# Dziennik Urzędowy C 156/2015

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 156 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5812 maja 2015 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 156

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5812 maja 2015

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 156/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.7599 – Apollo Management/Walz Group) (
  1
  ) | 1 |
| 2015/C 156/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.7570 – CaixaBank/BPI) (
  1
  ) | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2015/C 156/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.7599 – Apollo Management/Walz Group) (
  1
  )

1

1

2015/C 156/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.7570 – CaixaBank/BPI) (
  1
  )

1

1

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2015/C 156/03 | Wykaz osób mianowanych przez Radę styczeń – kwiecień 2015 r. (sprawy społeczne) | 2 |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 156/04 | Kursy walutowe euro | 7 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2015/C 156/03

Wykaz osób mianowanych przez Radę styczeń – kwiecień 2015 r. (sprawy społeczne)

2

Komisja Europejska

2015/C 156/04

Kursy walutowe euro

7

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 156/05 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7484 – Plastipak/APPE) (
  1
  ) | 8 |
| 2015/C 156/06 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7584 – International Chemical Investors/INEOS Chlorovinyls Business) (
  1
  ) | 9 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 156/07 | Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2, lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 10 |
| 2015/C 156/08 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 19 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2015/C 156/05

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7484 – Plastipak/APPE) (
  1
  )

1

8

2015/C 156/06

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7584 – International Chemical Investors/INEOS Chlorovinyls Business) (
  1
  )

1

9

INNE AKTY

Komisja Europejska

2015/C 156/07

Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2, lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

10

2015/C 156/08

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

19

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 12.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.7599 – Apollo Management/Walz Group)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2015/C 156/01)

W dniu 6 maja 2015 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32015M7599. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32015M7599. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 12.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.7570 – CaixaBank/BPI)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2015/C 156/02)

W dniu 4 maja 2015 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32015M7570. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32015M7570. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 12.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/2 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/2

---

Wykaz osób mianowanych przez Radę

styczeń – kwiecień 2015 r. (sprawy społeczne)

(2015/C 156/03)

| Komitet | Koniec kadencji | Publikacja w Dz.U. | Osoba zastąpiona | Rezygnacja/mianowanie | Członek/
  zastępca członka | Kategoria | Państwo | Osoba mianowana | Przynależność | Data decyzji Rady |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2016 | C 120 z 26.4.2013 | Emanuela PROCOLI | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Włochy | Alessandra PERA | Ministero del lavoro e delle politiche sociali | 17.2.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2016 | C 120 z 26.4.2013 | Esther LYNCH | rezygnacja | zastępca członka | związek zawodowy | Irlandia | Frank VAUGHAN | Irlandzki Kongres Związków Zawodowych | 17.2.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2016 | C 120 z 26.4.2013 | Maja BEJBRO ANDERSEN | rezygnacja | zastępca członka | pracodawcy | Dania | Lena SØBY | Dansk Arbejdsgiverforening | 17.2.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2016 | C 120 z 26.4.2013 | Karoline KLAKSVIG | rezygnacja | zastępca członka | pracodawcy | Dania | Jens SKOVGAARD LAURITSEN | Dansk Arbejdsgiverforening | 17.2.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2016 | C 120 z 26.4.2013 | Nerita ŠOT | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Litwa | Gintarė BUŽINSKAITĖ | Ministerstwo Pracy i Zabezpieczenia Społecznego | 2.3.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2016 | C 120 z 26.4.2013 | Karel PETRŽELKA | rezygnacja | członek | pracodawcy | Republika Czeska | Jana MALÁ | Czeskie Stowarzyszenie Pracodawców w Sektorze Energetycznym | 13.3.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 28.2.2016 | C 120 z 26.4.2013 | Lena TOCHTERMANN | rezygnacja | członek | pracodawcy | Zjednoczone Królestwo | Lena LEVY | Konfederacja Przemysłu Brytyjskiego | 20.4.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników | 24.9.2016 | C 338 z 27.9.2014 | Patrícia BORGES | rezygnacja | członek | rząd | Portugalia | Francisco Xavier SOARES DE ALBERGARIA D’AGUIAR | Instituto do Emprego e da Formação Profissional | 2.3.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników | 24.9.2016 | C 338 z 27.9.2014 | Ivana GUBEROVIĆ | rezygnacja | członek | rząd | Chorwacja | Petar STRIŽAK | Ministerstwo Pracy i Systemu Emerytalnego | 9.3.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników | 24.9.2016 | C 338 z 27.9.2014 | Marit RAIST | rezygnacja | członek | rząd | Estonia | Siiri OTSMANN | Estońskie Ministerstwo Spraw Społecznych | 20.4.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników | 24.9.2016 | C 338 z 27.9.2014 | Aleksandra GAVRILOVIĆ | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Chorwacja | Ivana GUBEROVIĆ | Ministerstwo Pracy i Systemu Emerytalnego | 9.3.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego | 19.10.2015 | C 290 z 27.10.2010 | Elisabeth ZIMMERER | rezygnacja | zastępca członka | pracodawcy | Austria | Martin SONNTAG | Industriellenvereinigung | 9.3.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego | 19.10.2015 | C 290 z 27.10.2010 | Evelyn HALLIKA | rezygnacja | członek | rząd | Estonia | Leili ZAGLMAYER | Estońskie Ministerstwo Spraw Społecznych | 20.4.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego | 19.10.2015 | C 290 z 27.10.2010 | Inga PRONINA | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Estonia | Katerin PEÄRNBERG | Estońskie Ministerstwo Spraw Społecznych | 20.4.2015 |
| Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego | 19.10.2015 | C 290 z 27.10.2010 | Christiane LABALME | rezygnacja | członek | rząd | Francja | Séverine SALGADO | Direction de la sécurité sociale | 20.4.2015 |
| Zarząd Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn | 31.5.2016 | C 151 z 30.5.2013 | Romina BARTOLO | rezygnacja | członek | rząd | Malta | Renee LAIVIERA | Narodowa Komisja ds. Promowania Równości | 10.2.2015 |
| Zarząd Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn | 31.5.2016 | C 151 z 30.5.2013 | Renee LAIVIERA | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Malta | Maria BORG FILLETTI | Narodowa Komisja ds. Promowania Równości | 10.2.2015 |
| Zarząd Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn | 31.5.2016 | C 151 z 30.5.2013 | Monika KSIENIEWICZ | rezygnacja | członek | rząd2 | Polska | Sylwia SPUREK | Biuro Pełnomocnika Rządu do spraw Równego Traktowania | 10.2.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Vítor Manuel Vicente COELHO | rezygnacja | zastępca członka | związek zawodowy | Portugalia | Sérgio Alexandrino MONTEIRO DO MONTE | UGT Portugal | 2.3.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Andreas MYLONAS | rezygnacja | członek | rząd | Cypr | Marina IOANNOU-HASAPI | Ministerstwo Pracy, Opieki Socjalnej i Zabezpieczenia Społecznego | 20.4.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Luminița VINTILĂ | rezygnacja | zastępca członka | związek zawodowy | Rumunia | Cecilia GOSTIN | Confederatia Nationala Sindicala | 20.4.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Valérie DELAHAYE-GUILLOCHEAU | rezygnacja | członek | rząd | Francja | Olivier TOCHE | Service de la Direction générale du travail | 20.4.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Heidi RØNNE MØLLER | rezygnacja | zastępca członka | związek zawodowy | Dania | Maria BJERRE | Duńska Konfederacja Związków Zawodowych | 20.4.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Karen ROIY | rezygnacja | członek | pracodawcy | Dania | Dorthe ANDERSEN | Konfederacja Pracodawców Duńskich | 20.4.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy | 30.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Ciaran DEVLIN | rezygnacja | członek | rząd | Zjednoczone Królestwo | Mansi KONAR | Departament ds. Przedsiębiorstw, Innowacji i Umiejętności
  BIS | 20.4.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 7.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Emanuela PROCOLI | rezygnacja | zastępca członka | rząd | Włochy | Alessandra PERA | Ministero del lavoro e delle politiche sociali | 17.2.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 7.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Esther LYNCH | rezygnacja | zastępca członka | związek zawodowy | Irlandia | Frank VAUGHAN | Irlandzki Kongres Związków Zawodowych | 17.2.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 7.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Karel PETRŽELKA | rezygnacja | członek | pracodawcy | Republika Czeska | Jana MALÁ | Czeskie Stowarzyszenie Pracodawców w Sektorze Energetycznym | 13.3.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 7.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Róbert MEITNER | rezygnacja | członek | pracodawcy | Słowacja | Silvia SUROVÁ | Stowarzyszenie Przemysłu Chemicznego i Farmaceutycznego Republiki Słowackiej | 20.4.2015 |
| Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 7.11.2016 | C 358 z 7.12.2013 | Lena TOCHTERMANN | rezygnacja | członek | pracodawcy | Zjednoczone Królestwo | Lena LEVY | Konfederacja Przemysłu Brytyjskiego | 20.4.2015 |

Komitet

Koniec kadencji

Publikacja w Dz.U.

Osoba zastąpiona

Rezygnacja/mianowanie

Członek/

zastępca członka

Kategoria

Państwo

Osoba mianowana

Przynależność

Data decyzji Rady

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2016

C 120 z 26.4.2013

Emanuela PROCOLI

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Włochy

Alessandra PERA

Ministero del lavoro e delle politiche sociali

17.2.2015

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2016

C 120 z 26.4.2013

Esther LYNCH

rezygnacja

zastępca członka

związek zawodowy

Irlandia

Frank VAUGHAN

Irlandzki Kongres Związków Zawodowych

17.2.2015

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2016

C 120 z 26.4.2013

Maja BEJBRO ANDERSEN

rezygnacja

zastępca członka

pracodawcy

Dania

Lena SØBY

Dansk Arbejdsgiverforening

17.2.2015

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2016

C 120 z 26.4.2013

Karoline KLAKSVIG

rezygnacja

zastępca członka

pracodawcy

Dania

Jens SKOVGAARD LAURITSEN

Dansk Arbejdsgiverforening

17.2.2015

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2016

C 120 z 26.4.2013

Nerita ŠOT

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Litwa

Gintarė BUŽINSKAITĖ

Ministerstwo Pracy i Zabezpieczenia Społecznego

2.3.2015

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2016

C 120 z 26.4.2013

Karel PETRŽELKA

rezygnacja

członek

pracodawcy

Republika Czeska

Jana MALÁ

Czeskie Stowarzyszenie Pracodawców w Sektorze Energetycznym

13.3.2015

Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

28.2.2016

C 120 z 26.4.2013

Lena TOCHTERMANN

rezygnacja

członek

pracodawcy

Zjednoczone Królestwo

Lena LEVY

Konfederacja Przemysłu Brytyjskiego

20.4.2015

Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

24.9.2016

C 338 z 27.9.2014

Patrícia BORGES

rezygnacja

członek

rząd

Portugalia

Francisco Xavier SOARES DE ALBERGARIA D’AGUIAR

Instituto do Emprego e da Formação Profissional

2.3.2015

Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

24.9.2016

C 338 z 27.9.2014

Ivana GUBEROVIĆ

rezygnacja

członek

rząd

Chorwacja

Petar STRIŽAK

Ministerstwo Pracy i Systemu Emerytalnego

9.3.2015

Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

24.9.2016

C 338 z 27.9.2014

Marit RAIST

rezygnacja

członek

rząd

Estonia

Siiri OTSMANN

Estońskie Ministerstwo Spraw Społecznych

20.4.2015

Komitet Doradczy ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

24.9.2016

C 338 z 27.9.2014

Aleksandra GAVRILOVIĆ

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Chorwacja

Ivana GUBEROVIĆ

Ministerstwo Pracy i Systemu Emerytalnego

9.3.2015

Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego

19.10.2015

C 290 z 27.10.2010

Elisabeth ZIMMERER

rezygnacja

zastępca członka

pracodawcy

Austria

Martin SONNTAG

Industriellenvereinigung

9.3.2015

Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego

19.10.2015

C 290 z 27.10.2010

Evelyn HALLIKA

rezygnacja

członek

rząd

Estonia

Leili ZAGLMAYER

Estońskie Ministerstwo Spraw Społecznych

20.4.2015

Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego

19.10.2015

C 290 z 27.10.2010

Inga PRONINA

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Estonia

Katerin PEÄRNBERG

Estońskie Ministerstwo Spraw Społecznych

20.4.2015

Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego

19.10.2015

C 290 z 27.10.2010

Christiane LABALME

rezygnacja

członek

rząd

Francja

Séverine SALGADO

Direction de la sécurité sociale

20.4.2015

Zarząd Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn

31.5.2016

C 151 z 30.5.2013

Romina BARTOLO

rezygnacja

członek

rząd

Malta

Renee LAIVIERA

Narodowa Komisja ds. Promowania Równości

10.2.2015

Zarząd Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn

31.5.2016

C 151 z 30.5.2013

Renee LAIVIERA

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Malta

Maria BORG FILLETTI

Narodowa Komisja ds. Promowania Równości

10.2.2015

Zarząd Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn

31.5.2016

C 151 z 30.5.2013

Monika KSIENIEWICZ

rezygnacja

członek

rząd2

Polska

Sylwia SPUREK

Biuro Pełnomocnika Rządu do spraw Równego Traktowania

10.2.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Vítor Manuel Vicente COELHO

rezygnacja

zastępca członka

związek zawodowy

Portugalia

Sérgio Alexandrino MONTEIRO DO MONTE

UGT Portugal

2.3.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Andreas MYLONAS

rezygnacja

członek

rząd

Cypr

Marina IOANNOU-HASAPI

Ministerstwo Pracy, Opieki Socjalnej i Zabezpieczenia Społecznego

20.4.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Luminița VINTILĂ

rezygnacja

zastępca członka

związek zawodowy

Rumunia

Cecilia GOSTIN

Confederatia Nationala Sindicala

20.4.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Valérie DELAHAYE-GUILLOCHEAU

rezygnacja

członek

rząd

Francja

Olivier TOCHE

Service de la Direction générale du travail

20.4.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Heidi RØNNE MØLLER

rezygnacja

zastępca członka

związek zawodowy

Dania

Maria BJERRE

Duńska Konfederacja Związków Zawodowych

20.4.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Karen ROIY

rezygnacja

członek

pracodawcy

Dania

Dorthe ANDERSEN

Konfederacja Pracodawców Duńskich

20.4.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

30.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Ciaran DEVLIN

rezygnacja

członek

rząd

Zjednoczone Królestwo

Mansi KONAR

Departament ds. Przedsiębiorstw, Innowacji i Umiejętności

BIS

20.4.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

7.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Emanuela PROCOLI

rezygnacja

zastępca członka

rząd

Włochy

Alessandra PERA

Ministero del lavoro e delle politiche sociali

17.2.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

7.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Esther LYNCH

rezygnacja

zastępca członka

związek zawodowy

Irlandia

Frank VAUGHAN

Irlandzki Kongres Związków Zawodowych

17.2.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

7.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Karel PETRŽELKA

rezygnacja

członek

pracodawcy

Republika Czeska

Jana MALÁ

Czeskie Stowarzyszenie Pracodawców w Sektorze Energetycznym

13.3.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

7.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Róbert MEITNER

rezygnacja

członek

pracodawcy

Słowacja

Silvia SUROVÁ

Stowarzyszenie Przemysłu Chemicznego i Farmaceutycznego Republiki Słowackiej

20.4.2015

Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

7.11.2016

C 358 z 7.12.2013

Lena TOCHTERMANN

rezygnacja

członek

pracodawcy

Zjednoczone Królestwo

Lena LEVY

Konfederacja Przemysłu Brytyjskiego

20.4.2015

---

Komisja Europejska

| 12.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/7 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/7

---

Kursy walutowe euro (1)

11 maja 2015 r.

(2015/C 156/04)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1142 |
| JPY | Jen | 133,64 |
| DKK | Korona duńska | 7,4628 |
| GBP | Funt szterling | 0,71960 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,2690 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0403 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,4245 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 27,400 |
| HUF | Forint węgierski | 304,40 |
| PLN | Złoty polski | 4,0668 |
| RON | Lej rumuński | 4,4509 |
| TRY | Lir turecki | 3,0042 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4117 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3497 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,6381 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,5115 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,4871 |
| KRW | Won | 1 219,64 |
| ZAR | Rand | 13,3584 |
| CNY | Yuan renminbi | 6,9194 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5620 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 14 647,30 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,0102 |
| PHP | Peso filipińskie | 49,830 |
| RUB | Rubel rosyjski | 57,3713 |
| THB | Bat tajlandzki | 37,521 |
| BRL | Real | 3,3277 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,9074 |
| INR | Rupia indyjska | 71,1350 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1142

JPY

Jen

133,64

DKK

Korona duńska

7,4628

GBP

Funt szterling

0,71960

SEK

Korona szwedzka

9,2690

CHF

Frank szwajcarski

1,0403

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,4245

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

27,400

HUF

Forint węgierski

304,40

PLN

Złoty polski

4,0668

RON

Lej rumuński

4,4509

TRY

Lir turecki

3,0042

AUD

Dolar australijski

1,4117

CAD

Dolar kanadyjski

1,3497

HKD

Dolar Hongkongu

8,6381

NZD

Dolar nowozelandzki

1,5115

SGD

Dolar singapurski

1,4871

KRW

Won

1 219,64

ZAR

Rand

13,3584

CNY

Yuan renminbi

6,9194

HRK

Kuna chorwacka

7,5620

IDR

Rupia indonezyjska

14 647,30

MYR

Ringgit malezyjski

4,0102

PHP

Peso filipińskie

49,830

RUB

Rubel rosyjski

57,3713

THB

Bat tajlandzki

37,521

BRL

Real

3,3277

MXN

Peso meksykańskie

16,9074

INR

Rupia indyjska

71,1350

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 12.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/8 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/8

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.7484 – Plastipak/APPE)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2015/C 156/05)

| 1. | W dniu 4 maja 2015 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Plastipak Holdings, Inc. („Plastipak”, USA), ostatecznie kontrolowane przez Goldman Sachs Group, Inc. (USA) oraz pana Williama C. Younga (USA), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad APPE w drodze zakupu udziałów i aktywów. |
| --- | --- |

1.

W dniu 4 maja 2015 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Plastipak Holdings, Inc. („Plastipak”, USA), ostatecznie kontrolowane przez Goldman Sachs Group, Inc. (USA) oraz pana Williama C. Younga (USA), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad APPE w drodze zakupu udziałów i aktywów.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:
  —   w przypadku przedsiębiorstwa Plastipak: produkcja żywic plastikowych, plastikowych opakowań (zbiorników) i preform, działalność w zakresie recyklingu surowców plastikowych powtórnego przetworzenia uzyskanych od konsumentów,
  —   w przypadku przedsiębiorstwa APPE: produkcja plastikowych preform i plastikowych opakowań (zbiorników), działalność w zakresie recyklingu surowców plastikowych powtórnego przetworzenia uzyskanych od konsumentów. APPE obejmuje następujące jednostki gospodarcze: APPE Iberia, S.A.U. (Hiszpania), APPE France, S.A.S. (Francja), APPE UK Limited (Zjednoczone Królestwo), APPE Deutschland GmbH (Niemcy) oraz APPE Benelux, N.V. (Belgia), razem z przedsiębiorstwami powiązanymi APPE Polska, Sp. z.o.o. (Polska) i APPE Nordic AB (Szwecja), udziałem kontrolującym w APPE-CCE Recyclage, S.A.S (Francja) i APPE Maroc (Maroko) i APPE Turkpack Plastik Ambalaj Malzemeleri San A.S. (Turcja). |
| --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   w przypadku przedsiębiorstwa Plastipak: produkcja żywic plastikowych, plastikowych opakowań (zbiorników) i preform, działalność w zakresie recyklingu surowców plastikowych powtórnego przetworzenia uzyskanych od konsumentów,

—   w przypadku przedsiębiorstwa APPE: produkcja plastikowych preform i plastikowych opakowań (zbiorników), działalność w zakresie recyklingu surowców plastikowych powtórnego przetworzenia uzyskanych od konsumentów. APPE obejmuje następujące jednostki gospodarcze: APPE Iberia, S.A.U. (Hiszpania), APPE France, S.A.S. (Francja), APPE UK Limited (Zjednoczone Królestwo), APPE Deutschland GmbH (Niemcy) oraz APPE Benelux, N.V. (Belgia), razem z przedsiębiorstwami powiązanymi APPE Polska, Sp. z.o.o. (Polska) i APPE Nordic AB (Szwecja), udziałem kontrolującym w APPE-CCE Recyclage, S.A.S (Francja) i APPE Maroc (Maroko) i APPE Turkpack Plastik Ambalaj Malzemeleri San A.S. (Turcja).

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7484 – Plastipak/APPE, na poniższy adres:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7484 – Plastipak/APPE, na poniższy adres:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

---

| 12.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/9 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/9

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.7584 – International Chemical Investors/INEOS Chlorovinyls Business)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2015/C 156/06)

| 1. | W dniu 29 kwietnia 2015 r. zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), i po odesłaniu sprawy zgodnie z art. 4 ust. 5 tego rozporządzenia, Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo International Chemical Investors Group S.E. („ICIG”, Luksemburg) przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad przedsiębiorstwem INEOS Chlorovinyls Business w drodze zakupu udziałów/akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 29 kwietnia 2015 r. zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), i po odesłaniu sprawy zgodnie z art. 4 ust. 5 tego rozporządzenia, Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo International Chemical Investors Group S.E. („ICIG”, Luksemburg) przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad przedsiębiorstwem INEOS Chlorovinyls Business w drodze zakupu udziałów/akcji.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:
  —   w przypadku przedsiębiorstwa ICIG: prywatna przemysłowa spółka holdingowa, prowadząca działalność na całym świecie w zakresie chemikaliów rolniczych, chemikaliów wysokowartościowych, chemikaliów podstawowych, dodatków uszlachetniających, gotowych postaci farmaceutycznych oraz farmaceutycznych składników czynnych,
  —   w przypadku przedsiębiorstwa INEOS Chlorovinyls Business: wytwarzanie i dostawa S-PVC i innych produktów powiązanych, takich jak KOH, chlor, EDC, VCM, soda kaustyczna, kwas chlorowodorowy oraz podchloryn sodu. Przedsiębiorstwo posiada trzy fabryki S-PVC w Niemczech (Wilhelmshaven), we Francji (Mazingarbe) i w Niderlandach (Beek Geleen), jak również zakłady produkujące substancje chemiczne na wyższych szczeblach wielopoziomowego łańcucha wartości produkcji polichlorku winylu aż do produkcji chloru w Belgii (Tessenderlo) oraz Zjednoczonym Królestwie (Runcorn); działalność INOS obejmuje również produkcję potażu żrącego („KOH”) w Belgii. |
| --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   w przypadku przedsiębiorstwa ICIG: prywatna przemysłowa spółka holdingowa, prowadząca działalność na całym świecie w zakresie chemikaliów rolniczych, chemikaliów wysokowartościowych, chemikaliów podstawowych, dodatków uszlachetniających, gotowych postaci farmaceutycznych oraz farmaceutycznych składników czynnych,

—   w przypadku przedsiębiorstwa INEOS Chlorovinyls Business: wytwarzanie i dostawa S-PVC i innych produktów powiązanych, takich jak KOH, chlor, EDC, VCM, soda kaustyczna, kwas chlorowodorowy oraz podchloryn sodu. Przedsiębiorstwo posiada trzy fabryki S-PVC w Niemczech (Wilhelmshaven), we Francji (Mazingarbe) i w Niderlandach (Beek Geleen), jak również zakłady produkujące substancje chemiczne na wyższych szczeblach wielopoziomowego łańcucha wartości produkcji polichlorku winylu aż do produkcji chloru w Belgii (Tessenderlo) oraz Zjednoczonym Królestwie (Runcorn); działalność INOS obejmuje również produkcję potażu żrącego („KOH”) w Belgii.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7584 – International Chemical Investors/INEOS Chlorovinyls Business na poniższy adres:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7584 – International Chemical Investors/INEOS Chlorovinyls Business na poniższy adres:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 12.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/10 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/10

---

Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2, lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2015/C 156/07)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY INNEJ NIŻ NIEZNACZNA W SPECYFIKACJI PRODUKTU OZNACZONEGO CHRONIONĄ NAZWĄ POCHODZENIA/CHRONIONYM OZNACZENIEM GEOGRAFICZNYM

Wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

„LAGUIOLE”

Nr UE: FR-PDO-0317-01271 – 30.10.2014

ChNP ( X ) ChOG ( )

1.   Grupa składająca wniosek i mająca uzasadniony interes

| Syndicat de défense et de gestion du Fromage de Laguiole |
| --- |
| Route de Chaudes-Aigues |
| 12210 Laguiole |
| FRANCJA |
| Tel. +33 565444751 |
| Faks +33 565444757 |
| Adres e-mail: contact@fromagedelaguiole.fr |

Syndicat de défense et de gestion du Fromage de Laguiole

Route de Chaudes-Aigues

12210 Laguiole

FRANCJA

Tel. +33 565444751

Faks +33 565444757

Adres e-mail: contact@fromagedelaguiole.fr

W skład tej grupy wchodzą producenci i przetwórcy „Laguiole”, dysponujący z tego tytułu prawem do złożenia wniosku o zmianę.

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczą zmiany

—

—

—

—

—

—

—

—

4.   Rodzaj zmian

—

—

5.   Zmiany

Nagłówek „Opis produktu”

| — | Sprecyzowano, że „Laguiole” jest serem o suchej skórce, na podstawie przepisów krajowych związanych z wcześniej zarejestrowaną specyfikacją. Minimalną zawartość tłuszczu w suchej masie wyrażono w gramach na 100 gramów sera, zastępując wartości procentowe dla większej przejrzystości. |
| --- | --- |

—

Sprecyzowano, że „Laguiole” jest serem o suchej skórce, na podstawie przepisów krajowych związanych z wcześniej zarejestrowaną specyfikacją. Minimalną zawartość tłuszczu w suchej masie wyrażono w gramach na 100 gramów sera, zastępując wartości procentowe dla większej przejrzystości.

| — | Wskazano, że „Laguiole” ma kształt walca „o wymiarach ok. 40 cm” i „30–40 cm wysokości” zastąpiono przedziałem średnicy 30–40 cm, zgodnie z nagłówkiem „Opis produktu” w opublikowanym streszczeniu specyfikacji. Ponadto określono stosunek wysokości do średnicy jako 0,8–1,0, zastępując określenie, że wysokość jest trochę większa lub równa średnicy. Niniejsza poprawka odzwierciedla wielkość sera po zakończeniu dojrzewania, podczas gdy we wcześniejszej wersji specyfikacji określono ją na podstawie pomiaru serów w momencie umieszczania w dojrzewalni. W praktyce wysokość sera ma tendencję do nieznacznego spadku, proporcjonalnie do długości okresu dojrzewania („uklepuje się”). Zjawisko to można też wytłumaczyć zwiększeniem długości średnich okresów dojrzewania serów i rozwojem produkcji w gospodarstwach, która podlega większym wahaniom formy, niż ma to miejsce przy produkcji w zakładach mleczarskich.
  Zmniejszenie z 25 do 20 kg minimalnej masy sera wynika z dopasowania do minimalnej średnicy form, tj. 28 cm, przy jednoczesnym zachowaniu stosunku wysokości do średnicy. Również w tym przypadku zmianę wyjaśnia rozwój produkcji w gospodarstwie, gdzie formaty są bardziej zróżnicowane, gdyż zależą od ilości mleka wykorzystywanej przez poszczególnych producentów. |
| --- | --- |

—

Wskazano, że „Laguiole” ma kształt walca „o wymiarach ok. 40 cm” i „30–40 cm wysokości” zastąpiono przedziałem średnicy 30–40 cm, zgodnie z nagłówkiem „Opis produktu” w opublikowanym streszczeniu specyfikacji. Ponadto określono stosunek wysokości do średnicy jako 0,8–1,0, zastępując określenie, że wysokość jest trochę większa lub równa średnicy. Niniejsza poprawka odzwierciedla wielkość sera po zakończeniu dojrzewania, podczas gdy we wcześniejszej wersji specyfikacji określono ją na podstawie pomiaru serów w momencie umieszczania w dojrzewalni. W praktyce wysokość sera ma tendencję do nieznacznego spadku, proporcjonalnie do długości okresu dojrzewania („uklepuje się”). Zjawisko to można też wytłumaczyć zwiększeniem długości średnich okresów dojrzewania serów i rozwojem produkcji w gospodarstwach, która podlega większym wahaniom formy, niż ma to miejsce przy produkcji w zakładach mleczarskich.

Zmniejszenie z 25 do 20 kg minimalnej masy sera wynika z dopasowania do minimalnej średnicy form, tj. 28 cm, przy jednoczesnym zachowaniu stosunku wysokości do średnicy. Również w tym przypadku zmianę wyjaśnia rozwój produkcji w gospodarstwie, gdzie formaty są bardziej zróżnicowane, gdyż zależą od ilości mleka wykorzystywanej przez poszczególnych producentów.

| — | Sprecyzowano barwę masy serowej: „kolor między kością słoniową a słomkowożółtym”. Różnice koloru wynikają z sezonowej zmienności składu produktu. Usunięto określenie minimalnej grubości skórki, ponieważ element ten nie stanowi cechy charakterystycznej produktu. Jednocześnie zmieniono opis koloru skórki, wprowadzając jako uzupełnienie koloru bursztynowo-brązowego kolor jasnoszary zamiast jasnopomarańczowego i marmurkowego szarego, w celu uwzględnienia serów produkowanych w gospodarstwie, których skórka powstaje samoczynnie w dojrzewalni. Wyjaśnienia te są przydatne przy badaniu organoleptycznym produktu w ramach kontroli. |
| --- | --- |

—

Sprecyzowano barwę masy serowej: „kolor między kością słoniową a słomkowożółtym”. Różnice koloru wynikają z sezonowej zmienności składu produktu. Usunięto określenie minimalnej grubości skórki, ponieważ element ten nie stanowi cechy charakterystycznej produktu. Jednocześnie zmieniono opis koloru skórki, wprowadzając jako uzupełnienie koloru bursztynowo-brązowego kolor jasnoszary zamiast jasnopomarańczowego i marmurkowego szarego, w celu uwzględnienia serów produkowanych w gospodarstwie, których skórka powstaje samoczynnie w dojrzewalni. Wyjaśnienia te są przydatne przy badaniu organoleptycznym produktu w ramach kontroli.

| — | Dodano opis charakterystyki organoleptycznej produktu. Jest on przydatny przy badaniu organoleptycznym produktu w ramach kontroli. |
| --- | --- |

—

Dodano opis charakterystyki organoleptycznej produktu. Jest on przydatny przy badaniu organoleptycznym produktu w ramach kontroli.

| — | Wprowadzono odstępstwo od obowiązku zachowania skórki w przypadku indywidualnych porcji – „Laguiole” poniżej 70 g sprzedawanych w opakowaniach, ze względu na trudności z zachowaniem skórki na małych porcjach przeznaczonych do użytku przy sporządzaniu potraw. |
| --- | --- |

—

Wprowadzono odstępstwo od obowiązku zachowania skórki w przypadku indywidualnych porcji – „Laguiole” poniżej 70 g sprzedawanych w opakowaniach, ze względu na trudności z zachowaniem skórki na małych porcjach przeznaczonych do użytku przy sporządzaniu potraw.

Nagłówek „Dowód pochodzenia”

| — | Sprecyzowano obowiązki sprawozdawcze podmiotów. Obejmują one w szczególności identyfikację podmiotów na potrzeby kontroli potwierdzającej ich zdolność przestrzegania specyfikacji oznaczenia, które chcą stosować, a także niezbędnych oświadczeń dotyczących posiadanej wiedzy i monitorowania produktów, które mają być wprowadzane do obrotu pod nazwą pochodzenia, jak też oświadczeń związanych z żywieniem zwierząt. |
| --- | --- |

—

Sprecyzowano obowiązki sprawozdawcze podmiotów. Obejmują one w szczególności identyfikację podmiotów na potrzeby kontroli potwierdzającej ich zdolność przestrzegania specyfikacji oznaczenia, które chcą stosować, a także niezbędnych oświadczeń dotyczących posiadanej wiedzy i monitorowania produktów, które mają być wprowadzane do obrotu pod nazwą pochodzenia, jak też oświadczeń związanych z żywieniem zwierząt.

| — | Określono szczegółowo, jakie elementy podmioty mają obowiązek rejestrować. Informacje te są przydatne do kontroli zgodności produktów ze specyfikacją i ich identyfikowalności. |
| --- | --- |

—

Określono szczegółowo, jakie elementy podmioty mają obowiązek rejestrować. Informacje te są przydatne do kontroli zgodności produktów ze specyfikacją i ich identyfikowalności.

| — | Sprecyzowano procedury kontroli produktu. Są one szczegółowo opisane w planie kontroli nazwy pochodzenia sporządzonym przez jednostkę kontrolną. |
| --- | --- |

—

Sprecyzowano procedury kontroli produktu. Są one szczegółowo opisane w planie kontroli nazwy pochodzenia sporządzonym przez jednostkę kontrolną.

| — | W celu ułatwienia identyfikowalności produktu wskazano na obowiązkowy charakter jego identyfikacji. Szczegółowo określono sposób identyfikacji sera na podstawie znaku identyfikacyjnego i odcisku pieczęci z wizerunkiem byka z Laguiole i wyrazem „Laguiole”. Doprecyzowano zasady dystrybucji i usuwania znaków identyfikacyjnych i odcisków w celu zapewnienia właściwego zarządzania. |
| --- | --- |

—

W celu ułatwienia identyfikowalności produktu wskazano na obowiązkowy charakter jego identyfikacji. Szczegółowo określono sposób identyfikacji sera na podstawie znaku identyfikacyjnego i odcisku pieczęci z wizerunkiem byka z Laguiole i wyrazem „Laguiole”. Doprecyzowano zasady dystrybucji i usuwania znaków identyfikacyjnych i odcisków w celu zapewnienia właściwego zarządzania.

Nagłówek „Metoda produkcji”

Podpozycja V.1. „Produkcja mleka”

| — | Oprócz krów rasy Simmental française i Aubrac dodaje się możliwość wprowadzenia do stad produkujących mleko wykorzystywane do wytwarzania „Laguiole” zwierząt pochodzących z krzyżówek tych dwóch ras o certyfikowanym pochodzeniu. Grupa producentów prowadzi obecnie program eksperymentalny zapoczątkowany w 1990 r. polegający na ponownym wprowadzaniu rasy Aubrac do stad mlecznych. Program ten opiera się na rozmnażaniu przez przeszczepianie i seksowaniu zarodków, rozszerzonemu o kontrolę wyników potomstwa. Równolegle grupa zamierza kontynuować krzyżowanie ras Simmental française i Aubrac, aby wzmocnić potencjał mleczny rasy Aubrac przez umiarkowany dodatek krwi Simmental, przy jednoczesnym dalszym rozwijaniu potencjału mlecznego osobników Aubrac czystej krwi. |
| --- | --- |

—

Oprócz krów rasy Simmental française i Aubrac dodaje się możliwość wprowadzenia do stad produkujących mleko wykorzystywane do wytwarzania „Laguiole” zwierząt pochodzących z krzyżówek tych dwóch ras o certyfikowanym pochodzeniu. Grupa producentów prowadzi obecnie program eksperymentalny zapoczątkowany w 1990 r. polegający na ponownym wprowadzaniu rasy Aubrac do stad mlecznych. Program ten opiera się na rozmnażaniu przez przeszczepianie i seksowaniu zarodków, rozszerzonemu o kontrolę wyników potomstwa. Równolegle grupa zamierza kontynuować krzyżowanie ras Simmental française i Aubrac, aby wzmocnić potencjał mleczny rasy Aubrac przez umiarkowany dodatek krwi Simmental, przy jednoczesnym dalszym rozwijaniu potencjału mlecznego osobników Aubrac czystej krwi.

| — | W celu ułatwienia kontroli określono skład stada mlecznego. Obejmuje ono „krowy w okresie laktacji lub w okresie zasuszenia i jałówki po 8. miesiącu ciąży”. Stado obejmuje zatem wszystkie dorosłe krowy mleczne z gospodarstwa oraz jałówki krótko przed porodem, czyli przed ich włączeniem do stada produkcyjnego. |
| --- | --- |

—

W celu ułatwienia kontroli określono skład stada mlecznego. Obejmuje ono „krowy w okresie laktacji lub w okresie zasuszenia i jałówki po 8. miesiącu ciąży”. Stado obejmuje zatem wszystkie dorosłe krowy mleczne z gospodarstwa oraz jałówki krótko przed porodem, czyli przed ich włączeniem do stada produkcyjnego.

| — | Podstawową dawkę pokarmową określono dla stada mlecznego, a nie tylko dla krów mlecznych, co ułatwia monitorowanie i gwarantuje, że począwszy od ósmego miesiąca z pierwszej ciąży, zwierzęta otrzymują jedynie paszę dozwoloną w specyfikacji. Zakaz stosowania kiszonki z trawy, owijania i wszelkich innych pasz konserwowanych w formie kiszonek w podstawowej dawce pokarmowej stada mlecznego stanowi uzupełnienie zakazu stosowania kiszonki otrzymywanej z kukurydzy, a jego celem jest ograniczenie zawartości tłuszczu w mleku oraz zmniejszenie ryzyka zdrowotnego przy produkcji sera z surowego mleka pełnego. W związku z tym jedyną paszą objętościową dopuszczoną do żywienia stada mlecznego jest miejscowa flora naturalnych łąk i pastwisk trwałych oraz trawy i rośliny strączkowe pastewne uprawiane na krótkotrwałych użytkach zielonych.
  Istnieje jednak możliwość chowu w gospodarstwie innego stada oprócz stada mlecznego, o ile jest ono całkowicie oddzielone od stada mlecznego, można też gromadzić i podawać temu stadu paszę konserwowaną w formie kiszonek, pod warunkiem wprowadzenia wszelkich niezbędnych środków w celu zapobieżenia zakażeniu paszy przeznaczonej dla stada mlecznego. Doprecyzowanie to ma to na celu uregulowanie stosowania kiszonki lub owijania paszy podawanej wyżej określonemu osobnemu stadu różnemu od stada mlecznego. |
| --- | --- |

—

Podstawową dawkę pokarmową określono dla stada mlecznego, a nie tylko dla krów mlecznych, co ułatwia monitorowanie i gwarantuje, że począwszy od ósmego miesiąca z pierwszej ciąży, zwierzęta otrzymują jedynie paszę dozwoloną w specyfikacji. Zakaz stosowania kiszonki z trawy, owijania i wszelkich innych pasz konserwowanych w formie kiszonek w podstawowej dawce pokarmowej stada mlecznego stanowi uzupełnienie zakazu stosowania kiszonki otrzymywanej z kukurydzy, a jego celem jest ograniczenie zawartości tłuszczu w mleku oraz zmniejszenie ryzyka zdrowotnego przy produkcji sera z surowego mleka pełnego. W związku z tym jedyną paszą objętościową dopuszczoną do żywienia stada mlecznego jest miejscowa flora naturalnych łąk i pastwisk trwałych oraz trawy i rośliny strączkowe pastewne uprawiane na krótkotrwałych użytkach zielonych.

Istnieje jednak możliwość chowu w gospodarstwie innego stada oprócz stada mlecznego, o ile jest ono całkowicie oddzielone od stada mlecznego, można też gromadzić i podawać temu stadu paszę konserwowaną w formie kiszonek, pod warunkiem wprowadzenia wszelkich niezbędnych środków w celu zapobieżenia zakażeniu paszy przeznaczonej dla stada mlecznego. Doprecyzowanie to ma to na celu uregulowanie stosowania kiszonki lub owijania paszy podawanej wyżej określonemu osobnemu stadu różnemu od stada mlecznego.

| — | Usunięto możliwość tymczasowego odstępstwa od przepisów dotyczących podstawowej dawki pokarmowej w przypadku poważnych trudności pogodowych, gdyż przepis stał się nieadekwatny. |
| --- | --- |

—

Usunięto możliwość tymczasowego odstępstwa od przepisów dotyczących podstawowej dawki pokarmowej w przypadku poważnych trudności pogodowych, gdyż przepis stał się nieadekwatny.

| — | Doprecyzowano sposób wypasu w celu ułatwienia kontroli. W odniesieniu do okresu wypasu pojęcie „lata” zastąpiono sformułowaniem, że jest to okres „dostępności zielonki, z wyjątkiem przypadków, gdy warunki pogodowe nie pozwalają z niej korzystać”. Doprecyzowano także, że minimalny okres wypasu odnosi się do sumy dni wypasu w ciągu roku oraz że podstawową dawkę pokarmową określono dla stada mlecznego. Obecne sformułowanie brzmi więc: „w okresie dostępności zielonki podstawowa dawka pokarmowa stada mlecznego składa się głównie z zielonki z pastwiska, spożywanej przez zwierzęta łącznie przez co najmniej 120 dni w roku, z wyjątkiem przypadków, gdy warunki pogodowe nie pozwalają z niej korzystać”. Aby zagwarantować, że świeża zielonka prosto z pastwiska stanowi główne pożywienie zwierząt w tym okresie, dodano sformułowanie: „w tym okresie dodawanie zielonki do dawki pokarmowej pochodzącej bezpośrednio z pastwiska nie może przekraczać 3 kg suchej masy na krowę mleczną dziennie, średnio w przeliczeniu na stado w okresie wypasu”. |
| --- | --- |

—

Doprecyzowano sposób wypasu w celu ułatwienia kontroli. W odniesieniu do okresu wypasu pojęcie „lata” zastąpiono sformułowaniem, że jest to okres „dostępności zielonki, z wyjątkiem przypadków, gdy warunki pogodowe nie pozwalają z niej korzystać”. Doprecyzowano także, że minimalny okres wypasu odnosi się do sumy dni wypasu w ciągu roku oraz że podstawową dawkę pokarmową określono dla stada mlecznego. Obecne sformułowanie brzmi więc: „w okresie dostępności zielonki podstawowa dawka pokarmowa stada mlecznego składa się głównie z zielonki z pastwiska, spożywanej przez zwierzęta łącznie przez co najmniej 120 dni w roku, z wyjątkiem przypadków, gdy warunki pogodowe nie pozwalają z niej korzystać”. Aby zagwarantować, że świeża zielonka prosto z pastwiska stanowi główne pożywienie zwierząt w tym okresie, dodano sformułowanie: „w tym okresie dodawanie zielonki do dawki pokarmowej pochodzącej bezpośrednio z pastwiska nie może przekraczać 3 kg suchej masy na krowę mleczną dziennie, średnio w przeliczeniu na stado w okresie wypasu”.

| — | W celu uprzywilejowania żywienia zwierząt paszą produkowaną na danym obszarze geograficznym wprowadzono ograniczenie mieszanki paszowej uzupełniającej dodawanej do podstawowej dawki pokarmowej na poziomie 6 kg na krowę mleczną dziennie. |
| --- | --- |

—

W celu uprzywilejowania żywienia zwierząt paszą produkowaną na danym obszarze geograficznym wprowadzono ograniczenie mieszanki paszowej uzupełniającej dodawanej do podstawowej dawki pokarmowej na poziomie 6 kg na krowę mleczną dziennie.

| — | W celu lepszego zarządzania żywieniem, gwarantowania składu żywności i monitorowania jej wprowadzono wykaz pozytywny materiałów paszowych i dodatków dozwolonych w ramach dożywiania stada mlecznego. |
| --- | --- |

—

W celu lepszego zarządzania żywieniem, gwarantowania składu żywności i monitorowania jej wprowadzono wykaz pozytywny materiałów paszowych i dodatków dozwolonych w ramach dożywiania stada mlecznego.

| — | Sprecyzowano, że pasza uzupełniająca może częściowo pochodzić z gospodarstwa; użyto określenia, że stanowi ona mieszaninę składników wyprodukowanych w gospodarstwie i składników zakupionych. Elementy te doprecyzowano w celu ułatwienia kontroli. |
| --- | --- |

—

Sprecyzowano, że pasza uzupełniająca może częściowo pochodzić z gospodarstwa; użyto określenia, że stanowi ona mieszaninę składników wyprodukowanych w gospodarstwie i składników zakupionych. Elementy te doprecyzowano w celu ułatwienia kontroli.

| — | W celu utrzymania tradycyjnego charakteru żywienia dodano przepis zabraniający stosowania GMO w żywieniu zwierząt i uprawach w gospodarstwie. |
| --- | --- |

—

W celu utrzymania tradycyjnego charakteru żywienia dodano przepis zabraniający stosowania GMO w żywieniu zwierząt i uprawach w gospodarstwie.

| — | W celu ułatwienia kontroli wyjaśniono, że przepis, zgodnie z którym średni poziom produkcji mlecznej na jedną krowę w gospodarstwie nie może przekraczać 6 000 litrów, dotyczy krów mlecznych w gospodarstwie i odnosi się do ilości mleka wprowadzonego do obrotu lub przetworzonego w gospodarstwie. |
| --- | --- |

—

W celu ułatwienia kontroli wyjaśniono, że przepis, zgodnie z którym średni poziom produkcji mlecznej na jedną krowę w gospodarstwie nie może przekraczać 6 000 litrów, dotyczy krów mlecznych w gospodarstwie i odnosi się do ilości mleka wprowadzonego do obrotu lub przetworzonego w gospodarstwie.

| — | Ze względu na jakość mleka dodano zakaz stosowania metody jednego udoju przy produkcji mleka. Badania francuskiego instytutu hodowli pokazują bowiem, że metoda jednego udoju prowadzi do znacznego podwyższenia liczby komórek somatycznych w mleku. Wskutek koncentracji zawartość białka wzrasta ponadto z 1,2 do 2,0 g/l, a zawartość tłuszczu z 3,0 do 4,0 g/l, co niekorzystnie wpływa na stosunek tych parametrów, z dużym uszczerbkiem dla całości procesu produkcji sera z mleka pełnego, takiego jak „Laguiole”. |
| --- | --- |

—

Ze względu na jakość mleka dodano zakaz stosowania metody jednego udoju przy produkcji mleka. Badania francuskiego instytutu hodowli pokazują bowiem, że metoda jednego udoju prowadzi do znacznego podwyższenia liczby komórek somatycznych w mleku. Wskutek koncentracji zawartość białka wzrasta ponadto z 1,2 do 2,0 g/l, a zawartość tłuszczu z 3,0 do 4,0 g/l, co niekorzystnie wpływa na stosunek tych parametrów, z dużym uszczerbkiem dla całości procesu produkcji sera z mleka pełnego, takiego jak „Laguiole”.

| — | Wprowadzono przepisy dotyczące produkcji w gospodarstwie i produkcji w bacówkach, obecne w krajowym akcie prawnym związanym z wcześniej zarejestrowaną specyfikacją, w celu określenia szczególnych cech tych dwóch rodzajów produkcji oraz umożliwienia ich kontroli. W przypadku produkcji w gospodarstwie ser produkowany jest z mleka pochodzącego z nie więcej niż dwóch kolejnych udojów i nieschłodzone mleko z porannego udoju stanowi więcej niż 50 % całkowitej objętości wykorzystanego mleka. W przypadku produkcji w bacówce ser wytwarzany jest w budynkach wybudowanych do celów produkcji sera na obszarze użytków zielonych położonych na wysokości ponad 1 000 m n.p.m. z mleka pochodzącego od jednego stada wypasanego na tych halach i z udojów dokonanych w okresie wypasu sezonowego (od 25 maja do 13 października). |
| --- | --- |

—

Wprowadzono przepisy dotyczące produkcji w gospodarstwie i produkcji w bacówkach, obecne w krajowym akcie prawnym związanym z wcześniej zarejestrowaną specyfikacją, w celu określenia szczególnych cech tych dwóch rodzajów produkcji oraz umożliwienia ich kontroli. W przypadku produkcji w gospodarstwie ser produkowany jest z mleka pochodzącego z nie więcej niż dwóch kolejnych udojów i nieschłodzone mleko z porannego udoju stanowi więcej niż 50 % całkowitej objętości wykorzystanego mleka. W przypadku produkcji w bacówce ser wytwarzany jest w budynkach wybudowanych do celów produkcji sera na obszarze użytków zielonych położonych na wysokości ponad 1 000 m n.p.m. z mleka pochodzącego od jednego stada wypasanego na tych halach i z udojów dokonanych w okresie wypasu sezonowego (od 25 maja do 13 października).

Podpozycja V.2. „Przetwarzanie”

| — | Na podstawie przepisów krajowych związanych z wcześniej zarejestrowaną specyfikacją sprecyzowano, że „Laguiole” produkowany jest z mleka „nieznormalizowanego pod względem białka i tłuszczu” oraz że „zabrania się wszelkiej obróbki fizycznej”. |
| --- | --- |

—

Na podstawie przepisów krajowych związanych z wcześniej zarejestrowaną specyfikacją sprecyzowano, że „Laguiole” produkowany jest z mleka „nieznormalizowanego pod względem białka i tłuszczu” oraz że „zabrania się wszelkiej obróbki fizycznej”.

| — | Opisano parametry zbiornika: płaskodenny, o stosunku powierzchni do wysokości powyżej 10 (z wyjątkiem produkcji w gospodarstwie). Ułatwia to obróbkę koagulatu w wannie i umożliwia dobre odsączenie serwatki w wannie dzięki płytkom przed przeniesieniem skrzepu do prasy. |
| --- | --- |

—

Opisano parametry zbiornika: płaskodenny, o stosunku powierzchni do wysokości powyżej 10 (z wyjątkiem produkcji w gospodarstwie). Ułatwia to obróbkę koagulatu w wannie i umożliwia dobre odsączenie serwatki w wannie dzięki płytkom przed przeniesieniem skrzepu do prasy.

| — | Na podstawie przepisów krajowych związanych z wcześniej zarejestrowaną specyfikacją wymieniono różne działania niezbędne do produkcji sera, wykonywane od momentu zaprawienia mleka podpuszczką: odsączanie i zgniatanie w wannie, wstępne prasowanie skrzepu, dojrzewanie, rozdrabnianie, solenie gęstwy serowej w całości, dojrzewanie w soli, formowanie bloku sera, prasowanie główne. Są one następnie szczegółowo określone w kolejnych punktach. |
| --- | --- |

—

Na podstawie przepisów krajowych związanych z wcześniej zarejestrowaną specyfikacją wymieniono różne działania niezbędne do produkcji sera, wykonywane od momentu zaprawienia mleka podpuszczką: odsączanie i zgniatanie w wannie, wstępne prasowanie skrzepu, dojrzewanie, rozdrabnianie, solenie gęstwy serowej w całości, dojrzewanie w soli, formowanie bloku sera, prasowanie główne. Są one następnie szczegółowo określone w kolejnych punktach.

| — | Odniesienie do rozrywania skrzepu zastępuje się odniesieniem do krojenia skrzepu po zaprawieniu mleka podpuszczką, co dokładniej opisuje wykonywane czynności. |
| --- | --- |

—

Odniesienie do rozrywania skrzepu zastępuje się odniesieniem do krojenia skrzepu po zaprawieniu mleka podpuszczką, co dokładniej opisuje wykonywane czynności.

| — | Odniesienie do umieszczenia gęstwy serowej pod prasą w celu zainicjowania wstępnego dojrzewania zastąpiono bardziej szczegółowym opisem przeprowadzanych czynności: prasowanie gęstwy serowej pod prasą przez co najmniej godzinę i z odwracaniem przynajmniej 5 razy, następnie dojrzewanie w pomieszczeniu o temperaturze między 18–26 °C przez 8 pierwsze godzin, a następnie między 14–26 °C. Monitorowanie tych etapów ma istotne znaczenie dla odpowiedniego odsączania i zakwaszania sera w celu zapewnienia jego zdatności do dojrzewania końcowego. |
| --- | --- |

—

Odniesienie do umieszczenia gęstwy serowej pod prasą w celu zainicjowania wstępnego dojrzewania zastąpiono bardziej szczegółowym opisem przeprowadzanych czynności: prasowanie gęstwy serowej pod prasą przez co najmniej godzinę i z odwracaniem przynajmniej 5 razy, następnie dojrzewanie w pomieszczeniu o temperaturze między 18–26 °C przez 8 pierwsze godzin, a następnie między 14–26 °C. Monitorowanie tych etapów ma istotne znaczenie dla odpowiedniego odsączania i zakwaszania sera w celu zapewnienia jego zdatności do dojrzewania końcowego.

| — | Sprecyzowano przeprowadzane po dojrzewaniu czynności rozdrabniania skrzepu i jego solenia: skrzep, którego wewnętrzna temperatura musi być wyższa lub równa 18 °C, jest rozdrabniany na ziarna (małe kawałki wielkości orzecha laskowego), a następnie solony w całości przy użyciu 18–24 g soli na 1 kg gęstwy serowej. Dokładność wykonania tych kroków ma znaczenie dla procesu produkcji; służy bowiem zapewnieniu jednorodnego solenia sera i zabezpieczeniu przed nadmiernym oziębieniem pod koniec dojrzewania. |
| --- | --- |

—

Sprecyzowano przeprowadzane po dojrzewaniu czynności rozdrabniania skrzepu i jego solenia: skrzep, którego wewnętrzna temperatura musi być wyższa lub równa 18 °C, jest rozdrabniany na ziarna (małe kawałki wielkości orzecha laskowego), a następnie solony w całości przy użyciu 18–24 g soli na 1 kg gęstwy serowej. Dokładność wykonania tych kroków ma znaczenie dla procesu produkcji; służy bowiem zapewnieniu jednorodnego solenia sera i zabezpieczeniu przed nadmiernym oziębieniem pod koniec dojrzewania.

| — | Wskazano, że formowanie sera następuje „po co najmniej godzinnym okresie odpoczynku”, co umożliwia właściwie rozprowadzenie soli w całym skrzepie. Sprecyzowano następnie, że formy mają kształt walca, oraz doprecyzowano, że ich średnica wynosi 28–38 cm, zgodnie z opisem produktu. Opisano metodę formowania sera: nakłada się na siebie kolejne warstwy rozdrobnionego skrzepu, między nałożeniem poszczególnych warstw krótko wywierając nacisk ręczny lub mechaniczny. Ta tradycyjna technika gwarantuje jednolite rozprowadzenie skrzepu wewnątrz formy i jego zwartość, dzięki czemu w gęstwie serowej produktu gotowego nie ma „dziur”. |
| --- | --- |

—

Wskazano, że formowanie sera następuje „po co najmniej godzinnym okresie odpoczynku”, co umożliwia właściwie rozprowadzenie soli w całym skrzepie. Sprecyzowano następnie, że formy mają kształt walca, oraz doprecyzowano, że ich średnica wynosi 28–38 cm, zgodnie z opisem produktu. Opisano metodę formowania sera: nakłada się na siebie kolejne warstwy rozdrobnionego skrzepu, między nałożeniem poszczególnych warstw krótko wywierając nacisk ręczny lub mechaniczny. Ta tradycyjna technika gwarantuje jednolite rozprowadzenie skrzepu wewnątrz formy i jego zwartość, dzięki czemu w gęstwie serowej produktu gotowego nie ma „dziur”.

| — | W celu ułatwienia kontroli odniesienie do „długotrwałego i stopniowego prasowania” zastąpiono precyzyjniejszym określeniem prasowania, a mianowicie: prasa wywiera pionowy nacisk na ser przez co najmniej 40 godzin. Wskazano, że podczas prasowania sery obraca się przynajmniej 4 razy, co umożliwia jednolite odsączenie całej objętości sera. |
| --- | --- |

—

W celu ułatwienia kontroli odniesienie do „długotrwałego i stopniowego prasowania” zastąpiono precyzyjniejszym określeniem prasowania, a mianowicie: prasa wywiera pionowy nacisk na ser przez co najmniej 40 godzin. Wskazano, że podczas prasowania sery obraca się przynajmniej 4 razy, co umożliwia jednolite odsączenie całej objętości sera.

Podpozycja V.3. „Dojrzewanie”

| — | W celu ułatwienia kontroli odniesienie do wilgotnej komory zastąpiono dokładnym wskazaniem, że wilgotność względna musi być wyższa niż 90 %. |
| --- | --- |

—

W celu ułatwienia kontroli odniesienie do wilgotnej komory zastąpiono dokładnym wskazaniem, że wilgotność względna musi być wyższa niż 90 %.

| — | Na podstawie przepisów krajowych związanych z wcześniej zarejestrowaną specyfikacją i aby ułatwić monitorowanie, sprecyzowano, że okres dojrzewania powinien być liczony od momentu dodania podpuszczki. Usunięto informację, że końcowe dojrzewanie trwa często od sześciu do dziewięciu miesięcy, ponieważ miała ona jedynie charakter orientacyjny. |
| --- | --- |

—

Na podstawie przepisów krajowych związanych z wcześniej zarejestrowaną specyfikacją i aby ułatwić monitorowanie, sprecyzowano, że okres dojrzewania powinien być liczony od momentu dodania podpuszczki. Usunięto informację, że końcowe dojrzewanie trwa często od sześciu do dziewięciu miesięcy, ponieważ miała ona jedynie charakter orientacyjny.

| — | Sprecyzowano, że nacieranie i regularne odwracanie serów umożliwia powstanie i pielęgnację skórki. |
| --- | --- |

—

Sprecyzowano, że nacieranie i regularne odwracanie serów umożliwia powstanie i pielęgnację skórki.

Nagłówek „Etykietowanie”

| — | W celu uspójnienia nagłówka „Etykietowanie” specyfikacji z jej opublikowanym streszczeniem sprecyzowano wielkość czcionki użytej do zapisu nazwy pochodzenia: ma ona odpowiadać co najmniej dwóm trzecim wysokości największej czcionki znajdującej się na etykiecie. |
| --- | --- |

—

W celu uspójnienia nagłówka „Etykietowanie” specyfikacji z jej opublikowanym streszczeniem sprecyzowano wielkość czcionki użytej do zapisu nazwy pochodzenia: ma ona odpowiadać co najmniej dwóm trzecim wysokości największej czcionki znajdującej się na etykiecie.

| — | Usunięto obowiązek umieszczania na etykiecie napisu „appellation d’origine contrôlée” (kontrolowana nazwa pochodzenia) i zastąpiono go obowiązkiem umieszczania symbolu ChNP Unii Europejskiej w celu zapewnienia czytelności i synergii informacji dotyczących produktów zarejestrowanych w ramach ChNP. |
| --- | --- |

—

Usunięto obowiązek umieszczania na etykiecie napisu „appellation d’origine contrôlée” (kontrolowana nazwa pochodzenia) i zastąpiono go obowiązkiem umieszczania symbolu ChNP Unii Europejskiej w celu zapewnienia czytelności i synergii informacji dotyczących produktów zarejestrowanych w ramach ChNP.

| — | Zniesiono obowiązek umieszczania logo INAO w związku ze zmianami w przepisach krajowych. |
| --- | --- |

—

Zniesiono obowiązek umieszczania logo INAO w związku ze zmianami w przepisach krajowych.

| — | W celu uspójnienia nagłówka „Szczegółowe elementy dotyczące etykietowania” specyfikacji z jej opublikowanym streszczeniem należy przypomnieć, że użycie słowa „buron” (chata pasterska) na etykiecie, w reklamach, na fakturach lub w dokumentach handlowych jest dozwolone przy przestrzeganiu warunków wymienionych w nagłówku „Opis metody otrzymywania produktu”. |
| --- | --- |

—

W celu uspójnienia nagłówka „Szczegółowe elementy dotyczące etykietowania” specyfikacji z jej opublikowanym streszczeniem należy przypomnieć, że użycie słowa „buron” (chata pasterska) na etykiecie, w reklamach, na fakturach lub w dokumentach handlowych jest dozwolone przy przestrzeganiu warunków wymienionych w nagłówku „Opis metody otrzymywania produktu”.

| — | W celu uspójnienia nagłówka „Szczegółowe elementy dotyczące etykietowania” specyfikacji z jej opublikowanym streszczeniem należy przypomnieć o możliwości zastąpienia etykiety bezpośrednim nadrukiem na skórce sera. Oprócz tego należy zaznaczyć, że etykietę można również zastąpić, przyczepiając bezpośrednio do skórki sera muślin z nadrukiem, gdyż nośnik ten jest bardziej wytrzymały i lepiej dostosowany do manipulowania produktem w drodze do miejsca sprzedaży niż etykieta. |
| --- | --- |

—

W celu uspójnienia nagłówka „Szczegółowe elementy dotyczące etykietowania” specyfikacji z jej opublikowanym streszczeniem należy przypomnieć o możliwości zastąpienia etykiety bezpośrednim nadrukiem na skórce sera. Oprócz tego należy zaznaczyć, że etykietę można również zastąpić, przyczepiając bezpośrednio do skórki sera muślin z nadrukiem, gdyż nośnik ten jest bardziej wytrzymały i lepiej dostosowany do manipulowania produktem w drodze do miejsca sprzedaży niż etykieta.

Inne

| — | W nagłówku „Odniesienia dotyczące organów kontroli” zaktualizowano nazwy i dane kontaktowe oficjalnych struktur, w szczególności w celu uwzględnienia zmian, jakie zaszły w zasadach kontroli. |
| --- | --- |

—

W nagłówku „Odniesienia dotyczące organów kontroli” zaktualizowano nazwy i dane kontaktowe oficjalnych struktur, w szczególności w celu uwzględnienia zmian, jakie zaszły w zasadach kontroli.

| — | Zgodnie ze wspomnianą wyżej krajową reformą systemu kontroli nazw pochodzenia dodano tabelę przedstawiającą główne punkty kontroli i metody ich oceny. |
| --- | --- |

—

Zgodnie ze wspomnianą wyżej krajową reformą systemu kontroli nazw pochodzenia dodano tabelę przedstawiającą główne punkty kontroli i metody ich oceny.

JEDNOLITY DOKUMENT

„LAGUIOLE”

Nr UE: FR-PDO-0317-01271 – 30.10.2014

ChNP ( X ) ChOG ( )

1.   Nazwa

„Laguiole”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Rodzaj produktu

Klasa 1.3 Sery

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Laguiole” to ser z mleka krowiego z suchą skórka, prasowany, niegotowany, w kształcie walca, zawierający co najmniej 45 gr tłuszczu na 100 gr sera po całkowitym osuszeniu; zawartość suchej masy nie może być mniejsza niż 58 gr na 100 gr sera.

„Laguiole” ma kształt walca o średnicy 30–40 cm, stosunek wysokości do średnicy 0,8–1,0 i masę 20–50 kg.

Dojrzewanie trwa co najmniej cztery miesiące od momentu dodania podpuszczki.

Ser ma barwę od kości słoniowej do słomkowożółtej, natomiast jego skórka barwy białawej do jasnoszarej może podczas dojrzewania przybrać barwę bursztynowo-brązową do szarej marmurkowej.

Smak mleczny jest średnio intensywny w zależności od stopnia dojrzałości i łączy się z charakterystycznymi nutami suszonego siana i suchych orzechów laskowych długo utrzymującego się w ustach i wynikającego z typowych cech procesu wytwarzania z surowego mleka.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) oraz surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) oraz surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Podstawowa dawka pokarmowa stada mlecznego składa się z zielonki pochodzącej z obszaru geograficznego. Jedyne dozwolone pasze objętościowe składają się z miejscowej flory naturalnych łąk i pastwisk trwałych oraz trawy i pastewnych roślin strączkowych uprawianych na krótkotrwałych użytkach zielonych. Zabrania się stosowania kiszonki otrzymywanej z kukurydzy, kiszonki z trawy, owijania i wszelkich innych pasz konserwowanych w formie kiszonek.

W okresie dostępności zielonki podstawowa dawka pokarmowa stada mlecznego składa się głównie z zielonki z pastwiska, spożywanej przez zwierzęta łącznie przez co najmniej 120 dni w roku, z wyjątkiem przypadków, gdy warunki pogodowe nie pozwalają z niej korzystać. W tym okresie dodawanie zielonki do dawki pokarmowej pochodzącej bezpośrednio z pastwiska nie może przekraczać 3 kg suchej masy na krowę mleczną dziennie, średnio w przeliczeniu na stado w okresie wypasu.

Dodawanie mieszanki paszowej uzupełniającej do podstawowej dawki pokarmowej jest ograniczone do 6 kg na krowę mleczną dziennie, średnio w stosunku do łącznej liczby krów mlecznych w okresie laktacji i na rok. Nie wymaga się, aby mieszanki paszowe uzupełniające pochodziły z obszaru geograficznego, ponieważ obszar ten nie posiada wystarczających zasobów rolnych.

W żywieniu zwierząt dozwolone są jedynie rośliny, produkty uzupełniające i mieszanki paszowe uzupełniające pochodzące z produktów nietransgenicznych.

W żywieniu stada mlecznego można stosować wyłącznie surowce i dodatki wymienione w pozytywnym wykazie.

„Laguiole” jest produkowany wyłącznie z surowego pełnego mleka krowiego, nieznormalizowanego pod względem białka i tłuszczu. Zabrania się wszelkiej obróbki fizycznej.

Mleko wykorzystywane do wytwarzania „Laguiole” musi pochodzić wyłącznie od stad mlecznych złożonych z krów ras Simmental française (kod 35) lub Aubrac (kod 14) lub pochodzących ze skrzyżowania tych dwóch ras o certyfikowanym pochodzeniu. W przypadku krzyżówek, oprócz pierwszego pokolenia, do stada mlecznego można włączać tylko zwierzęta pochodzące z krzyżówek z samcami rasy Aubrac (kod 14).

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Produkcja mleka, wytwarzanie i dojrzewanie sera odbywają się na obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się chronione oznaczenie geograficzne

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się chronione oznaczenie geograficzne

Wprowadzanie do obrotu tartego sera „Laguiole” jest zabronione.

„Laguiole” może być prezentowany w porcjach. Jeżeli ser sprzedaje się po wstępnym pakowaniu, każdy z kawałków musi być częściowo pokryty skórką charakterystyczną dla nazwy pochodzenia, z wyjątkiem porcji indywidualnych, których masa nie przekracza 70 gr.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się chronione oznaczenie geograficzne

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się chronione oznaczenie geograficzne

Etykieta sera musi zawierać:

| — | nazwę pochodzenia wydrukowaną czcionką o wielkości co najmniej równej dwóm trzecim największej czcionki użytej na etykiecie, |
| --- | --- |

—

nazwę pochodzenia wydrukowaną czcionką o wielkości co najmniej równej dwóm trzecim największej czcionki użytej na etykiecie,

| — | symbol ChNP Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

symbol ChNP Unii Europejskiej.

Wyraz „buron” (chata pasterska) można stosować na etykietach, w reklamach, na fakturach lub w dokumentach handlowych pod następującymi warunkami: zastosowanie wyrazu „buron” (chata pasterska) ograniczone jest do sera produkowanego z mleka z jednego stada w okresie sezonowego wypasu zwierząt (od 25 maja do 13 października), które wypasane jest podczas tego okresu wypasu na pastwiskach na wysokości ponad 1 000 m n.p.m. Aby kwalifikować się do tego pojęcia, ser musi być wytwarzany w bacówkach wybudowanych do celów produkcji sera na obszarze tych hal, przy czym każde stado musi być przypisane do jednej bacówki. Nie można do tego celu stosować konstrukcji przenośnych typu altanka.

Etykietę można zastąpić nadrukiem bezpośrednio na skórce lub muślinem z nadrukiem przytwierdzonym bezpośrednio do skórki.

Identyfikację produktu umożliwiają również wytłoczony na serze znak z wizerunkiem byka z Laguiole i wyrazem „Laguiole” oraz znak identyfikacyjny umieszczony na serze.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny jest ograniczony do następujących kantonów, gmin lub części gmin:

w departamencie Aveyron:

w departamencie Aveyron:

kantony: Laguiole, Saint-Amans-des-Cots, Chély-d’Aubrac, Sainte-Geneviève-sur-Argence;

gminy: Aurelle-Verlac, Castelnau-de-Mandailles, Le Cayrol, Coubisou, Entraygues-sur-Truyère (prawy brzeg rzeki Lot i lewy brzeg rzeki Truyère powyżej zbiegu rzek Lot i Truyère), Espalion (prawy brzeg rzeki Lot), Estaing, Nayrac, Pomayrols, Prades-d’Aubrac, Saint-Côme-d’Olt (prawy brzeg rzeki Lot), Saint-Geniez-d’Olt (prawy brzeg rzeki Lot), Saint-Laurent-d’Olt (prawy brzeg rzeki Lot), Sainte-Eulalie-d’Olt (prawy brzeg rzeki Lot);

w departamencie Cantal:

w departamencie Cantal:

kanton Chaudes-Aigues;

w departamencie Lozère:

w departamencie Lozère:

kanton Nasbinals;

gminy Aumont-Aubrac, Banassac (prawy brzeg rzeki Lot), Les Bessons, Brion, Canilhac (prawy brzeg rzeki Lot), Chauchailles, La Chaze-de-Peyre, La Fage-Montivernoux, La Fage-Saint-Julien, Fau-de-Peyre, Fournels, Les Hermaux, Noalhac, Saint-Germain-du-Teil, Saint-Laurent-de-Muret, Saint-Laurent-de-Veyrès, Saint-Pierre-de-Nogaret, Sainte-Colombe-de-Peyre, Les Salces, Termes, Trélans.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Specyfika obszaru geograficznego

Czynniki naturalne

Czynniki naturalne

Charakterystyczne cechy obszaru geograficznego związane są z rodzajem gleby, klimatem, wysokością nad poziomem morza i naturalnymi granicami wyznaczonymi przez ukształtowanie terenu. Gleby mają podłoże granitu i bazaltu. Skontrastowany i surowy klimat jest wynikiem konfrontacji między wpływami klimatu kontynentalnego i górskiego Owernii, powodującego długie, mroźne i wietrzne zimy z częstymi opadami śniegu z wpływami południowymi, przynoszącymi ciepło i gwałtowne, obfite opady deszczu. Góry Aubrac położone w centrum obszaru stanowią jednorodną formację o średniej wysokości 1 000 m. Na zachodzie i południu obszar geograficzny jest naturalnie ograniczony przez rzeki Truyère i Lot. Połączenie warunków glebowych, klimatycznych i wynikających z wysokości nadaje pastwiskom wyjątkową jakość, w szczególności zróżnicowaną, obfitą i aromatyczną florę. Jest tu obecnych o wiele więcej niż gdzie indziej roślin bogatych w molekuły aromatyczne (terpeny), takich jak baldaszkowate – np. wszewłoga górska (Meum athamanticum), bodziszkowate (Geranium sylvaticum), astrowate (Achillea, Centaurea) i jasnotowate (Prunella grandiflora, Thymus).

Meum athamanticum

Geranium sylvaticum

Achillea

Centaurea

Prunella grandiflora

Thymus

Czynnik ludzki

Czynnik ludzki

Produkcja sera w regionie sięga bardzo dawna. Od XII w. mnisi z opactw Aubrac i Bonneval określili zasady produkcji „Laguiole”, aby przesunąć w czasie wykorzystanie produkowanego latem mleka na potrzeby żywienia pielgrzymów w zimie, co naśladowali okoliczni rolnicy. W 1897 r. rolnicy z obszarów górskich stworzyli spółdzielnię zajmującą się sprzedażą, przekształconą w 1939 r. w spółdzielnię ochrony, która doprowadziła w 1961 r. do uznania nazwy pochodzenia.

Do dziś „Laguiole” jest wytwarzany z surowego pełnego mleka od krów ras bydła Simmental française i Aubrac dostosowanych do warunków środowiskowych obszaru geograficznego (średniej wysokości góry), żywionych głównie poprzez wypas na obszarze geograficznym i sianem pochodzącym z tego obszaru, bez podawania paszy zakonserwowanej w formie kiszonek i z ograniczonym udziałem pasz uzupełniających. Selekcja genetyczna w obrębie wymienionych ras przyczyniła się do zwiększenia zawartości białka w mleku kosztem tłuszczu, w celu uzyskania mleka zdatnego do produkcji sera. Żywienie przyczynia się również, podobnie jak zakaz stosowania w paszy kukurydzy, do utrzymania niskiego poziomu tłuszczu w mleku.

„Laguiole” jest rezultatem długiego dojrzewania w chłodnej (6–12 °C) i wilgotnej komorze. Powodzenie procesu zależy przede wszystkim od szczególnej technologii produkcji (włączając podwójne odsączanie, prasowanie i umieszczanie w formach w celu zwiększenia udziału suchej masy) i regularnych zabiegów (nacierania i przewracania) opartych na umiejętnościach, które utrzymały się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

5.2.   Specyfika produktu

Specyfika produktu

„Laguiole” jest serem dużego formatu (20–50 kg) produkowanym z surowego mleka pełnego. Jego prasowana, niegotowana masa zawiera wysoki odsetek suchej masy – co najmniej 58 %. Jest on leżakowany przez co najmniej cztery miesiące.

Smak mleczny jest średnio intensywny w zależności od stopnia dojrzałości i łączy się z charakterystycznymi nutami suszonego siana i suchych orzechów laskowych długo utrzymującymi się w ustach.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Produkcja mleka na obszarze geograficznym „Laguiole” początkowo była w bardzo dużym stopniu sezonowa. W praktyce gromadzenie mleka równolegle z karmieniem przez krowy cieląt było możliwe tylko w okresach naturalnej zasobności łąk obszaru geograficznego, kiedy obfita roślinność pozwalała zaspokoić potrzeby zwierząt. Hodowcy z obszaru geograficznego opracowali metodę produkcji wielkoformatowego sera „Laguiole” nadającego się do długiego przechowywania, aby umożliwić przechowywanie tego mleka.

Ser ten produkowany jest z mleka pełnego, a jego dobra zdatność do przechowywania jest związana z warunkami produkcji mleka i wytwarzania sera, a mianowicie w pierwszej kolejności stawianiu na mleko dobrze nadające się na ser, bogate w białko, ale o ograniczonej zawartości tłuszczu, co umożliwia redukcję frakcji płynnej, zarówno przez odcedzanie, jak i prasowanie, a następnie wyciskanie w formach, co pozwala uzyskać prasowaną, niegotowaną masę serową z dużym udziałem suchej masy.

Krowy mleczne ras Simmental française i Aubrac są szczególnie dobrze przystosowane do warunków środowiskowych obszaru geograficznego. Dzięki swej odporności pozwalają na pełne wykorzystanie potencjału zielonki obszaru geograficznego, znosząc jednocześnie trudności związane z długą i surową zimą. Zielonka spożywana przez krowy jest bogata w rośliny aromatyczne, których zapach przenika do mleka, a przez to i do produkowanego z niego „Laguiole”.

Wytwarzanie z surowego mleka i długi okres dojrzewania w niskiej temperaturze nadają „Laguiole” typowy dla niego charakter związany z florą bakteryjną surowego, pełnotłustego mleka.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia (2))

2

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-b80edb90-e691-4605-8645-79027fbd424b/telechargement

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Zob. przypis 1.

2

---

| 12.5.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 156/19 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 156/19

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2015/C 156/08)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku na podstawie art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

SPECYFIKACJA PRODUKTU DOTYCZĄCA GWARANTOWANEJ TRADYCYJNEJ SPECJALNOŚCI

„HOLLANDSE MAATJESHARING”/„HOLLANDSE NIEUWE”/„HOLLÄNDISCHER MATJES”

NR WE: NL-TSG-0007-01178 – 06.11.2013

1.   Nazwa(-y) przeznaczona(-e) do rejestracji

Wnioskuje się o rejestrację nazw: „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”

Jednocześnie wnioskuje się o rejestrację nazwy „Holländischer Matjes” w języku niemieckim.

2.   Rodzaj produktu

Klasa 1.7. Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich

3.   Uzasadnienie dla ubiegania się o rejestrację

3.1.   Produkt

—

—

3.2.   Nazwa

—

—

Nazwa „Hollandse maatjesharing” jest uznawana za wspólne określenie, w ramach którego chroniony jest tradycyjny produkt, pozyskiwany w okresie połowowym od dnia 1 maja do dnia 31 sierpnia. „Hollandse maatjesharing”/„Holländischer Matjes” może być sprzedawany pod tą nazwą zarówno w okresie połowowym przed dniem 31 sierpnia, jak i po tej dacie.

Określenie „Hollandse Nieuwe” funkcjonuje w Niderlandach. Jest to stara, tradycyjna nazwa, którą można stosować wyłącznie w odniesieniu do tradycyjnego produktu, który odławia się i sprzedaje w okresie od dnia 1 maja do dnia 31 sierpnia danego roku kalendarzowego.

Nazwy te wyrażają specyficzny charakter produktu. Stosowane są w odniesieniu do matiasów, które są od wieków w tradycyjny holenderski sposób patroszone lub odgławiane, a następnie moczone w solance lub solone na sucho, i które można spożywać po zakończeniu naturalnego procesu dojrzewania enzymatycznego. Określenie „maatjesharing” („matias”) wskazuje na stadium rozwoju biologicznego i dotyczy śledzia złowionego w okresie od dnia 1 maja do dnia 31 sierpnia danego roku kalendarzowego. „Maatje” jest zniekształconą formą słowa „maagdje” („dziewiczy”): u złowionego śledzia nie występuje jeszcze ikra ani mlecz. Określenie „maatjesharing” jako takie odnosi się zatem jedynie do surowca. Określenie „Hollandse” wskazuje na tradycyjną metodę wytwarzania tego produktu; matiasy można bowiem również przygotowywać innymi metodami.

4.   Opis

4.1.   Opis produktu, do którego stosuje się nazwa określona w pkt 1, zawierający najważniejsze cechy fizyczne, chemiczne, mikrobiologiczne lub organoleptyczne wskazujące na specyficzny charakter produktu (art. 7 ust. 2 rozporządzenia)

Nazwa „Hollandse maatjesharing” odnosi się do śledzia (Clupea harengus) mającego co najmniej trzy lata. Śledź ten jest smukłą, dość niewielką rybą. Na ciemnoniebieskim grzbiecie posiada krótką płetwę. Jego ości są miękkie. Ryba ta posiada ponadto następujące cechy:

| — | niewielkie narządy płciowe (długość 3–8 mm), |
| --- | --- |

—

niewielkie narządy płciowe (długość 3–8 mm),

| — | ikra lub mlecz niewidzialne gołym okiem, |
| --- | --- |

—

ikra lub mlecz niewidzialne gołym okiem,

| — | jaskrawoczerwone jajniki; czerwonawe/szare jądra, |
| --- | --- |

—

jaskrawoczerwone jajniki; czerwonawe/szare jądra,

| — | tkanka tłuszczowa przezroczysto-biała, |
| --- | --- |

—

tkanka tłuszczowa przezroczysto-biała,

| — | białe mięso, |
| --- | --- |

—

białe mięso,

| — | zapach świeży, słony i bardziej lub mniej dojrzały, |
| --- | --- |

—

zapach świeży, słony i bardziej lub mniej dojrzały,

| — | mięso o delikatnej i tłustej konsystencji, |
| --- | --- |

—

mięso o delikatnej i tłustej konsystencji,

| — | smak kremowy, lekko słony i delikatny. |
| --- | --- |

—

smak kremowy, lekko słony i delikatny.

Specyficzny charakter

Specyficzny charakter „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” związany jest z charakterystycznymi cechami tego produktu:

| — | specyficznym charakterem matiasów wykorzystanych jako surowiec, |
| --- | --- |

—

specyficznym charakterem matiasów wykorzystanych jako surowiec,

| — | tradycyjnym, holenderskim sposobem patroszenia lub odgławiania, solenia i dojrzewania. |
| --- | --- |

—

tradycyjnym, holenderskim sposobem patroszenia lub odgławiania, solenia i dojrzewania.

Charakterystyczne cechy „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” uzyskiwane są dzięki wykorzystaniu matiasów oraz zastosowaniu tradycyjnej metody przetwarzania.

„Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” różni się od piklinga, gdyż piklingi wytwarzane są z całych śledzi wraz z ikrą lub mleczem, a następnie są wędzone i solone. Piklingi są moczone w solance lub solone, a następnie suszone i wędzone. Śledzie są wędzone w temperaturze nie wyższej niż 25 stopni, podczas gdy w przypadku „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” śledzie są odgławiane lub patroszone, a następnie solone i zamrażane. Ikra i mlecz występujące w piklingach są dla znawców prawdziwym przysmakiem. Matiasy wykorzystywane do produkcji „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” praktycznie nie zawierają ikry ani mleczu.

„Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” różni się od marynowanych śledzi czy rolmopsów, ponieważ produkty te wytwarzane są ze śledzi, które złożyły już ikrę lub uwolniły mlecz i które są zbyt chude, by można z nich było wytworzyć „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes”. Rolmops oznacza zwijanego fileta z marynowanego śledzia nadziewanego ogórkiem konserwowym i cebulkami. Całość spięta jest wykałaczką.

4.2.   Opis metody wytwarzania produktu, do którego stosuje się nazwa określona w pkt 1, której przestrzegać muszą producenci, w tym – w stosownych przypadkach – opis charakteru i cech wykorzystywanych surowców lub składników, oraz sposobu przygotowania produktu (art. 7 ust. 2 rozporządzenia)

Śledzie wykorzystywane do wytwarzania produktu „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” opisanego w pkt 4.1 są odławiane na początku okresu połowowego (od maja do sierpnia) i przetwarzane zgodnie z poniżej opisanymi metodami.

Selekcja matiasów

Po połowie sprawdza się, czy śledzie posiadają cechy wymienione w pkt 4.1. Następnie sprawdza się, czy tkanka tłuszczowa jest przezroczysto-biała. Aby sprawdzić kolor narządów płciowych, śledzia trzeba rozciąć.

Jeżeli próbka nie spełnia warunków pozwalających uznać śledzi za matiasy, złowione ryby przeznacza się do innego celu.

Proces przetwórczy

Cały proces przetwórczy polegający na patroszeniu, soleniu i dojrzewaniu odbywa się zgodnie z tradycyjnym holenderskim przepisem:

Po połowie matiasy należy wypatroszyć lub odgłowić. Czynności te można przeprowadzić na pokładzie statku lub na lądzie.

Podczas patroszenia usuwane są skrzela i wnętrzności, z wyjątkiem trzustki. Patroszenie coraz częściej odbywa się automatycznie, aczkolwiek nadal można używać w tym celu specjalnego nożyka. Umożliwia to dokładniejsze odsączenie krwi, dzięki czemu uzyskuje się biały kolor mięsa. Trzustka wytwarza enzym trawienny, który po śmierci śledzia zmienia jego białko. W ten sposób rozpoczyna się proces dojrzewania enzymatycznego, dzięki któremu holenderski matias uzyskuje swój niepowtarzalny smak i zapach oraz specyficzną konsystencję. Dojrzewanie polega na autolizie tłustego mięsa wywołanej przez enzymy trzustki.

Odgławianie wywołuje podobny skutek. Odcinana jest wówczas cała głowa, podczas gdy w przypadku patroszenia głowę pozostawia się.

Obie metody przynoszą pożądany skutek w odniesieniu do procesu dojrzewania.

Dojrzewanie

Wypatroszone lub odgłowione śledzie dojrzewają w solance. Proces ten może przebiegać na dwa sposoby:

Ryby posypywane są suchą solą, która powoduje wypłynięcie soków i krwi, dzięki czemu tworzy się naturalna solanka.

Sól rozpuszcza się w wodzie. W otrzymanej solance zanurza się następnie matiasy. Do sporządzenia roztworu można również wykorzystać wodę morską, do której dodaje się więcej soli.

Sól użyta do solanki nie musi spełniać szczególnych wymogów. Zanurzenie w solance rozpoczyna proces dojrzewania. Aby stać się gotowym produktem, matiasy dojrzewają od 4 godzin do 4 dni, w zależności od wielkości, masy i zawartości tłuszczu, w kadziach lub wiadrach wypełnionych solanką, w zależności od zapotrzebowania na rynku, przy czym większe sztuki trzymane są w solance dłużej niż małe śledzie. Sól spowalnia proces dojrzewania, dzięki czemu „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” może być przechowywany przez dłuższy czas bez zmiany swoich charakterystycznych cech (smaku).

Istnieją trzy różne metody przetwarzania produktu:

| 1. | Metoda patroszenia na morzu, zgodnie z którą śledzie są patroszone i zanurzane w solance/solone na pokładzie statku, tak aby okres dojrzewania rozpoczął się natychmiast. Następnie śledzie są zamrażane. |
| --- | --- |

1.

Metoda patroszenia na morzu, zgodnie z którą śledzie są patroszone i zanurzane w solance/solone na pokładzie statku, tak aby okres dojrzewania rozpoczął się natychmiast. Następnie śledzie są zamrażane.

| 2. | Metoda patroszenia na lądzie, zgodnie z którą bezpośrednio po połowie śledzie schładza się w wodzie morskiej i transportuje na ląd, gdzie następnie są one patroszone/odgławiane i zanurzane w solance/solone, dojrzewają i są zamrażane. |
| --- | --- |

2.

Metoda patroszenia na lądzie, zgodnie z którą bezpośrednio po połowie śledzie schładza się w wodzie morskiej i transportuje na ląd, gdzie następnie są one patroszone/odgławiane i zanurzane w solance/solone, dojrzewają i są zamrażane.

| 3. | Śledzie są najpierw zamrażane w całości (bez przetwarzania i sortowania), a po przewiezieniu na ląd są rozmrażane i patroszone/odgławiane. Następnie są zanurzane w solance lub posypywane solą, po czym rozpoczyna się proces dojrzewania. |
| --- | --- |

3.

Śledzie są najpierw zamrażane w całości (bez przetwarzania i sortowania), a po przewiezieniu na ląd są rozmrażane i patroszone/odgławiane. Następnie są zanurzane w solance lub posypywane solą, po czym rozpoczyna się proces dojrzewania.

Wszystkie metody prowadzą do powstania dobrego produktu o nazwie „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes”.

Zamrażanie jest wymagane rozporządzeniem (WE) nr 853/2004.

„Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” może być sprzedawany niefiletowany lub w postaci filetów. „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” może być filetowany ręcznie lub mechanicznie po zakończeniu procesu dojrzewania trwającego 1–7 dni i przebiegającego w temperaturze 0–4 °C. W przypadku ryby wypatroszonej proces dojrzewania może odbywać się przed zamrożeniem lub po nim.

Kontrola

Tradycyjna kontrola (dojrzałego) „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” przez sprzedawców ryb przebiega następująco:

| 1. | Sprawdzanie zapachu „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” (najczęściej w wiaderku). Zapach musi być świeży, a nie intensywnie zjełczały. |
| --- | --- |

1.

Sprawdzanie zapachu „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” (najczęściej w wiaderku). Zapach musi być świeży, a nie intensywnie zjełczały.

| 2. | Solanka musi mieć odpowiedni kolor i przejrzystość. Solanki należy spróbować. Sól i dojrzewający produkt muszą mieć dobry (nie zgniły) smak. |
| --- | --- |

2.

Solanka musi mieć odpowiedni kolor i przejrzystość. Solanki należy spróbować. Sól i dojrzewający produkt muszą mieć dobry (nie zgniły) smak.

| 3. | Sprawdzanie „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” przez dotyk. Śledzia należy przesunąć między palcami w obie strony. Ryba musi mieć zwartą strukturę i jednocześnie być delikatna w dotyku. |
| --- | --- |

3.

Sprawdzanie „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” przez dotyk. Śledzia należy przesunąć między palcami w obie strony. Ryba musi mieć zwartą strukturę i jednocześnie być delikatna w dotyku.

| 4. | Z wiadra należy ostrożnie wyjąć jedną lub dwie sztuki w celu zbadania poprzez filetowanie. Należy sprawdzić zawartość żołądka pod kątem planktonu oraz ocenić podskórną tkankę tłuszczową. |
| --- | --- |

4.

Z wiadra należy ostrożnie wyjąć jedną lub dwie sztuki w celu zbadania poprzez filetowanie. Należy sprawdzić zawartość żołądka pod kątem planktonu oraz ocenić podskórną tkankę tłuszczową.

Tradycyjnie nowy połów sprawdzany jest wcześniej, podczas aukcji pierwszej kadzi. Każdy sprzedawca ryb sprawdza jednak nadal zakupione przez siebie „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” w ten sam sposób.

Oprócz tego przeprowadzane są kontrole wyrywkowe, podczas których sprawdza się:

| 1. | właściwe stosowanie nazwy; |
| --- | --- |

1.

właściwe stosowanie nazwy;

| 2. | datę połowu, który powinien mieć miejsce w miesiącach od maja do sierpnia; |
| --- | --- |

2.

datę połowu, który powinien mieć miejsce w miesiącach od maja do sierpnia;

| 3. | to, czy produkt został wypatroszony/odgłowiony, zanurzony w solance i poddany procesowi dojrzewania. |
| --- | --- |

3.

to, czy produkt został wypatroszony/odgłowiony, zanurzony w solance i poddany procesowi dojrzewania.

4.3.   Opis najważniejszych elementów, które stanowią o tradycyjnym charakterze produktu (art. 7 ust. 2 rozporządzenia)

Tradycyjny sposób produkcji

Historycy do dziś spierają się, czy to rzeczywiście Willem Beukelzoon z Biervliet wynalazł metodę patroszenia śledzi. Wierda – historyk i autor książki na temat wynalazków i wynalazców – był właśnie tego zdania:

„Solenie śledzi i innych ryb zastosował po raz pierwszy 300 lat temu rybak Willem Beukelsen z Biervliet, [...] miasta położonego we Flandrii. Zaczynał od patroszenia śledzi, a potem wkładał je do beczki z solanką, aby wyładowywać je w tej postaci. Zmarł w roku 1397, a w swoim herbie miał dwa noże do patroszenia. Stał się sławny, a mieszkańcy do dziś pokazują jego grób. Cesarz Karol V, który lubił śledzie, [...] wspominał go z szacunkiem, a w roku 1556 przybył do Biervliet wraz z siostrą Marią, królową Węgier, oraz królową Francji, aby odwiedzić jego grób i pobłogosławić jego duszę.” (Wierda, Naauwkeurige Verhandelinge van de eerste Uytvindingen en Uytvinders, 1733)

To, czy Beukelzoon rzeczywiście wynalazł metodę patroszenia śledzi, czy też uczyniło to więcej osób w różnych miejscach i niezależnie od siebie, nie ma w tym przypadku większego znaczenia. W tamtych czasach nie wiedziano nic o działaniu enzymów i w zasadzie nie rozumiano, jak wielką wartość miała opracowana metoda. Patroszenie w przeszłości odbywało się głównie na lądzie. (A. de Boer, W. Klootwijk. Haring en zijn maatjes, 2004).

Pierwotnie w średniowieczu połowy śledzi dokonywane były głównie w duńskiej Skanii. Rok 1384 stał się jednak prawdziwym punktem zwrotnym w historii połowów tej ryby. Podczas corocznego Dnia Hanzy miasta hanzeatyckie odmówiły dalszego świadczenia usług holenderskim statkom. Doprowadziło to do udanego przeniesienia połowów śledzi do Holandii. Holenderscy rybacy zajmujący się połowem śledzi nie byli już mile widziani w Skanii i w Anglii, musieli więc dokonywać obróbki śledzi na pokładzie, na pełnym morzu. W ten sposób Holendrzy wypracowali dla swojego produktu jakość, która w końcu przewyższyła jakość śledzia ze Skanii:

„Okoliczności zmusiły Holendrów do oczyszczania i solenia śledzi na pokładzie statku bezpośrednio po połowie, co prawdopodobnie znacznie poprawiło jakość i trwałość produktu.” (Stam, Haring een liefdesgeschiedenis, 2011).

Stam podkreśla w swojej książce znaczenie solenia. Sól wstrzymuje wzrost bakterii i ma duże znaczenie dla okresu trwałości śledzia. Dzięki soleniu produktu mógł on pozostawać na statku dłużej i nie ulegać zepsuciu. To właśnie „oczyszczanie”, czyli patroszenie, stanowi ostatecznie o unikalności „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes”. Niderlandzkie słowo oznaczające patroszenie (kaken) wywodzi się z tej samej rodziny, co słowo oznaczające skrzela (kaak), i odnosi się do usuwania wnętrzności. Szczególne w przypadku tego rodzaju patroszenia jest to, że nie usuwa się wszystkich wnętrzności, jak ma to miejsce przy wykorzystaniu innych metod patroszenia. Różnica ta ma zasadnicze znaczenie: w przypadku „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” kluczowe jest pozostawienie trzustki. Ten gruczoł trawienny wydziela enzymy rozkładające białko, które odpowiadają za proces dojrzewania rybiego mięsa. Na wiosnę u matiasów wydziela się duża ilość enzymów. Nowa metoda polegająca na patroszeniu i soleniu doprowadziła do tego, że statki mogły być większe i mogły wypływać na dalej położone obszary połowów. Możliwe było zatem łowienie i sprowadzanie na ląd większej ilości ryb. Zwiększenie skali połowów doprowadziło do zwiększenia dobrobytu (Stam, 2011).

Sukces Holendrów w połowach śledzi dokonał się dzięki przejściu od patroszenia na lądzie do patroszenia na morzu w wyniku zakazu z 1384 r. Gdy holenderscy rybacy przestali być mile widziani w Skanii, zaczęli patroszyć śledzie na morzu i solić je w beczkach. Śledź patroszony na morzu dokładniej się wykrwawia, co jest dużą zaletą. Śledź patroszony po upływie pewnego czasu na lądzie wykrwawia się gorzej, ponieważ krew jest już skrzepnięta. Znawcy nadal potrafią odróżnić śledzia patroszonego na lądzie od śledzia patroszonego na morzu. Patroszenie śledzi na morzu stanowiło punkt zwrotny w połowach śledzi w Niderlandach, na czym kraj ten znacznie skorzystał. Od 1450 r. rybołówstwo w Niderlandach zaczęło rozkwitać, przyjmując nazwę „buisnering” (pochodzącą od nowego typu statku rybackiego – buis), zmienioną od 1567 r. na „Groote Visscherij” (wielkie rybołówstwo), i stało się wielkim komercyjnym sektorem połowu śledzi (Stam, 2011). Przez dziesiątki lat, do 1857 r., monopol na patroszenie miały trzy miasta położone nad Mozą: Schiedam, Vlaardingen i Maassluis.

Tradycyjny surowiec

Pod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku na Morzu Północnym wprowadzono zakaz połowu śledzia z powodu malejących zasobów. Hurtownicy z Niderlandów przenieśli się wówczas do Danii. Duńczycy poławiali w cieśninie Skagerrak rodzaj śledzia bardzo przypominającego matiasa z Morza Północnego. Omawiane procesy patroszenia i dojrzewania były wówczas Duńczykom nieznane. Holendrzy w Jutlandii zastosowali wobec miejscowego śledzia swój własny, sprawdzony sposób obróbki. Po 1983 r. częściowo przywrócono połowy śledzia na Morzu Północnym. Holendrzy nadal jednak kupowali i przetwarzali duńskiego śledzia. Obecnie jest to ten sam rodzaj śledzia, który wcześniej poławiany był na wielu holenderskich statkach. Lata później niderlandzcy sprzedawcy śledzi rozszerzyli swoją działalność na Norwegię i w mniejszym stopniu na Szkocję. W Holandii obchodzi się Dzień Flagi („Vlaggetjesdag”); kiedyś był to przeddzień wypłynięcia statków na połów śledzi, dziś w ten sposób świętowane jest pojawienie się „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes”. Pierwsze działania promocyjne wokół „Vlaggetjesdag” odbyły się w 1947 r. Wypłynięcie floty miało symboliczne znaczenie i było radosną chwilą dla biednej części społeczności. Pojawienie się „Hollandse maatjesharing”/„Hollandse Nieuwe”/„Holländischer Matjes” oznaczało lepsze czasy, a „Vlaggetjesdag” stał się ich symbolem.

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

---