# Dziennik Urzędowy C 212/2015

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 212 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5827 czerwca 2015 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 212

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5827 czerwca 2015

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 212/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.7582 – Goldman Sachs Group/Altarea/Pascal Défense) (
  1
  ) | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2015/C 212/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.7582 – Goldman Sachs Group/Altarea/Pascal Défense) (
  1
  )

1

1

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 212/02 | Kursy walutowe euro | 2 |
| 2015/C 212/03 | Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących na posiedzeniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. dotycząca wstępnego projektu decyzji w sprawie AT.39964 – Air France-KLM/Alitalia/Delta (SkyTeam) – Sprawozdawca: Łotwa | 3 |
| 2015/C 212/04 | Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające – Air France/KLM/Alitalia/Delta (AT.39964) | 4 |
| 2015/C 212/05 | Streszczenie decyzji Komisji z dnia 12 maja 2015 r. dotyczącej postępowania w ramach art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Sprawa AT.39964 – Air France/KLM/Alitalia/Delta) (notyfikowanej jako dokument nr C(2015) 3125) | 5 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2015/C 212/02

Kursy walutowe euro

2

2015/C 212/03

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących na posiedzeniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. dotycząca wstępnego projektu decyzji w sprawie AT.39964 – Air France-KLM/Alitalia/Delta (SkyTeam) – Sprawozdawca: Łotwa

3

2015/C 212/04

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające – Air France/KLM/Alitalia/Delta (AT.39964)

4

2015/C 212/05

Streszczenie decyzji Komisji z dnia 12 maja 2015 r. dotyczącej postępowania w ramach art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Sprawa AT.39964 – Air France/KLM/Alitalia/Delta) (notyfikowanej jako dokument nr C(2015) 3125)

(notyfikowanej jako dokument nr C(2015) 3125)

5

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 212/06 | Zawiadomienie o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych | 8 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 212/07 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 9 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

2015/C 212/06

Zawiadomienie o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych

8

INNE AKTY

Komisja Europejska

2015/C 212/07

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

9

---

| | Sprostowania |
| --- | --- |
| 2015/C 212/08 | Sprostowanie do zawiadomienia o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu stalowych prętów zbrojeniowych o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz.U. C 143 z 30.4.2015 ) | 13 |

Sprostowania

2015/C 212/08

Sprostowanie do zawiadomienia o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu stalowych prętów zbrojeniowych o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz.U. C 143 z 30.4.2015 )

13

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 27.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 212/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.7582 – Goldman Sachs Group/Altarea/Pascal Défense)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2015/C 212/01)

W dniu 17 kwietnia 2015 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32015M7582. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32015M7582. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 27.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 212/2 |
| --- | --- | --- | --- |

27.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/2

---

Kursy walutowe euro (1)

26 czerwca 2015 r.

(2015/C 212/02)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1202 |
| JPY | Jen | 138,58 |
| DKK | Korona duńska | 7,4608 |
| GBP | Funt szterling | 0,71230 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,2641 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0447 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,7730 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 27,230 |
| HUF | Forint węgierski | 312,66 |
| PLN | Złoty polski | 4,1757 |
| RON | Lej rumuński | 4,4575 |
| TRY | Lir turecki | 2,9848 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4631 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3851 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,6842 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6347 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5100 |
| KRW | Won | 1 258,49 |
| ZAR | Rand | 13,6412 |
| CNY | Yuan renminbi | 6,9553 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5875 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 14 925,51 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,2416 |
| PHP | Peso filipińskie | 50,510 |
| RUB | Rubel rosyjski | 61,8070 |
| THB | Bat tajlandzki | 37,868 |
| BRL | Real | 3,5157 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,4219 |
| INR | Rupia indyjska | 71,2458 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1202

JPY

Jen

138,58

DKK

Korona duńska

7,4608

GBP

Funt szterling

0,71230

SEK

Korona szwedzka

9,2641

CHF

Frank szwajcarski

1,0447

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,7730

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

27,230

HUF

Forint węgierski

312,66

PLN

Złoty polski

4,1757

RON

Lej rumuński

4,4575

TRY

Lir turecki

2,9848

AUD

Dolar australijski

1,4631

CAD

Dolar kanadyjski

1,3851

HKD

Dolar Hongkongu

8,6842

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6347

SGD

Dolar singapurski

1,5100

KRW

Won

1 258,49

ZAR

Rand

13,6412

CNY

Yuan renminbi

6,9553

HRK

Kuna chorwacka

7,5875

IDR

Rupia indonezyjska

14 925,51

MYR

Ringgit malezyjski

4,2416

PHP

Peso filipińskie

50,510

RUB

Rubel rosyjski

61,8070

THB

Bat tajlandzki

37,868

BRL

Real

3,5157

MXN

Peso meksykańskie

17,4219

INR

Rupia indyjska

71,2458

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 27.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 212/3 |
| --- | --- | --- | --- |

27.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/3

---

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących na posiedzeniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. dotycząca wstępnego projektu decyzji w sprawie AT.39964 – Air France-KLM/Alitalia/Delta („SkyTeam”)

Sprawozdawca: Łotwa

(2015/C 212/03)

| 1. | Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji na podstawie art. 101 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) przedstawioną w projekcie decyzji przekazanej Komitetowi Doradczemu w dniu 16 kwietnia 2015 r. Stanowisko państw członkowskich w tej sprawie jest jednolite. |
| --- | --- |

1.

Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji na podstawie art. 101 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) przedstawioną w projekcie decyzji przekazanej Komitetowi Doradczemu w dniu 16 kwietnia 2015 r. Stanowisko państw członkowskich w tej sprawie jest jednolite.

| 2. | Komitet Doradczy podziela stanowisko Komisji, że postępowanie może zostać zakończone w drodze decyzji, zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1/2003. Większość państw członkowskich podziela to stanowisko. Mniejszość członków wstrzymuje się od głosu. |
| --- | --- |

2.

Komitet Doradczy podziela stanowisko Komisji, że postępowanie może zostać zakończone w drodze decyzji, zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1/2003. Większość państw członkowskich podziela to stanowisko. Mniejszość członków wstrzymuje się od głosu.

| 3. | Komitet Doradczy podziela stanowisko Komisji, że zobowiązania zaproponowane przez Air France, KLM, Alitalia i Deltę są odpowiednie, niezbędne i proporcjonalne. Większość państw członkowskich podziela to stanowisko. Mniejszość członków wstrzymuje się od głosu. |
| --- | --- |

3.

Komitet Doradczy podziela stanowisko Komisji, że zobowiązania zaproponowane przez Air France, KLM, Alitalia i Deltę są odpowiednie, niezbędne i proporcjonalne. Większość państw członkowskich podziela to stanowisko. Mniejszość członków wstrzymuje się od głosu.

| 4. | Komitet Doradczy podziela stanowisko Komisji, że w świetle zobowiązań zaproponowanych przez Air France, KLM, Alitalia i Deltę, nie ma już dalszych podstaw do podejmowania działań przez Komisję, nie naruszając przepisów art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003. Większość państw członkowskich podziela to stanowisko. Mniejszość członków wstrzymuje się od głosu. |
| --- | --- |

4.

Komitet Doradczy podziela stanowisko Komisji, że w świetle zobowiązań zaproponowanych przez Air France, KLM, Alitalia i Deltę, nie ma już dalszych podstaw do podejmowania działań przez Komisję, nie naruszając przepisów art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003. Większość państw członkowskich podziela to stanowisko. Mniejszość członków wstrzymuje się od głosu.

| 5. | Komitet Doradczy zwraca się do Komisji o uwzględnienie pozostałych kwestii poruszonych podczas dyskusji. Mniejszość państw członkowskich proponuje, żeby Komisja dokonała przeglądu punktu 42 projektu decyzji. |
| --- | --- |

5.

Komitet Doradczy zwraca się do Komisji o uwzględnienie pozostałych kwestii poruszonych podczas dyskusji. Mniejszość państw członkowskich proponuje, żeby Komisja dokonała przeglądu punktu 42 projektu decyzji.

| 6. | Komitet Doradczy zaleca publikację swojej opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stanowisko państw członkowskich w tej sprawie jest jednolite. |
| --- | --- |

6.

Komitet Doradczy zaleca publikację swojej opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stanowisko państw członkowskich w tej sprawie jest jednolite.

---

| 27.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 212/4 |
| --- | --- | --- | --- |

27.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/4

---

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Air France/KLM/Alitalia/Delta

(AT.39964)

(2015/C 212/04)

| (1) | Niniejsza sprawa dotyczy porozumienia w sprawie utworzenia transatlantyckiej spółki joint venture („porozumienia”) zawartego między Société Air France, Alitalia Società Aerea Italiana SpA, Delta Air Lines, Inc. i Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV („strony”) w odniesieniu do utworzenia spółki joint venture na zasadzie podziału zysków i strat, obejmującej między innymi wszystkie usługi w zakresie pasażerskiego transportu lotniczego oferowane przez strony na trasach między Europą i Ameryką Północną (2). Porozumienie to przewiduje szeroko zakrojoną współpracę stron, w tym w zakresie polityki cenowej, zdolności przewozowych, rozkładu lotów i koordynacji zarządzania dochodami. |
| --- | --- |

(1)

Niniejsza sprawa dotyczy porozumienia w sprawie utworzenia transatlantyckiej spółki joint venture („porozumienia”) zawartego między Société Air France, Alitalia Società Aerea Italiana SpA, Delta Air Lines, Inc. i Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV („strony”) w odniesieniu do utworzenia spółki joint venture na zasadzie podziału zysków i strat, obejmującej między innymi wszystkie usługi w zakresie pasażerskiego transportu lotniczego oferowane przez strony na trasach między Europą i Ameryką Północną (2). Porozumienie to przewiduje szeroko zakrojoną współpracę stron, w tym w zakresie polityki cenowej, zdolności przewozowych, rozkładu lotów i koordynacji zarządzania dochodami.

| (2) | W dniu 23 stycznia 2012 r. Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła postępowanie w celu przyjęcia decyzji na podstawie rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (3) w odniesieniu do wspomnianego porozumienia. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 23 stycznia 2012 r. Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła postępowanie w celu przyjęcia decyzji na podstawie rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (3) w odniesieniu do wspomnianego porozumienia.

| (3) | W dniu 26 września 2014 r. Komisja przyjęła wstępną ocenę zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia 1/2003, wyrażając wątpliwości co do zgodności porozumienia z art. 101 Traktatu, w szczególności w odniesieniu do rynku pasażerów segmentu premium na trasie Paryż–Nowy Jork i rynków premium i podstawowych na trasie Amsterdam–Nowy Jork i Rzym–Nowy Jork. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 26 września 2014 r. Komisja przyjęła wstępną ocenę zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia 1/2003, wyrażając wątpliwości co do zgodności porozumienia z art. 101 Traktatu, w szczególności w odniesieniu do rynku pasażerów segmentu premium na trasie Paryż–Nowy Jork i rynków premium i podstawowych na trasie Amsterdam–Nowy Jork i Rzym–Nowy Jork.

| (4) | W dniu 3 października 2014 r. w odpowiedzi na wstępną ocenę Komisji strony przedstawiły zobowiązania. W dniu 23 października 2014 r., zgodnie z art. 27 ust. 4 rozporządzenia 1/2003, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4) zawiadomienie, w którym streszczono sprawę, podsumowano zobowiązania oraz wezwano zainteresowane strony trzecie do przedstawienia uwag odnośnie do zobowiązań. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 3 października 2014 r. w odpowiedzi na wstępną ocenę Komisji strony przedstawiły zobowiązania. W dniu 23 października 2014 r., zgodnie z art. 27 ust. 4 rozporządzenia 1/2003, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4) zawiadomienie, w którym streszczono sprawę, podsumowano zobowiązania oraz wezwano zainteresowane strony trzecie do przedstawienia uwag odnośnie do zobowiązań.

| (5) | W dniu 8 grudnia 2014 r. Komisja przekazała stronom nieopatrzone klauzulą poufności wersje uwag przedstawionych przez zainteresowane strony trzecie. W dniu 23 lutego 2015 r. strony przedstawiły zmienione zobowiązania („ostateczne zobowiązania”). |
| --- | --- |

(5)

W dniu 8 grudnia 2014 r. Komisja przekazała stronom nieopatrzone klauzulą poufności wersje uwag przedstawionych przez zainteresowane strony trzecie. W dniu 23 lutego 2015 r. strony przedstawiły zmienione zobowiązania („ostateczne zobowiązania”).

| (6) | Projekt decyzji nadaje moc wiążącą ostatecznym zobowiązaniom dla stron i stwierdza, że w świetle tych zobowiązań nie ma podstaw do podejmowania przez Komisję dalszych działań i że postępowanie w tej sprawie powinno zostać zamknięte. |
| --- | --- |

(6)

Projekt decyzji nadaje moc wiążącą ostatecznym zobowiązaniom dla stron i stwierdza, że w świetle tych zobowiązań nie ma podstaw do podejmowania przez Komisję dalszych działań i że postępowanie w tej sprawie powinno zostać zamknięte.

| (7) | Nie uzyskawszy od żadnej ze stron wniosków ani skarg dotyczących postępowania (5), stwierdzam, że w tej sprawie skutecznie przestrzegano praw procesowych wszystkich stron postępowania. |
| --- | --- |

(7)

Nie uzyskawszy od żadnej ze stron wniosków ani skarg dotyczących postępowania (5), stwierdzam, że w tej sprawie skutecznie przestrzegano praw procesowych wszystkich stron postępowania.

Bruksela, dnia 30 kwietnia 2015 r.

Joos STRAGIER

---

(1)  Zgodnie z art. 16 i 17 decyzji 2011/695/UE Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29) („decyzja 2011/695/UE”).

1

(2)  Meksyk, Stany Zjednoczone i Kanada.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1) („rozporządzenie 1/2003”).

3

(4)  Dz.U. C 376 z 23.10.2014, s. 12.

4

(5)  Zgodnie z art. 15 ust. 1 decyzji 2011/695/UE strony postępowania, które proponują zobowiązania na podstawie art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, mogą na każdym etapie procedury zwrócić się do urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające, aby zapewnić sobie możliwość skutecznego wykonywania praw procesowych.

5

---

| 27.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 212/5 |
| --- | --- | --- | --- |

27.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/5

---

Streszczenie decyzji Komisji

z dnia 12 maja 2015 r.

dotyczącej postępowania w ramach art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

(Sprawa AT.39964 – Air France/KLM/Alitalia/Delta)

(notyfikowanej jako dokument nr C(2015) 3125)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(2015/C 212/05)

Dnia 12 maja 2015 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003
   (1)
  Komisja niniejszym podaje do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, uwzględniając jednak uzasadnione prawo przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnicy handlowej.

Wprowadzenie

| (1) | Zgodnie z decyzją, zobowiązania zaproponowane przez przedsiębiorstwa Société Air France („AF”), Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV („KLM”), Alitalia Società Aerea Italiana SpA („AZ”) oraz Delta Air Lines Inc. („Delta”) (zwane dalej łącznie „stronami”) są prawnie wiążące na mocy art. 9 rozporządzenia 1/2003 („rozporządzenia 1/2003”) w postępowaniu przewidzianym w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktatu”). Decyzja ta dotyczy porozumień zawartych między stronami w celu utworzenia spółki joint venture opartej na podziale zysków i strat zwanych porozumieniem w sprawie utworzenia transatlantyckiej spółki joint venture („porozumieniem”), które obejmuje między innymi wszystkie usługi w zakresie pasażerskiego transportu lotniczego oferowane przez strony na trasach między Europą a Ameryką Północną („trasach transatlantyckich”). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z decyzją, zobowiązania zaproponowane przez przedsiębiorstwa Société Air France („AF”), Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV („KLM”), Alitalia Società Aerea Italiana SpA („AZ”) oraz Delta Air Lines Inc. („Delta”) (zwane dalej łącznie „stronami”) są prawnie wiążące na mocy art. 9 rozporządzenia 1/2003 („rozporządzenia 1/2003”) w postępowaniu przewidzianym w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktatu”). Decyzja ta dotyczy porozumień zawartych między stronami w celu utworzenia spółki joint venture opartej na podziale zysków i strat zwanych porozumieniem w sprawie utworzenia transatlantyckiej spółki joint venture („porozumieniem”), które obejmuje między innymi wszystkie usługi w zakresie pasażerskiego transportu lotniczego oferowane przez strony na trasach między Europą a Ameryką Północną („trasach transatlantyckich”).

Procedura

| (2) | W dniu 23 stycznia 2012 r. Komisja wszczęła postępowanie antymonopolowe celem podjęcia decyzji w ramach rozdziału III rozporządzenia 1/2003. W dniu 24 września 2014 r. Komisja przyjęła ocenę wstępną („wstępną ocenę”), w której przedstawiła swoje zastrzeżenia dotyczące konkurencji w odniesieniu do rynku premium Paryż – Nowy Jork, jak i rynków premium i rynków podstawowych Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork („przedmiotowe trasy”) (2). |
| --- | --- |

(2)

W dniu 23 stycznia 2012 r. Komisja wszczęła postępowanie antymonopolowe celem podjęcia decyzji w ramach rozdziału III rozporządzenia 1/2003. W dniu 24 września 2014 r. Komisja przyjęła ocenę wstępną („wstępną ocenę”), w której przedstawiła swoje zastrzeżenia dotyczące konkurencji w odniesieniu do rynku premium Paryż – Nowy Jork, jak i rynków premium i rynków podstawowych Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork („przedmiotowe trasy”) (2).

| (3) | W dniu 3 października 2014 r. w odpowiedzi na wstępne zastrzeżenia Komisji strony przedstawiły propozycje zobowiązań. W dniu 23 października 2014 r., zgodnie z art. 27 ust. 4 rozporządzenia 1/2003, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie, w którym streszczono sprawę, podsumowano zaproponowane zobowiązania oraz wezwano zainteresowane strony trzecie do przedstawienia uwag („zawiadomienie w związku z testem rynkowym”). Po zapoznaniu się z uwagami otrzymanymi od stron trzecich, w dniu 4 maja 2015 r. strony przedstawiły podpisaną wersję ostatecznych zobowiązań. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 3 października 2014 r. w odpowiedzi na wstępne zastrzeżenia Komisji strony przedstawiły propozycje zobowiązań. W dniu 23 października 2014 r., zgodnie z art. 27 ust. 4 rozporządzenia 1/2003, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie, w którym streszczono sprawę, podsumowano zaproponowane zobowiązania oraz wezwano zainteresowane strony trzecie do przedstawienia uwag („zawiadomienie w związku z testem rynkowym”). Po zapoznaniu się z uwagami otrzymanymi od stron trzecich, w dniu 4 maja 2015 r. strony przedstawiły podpisaną wersję ostatecznych zobowiązań.

| (4) | W dniu 28 kwietnia 2015 r. przeprowadzono konsultacje z Komitetem Doradczym ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących, który wydał pozytywną opinię. W dniu 30 kwietnia 2015 r. urzędnik przeprowadzający spotkanie wyjaśniające przedstawił sprawozdanie końcowe. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 28 kwietnia 2015 r. przeprowadzono konsultacje z Komitetem Doradczym ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących, który wydał pozytywną opinię. W dniu 30 kwietnia 2015 r. urzędnik przeprowadzający spotkanie wyjaśniające przedstawił sprawozdanie końcowe.

Zastrzeżenia wyrażone w ocenie wstępnej

Ocena na podstawie art. 101 ust. 1 i art. 101 ust. 3 Traktatu

| (5) | W ocenie wstępnej z dnia 24 września 2014 r. określono zastrzeżenia wstępne Komisji, zgodnie z którymi strony mogły doprowadzić do ograniczenia konkurencji w segmencie premium na trasie Paryż – Nowy Jork i w segmencie premium i podstawowym na trasach Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork, zarówno pod względem celu, jak i skutku, ze względu na współpracę stron w ramach porozumienia w sprawie utworzenia transatlantyckiej spółki joint venture (TAJV, zwane dalej „porozumieniem”). |
| --- | --- |

(5)

W ocenie wstępnej z dnia 24 września 2014 r. określono zastrzeżenia wstępne Komisji, zgodnie z którymi strony mogły doprowadzić do ograniczenia konkurencji w segmencie premium na trasie Paryż – Nowy Jork i w segmencie premium i podstawowym na trasach Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork, zarówno pod względem celu, jak i skutku, ze względu na współpracę stron w ramach porozumienia w sprawie utworzenia transatlantyckiej spółki joint venture (TAJV, zwane dalej „porozumieniem”).

| (6) | W ocenie wstępnej Komisja tymczasowo uznała, że porozumienie to ma na celu ograniczenie konkurencji, ponieważ przewiduje szeroko zakrojoną współpracę stron w odniesieniu do wszystkich kluczowych parametrów konkurencji między przedsiębiorstwami lotniczymi, w tym cen, zdolności przewozowej, rozkładów lotów i jakości usług. W zakresie wykorzystującego samoloty innych partnerów systemu podziału zysków i strat w ramach joint venture, indywidualne zachęty stron dotyczące tras transatlantyckich zastąpiono wspólnym interesem i korzyściami spółki joint venture i wszystkich stron. |
| --- | --- |

(6)

W ocenie wstępnej Komisja tymczasowo uznała, że porozumienie to ma na celu ograniczenie konkurencji, ponieważ przewiduje szeroko zakrojoną współpracę stron w odniesieniu do wszystkich kluczowych parametrów konkurencji między przedsiębiorstwami lotniczymi, w tym cen, zdolności przewozowej, rozkładów lotów i jakości usług. W zakresie wykorzystującego samoloty innych partnerów systemu podziału zysków i strat w ramach joint venture, indywidualne zachęty stron dotyczące tras transatlantyckich zastąpiono wspólnym interesem i korzyściami spółki joint venture i wszystkich stron.

| (7) | Komisja wstępnie uznała również, że porozumienie prowadzi do znaczącego ograniczenia konkurencji w kontekście (i) segmentu premium na trasie Paryż – Nowy Jork i (ii) segmentu premium i podstawowego odpowiednio na trasie Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork. Komisja tymczasowo stwierdziła, że konkurencja, która istniała między stronami na przedmiotowych trasach przed podjęciem przez nie współpracy została wyeliminowana i prawdopodobnie nie będzie zastąpiona konkurencją ze strony innych przewoźników lotniczych ze względu na znaczne bariery wejścia na rynek i ekspansji. |
| --- | --- |

(7)

Komisja wstępnie uznała również, że porozumienie prowadzi do znaczącego ograniczenia konkurencji w kontekście (i) segmentu premium na trasie Paryż – Nowy Jork i (ii) segmentu premium i podstawowego odpowiednio na trasie Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork. Komisja tymczasowo stwierdziła, że konkurencja, która istniała między stronami na przedmiotowych trasach przed podjęciem przez nie współpracy została wyeliminowana i prawdopodobnie nie będzie zastąpiona konkurencją ze strony innych przewoźników lotniczych ze względu na znaczne bariery wejścia na rynek i ekspansji.

| (8) | W związku z tym we wstępnej opinii Komisji współpraca między stronami w ramach porozumienia narusza art. 101 ust. 1 Traktatu w odniesieniu do pasażerów segmentu premium na trasie Paryż – Nowy Jork i w odniesieniu do pasażerów segmentu premium i podstawowego na trasie Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork. |
| --- | --- |

(8)

W związku z tym we wstępnej opinii Komisji współpraca między stronami w ramach porozumienia narusza art. 101 ust. 1 Traktatu w odniesieniu do pasażerów segmentu premium na trasie Paryż – Nowy Jork i w odniesieniu do pasażerów segmentu premium i podstawowego na trasie Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork.

| (9) | Strony nie przedstawiły żadnych argumentów dotyczących zwiększenia wydajności w odniesieniu do przedmiotowej trasy. W związku z powyższym Komisja tymczasowo uznała, że nie ma żadnych wydajności, które mogłyby zrównoważyć znaczne ograniczenie konkurencji, które może wynikać z porozumienia na przedmiotowych trasach. |
| --- | --- |

(9)

Strony nie przedstawiły żadnych argumentów dotyczących zwiększenia wydajności w odniesieniu do przedmiotowej trasy. W związku z powyższym Komisja tymczasowo uznała, że nie ma żadnych wydajności, które mogłyby zrównoważyć znaczne ograniczenie konkurencji, które może wynikać z porozumienia na przedmiotowych trasach.

Zobowiązania początkowe i ostateczne

| (10) | W dniu 3 października 2014 r. strony zaproponowały zobowiązania w celu rozwiania obaw dotyczących naruszenia zasad konkurencji zawartych we wstępnej ocenie. Strony zaproponowały:






  a) | udostępnienie par okienek czasowych lądowania i startu na lotnisku w Amsterdamie lub na nowojorskich lotniskach JFK/Newark Liberty, a także na lotnisku w Rzymie lub na nowojorskich lotniskach JFK/Newark Liberty – do wyboru konkurenta – w celu umożliwienia jednemu lub większej liczbie kwalifikujących się konkurentów wykonywania do siedmiu (7) nowych lub dodatkowych rejsów tygodniowo na każdej z tras Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork lub zwiększenia liczby tych rejsów do siedmiu. Ta propozycja jest obostrzona pewnymi warunkami, m.in. koniecznością podjęcia przez konkurenta wszelkich możliwych działań w celu uzyskania niezbędnych okienek czasowych w ramach ogólnego procesu ich przydziału; |
| --- | --- | --- |

(10)

W dniu 3 października 2014 r. strony zaproponowały zobowiązania w celu rozwiania obaw dotyczących naruszenia zasad konkurencji zawartych we wstępnej ocenie. Strony zaproponowały:

a)

udostępnienie par okienek czasowych lądowania i startu na lotnisku w Amsterdamie lub na nowojorskich lotniskach JFK/Newark Liberty, a także na lotnisku w Rzymie lub na nowojorskich lotniskach JFK/Newark Liberty – do wyboru konkurenta – w celu umożliwienia jednemu lub większej liczbie kwalifikujących się konkurentów wykonywania do siedmiu (7) nowych lub dodatkowych rejsów tygodniowo na każdej z tras Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork lub zwiększenia liczby tych rejsów do siedmiu. Ta propozycja jest obostrzona pewnymi warunkami, m.in. koniecznością podjęcia przez konkurenta wszelkich możliwych działań w celu uzyskania niezbędnych okienek czasowych w ramach ogólnego procesu ich przydziału;

| b) | zawarcie umów przewidujących możliwość łączenia taryf (3) z konkurentami w przypadku wszystkich klas pasażerów na wszystkich przedmiotowych trasach, z wyłączeniem trasy Paryż – Nowy Jork, w odniesieniu do której umowy te będą obejmować jedynie pasażerów segmentu premium. Kwalifikują się do nich wszyscy konkurenci, którzy zaczynają obsługiwać nowe albo częstsze połączenia bez międzylądowania na przedmiotowej trasie i którzy sami albo we współpracy z partnerami należącymi do tego samego sojuszu nie obsługują węzłów lotniczych ani lotnisk typu „focus-city” na obu końcach odcinka tej trasy. W przypadku trasy Paryż – Nowy Jork zobowiązanie to obejmuje również konkurentów, którzy już wykonują połączenia bez międzylądowania na danej trasie; |
| --- | --- |

b)

zawarcie umów przewidujących możliwość łączenia taryf (3) z konkurentami w przypadku wszystkich klas pasażerów na wszystkich przedmiotowych trasach, z wyłączeniem trasy Paryż – Nowy Jork, w odniesieniu do której umowy te będą obejmować jedynie pasażerów segmentu premium. Kwalifikują się do nich wszyscy konkurenci, którzy zaczynają obsługiwać nowe albo częstsze połączenia bez międzylądowania na przedmiotowej trasie i którzy sami albo we współpracy z partnerami należącymi do tego samego sojuszu nie obsługują węzłów lotniczych ani lotnisk typu „focus-city” na obu końcach odcinka tej trasy. W przypadku trasy Paryż – Nowy Jork zobowiązanie to obejmuje również konkurentów, którzy już wykonują połączenia bez międzylądowania na danej trasie;

| c) | zawarcie specjalnych umów o proporcjonalnym podziale (4) z konkurentami w przypadku wszystkich klas pasażerów na każdej przedmiotowej trasie (z wyłączeniem trasy Paryż – Nowy Jork, w odniesieniu do której umowy te będą obejmować jedynie pasażerów segmentu premium) dotyczących ruchu lotniczego, w przypadku którego miejsce wylotu i miejsce przylotu znajduje się w Europie lub Ameryce Północnej/na Karaibach/w Ameryce Centralnej, pod warunkiem że część podróży obejmować będzie jedną z trzech przedmiotowych tras. Kwalifikują się do nich wszyscy konkurenci, którzy zaczynają obsługiwać nowe albo częstsze połączenia bez międzylądowania na przedmiotowej trasie i którzy sami albo we współpracy z partnerami należącymi do tego samego sojuszu nie obsługują węzłów lotniczych ani lotnisk typu „focus-city” na obu końcach odcinka tej trasy. W przypadku trasy Paryż – Nowy Jork zobowiązanie to obejmuje również konkurentów, którzy już wykonują połączenia bez międzylądowania na danej trasie; |
| --- | --- |

c)

zawarcie specjalnych umów o proporcjonalnym podziale (4) z konkurentami w przypadku wszystkich klas pasażerów na każdej przedmiotowej trasie (z wyłączeniem trasy Paryż – Nowy Jork, w odniesieniu do której umowy te będą obejmować jedynie pasażerów segmentu premium) dotyczących ruchu lotniczego, w przypadku którego miejsce wylotu i miejsce przylotu znajduje się w Europie lub Ameryce Północnej/na Karaibach/w Ameryce Centralnej, pod warunkiem że część podróży obejmować będzie jedną z trzech przedmiotowych tras. Kwalifikują się do nich wszyscy konkurenci, którzy zaczynają obsługiwać nowe albo częstsze połączenia bez międzylądowania na przedmiotowej trasie i którzy sami albo we współpracy z partnerami należącymi do tego samego sojuszu nie obsługują węzłów lotniczych ani lotnisk typu „focus-city” na obu końcach odcinka tej trasy. W przypadku trasy Paryż – Nowy Jork zobowiązanie to obejmuje również konkurentów, którzy już wykonują połączenia bez międzylądowania na danej trasie;

| d) | otwarcie swoich programów lojalnościowych na konkurenta, który zaczyna obsługiwać nowe albo częstsze połączenia na którejkolwiek z przedmiotowych tras, jeżeli konkurent ten nie posiada porównywalnego własnego programu i nie bierze jeszcze udziału w żadnym z programów lojalnościowych należących do stron. |
| --- | --- |

d)

otwarcie swoich programów lojalnościowych na konkurenta, który zaczyna obsługiwać nowe albo częstsze połączenia na którejkolwiek z przedmiotowych tras, jeżeli konkurent ten nie posiada porównywalnego własnego programu i nie bierze jeszcze udziału w żadnym z programów lojalnościowych należących do stron.

| (11) | Strony proponują powierzyć odpowiedzialność za monitorowanie przestrzegania tych zobowiązań powołanemu w tym celu pełnomocnikowi. W razie sporów dotyczących zobowiązań pomiędzy przewoźnikiem wnioskodawcą a stronami strony proponują zastosowanie procedury rozstrzygania sporów, w ramach której trybunał arbitrażowy podejmie ostateczną decyzję w danej kwestii. |
| --- | --- |

(11)

Strony proponują powierzyć odpowiedzialność za monitorowanie przestrzegania tych zobowiązań powołanemu w tym celu pełnomocnikowi. W razie sporów dotyczących zobowiązań pomiędzy przewoźnikiem wnioskodawcą a stronami strony proponują zastosowanie procedury rozstrzygania sporów, w ramach której trybunał arbitrażowy podejmie ostateczną decyzję w danej kwestii.

| (12) | W odpowiedzi na uwagi, które Komisja otrzymała po publikacji zawiadomienia w związku z testem rynkowym, strony przedstawiły podpisaną wersję ostatecznych zobowiązań w dniu 4 maja 2015 r. Z wyjątkiem kilku wyjaśnień ostateczne zobowiązania różnią się od zobowiązań zaproponowanych początkowo jedynie w odniesieniu do zakresu zobowiązania dotyczącego specjalnych umów o proporcjonalnym podziale w ruchu lotniczym. Zakres geograficzny tego zobowiązania został rozszerzony w celu objęcia ruchu lotniczego, w przypadku którego faktyczne miejsce wylotu/przylotu znajduje się w Libanie i Izraelu, oprócz ruchu o miejscu wylotu/przylotu znajdującym się w Europie lub Ameryce Północnej/na Karaibach/w Ameryce Centralnej. Ponadto zawarto wyjaśnienie, zgodnie z którym zobowiązanie dotyczące specjalnych umów o proporcjonalnym podziale, które obejmuje prawo konkurenta do wyboru do dwudziestu (20) tras łączących obsługiwanych przez strony, obejmuje również trasy łączące, które wprowadzane są do obrotu przez strony i eksploatowane przez niektóre jednostki zależne stron (tj. KLM Cityhopper, Alitalia CityLiner, loty wykonywane przez HOP poprzez leasing statków powietrznych z załogą przez AF i loty łączone, wprowadzane do obrotu pod marką Delta Connection). |
| --- | --- |

(12)

W odpowiedzi na uwagi, które Komisja otrzymała po publikacji zawiadomienia w związku z testem rynkowym, strony przedstawiły podpisaną wersję ostatecznych zobowiązań w dniu 4 maja 2015 r. Z wyjątkiem kilku wyjaśnień ostateczne zobowiązania różnią się od zobowiązań zaproponowanych początkowo jedynie w odniesieniu do zakresu zobowiązania dotyczącego specjalnych umów o proporcjonalnym podziale w ruchu lotniczym. Zakres geograficzny tego zobowiązania został rozszerzony w celu objęcia ruchu lotniczego, w przypadku którego faktyczne miejsce wylotu/przylotu znajduje się w Libanie i Izraelu, oprócz ruchu o miejscu wylotu/przylotu znajdującym się w Europie lub Ameryce Północnej/na Karaibach/w Ameryce Centralnej. Ponadto zawarto wyjaśnienie, zgodnie z którym zobowiązanie dotyczące specjalnych umów o proporcjonalnym podziale, które obejmuje prawo konkurenta do wyboru do dwudziestu (20) tras łączących obsługiwanych przez strony, obejmuje również trasy łączące, które wprowadzane są do obrotu przez strony i eksploatowane przez niektóre jednostki zależne stron (tj. KLM Cityhopper, Alitalia CityLiner, loty wykonywane przez HOP poprzez leasing statków powietrznych z załogą przez AF i loty łączone, wprowadzane do obrotu pod marką Delta Connection).

Ocena i proporcjonalność zaproponowanych zobowiązań

| (13) | Zobowiązania te w swym ostatecznym kształcie są wystarczające do uwzględnienia zastrzeżeń wskazanych przez Komisję we wstępnej ocenie, a przy tym nie są one nieproporcjonalne. Ułatwiają wejście na rynek i ekspansję na przedmiotowych trasach poprzez obniżenie barier wejścia i ekspansji oraz wzmocnienie usług konkurentów dzięki przyznaniu im dostępu do lotów łączonych oraz umożliwieniu zawierania umów przewidujących łączenie taryf oraz umów o współpracy w ramach programów lojalnościowych. |
| --- | --- |

(13)

Zobowiązania te w swym ostatecznym kształcie są wystarczające do uwzględnienia zastrzeżeń wskazanych przez Komisję we wstępnej ocenie, a przy tym nie są one nieproporcjonalne. Ułatwiają wejście na rynek i ekspansję na przedmiotowych trasach poprzez obniżenie barier wejścia i ekspansji oraz wzmocnienie usług konkurentów dzięki przyznaniu im dostępu do lotów łączonych oraz umożliwieniu zawierania umów przewidujących łączenie taryf oraz umów o współpracy w ramach programów lojalnościowych.

| (14) | W odniesieniu do tras Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork Komisja uważa, że połączenie zobowiązań dotyczących okien czasowych, z jednej strony, oraz zobowiązań w zakresie możliwości łączenia taryf oraz specjalnych umów o proporcjonalnym podziale w ruchu lotniczym oraz otwarcia programów lojalnościowych, z drugiej, jest wystarczające i odpowiednie do usunięcia zastrzeżeń w zakresie konkurencji stwierdzonych w ramach wstępnej oceny. W szczególności warunki zobowiązań dotyczących okien czasowych powodują, że są one skuteczne i wystarczająco atrakcyjne, aby zachęcać do nich konkurentów, podczas gdy inne zobowiązania powinny umożliwić konkurentom zwiększenie trwałości nowych usług. W odniesieniu do trasy Paryż – Nowy Jork Komisja zauważa, że konkurenci wykonują więcej lotów dziennie niż połączone strony i że konkurenci mogli ostatnio dodać loty na danej trasie. W związku z powyższym Komisja uważa, że zobowiązania w zakresie umów dotyczących łączenia taryf, specjalnych umów o proporcjonalnym podziale oraz programów lojalnościowych zaproponowane przez strony, zarówno dla istniejących jak i nowych konkurentów, są odpowiednie i wystarczające do usunięcia zastrzeżeń na tej trasie. |
| --- | --- |

(14)

W odniesieniu do tras Amsterdam – Nowy Jork i Rzym – Nowy Jork Komisja uważa, że połączenie zobowiązań dotyczących okien czasowych, z jednej strony, oraz zobowiązań w zakresie możliwości łączenia taryf oraz specjalnych umów o proporcjonalnym podziale w ruchu lotniczym oraz otwarcia programów lojalnościowych, z drugiej, jest wystarczające i odpowiednie do usunięcia zastrzeżeń w zakresie konkurencji stwierdzonych w ramach wstępnej oceny. W szczególności warunki zobowiązań dotyczących okien czasowych powodują, że są one skuteczne i wystarczająco atrakcyjne, aby zachęcać do nich konkurentów, podczas gdy inne zobowiązania powinny umożliwić konkurentom zwiększenie trwałości nowych usług. W odniesieniu do trasy Paryż – Nowy Jork Komisja zauważa, że konkurenci wykonują więcej lotów dziennie niż połączone strony i że konkurenci mogli ostatnio dodać loty na danej trasie. W związku z powyższym Komisja uważa, że zobowiązania w zakresie umów dotyczących łączenia taryf, specjalnych umów o proporcjonalnym podziale oraz programów lojalnościowych zaproponowane przez strony, zarówno dla istniejących jak i nowych konkurentów, są odpowiednie i wystarczające do usunięcia zastrzeżeń na tej trasie.

Wnioski

| (15) | Na mocy decyzji zobowiązania zaproponowane przez zainteresowane przedsiębiorstwa stają się dla nich prawnie wiążące. |
| --- | --- |

(15)

Na mocy decyzji zobowiązania zaproponowane przez zainteresowane przedsiębiorstwa stają się dla nich prawnie wiążące.

| (16) | W świetle ostatecznych zobowiązań zaproponowanych przez strony, Komisja uważa, że nie ma podstaw do podejmowania przez nią dalszych działań. Decyzja jest wiążąca przez okres dziesięciu lat od daty jej przyjęcia. |
| --- | --- |

(16)

W świetle ostatecznych zobowiązań zaproponowanych przez strony, Komisja uważa, że nie ma podstaw do podejmowania przez nią dalszych działań. Decyzja jest wiążąca przez okres dziesięciu lat od daty jej przyjęcia.

---

(1)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1.

(2)  Rynek premium obejmuje pasażerów kupujących bilety klasy pierwszej, biznes oraz elastycznej klasy ekonomicznej, podczas gdy rynek podstawowy obejmuje pasażerów kupujących bilety w klasie ekonomicznej z ograniczeniami.

(3)  Umowy dotyczące łączenia taryf umożliwiają konkurentom (lub biurom podróży) oferowanie biletu w dwie strony grupie pasażerów objętych zobowiązaniem, dzięki czemu pasażer otrzymuje usługę non-stop – w jedną stronę wykonywaną przez jedną ze stron porozumienia, w drugą przez jej konkurenta.

(4)  Specjalne umowy o proporcjonalnym podziale umożliwiają kwalifikującym się konkurującym liniom lotniczym uzyskanie od stron korzystnych warunków przewożenia pasażerów w ramach rejsów łączonych na trasach w Europie i w Ameryce Północnej (oraz w innych wybranych krajach) celem wykorzystania własnych usług transatlantyckich konkurenta na przedmiotowej trasie poprzez przekierowanie tych pasażerów na rejsy transatlantyckie konkurenta.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

| 27.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 212/8 |
| --- | --- | --- | --- |

27.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/8

---

Zawiadomienie o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych

(2015/C 212/06)

1.   Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) Komisja zawiadamia, iż o ile nie zostanie wszczęty przegląd zgodnie z przedstawioną poniżej procedurą, wymienione poniżej środki antydumpingowe wygasną w terminie podanym w poniższej tabeli.

2.   Procedura

Producenci unijni mogą złożyć pisemny wniosek o dokonanie przeglądu. Wniosek ten musi zawierać wystarczające dowody na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody.

Jeżeli Komisja postanowi dokonać przeglądu odnośnych środków, importerzy, eksporterzy, przedstawiciele państwa wywozu oraz producenci unijni będą mieli możliwość rozwinięcia, odparcia lub skomentowania argumentów przedstawionych we wniosku o wszczęcie tego przeglądu.

3.   Termin

Producenci unijni mogą przedłożyć pisemny wniosek o dokonanie przeglądu na podstawie określonej powyżej procedury, na adres: European Commission, Directorate-General for Trade (Unit H-1), CHAR 4/39, 1049 Brussels, Belgia (2), w dowolnym terminie od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia, lecz nie później niż trzy miesiące przed datą podaną w poniższej tabeli.

4.   Niniejsze zawiadomienie zostaje opublikowane zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.

| Produkt | Państwo pochodzenia lub wywozu | Środki | Podstawa prawna | Data wygaśnięcia (3) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Węglik wolframu, węglik wolframu z domieszką proszku metalicznego oraz stapiany węglik wolframu | Chińska Republika Ludowa | Cło antydumpingowe | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 287/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz węglika wolframu, węglika wolframu z domieszką proszku metalicznego oraz stapianego węglika wolframu pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 78 z 24.3.2011, s. 1). | 25.3.2016 |

Produkt

Państwo pochodzenia lub wywozu

Środki

Podstawa prawna

Data wygaśnięcia (3)

Węglik wolframu, węglik wolframu z domieszką proszku metalicznego oraz stapiany węglik wolframu

Chińska Republika Ludowa

Cło antydumpingowe

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 287/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz węglika wolframu, węglika wolframu z domieszką proszku metalicznego oraz stapianego węglika wolframu pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 78 z 24.3.2011, s. 1).

25.3.2016

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2)  Faks +32 22956505.

(3)  Środek wygasa o północy w dniu podanym w niniejszej kolumnie.

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 27.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 212/9 |
| --- | --- | --- | --- |

27.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/9

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2015/C 212/07)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

„OBERLAUSITZER BIOKARPFEN”

NR WE: DE-PGI-0005-01070 – 13.12.2012

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa

„Oberlausitzer Biokarpfen”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Niemcy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Rodzaj produktu

Klasa 1.7 Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Oberlausitzer Biokarpfen” to jadalny karp (Cyprinus carpio) sprzedawany jako ryba żywa, ubita i przetworzona (w kawałkach, jako ryba wędzona lub filety – luzem lub pakowana).

Cyprinus carpio

„Oberlausitzer Biokarpfen” to karp lustrzeń o grzbiecie w kolorze ciemnozielonym, szarym lub szaroniebieskim, bokach w kolorze żółtawozielonym do złotawego i brzuchu w kolorze żółtawobiałym. Płetwy grzbietowe i ogonowe są szare, płetwy ogonowe i płetwy odbytowe mają czerwonawy odcień, zaś płetwy piersiowe i brzuszne są żółtawe lub czerwonawe. Karpia lustrzenia rozpoznaje się na podstawie jednolitego ułuszczenia. Oprócz nieprzerwanego ciągu łusek na grzbiecie przy podstawach płetw i za pokrywami skrzelowymi występują pojedyncze łuski typu lustrzanego. W porównaniu do innych karpi długość głowy u „Oberlausitzer Biokarpfen” jest bardzo mała (stosunek długości do wysokości ciała wynosi poniżej 3,0). Ze względu na krótką głowę wyraźnie widoczna jest podstawa głowy.

Żywa waga karpia jadalnego wynosi od 1 300 do 2 500 g i osiąga się ją w trzecim lub czwartym okresie letnim życia. Jego mięso ma barwę jasnoróżową do lekko zaróżowionej, jest zwarte/sprężyste, delikatne i o niskiej zawartości tłuszczu, o niepowtarzalnym, czystym, charakterystycznym, lekko orzechowym smaku i aromatycznym zapachu.

Skład chemiczny mięsa jest następujący:

| 1. | woda | 75–85 % |
| --- | --- | --- |
| 2. | tłuszcz | 0,5–4,0 % |
| 3. | białko | 15–19 % |
| 4. | popiół surowy | 0–1,5 % |

1.

woda

75–85 %

2.

tłuszcz

0,5–4,0 %

3.

białko

15–19 %

4.

popiół surowy

0–1,5 %

Stosowanie organicznych suplementów paszy z produkcji kontrolowanej (zbóż, roślin strączkowych) gwarantuje, że mięso jest wolne od pozostałości i zanieczyszczeń.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

Przynajmniej 50 % pożywienia (według masy) pochodzi ze źródeł naturalnych (pokarm denny, zooplankton itp.). Przy skarmianiu można stosować wyłącznie ekologiczne zboża i rośliny strączkowe (zwłaszcza łubin lub groch) pochodzące z obszaru geograficznego zgodnie z przepisami dotyczącymi certyfikacji (rozporządzenie rady (WE) 834/2007 (3) oraz rozporządzenie Komisji (WE) 889/2008 (4)), maksymalnie do 50 % masy pożywienia.

3

4

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Produkcja „Oberlausitzer Biokarpfen” odbywa się zgodnie z obowiązującymi przepisami (rozporządzenie (WE) nr 834/2007 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 710/2009 (5)) i definicją akwakultury w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 (6) oraz podlega dorocznej kontroli i certyfikacji przez zatwierdzoną jednostkę kontrolną uznaną przez państwo.

5

6

Karp przyrasta w ciepłych miesiącach letnich, więc jego wiek oblicza się w liczbie okresów letnich. Karp jadalny w regionie Łużyc Górnych (Oberlausitz) osiąga zwykle dojrzałość w cyklu trwającym trzy okresy letnie. Na obszarze geograficznym w pierwszym roku z jaj hoduje się tzw. ryby K1. Po zimowaniu ryby K1 rosną i osiągają status K2. Po kolejnym okresie zimowania K2 w trakcie trzeciego lub czwartego okresu letniego osiągają pożądaną wagę.

Karpie w okresie tarła pochodzą z reprodukcji własnej z obszaru geograficznego. W wyjątkowych przypadkach w celu odświeżenia krwi można wykorzystać do tarła karpie pochodzące z innych regionów. Takie karpie muszą spędzić co najmniej 6 miesięcy na obszarze geograficznym przed pierwszym okresem tarła.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

—

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na widocznej górnej stronie opakowania należy umieścić przedstawiony poniżej znak jakości:

Za dowód pochodzenia służy przydzielony przez wnioskodawcę numer kontrolny specyficzny dla danego producenta oraz wspomniany znak jakości. W ten sposób każdy produkt opatrzony znakiem jakości można przypisać konkretnemu producentowi.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny obejmuje wszystkie stawy karpiowe w powiatach Bautzen (Budziszyn) i Görlitz (Zgorzelec) (zgodnie z ustawą z dnia 29 stycznia 2008 r. o reorganizacji obszarów powiatów w Wolnym Kraju Saksonia, która weszła w życie dnia 1 sierpnia 2008 r.).

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Specyfika obszaru geograficznego

Łużyce Górne to najbardziej wysunięty na wschód obszar hodowli karpia w Niemczech, który charakteryzuje się klimatem kontynentalnym. Wysoki poziom parowania wody z dużych stawów sprawia, że lokalnie występuje tzw. efekt klimatu „pseudoatlantyckiego”. Działalność ukierunkowana na utrzymywanie stawów rybnych, jako oddzielna gałąź rolnictwa, posiada w Łużycach Górnych nieprzerwaną. ponad 750-letnią tradycję. Stawy karpiowe stanowią na tym obszarze geograficznym część wielowiekowego krajobrazu wiejskiego stworzonego przez człowieka.

Obecnie obszar użytkowy stawów w Łużycach Górnych wynosi ponad 2 050 ha. Ponieważ około połowy XIII w. połowy rzeczne okazały się niewystarczające, aby pokryć zapotrzebowanie na ryby, na terenie Łużyc Górnych rozpoczęto zakładanie stawów w celu hodowli ryb. Warunki naturalne panujące w tym regionie były szczególnie korzystne, ponieważ nachylenie terenu na północ od górskich obszarów w Łużycach Górnych sprzyjało zakładaniu większych stawów.

Duże obszary, w szczególności w północnej części Łużyc Górnych, nie nadawały się do celów rolniczych ze względu na występowanie ubogich gleb piaszczystych oraz wysokiego poziomu wód gruntowych. Nie przypadkiem nazwa „Łużyce” pochodzi od łużyckiego słowa „Luciza” (Łužica), co oznacza po prostu „trzęsawisko”. Biorąc pod uwagę małe nachylenie terenu, zwłaszcza na północy Łużyc Górnych, wysoki poziom wód gruntowych, ubogie gleby piaszczyste i gleby torfowe torfowisk niskich oraz fakt, że wielkie obszary należały do szlachty, działalność w zakresie utrzymywania stawów mogła objąć prawie całe terytorium Łużyc Górnych i do dziś w znacznym stopniu kształtuje ona krajobraz tego obszaru. Stawy zakładano na glebach torfowych torfowisk niskich.

Proces wysychania zimą oraz związana z tym mineralizacja i uwalnianie substancji odżywczych w połączeniu z ciekami dopływowymi o wodach bogatych w substancje odżywcze sprawiają, że większości stawów ma eutroficzny charakter. Stawy o podłożu mineralnym, które są zasilane przez cieki dopływowe o niskim poziomie substancji odżywczych, wykazują właściwości mezotroficzne. Grupy stawów są w dużej mierze zasilane przez większe cieki wodne, takie jak Spree, Kleine Spree, Löbauer Wasser i Schwarzer Schöps.

Szczególną cechą obszaru stawowego Łużyc Górnych jest przeplatanie się półnaturalnych siedlisk z siedliskami dostosowanymi do użytkowania. Wilgotne siedliska występujące na tym obszarze, które powstają dzięki użytkowaniu stawów, mają szczególne znaczenie: roślinność denna, rośliny o liściach pływających i rośliny zanurzone są charakterystyczne dla stawów i ich stref narastania brzegu. Dodatkowo na obszarze wokół stawów i na wielu wyspach powstałych na stawach występują źródliska, roślinność półnaturalnych cieków wodnych i rowów, lasy bagienne i mokradła, skupiska starych drzew z licznymi otworami, wilgotne zagajniki, bagna, brzegi i strefy narastania brzegu.

Na zakładanie stawów rybnych pozytywnie wpłynął wzrost zaludnienia i chrystianizacja między 1100 a 1300 r., a także ograniczona dostępność gruntów ornych i użytków zielonych. Wraz z chrystianizacją pogańskiej ludności łużyckiej ryba stała się rytualnym posiłkiem wszystkich mieszkańców podczas wielu dni postnych.

W Łużycach Górnych rozwinięto szczególną wiedzę fachową w zakresie praktyk hodowli ryb. Hodowla ryb stała się nawet częścią programu nauczania w szkole rolniczej w Budziszynie, założonej w 1875 r. Przynajmniej od roku 1885 inspektor Kintze praktykował skarmianie karpi łubinem na terenie majątku rycerskiego (Kreba).

Na stosunkowo słabo zaludnionym obecnie terenie stawów i wrzosowisk w Łużycach Górnych nie występują żadne istotne przemysłowe lub miejskie źródła zanieczyszczenia, które mogłyby zagrozić temu wartościowemu pod względem ekologicznym krajobrazowi i jego akwenom.

5.2.   Specyfika produktu

Specyfika produktu

„Oberlausitzer Biokarpfen” charakteryzuje się wysoką żywotnością, wysokim poziomem wykorzystania paszy (wymaga nie więcej niż 50 % dokarmiania paszami) oraz odpornością na warunki klimatyczne. Przez wieki karp ten szczególnie dobrze przystosował się do warunków klimatu kontynentalnego (z długimi i mroźnymi zimami oraz wysokimi temperaturami latem). Mięso „Oberlausitzer Biokarpfen” jest wysokiej jakości, o barwie jasnoróżowej do lekko zaróżowionej, zwarte/sprężyste, delikatne i o niskiej zawartości tłuszczu, o niepowtarzalnym, czystym, charakterystycznym, łagodnym, lekko orzechowym smaku i aromatycznym zapachu. „Oberlausitzer Biokarpfen” różni się od innych gatunków karpi (8,7–12,7 % tłuszczu) w szczególności bardzo niską zawartością tłuszczu (0,5–4 % tłuszczu) i charakteryzuje się sprężystym, zwartym mięsem o delikatnym, lekko orzechowym smaku.

Monitorowanie użycia suplementów paszowych (zboża, rośliny strączkowe) gwarantuje, że mięso jest wolne od pozostałości i zanieczyszczeń.

„Oberlausitzer Biokarpfen” jest powszechnie znany na szczeblu regionalnym, a w kontekście żywności ekologicznej – na szczeblu ponadregionalnym, i cieszy się wysoką renomą wśród konsumentów.

Ze względu na walory smakowe i zrównoważoną hodowlę ekologiczną klienci są gotowi płacić wyższą cenę za „Oberlausitzer Biokarpfen” niż za zwyczajowo hodowane karpie.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Ze względu na jakość wody, warunki klimatyczne, półnaturalne stawy na obszarze geograficznym i znaczny udział naturalnej paszy oraz poświadczony ekologiczny sposób hodowli „Oberlausitzer Biokarpfen” charakteryzuje się wyjątkową jakością.

Szczególne uwarunkowania naturalne, gospodarcze oraz społeczne wpłynęły korzystnie na rozwój działalności w zakresie utrzymywania stawów i wielowiekową tradycję hodowli karpia w Łużycach Górnych. Wiedza uzyskana przez hodowców karpi, wyjątkowa jakość wody oraz szczególne, ekstensywne i zrównoważone warunki hodowli (szczególnie niskie zagęszczenie hodowli wynoszące maksymalnie 3 000 K1 (20–50 g)/ha i prawie 600 K2 (200–500 g)/ha), a także znaczny wpływ klimatu kontynentalnego gwarantują charakterystyczne cechy „Oberlausitzer Biokarpfen”.

Stawy na terenie Łużyc Górnych zawierają wodę o wysokiej jakości i są zasilane głównie przez cieki wodne: Spree, Kleine Spree, Löbauer Wasser, Schwarzwasser i Schwarzer Schöps. Wysokie zdolności buforowe półnaturalnych stawów przy wysokim udziale trzcin i roślin wodnych kompensują w dużym stopniu wahania w składzie wód w ciekach dopływowych.

Zakładane od stuleci, półnaturalne stawy ziemne (podłoże naturalne) z naturalnymi schronieniami charakteryzują się pasami zarośli trzcinowych o szerokości od 3 do 5 m na odpowiednich obszarach przybrzeżnych (co najmniej 80 % całkowitej linii brzegowej). Ponadto wysoka jakość wód w ciekach dopływowych sprzyja charakterystycznemu występowaniu różnych gatunków roślin wodnych w półnaturalnych stawach. Rośliny te wykazują z kolei właściwości buforowe w przypadku krótkoterminowych zmian w składzie wód w ciekach dopływowych. Wśród roślin wodnych i trzcin „Oberlausitzer Biokarpfen” znajduje wystarczające schronienie, co sprzyja dojrzewaniu ryb bez narażenia na stres, a ponadto w takich warunkach powstaje zróżnicowane naturalne pożywienie w formie małych organizmów, co ma znaczący wpływ na charakterystyczny smak tego gatunku karpia. Ponadto na dobrostan karpi korzystnie wpływają różne głębokości wody, roślinność brzegowa oraz rośliny wodne, które zapewniają naturalną ochronę i pozwalają ograniczyć stres.

Substancje odżywcze występujące w stawach oznaczają, że dieta „Oberlausitzer Biokarpfen” opiera się przede wszystkim na naturalnym pożywieniu obecnym w wodzie (np. zooplankton, zoobentos).

Ze względu na szczególne warunki klimatyczne, warunki w strefie dennej stawu oraz warunki hydrologiczne na tym obszarze geograficznym mięso „Oberlausitzer Biokarpfen” jest jasne, zwarte oraz – dzięki znacznemu udziałowi pożywienia naturalnego (co najmniej 50 %) w połączeniu z uzupełniającym skarmianiem zbożami uprawianymi ekologicznie – szczególnie sprężyste, delikatne, o niskiej zawartości tłuszczu (0,5–4 %); ma ono szczególny, czysty, charakterystyczny, lekko orzechowy smak i zapach.

Wyżej wymienione cechy jakościowe w połączeniu z tradycyjnym znaczeniem karpia w gastronomii na tym obszarze geograficznym sprawiają, że konsumenci postrzegają „Oberlausitzer Biokarpfen” jako cenioną specjalność, której renoma jest ściśle powiązana z regionem.

Dzięki licznym artykułom prasowym opisującym doskonały smak „Oberlausitzer Biokarpfen” jego renoma stale rośnie, począwszy od wprowadzania go do obrotu.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (7))

7

http://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/35550

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

2

(3)  Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L 204 z 6.8.2008, s. 15.

5

(6)  Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1.

6

(7)  Zob. przypis 2.

7

---

Sprostowania

| 27.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 212/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/13

---

Sprostowanie do zawiadomienia o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu stalowych prętów zbrojeniowych o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 143 z dnia 30 kwietnia 2015 r.
  )

(2015/C 212/08)

Strona 19, załącznik I pkt 2 „Wielkość obrotu i sprzedaży”:

zamiast:

„Proszę podać obrót w walucie księgowej przedsiębiorstwa w okresie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 marca 2014 r. ze sprzedaży (sprzedaży eksportowej do Unii dla każdego z 28 państw członkowskich w ujęciu osobnym i łącznym oraz sprzedaży krajowej) stalowych prętów zbrojeniowych o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej określonych w zawiadomieniu o wszczęciu, oraz odpowiadającą mu wagę lub ilość. Proszę podać jednostkę wagi lub ilości oraz stosowaną walutę.”

powinno być:

powinno być:

„Proszę podać obrót w walucie księgowej przedsiębiorstwa w okresie od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 31 marca 2015 r. ze sprzedaży (sprzedaży eksportowej do Unii dla każdego z 28 państw członkowskich w ujęciu osobnym i łącznym oraz sprzedaży krajowej) stalowych prętów zbrojeniowych o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej określonych w zawiadomieniu o wszczęciu, oraz odpowiadającą mu wagę lub ilość. Proszę podać jednostkę wagi lub ilości oraz stosowaną walutę.”.

Strona 21, załącznik II pkt 2 „Wielkość obrotu i sprzedaży”:

zamiast:

zamiast:

„Proszę podać łączną wartość obrotu przedsiębiorstwa w euro oraz obrót i wagę lub wielkość przywozu do Unii i odsprzedaży na rynku unijnym po przywozie z Chińskiej Republiki Ludowej w okresie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 marca 2014 r. w odniesieniu do stalowych prętów zbrojeniowych o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej określonych w zawiadomieniu o wszczęciu oraz odpowiadającą im wagę lub ilość. Proszę podać stosowaną jednostkę wagi lub ilości.”,

powinno być:

powinno być:

„Proszę podać łączną wartość obrotu przedsiębiorstwa w euro oraz obrót i wagę lub wielkość przywozu do Unii i odsprzedaży na rynku unijnym po przywozie z Chińskiej Republiki Ludowej w okresie od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 31 marca 2015 r. w odniesieniu do stalowych prętów zbrojeniowych o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej określonych w zawiadomieniu o wszczęciu oraz odpowiadającą im wagę lub ilość. Proszę podać stosowaną jednostkę wagi lub ilości.”.

---