# Dziennik Urzędowy C 160/13 m

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 160 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5813 maja 2015 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 160

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5813 maja 2015

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | 28. sesja Zgromadzenia odbyła się w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r. |
| 2015/C 160/01 | Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony — Protokół posiedzenia z poniedziałku 1 grudnia 2014 r. | 1 |
| 2015/C 160/02 | Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony — Protokół posiedzenia z wtorku 2 grudnia 2014 r. | 5 |
| 2015/C 160/03 | Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony — Protokół posiedzenia ze środy 3 grudnia 2014 r. | 9 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

28. sesja Zgromadzenia odbyła się w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r.

2015/C 160/01

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony — Protokół posiedzenia z poniedziałku 1 grudnia 2014 r.

1

2015/C 160/02

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony — Protokół posiedzenia z wtorku 2 grudnia 2014 r.

5

2015/C 160/03

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne Umowy o partnerstwie zawartej pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony — Protokół posiedzenia ze środy 3 grudnia 2014 r.

9

---

| SKRÓTY I SYMBOLE






  - | Procedura konsultacji |
| --- | --- |
| *** | Procedura zgody |
| ***I | Zwykła procedura ustawodawcza, pierwsze czytanie |
| ***II | Zwykła procedura ustawodawcza, drugie czytanie |
| ***III | Zwykła procedura ustawodawcza, trzecie czytanie |

SKRÓTY I SYMBOLE

*

Procedura konsultacji

***

Procedura zgody

***I

Zwykła procedura ustawodawcza, pierwsze czytanie

***II

Zwykła procedura ustawodawcza, drugie czytanie

***III

Zwykła procedura ustawodawcza, trzecie czytanie

(Typ procedury zależy od podstawy prawnej zaproponowanej w danym projekcie aktu.)

ROZWINIĘCIA SKRÓTÓW NAZW KOMISJI PARLAMENTARNYCH

| AFET | Komisja Spraw Zagranicznych |
| --- | --- |
| DEVE | Komisja Rozwoju |
| INTA | Komisja Handlu Międzynarodowego |
| BUDG | Komisja Budżetowa |
| CONT | Komisja Kontroli Budżetowej |
| ECON | Komisja Gospodarcza i Monetarna |
| EMPL | Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych |
| ENVI | Komisja Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności |
| ITRE | Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii |
| IMCO | Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów |
| TRAN | Komisja Transportu i Turystyki |
| REGI | Komisja Rozwoju Regionalnego |
| AGRI | Komisja Rolnictwa i Obszarów Wiejskich |
| PECH | Komisja Rybołówstwa |
| CULT | Komisja Kultury i Edukacji |
| JURI | Komisja Prawna |
| LIBE | Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych |
| AFCO | Komisja Spraw Konstytucyjnych |
| FEMM | Komisja Praw Kobiet i Równych Szans |
| PETI | Komisja Petycji |
| DROI | Podkomisja Praw Człowieka |
| SEDE | Podkomisja Bezpieczeństwa i Obrony |

AFET

Komisja Spraw Zagranicznych

DEVE

Komisja Rozwoju

INTA

Komisja Handlu Międzynarodowego

BUDG

Komisja Budżetowa

CONT

Komisja Kontroli Budżetowej

ECON

Komisja Gospodarcza i Monetarna

EMPL

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych

ENVI

Komisja Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

ITRE

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

IMCO

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

TRAN

Komisja Transportu i Turystyki

REGI

Komisja Rozwoju Regionalnego

AGRI

Komisja Rolnictwa i Obszarów Wiejskich

PECH

Komisja Rybołówstwa

CULT

Komisja Kultury i Edukacji

JURI

Komisja Prawna

LIBE

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

AFCO

Komisja Spraw Konstytucyjnych

FEMM

Komisja Praw Kobiet i Równych Szans

PETI

Komisja Petycji

DROI

Podkomisja Praw Człowieka

SEDE

Podkomisja Bezpieczeństwa i Obrony

ROZWINIĘCIA SKRÓTÓW NAZW GRUP POLITYCZNYCH

| PPE | Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) |
| --- | --- |
| S&D | Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim |
| ECR | Grupa Europejskich Konserwatystów i Reformatorów |
| ALDE | Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy |
| GUE/NGL | Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordycka Zielona Lewica |
| Verts/ALE | Grupa Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie |
| EFDD | Europa Wolności i Demokracji Bezpośredniej |
| NI | Niezrzeszeni |

PPE

Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci)

S&D

Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim

ECR

Grupa Europejskich Konserwatystów i Reformatorów

ALDE

Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy

GUE/NGL

Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordycka Zielona Lewica

Verts/ALE

Grupa Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie

EFDD

Europa Wolności i Demokracji Bezpośredniej

NI

Niezrzeszeni

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

28. sesja Zgromadzenia odbyła się w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r.

| 13.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 160/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 160/1

---

WSPÓLNE ZGROMADZENIE PARLAMENTARNE UMOWY O PARTNERSTWIE ZAWARTEJ POMIĘDZY CZŁONKAMI GRUPY PAŃSTW AFRYKI, KARAIBÓW I PACYFIKU (AKP) Z JEDNEJ STRONY, A UNIĄ EUROPEJSKĄ I JEJ PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI Z DRUGIEJ STRONY

PROTOKÓŁ POSIEDZENIA Z PONIEDZIAŁKU 1 GRUDNIA 2014 R.

(2015/C 160/01)

Spis treści

| Oficjalne posiedzenie inauguracyjne | 1 |
| --- | --- |

| Posiedzenie Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego | 2 |
| --- | --- |

| Skład Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego | 2 |
| --- | --- |

| Akredytacja przedstawicieli pozaparlamentarnych | 2 |
| --- | --- |

| 1. | Przyjęcie porządku dziennego (AP101.704) | 2 |
| --- | --- | --- |

1.

| 2. | Zatwierdzenie protokołu ostatniego posiedzenia 27. sesji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego (Dz.U. C 345 z 2.10.2014) | 2 |
| --- | --- | --- |

2.

| 3. | Komunikaty współprzewodniczących, w tym decyzje podjęte na posiedzeniu Prezydium w dniu 30 listopada 2014 r. | 2 |
| --- | --- | --- |

3.

| 4. | Oświadczenie Mohameda Diare, ministra stanu ds. gospodarczych i finansów (Republika Gwinei), urzędującego przewodniczącego Rady AKP | 3 |
| --- | --- | --- |

4.

| 5. | Tura pytań do Rady AKP | 3 |
| --- | --- | --- |

5.

| 6. | Debata z udziałem Rady AKP – pytania z sali | 3 |
| --- | --- | --- |

6.

| 7. | Zagadnienie pilne nr 1: Wystąpienie eboli | 4 |
| --- | --- | --- |

7.

| 8. | Park Narodowy Wirunga | 4 |
| --- | --- | --- |

8.

PROTOKÓŁ POSIEDZENIA Z PONIEDZIAŁKU 1 GRUDNIA 2014 R.

(Posiedzenie zostało otwarte o godz. 11.00)

Oficjalne posiedzenie inauguracyjne

Głos zabrały następujące osoby:

Louis Michel, współprzewodniczący Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego, oraz Fitz A. Jackson, współprzewodniczący Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego.

(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 12.00 i wznowione o godz. 15.00)

OBRADOM PRZEWODNICZYŁ: Louis MICHEL

Współprzewodniczący

Posiedzenie Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego

Współprzewodniczący powitał wszystkich uczestników.

Skład Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego

Współprzewodniczący ogłosił, że lista członków Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego, przekazana przez władze państw AKP i Parlament Europejski, zostanie załączona do protokołu.

Akredytacja przedstawicieli pozaparlamentarnych

Współprzewodniczący ogłosił, że wpłynęły dwa wnioski o akredytację przedstawicieli pozaparlamentarnych zgodnie z art. 17 ust. 1 umowy z Kotonu i art. 1 ust. 2 Regulaminu Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego, z uwagi na przypadek działania siły wyższej. Obecność tych przedstawicieli zostanie odnotowana, a ich nazwiska znajdą się w załączniku do protokołu.

1.   Przyjęcie porządku dziennego (AP101.704)

Przyjęto porządek dzienny w formie przedstawionej w niniejszym protokole.

2.   Zatwierdzenie protokołu ostatniego posiedzenia 27. sesji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego (Dz.U. C 345 z 2.10.2014)

Protokół został zatwierdzony.

3.   Komunikaty współprzewodniczących, w tym decyzje podjęte na posiedzeniu Prezydium w dniu 30 listopada 2014 r.

Współprzewodniczący przedstawił wyniki posiedzenia Prezydium z dnia 30 listopada 2014 r.

Podjęto następujące decyzje:

| a) | Komisje stałe sporządzą następujące sprawozdania: | Komisja ds. Politycznych







  — | Ocena Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce po dziesięciu latach – skuteczność i perspektywy na przyszłość |
| --- | --- | --- | --- |

a)

Komisje stałe sporządzą następujące sprawozdania:

Komisja ds. Politycznych

—

Ocena Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce po dziesięciu latach – skuteczność i perspektywy na przyszłość

| | Komisja Rozwoju Gospodarczego, Finansów i Handlu







  — | Czterdzieści lat partnerstwa – ocena wpływu na handel i rozwój w krajach AKP i perspektywy trwałych stosunków między krajami AKP a Unią Europejską |
| --- | --- | --- |

Komisja Rozwoju Gospodarczego, Finansów i Handlu

—

Czterdzieści lat partnerstwa – ocena wpływu na handel i rozwój w krajach AKP i perspektywy trwałych stosunków między krajami AKP a Unią Europejską

| | Komisja Spraw Społecznych i Środowiska







  — | Jak poprawić warunki gospodarcze i społeczne w krajach rozwijających się, w tym wkład przedsiębiorstw rodzinnych, aby zapobiegać katastrofom zdrowotnym? |
| --- | --- | --- |

Komisja Spraw Społecznych i Środowiska

—

Jak poprawić warunki gospodarcze i społeczne w krajach rozwijających się, w tym wkład przedsiębiorstw rodzinnych, aby zapobiegać katastrofom zdrowotnym?

| b) | Demokratyczna Republika Konga zaproponowała, że będzie gospodarzem 12. posiedzenia regionalnego planowanego pierwotnie w dniach 16–20 lutego 2015 r. i podejmie się organizacji tego posiedzenia w tym samym terminie, przy czym miejsca posiedzenia jeszcze nie potwierdzono. Przyjęto projekt porządku dziennego i program prac. |
| --- | --- |

b)

Demokratyczna Republika Konga zaproponowała, że będzie gospodarzem 12. posiedzenia regionalnego planowanego pierwotnie w dniach 16–20 lutego 2015 r. i podejmie się organizacji tego posiedzenia w tym samym terminie, przy czym miejsca posiedzenia jeszcze nie potwierdzono. Przyjęto projekt porządku dziennego i program prac.

| c) | Wyjazd w celach informacyjnych do Zimbabwe pierwotnie ustalony w 2012 r. zostanie zorganizowany w 2015 r. (do potwierdzenia, łącznie z terminem), o ile rząd nie określił warunków w odniesieniu do programu. |
| --- | --- |

c)

Wyjazd w celach informacyjnych do Zimbabwe pierwotnie ustalony w 2012 r. zostanie zorganizowany w 2015 r. (do potwierdzenia, łącznie z terminem), o ile rząd nie określił warunków w odniesieniu do programu.

| d) | Zostanie zorganizowany wyjazd w celach informacyjnych na Lampedusę (Włochy), aby zbadać kwestie dotyczące migracji i handlu ludźmi. |
| --- | --- |

d)

Zostanie zorganizowany wyjazd w celach informacyjnych na Lampedusę (Włochy), aby zbadać kwestie dotyczące migracji i handlu ludźmi.

| e) | 29. sesja w regionie Pacyfiku została potwierdzona i odbędzie się w Vanuatu w dniach 15–17 czerwca 2015 r. |
| --- | --- |

e)

29. sesja w regionie Pacyfiku została potwierdzona i odbędzie się w Vanuatu w dniach 15–17 czerwca 2015 r.

| f) | 30. sesja odbędzie się w Afryce Południowej, w Mozambiku, w dniach 5–9 grudnia 2015 r. |
| --- | --- |

f)

30. sesja odbędzie się w Afryce Południowej, w Mozambiku, w dniach 5–9 grudnia 2015 r.

Współprzewodniczący ogłosił następujące terminy:

| — | poprawki do rezolucji kompromisowych (w sprawie wystąpienia eboli i w sprawie rozwoju terroryzmu w Afryce): wtorek 2 grudnia 2014 r. godz. 12.00, |
| --- | --- |

—

poprawki do rezolucji kompromisowych (w sprawie wystąpienia eboli i w sprawie rozwoju terroryzmu w Afryce): wtorek 2 grudnia 2014 r. godz. 12.00,

| — | wnioski dotyczące sposobów głosowania: środa 19 marca 2014 r. godz. 10.00 (na piśmie). |
| --- | --- |

—

wnioski dotyczące sposobów głosowania: środa 19 marca 2014 r. godz. 10.00 (na piśmie).

Joao Ferreira i Carlos Zorrinho zwrócili się o tłumaczenie ustne na język portugalski. Współprzewodniczący Louis Michel przypomniał decyzję Prezydium Parlamentu Europejskiego w sprawie tłumaczeń ustnych i pisemnych na potrzeby posiedzeń Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE i jego organów.

4.   Oświadczenie Mohameda Diare, ministra stanu ds. gospodarczych i finansów (Republika Gwinei), urzędującego przewodniczącego Rady AKP

Głównym tematem oświadczenia Mohameda Diare, ministra stanu ds. gospodarczych i finansów Republiki Gwinei, była rola sektora prywatnego. Nakreślił on wspólne ramy współpracy między UE a AKP w zakresie rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP przyjęte przez Radę Ministrów AKP w czerwcu 2014 r. Minister podkreślił również strategiczne znaczenie sektora rolnictwa, który ma nadrzędne znaczenie z perspektywy wyżywienia ludzi. Kwestia dostępu do wody stanowi część najważniejszych działań ukierunkowanych na osiągnięcie tego celu i minister wyraził uznanie zwłaszcza dla uzgodnionego ostatnio wspólnego programu UE i FAO na rzecz zwalczania pustynnienia. Ponadto podał on informacje na temat katastrofy spowodowanej ebolą w jego kraju i podziękował rządom, organizacjom międzynarodowym i organizacjom pozarządowym, które udzielały wsparcia finansowego i moralnego.

5.   Tura pytań do Rady AKP

Mohamed Diare odpowiedział w imieniu Rady AKP na poniższe pytania.

| | Pytanie nr 1, które skierował Norbert Neuser w sprawie realizacji planu działań na rzecz egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (FLEGT). |
| --- | --- |

Pytanie nr 1, które skierował Norbert Neuser w sprawie realizacji planu działań na rzecz egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (FLEGT).

| | Pytanie nr 2, które skierował Charles Goerens (zastąpiony przez Javiera Narta) w sprawie sytuacji po 2020 r. |
| --- | --- |

Pytanie nr 2, które skierował Charles Goerens (zastąpiony przez Javiera Narta) w sprawie sytuacji po 2020 r.

| | Pytanie nr 3, które skierował Louis Aliot (zastąpiony przez Jean-Luca Schaffhausera) w sprawie uzależnienia pomocy rozwojowej od wysiłków krajów pochodzenia, w których występuje nielegalna migracja. |
| --- | --- |

Pytanie nr 3, które skierował Louis Aliot (zastąpiony przez Jean-Luca Schaffhausera) w sprawie uzależnienia pomocy rozwojowej od wysiłków krajów pochodzenia, w których występuje nielegalna migracja.

| | Pytanie nr 4, które skierował Enrique Guerrero Salom w sprawie finansowania w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju. |
| --- | --- |

Pytanie nr 4, które skierował Enrique Guerrero Salom w sprawie finansowania w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju.

| | Pytanie nr 5, które skierował Javier Nart w sprawie zaniepokojenia spowodowanego apelami o skoordynowane działania zwolenników dżihadu w krajach Maghrebu i krajach arabskich. |
| --- | --- |

Pytanie nr 5, które skierował Javier Nart w sprawie zaniepokojenia spowodowanego apelami o skoordynowane działania zwolenników dżihadu w krajach Maghrebu i krajach arabskich.

| | Pytanie nr 6, które skierował Dariusz Rosati (zastąpiony przez Davora Ivo Stiera) w sprawie małych i średnich przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

Pytanie nr 6, które skierował Dariusz Rosati (zastąpiony przez Davora Ivo Stiera) w sprawie małych i średnich przedsiębiorstw.

| | Pytanie nr 7, które skierowała Catherine Bearder w sprawie trofeów myśliwskich z lwów. |
| --- | --- |

Pytanie nr 7, które skierowała Catherine Bearder w sprawie trofeów myśliwskich z lwów.

| | Pytanie nr 8, które skierowała Marielle de Sarnez (zastąpiona przez Pavla Teličkę) w sprawie środków służących zwalczaniu wylesiania. |
| --- | --- |

Pytanie nr 8, które skierowała Marielle de Sarnez (zastąpiona przez Pavla Teličkę) w sprawie środków służących zwalczaniu wylesiania.

| | Pytanie nr 9, które skierował Carlos Zorrinho w sprawie eksploatacji gazu łupkowego w Afryce. |
| --- | --- |

Pytanie nr 9, które skierował Carlos Zorrinho w sprawie eksploatacji gazu łupkowego w Afryce.

| | Pytanie nr 10, które skierowała Marlene Mizzi (zastąpiona przez Kashetu Kyenge) w sprawie kształcenia – czy kształcenie zmienia życie kobiet? |
| --- | --- |

Pytanie nr 10, które skierowała Marlene Mizzi (zastąpiona przez Kashetu Kyenge) w sprawie kształcenia – czy kształcenie zmienia życie kobiet?

| | Pytanie nr 11, które skierował Francesco Gambús w sprawie oceny umów o partnerstwie gospodarczym. |
| --- | --- |

Pytanie nr 11, które skierował Francesco Gambús w sprawie oceny umów o partnerstwie gospodarczym.

| | Pytanie nr 12, które skierował David Martin w sprawie Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego przewidzianego w umowie o partnerstwie gospodarczym Cariforum. |
| --- | --- |

Pytanie nr 12, które skierował David Martin w sprawie Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego przewidzianego w umowie o partnerstwie gospodarczym Cariforum.

| | Pytanie nr 13, które skierowała Kashetu Kyenge w sprawie migracji i praw człowieka w Afryce. |
| --- | --- |

Pytanie nr 13, które skierowała Kashetu Kyenge w sprawie migracji i praw człowieka w Afryce.

Autorzy pytań nr 1, 4, 6, 10 i 11 nie mieli dodatkowych pytań.

6.   Debata z udziałem Rady AKP – pytania z sali

Głos zabrali: James Kembi Gitura (Kenia), Lidia Senra Rodríguez, João Ferreira, Mohamed El Moctar Zamel (Mauretania), Hassad El Rasur Amir (Sudan), Enrique Guerrero Salom, Maria Heubuch oraz Louis Michel.

Członkowie poruszyli bardzo wiele kwestii, takich jak umowy o partnerstwie gospodarczym, związek między rozwojem a sektorem prywatnym, renegocjacje umowy z Kotonu i wpływ transatlantyckich negocjacji handlowych na państwa AKP. Zlecone zostanie badanie dotyczące transatlantyckiego partnerstwa handlowo-inwestycyjnego (TTIP) oraz jego wpływu na państwa AKP.

7.   Zagadnienie pilne nr 1: Wystąpienie eboli

Jean-Louis de Brouwer (Komisja Europejska) przedstawił działania podjęte przez UE w celu przeciwdziałania eboli.

Głos zabrali: Mo-Mamo Karerwa (Burundi), Davor Ivo Stier, Teresa Efua Asangano (Gwinea Równikowa), Enrique Guerrero Salom, Anastasie Moleko Moliwa (Demokratyczna Republika Konga), Arne Gericke, Louis André Dacoury-Tabley (Wybrzeże Kości Słoniowej), Juan Carlos Girauta Vida, Musa Hussein Naib (Erytrea), Lidia Senra Rodríguez, Abadula Gemeda Dago (Etiopia), Maria Heubuch, Netty Baldeh (Gambia), Piernicola Pedicini, Ofosu Asamoah (Ghana), Jean-Luc Schaffhauser, Dharamkumar Seeraj (Gujana), Mariya Gabriel, Mikael Philips (Jamajka), Norbert Neuser, Joyce Laboso (Kenia), Pavel Telička, James Munthali (Malawi), Kombo Gberi (Kamerun), Eleni Theocharous, Ahamada Soukouna (Mali), Kashetu Kyenge, Mohamed El Moctar Zamel (Mauretania), Juan Fernando López Aguilar, Adjedoue Weidou (Czad), Komi Selom Klassou (Togo), Carlos Zorrinho, Abdoulaye Sylla (Gwinea) oraz Ibrahim Bundu (Sierra Leone).

Członkowie złożyli wyrazy współczucia krajom i rodzinom osób, które zmarły na skutek wystąpienia eboli, oraz wyrazili szczere uznanie dla wszystkich pracowników humanitarnych i pracowników służby zdrowia za ich wysiłki w walce z tą epidemią. Wyrazili oni również zaniepokojenie niedocenianiem kryzysu przez społeczność międzynarodową oraz opóźnieniem w zapewnieniu odpowiedniej, skoordynowanej strategii i pomocy, lecz pozytywnie ocenili bieżący wzrost zaangażowania społeczności międzynarodowej w przeciwdziałanie eboli. Ich zdaniem starania te nie powinny ograniczać się do walki z chorobą, lecz powinny obejmować również tworzenie warunków umożliwiających odbudowę społeczną i gospodarczą państw dotkniętych epidemią eboli po wyeliminowaniu choroby.

Jean-Louis de Brouwer (Komisja Europejska) podsumował debatę.

8.   Park Narodowy Wirunga

Debata z udziałem Emmanuela de Merode’a, dyrektora Parku Narodowego Wirunga

Emmanuel de Merode, dyrektor Parku Narodowego Wirunga, wymienił trzy główne zagrożenia dla zachowania parku, mianowicie kłusownictwo i wylesianie, niekontrolowane połowy i nielegalne wydobycie ropy naftowej.

Głos zabrali: Netty Baldeh (Gambia), Joachim Zeller, Arne Gericke, Charles Nsimba Mwando (Demokratyczna Republika Konga), Louis Michel, Lidia Senra Rodríguez, Bodil Ceballos, Laura Agea, Catherine Bearder oraz Peter Craig McQuaide (Komisja Europejska).

Członkowie przyznali, że sytuacja ta wynika z dwóch przyczyn: niestabilności instytucji państwowych oraz łatwości tworzenia nielegalnych grup. Uznali oni rolę, którą pełni przemysł na obszarach wiejskich, a zwłaszcza elektrownie wodne, w rozwoju zrównoważonej gospodarki, konkurując jednocześnie z korporacjami nieprzyjaznymi dla środowiska. Członkowie zgodzili się również co do potrzeby zachowania różnorodności biologicznej flory i fauny poprzez właściwe egzekwowanie przepisów o ochronie środowiska oraz prowadzenie ściślejszych kontroli wywozu broni.

Emmanuel de Merode podsumował debatę.

(Posiedzenie zostało zamknięte o godz. 18.30)

Fitz A. JACKSON

Louis MICHEL

Współprzewodniczący

Alhaj Muhammad MUMUNI i

Luis Marco AGUIRIANO NALDA

Współsekretarze generalni

---

| 13.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 160/5 |
| --- | --- | --- | --- |

13.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 160/5

---

WSPÓLNE ZGROMADZENIE PARLAMENTARNE UMOWY O PARTNERSTWIE ZAWARTEJ POMIĘDZY CZŁONKAMI GRUPY PAŃSTW AFRYKI, KARAIBÓW I PACYFIKU (AKP) Z JEDNEJ STRONY, A UNIĄ EUROPEJSKĄ I JEJ PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI Z DRUGIEJ STRONY

PROTOKÓŁ POSIEDZENIA Z WTORKU 2 GRUDNIA 2014 R.

(2015/C 160/02)

Spis treści

| 1. | Społeczne i gospodarcze skutki niewłaściwego odżywania w państwach AKP | 5 |
| --- | --- | --- |

1.

| 2. | Oświadczenie Nevena Mimicy, członka Komisji ds. współpracy międzynarodowej i rozwoju | 6 |
| --- | --- | --- |

2.

| 3. | Debata z udziałem Nevena Mimicy, członka Komisji ds. współpracy międzynarodowej i rozwoju – pytania z sali | 6 |
| --- | --- | --- |

3.

| 4. | Tura pytań do Komisji | 6 |
| --- | --- | --- |

4.

| 5. | Działania podjęte przez Komisję w związku z rezolucjami przyjętymi na 27. sesji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego | 7 |
| --- | --- | --- |

5.

| 6. | Sprawozdanie partnerów gospodarczych i społecznych | 7 |
| --- | --- | --- |

6.

| 7. | Tak! Afryka może zrealizować swoje ambicje | 7 |
| --- | --- | --- |

7.

| 8. | Szczególne wyzwania i potrzeby małych rozwijających się państw wyspiarskich | 7 |
| --- | --- | --- |

8.

| 9. | Strategia rozwoju sektora prywatnego, w tym innowacji, na rzecz zrównoważonego rozwoju | 8 |
| --- | --- | --- |

9.

Strategia rozwoju sektora prywatnego, w tym innowacji, na rzecz zrównoważonego rozwoju

PROTOKÓŁ POSIEDZENIA Z WTORKU 2 GRUDNIA 2014 R.

(Posiedzenie zostało otwarte o godz. 9.00)

Obradom przewodniczył: Fitz A. JACKSON

Współprzewodniczący

1.   Społeczne i gospodarcze skutki niewłaściwego odżywania w państwach AKP

Komisja Spraw Społecznych i Środowiska

Współsprawozdawcy: Alban Bagbin (Ghana) i Norbert Neuser

Norbert Neuser przedstawił sprawozdanie.

Głos zabrali: Mo-Mamo Karerwa (Burundi), Davor Ivo Stier, Arne Gericke, Mohamed Ben Oumar (Niger), Catherine Bearder, Jeanne d'Arc Uwimanimpaye (Rwanda), João Ferreira, Maria Heubuch, Adjedoue Weidou (Czad), Piernicola Pedicini, Jean-Luc Schaffhauser, Francesc Gambús, Linda McAvan, Kashetu Kyenge, Job Yustino Ndugai (Tanzania), Peter Craig McQuaide (Komisja Europejska) oraz Norbert Neuser.

Członkowie zgodzili się, że niewłaściwe odżywianie jest przyczyną wielu problemów zdrowotnych i społecznych w państwach AKP oraz omówili możliwe ulepszenia w zakresie sposobu odżywania, bezpieczeństwa zaopatrzenia w żywność i lokalnej produkcji żywności w celu zaradzenia tej sytuacji. Niektórzy przedstawiciele państw AKP z żarliwością wypowiadali się na temat wpływu niewłaściwego odżywania na ich społeczeństwa i apelowali o pomoc międzynarodową w celu walki z tym często ukrytym problemem.

2.   Oświadczenie Nevena Mimicy, członka Komisji ds. współpracy międzynarodowej i rozwoju

Neven Mimica przedstawił priorytety swojej kadencji: i) określenie uniwersalnego programu działań rozwojowych po 2015 r., w ramach którego każde państwo będzie musiało przyjąć na siebie odpowiedzialność za własny rozwój oraz wnieść sprawiedliwy wkład w ogólne wysiłki; ii) negocjacje w sprawie ram po wygaśnięciu umowy z Kotonu, które opierają się na wspólnych wartościach partnerstwa AKP–UE; iii) bardziej zdecydowane wsparcie spójności polityki rozwoju. Neven Mimica skoncentrował się również na obecnej epidemii eboli i reakcji Unii Europejskiej nie tylko w zakresie pomocy humanitarnej, lecz również pomocy rozwojowej dla najbardziej dotkniętych nią państw.

3.   Debata z udziałem Nevena Mimicy, członka Komisji ds. współpracy międzynarodowej i rozwoju – pytania z sali

Głos zabrali: Adjedoue Weidou (Czad), Ismail Al Hag Musa (Sudan), Komi Selom Klassou (Togo), Norbert Neuser, Netty Baldeh (Gambia), Enrique Guerrero Salom, Davor Ivo Stier, David Ochieng (Kenia), Jean-Luc Schaffhauser, Lidia Senra, Louis Michel, Mame Balla Lo (Senegal), Bodil Ceballos, Abadula Gemeda Dago (Etiopia), David Martin, Ahamada Soukouna (Mali), Louis André Dacoury-Tabley (Wybrzeże Kości Słoniowej), Mikael Phillips (Jamajka), Mohamed Ben Oumar (Niger), Pedro Silva Pereira oraz Hermann Razafimbelo (Madagaskar).

Wymiana poglądów koncentrowała się na takich tematach jak walka z głodem i niewłaściwym odżywianiem, rola sektora prywatnego we wspieraniu zrównoważonego rozwoju, możliwy wpływ transatlantyckiego partnerstwa handlowo-inwestycyjnego (TTIP) między Stanami Zjednoczonymi a UE na Afrykę, epidemia eboli, sytuacja w zakresie praw człowieka w Etiopii i Mauretanii oraz przyszłość partnerstwa AKP–UE.

Komisarz Mimica odpowiedział na zgłaszane przez członków pytania zgodnie z procedurą pytań z sali.

4.   Tura pytań do Komisji

W sumie skierowano 31 pytań do Komisji Europejskiej.

Komisja wcześniej odpowiedziała na pytania na piśmie. Komisarz Mimica udzielił ustnych odpowiedzi na dodatkowe pytania skierowane przez następujące osoby:

| | pytanie nr 2, które skierował Juan Carlos Girauta Vidal w sprawie strategii powstrzymywania eboli; |
| --- | --- |

pytanie nr 2, które skierował Juan Carlos Girauta Vidal w sprawie strategii powstrzymywania eboli;

| | pytanie nr 3, które skierował Enrique Guerrero Salom w sprawie eboli; |
| --- | --- |

pytanie nr 3, które skierował Enrique Guerrero Salom w sprawie eboli;

| | pytanie nr 4, które skierował Pedro Silva Pereira w sprawie kontroli występowania eboli i inwestycji w solidne systemy opieki zdrowotnej w krajach Afryki Zachodniej; |
| --- | --- |

pytanie nr 4, które skierował Pedro Silva Pereira w sprawie kontroli występowania eboli i inwestycji w solidne systemy opieki zdrowotnej w krajach Afryki Zachodniej;

| | pytanie nr 9, które skierował Arne Gericke w sprawie zwalczania polio; |
| --- | --- |

pytanie nr 9, które skierował Arne Gericke w sprawie zwalczania polio;

| | pytanie nr 10, które skierowała Marielle de Sarnez (zastąpiona przez Pavla Teličkę) w sprawie finansowania dostępu do leków w państwach AKP; |
| --- | --- |

pytanie nr 10, które skierowała Marielle de Sarnez (zastąpiona przez Pavla Teličkę) w sprawie finansowania dostępu do leków w państwach AKP;

| | pytanie nr 12, które skierował Pavel Telička w sprawie wsparcia reform i inwestycji w zakresie kształcenia w Afryce; |
| --- | --- |

pytanie nr 12, które skierował Pavel Telička w sprawie wsparcia reform i inwestycji w zakresie kształcenia w Afryce;

| | pytanie nr 17, które skierował Davor Ivo Stier w sprawie dobrego zarządzania, przejrzystości i odpowiedzialności w korzystaniu z zasobów naturalnych w krajach AKP; |
| --- | --- |

pytanie nr 17, które skierował Davor Ivo Stier w sprawie dobrego zarządzania, przejrzystości i odpowiedzialności w korzystaniu z zasobów naturalnych w krajach AKP;

| | pytanie nr 18, które skierowała Catherine Bearder w sprawie słoni i handlu kością słoniową; |
| --- | --- |

pytanie nr 18, które skierowała Catherine Bearder w sprawie słoni i handlu kością słoniową;

| | pytanie nr 21, które skierował David Martin w sprawie wykonania umowy o partnerstwie gospodarczym z Fidżi; |
| --- | --- |

pytanie nr 21, które skierował David Martin w sprawie wykonania umowy o partnerstwie gospodarczym z Fidżi;

| | pytanie nr 22, które skierował Louis-Joseph Manscour (zastąpiony przez Davida Martina) w sprawie udziału sektora prywatnego we współpracy na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

pytanie nr 22, które skierował Louis-Joseph Manscour (zastąpiony przez Davida Martina) w sprawie udziału sektora prywatnego we współpracy na rzecz rozwoju;

| | pytanie nr 27, które skierowała Kashetu Kyenge w sprawie finansowania połączonego i zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

pytanie nr 27, które skierowała Kashetu Kyenge w sprawie finansowania połączonego i zrównoważonego rozwoju;

| | pytanie 30, które skierował Seb Dance (zastąpiony przez Lindę McAvan) w sprawie praw osób LGBT w umowie z Kotonu. |
| --- | --- |

pytanie 30, które skierował Seb Dance (zastąpiony przez Lindę McAvan) w sprawie praw osób LGBT w umowie z Kotonu.

Autorzy pytań nr 11, 13 i 16 nie mieli dodatkowych pytań.

Autorzy pytań nr 1, 5, 6, 7, 8, 14, 15, 19, 20, 23, 24, 25, 26, 28, 29 i 31 byli nieobecni.

5.   Działania podjęte przez Komisję w związku z rezolucjami przyjętymi na 27. sesji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego

Przekazano Zgromadzeniu dokument dotyczący działań następczych w związku z rezolucjami przyjętymi w Strasburgu. Neven Mimica przedstawił najważniejsze kwestie zawarte w tym dokumencie.

6.   Sprawozdanie partnerów gospodarczych i społecznych

Wystąpienie Xaviera Verbovena, przewodniczącego Komitetu Monitorującego AKP w Europejskim Komitecie Ekonomiczno-Społecznym – pytania z sali

Xavier Verboven, przewodniczący Komitetu Monitorującego AKP w Europejskim Komitecie Ekonomiczno-Społecznym, przedstawił podsumowanie Zjazdu Środowisk Społeczno-Gospodarczych AKP–UE z października 2014 r.

Głos zabrali: Mohamed Ben Oumar (Niger) oraz Adjedoue Weidou (Czad).

Członkowie podkreślili znaczenie organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz potrzebę zwiększenia ich zdolności.

(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 12.35 i wznowione o godz. 15.06)

| Fitz A. JACKSON
  Louis MICHEL | Alhaj Muhammad MUMUNI i
  Luis Marco AGUIRIANO NALDA |
| --- | --- |
| Współprzewodniczący | Współsekretarze generalni |

Fitz A. JACKSON

Louis MICHEL

Alhaj Muhammad MUMUNI i

Luis Marco AGUIRIANO NALDA

Współprzewodniczący

Współsekretarze generalni

OBRADOM PRZEWODNICZYŁ: Louis MICHEL

Współprzewodniczący

7.   Tak! Afryka może zrealizować swoje ambicje

Debata główna

Olusegun Obasanjo, były prezydent Nigerii, nakreślił stosunkowo pełny i żywy obraz ogólnego różnicowania się państw afrykańskich w ciągu ostatnich 50 lat. Podkreślił on zwłaszcza zmieniającą się sytuację w ostatnim dziesięcioleciu, gdy szanse stworzyły nowe nadzieje i nowe ambicje związane z pokojem, demokracją, dobrym sprawowaniem władzy, postępem gospodarczym i godnością ludzką. Podkreślił on, że Afryka potrzebuje przede wszystkim odważnej wizji i przywództwa w oparciu o analizę lokalnych mocnych i słabych stron.

Głos zabrali: Nick Westcott (ESDZ), Michael Gahler, Christophe Apala Pen’Apala Lutundula (Demokratyczna Republika Konga), Kashetu Kyenge, Musa Hussein Naib (Erytrea), Abadula Gemeda Dago (Etiopia), Netty Baldeh (Gambia), Co-President Louis Michel, João Ferreira, Joyce Laboso (Kenia), Laura Agea, James Munthali (Malawi), Jean-Luc Schaffhauser, Ahamada Soukouna (Mali), Joachim Zeller, Job Yustino Ndugai (Tanzania), Adjedoue Weidou (Czad), Kennedy K. Hamudulu (Zambia), Mayria Gabriel oraz Sanghone Sall (Senegal).

Członkowie w dużej mierze zgodzili się z ambitnymi celami związanymi z rozwojem Afryki, lecz stwierdzili, że zamiast nowej wizji na szczeblu Unii Afrykańskiej potrzebna jest bardziej skuteczna realizacja poszczególnych programów. Niektórzy członkowie podkreślili, że najważniejszymi czynnikami warunkującymi redukcję długu są walka z korupcją i skuteczne opodatkowanie. Członkowie omówili również takie zagadnienia jak migracja, różnorodność kulturowa a prawa człowieka, eliminacja ubóstwa, fundamentalizm i warunkowość pomocy rozwojowej. Poruszono również kwestie partnerstwa publiczno-prywatnego, umów o partnerstwie gospodarczym i wzrostu gospodarczego zapewniającego tworzenie miejsc pracy.

Olusegun Obasanjo odniósł się do kwestii poruszonych przez członków.

(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 18.00 i wznowione o godz. 18.05)

8.   Szczególne wyzwania i potrzeby małych rozwijających się państw wyspiarskich

Debata bez rezolucji

Głos zabrali: Andre Worrell (Barbados), Maurice Ponga, Norbert Neuser, współprzewodniczący Fitz A. Jackson, Mikael Phillips (Jamajka), Catherine Bearder, Bodil Ceballos, Eleni Theocharous, Len Ishmael (Wspólnota Dominiki) oraz Peter Craig McQuaide (Komisja Europejska).

Członkowie przypomnieli, że przy okazji obchodów Międzynarodowego Roku Małych Rozwijających się Państw Wyspiarskich w 2014 r. należy podjąć zdecydowane działania w celu sprostania licznym wyzwaniom, w obliczu których stoją te państwa, co dotyczy zwłaszcza ich podatności na działanie czynników zewnętrznych, takich jak katastrofy naturalne, zmiana klimatu czy podnoszący się poziom mórz. Szansę na skuteczne uwzględnienie tych wyzwań stwarza bieżąca dyskusja dotycząca programu działań rozwojowych po 2015 r. Przy opracowywaniu strategii rozwoju tych państw należy również wziąć pod uwagę mniejszą wielkość, oddalenie, izolację, poziom rozwoju oraz uzależnienie małych rozwijających się państw wyspiarskich od zaopatrzenia w żywność i energię.

9.   Strategia rozwoju sektora prywatnego, w tym innowacji, na rzecz zrównoważonego rozwoju

Komisja Rozwoju Gospodarczego, Finansów i Handlu

Współsprawozdawcy: Arnaldo Andrade Ramos (Republika Zielonego Przylądka) i Bogdan Brunon Wenta

Arnaldo Andrade Ramos (Republika Zielonego Przylądka) i Joachim Zeller (zastępujący Bogdana Brunona Wentę) przedstawili sprawozdanie.

Głos zabrali: Theodor Dumitru Stolojan, Linda McAvan, Joyce Laboso (Kenia), Pavel Telička, Ahamada Soukouna (Mali), Adjedoue Weidou (Czad), Ignazio Corrao, K. Hamudulu (Zambia), Francesc Gambús, Peter Craig McQuaide (Komisja Europejska).

Posłowie uznali istotną rolę, którą sektor prywatny pełni w zrównoważonym rozwoju sprzyjającym włączeniu społecznemu jako główna siła napędowa wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy, dostaw towarów i usług oraz handlu i innowacji. Zwrócili oni również uwagę na wyzwania, w obliczu których stoi sektor prywatny, oraz przyznali, że wymaga on bardziej sprzyjającego otoczenia biznesowego, a także łatwiejszego dostępu do finansowania i rynków.

Arnaldo Andrade Ramos (Republika Zielonego Przylądka) podsumował debatę.

(Posiedzenie zostało zamknięte o godz. 19.15)

Fitz A. JACKSON

Louis MICHEL

Współprzewodniczący

Alhaj Muhammad MUMUNI i

Luis Marco AGUIRIANO NALDA

Współsekretarze generalni

---

| 13.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 160/9 |
| --- | --- | --- | --- |

13.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 160/9

---

WSPÓLNE ZGROMADZENIE PARLAMENTARNE UMOWY O PARTNERSTWIE ZAWARTEJ POMIĘDZY CZŁONKAMI GRUPY PAŃSTW AFRYKI, KARAIBÓW I PACYFIKU (AKP) Z JEDNEJ STRONY, A UNIĄ EUROPEJSKĄ I JEJ PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI Z DRUGIEJ STRONY

PROTOKÓŁ POSIEDZENIA ZE ŚRODY 3 GRUDNIA 2014 R.

(2015/C 160/03)

Spis treści

| 1. | Zagadnienie pilne nr 2: Rozwój terroryzmu w Afryce | 9 |
| --- | --- | --- |

1.

| 2. | Wyzwanie związane z pojednaniem narodowym w krajach w sytuacji pokonfliktowej i pokryzysowej | 10 |
| --- | --- | --- |

2.

| 3. | Głosowanie nad projektami rezolucji zawartymi w sprawozdaniach trzech komisji stałych | 10 |
| --- | --- | --- |

3.

| 4. | Głosowanie nad projektami rezolucji pilnych | 11 |
| --- | --- | --- |

4.

| 5. | Zatwierdzenie protokołu popołudniowego posiedzenia z poniedziałku 1 grudnia 2014 r. oraz protokołu porannego i popołudniowego posiedzenia z wtorku 2 grudnia 2014 r. | 11 |
| --- | --- | --- |

5.

| 6. | Sprawy różne | 11 |
| --- | --- | --- |

6.

| 7. | Termin i miejsce 29. sesji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego | 11 |
| --- | --- | --- |

7.

| Załącznik I | Alfabetyczna lista członków Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego | 12 |
| --- | --- | --- |

Załącznik I

| Załącznik II | Lista obecności na sesji w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r. | 17 |
| --- | --- | --- |

Załącznik II

| Załącznik III | Akredytacja przedstawicieli pozaparlamentarnych | 21 |
| --- | --- | --- |

Załącznik III

| Załącznik IV | Teksty przyjęte | 22 |
| --- | --- | --- |

Załącznik IV

| — | Rezolucja w sprawie wyzwania związanego z pojednaniem narodowym w krajach w sytuacji pokonfliktowej i pokryzysowej (ACP-EU/101.715/14/fin.), | 22 |
| --- | --- | --- |

—

| — | Rezolucja w sprawie strategii rozwoju sektora prywatnego, w tym innowacji, na rzecz zrównoważonego rozwoju (ACP-EU/101.700/14/fin.), | 26 |
| --- | --- | --- |

—

| — | Rezolucja w sprawie społecznych i gospodarczych skutków niewłaściwego odżywiania w państwach AKP (ACP-EU/101.717/14/fin.), | 32 |
| --- | --- | --- |

—

| — | Rezolucja w sprawie wystąpienia gorączki krwotocznej Ebola (ACP-EU 101.727/14/fin.), | 37 |
| --- | --- | --- |

—

| — | Rezolucja w sprawie rozprzestrzeniania się terroryzmu w Afryce (ACP-EU/101.728/14/fin.). | 42 |
| --- | --- | --- |

—

PROTOKÓŁ POSIEDZENIA ZE ŚRODY 3 GRUDNIA 2014 R.

(Posiedzenie zostało otwarte o godz. 9.05)

Obradom przewodniczył: Fitz A. JACKSON

Współprzewodniczący

Przewodniczący przypomniał, że ze względu na ważne głosowanie we włoskim parlamencie urzędujący przewodniczący prezydencji włoskiej nie może uczestniczyć w sesji, w związku z czym z porządku dziennego usunięto wszystkie punkty wymagające obecności Rady UE.

1.   Zagadnienie pilne nr 2: Rozwój terroryzmu w Afryce

Claude Moniquet, dyrektor Europejskiego Centrum Wywiadu Strategicznego i Bezpieczeństwa (ESISC), nawiązał do ostatnich ataków terrorystycznych w Afryce i podkreślił, że istnieje około dziesięciu organizacji zamierzających zwiększyć swój wpływ i zasięg geograficzny w Afryce i będących w stanie wykorzystać brak możliwości młodych osób.

Głos zabrali: Michael Gahler, Abadula Gemeda Dago (Etiopia), Kashetu Kyenge, Netty Baldeh (Gambia), Ahamada Soukouna (Mali), współprzewodniczący Louis Michel, Mohamed El Moctar Zamel (Mauretania), Mohamed Ben Oumar (Niger), Komi Selom Klassou (Togo), Ignazio Corrao, Adjedoue Weidou (Czad), Jeanne d’Arc Uwimanimpaye (Rwanda), Jean-Luc Schaffhauser, Joachim Zeller, Joyce Laboso (Kenia), Mariya Gabriel oraz Musa Hussein Naib (Erytrea).

Członkowie podkreślili, że do zażegnania coraz większych zagrożeń ze strony sieci terrorystów konieczne są zarówno długoterminowe działania ukierunkowane na podstawowe przyczyny, jak i pilne wzmożenie wysiłków międzynarodowych. Podkreślili oni powiązania z przestępczością zorganizowaną oraz coraz większe wysiłki państw afrykańskich na rzecz walki z terroryzmem, które wymagają koordynacji i wsparcia ze strony społeczności międzynarodowej w celu odpowiedniego rozwiązania występującego na skalę globalną problemu.

Claude Moniquet podsumował debatę. Kristin de Peyron (ESDZ) wygłosiła uwagi końcowe.

2.   Wyzwanie związane z pojednaniem narodowym w krajach w sytuacji pokonfliktowej i pokryzysowej

Komisja ds. Politycznych

Współsprawozdawcy: Komi Selom Klassou (Togo) i Joachim Zeller

Komi Selom Klassou (Togo) i Joachim Zeller przedstawili sprawozdanie.

Głos zabrali: Boniface Yêhouétomè (Benin), Mariya Gabriel, Mo-Mamo Karerwa (Burundi), Laurent Ngon-Baba (Republika Środkowoafrykańska), współprzewodniczący Louis Michel, Bodil Ceballos, Netty Baldeh (Gambia), Ignazio Corrao, Jean-Luc Schaffhauser, Michael Gahler, Ahamada Soukouna (Mali), Kashetu Kyenge, Davor Ivo Stier, Jeanne d’Arc Uwimanimpaye (Rwanda), Francesc Gambús, Adjedoue Weidou (Czad) oraz Sangoné Sall (Senegal).

Członkowie podkreślili, że brak pojednania po konflikcie spowoduje powtórny i wznowiony konflikt. Zgodzili się oni, że znalezienie odpowiedniej równowagi między sprawiedliwością okresu przejściowego i pojednaniem, pamięcią i pokojem społecznym jest warunkiem wstępnym osiągnięcia trwałego pojednania. Członkowie podkreślili, że należy wziąć pod uwagę konkretne aspekty krajowe i lokalne oraz że nie wystarczy dążyć do pojednania wyłącznie na poziomie krajowym, lecz trzeba uwzględnić wszystkie grupy, zwłaszcza kobiety i osoby młode, na szczeblu lokalnym.

Współsprawozdawcy podsumowali debatę.

(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 11.05 i wznowione o godz. 12.10.)

Obradom przewodniczył: Louis MICHEL

Współprzewodniczący

3.   Głosowanie nad projektami rezolucji zawartymi w sprawozdaniach trzech komisji stałych

Współprzewodniczący przypomniał Zgromadzeniu procedury dotyczące głosowania.

| — | Wyzwanie związane z pojednaniem narodowym w krajach w sytuacji pokonfliktowej i pokryzysowej (ACP-EU/101.715/14/fin)
  Komisja ds. Politycznych
  Sprawozdawcy: Komi Selom Klassou (Togo) i Joachim Zeller
  Poprawka przyjęta: poprawka ustna 1
  Poprawka bezprzedmiotowa: 1 i ust. 17
  Zmieniona rezolucja została przyjęta 55 głosami za przy 1 głosie przeciw. |
| --- | --- |

—

Wyzwanie związane z pojednaniem narodowym w krajach w sytuacji pokonfliktowej i pokryzysowej (ACP-EU/101.715/14/fin)

Komisja ds. Politycznych

Sprawozdawcy: Komi Selom Klassou (Togo) i Joachim Zeller

Poprawka przyjęta: poprawka ustna 1

Poprawka bezprzedmiotowa: 1 i ust. 17

Zmieniona rezolucja została przyjęta 55 głosami za przy 1 głosie przeciw.

| — | Strategia rozwoju sektora prywatnego, w tym innowacji, na rzecz zrównoważonego rozwoju (ACP-EU/101.700/14/fin)
  Komisja Rozwoju Gospodarczego, Finansów i Handlu
  Sprawozdawcy: Arnaldo Andrade Ramos (Republika Zielonego Przylądka) i Bogdan Brunon Wenta
  Poprawki przyjęte: 1 i poprawka ustna 1
  Poprawka bezprzedmiotowa: 2
  Zmieniona rezolucja została przyjęta jednogłośnie. |
| --- | --- |

—

Strategia rozwoju sektora prywatnego, w tym innowacji, na rzecz zrównoważonego rozwoju (ACP-EU/101.700/14/fin)

Komisja Rozwoju Gospodarczego, Finansów i Handlu

Sprawozdawcy: Arnaldo Andrade Ramos (Republika Zielonego Przylądka) i Bogdan Brunon Wenta

Poprawki przyjęte: 1 i poprawka ustna 1

Poprawka bezprzedmiotowa: 2

Zmieniona rezolucja została przyjęta jednogłośnie.

| — | Społeczne i gospodarcze skutki niewłaściwego odżywiania w państwach AKP (ACP-EU/101.717/14/fin)
  Komisja Spraw Społecznych i Środowiska
  Sprawozdawcy: Alban Bagbin (Ghana) i Norbert Neuser
  Poprawka odrzucona: 1
  Grupa PPE złożyła wniosek o głosowanie odrębne nad ust. 32, ust. 33 oraz motywem Aa, które zostały odrzucone. Grupy S&D i ALDE złożyły wniosek o głosowanie podzielone nad motywem N i wszystkie części zostały przyjęte.
  Zmieniona rezolucja została przyjęta jednogłośnie. |
| --- | --- |

—

Społeczne i gospodarcze skutki niewłaściwego odżywiania w państwach AKP (ACP-EU/101.717/14/fin)

Komisja Spraw Społecznych i Środowiska

Sprawozdawcy: Alban Bagbin (Ghana) i Norbert Neuser

Poprawka odrzucona: 1

Grupa PPE złożyła wniosek o głosowanie odrębne nad ust. 32, ust. 33 oraz motywem Aa, które zostały odrzucone. Grupy S&D i ALDE złożyły wniosek o głosowanie podzielone nad motywem N i wszystkie części zostały przyjęte.

Zmieniona rezolucja została przyjęta jednogłośnie.

4.   Głosowanie nad projektami rezolucji pilnych

| — | Wystąpienie epidemii gorączki krwotocznej Ebola (ACP-EU 101.727/14/fin)
  Poprawka przyjęta: 1
  Poprawka odrzucona: 3
  Poprawka wycofana: 2
  Zmieniona rezolucja została przyjęta jednogłośnie. |
| --- | --- |

—

Wystąpienie epidemii gorączki krwotocznej Ebola (ACP-EU 101.727/14/fin)

Poprawka przyjęta: 1

Poprawka odrzucona: 3

Poprawka wycofana: 2

Zmieniona rezolucja została przyjęta jednogłośnie.

| — | Rozprzestrzenianie się terroryzmu w Afryce (ACP-EU/101.728/14/fin)
  Poprawki przyjęte: 1, 2, 3
  Zmieniona rezolucja została przyjęta jednogłośnie; jedna osoba wstrzymała się od głosu. |
| --- | --- |

—

Rozprzestrzenianie się terroryzmu w Afryce (ACP-EU/101.728/14/fin)

Poprawki przyjęte: 1, 2, 3

Zmieniona rezolucja została przyjęta jednogłośnie; jedna osoba wstrzymała się od głosu.

5.   Zatwierdzenie protokołu popołudniowego posiedzenia z poniedziałku 1 grudnia 2014 r. oraz protokołu porannego i popołudniowego posiedzenia z wtorku 2 grudnia 2014 r.

Protokoły zostały zatwierdzone.

6.   Sprawy różne

Catherine Bearder i współprzewodniczący Louis Michel poinformowali Zgromadzenie, że film pt. „Virunga” o parku narodowym na wschodzie DRK został właśnie nominowany do Oscara w kategorii „Najlepszy film dokumentalny”.

7.   Termin i miejsce 29. sesji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego

Następne posiedzenie odbędzie się w dniach 15–17 czerwca 2015 r. w Port Vila (Vanuatu).

(Posiedzenie zostało zamknięte o godz. 12.30)

Fitz A. JACKSON

Louis MICHEL

Współprzewodniczący

Alhaj Muhammad MUMUNI i

Luis Marco AGUIRIANO NALDA

Współsekretarze generalni

---

ZAŁĄCZNIK I

ALFABETYCZNA LISTA CZŁONKÓW WSPÓLNEGO ZGROMADZENIA PARLAMENTARNEGO [wg wersji EN]

| Przedstawiciele AKP | Przedstawiciele PE |
| --- | --- |
| JACKSON (JAMAJKA), współprzew. | MICHEL, współprzew. |
| | |
| ANGOLA | ADINOLFI |
| ANTIGUA I BARBUDA | AGEA |
| BAHAMY | ALIOT |
| BARBADOS (wiceprzew.) | ARENA |
| BELIZE | BAY |
| BENIN | BEARDER |
| BOTSWANA | BUONANNO |
| BURKINA FASO | CAMPBELL BANNERMAN |
| BURUNDI | CASA |
| KAMERUN | CEBALLOS |
| REPUBLIKA ZIELONEGO PRZYLĄDKA | CHRISTENSEN |
| REPUBLIKA ŚRODKOWOAFRYKAŃSKA | CORRAO |
| CZAD (wiceprzew.) | DANCE |
| KOMORY | DELAHAYE |
| KONGO (Demokratyczna Republika Konga) (wiceprzew.) | DE SARNEZ |
| KONGO (Republika) | DUDA (wiceprzew.) |
| WYSPY COOKA | DUNCAN |
| WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ | ENGSTRÖM |
| DŻIBUTI | ESTARŔS FERRAGUT |
| DOMINIKA | FERRARA |
| DOMINIKANA | FERREIRA (wiceprzew.) |
| GWINEA RÓWNIKOWA (1) | FLAŠÍKOVÁ BEŇOVÁ |
| ERYTREA | FLORENZ |
| ETIOPIA (wiceprzew.) | GABRIEL |
| FIDŻI | GÁL |
| GABON | GARDIAZABAL RUBIAL |
| GAMBIA | GEBHARDT |
| GHANA | GERICKE |
| GRENADA | GERINGER DE OEDENBERG |
| GWINEA | GIRAUTA VIDAL |
| GWINEA BISSAU | GIUFFRIDA |
| GUJANA | GOERENS |
| HAITI | GRIESBECK |
| JAMAJKA | GUERRERO SALOM |
| KIRIBATI | HANNAN (wiceprzew.) |
| LESOTO | HERRANZ GARCÍA |
| LIBERIA | HETMAN |
| MADAGASKAR | HEUBUCH |
| MALAWI (wiceprzew.) | ITURGAIZ |
| MALI | KARSKI |
| WYSPY MARSHALLA (Republika Wysp Marshalla) | KYENGE (wiceprzew.) |
| MAURETANIA | LÓPEZ AGUILAR (wiceprzew.) |
| MAURITIUS | LÖSING |
| MIKRONEZJA (Sfederowane Stany Mikronezji) | MCAVAN |
| MOZAMBIK (wiceprzew.) | MANSCOUR (wiceprzew.) |
| NAMIBIA | MARUSIK |
| NAURU | MIZZI |
| NIGER | MUSELIER (wiceprzew.) |
| NIGERIA (wiceprzew.) | MUSSOLINI |
| NIUE (wiceprzew.) | NART (wiceprzew.) |
| PALAU | NEGRESCU |
| PAPUA NOWA GWINEA | NEUSER |
| RWANDA | NOICHL |
| SAINT KITTS I NEVIS | OMARJEE |
| SAINT LUCIA | PAPADIMOULIS |
| SAINT VINCENT I GRENADYNY | PEDICINI (wiceprzew.) |
| SAMOA | PHILIPPOT |
| WYSPY ŚW. TOMASZA I WYSPA KSIĄŻĘCA | POGLIESE |
| SENEGAL (wiceprzew.) | RIVASI (wiceprzewodnicząca) |
| SESZELE | ROLIN |
| SIERRA LEONE | ROSATI |
| WYSPY SALOMONA | RUAS (wiceprzew.) |
| SOMALIA | SALVINI |
| RPA | SARGENTINI |
| SUDAN (wiceprzew.) (1) | SCHREIJER-PIERIK |
| SURINAME (wiceprzew.) | SENRA RODRÍGUEZ |
| SUAZI | STOLOJAN |
| TANZANIA | THOMAS |
| TIMOR WSCHODNI | VAIDERE |
| TOGO | WENTA |
| TONGA (wiceprzew.) | Werner |
| TRYNIDAD I TOBAGO | WIELAND |
| TUVALU | WIŚNIEWSKA (wiceprzew.) |
| UGANDA | ZÁBORSKÁ |
| VANUATU | ZELLER |
| ZAMBIA | ZORRINHO |
| ZIMBABWE | ZWIEFKA |

Przedstawiciele AKP

Przedstawiciele PE

JACKSON (JAMAJKA), współprzew.

MICHEL, współprzew.

ANGOLA

ADINOLFI

ANTIGUA I BARBUDA

AGEA

BAHAMY

ALIOT

BARBADOS (wiceprzew.)

ARENA

BELIZE

BAY

BENIN

BEARDER

BOTSWANA

BUONANNO

BURKINA FASO

CAMPBELL BANNERMAN

BURUNDI

CASA

KAMERUN

CEBALLOS

REPUBLIKA ZIELONEGO PRZYLĄDKA

CHRISTENSEN

REPUBLIKA ŚRODKOWOAFRYKAŃSKA

CORRAO

CZAD (wiceprzew.)

DANCE

KOMORY

DELAHAYE

KONGO (Demokratyczna Republika Konga) (wiceprzew.)

DE SARNEZ

KONGO (Republika)

DUDA (wiceprzew.)

WYSPY COOKA

DUNCAN

WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ

ENGSTRÖM

DŻIBUTI

ESTARŔS FERRAGUT

DOMINIKA

FERRARA

DOMINIKANA

FERREIRA (wiceprzew.)

GWINEA RÓWNIKOWA (1)

FLAŠÍKOVÁ BEŇOVÁ

ERYTREA

FLORENZ

ETIOPIA (wiceprzew.)

GABRIEL

FIDŻI

GÁL

GABON

GARDIAZABAL RUBIAL

GAMBIA

GEBHARDT

GHANA

GERICKE

GRENADA

GERINGER DE OEDENBERG

GWINEA

GIRAUTA VIDAL

GWINEA BISSAU

GIUFFRIDA

GUJANA

GOERENS

HAITI

GRIESBECK

JAMAJKA

GUERRERO SALOM

KIRIBATI

HANNAN (wiceprzew.)

LESOTO

HERRANZ GARCÍA

LIBERIA

HETMAN

MADAGASKAR

HEUBUCH

MALAWI (wiceprzew.)

ITURGAIZ

MALI

KARSKI

WYSPY MARSHALLA (Republika Wysp Marshalla)

KYENGE (wiceprzew.)

MAURETANIA

LÓPEZ AGUILAR (wiceprzew.)

MAURITIUS

LÖSING

MIKRONEZJA (Sfederowane Stany Mikronezji)

MCAVAN

MOZAMBIK (wiceprzew.)

MANSCOUR (wiceprzew.)

NAMIBIA

MARUSIK

NAURU

MIZZI

NIGER

MUSELIER (wiceprzew.)

NIGERIA (wiceprzew.)

MUSSOLINI

NIUE (wiceprzew.)

NART (wiceprzew.)

PALAU

NEGRESCU

PAPUA NOWA GWINEA

NEUSER

RWANDA

NOICHL

SAINT KITTS I NEVIS

OMARJEE

SAINT LUCIA

PAPADIMOULIS

SAINT VINCENT I GRENADYNY

PEDICINI (wiceprzew.)

SAMOA

PHILIPPOT

WYSPY ŚW. TOMASZA I WYSPA KSIĄŻĘCA

POGLIESE

SENEGAL (wiceprzew.)

RIVASI (wiceprzewodnicząca)

SESZELE

ROLIN

SIERRA LEONE

ROSATI

WYSPY SALOMONA

RUAS (wiceprzew.)

SOMALIA

SALVINI

RPA

SARGENTINI

SUDAN (wiceprzew.) (1)

SCHREIJER-PIERIK

SURINAME (wiceprzew.)

SENRA RODRÍGUEZ

SUAZI

STOLOJAN

TANZANIA

THOMAS

TIMOR WSCHODNI

VAIDERE

TOGO

WENTA

TONGA (wiceprzew.)

Werner

TRYNIDAD I TOBAGO

WIELAND

TUVALU

WIŚNIEWSKA (wiceprzew.)

UGANDA

ZÁBORSKÁ

VANUATU

ZELLER

ZAMBIA

ZORRINHO

ZIMBABWE

ZWIEFKA

KOMISJA DS. POLITYCZNYCH

| Członkowie z ramienia AKP | Członkowie z ramienia PE |
| --- | --- |
| HLONGWANE (ZIMBABWE), współprzew.
  BURKINA FASO, wiceprzew.
  WAIS (DŻIBUTI), wiceprzew. | GOERENS, współprzew.
  ZELLER, wiceprzew.
  GUERRERO SALOM, wiceprzew. |
| | |
| ANTIGUA I BARBUDA
  YEHOUETOME (BENIN)
  GBERI (KAMERUN)
  N’GON-BABA (REPUBLIKA ŚRODKOWOAFRYKAŃSKA)
  DJABIR (KOMORY)
  KONGO, REPUBLIKA
  DACOURY-TABLEY (WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ)
  FIDŻI
  SEERAJ (GUJANA)
  PRIVERT (HAITI)
  PHILLIPS (JAMAJKA)
  LABOSO (KENIA)
  LIBERIA
  MUNTHALI (MALAWI)
  SOUKOUNA (MALI)
  WYSPY MARSHALLA
  SITHOLE (MOZAMBIK)
  NAURU
  SAINT VINCENT I GRENADYNY
  NDUGAI (TANZANIA)
  SANTOS (TIMOR WSCHODNI)
  KLASSOU (TOGO)
  TAUSI (TUVALU) | ADINOLFI
  CASA
  CEBALLOS
  CORRAO
  DANCE
  DUDA
  ENGSTRÖM
  GABRIEL
  GAL
  GEBHARDT
  KARSKI
  KYENGE
  LEWER
  LÖSING
  LÓPEZ AGUILAR
  MICHEL
  PHILIPPOT
  POGLIESE
  RUAS
  WERNER
  WIELAND
  ZORRINHO
  ZWIEFKA |

Członkowie z ramienia AKP

Członkowie z ramienia PE

HLONGWANE (ZIMBABWE), współprzew.

BURKINA FASO, wiceprzew.

WAIS (DŻIBUTI), wiceprzew.

GOERENS, współprzew.

ZELLER, wiceprzew.

GUERRERO SALOM, wiceprzew.

ANTIGUA I BARBUDA

YEHOUETOME (BENIN)

GBERI (KAMERUN)

N’GON-BABA (REPUBLIKA ŚRODKOWOAFRYKAŃSKA)

DJABIR (KOMORY)

KONGO, REPUBLIKA

DACOURY-TABLEY (WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ)

FIDŻI

SEERAJ (GUJANA)

PRIVERT (HAITI)

PHILLIPS (JAMAJKA)

LABOSO (KENIA)

LIBERIA

MUNTHALI (MALAWI)

SOUKOUNA (MALI)

WYSPY MARSHALLA

SITHOLE (MOZAMBIK)

NAURU

SAINT VINCENT I GRENADYNY

NDUGAI (TANZANIA)

SANTOS (TIMOR WSCHODNI)

KLASSOU (TOGO)

TAUSI (TUVALU)

ADINOLFI

CASA

CEBALLOS

CORRAO

DANCE

DUDA

ENGSTRÖM

GABRIEL

GAL

GEBHARDT

KARSKI

KYENGE

LEWER

LÖSING

LÓPEZ AGUILAR

MICHEL

PHILIPPOT

POGLIESE

RUAS

WERNER

WIELAND

ZORRINHO

ZWIEFKA

KOMISJA ROZWOJU GOSPODARCZEGO, FINANSÓW I HANDLU

| Członkowie z ramienia AKP | Członkowie z ramienia PE |
| --- | --- |
| TRYNIDAD I TOBAGO, współprzew.
  KING-ROUSSEAU (TRYNIDAD I TOBAGO), wiceprzew.
  TONGA, wiceprzew. | FERRARA, współprzew.
  ESTARŔS FERRAGUT, wiceprzew.
  MANSCOUR, wiceprzew. |
| | |
| WORRELL (BARBADOS)
  BOTSWANA
  KARERWA (BURUNDI)
  REPUBLIKA ZIELONEGO PRZYLĄDKA
  WA BASHARA (DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA)
  GWINEA RÓWNIKOWA (2)

  DAGO (ETIOPIA)
  SYLLA (GWINEA)
  BALDE (GWINEA BISSAU)
  KIRIBATI
  RAZAFIMBELO (MADAGASKAR)
  NAMIBIA
  NIGERIA
  NIUE
  WYSPY ŚW. TOMASZA I WYSPA KSIĄŻĘCA
  SALL (SENEGAL)
  WYSPY SALOMONA
  ST. KITTS I NEVIS
  ST. LUCIA
  MAGID (SUDAN) (2)

  PANKA (SURINAM)
  DLAMINI (SUAZI)
  OULANYAH (UGANDA)
  HAMUDULU (ZAMBIA) | ARENA
  BAY
  CAMPBELL BANNERMAN
  DE SARNEZ
  DELAHAYE
  FLAŠÍKOVÁ BEŇOVÁ
  FLORENZ
  GIRAUTA VIDAL
  GRIESBECK
  HANNAN
  MIZZI
  MUSELIER
  NEGRESCU
  OMARJEE
  PAPADIMOULIS
  PEDICINI
  ROSATI
  SALVINI
  SARGENTINI
  SCHREIJER-PIERIK
  STOLOJAN
  THOMAS
  WENTA |

Członkowie z ramienia AKP

Członkowie z ramienia PE

TRYNIDAD I TOBAGO, współprzew.

KING-ROUSSEAU (TRYNIDAD I TOBAGO), wiceprzew.

TONGA, wiceprzew.

FERRARA, współprzew.

ESTARŔS FERRAGUT, wiceprzew.

MANSCOUR, wiceprzew.

WORRELL (BARBADOS)

BOTSWANA

KARERWA (BURUNDI)

REPUBLIKA ZIELONEGO PRZYLĄDKA

WA BASHARA (DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA)

GWINEA RÓWNIKOWA (2)

DAGO (ETIOPIA)

SYLLA (GWINEA)

BALDE (GWINEA BISSAU)

KIRIBATI

RAZAFIMBELO (MADAGASKAR)

NAMIBIA

NIGERIA

NIUE

WYSPY ŚW. TOMASZA I WYSPA KSIĄŻĘCA

SALL (SENEGAL)

WYSPY SALOMONA

ST. KITTS I NEVIS

ST. LUCIA

MAGID (SUDAN) (2)

PANKA (SURINAM)

DLAMINI (SUAZI)

OULANYAH (UGANDA)

HAMUDULU (ZAMBIA)

ARENA

BAY

CAMPBELL BANNERMAN

DE SARNEZ

DELAHAYE

FLAŠÍKOVÁ BEŇOVÁ

FLORENZ

GIRAUTA VIDAL

GRIESBECK

HANNAN

MIZZI

MUSELIER

NEGRESCU

OMARJEE

PAPADIMOULIS

PEDICINI

ROSATI

SALVINI

SARGENTINI

SCHREIJER-PIERIK

STOLOJAN

THOMAS

WENTA

KOMISJA SPRAW SPOŁECZNYCH I ŚRODOWISKA

| Członkowie z ramienia AKP | Członkowie z ramienia PE |
| --- | --- |
| GABON, współprzew.
  BALDEH (GAMBIA), wiceprzew.
  REPUBLIKA DOMINIKAŃSKA, wiceprzew. | RIVASI, współprzew.
  AGEA, wiceprzew.
  MUSSOLINI, wiceprzew. |
| | |
| PEREIRA (ANGOLA)
  BAHAMY
  PEYREFITTE (BELIZE)
  ADJEDOUE (CZAD)
  WYSPY COOKA
  DOMINIKA
  NAIB (ERYTREA)
  ASAMOAH (GHANA)
  GARRAWAY (GRENADA)
  SOFONIA (LESOTO)
  ZAMEL (MAURETANIA)
  MAURITIUS
  SFEDEROWANE STANY MIKRONEZJI
  OUMAR (NIGER)
  KAWAI (PALAU)
  PAPUA NOWA GWINEA
  UWMANIPAYE (RWANDA)
  HUNT (SAMOA)
  POOLE (SESZELE)
  LEWALLY (SIERRA LEONE)
  SOMALIA
  DUNJWA (RPA)
  LENGKON (VANUATU) | ALIOT
  BEARDER
  BUONANNO
  CHRISTENSEN
  FERREIRA
  GARDIAZABAL RUBIAL
  GERICKE
  GERINGER DE OEDENBERG
  GIUFFRIDA
  HERRANZ GARCÍA
  HETMAN
  HEUBUCH
  ITURGAIZ
  MARUSIK
  McAVAN
  NART
  NEUSER
  NOICHL
  ROLIN
  SENRA RODRÍGUEZ
  VAIDERE
  WIŚNIEWSKA
  ZABORSKA |

Członkowie z ramienia AKP

Członkowie z ramienia PE

GABON, współprzew.

BALDEH (GAMBIA), wiceprzew.

REPUBLIKA DOMINIKAŃSKA, wiceprzew.

RIVASI, współprzew.

AGEA, wiceprzew.

MUSSOLINI, wiceprzew.

PEREIRA (ANGOLA)

BAHAMY

PEYREFITTE (BELIZE)

ADJEDOUE (CZAD)

WYSPY COOKA

DOMINIKA

NAIB (ERYTREA)

ASAMOAH (GHANA)

GARRAWAY (GRENADA)

SOFONIA (LESOTO)

ZAMEL (MAURETANIA)

MAURITIUS

SFEDEROWANE STANY MIKRONEZJI

OUMAR (NIGER)

KAWAI (PALAU)

PAPUA NOWA GWINEA

UWMANIPAYE (RWANDA)

HUNT (SAMOA)

POOLE (SESZELE)

LEWALLY (SIERRA LEONE)

SOMALIA

DUNJWA (RPA)

LENGKON (VANUATU)

ALIOT

BEARDER

BUONANNO

CHRISTENSEN

FERREIRA

GARDIAZABAL RUBIAL

GERICKE

GERINGER DE OEDENBERG

GIUFFRIDA

HERRANZ GARCÍA

HETMAN

HEUBUCH

ITURGAIZ

MARUSIK

McAVAN

NART

NEUSER

NOICHL

ROLIN

SENRA RODRÍGUEZ

VAIDERE

WIŚNIEWSKA

ZABORSKA

---

(1)  Ze statusem obserwatora.

(2)  Ze statusem obserwatora.

---

ZAŁĄCZNIK II

LISTA OBECNOŚCI NA SESJI W STRASBURGU (FRANCJA) W DNIACH 1–3 GRUDNIA 2014 R.

| JACKSON (Jamajka), współprzew. | MICHEL, współprzew. |
| --- | --- |
| | |
| PEREIRA (Angola)
  WORRELL (Barbados) (wiceprzew.)
  YEHOUETOME (Benin)
  KARERWA (Burundi)
  GBERI (Kamerun)
  ANDRADE RAMOS (Republika Zielonego Przylądka)
  DJABIR (Komory)
  NGON-BABA (Republika Środkowoafrykańska)
  WEIDOU (Czad) (wiceprzew.)
  MWANDO NSIMBA (Demokratyczna Republika Konga) (wiceprzew.)
  NDOU ANE (Demokratyczna Republika Konga)
  DACOURY-TABLEY (Wybrzeże Kości Słoniowej)
  WAIS (Dżibuti)
  JIMENEZ (Republika Dominikańska)
  NAIB (Erytrea)
  DAGO (Etiopia) (wiceprzew.)
  ASANGONO (Gwinea Równikowa) (2)

  MILEBOU (Gabon)
  BALDEH (Gambia)
  ASAMOAH (Ghana)
  GARRAWAY (Grenada)
  SYLLA (Gwinea)
  MANE (Gwinea Bissau)
  SEERAJ (Gujana)
  PRIVERT (Haiti)
  PHILLIPS (Jamajka)
  LABOSO (Kenia)
  SOFONIA (Lesoto)
  MUNTHALE (Liberia)
  RAZAFINDRAVELO (Madagaskar)
  MUNTHALI (Malawi)
  SOUKOUNA (Mali)
  ZAMEL (Mauretania)
  SITHOLE (Mozambik)
  NAHOLO (Namibia)
  OUMAR (Niger)
  ATOSE (Nigeria)
  KANAI (Palau)
  KOMUN (Papua Nowa Gwinea)
  UWMANIPAYE (Rwanda)
  LONG (Saint Lucia)
  HUNT (Samoa)
  SALL (Senegal) (wiceprzew.)
  POOLE (Seszele)
  BUNDU (Sierra Leone)
  DUNJWA (RPA)
  AMIR (Sudan) (2)

  PANKA (Surinam) (wiceprzew.)
  DLAMINI (Suazi)
  NDUGAI (Tanzania)
  SANTOS (Timor Wschodni) (1)

  KLASSOU (Togo)
  KING-ROUSSEAU (Trynidad i Tobago) (1)

  TAUSI (Tuvalu)
  OULANYAH (Uganda)
  LENGKON (Vanuatu)
  HAMUDULU (Zambia)
  RUKOBO (Zimbabwe) | AGEA
  BEARDER
  CEBALLOS
  CORRAO
  FERREIRA (3)
   (4)

  GABRIEL
  GAHLER (w zastępstwie GAL, K.)
  GAMBUS (w zastępstwie HERRANZ GARCII, E.)
  GERICKE
  GIRAUTA VIDAL (3)
   (4)

  GUERRERO SALOM (3)
   (4)

  HEUBUCH (3)
   (4)

  KYENGE (3)
   (5)

  LÓPEZ AGUILAR (3)
   (4)

  MARTIN (w zastępstwie MANSCOURA L. J.) (3)
   (4)

  McAVAN
  NART (3)

  NEUSER
  PEDICINI
  PONGA (w zastępstwie DELAHAYE, A.)
  RIVASI (3)

  SCHAFFHAUSER (w zastępstwie ALIOTA, L.)
  SENRA RODRÍGUEZ (3)
   (4)

  SILVA PEREIRA (w zastępstwie THOMAS, I.) (3)
   (4)

  STIER (w zastępstwie CASY, D.)
  STOLOJAN
  TELICKA (w zastępstwie DE SARNEZ, M.) (3)
   (4)

  THEOCHAROUS (w zastępstwie MUSSOLINI, A.)
  WENTA (3)
   (5)

  WIELAND (3)

  ZELLER
  ZORRINHO (3)
   (4) |

JACKSON (Jamajka), współprzew.

MICHEL, współprzew.

PEREIRA (Angola)

WORRELL (Barbados) (wiceprzew.)

YEHOUETOME (Benin)

KARERWA (Burundi)

GBERI (Kamerun)

ANDRADE RAMOS (Republika Zielonego Przylądka)

DJABIR (Komory)

NGON-BABA (Republika Środkowoafrykańska)

WEIDOU (Czad) (wiceprzew.)

MWANDO NSIMBA (Demokratyczna Republika Konga) (wiceprzew.)

NDOU ANE (Demokratyczna Republika Konga)

DACOURY-TABLEY (Wybrzeże Kości Słoniowej)

WAIS (Dżibuti)

JIMENEZ (Republika Dominikańska)

NAIB (Erytrea)

DAGO (Etiopia) (wiceprzew.)

ASANGONO (Gwinea Równikowa) (2)

MILEBOU (Gabon)

BALDEH (Gambia)

ASAMOAH (Ghana)

GARRAWAY (Grenada)

SYLLA (Gwinea)

MANE (Gwinea Bissau)

SEERAJ (Gujana)

PRIVERT (Haiti)

PHILLIPS (Jamajka)

LABOSO (Kenia)

SOFONIA (Lesoto)

MUNTHALE (Liberia)

RAZAFINDRAVELO (Madagaskar)

MUNTHALI (Malawi)

SOUKOUNA (Mali)

ZAMEL (Mauretania)

SITHOLE (Mozambik)

NAHOLO (Namibia)

OUMAR (Niger)

ATOSE (Nigeria)

KANAI (Palau)

KOMUN (Papua Nowa Gwinea)

UWMANIPAYE (Rwanda)

LONG (Saint Lucia)

HUNT (Samoa)

SALL (Senegal) (wiceprzew.)

POOLE (Seszele)

BUNDU (Sierra Leone)

DUNJWA (RPA)

AMIR (Sudan) (2)

PANKA (Surinam) (wiceprzew.)

DLAMINI (Suazi)

NDUGAI (Tanzania)

SANTOS (Timor Wschodni) (1)

KLASSOU (Togo)

KING-ROUSSEAU (Trynidad i Tobago) (1)

TAUSI (Tuvalu)

OULANYAH (Uganda)

LENGKON (Vanuatu)

HAMUDULU (Zambia)

RUKOBO (Zimbabwe)

AGEA

BEARDER

CEBALLOS

CORRAO

FERREIRA (3)
   (4)

GABRIEL

GAHLER (w zastępstwie GAL, K.)

GAMBUS (w zastępstwie HERRANZ GARCII, E.)

GERICKE

GIRAUTA VIDAL (3)
   (4)

GUERRERO SALOM (3)
   (4)

HEUBUCH (3)
   (4)

KYENGE (3)
   (5)

LÓPEZ AGUILAR (3)
   (4)

MARTIN (w zastępstwie MANSCOURA L. J.) (3)
   (4)

McAVAN

NART (3)

NEUSER

PEDICINI

PONGA (w zastępstwie DELAHAYE, A.)

RIVASI (3)

SCHAFFHAUSER (w zastępstwie ALIOTA, L.)

SENRA RODRÍGUEZ (3)
   (4)

SILVA PEREIRA (w zastępstwie THOMAS, I.) (3)
   (4)

STIER (w zastępstwie CASY, D.)

STOLOJAN

TELICKA (w zastępstwie DE SARNEZ, M.) (3)
   (4)

THEOCHAROUS (w zastępstwie MUSSOLINI, A.)

WENTA (3)
   (5)

WIELAND (3)

ZELLER

ZORRINHO (3)
   (4)

Ponadto obecni:

ANGOLA

TEIXEIRA

PEDRO

JAIME

PEDRO

ANDRÉ

SALAKIAKU

BARBADOS

BRATHWAITE

BENIN

DAYORI

HOUNGNIGBO

AGNIDOZAN

BOTSWANA

MATAMBO

BURUNDI

MWIDOGO

HABONIMANA

NIYUBAHWE

NDAYIRORERE

KAMERUN

AWUDU MBAYA

OWONA KONO

NGOUNGOURE SAMBA

REPUBLIKA ŚRODKOWOAFRYKAŃSKA

NHON-BABA

NOUGANGA

CZAD

ADJI

MOG-NANGAR

GUELPINA

KONGO, Republika

TSATY MABIALA

INGANI

MVOUAMA

BANDOUBOULA

MADZOU

DOUMA

MENGA

KONGO, DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA

BASIALA MAKA

MOLEKO MOLIWA

MUKALAY

LUKUKA

MABAYA

WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ

S. TOURE

DŻIBUTI

GOUMANEH

GWINEA RÓWNIKOWA

NGUEMA MANANA

NCHAMA ELA MENGUE

ENGOGA MBO NCHAMA

GABON

MANGOUALA

NDONG NZONG

RISSONGA

NZEH ELLANG

GAMBIA

SILLAH

NJIE

CAMARA

GHANA

ALIFO

NSIAH

GWINEA

SYLLA

DIALLO

SOUMAH

GWINEA BISSAU

MANE

DIAS

JAMAJKA

PHILLIPS

KENIA

KEMBI GITURA

OCHIENG

SIALAI

MBAYA

NDINDIRI

CHEBET

KARWITHA

MADAGASKAR

VANOVASON

LEVAO

RAHARINIRINA

LIAHOSOA

RAZAFINDRATASY

MALAWI

KAPHAMTENGO YONA

LIPANDE

CHITEYEYE

MAKANDE

PATEL

MALI

CISSE

M. DIALLO

MAURETANIA

EL MOKHTAR

SAMBA

WANATY MARRAKCHY

MOKHTAR

MINT HAMA OULD GHRIB

MOZAMBIK

NEMBA UAIENE

DAVA

MATE

NIGER

TIEMOKO

CHEGOU

FOUKORI

TONDY

MAINA

ILLO

MCAZALICA

NIGERIA

ALHASSAN

AKPAN

TILLEY-GYADO

SENEGAL

SECK

LO

TALL

SIERRA LEONE

KUYEMBEH

LEWALLY

SORIE

KOROMA

RPA

STEENHUISEN

L.M. NZIMANDE

L. NZIMANDE

ROTHKEGEL

MADLALA

PAULSEN

SURINAM

NELSON

VISHNUDATT

TANZANIA

MWANJELWA

YAKUBU

MAKWAI

TOGO

AZILAN

TRYNIDAD I TOBAGO

JOSEPH

EDWARDS

UGANDA

AKOL OKULLU

BAKO

TANNA

KIBIRIGE

KAWEESA

KAGORO

ZAMBIA

KABWE

MUBANGA

MUMBA

NGULUBE

RADA AKP

MOHAMED DIARÉ, minister stanu ds. gospodarczych i finansów (Republika Gwinei), urzędujący przewodniczący Rady AKP

RADA UE

KOMISJA EUROPEJSKA

NEVEN MIMICA, członek Komisji ds. współpracy międzynarodowej i rozwoju

EUROPEJSKA SŁUŻBA DZIAŁAŃ ZEWNĘTRZNYCH

DE PEYRON, kierownik wydziału ds. obszaru panafrykańskiego

EUROPEJSKI KOMITET EKONOMICZNO-SPOŁECZNY

VERBOVEN

UNIA AFRYKAŃSKA

IGUEH

SEKRETARIAT AKP

MUMUNI, współsekretarz generalny

SEKRETARIAT UE

AGUIRIANO NALDA, współsekretarz generalny

---

(1)  Kraj reprezentowany przez osobę niebędącą parlamentarzystą.

(2)  Ze statusem obserwatora.

(3)  Obecni w dniu 1 grudnia 2014 r.

(4)  Obecni w dniu 2 grudnia 2014 r.

(5)  Obecni w dniu 3 grudnia 2014 r.

---

ZAŁĄCZNIK III

AKREDYTACJA PRZEDSTAWICIELI POZAPARLAMENTARNYCH

TImor Wschodni

Nelson SANTOS

Ambasador

Ambasada Timoru Wschodniego

Trynidad i Tobago

Margaret Allison KING-ROUSSEAU

Ambasador

Ambasada Trynidadu i Tobago

---

ZAŁĄCZNIK IV

PRZYJĘTE TEKSTY

REZOLUCJA (1)

w sprawie wyzwania, jakim jest pojednanie narodowe w krajach wychodzących z konfliktu lub kryzysu

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP–UE,

| — | na posiedzeniu w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r., |
| --- | --- |

—

na posiedzeniu w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r.,

| — | uwzględniając art. 18 ust. 1 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 18 ust. 1 Regulaminu,

| — | uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2 oraz art. 21 ust. 1 i 2. |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2 oraz art. 21 ust. 1 i 2.

| — | uwzględniając zawartą w Kotonu umowę o partnerstwie AKP–WE, w szczególności jej art. 11, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zawartą w Kotonu umowę o partnerstwie AKP–WE, w szczególności jej art. 11,

| — | uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów,

| — | uwzględniając rezolucję nr 235 Afrykańskiej Komisji Praw Człowieka i Ludów, zgromadzonej na 53. posiedzeniu zwyczajnym w Banjul (Gambia) w dniach od 9 do 22 kwietnia 2013, dotyczącą wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych w Afryce, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję nr 235 Afrykańskiej Komisji Praw Człowieka i Ludów, zgromadzonej na 53. posiedzeniu zwyczajnym w Banjul (Gambia) w dniach od 9 do 22 kwietnia 2013, dotyczącą wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych w Afryce,

| — | uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie sytuacji kobiet w konfliktach zbrojnych i ich roli w odbudowie i procesie demokratycznym w krajach po zakończeniu konfliktu (2005/2215(INI)), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie sytuacji kobiet w konfliktach zbrojnych i ich roli w odbudowie i procesie demokratycznym w krajach po zakończeniu konfliktu (2005/2215(INI)),

| — | uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych, Powszechną deklarację praw człowieka, międzynarodowe pakty dotyczące praw człowieka, konwencje genewskie z dnia 12 sierpnia 1949 r. i protokoły dodatkowe z dnia 8 czerwca 1977 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych, Powszechną deklarację praw człowieka, międzynarodowe pakty dotyczące praw człowieka, konwencje genewskie z dnia 12 sierpnia 1949 r. i protokoły dodatkowe z dnia 8 czerwca 1977 r.,

| — | uwzględniając raport Sekretarza Generalnego ONZ w sprawie praworządności i wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych w czasie konfliktu i w społeczeństwach wychodzących z konfliktu (S/2004/616), w tym odpowiednie zawarte w nim zalecenia, uwzględniając raport Sekretarza Generalnego ONZ w sprawie nasilenia działań ONZ na rzecz praworządności (A/61/636-S/2006/980), a także jego raport w sprawie nasilenia mediacji i działań wspierających (S/2009/189), |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport Sekretarza Generalnego ONZ w sprawie praworządności i wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych w czasie konfliktu i w społeczeństwach wychodzących z konfliktu (S/2004/616), w tym odpowiednie zawarte w nim zalecenia, uwzględniając raport Sekretarza Generalnego ONZ w sprawie nasilenia działań ONZ na rzecz praworządności (A/61/636-S/2006/980), a także jego raport w sprawie nasilenia mediacji i działań wspierających (S/2009/189),

| — | uwzględniając rezolucje Komisji Praw Człowieka ONZ w sprawie praw człowieka i wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych (2005/70 z dnia 20 kwietnia 2005 r.), bezkarności (2005/81 z dnia 21 kwietnia 2005 r.) i prawa do prawdy (2005/66 z dnia 20 kwietnia 2005 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje Komisji Praw Człowieka ONZ w sprawie praw człowieka i wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych (2005/70 z dnia 20 kwietnia 2005 r.), bezkarności (2005/81 z dnia 21 kwietnia 2005 r.) i prawa do prawdy (2005/66 z dnia 20 kwietnia 2005 r.),

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 60/147 z dnia 16 grudnia 2005 r. w sprawie głównych zasad i wytycznych dotyczących prawa do skorzystania ze środka prawnego i do zadośćuczynienia ofiarom rażących przypadków łamania międzynarodowego prawa w zakresie praw człowieka oraz poważnych naruszeń prawa humanitarnego, a także rezolucje Rady Praw Człowieka nr 9/10 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie praw człowieka i wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych oraz nr 9/11, również z dnia 24 września 2008 r., w sprawie prawa do prawdy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 60/147 z dnia 16 grudnia 2005 r. w sprawie głównych zasad i wytycznych dotyczących prawa do skorzystania ze środka prawnego i do zadośćuczynienia ofiarom rażących przypadków łamania międzynarodowego prawa w zakresie praw człowieka oraz poważnych naruszeń prawa humanitarnego, a także rezolucje Rady Praw Człowieka nr 9/10 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie praw człowieka i wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych oraz nr 9/11, również z dnia 24 września 2008 r., w sprawie prawa do prawdy,

| — | uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 12/12 z dnia 12 października 2009 r. w sprawie prawa do prawdy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 12/12 z dnia 12 października 2009 r. w sprawie prawa do prawdy,

| — | uwzględniając deklarację przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 16 kwietnia 2010 r. w sprawie konsolidacji pokoju po konfliktach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 16 kwietnia 2010 r. w sprawie konsolidacji pokoju po konfliktach,

| — | uwzględniając deklarację przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wspierania i wzmacniania państwa prawa w międzynarodowych działaniach mających na celu utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wspierania i wzmacniania państwa prawa w międzynarodowych działaniach mających na celu utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa,

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 z dnia 31 października 2000 r. w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 z dnia 31 października 2000 r. w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa,

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2122 z dnia 18 października 2013 r. mającą na celu wzmocnienie roli kobiet na wszystkich etapach zapobiegania konfliktom, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2122 z dnia 18 października 2013 r. mającą na celu wzmocnienie roli kobiet na wszystkich etapach zapobiegania konfliktom,

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa nr 2151 z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie utrzymania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego – reforma sektora bezpieczeństwa: wyzwania i możliwości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa nr 2151 z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie utrzymania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego – reforma sektora bezpieczeństwa: wyzwania i możliwości,

| — | uwzględniając Konwencję o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego (konwencja UNESCO), przyjętą w Hadze w 1954 r., pierwszy protokół do niej z roku 1954 oraz drugi protokół do niej z dnia 26 marca 1999 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego (konwencja UNESCO), przyjętą w Hadze w 1954 r., pierwszy protokół do niej z roku 1954 oraz drugi protokół do niej z dnia 26 marca 1999 r.,

| — | uwzględniając raport Komisji Prawdy i Pojednania (Republika Południowej Afryki), którego celem było sporządzenie wykazu wszystkich przypadków naruszeń praw człowieka popełnionych od masakry w Sharpeville, która miała miejsce w 1960 r., aby umożliwić pojednanie narodowe między ofiarami przemocy a jej sprawcami, |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport Komisji Prawdy i Pojednania (Republika Południowej Afryki), którego celem było sporządzenie wykazu wszystkich przypadków naruszeń praw człowieka popełnionych od masakry w Sharpeville, która miała miejsce w 1960 r., aby umożliwić pojednanie narodowe między ofiarami przemocy a jej sprawcami,

| — | uwzględniając przewodnik zatytułowany „Pojednanie po konfliktach z użyciem siły” opracowany przez Międzynarodowy Instytut Demokracji i Pomocy Wyborczej (IDEA), |
| --- | --- |

—

uwzględniając przewodnik zatytułowany „Pojednanie po konfliktach z użyciem siły” opracowany przez Międzynarodowy Instytut Demokracji i Pomocy Wyborczej (IDEA),

| — | uwzględniając podręcznik Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w sprawie reformy systemów bezpieczeństwa: wspieranie bezpieczeństwa i wymiaru sprawiedliwości, opublikowany w 2007 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając podręcznik Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w sprawie reformy systemów bezpieczeństwa: wspieranie bezpieczeństwa i wymiaru sprawiedliwości, opublikowany w 2007 r.,

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE w sprawie rozprzestrzeniania się terroryzmu na świecie oraz roli internetu i mediów społecznościowych, przyjętą w dniu 19 marca 2014 r. w Strasburgu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE w sprawie rozprzestrzeniania się terroryzmu na świecie oraz roli internetu i mediów społecznościowych, przyjętą w dniu 19 marca 2014 r. w Strasburgu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Politycznych (ACP-EU/101.715/14/fin.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Politycznych (ACP-EU/101.715/14/fin.),

| A. | mając na uwadze, że w wielu państwach AKP i Unii Europejskiej istnieją lub istniały wewnętrzne konflikty zbrojne wywoływane napięciami politycznymi, społecznymi, gospodarczymi, etnicznymi lub religijnymi; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w wielu państwach AKP i Unii Europejskiej istnieją lub istniały wewnętrzne konflikty zbrojne wywoływane napięciami politycznymi, społecznymi, gospodarczymi, etnicznymi lub religijnymi;

| B. | mając na uwadze, że utworzenie podstawowych warunków społeczno-gospodarczych ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia prawdziwego, obejmującego wszystkie strony procesu utrwalania stabilności i rozwoju oraz procesu pojednania, oraz mając na uwadze, że taki proces jest jedyną drogą do zapobieżenia stałemu powtarzaniu się konfliktów; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że utworzenie podstawowych warunków społeczno-gospodarczych ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia prawdziwego, obejmującego wszystkie strony procesu utrwalania stabilności i rozwoju oraz procesu pojednania, oraz mając na uwadze, że taki proces jest jedyną drogą do zapobieżenia stałemu powtarzaniu się konfliktów;

| C. | mając na uwadze, że konflikty nasilają problem głodu i skrajnego ubóstwa, na długi czas wstrzymują rozwój i jednocześnie doprowadzają do wielu długotrwałych i bardzo trudnych sytuacji; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że konflikty nasilają problem głodu i skrajnego ubóstwa, na długi czas wstrzymują rozwój i jednocześnie doprowadzają do wielu długotrwałych i bardzo trudnych sytuacji;

| D. | mając na uwadze, że trudności w rozwiązywaniu konfliktów i osiąganiu prawdziwego pojednania zależą od czasu trwania konfliktów, rozmiaru popełnionych aktów przemocy i do liczby ofiar; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że trudności w rozwiązywaniu konfliktów i osiąganiu prawdziwego pojednania zależą od czasu trwania konfliktów, rozmiaru popełnionych aktów przemocy i do liczby ofiar;

| E. | mając na uwadze, że negatywne skutki konfliktów dla kobiet i dzieci, a w związku z tym dla pokoju i pojednania, zagrażają stabilności i rozwojowi; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że negatywne skutki konfliktów dla kobiet i dzieci, a w związku z tym dla pokoju i pojednania, zagrażają stabilności i rozwojowi;

| F. | mając na uwadze, że niektóre konflikty mogą wywoływać duże przemieszczenia ludności i tym sposobem zakłócać rozwój gospodarczy i demograficzny całych regionów; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że niektóre konflikty mogą wywoływać duże przemieszczenia ludności i tym sposobem zakłócać rozwój gospodarczy i demograficzny całych regionów;

| G. | mając na uwadze, jak ważna jest walka z rasizmem oraz tendencjami do dyskryminacji i nietolerancji; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, jak ważna jest walka z rasizmem oraz tendencjami do dyskryminacji i nietolerancji;

| H. | mając na uwadze, że ochrona praw kobiet i dziewcząt oraz ich pełny i stały udział w procesie rozwiązywania konfliktów i pojednania narodowego mają kluczowe znaczenie w zaprowadzaniu trwałego pokoju i gwarantowaniu bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że ochrona praw kobiet i dziewcząt oraz ich pełny i stały udział w procesie rozwiązywania konfliktów i pojednania narodowego mają kluczowe znaczenie w zaprowadzaniu trwałego pokoju i gwarantowaniu bezpieczeństwa;

| I. | mając na uwadze, że pojednanie jest jednocześnie celem i nadzieją, i że w związku z tym prawdziwe pojednanie jest wyjątkowo złożonym i długotrwałym procesem, który może trwać przez wiele pokoleń oraz wymaga wspólnej i niezachwianej wiary w powodzenie, a także zaangażowania niezależnych organizacji cieszących się zaufaniem wszystkich stron; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że pojednanie jest jednocześnie celem i nadzieją, i że w związku z tym prawdziwe pojednanie jest wyjątkowo złożonym i długotrwałym procesem, który może trwać przez wiele pokoleń oraz wymaga wspólnej i niezachwianej wiary w powodzenie, a także zaangażowania niezależnych organizacji cieszących się zaufaniem wszystkich stron;

| J. | mając na uwadze, że nie może być pojednania bez skrzętnego wyliczenia przypadków naruszeń i zbrodni popełnionych przez wszystkie strony, poważnego i uczciwego dochodzenia w sprawie faktów, uznania faktów i okoliczności przez sprawców i ich ofiary, ani bez sprawiedliwego zadośćuczynienia; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że nie może być pojednania bez skrzętnego wyliczenia przypadków naruszeń i zbrodni popełnionych przez wszystkie strony, poważnego i uczciwego dochodzenia w sprawie faktów, uznania faktów i okoliczności przez sprawców i ich ofiary, ani bez sprawiedliwego zadośćuczynienia;

| K. | mając na uwadze, że środki zmierzające do pojednania mogą być skuteczne tylko, jeżeli są one zgodne z prawem międzynarodowym, zwłaszcza w dziedzinie praw człowieka; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że środki zmierzające do pojednania mogą być skuteczne tylko, jeżeli są one zgodne z prawem międzynarodowym, zwłaszcza w dziedzinie praw człowieka;

| L. | mając na uwadze, że niektóre zbrodnie podlegają właściwości Międzynarodowego Trybunału Karnego, który w pewnych przypadkach jest jedynym organem mogącym osądzić, karać i ścigać za zbrodnie, zapobiec bezkarności i działać odstraszająco na zbrodniarzy; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że niektóre zbrodnie podlegają właściwości Międzynarodowego Trybunału Karnego, który w pewnych przypadkach jest jedynym organem mogącym osądzić, karać i ścigać za zbrodnie, zapobiec bezkarności i działać odstraszająco na zbrodniarzy;

| M. | mając na uwadze, że w większości przypadków zbrodnie i przestępstwa są skrajnym wyrazem silnej urazy odczuwanej przez szeroką warstwę społeczeństwa, oraz że należy zatem dotrzeć do głębokich przyczyn tej urazy; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że w większości przypadków zbrodnie i przestępstwa są skrajnym wyrazem silnej urazy odczuwanej przez szeroką warstwę społeczeństwa, oraz że należy zatem dotrzeć do głębokich przyczyn tej urazy;

| N. | mając na uwadze, że w niektórych przypadkach była mowa o wspólnictwie polegającym na milczeniu dużej części społeczeństwa, a nawet o współodpowiedzialności międzynarodowej; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w niektórych przypadkach była mowa o wspólnictwie polegającym na milczeniu dużej części społeczeństwa, a nawet o współodpowiedzialności międzynarodowej;

| O. | mając na uwadze, że równolegle do drogi sądowej pojawiła się na świecie, a zwłaszcza na kontynencie afrykańskim, inna droga: powstało ponad dwadzieścia komisji „prawdy i pojednania”, a najsłynniejsza z nich w Republice Południowej Afryki; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że równolegle do drogi sądowej pojawiła się na świecie, a zwłaszcza na kontynencie afrykańskim, inna droga: powstało ponad dwadzieścia komisji „prawdy i pojednania”, a najsłynniejsza z nich w Republice Południowej Afryki;

| P. | mając na uwadze, że prawda jest podstawowym warunkiem sprawiedliwości, a powiązania między sprawiedliwością, pojednaniem, pamięcią i pokojem społecznym są zawiłe; mając na uwadze, że bezkarność jest często głównym tematem debaty między logiką „zapomnienia”, która powoduje byłym ciemiężcą, a logiką sprawiedliwości, do której dąży ofiara; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że prawda jest podstawowym warunkiem sprawiedliwości, a powiązania między sprawiedliwością, pojednaniem, pamięcią i pokojem społecznym są zawiłe; mając na uwadze, że bezkarność jest często głównym tematem debaty między logiką „zapomnienia”, która powoduje byłym ciemiężcą, a logiką sprawiedliwości, do której dąży ofiara;

| Q. | mając na uwadze, że społeczno-polityczne okoliczności, które spowodowały kryzys, i te które umożliwiły wyjście z kryzysu, są specyficzne dla każdego przypadku i że należy w związku z tym przyjąć odpowiednią i ukierunkowaną strategię prowadzącą do pojednania, w ramach której w pełni i uczciwie zostanie uznana wewnętrzna i zewnętrzna odpowiedzialność; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że społeczno-polityczne okoliczności, które spowodowały kryzys, i te które umożliwiły wyjście z kryzysu, są specyficzne dla każdego przypadku i że należy w związku z tym przyjąć odpowiednią i ukierunkowaną strategię prowadzącą do pojednania, w ramach której w pełni i uczciwie zostanie uznana wewnętrzna i zewnętrzna odpowiedzialność;

| R. | mając na uwadze, że ponieważ pojednanie jest zobowiązaniem długoterminowym, zasadnicze znaczenie ma konsolidacja zasad sprawiedliwości, państwa prawa i stabilności politycznej, a także zastosowanie szczególnych środków w zakresie integracji społeczno-gospodarczej, rozwoju i odbudowy w celu likwidacji ubóstwa, towarzyszących procesowi przywracania i wzmacniania zaufania; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że ponieważ pojednanie jest zobowiązaniem długoterminowym, zasadnicze znaczenie ma konsolidacja zasad sprawiedliwości, państwa prawa i stabilności politycznej, a także zastosowanie szczególnych środków w zakresie integracji społeczno-gospodarczej, rozwoju i odbudowy w celu likwidacji ubóstwa, towarzyszących procesowi przywracania i wzmacniania zaufania;

| S. | mając na uwadze, że niedyskryminujący system edukacji na wysokim poziomie może mieć pozytywny wpływ na pokój i przyczynić się do zapobieżenia późniejszym konfliktom; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że niedyskryminujący system edukacji na wysokim poziomie może mieć pozytywny wpływ na pokój i przyczynić się do zapobieżenia późniejszym konfliktom;

| T. | mając na uwadze, że często podczas konfliktów dziedzictwo kulturowe należące do różnych społeczności etnicznych lub religijnych staje się celem walczących stron, a także mając na uwadze, że niszczenie symboli wspólnej historii i tradycji prowadzi do utrwalenia urazów między stronami i skutkuje zjawiskiem określanym mianem damnatio memoriae; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że często podczas konfliktów dziedzictwo kulturowe należące do różnych społeczności etnicznych lub religijnych staje się celem walczących stron, a także mając na uwadze, że niszczenie symboli wspólnej historii i tradycji prowadzi do utrwalenia urazów między stronami i skutkuje zjawiskiem określanym mianem damnatio memoriae;

| 1. | żywo zachęca wszystkie podmioty zaangażowane w proces po zakończeniu konfliktu, a w szczególności osoby odpowiedzialne za wyznaczanie kierunków polityki, do wzięcia udziału w budowie procesu pojednania narodowego poprzez konstruktywny, obejmujący wszystkie strony, otwarty i stały dialog, ponieważ przywrócenie pokoju i stabilności w kraju oznacza również eliminację potencjalnego zagrożenia dla całego podregionu; |
| --- | --- |

1.

żywo zachęca wszystkie podmioty zaangażowane w proces po zakończeniu konfliktu, a w szczególności osoby odpowiedzialne za wyznaczanie kierunków polityki, do wzięcia udziału w budowie procesu pojednania narodowego poprzez konstruktywny, obejmujący wszystkie strony, otwarty i stały dialog, ponieważ przywrócenie pokoju i stabilności w kraju oznacza również eliminację potencjalnego zagrożenia dla całego podregionu;

| 2. | podkreśla znaczenie parlamentów narodowych w procesie pojednania i demokratyzacji, gdyż odzwierciedlają one różnorodność kraju oraz ułatwiają dialog między poszczególnymi społecznościami; |
| --- | --- |

2.

podkreśla znaczenie parlamentów narodowych w procesie pojednania i demokratyzacji, gdyż odzwierciedlają one różnorodność kraju oraz ułatwiają dialog między poszczególnymi społecznościami;

| 3. | zwraca uwagę tych podmiotów na znaczenie, jakie ma promowanie w energicznych kampaniach informacyjnych i uświadamiających przesłań o pojednaniu, aby uzyskać silne poparcie ludności i zmobilizować ją do działań przewidzianych w tym celu; |
| --- | --- |

3.

zwraca uwagę tych podmiotów na znaczenie, jakie ma promowanie w energicznych kampaniach informacyjnych i uświadamiających przesłań o pojednaniu, aby uzyskać silne poparcie ludności i zmobilizować ją do działań przewidzianych w tym celu;

| 4. | zaleca, aby – kiedy system sądowniczy jest przeciążony – tworzyć przy udziale wszystkich grup, w tym kobiet, młodzieży, przywódców społeczności i przywódców religijnych, sądowe i pozasądowe mechanizmy wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych i dbać o to, aby takie mechanizmy nie ewoluowały w kierunku nadużyć i zakłóceń w ramach wykonywania ogólnych czynności sądowych; |
| --- | --- |

4.

zaleca, aby – kiedy system sądowniczy jest przeciążony – tworzyć przy udziale wszystkich grup, w tym kobiet, młodzieży, przywódców społeczności i przywódców religijnych, sądowe i pozasądowe mechanizmy wymiaru sprawiedliwości w okresach przejściowych i dbać o to, aby takie mechanizmy nie ewoluowały w kierunku nadużyć i zakłóceń w ramach wykonywania ogólnych czynności sądowych;

| 5. | podkreśla doniosłą rolę, jaką odgrywa w zwalczaniu bezkarności społeczność międzynarodowa, a w szczególności Międzynarodowy Trybunał Karny; |
| --- | --- |

5.

podkreśla doniosłą rolę, jaką odgrywa w zwalczaniu bezkarności społeczność międzynarodowa, a w szczególności Międzynarodowy Trybunał Karny;

| 6. | podkreśla konieczność przyznania komisjom „prawdy i pojednania” całkowitej niezależności, wystarczających środków i uprawnień, niezbędnych dla prawidłowej realizacji zadań tych komisji; |
| --- | --- |

6.

podkreśla konieczność przyznania komisjom „prawdy i pojednania” całkowitej niezależności, wystarczających środków i uprawnień, niezbędnych dla prawidłowej realizacji zadań tych komisji;

| 7. | nawołuje do powołania w każdym parlamencie komisji odpowiedzialnej za kwestie dotyczące praw człowieka; |
| --- | --- |

7.

nawołuje do powołania w każdym parlamencie komisji odpowiedzialnej za kwestie dotyczące praw człowieka;

| 8. | nalega, aby negocjatorzy pokoju nie ulegali pokusie zawierania w ogólnych porozumieniach klauzul o amnestii, bo chociaż bezkarność jest krótkoterminowym katalizatorem, to może być zalążkiem nowego konfliktu; |
| --- | --- |

8.

nalega, aby negocjatorzy pokoju nie ulegali pokusie zawierania w ogólnych porozumieniach klauzul o amnestii, bo chociaż bezkarność jest krótkoterminowym katalizatorem, to może być zalążkiem nowego konfliktu;

| 9. | podkreśla, że należy dołożyć wszelkich starań, aby narodowe procesy pojednania skutkowały tzw. dywidendą pokoju i były korzystne dla całego społeczeństwa, w tym dla jego najsłabszych grup; |
| --- | --- |

9.

podkreśla, że należy dołożyć wszelkich starań, aby narodowe procesy pojednania skutkowały tzw. dywidendą pokoju i były korzystne dla całego społeczeństwa, w tym dla jego najsłabszych grup;

| 10. | podkreśla w szczególności znaczenie, jakie ma niestosowanie ustawowego terminu przedawnienia w przypadku zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych; |
| --- | --- |

10.

podkreśla w szczególności znaczenie, jakie ma niestosowanie ustawowego terminu przedawnienia w przypadku zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych;

| 11. | podkreśla rolę, jaką powinna odgrywać społeczność międzynarodowa w utrzymaniu prawidłowej równowagi między potrzebą pokoju a potrzebą sprawiedliwości po konflikcie, i wzywa do bezstronnego ułatwiania tego zadania przy jednoczesnym udzielaniu dostatecznej pomocy technicznej; |
| --- | --- |

11.

podkreśla rolę, jaką powinna odgrywać społeczność międzynarodowa w utrzymaniu prawidłowej równowagi między potrzebą pokoju a potrzebą sprawiedliwości po konflikcie, i wzywa do bezstronnego ułatwiania tego zadania przy jednoczesnym udzielaniu dostatecznej pomocy technicznej;

| 12. | wzywa organizacje międzynarodowe i regionalne, w tym Unię Europejską, do przyjęcia ogólnego i uwzględniającego problematykę płci podejścia do udzielania wsparcia procesowi normalizacji w niestabilnych państwach; podkreśla jednak, że każdy przypadek jest specyficzny, i wskazuje na potrzebę określenia strategii, instrumentów i metod budowy klimatu wzajemnego zaufania między instytucjami a ludźmi oraz między samymi ludźmi przy pełnym poszanowaniu różnorodności; wzywa również do wspierania programów edukacyjnych na rzecz budowania pokoju oraz systemów ochrony socjalnej skierowanych do najsłabszych grup społecznych; |
| --- | --- |

12.

wzywa organizacje międzynarodowe i regionalne, w tym Unię Europejską, do przyjęcia ogólnego i uwzględniającego problematykę płci podejścia do udzielania wsparcia procesowi normalizacji w niestabilnych państwach; podkreśla jednak, że każdy przypadek jest specyficzny, i wskazuje na potrzebę określenia strategii, instrumentów i metod budowy klimatu wzajemnego zaufania między instytucjami a ludźmi oraz między samymi ludźmi przy pełnym poszanowaniu różnorodności; wzywa również do wspierania programów edukacyjnych na rzecz budowania pokoju oraz systemów ochrony socjalnej skierowanych do najsłabszych grup społecznych;

| 13. | zwraca uwagę, jak ważne jest podejmowanie konkretnych działań na szczeblu lokalnym w celu ułatwienia pojednania w społeczeństwie, szczególnie organizowanie wśród ludzi młodych kampanii informacyjnych oraz wspólnych projektów, które łączą ponad podziałami etnicznymi, religijnymi czy politycznymi, stanowiącymi zarzewie konfliktów; |
| --- | --- |

13.

zwraca uwagę, jak ważne jest podejmowanie konkretnych działań na szczeblu lokalnym w celu ułatwienia pojednania w społeczeństwie, szczególnie organizowanie wśród ludzi młodych kampanii informacyjnych oraz wspólnych projektów, które łączą ponad podziałami etnicznymi, religijnymi czy politycznymi, stanowiącymi zarzewie konfliktów;

| 14. | zachęca społeczność międzynarodową i wszystkie zainteresowane podmioty do zadbania o to, aby podczas trwania procesu pojednania osoby potrzebujące, zwłaszcza po stronie pokonanych, nie były pozbawione pomocy humanitarnej; |
| --- | --- |

14.

zachęca społeczność międzynarodową i wszystkie zainteresowane podmioty do zadbania o to, aby podczas trwania procesu pojednania osoby potrzebujące, zwłaszcza po stronie pokonanych, nie były pozbawione pomocy humanitarnej;

| 15. | wzywa państwa do wspierania inicjatyw pokojowych podejmowanych na szczeblu lokalnym i do uwzględnienia potrzeb kobiet w procesie rehabilitacji, reintegracji i odbudowy po zakończeniu konfliktu; |
| --- | --- |

15.

wzywa państwa do wspierania inicjatyw pokojowych podejmowanych na szczeblu lokalnym i do uwzględnienia potrzeb kobiet w procesie rehabilitacji, reintegracji i odbudowy po zakończeniu konfliktu;

| 16. | wzywa organizacje międzynarodowe, w szczególności Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF), do wspierania rządów, które przyjmują i wdrażają plany działania na rzecz dzieci dotkniętych konfliktem zbrojnym; |
| --- | --- |

16.

wzywa organizacje międzynarodowe, w szczególności Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF), do wspierania rządów, które przyjmują i wdrażają plany działania na rzecz dzieci dotkniętych konfliktem zbrojnym;

| 17. | wzywa wszystkie państwa do podpisania, ratyfikowania i wdrożenia traktatu o handlu bronią (ATT), który wejdzie w życie w dniu 24 grudnia 2014 r., aby:






  — | zezwolenia na transfer mogły być wydawane jedynie na podstawie przedstawionego zezwolenia lub specjalnego upoważnienia; |
| --- | --- | --- |

17.

wzywa wszystkie państwa do podpisania, ratyfikowania i wdrożenia traktatu o handlu bronią (ATT), który wejdzie w życie w dniu 24 grudnia 2014 r., aby:

—

zezwolenia na transfer mogły być wydawane jedynie na podstawie przedstawionego zezwolenia lub specjalnego upoważnienia;

| — | obowiązki wynikające z obowiązującego prawa międzynarodowego były wypełniane; |
| --- | --- |

—

obowiązki wynikające z obowiązującego prawa międzynarodowego były wypełniane;

| — | embarga nakładane przez Radę Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych były stosowane i przestrzegane oraz |
| --- | --- |

—

embarga nakładane przez Radę Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych były stosowane i przestrzegane oraz

| — | zezwolenia i upoważnienia nie były wydawane, jeżeli istnieje ryzyko poważnego pogwałcenia praw człowieka lub naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego, a w szczególności, jeżeli istnieje ryzyko, że broń trafi w ręce nieupoważnionych użytkowników, takich jak terroryści, najemnicy lub partyzanci, i tym samym będzie stanowić zagrożenie dla wewnętrznego lub regionalnego bezpieczeństwa i stabilności; |
| --- | --- |

—

zezwolenia i upoważnienia nie były wydawane, jeżeli istnieje ryzyko poważnego pogwałcenia praw człowieka lub naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego, a w szczególności, jeżeli istnieje ryzyko, że broń trafi w ręce nieupoważnionych użytkowników, takich jak terroryści, najemnicy lub partyzanci, i tym samym będzie stanowić zagrożenie dla wewnętrznego lub regionalnego bezpieczeństwa i stabilności;

| 18. | wzywa państwa do wspierania wszelkich inicjatyw i programów, których celem jest stopniowa integracja prześladowanych kobiet ze społeczeństwem, aby stały się one aktywnymi i twórczymi jego członkami; |
| --- | --- |

18.

wzywa państwa do wspierania wszelkich inicjatyw i programów, których celem jest stopniowa integracja prześladowanych kobiet ze społeczeństwem, aby stały się one aktywnymi i twórczymi jego członkami;

| 19. | przypomina o doniosłej roli, jaką mogłoby odgrywać społeczeństwo obywatelskie jako łącznik między władzami publicznymi a strukturami pojednania; |
| --- | --- |

19.

przypomina o doniosłej roli, jaką mogłoby odgrywać społeczeństwo obywatelskie jako łącznik między władzami publicznymi a strukturami pojednania;

| 20. | podkreśla znaczenie pluralistycznych, wolnych i niezależnych środków przekazu, które są nieodzownymi narzędziami uświadamiania, popierania i obrony procesu pojednania, a jednocześnie pomagają w sprawowaniu demokratycznej kontroli nad tym procesem i zapewniają jego przejrzystość; |
| --- | --- |

20.

podkreśla znaczenie pluralistycznych, wolnych i niezależnych środków przekazu, które są nieodzownymi narzędziami uświadamiania, popierania i obrony procesu pojednania, a jednocześnie pomagają w sprawowaniu demokratycznej kontroli nad tym procesem i zapewniają jego przejrzystość;

| 21. | uznaje, że zadośćuczynienie za zbrodnie i akty przemocy jest ważnym aspektem każdego procesu pojednania, i dlatego zwraca się, aby wpisać do budżetów państw oddzielną pozycję na ten cel; |
| --- | --- |

21.

uznaje, że zadośćuczynienie za zbrodnie i akty przemocy jest ważnym aspektem każdego procesu pojednania, i dlatego zwraca się, aby wpisać do budżetów państw oddzielną pozycję na ten cel;

| 22. | podkreśla znaczenie promowania praworządności i zapewniania sprawiedliwości wszystkim ludziom, m.in. poprzez tworzenie skutecznych, odpowiedzialnych i przejrzyście działających instytucji; |
| --- | --- |

22.

podkreśla znaczenie promowania praworządności i zapewniania sprawiedliwości wszystkim ludziom, m.in. poprzez tworzenie skutecznych, odpowiedzialnych i przejrzyście działających instytucji;

| 23. | podkreśla, jak ważna jest ochrona i zabezpieczanie materialnego i niematerialnego dziedzictwa kulturowego, zwłaszcza tego, które ma symboliczną wartość dla poszczególnych społeczności etnicznych i religijnych; |
| --- | --- |

23.

podkreśla, jak ważna jest ochrona i zabezpieczanie materialnego i niematerialnego dziedzictwa kulturowego, zwłaszcza tego, które ma symboliczną wartość dla poszczególnych społeczności etnicznych i religijnych;

| 24. | usilnie zaleca wzmocnienie struktur i instytucji państwowych, zwłaszcza tych związanych z sądownictwem; wzywa organy krajowe do przeznaczenia na ten cel niezbędnych środków; |
| --- | --- |

24.

usilnie zaleca wzmocnienie struktur i instytucji państwowych, zwłaszcza tych związanych z sądownictwem; wzywa organy krajowe do przeznaczenia na ten cel niezbędnych środków;

| 25. | podkreśla, że nie ma rozwoju bez pokoju i stabilności; z zadowoleniem przyjmuje uwzględnienie celu zrównoważonego rozwoju nr 16 w dokumencie końcowym otwartej grupy roboczej ONZ ds. globalnych ram na rzecz rozwoju po roku 2015, który to cel obejmuje promowanie pokojowych i integracyjnych społeczeństw; wzywa państwa AKP, państwa członkowskie UE i społeczność międzynarodową do utrzymania celu nr 16 jako autonomicznego celu w nowych ramach oraz do obrania podejścia opartego na prawach za podstawę globalnej strategii rozwoju; |
| --- | --- |

25.

podkreśla, że nie ma rozwoju bez pokoju i stabilności; z zadowoleniem przyjmuje uwzględnienie celu zrównoważonego rozwoju nr 16 w dokumencie końcowym otwartej grupy roboczej ONZ ds. globalnych ram na rzecz rozwoju po roku 2015, który to cel obejmuje promowanie pokojowych i integracyjnych społeczeństw; wzywa państwa AKP, państwa członkowskie UE i społeczność międzynarodową do utrzymania celu nr 16 jako autonomicznego celu w nowych ramach oraz do obrania podejścia opartego na prawach za podstawę globalnej strategii rozwoju;

| 26. | dostrzega znaczenie, jakie ma wspieranie i przestrzeganie niezawisłości i bezstronności sądownictwa jako wstępnego warunku sprawiedliwości i uczciwego procesu oraz demokratycznego instrumentu na rzecz pojednania; |
| --- | --- |

26.

dostrzega znaczenie, jakie ma wspieranie i przestrzeganie niezawisłości i bezstronności sądownictwa jako wstępnego warunku sprawiedliwości i uczciwego procesu oraz demokratycznego instrumentu na rzecz pojednania;

| 27. | zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji instytucjom Unii Afrykańskiej i Unii Europejskiej, Radzie AKP, organizacjom integracji regionalnej grupy państw AKP oraz Sekretarzowi Generalnemu ONZ. |
| --- | --- |

27.

zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji instytucjom Unii Afrykańskiej i Unii Europejskiej, Radzie AKP, organizacjom integracji regionalnej grupy państw AKP oraz Sekretarzowi Generalnemu ONZ.

REZOLUCJA (2)

w sprawie strategii rozwoju sektora prywatnego, w tym innowacji, na rzecz zrównoważonego rozwoju

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP–UE,

| — | na posiedzeniu w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r., |
| --- | --- |

—

na posiedzeniu w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r.,

| — | uwzględniając art. 18 ust. 1 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 18 ust. 1 Regulaminu,

| — | uwzględniając umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (3) („umowa z Kotonu”) i zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. (4), a po raz drugi w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r. (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (3) („umowa z Kotonu”) i zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. (4), a po raz drugi w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r. (5),

| — | uwzględniając art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który stanowi, że: „Głównym celem polityki Unii w tej dziedzinie [polityki współpracy] jest zmniejszenie, a docelowo, likwidacja ubóstwa. Przy realizacji polityk, które mogłyby mieć wpływ na kraje rozwijające się, Unia bierze pod uwagę cele współpracy na rzecz rozwoju.” (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który stanowi, że: „Głównym celem polityki Unii w tej dziedzinie [polityki współpracy] jest zmniejszenie, a docelowo, likwidacja ubóstwa. Przy realizacji polityk, które mogłyby mieć wpływ na kraje rozwijające się, Unia bierze pod uwagę cele współpracy na rzecz rozwoju.” (6),

| — | uwzględniając plan działania na lata 2014–2017 przyjęty na czwartym szczycie UE-Afryka, który odbył się w kwietniu 2014 r. w Brukseli, w szczególności jego pkt 30–32, w których podkreślono znaczenie nauki, technologii i innowacji jako kluczowych dziedzin współpracy (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania na lata 2014–2017 przyjęty na czwartym szczycie UE-Afryka, który odbył się w kwietniu 2014 r. w Brukseli, w szczególności jego pkt 30–32, w których podkreślono znaczenie nauki, technologii i innowacji jako kluczowych dziedzin współpracy (7),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 października 2011 r. pt. „Zwiększanie wpływu unijnej polityki rozwoju – Program działań na rzecz zmian” (COM(2011) 637), w którym podkreślono, że UE powinna wspierać konkurencyjne lokalne sektory prywatne w krajach rozwijających się oraz opracować nowe sposoby angażowania sektora prywatnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 października 2011 r. pt. „Zwiększanie wpływu unijnej polityki rozwoju – Program działań na rzecz zmian” (COM(2011) 637), w którym podkreślono, że UE powinna wspierać konkurencyjne lokalne sektory prywatne w krajach rozwijających się oraz opracować nowe sposoby angażowania sektora prywatnego,

| — | uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 13 maja 2014 r. pt. „Większa rola sektora prywatnego w osiąganiu trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w krajach rozwijających się” (COM(2014) 263) (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 13 maja 2014 r. pt. „Większa rola sektora prywatnego w osiąganiu trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w krajach rozwijających się” (COM(2014) 263) (8),

| — | uwzględniając ramy strategiczne rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP (ACP/85/004/14) przyjęte w kwietniu 2014 r., których celem jest zapewnienie grupie AKP zasad i ogólnych wytycznych, które ukierunkowałyby jej przyszłe działania w odniesieniu do rozwoju sektora prywatnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając ramy strategiczne rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP (ACP/85/004/14) przyjęte w kwietniu 2014 r., których celem jest zapewnienie grupie AKP zasad i ogólnych wytycznych, które ukierunkowałyby jej przyszłe działania w odniesieniu do rozwoju sektora prywatnego,

| — | uwzględniając Wspólne ramy współpracy AKP–UE dotyczące wsparcia rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP (ACP-EU 2119/14 – decyzja nr 7 podjęta na 99. posiedzeniu Rady Ministrów AKP–UE w dniach 16–18 czerwca 2014 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Wspólne ramy współpracy AKP–UE dotyczące wsparcia rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP (ACP-EU 2119/14 – decyzja nr 7 podjęta na 99. posiedzeniu Rady Ministrów AKP–UE w dniach 16–18 czerwca 2014 r.),

| — | uwzględniając sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ na temat współpracy między Organizacją Narodów Zjednoczonych a wszystkimi właściwymi partnerami, w szczególności sektorem prywatnym, przyjęte przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 1 września 2009 r. (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ na temat współpracy między Organizacją Narodów Zjednoczonych a wszystkimi właściwymi partnerami, w szczególności sektorem prywatnym, przyjęte przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 1 września 2009 r. (9),

| — | uwzględniając strategię pracy z sektorem prywatnym w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (lipiec 2012 r.) (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategię pracy z sektorem prywatnym w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (lipiec 2012 r.) (10),

| — | uwzględniając deklarację milenijną ONZ z dnia 8 września 2000 r., w szczególności jej pkt 20, w którym podkreślono konieczność „opracowania silnych partnerstw z sektorem prywatnym i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego z myślą o rozwoju i o likwidowaniu ubóstwa” (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację milenijną ONZ z dnia 8 września 2000 r., w szczególności jej pkt 20, w którym podkreślono konieczność „opracowania silnych partnerstw z sektorem prywatnym i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego z myślą o rozwoju i o likwidowaniu ubóstwa” (11),

| — | uwzględniając deklarację paryską z dnia 2 marca 2005 r. w sprawie skuteczności pomocy oraz program działania z Akry z dnia 4 września 2008 r., który odnosi się do konieczności przodowania w koordynacji pomocy na wszystkich poziomach w powiązaniu z innymi zasobami rozwojowymi oraz w porozumieniu z darczyńcami i przy zachęcaniu społeczeństwa obywatelskiego i sektora prywatnego do udziału (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację paryską z dnia 2 marca 2005 r. w sprawie skuteczności pomocy oraz program działania z Akry z dnia 4 września 2008 r., który odnosi się do konieczności przodowania w koordynacji pomocy na wszystkich poziomach w powiązaniu z innymi zasobami rozwojowymi oraz w porozumieniu z darczyńcami i przy zachęcaniu społeczeństwa obywatelskiego i sektora prywatnego do udziału (12),

| — | uwzględniając partnerstwo z Pusanu w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju uzgodnione w dniu 1 grudnia 2011 r., w szczególności jego pkt 32 dotyczący konieczności uznania głównej roli sektora prywatnego dla postępu w zakresie innowacji, tworzenia bogactwa, dochodów i miejsc pracy, mobilizowania zasobów krajowych i przyczyniania się tym samym do ograniczenia ubóstwa (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając partnerstwo z Pusanu w sprawie skutecznej współpracy na rzecz rozwoju uzgodnione w dniu 1 grudnia 2011 r., w szczególności jego pkt 32 dotyczący konieczności uznania głównej roli sektora prywatnego dla postępu w zakresie innowacji, tworzenia bogactwa, dochodów i miejsc pracy, mobilizowania zasobów krajowych i przyczyniania się tym samym do ograniczenia ubóstwa (13),

| — | uwzględniając sprawozdanie Konferencji Narodów Zjednoczonych z 20–22 czerwca 2012 r. w sprawie Zrównoważonego Rozwoju (Rio+20) (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Konferencji Narodów Zjednoczonych z 20–22 czerwca 2012 r. w sprawie Zrównoważonego Rozwoju (Rio+20) (14),

| — | uwzględniając Konsensus europejski w sprawie rozwoju (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konsensus europejski w sprawie rozwoju (15),

| — | uwzględniając unijną strategię „Europa 2020”, w szczególności jej cel dotyczący inwestowania 3 % PKB w działalność badawczo-rozwojową, która skupia uwagę na konieczności inwestowania zarówno przez sektory publiczne, jak i prywatne w badania i rozwój oraz na jej celach COM(2010)2020) (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając unijną strategię „Europa 2020”, w szczególności jej cel dotyczący inwestowania 3 % PKB w działalność badawczo-rozwojową, która skupia uwagę na konieczności inwestowania zarówno przez sektory publiczne, jak i prywatne w badania i rozwój oraz na jej celach COM(2010)2020) (16),

| — | uwzględniając wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka (17),

| — | uwzględniając trójstronną deklarację zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając trójstronną deklarację zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej (18),

| — | uwzględniając inicjatywę Organizacji Narodów Zjednoczonych Global Compact (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając inicjatywę Organizacji Narodów Zjednoczonych Global Compact (19),

| — | uwzględniając wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych dotyczące komplementarności i specyficznych wkładów (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych dotyczące komplementarności i specyficznych wkładów (20),

| — | uwzględniając zintegrowane podejście Grupy Banku Światowego do rozwoju sektora prywatnego w krajach otrzymujących pomoc z IDA (Międzynarodowego Stowarzyszenia Rozwoju) (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zintegrowane podejście Grupy Banku Światowego do rozwoju sektora prywatnego w krajach otrzymujących pomoc z IDA (Międzynarodowego Stowarzyszenia Rozwoju) (21),

| — | uwzględniając strategię rozwoju sektora prywatnego na lata 2013–2017 opracowaną przez Grupę Afrykańskiego Banku Rozwoju „Wspieranie transformacji sektora prywatnego w Afryce” (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategię rozwoju sektora prywatnego na lata 2013–2017 opracowaną przez Grupę Afrykańskiego Banku Rozwoju „Wspieranie transformacji sektora prywatnego w Afryce” (22),

| — | uwzględniając strategię rozwoju sektora prywatnego opracowaną przez Wspólnotę Afryki Wschodniej (30 lipca 2006 r.) (23) oraz jej kolejne strategie rozwoju na lata od 2011–2012 do 2015–2016 (24), |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategię rozwoju sektora prywatnego opracowaną przez Wspólnotę Afryki Wschodniej (30 lipca 2006 r.) (23) oraz jej kolejne strategie rozwoju na lata od 2011–2012 do 2015–2016 (24),

| — | uwzględniając konkluzje Rady UE w sprawie roli sektora prywatnego w rozwoju (posiedzenie Rady do Spraw Zagranicznych, Luksemburg, 23 czerwca 2014 r.) (25), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady UE w sprawie roli sektora prywatnego w rozwoju (posiedzenie Rady do Spraw Zagranicznych, Luksemburg, 23 czerwca 2014 r.) (25),

| — | uwzględniając otwartą grupę roboczą Zgromadzenia Ogólnego ONZ ds. celów zrównoważonego rozwoju i jej propozycje dotyczące celów zrównoważonego rozwoju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając otwartą grupę roboczą Zgromadzenia Ogólnego ONZ ds. celów zrównoważonego rozwoju i jej propozycje dotyczące celów zrównoważonego rozwoju,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Gospodarczego, Finansów i Handlu (ACP-EU/101.700/14/fin.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Gospodarczego, Finansów i Handlu (ACP-EU/101.700/14/fin.),

| A. | mając na uwadze, że powszechnie uznaje się, iż sektor prywatny jest kluczowym motorem wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy, dostarczania towarów i świadczenia usług oraz handlu i innowacji, a także jest niezbędny do wypracowywania bardziej zrównoważonych rozwiązań na rzecz rozwoju, z myślą o przyczynianiu się do stabilności społecznej, środowiskowej i gospodarczej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że powszechnie uznaje się, iż sektor prywatny jest kluczowym motorem wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy, dostarczania towarów i świadczenia usług oraz handlu i innowacji, a także jest niezbędny do wypracowywania bardziej zrównoważonych rozwiązań na rzecz rozwoju, z myślą o przyczynianiu się do stabilności społecznej, środowiskowej i gospodarczej;

| B. | mając na uwadze, że ogólnie wspólnota międzynarodowa działająca na rzecz wzrostu w coraz większym stopniu skupia się na roli sektora prywatnego w pobudzaniu wzrostu i podkreśla znaczenie, jakie ma dla wzrostu sektora prywatnego solidne i stabilne otoczenie ustawowe i wykonawcze przyczyniające się do zwiększenia rozwoju i wyników przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że ogólnie wspólnota międzynarodowa działająca na rzecz wzrostu w coraz większym stopniu skupia się na roli sektora prywatnego w pobudzaniu wzrostu i podkreśla znaczenie, jakie ma dla wzrostu sektora prywatnego solidne i stabilne otoczenie ustawowe i wykonawcze przyczyniające się do zwiększenia rozwoju i wyników przedsiębiorstw;

| C. | mając na uwadze, że sektor prywatny w państwach AKP stoi przed następującymi wyzwaniami: niewystarczająca infrastruktura (zwłaszcza energetyczna i transportowa); brak dostępu do finansowania, w tym do mikrokredytów i kapitału zalążkowego, lub do kształcenia i rozwoju umiejętności; niewłaściwe regulacje przyjmowane przez rząd; restrykcyjna polityka oraz obszerny sektor nieformalny; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że sektor prywatny w państwach AKP stoi przed następującymi wyzwaniami: niewystarczająca infrastruktura (zwłaszcza energetyczna i transportowa); brak dostępu do finansowania, w tym do mikrokredytów i kapitału zalążkowego, lub do kształcenia i rozwoju umiejętności; niewłaściwe regulacje przyjmowane przez rząd; restrykcyjna polityka oraz obszerny sektor nieformalny;

| D. | mając na uwadze, że sektor prywatny w państwach AKP może pobudzać inwestycje w rozwiązania niskoemisyjne i zasobooszczędne, których celem jest osiągnięcie zielonej gospodarki sprzyjającej włączeniu społecznemu; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że sektor prywatny w państwach AKP może pobudzać inwestycje w rozwiązania niskoemisyjne i zasobooszczędne, których celem jest osiągnięcie zielonej gospodarki sprzyjającej włączeniu społecznemu;

| E. | mając na uwadze, że sektor prywatny, w tym mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa (MMŚP), jest uważany za niezbędny warunek tworzenia miejsc pracy, zwłaszcza w krajach najsłabiej rozwiniętych, oraz generowania dochodu publicznego, pobudzania gospodarek, dostarczania towarów i świadczenia usług, postępu innowacji, a także dostarczania zachęt do przechodzenia z gospodarki nieformalnej do gospodarki formalnej; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że sektor prywatny, w tym mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa (MMŚP), jest uważany za niezbędny warunek tworzenia miejsc pracy, zwłaszcza w krajach najsłabiej rozwiniętych, oraz generowania dochodu publicznego, pobudzania gospodarek, dostarczania towarów i świadczenia usług, postępu innowacji, a także dostarczania zachęt do przechodzenia z gospodarki nieformalnej do gospodarki formalnej;

| F. | mając na uwadze, że aby zwiększyć skuteczność państwowej polityki przemysłowej, należy wykorzystać możliwości sektora prywatnego jako partnera w dziedzinie finansowania, wdrażania, doradztwa i pośrednictwa; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że aby zwiększyć skuteczność państwowej polityki przemysłowej, należy wykorzystać możliwości sektora prywatnego jako partnera w dziedzinie finansowania, wdrażania, doradztwa i pośrednictwa;

| G. | mając na uwadze, że wsparcie dla rozwoju sektora prywatnego powinno koncentrować się na obszarach, gdzie dzięki ukierunkowanemu, innowacyjnemu i rozsądnie zorganizowanemu zaangażowaniu sektora publicznego, w tym partnerstw publiczno-prywatnych, można osiągnąć największe ograniczenie bezrobocia bez dodatkowego obciążania środowiska; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że wsparcie dla rozwoju sektora prywatnego powinno koncentrować się na obszarach, gdzie dzięki ukierunkowanemu, innowacyjnemu i rozsądnie zorganizowanemu zaangażowaniu sektora publicznego, w tym partnerstw publiczno-prywatnych, można osiągnąć największe ograniczenie bezrobocia bez dodatkowego obciążania środowiska;

| H. | mając na uwadze, że współpraca między międzynarodowymi/ponadnarodowymi i regionalnymi/lokalnymi podmiotami sektora prywatnego zyskuje coraz większe uznanie jako skuteczne narzędzie wspierania rozwoju sektora prywatnego i zwiększania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że współpraca między międzynarodowymi/ponadnarodowymi i regionalnymi/lokalnymi podmiotami sektora prywatnego zyskuje coraz większe uznanie jako skuteczne narzędzie wspierania rozwoju sektora prywatnego i zwiększania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw;

| I. | mając na uwadze, że konieczne jest szczególne podkreślenie roli przedsiębiorczości oraz zatrudnienia kobiet i osób młodych, jak też ich dostępu do zasobów, kształcenia i szkolenia oraz lokalnych/regionalnych rynków; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że konieczne jest szczególne podkreślenie roli przedsiębiorczości oraz zatrudnienia kobiet i osób młodych, jak też ich dostępu do zasobów, kształcenia i szkolenia oraz lokalnych/regionalnych rynków;

| J. | mając na uwadze, że Global Compact to otwarta i dobrowolna inicjatywa w ramach obywatelskiej odpowiedzialności organizacji, skupiająca szerokie grono wielostronnych uczestników z całego świata, w ramach której przedsiębiorstwa są proszone o przyswojenie, wspieranie i wdrażanie – w ramach ich obszarów wpływu – zestawu podstawowych zasad w dziedzinie praw człowieka, norm pracy, środowiska naturalnego i zwalczania korupcji; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że Global Compact to otwarta i dobrowolna inicjatywa w ramach obywatelskiej odpowiedzialności organizacji, skupiająca szerokie grono wielostronnych uczestników z całego świata, w ramach której przedsiębiorstwa są proszone o przyswojenie, wspieranie i wdrażanie – w ramach ich obszarów wpływu – zestawu podstawowych zasad w dziedzinie praw człowieka, norm pracy, środowiska naturalnego i zwalczania korupcji;

| K. | mając na uwadze, że według Afrykańskiego Banku Rozwoju sektor prywatny już odpowiada za dwie trzecie inwestycji w Afryce, trzy czwarte jej wyników gospodarczych i dziewięć dziesiątych miejsc pracy w gospodarce formalnej i nieformalnej; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że według Afrykańskiego Banku Rozwoju sektor prywatny już odpowiada za dwie trzecie inwestycji w Afryce, trzy czwarte jej wyników gospodarczych i dziewięć dziesiątych miejsc pracy w gospodarce formalnej i nieformalnej;

| 1. | podkreśla znaczenie efektywnej współpracy publiczno-prywatnej i ściślejszego partnerstwa oraz dialogu między władzami krajowymi i lokalnymi a sektorem prywatnym z uwagi na ich wspólną odpowiedzialność za osiągnięcie celów rozwojowych i wzrostu gospodarczego bardziej sprzyjającego włączeniu społecznemu w państwach AKP; |
| --- | --- |

1.

podkreśla znaczenie efektywnej współpracy publiczno-prywatnej i ściślejszego partnerstwa oraz dialogu między władzami krajowymi i lokalnymi a sektorem prywatnym z uwagi na ich wspólną odpowiedzialność za osiągnięcie celów rozwojowych i wzrostu gospodarczego bardziej sprzyjającego włączeniu społecznemu w państwach AKP;

| 2. | podkreśla, że w obecnym kontekście globalnych zmian gospodarczych i dążenia do konwergencji gospodarczej rozwój sektora prywatnego w państwach AKP ma zasadnicze znaczenie dla przyczyniania się do rozwoju gospodarki państw AKP oraz poprawy warunków życia ich ludności; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, że w obecnym kontekście globalnych zmian gospodarczych i dążenia do konwergencji gospodarczej rozwój sektora prywatnego w państwach AKP ma zasadnicze znaczenie dla przyczyniania się do rozwoju gospodarki państw AKP oraz poprawy warunków życia ich ludności;

| 3. | podkreśla, że pokój i stabilność są kluczowymi warunkami dobrobytu i wzrostu gospodarczego; w związku z tym podkreśla, że cel zrównoważonego rozwoju nr 16, który obejmuje wspieranie pokojowych i integracyjnych społeczeństw, ogólnodostępny wymiar sprawiedliwości oraz tworzenie skutecznych, rozliczalnych i reprezentujących całe społeczeństwo instytucji na wszystkich szczeblach, zaproponowany w dokumencie końcowym otwartej grupy roboczej ONZ, pozostaje autonomicznym celem zawartym w globalnych ramach na rzecz rozwoju po roku 2015; |
| --- | --- |

3.

podkreśla, że pokój i stabilność są kluczowymi warunkami dobrobytu i wzrostu gospodarczego; w związku z tym podkreśla, że cel zrównoważonego rozwoju nr 16, który obejmuje wspieranie pokojowych i integracyjnych społeczeństw, ogólnodostępny wymiar sprawiedliwości oraz tworzenie skutecznych, rozliczalnych i reprezentujących całe społeczeństwo instytucji na wszystkich szczeblach, zaproponowany w dokumencie końcowym otwartej grupy roboczej ONZ, pozostaje autonomicznym celem zawartym w globalnych ramach na rzecz rozwoju po roku 2015;

| 4. | zachęca sektor prywatny, a w szczególności mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie lokalne przedsiębiorstwa do uczestnictwa w projektowaniu i realizacji polityki i strategii rozwoju z myślą o sprzyjaniu zrównoważonemu wzrostowi, tworzeniu miejsc pracy i zmniejszaniu ubóstwa; |
| --- | --- |

4.

zachęca sektor prywatny, a w szczególności mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie lokalne przedsiębiorstwa do uczestnictwa w projektowaniu i realizacji polityki i strategii rozwoju z myślą o sprzyjaniu zrównoważonemu wzrostowi, tworzeniu miejsc pracy i zmniejszaniu ubóstwa;

| 5. | uważa, że wzrost gospodarczy wymaga sprzyjającego otoczenia biznesowego, opartego na takich podstawach, jak jasne, stabilne i przejrzyste ramy prawne, pewność prawna, poszanowanie praworządności, dostęp do finansowania, brak zbędnych obciążeń administracyjnych, rozwój infrastruktury oraz promowanie ducha przedsiębiorczości; takie otoczenie sprzyja istnieniu konkurencyjnego i innowacyjnego (lokalnego) sektora prywatnego, w tym MMŚP, który może korzystać z możliwości, jakie dają zintegrowane na szczeblu globalnym i regionalnym rynki oraz sektory bankowy i finansowy; |
| --- | --- |

5.

uważa, że wzrost gospodarczy wymaga sprzyjającego otoczenia biznesowego, opartego na takich podstawach, jak jasne, stabilne i przejrzyste ramy prawne, pewność prawna, poszanowanie praworządności, dostęp do finansowania, brak zbędnych obciążeń administracyjnych, rozwój infrastruktury oraz promowanie ducha przedsiębiorczości; takie otoczenie sprzyja istnieniu konkurencyjnego i innowacyjnego (lokalnego) sektora prywatnego, w tym MMŚP, który może korzystać z możliwości, jakie dają zintegrowane na szczeblu globalnym i regionalnym rynki oraz sektory bankowy i finansowy;

| 6. | podkreśla znaczenie innowacji we współczesnych realiach biznesowych i zachęca do wspierania przedsiębiorstw inwestujących w pionierskie rozwiązania lub oferujących takie rozwiązania innym, które są kluczowymi czynnikami motywującymi ich do prowadzenia działalności w sektorze prywatnym; |
| --- | --- |

6.

podkreśla znaczenie innowacji we współczesnych realiach biznesowych i zachęca do wspierania przedsiębiorstw inwestujących w pionierskie rozwiązania lub oferujących takie rozwiązania innym, które są kluczowymi czynnikami motywującymi ich do prowadzenia działalności w sektorze prywatnym;

| 7. | podkreśla konieczność prowadzenia współpracy międzynarodowej i skutecznych działań, aby zwalczać uchylanie się od opodatkowania w państwach AKP; |
| --- | --- |

7.

podkreśla konieczność prowadzenia współpracy międzynarodowej i skutecznych działań, aby zwalczać uchylanie się od opodatkowania w państwach AKP;

| 8. | uważa, że przyszły wzrost gospodarczy w państwach AKP oraz ścieżka ku zrównoważonemu rozwojowi są ściśle związane z rozwojem lokalnego sektora prywatnego, który może przyczyniać się do zróżnicowania gospodarek lokalnych i tworzenia godziwych miejsc pracy oraz do zwiększenia możliwości określenia przez poszczególne państwa skutecznych ram radzenia sobie z licznymi wyzwaniami, jakie przed nimi stoją, takimi jak braki w infrastrukturze, niewłaściwe regulacje, niezgodne z zasadą zrównoważonego rozwoju gospodarowanie zasobami (w kluczowych dziedzinach takich jak przemysł wydobywczy, leśnictwo i rybołówstwo) oraz poważne niedobory wykwalifikowanych pracowników; |
| --- | --- |

8.

uważa, że przyszły wzrost gospodarczy w państwach AKP oraz ścieżka ku zrównoważonemu rozwojowi są ściśle związane z rozwojem lokalnego sektora prywatnego, który może przyczyniać się do zróżnicowania gospodarek lokalnych i tworzenia godziwych miejsc pracy oraz do zwiększenia możliwości określenia przez poszczególne państwa skutecznych ram radzenia sobie z licznymi wyzwaniami, jakie przed nimi stoją, takimi jak braki w infrastrukturze, niewłaściwe regulacje, niezgodne z zasadą zrównoważonego rozwoju gospodarowanie zasobami (w kluczowych dziedzinach takich jak przemysł wydobywczy, leśnictwo i rybołówstwo) oraz poważne niedobory wykwalifikowanych pracowników;

| 9. | podkreśla konieczność ciągłego rozwoju infrastruktury w sektorach transportu i energii, bez czego działalność sektora prywatnego jest utrudniona lub nawet, w niektórych sektorach gospodarki, niemożliwa; |
| --- | --- |

9.

podkreśla konieczność ciągłego rozwoju infrastruktury w sektorach transportu i energii, bez czego działalność sektora prywatnego jest utrudniona lub nawet, w niektórych sektorach gospodarki, niemożliwa;

| 10. | podkreśla, że sektor prywatny potrzebuje przyjaznego dla gospodarki środowiska, które pozwoli przedsiębiorstwom skutecznie działać, a także konkretnych instytucji i strategii politycznych wspierających rozwój; aby utworzyć takie przyjazne środowisko, państwa AKP powinny zapewnić stabilność makroekonomiczną, ustanowić skuteczny system finansowy, wspierać i zapewniać konkurencję, lecz również stabilność polityczną i społeczną, a także rozwój kapitału ludzkiego, poświęcając pełną uwagę kształceniu i szkoleniu zawodowemu; |
| --- | --- |

10.

podkreśla, że sektor prywatny potrzebuje przyjaznego dla gospodarki środowiska, które pozwoli przedsiębiorstwom skutecznie działać, a także konkretnych instytucji i strategii politycznych wspierających rozwój; aby utworzyć takie przyjazne środowisko, państwa AKP powinny zapewnić stabilność makroekonomiczną, ustanowić skuteczny system finansowy, wspierać i zapewniać konkurencję, lecz również stabilność polityczną i społeczną, a także rozwój kapitału ludzkiego, poświęcając pełną uwagę kształceniu i szkoleniu zawodowemu;

| 11. | podkreśla, że należy wzmocnić instytucje i zarządzanie, aby wspierać większy udział sektora prywatnego w gospodarce formalnej i sprzyjać przekształcaniu się gospodarki nieformalnej w gospodarkę formalną, oraz że należy wprowadzić politykę prowadzącą do rozwijania lokalnego sektora prywatnego i gospodarki społecznej jako podmiotów świadczących podstawowe usługi oraz przyczyniających się do mobilizacji zasobów krajowych i rozwoju infrastruktury; |
| --- | --- |

11.

podkreśla, że należy wzmocnić instytucje i zarządzanie, aby wspierać większy udział sektora prywatnego w gospodarce formalnej i sprzyjać przekształcaniu się gospodarki nieformalnej w gospodarkę formalną, oraz że należy wprowadzić politykę prowadzącą do rozwijania lokalnego sektora prywatnego i gospodarki społecznej jako podmiotów świadczących podstawowe usługi oraz przyczyniających się do mobilizacji zasobów krajowych i rozwoju infrastruktury;

| 12. | wzywa sektor prywatny i władze publiczne do wdrożenia ambitnego programu Europa – Afryka opartego na polityce wzajemnego wzrostu, przyczyniającej się do bezpieczeństwa energetycznego oraz ogólnodostępnej energii; |
| --- | --- |

12.

wzywa sektor prywatny i władze publiczne do wdrożenia ambitnego programu Europa – Afryka opartego na polityce wzajemnego wzrostu, przyczyniającej się do bezpieczeństwa energetycznego oraz ogólnodostępnej energii;

| 13. | zachęca sektor prywatny na szczeblu europejskim, międzynarodowym i lokalnym do zaangażowania się i współpracy w celu osiągnięcia rozwoju poprzez tworzenie sojuszy i organizowanie wspólnych działań, aby zmobilizować sektor prywatny do działań na szczeblu lokalnym, w tym wspierania tworzenia przedsiębiorstw za pomocą zachęt podatkowych, dostępu do finansowania oraz mechanizmów podziału ryzyka; |
| --- | --- |

13.

zachęca sektor prywatny na szczeblu europejskim, międzynarodowym i lokalnym do zaangażowania się i współpracy w celu osiągnięcia rozwoju poprzez tworzenie sojuszy i organizowanie wspólnych działań, aby zmobilizować sektor prywatny do działań na szczeblu lokalnym, w tym wspierania tworzenia przedsiębiorstw za pomocą zachęt podatkowych, dostępu do finansowania oraz mechanizmów podziału ryzyka;

| 14. | podkreśla, że wzmocnienie budowania potencjału i wiedzy fachowej to niezbędne warunki stworzenia silnego i innowacyjnego sektora prywatnego, a nie można tego osiągnąć bez powszechnego dostępu do kształcenia i szkolenia zawodowego, rozwijania umiejętności w zakresie przedsiębiorczości oraz zwiększenia możliwości w zakresie mobilności specjalistów i studentów w skali światowej; popiera programy mobilności dla studentów, w tym programy międzyszkolne i międzyuniwersyteckie w państwach AKP; zwraca uwagę na możliwości wymiany najlepszych wzorców między UE a państwami AKP, zwłaszcza dzięki korzystaniu z europejskiego doświadczenia w zakresie programu Erasmus i Erasmus Plus; |
| --- | --- |

14.

podkreśla, że wzmocnienie budowania potencjału i wiedzy fachowej to niezbędne warunki stworzenia silnego i innowacyjnego sektora prywatnego, a nie można tego osiągnąć bez powszechnego dostępu do kształcenia i szkolenia zawodowego, rozwijania umiejętności w zakresie przedsiębiorczości oraz zwiększenia możliwości w zakresie mobilności specjalistów i studentów w skali światowej; popiera programy mobilności dla studentów, w tym programy międzyszkolne i międzyuniwersyteckie w państwach AKP; zwraca uwagę na możliwości wymiany najlepszych wzorców między UE a państwami AKP, zwłaszcza dzięki korzystaniu z europejskiego doświadczenia w zakresie programu Erasmus i Erasmus Plus;

| 15. | podkreśla, że należy ściśle angażować podmioty AKP w programy i projekty realizowane w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju, aby wykształcić w nich poczucie odpowiedzialności; |
| --- | --- |

15.

podkreśla, że należy ściśle angażować podmioty AKP w programy i projekty realizowane w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju, aby wykształcić w nich poczucie odpowiedzialności;

| 16. | podkreśla, że ważne jest, aby działania na poszczególnych poziomach (krajowe programy orientacyjne, regionalne programy orientacyjne, wewnętrzne fundusze AKP itp.) uzupełniały się wzajemnie, tak aby umożliwić powstanie wartości dodanej na każdym poziomie rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP; |
| --- | --- |

16.

podkreśla, że ważne jest, aby działania na poszczególnych poziomach (krajowe programy orientacyjne, regionalne programy orientacyjne, wewnętrzne fundusze AKP itp.) uzupełniały się wzajemnie, tak aby umożliwić powstanie wartości dodanej na każdym poziomie rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP;

| 17. | wzywa sektor prywatny do korzystania w sposób planowy z subwencji w celu wsparcia inwestycji infrastrukturalnych oraz z kredytów dzięki ściślejszej współpracy, w szczególności w przypadku sektora MŚP, z międzynarodowymi bankami komercyjnymi, które mogą pobudzać przedsiębiorczość wśród ludzi młodych i kobiet oraz tworzyć godziwe miejsca pracy; |
| --- | --- |

17.

wzywa sektor prywatny do korzystania w sposób planowy z subwencji w celu wsparcia inwestycji infrastrukturalnych oraz z kredytów dzięki ściślejszej współpracy, w szczególności w przypadku sektora MŚP, z międzynarodowymi bankami komercyjnymi, które mogą pobudzać przedsiębiorczość wśród ludzi młodych i kobiet oraz tworzyć godziwe miejsca pracy;

| 18. | podkreśla potrzebę lepszego koordynowania w dziedzinie współpracy prywatno-publicznej oraz bardziej spójnego i zintegrowanego podejścia, ze skutecznymi zasadami, między UE a państwami AKP, nawiązania dialogu z sektorem prywatnym i opracowania odpowiedzialnych zasad prowadzenia działalności z punktu widzenia socjalnego, fiskalnego, środowiska naturalnego i budżetowego, z myślą o zwalczaniu ubóstwa i nierówności; |
| --- | --- |

18.

podkreśla potrzebę lepszego koordynowania w dziedzinie współpracy prywatno-publicznej oraz bardziej spójnego i zintegrowanego podejścia, ze skutecznymi zasadami, między UE a państwami AKP, nawiązania dialogu z sektorem prywatnym i opracowania odpowiedzialnych zasad prowadzenia działalności z punktu widzenia socjalnego, fiskalnego, środowiska naturalnego i budżetowego, z myślą o zwalczaniu ubóstwa i nierówności;

| 19. | podkreśla znaczenie krajowych programów orientacyjnych, które opierają się na własnych strategiach rządowych i są dopasowane do specyficznej sytuacji i potrzeb poszczególnych państw; podkreśla konieczność zwiększania skuteczności operacyjnej oraz oddziaływania sektora prywatnego w procesach realizacji; |
| --- | --- |

19.

podkreśla znaczenie krajowych programów orientacyjnych, które opierają się na własnych strategiach rządowych i są dopasowane do specyficznej sytuacji i potrzeb poszczególnych państw; podkreśla konieczność zwiększania skuteczności operacyjnej oraz oddziaływania sektora prywatnego w procesach realizacji;

| 20. | zachęca UE i jej państwa członkowskie do przekazania państwom AKP technologii pozwalających im skuteczniej walczyć ze zmianą klimatu; |
| --- | --- |

20.

zachęca UE i jej państwa członkowskie do przekazania państwom AKP technologii pozwalających im skuteczniej walczyć ze zmianą klimatu;

| 21. | podkreśla znaczenie współpracy w obrębie państw AKP na rzecz wspierania rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP w ramach 11. EFR oraz konieczność lepszego informowania państw AKP o istniejących programach, instrumentach i narzędziach wspierających rozwój sektora prywatnego w ramach umowy z Kotonu; |
| --- | --- |

21.

podkreśla znaczenie współpracy w obrębie państw AKP na rzecz wspierania rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP w ramach 11. EFR oraz konieczność lepszego informowania państw AKP o istniejących programach, instrumentach i narzędziach wspierających rozwój sektora prywatnego w ramach umowy z Kotonu;

| 22. | podkreśla znaczenie, jakie ma istnienie i wzmocnienie mechanizmów monitorowania realizacji pomocy rozwojowej w celu maksymalizacji wspierającej roli istniejących instrumentów i narzędzi, które wspomagają rozwój sektora prywatnego; |
| --- | --- |

22.

podkreśla znaczenie, jakie ma istnienie i wzmocnienie mechanizmów monitorowania realizacji pomocy rozwojowej w celu maksymalizacji wspierającej roli istniejących instrumentów i narzędzi, które wspomagają rozwój sektora prywatnego;

| 23. | uważa, że istotne jest, aby MMŚP w państwach AKP ściślej współpracowały z MMŚP w Europie dzięki odpowiedniemu ukierunkowaniu programów wsparcia publicznego, jak te oferowane przez Europejską Sieć Przedsiębiorczości, które mogą służyć za wzorzec zacieśniania współpracy między MŚP, dzięki włączeniu drobnych podmiotów lokalnych do europejskich sieci dostaw, zwłaszcza w dziedzinie rolnictwa, umożliwiając transfer technologii i wiedzy fachowej; |
| --- | --- |

23.

uważa, że istotne jest, aby MMŚP w państwach AKP ściślej współpracowały z MMŚP w Europie dzięki odpowiedniemu ukierunkowaniu programów wsparcia publicznego, jak te oferowane przez Europejską Sieć Przedsiębiorczości, które mogą służyć za wzorzec zacieśniania współpracy między MŚP, dzięki włączeniu drobnych podmiotów lokalnych do europejskich sieci dostaw, zwłaszcza w dziedzinie rolnictwa, umożliwiając transfer technologii i wiedzy fachowej;

| 24. | podkreśla rolę Europejskiego Banku Inwestycyjnego we wspieraniu rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP w ramach instrumentu inwestycyjnego; |
| --- | --- |

24.

podkreśla rolę Europejskiego Banku Inwestycyjnego we wspieraniu rozwoju sektora prywatnego w państwach AKP w ramach instrumentu inwestycyjnego;

| 25. | wyraża nadzieję, że przyszły europejski podatek od transakcji finansowych będzie w znacznej mierze przekazywany na pomoc krajom rozwijającym się; |
| --- | --- |

25.

wyraża nadzieję, że przyszły europejski podatek od transakcji finansowych będzie w znacznej mierze przekazywany na pomoc krajom rozwijającym się;

| 26. | podkreśla, że Afryka Subsaharyjska zasługuje na szczególną uwagę w zakresie podejścia polegającego na łączeniu pożyczek i dotacji, oraz popiera utworzenie wielosektorowego instrumentu, z którego byłyby finansowane projekty w skali krajowej w Afryce Subsaharyjskiej, zwłaszcza te umożliwiające MŚP dostęp do finansowania; |
| --- | --- |

26.

podkreśla, że Afryka Subsaharyjska zasługuje na szczególną uwagę w zakresie podejścia polegającego na łączeniu pożyczek i dotacji, oraz popiera utworzenie wielosektorowego instrumentu, z którego byłyby finansowane projekty w skali krajowej w Afryce Subsaharyjskiej, zwłaszcza te umożliwiające MŚP dostęp do finansowania;

| 27. | podkreśla, że optymalne rozwiązania nie będą takie same w poszczególnych państwach AKP, z uwagi na niejednolite potrzeby w zakresie koniecznego potencjału instytucjonalnego, przejrzystości, rozliczalności i sprzyjającego otoczenia biznesowego; zachęca jednakże do wymiany dobrych wzorców, zwłaszcza między państwami AKP, oraz do propagowania dobrze funkcjonujących rozwiązań; |
| --- | --- |

27.

podkreśla, że optymalne rozwiązania nie będą takie same w poszczególnych państwach AKP, z uwagi na niejednolite potrzeby w zakresie koniecznego potencjału instytucjonalnego, przejrzystości, rozliczalności i sprzyjającego otoczenia biznesowego; zachęca jednakże do wymiany dobrych wzorców, zwłaszcza między państwami AKP, oraz do propagowania dobrze funkcjonujących rozwiązań;

| 28. | uznaje, że aby pobudzać sprzyjający rozwojowi wzrost gospodarczy i społeczny, konieczne jest zapewnienie prawodawstwa biorącego pod uwagę aspekt płci, które ułatwiać będzie kobietom wejście na rynek pracy w sektorze produkcji nie tylko przez zmiany prawne w zakresie dostępu do finansowania przez kredyt, ale i za pomocą konkretnych programów szkoleniowych, które mogą przekształcić obserwowane w państwach AKP pozytywne przemiany w sektorze edukacji w rzeczywiste możliwości gospodarcze; |
| --- | --- |

28.

uznaje, że aby pobudzać sprzyjający rozwojowi wzrost gospodarczy i społeczny, konieczne jest zapewnienie prawodawstwa biorącego pod uwagę aspekt płci, które ułatwiać będzie kobietom wejście na rynek pracy w sektorze produkcji nie tylko przez zmiany prawne w zakresie dostępu do finansowania przez kredyt, ale i za pomocą konkretnych programów szkoleniowych, które mogą przekształcić obserwowane w państwach AKP pozytywne przemiany w sektorze edukacji w rzeczywiste możliwości gospodarcze;

| 29. | apeluje o wypełnienie podjętych w Pusanie zobowiązań dotyczących spójności polityki rozwojowej i zaangażowania sektora prywatnego w rozwój oraz zobowiązań uzgodnionych w deklaracji paryskiej w sprawie skuteczności pomocy i w programie działania z Akry; podkreśla konieczność uwzględnienia roli sektora prywatnego w projektowaniu i wdrażaniu globalnych ram na okres po 2015 r.; |
| --- | --- |

29.

apeluje o wypełnienie podjętych w Pusanie zobowiązań dotyczących spójności polityki rozwojowej i zaangażowania sektora prywatnego w rozwój oraz zobowiązań uzgodnionych w deklaracji paryskiej w sprawie skuteczności pomocy i w programie działania z Akry; podkreśla konieczność uwzględnienia roli sektora prywatnego w projektowaniu i wdrażaniu globalnych ram na okres po 2015 r.;

| 30. | zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Ministrów AKP–UE, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, Radzie Europejskiej, Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu, parlamentom regionalnym i narodowym oraz organizacjom regionalnym mającym związki z państwami AKP. |
| --- | --- |

30.

zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Ministrów AKP–UE, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, Radzie Europejskiej, Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu, parlamentom regionalnym i narodowym oraz organizacjom regionalnym mającym związki z państwami AKP.

REZOLUCJA (26)

w sprawie społecznych i gospodarczych skutków niewłaściwego odżywiania w państwach AKP

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP–UE,

| — | na posiedzeniu w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r., |
| --- | --- |

—

na posiedzeniu w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r.,

| — | uwzględniając art. 18 ust. 1 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 18 ust. 1 Regulaminu,

| — | uwzględniając umowę o partnerstwie AKP–UE (umowa z Kotonu), w szczególności jej art. 25 ust. 1 lit. b) dotyczący poprawy żywienia oraz likwidowania głodu i niedożywienia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę o partnerstwie AKP–UE (umowa z Kotonu), w szczególności jej art. 25 ust. 1 lit. b) dotyczący poprawy żywienia oraz likwidowania głodu i niedożywienia,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2004 r. w sprawie żywności i bezpieczeństwa żywnościowego (ACP-EU 3692/04/fin.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2004 r. w sprawie żywności i bezpieczeństwa żywnościowego (ACP-EU 3692/04/fin.),

| — | uwzględniając opracowany przez Światową Organizację Zdrowia trzynastoletni kompleksowy plan realizacji dotyczący żywienia matek, niemowląt i małych dzieci (2012–2025), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opracowany przez Światową Organizację Zdrowia trzynastoletni kompleksowy plan realizacji dotyczący żywienia matek, niemowląt i małych dzieci (2012–2025),

| — | uwzględniając afrykańską regionalną strategię żywienia (2005–2015), |
| --- | --- |

—

uwzględniając afrykańską regionalną strategię żywienia (2005–2015),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 marca 2013 r. zatytułowany „Zwiększenie roli żywienia matek i dzieci w pomocy zewnętrznej: ramy polityki UE” (COM(2013) 141), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 marca 2013 r. zatytułowany „Zwiększenie roli żywienia matek i dzieci w pomocy zewnętrznej: ramy polityki UE” (COM(2013) 141),

| — | uwzględniając apel o większą mobilizację przeciwko niewłaściwemu odżywianiu dzieci, wystosowany przez parlamentarzystów europejskich i afrykańskich w dniu 8 czerwca 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając apel o większą mobilizację przeciwko niewłaściwemu odżywianiu dzieci, wystosowany przez parlamentarzystów europejskich i afrykańskich w dniu 8 czerwca 2013 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji ds. Społecznych i Środowiska (ACP-EU/101.717/14/fin.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji ds. Społecznych i Środowiska (ACP-EU/101.717/14/fin.),

| A. | mając na uwadze, że na problem niewłaściwego odżywiania składa się zarówno przeżywienie jak i niedożywienie, oraz że problem ten ma bezpośredni negatywny wpływ u pojedynczych osób i całych społeczności na choroby i niepełnosprawność, rozwój mózgu, poziom wykształcenia, perspektywy zatrudnienia oraz możliwości uzyskania dochodów; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że na problem niewłaściwego odżywiania składa się zarówno przeżywienie jak i niedożywienie, oraz że problem ten ma bezpośredni negatywny wpływ u pojedynczych osób i całych społeczności na choroby i niepełnosprawność, rozwój mózgu, poziom wykształcenia, perspektywy zatrudnienia oraz możliwości uzyskania dochodów;

| B. | mając na uwadze, że według FAO około 2 mld osób nie spożywa wystarczającej ilości mikroskładników odżywczych, np. witamin i składników mineralnych, co może prowadzić do niedożywienia; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że według FAO około 2 mld osób nie spożywa wystarczającej ilości mikroskładników odżywczych, np. witamin i składników mineralnych, co może prowadzić do niedożywienia;

| C. | mając na uwadze, że na problem niewłaściwego odżywania wpływa wiele czynników związanych z ubóstwem, brakiem bezpieczeństwa żywnościowego, złą infrastrukturą wodno-kanalizacyjną i niedostateczną opieką zdrowotną, a przyczynami tego stanu mogą być ubogie zasoby naturalne, słabe rządy, konflikty, zmiana klimatu, wzrost demograficzny, subsydia wywozowe szkodzące lokalnym rynkom, wysokie i zmienne ceny żywności oraz niedostateczne inwestycje w rodzinne gospodarstwa rolne produkujące żywność na potrzeby lokalnych konsumentów, oraz mając na uwadze, że ludność afrykańskich państw AKP, w szczególności ludność Sahelu, jest zagrożona suszą, pustynnieniem, brakiem usług zdrowotnych i edukacyjnych, izolacją i słabą komunikacją; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że na problem niewłaściwego odżywania wpływa wiele czynników związanych z ubóstwem, brakiem bezpieczeństwa żywnościowego, złą infrastrukturą wodno-kanalizacyjną i niedostateczną opieką zdrowotną, a przyczynami tego stanu mogą być ubogie zasoby naturalne, słabe rządy, konflikty, zmiana klimatu, wzrost demograficzny, subsydia wywozowe szkodzące lokalnym rynkom, wysokie i zmienne ceny żywności oraz niedostateczne inwestycje w rodzinne gospodarstwa rolne produkujące żywność na potrzeby lokalnych konsumentów, oraz mając na uwadze, że ludność afrykańskich państw AKP, w szczególności ludność Sahelu, jest zagrożona suszą, pustynnieniem, brakiem usług zdrowotnych i edukacyjnych, izolacją i słabą komunikacją;

| D. | mając na uwadze, że skutkiem niewłaściwego odżywiania jest nie tylko niedożywienie, lecz również otyłość, a zarówno jedno, jak i drugie negatywnie wpływa na zdrowie i rozwój; mając na uwadze, że głównym problemem w krajach Afryki Subsaharyjskiej jest niedożywienie wynikające z niedostatku żywności, natomiast w innych regionach AKP niezdrowe odżywianie związane z ubóstwem może prowadzić do otyłości albo niedożywienia; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że skutkiem niewłaściwego odżywiania jest nie tylko niedożywienie, lecz również otyłość, a zarówno jedno, jak i drugie negatywnie wpływa na zdrowie i rozwój; mając na uwadze, że głównym problemem w krajach Afryki Subsaharyjskiej jest niedożywienie wynikające z niedostatku żywności, natomiast w innych regionach AKP niezdrowe odżywianie związane z ubóstwem może prowadzić do otyłości albo niedożywienia;

| E. | mając na uwadze, że problem niewłaściwego odżywiania i jego negatywne skutki najczęściej dotyczą najbardziej marginalizowanych grup społecznych, takich jak kobiety, dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że problem niewłaściwego odżywiania i jego negatywne skutki najczęściej dotyczą najbardziej marginalizowanych grup społecznych, takich jak kobiety, dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne;

| F. | mając na uwadze, że przyczyny i skutki niewłaściwego odżywiania mają charakter wielopłaszczyznowy i wymagają odpowiedzi wielosektorowych i kompleksowych, które w perspektywie krótko- i długoterminowej muszą wpisywać się w szersze strategie mające na celu zapewnienie prawa do pożywienia (dostępność i adekwatność żywności), aby zwiększyć bezpośrednie działania na rzecz żywienia koncentrujące się na kobietach w ciąży i dzieciach poniżej drugiego roku życia oraz rozszerzyć zakres polityki rozwojowej uwzględniającej kwestie żywieniowe; mając na uwadze, że kobiety stanowią grupę szczególnie wrażliwą, zaś ich stałe niedożywienie prowadzi do przekazywania z pokolenia na pokolenie problemów niedowagi i niedoborów żywieniowych, a także mając na uwadze, że gdy zwiększają się dochody, kobiety odgrywają decydującą rolę w poprawie żywienia w gospodarstwach domowych, a zatem i żywienia dzieci; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że przyczyny i skutki niewłaściwego odżywiania mają charakter wielopłaszczyznowy i wymagają odpowiedzi wielosektorowych i kompleksowych, które w perspektywie krótko- i długoterminowej muszą wpisywać się w szersze strategie mające na celu zapewnienie prawa do pożywienia (dostępność i adekwatność żywności), aby zwiększyć bezpośrednie działania na rzecz żywienia koncentrujące się na kobietach w ciąży i dzieciach poniżej drugiego roku życia oraz rozszerzyć zakres polityki rozwojowej uwzględniającej kwestie żywieniowe; mając na uwadze, że kobiety stanowią grupę szczególnie wrażliwą, zaś ich stałe niedożywienie prowadzi do przekazywania z pokolenia na pokolenie problemów niedowagi i niedoborów żywieniowych, a także mając na uwadze, że gdy zwiększają się dochody, kobiety odgrywają decydującą rolę w poprawie żywienia w gospodarstwach domowych, a zatem i żywienia dzieci;

| G. | mając na uwadze, że niedostateczne spożywanie składników odżywczych przez długi czas i częste infekcje mogą prowadzić do zahamowania rozwoju człowieka, a skutki tego procesu w postaci opóźnionego rozwoju motorycznego i umysłowego są w znacznej mierze nieodwracalne; mając na uwadze, że okresy niedoboru żywności i nieleczone powszechnie występujące choroby, jak biegunka i zapalenie płuc, mogą doprowadzić do wyniszczenia organizmu, a potencjalnie nawet do śmierci, a także mając na uwadze, że w przypadku niewłaściwie odżywiających się kobiet i dziewcząt w wieku reprodukcyjnym występuje większe prawdopodobieństwo urodzenia mniejszych dzieci (o mniejszej masie i niższym wzroście); |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że niedostateczne spożywanie składników odżywczych przez długi czas i częste infekcje mogą prowadzić do zahamowania rozwoju człowieka, a skutki tego procesu w postaci opóźnionego rozwoju motorycznego i umysłowego są w znacznej mierze nieodwracalne; mając na uwadze, że okresy niedoboru żywności i nieleczone powszechnie występujące choroby, jak biegunka i zapalenie płuc, mogą doprowadzić do wyniszczenia organizmu, a potencjalnie nawet do śmierci, a także mając na uwadze, że w przypadku niewłaściwie odżywiających się kobiet i dziewcząt w wieku reprodukcyjnym występuje większe prawdopodobieństwo urodzenia mniejszych dzieci (o mniejszej masie i niższym wzroście);

| H. | mając na uwadze, że niedożywienie powoduje 45 % zgonów dzieci poniżej piątego roku życia; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że niedożywienie powoduje 45 % zgonów dzieci poniżej piątego roku życia;

| I. | mając na uwadze, że śmiertelność i zapadalność na choroby związane z niewłaściwym odżywianiem powodują w gospodarce bezpośrednie straty w kapitale ludzkim i spadek wydajności, zwłaszcza z powodu obniżonych zdolności umysłowych i gorszych wyników w szkole, wynikających z niedożywienia we wczesnym dzieciństwie; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że śmiertelność i zapadalność na choroby związane z niewłaściwym odżywianiem powodują w gospodarce bezpośrednie straty w kapitale ludzkim i spadek wydajności, zwłaszcza z powodu obniżonych zdolności umysłowych i gorszych wyników w szkole, wynikających z niedożywienia we wczesnym dzieciństwie;

| J. | mając na uwadze, że osoby niedożywione we wczesnym dzieciństwie są w dalszym życiu bardziej narażone na choroby niezakaźne, w tym cukrzycę i choroby układu naczyniowego, co znacznie zwiększa koszty opieki lekarskiej w systemach ochrony zdrowia o ograniczonych zasobach; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że osoby niedożywione we wczesnym dzieciństwie są w dalszym życiu bardziej narażone na choroby niezakaźne, w tym cukrzycę i choroby układu naczyniowego, co znacznie zwiększa koszty opieki lekarskiej w systemach ochrony zdrowia o ograniczonych zasobach;

| K. | mając na uwadze, że łączne koszty gospodarcze niewłaściwego odżywiania szacuje się w przedziale od 2–3 % do 16 % produktu krajowego brutto w krajach, gdzie problem ten jest największy; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że łączne koszty gospodarcze niewłaściwego odżywiania szacuje się w przedziale od 2–3 % do 16 % produktu krajowego brutto w krajach, gdzie problem ten jest największy;

| L. | mając na uwadze, że poprawa żywienia jest warunkiem wstępnym osiągnięcia celów, jakimi są eliminacja ubóstwa i głodu, zmniejszenie śmiertelności dzieci, poprawa stanu zdrowia matek, zwalczanie chorób, wzmocnienie pozycji kobiet i zdobycie powszechnego wykształcenia na poziomie podstawowym; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że poprawa żywienia jest warunkiem wstępnym osiągnięcia celów, jakimi są eliminacja ubóstwa i głodu, zmniejszenie śmiertelności dzieci, poprawa stanu zdrowia matek, zwalczanie chorób, wzmocnienie pozycji kobiet i zdobycie powszechnego wykształcenia na poziomie podstawowym;

| M. | mając na uwadze, że w skali światowej u ok. 165 mln, czyli jednej czwartej populacji dzieci na świecie występuje zahamowanie rozwoju, a 2,6 mln dzieci w wieku poniżej pięciu lat umiera co roku wskutek niedożywienia, przy czym ponad 90 % w Afryce i Azji; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że w skali światowej u ok. 165 mln, czyli jednej czwartej populacji dzieci na świecie występuje zahamowanie rozwoju, a 2,6 mln dzieci w wieku poniżej pięciu lat umiera co roku wskutek niedożywienia, przy czym ponad 90 % w Afryce i Azji;

| N. | mając na uwadze, że uważa się, iż najistotniejszym okresem, kiedy można zapobiegać niedożywieniu i jego skutkom w dorosłości, jest pierwszych 1  000 dni życia dziecka, wliczając w to okres ciąży, oraz mając na uwadze, że przez pierwszych sześć miesięcy po urodzeniu powinno się wyłącznie karmić piersią; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że uważa się, iż najistotniejszym okresem, kiedy można zapobiegać niedożywieniu i jego skutkom w dorosłości, jest pierwszych 1  000 dni życia dziecka, wliczając w to okres ciąży, oraz mając na uwadze, że przez pierwszych sześć miesięcy po urodzeniu powinno się wyłącznie karmić piersią;

| O. | mając na uwadze, że FAO podała, iż w XX w. różnorodność upraw zmniejszyła się o 75 %, a jedna trzecia obecnej różnorodności może zniknąć do 2050 r.; mając na uwadze, że zaledwie 30 rodzajów upraw dostarcza 90 % kalorii spożywanych przez ludzi, a tylko trzy gatunki zbóż (ryż, pszenica i kukurydza) są źródłem ponad połowy kalorii spożywanych przez ludzi; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że FAO podała, iż w XX w. różnorodność upraw zmniejszyła się o 75 %, a jedna trzecia obecnej różnorodności może zniknąć do 2050 r.; mając na uwadze, że zaledwie 30 rodzajów upraw dostarcza 90 % kalorii spożywanych przez ludzi, a tylko trzy gatunki zbóż (ryż, pszenica i kukurydza) są źródłem ponad połowy kalorii spożywanych przez ludzi;

| P. | mając na uwadze, że sektor prywatny, w tym światowe i krajowe przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją żywności, jak również drobne podmioty, np. przedsiębiorcy, rolnicy i sprzedawcy, mają duże możliwości przyczyniania się do wielostronnych wysiłków na rzecz poprawy żywienia; mając jednak na uwadze, że wkład sektora prywatnego musi koniecznie wpisywać się w szersze strategie przeciwdziałania niewłaściwemu odżywianiu, opierające się na prawie do pożywienia, i że musi być odpowiednio regulowany; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że sektor prywatny, w tym światowe i krajowe przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją żywności, jak również drobne podmioty, np. przedsiębiorcy, rolnicy i sprzedawcy, mają duże możliwości przyczyniania się do wielostronnych wysiłków na rzecz poprawy żywienia; mając jednak na uwadze, że wkład sektora prywatnego musi koniecznie wpisywać się w szersze strategie przeciwdziałania niewłaściwemu odżywianiu, opierające się na prawie do pożywienia, i że musi być odpowiednio regulowany;

| Q. | mając na uwadze, że bezpieczeństwo żywnościowe i żywieniowe zależy od zrównoważonych systemów rolno-spożywczych na poziomie lokalnym, regionalnym i subregionalnym, opartych na rolnictwie rodzinnym, które uwzględnia bezpieczeństwo dostępu do środków produkcji na niewielką skalę (ziemi, narzędzi, kredytów itd.), jest zróżnicowane i lokalne, a jego zadaniem jest wyżywienie w pierwszej kolejności ludności lokalnej; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że bezpieczeństwo żywnościowe i żywieniowe zależy od zrównoważonych systemów rolno-spożywczych na poziomie lokalnym, regionalnym i subregionalnym, opartych na rolnictwie rodzinnym, które uwzględnia bezpieczeństwo dostępu do środków produkcji na niewielką skalę (ziemi, narzędzi, kredytów itd.), jest zróżnicowane i lokalne, a jego zadaniem jest wyżywienie w pierwszej kolejności ludności lokalnej;

| R. | mając na uwadze, że coraz szerzej uznaje się, iż problem niewłaściwego odżywiania w dużej części dotyczy osób umiarkowanie lub przewlekle niedożywionych, co z kolei prowadzi do nowego ukierunkowania działań, tak aby nie skupiały się one wyłącznie na leczeniu, ale uwzględniały również profilaktykę; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że coraz szerzej uznaje się, iż problem niewłaściwego odżywiania w dużej części dotyczy osób umiarkowanie lub przewlekle niedożywionych, co z kolei prowadzi do nowego ukierunkowania działań, tak aby nie skupiały się one wyłącznie na leczeniu, ale uwzględniały również profilaktykę;

| S. | mając na uwadze, że interwencje i programy w dziedzinie rolnictwa uwzględniające problem żywienia, siatki bezpieczeństwa socjalnego oraz rozwój i edukację we wczesnym dzieciństwie mają ogromny potencjał zwiększania skali i skuteczności interwencji ukierunkowanych na żywienie; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że interwencje i programy w dziedzinie rolnictwa uwzględniające problem żywienia, siatki bezpieczeństwa socjalnego oraz rozwój i edukację we wczesnym dzieciństwie mają ogromny potencjał zwiększania skali i skuteczności interwencji ukierunkowanych na żywienie;

| T. | mając na uwadze, że wiele krajów rozwijających się polega w zbyt dużym stopniu na pozyskiwaniu białka z dziko żyjących zwierząt, których zasoby są nietrwałe, nierejestrowane i coraz mniejsze, a to z kolei może ewentualnie skutkować w bliskiej przyszłości dietą bezbiałkową oraz pogłębić jeszcze problem niewłaściwego odżywiania; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że wiele krajów rozwijających się polega w zbyt dużym stopniu na pozyskiwaniu białka z dziko żyjących zwierząt, których zasoby są nietrwałe, nierejestrowane i coraz mniejsze, a to z kolei może ewentualnie skutkować w bliskiej przyszłości dietą bezbiałkową oraz pogłębić jeszcze problem niewłaściwego odżywiania;

| U. | mając na uwadze, że najbardziej dotknięte państwa AKP, wraz z darczyńcami, organizacjami wielostronnymi i sektorem prywatnym, mają istotną rolę do odegrania w zwiększeniu środków na specyficzne programy żywieniowe oraz programy uwzględniające problem żywienia; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że najbardziej dotknięte państwa AKP, wraz z darczyńcami, organizacjami wielostronnymi i sektorem prywatnym, mają istotną rolę do odegrania w zwiększeniu środków na specyficzne programy żywieniowe oraz programy uwzględniające problem żywienia;

| V. | mając na uwadze, że w walce z niewłaściwym odżywianiem nadrzędne znaczenie ma angażowanie rodzin i społeczności lokalnych, tak aby walkę tę można było toczyć nawet na bardzo odległych obszarach, gdzie struktury państwowe są słabe lub nie funkcjonują; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że w walce z niewłaściwym odżywianiem nadrzędne znaczenie ma angażowanie rodzin i społeczności lokalnych, tak aby walkę tę można było toczyć nawet na bardzo odległych obszarach, gdzie struktury państwowe są słabe lub nie funkcjonują;

| W. | mając na uwadze, że kluczowe inwestycje w zdrowie publiczne muszą iść w parze z reformami systemów żywieniowych oraz ze wspólnymi działaniami globalnymi w celu naprawy globalnego systemu żywieniowego, prowadzonymi przez rządy, lecz obejmującymi również kluczowe podmioty, takie jak sektor prywatny, społeczeństwo obywatelskie i społeczności; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że kluczowe inwestycje w zdrowie publiczne muszą iść w parze z reformami systemów żywieniowych oraz ze wspólnymi działaniami globalnymi w celu naprawy globalnego systemu żywieniowego, prowadzonymi przez rządy, lecz obejmującymi również kluczowe podmioty, takie jak sektor prywatny, społeczeństwo obywatelskie i społeczności;

| X. | mając na uwadze, że na terenach suchych i półsuchych pasterstwo okazuje się bardziej produktywne niż hodowla osiadła pod względem ilości produkowanego mięsa na hektar i pod względem wydajności kalorycznej na hektar, a także mając na uwadze, że przyczynia się ono w ten sposób do wyżywienia ludności, a tym samym do zwiększenia bezpieczeństwa żywnościowego i żywieniowego oraz odporności; mając na uwadze, że mobilność pasterzy, a tym samym ich większa zdolność do dostosowania się do zmiany klimatu niż w przypadku osiadłych hodowców, może zwiększyć bezpieczeństwo żywnościowe; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że na terenach suchych i półsuchych pasterstwo okazuje się bardziej produktywne niż hodowla osiadła pod względem ilości produkowanego mięsa na hektar i pod względem wydajności kalorycznej na hektar, a także mając na uwadze, że przyczynia się ono w ten sposób do wyżywienia ludności, a tym samym do zwiększenia bezpieczeństwa żywnościowego i żywieniowego oraz odporności; mając na uwadze, że mobilność pasterzy, a tym samym ich większa zdolność do dostosowania się do zmiany klimatu niż w przypadku osiadłych hodowców, może zwiększyć bezpieczeństwo żywnościowe;

| Y. | mając na uwadze, że 50 z 79 państw AKP to państwa nadbrzeżne, a ponad 60 z nich eksportuje ryby i produkty rybne na rynki regionalne i międzynarodowe; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że 50 z 79 państw AKP to państwa nadbrzeżne, a ponad 60 z nich eksportuje ryby i produkty rybne na rynki regionalne i międzynarodowe;

| Z. | mając na uwadze, że unijna polityka w zakresie współpracy na rzecz rozwoju i wspólna polityka rybołówstwa muszą być spójne, dopełniać się nawzajem i muszą być właściwie koordynowane; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że unijna polityka w zakresie współpracy na rzecz rozwoju i wspólna polityka rybołówstwa muszą być spójne, dopełniać się nawzajem i muszą być właściwie koordynowane;

| 1. | wzywa państwa AKP do ustanowienia w swoich rocznych budżetach krajowych odrębnej i w pełni finansowanej pozycji przeznaczonej na interwencje ukierunkowane na żywienie i dotyczące wszystkich ludzi, w tym najbardziej marginalizowanych, takich jak kobiety, dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne; |
| --- | --- |

1.

wzywa państwa AKP do ustanowienia w swoich rocznych budżetach krajowych odrębnej i w pełni finansowanej pozycji przeznaczonej na interwencje ukierunkowane na żywienie i dotyczące wszystkich ludzi, w tym najbardziej marginalizowanych, takich jak kobiety, dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne;

| 2. | zachęca UE do wypełnienia podjętego przez nią zobowiązania do wspierania krajów partnerskich w zmniejszeniu o siedem milionów do 2015 r. liczby dzieci poniżej piątego roku życia, u których występuje zahamowanie rozwoju, do wspierania podstawowej opieki zdrowotnej i podejmowania w zależności od potrzeb działań w celu niesienia pomocy w okresach kryzysu żywnościowego, przeciwdziałania niedowadze i, jeżeli zajdzie potrzeba, łączenia strategii przeciwdziałania niedowadze i zahamowaniu rozwoju; |
| --- | --- |

2.

zachęca UE do wypełnienia podjętego przez nią zobowiązania do wspierania krajów partnerskich w zmniejszeniu o siedem milionów do 2015 r. liczby dzieci poniżej piątego roku życia, u których występuje zahamowanie rozwoju, do wspierania podstawowej opieki zdrowotnej i podejmowania w zależności od potrzeb działań w celu niesienia pomocy w okresach kryzysu żywnościowego, przeciwdziałania niedowadze i, jeżeli zajdzie potrzeba, łączenia strategii przeciwdziałania niedowadze i zahamowaniu rozwoju;

| 3. | wzywa do większych inwestycji w sprawdzone i skalowalne interwencje, które mogą wzbogacić i uzupełnić diety ludzi, jeśli brakuje w nich niezbędnych składników odżywczych, w tym do rozbudowy i aktualizacji istniejących programów oraz do przeznaczenia nowych środków na tworzenie programów, jeżeli takowe nie istnieją, oraz do skupienia się na interwencjach takich jak wzbogacanie podstawowych produktów żywnościowych i dodatków do potraw za pomocą wzbogacania w mikroskładniki odżywcze; |
| --- | --- |

3.

wzywa do większych inwestycji w sprawdzone i skalowalne interwencje, które mogą wzbogacić i uzupełnić diety ludzi, jeśli brakuje w nich niezbędnych składników odżywczych, w tym do rozbudowy i aktualizacji istniejących programów oraz do przeznaczenia nowych środków na tworzenie programów, jeżeli takowe nie istnieją, oraz do skupienia się na interwencjach takich jak wzbogacanie podstawowych produktów żywnościowych i dodatków do potraw za pomocą wzbogacania w mikroskładniki odżywcze;

| 4. | wzywa państwa AKP do włączenia walki z niewłaściwym odżywianiem do wszystkich powiązanych obszarów polityki rozwoju, a zwłaszcza do polityki rolnej i programów podstawowej opieki zdrowotnej w kontekście bardziej kompleksowego podejścia opartego na prawie do pożywienia, przy jednoczesnym dopilnowaniu, by w tej polityce i tych programach uwzględniono osoby najbardziej marginalizowane, takie jak kobiety, dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne, a także by sprawdzono, czy inne strategie polityczne są spójne z celami w dziedzinie żywienia; |
| --- | --- |

4.

wzywa państwa AKP do włączenia walki z niewłaściwym odżywianiem do wszystkich powiązanych obszarów polityki rozwoju, a zwłaszcza do polityki rolnej i programów podstawowej opieki zdrowotnej w kontekście bardziej kompleksowego podejścia opartego na prawie do pożywienia, przy jednoczesnym dopilnowaniu, by w tej polityce i tych programach uwzględniono osoby najbardziej marginalizowane, takie jak kobiety, dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne, a także by sprawdzono, czy inne strategie polityczne są spójne z celami w dziedzinie żywienia;

| 5. | podkreśla ścisłe powiązanie między niedożywieniem, niewłaściwym odżywianiem i dostępem do wody pitnej w niektórych krajach oraz zachęca rządy i społeczność międzynarodową do dalszych wysiłków, aby zapewnić dostęp do wody pitnej zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich; |
| --- | --- |

5.

podkreśla ścisłe powiązanie między niedożywieniem, niewłaściwym odżywianiem i dostępem do wody pitnej w niektórych krajach oraz zachęca rządy i społeczność międzynarodową do dalszych wysiłków, aby zapewnić dostęp do wody pitnej zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich;

| 6. | wzywa społeczność międzynarodową do obrony podejścia oddolnego oraz promowania gospodarek lokalnych i handlu, który może wspierać produkcję lokalną; podkreśla, że zasady handlu międzynarodowego muszą zapewnić przestrzeń polityczną, aby wspierać źródła utrzymania i miejsca pracy na obszarach, gdzie ludzie zamieszkują, a także zapewnić stałą lokalną dostępność żywności; |
| --- | --- |

6.

wzywa społeczność międzynarodową do obrony podejścia oddolnego oraz promowania gospodarek lokalnych i handlu, który może wspierać produkcję lokalną; podkreśla, że zasady handlu międzynarodowego muszą zapewnić przestrzeń polityczną, aby wspierać źródła utrzymania i miejsca pracy na obszarach, gdzie ludzie zamieszkują, a także zapewnić stałą lokalną dostępność żywności;

| 7. | wzywa Komisję Europejską do wypełnienia z pomocą państw AKP zobowiązań zawartych w komunikacie z marca 2013 r. pt. „Zwiększenie roli żywienia matek i dzieci w pomocy zewnętrznej: ramy polityki UE”, dotyczących zmniejszenia o co najmniej 10 % do 2025 r. liczby dzieci poniżej piątego roku życia, u których występuje zahamowanie rozwoju, lecz również do zajęcia się kluczową kwestią skrajnie ostrego niedożywienia; |
| --- | --- |

7.

wzywa Komisję Europejską do wypełnienia z pomocą państw AKP zobowiązań zawartych w komunikacie z marca 2013 r. pt. „Zwiększenie roli żywienia matek i dzieci w pomocy zewnętrznej: ramy polityki UE”, dotyczących zmniejszenia o co najmniej 10 % do 2025 r. liczby dzieci poniżej piątego roku życia, u których występuje zahamowanie rozwoju, lecz również do zajęcia się kluczową kwestią skrajnie ostrego niedożywienia;

| 8. | podkreśla, że konieczne jest przywództwo, zaangażowanie i odpowiedzialność na szczeblu krajowym i międzynarodowym w przeznaczaniu środków budżetowych i promowaniu inwestycji, które w sposób zrównoważony wpisują się w długoterminowe programy żywieniowe w państwach AKP; w pełni popiera rolę Komitetu ONZ ds. Światowego Bezpieczeństwa Żywnościowego w poprawie koordynacji i zarządzania globalnym systemem żywieniowym; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że konieczne jest przywództwo, zaangażowanie i odpowiedzialność na szczeblu krajowym i międzynarodowym w przeznaczaniu środków budżetowych i promowaniu inwestycji, które w sposób zrównoważony wpisują się w długoterminowe programy żywieniowe w państwach AKP; w pełni popiera rolę Komitetu ONZ ds. Światowego Bezpieczeństwa Żywnościowego w poprawie koordynacji i zarządzania globalnym systemem żywieniowym;

| 9. | przypomina o zobowiązaniu państw AKP do przeznaczania 10 % ich budżetów krajowych na rozwój sektora rolnictwa, a także nalega, aby w pierwszej kolejności rozwijać rolnictwo rodzinne, oparte na produkcji rolnej na użytek lokalny, aby zapewnić trwałe bezpieczeństwo żywnościowe ludności; |
| --- | --- |

9.

przypomina o zobowiązaniu państw AKP do przeznaczania 10 % ich budżetów krajowych na rozwój sektora rolnictwa, a także nalega, aby w pierwszej kolejności rozwijać rolnictwo rodzinne, oparte na produkcji rolnej na użytek lokalny, aby zapewnić trwałe bezpieczeństwo żywnościowe ludności;

| 10. | podkreśla, że problem niewłaściwego odżywiania wymaga globalnej i skoordynowanej reakcji politycznej; zaleca państwom AKP, aby włączyły wyraźne cele żywieniowe do swoich strategii politycznych w zakresie rolnictwa, zdrowia, edukacji, gospodarki i ochrony socjalnej; |
| --- | --- |

10.

podkreśla, że problem niewłaściwego odżywiania wymaga globalnej i skoordynowanej reakcji politycznej; zaleca państwom AKP, aby włączyły wyraźne cele żywieniowe do swoich strategii politycznych w zakresie rolnictwa, zdrowia, edukacji, gospodarki i ochrony socjalnej;

| 11. | podkreśla konieczność wprowadzenia przejrzystych i wiążących ram prawnych i regulacyjnych dotyczących odpowiedzialności przemysłu spożywczego w państwach AKP za dostarczanie pełnowartościowych produktów spożywczych, zgodnie z zasadami i podejściem wynikającymi z prawa do pożywienia; |
| --- | --- |

11.

podkreśla konieczność wprowadzenia przejrzystych i wiążących ram prawnych i regulacyjnych dotyczących odpowiedzialności przemysłu spożywczego w państwach AKP za dostarczanie pełnowartościowych produktów spożywczych, zgodnie z zasadami i podejściem wynikającymi z prawa do pożywienia;

| 12. | podkreśla, że sektor prywatny może odegrać istotną rolę w zwiększaniu jakości inwestycji publicznych, oraz że inwestycje w rolnictwo afrykańskie powinny być oparte na samowystarczalności; wyraża zaniepokojenie faktem, że zawłaszczanie gruntów oraz duże przedsiębiorstwa rolno-spożywcze mogą stanowić zagrożenie dla lokalnej ludności i produkcji, ponieważ mogą prowadzić do krótkoterminowej nadmiernej eksploatacji gruntów, które następnie zostaną porzucone, do niszczenia naturalnych obiegów i do wydalania lokalnych mieszkańców z ich ziemi, a co za tym idzie – do porzucania przez nich upraw; |
| --- | --- |

12.

podkreśla, że sektor prywatny może odegrać istotną rolę w zwiększaniu jakości inwestycji publicznych, oraz że inwestycje w rolnictwo afrykańskie powinny być oparte na samowystarczalności; wyraża zaniepokojenie faktem, że zawłaszczanie gruntów oraz duże przedsiębiorstwa rolno-spożywcze mogą stanowić zagrożenie dla lokalnej ludności i produkcji, ponieważ mogą prowadzić do krótkoterminowej nadmiernej eksploatacji gruntów, które następnie zostaną porzucone, do niszczenia naturalnych obiegów i do wydalania lokalnych mieszkańców z ich ziemi, a co za tym idzie – do porzucania przez nich upraw;

| 13. | zachęca państwa AKP do utworzenia lub rozwinięcia krajowych agencji ds. nauki, technologii i innowacji, mogących propagować technologie i wiedzę fachową w zakresie monitorowania wyników żywieniowych, tak aby oferować decydentom politycznym zajmującym się opracowywaniem interwencji uwzględniających problem żywienia poparte dowodami informacje; |
| --- | --- |

13.

zachęca państwa AKP do utworzenia lub rozwinięcia krajowych agencji ds. nauki, technologii i innowacji, mogących propagować technologie i wiedzę fachową w zakresie monitorowania wyników żywieniowych, tak aby oferować decydentom politycznym zajmującym się opracowywaniem interwencji uwzględniających problem żywienia poparte dowodami informacje;

| 14. | wzywa państwa AKP do utworzenia lub rozwinięcia przejrzystych i udostępnianych publicznie systemów informujących o skutkach niewłaściwego odżywiania i sposobach likwidacji tego problemu, a także do ułatwienia procesu decyzyjnego, tak aby możliwe było osiągnięcie lepszych wyników w dziedzinie żywienia, przy uwzględnieniu zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia; wzywa państwa AKP do stworzenia warunków do zdrowego odżywiania i propagowania go, a także umożliwienia dostępu do żywności dobrej jakości w wystarczającej ilości; wzywa do wspierania zróżnicowanego odżywiania oraz wzmacniania lokalnych systemów żywnościowych; |
| --- | --- |

14.

wzywa państwa AKP do utworzenia lub rozwinięcia przejrzystych i udostępnianych publicznie systemów informujących o skutkach niewłaściwego odżywiania i sposobach likwidacji tego problemu, a także do ułatwienia procesu decyzyjnego, tak aby możliwe było osiągnięcie lepszych wyników w dziedzinie żywienia, przy uwzględnieniu zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia; wzywa państwa AKP do stworzenia warunków do zdrowego odżywiania i propagowania go, a także umożliwienia dostępu do żywności dobrej jakości w wystarczającej ilości; wzywa do wspierania zróżnicowanego odżywiania oraz wzmacniania lokalnych systemów żywnościowych;

| 15. | wzywa Komisję Europejską i państwa AKP do przedsięwzięcia konkretnych środków w celu rozwiązania problemu skrajnie ostrego niedożywienia oraz do uznania tego problemu za priorytet w dziedzinie rozwoju, a nie tylko za kwestię humanitarną; |
| --- | --- |

15.

wzywa Komisję Europejską i państwa AKP do przedsięwzięcia konkretnych środków w celu rozwiązania problemu skrajnie ostrego niedożywienia oraz do uznania tego problemu za priorytet w dziedzinie rozwoju, a nie tylko za kwestię humanitarną;

| 16. | wzywa zwłaszcza państwa AKP najbardziej dotknięte problemem niedożywienia do wprowadzenia opartych na dowodach naukowych interwencji w zakresie żywienia skierowanych do kobiet, które jeszcze nie zaszły w ciążę, oraz do nastolatków; |
| --- | --- |

16.

wzywa zwłaszcza państwa AKP najbardziej dotknięte problemem niedożywienia do wprowadzenia opartych na dowodach naukowych interwencji w zakresie żywienia skierowanych do kobiet, które jeszcze nie zaszły w ciążę, oraz do nastolatków;

| 17. | podkreśla, że w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat państwa AKP staną w obliczu dużego wzrostu liczby ludności, co może być szansą, lecz również problemem, jeżeli nie zrobi się nic, aby sprzyjać rozwojowi i edukacji dzieci oraz aby zwalczać problem skrajnie ostrego niedożywienia, który dotyczy głównie dzieci; |
| --- | --- |

17.

podkreśla, że w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat państwa AKP staną w obliczu dużego wzrostu liczby ludności, co może być szansą, lecz również problemem, jeżeli nie zrobi się nic, aby sprzyjać rozwojowi i edukacji dzieci oraz aby zwalczać problem skrajnie ostrego niedożywienia, który dotyczy głównie dzieci;

| 18. | zachęca do tworzenia partnerstw między rządami, darczyńcami oraz podmiotami sektora prywatnego i społeczeństwa obywatelskiego, zwłaszcza organizacjami rolników, w zakresie rozszerzania interwencji żywieniowych na szczeblu lokalnym i krajowym, w szczególności poprzez ruch na rzecz poprawy stanu wyżywienia „Scaling Up Nutrition”, ze strukturami służącymi ułatwianiu, wspieraniu i koordynowaniu działań; |
| --- | --- |

18.

zachęca do tworzenia partnerstw między rządami, darczyńcami oraz podmiotami sektora prywatnego i społeczeństwa obywatelskiego, zwłaszcza organizacjami rolników, w zakresie rozszerzania interwencji żywieniowych na szczeblu lokalnym i krajowym, w szczególności poprzez ruch na rzecz poprawy stanu wyżywienia „Scaling Up Nutrition”, ze strukturami służącymi ułatwianiu, wspieraniu i koordynowaniu działań;

| 19. | powtarza, jak ważne jest zabezpieczenie wszystkich istniejących praw do gruntów, aby wzmocnić rolnictwo rodzinne oraz stawić opór zjawisku zawłaszczania gruntów przez przedsiębiorstwa zewnętrzne, które jeszcze bardziej zagraża bezpieczeństwu żywnościowemu; |
| --- | --- |

19.

powtarza, jak ważne jest zabezpieczenie wszystkich istniejących praw do gruntów, aby wzmocnić rolnictwo rodzinne oraz stawić opór zjawisku zawłaszczania gruntów przez przedsiębiorstwa zewnętrzne, które jeszcze bardziej zagraża bezpieczeństwu żywnościowemu;

| 20. | wzywa państwa AKP do angażowania kobiet i osób niepełnosprawnych w proces decyzyjny dotyczący krajowych i międzynarodowych działań w odpowiedzi na krajowe i światowe wyzwania w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego i żywienia, a także zwraca się do państw AKP, aby w polityce żywieniowej w sposób przekrojowy uwzględniały aspekt płci, gwarantując kobietom lepszy dostęp do zasobów, edukacji i usług społecznych; |
| --- | --- |

20.

wzywa państwa AKP do angażowania kobiet i osób niepełnosprawnych w proces decyzyjny dotyczący krajowych i międzynarodowych działań w odpowiedzi na krajowe i światowe wyzwania w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego i żywienia, a także zwraca się do państw AKP, aby w polityce żywieniowej w sposób przekrojowy uwzględniały aspekt płci, gwarantując kobietom lepszy dostęp do zasobów, edukacji i usług społecznych;

| 21. | wzywa państwa AKP i darczyńców do uznania znaczenia, jakie ma solidarność międzypokoleniowa w przezwyciężaniu głodu i skrajnego ubóstwa; podkreśla znaczenie nieodpłatnej pracy matek jako opiekunek i ich kluczową rolę we wszystkich interwencjach w zakresie żywienia; |
| --- | --- |

21.

wzywa państwa AKP i darczyńców do uznania znaczenia, jakie ma solidarność międzypokoleniowa w przezwyciężaniu głodu i skrajnego ubóstwa; podkreśla znaczenie nieodpłatnej pracy matek jako opiekunek i ich kluczową rolę we wszystkich interwencjach w zakresie żywienia;

| 22. | zachęca państwa AKP do przyjęcia i wdrożenia prawa i powiązanych środków chroniących macierzyństwo i ojcostwo – przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa zatrudnienia – dzięki którym kobiety i mężczyźni będą mogli wypełniać swoje obowiązki opiekuńcze, a zatem zaspokajać potrzeby żywieniowe swoich dzieci oraz chronić własne zdrowie; |
| --- | --- |

22.

zachęca państwa AKP do przyjęcia i wdrożenia prawa i powiązanych środków chroniących macierzyństwo i ojcostwo – przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa zatrudnienia – dzięki którym kobiety i mężczyźni będą mogli wypełniać swoje obowiązki opiekuńcze, a zatem zaspokajać potrzeby żywieniowe swoich dzieci oraz chronić własne zdrowie;

| 23. | wzywa partnerów w dziedzinie rozwoju, w tym UE, do zapewnienia państwom AKP pomocy technicznej w celu wsparcia krajowych wielosektorowych planów i programów żywieniowych, ze szczególnym uwzględnieniem budowania potencjału ludzkiego na rzecz zdrowia; |
| --- | --- |

23.

wzywa partnerów w dziedzinie rozwoju, w tym UE, do zapewnienia państwom AKP pomocy technicznej w celu wsparcia krajowych wielosektorowych planów i programów żywieniowych, ze szczególnym uwzględnieniem budowania potencjału ludzkiego na rzecz zdrowia;

| 24. | wzywa UE do ściślejszego powiązania pomocy humanitarnej z polityką rozwojową w celu likwidacji strukturalnych przyczyn niewłaściwego odżywiania, a także do oceniania projektów na rzecz rozwoju w zakresie rolnictwa pod kątem ich wpływu na żywienie; |
| --- | --- |

24.

wzywa UE do ściślejszego powiązania pomocy humanitarnej z polityką rozwojową w celu likwidacji strukturalnych przyczyn niewłaściwego odżywiania, a także do oceniania projektów na rzecz rozwoju w zakresie rolnictwa pod kątem ich wpływu na żywienie;

| 25. | wzywa państwa AKP do opracowania i wprowadzenia lub rozwinięcia kompleksowych państwowych systemów pomocy społecznej i opieki zdrowotnej, koncentrujących się na bezpieczeństwie żywnościowym i żywieniu, zapewniających aktywny i pluralistyczny udział wielu stron oraz promujących szeroki dostęp do usług i tanich produktów żywnościowych o dużych właściwościach odżywczych oraz do wody i infrastruktury sanitarnej; |
| --- | --- |

25.

wzywa państwa AKP do opracowania i wprowadzenia lub rozwinięcia kompleksowych państwowych systemów pomocy społecznej i opieki zdrowotnej, koncentrujących się na bezpieczeństwie żywnościowym i żywieniu, zapewniających aktywny i pluralistyczny udział wielu stron oraz promujących szeroki dostęp do usług i tanich produktów żywnościowych o dużych właściwościach odżywczych oraz do wody i infrastruktury sanitarnej;

| 26. | wzywa państwa AKP i państwa członkowskie UE, aby obrały poprawę stanu wyżywienia kobiet, nastoletnich dziewcząt, niemowląt, dzieci, osób starszych i niepełnosprawnych – przy uwzględnieniu ukrytego głodu i niedoboru mikroelementów oraz otyłości jako nowego przejawu niewłaściwego odżywiania – za jednoznaczny cel i oczekiwany wynik programów związanych z rolnictwem, bezpieczeństwem żywnościowym i żywieniem oraz działań i strategii w sytuacjach wyjątkowych, od koncepcji po wdrożenie, a także wzywa je do promowania karmienia piersią, odpowiedniego żywienia uzupełniającego oraz do organizowania interwencji w zakresie odrobaczania i karmienia terapeutycznego; |
| --- | --- |

26.

wzywa państwa AKP i państwa członkowskie UE, aby obrały poprawę stanu wyżywienia kobiet, nastoletnich dziewcząt, niemowląt, dzieci, osób starszych i niepełnosprawnych – przy uwzględnieniu ukrytego głodu i niedoboru mikroelementów oraz otyłości jako nowego przejawu niewłaściwego odżywiania – za jednoznaczny cel i oczekiwany wynik programów związanych z rolnictwem, bezpieczeństwem żywnościowym i żywieniem oraz działań i strategii w sytuacjach wyjątkowych, od koncepcji po wdrożenie, a także wzywa je do promowania karmienia piersią, odpowiedniego żywienia uzupełniającego oraz do organizowania interwencji w zakresie odrobaczania i karmienia terapeutycznego;

| 27. | podkreśla, że należy szczególnie skupić się na małych rozwijających się państwach wyspiarskich, które różnią się od siebie pod względem warunków geograficznych, klimatycznych i kulturowych oraz stopnia rozwoju gospodarczego, lecz stoją przed takim samym wyzwaniem, jakim jest osiągnięcie zrównoważonego rozwoju; podkreśla, że chociaż w tych państwach wyspiarskich odsetek niedożywionej ludności spada, to nadal aktualny jest problem niewłaściwego odżywiania z powodu spożywania przez ludność przetworzonej żywności i zależności od niej, co prowadzi do częstszej otyłości, chorób serca i cukrzycy; |
| --- | --- |

27.

podkreśla, że należy szczególnie skupić się na małych rozwijających się państwach wyspiarskich, które różnią się od siebie pod względem warunków geograficznych, klimatycznych i kulturowych oraz stopnia rozwoju gospodarczego, lecz stoją przed takim samym wyzwaniem, jakim jest osiągnięcie zrównoważonego rozwoju; podkreśla, że chociaż w tych państwach wyspiarskich odsetek niedożywionej ludności spada, to nadal aktualny jest problem niewłaściwego odżywiania z powodu spożywania przez ludność przetworzonej żywności i zależności od niej, co prowadzi do częstszej otyłości, chorób serca i cukrzycy;

| 28. | podkreśla, że walce z niewłaściwym odżywianiem muszą towarzyszyć strategie profilaktyki i leczenia, łączące wczesne leczenie głównych chorób śmiertelnych, dystrybucję dodatkowej gotowej żywności oraz bardziej powszechne szczepienia; |
| --- | --- |

28.

podkreśla, że walce z niewłaściwym odżywianiem muszą towarzyszyć strategie profilaktyki i leczenia, łączące wczesne leczenie głównych chorób śmiertelnych, dystrybucję dodatkowej gotowej żywności oraz bardziej powszechne szczepienia;

| 29. | wzywa państwa AKP, państwa członkowskie UE i społeczność międzynarodową do dopilnowania, by globalne ramy rozwoju na okres po 2015 r. uwzględniały ambitne cele w walce z niewłaściwym odżywianiem; ze względu na znaczenie, jakie ma odżywianie dla osiągnięcia innych celów rozwoju, wzywa te podmioty, aby dążyły do uwzględnienia kwestii żywienia w innych odnośnych celach, biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte z dotychczasowej realizacji milenijnych celów rozwoju, zwłaszcza celu nr 1; |
| --- | --- |

29.

wzywa państwa AKP, państwa członkowskie UE i społeczność międzynarodową do dopilnowania, by globalne ramy rozwoju na okres po 2015 r. uwzględniały ambitne cele w walce z niewłaściwym odżywianiem; ze względu na znaczenie, jakie ma odżywianie dla osiągnięcia innych celów rozwoju, wzywa te podmioty, aby dążyły do uwzględnienia kwestii żywienia w innych odnośnych celach, biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte z dotychczasowej realizacji milenijnych celów rozwoju, zwłaszcza celu nr 1;

| 30. | apeluje do Komisji Europejskiej o zaangażowanie państw członkowskich UE uczestniczących w Expo 2015 we wspólną inicjatywę na temat: „Wyżywić planetę: energia do życia”, aby podjąć zobowiązania i określić wiążące cele w dziedzinie zwalczania głodu i niedożywienia, a także opracować zróżnicowane strategie mające zastosowanie od rolnictwa po współpracę na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

30.

apeluje do Komisji Europejskiej o zaangażowanie państw członkowskich UE uczestniczących w Expo 2015 we wspólną inicjatywę na temat: „Wyżywić planetę: energia do życia”, aby podjąć zobowiązania i określić wiążące cele w dziedzinie zwalczania głodu i niedożywienia, a także opracować zróżnicowane strategie mające zastosowanie od rolnictwa po współpracę na rzecz rozwoju;

| 31. | wzywa rządy państw AKP i Unię Europejską do współpracy w celu planowania rolnictwa, w tym produkcji białka pochodzącego od upolowanych zwierząt, a także programów w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego i żywienia oraz działań w sytuacjach wyjątkowych, od koncepcji po wdrożenie; |
| --- | --- |

31.

wzywa rządy państw AKP i Unię Europejską do współpracy w celu planowania rolnictwa, w tym produkcji białka pochodzącego od upolowanych zwierząt, a także programów w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego i żywienia oraz działań w sytuacjach wyjątkowych, od koncepcji po wdrożenie;

| 32. | wzywa UE do udzielenia konkretnego wsparcia – ze środków budżetowych na pomoc rozwojową – ludności państw AKP na Oceanie Atlantyckim i Spokojnym, która jest prawie całkowicie zależna od rybołówstwa, tak pod względem dochodów, jak i pozyskiwania białka wymaganego dla poprawy stanu zdrowia tej ludności, a w szczególności dzieci; |
| --- | --- |

32.

wzywa UE do udzielenia konkretnego wsparcia – ze środków budżetowych na pomoc rozwojową – ludności państw AKP na Oceanie Atlantyckim i Spokojnym, która jest prawie całkowicie zależna od rybołówstwa, tak pod względem dochodów, jak i pozyskiwania białka wymaganego dla poprawy stanu zdrowia tej ludności, a w szczególności dzieci;

| 33. | wzywa państwa AKP i UE do jednoznacznego uznania, że rybołówstwo może przyczynić się do rozwiązania problemu niewłaściwego odżywania i przyczynia się do zapobiegania głodowi w państwach AKP; |
| --- | --- |

33.

wzywa państwa AKP i UE do jednoznacznego uznania, że rybołówstwo może przyczynić się do rozwiązania problemu niewłaściwego odżywania i przyczynia się do zapobiegania głodowi w państwach AKP;

| 34. | zwraca się do państw nadbrzeżnych AKP, aby nie wyrażały zgody na włączanie do międzynarodowych porozumień w sprawie rybołówstwa klauzul naruszających prawo ludności państw AKP do korzystania z lokalnych zasobów rybnych w walce z problemem niewłaściwego odżywiania; |
| --- | --- |

34.

zwraca się do państw nadbrzeżnych AKP, aby nie wyrażały zgody na włączanie do międzynarodowych porozumień w sprawie rybołówstwa klauzul naruszających prawo ludności państw AKP do korzystania z lokalnych zasobów rybnych w walce z problemem niewłaściwego odżywiania;

| 35. | zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Ministrów AKP–UE, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, prezydencji Rady Unii Europejskiej, Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu i Radzie Praw Człowieka ONZ. |
| --- | --- |

35.

zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Ministrów AKP–UE, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, prezydencji Rady Unii Europejskiej, Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu i Radzie Praw Człowieka ONZ.

REZOLUCJA (27)

w sprawie wybuchu epidemii gorączki krwotocznej Ebola

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP–UE,

| — | na posiedzeniu w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r., |
| --- | --- |

—

na posiedzeniu w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r.,

| — | uwzględniając art. 18 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 18 ust. 2 Regulaminu,

| — | uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2177 (2014) z dnia 18 września 2014 r. w sprawie pokoju i bezpieczeństwa w Afryce, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2177 (2014) z dnia 18 września 2014 r. w sprawie pokoju i bezpieczeństwa w Afryce,

| — | uwzględniając decyzję sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-Moona o ustanowieniu pierwszej w historii oenzetowskiej kryzysowej misji medycznej – misji ONZ ds. natychmiastowej pomocy w kwestii eboli (UNMEER), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-Moona o ustanowieniu pierwszej w historii oenzetowskiej kryzysowej misji medycznej – misji ONZ ds. natychmiastowej pomocy w kwestii eboli (UNMEER),

| — | uwzględniając posiedzenie z dnia 13 sierpnia 2014 r., podczas którego sekretarz generalny ONZ Ban Ki-Moon zwołał ogólnooenzetowskie posiedzenie koordynacyjne w związku z trwającą epidemią eboli w Afryce Zachodniej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając posiedzenie z dnia 13 sierpnia 2014 r., podczas którego sekretarz generalny ONZ Ban Ki-Moon zwołał ogólnooenzetowskie posiedzenie koordynacyjne w związku z trwającą epidemią eboli w Afryce Zachodniej,

| — | uwzględniając apel skierowany w dniu 5 września i 16 października 2014 r. przez sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-Moona do opinii międzynarodowej o zwiększenie wysiłków w celu zareagowania na wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola i o przełożenie obietnic na działania; |
| --- | --- |

—

uwzględniając apel skierowany w dniu 5 września i 16 października 2014 r. przez sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-Moona do opinii międzynarodowej o zwiększenie wysiłków w celu zareagowania na wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola i o przełożenie obietnic na działania;

| — | uwzględniając oświadczenie Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) z dnia 8 sierpnia 2014 r., w którym uznano wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola w Afryce Zachodniej za stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) z dnia 8 sierpnia 2014 r., w którym uznano wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola w Afryce Zachodniej za stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym,

| — | uwzględniając plan działania WHO dotyczący reakcji na wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola ogłoszony w dniu 28 sierpnia 2014 r. i jego aktualizacje, |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania WHO dotyczący reakcji na wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola ogłoszony w dniu 28 sierpnia 2014 r. i jego aktualizacje,

| — | uwzględniając misję „Wsparcie Unii Afrykańskiej w związku z epidemią eboli w Afryce Zachodniej” (ASEOWA) ustanowioną 21 sierpnia 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając misję „Wsparcie Unii Afrykańskiej w związku z epidemią eboli w Afryce Zachodniej” (ASEOWA) ustanowioną 21 sierpnia 2014 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie grupy państw AKP z dnia 6 listopada 2014 r. w sprawie epidemii eboli w Afryce Zachodniej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie grupy państw AKP z dnia 6 listopada 2014 r. w sprawie epidemii eboli w Afryce Zachodniej,

| — | uwzględniając opracowane przez Komisję/ESDZ kompleksowe unijne ramy reagowania w związku z wybuchem epidemii gorączki krwotocznej Ebola w Afryce Zachodniej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opracowane przez Komisję/ESDZ kompleksowe unijne ramy reagowania w związku z wybuchem epidemii gorączki krwotocznej Ebola w Afryce Zachodniej,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 24 października 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 24 października 2014 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych Unii Europejskiej z dnia 15 sierpnia, 20 października i 17 listopada 2014 r. w sprawie kryzysu związanego z wirusem Ebola w Afryce Zachodniej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych Unii Europejskiej z dnia 15 sierpnia, 20 października i 17 listopada 2014 r. w sprawie kryzysu związanego z wirusem Ebola w Afryce Zachodniej,

| — | uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 18 września 2014 r. w sprawie reakcji UE na wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola (28), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 18 września 2014 r. w sprawie reakcji UE na wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola (28),

| A. | mając na uwadze, że epidemia gorączki krwotocznej Ebola panująca obecnie w regionie Afryki Zachodniej jest największą taką epidemią w historii i nadal się rozszerza; mając na uwadze, że WHO ogłosiła, iż wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola jest stanem zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym, wymagającym skoordynowanych działań na poziomie międzynarodowym; mając na uwadze, że epidemia eboli jest nie tylko katastrofą medyczną i humanitarną, lecz ma również wpływ na gospodarkę, handel, finanse i bezpieczeństwo publiczne, jak też na tkankę społeczną całego regionu; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że epidemia gorączki krwotocznej Ebola panująca obecnie w regionie Afryki Zachodniej jest największą taką epidemią w historii i nadal się rozszerza; mając na uwadze, że WHO ogłosiła, iż wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola jest stanem zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym, wymagającym skoordynowanych działań na poziomie międzynarodowym; mając na uwadze, że epidemia eboli jest nie tylko katastrofą medyczną i humanitarną, lecz ma również wpływ na gospodarkę, handel, finanse i bezpieczeństwo publiczne, jak też na tkankę społeczną całego regionu;

| B. | mając na uwadze, że od oficjalnego ogłoszenia tej epidemii w dniu 22 marca 2014 r. w Gwinei, na gorączkę krwotoczną zachorowało ponad 15  000 osób, a niemal 7  000 zmarło, głównie w Gwinei, Liberii i Sierra Leone, a także mając na uwadze, że wirus nie został jeszcze opanowany; mając na uwadze, że nowe przypadki gorączki krwotocznej Ebola potwierdzono w Mali; mając jednak na uwadze, że WHO ogłosiła, iż Nigeria, Senegal i Demokratyczna Republika Konga są krajami wolnymi od eboli; mając na uwadze, że powyższe dane statystyczne obejmują wielu miejscowych i międzynarodowych pracowników służby zdrowia i pracowników pomocy humanitarnej; mając na uwadze, że liczba osób zarażonych wirusem może być zaniżona, ponieważ niektóre przypadki zakażenia i przypadki zgonów nie są rejestrowane; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że od oficjalnego ogłoszenia tej epidemii w dniu 22 marca 2014 r. w Gwinei, na gorączkę krwotoczną zachorowało ponad 15  000 osób, a niemal 7  000 zmarło, głównie w Gwinei, Liberii i Sierra Leone, a także mając na uwadze, że wirus nie został jeszcze opanowany; mając na uwadze, że nowe przypadki gorączki krwotocznej Ebola potwierdzono w Mali; mając jednak na uwadze, że WHO ogłosiła, iż Nigeria, Senegal i Demokratyczna Republika Konga są krajami wolnymi od eboli; mając na uwadze, że powyższe dane statystyczne obejmują wielu miejscowych i międzynarodowych pracowników służby zdrowia i pracowników pomocy humanitarnej; mając na uwadze, że liczba osób zarażonych wirusem może być zaniżona, ponieważ niektóre przypadki zakażenia i przypadki zgonów nie są rejestrowane;

| C. | mając na uwadze, że najbardziej aktywne organizacje pozarządowe w terenie, takie jak Lekarze bez Granic i Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, ostrzegały już w marcu 2014 r., że obecna epidemia eboli szybko się rozprzestrzenia i będzie bardziej niebezpieczna niż poprzednie epidemie tego wirusa; mając na uwadze, że organizacje te krytykowały początkową reakcję społeczności międzynarodowej za to, że jest skrajnie nieadekwatna; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że najbardziej aktywne organizacje pozarządowe w terenie, takie jak Lekarze bez Granic i Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, ostrzegały już w marcu 2014 r., że obecna epidemia eboli szybko się rozprzestrzenia i będzie bardziej niebezpieczna niż poprzednie epidemie tego wirusa; mając na uwadze, że organizacje te krytykowały początkową reakcję społeczności międzynarodowej za to, że jest skrajnie nieadekwatna;

| D. | mając na uwadze, że epidemia ta uwidacznia słabość służby zdrowia w odnośnych krajach, która przejawia się w postaci istotnego deficytu zasobów ludzkich, finansowych i materialnych, co skutkuje ograniczoną zdolnością do podjęcia właściwych działań w związku z epidemią; mając na uwadze, że ten stan zagrożenia zdrowia publicznego – który jest tym gorszy, że od kilkudziesięciu lat z krajów, gdzie panuje epidemia, masowo odpływa personel medyczny – uwidocznił pilną potrzebę wzmocnienia służby zdrowia w większości państw afrykańskich; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że epidemia ta uwidacznia słabość służby zdrowia w odnośnych krajach, która przejawia się w postaci istotnego deficytu zasobów ludzkich, finansowych i materialnych, co skutkuje ograniczoną zdolnością do podjęcia właściwych działań w związku z epidemią; mając na uwadze, że ten stan zagrożenia zdrowia publicznego – który jest tym gorszy, że od kilkudziesięciu lat z krajów, gdzie panuje epidemia, masowo odpływa personel medyczny – uwidocznił pilną potrzebę wzmocnienia służby zdrowia w większości państw afrykańskich;

| E. | mając na uwadze, że kraje ogarnięte epidemią już borykają się z problemem niedoboru żywności i czystej wody oraz ze złymi warunkami sanitarnymi i załamaniem gospodarczym spowodowanym zakłóceniami, które w wyniku wybuchu epidemii wystąpiły w handlu, w komercyjnych przewozach lotniczych i przy zbiorze plonów; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że kraje ogarnięte epidemią już borykają się z problemem niedoboru żywności i czystej wody oraz ze złymi warunkami sanitarnymi i załamaniem gospodarczym spowodowanym zakłóceniami, które w wyniku wybuchu epidemii wystąpiły w handlu, w komercyjnych przewozach lotniczych i przy zbiorze plonów;

| F. | mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa ma moralny obowiązek niesienia pomocy krajom, gdzie występuje epidemia eboli, i to nie tylko pomocy finansowej, lecz również medycznej i operacyjnej dzięki wysyłaniu wyszkolonego personelu i wsparcia logistycznego, co ma służyć wczesnemu wykrywaniu zachorowań i izolowaniu chorych, ustalaniu i monitorowaniu kontaktów, świadczeniu natychmiastowej opieki zdrowotnej dotkniętej chorobą ludności i prowadzeniu kampanii informacyjnych na temat wirusa i sposobów unikania zakażenia; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa ma moralny obowiązek niesienia pomocy krajom, gdzie występuje epidemia eboli, i to nie tylko pomocy finansowej, lecz również medycznej i operacyjnej dzięki wysyłaniu wyszkolonego personelu i wsparcia logistycznego, co ma służyć wczesnemu wykrywaniu zachorowań i izolowaniu chorych, ustalaniu i monitorowaniu kontaktów, świadczeniu natychmiastowej opieki zdrowotnej dotkniętej chorobą ludności i prowadzeniu kampanii informacyjnych na temat wirusa i sposobów unikania zakażenia;

| G. | mając na uwadze, że sekretarz generalny ONZ Ban Ki-Moon ostrzegł w październiku 2014 r., że w ciągu najbliższych sześciu miesięcy na opanowanie epidemii eboli potrzebny będzie co najmniej 1 mld USD; mając na uwadze, że kwota ta może zostać zwiększona, zwłaszcza jeśli sytuacja będzie się wciąż pogarszać; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że sekretarz generalny ONZ Ban Ki-Moon ostrzegł w październiku 2014 r., że w ciągu najbliższych sześciu miesięcy na opanowanie epidemii eboli potrzebny będzie co najmniej 1 mld USD; mając na uwadze, że kwota ta może zostać zwiększona, zwłaszcza jeśli sytuacja będzie się wciąż pogarszać;

| H. | mając na uwadze, że wiele państw AKP wniosło wkład finansowy, materialny i techniczny w działania służące opanowaniu epidemii eboli w ogarniętych nią państwach Afryki Zachodniej; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wiele państw AKP wniosło wkład finansowy, materialny i techniczny w działania służące opanowaniu epidemii eboli w ogarniętych nią państwach Afryki Zachodniej;

| I. | mając na uwadze, że Komisja Europejska prowadzi aktywne czynności już od początku epidemii, dostosowując swoją reakcję do rozmiarów epidemii i monitorując sytuację za pośrednictwem Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego, które powinno pełnić funkcję platformy koordynacji pomocy unijnej; mając na uwadze, że sama Komisja obiecała przeznaczyć ponad 550 mln EUR na badania medyczne i leczenie, wsparcie logistyczne oraz pomoc humanitarną i rozwojową (w tym wysłanie sprzętu i personelu) na rzecz krajów, gdzie panuje epidemia; mając na uwadze, że wspólnie z wkładami państw członkowskich UE ogólny wkład UE wynosi ponad 1,1 mld EUR; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że Komisja Europejska prowadzi aktywne czynności już od początku epidemii, dostosowując swoją reakcję do rozmiarów epidemii i monitorując sytuację za pośrednictwem Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego, które powinno pełnić funkcję platformy koordynacji pomocy unijnej; mając na uwadze, że sama Komisja obiecała przeznaczyć ponad 550 mln EUR na badania medyczne i leczenie, wsparcie logistyczne oraz pomoc humanitarną i rozwojową (w tym wysłanie sprzętu i personelu) na rzecz krajów, gdzie panuje epidemia; mając na uwadze, że wspólnie z wkładami państw członkowskich UE ogólny wkład UE wynosi ponad 1,1 mld EUR;

| J. | mając na uwadze, że UE wysyła do tego regionu ekspertów ds. pomocy humanitarnej i monitoruje sytuację oraz współpracuje z organizacjami partnerskimi i władzami lokalnymi; mając na uwadze, że na wniosek WHO został uruchomiony unijny mechanizm ochrony ludności, aby ułatwić szybkie niesienie pomocy temu regionowi i wysyłanie tam ekspertów oraz aby wspierać te działania; mając na uwadze, że Komisja Europejska uruchomiła swoje procedury ewakuacji medycznej, aby ewakuować międzynarodowych pracowników pomocy humanitarnej pracujących w krajach ogarniętych epidemią; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że UE wysyła do tego regionu ekspertów ds. pomocy humanitarnej i monitoruje sytuację oraz współpracuje z organizacjami partnerskimi i władzami lokalnymi; mając na uwadze, że na wniosek WHO został uruchomiony unijny mechanizm ochrony ludności, aby ułatwić szybkie niesienie pomocy temu regionowi i wysyłanie tam ekspertów oraz aby wspierać te działania; mając na uwadze, że Komisja Europejska uruchomiła swoje procedury ewakuacji medycznej, aby ewakuować międzynarodowych pracowników pomocy humanitarnej pracujących w krajach ogarniętych epidemią;

| K. | mając na uwadze, że według UNICEF-u w wyniku tej epidemii osieroconych zostało ok. 4  000 dzieci, a także mając na uwadze, że dzieci znajdują się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, ponieważ wiele dzieci jest narażonych na skrajne cierpienie i rozłąkę z rodziną, a także musi przerywać naukę; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że według UNICEF-u w wyniku tej epidemii osieroconych zostało ok. 4  000 dzieci, a także mając na uwadze, że dzieci znajdują się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, ponieważ wiele dzieci jest narażonych na skrajne cierpienie i rozłąkę z rodziną, a także musi przerywać naukę;

| L. | mając na uwadze, że wszelkie działania na rzecz walki z ebolą muszą być częścią skoordynowanego procesu, aby można było zareagować w sposób odpowiedniejszy, co wyraźnie stwierdzili przywódcy państw z regionu Afryki Zachodniej na posiedzeniu w Akrze (Ghana), a także mając na uwadze, że przywódcy państw wyznaczyli prezydenta Togo na koordynatora; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że wszelkie działania na rzecz walki z ebolą muszą być częścią skoordynowanego procesu, aby można było zareagować w sposób odpowiedniejszy, co wyraźnie stwierdzili przywódcy państw z regionu Afryki Zachodniej na posiedzeniu w Akrze (Ghana), a także mając na uwadze, że przywódcy państw wyznaczyli prezydenta Togo na koordynatora;

| 1. | przekazuje szczere kondolencje odnośnym państwom i rodzinom osób, które straciły życie z powodu epidemii gorączki krwotocznej Ebola; wyraża ogromny podziw dla wszystkich pracowników pomocy humanitarnej i pracowników służby zdrowia za ich wysiłki w walce z tą epidemią; |
| --- | --- |

1.

przekazuje szczere kondolencje odnośnym państwom i rodzinom osób, które straciły życie z powodu epidemii gorączki krwotocznej Ebola; wyraża ogromny podziw dla wszystkich pracowników pomocy humanitarnej i pracowników służby zdrowia za ich wysiłki w walce z tą epidemią;

| 2. | podkreśla, że według WHO jest to największa w historii epidemia, jeśli chodzi o liczbę zakażonych, liczbę zgonów i zasięg geograficzny, a także jest głęboko zaniepokojony stałym rozprzestrzenianiem się wirusa w kilku państwach Afryki Zachodniej; zgadza się z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2177 (2014), że epidemia eboli jest zagrożeniem dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa; powtarza, że epidemia ta jest sytuacją o wiele bardziej złożoną niż stan zagrożenia zdrowia publicznego, ponieważ ma ona również wymiar polityczny, gospodarczy i społeczny oraz dotyczący bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, że według WHO jest to największa w historii epidemia, jeśli chodzi o liczbę zakażonych, liczbę zgonów i zasięg geograficzny, a także jest głęboko zaniepokojony stałym rozprzestrzenianiem się wirusa w kilku państwach Afryki Zachodniej; zgadza się z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2177 (2014), że epidemia eboli jest zagrożeniem dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa; powtarza, że epidemia ta jest sytuacją o wiele bardziej złożoną niż stan zagrożenia zdrowia publicznego, ponieważ ma ona również wymiar polityczny, gospodarczy i społeczny oraz dotyczący bezpieczeństwa;

| 3. | ubolewa nad tym, że społeczność międzynarodowa nie doceniła powagi kryzysu, oraz nad zwłoką w opracowaniu odpowiedniej skoordynowanej strategii i niesieniu pomocy; jest zdania, że społeczność międzynarodowa musi odgrywać większą rolę w kontrolowaniu rozprzestrzeniania się eboli, oraz że państwa afrykańskie ogarnięte epidemią powinny również przyjąć na siebie część odpowiedzialności za sprostanie globalnym wyzwaniom w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia publicznego, które się z nią wiążą; wzywa społeczność międzynarodową do wywiązania się z zobowiązań oraz do podtrzymywania wzmożonych wysiłków w celu świadczenia niezbędnej i odpowiedniej pomocy krajom ogarniętym epidemią pod ogólnym przywództwem ONZ i przy jej koordynacji; |
| --- | --- |

3.

ubolewa nad tym, że społeczność międzynarodowa nie doceniła powagi kryzysu, oraz nad zwłoką w opracowaniu odpowiedniej skoordynowanej strategii i niesieniu pomocy; jest zdania, że społeczność międzynarodowa musi odgrywać większą rolę w kontrolowaniu rozprzestrzeniania się eboli, oraz że państwa afrykańskie ogarnięte epidemią powinny również przyjąć na siebie część odpowiedzialności za sprostanie globalnym wyzwaniom w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia publicznego, które się z nią wiążą; wzywa społeczność międzynarodową do wywiązania się z zobowiązań oraz do podtrzymywania wzmożonych wysiłków w celu świadczenia niezbędnej i odpowiedniej pomocy krajom ogarniętym epidemią pod ogólnym przywództwem ONZ i przy jej koordynacji;

| 4. | podkreśla, że obecna epidemia jest zagrożeniem dla słabej gospodarki oraz dla stabilności politycznej i społecznej odnośnych krajów, a także całego regionu; jest przekonany, że kryzysu tego nie uda się zażegnać jedynie dzięki wzmocnieniu służby zdrowia, lecz potrzebne jest zintegrowane podejście, z udziałem podmiotów krajowych, regionalnych i międzynarodowych oraz różnych sektorów, w tym edukacji, szkolenia, higieny i pomocy żywnościowej, aby wypełnić krytyczne luki w tych niezbędnych usługach; |
| --- | --- |

4.

podkreśla, że obecna epidemia jest zagrożeniem dla słabej gospodarki oraz dla stabilności politycznej i społecznej odnośnych krajów, a także całego regionu; jest przekonany, że kryzysu tego nie uda się zażegnać jedynie dzięki wzmocnieniu służby zdrowia, lecz potrzebne jest zintegrowane podejście, z udziałem podmiotów krajowych, regionalnych i międzynarodowych oraz różnych sektorów, w tym edukacji, szkolenia, higieny i pomocy żywnościowej, aby wypełnić krytyczne luki w tych niezbędnych usługach;

| 5. | podkreśla potrzebę odizolowania tej choroby bez odizolowania państw, w których panuje epidemia; podkreśla ponadto potrzebę zapobiegania stygmatyzacji osób, które przeżyły, zwłaszcza dzieci; wzywa do konsekwentnego wdrażania wszystkich niezbędnych i skutecznych środków w międzynarodowym transporcie pasażerskim, które pomagają zapobiegać dalszemu rozprzestrzenianiu się eboli z najbardziej ogarniętych epidemią państw Afryki Zachodniej; |
| --- | --- |

5.

podkreśla potrzebę odizolowania tej choroby bez odizolowania państw, w których panuje epidemia; podkreśla ponadto potrzebę zapobiegania stygmatyzacji osób, które przeżyły, zwłaszcza dzieci; wzywa do konsekwentnego wdrażania wszystkich niezbędnych i skutecznych środków w międzynarodowym transporcie pasażerskim, które pomagają zapobiegać dalszemu rozprzestrzenianiu się eboli z najbardziej ogarniętych epidemią państw Afryki Zachodniej;

| 6. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie się państw członkowskich UE i Komisji Europejskiej do dopilnowania, by wprowadzono właściwe środki w zakresie bezpieczeństwa i ochrony międzynarodowych pracowników pomocy humanitarnej i pracowników służby zdrowia, oraz by pracownicy ci zostali odpowiednio przeszkoleni; pochwala starania Komisji Europejskiej i państw członkowskich dotyczące zorganizowania ewakuacji medycznej (medevac) oraz fakt, że system ten ustanowiono w celu ewakuowania pracowników służby zdrowia z tego regionu; podkreśla, że system medevac należy stale aktualizować i udoskonalać, uwzględniając potencjalny wzrost zapotrzebowania w przypadku zwiększenia liczby pracowników służby zdrowia pracujących w krajach ogarniętych epidemią; wzywa państwa członkowskie do skoordynowania przewozów lotniczych i ustanowienia mostów powietrznych do celów przewozu personelu medycznego i sprzętu do krajów ogarniętych epidemią; |
| --- | --- |

6.

z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie się państw członkowskich UE i Komisji Europejskiej do dopilnowania, by wprowadzono właściwe środki w zakresie bezpieczeństwa i ochrony międzynarodowych pracowników pomocy humanitarnej i pracowników służby zdrowia, oraz by pracownicy ci zostali odpowiednio przeszkoleni; pochwala starania Komisji Europejskiej i państw członkowskich dotyczące zorganizowania ewakuacji medycznej (medevac) oraz fakt, że system ten ustanowiono w celu ewakuowania pracowników służby zdrowia z tego regionu; podkreśla, że system medevac należy stale aktualizować i udoskonalać, uwzględniając potencjalny wzrost zapotrzebowania w przypadku zwiększenia liczby pracowników służby zdrowia pracujących w krajach ogarniętych epidemią; wzywa państwa członkowskie do skoordynowania przewozów lotniczych i ustanowienia mostów powietrznych do celów przewozu personelu medycznego i sprzętu do krajów ogarniętych epidemią;

| 7. | wzywa społeczność międzynarodową, w tym Unię Europejską, Unię Afrykańską i ECOWAS do wsparcia krajów ogarniętych epidemią gorączki krwotocznej Ebola oraz do zapewnienia pilnie potrzebnych zasobów i pomocy, w tym mobilnej infrastruktury medycznej, takiej jak szpitale polowe z wykwalifikowanymi i doświadczonymi pracownikami, dostaw, usług laboratoryjnych, zdolności w zakresie logistyki, transportu i wspierania budownictwa, mostów powietrznych i innych rodzajów wsparcia lotniczego i lotniczych usług medycznych; podkreśla znaczenie zapewnienia specjalistycznej wiedzy technicznej, w tym możliwości szybkiej diagnostyki, oraz szkolenia pracowników służby zdrowia; |
| --- | --- |

7.

wzywa społeczność międzynarodową, w tym Unię Europejską, Unię Afrykańską i ECOWAS do wsparcia krajów ogarniętych epidemią gorączki krwotocznej Ebola oraz do zapewnienia pilnie potrzebnych zasobów i pomocy, w tym mobilnej infrastruktury medycznej, takiej jak szpitale polowe z wykwalifikowanymi i doświadczonymi pracownikami, dostaw, usług laboratoryjnych, zdolności w zakresie logistyki, transportu i wspierania budownictwa, mostów powietrznych i innych rodzajów wsparcia lotniczego i lotniczych usług medycznych; podkreśla znaczenie zapewnienia specjalistycznej wiedzy technicznej, w tym możliwości szybkiej diagnostyki, oraz szkolenia pracowników służby zdrowia;

| 8. | wzywa społeczność międzynarodową do dołożenia wszelkich starań w celu koordynacji i wsparcia badań medycznych oraz w celu opracowania terapii, leków i szczepionek przeciwko wirusowi Ebola, które będą skuteczne oraz zgodne z przepisami WHO w zakresie bezpieczeństwa; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja Europejska zapowiedziała przyznanie dodatkowych środków na wsparcie badań nad szczepionką w Europie i Afryce, jak również innych prac badawczych dotyczących wirusa Ebola, lecz podkreśla, że nadal będą potrzebne dodatkowe starania międzynarodowe w celu finansowania i koordynowania aktualnie realizowanych programów w badawczo-rozwojowych, aby opracować metody leczenia oraz szczepienia przeciw eboli, jak też przeciw innym chorobom, które nie są przedmiotem zainteresowania komercyjnego, lecz mogą w przyszłości doprowadzić do wybuchu podobnych epidemii; jest w związku z tym zdania, że udostępnienie szczepionki przeciw tym chorobom nie może być uzależnione od potencjalnych zysków przemysłu farmaceutycznego i przedsiębiorstw prywatnych; |
| --- | --- |

8.

wzywa społeczność międzynarodową do dołożenia wszelkich starań w celu koordynacji i wsparcia badań medycznych oraz w celu opracowania terapii, leków i szczepionek przeciwko wirusowi Ebola, które będą skuteczne oraz zgodne z przepisami WHO w zakresie bezpieczeństwa; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja Europejska zapowiedziała przyznanie dodatkowych środków na wsparcie badań nad szczepionką w Europie i Afryce, jak również innych prac badawczych dotyczących wirusa Ebola, lecz podkreśla, że nadal będą potrzebne dodatkowe starania międzynarodowe w celu finansowania i koordynowania aktualnie realizowanych programów w badawczo-rozwojowych, aby opracować metody leczenia oraz szczepienia przeciw eboli, jak też przeciw innym chorobom, które nie są przedmiotem zainteresowania komercyjnego, lecz mogą w przyszłości doprowadzić do wybuchu podobnych epidemii; jest w związku z tym zdania, że udostępnienie szczepionki przeciw tym chorobom nie może być uzależnione od potencjalnych zysków przemysłu farmaceutycznego i przedsiębiorstw prywatnych;

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje wsparcie finansowe UE przeznaczone na misję Unii Afrykańskiej ASEOWA oraz na wysiłki Unii Afrykańskiej służące zapewnieniu koordynacji regionalnej, w tym otwarcie korytarza humanitarnego z Dakaru oraz regionalne przewozy lotnicze z Abidżanu, a także ustanowienie centrum koordynacji UNMEER w Akrze; wzywa Radę Europejską i Komisję Europejską do wsparcia Unii Afrykańskiej i zachęcania jej do stworzenia całościowego planu działania obejmującego implikacje polityczne, dotyczące bezpieczeństwa, gospodarcze i społeczne kryzysu dotyczącego wirusa Ebola, który dla tego regionu będzie miał następstwa znacznie wykraczające poza obecną sytuację kryzysową w zakresie zdrowia; |
| --- | --- |

9.

z zadowoleniem przyjmuje wsparcie finansowe UE przeznaczone na misję Unii Afrykańskiej ASEOWA oraz na wysiłki Unii Afrykańskiej służące zapewnieniu koordynacji regionalnej, w tym otwarcie korytarza humanitarnego z Dakaru oraz regionalne przewozy lotnicze z Abidżanu, a także ustanowienie centrum koordynacji UNMEER w Akrze; wzywa Radę Europejską i Komisję Europejską do wsparcia Unii Afrykańskiej i zachęcania jej do stworzenia całościowego planu działania obejmującego implikacje polityczne, dotyczące bezpieczeństwa, gospodarcze i społeczne kryzysu dotyczącego wirusa Ebola, który dla tego regionu będzie miał następstwa znacznie wykraczające poza obecną sytuację kryzysową w zakresie zdrowia;

| 10. | z zadowoleniem przyjmuje oraz popiera trwające obecnie wysiłki prowadzące do zwiększenia przez Komisję Europejską wkładu finansowego (ponad 550 mln EUR) w formie pomocy humanitarnej i rozwojowej, logistyki i badań naukowych w odpowiedzi na kryzys; podkreśla, że należy rozszerzyć tę inwestycję na projekty w krajach sąsiadujących z państwami ogarniętymi epidemią, aby nie dopuścić do rozszerzenia się epidemii na inne państwa Afryki Zachodniej, gdzie miałaby ona dramatyczne konsekwencje; apeluje do UE o wprowadzenie systemów kontroli w celu dopilnowania, by środki budżetowe przyznane na walkę z epidemią były wykorzystywane odpowiednio i efektywnie; |
| --- | --- |

10.

z zadowoleniem przyjmuje oraz popiera trwające obecnie wysiłki prowadzące do zwiększenia przez Komisję Europejską wkładu finansowego (ponad 550 mln EUR) w formie pomocy humanitarnej i rozwojowej, logistyki i badań naukowych w odpowiedzi na kryzys; podkreśla, że należy rozszerzyć tę inwestycję na projekty w krajach sąsiadujących z państwami ogarniętymi epidemią, aby nie dopuścić do rozszerzenia się epidemii na inne państwa Afryki Zachodniej, gdzie miałaby ona dramatyczne konsekwencje; apeluje do UE o wprowadzenie systemów kontroli w celu dopilnowania, by środki budżetowe przyznane na walkę z epidemią były wykorzystywane odpowiednio i efektywnie;

| 11. | wzywa UE do zwiększenia wysiłków w zakresie współpracy rozwojowej, aby wesprzeć i wzmocnić służbę zdrowia w państwach AKP w perspektywie długoterminowej, jak przewidziano w umowie z Kotonu, oraz aby dopilnować, by zdrowie stało się przedmiotem największego zainteresowania krajowych programów orientacyjnych EFR w przyszłym cyklu programowania w państwach najbardziej poszkodowanych oraz w programie współpracy rozwojowej wewnątrz AKP w ramach 11. EFR; |
| --- | --- |

11.

wzywa UE do zwiększenia wysiłków w zakresie współpracy rozwojowej, aby wesprzeć i wzmocnić służbę zdrowia w państwach AKP w perspektywie długoterminowej, jak przewidziano w umowie z Kotonu, oraz aby dopilnować, by zdrowie stało się przedmiotem największego zainteresowania krajowych programów orientacyjnych EFR w przyszłym cyklu programowania w państwach najbardziej poszkodowanych oraz w programie współpracy rozwojowej wewnątrz AKP w ramach 11. EFR;

| 12. | zauważa, że pomoc finansowa dla krajów ogarniętych epidemią eboli nie powinna być udzielana kosztem długoterminowej pomocy rozwojowej, lecz powinna ją uzupełniać, a także że pomoc powinna wykraczać poza doraźną opiekę zdrowotną i powinna obejmować powiązane z ochroną zdrowia podstawowe usługi w regionie ogarniętym epidemią, takie jak infrastruktura sanitarna i czysta woda; |
| --- | --- |

12.

zauważa, że pomoc finansowa dla krajów ogarniętych epidemią eboli nie powinna być udzielana kosztem długoterminowej pomocy rozwojowej, lecz powinna ją uzupełniać, a także że pomoc powinna wykraczać poza doraźną opiekę zdrowotną i powinna obejmować powiązane z ochroną zdrowia podstawowe usługi w regionie ogarniętym epidemią, takie jak infrastruktura sanitarna i czysta woda;

| 13. | z uwagi na ograniczenie handlu żywnością, wzrost cen i mniejsze zbiory wzywa społeczność międzynarodową do podjęcia natychmiastowych działań w celu zapobieżenia klęsce głodu oraz zapewnienia ludności w regionie ogarniętym epidemią eboli żywności i środków do życia; |
| --- | --- |

13.

z uwagi na ograniczenie handlu żywnością, wzrost cen i mniejsze zbiory wzywa społeczność międzynarodową do podjęcia natychmiastowych działań w celu zapobieżenia klęsce głodu oraz zapewnienia ludności w regionie ogarniętym epidemią eboli żywności i środków do życia;

| 14. | w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wolę Unii Afrykańskiej do rozszerzenia zakresu specjalnego funduszu ratunkowego w związku z suszą i głodem w Afryce o stany zagrożenia zdrowia publicznego i inne klęski; wspiera apel Unii Afrykańskiej do jej krajów członkowskich o dobrowolne składki do tego funduszu; wzywa również do natychmiastowej reakcji na apel FAO o środki na jej regionalny program reakcji w celu wsparcia gospodarstw rolnych, które najbardziej ucierpiały z powodu epidemii gorączki krwotocznej Ebola; |
| --- | --- |

14.

w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wolę Unii Afrykańskiej do rozszerzenia zakresu specjalnego funduszu ratunkowego w związku z suszą i głodem w Afryce o stany zagrożenia zdrowia publicznego i inne klęski; wspiera apel Unii Afrykańskiej do jej krajów członkowskich o dobrowolne składki do tego funduszu; wzywa również do natychmiastowej reakcji na apel FAO o środki na jej regionalny program reakcji w celu wsparcia gospodarstw rolnych, które najbardziej ucierpiały z powodu epidemii gorączki krwotocznej Ebola;

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie misji ONZ ds. natychmiastowej pomocy w kwestii eboli (UNMEER) oraz powołanie unijnej grupy zadaniowej ds. eboli, a także powierzenie komisarzowi Christosowi Stylianidesowi funkcji koordynatora UE ds. reakcji na epidemię eboli; pochwala determinację komisarza Stylianidesa we wzmacnianiu wspólnej reakcji i koordynacji UE oraz w ułatwianiu ścisłej współpracy z ONZ, organizacjami regionalnymi i innymi kluczowymi partnerami; docenia, że w listopadzie 2014 r. udał się on do regionu ogarniętego epidemią, aby ocenić potrzeby i luki w działaniach UE służących opanowaniu epidemii; podziela pogląd, że taka ocena na miejscu jest istotnym krokiem w procesie określania właściwego kierunku działania; |
| --- | --- |

15.

z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie misji ONZ ds. natychmiastowej pomocy w kwestii eboli (UNMEER) oraz powołanie unijnej grupy zadaniowej ds. eboli, a także powierzenie komisarzowi Christosowi Stylianidesowi funkcji koordynatora UE ds. reakcji na epidemię eboli; pochwala determinację komisarza Stylianidesa we wzmacnianiu wspólnej reakcji i koordynacji UE oraz w ułatwianiu ścisłej współpracy z ONZ, organizacjami regionalnymi i innymi kluczowymi partnerami; docenia, że w listopadzie 2014 r. udał się on do regionu ogarniętego epidemią, aby ocenić potrzeby i luki w działaniach UE służących opanowaniu epidemii; podziela pogląd, że taka ocena na miejscu jest istotnym krokiem w procesie określania właściwego kierunku działania;

| 16. | podkreśla, że skuteczna reakcja na epidemię eboli wymaga stałego globalnego zarządzania, skutecznego informowania opinii publicznej i innych działań na rzecz budowania zaufania, a także że w celu zwiększania znajomości objawów i środków profilaktycznych działania te powinny obejmować przekazywanie wiedzy i informacji, tak aby sprzyjać budowaniu zaufania i współpracy ze strony ludności w odniesieniu do środków przeciwdziałania gorączce krwotocznej Ebola; uważa ponadto, że należy lepiej szkolić lokalny personel medyczny i włączyć go w opiekę medyczną nad pacjentami, oraz że powinien on być łącznikiem między ludnością miejscową a międzynarodowym personelem medycznym; |
| --- | --- |

16.

podkreśla, że skuteczna reakcja na epidemię eboli wymaga stałego globalnego zarządzania, skutecznego informowania opinii publicznej i innych działań na rzecz budowania zaufania, a także że w celu zwiększania znajomości objawów i środków profilaktycznych działania te powinny obejmować przekazywanie wiedzy i informacji, tak aby sprzyjać budowaniu zaufania i współpracy ze strony ludności w odniesieniu do środków przeciwdziałania gorączce krwotocznej Ebola; uważa ponadto, że należy lepiej szkolić lokalny personel medyczny i włączyć go w opiekę medyczną nad pacjentami, oraz że powinien on być łącznikiem między ludnością miejscową a międzynarodowym personelem medycznym;

| 17. | jest zdania, że plan działania WHO dotyczący reakcji na wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola stanowi podstawę dla działań priorytetowych dotyczących zwalczania tego wirusa; wzywa państwa członkowskie UE i państwa AKP do wspierania WHO we wzmacnianiu jej przywództwa technicznego i w świadczeniu wsparcia operacyjnego rządom państw ogarniętych epidemią eboli, państw sąsiadujących i innych państw, które mogą być zagrożone, jak też do wspierania innych partnerów; zwraca się do społeczności międzynarodowej o wsparcie realizacji zsynchronizowanych transgranicznych interwencji w celu zwalczania obecnej epidemii eboli; wzywa państwa członkowskie UE do wspierania realizacji kompleksowych unijnych ram reagowania w związku z wybuchem epidemii gorączki krwotocznej Ebola; |
| --- | --- |

17.

jest zdania, że plan działania WHO dotyczący reakcji na wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola stanowi podstawę dla działań priorytetowych dotyczących zwalczania tego wirusa; wzywa państwa członkowskie UE i państwa AKP do wspierania WHO we wzmacnianiu jej przywództwa technicznego i w świadczeniu wsparcia operacyjnego rządom państw ogarniętych epidemią eboli, państw sąsiadujących i innych państw, które mogą być zagrożone, jak też do wspierania innych partnerów; zwraca się do społeczności międzynarodowej o wsparcie realizacji zsynchronizowanych transgranicznych interwencji w celu zwalczania obecnej epidemii eboli; wzywa państwa członkowskie UE do wspierania realizacji kompleksowych unijnych ram reagowania w związku z wybuchem epidemii gorączki krwotocznej Ebola;

| 18. | apeluje o zwołanie międzynarodowej konferencji darczyńców poświęconej kontroli epidemii gorączki krwotocznej Ebola i wsparciu na rzecz odbudowy społecznej i gospodarczej po epidemii, w tym wsparciu dla sierot, które straciły rodziców w wyniku tej epidemii; |
| --- | --- |

18.

apeluje o zwołanie międzynarodowej konferencji darczyńców poświęconej kontroli epidemii gorączki krwotocznej Ebola i wsparciu na rzecz odbudowy społecznej i gospodarczej po epidemii, w tym wsparciu dla sierot, które straciły rodziców w wyniku tej epidemii;

| 19. | zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Dyrektorowi Generalnemu WHO, Radzie Ministrów AKP–UE, Radzie Europejskiej, Komisji Europejskiej, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel UE ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządom i parlamentom narodowym państw członkowskich UE, rządom i parlamentom państw AKP, Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu oraz Wspólnocie Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej. |
| --- | --- |

19.

zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Dyrektorowi Generalnemu WHO, Radzie Ministrów AKP–UE, Radzie Europejskiej, Komisji Europejskiej, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel UE ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządom i parlamentom narodowym państw członkowskich UE, rządom i parlamentom państw AKP, Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu oraz Wspólnocie Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej.

REZOLUCJA (29)

w sprawie rozprzestrzeniania się terroryzmu w Afryce

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP–UE,

| — | na posiedzeniu w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r., |
| --- | --- |

—

na posiedzeniu w Strasburgu (Francja) w dniach 1–3 grudnia 2014 r.,

| — | uwzględniając art. 18 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 18 ust. 2 Regulaminu,

| — | uwzględniając zawartą w Kotonu umowę o partnerstwie AKP-WE, w szczególności jej art. 11a, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zawartą w Kotonu umowę o partnerstwie AKP-WE, w szczególności jej art. 11a,

| — | uwzględniając rezolucję WZP AKP–UE z marca 2014 r. w sprawie rozprzestrzeniania się terroryzmu na świecie oraz roli internetu i mediów społecznościowych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję WZP AKP–UE z marca 2014 r. w sprawie rozprzestrzeniania się terroryzmu na świecie oraz roli internetu i mediów społecznościowych,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

| — | uwzględniając rezolucje nr 1373 (2001), 1566 (2004) i 1624 (2005) Rady Bezpieczeństwa ONZ, które zawierają kluczowe elementy międzynarodowych ram prawnych dotyczące walki z terroryzmem, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje nr 1373 (2001), 1566 (2004) i 1624 (2005) Rady Bezpieczeństwa ONZ, które zawierają kluczowe elementy międzynarodowych ram prawnych dotyczące walki z terroryzmem,

| — | uwzględniając globalną strategię zwalczania terroryzmu przyjętą przez Organizację Narodów Zjednoczonych w dniu 8 września 2006 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalną strategię zwalczania terroryzmu przyjętą przez Organizację Narodów Zjednoczonych w dniu 8 września 2006 r.,

| — | uwzględniając rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ: nr 68/178 w sprawie ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas zwalczania terroryzmu, nr 68/187 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie pomocy technicznej na rzecz wdrażania międzynarodowych konwencji i protokołów dotyczących zwalczania terroryzmu oraz nr 67/99 z dnia 14 grudnia 2012 r. w sprawie środków eliminacji terroryzmu międzynarodowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ: nr 68/178 w sprawie ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas zwalczania terroryzmu, nr 68/187 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie pomocy technicznej na rzecz wdrażania międzynarodowych konwencji i protokołów dotyczących zwalczania terroryzmu oraz nr 67/99 z dnia 14 grudnia 2012 r. w sprawie środków eliminacji terroryzmu międzynarodowego,

| — | uwzględniając 455. posiedzenie Rady Pokoju i Bezpieczeństwa na szczeblu głów państw i szefów rządów, które odbyło się w Nairobi (Kenia) w dniu 2 września 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając 455. posiedzenie Rady Pokoju i Bezpieczeństwa na szczeblu głów państw i szefów rządów, które odbyło się w Nairobi (Kenia) w dniu 2 września 2014 r.,

| — | uwzględniając rezolucję ONZ nr 2178 w sprawie zagrożeń dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego spowodowanych przez akty terroryzmu przyjętą przez Radę Bezpieczeństwa w dniu 24 września 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję ONZ nr 2178 w sprawie zagrożeń dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego spowodowanych przez akty terroryzmu przyjętą przez Radę Bezpieczeństwa w dniu 24 września 2014 r.,

| — | uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z 1981 r., w szczególności jej art. 4, w którym zapisano nienaruszalne prawo człowieka do życia i nietykalności; |
| --- | --- |

—

uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z 1981 r., w szczególności jej art. 4, w którym zapisano nienaruszalne prawo człowieka do życia i nietykalności;

| — | uwzględniając przyjętą w 1999 r. Konwencję Organizacji Jedności Afrykańskiej w sprawie zapobiegania terroryzmowi i zwalczania go oraz przyjęty w 2002 r. w Algierze plan działania posiedzenia międzyrządowego wysokiego szczebla Unii Afrykańskiej w sprawie zapobiegania terroryzmowi w Afryce i walki z nim, |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjętą w 1999 r. Konwencję Organizacji Jedności Afrykańskiej w sprawie zapobiegania terroryzmowi i zwalczania go oraz przyjęty w 2002 r. w Algierze plan działania posiedzenia międzyrządowego wysokiego szczebla Unii Afrykańskiej w sprawie zapobiegania terroryzmowi w Afryce i walki z nim,

| — | uwzględniając powołanie w październiku 2010 r. specjalnego przedstawiciela Unii Afrykańskiej ds. współpracy w dziedzinie zwalczania terroryzmu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając powołanie w październiku 2010 r. specjalnego przedstawiciela Unii Afrykańskiej ds. współpracy w dziedzinie zwalczania terroryzmu,

| — | uwzględniając komunikat w sprawie zapobiegania terroryzmowi i brutalnemu ekstremizmowi w Afryce i zwalczania ich przyjęty podczas 455. posiedzenia Rady Pokoju i Bezpieczeństwa Unii Afrykańskiej w dniu 2 września 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat w sprawie zapobiegania terroryzmowi i brutalnemu ekstremizmowi w Afryce i zwalczania ich przyjęty podczas 455. posiedzenia Rady Pokoju i Bezpieczeństwa Unii Afrykańskiej w dniu 2 września 2014 r.,

| — | uwzględniając decyzje nr 3/04 i 7/06 Rady Ministrów Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie dotyczące walki z wykorzystywaniem internetu do celów terroryzmu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzje nr 3/04 i 7/06 Rady Ministrów Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie dotyczące walki z wykorzystywaniem internetu do celów terroryzmu,

| — | uwzględniając strategię zwalczania terroryzmu przyjętą przez Unię Europejską w dniu 30 listopada 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategię zwalczania terroryzmu przyjętą przez Unię Europejską w dniu 30 listopada 2005 r.,

| — | uwzględniając czwarty filar strategii Unii Europejskiej na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu z września 2011 r. dotyczący walki z brutalnym ekstremizmem i radykalizacją, |
| --- | --- |

—

uwzględniając czwarty filar strategii Unii Europejskiej na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu z września 2011 r. dotyczący walki z brutalnym ekstremizmem i radykalizacją,

| — | uwzględniając plan działania UE dotyczący zwalczania terroryzmu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania UE dotyczący zwalczania terroryzmu,

| — | uwzględniając globalne podejście UE do kryzysów i konfliktów zewnętrznych przyjęte dnia 11 grudnia 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając globalne podejście UE do kryzysów i konfliktów zewnętrznych przyjęte dnia 11 grudnia 2013 r.,

| — | uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie strategii UE dla Rogu Afryki (30), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie strategii UE dla Rogu Afryki (30),

| — | uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie wdrażania wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (31), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie wdrażania wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (31),

| — | uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie Nigerii – niedawne zamachy Boko Haram (32), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie Nigerii – niedawne zamachy Boko Haram (32),

| — | uwzględniając wnioski z posiedzenia ministerialnego w sprawie bezpieczeństwa w Nigerii, które odbyło się w Londynie w dniu 12 czerwca 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wnioski z posiedzenia ministerialnego w sprawie bezpieczeństwa w Nigerii, które odbyło się w Londynie w dniu 12 czerwca 2014 r.,

| A. | mając na uwadze, że terroryzm we wszelkich formach pozostaje jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że terroryzm we wszelkich formach pozostaje jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju,

| B. | mając na uwadze, że w rezolucji nr 1624 (2005) Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych wezwała państwa, by w realizacji zobowiązań spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego podjęły wszelkie niezbędne i właściwe środki na rzecz ustanowienia prawnego zakazu nawoływania do popełniania aktów terrorystycznych oraz na rzecz przeciwdziałania nawoływaniu do takich aktów; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w rezolucji nr 1624 (2005) Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych wezwała państwa, by w realizacji zobowiązań spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego podjęły wszelkie niezbędne i właściwe środki na rzecz ustanowienia prawnego zakazu nawoływania do popełniania aktów terrorystycznych oraz na rzecz przeciwdziałania nawoływaniu do takich aktów;

| C. | mając na uwadze, że w ostatnim dziesięcioleciu zagrożenie terroryzmem i aktami terrorystycznymi alarmująco wzrosło w Afryce, a w światowej bazie danych o terroryzmie zarejestrowano niemal 1  200 incydentów w samym tylko 2012 r., przy czym w grę wchodziły zarówno czynniki wewnętrzne, jak i zewnętrzne; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w ostatnim dziesięcioleciu zagrożenie terroryzmem i aktami terrorystycznymi alarmująco wzrosło w Afryce, a w światowej bazie danych o terroryzmie zarejestrowano niemal 1  200 incydentów w samym tylko 2012 r., przy czym w grę wchodziły zarówno czynniki wewnętrzne, jak i zewnętrzne;

| D. | mając na uwadze, że przeciwdziałanie terroryzmowi może być skuteczne tylko wówczas, gdy działania te są prowadzone w ścisłej współpracy międzynarodowej i w zgodzie z prawem międzynarodowym; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że przeciwdziałanie terroryzmowi może być skuteczne tylko wówczas, gdy działania te są prowadzone w ścisłej współpracy międzynarodowej i w zgodzie z prawem międzynarodowym;

| E. | mając na uwadze, że pewna liczba czynników, jak np. ubóstwo, bezrobocie młodzieży, wykluczenie społeczne, nietolerancja, brak wykształcenia, niesprawiedliwość społeczna, konflikty, złe zarządzanie i korupcja, może stanowić sprzyjające podłoże dla radykalizacji; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że pewna liczba czynników, jak np. ubóstwo, bezrobocie młodzieży, wykluczenie społeczne, nietolerancja, brak wykształcenia, niesprawiedliwość społeczna, konflikty, złe zarządzanie i korupcja, może stanowić sprzyjające podłoże dla radykalizacji;

| F. | mając na uwadze, że terroryzmu nie można i nie powinno się utożsamiać z jakąkolwiek religią, narodowością, cywilizacją lub z pochodzeniem z określonego terytorium, o ile praktyki religijne nie stoją w konflikcie z zasadami praworządności; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że terroryzmu nie można i nie powinno się utożsamiać z jakąkolwiek religią, narodowością, cywilizacją lub z pochodzeniem z określonego terytorium, o ile praktyki religijne nie stoją w konflikcie z zasadami praworządności;

| G. | mając na uwadze, że terroryzm jest podsycany przez nielegalne działania, takie jak branie zakładników i handel ludźmi, bronią, narkotykami i zasobami naturalnymi; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że terroryzm jest podsycany przez nielegalne działania, takie jak branie zakładników i handel ludźmi, bronią, narkotykami i zasobami naturalnymi;

| H. | mając na uwadze, że UE umieściła Boko Haram i jej przywódcę Abubakara Shekau na liście organizacji uznawanych za terrorystyczne, po tym jak w wyniku decyzji ONZ i innych partnerów międzynarodowych Boko Haram została uznana za organizację terrorystyczną; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że UE umieściła Boko Haram i jej przywódcę Abubakara Shekau na liście organizacji uznawanych za terrorystyczne, po tym jak w wyniku decyzji ONZ i innych partnerów międzynarodowych Boko Haram została uznana za organizację terrorystyczną;

| I. | mając na uwadze, że Boko Haram stanowi coraz większe zagrożenie nie tylko dla stabilności Nigerii, lecz również dla całej Afryki Zachodniej i Środkowej oraz dla regionu Sahelu; mając na uwadze, że przemoc, do której podżega ta ekstremistyczna organizacja islamskiego dżihadu, w minionym dziesięcioleciu spowodowała tysiące ofiar śmiertelnych; mając na uwadze, że organizacja ta, nie przebierając, bierze na cel osoby, które nie podzielają jej dogmatycznych i skrajnych poglądów; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że Boko Haram stanowi coraz większe zagrożenie nie tylko dla stabilności Nigerii, lecz również dla całej Afryki Zachodniej i Środkowej oraz dla regionu Sahelu; mając na uwadze, że przemoc, do której podżega ta ekstremistyczna organizacja islamskiego dżihadu, w minionym dziesięcioleciu spowodowała tysiące ofiar śmiertelnych; mając na uwadze, że organizacja ta, nie przebierając, bierze na cel osoby, które nie podzielają jej dogmatycznych i skrajnych poglądów;

| J. | mając na uwadze, że UE i państwa członkowskie są gotowe do wsparcia Nigerii i innych krajów tego regionu w ich wysiłkach na rzecz ochrony obywateli, zwalczania terroryzmu i położenia kresu kulturze bezkarności, zwłaszcza w odniesieniu do przemocy seksualnej; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że UE i państwa członkowskie są gotowe do wsparcia Nigerii i innych krajów tego regionu w ich wysiłkach na rzecz ochrony obywateli, zwalczania terroryzmu i położenia kresu kulturze bezkarności, zwłaszcza w odniesieniu do przemocy seksualnej;

| K. | mając na uwadze, że Al-Kaida i powiązane z nią lokalne komórki są wyraźnie obecne w Afryce Subsaharyjskiej od lat 90. XX w. i od wielu lat przyznają się do przeprowadzenia największych ataków w Etiopii, Kenii, Somalii, Sudanie, Tanzanii i Ugandzie, przy czym najczęstszym celem ataków Al-Kaidy i Al-Szababu jest Kenia; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że Al-Kaida i powiązane z nią lokalne komórki są wyraźnie obecne w Afryce Subsaharyjskiej od lat 90. XX w. i od wielu lat przyznają się do przeprowadzenia największych ataków w Etiopii, Kenii, Somalii, Sudanie, Tanzanii i Ugandzie, przy czym najczęstszym celem ataków Al-Kaidy i Al-Szababu jest Kenia;

| L. | mając ponadto na uwadze, że Al-Kaida Islamskiego Maghrebu nadal zagraża bezpieczeństwu i rozwojowi w całym regionie Sahelu i Sahary; |
| --- | --- |

L.

mając ponadto na uwadze, że Al-Kaida Islamskiego Maghrebu nadal zagraża bezpieczeństwu i rozwojowi w całym regionie Sahelu i Sahary;

| M. | mając na uwadze, że bojówki dżandżawidów, Ludowa Armia Wyzwolenia Sudanu, Ruch na rzecz Sprawiedliwości i Równości, Demokratyczne Siły Wyzwolenia Rwandy i inne organizacje dokonują aktów terrorystycznych w Afryce, a Joseph Kony i jego Armia Oporu Pana prawdopodobnie zostali wyparci z Ugandy i rzekomo rozproszyli się na terytorium Sudanu Południowego, Demokratycznej Republiki Konga i Republiki Środkowoafrykańskiej; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że bojówki dżandżawidów, Ludowa Armia Wyzwolenia Sudanu, Ruch na rzecz Sprawiedliwości i Równości, Demokratyczne Siły Wyzwolenia Rwandy i inne organizacje dokonują aktów terrorystycznych w Afryce, a Joseph Kony i jego Armia Oporu Pana prawdopodobnie zostali wyparci z Ugandy i rzekomo rozproszyli się na terytorium Sudanu Południowego, Demokratycznej Republiki Konga i Republiki Środkowoafrykańskiej;

| N. | mając na uwadze, że aktualna niepokojąca sytuacja w Syrii i Iraku, gdzie rozbudowuje się i rośnie w siłę Państwo Islamskie, ma bardzo negatywne reperkusje i wywołuje destabilizujące skutki na kontynencie afrykańskim, zwłaszcza w jego części północno-wschodniej, a także mając na uwadze, że terroryści z regionów Afryki takich jak Somalia przemieszczają się w kierunku Syrii i Iraku, aby przyłączyć się do sił ISIS; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że aktualna niepokojąca sytuacja w Syrii i Iraku, gdzie rozbudowuje się i rośnie w siłę Państwo Islamskie, ma bardzo negatywne reperkusje i wywołuje destabilizujące skutki na kontynencie afrykańskim, zwłaszcza w jego części północno-wschodniej, a także mając na uwadze, że terroryści z regionów Afryki takich jak Somalia przemieszczają się w kierunku Syrii i Iraku, aby przyłączyć się do sił ISIS;

| 1. | jest głęboko zaniepokojony rosnącym zagrożeniem terroryzmem w Afryce, zwłaszcza w regionie Sahelu i Sahary, w Rogu Afryki i regionie Afryki Środkowej, a także okrucieństwami popełnianymi przez grupy Al-Szaria, Ansaru i Boko Haram w Nigerii; |
| --- | --- |

1.

jest głęboko zaniepokojony rosnącym zagrożeniem terroryzmem w Afryce, zwłaszcza w regionie Sahelu i Sahary, w Rogu Afryki i regionie Afryki Środkowej, a także okrucieństwami popełnianymi przez grupy Al-Szaria, Ansaru i Boko Haram w Nigerii;

| 2. | jest zaniepokojony coraz większym powiązaniem między terroryzmem, brutalnym ekstremizmem i międzynarodową przestępczością zorganizowaną, a także coraz większą integracją grup afrykańskich ze światowymi sieciami terrorystycznymi, podmiotami je finansującymi oraz podmiotami zajmującymi się nielegalnym handlem; uważa, że stanowi to coraz większe zagrożenie dla pokoju, bezpieczeństwa, stabilności i rozwoju w Afryce; |
| --- | --- |

2.

jest zaniepokojony coraz większym powiązaniem między terroryzmem, brutalnym ekstremizmem i międzynarodową przestępczością zorganizowaną, a także coraz większą integracją grup afrykańskich ze światowymi sieciami terrorystycznymi, podmiotami je finansującymi oraz podmiotami zajmującymi się nielegalnym handlem; uważa, że stanowi to coraz większe zagrożenie dla pokoju, bezpieczeństwa, stabilności i rozwoju w Afryce;

| 3. | zdecydowanie potępia wszystkie akty terroryzmu – w tym ataki z użyciem broni i ładunków wybuchowych, zamachy samobójcze, porwania i inne brutalne akty wymierzone w ludność cywilną oraz cele rządowe i wojskowe – popełnione na kontynencie afrykańskim przez wszelkie grupy terrorystyczne, w tym przez Al-Szabab, Al-Kaidę Islamskiego Maghrebu, Ruch na rzecz Jedności i Dżihadu w Afryce Zachodniej, Boko Haram i Armię Oporu Pana, a także niszczycielską działalność Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy i Sojuszu Sił Demokratycznych na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga; |
| --- | --- |

3.

zdecydowanie potępia wszystkie akty terroryzmu – w tym ataki z użyciem broni i ładunków wybuchowych, zamachy samobójcze, porwania i inne brutalne akty wymierzone w ludność cywilną oraz cele rządowe i wojskowe – popełnione na kontynencie afrykańskim przez wszelkie grupy terrorystyczne, w tym przez Al-Szabab, Al-Kaidę Islamskiego Maghrebu, Ruch na rzecz Jedności i Dżihadu w Afryce Zachodniej, Boko Haram i Armię Oporu Pana, a także niszczycielską działalność Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy i Sojuszu Sił Demokratycznych na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga;

| 4. | wyraża pełną solidarność z poszkodowanymi krajami i ofiarami terroryzmu oraz z osobami, które straciły członków rodziny i przyjaciół; podkreśla, że żaden kraj, który chce się przyłączyć do walki z terroryzmem, nie będzie ponosić konsekwencji tego zaangażowania w pojedynkę; ponadto głęboko ubolewa nad ofiarami w ludziach oraz nad łamaniem praw człowieka w wyniku niekontrolowanych i źle ukierunkowanych działań sił bezpieczeństwa oraz przemocy przez nie stosowanej; |
| --- | --- |

4.

wyraża pełną solidarność z poszkodowanymi krajami i ofiarami terroryzmu oraz z osobami, które straciły członków rodziny i przyjaciół; podkreśla, że żaden kraj, który chce się przyłączyć do walki z terroryzmem, nie będzie ponosić konsekwencji tego zaangażowania w pojedynkę; ponadto głęboko ubolewa nad ofiarami w ludziach oraz nad łamaniem praw człowieka w wyniku niekontrolowanych i źle ukierunkowanych działań sił bezpieczeństwa oraz przemocy przez nie stosowanej;

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Unii Afrykańskiej w celu zwalczania ekstremizmu i terroryzmu na kontynencie afrykańskim; |
| --- | --- |

5.

z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Unii Afrykańskiej w celu zwalczania ekstremizmu i terroryzmu na kontynencie afrykańskim;

| 6. | wzywa państwa AKP i UE do wywiązania się w pełni z zobowiązań na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, do pełnej współpracy z Komitetem Antyterrorystycznym oraz do zwiększenia czujności i opracowania metod współpracy służącej zapobieganiu aktom terrorystycznym i ustanowieniu mechanizmów wymiany informacji na temat m.in. handlu bronią, kontroli granic, działań wywiadowczych, a także pomocy w śledztwach i postepowaniach karnych dotyczących finansowania aktów terrorystycznych lub wspierania ich; wzywa UE i innych partnerów międzynarodowych do wsparcia przywódców afrykańskich oraz do wspierania zdolności krajowych w zakresie znajdywania rozwiązań w walce z terroryzmem, konkretnie poprzez świadczenie niezbędnej pomocy opartej na potrzebach i priorytetach określonych przez państwa afrykańskie i ich partnerów; |
| --- | --- |

6.

wzywa państwa AKP i UE do wywiązania się w pełni z zobowiązań na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, do pełnej współpracy z Komitetem Antyterrorystycznym oraz do zwiększenia czujności i opracowania metod współpracy służącej zapobieganiu aktom terrorystycznym i ustanowieniu mechanizmów wymiany informacji na temat m.in. handlu bronią, kontroli granic, działań wywiadowczych, a także pomocy w śledztwach i postepowaniach karnych dotyczących finansowania aktów terrorystycznych lub wspierania ich; wzywa UE i innych partnerów międzynarodowych do wsparcia przywódców afrykańskich oraz do wspierania zdolności krajowych w zakresie znajdywania rozwiązań w walce z terroryzmem, konkretnie poprzez świadczenie niezbędnej pomocy opartej na potrzebach i priorytetach określonych przez państwa afrykańskie i ich partnerów;

| 7. | wzywa państwa AKP i państwa członkowskie UE do zapobiegania – poprzez skuteczne kontrole granic i kontrole tożsamości – przemieszczaniu się terrorystów i grup terrorystycznych; wzywa w związku z tym wszystkie kraje do wdrożenia rezolucji ONZ nr 2187 (2014); |
| --- | --- |

7.

wzywa państwa AKP i państwa członkowskie UE do zapobiegania – poprzez skuteczne kontrole granic i kontrole tożsamości – przemieszczaniu się terrorystów i grup terrorystycznych; wzywa w związku z tym wszystkie kraje do wdrożenia rezolucji ONZ nr 2187 (2014);

| 8. | wzywa AKP i UE do zastosowania odpowiednich mechanizmów w celu zapobiegania rekrutacji Europejczyków i Afrykańczyków do grup terrorystycznych; |
| --- | --- |

8.

wzywa AKP i UE do zastosowania odpowiednich mechanizmów w celu zapobiegania rekrutacji Europejczyków i Afrykańczyków do grup terrorystycznych;

| 9. | wzywa AKP i państwa członkowskie UE do zwiększenia wspólnych wysiłków w zakresie eliminacji źródeł finansowania terroryzmu i grup terrorystycznych, a także popiera ograniczenia, które skutecznie uniemożliwiają kontakty pomiędzy grupami terrorystycznymi oraz uniemożliwiają im dostęp do źródeł finansowania, przy jednoczesnym zapewnianiu pełnego poszanowania praw człowieka, podstawowych wolności i prawa międzynarodowego, zwłaszcza prawa obywateli do wolności słowa, swobodnego przemieszczania się, opozycji demokratycznej i prowadzenia debaty; |
| --- | --- |

9.

wzywa AKP i państwa członkowskie UE do zwiększenia wspólnych wysiłków w zakresie eliminacji źródeł finansowania terroryzmu i grup terrorystycznych, a także popiera ograniczenia, które skutecznie uniemożliwiają kontakty pomiędzy grupami terrorystycznymi oraz uniemożliwiają im dostęp do źródeł finansowania, przy jednoczesnym zapewnianiu pełnego poszanowania praw człowieka, podstawowych wolności i prawa międzynarodowego, zwłaszcza prawa obywateli do wolności słowa, swobodnego przemieszczania się, opozycji demokratycznej i prowadzenia debaty;

| 10. | wzywa społeczność międzynarodową, zwłaszcza państwa AKP i państwa członkowskie UE, do wzmocnienia obowiązujących przepisów służących zapobieganiu dalszemu rozprzestrzenianiu broni i dostawom broni grupom terrorystycznym; apeluje do społeczności międzynarodowej o zwiększenie wysiłków w celu ponownego ustanowienia skutecznej kontroli nad bronią składowaną na terytorium Libii; |
| --- | --- |

10.

wzywa społeczność międzynarodową, zwłaszcza państwa AKP i państwa członkowskie UE, do wzmocnienia obowiązujących przepisów służących zapobieganiu dalszemu rozprzestrzenianiu broni i dostawom broni grupom terrorystycznym; apeluje do społeczności międzynarodowej o zwiększenie wysiłków w celu ponownego ustanowienia skutecznej kontroli nad bronią składowaną na terytorium Libii;

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje trwającą współpracę Unii Afrykańskiej i UE, zwłaszcza w zakresie realizowania operacji EUFOR CAR oraz misji EUCAP Sahel Mali i EUTM Mali; z zadowoleniem zauważa, że misja EUTM Somalia przyczyniła się do wyszkolenia ponad 4  000 żołnierzy somalijskiej armii krajowej; uznaje skuteczny wkład armii różnych krajów afrykańskich w ramach misji MISCA, MINUSMA i AMISOM; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje trwającą współpracę Unii Afrykańskiej i UE, zwłaszcza w zakresie realizowania operacji EUFOR CAR oraz misji EUCAP Sahel Mali i EUTM Mali; z zadowoleniem zauważa, że misja EUTM Somalia przyczyniła się do wyszkolenia ponad 4  000 żołnierzy somalijskiej armii krajowej; uznaje skuteczny wkład armii różnych krajów afrykańskich w ramach misji MISCA, MINUSMA i AMISOM;

| 12. | przypomina, że aby skutecznie zwalczyć terroryzm, należy wyeliminować jego przyczyny, w tym wykluczenie społeczne, nierówność, niski poziom rozwoju, korupcję, sprzeniewierzanie dochodów z eksploatacji zasobów naturalnych, radykalizację i brak nadziei, udział polityczny i perspektywy wynikające z chronicznego ubóstwa; zwraca się do UE o współpracę z państwami AKP w celu wyeliminowania tych przyczyn oraz o czynienie szczególnych starań w rejonach, gdzie występuje terroryzm i brak stabilności, aby zapewnić ogółowi ludności sprawiedliwy dostęp do edukacji, opieki zdrowotnej i innych podstawowych usług; |
| --- | --- |

12.

przypomina, że aby skutecznie zwalczyć terroryzm, należy wyeliminować jego przyczyny, w tym wykluczenie społeczne, nierówność, niski poziom rozwoju, korupcję, sprzeniewierzanie dochodów z eksploatacji zasobów naturalnych, radykalizację i brak nadziei, udział polityczny i perspektywy wynikające z chronicznego ubóstwa; zwraca się do UE o współpracę z państwami AKP w celu wyeliminowania tych przyczyn oraz o czynienie szczególnych starań w rejonach, gdzie występuje terroryzm i brak stabilności, aby zapewnić ogółowi ludności sprawiedliwy dostęp do edukacji, opieki zdrowotnej i innych podstawowych usług;

| 13. | przypomina, że osoby młode i wrażliwe są bardziej podatne na radykalizację; zwraca się do państw o dopilnowanie, by żadna szkoła nie była wykorzystywana jako ośrodek propagowania ideologii ekstremistycznej; |
| --- | --- |

13.

przypomina, że osoby młode i wrażliwe są bardziej podatne na radykalizację; zwraca się do państw o dopilnowanie, by żadna szkoła nie była wykorzystywana jako ośrodek propagowania ideologii ekstremistycznej;

| 14. | podkreśla, że pokój i bezpieczeństwo są zasadniczymi warunkami rozwoju i dobrobytu; uważa, że globalne ramy rozwoju na okres po 2015 r. powinny odzwierciedlać odrębny cel w zakresie pokoju i budowania państwowości, a także podkreśla, że powinny one obejmować wzmocnienie wszystkich publicznych strategii politycznych, które promują rozwój społeczny i zrównoważony rozwój; |
| --- | --- |

14.

podkreśla, że pokój i bezpieczeństwo są zasadniczymi warunkami rozwoju i dobrobytu; uważa, że globalne ramy rozwoju na okres po 2015 r. powinny odzwierciedlać odrębny cel w zakresie pokoju i budowania państwowości, a także podkreśla, że powinny one obejmować wzmocnienie wszystkich publicznych strategii politycznych, które promują rozwój społeczny i zrównoważony rozwój;

| 15. | wzywa UE do dalszego promowania spójności polityki na rzecz rozwoju oraz do wzmocnienia pozycji unijnej polityki rozwojowej w kontekście działań zewnętrznych UE, zwłaszcza w kontekście obszarów ogarniętych kryzysem i konfliktami; |
| --- | --- |

15.

wzywa UE do dalszego promowania spójności polityki na rzecz rozwoju oraz do wzmocnienia pozycji unijnej polityki rozwojowej w kontekście działań zewnętrznych UE, zwłaszcza w kontekście obszarów ogarniętych kryzysem i konfliktami;

| 16. | podkreśla, że likwidacja terroryzmu wymaga wzmocnionych i kontrolowanych w sposób demokratyczny zdolności wojskowych i zdolności w zakresie utrzymywania bezpieczeństwa, w tym odpowiedniego sprzętu i personelu, w krajach najbardziej dotkniętych tym problemem; |
| --- | --- |

16.

podkreśla, że likwidacja terroryzmu wymaga wzmocnionych i kontrolowanych w sposób demokratyczny zdolności wojskowych i zdolności w zakresie utrzymywania bezpieczeństwa, w tym odpowiedniego sprzętu i personelu, w krajach najbardziej dotkniętych tym problemem;

| 17. | z zadowoleniem przyjmuje opracowanie modelowej afrykańskiej ustawy o zwalczaniu terroryzmu i zachęca państwa członkowskie Unii Afrykańskiej do stosowania tej modelowej ustawy w celu udoskonalenia ich ustawodawstwa krajowego; podkreśla znaczenie niezależnego, bezstronnego i dostępnego wymiaru sprawiedliwości oraz ukrócenia bezkarności, a także poprawy poszanowania zasad praworządności i podstawowych praw człowieka; podkreśla, że środki w zakresie zwalczania terroryzmu i ochrony praw człowieka nie są ze sobą sprzeczne, lecz uzupełniają się i wzmacniają wzajemnie, a ponadto strategia zwalczania terroryzmu musi być zgodna ze wszystkimi zobowiązaniami na mocy prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

17.

z zadowoleniem przyjmuje opracowanie modelowej afrykańskiej ustawy o zwalczaniu terroryzmu i zachęca państwa członkowskie Unii Afrykańskiej do stosowania tej modelowej ustawy w celu udoskonalenia ich ustawodawstwa krajowego; podkreśla znaczenie niezależnego, bezstronnego i dostępnego wymiaru sprawiedliwości oraz ukrócenia bezkarności, a także poprawy poszanowania zasad praworządności i podstawowych praw człowieka; podkreśla, że środki w zakresie zwalczania terroryzmu i ochrony praw człowieka nie są ze sobą sprzeczne, lecz uzupełniają się i wzmacniają wzajemnie, a ponadto strategia zwalczania terroryzmu musi być zgodna ze wszystkimi zobowiązaniami na mocy prawa międzynarodowego;

| 18. | podkreśla znaczenie zacieśnionej współpracy dla eliminowania przyczyn niestabilności, słabości i konfliktów; podkreśla znaczenie zajęcia się wszystkimi aspektami cyklu konfliktu, począwszy od działań zapobiegawczych, a skończywszy na odbudowie pokonfliktowej i rozwoju; |
| --- | --- |

18.

podkreśla znaczenie zacieśnionej współpracy dla eliminowania przyczyn niestabilności, słabości i konfliktów; podkreśla znaczenie zajęcia się wszystkimi aspektami cyklu konfliktu, począwszy od działań zapobiegawczych, a skończywszy na odbudowie pokonfliktowej i rozwoju;

| 19. | wzywa państwa AKP o państwa członkowskie UE do zwalczania zagrożenia terrorystycznego nie tylko w jego formie militarnej, lecz również o zwalczanie jego przyczyn, a zatem apeluje o pilną realizację programów pomocowych dla ludności Sahelu, której zagraża susza i pustynnienie oraz która boryka się z brakiem podstawowej edukacji i opieki medycznej, a także z izolacją i słabą infrastrukturą komunikacyjną; |
| --- | --- |

19.

wzywa państwa AKP o państwa członkowskie UE do zwalczania zagrożenia terrorystycznego nie tylko w jego formie militarnej, lecz również o zwalczanie jego przyczyn, a zatem apeluje o pilną realizację programów pomocowych dla ludności Sahelu, której zagraża susza i pustynnienie oraz która boryka się z brakiem podstawowej edukacji i opieki medycznej, a także z izolacją i słabą infrastrukturą komunikacyjną;

| 20. | wzywa afrykańskie państwa AKP do potwierdzenia ich zobowiązania do zapobiegania przemocy seksualnej w czasie konfliktów, do wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt oraz do ich edukacji; potępia z całą mocą wszelkie formy przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz utrzymującą się falę ataków i innych brutalnych działań, jakich dopuszcza się Boko Haram, w wyniku których według szacunków śmierć poniosło od 2009 r. ponad 12  000 osób; domaga się natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia uczennic z Chibok oraz wszystkich dzieci uprowadzonych w Nigerii; z zadowoleniem przyjmuje, że rząd nigeryjski usiłuje osiągnąć zawieszenie broni z Boko Haram i zorganizować negocjacje w celu uwolnienia 219 uczennic uprowadzonych przez Boko Haram w kwietniu 2014 r.; jest nadal zaniepokojony tym, że nie zapobiegło to przemocy i dalszym porwaniom 60 dziewcząt w wioskach Waga Mongoro i Gwarta oraz 30 dzieci w mieście Mafa w stanie Borno w tygodniu rozpoczynającym się 20 października 2014 r.; |
| --- | --- |

20.

wzywa afrykańskie państwa AKP do potwierdzenia ich zobowiązania do zapobiegania przemocy seksualnej w czasie konfliktów, do wzmocnienia pozycji kobiet i dziewcząt oraz do ich edukacji; potępia z całą mocą wszelkie formy przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz utrzymującą się falę ataków i innych brutalnych działań, jakich dopuszcza się Boko Haram, w wyniku których według szacunków śmierć poniosło od 2009 r. ponad 12  000 osób; domaga się natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia uczennic z Chibok oraz wszystkich dzieci uprowadzonych w Nigerii; z zadowoleniem przyjmuje, że rząd nigeryjski usiłuje osiągnąć zawieszenie broni z Boko Haram i zorganizować negocjacje w celu uwolnienia 219 uczennic uprowadzonych przez Boko Haram w kwietniu 2014 r.; jest nadal zaniepokojony tym, że nie zapobiegło to przemocy i dalszym porwaniom 60 dziewcząt w wioskach Waga Mongoro i Gwarta oraz 30 dzieci w mieście Mafa w stanie Borno w tygodniu rozpoczynającym się 20 października 2014 r.;

| 21. | wzywa Komisję Europejską i organizacje międzynarodowe takie jak Komitet Antyterrorystyczny, Interpol i Biuro NZ ds. Narkotyków i Przestępczości do zapewnienia niezbędnej pomocy państwom AKP w celu zwiększenia ich zdolności do zapobiegania terroryzmowi i zwalczania go; |
| --- | --- |

21.

wzywa Komisję Europejską i organizacje międzynarodowe takie jak Komitet Antyterrorystyczny, Interpol i Biuro NZ ds. Narkotyków i Przestępczości do zapewnienia niezbędnej pomocy państwom AKP w celu zwiększenia ich zdolności do zapobiegania terroryzmowi i zwalczania go;

| 22. | wzywa rządy państw AKP i wspólnoty religijne w odpowiednich krajach do aktywnego włączenia się w wysiłki na rzecz pojednania oraz do przeciwdziałania wszelkim próbom siania nienawiści wśród wspólnot religijnych; |
| --- | --- |

22.

wzywa rządy państw AKP i wspólnoty religijne w odpowiednich krajach do aktywnego włączenia się w wysiłki na rzecz pojednania oraz do przeciwdziałania wszelkim próbom siania nienawiści wśród wspólnot religijnych;

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje gotowość rządu somalijskiego do podjęcia rozmów z członkami Al-Szababu, którzy się poddali; podkreśla, że poważne rozmowy mogą się rozpocząć jedynie wówczas, gdy Al-Szabab zadeklaruje, że chce być częścią rozwiązania dla Somalii; podkreśla znaczenie niedawnych sukcesów wojskowych somalijskiej armii krajowej i sił Unii Afrykańskiej, które wyzwoliły miasta i drogi spod kontroli Al-Szababu; odnotowuje śmierć przywódcy Al-Szababu Ahmeda Godanego; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje gotowość rządu somalijskiego do podjęcia rozmów z członkami Al-Szababu, którzy się poddali; podkreśla, że poważne rozmowy mogą się rozpocząć jedynie wówczas, gdy Al-Szabab zadeklaruje, że chce być częścią rozwiązania dla Somalii; podkreśla znaczenie niedawnych sukcesów wojskowych somalijskiej armii krajowej i sił Unii Afrykańskiej, które wyzwoliły miasta i drogi spod kontroli Al-Szababu; odnotowuje śmierć przywódcy Al-Szababu Ahmeda Godanego;

| 24. | zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Ministrów AKP–UE, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu oraz organizacjom regionalnym państw AKP. |
| --- | --- |

24.

zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Ministrów AKP–UE, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji Europejskiej, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu oraz organizacjom regionalnym państw AKP.

---

(1)  Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 3 grudnia 2014 r. w Strasburgu (Francja).

1

(2)  Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 3 grudnia 2014 r. w Strasburgu (Francja).

2

(3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

3

(4)  Dz.U. L 287 z 28.10.2005, s. 4.

4

(5)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

5

(6)  http://www.lisbon-treaty.org/wcm/the-lisbon-treaty/treaty-on-the-functioning-of-the-european-union and-comments/part-5-external-action-by-the-union/title-3-cooperation-with-third-countries-and humantarian-aid/chapter-1-development-cooperation/496-article-208.html

6

(7)  http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_Data/docs/pressdata/en/ec/142094.pdf

7

(8)  http://www.ipex.eu/IPEXL-WEB/dossier/document/COM20140263.doc

8

(9)  http://www.un.org/partnerships/Docs/partnershipreport_a-56-323.pdf

9

(10)  http://www.undp.org/content/dam/undp/library/corporate/Partnerships/Private%20Sector/UNDP-Private-Sector-Strategy-final-draft-2012.pdf

10

(11)  http://www.un.org/millennium/declaration/ares552e.htm

11

(12)  http://www.oecd.org/development/effectiveness/34428351.pdf

12

(13)  http://www.oecd.org/dac/effectiveness/49650173.pdf

13

(14)  http://www.uncsd2012.org/content/documents/814UNCSD%20REPORT%20final%20revs.pdf

14

(15)  Dz.U. C 46 z 24.2.2006, s. 1.

15

(16)  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2010:2020:FIN:PL:PDF

16

(17)  http://www.ohchr.org/Documents/Publications/GuidingPrinciplesBusinessHR_EN.pdf

17

(18)  http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---ed_emp/---emp_ent/-- multi/documents/publication/wcms_094386.pdf

18

(19)  http://www.unglobalcompact.org/AboutTheGC/

19

(20)  http://www.oecd.org/investment/mne/38783873.pdf

20

(21)  http://www.worldbank.org/ida/papers/ABCs/psd-2013.pdf

21

(22)  http://www.afdb.org/fileadmin/uploads/afdb/Documents/Policy-Documents/2013-2017_- Private_Sector_Development_Strategy.pdf

22

(23)  http://www.eac.int/index.php?option=com_docman&task=doc_view&gid=167&Itemid=163

23

(24)  http://www.eac.int/index.php?option=com_docman&task=doc_view&gid=650&Itemid=163

24

(25)  http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/EN/foraff/143315.pdf

25

(26)  Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 3 grudnia 2014 r. w Strasburgu (Francja).

26

(27)  Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 3 grudnia 2014 r. w Strasburgu (Francja).

27

(28)  Teksty przyjęte, P8_(2014)0026.

28

(29)  Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 3 grudnia 2014 r. w Strasburgu (Francja).

29

(30)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0006.

30

(31)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0513.

31

(32)  Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0008.

32

---