dotyczącym decyzji o zakazie wprowadzania do obrotu - Termin przedawnienia - Skutek zawieszający wniosku o przyznanie pomocy prawnej w odniesieniu do terminu przedawnienia - Postępowanie w sprawie klauzuli ochronnej))

(2015/C 205/15)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Christoph Klein (przedstawiciele: H. Ahlt i M. Ahlt, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Sipos i G. von Rintelen, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej w sprawie Klein/Komisja, T-309/10, EU:T:2014:19 zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd oddalił skargę w odniesieniu do żądania zmierzającego do nakazania Komisji Europejskiej naprawienia szkody jaką miał ponieść Christoph Klein od dnia 15 września 2006 r. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej w sprawie Klein/Komisja, T-309/10, EU:T:2014:19 zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd oddalił skargę w odniesieniu do żądania zmierzającego do nakazania Komisji Europejskiej naprawienia szkody jaką miał ponieść Christoph Klein od dnia 15 września 2006 r.

| 2) | Odwołanie zostaje oddalone w pozostałym zakresie. |
| --- | --- |

2)

Odwołanie zostaje oddalone w pozostałym zakresie.

| 3) | Sprawa zostaje skierowana do ponownego rozpoznania przez Sąd Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3)

Sprawa zostaje skierowana do ponownego rozpoznania przez Sąd Unii Europejskiej.

| 4) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

4)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 16.6.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/12

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka

(Sprawa C-149/14) (1)

((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 91/676/EWG - Ochrona wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego - Wyznaczenie wód i stref zagrożenia - Nadmierna zawartość azotanów - Eutrofizacja - Obowiązek przeprowadzania co cztery lata przeglądu - Niewystarczający charakter - Ustanowienie programów działania - Brak))

(2015/C 205/16)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Patakia, E. Manhaeve, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: E. Skandalou, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Nie wyznaczając jako stref zagrożenia stref charakteryzujących się obecnością zbiorników wód powierzchniowych i gruntowych dotkniętych stężeniem azotanów wynoszącym więcej niż 50 mg/l lub zjawiskiem eutrofizacji i nie ustanawiając programów działania dotyczących tych stref w ciągu roku od tego wyznaczenia, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3 ust. 4 i art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego. |
| --- | --- |

1)

Nie wyznaczając jako stref zagrożenia stref charakteryzujących się obecnością zbiorników wód powierzchniowych i gruntowych dotkniętych stężeniem azotanów wynoszącym więcej niż 50 mg/l lub zjawiskiem eutrofizacji i nie ustanawiając programów działania dotyczących tych stref w ciągu roku od tego wyznaczenia, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3 ust. 4 i art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 16.6.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/12

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – LG Display Co. Ltd, LG Display Taiwan Co., Ltd/Komisja Europejska

(Sprawa C-227/14 P) (1)

([Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Artykuł 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Światowy rynek wyświetlaczy ciekłokrystalicznych (LCD) - Ustalanie cen - Grzywny - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien (2006) - Punkt 13 - Ustalenie wartości sprzedaży - Wspólne przedsiębiorstwo - Uwzględnienie sprzedaży spółkom dominującym - Obwieszczenie Komisji w sprawie zwalniania z grzywien i zmniejszania grzywien w sprawach kartelowych (2002) - Punkt 23 lit. b) akapit ostatni - Częściowe zwolnienie z grzywny - Dowody odnoszące się do stanu faktycznego uprzednio nieznanego Komisji])

(2015/C 205/17)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: LG Display Co. Ltd, LG Display Taiwan Co., Ltd (przedstawiciele: adwokaci A. Winckler i F.-C. Laprévote)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Ronkes Agerbeek i P. Van Nuffel, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | LG Display Co. Ltd i LG Display Taiwan Co. Ltd zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

LG Display Co. Ltd i LG Display Taiwan Co. Ltd zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 303 z 8.9.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/13 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 12 marca 2015 r. – Verein für Konsumenteninformation/INKO, Inkasso GmbH

(Sprawa C-127/15)

(2015/C 205/18)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca kasację: Verein für Konsumenteninformation

Druga strona postępowania kasacyjnego: INKO, Inkasso GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy biuro windykacji wierzytelności, które w związku z zarobkowym ściąganiem wierzytelności w imieniu swoich zleceniodawców oferuje ich dłużnikom zawarcie porozumienia o spłacie zobowiązań w ratach, fakturując przy tym za swoją działalności koszty, które ostatecznie zobowiązani są pokryć dłużnicy, działa jako „pośrednik kredytowy” w rozumieniu art. 3 lit. f) dyrektywy 2008/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 23 kwietnia 2008 w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (1)? |
| --- | --- |

1)

Czy biuro windykacji wierzytelności, które w związku z zarobkowym ściąganiem wierzytelności w imieniu swoich zleceniodawców oferuje ich dłużnikom zawarcie porozumienia o spłacie zobowiązań w ratach, fakturując przy tym za swoją działalności koszty, które ostatecznie zobowiązani są pokryć dłużnicy, działa jako „pośrednik kredytowy” w rozumieniu art. 3 lit. f) dyrektywy 2008/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 23 kwietnia 2008 w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (1)?

| 2) | W wypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:
  Czy porozumienie o spłacie zobowiązań na raty, które za pośrednictwem biura windykacji wierzytelności zawierane jest pomiędzy dłużnikiem i jego wierzycielem, stanowi „odroczenie spłaty bez żadnych opłat” w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. j) dyrektywy 2008/48/WE, jeżeli dłużnik zobowiązuje się w nim jedynie do zapłaty zaległej wierzytelności oraz takich odsetek i kosztów, które w związku ze zwłoką i tak musiałby zapłacić na podstawie ustawy – a więc również bez takiego porozumienia? |
| --- | --- |

2)

W wypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:

Czy porozumienie o spłacie zobowiązań na raty, które za pośrednictwem biura windykacji wierzytelności zawierane jest pomiędzy dłużnikiem i jego wierzycielem, stanowi „odroczenie spłaty bez żadnych opłat” w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. j) dyrektywy 2008/48/WE, jeżeli dłużnik zobowiązuje się w nim jedynie do zapłaty zaległej wierzytelności oraz takich odsetek i kosztów, które w związku ze zwłoką i tak musiałby zapłacić na podstawie ustawy – a więc również bez takiego porozumienia?

---

(1)  Dz.U. L 133, s. 66.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/13 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 13 lutego 2015 r. w sprawie T-725/14 Aaberts Industries/Unia Europejska, wniesione w dniu 19 marca 2015 r. przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

(Sprawa C-132/15 P)

(2015/C 205/19)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Wnoszący odwołanie: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. V. Placco i E. Beysen, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Aalberts Industries NV, Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi o:

| — | uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 13 lutego 2015 r. w sprawie T-725/14 Aalberts Industries/Unia Europejska w zakresie, w jakim oddalone zostały dwa żądania Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwanego dalej „TSUE”) skierowane do Sądu na podstawie art. 114 regulaminu postępowania przed Sądem oraz uwzględniony został podniesiony przez Komisję Europejską (zwaną dalej „Komisją”) zarzut niedopuszczalności; |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 13 lutego 2015 r. w sprawie T-725/14 Aalberts Industries/Unia Europejska w zakresie, w jakim oddalone zostały dwa żądania Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwanego dalej „TSUE”) skierowane do Sądu na podstawie art. 114 regulaminu postępowania przed Sądem oraz uwzględniony został podniesiony przez Komisję Europejską (zwaną dalej „Komisją”) zarzut niedopuszczalności;

| — | uwzględnienie ww. żądań i w związku z tym wydanie w sprawie ostatecznego rozstrzygnięcia oraz stwierdzenie niedopuszczalności żądania odszkodowawczego Aalberts Industries NV w zakresie, w jakim jest ono skierowane przeciwko TSUE (jako przedstawicielowi Unii); |
| --- | --- |

—

uwzględnienie ww. żądań i w związku z tym wydanie w sprawie ostatecznego rozstrzygnięcia oraz stwierdzenie niedopuszczalności żądania odszkodowawczego Aalberts Industries NV w zakresie, w jakim jest ono skierowane przeciwko TSUE (jako przedstawicielowi Unii);

| — | obciążenie Aalberts Industries NV kosztami poniesionymi przez TSUE w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

—

obciążenie Aalberts Industries NV kosztami poniesionymi przez TSUE w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu odwoławczym.

Zarzuty i główne argumenty

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2015 r. Sąd Unii Europejskiej oddalił wniosek złożony przez TSUE w sprawie T-725/14 Aalberts Industries/Unia Europejska na podstawie art. 114 regulaminu postępowania przed tymże Sądem. Przedmiotem wniosku tej instytucji było stwierdzenie niedopuszczalności odwołania wniesionego przez Aalberts Industries NV w zakresie, w jakim było ono skierowane do niego jako przedstawiciela Unii Europejskiej, które to odwołanie zostało jednocześnie skierowane również, w tym samym charakterze, do Komisji. Za pomocą tego odwołania Aalberts Industries NV dochodzi pozaumownej odpowiedzialności Unii w postaci naprawienia szkody, którą spółka ta twierdzi, że poniosła w następstwie nieprzestrzegania przez Sąd rozsądnego terminu do wydania orzeczenia w sprawie T-385/06 Aalberts Industries i in./Komisja. W przywoływanym postanowieniu Sąd doszedł do wniosku – wbrew twierdzeniu TSUE i uwzględniając stanowisko zajmowane przez Komisję -, że to na TSUE a nie na Komisji spoczywa obowiązek podjęcia obrony Unii Europejskiej w ramach postępowania w przedmiocie odnośnej skargi.

W związku z tym TSUE wnosi do Trybunału Sprawiedliwości odwołanie od tego wyroku na podstawie art. 56 statutu TSUE, wnosząc przy tym o uchylenie postanowienia w zakresie, w jakim oddala ono żądania TSUE. W uzasadnieniu tego odwołania TSIE podnosi po pierwsze nieprzestrzeganie zasad dotyczących reprezentowania Unii przed jej sądami i, po drugie – naruszenie obowiązku uzasadnienia.

W ramach
  zarzutu pierwszego dotyczącego nieprzestrzegania zasad dotyczących reprezentowania Unii przed jej sądami
  , TSUE zauważa, że wobec braku wyraźnej zasady regulującej reprezentowanie Unii przed jej sądami w przypadku skarg wnoszonych na podstawie art. 268 TFUE w związku z pozaumowną odpowiedzialnością Unii, odpowiednie zasady dotyczące tejże odpowiedzialności należy wyprowadzić z zasad ogólnych znajdujących zastosowanie do sprawowania wymiaru sprawiedliwości, dokładniej z zasady prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości oraz z zasad niezawisłości i bezstronności sędziego.

Ten pierwszy zarzut TSUE składa się z dwóch części, a mianowicie dotyczy nieprzestrzegania wymogów zasady prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości i nieprzestrzegania wymogów zasad niezawisłości i bezstronności sędziego.

W ramach pierwszej części zarzutu pierwszego TSUE zauważa, że wniosek Sądu zgodnie z którym to na TSUE spoczywa obowiązek reprezentowania Unii Europejskiej w ramach ww. postępowania w przedmiocie skargi o odszkodowanie został wyraźnie oparty na orzecznictwie zapoczątkowanym wyrokiem Werhahn Hansamühle i in./Rada i Komisja (63/72–69/72, EU:C:1973:121; zwanym dalej „wyrokiem Werhahn in.”). Z rozwiązania przyjętego w tej sprawie wynika, że jeżeli Wspólnota – a obecnie Unia – zostanie ze względu na działania swoich instytucji pociągnięta do odpowiedzialności, jest ona reprezentowana przed sądem Unii przez instytucję, względnie instytucje której, względnie którym przypisywane jest działanie powodujące powstanie odpowiedzialności. TSUE podnosi, że rozwiązanie to nie może zostać zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ – ze względu na różne czynniki – prowadziłoby to sytuacji, która wydaje się niezgodna z zasadą prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości, co zgodnie z wyraźnym brzmieniem wyroku Werhahn i in. stanowi uzasadnienie przyjęcia przedstawionego rozwiązania. W tym kontekście TSUE powołuje się – w charakterze kwestii wpadkowej – również na nieposzanowanie zakresu art. 317 akapit pierwszy TFUE oraz art. 53 ust. 1 rozporządzenia nr 966/2012 (1), na podstawie których Sąd powinien był w jego przekonaniu uznać, iż odszkodowanie – takie jak dochodzone w niniejszej sprawie – musi zostać wypłacone z części budżetu przypadającej na Komisję.

W ramach drugiej części zarzutu pierwszego TSUE, twierdzi powołując się na wyrok ETPC z dnia 10 lipca 2008 r. w sprawie Mihalkov v. Bułgarii (skarga nr 67719/01), że uznając, iż TSUE musi reprezentować Unię w postępowaniu w przedmiocie skargi o odszkodowanie Aalberts Industries Sąd nie uwzględnił wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego. Jako że w niniejszej sprawie, po pierwsze, działanie powołane jako powodujące powstanie odpowiedzialności stanowi wykonywanie wymiaru sprawiedliwości przez skład orzekający, a, po drugie, skład orzekający w przedmiotowej sprawie i) należy do tego samego organu wymiaru sprawiedliwości (do Sądu) co skład orzekający, któremu przypisywane jest działanie powodujące powstanie odpowiedzialności i ii) stanowi stały element organizacyjny strony pozwanej w niniejszej sprawie (TSUE), z którym sędziowie składu orzekającego są powiązani zawodowo, ww. wymogi nie są spełnione i to tym bardziej, gdy – tak jak orzekł Sąd – odszkodowanie miałoby zostać wypłacone – zgodnie z żądaniem w niniejszej sprawie – z części budżetu przypadającej na TSUE.

Ponadto w ramach
  zarzutu drugiego
  TSUE podnosi, że zaskarżone postanowienie
  narusza obowiązek uzasadnienia
  , ponieważ nie zawiera ono żadnego konkretnego obalenia przedstawionych przez TSUE przed Sądem twierdzeń dotyczących zakresu linii orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości, na którą składają się m.in. wyroki: Groupe Gascogne/Komisja (C-58/12 P, EU:C:2013:770), Gascogne Sack/Komisja (C-40/12 P, EU:C:2013:768) i Kendrion/Komisja (C-50/12 P, EU:C:2013:771).

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) NR 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298, s. 1).

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/15 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 19 marca 2015 r. – Lidl Dienstleistungs-GmbH & Co. KG/Freistaat Sachsen

(Sprawa C-134/15)

(2015/C 205/20)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Sächsisches Oberverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Lidl Dienstleistungs-GmbH & Co. KG

Strona pozwana: Freistaat Sachsen

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 5 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 543/2008 (1) jest zgodny z art. 6 ust. 1 akapit pierwszy 1 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 15 ust. 1 i art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 5 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 543/2008 (1) jest zgodny z art. 6 ust. 1 akapit pierwszy 1 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 15 ust. 1 i art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej?

| 2) | Czy art. 5 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 543/2008 jest zgodny z art. 40 ust. 2 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 5 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 543/2008 jest zgodny z art. 40 ust. 2 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego (Dz.U. L 157, s. 46).

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/16 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 26 marca 2015 r. – Provincia di Bari/Edilizia Mastrodonato srl

(Sprawa C-147/15)

(2015/C 205/21)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Provincia di Bari

Strona pozwana: Edilizia Mastrodonato srl

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 10 ust. 2 wspólnotowej dyrektywy 2006/21/WE (1) należy interpretować w ten sposób, [że] wypełnienie składowiska odpadów – z wykorzystaniem odpadów innych niż wydobywcze – powinno być nadal objęte przepisami dotyczącymi odpadów, zawartymi w dyrektywie 1999/31/WE (2) także w przypadku, w którym nie chodzi o działania obejmujące unieszkodliwianie odpadów, lecz ich odzyskiwanie?

---

(1)  Dyrektywa 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniająca dyrektywę 2004/35/WE (Dz.U. L 102, s. 15).

(2)  Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.U. L 182, s. 1).

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/16 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Coimbra (Portugalia) w dniu 30 marca 2015 r. – Sociedade Portuguesa de Autores, C.R.L./Ministério Público

(Sprawa C-151/15)

(2015/C 205/22)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal da Relação de Coimbra

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Sociedade Portuguesa de Autores, C.R.L

Druga strona postępowania: Ministério Público

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pojęcie publicznego udostępniania utworów zawarte w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono transmisję nadawanych utworów w placówkach handlowych takich jak bary, kawiarnie, restauracje i inne o podobnych cechach za pomocą odbiorników telewizyjnych, przy czym transmisja jest wzmacniana przez głośniki lub wzmacniacze, stanowiąc w ten sposób nowe wykorzystanie utworów chronionych prawem autorskim |
| --- | --- |

1)

Czy pojęcie publicznego udostępniania utworów zawarte w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono transmisję nadawanych utworów w placówkach handlowych takich jak bary, kawiarnie, restauracje i inne o podobnych cechach za pomocą odbiorników telewizyjnych, przy czym transmisja jest wzmacniana przez głośniki lub wzmacniacze, stanowiąc w ten sposób nowe wykorzystanie utworów chronionych prawem autorskim

| 2) | Czy na odpowiedź na pytanie poprzedzające ma wpływ okoliczność, że w celu wzmocnienia odbioru dźwięku używane sa głośniki lub wzmacniacze, to jest środki techniczne inne niż odbiornik telewizyjny w celu wzmocnienia przekazu dźwięku? |
| --- | --- |

2)

Czy na odpowiedź na pytanie poprzedzające ma wpływ okoliczność, że w celu wzmocnienia odbioru dźwięku używane sa głośniki lub wzmacniacze, to jest środki techniczne inne niż odbiornik telewizyjny w celu wzmocnienia przekazu dźwięku?

---

(1)  Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. L 167, s. 10).

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/17 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Lisboa (Portugalia) w dniu 30 marca 2015 r. – Cruz & Companhia Lda/Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP), Caixa Central – Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo CRL

(Sprawa C-152/15)

(2015/C 205/23)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal da Relação de Lisboa.

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Cruz & Companhia Lda.

Strona pozwana: Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP), Caixa Central – Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo CRL.

Pytania prejudycjalne

Tribunal da Relação de Lisboa pyta TSUE

| — | czy gwarancja bankowa ustanowiona w celu uzyskania zaliczek na poczet refundacji wywozowej nie służy jako zabezpieczenie w przypadku braku spełnienia „pozostałych przesłanek”, gdy zostało ono stwierdzone za pomocą czynności kontrolnych mających miejsce dopiero po dokonaniu przywozu i po odprawie celnej odnośnych towarów; |
| --- | --- |

—

czy gwarancja bankowa ustanowiona w celu uzyskania zaliczek na poczet refundacji wywozowej nie służy jako zabezpieczenie w przypadku braku spełnienia „pozostałych przesłanek”, gdy zostało ono stwierdzone za pomocą czynności kontrolnych mających miejsce dopiero po dokonaniu przywozu i po odprawie celnej odnośnych towarów;

| — | czy też przeciwnie, że taka gwarancja służy jako zabezpieczenie w przypadku braku spełnienia „pozostałych przesłanek”, gdy zostało ono stwierdzone dopiero po odprawie celnej. |
| --- | --- |

—

czy też przeciwnie, że taka gwarancja służy jako zabezpieczenie w przypadku braku spełnienia „pozostałych przesłanek”, gdy zostało ono stwierdzone dopiero po odprawie celnej.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/17 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie (Belgia) w dniu 3 kwietnia 2015 r. – Samira Achbita, Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding/G4S Secure Solutions NV

(Sprawa C-157/15)

(2015/C 205/24)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hof van Cassatie

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca kasację: Samira Achbita, Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding

Druga strona postępowania: G4S Secure Solutions NV

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 2 ust. 2 lit. a) dyrektywy Rady 2000/78/WE (1) z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy należy interpretować w ten sposób, że zakaz noszenia przez muzułmankę chusty na głowie w miejscu pracy nie stanowi dyskryminacji bezpośredniej, jeżeli reguła obowiązująca u pracodawcy zakazuje wszystkim pracownikom noszenia w miejscu pracy zewnętrznych oznak przekonań politycznych, filozoficznych i religijnych?

---

(1)  Dz.U. L 303, s. 16.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 3 kwietnia 2015 r. – Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV/Bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit

(Sprawa C-158/15)

(2015/C 205/25)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV

Strona pozwana: Bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy sytuacja taka jak niniejsza, w której węgiel przechowywany jest na składzie węgla, w którym dochodzi do emisji CO2 wskutek samozagrzewania, centralny punkt składu znajduje się w odległości około 800 m od granicy elektrowni węglowej, obie działki oddzielone są drogą publiczną a węgiel z miejsca składowania transportowany jest do elektrowni przenośnikiem taśmowym przebiegającym ponad drogą publiczną, jest objęta pojęciem instalacji w rozumieniu art. 3 lit. e) dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (1)? |
| --- | --- |

1)

Czy sytuacja taka jak niniejsza, w której węgiel przechowywany jest na składzie węgla, w którym dochodzi do emisji CO2 wskutek samozagrzewania, centralny punkt składu znajduje się w odległości około 800 m od granicy elektrowni węglowej, obie działki oddzielone są drogą publiczną a węgiel z miejsca składowania transportowany jest do elektrowni przenośnikiem taśmowym przebiegającym ponad drogą publiczną, jest objęta pojęciem instalacji w rozumieniu art. 3 lit. e) dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (1)?

| 2) | Czy wyrażenie „paliwo wyprowadzone z instalacji” zawarte w art. 27 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012 z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) dotyczy sytuacji takiej jak niniejsza, w której dochodzi do utraty pewnej ilości węgla podczas przechowywania na składzie węgla w wyniku spalania wskutek samozagrzewania? |
| --- | --- |

2)

Czy wyrażenie „paliwo wyprowadzone z instalacji” zawarte w art. 27 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012 z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) dotyczy sytuacji takiej jak niniejsza, w której dochodzi do utraty pewnej ilości węgla podczas przechowywania na składzie węgla w wyniku spalania wskutek samozagrzewania?

---

(1)  Dz.U. L 275, s. 32.

(2)  Dz.U. L 181, s. 30.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 7 kwietnia 2015 r. – GS Media BV/Sanoma Media Netherlands BV i in.

(Sprawa C-160/15)

(2015/C 205/26)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca kasację: GS Media BV

Druga strona postępowania kasacyjnego: Sanoma Media Netherlands BV, Playboy Enterprises International Incl, Britt Geertruida Dekker

Pytania prejudycjalne

| 1) a) | Czy „publiczne udostępnianie” w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 (1) ma miejsce, gdy osoba inna niż podmiot praw autorskich za pomocą hiperłącza na prowadzonej przez nią stronie internetowej odsyła do prowadzonej przez osobę trzecią strony internetowej dostępnej ogólnej społeczności internetowej, na której utwór podano do publicznej wiadomości bez zezwolenia podmiotu praw autorskich? |
| --- | --- |

1) a)

Czy „publiczne udostępnianie” w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29 (1) ma miejsce, gdy osoba inna niż podmiot praw autorskich za pomocą hiperłącza na prowadzonej przez nią stronie internetowej odsyła do prowadzonej przez osobę trzecią strony internetowej dostępnej ogólnej społeczności internetowej, na której utwór podano do publicznej wiadomości bez zezwolenia podmiotu praw autorskich?

| 1) b) | Czy jest przy tym istotne to, czy utwór nie został już wcześniej udostępniony publicznie w inny sposób za zezwoleniem podmiotu prawa autorskich? |
| --- | --- |

1) b)

Czy jest przy tym istotne to, czy utwór nie został już wcześniej udostępniony publicznie w inny sposób za zezwoleniem podmiotu prawa autorskich?

| 1) c) | Czy ma znaczenie to, czy osoba wstawiająca hiperłącze wie lub powinna wiedzieć o braku zezwolenia podmiotu praw autorskich na umieszczenie utworu na wspomnianej w pytaniu 1 a) stronie internetowej osoby trzeciej i ewentualnie o fakcie, że utwór również w innym miejscu nie został wcześniej udostępniony publicznie za zezwoleniem podmiotu prawa autorskich? |
| --- | --- |

1) c)

Czy ma znaczenie to, czy osoba wstawiająca hiperłącze wie lub powinna wiedzieć o braku zezwolenia podmiotu praw autorskich na umieszczenie utworu na wspomnianej w pytaniu 1 a) stronie internetowej osoby trzeciej i ewentualnie o fakcie, że utwór również w innym miejscu nie został wcześniej udostępniony publicznie za zezwoleniem podmiotu prawa autorskich?

| 2) a) | W przypadku udzielenia na pytanie 1 a) odpowiedzi przeczącej: Czy ma lub może mieć miejsce w tej sytuacji publiczne udostępnienie, jeżeli strona internetowa, do której odsyła hiperłącze, a tym samym utwór, są jednak dostępne ogólnej społeczności internetowej, choć nie w łatwy sposób, tak iż wstawienie hiperłącza w wysokim stopniu ułatwia znalezienie utworu? |
| --- | --- |

2) a)

W przypadku udzielenia na pytanie 1 a) odpowiedzi przeczącej: Czy ma lub może mieć miejsce w tej sytuacji publiczne udostępnienie, jeżeli strona internetowa, do której odsyła hiperłącze, a tym samym utwór, są jednak dostępne ogólnej społeczności internetowej, choć nie w łatwy sposób, tak iż wstawienie hiperłącza w wysokim stopniu ułatwia znalezienie utworu?

| 2) b) | Czy dla odpowiedzi na pytanie 2 a) ma znaczenie to, czy osoba wstawiająca hiperłącze wie lub powinna wiedzieć o tym, iż strona, do której odsyła hiperłącze, nie jest łatwa do znalezienia dla ogólnej społeczności internetowej? |
| --- | --- |

2) b)

Czy dla odpowiedzi na pytanie 2 a) ma znaczenie to, czy osoba wstawiająca hiperłącze wie lub powinna wiedzieć o tym, iż strona, do której odsyła hiperłącze, nie jest łatwa do znalezienia dla ogólnej społeczności internetowej?

| 3) | Czy istnieją inne okoliczności, które należy uwzględnić przy odpowiedzi na pytanie, czy ma miejsce publiczne udostępnienie, jeżeli za pomocą hiperłącza stwarza się dostęp do utworu, który nie został wcześniej udostępniony publicznie za zezwoleniem podmiotu praw autorskich? |
| --- | --- |

3)

Czy istnieją inne okoliczności, które należy uwzględnić przy odpowiedzi na pytanie, czy ma miejsce publiczne udostępnienie, jeżeli za pomocą hiperłącza stwarza się dostęp do utworu, który nie został wcześniej udostępniony publicznie za zezwoleniem podmiotu praw autorskich?

---

(1)  Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. L 167, s. 10).

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/19 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/19

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. w sprawie T-473/12 Aer Lingus Ltd./Komisja, wniesione w dniu 9 kwietnia 2015 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-164/15 P)

(2015/C 205/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, D. Grespan, T. Maxian Rusche, B. Stromsky, pełnomocnicy)

Pozostali uczestnicy postępowania: Aer Lingus Ltd., Irlandia

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. w sprawie T–473/12, Aer Lingus Ltd./Komisja w zakresie, w jakim Sąd stwierdził w nim nieważność decyzji Komisji 2013/199/UE z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.29064 (11/C, ex 11/NN) – Zróżnicowane stawki podatku od transportu lotniczego wprowadzone przez Irlandię (1) w zakresie, w jakim instytucja ta nakazuje odzyskanie od beneficjentów pomocy w kwocie określonej w motywie 70 tej decyzji na 8 EUR za pasażera; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. w sprawie T–473/12, Aer Lingus Ltd./Komisja w zakresie, w jakim Sąd stwierdził w nim nieważność decyzji Komisji 2013/199/UE z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.29064 (11/C, ex 11/NN) – Zróżnicowane stawki podatku od transportu lotniczego wprowadzone przez Irlandię (1) w zakresie, w jakim instytucja ta nakazuje odzyskanie od beneficjentów pomocy w kwocie określonej w motywie 70 tej decyzji na 8 EUR za pasażera;

| — | oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2013/199/UE z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.29064 (11/C, ex 11/NN) – Zróżnicowane stawki podatku od transportu lotniczego wprowadzone przez Irlandię; |
| --- | --- |

—

oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2013/199/UE z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.29064 (11/C, ex 11/NN) – Zróżnicowane stawki podatku od transportu lotniczego wprowadzone przez Irlandię;

| — | obciążenie strony skarżącej w pierwszej instancji kosztami postępowania w obu instancjach;
  tytułem żądania ewentualnego,






  — | przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- | --- |

—

obciążenie strony skarżącej w pierwszej instancji kosztami postępowania w obu instancjach;

tytułem żądania ewentualnego,

—

przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania;

| — | wydanie w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

wydanie w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie to oparte jest na tylko jednym zarzucie.

Wnosząca je twierdzi, że Sąd naruszył art. 108 ust. 3 TFUE oraz art. 14 rozporządzenia nr 659/1999 (2) ustanawiając nowe kryteria gospodarcze mające zastosowanie przy ustalaniu kwot podlegających odzyskaniu od beneficjentów pomocy państwa polegającej na stosowaniu środków podatkowych w stawce niższej niż standardowa stawka referencyjna.

---

(1)  Dz.U. L 119, s. 30.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE, Dz.U. L 83, s. 1.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/20 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/20

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. w sprawie T-500/12 Ryanair/Komisja, wniesione w dniu 9 kwietnia 2015 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-165/15 P)

(2015/C 205/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, D. Grespan, T. Maxian Rusche, B. Stromsky, pełnomocnicy)

Pozostali uczestnicy postępowania: Ryanair Ltd., Ireland, Aer Lingus Ltd.

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. w sprawie T–500/12, Ryanair/Komisja w zakresie, w jakim Sąd stwierdził w nim nieważność decyzji Komisji 2013/199/UE z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.29064 (11/C, ex 11/NN) – Zróżnicowane stawki podatku od transportu lotniczego wprowadzone przez Irlandię (1) w zakresie, w jakim instytucja ta nakazuje odzyskanie od beneficjentów pomocy w kwocie określonej w motywie 70 tej decyzji na 8 EUR za pasażera; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. w sprawie T–500/12, Ryanair/Komisja w zakresie, w jakim Sąd stwierdził w nim nieważność decyzji Komisji 2013/199/UE z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.29064 (11/C, ex 11/NN) – Zróżnicowane stawki podatku od transportu lotniczego wprowadzone przez Irlandię (1) w zakresie, w jakim instytucja ta nakazuje odzyskanie od beneficjentów pomocy w kwocie określonej w motywie 70 tej decyzji na 8 EUR za pasażera;

| — | oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2013/199/UE z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.29064 (11/C, ex 11/NN) – Zróżnicowane stawki podatku od transportu lotniczego wprowadzone przez Irlandię; |
| --- | --- |

—

oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2013/199/UE z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.29064 (11/C, ex 11/NN) – Zróżnicowane stawki podatku od transportu lotniczego wprowadzone przez Irlandię;

| — | obciążenie strony skarżącej w pierwszej instancji kosztami postępowania w obu instancjach;
  tytułem żądania ewentualnego,






  — | przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- | --- |

—

obciążenie strony skarżącej w pierwszej instancji kosztami postępowania w obu instancjach;

tytułem żądania ewentualnego,

—

przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania;

| — | wydanie w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

wydanie w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie to oparte jest na tylko jednym zarzucie.

Wnosząca je twierdzi, że Sąd naruszył art. 108 ust. 3 TFUE oraz art. 14 rozporządzenia nr 659/1999 (2) ustanawiając nowe kryteria gospodarcze mające zastosowanie przy ustalaniu kwot podlegających odzyskaniu od beneficjentów pomocy państwa polegającej na stosowaniu środków podatkowych w stawce niższej niż standardowa stawka referencyjna.

---

(1)  Dz.U. L 119, s. 30.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE, Dz.U. L 83, s. 1.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/21 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija (Łotwa) w dniu 13 kwietnia 2015 r. – postępowanie karne przeciwko Aleksandrsowi Ranksowi i Jurijsowi Vasiļevičsowi

(Sprawa C-166/15)

(2015/C 205/29)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija

Strony w postępowaniu głównym

Oskarżeni: Aleksandrs Ranks, Jurijs Vasiļevičs

Pozostali uczestnicy postępowania: Finanšu un ekonomisko noziegumu izmeklēšanas prokoratūra, Microsoft Corporation

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy osoba, która nabyła program komputerowy z „używaną” licencją na płycie CD, która nie jest oryginalna, ale działa i nie jest wykorzystywana przez żadnego innego użytkownika, może zgodnie z art. 5 ust. 1 i art. 4 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24 (1) powoływać się na wyczerpanie prawa do dystrybucji egzemplarza (kopii) tego programu komputerowego, którego pierwszy nabywca dokonał zakupu od podmiotu praw autorskich do oryginalnego dysku, którego stan się pogorszył, wobec czego pierwszy nabywca usunął swój egzemplarz (kopię) lub już go nie używa? |
| --- | --- |

1)

Czy osoba, która nabyła program komputerowy z „używaną” licencją na płycie CD, która nie jest oryginalna, ale działa i nie jest wykorzystywana przez żadnego innego użytkownika, może zgodnie z art. 5 ust. 1 i art. 4 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24 (1) powoływać się na wyczerpanie prawa do dystrybucji egzemplarza (kopii) tego programu komputerowego, którego pierwszy nabywca dokonał zakupu od podmiotu praw autorskich do oryginalnego dysku, którego stan się pogorszył, wobec czego pierwszy nabywca usunął swój egzemplarz (kopię) lub już go nie używa?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej, czy osoba, która może powoływać się na wyczerpanie prawa do dystrybucji egzemplarza (kopii) programu komputerowego, ma prawo do odsprzedaży tego programu komputerowego osobie trzeciej na dysku, który nie jest oryginalny, w rozumieniu art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 2 dyrektywy 2009/24? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej, czy osoba, która może powoływać się na wyczerpanie prawa do dystrybucji egzemplarza (kopii) programu komputerowego, ma prawo do odsprzedaży tego programu komputerowego osobie trzeciej na dysku, który nie jest oryginalny, w rozumieniu art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 2 dyrektywy 2009/24?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (Dz.U. L 111, s. 16).

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/21 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nacka tingsrätt, Mark- och miljödomstolen (Szwecja) w dniu 21 kwietnia 2015 r. – Borealis AB i in./Naturvårdsverket

(Sprawa C-180/15)

(2015/C 205/30)

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Nacka tingsrätt, Mark- och miljödomstolen (Szwecja)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Borealis AB, Kubikenborg Aluminium AB, Yara AB, SSAB EMEA AB, Lulekraft AB, Värmevärden i Nynäshamn AB, Cementa AB, Höganäs Sweden AB

Strona pozwana: Naturvårdsverket

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy jest zgodne z art. 10a ust. 1 i 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji (1), aby przy obliczaniu międzysektorowego współczynnika korygującego dla przemysłu przypisać całość emisji pochodzących ze spalania gazów odpadowych w celu produkcji energii elektrycznej do puli aukcji, a nie do Industritaket (limitu przydziału bezpłatnych uprawnień; „limitu dla przemysłu”), mimo, iż emisje pochodzące z gazów odpadowych kwalifikują się do przydziału bezpłatnych uprawnień na mocy art. 10a ust. 1 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji? |
| --- | --- |

1)

Czy jest zgodne z art. 10a ust. 1 i 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji (1), aby przy obliczaniu międzysektorowego współczynnika korygującego dla przemysłu przypisać całość emisji pochodzących ze spalania gazów odpadowych w celu produkcji energii elektrycznej do puli aukcji, a nie do Industritaket (limitu przydziału bezpłatnych uprawnień; „limitu dla przemysłu”), mimo, iż emisje pochodzące z gazów odpadowych kwalifikują się do przydziału bezpłatnych uprawnień na mocy art. 10a ust. 1 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji?

| 2) | Czy jest zgodne z art. 10a ust. 1 i 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji, aby przy obliczaniu międzysektorowego współczynnika korygującego dla przemysłu przypisać całość emisji powstałych w procesie wytwarzania ciepła w instalacjach kogeneracyjnych w celu dalszej dostawy do instalacji objętych systemem handlu emisjami (zwanych dalej „instalacjami ETS” od ang. emission trading system) do puli aukcji, a nie do limitu dla przemysłu, mimo iż emisje pochodzące z wytwarzania ciepła kwalifikują się do przydziału bezpłatnych uprawnień na mocy art. 10a ust. 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji? |
| --- | --- |

2)

Czy jest zgodne z art. 10a ust. 1 i 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji, aby przy obliczaniu międzysektorowego współczynnika korygującego dla przemysłu przypisać całość emisji powstałych w procesie wytwarzania ciepła w instalacjach kogeneracyjnych w celu dalszej dostawy do instalacji objętych systemem handlu emisjami (zwanych dalej „instalacjami ETS” od ang. emission trading system) do puli aukcji, a nie do limitu dla przemysłu, mimo iż emisje pochodzące z wytwarzania ciepła kwalifikują się do przydziału bezpłatnych uprawnień na mocy art. 10a ust. 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji?

| 3) | W przypadku udzielenia na pytania 1) i 2) odpowiedzi przeczącej – czy poprawne jest obliczenie, w tym przypadku, udziału przemysłu (34,78 %) w całkowitej ilości emisji w okresie odniesienia? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia na pytania 1) i 2) odpowiedzi przeczącej – czy poprawne jest obliczenie, w tym przypadku, udziału przemysłu (34,78 %) w całkowitej ilości emisji w okresie odniesienia?

| 4) | Czy decyzja Komisji 2013/448/UE (2) jest nieważna i niezgodna z art. 10a ust. 5 akapit trzeci dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji, skoro obliczenie przez Komisję limitu dla przemysłu oznacza przymus stosowania międzysektorowego współczynnika korygującego, a nie możliwość zastosowania tego współczynnika „jeśli to konieczne”? |
| --- | --- |

4)

Czy decyzja Komisji 2013/448/UE (2) jest nieważna i niezgodna z art. 10a ust. 5 akapit trzeci dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji, skoro obliczenie przez Komisję limitu dla przemysłu oznacza przymus stosowania międzysektorowego współczynnika korygującego, a nie możliwość zastosowania tego współczynnika „jeśli to konieczne”?

| 5) | Czy wskaźnik emisyjności dla produktu w odniesieniu do ciekłego metalu został określony zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji biorąc pod uwagę, iż punktem wyjścia przy określaniu zasad dotyczących ustanawiania wskaźników ex ante są średnie parametry 10 % najbardziej wydajnych instalacji w rozpatrywanym sektorze? |
| --- | --- |

5)

Czy wskaźnik emisyjności dla produktu w odniesieniu do ciekłego metalu został określony zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji biorąc pod uwagę, iż punktem wyjścia przy określaniu zasad dotyczących ustanawiania wskaźników ex ante są średnie parametry 10 % najbardziej wydajnych instalacji w rozpatrywanym sektorze?

| 6) | Jeśli chodzi o przydział bezpłatnych uprawnień na przesył ciepła do gospodarstw domowych, czy brak przydziału bezpłatnych uprawnień w odniesieniu do ciepła przesyłanego do gospodarstw domowych jest zgodny z art. 10a ust. 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji? |
| --- | --- |

6)

Jeśli chodzi o przydział bezpłatnych uprawnień na przesył ciepła do gospodarstw domowych, czy brak przydziału bezpłatnych uprawnień w odniesieniu do ciepła przesyłanego do gospodarstw domowych jest zgodny z art. 10a ust. 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji?

| 7) | W związku z wnioskami o przydział bezpłatnych uprawnień, czy wyłączenie przez Naturvårdsverket (szwedzki urząd ds. ochrony środowiska) części emisji gazów cieplarnianych powstałych w procesie wytwarzania ciepła przesyłanego do gospodarstw domowych jest zgodne z załącznikiem IV do decyzji Komisji 2011/278/UE (3)? |
| --- | --- |

7)

W związku z wnioskami o przydział bezpłatnych uprawnień, czy wyłączenie przez Naturvårdsverket (szwedzki urząd ds. ochrony środowiska) części emisji gazów cieplarnianych powstałych w procesie wytwarzania ciepła przesyłanego do gospodarstw domowych jest zgodne z załącznikiem IV do decyzji Komisji 2011/278/UE (3)?

| 8) | Czy jest zgodne z art. 10a ust. 1 i 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji oraz z art. 10 ust. 3 decyzji Komisji 2011/278/UE, aby przy przydziale bezpłatnych uprawnień na przesył ciepła do gospodarstw domowych nie dokonać przydziału dodatkowych bezpłatnych uprawnień na emisję z paliw kopalnych przekraczających przydział na przesył ciepła do gospodarstw domowych? |
| --- | --- |

8)

Czy jest zgodne z art. 10a ust. 1 i 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji oraz z art. 10 ust. 3 decyzji Komisji 2011/278/UE, aby przy przydziale bezpłatnych uprawnień na przesył ciepła do gospodarstw domowych nie dokonać przydziału dodatkowych bezpłatnych uprawnień na emisję z paliw kopalnych przekraczających przydział na przesył ciepła do gospodarstw domowych?

| 9) | W związku z wnioskami o przydział bezpłatnych uprawnień, czy jest zgodne z załącznikiem IV do decyzji Komisji 2011/278/UE dostosowanie przez Naturvårdsverket liczb we wniosku w ten sposób, by emisje gazów cieplarnianych związane ze spalaniem gazów odpadowych zostały zrównane z emisjami związanymi ze spalaniem gazu ziemnego? |
| --- | --- |

9)

W związku z wnioskami o przydział bezpłatnych uprawnień, czy jest zgodne z załącznikiem IV do decyzji Komisji 2011/278/UE dostosowanie przez Naturvårdsverket liczb we wniosku w ten sposób, by emisje gazów cieplarnianych związane ze spalaniem gazów odpadowych zostały zrównane z emisjami związanymi ze spalaniem gazu ziemnego?

| 10) | Czy art. 10 ust. 8 decyzji Komisji 2011/278/UE oznacza, że operator nie może uzyskać bezpłatnych uprawnień na zużycie ciepła przez podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, które to ciepło zostało wytworzone w innej podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie? |
| --- | --- |

10)

Czy art. 10 ust. 8 decyzji Komisji 2011/278/UE oznacza, że operator nie może uzyskać bezpłatnych uprawnień na zużycie ciepła przez podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, które to ciepło zostało wytworzone w innej podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie?

| 11) | W przypadku udzielenia na pytanie 10) odpowiedzi twierdzącej, czy art. 10 ust. 8 decyzji Komisji 2011/278/UE jest sprzeczny z art. 10a ust. 1 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji? |
| --- | --- |

11)

W przypadku udzielenia na pytanie 10) odpowiedzi twierdzącej, czy art. 10 ust. 8 decyzji Komisji 2011/278/UE jest sprzeczny z art. 10a ust. 1 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji?

| 12) | Czy jest zgodne z dyrektywą w sprawie handlu uprawnieniami do emisji oraz z poradnikami nr 2 i nr 6, aby przydzielając bezpłatne uprawnienia na zużycie ciepła uwzględnić w ocenie źródło pochodzenia zużywanego ciepła? |
| --- | --- |

12)

Czy jest zgodne z dyrektywą w sprawie handlu uprawnieniami do emisji oraz z poradnikami nr 2 i nr 6, aby przydzielając bezpłatne uprawnienia na zużycie ciepła uwzględnić w ocenie źródło pochodzenia zużywanego ciepła?

| 13) | Czy decyzja Komisji 2013/448/UE jest nieważna i niezgodna z art. 290 TFUE oraz z art. 10a ust. 1 i 5 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji z tego względu, że zmienia metodę obliczania określoną w art. 10a ust. 5 lit. a) i b) dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji poprzez wyłączenie z podstawy obliczania emisji spowodowanych spalaniem gazów odpadowych oraz wytwarzaniem energii cieplnej i elektrycznej w skojarzeniu, mimo, iż przydział bezpłatnych uprawnień przysługuje dla wyżej wymienionych emisji zgodnie z art. 10a ust. 1 i 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji oraz z decyzją Komisji 2011/278/UE? |
| --- | --- |

13)

Czy decyzja Komisji 2013/448/UE jest nieważna i niezgodna z art. 290 TFUE oraz z art. 10a ust. 1 i 5 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji z tego względu, że zmienia metodę obliczania określoną w art. 10a ust. 5 lit. a) i b) dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji poprzez wyłączenie z podstawy obliczania emisji spowodowanych spalaniem gazów odpadowych oraz wytwarzaniem energii cieplnej i elektrycznej w skojarzeniu, mimo, iż przydział bezpłatnych uprawnień przysługuje dla wyżej wymienionych emisji zgodnie z art. 10a ust. 1 i 4 dyrektywy w sprawie handlu uprawnieniami do emisji oraz z decyzją Komisji 2011/278/UE?

| 14) | Czy dostarczanie mierzalnego ciepła w formie pary pochodzącej z instalacji ETS do sieci parowej, do której podłączonych jest wielu odbiorców pary, z których co najmniej jeden nie stanowi instalacji ETS, należy uznać za podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple na podstawie art. 3 lit. c decyzji Komisji 2011/278/UE? |
| --- | --- |

14)

Czy dostarczanie mierzalnego ciepła w formie pary pochodzącej z instalacji ETS do sieci parowej, do której podłączonych jest wielu odbiorców pary, z których co najmniej jeden nie stanowi instalacji ETS, należy uznać za podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple na podstawie art. 3 lit. c decyzji Komisji 2011/278/UE?

| 15) | Czy dla odpowiedzi na pytanie 14 ma znaczenie to:






  a) | czy sieć parowa należy do największego odbiorcy pary w sieci i że odbiorca ten stanowi instalację ETS, |
| --- | --- | --- |

15)

Czy dla odpowiedzi na pytanie 14 ma znaczenie to:

a)

czy sieć parowa należy do największego odbiorcy pary w sieci i że odbiorca ten stanowi instalację ETS,

| b) | z jakiej części całkowitej dostawy ciepła do sieci parowej korzysta największy odbiorca, |
| --- | --- |

b)

z jakiej części całkowitej dostawy ciepła do sieci parowej korzysta największy odbiorca,

| c) | ilu dostawców i odbiorców pary obejmuje sieć parowa, |
| --- | --- |

c)

ilu dostawców i odbiorców pary obejmuje sieć parowa,

| d) | czy istnieje niepewność co do tego, kto wytworzył mierzalne ciepło nabywane przez poszczególnych obiorców pary, oraz |
| --- | --- |

d)

czy istnieje niepewność co do tego, kto wytworzył mierzalne ciepło nabywane przez poszczególnych obiorców pary, oraz

| (e) | czy rozłożenie zużycia pary w ramach sieci może ulec zmianie w taki sposób, że szereg odbiorców pary niestanowiących instalacji ETS dołączy do tego systemu albo wzrośnie zużycie ze strony istniejących instalacji nieobjętych systemem? |
| --- | --- |

(e)

czy rozłożenie zużycia pary w ramach sieci może ulec zmianie w taki sposób, że szereg odbiorców pary niestanowiących instalacji ETS dołączy do tego systemu albo wzrośnie zużycie ze strony istniejących instalacji nieobjętych systemem?

| 16) | W wypadku, gdy odpowiedź na pytanie 14) zależy od okoliczności rozpatrywanej sprawy, które okoliczności rozpatrywanej sprawy są szczególnie istotne? |
| --- | --- |

16)

W wypadku, gdy odpowiedź na pytanie 14) zależy od okoliczności rozpatrywanej sprawy, które okoliczności rozpatrywanej sprawy są szczególnie istotne?

---

(1)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. 2003 L 275, s. 32).

(2)  Decyzja Komisji 2013/448/UE z dnia 5 września 2013 r. dotycząca krajowych środków wykonawczych w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2013 L 240, s. 27).

(3)  Decyzja Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2011 L 130, s. 1).

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/23 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/23

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 22 kwietnia 2015 – Aleksei Petruhhin

(Sprawa C-182/15)

(2015/C 205/31)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Augstākā tiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Aleksei Petruhhin

Druga strona postępowania: Latvijas Republikas Ģenerālprokuratūra

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 18 akapit pierwszy i art. 21 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że do celów stosowania umowy o ekstradycji zawartej między państwem członkowskim a państwem trzecim w przypadku ekstradycji do państwa, które nie jest członkiem Unii Europejskiej, obywatel któregokolwiek z państw członkowskich Unii Europejskiej powinien korzystać z tego samego poziomu ochrony co przysługujący obywatelom państwa członkowskiego, do którego wpłynął wniosek o ekstradycję? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 18 akapit pierwszy i art. 21 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że do celów stosowania umowy o ekstradycji zawartej między państwem członkowskim a państwem trzecim w przypadku ekstradycji do państwa, które nie jest członkiem Unii Europejskiej, obywatel któregokolwiek z państw członkowskich Unii Europejskiej powinien korzystać z tego samego poziomu ochrony co przysługujący obywatelom państwa członkowskiego, do którego wpłynął wniosek o ekstradycję?

| 2) | W takim przypadku, czy sąd państwa członkowskiego, do którego wpłynął wniosek o ekstradycję, jest zobowiązany stosować warunki ekstradycji ustanowione przez państwo członkowskie przynależności państwowej czy państwo zwykłego pobytu? |
| --- | --- |

2)

W takim przypadku, czy sąd państwa członkowskiego, do którego wpłynął wniosek o ekstradycję, jest zobowiązany stosować warunki ekstradycji ustanowione przez państwo członkowskie przynależności państwowej czy państwo zwykłego pobytu?

| 3) | W sytuacji gdy ekstradycji należy dokonać bez względu na szczególny poziom ochrony przyznany obywatelom państwa, do którego wpłynął wniosek o ekstradycję, czy państwo to jest zobowiązane dokonać weryfikacji gwarancji przewidzianych przez art. 19 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a mianowicie, że nikt nie może być wydany w drodze ekstradycji do państwa, w którym istnieje poważne ryzyko, iż może być poddany karze śmierci, torturom lub innemu nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu? Czy taka weryfikacja może ograniczyć się do ustalenia, że państwo, które domaga się wydania, jest stroną konwencji [ONZ] w sprawie zakazu stosowania tortur, czy też dany przypadek należy rozpatrzyć w sposób konkretny, biorąc pod uwagę ocenę tego państwa dokonaną przez Radę Europy? |
| --- | --- |

3)

W sytuacji gdy ekstradycji należy dokonać bez względu na szczególny poziom ochrony przyznany obywatelom państwa, do którego wpłynął wniosek o ekstradycję, czy państwo to jest zobowiązane dokonać weryfikacji gwarancji przewidzianych przez art. 19 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a mianowicie, że nikt nie może być wydany w drodze ekstradycji do państwa, w którym istnieje poważne ryzyko, iż może być poddany karze śmierci, torturom lub innemu nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu? Czy taka weryfikacja może ograniczyć się do ustalenia, że państwo, które domaga się wydania, jest stroną konwencji [ONZ] w sprawie zakazu stosowania tortur, czy też dany przypadek należy rozpatrzyć w sposób konkretny, biorąc pod uwagę ocenę tego państwa dokonaną przez Radę Europy?

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/24 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/24

---

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 12 lutego 2015 r. w sprawie T-570/11, Tarif Akhras/Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 27 kwietnia 2015 r. przez Tarifa Akhrasa

(Sprawa C-193/15 P)

(2015/C 205/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Tarif Akhras (przedstawiciele: S. Millar, S. Ashley, solicitors, D. Wyatt, QC, R. Blakeley, barrister)

Pozostali uczestnicy postępowania: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | częściowe uchylenie wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 12 lutego 2015 r. w sprawie T-579/11 Tarif Akhras/Rada Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

częściowe uchylenie wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 12 lutego 2015 r. w sprawie T-579/11 Tarif Akhras/Rada Unii Europejskiej;

| — | stwierdzenie nieważności zakwestionowanych w sprawie T-579/11 środków z dnia 23 marca 2012 r. i późniejszych w zakresie, w jakim stosują się do wnoszącego odwołanie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zakwestionowanych w sprawie T-579/11 środków z dnia 23 marca 2012 r. i późniejszych w zakresie, w jakim stosują się do wnoszącego odwołanie;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania odwoławczego i kosztami postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania odwoławczego i kosztami postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący je podnosi dwa zarzuty.

Po pierwsze, Sąd naruszył prawo, uznając, że Rada była uprawniona do zastosowania domniemania, zgodnie z którym wnoszący odwołanie czerpał korzyści z reżimu lub wspierał go, oraz Sąd nie zastosował właściwego kryterium, mającego na celu stwierdzenie, czy ustalone okoliczności stanowiły łańcuch wystarczająco konkretnych, precyzyjnych i spójnych poszlak umożliwiający wykazanie, że wnoszący odwołanie czerpał korzyści z reżimu lub go wspierał.

Po drugie, Sąd naruszył prawo poprzez przeinaczenie dowodów odnoszących się do kwestii, czy wnoszący odwołanie czerpał korzyści z reżimu lub wspierał go, które gdyby nie zostały przeinaczone w ten sposób, wykazałyby, że wnoszący odwołane nie wspierał reżimu ani nie czerpał z niego korzyści.

Gdyby Sąd nie zastosował domniemania lub gdyby zastosował właściwe kryterium lub gdyby nie przeinaczył dowodów, o których mowa powyżej, stwierdziłby nieważność zakwestionowanych w sprawie T-579/11 środków z dnia 23 marca 2012 r. i późniejszych.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/25 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/25

---

Skarga wniesiona w dniu 29 kwietnia 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Portugalska

(Sprawa C-200/15)

(2015/C 205/33)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Wasmeier i P. Guerra e Andrade, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stosując do celów ustalania podstawy opodatkowania używanych pojazdów pochodzących z innego państwa członkowskiego, sprowadzonych na terytorium Portugalii, system obliczania amortyzacji pojazdów nieuwzględniający rzeczywistej wartości pojazdu, a w szczególności nieuwzględniający amortyzacji w okresie, zanim wiek pojazdu osiągnął rok, ani dodatkowej amortyzacji w przypadku pojazdów mających ponad pięć lat. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stosując do celów ustalania podstawy opodatkowania używanych pojazdów pochodzących z innego państwa członkowskiego, sprowadzonych na terytorium Portugalii, system obliczania amortyzacji pojazdów nieuwzględniający rzeczywistej wartości pojazdu, a w szczególności nieuwzględniający amortyzacji w okresie, zanim wiek pojazdu osiągnął rok, ani dodatkowej amortyzacji w przypadku pojazdów mających ponad pięć lat.

| — | obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja uważa, że przepisy art. 11 portugalskiego kodeksu podatku od pojazdów są dyskryminujące dla pojazdów samochodowych sprowadzonych do Portugalii, czyli pojazdów używanych z ostateczną rejestracją innego państwa członkowskiego, które są sprzedawane w Portugalii. Inaczej niż w przypadku pojazdów używanych sprzedawanych pierwotnie w Portugalii, na pojazdy sprowadzane pochodzące z innych państw członkowskich nakładane są bowiem inne stawki podatkowe, nieodzwierciedlające we właściwy sposób amortyzacji pojazdu. W szczególności obniżenie stawki następuje dopiero po roku użytkowania, a po pięciu latach procent obniżki nie może przekroczyć 52 %.

---

Sąd

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/26 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/26

---

Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Spa Monopole/OHIM – Orly International (SPARITUAL)

(Sprawa T-131/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SPARITUAL - Wcześniejsze słowne i graficzne znaki towarowe Beneluksu SPA i LES THERMES DE SPA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 205/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci L. De Brouwer, E. Cornu i É. De Gryse)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM, interwenientem przed Sądem była również: Orly International, Inc. (Van Nuys, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci: P. Kremer i J. Rotsch).

Przedmiot

Skarga na decyzję pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 stycznia 2012 r. (sprawa R 2396/2010-1), dotycząca postępowania w sprawie sprzeciwu między Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV i Orly International, Inc.,

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 9 stycznia 2012 r. (sprawa R 2396/2010-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 9 stycznia 2012 r. (sprawa R 2396/2010-1).

| 2) | OHIM i Orly International, Inc. pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV. |
| --- | --- |

2)

OHIM i Orly International, Inc. pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 9.6.2012.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/26 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/26

---

Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Skype/OHIM – Sky i Sky IP International (skype)

(Sprawa T-423/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego skype - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SKY - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 205/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Skype Ultd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: początkowo I. Fowler, solicitor, adwokat J. Schmitt i J. Mellor, QC, następnie A. Carboni i M. Browne, solicitors)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Bullock, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM były również, interwenienci przed Sądem: Sky plc, dawniej British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Zjednoczone Królestwo) i Sky IP International Ltd (Isleworth) (przedstawiciele: D. Rose i V. Baxter, solicitors, następnie D. Rose, R. Guthrie, solicitors, T. Moody-Stuart, barrister, i J. Curry, solicitor)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 lipca 2012 r. (sprawa 1561/2010–4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy British Sky Broadcasting Group plc i Sky IP International Ltd z jednej strony a Skype Ultd z drugiej strony.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skype Ultd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), Sky plc i Sky IP International Ltd. |
| --- | --- |

2)

Skype Ultd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), Sky plc i Sky IP International Ltd.

---

(1)  Dz.U. C 355 z 17.11.2012.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/27 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/27

---

Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Skype/OHIM – Sky i Sky IP International (SKYPE)

(Sprawa T-183/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SKYPE - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SKY - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 205/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Skype Ultd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: początkowo I. Fowler, solicitor, adwokat J. Schmitt i J. Mellor, QC, następnie A. Carboni i M. Browne, solicitors)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Bullock i N. Bambara, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM były również, interwenienci przed Sądem: Sky plc, dawniej British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Zjednoczone Królestwo) i Sky IP International Ltd (Isleworth) (przedstawiciele: R. Guthrie, D. Rose, V. Baxter, solicitors, i T. Moody-Stuart, barrister, następnie R. Guthrie, D. Rose, T. Moody-Stuart i J. Curry, solicitor)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 stycznia 2013 r. (sprawa 2398/2010–4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy British Sky Broadcasting Group plc i Sky IP International Ltd z jednej strony a Skype Ultd z drugiej strony.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skype Ultd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), Sky plc i Sky IP International Ltd. |
| --- | --- |

2)

Skype Ultd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), Sky plc i Sky IP International Ltd.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 15.6.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/28 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/28

---

Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Skype/OHIM – Sky i Sky IP International (SKYPE)

(Sprawa T-184/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SKYPE - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SKY - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 205/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Skype Ultd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: początkowo I. Fowler, solicitor, adwokat J. Schmitt i J. Mellor, QC, następnie A. Carboni i M. Browne, solicitors)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Bullock i N. Bambara, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM były również, interwenienci przed Sądem: Sky plc, dawniej British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Zjednoczone Królestwo) i Sky IP International Ltd (Isleworth) (przedstawiciele: R. Guthrie, D. Rose, V. Baxter, solicitors, i T. Moody-Stuart, barrister, następnie R. Guthrie, D. Rose, T. Moody-Stuart i J. Curry, solicitor)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 stycznia 2013 r. (sprawa 121/2011–4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy British Sky Broadcasting Group plc i Sky IP International Ltd z jednej strony a Skype Ultd z drugiej strony.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skype Ultd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), Sky plc i Sky IP International Ltd. |
| --- | --- |

2)

Skype Ultd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), Sky plc i Sky IP International Ltd.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 15.6.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/29 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/29

---

Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Petropars Iran i in./Rada

(Sprawa T-433/13) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej - Zamrożenie funduszy - Obowiązek uzasadnienia - Błąd w ocenie - Zarzut niezgodności z prawem - Prawo wykonywania działalności gospodarczej - Prawo własności - Ochrona zdrowia publicznego, bezpieczeństwa i środowiska naturalnego - Zasada ostrożności - Proporcjonalność - Prawo do obrony))

(2015/C 205/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Petropars Iran Co. (Kish Island, Iran); Petropars Oilfields Services Co. (Kish Islrand); Petropars Aria Kish Operation and Management Co. (Teheran, Iran); Petropars Resources Engineering Kish Co. (Teheran) (przedstawiciele: S. Zaiwalla, P. Reddy, Z. Burbeza, solicitors, R. Blakeley, G. Beck, barristers, i M. Brindle, QC)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: V. Piessevaux i M. Bishop, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156, s. 10) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 522/2013 z dnia 6 czerwca 2013 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156, s. 3) a po drugie żądanie stwierdzenia niemożności stosowania art. 20 ust. 1 lit. c) decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195, s. 39) oraz art. 23 ust. 2 lit. d) rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88, s. 1).

Sentencja

| 1) | W zakresie dotyczącym Petropars Aria Kish Operation and Management Co. oraz Petropars Resources Engineering Kish Co. stwierdza się nieważność:






  — | decyzji Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu; |
| --- | --- | --- |

1)

W zakresie dotyczącym Petropars Aria Kish Operation and Management Co. oraz Petropars Resources Engineering Kish Co. stwierdza się nieważność:

—

decyzji Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu;

| — | rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 522/2013 z dnia 6 czerwca 2013 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu. |
| --- | --- |

—

rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 522/2013 z dnia 6 czerwca 2013 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.

| 2) | Skutki decyzji 2013/270 i rozporządzenia nr 522/2013 zostają utrzymane w mocy wobec Petropars Aria Kish Operation and Management Co. oraz Petropars Resources Engineering Kish Co. do momentu upływu terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 56 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, bądź – jeżeli w terminie tym zostanie wniesione odwołanie – do daty jego oddalenia. |
| --- | --- |

2)

Skutki decyzji 2013/270 i rozporządzenia nr 522/2013 zostają utrzymane w mocy wobec Petropars Aria Kish Operation and Management Co. oraz Petropars Resources Engineering Kish Co. do momentu upływu terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 56 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, bądź – jeżeli w terminie tym zostanie wniesione odwołanie – do daty jego oddalenia.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 26.10.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/30 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/30

---

Wyrok Sądu z dnia 7 maja 2015 r. – Cosmowell/OHIM – Haw Par (GELENKGOLD)

(Sprawa T-599/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego GELENKGOLD - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający tygrysa - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Zmiana charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego - Podobieństwo oznaczeń pod względem fonetycznym - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 205/39)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Cosmowell GmbH (Sankt Johann in Tirol, Austria) (przedstawiciel: adwokat J. Sachs)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Haw Par Corp. Ltd (Singapur, Singapur) (przedstawiciele: adwokaci C. Schultze, J. Ossing, R.D. Härer, C. Weber, H. Ranzinger, C. Brockmann i C. Gehweiler)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 września 2013 r. (sprawa R 2013/2012-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Haw Par Corp. Ltd a Cosmowell GmbH,

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 5 września 2013 r. (sprawa R 2013/2012-4). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 5 września 2013 r. (sprawa R 2013/2012-4).

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | OHIM pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Cosmowell GmbH zarówno przed Sądem, jak i przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

3)

OHIM pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Cosmowell GmbH zarówno przed Sądem, jak i przed Izbą Odwoławczą.

| 4) | Haw Par Corp. Ltd pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Cosmowell zarówno przed Sądem, jak i przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

4)

Haw Par Corp. Ltd pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Cosmowell zarówno przed Sądem, jak i przed Izbą Odwoławczą.

---

(1)  Dz.U. C 39 z 8.2.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/30 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/30

---

Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Lidl Stiftung/OHIM – Horno del Espinar (Castello)

(Sprawa T-715/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Castello - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Castelló - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009])

(2015/C 205/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Wolter, M. Kefferpütz i A. Marx)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Horno del Espinar, SL (El Espinar, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 października 2013 r. (sprawa R 2338/2012-2) dotycząca postępowania w sprawie sprzeciwu miedzy Horno del Espinar, SL a Lidl Stiftung & Co. KG.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)(OHIM) z dnia 1 października 2013 r. (sprawa R 2338/2012-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Horno del Espinar, SL a Lidl Stiftung & Co. KG. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)(OHIM) z dnia 1 października 2013 r. (sprawa R 2338/2012-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Horno del Espinar, SL a Lidl Stiftung & Co. KG.

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 78 z 15.3.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/31

---

Postanowienie Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Chatzianagnostou/Rada i in.

(Sprawa T-383/13) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Ekspert krajowy oddelegowany na rzecz misji Eulex Kosowo - Decyzja szefa misja w przedmiocie sankcji dyscyplinarnych))

(2015/C 205/41)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Antonios Chatzianagnostou (Serres, Grecja) (przedstawiciel: adwokat C. Makris)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou, A. Vitro i M. Bauer, pełnomocnicy); Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall, A.-C. Simon i M. Konstantinidis, pełnomocnicy) i Eulex Kosovo (Pristina, Kosowo) (przedstawiciele: B. Borchardt, pełnomocnik, wspierany przez adwokata D. Fouqueta)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 10 maja 2013 r. w sprawach dyscyplinarnych nr 02/2013 i nr 06/2013, podpisanych przez szefa misji Eulex Kosowo.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Antonios Chatzianagnostou pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej, Komisję Europejską i Eulex Kosowo. |
| --- | --- |

2)

Antonios Chatzianagnostou pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej, Komisję Europejską i Eulex Kosowo.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 26.10.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/32

---

Postanowienie Sądu z dnia 14 kwietnia 2015 r. – SolarWorld i Solsonica/Komisja

(Sprawa T-393/13) (1)

([Dumping - Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chin - Tymczasowe cło antydumpingowe])

(2015/C 205/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: SolarWorld AG (Bonn, Niemcy); Solsonica SpA (Cittaducale, Włochy) (przedstawiciele: adwokat L. Ruessmann oraz J. Beck, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-F. Brakeland i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 513/2013 z dnia 4 czerwca 2013 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 182/2013 poddające rejestracji przywóz tych produktów pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 152, s. 5) w zakresie, w jakim stawka ceł tymczasowych mająca zastosowanie w okresie od dnia 6 czerwca do dnia 5 sierpnia 2013 r. została ustalona na poziomie, który nie eliminuje ani dumpingu, ani szkody; po drugie, nakazanie organom celnym państw członkowskich stosowania od dnia 6 czerwca 2013 r. pełnych stawek ceł antydumpingowych; oraz po trzecie, skarga z tytułu odpowiedzialności pozaumownej Komisji o naprawienie szkody, którą skarżący ponieśli w wyniku stosowania, w okresie do dnia 6 czerwca do dnia 5 sierpnia 2013, tymczasowych ceł antydumpingowych według stawek ustalonych w rozporządzeniu nr 513/2013.

Sentencja

| 1) | Drugie żądanie SolarWorld AG i Solsonica SpA dotyczące nakazania organom celnym państw członkowskich stosowania od dnia 6 czerwca 2013 r. stawek ceł antydumpingowych ustalonych w art. 1 ust. 2 pkt ii) rozporządzenia Komisji (UE) nr 513/2013 z dnia 4 czerwca 2013 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 182/2013 poddające rejestracji przywóz tych produktów pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej, jest oczywiście niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1)

Drugie żądanie SolarWorld AG i Solsonica SpA dotyczące nakazania organom celnym państw członkowskich stosowania od dnia 6 czerwca 2013 r. stawek ceł antydumpingowych ustalonych w art. 1 ust. 2 pkt ii) rozporządzenia Komisji (UE) nr 513/2013 z dnia 4 czerwca 2013 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 182/2013 poddające rejestracji przywóz tych produktów pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej, jest oczywiście niedopuszczalne.

| 2) | Postępowania w sprawie skargi o stwierdzenie nieważności rozporządzenia nr 513/2013 oraz w sprawie skargi o odszkodowanie zostają umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowania w sprawie skargi o stwierdzenie nieważności rozporządzenia nr 513/2013 oraz w sprawie skargi o odszkodowanie zostają umorzone.

| 3) | SolarWorld i Solsonica pokrywają własne koszty oraz jedną trzecią kosztów poniesionych przez Komisję Europejską. Pozostałe koszty Komisja Europejska ponosi we własnym zakresie. |
| --- | --- |

3)

SolarWorld i Solsonica pokrywają własne koszty oraz jedną trzecią kosztów poniesionych przez Komisję Europejską. Pozostałe koszty Komisja Europejska ponosi we własnym zakresie.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 21.9.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/32

---

Postanowienie Sądu z dnia 28 kwietnia 2015 r. – Dyckerhoff Polska/Komisja

(Sprawa T-284/14) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Przekroczenie terminu - Brak siły wyższej lub nieprzewidywalnych okoliczności - Oczywista niedopuszczalność - Zarzut niezgodności z prawem))

(2015/C 205/43)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Dyckerhoff Polska sp. z o.o. (Nowiny, Polska) (przedstawiciel: adwokat K. Kowalczyk)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. White i K. Herrmann, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2013/448/UE z 5 września 2013 r. dotyczącej krajowych środków wykonawczych w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 240, s. 27).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Postępowanie w sprawie złożonych przez Radę Unii Europejskiej i Parlament Europejski wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w sprawie złożonych przez Radę Unii Europejskiej i Parlament Europejski wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

| 3) | Dyckerhoff Polska sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Dyckerhoff Polska sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 245 z 28.7.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/33 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/33

---

Postanowienie Sądu z dnia 27 kwietnia 2015 r. – Vierling/OHIM – IP Leanware (BRAINCUBE)

(Sprawa T-581/14) (1)

((Wspólnotowy znak towarowy - Sprzeciw - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania))

(2015/C 205/44)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Yvonne Vierling (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G. Hasselblatt i D. Kipping)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: I. Harrington, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: IP Leanware (Issoire, Francja)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 kwietnia 2014 r. (sprawa R 1486/2013-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Yvonne Vierling a IP Leanware.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Yvonne Vierling pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez OHIM. |
| --- | --- |

2)

Yvonne Vierling pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez OHIM.

---

(1)  Dz.U. C 351 z 6.10.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/34 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/34

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. – CRM/Komisja

(Sprawa T-43/15 R)

((Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Rejestracja chronionego oznaczenia geograficznego - „Piadina Romagnola/Piada Romagnola” - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru))

(2015/C 205/45)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: CRM Srl (Modena, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Forte, C. Marinuzzi i A. Franchi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Bianchi i J. Guillem Carrau, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zawieszenie wykonania rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1174/2014 z dnia 24 października 2014 r. rejestrującego w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Piadina Romagnola/Piada Romagnola (ChOG)] (Dz.U. L 316, s. 3).

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/34 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/34

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. – Hydrex/Komisja

(Sprawa T-45/15)

((Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Umowa o udzielenie dotacji na projekt dotyczący instrumentu finansowego na rzecz środowiska - Wezwanie do zapłaty - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak przestrzegania wymogów formalnych - Niedopuszczalność))

(2015/C 205/46)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Hydrex NV (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciel: adwokat P. Van Eysendeyk)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Lejeune i G. Wils, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie zawieszenia wykonania decyzji Komisji Europejskiej C(2015) 103 wersja ostateczna z dnia 12 stycznia 2015 r. dotyczącej skierowanego do skarżącej wezwania do zapłaty nr 3241405101 w przedmiocie kwoty 5 40  721,10 EUR.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje odrzucony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/35 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/35

---

Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2015 r. – EFB/Komisja

(Sprawa T-174/15)

(2015/C 205/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: European Federation of Biotechnology (EFB) (Liège, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci M. Troncoso Ferrer i S. Moya Izquierdo)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie dopuszczalności i zasadności skargi; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności i zasadności skargi;

| — | nakazanie Komisji Europejskiej zapłacenia skarżącej 36  457,79 EUR; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji Europejskiej zapłacenia skarżącej 36  457,79 EUR;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W skardze skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie, że Komisja Europejska naruszyła zobowiązania umowne wynikające z umowy z dnia of 24 stycznia 2007 r. dotyczącej projektu European Federation of Biotechnology Latin American Action on Functional Foods o sygnaturze CT-2006-043158 (zwanej umową) i żąda zapłaty ostatecznej kwoty 36  457,79 EUR.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący oczywistych błędów w ocenie dotyczących szeregu kwalifikowalnych kosztów, co stanowi błąd w ocenie dowodu niezgodny z art. 1315 belgijskiego kodeksu cywilnego. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący oczywistych błędów w ocenie dotyczących szeregu kwalifikowalnych kosztów, co stanowi błąd w ocenie dowodu niezgodny z art. 1315 belgijskiego kodeksu cywilnego.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. II.20 i II.6 ogólnych warunków umowy. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. II.20 i II.6 ogólnych warunków umowy.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 1134 belgijskiego kodeksu cywilnego i zasady wykonywania umów w dobrej wierze. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 1134 belgijskiego kodeksu cywilnego i zasady wykonywania umów w dobrej wierze.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący braku uzasadnienia przez Komisję Europejską odmowy zwrotu niektórych kosztów. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący braku uzasadnienia przez Komisję Europejską odmowy zwrotu niektórych kosztów.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia ochrony uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia ochrony uzasadnionych oczekiwań.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący niejasności zasad obowiązujących w odniesieniu do Szóstego programu ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego („FP6”). |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący niejasności zasad obowiązujących w odniesieniu do Szóstego programu ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego („FP6”).

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/35 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/35

---

Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2015 r. – SLE Schuh/OHIM – Vigoss Tekstil Konfeksiyon Sanayi ve Ticaret (VIOS)

(Sprawa T-191/15)

(2015/C 205/48)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: SLE Schuh GmbH (Graz, Austria) (przedstawiciel: adwokat A. Stolitzka)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Vigoss Tekstil Konfeksiyon Sanayi ve Ticaret (Istambuł, Turcja)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „VIOS” – zgłoszenie nr 11 283 546

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22.01.2015 w sprawie R 623/2014-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie żądania skargi i zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, że dopuszczona zostanie rejestracja znaku towarowego VIOS dla wszystkich klas, w tym także dla:






  — | klasy 18: wyroby [ze skóry i imitacji skóry], nieujęte w innych klasach; walizy i torby podróżne; parasole przeciwsłoneczne; |
| --- | --- | --- |

—

uwzględnienie żądania skargi i zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, że dopuszczona zostanie rejestracja znaku towarowego VIOS dla wszystkich klas, w tym także dla:

—

klasy 18: wyroby [ze skóry i imitacji skóry], nieujęte w innych klasach; walizy i torby podróżne; parasole przeciwsłoneczne;

| — | i klasy 25: odzież, nakrycia głowy; |
| --- | --- |

—

i klasy 25: odzież, nakrycia głowy;

tytułem żądania ewentualnego:

| — | uwzględnienie żądania skargi i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądania skargi i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/36 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/36

---

Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Aguirre y Compañía/OHIM – Puma (Przedstawienie buta sportowego)

(Sprawa T-205/15)

(2015/C 205/49)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Aguirre y Compañía, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. Pomares Caballero i A. Pomares Caballero)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Puma SE (Herzogenaurach, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego wzoru: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny wzór: Wzór wspólnotowy przedstawiający but sportowy –wzór wspólnotowy nr 1050520-0001

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie R 696/2013-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie, że w niniejszym przypadku nie występuje stwierdzona przez Izbę Odwoławczą podstawa unieważnienia określona w art. 25 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 6/2002; |
| --- | --- |

—

zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie, że w niniejszym przypadku nie występuje stwierdzona przez Izbę Odwoławczą podstawa unieważnienia określona w art. 25 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 6/2002;

| — | ewentualnie, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | w każdym wypadku nakazanie OHIM pokrycia własnych kosztów oraz kosztów strony skarżącej. |
| --- | --- |

—

w każdym wypadku nakazanie OHIM pokrycia własnych kosztów oraz kosztów strony skarżącej.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie istotnego wymogu proceduralnego poprzez zawarcie niespójnych stwierdzeń, które stoją na przeszkodzie wystarczającemu uzasadnieniu zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

Naruszenie istotnego wymogu proceduralnego poprzez zawarcie niespójnych stwierdzeń, które stoją na przeszkodzie wystarczającemu uzasadnieniu zaskarżonej decyzji;

| — | Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 6/2002; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 6/2002;

| — | Naruszenie art. 63 rozporządzenia nr 6/2002. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 63 rozporządzenia nr 6/2002.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/37 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/37

---

Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2015 – Gmina Kosakowo przeciwko Komisji

(Sprawa T-209/15)

(2015/C 205/50)

Język postępowania: Polski

Strony

Strona skarżąca: Gmina Kosakowo (Kosakowo, Polska) (przedstawiciel: M. Leśny, radca rawny)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 ust. 1 i 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 26 lutego 2015 r. w sprawie środka SA.35388 (2013/C) (ex 2013/NN i ex 2012/N), |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 ust. 1 i 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 26 lutego 2015 r. w sprawie środka SA.35388 (2013/C) (ex 2013/NN i ex 2012/N),

| — | stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 1, 2, 3 i 4 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 26 lutego 2015 r. w sprawie środka SA.35388 (2013/C) (ex 2013/NN i ex 2012/N), |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 1, 2, 3 i 4 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 26 lutego 2015 r. w sprawie środka SA.35388 (2013/C) (ex 2013/NN i ex 2012/N),

| — | stwierdzenie nieważności art. 4 ust. 1 i 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 26 lutego 2015 r. w sprawie środka SA.35388 (2013/C) (ex 2013/NN i ex 2012/N), |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 4 ust. 1 i 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 26 lutego 2015 r. w sprawie środka SA.35388 (2013/C) (ex 2013/NN i ex 2012/N),

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania, w tym kosztów reprezentacji strony skarżącej. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania, w tym kosztów reprezentacji strony skarżącej.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący






  — | Błędnego ustalenia stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący

—

Błędnego ustalenia stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonej decyzji.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący






  — | Naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE, poprzez bezpodstawne przyjęcie, ze Gmina Kosakowo przekazała pomoc publiczną w sposób sprzeczny z tym przepisem w sytuacji, kiedy objęcie udziałów przez tą jednostkę w spółce Port Lotniczy Gdynia – Kosakowo sp. z o.o. stanowiło rozliczenie transakcji umowy dzierżawy gruntu, nieprawidłowe przeprowadzenie przez Komisję Europejską testu prywatnego inwestora, oraz bezpodstawne przyjęcie, iż przekazanie pomocy publicznej spółce Port Lotniczy Gdynia – Kosakowo Sp. z o.o. zakłócało lub groziło zakłóceniu konkurencji oraz wpływało na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący

—

Naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE, poprzez bezpodstawne przyjęcie, ze Gmina Kosakowo przekazała pomoc publiczną w sposób sprzeczny z tym przepisem w sytuacji, kiedy objęcie udziałów przez tą jednostkę w spółce Port Lotniczy Gdynia – Kosakowo sp. z o.o. stanowiło rozliczenie transakcji umowy dzierżawy gruntu, nieprawidłowe przeprowadzenie przez Komisję Europejską testu prywatnego inwestora, oraz bezpodstawne przyjęcie, iż przekazanie pomocy publicznej spółce Port Lotniczy Gdynia – Kosakowo Sp. z o.o. zakłócało lub groziło zakłóceniu konkurencji oraz wpływało na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący






  — | Naruszenia art. 107 ust. 3 lit a) i c) TFUE poprzez przyjęcie, iż realizacja inwestycji nie jest uzasadniona z uwagi na rozwój regionalny i nie jest proporcjonalna do ograniczeń, które ma złagodzić, oraz przyjęcie, iż pomoc udzielona na rzecz PL GK jest niezgodna z warunkami działania rynku wewnętrznego. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący

—

Naruszenia art. 107 ust. 3 lit a) i c) TFUE poprzez przyjęcie, iż realizacja inwestycji nie jest uzasadniona z uwagi na rozwój regionalny i nie jest proporcjonalna do ograniczeń, które ma złagodzić, oraz przyjęcie, iż pomoc udzielona na rzecz PL GK jest niezgodna z warunkami działania rynku wewnętrznego.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący






  — | Naruszenia art. 108 ust. 2 akapit pierwszy TFUE poprzez nadużycie przez Komisję Europejską prawa jej przyznanego wskutek braku dostrzeżenia i prawidłowej kwalifikacji działalności skarżącej, błędnej kwalifikacji środka pomocowego, braku prawem wymaganej analizy tzw. „testu prywatnego inwestora” do oceny projektu budowy Portu Lotniczego Gdynia – Kosakowo, oraz błędnej i niekompletnej analizy rynku regionalnych i lokalnych polskich portów lotniczych. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący

—

Naruszenia art. 108 ust. 2 akapit pierwszy TFUE poprzez nadużycie przez Komisję Europejską prawa jej przyznanego wskutek braku dostrzeżenia i prawidłowej kwalifikacji działalności skarżącej, błędnej kwalifikacji środka pomocowego, braku prawem wymaganej analizy tzw. „testu prywatnego inwestora” do oceny projektu budowy Portu Lotniczego Gdynia – Kosakowo, oraz błędnej i niekompletnej analizy rynku regionalnych i lokalnych polskich portów lotniczych.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący






  — | Naruszenia przepisów postępowania: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE w związku z art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1), poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie testu prywatnego inwestora; naruszenie art. 296 akapit 2 TFUE poprzez brak właściwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji; naruszenie zasady dobrej administracji; naruszenie zasady równości wobec prawa; oraz naruszenie zasady pewności prawa. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący

—

Naruszenia przepisów postępowania: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE w związku z art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1), poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie testu prywatnego inwestora; naruszenie art. 296 akapit 2 TFUE poprzez brak właściwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji; naruszenie zasady dobrej administracji; naruszenie zasady równości wobec prawa; oraz naruszenie zasady pewności prawa.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/38 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/38

---

Odwołanie wniesione w dniu 27 kwietnia 2015 r. przez Claudia Necciego od postanowienia wydanego w dniu 25 marca 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-5/15, Necci/Komisja

(Sprawa T-211/15 P)

(2015/C 205/51)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Claudio Necci (Auderghem, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania

Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

| — | uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie F-5/15 (Necci/Komisja); |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie F-5/15 (Necci/Komisja);

| — | przekazanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej celem ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej celem ponownego rozpoznania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do skutecznej ochrony sądowej, ponieważ Sąd do spraw Służby Publicznej (zwany dalej „SSP”) odrzucił wniesiona przez skarżącego skargę o stwierdzenie nieważności ze względu na niedopuszczalność, którą niesłusznie zakwalifikował jako „oczywistą”. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do skutecznej ochrony sądowej, ponieważ Sąd do spraw Służby Publicznej (zwany dalej „SSP”) odrzucił wniesiona przez skarżącego skargę o stwierdzenie nieważności ze względu na niedopuszczalność, którą niesłusznie zakwalifikował jako „oczywistą”.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa, jakiego dopuścił się SSP, ponieważ uznał, że termin do złożenia zażalenia w rozumieniu art. 90 regulaminu pracowniczego rozpoczynał bieg w chwili otrzymania propozycji dotyczącej liczby dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury, a nie w chwili jej przyjęcia przez pracownika. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa, jakiego dopuścił się SSP, ponieważ uznał, że termin do złożenia zażalenia w rozumieniu art. 90 regulaminu pracowniczego rozpoczynał bieg w chwili otrzymania propozycji dotyczącej liczby dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury, a nie w chwili jej przyjęcia przez pracownika.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/39 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/39

---

Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Lidl Stiftung/OHIM – toom Baumarkt (Super-Samstag)

(Sprawa T-213/15)

(2015/C 205/52)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciel: adwokaci M. Wolter i A. Berger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: toom Baumarkt GmbH (Kolonia, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „Super-Samstag” – wspólnotowy znak towarowy nr 10 304 178

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 lutego 2015 r. w sprawie R 657/2014-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z zasadą 37 lit. b) ppkt (i) i (iv) rozporządzenia nr 2868/95; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z zasadą 37 lit. b) ppkt (i) i (iv) rozporządzenia nr 2868/95;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/40 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/40

---

Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2015 r. – Novartis/OHIM – Meda (Zymara)

(Sprawa T-214/15)

(2015/C 205/53)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Novartis AG (Bazylea, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat M. Douglas)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Meda AB (Solna, Szwecja)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą.

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „Zymara” – zgłoszenie nr 9 982 745.

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu.

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 06.02.2015 w sprawie R 550/2014-5.

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Izba Odwoławcza dokonała błędnej interpretacji pojęcia „preparaty farmaceutyczne, w szczególności preparaty używane w leczeniu raka”; |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza dokonała błędnej interpretacji pojęcia „preparaty farmaceutyczne, w szczególności preparaty używane w leczeniu raka”;

| — | Izba Odwoławcza błędnie oparła swoją decyzję na nieistniejących zasadach pisowni; |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza błędnie oparła swoją decyzję na nieistniejących zasadach pisowni;

| — | Izba Odwoławcza zignorowała przedstawione argumenty dotyczące porównywania oznaczeń i z tego powodu błędnie uznała, że z fonetycznego punktu widzenia znaki są do siebie podobne tylko w niewielkim stopniu; |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza zignorowała przedstawione argumenty dotyczące porównywania oznaczeń i z tego powodu błędnie uznała, że z fonetycznego punktu widzenia znaki są do siebie podobne tylko w niewielkim stopniu;

| — | w ramach wizualnego porównania Izba Odwoławcza przypisała nadmierną wagę początkom słów. |
| --- | --- |

—

w ramach wizualnego porównania Izba Odwoławcza przypisała nadmierną wagę początkom słów.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/40 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/40

---

Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2015 r. – Fiesta Hotels & Resorts/OHIM – Residencial Palladium (PALLADIUM PALACE IBIZA RESORT & SPA

(Sprawa T-217/15)

(2015/C 205/54)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Fiesta Hotels & Resorts, SL (Ibiza, España) (przedstawiciel: adwokat J. Devaureix)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Residencial Palladium, SL (Ibiza, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający elementy słowne „PALLADIUM PALACE IBIZA RESORT & SPA” – wspólnotowy znak towarowy nr 10 524 213

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 lutego 2015 r. w sprawie R 2391/2013-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności i pozostawienie bez skutków prawnych decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 lutego 2015 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności i pozostawienie bez skutków prawnych decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 lutego 2015 r.;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/41 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/41

---

Skarga wniesiona w dniu 6 maja 2015 r. – Cofely Solelec i in./Parlament

(Sprawa T-224/15)

(2015/C 205/55)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Cofely Solelec (Esch-sur-Alzette, Luksemburg), Mannelli & Associés SA (Bertrange, Luksemburg) i Cofely Fabricom (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat S. Marx)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Dyrekcji Generalnej ds. Infrastruktury i Logistyki Parlamentu Europejskiego nr 103299 z dnia 27 kwietnia 2015 r. odrzucającej ofertę skarżącej dotyczącą części 75 „Instalacja elektryczna – wysokoprądowa”, złożoną w dniu 29 września 2014 r. w przetargu INLO-D-UPIL-T-14-AO4 dotyczącym projektu rozbudowy i modernizacji budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu oraz decyzji o udzieleniu zamówienia innemu oferentowi; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Dyrekcji Generalnej ds. Infrastruktury i Logistyki Parlamentu Europejskiego nr 103299 z dnia 27 kwietnia 2015 r. odrzucającej ofertę skarżącej dotyczącą części 75 „Instalacja elektryczna – wysokoprądowa”, złożoną w dniu 29 września 2014 r. w przetargu INLO-D-UPIL-T-14-AO4 dotyczącym projektu rozbudowy i modernizacji budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu oraz decyzji o udzieleniu zamówienia innemu oferentowi;

| — | nakazanie przedstawienia następujących dokumentów:






  — | sprawozdania komisji przetargowej, o którym pozwana wspomniała w piśmie nr 101690 z dnia 27 lutego 2015 r. oraz |
| --- | --- | --- |

—

nakazanie przedstawienia następujących dokumentów:

—

sprawozdania komisji przetargowej, o którym pozwana wspomniała w piśmie nr 101690 z dnia 27 lutego 2015 r. oraz

| — | dokumentów z akt spraw przetargowych, w których umowy zawarte przez parlament z oferentami zostały odnotowane zgodnie z art. 160 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii; |
| --- | --- |

—

dokumentów z akt spraw przetargowych, w których umowy zawarte przez parlament z oferentami zostały odnotowane zgodnie z art. 160 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący nieprzestrzegania kryteriów wyboru, a dokładniej kryteriów dotyczących zdolności finansowej i ekonomicznej oraz technicznej i zawodowej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący nieprzestrzegania kryteriów wyboru, a dokładniej kryteriów dotyczących zdolności finansowej i ekonomicznej oraz technicznej i zawodowej.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący nieprzestrzegania kryteriów udzielenia zamówienia. Skarżące podnoszą, że ze względu na to, iż okazuje się, że przy zastawieniu oferty wygrywającego z ofertami złożonymi przez pozostałych oferentów, jego oferta jest rażąco niska, pozwana powinna była odrzucić tę ofertę i udzielić zamówienia skarżącym. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący nieprzestrzegania kryteriów udzielenia zamówienia. Skarżące podnoszą, że ze względu na to, iż okazuje się, że przy zastawieniu oferty wygrywającego z ofertami złożonymi przez pozostałych oferentów, jego oferta jest rażąco niska, pozwana powinna była odrzucić tę ofertę i udzielić zamówienia skarżącym.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/42 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/42

---

Postanowienie Sądu z dnia 17 kwietnia 2015 r. – Microsoft/OHIM – Softkinetic Software (KINECT)

(Sprawa T-536/13) (1)

(2015/C 205/56)

Język postępowania: angielski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  Dz.U. C 377 z 21.12.2013.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/42 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/42

---

Postanowienie Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Marzocchi Pompe/OHIM – Settima Meccanica (ELIKA)

(Sprawa T-182/14) (1)

(2015/C 205/57)

Język postępowania: włoski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  Dz.U. C 159 z 26.5.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/42 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/42

---

Postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia2015 r. – noon Copenhagen/OHIM – Wurster Diamonds (noon)

(Sprawa T-637/14) (1)

(2015/C 205/58)

Język postępowania: angielski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  Dz.U. C 361 z 13.10.2014.

---

| 22.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 205/43 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 205/43

---

Postanowienie Sądu z dnia 27 kwietnia 2015 r. – Bensarsa/Komisja i EIOD

(Sprawa T-791/14) (1)

(2015/C 205/59)

Język postępowania: francuski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  Dz.U. C 34 z 2.2.2015.

---