# Επίσημη Εφημερίδα C 161/7 Μα

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 61ό έτος7 Μαΐου 2018 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

61ό έτος7 Μαΐου 2018

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2018/C 161/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |
| | Δικαστήριο |
| 2018/C 161/02 | Απόφαση του Δικαστηρίου, της 13ης Μαρτίου 2018, περί των επισήμων αργιών και των δικαστικών διακοπών | 2 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2018/C 161/03 | Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2018 σχετικά με τις δικαστικές διακοπές | 4 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2018/C 161/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

Δικαστήριο

2018/C 161/02

Απόφαση του Δικαστηρίου, της 13ης Μαρτίου 2018, περί των επισήμων αργιών και των δικαστικών διακοπών

2

Γενικό Δικαστήριο

2018/C 161/03

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2018 σχετικά με τις δικαστικές διακοπές

4

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2018/C 161/04 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-52/16 και C-113/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Μαρτίου 2018 [αιτήσεις του Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SEGRO Kft. κατά Vas Megyei Kormányhivatal Sárvári Járási Földhivatala (C-52/16), Günther Horváth κατά Vas Megyei Kormányhivatal (C-113/16) (Προδικαστική παραπομπή — Άρθρο 63 ΣΛΕΕ — Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων — Δικαιώματα επικαρπίας επί γεωργικών γαιών — Εθνική νομοθεσία που επιφυλάσσει για το μέλλον τη δυνατότητα αποκτήσεως τέτοιων δικαιωμάτων μόνο στους στενούς συγγενείς του κυρίου των γαιών και καταργεί, χωρίς πρόβλεψη αποζημιώσεως, τα δικαιώματα που είχαν προηγουμένως κτηθεί από νομικά πρόσωπα ή από φυσικά πρόσωπα μη δυνάμενα να αποδείξουν στενό δεσμό συγγένειας με τον εν λόγω κύριο) | 5 |
| 2018/C 161/05 | Υπόθεση C-127/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 — SNCF Mobilités, πρώην Société nationale des chemins de fer français (SNCF) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γαλλικής Δημοκρατίας, Mory SA, σε εκκαθάριση, Mory Team, σε εκκαθάριση (Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ενισχύσεις που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλική Δημοκρατία υπέρ της Sernam — Ενίσχυση για την αναδιάρθρωση και ανακεφαλαιοποίηση, εγγυήσεις και παραίτηση της SNCF από αξιώσεις της έναντι της Sernam — Απόφαση κρίνουσα τις ενισχύσεις αυτές μη συμβατές με την εσωτερική αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή τους — Πώληση όλων μαζί των στοιχείων του ενεργητικού — Έννοια της πωλήσεως — Σύγχυση μεταξύ του αντικειμένου και του τιμήματος της πωλήσεως όλων μαζί των στοιχείων του ενεργητικού — Ανοικτή και διαφανής διαδικασία — Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή — Εφαρμογή της αρχής αυτής στη μεταβίβαση όλων μαζί των στοιχείων του ενεργητικού — Αντισταθμιστικά μέτρα) | 6 |
| 2018/C 161/06 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-274/16, C-447/16 και C-448/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση των Amtsgericht Düsseldorf και Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — flightright GmbH κατά Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA (C-274/16), Roland Becker κατά Hainan Airlines Co. Ltd (C-447/16), Mohamed Barkan κ.λπ. κατά Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA (C-448/16) [Προδικαστική παραπομπή — Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης — Διεθνής δικαιοδοσία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις — Κανονισμός (EK) 44/2001 — Άρθρο 5, σημείο 1 — Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 — Άρθρο 7, σημείο 1 — Έννοια των διαφορών εκ συμβάσεως — Σύμβαση παροχής υπηρεσιών — Πτήση με ανταπόκριση εξυπηρετούμενη από διάφορους αερομεταφορείς — Έννοια του τόπου όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή — Κανονισμός (EK) 261/2004 — Δικαίωμα των επιβατών αεροπορικών μεταφορών σε αποζημίωση για την άρνηση επιβιβάσεως και για τη σημαντική καθυστέρηση μιας πτήσεως — Αγωγή αποζημιώσεως που στρέφεται κατά του πραγματικού αερομεταφορέα ο οποίος δεν έχει κατοικία στο έδαφος κράτους μέλους ή με τον οποίο οι επιβάτες δεν έχουν καμία συμβατική σχέση] | 6 |
| 2018/C 161/07 | Υπόθεση C-284/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Slowakische Republik κατά Achmea BV (Προδικαστική παραπομπή — Διμερής επενδυτική συμφωνία συναφθείσα το 1991 μεταξύ του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και της Τσεχικής και Σλοβακικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας και παραμένουσα σε ισχύ μεταξύ του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και της Σλοβακικής Δημοκρατίας — Διάταξη επιτρέπουσα σε επενδυτή ενός συμβαλλομένου μέρους να προσφύγει σε διαιτητικό δικαστήριο σε περίπτωση δικαστικής διαφοράς με το έτερο συμβαλλόμενο μέρος — Συμβατότητα με τα άρθρα 18, 267 και 344 ΣΛΕΕ — Έννοια του δικαστηρίου — Αυτονομία του δικαίου της Ένωσης) | 7 |
| 2018/C 161/08 | Υπόθεση C-395/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — DOCERAM GmbH κατά CeramTec GmbH (Προδικαστική παραπομπή — Διανοητική και βιομηχανική ιδιοκτησία — Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 — Κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα — Άρθρο 8, παράγραφος 1 — Χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του — Κριτήρια εκτιμήσεως — Ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων — Συνεκτίμηση της κρίσεως ενός αντικειμενικού παρατηρητή) | 8 |
| 2018/C 161/09 | Υπόθεση C-494/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Tribunale civile di Trapani (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Giuseppa Santoro κατά Comune di Valderice, Presidenza del Consiglio dei Ministri (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική πολιτική — Εργασία ορισμένου χρόνου — Συμβάσεις που συνάπτονται με εργοδότη που υπάγεται στον δημόσιο τομέα — Μέτρα προς επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση καταχρηστικής συνάψεως συμβάσεων ορισμένου χρόνου — Αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας) | 9 |
| 2018/C 161/10 | Υπόθεση C-560/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Nejvyšší soud České republiky (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — E.ON Czech Holding AG κατά Michael Dědouch, Petr Streitberg, Pavel Suda [Προδικαστική παραπομπή — Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 — Διεθνής δικαιοδοσία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις — Βάσεις αποκλειστικής διεθνούς δικαιοδοσίας — Άρθρο 22, σημείο 2 — Κύρος των αποφάσεων των οργάνων εταιριών ή νομικών προσώπων που έχουν την έδρα τους στο έδαφος κράτους μέλους — Αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων του κράτους μέλους αυτού — Απόφαση της γενικής συνελεύσεως εταιρίας για την υποχρεωτική μεταβίβαση των μετοχών των μετόχων της μειοψηφίας της εταιρίας αυτής στον πλειοψηφικό μέτοχό της και για τον καθορισμό του ποσού του ανταλλάγματος που πρέπει να τους καταβληθεί από τον τελευταίο — Δικαστική διαδικασία με αντικείμενο τον έλεγχο του εύλογου χαρακτήρα του ανταλλάγματος αυτού] | 9 |
| 2018/C 161/11 | Υπόθεση C-579/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Μαρτίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά FIH Holding A/S, FIH Erhvervsbank A/S (Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Έννοια της ενισχύσεως — Έννοια του οικονομικού πλεονεκτήματος — Αρχή του ιδιώτη επιχειρηματία υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς — Προϋποθέσεις της δυνατότητας εφαρμογής και προϋποθέσεις εφαρμογής — Χρηματοπιστωτική κρίση — Διαδοχικές παρεμβάσεις διασώσεως τράπεζας — Συνεκτίμηση ή μη, κατά την εξέταση της δεύτερης παρεμβάσεως, των κινδύνων που απορρέουν από την εκ μέρους του κράτους μέλους ανάληψη υποχρεώσεων με την πρώτη παρέμβαση) | 10 |
| 2018/C 161/12 | Υπόθεση C-651/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — DW κατά Valsts sociālās apdrošināšanas aģentūra (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική ασφάλιση — Επίδομα μητρότητας — Υπολογισμός του ποσού του βάσει των εισοδημάτων της ασφαλισμένης κατά τη διάρκεια περιόδου αναφοράς δώδεκα μηνών — Πρόσωπο το οποίο κατά την περίοδο αυτή υπηρετούσε σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα τον καθορισμό του επίμαχου ποσού στο 70 % της μέσης βάσεως εισφορών — Περιορισμός στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων — Αρχή της καλόπιστης συνεργασίας) | 11 |
| 2018/C 161/13 | Υπόθεση C-31/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Cristal Union, διάδοχος της Sucrerie de Toury SA κατά Ministre de l’Économie et des Finances (Προδικαστική παραπομπή — Οδηγία 2003/96/ΕΚ — Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας — Άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ — Ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας — Υποχρέωση απαλλαγής — Άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ — Ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας — Δυνατότητα απαλλαγής ή μειώσεως του επιπέδου της φορολογίας — Φυσικό αέριο που προορίζεται για τη συμπαραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας) | 11 |
| 2018/C 161/14 | Υπόθεση C-64/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 8ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Tribunal da Relação do Porto (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Saey Home & Garden NV/SA κατά Lusavouga-Máquinas e Acessórios Industriais SA [Προδικαστική παραπομπή — Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις — Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις — Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 — Άρθρο 25 — Ύπαρξη ρήτρας διεθνούς δικαιοδοσίας — Προφορική συμφωνία χωρίς γραπτή επιβεβαίωση — Ρήτρα η οποία περιλαμβάνεται στους γενικούς όρους πωλήσεως που μνημονεύονται σε τιμολόγια — Άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο βʹ — Σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας μεταξύ εταιριών που είναι εγκατεστημένες σε δύο διαφορετικά κράτη μέλη με αντικείμενο την αγορά τρίτου κράτους μέλους — Άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο βʹ, δεύτερη περίπτωση — Προσδιορισμός του αρμόδιου δικαστηρίου — Τόπος εκπληρώσεως της χαρακτηριστικής παροχής της συμβάσεως αυτής] | 12 |
| 2018/C 161/15 | Υπόθεση C-159/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Curtea de Apel Constanţa (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius κατά Ministerul Finanţelor Publice — A.N.A.F. — D.G.R.F.P. Galaţi — Serviciul Soluţionare Contestaţii, A.N.A.F — D.G.R.F.P. Galaţi — A.J.F.P. Constanţa — Serviciul Inspecţie Fiscală Persoane Fizice 2 Constanța (Προδικαστική παραπομπή — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Διαγραφή από το μητρώο ΦΠΑ — Υποχρέωση καταβολής του εισπραχθέντος ΦΠΑ κατά την περίοδο που ίσχυε η διαγραφή από το μητρώο ΦΠΑ — Μη αναγνώριση του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ για τις αγορές που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου) | 13 |
| 2018/C 161/16 | Υπόθεση C-642/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Νοεμβρίου 2017 η Arrigoni SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 22 Σεπτεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-454/16, Arrigoni κατά EUIPO — Arrigoni Battista (Arrigoni Valtaleggio) | 14 |
| 2018/C 161/17 | Υπόθεση C-67/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 30 Ιανουαρίου 2018 η Dominique Bilde κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 29 Νοεμβρίου 2017, στην υπόθεση T-633/16, Bilde κατά Κοινοβουλίου | 14 |
| 2018/C 161/18 | Υπόθεση C-70/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 2 Φεβρουαρίου 2018 — Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid κατά A κ.λπ. | 16 |
| 2018/C 161/19 | Υπόθεση C-72/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Pamplona (Ισπανία) στις 5 Φεβρουαρίου 2018 — Daniel Ustariz Aróstegui κατά Departamento de Educación del Gobierno de Navarra | 17 |
| 2018/C 161/20 | Υπόθεση C-84/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 6 Φεβρουαρίου 2018 η Sophie Montel κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 29 Νοεμβρίου 2017, στην υπόθεση T-634/16, Montel κατά Κοινοβουλίου | 17 |
| 2018/C 161/21 | Υπόθεση C-86/18: Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου | 19 |
| 2018/C 161/22 | Υπόθεση C-87/18: Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου | 20 |
| 2018/C 161/23 | Υπόθεση C-88/18: Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου | 20 |
| 2018/C 161/24 | Υπόθεση C-95/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Φεβρουαρίου 2018 — Sociale Verzekeringsbank, λοιποί διάδικοι: F. van den Berg και H.D. Giesen | 21 |
| 2018/C 161/25 | Υπόθεση C-96/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Φεβρουαρίου 2018 — Sociale Verzekeringsbank, αντίδικος: C.E. Franzen | 22 |
| 2018/C 161/26 | Υπόθεση C-100/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 12 Φεβρουαρίου 2018 — Línea Directa Aseguradora S.A. κατά Segurcaixa Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros | 23 |
| 2018/C 161/27 | Υπόθεση C-103/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado Contencioso-Administrativo no 8 de Madrid (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Domingo Sánchez Ruiz κατά Comunidad de Madrid (Servicio Madrileño de Salud) | 23 |
| 2018/C 161/28 | Υπόθεση C-105/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) κατά Administración General del Estado | 25 |
| 2018/C 161/29 | Υπόθεση C-106/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Energía de Galicia (Engasa) S.A. κατά Administración General del Estado | 26 |
| 2018/C 161/30 | Υπόθεση C-107/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Duerocanto S.L. κατά Administración General del Estado | 27 |
| 2018/C 161/31 | Υπόθεση C-108/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Corporación Acciona Hidráulica (Acciona) S.L.U. κατά Administración General del Estado | 28 |
| 2018/C 161/32 | Υπόθεση C-109/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Associació de Productors i Usuaris d’Energia Elèctrica κατά Administración General del Estado | 29 |
| 2018/C 161/33 | Υπόθεση C-110/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — José Manuel Burgos Pérez και María del Amor Guinea Bueno κατά Administración General del Estado | 30 |
| 2018/C 161/34 | Υπόθεση C-111/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Endesa Generación S.A. κατά Administración General del Estado | 30 |
| 2018/C 161/35 | Υπόθεση C-112/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Asociación de Productores de Energías Renovables (APPA) κατά Administración General del Estado | 31 |
| 2018/C 161/36 | Υπόθεση C-113/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Parc del Segre S.A. κ.λπ. κατά Administración General del Estado | 32 |
| 2018/C 161/37 | Υπόθεση C-117/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Φεβρουαρίου 2018 η PGNiG Supply & Trading GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 14 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-849/16, PGNiG Supply & Trading GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 33 |
| 2018/C 161/38 | Υπόθεση C-119/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Telefónica Móviles España S.A.U. κατά Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC) | 34 |
| 2018/C 161/39 | Υπόθεση C-120/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Orange España S.A.U. κατά Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC) | 35 |
| 2018/C 161/40 | Υπόθεση C-121/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 14 Φεβρουαρίου 2018 — Vodafone España S.A.U. κατά Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC) | 36 |
| 2018/C 161/41 | Υπόθεση C-123/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2018 η HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-692/15, HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 37 |
| 2018/C 161/42 | Υπόθεση C-132/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2018 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 5 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-728/16, Tuerck κατά Επιτροπής | 38 |
| 2018/C 161/43 | Υπόθεση C-142/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) στις 23 Φεβρουαρίου 2018 — Skype Communications Sàrl κατά Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT) | 39 |
| 2018/C 161/44 | Υπόθεση C-145/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 23 Φεβρουαρίου 2018 — Regards Photographiques SARL κατά Ministre de l’Action et des Comptes publics | 40 |
| 2018/C 161/45 | Υπόθεση C-149/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação de Lisboa (Πορτογαλία) στις 26 Φεβρουαρίου 2018 — Agostinho da Silva Martins κατά Dekra Claims Services Portugal SA | 41 |
| 2018/C 161/46 | Υπόθεση C-152/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2018 η Crédit mutuel Arkéa κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-712/15, Crédit mutuel Arkéa κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας | 41 |
| 2018/C 161/47 | Υπόθεση C-153/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2018 η Crédit mutuel Arkéa κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-52/16, Crédit mutuel Arkéa κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας | 42 |
| 2018/C 161/48 | Υπόθεση C-202/18: Προσφυγή της 16ης Μαρτίου 2018 — Ilmārs Rimšēvičs κατά Δημοκρατίας της Λετονίας | 43 |
| 2018/C 161/49 | Υπόθεση C-238/18: Προσφυγή της 3ης Απριλίου 2018 — Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατά Δημοκρατίας της Λεττονίας | 44 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2018/C 161/50 | Υπόθεση T-540/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — De Capitani κατά Κοινοβουλίου [Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (EK) 1049/2001 — Έγγραφα σχετικά με εν εξελίξει νομοθετική διαδικασία — Τριμερείς διάλογοι — Πίνακες με τέσσερις στήλες που αφορούν την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την Ευρωπόλ και την κατάργηση των αποφάσεων 2009/371/ΔΕΥ και 2005/681/ΔΕΥ — Μερική άρνηση προσβάσεως — Προσφυγή ακυρώσεως — Έννομο συμφέρον — Παραδεκτό — Άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001 — Εξαίρεση σχετική με την προστασία της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων — Δεν υφίσταται γενικό τεκμήριο όσον αφορά την άρνηση προσβάσεως στους πίνακες με τέσσερις στήλες που συντάσσονται στο πλαίσιο των τριμερών διαλόγων] | 46 |
| 2018/C 161/51 | Υπόθεση T-242/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — Stavytskyi κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία — Δέσμευση κεφαλαίων — Κατάλογος προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών στους οποίους επιβάλλεται η δέσμευση κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων — Διατήρηση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας — Αναλογικότητα — Νομική βάση — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως) | 47 |
| 2018/C 161/52 | Υπόθεση T-442/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2018 — Šroubárna Ždánice κατά Συμβουλίου [Αίτημα επιστροφής δασμών αντιντάμπινγκ — Εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα με χώρα καταγωγής την Κίνα ή με χώρα αποστολής τη Μαλαισία — Κανονισμός (ΕΚ) 91/2009 και εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 723/2011 — Αρμοδιότητα του εθνικού δικαστή — Αναρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου] | 47 |
| 2018/C 161/53 | Υπόθεση T-579/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — HJ κατά EMA (Υπαλληλική υπόθεση — Έκτακτοι υπάλληλοι — Μη ανανέωση σύμβασης ορισμένου χρόνου — Άρθρο 8, πρώτο εδάφιο, ΚΛΠ — Αναχαρακτηρισμός σύμβασης ορισμένου χρόνου ως σύμβασης αορίστου χρόνου — Πρόδηλη πλάνη εκτίμησης — Καθήκον μέριμνας — Υποχρέωση αιτιολόγησης — Δικαίωμα ακρόασης — Έκθεση αξιολόγησης — Υποχρέωση αιτιολόγησης — Πρόδηλη πλάνη εκτίμησης) | 48 |
| 2018/C 161/54 | Υπόθεση T-734/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2018 — Αργυράκη κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Συντάξεις — Υπολογισμός των συντάξιμων ετών — Συνυπολογισμός των περιόδων υπηρεσίας με την ιδιότητα του επικουρικού υπαλλήλου — Προϋποθέσεις — Νομική βάση) | 49 |
| 2018/C 161/55 | Υπόθεση T-60/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — Safe Skies κατά EUIPO — Travel Sentry (TSA LOCK) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας — Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης TSA LOCK — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Διακριτικός χαρακτήρας — Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] | 50 |
| 2018/C 161/56 | Υπόθεση T-272/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2018 — Webgarden κατά EUIPO (Dating Bracelet) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Dating Bracelet — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] — Προηγούμενη πρακτική του EUIPO — Ίση μεταχείριση — Ασφάλεια δικαίου] | 50 |
| 2018/C 161/57 | Υπόθεση T-246/16: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Μαρτίου 2018 — Aurora Group Danmark κατά EUIPO — Retail Distribution (PANZER) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας — Ανάκληση της αιτήσεως καταχωρίσεως — Κατάργηση της δίκης) | 51 |
| 2018/C 161/58 | Υπόθεση T-567/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Μαρτίου 2018 — Disney Enterprises κατά EUIPO — Di Molfetta (DiSNEY FROZEN) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Ανάκληση της αιτήσεως καταχωρίσεως — Κατάργηση της δίκης) | 51 |
| 2018/C 161/59 | Υπόθεση T-46/18: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Μαρτίου 2018 — Comune di Milano κατά Συμβουλίου (Απέκδυση αρμοδιότητας) | 52 |
| 2018/C 161/60 | Υπόθεση T-109/18: Προσφυγή-αγωγή της 22ας Φεβρουαρίου 2018 — VI κατά Επιτροπής | 53 |
| 2018/C 161/61 | Υπόθεση T-115/18: Προσφυγή της 26ης Φεβρουαρίου 2018 — Tomasz KawałkoTrofeum κατά EUIPO — Ferrero (KINDERPRAMS) | 54 |
| 2018/C 161/62 | Υπόθεση T-129/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — HMV (Brands) κατά EUIPO — Our Price Records (OUR PRICE) | 54 |
| 2018/C 161/63 | Υπόθεση T-140/18: Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2018 — LMP Lichttechnik Vertriebs κατά EUIPO (LITECRAFT) | 55 |
| 2018/C 161/64 | Υπόθεση T-143/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Société générale κατά ΕΚΤ | 56 |
| 2018/C 161/65 | Υπόθεση T-144/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Crédit Agricole κ.λπ. κατά ΕΚΤ | 57 |
| 2018/C 161/66 | Υπόθεση T-145/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Confédération nationale du Crédit mutuel κ.λπ. κατά ΕΚΤ | 57 |
| 2018/C 161/67 | Υπόθεση T-146/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — BPCE κ.λπ. κατά ΕΚΤ | 58 |
| 2018/C 161/68 | Υπόθεση T-149/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Arkéa Direct Bank κ.λπ. κατά ΕΚΤ | 58 |
| 2018/C 161/69 | Υπόθεση T-150/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — BNP Paribas κατά ΕΚΤ | 59 |
| 2018/C 161/70 | Υπόθεση T-156/18: Προσφυγή της 26ης Φεβρουαρίου 2018 — Legutko και Poręba κατά Κοινοβουλίου | 59 |
| 2018/C 161/71 | Υπόθεση T-163/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Amisi Kumba κατά Συμβουλίου | 60 |
| 2018/C 161/72 | Υπόθεση T-164/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kampete κατά Συμβουλίου | 61 |
| 2018/C 161/73 | Υπόθεση T-165/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kahimbi Kasagwe κατά Συμβουλίου | 61 |
| 2018/C 161/74 | Υπόθεση T-166/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Ilunga Luyoyo κατά Συμβουλίου | 62 |
| 2018/C 161/75 | Υπόθεση T-167/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kanyama κατά Συμβουλίου | 63 |
| 2018/C 161/76 | Υπόθεση T-168/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Numbi κατά Συμβουλίου | 63 |
| 2018/C 161/77 | Υπόθεση T-169/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kibelisa Ngambasai κατά Συμβουλίου | 64 |
| 2018/C 161/78 | Υπόθεση T-170/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kande Mupompa κατά Συμβουλίου | 64 |
| 2018/C 161/79 | Υπόθεση T-171/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Boshab κατά Συμβουλίου | 65 |
| 2018/C 161/80 | Υπόθεση T-172/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Akili Mundos κατά Συμβουλίου | 65 |
| 2018/C 161/81 | Υπόθεση T-173/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Ramazani Shadary κατά Συμβουλίου | 66 |
| 2018/C 161/82 | Υπόθεση T-174/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Mutondo κατά Συμβουλίου | 67 |
| 2018/C 161/83 | Υπόθεση T-175/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Ruhorimbere κατά Συμβουλίου | 67 |
| 2018/C 161/84 | Υπόθεση T-176/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Mende Omalanga κατά Συμβουλίου | 68 |
| 2018/C 161/85 | Υπόθεση T-177/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kazembe Musonda κατά Συμβουλίου | 68 |
| 2018/C 161/86 | Υπόθεση T-180/18: Προσφυγή της 12ης Μαρτίου 2018 — VJ κατά ΕΥΕΔ | 69 |
| 2018/C 161/87 | Υπόθεση T-181/18: Προσφυγή της 9ης Μαρτίου 2018 — Multifit Tiernahrungs κατά EUIPO (TAKE CARE) | 70 |
| 2018/C 161/88 | Υπόθεση T-185/18: Προσφυγή-αγωγή της 14ης Μαρτίου 2018 — Lucchini κατά Επιτροπής | 70 |
| 2018/C 161/89 | Υπόθεση T-191/18: Προσφυγή της 16ης Μαρτίου 2018 — Rietze κατά EUIPO — Volkswagen (Μηχανοκίνητα οχήματα) | 71 |
| 2018/C 161/90 | Υπόθεση T-192/18: Προσφυγή της 16ης Μαρτίου 2018 — Rietze κατά EUIPO — Volkswagen (Μηχανοκίνητα οχήματα) | 72 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2018/C 161/04

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-52/16 και C-113/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Μαρτίου 2018 [αιτήσεις του Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SEGRO Kft. κατά Vas Megyei Kormányhivatal Sárvári Járási Földhivatala (C-52/16), Günther Horváth κατά Vas Megyei Kormányhivatal (C-113/16) (Προδικαστική παραπομπή — Άρθρο 63 ΣΛΕΕ — Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων — Δικαιώματα επικαρπίας επί γεωργικών γαιών — Εθνική νομοθεσία που επιφυλάσσει για το μέλλον τη δυνατότητα αποκτήσεως τέτοιων δικαιωμάτων μόνο στους στενούς συγγενείς του κυρίου των γαιών και καταργεί, χωρίς πρόβλεψη αποζημιώσεως, τα δικαιώματα που είχαν προηγουμένως κτηθεί από νομικά πρόσωπα ή από φυσικά πρόσωπα μη δυνάμενα να αποδείξουν στενό δεσμό συγγένειας με τον εν λόγω κύριο)

5

2018/C 161/05

Υπόθεση C-127/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 — SNCF Mobilités, πρώην Société nationale des chemins de fer français (SNCF) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γαλλικής Δημοκρατίας, Mory SA, σε εκκαθάριση, Mory Team, σε εκκαθάριση (Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ενισχύσεις που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλική Δημοκρατία υπέρ της Sernam — Ενίσχυση για την αναδιάρθρωση και ανακεφαλαιοποίηση, εγγυήσεις και παραίτηση της SNCF από αξιώσεις της έναντι της Sernam — Απόφαση κρίνουσα τις ενισχύσεις αυτές μη συμβατές με την εσωτερική αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή τους — Πώληση όλων μαζί των στοιχείων του ενεργητικού — Έννοια της πωλήσεως — Σύγχυση μεταξύ του αντικειμένου και του τιμήματος της πωλήσεως όλων μαζί των στοιχείων του ενεργητικού — Ανοικτή και διαφανής διαδικασία — Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή — Εφαρμογή της αρχής αυτής στη μεταβίβαση όλων μαζί των στοιχείων του ενεργητικού — Αντισταθμιστικά μέτρα)

6

2018/C 161/06

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-274/16, C-447/16 και C-448/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση των Amtsgericht Düsseldorf και Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — flightright GmbH κατά Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA (C-274/16), Roland Becker κατά Hainan Airlines Co. Ltd (C-447/16), Mohamed Barkan κ.λπ. κατά Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA (C-448/16) [Προδικαστική παραπομπή — Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης — Διεθνής δικαιοδοσία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις — Κανονισμός (EK) 44/2001 — Άρθρο 5, σημείο 1 — Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 — Άρθρο 7, σημείο 1 — Έννοια των διαφορών εκ συμβάσεως — Σύμβαση παροχής υπηρεσιών — Πτήση με ανταπόκριση εξυπηρετούμενη από διάφορους αερομεταφορείς — Έννοια του τόπου όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή — Κανονισμός (EK) 261/2004 — Δικαίωμα των επιβατών αεροπορικών μεταφορών σε αποζημίωση για την άρνηση επιβιβάσεως και για τη σημαντική καθυστέρηση μιας πτήσεως — Αγωγή αποζημιώσεως που στρέφεται κατά του πραγματικού αερομεταφορέα ο οποίος δεν έχει κατοικία στο έδαφος κράτους μέλους ή με τον οποίο οι επιβάτες δεν έχουν καμία συμβατική σχέση]

6

2018/C 161/07

Υπόθεση C-284/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Slowakische Republik κατά Achmea BV (Προδικαστική παραπομπή — Διμερής επενδυτική συμφωνία συναφθείσα το 1991 μεταξύ του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και της Τσεχικής και Σλοβακικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας και παραμένουσα σε ισχύ μεταξύ του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και της Σλοβακικής Δημοκρατίας — Διάταξη επιτρέπουσα σε επενδυτή ενός συμβαλλομένου μέρους να προσφύγει σε διαιτητικό δικαστήριο σε περίπτωση δικαστικής διαφοράς με το έτερο συμβαλλόμενο μέρος — Συμβατότητα με τα άρθρα 18, 267 και 344 ΣΛΕΕ — Έννοια του δικαστηρίου — Αυτονομία του δικαίου της Ένωσης)

7

2018/C 161/08

Υπόθεση C-395/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — DOCERAM GmbH κατά CeramTec GmbH (Προδικαστική παραπομπή — Διανοητική και βιομηχανική ιδιοκτησία — Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 — Κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα — Άρθρο 8, παράγραφος 1 — Χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του — Κριτήρια εκτιμήσεως — Ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων — Συνεκτίμηση της κρίσεως ενός αντικειμενικού παρατηρητή)

8

2018/C 161/09

Υπόθεση C-494/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Tribunale civile di Trapani (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Giuseppa Santoro κατά Comune di Valderice, Presidenza del Consiglio dei Ministri (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική πολιτική — Εργασία ορισμένου χρόνου — Συμβάσεις που συνάπτονται με εργοδότη που υπάγεται στον δημόσιο τομέα — Μέτρα προς επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση καταχρηστικής συνάψεως συμβάσεων ορισμένου χρόνου — Αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας)

9

2018/C 161/10

Υπόθεση C-560/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Nejvyšší soud České republiky (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — E.ON Czech Holding AG κατά Michael Dědouch, Petr Streitberg, Pavel Suda [Προδικαστική παραπομπή — Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 — Διεθνής δικαιοδοσία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις — Βάσεις αποκλειστικής διεθνούς δικαιοδοσίας — Άρθρο 22, σημείο 2 — Κύρος των αποφάσεων των οργάνων εταιριών ή νομικών προσώπων που έχουν την έδρα τους στο έδαφος κράτους μέλους — Αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων του κράτους μέλους αυτού — Απόφαση της γενικής συνελεύσεως εταιρίας για την υποχρεωτική μεταβίβαση των μετοχών των μετόχων της μειοψηφίας της εταιρίας αυτής στον πλειοψηφικό μέτοχό της και για τον καθορισμό του ποσού του ανταλλάγματος που πρέπει να τους καταβληθεί από τον τελευταίο — Δικαστική διαδικασία με αντικείμενο τον έλεγχο του εύλογου χαρακτήρα του ανταλλάγματος αυτού]

9

2018/C 161/11

Υπόθεση C-579/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Μαρτίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά FIH Holding A/S, FIH Erhvervsbank A/S (Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Έννοια της ενισχύσεως — Έννοια του οικονομικού πλεονεκτήματος — Αρχή του ιδιώτη επιχειρηματία υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς — Προϋποθέσεις της δυνατότητας εφαρμογής και προϋποθέσεις εφαρμογής — Χρηματοπιστωτική κρίση — Διαδοχικές παρεμβάσεις διασώσεως τράπεζας — Συνεκτίμηση ή μη, κατά την εξέταση της δεύτερης παρεμβάσεως, των κινδύνων που απορρέουν από την εκ μέρους του κράτους μέλους ανάληψη υποχρεώσεων με την πρώτη παρέμβαση)

10

2018/C 161/12

Υπόθεση C-651/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — DW κατά Valsts sociālās apdrošināšanas aģentūra (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική ασφάλιση — Επίδομα μητρότητας — Υπολογισμός του ποσού του βάσει των εισοδημάτων της ασφαλισμένης κατά τη διάρκεια περιόδου αναφοράς δώδεκα μηνών — Πρόσωπο το οποίο κατά την περίοδο αυτή υπηρετούσε σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα τον καθορισμό του επίμαχου ποσού στο 70 % της μέσης βάσεως εισφορών — Περιορισμός στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων — Αρχή της καλόπιστης συνεργασίας)

11

2018/C 161/13

Υπόθεση C-31/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Cristal Union, διάδοχος της Sucrerie de Toury SA κατά Ministre de l’Économie et des Finances (Προδικαστική παραπομπή — Οδηγία 2003/96/ΕΚ — Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας — Άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ — Ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας — Υποχρέωση απαλλαγής — Άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ — Ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας — Δυνατότητα απαλλαγής ή μειώσεως του επιπέδου της φορολογίας — Φυσικό αέριο που προορίζεται για τη συμπαραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας)

11

2018/C 161/14

Υπόθεση C-64/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 8ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Tribunal da Relação do Porto (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Saey Home & Garden NV/SA κατά Lusavouga-Máquinas e Acessórios Industriais SA [Προδικαστική παραπομπή — Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις — Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις — Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 — Άρθρο 25 — Ύπαρξη ρήτρας διεθνούς δικαιοδοσίας — Προφορική συμφωνία χωρίς γραπτή επιβεβαίωση — Ρήτρα η οποία περιλαμβάνεται στους γενικούς όρους πωλήσεως που μνημονεύονται σε τιμολόγια — Άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο βʹ — Σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας μεταξύ εταιριών που είναι εγκατεστημένες σε δύο διαφορετικά κράτη μέλη με αντικείμενο την αγορά τρίτου κράτους μέλους — Άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο βʹ, δεύτερη περίπτωση — Προσδιορισμός του αρμόδιου δικαστηρίου — Τόπος εκπληρώσεως της χαρακτηριστικής παροχής της συμβάσεως αυτής]

12

2018/C 161/15

Υπόθεση C-159/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Curtea de Apel Constanţa (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius κατά Ministerul Finanţelor Publice — A.N.A.F. — D.G.R.F.P. Galaţi — Serviciul Soluţionare Contestaţii, A.N.A.F — D.G.R.F.P. Galaţi — A.J.F.P. Constanţa — Serviciul Inspecţie Fiscală Persoane Fizice 2 Constanța (Προδικαστική παραπομπή — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Διαγραφή από το μητρώο ΦΠΑ — Υποχρέωση καταβολής του εισπραχθέντος ΦΠΑ κατά την περίοδο που ίσχυε η διαγραφή από το μητρώο ΦΠΑ — Μη αναγνώριση του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ για τις αγορές που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου)

13

2018/C 161/16

Υπόθεση C-642/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Νοεμβρίου 2017 η Arrigoni SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 22 Σεπτεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-454/16, Arrigoni κατά EUIPO — Arrigoni Battista (Arrigoni Valtaleggio)

14

2018/C 161/17

Υπόθεση C-67/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 30 Ιανουαρίου 2018 η Dominique Bilde κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 29 Νοεμβρίου 2017, στην υπόθεση T-633/16, Bilde κατά Κοινοβουλίου

14

2018/C 161/18

Υπόθεση C-70/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 2 Φεβρουαρίου 2018 — Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid κατά A κ.λπ.

16

2018/C 161/19

Υπόθεση C-72/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Pamplona (Ισπανία) στις 5 Φεβρουαρίου 2018 — Daniel Ustariz Aróstegui κατά Departamento de Educación del Gobierno de Navarra

o

17

2018/C 161/20

Υπόθεση C-84/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 6 Φεβρουαρίου 2018 η Sophie Montel κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 29 Νοεμβρίου 2017, στην υπόθεση T-634/16, Montel κατά Κοινοβουλίου

17

2018/C 161/21

Υπόθεση C-86/18: Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

19

2018/C 161/22

Υπόθεση C-87/18: Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

20

2018/C 161/23

Υπόθεση C-88/18: Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

20

2018/C 161/24

Υπόθεση C-95/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Φεβρουαρίου 2018 — Sociale Verzekeringsbank, λοιποί διάδικοι: F. van den Berg και H.D. Giesen

21

2018/C 161/25

Υπόθεση C-96/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Φεβρουαρίου 2018 — Sociale Verzekeringsbank, αντίδικος: C.E. Franzen

22

2018/C 161/26

Υπόθεση C-100/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 12 Φεβρουαρίου 2018 — Línea Directa Aseguradora S.A. κατά Segurcaixa Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros

23

2018/C 161/27

Υπόθεση C-103/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado Contencioso-Administrativo no 8 de Madrid (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Domingo Sánchez Ruiz κατά Comunidad de Madrid (Servicio Madrileño de Salud)

o

23

2018/C 161/28

Υπόθεση C-105/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) κατά Administración General del Estado

25

2018/C 161/29

Υπόθεση C-106/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Energía de Galicia (Engasa) S.A. κατά Administración General del Estado

26

2018/C 161/30

Υπόθεση C-107/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Duerocanto S.L. κατά Administración General del Estado

27

2018/C 161/31

Υπόθεση C-108/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Corporación Acciona Hidráulica (Acciona) S.L.U. κατά Administración General del Estado

28

2018/C 161/32

Υπόθεση C-109/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Associació de Productors i Usuaris d’Energia Elèctrica κατά Administración General del Estado

29

2018/C 161/33

Υπόθεση C-110/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — José Manuel Burgos Pérez και María del Amor Guinea Bueno κατά Administración General del Estado

30

2018/C 161/34

Υπόθεση C-111/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Endesa Generación S.A. κατά Administración General del Estado

30

2018/C 161/35

Υπόθεση C-112/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Asociación de Productores de Energías Renovables (APPA) κατά Administración General del Estado

31

2018/C 161/36

Υπόθεση C-113/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Parc del Segre S.A. κ.λπ. κατά Administración General del Estado

32

2018/C 161/37

Υπόθεση C-117/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Φεβρουαρίου 2018 η PGNiG Supply & Trading GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 14 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-849/16, PGNiG Supply & Trading GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

33

2018/C 161/38

Υπόθεση C-119/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Telefónica Móviles España S.A.U. κατά Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

34

2018/C 161/39

Υπόθεση C-120/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Orange España S.A.U. κατά Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

35

2018/C 161/40

Υπόθεση C-121/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 14 Φεβρουαρίου 2018 — Vodafone España S.A.U. κατά Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

36

2018/C 161/41

Υπόθεση C-123/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2018 η HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-692/15, HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

37

2018/C 161/42

Υπόθεση C-132/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2018 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 5 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-728/16, Tuerck κατά Επιτροπής

38

2018/C 161/43

Υπόθεση C-142/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) στις 23 Φεβρουαρίου 2018 — Skype Communications Sàrl κατά Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT)

39

2018/C 161/44

Υπόθεση C-145/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 23 Φεβρουαρίου 2018 — Regards Photographiques SARL κατά Ministre de l’Action et des Comptes publics

40

2018/C 161/45

Υπόθεση C-149/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação de Lisboa (Πορτογαλία) στις 26 Φεβρουαρίου 2018 — Agostinho da Silva Martins κατά Dekra Claims Services Portugal SA

41

2018/C 161/46

Υπόθεση C-152/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2018 η Crédit mutuel Arkéa κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-712/15, Crédit mutuel Arkéa κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

41

2018/C 161/47

Υπόθεση C-153/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2018 η Crédit mutuel Arkéa κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-52/16, Crédit mutuel Arkéa κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

42

2018/C 161/48

Υπόθεση C-202/18: Προσφυγή της 16ης Μαρτίου 2018 — Ilmārs Rimšēvičs κατά Δημοκρατίας της Λετονίας

43

2018/C 161/49

Υπόθεση C-238/18: Προσφυγή της 3ης Απριλίου 2018 — Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατά Δημοκρατίας της Λεττονίας

44

Γενικό Δικαστήριο

2018/C 161/50

Υπόθεση T-540/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — De Capitani κατά Κοινοβουλίου [Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (EK) 1049/2001 — Έγγραφα σχετικά με εν εξελίξει νομοθετική διαδικασία — Τριμερείς διάλογοι — Πίνακες με τέσσερις στήλες που αφορούν την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την Ευρωπόλ και την κατάργηση των αποφάσεων 2009/371/ΔΕΥ και 2005/681/ΔΕΥ — Μερική άρνηση προσβάσεως — Προσφυγή ακυρώσεως — Έννομο συμφέρον — Παραδεκτό — Άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001 — Εξαίρεση σχετική με την προστασία της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων — Δεν υφίσταται γενικό τεκμήριο όσον αφορά την άρνηση προσβάσεως στους πίνακες με τέσσερις στήλες που συντάσσονται στο πλαίσιο των τριμερών διαλόγων]

46

2018/C 161/51

Υπόθεση T-242/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — Stavytskyi κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία — Δέσμευση κεφαλαίων — Κατάλογος προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών στους οποίους επιβάλλεται η δέσμευση κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων — Διατήρηση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας — Αναλογικότητα — Νομική βάση — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)

47

2018/C 161/52

Υπόθεση T-442/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2018 — Šroubárna Ždánice κατά Συμβουλίου [Αίτημα επιστροφής δασμών αντιντάμπινγκ — Εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα με χώρα καταγωγής την Κίνα ή με χώρα αποστολής τη Μαλαισία — Κανονισμός (ΕΚ) 91/2009 και εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 723/2011 — Αρμοδιότητα του εθνικού δικαστή — Αναρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου]

47

2018/C 161/53

Υπόθεση T-579/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — HJ κατά EMA (Υπαλληλική υπόθεση — Έκτακτοι υπάλληλοι — Μη ανανέωση σύμβασης ορισμένου χρόνου — Άρθρο 8, πρώτο εδάφιο, ΚΛΠ — Αναχαρακτηρισμός σύμβασης ορισμένου χρόνου ως σύμβασης αορίστου χρόνου — Πρόδηλη πλάνη εκτίμησης — Καθήκον μέριμνας — Υποχρέωση αιτιολόγησης — Δικαίωμα ακρόασης — Έκθεση αξιολόγησης — Υποχρέωση αιτιολόγησης — Πρόδηλη πλάνη εκτίμησης)

48

2018/C 161/54

Υπόθεση T-734/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2018 — Αργυράκη κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Συντάξεις — Υπολογισμός των συντάξιμων ετών — Συνυπολογισμός των περιόδων υπηρεσίας με την ιδιότητα του επικουρικού υπαλλήλου — Προϋποθέσεις — Νομική βάση)

49

2018/C 161/55

Υπόθεση T-60/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — Safe Skies κατά EUIPO — Travel Sentry (TSA LOCK) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας — Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης TSA LOCK — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Διακριτικός χαρακτήρας — Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

50

2018/C 161/56

Υπόθεση T-272/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2018 — Webgarden κατά EUIPO (Dating Bracelet) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Dating Bracelet — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] — Προηγούμενη πρακτική του EUIPO — Ίση μεταχείριση — Ασφάλεια δικαίου]

50

2018/C 161/57

Υπόθεση T-246/16: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Μαρτίου 2018 — Aurora Group Danmark κατά EUIPO — Retail Distribution (PANZER) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας — Ανάκληση της αιτήσεως καταχωρίσεως — Κατάργηση της δίκης)

51

2018/C 161/58

Υπόθεση T-567/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Μαρτίου 2018 — Disney Enterprises κατά EUIPO — Di Molfetta (DiSNEY FROZEN) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Ανάκληση της αιτήσεως καταχωρίσεως — Κατάργηση της δίκης)

51

2018/C 161/59

Υπόθεση T-46/18: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Μαρτίου 2018 — Comune di Milano κατά Συμβουλίου (Απέκδυση αρμοδιότητας)

52

2018/C 161/60

Υπόθεση T-109/18: Προσφυγή-αγωγή της 22ας Φεβρουαρίου 2018 — VI κατά Επιτροπής

53

2018/C 161/61

Υπόθεση T-115/18: Προσφυγή της 26ης Φεβρουαρίου 2018 — Tomasz KawałkoTrofeum κατά EUIPO — Ferrero (KINDERPRAMS)

54

2018/C 161/62

Υπόθεση T-129/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — HMV (Brands) κατά EUIPO — Our Price Records (OUR PRICE)

54

2018/C 161/63

Υπόθεση T-140/18: Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2018 — LMP Lichttechnik Vertriebs κατά EUIPO (LITECRAFT)

55

2018/C 161/64

Υπόθεση T-143/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Société générale κατά ΕΚΤ

56

2018/C 161/65

Υπόθεση T-144/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Crédit Agricole κ.λπ. κατά ΕΚΤ

57

2018/C 161/66

Υπόθεση T-145/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Confédération nationale du Crédit mutuel κ.λπ. κατά ΕΚΤ

57

2018/C 161/67

Υπόθεση T-146/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — BPCE κ.λπ. κατά ΕΚΤ

58

2018/C 161/68

Υπόθεση T-149/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Arkéa Direct Bank κ.λπ. κατά ΕΚΤ

58

2018/C 161/69

Υπόθεση T-150/18: Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — BNP Paribas κατά ΕΚΤ

59

2018/C 161/70

Υπόθεση T-156/18: Προσφυγή της 26ης Φεβρουαρίου 2018 — Legutko και Poręba κατά Κοινοβουλίου

59

2018/C 161/71

Υπόθεση T-163/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Amisi Kumba κατά Συμβουλίου

60

2018/C 161/72

Υπόθεση T-164/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kampete κατά Συμβουλίου

61

2018/C 161/73

Υπόθεση T-165/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kahimbi Kasagwe κατά Συμβουλίου

61

2018/C 161/74

Υπόθεση T-166/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Ilunga Luyoyo κατά Συμβουλίου

62

2018/C 161/75

Υπόθεση T-167/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kanyama κατά Συμβουλίου

63

2018/C 161/76

Υπόθεση T-168/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Numbi κατά Συμβουλίου

63

2018/C 161/77

Υπόθεση T-169/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kibelisa Ngambasai κατά Συμβουλίου

64

2018/C 161/78

Υπόθεση T-170/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kande Mupompa κατά Συμβουλίου

64

2018/C 161/79

Υπόθεση T-171/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Boshab κατά Συμβουλίου

65

2018/C 161/80

Υπόθεση T-172/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Akili Mundos κατά Συμβουλίου

65

2018/C 161/81

Υπόθεση T-173/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Ramazani Shadary κατά Συμβουλίου

66

2018/C 161/82

Υπόθεση T-174/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Mutondo κατά Συμβουλίου

67

2018/C 161/83

Υπόθεση T-175/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Ruhorimbere κατά Συμβουλίου

67

2018/C 161/84

Υπόθεση T-176/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Mende Omalanga κατά Συμβουλίου

68

2018/C 161/85

Υπόθεση T-177/18: Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kazembe Musonda κατά Συμβουλίου

68

2018/C 161/86

Υπόθεση T-180/18: Προσφυγή της 12ης Μαρτίου 2018 — VJ κατά ΕΥΕΔ

69

2018/C 161/87

Υπόθεση T-181/18: Προσφυγή της 9ης Μαρτίου 2018 — Multifit Tiernahrungs κατά EUIPO (TAKE CARE)

70

2018/C 161/88

Υπόθεση T-185/18: Προσφυγή-αγωγή της 14ης Μαρτίου 2018 — Lucchini κατά Επιτροπής

70

2018/C 161/89

Υπόθεση T-191/18: Προσφυγή της 16ης Μαρτίου 2018 — Rietze κατά EUIPO — Volkswagen (Μηχανοκίνητα οχήματα)

71

2018/C 161/90

Υπόθεση T-192/18: Προσφυγή της 16ης Μαρτίου 2018 — Rietze κατά EUIPO — Volkswagen (Μηχανοκίνητα οχήματα)

72

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/1 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2018/C 161/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 152 της 30.4.2018

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 142 της 23.4.2018

ΕΕ C 134 της 16.4.2018

ΕΕ C 123 της 9.4.2018

ΕΕ C 112 της 26.3.2018

ΕΕ C 104 της 19.3.2018

ΕΕ C 94 της 12.3.2018

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Δικαστήριο

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/2 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/2

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

της 13ης Μαρτίου 2018

περί των επισήμων αργιών και των δικαστικών διακοπών

(2018/C 161/02)

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

έχοντας υπόψη το άρθρο 24, παράγραφοι 2, 4 και 6, του Κανονισμού Διαδικασίας,

εκτιμώντας ότι, κατ’ εφαρμογήν της διατάξεως αυτής, πρέπει να καταρτιστεί ο κατάλογος των επισήμων αργιών και να οριστούν οι ημερομηνίες των δικαστικών διακοπών,

ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Ο κατάλογος των επισήμων αργιών υπό την έννοια του άρθρου 24, παράγραφοι 4 και 6, του Κανονισμού Διαδικασίας καθορίζεται ως ακολούθως:

| — | η Πρωτοχρονιά, |
| --- | --- |

—

η Πρωτοχρονιά,

| — | η Δευτέρα του Πάσχα, |
| --- | --- |

—

η Δευτέρα του Πάσχα,

| — | η 1η Μαΐου, |
| --- | --- |

—

η 1η Μαΐου,

| — | η ημέρα της Αναλήψεως, |
| --- | --- |

—

η ημέρα της Αναλήψεως,

| — | η Δευτέρα της Πεντηκοστής, |
| --- | --- |

—

η Δευτέρα της Πεντηκοστής,

| — | η 23η Ιουνίου, |
| --- | --- |

—

η 23η Ιουνίου,

| — | η 15η Αυγούστου, |
| --- | --- |

—

η 15η Αυγούστου,

| — | η 1η Νοεμβρίου, |
| --- | --- |

—

η 1η Νοεμβρίου,

| — | η 25η Δεκεμβρίου, |
| --- | --- |

—

η 25η Δεκεμβρίου,

| — | η 26η Δεκεμβρίου. |
| --- | --- |

—

η 26η Δεκεμβρίου.

Άρθρο 2

Για την περίοδο από 1ης Νοεμβρίου 2018 μέχρι 31 Οκτωβρίου 2019, οι ημερομηνίες των δικαστικών διακοπών υπό την έννοια του άρθρου 24, παράγραφοι 2 και 6, του Κανονισμού Διαδικασίας καθορίζονται ως ακολούθως:

| — | Χριστούγεννα 2018: από τη Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2018 μέχρι και την Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2019, |
| --- | --- |

—

Χριστούγεννα 2018: από τη Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2018 μέχρι και την Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2019,

| — | Πάσχα 2019: από τη Δευτέρα 15 Απριλίου 2019 μέχρι και την Κυριακή 28 Απριλίου 2019, |
| --- | --- |

—

Πάσχα 2019: από τη Δευτέρα 15 Απριλίου 2019 μέχρι και την Κυριακή 28 Απριλίου 2019,

| — | Καλοκαίρι 2019: από την Τρίτη 16 Ιουλίου 2019 μέχρι και το Σάββατο 31 Αυγούστου 2019. |
| --- | --- |

—

Καλοκαίρι 2019: από την Τρίτη 16 Ιουλίου 2019 μέχρι και το Σάββατο 31 Αυγούστου 2019.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημέρα της δημοσιεύσεώς της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Λουξεμβούργο, 13 Μαρτίου 2018.

Ο Γραμματέας

A. CALOT ESCOBAR

Ο Πρόεδρος

K. LENAERTS

---

Γενικό Δικαστήριο

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/4 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/4

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

της 21ης Μαρτίου 2018

σχετικά με τις δικαστικές διακοπές

(2018/C 161/03)

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

έχοντας υπόψη το άρθρο 41, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας,

ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Για το δικαστικό έτος που αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου 2018, οι ημερομηνίες των δικαστικών διακοπών υπό την έννοια του άρθρου 41, παράγραφοι 2 και 6, του Κανονισμού Διαδικασίας καθορίζονται ως ακολούθως:

| — | Χριστούγεννα 2018: από τη Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2018 μέχρι και την Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2019· |
| --- | --- |

—

Χριστούγεννα 2018: από τη Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2018 μέχρι και την Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2019·

| — | Πάσχα 2019: από τη Δευτέρα 15 Απριλίου 2019 μέχρι και την Κυριακή 28 Απριλίου 2019· |
| --- | --- |

—

Πάσχα 2019: από τη Δευτέρα 15 Απριλίου 2019 μέχρι και την Κυριακή 28 Απριλίου 2019·

| — | Καλοκαίρι 2019: από την Τρίτη 16 Ιουλίου 2019 μέχρι και το Σάββατο 31 Αυγούστου 2019. |
| --- | --- |

—

Καλοκαίρι 2019: από την Τρίτη 16 Ιουλίου 2019 μέχρι και το Σάββατο 31 Αυγούστου 2019.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσιεύσεώς της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έγινε στο Λουξεμβούργο στις 21 Μαρτίου 2018.

Ο Γραμματέας

E. COULON

Ο Πρόεδρος

M. JAEGER

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/5 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Μαρτίου 2018 [αιτήσεις του Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «SEGRO» Kft. κατά Vas Megyei Kormányhivatal Sárvári Járási Földhivatala (C-52/16), Günther Horváth κατά Vas Megyei Kormányhivatal (C-113/16)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-52/16 και C-113/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 63 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Δικαιώματα επικαρπίας επί γεωργικών γαιών - Εθνική νομοθεσία που επιφυλάσσει για το μέλλον τη δυνατότητα αποκτήσεως τέτοιων δικαιωμάτων μόνο στους στενούς συγγενείς του κυρίου των γαιών και καταργεί, χωρίς πρόβλεψη αποζημιώσεως, τα δικαιώματα που είχαν προηγουμένως κτηθεί από νομικά πρόσωπα ή από φυσικά πρόσωπα μη δυνάμενα να αποδείξουν στενό δεσμό συγγένειας με τον εν λόγω κύριο))

(2018/C 161/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Διάδικοι στις υποθέσεις των κυρίων δικών

«SEGRO» Kft. (C-52/16), Günther Horváth (C-113/16)

κατά

Vas Megyei Kormányhivatal Sárvári Járási Földhivatala (C-52/16), Vas Megyei Kormányhivatal (C-113/16)

Διατακτικό

Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στις υποθέσεις των κύριων δικών, δυνάμει της οποίας τα συσταθέντα σε προγενέστερο χρονικό σημείο δικαιώματα επικαρπίας επί γεωργικών γαιών υπέρ δικαιούχων οι οποίοι δεν είναι στενοί συγγενείς του κυρίου των γαιών αυτών αποσβέννυνται αυτοδικαίως και συνακόλουθα διαγράφονται από τα κτηματολόγια.

---

(1)  ΕΕ C 136 της 18.4.2016

ΕΕ C 211 της 13.6.2016.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 — SNCF Mobilités, πρώην Société nationale des chemins de fer français (SNCF) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γαλλικής Δημοκρατίας, Mory SA, σε εκκαθάριση, Mory Team, σε εκκαθάριση

(Υπόθεση C-127/16 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ενισχύσεις που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλική Δημοκρατία υπέρ της Sernam - Ενίσχυση για την αναδιάρθρωση και ανακεφαλαιοποίηση, εγγυήσεις και παραίτηση της SNCF από αξιώσεις της έναντι της Sernam - Απόφαση κρίνουσα τις ενισχύσεις αυτές μη συμβατές με την εσωτερική αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή τους - Πώληση όλων μαζί των στοιχείων του ενεργητικού - Έννοια της «πωλήσεως» - Σύγχυση μεταξύ του αντικειμένου και του τιμήματος της πωλήσεως όλων μαζί των στοιχείων του ενεργητικού - Ανοικτή και διαφανής διαδικασία - Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή - Εφαρμογή της αρχής αυτής στη μεταβίβαση όλων μαζί των στοιχείων του ενεργητικού - Αντισταθμιστικά μέτρα))

(2018/C 161/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: SNCF Mobilités, πρώην Société nationale des chemins de fer français (SNCF) (εκπρόσωποι: P. Beurier, O. Billard, G. Fabre και V. Landes, avocats)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Stromsky και T. Maxian Rusche), Γαλλική Δημοκρατία, Mory SA, σε εκκαθάριση, Mory Team, σε εκκαθάριση (εκπρόσωποι: B. Vatier και F. Loubières, avocats)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Η SNCF Mobilités φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθώς και οι Mory SA και Mory Team. |
| --- | --- |

2)

Η SNCF Mobilités φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθώς και οι Mory SA και Mory Team.

---

(1)  ΕΕ C 145 της 25.4.2016.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση των Amtsgericht Düsseldorf και Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — flightright GmbH κατά Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA (C-274/16), Roland Becker κατά Hainan Airlines Co. Ltd (C-447/16), Mohamed Barkan κ.λπ. κατά Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA (C-448/16)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-274/16, C-447/16 και C-448/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Διεθνής δικαιοδοσία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Κανονισμός (EK) 44/2001 - Άρθρο 5, σημείο 1 - Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 - Άρθρο 7, σημείο 1 - Έννοια των «διαφορών εκ συμβάσεως» - Σύμβαση παροχής υπηρεσιών - Πτήση με ανταπόκριση εξυπηρετούμενη από διάφορους αερομεταφορείς - Έννοια του «τόπου όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή» - Κανονισμός (EK) 261/2004 - Δικαίωμα των επιβατών αεροπορικών μεταφορών σε αποζημίωση για την άρνηση επιβιβάσεως και για τη σημαντική καθυστέρηση μιας πτήσεως - Αγωγή αποζημιώσεως που στρέφεται κατά του πραγματικού αερομεταφορέα ο οποίος δεν έχει κατοικία στο έδαφος κράτους μέλους ή με τον οποίο οι επιβάτες δεν έχουν καμία συμβατική σχέση])

(2018/C 161/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούντα δικαστήρια

Amtsgericht Düsseldorf, Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

flightright GmbH (C-274/16), Roland Becker (C-447/16), Mohamed Barkan, Souad Asbai, Assia Barkan, Zakaria Barkan, Nousaiba Barkan (C-448/16)

κατά

Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA (C-274/16), Hainan Airlines Co. Ltd. (C-447/16), Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA (C-448/16)

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο βʹ, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (EK) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι δεν έχει εφαρμογή ως προς εναγόμενο που έχει κατοικία σε τρίτο κράτος, όπως η εναγόμενη της κύριας δίκης. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο βʹ, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (EK) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι δεν έχει εφαρμογή ως προς εναγόμενο που έχει κατοικία σε τρίτο κράτος, όπως η εναγόμενη της κύριας δίκης.

| 2) | Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού 44/2001 έχει την έννοια ότι ο όρος «διαφορές εκ συμβάσεως», κατά τη διάταξη αυτή, καλύπτει την αγωγή αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών λόγω σημαντικής καθυστερήσεως μιας πτήσεως με ανταπόκριση, η οποία ασκείται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, κατά του πραγματικού αερομεταφορέα, ο οποίος δεν είναι ο αντισυμβαλλόμενος του ενδιαφερόμενου επιβάτη. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού 44/2001 έχει την έννοια ότι ο όρος «διαφορές εκ συμβάσεως», κατά τη διάταξη αυτή, καλύπτει την αγωγή αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών λόγω σημαντικής καθυστερήσεως μιας πτήσεως με ανταπόκριση, η οποία ασκείται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, κατά του πραγματικού αερομεταφορέα, ο οποίος δεν είναι ο αντισυμβαλλόμενος του ενδιαφερόμενου επιβάτη.

| 3) | Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο βʹ, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 44/2001 και το άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο βʹ, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση πτήσεως με ανταπόκριση, αποτελεί τον «τόπο εκπλήρωσης της επίδικης παροχής», δηλαδή της εκτελέσεως της πτήσεως αυτής, κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων, ο τόπος αφίξεως της δεύτερης πτήσεως, όταν η μεταφορά με τις δύο πτήσεις πραγματοποιείται από δύο διαφορετικούς αερομεταφορείς και η αγωγή αποζημιώσεως λόγω σημαντικής καθυστερήσεως της πτήσεως αυτής με ανταπόκριση δυνάμει του κανονισμού 261/2004 στηρίζεται σε συμβάν που επήλθε κατά την πρώτη από τις ως άνω πτήσεις, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον αερομεταφορέα που δεν είναι ο αντισυμβαλλόμενος των ενδιαφερόμενων επιβατών. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο βʹ, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 44/2001 και το άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο βʹ, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση πτήσεως με ανταπόκριση, αποτελεί τον «τόπο εκπλήρωσης της επίδικης παροχής», δηλαδή της εκτελέσεως της πτήσεως αυτής, κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων, ο τόπος αφίξεως της δεύτερης πτήσεως, όταν η μεταφορά με τις δύο πτήσεις πραγματοποιείται από δύο διαφορετικούς αερομεταφορείς και η αγωγή αποζημιώσεως λόγω σημαντικής καθυστερήσεως της πτήσεως αυτής με ανταπόκριση δυνάμει του κανονισμού 261/2004 στηρίζεται σε συμβάν που επήλθε κατά την πρώτη από τις ως άνω πτήσεις, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον αερομεταφορέα που δεν είναι ο αντισυμβαλλόμενος των ενδιαφερόμενων επιβατών.

---

(1)  ΕΕ C 343 της 19.9.2016· EE C 428 της 21.11.2016.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/7 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Slowakische Republik κατά Achmea BV

(Υπόθεση C-284/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Διμερής επενδυτική συμφωνία συναφθείσα το 1991 μεταξύ του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και της Τσεχικής και Σλοβακικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας και παραμένουσα σε ισχύ μεταξύ του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και της Σλοβακικής Δημοκρατίας - Διάταξη επιτρέπουσα σε επενδυτή ενός συμβαλλομένου μέρους να προσφύγει σε διαιτητικό δικαστήριο σε περίπτωση δικαστικής διαφοράς με το έτερο συμβαλλόμενο μέρος - Συμβατότητα με τα άρθρα 18, 267 και 344 ΣΛΕΕ - Έννοια του «δικαστηρίου» - Αυτονομία του δικαίου της Ένωσης))

(2018/C 161/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Slowakische Republik

κατά

Achmea BV

Διατακτικό

Τα άρθρα 267 και 344 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αποκλείουν διάταξη διεθνούς συμφωνίας που συνήφθη μεταξύ των κρατών μελών, όπως είναι το άρθρο 8 της Συμφωνίας για την αμοιβαία ενίσχυση και προστασία των επενδύσεων μεταξύ του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και της Τσεχικής και Σλοβακικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, δυνάμει της οποίας επενδυτής ενός από αυτά τα κράτη μέλη μπορεί, σε περίπτωση διαφοράς που αφορά επενδύσεις στο άλλο κράτος μέλος, να κινήσει διαδικασία κατά του κράτους μέλους αυτού ενώπιον διαιτητικού δικαστηρίου του οποίου τη δικαιοδοσία έχει αναλάβει την υποχρέωση να αποδεχθεί αυτό το κράτος μέλος.

---

(1)  ΕΕ C 296 της 16.8.2016.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/8 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/8

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — DOCERAM GmbH κατά CeramTec GmbH

(Υπόθεση C-395/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Διανοητική και βιομηχανική ιδιοκτησία - Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 - Κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα - Άρθρο 8, παράγραφος 1 - Χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του - Κριτήρια εκτιμήσεως - Ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων - Συνεκτίμηση της κρίσεως ενός «αντικειμενικού παρατηρητή»))

(2018/C 161/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberlandesgericht Düsseldorf

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

DOCERAM GmbH

κατά

CeramTec GmbH

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα έχει την έννοια ότι, προκειμένου να κριθεί εάν τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του, πρέπει να αποδεικνύεται ότι η λειτουργία αυτή είναι ο μόνος παράγων που καθόρισε τα εν λόγω χαρακτηριστικά, η δε ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων δεν έχει συναφώς αποφασιστική σημασία. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα έχει την έννοια ότι, προκειμένου να κριθεί εάν τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του, πρέπει να αποδεικνύεται ότι η λειτουργία αυτή είναι ο μόνος παράγων που καθόρισε τα εν λόγω χαρακτηριστικά, η δε ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων δεν έχει συναφώς αποφασιστική σημασία.

| 2) | Το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 έχει την έννοια ότι, προκειμένου να καθορισθεί εάν τα οικεία χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, εναπόκειται στον εθνικό δικαστή να συνεκτιμήσει όλες τις κρίσιμες αντικειμενικές περιστάσεις εκάστης περιπτώσεως. Δεν απαιτείται, συναφώς, να στηριχθεί στην κρίση ενός «αντικειμενικού παρατηρητή». |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 έχει την έννοια ότι, προκειμένου να καθορισθεί εάν τα οικεία χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, εναπόκειται στον εθνικό δικαστή να συνεκτιμήσει όλες τις κρίσιμες αντικειμενικές περιστάσεις εκάστης περιπτώσεως. Δεν απαιτείται, συναφώς, να στηριχθεί στην κρίση ενός «αντικειμενικού παρατηρητή».

---

(1)  ΕΕ C 419 της 14.11.2016.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/9 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/9

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Tribunale civile di Trapani (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Giuseppa Santoro κατά Comune di Valderice, Presidenza del Consiglio dei Ministri

(Υπόθεση C-494/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Εργασία ορισμένου χρόνου - Συμβάσεις που συνάπτονται με εργοδότη που υπάγεται στον δημόσιο τομέα - Μέτρα προς επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση καταχρηστικής συνάψεως συμβάσεων ορισμένου χρόνου - Αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας))

(2018/C 161/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale civile di Trapani

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Giuseppa Santoro

κατά

Comune di Valderice, Presidenza del Consiglio dei Ministri

Διατακτικό

Η ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999, και έχει προσαρτηθεί στην οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία η οποία, αφενός, δεν επιβάλλει, για την καταχρηστική χρησιμοποίηση, από εργοδότη ο οποίος υπάγεται στον δημόσιο τομέα, διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, την υποχρέωση καταβολής στον οικείο εργαζόμενο αποζημιώσεως προς αντιστάθμιση της μη μετατροπής της σχέσεως εργασίας ορισμένου χρόνου σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, αλλά, αφετέρου, προβλέπει τη χορήγηση αποζημιώσεως κυμαινόμενης μεταξύ 2,5 και 12 μηνιαίων μισθών υπολογιζομένων βάσει των τελευταίων μηνιαίων αποδοχών του εν λόγω εργαζομένου, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα του εργαζομένου να λάβει πλήρη αποζημίωση εάν αποδείξει, βάσει τεκμηρίου, ότι απώλεσε άλλες ευκαιρίες ανευρέσεως εργασίας ή ότι, εάν είχε προκηρυχθεί τακτικός διαγωνισμός, θα είχε επιτύχει σε αυτόν, υπό την προϋπόθεση ότι η νομοθεσία αυτή συνοδεύεται από μηχανισμό κυρώσεων αποτελεσματικού και αποτρεπτικού χαρακτήρα, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

---

(1)  ΕΕ C 454 της 5.12.2016.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/9 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/9

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Nejvyšší soud České republiky (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — E.ON Czech Holding AG κατά Michael Dědouch, Petr Streitberg, Pavel Suda

(Υπόθεση C-560/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Διεθνής δικαιοδοσία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Βάσεις αποκλειστικής διεθνούς δικαιοδοσίας - Άρθρο 22, σημείο 2 - Κύρος των αποφάσεων των οργάνων εταιριών ή νομικών προσώπων που έχουν την έδρα τους στο έδαφος κράτους μέλους - Αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων του κράτους μέλους αυτού - Απόφαση της γενικής συνελεύσεως εταιρίας για την υποχρεωτική μεταβίβαση των μετοχών των μετόχων της μειοψηφίας της εταιρίας αυτής στον πλειοψηφικό μέτοχό της και για τον καθορισμό του ποσού του ανταλλάγματος που πρέπει να τους καταβληθεί από τον τελευταίο - Δικαστική διαδικασία με αντικείμενο τον έλεγχο του εύλογου χαρακτήρα του ανταλλάγματος αυτού])

(2018/C 161/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Αιτούν δικαστήριο

Nejvyšší soud České republiky

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

E.ON Czech Holding AG

κατά

Michael Dědouch, Petr Streitberg, Pavel Suda

παρισταμένης της: Jihočeská plynárenská, a.s.

Διατακτικό

Το άρθρο 22, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια αγωγή, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία έχει ως αντικείμενο τον έλεγχο του εύλογου χαρακτήρα του ανταλλάγματος το οποίο ο κύριος μέτοχος εταιρίας οφείλει να καταβάλει στους μετόχους της μειοψηφίας της εταιρίας σε περίπτωση υποχρεωτικής μεταβιβάσεως των μετοχών τους στον εν λόγω κύριο μέτοχο, εμπίπτει στην αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία των δικαστηρίων του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η εταιρία αυτή.

---

(1)  ΕΕ C 22 της 23.1.2017.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/10 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/10

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Μαρτίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά FIH Holding A/S, FIH Erhvervsbank A/S

(Υπόθεση C-579/16 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Έννοια της «ενισχύσεως» - Έννοια του «οικονομικού πλεονεκτήματος» - Αρχή του ιδιώτη επιχειρηματία υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς - Προϋποθέσεις της δυνατότητας εφαρμογής και προϋποθέσεις εφαρμογής - Χρηματοπιστωτική κρίση - Διαδοχικές παρεμβάσεις διασώσεως τράπεζας - Συνεκτίμηση ή μη, κατά την εξέταση της δεύτερης παρεμβάσεως, των κινδύνων που απορρέουν από την εκ μέρους του κράτους μέλους ανάληψη υποχρεώσεων με την πρώτη παρέμβαση))

(2018/C 161/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouchagiar, L. Flynn και K. Blanck-Putz)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: FIH Holding A/S, FIH Erhvervsbank A/S (εκπρόσωπος: O. Koktvedgaard, advokat)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, FIH Holding και FIH Erhvervsbank κατά Επιτροπής (T-386/14, EU:T:2016:474). |
| --- | --- |

1)

Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, FIH Holding και FIH Erhvervsbank κατά Επιτροπής (T-386/14, EU:T:2016:474).

| 2) | Απορρίπτει τον πρώτο λόγο ακυρώσεως που προβλήθηκε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει τον πρώτο λόγο ακυρώσεως που προβλήθηκε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 3) | Αναπέμπει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως. |
| --- | --- |

3)

Αναπέμπει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως.

| 4) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

4)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 14 της 16.1.2017.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/11 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/11

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — DW κατά Valsts sociālās apdrošināšanas aģentūra

(Υπόθεση C-651/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική ασφάλιση - Επίδομα μητρότητας - Υπολογισμός του ποσού του βάσει των εισοδημάτων της ασφαλισμένης κατά τη διάρκεια περιόδου αναφοράς δώδεκα μηνών - Πρόσωπο το οποίο κατά την περίοδο αυτή υπηρετούσε σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα τον καθορισμό του επίμαχου ποσού στο 70 % της μέσης βάσεως εισφορών - Περιορισμός στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Αρχή της καλόπιστης συνεργασίας))

(2018/C 161/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākā tiesa

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

DW

κατά

Valsts sociālās apdrošināšanas aģentūra

Διατακτικό

Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει ρύθμιση κράτους μέλους, όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης, η οποία, για τον καθορισμό της μέσης βάσεως των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του ποσού του επιδόματος μητρότητας, εξομοιώνει τους μήνες της περιόδου αναφοράς κατά τους οποίους το οικείο πρόσωπο εργάσθηκε για θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν ήταν ασφαλισμένο στο καθεστώς κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους μέλους αυτού με περίοδο μη απασχολήσεως και εφαρμόζει ως προς αυτούς τη μέση βάση εισφορών του εν λόγω κράτους μέλους, όπερ συνεπάγεται σημαντική μείωση του ποσού του χορηγούμενου στο πρόσωπο αυτό επιδόματος μητρότητας σε σχέση με το επίδομα που θα μπορούσε να λάβει αν είχε ασκήσει επαγγελματική δραστηριότητα μόνο σε αυτό το κράτος μέλος.

---

(1)  ΕΕ C 86 της 20.3.2017.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/11 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/11

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Cristal Union, διάδοχος της Sucrerie de Toury SA κατά Ministre de l’Économie et des Finances

(Υπόθεση C-31/17) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2003/96/ΕΚ - Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας - Άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ - Ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας - Υποχρέωση απαλλαγής - Άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ - Ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας - Δυνατότητα απαλλαγής ή μειώσεως του επιπέδου της φορολογίας - Φυσικό αέριο που προορίζεται για τη συμπαραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας))

(2018/C 161/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Cristal Union, διάδοχος της Sucrerie de Toury SA

κατά

Ministre de l’Économie et des Finances

Διατακτικό

Το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, έχει την έννοια ότι η κατά τη διάταξη αυτή υποχρεωτική φοροαπαλλαγή έχει εφαρμογή στα ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας όταν τα προϊόντα αυτά χρησιμοποιούνται για τη συνδυασμένη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας, κατά το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας αυτής.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 10.04.2017.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/12 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/12

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 8ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Tribunal da Relação do Porto (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Saey Home & Garden NV/SA κατά Lusavouga-Máquinas e Acessórios Industriais SA

(Υπόθεση C-64/17) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 - Άρθρο 25 - Ύπαρξη ρήτρας διεθνούς δικαιοδοσίας - Προφορική συμφωνία χωρίς γραπτή επιβεβαίωση - Ρήτρα η οποία περιλαμβάνεται στους γενικούς όρους πωλήσεως που μνημονεύονται σε τιμολόγια - Άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο βʹ - Σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας μεταξύ εταιριών που είναι εγκατεστημένες σε δύο διαφορετικά κράτη μέλη με αντικείμενο την αγορά τρίτου κράτους μέλους - Άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο βʹ, δεύτερη περίπτωση - Προσδιορισμός του αρμόδιου δικαστηρίου - Τόπος εκπληρώσεως της χαρακτηριστικής παροχής της συμβάσεως αυτής])

(2018/C 161/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal da Relação do Porto

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Saey Home & Garden NV/SA

κατά

Lusavouga-Máquinas e Acessórios Industriais SA

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 25, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι, υπό την επιφύλαξη των εξακριβώσεων στις οποίες οφείλει να προβεί το αιτούν δικαστήριο, ρήτρα παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία περιλαμβάνεται στους γενικούς όρους πωλήσεως που μνημονεύονται σε τιμολόγια που εκδίδει ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη, δεν ανταποκρίνεται στις επιταγές της διατάξεως αυτής. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 25, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι, υπό την επιφύλαξη των εξακριβώσεων στις οποίες οφείλει να προβεί το αιτούν δικαστήριο, ρήτρα παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία περιλαμβάνεται στους γενικούς όρους πωλήσεως που μνημονεύονται σε τιμολόγια που εκδίδει ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη, δεν ανταποκρίνεται στις επιταγές της διατάξεως αυτής.

| 2) | Το άρθρο 7, σημείο 1, του κανονισμού 1215/2012 έχει την έννοια ότι το αρμόδιο δικαστήριο, βάσει της διατάξεως αυτής, για την εκδίκαση αγωγής αποζημιώσεως σχετικά με την καταγγελία συμβάσεως εμπορικής αντιπροσωπείας συναφθείσας μεταξύ δύο εταιριών που εδρεύουν και δραστηριοποιούνται σε δύο διαφορετικά κράτη μέλη, για την εμπορία προϊόντων στην εθνική αγορά ενός τρίτου κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου καμία από τις εν λόγω εταιρίες δεν διαθέτει υποκατάστημα ή εγκατάσταση, είναι εκείνο του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται ο τόπος της κύριας παροχής υπηρεσιών, όπως αυτός προκύπτει από τους όρους της συμβάσεως, καθώς και, ελλείψει τέτοιων όρων, από την πραγματική εκτέλεση της εν λόγω συμβάσεως και, σε περίπτωση αδυναμίας προσδιορισμού επί μιας τέτοιας βάσεως, ο τόπος όπου ο παρέχων τις υπηρεσίες έχει την κατοικία του. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 7, σημείο 1, του κανονισμού 1215/2012 έχει την έννοια ότι το αρμόδιο δικαστήριο, βάσει της διατάξεως αυτής, για την εκδίκαση αγωγής αποζημιώσεως σχετικά με την καταγγελία συμβάσεως εμπορικής αντιπροσωπείας συναφθείσας μεταξύ δύο εταιριών που εδρεύουν και δραστηριοποιούνται σε δύο διαφορετικά κράτη μέλη, για την εμπορία προϊόντων στην εθνική αγορά ενός τρίτου κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου καμία από τις εν λόγω εταιρίες δεν διαθέτει υποκατάστημα ή εγκατάσταση, είναι εκείνο του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται ο τόπος της κύριας παροχής υπηρεσιών, όπως αυτός προκύπτει από τους όρους της συμβάσεως, καθώς και, ελλείψει τέτοιων όρων, από την πραγματική εκτέλεση της εν λόγω συμβάσεως και, σε περίπτωση αδυναμίας προσδιορισμού επί μιας τέτοιας βάσεως, ο τόπος όπου ο παρέχων τις υπηρεσίες έχει την κατοικία του.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 10.4.2017.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/13 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/13

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2018 [αίτηση του Curtea de Apel Constanţa (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius κατά Ministerul Finanţelor Publice — A.N.A.F. — D.G.R.F.P. Galaţi — Serviciul Soluţionare Contestaţii, A.N.A.F — D.G.R.F.P. Galaţi — A.J.F.P. Constanţa — Serviciul Inspecţie Fiscală Persoane Fizice 2 Constanța

(Υπόθεση C-159/17) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Διαγραφή από το μητρώο ΦΠΑ - Υποχρέωση καταβολής του εισπραχθέντος ΦΠΑ κατά την περίοδο που ίσχυε η διαγραφή από το μητρώο ΦΠΑ - Μη αναγνώριση του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ για τις αγορές που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου))

(2018/C 161/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Constanţa

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius

κατά

Ministerul Finanţelor Publice — A.N.A.F. — D.G.R.F.P. Galaţi — Serviciul Soluţionare Contestaţii, A.N.A.F — D.G.R.F.P. Galaţi — A.J.F.P. Constanţa — Serviciul Inspecţie Fiscală Persoane Fizice 2 Constanța

Διατακτικό

Τα άρθρα 167 έως 169 και 179, το άρθρο 213, παράγραφος 1, το άρθρο 214, παράγραφος 1, και το άρθρο 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία επιτρέπει στη φορολογική αρχή να μη χορηγήσει σε υποκείμενο στον φόρο το δικαίωμα έκπτωσης του φόρο προστιθέμενης αξίας όταν διαπιστώνεται ότι, λόγω των παραβάσεων που καταλογίζονται σε αυτόν, η φορολογική αρχή δεν είχε στη διάθεσή της τα αναγκαία στοιχεία για να διαπιστώσει ότι πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την χορήγηση δικαιώματος έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας που καταβλήθηκε επί των εισροών από τον υποκείμενο στον φόρο ή ότι ο τελευταίος ενήργησε δολίως για να αποκτήσει το εν λόγω δικαίωμα, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

---

(1)  ΕΕ C 221 της 10.7.2017.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/14

---

Αναίρεση που άσκησε στις 15 Νοεμβρίου 2017 η Arrigoni SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 22 Σεπτεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-454/16, Arrigoni κατά EUIPO — Arrigoni Battista (Arrigoni Valtaleggio)

(Υπόθεση C-642/17 P)

(2018/C 161/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Arrigoni SpA (εκπρόσωπος: P. Di Gravio, avvocato)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Arrigoni Battista SpA

Με διάταξη της 22ας Μαρτίου 2018 το Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε την Arrigoni SpA στα δικαστικά έξοδά της.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/14

---

Αναίρεση που άσκησε στις 30 Ιανουαρίου 2018 η Dominique Bilde κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 29 Νοεμβρίου 2017, στην υπόθεση T-633/16, Bilde κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση C-67/18 P)

(2018/C 161/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Dominique Bilde (εκπρόσωπος: G. Sauveur, avocat)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και, ως εκ τούτου: |
| --- | --- |

—

να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και, ως εκ τούτου:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23ης Ιουνίου 2016, η οποία κοινοποιήθηκε στις 6 Ιουλίου 2016, όριζε ότι «ποσό ύψους 40 320 ευρώ καταβλήθηκε αχρεωστήτως στην Dominique BILDE» και διέταζε τον αρμόδιο διατάκτη και τον υπόλογο του θεσμικού οργάνου να προβούν στην ανάκτηση του ποσού αυτού· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23ης Ιουνίου 2016, η οποία κοινοποιήθηκε στις 6 Ιουλίου 2016, όριζε ότι «ποσό ύψους 40 320 ευρώ καταβλήθηκε αχρεωστήτως στην Dominique BILDE» και διέταζε τον αρμόδιο διατάκτη και τον υπόλογο του θεσμικού οργάνου να προβούν στην ανάκτηση του ποσού αυτού·

| — | να ακυρώσει συνολικά το αριθ. 2016-889 χρεωστικό σημείωμα της 29ης Ιουνίου 2016, υπογεγραμμένο από τον Γενικό Διευθυντή Οικονομικών· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει συνολικά το αριθ. 2016-889 χρεωστικό σημείωμα της 29ης Ιουνίου 2016, υπογεγραμμένο από τον Γενικό Διευθυντή Οικονομικών·

| — | να επιδικάσει στην νυν αναιρεσείουσα το εκ του νόμου προβλεπόμενο ποσό σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη λόγω των αβάσιμων κατηγοριών που διατυπώθηκαν σε βάρος της πριν περατωθεί η έρευνα, λόγω προσβολής της εικόνας της και λόγω σοβαρότατης διαταράξεως της προσωπικής και πολιτικής της ζωής εξαιτίας της πρωτοδίκως προσβαλλομένης αποφάσεως· |
| --- | --- |

—

να επιδικάσει στην νυν αναιρεσείουσα το εκ του νόμου προβλεπόμενο ποσό σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη λόγω των αβάσιμων κατηγοριών που διατυπώθηκαν σε βάρος της πριν περατωθεί η έρευνα, λόγω προσβολής της εικόνας της και λόγω σοβαρότατης διαταράξεως της προσωπικής και πολιτικής της ζωής εξαιτίας της πρωτοδίκως προσβαλλομένης αποφάσεως·

| — | να επιδικάσει στην νυν αναιρεσείουσα το εκ του νόμου προβλεπόμενο ποσό όσον αφορά τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε· |
| --- | --- |

—

να επιδικάσει στην νυν αναιρεσείουσα το εκ του νόμου προβλεπόμενο ποσό όσον αφορά τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται αναρμοδιότητα του προσώπου που εξέδωσε την πράξη.






  — | Τα δημοσιονομικά ζητήματα εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι σε εκείνη του Γενικού Γραμματέα. |
| --- | --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται αναρμοδιότητα του προσώπου που εξέδωσε την πράξη.

—

Τα δημοσιονομικά ζητήματα εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι σε εκείνη του Γενικού Γραμματέα.

| — | Δεν υφίσταται ανάθεση αρμοδιότητας στον Γενικό Γραμματέα. |
| --- | --- |

—

Δεν υφίσταται ανάθεση αρμοδιότητας στον Γενικό Γραμματέα.

| — | Ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας λόγω του ότι θίγεται η ανεξαρτησία των βουλευτών και το δικαίωμα σε αμερόληπτη απόφαση. |
| --- | --- |

—

Ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας λόγω του ότι θίγεται η ανεξαρτησία των βουλευτών και το δικαίωμα σε αμερόληπτη απόφαση.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής «electa una via».






  — | Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου προσέφυγε στην OLAF και τη γαλλική δικαιοσύνη. |
| --- | --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής «electa una via».

—

Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου προσέφυγε στην OLAF και τη γαλλική δικαιοσύνη.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.






  — | Παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας εκ μέρους του Προέδρου του Κοινοβουλίου. |
| --- | --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.

—

Παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας εκ μέρους του Προέδρου του Κοινοβουλίου.

| — | Η διοίκηση του Κοινοβουλίου είναι ταυτόχρονα δικαστής και διάδικος. |
| --- | --- |

—

Η διοίκηση του Κοινοβουλίου είναι ταυτόχρονα δικαστής και διάδικος.

| — | Οι αιτιάσεις εκ μέρους του Κοινοβουλίου μεταβάλλονταν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

Οι αιτιάσεις εκ μέρους του Κοινοβουλίου μεταβάλλονταν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

| — | Άρνηση του Γενικού Γραμματέα να δεχθεί σε ακρόαση την αναιρεσείουσα. |
| --- | --- |

—

Άρνηση του Γενικού Γραμματέα να δεχθεί σε ακρόαση την αναιρεσείουσα.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται αντιστροφή του βάρους αποδείξεως.






  — | Το Κοινοβούλιο υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να αποδείξει ότι δεν είχε υποπέσει σε καμία παράβαση, μολονότι δεν είχε στη διάθεσή του κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναχθεί σοβαρά η ύπαρξη παραβάσεως. |
| --- | --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται αντιστροφή του βάρους αποδείξεως.

—

Το Κοινοβούλιο υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να αποδείξει ότι δεν είχε υποπέσει σε καμία παράβαση, μολονότι δεν είχε στη διάθεσή του κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναχθεί σοβαρά η ύπαρξη παραβάσεως.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ανεπαρκής αιτιολογία.






  — | Ο μόνος λόγος που εκτέθηκε ήταν η δημοσίευση οργανογράμματος, μολονότι τούτο δεν αποδεικνύει τίποτε. |
| --- | --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ανεπαρκής αιτιολογία.

—

Ο μόνος λόγος που εκτέθηκε ήταν η δημοσίευση οργανογράμματος, μολονότι τούτο δεν αποδεικνύει τίποτε.

| 6. | Με τον έκτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.






  — | Με κανένα κανόνα δεν καθορίζεται ο κατάλογος των αποδεικτικών στοιχείων που πρέπει να προσκομισθούν, με συνέπεια η αναιρεσείουσα να υπόκειται στην αυθαίρετη διακριτική ευχέρεια του Κοινοβουλίου. |
| --- | --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

—

Με κανένα κανόνα δεν καθορίζεται ο κατάλογος των αποδεικτικών στοιχείων που πρέπει να προσκομισθούν, με συνέπεια η αναιρεσείουσα να υπόκειται στην αυθαίρετη διακριτική ευχέρεια του Κοινοβουλίου.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται προσβολή των πολιτικών δικαιωμάτων των κοινοβουλευτικών βοηθών.






  — | Το Κοινοβούλιο απαγορεύει στους βοηθούς την άσκηση πολιτικής δραστηριότητας. |
| --- | --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται προσβολή των πολιτικών δικαιωμάτων των κοινοβουλευτικών βοηθών.

—

Το Κοινοβούλιο απαγορεύει στους βοηθούς την άσκηση πολιτικής δραστηριότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο προβάλλεται δυσμενής διάκριση, «Fumus persecutionis» και κατάχρηση εξουσίας.






  — | Η αναιρεσείουσα υποβλήθηκε στη διαδικασία αυτή εξαιτίας της πολιτικής εχθρότητας που επέδειξε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. |
| --- | --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο προβάλλεται δυσμενής διάκριση, «Fumus persecutionis» και κατάχρηση εξουσίας.

—

Η αναιρεσείουσα υποβλήθηκε στη διαδικασία αυτή εξαιτίας της πολιτικής εχθρότητας που επέδειξε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

| 9. | Με τον ένατο λόγο προβάλλεται προσβολή της ανεξαρτησίας των βουλευτών.






  — | Η εργασία του κοινοβουλευτικού βοηθού δεν περιορίζεται στο νομοθετικό έργο. |
| --- | --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο προβάλλεται προσβολή της ανεξαρτησίας των βουλευτών.

—

Η εργασία του κοινοβουλευτικού βοηθού δεν περιορίζεται στο νομοθετικό έργο.

| 10. | Με τον δέκατο λόγο προβάλλεται ότι οι σχετικές με τα πραγματικά περιστατικά αιτιάσεις είναι αβάσιμες.






  — | Το Κοινοβούλιο απλώς απήντησε ότι τα στοιχεία που κοινοποίησε η αναιρεσείουσα δεν απεδείκνυαν τίποτε, μολονότι αυτά απεδείκνυαν την εργασία του βοηθού. |
| --- | --- | --- |

10.

Με τον δέκατο λόγο προβάλλεται ότι οι σχετικές με τα πραγματικά περιστατικά αιτιάσεις είναι αβάσιμες.

—

Το Κοινοβούλιο απλώς απήντησε ότι τα στοιχεία που κοινοποίησε η αναιρεσείουσα δεν απεδείκνυαν τίποτε, μολονότι αυτά απεδείκνυαν την εργασία του βοηθού.

| — | Το Κοινοβούλιο αδυνατεί να αποδείξει τις αιτιάσεις του. |
| --- | --- |

—

Το Κοινοβούλιο αδυνατεί να αποδείξει τις αιτιάσεις του.

| 11. | Με τον ενδέκατο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.






  — | Το οργανόγραμμα (αφετηρία των διαδικασιών που κίνησε ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου) δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2015, ενώ η απαίτηση αχρεωστήτου ανάγεται στον Οκτώβριο του 2014. |
| --- | --- | --- |

11.

Με τον ενδέκατο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

—

Το οργανόγραμμα (αφετηρία των διαδικασιών που κίνησε ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου) δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2015, ενώ η απαίτηση αχρεωστήτου ανάγεται στον Οκτώβριο του 2014.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/16 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/16

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 2 Φεβρουαρίου 2018 — Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid κατά A κ.λπ.

(Υπόθεση C-70/18)

(2018/C 161/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Αναιρεσίβλητοι: A, B, P

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | α. | Πρέπει, αντιστοίχως, το άρθρο 7 της αποφάσεως 2/76 (1) και το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80 να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει γενικώς την επεξεργασία και τήρηση βιομετρικών δεδομένων υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων υπηκόων, εντός αρχείου κατά την έννοια του άρθρου 2, αρχή και στοιχεία α' και β', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31), επειδή η εθνική αυτή ρύθμιση δεν βαίνει πέραν του μέτρου που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου με την εν λόγω ρύθμιση θεμιτού σκοπού προλήψεως και καταπολεμήσεως της απάτης περί την ταυτότητα και περί τα έγγραφα; |
| --- | --- | --- |

1)

α.

Πρέπει, αντιστοίχως, το άρθρο 7 της αποφάσεως 2/76 (1) και το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80 να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει γενικώς την επεξεργασία και τήρηση βιομετρικών δεδομένων υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων υπηκόων, εντός αρχείου κατά την έννοια του άρθρου 2, αρχή και στοιχεία α' και β', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31), επειδή η εθνική αυτή ρύθμιση δεν βαίνει πέραν του μέτρου που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου με την εν λόγω ρύθμιση θεμιτού σκοπού προλήψεως και καταπολεμήσεως της απάτης περί την ταυτότητα και περί τα έγγραφα;

| β. | Έχει συναφώς σημασία το γεγονός ότι ο χρόνος τηρήσεως των βιομετρικών δεδομένων συνδέεται με τη διάρκεια της νόμιμης και/ή παράνομης διαμονής των υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των Τούρκων υπηκόων; |
| --- | --- |

β.

Έχει συναφώς σημασία το γεγονός ότι ο χρόνος τηρήσεως των βιομετρικών δεδομένων συνδέεται με τη διάρκεια της νόμιμης και/ή παράνομης διαμονής των υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των Τούρκων υπηκόων;

| 2) | Πρέπει, αντιστοίχως, το άρθρο 7 της αποφάσεως 2/76 και το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80 να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι εθνική ρύθμιση δεν συνιστά περιορισμό κατά την έννοια των διατάξεων αυτών όταν το αποτέλεσμα της ρυθμίσεως αυτής για την πρόσβαση στην απασχόληση, κατά την έννοια των εν λόγω διατάξεων, είναι υπερβολικά υποθετικό και έμμεσο ώστε να μπορέσει να συναχθεί η ύπαρξη εμποδίου για την πρόσβαση αυτή; |
| --- | --- |

2)

Πρέπει, αντιστοίχως, το άρθρο 7 της αποφάσεως 2/76 και το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80 να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι εθνική ρύθμιση δεν συνιστά περιορισμό κατά την έννοια των διατάξεων αυτών όταν το αποτέλεσμα της ρυθμίσεως αυτής για την πρόσβαση στην απασχόληση, κατά την έννοια των εν λόγω διατάξεων, είναι υπερβολικά υποθετικό και έμμεσο ώστε να μπορέσει να συναχθεί η ύπαρξη εμποδίου για την πρόσβαση αυτή;

| 3) | α. | Αν η απάντηση στο ερώτημα 2 πρέπει να είναι ότι εθνική ρύθμιση που επιτρέπει τη διάθεση των βιομετρικών δεδομένων υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων υπηκόων, από αρχείο σε τρίτους με σκοπό την πρόληψη, εξακρίβωση και διερεύνηση –τρομοκρατικών ή άλλων– αξιόποινων πράξεων συνιστά νέο περιορισμό, πρέπει τότε το άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με τα άρθρα 7 και 8 του ίδιου Χάρτη, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε μια τέτοια εθνική ρύθμιση; |
| --- | --- | --- |

3)

α.

Αν η απάντηση στο ερώτημα 2 πρέπει να είναι ότι εθνική ρύθμιση που επιτρέπει τη διάθεση των βιομετρικών δεδομένων υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων υπηκόων, από αρχείο σε τρίτους με σκοπό την πρόληψη, εξακρίβωση και διερεύνηση –τρομοκρατικών ή άλλων– αξιόποινων πράξεων συνιστά νέο περιορισμό, πρέπει τότε το άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με τα άρθρα 7 και 8 του ίδιου Χάρτη, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε μια τέτοια εθνική ρύθμιση;

| β. | Έχει συναφώς σημασία το γεγονός ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας κατά τον χρόνο συλλήψεώς του ως υπόπτου τελέσεως αξιόποινης πράξεως φέρει μαζί του έγγραφο διαμονής στο οποίο είναι ενσωματωμένα τα βιομετρικά του δεδομένα; |
| --- | --- |

β.

Έχει συναφώς σημασία το γεγονός ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας κατά τον χρόνο συλλήψεώς του ως υπόπτου τελέσεως αξιόποινης πράξεως φέρει μαζί του έγγραφο διαμονής στο οποίο είναι ενσωματωμένα τα βιομετρικά του δεδομένα;

---

(1)  Του Συμβουλίου Συνδέσεως που συστάθηκε με τη Συμφωνία για τη δημιουργία συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/17

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Pamplona (Ισπανία) στις 5 Φεβρουαρίου 2018 — Daniel Ustariz Aróstegui κατά Departamento de Educación del Gobierno de Navarra

(Υπόθεση C-72/18)

(2018/C 161/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Pamplona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Daniel Ustariz Aróstegui

Καθού: Departamento de Educación del Gobierno de Navarra

Προδικαστικό ερώτημα

Πρέπει η ρήτρα 4 της συμφωνίας πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, η οποία εγκρίθηκε με την οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999 (1), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε περιφερειακό κανόνα, όπως ο επίμαχος στο πλαίσιο της κύριας δίκης, που αποκλείει ρητώς την αναγνώριση και καταβολή ορισμένου επιδόματος στο προσωπικό των δημοσίων υπηρεσιών της Ναβάρας το οποίο ανήκει στην κατηγορία του «συμβασιούχου υπαλλήλου δημοσίου δικαίου» –που απασχολείται με σύμβαση ορισμένου χρόνου–, για τον λόγο ότι το επίδομα αυτό συνιστά αμοιβή για την πρόοδο και εξέλιξη επαγγελματικής σταδιοδρομίας η οποία προσιδιάζει αποκλειστικώς στο προσωπικό της κατηγορίας των «δημοσίων υπαλλήλων» –που απασχολούνται ως εργαζόμενοι αορίστου χρόνου;

---

(1)  Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/17

---

Αναίρεση που άσκησε στις 6 Φεβρουαρίου 2018 η Sophie Montel κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 29 Νοεμβρίου 2017, στην υπόθεση T-634/16, Montel κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση C-84/18 P)

(2018/C 161/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Sophie Montel (εκπρόσωπος: G. Sauveur, avocat)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και, ως εκ τούτου: |
| --- | --- |

—

να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και, ως εκ τούτου:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Ιουνίου 2016, η οποία κοινοποιήθηκε στις 6 Ιουλίου 2016, όριζε ότι «ποσό ύψους 77 276,42 ευρώ καταβλήθηκε αχρεωστήτως στη Sophie Montel» και διέταζε τον αρμόδιο διατάκτη και τον υπόλογο του θεσμικού οργάνου να προβούν στην ανάκτηση του ποσού αυτού· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Ιουνίου 2016, η οποία κοινοποιήθηκε στις 6 Ιουλίου 2016, όριζε ότι «ποσό ύψους 77 276,42 ευρώ καταβλήθηκε αχρεωστήτως στη Sophie Montel» και διέταζε τον αρμόδιο διατάκτη και τον υπόλογο του θεσμικού οργάνου να προβούν στην ανάκτηση του ποσού αυτού·

| — | να ακυρώσει συνολικά το αριθ. 2016-897 χρεωστικό σημείωμα της 4ης Ιουλίου 2016, υπογεγραμμένο από τον Γενικό Διευθυντή Οικονομικών· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει συνολικά το αριθ. 2016-897 χρεωστικό σημείωμα της 4ης Ιουλίου 2016, υπογεγραμμένο από τον Γενικό Διευθυντή Οικονομικών·

| — | να επιδικάσει στην νυν αναιρεσείουσα το εκ του νόμου προβλεπόμενο ποσό σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη λόγω των αβάσιμων κατηγοριών που διατυπώθηκαν σε βάρος της πριν περατωθεί η έρευνα, λόγω προσβολής της εικόνας της και λόγω σοβαρότατης διαταράξεως της προσωπικής και πολιτικής της ζωής εξαιτίας της πρωτοδίκως προσβαλλομένης αποφάσεως· |
| --- | --- |

—

να επιδικάσει στην νυν αναιρεσείουσα το εκ του νόμου προβλεπόμενο ποσό σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη λόγω των αβάσιμων κατηγοριών που διατυπώθηκαν σε βάρος της πριν περατωθεί η έρευνα, λόγω προσβολής της εικόνας της και λόγω σοβαρότατης διαταράξεως της προσωπικής και πολιτικής της ζωής εξαιτίας της πρωτοδίκως προσβαλλομένης αποφάσεως·

| — | να επιδικάσει στην νυν αναιρεσείουσα το εκ του νόμου προβλεπόμενο ποσό όσον αφορά τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε· |
| --- | --- |

—

να επιδικάσει στην νυν αναιρεσείουσα το εκ του νόμου προβλεπόμενο ποσό όσον αφορά τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται αναρμοδιότητα του προσώπου που εξέδωσε την πράξη.






  — | Τα δημοσιονομικά ζητήματα εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι σε εκείνη του Γενικού Γραμματέα. |
| --- | --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται αναρμοδιότητα του προσώπου που εξέδωσε την πράξη.

—

Τα δημοσιονομικά ζητήματα εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι σε εκείνη του Γενικού Γραμματέα.

| — | Δεν υφίσταται ανάθεση αρμοδιότητας στον Γενικό Γραμματέα. |
| --- | --- |

—

Δεν υφίσταται ανάθεση αρμοδιότητας στον Γενικό Γραμματέα.

| — | Ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας λόγω του ότι θίγεται η ανεξαρτησία των βουλευτών και το δικαίωμα σε αμερόληπτη απόφαση. |
| --- | --- |

—

Ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας λόγω του ότι θίγεται η ανεξαρτησία των βουλευτών και το δικαίωμα σε αμερόληπτη απόφαση.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής «electa una via».






  — | Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου προσέφυγε στην OLAF και τη γαλλική δικαιοσύνη. |
| --- | --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής «electa una via».

—

Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου προσέφυγε στην OLAF και τη γαλλική δικαιοσύνη.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.






  — | Παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας εκ μέρους του Προέδρου του Κοινοβουλίου. |
| --- | --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.

—

Παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας εκ μέρους του Προέδρου του Κοινοβουλίου.

| — | Η διοίκηση του Κοινοβουλίου είναι ταυτόχρονα δικαστής και διάδικος. |
| --- | --- |

—

Η διοίκηση του Κοινοβουλίου είναι ταυτόχρονα δικαστής και διάδικος.

| — | Οι αιτιάσεις εκ μέρους του Κοινοβουλίου μεταβάλλονταν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

Οι αιτιάσεις εκ μέρους του Κοινοβουλίου μεταβάλλονταν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

| — | Άρνηση του Γενικού Γραμματέα να δεχθεί σε ακρόαση την αναιρεσείουσα. |
| --- | --- |

—

Άρνηση του Γενικού Γραμματέα να δεχθεί σε ακρόαση την αναιρεσείουσα.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται αντιστροφή του βάρους αποδείξεως.






  — | Το Κοινοβούλιο υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να αποδείξει ότι δεν είχε υποπέσει σε καμία παράβαση, μολονότι δεν είχε στη διάθεσή του κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναχθεί σοβαρά η ύπαρξη παραβάσεως. |
| --- | --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται αντιστροφή του βάρους αποδείξεως.

—

Το Κοινοβούλιο υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να αποδείξει ότι δεν είχε υποπέσει σε καμία παράβαση, μολονότι δεν είχε στη διάθεσή του κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναχθεί σοβαρά η ύπαρξη παραβάσεως.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ανεπαρκής αιτιολογία.






  — | Ο μόνος λόγος που εκτέθηκε ήταν η δημοσίευση οργανογράμματος, μολονότι τούτο δεν αποδεικνύει τίποτε. |
| --- | --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ανεπαρκής αιτιολογία.

—

Ο μόνος λόγος που εκτέθηκε ήταν η δημοσίευση οργανογράμματος, μολονότι τούτο δεν αποδεικνύει τίποτε.

| 6. | Με τον έκτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.






  — | Με κανένα κανόνα δεν καθορίζεται ο κατάλογος των αποδεικτικών στοιχείων που πρέπει να προσκομισθούν, με συνέπεια η αναιρεσείουσα να υπόκειται στην αυθαίρετη διακριτική ευχέρεια του Κοινοβουλίου. |
| --- | --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

—

Με κανένα κανόνα δεν καθορίζεται ο κατάλογος των αποδεικτικών στοιχείων που πρέπει να προσκομισθούν, με συνέπεια η αναιρεσείουσα να υπόκειται στην αυθαίρετη διακριτική ευχέρεια του Κοινοβουλίου.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται προσβολή των πολιτικών δικαιωμάτων των κοινοβουλευτικών βοηθών.






  — | Το Κοινοβούλιο απαγορεύει στους βοηθούς την άσκηση πολιτικής δραστηριότητας. |
| --- | --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται προσβολή των πολιτικών δικαιωμάτων των κοινοβουλευτικών βοηθών.

—

Το Κοινοβούλιο απαγορεύει στους βοηθούς την άσκηση πολιτικής δραστηριότητας.

| 8. | Με τον όγδοο λόγο προβάλλεται δυσμενής διάκριση, «Fumus persecutionis» και κατάχρηση εξουσίας.






  — | Η αναιρεσείουσα υποβλήθηκε στη διαδικασία αυτή εξαιτίας της πολιτικής εχθρότητας που επέδειξε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. |
| --- | --- | --- |

8.

Με τον όγδοο λόγο προβάλλεται δυσμενής διάκριση, «Fumus persecutionis» και κατάχρηση εξουσίας.

—

Η αναιρεσείουσα υποβλήθηκε στη διαδικασία αυτή εξαιτίας της πολιτικής εχθρότητας που επέδειξε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

| 9. | Με τον ένατο λόγο προβάλλεται προσβολή της ανεξαρτησίας των βουλευτών.






  — | Η εργασία του κοινοβουλευτικού βοηθού δεν περιορίζεται στο νομοθετικό έργο. |
| --- | --- | --- |

9.

Με τον ένατο λόγο προβάλλεται προσβολή της ανεξαρτησίας των βουλευτών.

—

Η εργασία του κοινοβουλευτικού βοηθού δεν περιορίζεται στο νομοθετικό έργο.

| 10. | Με τον δέκατο λόγο προβάλλεται ότι οι σχετικές με τα πραγματικά περιστατικά αιτιάσεις είναι αβάσιμες.






  — | Το Κοινοβούλιο απλώς απήντησε ότι τα στοιχεία που κοινοποίησε η αναιρεσείουσα δεν απεδείκνυαν τίποτε, μολονότι αυτά απεδείκνυαν την εργασία του βοηθού. |
| --- | --- | --- |

10.

Με τον δέκατο λόγο προβάλλεται ότι οι σχετικές με τα πραγματικά περιστατικά αιτιάσεις είναι αβάσιμες.

—

Το Κοινοβούλιο απλώς απήντησε ότι τα στοιχεία που κοινοποίησε η αναιρεσείουσα δεν απεδείκνυαν τίποτε, μολονότι αυτά απεδείκνυαν την εργασία του βοηθού.

| — | Το Κοινοβούλιο αδυνατεί να αποδείξει τις αιτιάσεις του. |
| --- | --- |

—

Το Κοινοβούλιο αδυνατεί να αποδείξει τις αιτιάσεις του.

| 11. | Με τον ενδέκατο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.






  — | Το οργανόγραμμα (αφετηρία των διαδικασιών που κίνησε ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου) δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2015, ενώ η απαίτηση αχρεωστήτου ανάγεται στον Αύγουστο του 2014. |
| --- | --- | --- |

11.

Με τον ενδέκατο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

—

Το οργανόγραμμα (αφετηρία των διαδικασιών που κίνησε ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου) δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2015, ενώ η απαίτηση αχρεωστήτου ανάγεται στον Αύγουστο του 2014.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/19

---

Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

(Υπόθεση C-86/18)

(2018/C 161/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Ondrůšek, F. Thiran, G. von Rintelen)

Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει, το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2014/23/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης (ΕΕ L 94, σ. 1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 51 της εν λόγω οδηγίας· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει, το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2014/23/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης (ΕΕ L 94, σ. 1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 51 της εν λόγω οδηγίας·

| — | να επιβάλει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, την καταβολή χρηματικής ποινής ύψους 12 920 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεως ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 2014/23/ΕΕ· |
| --- | --- |

—

να επιβάλει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, την καταβολή χρηματικής ποινής ύψους 12 920 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεως ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 2014/23/ΕΕ·

| — | να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

| 1. | Τα κράτη μέλη όφειλαν, δυνάμει του άρθρου 51, παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/23/ΕΕ, να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016. Ελλείψει ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας από το Λουξεμβούργο, η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει ενώπιον του Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

1.

Τα κράτη μέλη όφειλαν, δυνάμει του άρθρου 51, παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/23/ΕΕ, να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016. Ελλείψει ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας από το Λουξεμβούργο, η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει ενώπιον του Δικαστηρίου.

| 2. | Με την προσφυγή της, η Επιτροπή προτείνει να επιβληθεί στο Λουξεμβούργο ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 12 920 ευρώ. Το ύψος της χρηματικής ποινής υπολογίστηκε λαμβανομένων υπόψη της σοβαρότητας και της διάρκειας της παραβάσεως, καθώς και του αποτρεπτικού αποτελέσματος σε συνάρτηση προς την ικανότητα πληρωμής του εν λόγω κράτους μέλους. |
| --- | --- |

2.

Με την προσφυγή της, η Επιτροπή προτείνει να επιβληθεί στο Λουξεμβούργο ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 12 920 ευρώ. Το ύψος της χρηματικής ποινής υπολογίστηκε λαμβανομένων υπόψη της σοβαρότητας και της διάρκειας της παραβάσεως, καθώς και του αποτρεπτικού αποτελέσματος σε συνάρτηση προς την ικανότητα πληρωμής του εν λόγω κράτους μέλους.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/20 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/20

---

Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

(Υπόθεση C-87/18)

(2018/C 161/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Ondrůšek, F. Thiran, G. von Rintelen)

Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει, το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ L 94, σ. 65), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 90, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει, το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ L 94, σ. 65), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 90, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας·

| — | να επιβάλει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, την καταβολή χρηματικής ποινής ύψους 11 628 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεως ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 2014/24/ΕΕ· |
| --- | --- |

—

να επιβάλει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, την καταβολή χρηματικής ποινής ύψους 11 628 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεως ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 2014/24/ΕΕ·

| — | να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

| 1. | Τα κράτη μέλη όφειλαν, δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ, να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016. Ελλείψει ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας από το Λουξεμβούργο, η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει ενώπιον του Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

1.

Τα κράτη μέλη όφειλαν, δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ, να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016. Ελλείψει ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας από το Λουξεμβούργο, η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει ενώπιον του Δικαστηρίου.

| 2. | Με την προσφυγή της, η Επιτροπή προτείνει να επιβληθεί στο Λουξεμβούργο ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 11 628 ευρώ. Το ύψος της χρηματικής ποινής υπολογίστηκε λαμβανομένων υπόψη της σοβαρότητας και της διάρκειας της παραβάσεως, καθώς και του αποτρεπτικού αποτελέσματος σε συνάρτηση προς την ικανότητα πληρωμής του εν λόγω κράτους μέλους. |
| --- | --- |

2.

Με την προσφυγή της, η Επιτροπή προτείνει να επιβληθεί στο Λουξεμβούργο ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 11 628 ευρώ. Το ύψος της χρηματικής ποινής υπολογίστηκε λαμβανομένων υπόψη της σοβαρότητας και της διάρκειας της παραβάσεως, καθώς και του αποτρεπτικού αποτελέσματος σε συνάρτηση προς την ικανότητα πληρωμής του εν λόγω κράτους μέλους.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/20 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/20

---

Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

(Υπόθεση C-88/18)

(2018/C 161/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Ondrůšek, F. Thiran, G. von Rintelen)

Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει, το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2014/25/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβούλιου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις προμήθειες φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών και την κατάργηση της οδηγίας 2004/17/ΕΚ (ΕΕ L 94, σ. 243), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 106, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει, το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2014/25/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβούλιου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις προμήθειες φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών και την κατάργηση της οδηγίας 2004/17/ΕΚ (ΕΕ L 94, σ. 243), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 106, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας·

| — | να επιβάλει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, την καταβολή χρηματικής ποινής ύψους 11 628 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεως ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 2014/25/ΕΕ· |
| --- | --- |

—

να επιβάλει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, την καταβολή χρηματικής ποινής ύψους 11 628 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεως ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 2014/25/ΕΕ·

| — | να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

| 1. | Τα κράτη μέλη όφειλαν, δυνάμει του άρθρου 106, παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/25/ΕΕ, να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016. Ελλείψει ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας από το Λουξεμβούργο, η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει ενώπιον του Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

1.

Τα κράτη μέλη όφειλαν, δυνάμει του άρθρου 106, παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/25/ΕΕ, να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή το αργότερο έως τις 18 Απριλίου 2016. Ελλείψει ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας από το Λουξεμβούργο, η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει ενώπιον του Δικαστηρίου.

| 2. | Με την προσφυγή της, η Επιτροπή προτείνει να επιβληθεί στο Λουξεμβούργο ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 11 628 ευρώ. Το ύψος της χρηματικής ποινής υπολογίστηκε λαμβανομένων υπόψη της σοβαρότητας και της διάρκειας της παραβάσεως, καθώς και του αποτρεπτικού αποτελέσματος σε συνάρτηση προς την ικανότητα πληρωμής του εν λόγω κράτους μέλους. |
| --- | --- |

2.

Με την προσφυγή της, η Επιτροπή προτείνει να επιβληθεί στο Λουξεμβούργο ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 11 628 ευρώ. Το ύψος της χρηματικής ποινής υπολογίστηκε λαμβανομένων υπόψη της σοβαρότητας και της διάρκειας της παραβάσεως, καθώς και του αποτρεπτικού αποτελέσματος σε συνάρτηση προς την ικανότητα πληρωμής του εν λόγω κράτους μέλους.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/21 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/21

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Φεβρουαρίου 2018 — Sociale Verzekeringsbank, λοιποί διάδικοι: F. van den Berg και H.D. Giesen

(Υπόθεση C-95/18)

(2018/C 161/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείον: Sociale Verzekeringsbank (Svb)

Λοιποί διάδικοι: F. van den Berg, H.D. Giesen

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | α) | Έχουν τα άρθρα 45 και 48 ΣΛΕΕ την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές, σε περιπτώσεις όπως οι επίμαχες, αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση όπως εκείνη του άρθρου 6a, αρχή και στοιχείο b, του AOW (1); Η ρύθμιση αυτή συνεπάγεται ότι κάτοικος των Κάτω Χωρών δεν είναι ασφαλισμένος στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων του εν λόγω κράτους κατοικίας σε περίπτωση κατά την οποία ο κάτοικος αυτός ημεδαπής εργάζεται σε άλλο κράτος μέλος και υπόκειται, βάσει του άρθρου 13 του κανονισμού 1408/71 (2), στη νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους απασχολήσεως. Οι υπό κρίση περιπτώσεις χαρακτηρίζονται από το ότι οι ενδιαφερόμενοι, βάσει της νομοθετικής ρυθμίσεως του κράτους απασχολήσεως, δεν δικαιούνται σύνταξη γήρατος λόγω της περιορισμένης εκτάσεως της εκεί εργασίας τους. |
| --- | --- | --- |

1)

α)

Έχουν τα άρθρα 45 και 48 ΣΛΕΕ την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές, σε περιπτώσεις όπως οι επίμαχες, αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση όπως εκείνη του άρθρου 6a, αρχή και στοιχείο b, του AOW (1); Η ρύθμιση αυτή συνεπάγεται ότι κάτοικος των Κάτω Χωρών δεν είναι ασφαλισμένος στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων του εν λόγω κράτους κατοικίας σε περίπτωση κατά την οποία ο κάτοικος αυτός ημεδαπής εργάζεται σε άλλο κράτος μέλος και υπόκειται, βάσει του άρθρου 13 του κανονισμού 1408/71 (2), στη νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους απασχολήσεως. Οι υπό κρίση περιπτώσεις χαρακτηρίζονται από το ότι οι ενδιαφερόμενοι, βάσει της νομοθετικής ρυθμίσεως του κράτους απασχολήσεως, δεν δικαιούνται σύνταξη γήρατος λόγω της περιορισμένης εκτάσεως της εκεί εργασίας τους.

| β) | Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο σκέλος του πρώτου ερωτήματος το ότι, για κάτοικο αναρμόδιου βάσει του άρθρου 13 του κανονισμού 1408/71 κράτους κατοικίας, δεν υφίσταται υποχρέωση καταβολής εισφορών στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων του εν λόγω κράτους κατοικίας; Πράγματι, για τις περιόδους κατά τις οποίες ο κάτοικος αυτός ημεδαπής εργάζεται σε άλλο κράτος μέλος, υπόκειται, βάσει του άρθρου 13 του κανονισμού 1408/71, αποκλειστικά στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων του κράτους απασχολήσεως και, επιπλέον, η ολλανδική εθνική νομοθεσία δεν προβλέπει, σε τέτοιες περιπτώσεις, υποχρέωση καταβολής εισφορών. |
| --- | --- |

β)

Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο σκέλος του πρώτου ερωτήματος το ότι, για κάτοικο αναρμόδιου βάσει του άρθρου 13 του κανονισμού 1408/71 κράτους κατοικίας, δεν υφίσταται υποχρέωση καταβολής εισφορών στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων του εν λόγω κράτους κατοικίας; Πράγματι, για τις περιόδους κατά τις οποίες ο κάτοικος αυτός ημεδαπής εργάζεται σε άλλο κράτος μέλος, υπόκειται, βάσει του άρθρου 13 του κανονισμού 1408/71, αποκλειστικά στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων του κράτους απασχολήσεως και, επιπλέον, η ολλανδική εθνική νομοθεσία δεν προβλέπει, σε τέτοιες περιπτώσεις, υποχρέωση καταβολής εισφορών.

| 2) | Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο ερώτημα το ότι οι ενδιαφερόμενοι είχαν τη δυνατότητα να υπαχθούν σε προαιρετική ασφάλιση σύμφωνα με τον AOW ή το ότι είχαν τη δυνατότητα να ζητήσουν από το Svb να συνάψει συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 17 του κανονισμού 1408/71; |
| --- | --- |

2)

Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο ερώτημα το ότι οι ενδιαφερόμενοι είχαν τη δυνατότητα να υπαχθούν σε προαιρετική ασφάλιση σύμφωνα με τον AOW ή το ότι είχαν τη δυνατότητα να ζητήσουν από το Svb να συνάψει συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 17 του κανονισμού 1408/71;

| 3) | Αποκλείει το άρθρο 13 του κανονισμού 1408/71 το ενδεχόμενο να θεμελιώνεται για κάποιον όπως η σύζυγος του Giesen, η οποία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1989 ήταν ασφαλισμένη, βάσει μόνον της εθνικής νομοθεσίας, στη χώρα κατοικίας της, δηλαδή στις Κάτω Χώρες, σύμφωνα με τον AOW, δικαίωμα παροχών γήρατος δυνάμει της ασφαλίσεως αυτής, καθόσον πρόκειται για περιόδους κατά τις οποίες, βάσει της διατάξεως αυτής του κανονισμού, υπαγόταν, λόγω της εργασίας της σε άλλο κράτος μέλος, στη νομοθεσία του εν λόγω κράτους απασχολήσεως; Ή πρέπει το δικαίωμα παροχής δυνάμει του AOW να χαρακτηριστεί ως δικαίωμα παροχής το οποίο, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, δεν εξαρτάται από προϋποθέσεις που αφορούν τη μισθωτή εργασία ή την ασφάλιση κατά την έννοια της αποφάσεως Bosmann (3), έτσι ώστε το σκεπτικό της αποφάσεως αυτής να μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωσή της; |
| --- | --- |

3)

Αποκλείει το άρθρο 13 του κανονισμού 1408/71 το ενδεχόμενο να θεμελιώνεται για κάποιον όπως η σύζυγος του Giesen, η οποία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1989 ήταν ασφαλισμένη, βάσει μόνον της εθνικής νομοθεσίας, στη χώρα κατοικίας της, δηλαδή στις Κάτω Χώρες, σύμφωνα με τον AOW, δικαίωμα παροχών γήρατος δυνάμει της ασφαλίσεως αυτής, καθόσον πρόκειται για περιόδους κατά τις οποίες, βάσει της διατάξεως αυτής του κανονισμού, υπαγόταν, λόγω της εργασίας της σε άλλο κράτος μέλος, στη νομοθεσία του εν λόγω κράτους απασχολήσεως; Ή πρέπει το δικαίωμα παροχής δυνάμει του AOW να χαρακτηριστεί ως δικαίωμα παροχής το οποίο, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, δεν εξαρτάται από προϋποθέσεις που αφορούν τη μισθωτή εργασία ή την ασφάλιση κατά την έννοια της αποφάσεως Bosmann (3), έτσι ώστε το σκεπτικό της αποφάσεως αυτής να μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωσή της;

---

(1)  Algemene ouderdomswet (νόμος περί γενικής ασφαλίσεως γήρατος).

(2)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73).

(3)  EU:C:2008:290.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/22 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/22

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 9 Φεβρουαρίου 2018 — Sociale Verzekeringsbank, αντίδικος: C.E. Franzen

(Υπόθεση C-96/18)

(2018/C 161/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείον: Sociale Verzekeringsbank (Svb)

Αντίδικος: C.E. Franzen

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν τα άρθρα 45 και 48 ΣΛΕΕ την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές, σε περίπτωση όπως η επίμαχη, αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση όπως εκείνη του άρθρου 6a, αρχή και στοιχείο b, του AΚW (1); Η ρύθμιση αυτή συνεπάγεται ότι κάτοικος των Κάτω Χωρών δεν είναι ασφαλισμένος στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων του εν λόγω κράτους κατοικίας σε περίπτωση κατά την οποία ο κάτοικος αυτός ημεδαπής εργάζεται σε άλλο κράτος μέλος και υπόκειται, βάσει του άρθρου 13 του κανονισμού 1408/71 (2), στη νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους απασχολήσεως. Η υπό κρίση περίπτωση χαρακτηρίζεται από το ότι η ενδιαφερόμενη, βάσει της νομοθετικής ρυθμίσεως του κράτους απασχολήσεως, δεν δικαιούται οικογενειακό επίδομα λόγω της περιορισμένης εκτάσεως της εκεί εργασίας της. |
| --- | --- |

1)

Έχουν τα άρθρα 45 και 48 ΣΛΕΕ την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές, σε περίπτωση όπως η επίμαχη, αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση όπως εκείνη του άρθρου 6a, αρχή και στοιχείο b, του AΚW (1); Η ρύθμιση αυτή συνεπάγεται ότι κάτοικος των Κάτω Χωρών δεν είναι ασφαλισμένος στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων του εν λόγω κράτους κατοικίας σε περίπτωση κατά την οποία ο κάτοικος αυτός ημεδαπής εργάζεται σε άλλο κράτος μέλος και υπόκειται, βάσει του άρθρου 13 του κανονισμού 1408/71 (2), στη νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους απασχολήσεως. Η υπό κρίση περίπτωση χαρακτηρίζεται από το ότι η ενδιαφερόμενη, βάσει της νομοθετικής ρυθμίσεως του κράτους απασχολήσεως, δεν δικαιούται οικογενειακό επίδομα λόγω της περιορισμένης εκτάσεως της εκεί εργασίας της.

| 2) | Έχει σημασία για την απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα το ότι η ενδιαφερόμενη είχε τη δυνατότητα να ζητήσει από το Svb να συνάψει συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 17 του κανονισμού 1408/71; |
| --- | --- |

2)

Έχει σημασία για την απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα το ότι η ενδιαφερόμενη είχε τη δυνατότητα να ζητήσει από το Svb να συνάψει συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 17 του κανονισμού 1408/71;

---

(1)  Algemene Kinderbijslagwet (γενικός νόμος περί οικογενειακών επιδομάτων).

(2)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/23 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/23

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 12 Φεβρουαρίου 2018 — Línea Directa Aseguradora S.A. κατά Segurcaixa Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros

(Υπόθεση C-100/18)

(2018/C 161/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Línea Directa Aseguradora S.A.

Αναιρεσίβλητη: Segurcaixa Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Αντιβαίνει προς το άρθρο 3 της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (1), ερμηνεία κατά την οποία οι ζημίες που προκαλούνται από πυρκαγιά σε όχημα ευρισκόμενο εν στάσει οσάκις η πυρκαγιά οφείλεται στους μηχανισμούς που είναι αναγκαίοι για την επιτέλεση της λειτουργίας του οχήματος ως μέσου μεταφοράς περιλαμβάνονται στην υποχρεωτική ασφάλιση; |
| --- | --- |

1)

Αντιβαίνει προς το άρθρο 3 της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (1), ερμηνεία κατά την οποία οι ζημίες που προκαλούνται από πυρκαγιά σε όχημα ευρισκόμενο εν στάσει οσάκις η πυρκαγιά οφείλεται στους μηχανισμούς που είναι αναγκαίοι για την επιτέλεση της λειτουργίας του οχήματος ως μέσου μεταφοράς περιλαμβάνονται στην υποχρεωτική ασφάλιση;

| 2) | Εάν η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι αρνητική, αντιβαίνει προς το άρθρο 3 της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, ερμηνεία κατά την οποία οι ζημίες που προκαλούνται από πυρκαγιά σε όχημα οσάκις η πυρκαγιά δεν μπορεί να συνδεθεί με προηγούμενη κίνηση, κατά τρόπο ώστε να μην μπορεί να διαπιστωθεί εάν αυτή συνέχεται με ταξίδι, περιλαμβάνονται στην υποχρεωτική ασφάλιση; |
| --- | --- |

2)

Εάν η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι αρνητική, αντιβαίνει προς το άρθρο 3 της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, ερμηνεία κατά την οποία οι ζημίες που προκαλούνται από πυρκαγιά σε όχημα οσάκις η πυρκαγιά δεν μπορεί να συνδεθεί με προηγούμενη κίνηση, κατά τρόπο ώστε να μην μπορεί να διαπιστωθεί εάν αυτή συνέχεται με ταξίδι, περιλαμβάνονται στην υποχρεωτική ασφάλιση;

| 3) | Εάν η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι αρνητική, αντιβαίνει προς το άρθρο 3 της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, ερμηνεία κατά την οποία οι ζημίες που προκαλούνται από πυρκαγιά σε όχημα οσάκις αυτό είναι σταθμευμένο σε ιδιωτικό κλειστό χώρο σταθμεύσεως περιλαμβάνονται στην υποχρεωτική ασφάλιση; |
| --- | --- |

3)

Εάν η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι αρνητική, αντιβαίνει προς το άρθρο 3 της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, ερμηνεία κατά την οποία οι ζημίες που προκαλούνται από πυρκαγιά σε όχημα οσάκις αυτό είναι σταθμευμένο σε ιδιωτικό κλειστό χώρο σταθμεύσεως περιλαμβάνονται στην υποχρεωτική ασφάλιση;

---

(1)  EE 2009, L 263, σ. 11.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/23 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/23

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado Contencioso-Administrativo no 8 de Madrid (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Domingo Sánchez Ruiz κατά Comunidad de Madrid (Servicio Madrileño de Salud)

(Υπόθεση C-103/18)

(2018/C 161/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado Contencioso-Administrativo no 8 de Madrid

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Domingo Sánchez Ruiz

Καθού: Comunidad de Madrid (Servicio Madrileño de Salud)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Μπορεί κατάσταση όπως η εκτιθέμενη στην υπό κρίση υπόθεση (στην οποία ο εργοδότης του δημόσιου τομέα δεν τηρεί τα προβλεπόμενα στον νόμο χρονικά όρια, με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτή η διαδοχική σύναψη συμβάσεων ορισμένου χρόνου, ή διατηρεί τον προσωρινό χαρακτήρα της απασχολήσεως τροποποιώντας το είδος του διορισμού από διορισμό μετακλητού υπαλλήλου σε διορισμό αναπληρωτή ή αντικαταστάτη υπαλλήλου) να θεωρηθεί κατάχρηση διαδοχικών διορισμών και, ως εκ τούτου, να θεωρηθεί κατάσταση η οποία εμπίπτει στη ρήτρα 5 της προσαρτημένης στην οδηγία 1999/70/ΕΚ (1) συμφωνίας-πλαισίου; |
| --- | --- |

1)

Μπορεί κατάσταση όπως η εκτιθέμενη στην υπό κρίση υπόθεση (στην οποία ο εργοδότης του δημόσιου τομέα δεν τηρεί τα προβλεπόμενα στον νόμο χρονικά όρια, με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτή η διαδοχική σύναψη συμβάσεων ορισμένου χρόνου, ή διατηρεί τον προσωρινό χαρακτήρα της απασχολήσεως τροποποιώντας το είδος του διορισμού από διορισμό μετακλητού υπαλλήλου σε διορισμό αναπληρωτή ή αντικαταστάτη υπαλλήλου) να θεωρηθεί κατάχρηση διαδοχικών διορισμών και, ως εκ τούτου, να θεωρηθεί κατάσταση η οποία εμπίπτει στη ρήτρα 5 της προσαρτημένης στην οδηγία 1999/70/ΕΚ (1) συμφωνίας-πλαισίου;

| 2) | Έχουν οι διατάξεις της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία προσαρτάται στην οδηγία 1999/70[/ΕΚ], σε συνδυασμό με την αρχή της αποτελεσματικότητας, την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνικούς δικονομικούς κανόνες οι οποίοι επιβάλλουν στον εργαζόμενο με σχέση ορισμένου χρόνου να προσβάλει ενεργά ή να ασκήσει ένδικο μέσο (σε σχέση με όλους τους διαδοχικούς διορισμούς και τις διαδοχικές παύσεις της απασχολήσεως) προκειμένου με τον τρόπο αυτό, και μόνο, να υπάγεται στην προστασία της κοινοτικής οδηγίας και να ασκήσει τα δικαιώματα τα οποία αναγνωρίζει η έννομη τάξη της Ένωσης; |
| --- | --- |

2)

Έχουν οι διατάξεις της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία προσαρτάται στην οδηγία 1999/70[/ΕΚ], σε συνδυασμό με την αρχή της αποτελεσματικότητας, την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνικούς δικονομικούς κανόνες οι οποίοι επιβάλλουν στον εργαζόμενο με σχέση ορισμένου χρόνου να προσβάλει ενεργά ή να ασκήσει ένδικο μέσο (σε σχέση με όλους τους διαδοχικούς διορισμούς και τις διαδοχικές παύσεις της απασχολήσεως) προκειμένου με τον τρόπο αυτό, και μόνο, να υπάγεται στην προστασία της κοινοτικής οδηγίας και να ασκήσει τα δικαιώματα τα οποία αναγνωρίζει η έννομη τάξη της Ένωσης;

| 3) | Λαμβανομένου υπόψη ότι, στον δημόσιο τομέα και κατά την παροχή βασικών υπηρεσιών, η ανάγκη καλύψεως κενών θέσεων, ασθενειών, αδειών (...) είναι κατ’ ουσίαν «πάγια» και δεδομένου ότι είναι αναγκαίο να οριοθετηθεί η έννοια του «αντικειμενικού λόγου» που δικαιολογεί την πρόσληψη με σύμβαση ορισμένου χρόνου:






  α) | μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιβαίνει στην οδηγία 1999/70/ΕΚ (ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο α'), και ότι, επομένως, δεν υφίσταται αντικειμενικός λόγος, κατάσταση στην οποία ο έκτακτος υπάλληλος συνάπτει διαδοχικές συμβάσεις αναπληρώσεως (interinidad), χωρίς διακοπή μεταξύ αυτών, παρέχοντας τις υπηρεσίες του κάθε ημέρα ή σχεδόν κάθε ημέρα του έτους, με αλλεπάλληλους/διαδοχικούς διορισμούς/προσκλήσεις, οι οποίοι επεκτείνονται, με απόλυτη σταθερότητα, επί σειρά ετών, υφιστάμενου πάντοτε του λόγου για τον οποίο προσκλήθηκε ο υπάλληλος; |
| --- | --- | --- |

3)

Λαμβανομένου υπόψη ότι, στον δημόσιο τομέα και κατά την παροχή βασικών υπηρεσιών, η ανάγκη καλύψεως κενών θέσεων, ασθενειών, αδειών (...) είναι κατ’ ουσίαν «πάγια» και δεδομένου ότι είναι αναγκαίο να οριοθετηθεί η έννοια του «αντικειμενικού λόγου» που δικαιολογεί την πρόσληψη με σύμβαση ορισμένου χρόνου:

α)

μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιβαίνει στην οδηγία 1999/70/ΕΚ (ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο α'), και ότι, επομένως, δεν υφίσταται αντικειμενικός λόγος, κατάσταση στην οποία ο έκτακτος υπάλληλος συνάπτει διαδοχικές συμβάσεις αναπληρώσεως (interinidad), χωρίς διακοπή μεταξύ αυτών, παρέχοντας τις υπηρεσίες του κάθε ημέρα ή σχεδόν κάθε ημέρα του έτους, με αλλεπάλληλους/διαδοχικούς διορισμούς/προσκλήσεις, οι οποίοι επεκτείνονται, με απόλυτη σταθερότητα, επί σειρά ετών, υφιστάμενου πάντοτε του λόγου για τον οποίο προσκλήθηκε ο υπάλληλος;

| β) | πρέπει να θεωρηθεί η ως άνω ανάγκη πάγια και όχι προσωρινή και, ως εκ τούτου, να μην θεωρηθεί «αντικειμενικός λόγος» προβλεπόμενος στη ρήτρα 5, [παράγραφος] 1, [στοιχείο] α', λαμβανομένων υπόψη τόσο των εκτιθέμενων παραμέτρων, ήτοι της υπάρξεως αναρίθμητων διορισμών και προσκλήσεων, οι οποίοι επεκτείνονται επί σειρά ετών, όσο και της υπάρξεως διαρθρωτικού ελαττώματος, το οποίο συνίσταται στο ποσοστό αναπληρώσεως στον οικείο τομέα, [ή/και] του γεγονότος ότι οι εν λόγω ανάγκες καλύπτονται πάντοτε και κατά κανόνα από έκτακτους υπαλλήλους, οι οποίοι μετατρέπονται σταθερά σε βασικό στοιχείο της αναπτύξεως της δημόσιας υπηρεσίας; |
| --- | --- |

β)

πρέπει να θεωρηθεί η ως άνω ανάγκη πάγια και όχι προσωρινή και, ως εκ τούτου, να μην θεωρηθεί «αντικειμενικός λόγος» προβλεπόμενος στη ρήτρα 5, [παράγραφος] 1, [στοιχείο] α', λαμβανομένων υπόψη τόσο των εκτιθέμενων παραμέτρων, ήτοι της υπάρξεως αναρίθμητων διορισμών και προσκλήσεων, οι οποίοι επεκτείνονται επί σειρά ετών, όσο και της υπάρξεως διαρθρωτικού ελαττώματος, το οποίο συνίσταται στο ποσοστό αναπληρώσεως στον οικείο τομέα, [ή/και] του γεγονότος ότι οι εν λόγω ανάγκες καλύπτονται πάντοτε και κατά κανόνα από έκτακτους υπαλλήλους, οι οποίοι μετατρέπονται σταθερά σε βασικό στοιχείο της αναπτύξεως της δημόσιας υπηρεσίας;

| γ) | ή μπορεί να θεωρηθεί ότι, κατ’ ουσίαν, για να καθοριστεί το επιτρεπόμενο όριο συμβάσεων ορισμένου χρόνου, πρέπει απλώς να εφαρμοστεί το γράμμα του κανόνα που προστατεύει τη χρησιμοποίηση των εν λόγω έκτακτων υπαλλήλων, ο οποίος προβλέπει ότι μπορούν να διορίζονται για λόγους ανάγκης, επείγοντος ή για την ανάπτυξη προγραμμάτων προσωρινού, συγκυριακού ή έκτακτου χαρακτήρα, και ότι, τελικώς, για να θεωρείται αντικειμενικός λόγος, η χρησιμοποίηση αυτών πρέπει να ανταποκρίνεται σε έκτακτες περιστάσεις, παύει δε να υφίσταται αντικειμενικός λόγος και, επομένως, υφίσταται κατάχρηση όταν η χρησιμοποίηση αυτών παύει να είναι μεμονωμένη, προσωρινή ή περιστασιακή[;] |
| --- | --- |

γ)

ή μπορεί να θεωρηθεί ότι, κατ’ ουσίαν, για να καθοριστεί το επιτρεπόμενο όριο συμβάσεων ορισμένου χρόνου, πρέπει απλώς να εφαρμοστεί το γράμμα του κανόνα που προστατεύει τη χρησιμοποίηση των εν λόγω έκτακτων υπαλλήλων, ο οποίος προβλέπει ότι μπορούν να διορίζονται για λόγους ανάγκης, επείγοντος ή για την ανάπτυξη προγραμμάτων προσωρινού, συγκυριακού ή έκτακτου χαρακτήρα, και ότι, τελικώς, για να θεωρείται αντικειμενικός λόγος, η χρησιμοποίηση αυτών πρέπει να ανταποκρίνεται σε έκτακτες περιστάσεις, παύει δε να υφίσταται αντικειμενικός λόγος και, επομένως, υφίσταται κατάχρηση όταν η χρησιμοποίηση αυτών παύει να είναι μεμονωμένη, προσωρινή ή περιστασιακή[;]

| 4) | Συνάδει προς την προσαρτημένη στην οδηγία 1999/70/ΕΚ συμφωνία-πλαίσιο να θεωρούνται αντικειμενικοί λόγοι για τη διαδοχική σύναψη και ανανέωση των συμβάσεων των έκτακτων δημόσιων υπαλλήλων τεχνικών πληροφορικής λόγοι ανάγκης, επείγοντος [ή] αναπτύξεως προγραμμάτων προσωρινού, συγκυριακού ή έκτακτου χαρακτήρα, όταν οι εν λόγω δημόσιοι υπάλληλοι ασκούν κατά τρόπο μόνιμο και σταθερό συνήθη καθήκοντα μόνιμων δημόσιων υπαλλήλων, χωρίς η εργοδότρια Διοίκηση να θεσπίζει μέγιστα όρια στους εν λόγω διορισμούς και χωρίς να τηρεί τις νόμιμες υποχρεώσεις για την κάλυψη των εν λόγω θέσεων και αναγκών με μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους και χωρίς να θεσπίζεται κανένα ισοδύναμο μέτρο για την πρόληψη και την αποφυγή της καταχρήσεως των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, διαιωνίζοντας κατά περιόδους τις υπηρεσίες που παρέχουν οι έκτακτοι δημόσιοι υπάλληλοι τεχνικοί πληροφορικής, στην υπό κρίση υπόθεση επί 17 συνεχή έτη; |
| --- | --- |

4)

Συνάδει προς την προσαρτημένη στην οδηγία 1999/70/ΕΚ συμφωνία-πλαίσιο να θεωρούνται αντικειμενικοί λόγοι για τη διαδοχική σύναψη και ανανέωση των συμβάσεων των έκτακτων δημόσιων υπαλλήλων τεχνικών πληροφορικής λόγοι ανάγκης, επείγοντος [ή] αναπτύξεως προγραμμάτων προσωρινού, συγκυριακού ή έκτακτου χαρακτήρα, όταν οι εν λόγω δημόσιοι υπάλληλοι ασκούν κατά τρόπο μόνιμο και σταθερό συνήθη καθήκοντα μόνιμων δημόσιων υπαλλήλων, χωρίς η εργοδότρια Διοίκηση να θεσπίζει μέγιστα όρια στους εν λόγω διορισμούς και χωρίς να τηρεί τις νόμιμες υποχρεώσεις για την κάλυψη των εν λόγω θέσεων και αναγκών με μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους και χωρίς να θεσπίζεται κανένα ισοδύναμο μέτρο για την πρόληψη και την αποφυγή της καταχρήσεως των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, διαιωνίζοντας κατά περιόδους τις υπηρεσίες που παρέχουν οι έκτακτοι δημόσιοι υπάλληλοι τεχνικοί πληροφορικής, στην υπό κρίση υπόθεση επί 17 συνεχή έτη;

| 5) | Συνάδει προς τα προβλεπόμενα στη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία προσαρτάται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70[/ΕΚ], καθώς και την ερμηνεία αυτής από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η νομολογία του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ισπανία), στο μέτρο που καθορίζει, χωρίς να λαμβάνει υπόψη άλλες παραμέτρους, την ύπαρξη αντικειμενικού λόγου σε σχέση με τον λόγο διορισμού, τη χρονική διάρκεια αυτού, ή καθορίζει την αδυναμία συγκρίσεως του έκτακτου δημόσιου υπαλλήλου με τον τακτικό δημόσιο υπάλληλο, λαμβανομένου υπόψη του διαφορετικού νομικού καθεστώτος, συστήματος προσβάσεως ή του διαρκούς χαρακτήρα των καθηκόντων των τακτικών δημόσιων υπαλλήλων και του προσωρινού χαρακτήρα των καθηκόντων των έκτακτων αναπληρωτών υπαλλήλων; |
| --- | --- |

5)

Συνάδει προς τα προβλεπόμενα στη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία προσαρτάται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70[/ΕΚ], καθώς και την ερμηνεία αυτής από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η νομολογία του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ισπανία), στο μέτρο που καθορίζει, χωρίς να λαμβάνει υπόψη άλλες παραμέτρους, την ύπαρξη αντικειμενικού λόγου σε σχέση με τον λόγο διορισμού, τη χρονική διάρκεια αυτού, ή καθορίζει την αδυναμία συγκρίσεως του έκτακτου δημόσιου υπαλλήλου με τον τακτικό δημόσιο υπάλληλο, λαμβανομένου υπόψη του διαφορετικού νομικού καθεστώτος, συστήματος προσβάσεως ή του διαρκούς χαρακτήρα των καθηκόντων των τακτικών δημόσιων υπαλλήλων και του προσωρινού χαρακτήρα των καθηκόντων των έκτακτων αναπληρωτών υπαλλήλων;

| 6) | Εάν το εθνικό δικαστήριο διαπιστώσει κατάχρηση των διαδοχικών συμβάσεων προσλήψεως του έκτακτου αναπληρωτή δημόσιου υπαλλήλου στην υπηρεσία της SERMAS, με σκοπό την κάλυψη πάγιων και διαρθρωτικών αναγκών παροχής υπηρεσιών μόνιμων δημόσιων υπαλλήλων, απουσία οποιουδήποτε αποτελεσματικού μέτρου στην εγχώρια έννομη τάξη για την κύρωση της εν λόγω καταχρήσεως και την εξάλειψη των συνεπειών της παραβάσεως του κοινοτικού κανόνα, έχει η ρήτρα 5 της προσαρτημένης στην οδηγία 1999/70/ΕΚ συμφωνίας-πλαισίου την έννοια ότι επιβάλλει στον εθνικό δικαστή την υποχρέωση να θεσπίσει αποτελεσματικά και αποτρεπτικά μέτρα τα οποία διασφαλίζουν την πρακτική αποτελεσματικότητα της συμφωνίας-πλαισίου και, επομένως, να επιβάλει κυρώσεις για την εν λόγω κατάχρηση και να εξαλείψει τις συνέπειες της παραβάσεως του εν λόγω ευρωπαϊκού κανόνα, μη εφαρμόζοντας τον εθνικό κανόνα που εμποδίζει την εν λόγω πρακτική αποτελεσματικότητα;
  Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, και όπως επισημαίνει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη σκέψη 41 της αποφάσεως της 14ης Σεπτεμβρίου 2016 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-184/15 και C-197/15 (2):
  Συνάδει προς τους σκοπούς που επιδιώκει η οδηγία 1999/70/ΕΚ να μετατραπεί, ως μέτρο για την πρόληψη και την κύρωση της καταχρήσεως των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου και την εξάλειψη της συνέπειας της παραβάσεως του δικαίου της Ένωσης, η σχέση εργασίας έκτακτου αναπληρωτή/μετακλητού/αντικαταστάτη υπαλλήλου σε σταθερή σχέση εργασίας, μόνιμου δημόσιου υπαλλήλου ή δημόσιου υπαλλήλου με σύμβαση αορίστου χρόνου, με την ίδια σταθερότητα στην απασχόληση με εκείνη που απολαύουν συγκρίσιμοι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι; |
| --- | --- |

6)

Εάν το εθνικό δικαστήριο διαπιστώσει κατάχρηση των διαδοχικών συμβάσεων προσλήψεως του έκτακτου αναπληρωτή δημόσιου υπαλλήλου στην υπηρεσία της SERMAS, με σκοπό την κάλυψη πάγιων και διαρθρωτικών αναγκών παροχής υπηρεσιών μόνιμων δημόσιων υπαλλήλων, απουσία οποιουδήποτε αποτελεσματικού μέτρου στην εγχώρια έννομη τάξη για την κύρωση της εν λόγω καταχρήσεως και την εξάλειψη των συνεπειών της παραβάσεως του κοινοτικού κανόνα, έχει η ρήτρα 5 της προσαρτημένης στην οδηγία 1999/70/ΕΚ συμφωνίας-πλαισίου την έννοια ότι επιβάλλει στον εθνικό δικαστή την υποχρέωση να θεσπίσει αποτελεσματικά και αποτρεπτικά μέτρα τα οποία διασφαλίζουν την πρακτική αποτελεσματικότητα της συμφωνίας-πλαισίου και, επομένως, να επιβάλει κυρώσεις για την εν λόγω κατάχρηση και να εξαλείψει τις συνέπειες της παραβάσεως του εν λόγω ευρωπαϊκού κανόνα, μη εφαρμόζοντας τον εθνικό κανόνα που εμποδίζει την εν λόγω πρακτική αποτελεσματικότητα;

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, και όπως επισημαίνει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη σκέψη 41 της αποφάσεως της 14ης Σεπτεμβρίου 2016 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-184/15 και C-197/15 (2):

Συνάδει προς τους σκοπούς που επιδιώκει η οδηγία 1999/70/ΕΚ να μετατραπεί, ως μέτρο για την πρόληψη και την κύρωση της καταχρήσεως των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου και την εξάλειψη της συνέπειας της παραβάσεως του δικαίου της Ένωσης, η σχέση εργασίας έκτακτου αναπληρωτή/μετακλητού/αντικαταστάτη υπαλλήλου σε σταθερή σχέση εργασίας, μόνιμου δημόσιου υπαλλήλου ή δημόσιου υπαλλήλου με σύμβαση αορίστου χρόνου, με την ίδια σταθερότητα στην απασχόληση με εκείνη που απολαύουν συγκρίσιμοι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι;

| 7) | Σε περίπτωση καταχρήσεως των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, μπορεί να θεωρηθεί ότι η μετατροπή της σχέσεως εργασίας του έκτακτου αναπληρωτή υπαλλήλου σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου ή μόνιμη εκπληρώνει τους σκοπούς της οδηγίας 1999/70/ΕΚ και της προσαρτημένης σε αυτήν συμφωνίας-πλαισίου μόνο όταν ο έκτακτος υπάλληλος θύμα της καταχρήσεως απολαύει ίδιων και ταυτόσημων συνθηκών απασχολήσεως σε σχέση με τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους (όσον αφορά την κοινωνική ασφάλιση, την επαγγελματική προαγωγή, τις άδειες απουσίας, την επαγγελματική κατάρτιση, την κάλυψη κενών θέσεων, διοικητικές καταστάσεις, άδειες και δικαιώματα, παθητικά δικαιώματα και παύση, καθώς και συμμετοχή σε διαγωνισμούς που προκηρύσσονται για την κάλυψη κενών θέσεων και την επαγγελματική προαγωγή) βάσει των αρχών της παραμονής στη θέση και της μονιμότητας, με όλα τα εγγενή δικαιώματα και όλες τις εγγενείς υποχρεώσεις, υπό συνθήκες ίσης μεταχειρίσεως με τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους τεχνικούς πληροφορικής; |
| --- | --- |

7)

Σε περίπτωση καταχρήσεως των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, μπορεί να θεωρηθεί ότι η μετατροπή της σχέσεως εργασίας του έκτακτου αναπληρωτή υπαλλήλου σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου ή μόνιμη εκπληρώνει τους σκοπούς της οδηγίας 1999/70/ΕΚ και της προσαρτημένης σε αυτήν συμφωνίας-πλαισίου μόνο όταν ο έκτακτος υπάλληλος θύμα της καταχρήσεως απολαύει ίδιων και ταυτόσημων συνθηκών απασχολήσεως σε σχέση με τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους (όσον αφορά την κοινωνική ασφάλιση, την επαγγελματική προαγωγή, τις άδειες απουσίας, την επαγγελματική κατάρτιση, την κάλυψη κενών θέσεων, διοικητικές καταστάσεις, άδειες και δικαιώματα, παθητικά δικαιώματα και παύση, καθώς και συμμετοχή σε διαγωνισμούς που προκηρύσσονται για την κάλυψη κενών θέσεων και την επαγγελματική προαγωγή) βάσει των αρχών της παραμονής στη θέση και της μονιμότητας, με όλα τα εγγενή δικαιώματα και όλες τις εγγενείς υποχρεώσεις, υπό συνθήκες ίσης μεταχειρίσεως με τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους τεχνικούς πληροφορικής;

| 8) | Επιβάλλει το κοινοτικό δίκαιο την αναθεώρηση απρόσβλητων δικαστικών αποφάσεων/διοικητικών πράξεων υπό τις προεκτεθείσες περιστάσεις, όταν συντρέχουν οι τέσσερις προϋποθέσεις που διατυπώνονται στην απόφαση Kühne & Heitz NV (C-453/00, της 13ης Ιανουαρίου 2004) (3): α) στο εθνικό δίκαιο της Ισπανίας η Διοίκηση και τα δικαστήρια διαθέτουν δυνατότητα αναθεωρήσεως, αλλά υπό τους προεκτεθέντες περιορισμούς που καθιστούν πολύ δυσχερή ή αδύνατη μια τέτοια αναθεώρηση[·] β) οι επίμαχες αποφάσεις κατέστησαν απρόσβλητες κατόπιν αποφάσεως εθνικού δικαστηρίου που αποφαίνεται σε τελευταίο/μοναδικό βαθμό· γ) η εν λόγω απόφαση στηρίχθηκε σε ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου η οποία δεν συνάδει προς τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκδόθηκε χωρίς την προηγούμενη υποβολή προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης· και [δ]) ο ενδιαφερόμενος προσέφυγε στο διοικητικό όργανο μόλις έλαβε γνώση της εν λόγω νομολογίας; |
| --- | --- |

8)

Επιβάλλει το κοινοτικό δίκαιο την αναθεώρηση απρόσβλητων δικαστικών αποφάσεων/διοικητικών πράξεων υπό τις προεκτεθείσες περιστάσεις, όταν συντρέχουν οι τέσσερις προϋποθέσεις που διατυπώνονται στην απόφαση Kühne & Heitz NV (C-453/00, της 13ης Ιανουαρίου 2004) (3): α) στο εθνικό δίκαιο της Ισπανίας η Διοίκηση και τα δικαστήρια διαθέτουν δυνατότητα αναθεωρήσεως, αλλά υπό τους προεκτεθέντες περιορισμούς που καθιστούν πολύ δυσχερή ή αδύνατη μια τέτοια αναθεώρηση[·] β) οι επίμαχες αποφάσεις κατέστησαν απρόσβλητες κατόπιν αποφάσεως εθνικού δικαστηρίου που αποφαίνεται σε τελευταίο/μοναδικό βαθμό· γ) η εν λόγω απόφαση στηρίχθηκε σε ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου η οποία δεν συνάδει προς τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκδόθηκε χωρίς την προηγούμενη υποβολή προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης· και [δ]) ο ενδιαφερόμενος προσέφυγε στο διοικητικό όργανο μόλις έλαβε γνώση της εν λόγω νομολογίας;

| 9) | Μπορούν και οφείλουν τα εθνικά δικαστήρια, ως ευρωπαϊκά δικαστήρια που οφείλουν να διασφαλίζουν την πλήρη ισχύ του δικαίου της Ένωσης στα κράτη μέλη, να υποχρεώνουν και να διατάσσουν την εθνική διοικητική αρχή των κρατών μελών να θεσπίσει –εντός των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων της– τις σχετικές διατάξεις για την κατάργηση των εσωτερικών κανόνων που δεν συνάδουν προς το δίκαιο της Ένωσης, γενικώς, και προς την οδηγία 1999/70/ΕΚ και την προσαρτημένη σε αυτή συμφωνία-πλαίσιο ειδικώς; |
| --- | --- |

9)

Μπορούν και οφείλουν τα εθνικά δικαστήρια, ως ευρωπαϊκά δικαστήρια που οφείλουν να διασφαλίζουν την πλήρη ισχύ του δικαίου της Ένωσης στα κράτη μέλη, να υποχρεώνουν και να διατάσσουν την εθνική διοικητική αρχή των κρατών μελών να θεσπίσει –εντός των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων της– τις σχετικές διατάξεις για την κατάργηση των εσωτερικών κανόνων που δεν συνάδουν προς το δίκαιο της Ένωσης, γενικώς, και προς την οδηγία 1999/70/ΕΚ και την προσαρτημένη σε αυτή συμφωνία-πλαίσιο ειδικώς;

---

(1)  Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ 1999, L 175, σ. 43).

(2)  Απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2016, Martínez Andrés και Castrejana López (C-184/15 και C-197/15, EU:C:2016:680).

(3)  Απόφαση της 13ης Ιανουαρίου 2004, Kühne & Heitz (C-453/00, EU:C:2004:17).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/25 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/25

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) κατά Administración General del Estado

(Υπόθεση C-105/18)

(2018/C 161/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA)

Καθού: Administración General del Estado

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών; |
| --- | --- |

1)

Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών;

| 2) | Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών; |
| --- | --- |

2)

Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών;

| 3) | Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές;

---

(1)  Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (
  ΕΕ 2000, L 327, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2009/72/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 211, σ. 55).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/26 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/26

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Energía de Galicia (Engasa) S.A. κατά Administración General del Estado

(Υπόθεση C-106/18)

(2018/C 161/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Energía de Galicia (Engasa) S.A.

Καθού: Administración General del Estado

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών; |
| --- | --- |

1)

Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών;

| 2) | Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών; |
| --- | --- |

2)

Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών;

| 3) | Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές;

---

(1)  Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (
  ΕΕ 2000, L 327, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2009/72/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 211, σ. 55).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/27 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/27

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Duerocanto S.L. κατά Administración General del Estado

(Υπόθεση C-107/18)

(2018/C 161/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Duerocanto S.L.

Καθού: Administración General del Estado

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών; |
| --- | --- |

1)

Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών;

| 2) | Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών; |
| --- | --- |

2)

Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών;

| 3) | Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές;

---

(1)  Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (
  ΕΕ 2000, L 327, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2009/72/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 211, σ. 55).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/28 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/28

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Corporación Acciona Hidráulica (Acciona) S.L.U. κατά Administración General del Estado

(Υπόθεση C-108/18)

(2018/C 161/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Corporación Acciona Hidráulica (Acciona) S.L.U.

Καθού: Administración General del Estado

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών; |
| --- | --- |

1)

Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών;

| 2) | Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών; |
| --- | --- |

2)

Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών;

| 3) | Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές;

---

(1)  Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (
  ΕΕ 2000, L 327, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2009/72/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 211, σ. 55).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/29 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/29

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Associació de Productors i Usuaris d’Energia Elèctrica κατά Administración General del Estado

(Υπόθεση C-109/18)

(2018/C 161/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Associació de Productors i Usuaris d’Energia Elèctrica

Καθού: Administración General del Estado

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000 (1), με το οποίο κατοχυρώνεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτό η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000 (1), με το οποίο κατοχυρώνεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτό η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών;

| 2) | Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), μια δημόσια εισφορά όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών; |
| --- | --- |

2)

Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), μια δημόσια εισφορά όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών;

| 3) | Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση το γεγονός ότι δεν υπόκεινται στο τέλος υδάτων οι εγκαταστάσεις παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας που λειτουργούν σε ενδοκοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, ούτε εξάλλου οι λοιπές [συνεπαγόμενες ανάλωση] χρήσεις των υδάτων, καθόσον το τέλος βαρύνει αποκλειστικώς τη χρήση για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση το γεγονός ότι δεν υπόκεινται στο τέλος υδάτων οι εγκαταστάσεις παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας που λειτουργούν σε ενδοκοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, ούτε εξάλλου οι λοιπές [συνεπαγόμενες ανάλωση] χρήσεις των υδάτων, καθόσον το τέλος βαρύνει αποκλειστικώς τη χρήση για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας;

---

(1)  Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (
  ΕΕ 2000, L 327, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2009/72/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 211, σ. 55).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/30 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/30

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — José Manuel Burgos Pérez και María del Amor Guinea Bueno κατά Administración General del Estado

(Υπόθεση C-110/18)

(2018/C 161/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: José Manuel Burgos Pérez και María del Amor Guinea Bueno

Καθού: Administración General del Estado

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών; |
| --- | --- |

1)

Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών;

| 2) | Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών; |
| --- | --- |

2)

Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών;

| 3) | Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές;

---

(1)  Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (
  ΕΕ 2000, L 327, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2009/72/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 211, σ. 55).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/30 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/30

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Endesa Generación S.A. κατά Administración General del Estado

(Υπόθεση C-111/18)

(2018/C 161/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Endesa Generación S.A.

Καθού: Administración General del Estado

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών; |
| --- | --- |

1)

Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών;

| 2) | Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών; |
| --- | --- |

2)

Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών;

| 3) | Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές;

---

(1)  Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (
  ΕΕ 2000, L 327, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2009/72/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 211, σ. 55).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/31 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/31

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Asociación de Productores de Energías Renovables (APPA) κατά Administración General del Estado

(Υπόθεση C-112/18)

(2018/C 161/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Asociación de Productores de Energías Renovables (APPA)

Καθού: Administración General del Estado

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών; |
| --- | --- |

1)

Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών;

| 2) | Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών; |
| --- | --- |

2)

Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών;

| 3) | Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές;

---

(1)  Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (
  ΕΕ 2000, L 327, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2009/72/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 211, σ. 55).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/32 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/32

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Parc del Segre S.A. κ.λπ. κατά Administración General del Estado

(Υπόθεση C-113/18)

(2018/C 161/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Supremo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: Parc del Segre S.A., Electra Irache S.L., Genhidro Generación Hidroeléctrica S.L., Hicenor, S.L., Hidroeléctrica Carrascosa, S.L., Hidroeléctrica del Carrión, S.L., Hidroeléctrica del Pisuerga, S.L., Hidroeléctrica Santa Marta, S.L., Hyanor, S.L. και Promotora del Rec dels Quatre Pobles, S.A.

Καθού: Administración General del Estado

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών; |
| --- | --- |

1)

Έχουν η περιβαλλοντική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 23ης Οκτωβρίου 2000, με τo οποίo θεσπίζεται η αρχή της ανακτήσεως του κόστους για τις υπηρεσίες ύδατος, καθώς και η ορθή οικονομική στάθμιση των χρήσεων ύδατος, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτά η θέσπιση τέλους χρήσεως των εσωτερικών υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο δεν προάγει την αποτελεσματική χρήση των υδάτων ούτε θεσπίζει μηχανισμούς για τη διατήρηση και προστασία των κοινόχρηστων υδάτινων πόρων, ο δε καθορισμός του ουδόλως εξαρτάται από την ικανότητα προκλήσεως βλάβης στους κοινόχρηστους υδάτινους πόρους, ενώ αντιθέτως εστιάζει αποκλειστικώς στην ικανότητα παραγωγής εσόδων των παραγωγών;

| 2) | Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών; |
| --- | --- |

2)

Συμβιβάζεται με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματικών φορέων, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας (2), η επιβολή τέλους όπως το τέλος υδάτων που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, το οποίο βαρύνει αποκλειστικώς τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού και όχι εκείνους που είναι κάτοχοι αδειών εκμετάλλευσης ενδοκοινοτικών λεκανών απορροής ποταμού, καθώς και τους παραγωγούς υδροηλεκτρικής ενέργειας και όχι τους παραγωγούς ενέργειας με χρήση άλλων τεχνολογιών;

| 3) | Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι συνιστά απαγορευμένη κρατική ενίσχυση η επιβολή τέλους υδάτων όπως το επίμαχο εις βάρος των παραγωγών υδροηλεκτρικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται σε διακοινοτικές λεκάνες απορροής ποταμού, κατά το μέτρο που εισάγει καθεστώς ασύμμετρης επιβαρύνσεως στο πλαίσιο χρήσεως της ίδιας τεχνολογίας, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο ευρίσκεται ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και κατά το μέτρο που δεν επιβάλλεται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από άλλες πηγές;

---

(1)  Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (
  ΕΕ 2000, L 327, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2009/72/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 211, σ. 55).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/33 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/33

---

Αναίρεση που άσκησε στις 14 Φεβρουαρίου 2018 η PGNiG Supply & Trading GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 14 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-849/16, PGNiG Supply & Trading GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-117/18 P)

(2018/C 161/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: PGNiG Supply & Trading GmbH (εκπρόσωπος: M. Jeżewski, adwokat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 14 Δεκεμβρίου 2017, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η προσφυγή της PGNiG Supply & Trading GmbH στο πλαίσιο της υποθέσεως T-849/16, |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 14 Δεκεμβρίου 2017, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η προσφυγή της PGNiG Supply & Trading GmbH στο πλαίσιο της υποθέσεως T-849/16,

| — | να αποφανθεί επί του παραδεκτού και να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή που άσκησε η προσφεύγουσα και νυν αναιρεσείουσα δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, στο πλαίσιο της υποθέσεως T-849/16, για την ακύρωση της αποφάσεως C(2016) 6950 τελικό της Επιτροπής της 28ης Οκτωβρίου 2016, περί επανεξετάσεως των όρων εξαιρέσεως του αγωγού φυσικού αερίου OPAL από τους κανόνες σχετικά με την πρόσβαση των τρίτων και την τιμολογιακή ρύθμιση που καθορίστηκαν βάσει της οδηγίας 2003/55/EΚ. |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί επί του παραδεκτού και να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή που άσκησε η προσφεύγουσα και νυν αναιρεσείουσα δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, στο πλαίσιο της υποθέσεως T-849/16, για την ακύρωση της αποφάσεως C(2016) 6950 τελικό της Επιτροπής της 28ης Οκτωβρίου 2016, περί επανεξετάσεως των όρων εξαιρέσεως του αγωγού φυσικού αερίου OPAL από τους κανόνες σχετικά με την πρόσβαση των τρίτων και την τιμολογιακή ρύθμιση που καθορίστηκαν βάσει της οδηγίας 2003/55/EΚ.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, κρίνοντας εσφαλμένως ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αφορά άμεσα και ατομικά την αναιρεσείουσα και ότι δεν συνιστά κανονιστική πράξη, σφάλμα το οποίο οφείλεται σε εσφαλμένη ερμηνεία της φύσεως και των αποτελεσμάτων της νέας κανονιστικής εξαιρέσεως του 2016, καθώς και λόγω παραβάσεως του άρθρου 36, παράγραφος 1, στοιχεία α' και ε', της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο δεν εφάρμοσε τους όρους εξαιρέσεως για μια «νέα υποδομή φυσικού αερίου» και δεν εκτίμησε εάν πληρούνται οι όροι αυτοί κατά τρόπο που να καθιστά επαρκώς δυνατό τον καθορισμό της φύσεως και του χαρακτήρα της εξαιρέσεως που προβλέφθηκε δυνάμει της προσβαλλομένης αποφάσεως του 2016 και της νέας κανονιστικής εξαιρέσεως του 2016, μη εφαρμόζοντας την 1η παράγραφο της προσβαλλομένης αποφάσεως για την τροποποίηση του πεδίου εφαρμογής της κανονιστικής εξαιρέσεως του 2009. Με τον λόγο αυτό, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν εκτίμησε τη φύση της κανονιστικής εξαιρέσεως του 2016, πράγμα που το οδήγησε σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποτελεσμάτων της προσβαλλομένης αποφάσεως έναντι της αναιρεσείουσας.

Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, κρίνοντας ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν αφορά άμεσα την αναιρεσείουσα. Με τον λόγο αυτό, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν την αφορά άμεσα. Η εκτίμηση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου δεν συνάδει με την ισχύουσα έως σήμερα νομολογία, κατά την οποία οι αποφάσεις της Επιτροπής αφορούν άμεσα και πρόσωπα πλην των εθνικών ρυθμιστικών αρχών (δηλαδή πρόσωπα τα οποία δεν είναι οι αποδέκτες των αποφάσεων αυτών).

Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, κρίνοντας ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν αφορά ατομικά την αναιρεσείουσα. Με τον λόγο αυτό, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η θέση της στην αγορά καθιστά δυνατή εν προκειμένω την εξατομίκευσή της, κατά την έννοια της νομολογίας σχετικά με το παραδεκτό της προσφυγής.

Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, τέταρτο εδάφιο (in fine), ΣΛΕΕ, κρίνοντας ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν συνιστά κανονιστική πράξη. Με τον λόγο αυτό, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά κανονιστική πράξη.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/34 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/34

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Telefónica Móviles España S.A.U. κατά Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

(Υπόθεση C-119/18)

(2018/C 161/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Telefónica Móviles España S.A.U.

Καθού: Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), την έννοια ότι κράτος μέλος δύναται να επιβάλει στους φορείς παροχής τηλεπικοινωνιών ετήσια χρηματοδοτική εισφορά, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, με σκοπό τη συμβολή στη χρηματοδότηση της [Corporación de Radio y Televisión Española,] λαμβανομένου υπόψη του θετικού αντικτύπου που προκύπτει για τον τομέα των τηλεπικοινωνιών από τη νέα ρύθμιση του τηλεοπτικού τομέα και του τομέα των οπτικοακουστικών υπηρεσιών, ιδίως, με την επέκταση των σταθερών και κινητών ευρυζωνικών υπηρεσιών, καθώς και με την κατάργηση της διαφημίσεως και την απόσυρση από την Corporación RTVE του συνδρομητικού περιεχομένου ή του περιεχομένου στο οποίο παρέχεται πρόσβαση υπό όρους, έχοντας υπόψη τις ακόλουθες συντρέχουσες περιστάσεις:






  — | ότι δεν τεκμηριώθηκε στη νέα νομική ρύθμιση η ύπαρξη του εν λόγω, άμεσου ή έμμεσου, θετικού αντικτύπου για τις εν λόγω επιχειρήσεις ούτε διαπιστώθηκε τέτοιος θετικός αντίκτυπος στο σχετικό οικονομικό έτος, |
| --- | --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), την έννοια ότι κράτος μέλος δύναται να επιβάλει στους φορείς παροχής τηλεπικοινωνιών ετήσια χρηματοδοτική εισφορά, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, με σκοπό τη συμβολή στη χρηματοδότηση της [Corporación de Radio y Televisión Española,] λαμβανομένου υπόψη του θετικού αντικτύπου που προκύπτει για τον τομέα των τηλεπικοινωνιών από τη νέα ρύθμιση του τηλεοπτικού τομέα και του τομέα των οπτικοακουστικών υπηρεσιών, ιδίως, με την επέκταση των σταθερών και κινητών ευρυζωνικών υπηρεσιών, καθώς και με την κατάργηση της διαφημίσεως και την απόσυρση από την Corporación RTVE του συνδρομητικού περιεχομένου ή του περιεχομένου στο οποίο παρέχεται πρόσβαση υπό όρους, έχοντας υπόψη τις ακόλουθες συντρέχουσες περιστάσεις:

—

ότι δεν τεκμηριώθηκε στη νέα νομική ρύθμιση η ύπαρξη του εν λόγω, άμεσου ή έμμεσου, θετικού αντικτύπου για τις εν λόγω επιχειρήσεις ούτε διαπιστώθηκε τέτοιος θετικός αντίκτυπος στο σχετικό οικονομικό έτος,

| — | ότι η εισφορά αυτή καθορίζεται σε 0,9 % των ακαθάριστων εσόδων εκμεταλλεύσεως του αντίστοιχου έτους και δεν [υπολογίζεται] επί των εσόδων που προκύπτουν από την παροχή των οπτικοακουστικών υπηρεσιών και τη διαφήμιση, επί της επαυξήσεως αυτών ή [επί] του κέρδους που παράγει η δραστηριότητα. Τούτο δε λαμβανομένου υπόψη ότι η εν λόγω εισφορά προβλέπεται στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 (νόμου 8/2009), κατά το αρχικό του γράμμα, και ενδέχεται να μην δικαιολογείται σε σχέση με τη συγκεκριμένη οπτικοακουστική υπηρεσία, με αποτέλεσμα [το εν λόγω άρθρο 5] να αποτελεί τη βάση για την απόρριψη των αιτημάτων της προσφεύγουσας περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και περί διορθώσεως των αυτοεκκαθαρίσεων στην προσβαλλόμενη με την υπό κρίση ένδικη διοικητική προσφυγή απόφαση; |
| --- | --- |

—

ότι η εισφορά αυτή καθορίζεται σε 0,9 % των ακαθάριστων εσόδων εκμεταλλεύσεως του αντίστοιχου έτους και δεν [υπολογίζεται] επί των εσόδων που προκύπτουν από την παροχή των οπτικοακουστικών υπηρεσιών και τη διαφήμιση, επί της επαυξήσεως αυτών ή [επί] του κέρδους που παράγει η δραστηριότητα. Τούτο δε λαμβανομένου υπόψη ότι η εν λόγω εισφορά προβλέπεται στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 (νόμου 8/2009), κατά το αρχικό του γράμμα, και ενδέχεται να μην δικαιολογείται σε σχέση με τη συγκεκριμένη οπτικοακουστική υπηρεσία, με αποτέλεσμα [το εν λόγω άρθρο 5] να αποτελεί τη βάση για την απόρριψη των αιτημάτων της προσφεύγουσας περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και περί διορθώσεως των αυτοεκκαθαρίσεων στην προσβαλλόμενη με την υπό κρίση ένδικη διοικητική προσφυγή απόφαση;

| 2) | Είναι αναλογική, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, η εν λόγω εισφορά η οποία επιβάλλεται στις επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών που δραστηριοποιούνται στην Ισπανία παρέχοντας γεωγραφική κάλυψη σε περισσότερες από μία αυτόνομες περιφέρειες, λαμβανομένου υπόψη του τρόπου υπολογισμού που προβλέπεται στο άρθρο 5 του προμνησθέντος Ley 8/2009 (νόμου 8/2009); |
| --- | --- |

2)

Είναι αναλογική, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, η εν λόγω εισφορά η οποία επιβάλλεται στις επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών που δραστηριοποιούνται στην Ισπανία παρέχοντας γεωγραφική κάλυψη σε περισσότερες από μία αυτόνομες περιφέρειες, λαμβανομένου υπόψη του τρόπου υπολογισμού που προβλέπεται στο άρθρο 5 του προμνησθέντος Ley 8/2009 (νόμου 8/2009);

| 3) | Είναι διαφανής η εν λόγω εισφορά η οποία απαιτείται βάσει του άρθρου 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, και του παραρτήματος της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, εάν δεν είναι γνωστή η συγκεκριμένη δραστηριότητα την οποία ασκεί η [Corporación de Radio y Televisión Española] ως καθολική υπηρεσία ή ως δημόσια υπηρεσία; |
| --- | --- |

3)

Είναι διαφανής η εν λόγω εισφορά η οποία απαιτείται βάσει του άρθρου 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, και του παραρτήματος της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, εάν δεν είναι γνωστή η συγκεκριμένη δραστηριότητα την οποία ασκεί η [Corporación de Radio y Televisión Española] ως καθολική υπηρεσία ή ως δημόσια υπηρεσία;

---

(1)  EE 2002, L 108, σ. 21.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/35 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/35

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2018 — Orange España S.A.U. κατά Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

(Υπόθεση C-120/18)

(2018/C 161/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Orange España S.A.U.

Καθού: Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), την έννοια ότι κράτος μέλος δύναται να επιβάλει στους φορείς παροχής τηλεπικοινωνιών ετήσια χρηματοδοτική εισφορά, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, με σκοπό τη συμβολή στη χρηματοδότηση της [Corporación de Radio y Televisión Española,] λαμβανομένου υπόψη του θετικού αντικτύπου που προκύπτει για τον τομέα των τηλεπικοινωνιών από τη νέα ρύθμιση του τηλεοπτικού τομέα και του τομέα των οπτικοακουστικών υπηρεσιών, ιδίως, με την επέκταση των σταθερών και κινητών ευρυζωνικών υπηρεσιών, καθώς και με την κατάργηση της διαφημίσεως και την απόσυρση από την Corporación RTVE του συνδρομητικού περιεχομένου ή του περιεχομένου στο οποίο παρέχεται πρόσβαση υπό όρους, έχοντας υπόψη τις ακόλουθες συντρέχουσες περιστάσεις:






  — | ότι δεν τεκμηριώθηκε στη νέα νομική ρύθμιση η ύπαρξη του εν λόγω, άμεσου ή έμμεσου, θετικού αντικτύπου για τις εν λόγω επιχειρήσεις ούτε διαπιστώθηκε τέτοιος θετικός αντίκτυπος στο σχετικό οικονομικό έτος, |
| --- | --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), την έννοια ότι κράτος μέλος δύναται να επιβάλει στους φορείς παροχής τηλεπικοινωνιών ετήσια χρηματοδοτική εισφορά, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, με σκοπό τη συμβολή στη χρηματοδότηση της [Corporación de Radio y Televisión Española,] λαμβανομένου υπόψη του θετικού αντικτύπου που προκύπτει για τον τομέα των τηλεπικοινωνιών από τη νέα ρύθμιση του τηλεοπτικού τομέα και του τομέα των οπτικοακουστικών υπηρεσιών, ιδίως, με την επέκταση των σταθερών και κινητών ευρυζωνικών υπηρεσιών, καθώς και με την κατάργηση της διαφημίσεως και την απόσυρση από την Corporación RTVE του συνδρομητικού περιεχομένου ή του περιεχομένου στο οποίο παρέχεται πρόσβαση υπό όρους, έχοντας υπόψη τις ακόλουθες συντρέχουσες περιστάσεις:

—

ότι δεν τεκμηριώθηκε στη νέα νομική ρύθμιση η ύπαρξη του εν λόγω, άμεσου ή έμμεσου, θετικού αντικτύπου για τις εν λόγω επιχειρήσεις ούτε διαπιστώθηκε τέτοιος θετικός αντίκτυπος στο σχετικό οικονομικό έτος,

| — | ότι η εισφορά αυτή καθορίζεται σε 0,9 % των ακαθάριστων εσόδων εκμεταλλεύσεως του αντίστοιχου έτους και δεν [υπολογίζεται] επί των εσόδων που προκύπτουν από την παροχή των οπτικοακουστικών υπηρεσιών και τη διαφήμιση, επί της επαυξήσεως αυτών ή [επί] του κέρδους που παράγει η δραστηριότητα. Τούτο δε λαμβανομένου υπόψη ότι η εν λόγω εισφορά προβλέπεται στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 (νόμου 8/2009), κατά το αρχικό του γράμμα, και ενδέχεται να μην δικαιολογείται σε σχέση με τη συγκεκριμένη οπτικοακουστική υπηρεσία, με αποτέλεσμα [το εν λόγω άρθρο 5] να αποτελεί τη βάση για την απόρριψη των αιτημάτων της προσφεύγουσας περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και περί διορθώσεως των αυτοεκκαθαρίσεων στην προσβαλλόμενη με την υπό κρίση ένδικη διοικητική προσφυγή απόφαση; |
| --- | --- |

—

ότι η εισφορά αυτή καθορίζεται σε 0,9 % των ακαθάριστων εσόδων εκμεταλλεύσεως του αντίστοιχου έτους και δεν [υπολογίζεται] επί των εσόδων που προκύπτουν από την παροχή των οπτικοακουστικών υπηρεσιών και τη διαφήμιση, επί της επαυξήσεως αυτών ή [επί] του κέρδους που παράγει η δραστηριότητα. Τούτο δε λαμβανομένου υπόψη ότι η εν λόγω εισφορά προβλέπεται στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 (νόμου 8/2009), κατά το αρχικό του γράμμα, και ενδέχεται να μην δικαιολογείται σε σχέση με τη συγκεκριμένη οπτικοακουστική υπηρεσία, με αποτέλεσμα [το εν λόγω άρθρο 5] να αποτελεί τη βάση για την απόρριψη των αιτημάτων της προσφεύγουσας περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και περί διορθώσεως των αυτοεκκαθαρίσεων στην προσβαλλόμενη με την υπό κρίση ένδικη διοικητική προσφυγή απόφαση;

| 2) | Είναι αναλογική, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, η εν λόγω εισφορά η οποία επιβάλλεται στις επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών που δραστηριοποιούνται στην Ισπανία παρέχοντας γεωγραφική κάλυψη σε περισσότερες από μία αυτόνομες περιφέρειες, λαμβανομένου υπόψη του τρόπου υπολογισμού που προβλέπεται στο άρθρο 5 του προμνησθέντος Ley 8/2009 (νόμου 8/2009); |
| --- | --- |

2)

Είναι αναλογική, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, η εν λόγω εισφορά η οποία επιβάλλεται στις επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών που δραστηριοποιούνται στην Ισπανία παρέχοντας γεωγραφική κάλυψη σε περισσότερες από μία αυτόνομες περιφέρειες, λαμβανομένου υπόψη του τρόπου υπολογισμού που προβλέπεται στο άρθρο 5 του προμνησθέντος Ley 8/2009 (νόμου 8/2009);

| 3) | Είναι διαφανής η εν λόγω εισφορά η οποία απαιτείται βάσει του άρθρου 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, και του παραρτήματος της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, εάν δεν είναι γνωστή η συγκεκριμένη δραστηριότητα την οποία ασκεί η [Corporación de Radio y Televisión Española] ως καθολική υπηρεσία ή ως δημόσια υπηρεσία; |
| --- | --- |

3)

Είναι διαφανής η εν λόγω εισφορά η οποία απαιτείται βάσει του άρθρου 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, και του παραρτήματος της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, εάν δεν είναι γνωστή η συγκεκριμένη δραστηριότητα την οποία ασκεί η [Corporación de Radio y Televisión Española] ως καθολική υπηρεσία ή ως δημόσια υπηρεσία;

---

(1)  EE 2002, L 108, σ. 21.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/36 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/36

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 14 Φεβρουαρίου 2018 — Vodafone España S.A.U. κατά Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

(Υπόθεση C-121/18)

(2018/C 161/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Vodafone España S.A.U.

Καθού: Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), την έννοια ότι κράτος μέλος δύναται να επιβάλει στους φορείς παροχής τηλεπικοινωνιών ετήσια χρηματοδοτική εισφορά, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, με σκοπό τη συμβολή στη χρηματοδότηση της [Corporación de Radio y Televisión Española,] λαμβανομένου υπόψη του θετικού αντικτύπου που προκύπτει για τον τομέα των τηλεπικοινωνιών από τη νέα ρύθμιση του τηλεοπτικού τομέα και του τομέα των οπτικοακουστικών υπηρεσιών, ιδίως, με την επέκταση των σταθερών και κινητών ευρυζωνικών υπηρεσιών, καθώς και με την κατάργηση της διαφημίσεως και την απόσυρση από την Corporación RTVE του συνδρομητικού περιεχομένου ή του περιεχομένου στο οποίο παρέχεται πρόσβαση υπό όρους, έχοντας υπόψη τις ακόλουθες συντρέχουσες περιστάσεις:






  — | ότι δεν τεκμηριώθηκε στη νέα νομική ρύθμιση η ύπαρξη του εν λόγω, άμεσου ή έμμεσου, θετικού αντικτύπου για τις εν λόγω επιχειρήσεις ούτε διαπιστώθηκε τέτοιος θετικός αντίκτυπος στο σχετικό οικονομικό έτος, |
| --- | --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), την έννοια ότι κράτος μέλος δύναται να επιβάλει στους φορείς παροχής τηλεπικοινωνιών ετήσια χρηματοδοτική εισφορά, όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, με σκοπό τη συμβολή στη χρηματοδότηση της [Corporación de Radio y Televisión Española,] λαμβανομένου υπόψη του θετικού αντικτύπου που προκύπτει για τον τομέα των τηλεπικοινωνιών από τη νέα ρύθμιση του τηλεοπτικού τομέα και του τομέα των οπτικοακουστικών υπηρεσιών, ιδίως, με την επέκταση των σταθερών και κινητών ευρυζωνικών υπηρεσιών, καθώς και με την κατάργηση της διαφημίσεως και την απόσυρση από την Corporación RTVE του συνδρομητικού περιεχομένου ή του περιεχομένου στο οποίο παρέχεται πρόσβαση υπό όρους, έχοντας υπόψη τις ακόλουθες συντρέχουσες περιστάσεις:

—

ότι δεν τεκμηριώθηκε στη νέα νομική ρύθμιση η ύπαρξη του εν λόγω, άμεσου ή έμμεσου, θετικού αντικτύπου για τις εν λόγω επιχειρήσεις ούτε διαπιστώθηκε τέτοιος θετικός αντίκτυπος στο σχετικό οικονομικό έτος,

| — | ότι η εισφορά αυτή καθορίζεται σε 0,9 % των ακαθάριστων εσόδων εκμεταλλεύσεως του αντίστοιχου έτους και δεν [υπολογίζεται] επί των εσόδων που προκύπτουν από την παροχή των οπτικοακουστικών υπηρεσιών και τη διαφήμιση, επί της επαυξήσεως αυτών ή [επί] του κέρδους που παράγει η δραστηριότητα. Τούτο δε λαμβανομένου υπόψη ότι η εν λόγω εισφορά προβλέπεται στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 (νόμου 8/2009), κατά το αρχικό του γράμμα, και ενδέχεται να μην δικαιολογείται σε σχέση με τη συγκεκριμένη οπτικοακουστική υπηρεσία, με αποτέλεσμα [το εν λόγω άρθρο 5] να αποτελεί τη βάση για την απόρριψη των αιτημάτων της προσφεύγουσας περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και περί διορθώσεως των αυτοεκκαθαρίσεων στην προσβαλλόμενη με την υπό κρίση ένδικη διοικητική προσφυγή απόφαση; |
| --- | --- |

—

ότι η εισφορά αυτή καθορίζεται σε 0,9 % των ακαθάριστων εσόδων εκμεταλλεύσεως του αντίστοιχου έτους και δεν [υπολογίζεται] επί των εσόδων που προκύπτουν από την παροχή των οπτικοακουστικών υπηρεσιών και τη διαφήμιση, επί της επαυξήσεως αυτών ή [επί] του κέρδους που παράγει η δραστηριότητα. Τούτο δε λαμβανομένου υπόψη ότι η εν λόγω εισφορά προβλέπεται στο άρθρο 5 του Ley 8/2009 (νόμου 8/2009), κατά το αρχικό του γράμμα, και ενδέχεται να μην δικαιολογείται σε σχέση με τη συγκεκριμένη οπτικοακουστική υπηρεσία, με αποτέλεσμα [το εν λόγω άρθρο 5] να αποτελεί τη βάση για την απόρριψη των αιτημάτων της προσφεύγουσας περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και περί διορθώσεως των αυτοεκκαθαρίσεων στην προσβαλλόμενη με την υπό κρίση ένδικη διοικητική προσφυγή απόφαση;

| 2) | Είναι αναλογική, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, η εν λόγω εισφορά η οποία επιβάλλεται στις επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών που δραστηριοποιούνται στην Ισπανία παρέχοντας γεωγραφική κάλυψη σε περισσότερες από μία αυτόνομες περιφέρειες, λαμβανομένου υπόψη του τρόπου υπολογισμού που προβλέπεται στο άρθρο 5 του προμνησθέντος Ley 8/2009 (νόμου 8/2009); |
| --- | --- |

2)

Είναι αναλογική, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, η εν λόγω εισφορά η οποία επιβάλλεται στις επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών που δραστηριοποιούνται στην Ισπανία παρέχοντας γεωγραφική κάλυψη σε περισσότερες από μία αυτόνομες περιφέρειες, λαμβανομένου υπόψη του τρόπου υπολογισμού που προβλέπεται στο άρθρο 5 του προμνησθέντος Ley 8/2009 (νόμου 8/2009);

| 3) | Είναι διαφανής η εν λόγω εισφορά η οποία απαιτείται βάσει του άρθρου 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, και του παραρτήματος της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, εάν δεν είναι γνωστή η συγκεκριμένη δραστηριότητα την οποία ασκεί η [Corporación de Radio y Televisión Española] ως καθολική υπηρεσία ή ως δημόσια υπηρεσία; |
| --- | --- |

3)

Είναι διαφανής η εν λόγω εισφορά η οποία απαιτείται βάσει του άρθρου 5 του Ley 8/2009 de financiación de la Corporación de Radio y Televisión Española (νόμου 8/2009 περί χρηματοδοτήσεως της Corporación de Radio y Televisión Española), της 28ης Αυγούστου 2009, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, και του παραρτήματος της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, εάν δεν είναι γνωστή η συγκεκριμένη δραστηριότητα την οποία ασκεί η [Corporación de Radio y Televisión Española] ως καθολική υπηρεσία ή ως δημόσια υπηρεσία;

---

(1)  EE 2002, L 108, σ. 21.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/37 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/37

---

Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2018 η HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-692/15, HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-123/18 P)

(2018/C 161/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH (εκπρόσωπος: M. Schlingmann, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει πλήρως την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-692/15, HTTS Trade Trust & Shipping GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποστηριζόμενου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή,

και να καταδικάσει το Συμβούλιο,

| 1. | να καταβάλει στην αναιρεσείουσα αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση ύψους 2 516 221,50 ευρώ για την υλική ζημία και την ηθική βλάβη που υπέστη εξαιτίας της συμπεριλήψεώς της στον κατάλογο των προσώπων, των οντοτήτων και των φορέων στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (1) και στο παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (2)· |
| --- | --- |

1.

να καταβάλει στην αναιρεσείουσα αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση ύψους 2 516 221,50 ευρώ για την υλική ζημία και την ηθική βλάβη που υπέστη εξαιτίας της συμπεριλήψεώς της στον κατάλογο των προσώπων, των οντοτήτων και των φορέων στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (1) και στο παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (2)·

| 2. | να καταβάλει στη αναιρεσείουσα τόκους υπερημερίας, υπολογιζόμενους βάσει του επιτοκίου που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης προσαυξημένου κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, από τις 17 Οκτωβρίου 2015 και μέχρι την πλήρη εξόφληση του προπαρατεθέντος στο σημείο 1 ποσού· |
| --- | --- |

2.

να καταβάλει στη αναιρεσείουσα τόκους υπερημερίας, υπολογιζόμενους βάσει του επιτοκίου που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης προσαυξημένου κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, από τις 17 Οκτωβρίου 2015 και μέχρι την πλήρη εξόφληση του προπαρατεθέντος στο σημείο 1 ποσού·

| 3. | στα δικαστικά έξοδα, ιδίως στις δαπάνες της αναιρεσείουσας. |
| --- | --- |

3.

στα δικαστικά έξοδα, ιδίως στις δαπάνες της αναιρεσείουσας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αίτησή της αναιρέσεως σε παραβίαση του δικαίου της Ένωσης από το Γενικό Δικαστήριο.

Προβάλλει, ειδικότερα, τις ακόλουθες παραβιάσεις του δικαίου της Ένωσης:

| — | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη όσον αφορά τον χρόνο εκτιμήσεως, καθότι έλαβε υπόψη, προς όφελος του Συμβουλίου, περιστάσεις και πληροφορίες τις οποίες το Συμβούλιο προέβαλε μετά τη λήψη των παράνομων μέτρων, εν μέρει δε μόλις στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη όσον αφορά τον χρόνο εκτιμήσεως, καθότι έλαβε υπόψη, προς όφελος του Συμβουλίου, περιστάσεις και πληροφορίες τις οποίες το Συμβούλιο προέβαλε μετά τη λήψη των παράνομων μέτρων, εν μέρει δε μόλις στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.

| — | Το Γενικό Δικαστήριο συνήγαγε πεπλανημένα το συμπέρασμα ότι υπήρχαν ενδείξεις από τις οποίες καταδεικνυόταν τουλάχιστον προφανώς ότι η αναιρεσείουσα «ανήκει σε ή ελέγχεται από άλλη οντότητα [εν προκειμένω, την IRISL]». Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε λανθασμένο κριτήριο αξιολογήσεως, συνεκτίμησε κακώς πληροφορίες του Συμβουλίου που το τελευταίο ουδόλως διέθετε κατά τον χρόνο εκτιμήσεως, δεν απέδειξε τον βαθμό της (δήθεν) κυριότητας ή τον βαθμό του ελέγχου και αξιολόγησε εσφαλμένα τις ενδείξεις. |
| --- | --- |

—

Το Γενικό Δικαστήριο συνήγαγε πεπλανημένα το συμπέρασμα ότι υπήρχαν ενδείξεις από τις οποίες καταδεικνυόταν τουλάχιστον προφανώς ότι η αναιρεσείουσα «ανήκει σε ή ελέγχεται από άλλη οντότητα [εν προκειμένω, την IRISL]». Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε λανθασμένο κριτήριο αξιολογήσεως, συνεκτίμησε κακώς πληροφορίες του Συμβουλίου που το τελευταίο ουδόλως διέθετε κατά τον χρόνο εκτιμήσεως, δεν απέδειξε τον βαθμό της (δήθεν) κυριότητας ή τον βαθμό του ελέγχου και αξιολόγησε εσφαλμένα τις ενδείξεις.

| — | Το Γενικό Δικαστήριο πεπλανημένα συνήγαγε ότι ο κανονισμός 668/2010 (3) είναι νόμιμος όσον αφορά την αναιρεσείουσα. |
| --- | --- |

—

Το Γενικό Δικαστήριο πεπλανημένα συνήγαγε ότι ο κανονισμός 668/2010 (3) είναι νόμιμος όσον αφορά την αναιρεσείουσα.

| — | Το Γενικό Δικαστήριο πεπλανημένα συνήγαγε ότι η ανεπαρκής αιτιολόγηση των εις βάρος της αναιρεσείουσας ληφθέντων μέτρων δεν συνεπαγόταν, καταρχήν, ευθύνη της ΕΕ, παρέλειψε δε να εξετάσει κατά πόσον συνέτρεχε προσβολή τους δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. |
| --- | --- |

—

Το Γενικό Δικαστήριο πεπλανημένα συνήγαγε ότι η ανεπαρκής αιτιολόγηση των εις βάρος της αναιρεσείουσας ληφθέντων μέτρων δεν συνεπαγόταν, καταρχήν, ευθύνη της ΕΕ, παρέλειψε δε να εξετάσει κατά πόσον συνέτρεχε προσβολή τους δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 423/2007 του Συμβουλίου, της 19ης Απριλίου 2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2007, L 103, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 (ΕΕ 2010, L 281, σ. 1).

(3)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2010, L 195, σ. 25).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/38 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/38

---

Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2018 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 5 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-728/16, Tuerck κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-132/18 P)

(2018/C 161/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Gattinara, B. Mongin, L. Radu Bouyon)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Sabine Tuerck

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-728/16, Tuerck κατά Επιτροπής· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-728/16, Tuerck κατά Επιτροπής·

| — | να απορρίψει την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή· |
| --- | --- |

—

να απορρίψει την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή·

| — | να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·

| — | να καταδικάσει την S. Tuerck στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την S. Tuerck στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Όσον αφορά τις διαδικασίες μεταφοράς συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που έχουν αποκτηθεί σε εθνικό ταμείο ασφαλίσεως προς το συνταξιοδοτικό σύστημα των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η μεταφορά αυτή προβλέπεται με το άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ), ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αφορά παράβαση από το Γενικό Δικαστήριο της νομολογίας του Δικαστηρίου Radek Časta (απόφαση της 5ης Δεκεμβρίου 2013, C-166/12, σκέψεις 24, 28 και 31), κατά την οποία η μετατροπή του κεφαλαίου το οποίο αντιστοιχεί στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που αποκτήθηκαν στο εθνικό σύστημα σε συντάξιμα έτη προοριζόμενα να συνυπολογιστούν στο πλαίσιο του συνταξιοδοτικού συστήματος της Ένωσης διέπεται από το δίκαιο της Ένωσης. Η πράξη αυτή περιλαμβάνει τον συνυπολογισμό της αποτιμήσεως του κεφαλαίου μεταξύ της ημερομηνίας της αιτήσεως μεταφοράς και της ημερομηνίας της πραγματικής μεταφοράς κατά τα προβλεπόμενα στον ΚΥΚ. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν είχε την εξουσία να προβεί σε μείωση του εκτιμώμενου ποσού του κεφαλαίου μεταξύ της ημερομηνίας πρωτοκολλήσεως της αιτήσεως μεταφοράς και την πραγματική μεταφορά του κεφαλαίου. Αποφαινόμενο ότι η Επιτροπή δεν είχε αρμοδιότητα να προβεί σε τέτοιες μειώσεις, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 11, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, δεν έλαβε υπόψη την αρμοδιότητα που έχει αναγνωριστεί με το άρθρο αυτό στην Επιτροπή και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.

Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αφορά πλάνη περί το δίκαιο συνιστάμενης στη διαπίστωση ότι η μείωση του εκτιμώμενου ποσού του κεφαλαίου ήταν δυνατό να πραγματοποιηθεί με συντελεστή διαφορετικό από τον προβλεπόμενο με τον ΚΥΚ και μόνο βάσει του προς μεταφορά κεφαλαίου. Όμως, η μείωση του εκτιμώμενου ποσού του κεφαλαίου πρέπει να πραγματοποιείται συμφώνως προς τον ΚΥΚ ο οποίος επιβάλλει υποχρέωση προς διασφάλιση της αναλογιστικής ισορροπίας και προβλέπει, προς τον σκοπό αυτό, την εφαρμογή συντελεστή 3,1 %. Εξάλλου, το Γενικό Δικαστήριο, αναφερόμενο στο «προς μεταφορά» ποσό, ενώ το άρθρο 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ απλώς προβλέπει ότι η μετατροπή των αντιστοιχούντων στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα του ενδιαφερομένου ποσών σε συντάξιμα έτη υπηρεσίας πρέπει να πραγματοποιείται με βάση την πραγματική μεταφορά, παρέβη τη διάταξη αυτή και δεν έλαβε υπόψη την αναιρετική απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Οκτωβρίου 2015 στην υπόθεση Επιτροπή κατά Verile και Gjergij (T-104/14 P).

Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως αφορά πλάνη περί το δίκαιο λόγω του ότι οι γενικές εκτελεστικές διατάξεις που εξέδωσε η Επιτροπή προς εφαρμογή του ΚΥΚ (στο εξής: ΓΕΔ) εφαρμόστηκαν ως εάν υπερείχαν του ΚΥΚ ο οποίος έχει υπέρτερη τυπική ισχύ έναντί τους και παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Με το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο έδωσε στις ΓΕΔ ερμηνεία αντίθετη προς το γράμμα της σχετικής διατάξεως του ΚΥΚ την οποία οι εν λόγω διατάξεις προβλέπεται ότι θέτουν σε εφαρμογή και παρέβη τον κανόνα κατά τον οποίο ο ΚΥΚ, όπως ερμηνεύθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου Radek Časta, δεν επιτρέπει τη μετατροπή σε συντάξιμα έτη υπηρεσίας των ποσών που δεν αντιστοιχούν ουσιαστικά σε συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Με το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, δεχόμενο, βάσει αντιφατικής αιτιολογίας, ότι το εθνικό ταμείο ασφαλίσεως είχε αποδείξει το εκτιμώμενο ποσό του κεφαλαίου μεταξύ της ημερομηνίας της αιτήσεως μεταφοράς και της ημερομηνίας πραγματικής μεταφοράς.

Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως αφορά πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου λόγω διαπιστώσεως αδικαιολόγητου πλουτισμού ο οποίος δεν υφίσταται. Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο δέχεται ότι αδικαιολόγητο πλουτισμό θα συνιστούσε η μετατροπή σε συντάξιμα έτη μέρους μόνο του προς μεταφορά κεφαλαίου, ενώ η μεταφορά αυτή εκτιμάται κατά την ημερομηνία της αιτήσεως μεταφοράς και υπόκειται, στη συνέχεια, στο καθεστώς του «πλασματικού» ταμείου, το οποίο στηρίζεται σε σύστημα κεφαλαιοποιήσεως. Με το δεύτερο σκέλος του τέταρτου λόγου, η Επιτροπή προβάλλει παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: το Γενικό Δικαστήριο συνήγαγε την ύπαρξη αδικαιολόγητου πλουτισμού χωρίς να εξηγήσει τη βασιμότητα του συμπεράσματος αυτού σε σχέση με το επιχείρημα της Επιτροπής ότι το ποσό που υπερβαίνει την εφαρμογή του συντελεστή 3,1 % επιστράφηκε στην ενδιαφερόμενη υπάλληλο.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/39 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/39

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) στις 23 Φεβρουαρίου 2018 — Skype Communications Sàrl κατά Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT)

(Υπόθεση C-142/18)

(2018/C 161/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour d’appel de Bruxelles

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Skype Communications Sàrl

Εφεσίβλητη: Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει ο ορισμός των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ο οποίος προβλέπεται στο άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), όπως έχει τροποποιηθεί, την έννοια ότι φωνητική υπηρεσία μέσω πρωτοκόλλου Ίντερνετ (IP), παρεχόμενη μέσω λογισμικού, η οποία τερματίζει σε δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο μεταγωγής σε σταθερό ή κινητό αριθμό εθνικού σχεδίου αριθμοδοτήσεως (υπό μορφή E.164) πρέπει να χαρακτηριστεί ως υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η ίδια η υπηρεσία προσβάσεως στο Διαδίκτυο με την οποία ο χρήστης αποκτά πρόσβαση στην εν λόγω φωνητική υπηρεσία μέσω IP συνιστά ήδη υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών και ενώ ο πάροχος του λογισμικού προσφέρει την εν λόγω υπηρεσία έναντι αμοιβής και συνάπτει συμφωνίες με τους παρόχους υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών που είναι δεόντως αδειοδοτημένοι για τη μετάδοση και τον τερματισμό των κλήσεων προς το δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο μεταγωγής, συμφωνίες οι οποίες καθιστούν εφικτό τον τερματισμό των κλήσεων σε σταθερό ή κινητό αριθμό εθνικού σχεδίου αριθμοδοτήσεως; |
| --- | --- |

1)

Έχει ο ορισμός των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ο οποίος προβλέπεται στο άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), όπως έχει τροποποιηθεί, την έννοια ότι φωνητική υπηρεσία μέσω πρωτοκόλλου Ίντερνετ (IP), παρεχόμενη μέσω λογισμικού, η οποία τερματίζει σε δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο μεταγωγής σε σταθερό ή κινητό αριθμό εθνικού σχεδίου αριθμοδοτήσεως (υπό μορφή E.164) πρέπει να χαρακτηριστεί ως υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η ίδια η υπηρεσία προσβάσεως στο Διαδίκτυο με την οποία ο χρήστης αποκτά πρόσβαση στην εν λόγω φωνητική υπηρεσία μέσω IP συνιστά ήδη υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών και ενώ ο πάροχος του λογισμικού προσφέρει την εν λόγω υπηρεσία έναντι αμοιβής και συνάπτει συμφωνίες με τους παρόχους υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών που είναι δεόντως αδειοδοτημένοι για τη μετάδοση και τον τερματισμό των κλήσεων προς το δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο μεταγωγής, συμφωνίες οι οποίες καθιστούν εφικτό τον τερματισμό των κλήσεων σε σταθερό ή κινητό αριθμό εθνικού σχεδίου αριθμοδοτήσεως;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, παραμένει η απάντηση ίδια εάν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η λειτουργία του λογισμικού που παρέχει τη δυνατότητα φωνητικής κλήσεως δεν είναι παρά λειτουργία του εν λόγω λογισμικού, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και χωρίς τη λειτουργία αυτή; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, παραμένει η απάντηση ίδια εάν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η λειτουργία του λογισμικού που παρέχει τη δυνατότητα φωνητικής κλήσεως δεν είναι παρά λειτουργία του εν λόγω λογισμικού, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και χωρίς τη λειτουργία αυτή;

| 3) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα δύο πρώτα ερωτήματα, παραμένει η απάντηση στο πρώτο ερώτημα ίδια εάν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι ο πάροχος της υπηρεσίας προβλέπει στους γενικούς όρους του ότι δεν αναλαμβάνει ευθύνη έναντι του τελικού πελάτη για τη μετάδοση των σημάτων; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα δύο πρώτα ερωτήματα, παραμένει η απάντηση στο πρώτο ερώτημα ίδια εάν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι ο πάροχος της υπηρεσίας προβλέπει στους γενικούς όρους του ότι δεν αναλαμβάνει ευθύνη έναντι του τελικού πελάτη για τη μετάδοση των σημάτων;

| 4) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα τρία πρώτα ερωτήματα, παραμένει η απάντηση στο πρώτο ερώτημα ίδια εάν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η παρεχόμενη υπηρεσία ανταποκρίνεται επίσης στον ορισμό της «υπηρεσίας της κοινωνίας των πληροφοριών»; |
| --- | --- |

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα τρία πρώτα ερωτήματα, παραμένει η απάντηση στο πρώτο ερώτημα ίδια εάν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η παρεχόμενη υπηρεσία ανταποκρίνεται επίσης στον ορισμό της «υπηρεσίας της κοινωνίας των πληροφοριών»;

---

(1)  Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (EE L 108, σ. 33).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/40 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/40

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 23 Φεβρουαρίου 2018 — Regards Photographiques SARL κατά Ministre de l’Action et des Comptes publics

(Υπόθεση C-145/18)

(2018/C 161/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Regards Photographiques SARL

Αναιρεσίβλητος: Ministre de l’Action et des Comptes publics

Προδικαστικά ερωτήματα

| — | Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 103 και 311 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006 (1), καθώς και του μέρους Α, σημείο 7, του παραρτήματος IX της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι, προκειμένου να μπορούν να υπαχθούν στον μειωμένο συντελεστή φόρου προστιθέμενης αξίας, οι φωτογραφίες πρέπει απλώς να έχουν ληφθεί από τον καλλιτέχνη, να έχουν εκτυπωθεί από τον ίδιο ή υπό την εποπτεία του και να έχουν υπογραφεί και αριθμηθεί, έως τριάντα το πολύ αντίτυπα, ανεξαρτήτως μεγέθους και υλικού υποστρώματος; |
| --- | --- |

—

Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 103 και 311 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006 (1), καθώς και του μέρους Α, σημείο 7, του παραρτήματος IX της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι, προκειμένου να μπορούν να υπαχθούν στον μειωμένο συντελεστή φόρου προστιθέμενης αξίας, οι φωτογραφίες πρέπει απλώς να έχουν ληφθεί από τον καλλιτέχνη, να έχουν εκτυπωθεί από τον ίδιο ή υπό την εποπτεία του και να έχουν υπογραφεί και αριθμηθεί, έως τριάντα το πολύ αντίτυπα, ανεξαρτήτως μεγέθους και υλικού υποστρώματος;

| — | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορούν εντούτοις τα κράτη μέλη να αποκλείσουν από την εφαρμογή του μειωμένου συντελεστή φόρου προστιθέμενης αξίας φωτογραφίες που δεν έχουν, επιπλέον, και καλλιτεχνικό χαρακτήρα; |
| --- | --- |

—

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορούν εντούτοις τα κράτη μέλη να αποκλείσουν από την εφαρμογή του μειωμένου συντελεστή φόρου προστιθέμενης αξίας φωτογραφίες που δεν έχουν, επιπλέον, και καλλιτεχνικό χαρακτήρα;

| — | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, ποιες άλλες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούν οι φωτογραφίες προκειμένου να μπορούν να υπαχθούν στον μειωμένο συντελεστή φόρου προστιθέμενης αξίας; Ειδικότερα, πρέπει αυτές να έχουν καλλιτεχνικό χαρακτήρα; |
| --- | --- |

—

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, ποιες άλλες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούν οι φωτογραφίες προκειμένου να μπορούν να υπαχθούν στον μειωμένο συντελεστή φόρου προστιθέμενης αξίας; Ειδικότερα, πρέπει αυτές να έχουν καλλιτεχνικό χαρακτήρα;

| — | Πρέπει οι ανωτέρω προϋποθέσεις να ερμηνεύονται κατά τρόπο ομοιόμορφο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή μήπως καθορίζονται από το δίκαιο κάθε κράτους μέλους, και ιδίως από τη νομοθεσία περί διανοητικής ιδιοκτησίας; |
| --- | --- |

—

Πρέπει οι ανωτέρω προϋποθέσεις να ερμηνεύονται κατά τρόπο ομοιόμορφο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή μήπως καθορίζονται από το δίκαιο κάθε κράτους μέλους, και ιδίως από τη νομοθεσία περί διανοητικής ιδιοκτησίας;

---

(1)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/41 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/41

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação de Lisboa (Πορτογαλία) στις 26 Φεβρουαρίου 2018 — Agostinho da Silva Martins κατά Dekra Claims Services Portugal SA

(Υπόθεση C-149/18)

(2018/C 161/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal da Relação de Lisboa

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών και ενάγων: Agostinho da Silva Martins

Εφεσίβλητη και εναγόμενη: Dekra Claims Services Portugal SA

Προδικαστικά ερωτήματα

| (α) | Υπερισχύει το ισχύον στην Πορτογαλία καθεστώς ως διάταξη αναγκαστικού δικαίου αποκλειστικής εφαρμογής, κατά την έννοια του άρθρου 16 του κανονισμού «Ρώμη II» (1); |
| --- | --- |

(α)

Υπερισχύει το ισχύον στην Πορτογαλία καθεστώς ως διάταξη αναγκαστικού δικαίου αποκλειστικής εφαρμογής, κατά την έννοια του άρθρου 16 του κανονισμού «Ρώμη II» (1);

| (β) | Συνιστά ο εν λόγω κανόνας διάταξη του κοινοτικού δικαίου η οποία θεσπίζει κανόνες περί συγκρούσεως δικαίων, κατά την έννοια του άρθρου 27 του κανονισμού «Ρώμη II»; |
| --- | --- |

(β)

Συνιστά ο εν λόγω κανόνας διάταξη του κοινοτικού δικαίου η οποία θεσπίζει κανόνες περί συγκρούσεως δικαίων, κατά την έννοια του άρθρου 27 του κανονισμού «Ρώμη II»;

| (γ) | Πρέπει να θεωρηθεί ότι σε Πορτογάλο υπήκοο ο οποίος υπέστη τροχαίο ατύχημα στην Ισπανία έχει εφαρμογή το καθεστώς παραγραφής του άρθρου 498, παράγραφος 3, του πορτογαλικού Αστικού Κώδικα, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 28 της οδηγίας 2009/103/ΕΚ (2); |
| --- | --- |

(γ)

Πρέπει να θεωρηθεί ότι σε Πορτογάλο υπήκοο ο οποίος υπέστη τροχαίο ατύχημα στην Ισπανία έχει εφαρμογή το καθεστώς παραγραφής του άρθρου 498, παράγραφος 3, του πορτογαλικού Αστικού Κώδικα, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 28 της οδηγίας 2009/103/ΕΚ (2);

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές (Ρώμη II) (ΕΕ 2007 L 199, σ. 40).

(2)  Οδηγία 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ 2009 L 263, σ. 11).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/41 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/41

---

Αναίρεση που άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2018 η Crédit mutuel Arkéa κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-712/15, Crédit mutuel Arkéa κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

(Υπόθεση C-152/18 P)

(2018/C 161/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Crédit mutuel Arkéa (εκπρόσωπος: H. Savoie, avocat)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2017 (T-712/15), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της Crédit mutuel Arkéa για ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 5ης Οκτωβρίου 2015 (ECB/SSM/2015 — 9695000CG7B84NLR5984/28) περί καθορισμού των εφαρμοστέων στον όμιλο Crédit mutuel απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας. |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2017 (T-712/15), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της Crédit mutuel Arkéa για ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 5ης Οκτωβρίου 2015 (ECB/SSM/2015 — 9695000CG7B84NLR5984/28) περί καθορισμού των εφαρμοστέων στον όμιλο Crédit mutuel απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους που αντλούνται από:

| — | πλάνη περί το δίκαιο, καθότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 2, παράγραφος 21, στοιχείο γ', του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ επιτρέπει στην ΕΚΤ να προβεί σε ενοποιημένη προληπτική εποπτεία ιδρυμάτων που συνδέονται με κεντρικό φορέα παρότι ο τελευταίος δεν συνιστά πιστωτικό ίδρυμα· |
| --- | --- |

—

πλάνη περί το δίκαιο, καθότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 2, παράγραφος 21, στοιχείο γ', του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ επιτρέπει στην ΕΚΤ να προβεί σε ενοποιημένη προληπτική εποπτεία ιδρυμάτων που συνδέονται με κεντρικό φορέα παρότι ο τελευταίος δεν συνιστά πιστωτικό ίδρυμα·

| — | πλάνη κατά την αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, καθότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Crédit mutuel αποτελεί εποπτευόμενο όμιλο, στο μέτρο που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 575/2013 (1). |
| --- | --- |

—

πλάνη κατά την αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, καθότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Crédit mutuel αποτελεί εποπτευόμενο όμιλο, στο μέτρο που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 575/2013 (1).

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (EE L 176, σ. 1).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/42 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/42

---

Αναίρεση που άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2018 η Crédit mutuel Arkéa κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-52/16, Crédit mutuel Arkéa κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

(Υπόθεση C-153/18 P)

(2018/C 161/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Crédit mutuel Arkéa (εκπρόσωπος: H. Savoie, avocat)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2017 (T-52/16) με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της Crédit mutuel Arkéa για την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 4ης Δεκεμβρίου 2015 (ECB/SSM/2015 — 9695000CG7B84NLR5984/40) περί καθορισμού των εφαρμοστέων στον όμιλο Crédit Mutuel απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας. |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2017 (T-52/16) με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της Crédit mutuel Arkéa για την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 4ης Δεκεμβρίου 2015 (ECB/SSM/2015 — 9695000CG7B84NLR5984/40) περί καθορισμού των εφαρμοστέων στον όμιλο Crédit Mutuel απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους που αντλούνται από:

| — | πλάνη περί το δίκαιο, καθότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 2, παράγραφος 21, στοιχείο γ', του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ επιτρέπει στην ΕΚΤ να προβεί σε ενοποιημένη προληπτική εποπτεία ιδρυμάτων που συνδέονται με κεντρικό φορέα παρότι ο τελευταίος δεν συνιστά πιστωτικό ίδρυμα· |
| --- | --- |

—

πλάνη περί το δίκαιο, καθότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 2, παράγραφος 21, στοιχείο γ', του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ επιτρέπει στην ΕΚΤ να προβεί σε ενοποιημένη προληπτική εποπτεία ιδρυμάτων που συνδέονται με κεντρικό φορέα παρότι ο τελευταίος δεν συνιστά πιστωτικό ίδρυμα·

| — | πλάνη κατά την αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, καθότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Crédit mutuel αποτελεί εποπτευόμενο όμιλο, στο μέτρο που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 575/2013 (1). |
| --- | --- |

—

πλάνη κατά την αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, καθότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Crédit mutuel αποτελεί εποπτευόμενο όμιλο, στο μέτρο που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 575/2013 (1).

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (EE L 176, σ. 1).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/43 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/43

---

Προσφυγή της 16ης Μαρτίου 2018 — Ilmārs Rimšēvičs κατά Δημοκρατίας της Λετονίας

(Υπόθεση C-202/18)

(2018/C 161/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Ilmārs Rimšēvičs (εκπρόσωποι: S. Vārpiņš, I. Pazare, M. Kvēps, δικηγόροι)

Καθής: Δημοκρατία της Λετονίας

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | Να διαπιστώσει ότι παρανόμως παύθηκε από το αξίωμα του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας με την απόφαση σχετικά με την εφαρμογή μέτρων ασφαλείας την οποία εξέδωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2018 το Korupcijas novēršanas un apkarošanas birojs (Υπηρεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς) εν ονόματι της Δημοκρατίας της Λετονίας. |
| --- | --- |

—

Να διαπιστώσει ότι παρανόμως παύθηκε από το αξίωμα του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας με την απόφαση σχετικά με την εφαρμογή μέτρων ασφαλείας την οποία εξέδωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2018 το Korupcijas novēršanas un apkarošanas birojs (Υπηρεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς) εν ονόματι της Δημοκρατίας της Λετονίας.

| — | Να κηρύξει παράνομο το μέτρο ασφαλείας περί απαγορεύσεως της ασκήσεως ορισμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων —με το οποίο του απαγορεύθηκε να εκτελεί τα καθήκοντα και να ασκεί τα δικαιώματα του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας — που του επιβλήθηκε δυνάμει της αποφάσεως σχετικά με την εφαρμογή μέτρων ασφαλείας την οποία εξέδωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2018 η Υπηρεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς εν ονόματι της Δημοκρατίας της Λετονίας. |
| --- | --- |

—

Να κηρύξει παράνομο το μέτρο ασφαλείας περί απαγορεύσεως της ασκήσεως ορισμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων —με το οποίο του απαγορεύθηκε να εκτελεί τα καθήκοντα και να ασκεί τα δικαιώματα του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας — που του επιβλήθηκε δυνάμει της αποφάσεως σχετικά με την εφαρμογή μέτρων ασφαλείας την οποία εξέδωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2018 η Υπηρεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς εν ονόματι της Δημοκρατίας της Λετονίας.

| — | Να κηρύξει παράνομους τους περιορισμούς για την άσκηση των καθηκόντων του και των δικαιωμάτων του ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που του επιβλήθηκαν συνεπεία της αποφάσεως σχετικά με την εφαρμογή μέτρων ασφαλείας την οποία εξέδωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2018 η Υπηρεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς εν ονόματι της Δημοκρατίας της Λετονίας. |
| --- | --- |

—

Να κηρύξει παράνομους τους περιορισμούς για την άσκηση των καθηκόντων του και των δικαιωμάτων του ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που του επιβλήθηκαν συνεπεία της αποφάσεως σχετικά με την εφαρμογή μέτρων ασφαλείας την οποία εξέδωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2018 η Υπηρεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς εν ονόματι της Δημοκρατίας της Λετονίας.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

| 1 | Ο προσφεύγων προσβάλλει την παράνομη απόφαση την οποία εξέδωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2018 η αρμόδια για τις έρευνες αρχή του λετονικού κράτους —η Υπηρεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς, που εντάσσεται στη διάρθρωση της εκτελεστικής εξουσίας— με την οποία παύθηκε από το αξίωμα του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας το οποίο κατείχε για αόριστο χρόνο. Η απόφαση με την οποία ο προσφεύγων απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του εκδόθηκε εν ονόματι του λετονικού κράτους. Με την παύση του από το αξίωμα του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας, ο προσφεύγων εξέπεσε ex officio και από το αξίωμα του μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. |
| --- | --- |

1

Ο προσφεύγων προσβάλλει την παράνομη απόφαση την οποία εξέδωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2018 η αρμόδια για τις έρευνες αρχή του λετονικού κράτους —η Υπηρεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς, που εντάσσεται στη διάρθρωση της εκτελεστικής εξουσίας— με την οποία παύθηκε από το αξίωμα του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας το οποίο κατείχε για αόριστο χρόνο. Η απόφαση με την οποία ο προσφεύγων απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του εκδόθηκε εν ονόματι του λετονικού κράτους. Με την παύση του από το αξίωμα του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας, ο προσφεύγων εξέπεσε ex officio και από το αξίωμα του μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

| 2. | Με την απαλλαγή του προσφεύγοντος από τα καθήκοντά του διαπράχθηκαν τουλάχιστον οι εξής παραβάσεις. |
| --- | --- |

2.

Με την απαλλαγή του προσφεύγοντος από τα καθήκοντά του διαπράχθηκαν τουλάχιστον οι εξής παραβάσεις.

| 3. | Πρώτον, η παύση του προσφεύγοντος από το αξίωμά του του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας και του μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αντιβαίνει στο άρθρο 14, παράγραφος 2, του υπ’ αριθ. 4 πρωτοκόλλου της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περί του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δεδομένου ότι, κατά τον χρόνο της απαλλαγής του προσφεύγοντος από τα καθήκοντά του, δεν συνέτρεχε καμία από τις διαλαμβανόμενες στο εν λόγω άρθρο προϋποθέσεις για την απαλλαγή των Διοικητών των εθνικών κεντρικών τραπεζών από τα καθήκοντά τους (ο Διοικητής να μην πληροί πλέον τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εκτέλεση των καθηκόντων του ή να έχει διαπράξει βαρύ παράπτωμα). |
| --- | --- |

3.

Πρώτον, η παύση του προσφεύγοντος από το αξίωμά του του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας και του μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αντιβαίνει στο άρθρο 14, παράγραφος 2, του υπ’ αριθ. 4 πρωτοκόλλου της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περί του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δεδομένου ότι, κατά τον χρόνο της απαλλαγής του προσφεύγοντος από τα καθήκοντά του, δεν συνέτρεχε καμία από τις διαλαμβανόμενες στο εν λόγω άρθρο προϋποθέσεις για την απαλλαγή των Διοικητών των εθνικών κεντρικών τραπεζών από τα καθήκοντά τους (ο Διοικητής να μην πληροί πλέον τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εκτέλεση των καθηκόντων του ή να έχει διαπράξει βαρύ παράπτωμα).

| 4. | Δεύτερον, η παύση του προσφεύγοντος από το αξίωμά του του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας αντιβαίνει επίσης στο άρθρο 22 του likums «Par Latvijas Banku» (νόμου για την Τράπεζα της Λετονίας), ήτοι στη νομική πράξη με την οποία εφαρμόζεται η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά το χρονικό σημείο της εκδόσεως της ως άνω αποφάσεως, δεν συνέτρεχε καμία από τις διαλαμβανόμενες στο εν λόγω άρθρο προϋποθέσεις για την απαλλαγή του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας από τα καθήκοντά του (πρώτον, παραίτηση του ενδιαφερομένου· δεύτερον, η προϋπόθεση του άρθρου 14, παράγραφος 2, του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σχετικά με τη διάπραξη βαρέος παραπτώματος, περίπτωση στην οποία το Κοινοβούλιο δύναται να αποφανθεί όσον αφορά την απαλλαγή του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας από τα καθήκοντά του αφού η καταδικαστική απόφαση έχει καταστεί αμετάκλητη· ή, τρίτον, οι λοιπές προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου 14, παράγραφος 2). Επιπλέον, μολονότι κατά τον ως άνω νόμο αποκλειστικώς αρμόδιο για την απαλλαγή του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας από τα καθήκοντά του είναι το Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Λετονίας, δεν απάλλαξε αυτό τον προσφεύγοντα από τα καθήκοντά του, αλλά η αρμόδια για τις έρευνες αρχή της Δημοκρατίας της Λετονίας, που εντάσσεται στη διάρθρωση της εκτελεστικής εξουσίας. |
| --- | --- |

4.

Δεύτερον, η παύση του προσφεύγοντος από το αξίωμά του του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας αντιβαίνει επίσης στο άρθρο 22 του likums «Par Latvijas Banku» (νόμου για την Τράπεζα της Λετονίας), ήτοι στη νομική πράξη με την οποία εφαρμόζεται η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά το χρονικό σημείο της εκδόσεως της ως άνω αποφάσεως, δεν συνέτρεχε καμία από τις διαλαμβανόμενες στο εν λόγω άρθρο προϋποθέσεις για την απαλλαγή του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας από τα καθήκοντά του (πρώτον, παραίτηση του ενδιαφερομένου· δεύτερον, η προϋπόθεση του άρθρου 14, παράγραφος 2, του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σχετικά με τη διάπραξη βαρέος παραπτώματος, περίπτωση στην οποία το Κοινοβούλιο δύναται να αποφανθεί όσον αφορά την απαλλαγή του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας από τα καθήκοντά του αφού η καταδικαστική απόφαση έχει καταστεί αμετάκλητη· ή, τρίτον, οι λοιπές προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου 14, παράγραφος 2). Επιπλέον, μολονότι κατά τον ως άνω νόμο αποκλειστικώς αρμόδιο για την απαλλαγή του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας από τα καθήκοντά του είναι το Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Λετονίας, δεν απάλλαξε αυτό τον προσφεύγοντα από τα καθήκοντά του, αλλά η αρμόδια για τις έρευνες αρχή της Δημοκρατίας της Λετονίας, που εντάσσεται στη διάρθρωση της εκτελεστικής εξουσίας.

| 5. | Τρίτον, με την παύση του προσφεύγοντος από το αξίωμά του του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας, η Υπηρεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς εφάρμοσε το ενωσιακό δίκαιο βάσει μιας εσφαλμένης ερμηνείας του, διαπιστώνοντας ότι ο προσφεύγων δεν ενεργούσε στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά τρόπο ανεξάρτητο και προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά ασκούσε τις αρμοδιότητες του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας και ενεργούσε προς το συμφέρον της Τράπεζας της Λετονίας. Εντούτοις, το άρθρο 13 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, οι υπάλληλοι των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης δύνανται μόνον να ασκούν τις αρμοδιότητες που προβλέπονται στη νομοθεσία της Ένωσης και δύνανται να ενεργούν μόνον προς το συμφέρον των εν λόγω θεσμικών οργάνων. Δεν είναι έργο της εθνικής νομοθεσίας να ορίσει τις δραστηριότητες που εμπίπτουν στα καθήκοντα των υπαλλήλων των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, κατά συνέπεια, στο πλαίσιο της ασκήσεως των καθηκόντων υπαλλήλου των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είναι δυνατόν να ασκούνται αρμοδιότητες που απονέμονται με εθνικές νομικές πράξεις.
  Το άρθρο 130 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εγγυάται την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δεν επιτρέπει στον Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας, κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να δρα ως εκπρόσωπος της Τράπεζας της Λετονίας και να ενεργεί (αυστηρώς) προς το συμφέρον της Τράπεζας της Λετονίας ή της Δημοκρατίας της Λετονίας. |
| --- | --- |

5.

Τρίτον, με την παύση του προσφεύγοντος από το αξίωμά του του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας, η Υπηρεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς εφάρμοσε το ενωσιακό δίκαιο βάσει μιας εσφαλμένης ερμηνείας του, διαπιστώνοντας ότι ο προσφεύγων δεν ενεργούσε στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά τρόπο ανεξάρτητο και προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά ασκούσε τις αρμοδιότητες του Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας και ενεργούσε προς το συμφέρον της Τράπεζας της Λετονίας. Εντούτοις, το άρθρο 13 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, οι υπάλληλοι των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης δύνανται μόνον να ασκούν τις αρμοδιότητες που προβλέπονται στη νομοθεσία της Ένωσης και δύνανται να ενεργούν μόνον προς το συμφέρον των εν λόγω θεσμικών οργάνων. Δεν είναι έργο της εθνικής νομοθεσίας να ορίσει τις δραστηριότητες που εμπίπτουν στα καθήκοντα των υπαλλήλων των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, κατά συνέπεια, στο πλαίσιο της ασκήσεως των καθηκόντων υπαλλήλου των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είναι δυνατόν να ασκούνται αρμοδιότητες που απονέμονται με εθνικές νομικές πράξεις.

Το άρθρο 130 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εγγυάται την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δεν επιτρέπει στον Διοικητή της Τράπεζας της Λετονίας, κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να δρα ως εκπρόσωπος της Τράπεζας της Λετονίας και να ενεργεί (αυστηρώς) προς το συμφέρον της Τράπεζας της Λετονίας ή της Δημοκρατίας της Λετονίας.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/44 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/44

---

Προσφυγή της 3ης Απριλίου 2018 — Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατά Δημοκρατίας της Λεττονίας

(Υπόθεση C-238/18)

(2018/C 161/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: C. Zilioli, C. Kroppenstedt και K. Kaiser, D. Sarmiento Ramírez-Escudero, δικηγόρος)

Καθής: Δημοκρατία της Λεττονίας

Αιτήματα

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να διατάξει τη Δημοκρατία της Λεττονίας, σύμφωνα με το άρθρο 24, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 62 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, να προσκομίσει όλα τα πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με την έρευνα την οποία διεξάγει το Korupcijas novēršanas un apkarošanas birojs (Γραφείο Καταπολέμησης της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος) κατά του Διοικητή της Latvijas Banka· |
| --- | --- |

—

να διατάξει τη Δημοκρατία της Λεττονίας, σύμφωνα με το άρθρο 24, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 62 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, να προσκομίσει όλα τα πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με την έρευνα την οποία διεξάγει το Korupcijas novēršanas un apkarošanas birojs (Γραφείο Καταπολέμησης της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος) κατά του Διοικητή της Latvijas Banka·

| — | να διαπιστώσει, σύμφωνα με το άρθρο 14.2. του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ότι η Δημοκρατία της Λεττονίας παρέβη το δεύτερο εδάφιο της διατάξεως αυτής:






  — | καθόσον ο Διοικητής της Latvijas Banka απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του πριν από την έκδοση καταδικαστικής αποφάσεως επί της ουσίας της υποθέσεως από ανεξάρτητο δικαστήριο, και |
| --- | --- | --- |

—

να διαπιστώσει, σύμφωνα με το άρθρο 14.2. του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ότι η Δημοκρατία της Λεττονίας παρέβη το δεύτερο εδάφιο της διατάξεως αυτής:

—

καθόσον ο Διοικητής της Latvijas Banka απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του πριν από την έκδοση καταδικαστικής αποφάσεως επί της ουσίας της υποθέσεως από ανεξάρτητο δικαστήριο, και

| — | καθόσον δεν συντρέχει, εφόσον τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προσκόμισε η Δημοκρατία της Λεττονίας αποδειχθούν ακριβή, εξαιρετική περίσταση ικανή να δικαιολογήσει το γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος απαλλάχθηκε εν προκειμένω από τα καθήκοντά του· |
| --- | --- |

—

καθόσον δεν συντρέχει, εφόσον τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προσκόμισε η Δημοκρατία της Λεττονίας αποδειχθούν ακριβή, εξαιρετική περίσταση ικανή να δικαιολογήσει το γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος απαλλάχθηκε εν προκειμένω από τα καθήκοντά του·

| — | να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Λεττονίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Λεττονίας στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η ΕΚΤ υποστηρίζει ότι η Δημοκρατία της Λεττονίας παρέβη το άρθρο 14.2., δεύτερο εδάφιο, του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας καθόσον, κατ’ εφαρμογήν προσωρινού ασφαλιστικού μέτρου, ο Διοικητής της Latvijas Banka απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του πριν από την έκδοση καταδικαστικής αποφάσεως επί της ουσίας της υποθέσεως από ανεξάρτητο δικαστήριο.

---

Γενικό Δικαστήριο

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/46 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/46

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — De Capitani κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-540/15) (1)

([Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (EK) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με εν εξελίξει νομοθετική διαδικασία - Τριμερείς διάλογοι - Πίνακες με τέσσερις στήλες που αφορούν την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την Ευρωπόλ και την κατάργηση των αποφάσεων 2009/371/ΔΕΥ και 2005/681/ΔΕΥ - Μερική άρνηση προσβάσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Έννομο συμφέρον - Παραδεκτό - Άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001 - Εξαίρεση σχετική με την προστασία της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων - Δεν υφίσταται γενικό τεκμήριο όσον αφορά την άρνηση προσβάσεως στους πίνακες με τέσσερις στήλες που συντάσσονται στο πλαίσιο των τριμερών διαλόγων])

(2018/C 161/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Emilio De Capitani (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: O. Brouwer, J. Wolfhagen και E. Raedts, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς N. Görlitz, A. Τρουπιώτης και C. Burgos, στη συνέχεια Ν. Görlitz, C. Burgos και I. Αναγνωστοπούλου)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Rebasti, B. Driessen και J.-B. Laignelot) και Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Baquero Cruz και F. Clotuche-Duvieusart)

Αντικείμενο

Προσφυγή στηριζόμενη στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως A(2015) 4931 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2015, περί αρνήσεως παροχής στον προσφεύγοντα πλήρους προσβάσεως στα έγγραφα LIBE 2013 0091 02 και LIBE 2013 0091 03.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει την απόφαση A(2015) 4931 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2015, καθόσον με αυτή δεν παρέχεται στον Emilio De Capitani πλήρης πρόσβαση στα έγγραφα LIBE 2013 0091 02 και LIBE 2013 0091 03. |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει την απόφαση A(2015) 4931 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2015, καθόσον με αυτή δεν παρέχεται στον Emilio De Capitani πλήρης πρόσβαση στα έγγραφα LIBE 2013 0091 02 και LIBE 2013 0091 03.

| 2) | Το Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα και εκείνα του E. De Capitani. |
| --- | --- |

2)

Το Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα και εκείνα του E. De Capitani.

| 3) | Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 398 της 30.11.2015.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/47 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/47

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — Stavytskyi κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-242/16) (1)

((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία - Δέσμευση κεφαλαίων - Κατάλογος προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών στους οποίους επιβάλλεται η δέσμευση κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων - Διατήρηση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Αναλογικότητα - Νομική βάση - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως))

(2018/C 161/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Edward Stavytskyi (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey και D. Rovetta, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Piessevaux και J.-P. Hix)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Paasivirta και S. Bartelt, στη συνέχεια E. Paasivirta και L. Baumgart)

Αντικείμενο

Αίτημα δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2016/318 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2016, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία, καθώς και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/311 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2016, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2016, L 60, σ. 1), καθόσον το όνομα του προσφεύγοντος διατηρήθηκε στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών έναντι των οποίων εφαρμόζονται τα εν λόγω περιοριστικά μέτρα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Ο Edward Stavytskyi φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2)

Ο Edward Stavytskyi φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 3) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της. |
| --- | --- |

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

---

(1)  EE C 270 της 25.7.2016.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/47 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/47

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2018 — Šroubárna Ždánice κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-442/16) (1)

([Αίτημα επιστροφής δασμών αντιντάμπινγκ - Εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα με χώρα καταγωγής την Κίνα ή με χώρα αποστολής τη Μαλαισία - Κανονισμός (ΕΚ) 91/2009 και εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 723/2011 - Αρμοδιότητα του εθνικού δικαστή - Αναρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου])

(2018/C 161/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Šroubárna Ždánice a.s. (Kyjov, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: M. Osladil, δικηγόρος)

Εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: H. Marcos Fraile και A. Westerhof Löfflerová, επικουρούμενες από την N. Tuominen, δικηγόρο)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του εναγομένου: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και P. Němečková)

Αντικείμενο

Αίτημα επιστροφής των δασμών αντιντάμπινγκ και των τόκων που η ενάγουσα φέρεται ότι κατέβαλε αχρεωστήτως στις τσεχικές τελωνειακές αρχές κατόπιν της εκδόσεως του κανονισμού (ΕΚ) 91/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 2009, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2009, L 29, σ. 1), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 723/2011 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2011, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με τον κανονισμό 91/2009 στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι (ΕΕ 2011, L 194, σ. 6), και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 924/2012 του Συμβουλίου, της 4ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού 91/2009 (ΕΕ 2012, L 275, σ. 1).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αγωγή λόγω αναρμοδιότητας του Γενικού Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αγωγή λόγω αναρμοδιότητας του Γενικού Δικαστηρίου.

| 2) | Η Šroubárna Ždánice a.s. φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2)

Η Šroubárna Ždánice a.s. φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 3) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

---

(1)  EE C 392 της 24.10.2016.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/48 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/48

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — HJ κατά EMA

(Υπόθεση T-579/16) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Μη ανανέωση σύμβασης ορισμένου χρόνου - Άρθρο 8, πρώτο εδάφιο, ΚΛΠ - Αναχαρακτηρισμός σύμβασης ορισμένου χρόνου ως σύμβασης αορίστου χρόνου - Πρόδηλη πλάνη εκτίμησης - Καθήκον μέριμνας - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Δικαίωμα ακρόασης - Έκθεση αξιολόγησης - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Πρόδηλη πλάνη εκτίμησης))

(2018/C 161/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: HJ (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) (εκπρόσωποι: F. Cooney και N. Rampal Olmedo, επικουρούμενοι από τους A. Duron και D. Waelbroeck, δικηγόρους)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ με αιτήματα, αφενός, την ακύρωση της έκθεσης αξιολόγησης της προσφεύγουσας-ενάγουσας (στο εξής: προσφεύγουσα) για την περίοδο από τις 16 Φεβρουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014, της απόφασης του EMA της 1ης Απριλίου 2015 περί μη ανανέωσης της σύμβασης εκτάκτου υπαλλήλου της προσφεύγουσας και των δύο αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου 2015 περί απόρριψης των διοικητικών ενστάσεων της προσφεύγουσας κατά των πράξεων αυτών καθώς και, αφετέρου, την αποκατάσταση της ζημίας την οποία η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

| 2) | Καταδικάζει την HJ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την HJ στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 145 της 25.4.2016 (υπόθεση η οποία καταχωρίστηκε αρχικώς στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον αριθμό F-8/16 και μεταφέρθηκε στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1.9.2016).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/49 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/49

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2018 — Αργυράκη κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-734/16) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Υπολογισμός των συντάξιμων ετών - Συνυπολογισμός των περιόδων υπηρεσίας με την ιδιότητα του επικουρικού υπαλλήλου - Προϋποθέσεις - Νομική βάση))

(2018/C 161/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Βασιλεία Αργυράκη (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν G. Berscheid, G. Gattinara και A.-C. Simon, εν συνεχεία δε G. Berscheid, G. Gattinara και L. Radu Bouyon)

Αντικείμενο

Αίτημα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της αποφάσεως της 29ης Ιανουαρίου 2016 του Γραφείου «Διαχείρισης και Εκκαθάρισης Ατομικών Δικαιωμάτων» (PMO) της Επιτροπής, με την οποία αυτό απέρριψε την αίτηση της προσφεύγουσας να αναγνωρισθούν οι χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες υπηρέτησε με την ιδιότητα της επικουρικής υπαλλήλου ως περίοδοι κατά τις οποίες υπηρέτησε ως έκτακτη υπάλληλος, στο πλαίσιο του υπολογισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει την απόφαση της 29ης Ιανουαρίου 2016 του Γραφείου «Διαχείρισης και Εκκαθάρισης Ατομικών Δικαιωμάτων» (PMO) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία αυτό απέρριψε την αίτηση της Βασιλείας Αργυράκη να αναγνωρισθούν οι χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες υπηρέτησε με την ιδιότητα της επικουρικής υπαλλήλου ως περίοδοι κατά τις οποίες υπηρέτησε ως έκτακτη υπάλληλος, στο πλαίσιο του υπολογισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της. |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει την απόφαση της 29ης Ιανουαρίου 2016 του Γραφείου «Διαχείρισης και Εκκαθάρισης Ατομικών Δικαιωμάτων» (PMO) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία αυτό απέρριψε την αίτηση της Βασιλείας Αργυράκη να αναγνωρισθούν οι χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες υπηρέτησε με την ιδιότητα της επικουρικής υπαλλήλου ως περίοδοι κατά τις οποίες υπηρέτησε ως έκτακτη υπάλληλος, στο πλαίσιο του υπολογισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της.

| 2) | Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 462 της 12.12.2016.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/50 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/50

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2018 — Safe Skies κατά EUIPO — Travel Sentry (TSA LOCK)

(Υπόθεση T-60/17) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης TSA LOCK - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Διακριτικός χαρακτήρας - Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2018/C 161/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Safe Skies LLC (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: V. Schwepler, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Söder)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Travel Sentry, Inc. (Windermere, Φλόριντα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: J. L. Gracia Albero και V. Torelli, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Νοεμβρίου 2016 (υπόθεση R 233/2016-4), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ Safe Skies και Travel Sentry.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Safe Skies LLC στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Safe Skies LLC στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 104 της 3.4.2017.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/50 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/50

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2018 — Webgarden κατά EUIPO (Dating Bracelet)

(Υπόθεση T-272/17) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Dating Bracelet - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] - Προηγούμενη πρακτική του EUIPO - Ίση μεταχείριση - Ασφάλεια δικαίου])

(2018/C 161/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Webgarden Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. (Βουδαπέστη, Ουγγαρία) (εκπρόσωπος: G. Jambrik, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: P. Sipos)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Μαρτίου 2017 (υπόθεση R 658/2016-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου Dating Bracelet ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Webgarden Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Webgarden Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 231 της 17.7.2017.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/51 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/51

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Μαρτίου 2018 — Aurora Group Danmark κατά EUIPO — Retail Distribution (PANZER)

(Υπόθεση T-246/16) (1)

((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Ανάκληση της αιτήσεως καταχωρίσεως - Κατάργηση της δίκης))

(2018/C 161/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Aurora Group Danmark A/S (Ballerup, Δανία) (εκπρόσωπος: L. Elmgaard Sørensen, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς D. Gaja, στη συνέχεια T. Frydendahl και D. Walicka)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Retail Distribution ApS (Hinnerup, Δανία) (εκπρόσωπος: E. A. Skovbo, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 3ης Μαρτίου 2016 (υπόθεση R 447/2015-1), σχετικά με διαδικασία ακυρότητας μεταξύ των Retail Distribution και Aurora Group Danmark.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής. |
| --- | --- |

1)

Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.

| 2) | Η Aurora Group Danmark A/S και η Retail Distribution ApS φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Η Aurora Group Danmark A/S και η Retail Distribution ApS φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

---

(1)  EE C 279 της 1.8.2016.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/51 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/51

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Μαρτίου 2018 — Disney Enterprises κατά EUIPO — Di Molfetta (DiSNEY FROZEN)

(Υπόθεση T-567/17) (1)

((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Ανάκληση της αιτήσεως καταχωρίσεως - Κατάργηση της δίκης))

(2018/C 161/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Disney Enterprises, Inc. (Burbank, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: M. Graf, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Μαρκάκης και A. Folliard-Monguiral)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Fabio Di Molfetta (Bisceglie, Ιταλία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Μαΐου 2017 (υπόθεση R 2342/2016-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Fabio Di Molfetta και Disney Enterprises, Inc.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Καταργεί τη δίκη. |
| --- | --- |

1)

Καταργεί τη δίκη.

| 2) | Η Disney Enterprises, Inc., φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Η Disney Enterprises, Inc., φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

---

(1)  EE C 347 της 16.10.2017.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/52 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/52

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Μαρτίου 2018 — Comune di Milano κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-46/18) (1)

((Απέκδυση αρμοδιότητας))

(2018/C 161/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Comune di Milano [Δήμος Μιλάνου] (Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Sciaudone και M. Condinanzi, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Rebasti, M. Bauer και F. Florindo Gijón)

Αντικείμενο

Προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Συμβούλιο στο περιθώριο της 3579ης συνόδου, υπό τη σύνθεση «Γενικές Υποθέσεις», στις 20 Νοεμβρίου 2017, σχετικά με την επιλογή της νέας έδρας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA), καθόσον ορίζει το Άμστερνταμ ως νέα έδρα του EMA.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Το Γενικό Δικαστήριο απεκδύεται της αρμοδιότητάς του επί της υποθέσεως T-46/18 προκειμένου να αποφανθεί επί της προσφυγής το Δικαστήριο. |
| --- | --- |

1)

Το Γενικό Δικαστήριο απεκδύεται της αρμοδιότητάς του επί της υποθέσεως T-46/18 προκειμένου να αποφανθεί επί της προσφυγής το Δικαστήριο.

| 2) | Επιφυλάσσεται ως προς τις αιτήσεις παρεμβάσεως που υπέβαλαν το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Regione Lombardia. |
| --- | --- |

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τις αιτήσεις παρεμβάσεως που υπέβαλαν το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Regione Lombardia.

| 3) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα |
| --- | --- |

3)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα

---

(1)  EE C 94 της 12.3.2018.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/53 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/53

---

Προσφυγή-αγωγή της 22ας Φεβρουαρίου 2018 — VI κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-109/18)

(2018/C 161/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: VI (εκπρόσωποι: G. Pandey και V. Villante, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | προκαταρκτικώς, εφόσον απαιτείται, να κηρύξει το άρθρο 90 του ΚΥΚ ανίσχυρο και ανεφάρμοστο στην υπό κρίση υπόθεση δυνάμει του άρθρου 270 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- |

—

προκαταρκτικώς, εφόσον απαιτείται, να κηρύξει το άρθρο 90 του ΚΥΚ ανίσχυρο και ανεφάρμοστο στην υπό κρίση υπόθεση δυνάμει του άρθρου 270 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | να ακυρώσει, πρώτον, την απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2017 της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO), με την οποία απορρίφθηκε ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας υποβληθείσα στις 13 Ιουλίου 2017, στην οποία συμπεριλαμβάνεται η απόρριψη της αξιώσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας σε αποζημίωση ύψους 50 000· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, πρώτον, την απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2017 της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO), με την οποία απορρίφθηκε ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας υποβληθείσα στις 13 Ιουλίου 2017, στην οποία συμπεριλαμβάνεται η απόρριψη της αξιώσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας σε αποζημίωση ύψους 50 000·

| — | να ακυρώσει, δεύτερον, την απόφαση της 19ης Απριλίου 2017 της EPSO με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας-ενάγουσας για επανεξέταση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής περί μη συμμετοχής της στο επόμενο στάδιο του διαγωνισμού· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, δεύτερον, την απόφαση της 19ης Απριλίου 2017 της EPSO με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας-ενάγουσας για επανεξέταση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής περί μη συμμετοχής της στο επόμενο στάδιο του διαγωνισμού·

| — | να ακυρώσει, τρίτον, την απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 2017 η οποία εμφανίζεται στον ιστότοπο της EPSO περί μη συμπεριλήψεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας στο σχέδιο του πίνακα των επιτυχόντων υποψηφίων στον διαγωνισμό EPSO/AD/323/16· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, τρίτον, την απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 2017 η οποία εμφανίζεται στον ιστότοπο της EPSO περί μη συμπεριλήψεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας στο σχέδιο του πίνακα των επιτυχόντων υποψηφίων στον διαγωνισμό EPSO/AD/323/16·

| — | να ακυρώσει, τέταρτον, την προκήρυξη EPSO/AD/323/16, η οποία δημοσιεύθηκε στις 26 Μαΐου 2016, και, στο σύνολό του, το σχέδιο του προκύπτοντος πίνακα των υποψηφίων που οι οποίοι επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν στον προαναφερθέντα διαγωνισμό· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, τέταρτον, την προκήρυξη EPSO/AD/323/16, η οποία δημοσιεύθηκε στις 26 Μαΐου 2016, και, στο σύνολό του, το σχέδιο του προκύπτοντος πίνακα των υποψηφίων που οι οποίοι επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν στον προαναφερθέντα διαγωνισμό·

| — | να επιδικάσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση ποσού 50 000 ευρώ για τη ζημία που υπέστη λόγω της ελλείψεως νομιμότητας των προαναφερθεισών προσβαλλομένων αποφάσεων· και |
| --- | --- |

—

να επιδικάσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση ποσού 50 000 ευρώ για τη ζημία που υπέστη λόγω της ελλείψεως νομιμότητας των προαναφερθεισών προσβαλλομένων αποφάσεων· και

| — | να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τρεις λόγους.

| 1. | Ο πρώτος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως εκ μέρους της EPSO/εξεταστικής επιτροπής όσον αφορά την αξιολόγηση της επαγγελματικής εμπειρίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας, συμπεριλαμβανομένης της παραβάσεως του παραρτήματος III της επίμαχης προκηρύξεως του διαγωνισμού όπου εκτίθεται η απαιτούμενη επαγγελματική εμπειρία. |
| --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως εκ μέρους της EPSO/εξεταστικής επιτροπής όσον αφορά την αξιολόγηση της επαγγελματικής εμπειρίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας, συμπεριλαμβανομένης της παραβάσεως του παραρτήματος III της επίμαχης προκηρύξεως του διαγωνισμού όπου εκτίθεται η απαιτούμενη επαγγελματική εμπειρία.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας και, περαιτέρω, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και του άρθρου 296 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας και, περαιτέρω, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και του άρθρου 296 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 3. | Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 1, 2, 3 και 4 του κανονισμού 1/58 (1), παράβαση των άρθρων 1δ και 28 του ΚΥΚ και του άρθρου 1, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του παραρτήματος III του ΚΥΚ καθώς και από παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων. |
| --- | --- |

3.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 1, 2, 3 και 4 του κανονισμού 1/58 (1), παράβαση των άρθρων 1δ και 28 του ΚΥΚ και του άρθρου 1, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του παραρτήματος III του ΚΥΚ καθώς και από παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.

---

(1)  Κανονισμός αριθ. 1 της 15ης Απριλίου 1958 περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 01/001, σ. 14).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/54 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/54

---

Προσφυγή της 26ης Φεβρουαρίου 2018 — Tomasz KawałkoTrofeum κατά EUIPO — Ferrero (KINDERPRAMS)

(Υπόθεση T-115/18)

(2018/C 161/61)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Tomasz KawałkoTrofeum (Gdynia, Πολωνία) (εκπρόσωπος: P. Moksa δικηγόρος [radca prawny])

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ferrero SpA (Alba, Ιταλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «KINDERPRAMS» — Υπ’ αριθ. 12 916 961 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση R 1112/2017-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κάνοντας δεκτή την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος KINDERPRAMS, |
| --- | --- |

—

να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κάνοντας δεκτή την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος KINDERPRAMS,

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/54 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/54

---

Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — HMV (Brands) κατά EUIPO — Our Price Records (OUR PRICE)

(Υπόθεση T-129/18)

(2018/C 161/62)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: HMV (Brands) Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: M. Hicks και N. Zweck, Barristers)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Our Price Records Ltd (Λονδίνο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «OUR PRICE» — Υπ’ αριθ. 13 636 998 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση R 838/2017-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα·

| — | να καταδικάσει την Our Price Records Limited στα δικαστικά έξοδα (εφόσον παρέμβει στην παρούσα δίκη)·
  ΚΑΙ ΕΙΤΕ |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Our Price Records Limited στα δικαστικά έξοδα (εφόσον παρέμβει στην παρούσα δίκη)·

ΚΑΙ ΕΙΤΕ

| — | να δεχθεί την ανακοπή της HMV στο σύνολό της
  ΕΙΤΕ |
| --- | --- |

—

να δεχθεί την ανακοπή της HMV στο σύνολό της

ΕΙΤΕ

| — | να αναπέμψει την υπόθεση στο EUIPO για εκ νέου εξέταση υπό το πρίσμα της ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως. |
| --- | --- |

—

να αναπέμψει την υπόθεση στο EUIPO για εκ νέου εξέταση υπό το πρίσμα της ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 2017/1001.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/55 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/55

---

Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2018 — LMP Lichttechnik Vertriebs κατά EUIPO (LITECRAFT)

(Υπόθεση T-140/18)

(2018/C 161/63)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: LMP Lichttechnik Vertriebs GmbH (Ibbenbüren, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Plegge, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «LITECRAFT» — Υπ’ αριθ. 15 282 635 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 8ης Ιανουαρίου 2018 στην υπόθεση R 699/2017-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/56 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/56

---

Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Société générale κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-143/18)

(2018/C 161/64)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Société générale (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και P. Kupka, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 5 της απόφασης της ΕΚΤ αριθ. ECB/SSM/2017 — O2RNE8IBXP4R0TD8PU41/174 της 19ης Δεκεμβρίου 2017 και το άρθρο 3 του παραρτήματός της A, στον βαθμό που επιβάλλουν τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή πόρων για εξυγίανση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 5 της απόφασης της ΕΚΤ αριθ. ECB/SSM/2017 — O2RNE8IBXP4R0TD8PU41/174 της 19ης Δεκεμβρίου 2017 και το άρθρο 3 του παραρτήματός της A, στον βαθμό που επιβάλλουν τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή πόρων για εξυγίανση·

| — | να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής προβάλλονται τέσσερις λόγοι ακύρωσης.

| 1. | Ο πρώτος λόγος αφορά έλλειψη νομικής βάσης προς έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Κατά την προσφεύγουσα, η ΕΚΤ δεν έχει αρμοδιότητα να επιβάλει απαίτηση προληπτικής εποπτείας ως μέτρο γενικής ισχύος και δεν πραγματοποίησε ατομική και εμπεριστατωμένη αξιολόγηση της καταστάσεως της προσφεύγουσας, όπως επιτάσσουν οι εφαρμοστέες ρυθμίσεις. |
| --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος αφορά έλλειψη νομικής βάσης προς έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Κατά την προσφεύγουσα, η ΕΚΤ δεν έχει αρμοδιότητα να επιβάλει απαίτηση προληπτικής εποπτείας ως μέτρο γενικής ισχύος και δεν πραγματοποίησε ατομική και εμπεριστατωμένη αξιολόγηση της καταστάσεως της προσφεύγουσας, όπως επιτάσσουν οι εφαρμοστέες ρυθμίσεις.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος αφορά νομικό σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης, στο μέτρο που, κατά την προσφεύγουσα, η ΕΚΤ ερμήνευσε εσφαλμένως τις ρυθμίσεις του δικαίου της Ένωσης οι οποίες εισάγουν τη δυνατότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων να αναλάβουν αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής, στερώντας έτσι από τις σχετικές διατάξεις την πρακτική τους αποτελεσματικότητα. |
| --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος αφορά νομικό σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης, στο μέτρο που, κατά την προσφεύγουσα, η ΕΚΤ ερμήνευσε εσφαλμένως τις ρυθμίσεις του δικαίου της Ένωσης οι οποίες εισάγουν τη δυνατότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων να αναλάβουν αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής, στερώντας έτσι από τις σχετικές διατάξεις την πρακτική τους αποτελεσματικότητα.

| 3. | Ο τρίτος λόγος αφορά πρόδηλο σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης, στο μέτρο που, κατά την προσφεύγουσα, η ΕΚΤ ερμήνευσε εσφαλμένως τους κινδύνους τους οποίους φέρεται να ενέχουν οι αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής, από πλευράς του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ 2013, L 287, σ. 63). |
| --- | --- |

3.

Ο τρίτος λόγος αφορά πρόδηλο σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης, στο μέτρο που, κατά την προσφεύγουσα, η ΕΚΤ ερμήνευσε εσφαλμένως τους κινδύνους τους οποίους φέρεται να ενέχουν οι αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής, από πλευράς του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ 2013, L 287, σ. 63).

| 4. | Ο τέταρτος λόγος αφορά ελλιπή αιτιολογία, αφού η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ υπόκειται σε ενισχυμένη υποχρέωση αιτιολόγησης και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε ανεπαρκή αιτιολογία. |
| --- | --- |

4.

Ο τέταρτος λόγος αφορά ελλιπή αιτιολογία, αφού η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ υπόκειται σε ενισχυμένη υποχρέωση αιτιολόγησης και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε ανεπαρκή αιτιολογία.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/57 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/57

---

Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Crédit Agricole κ.λπ. κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-144/18)

(2018/C 161/65)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Crédit Agricole SA (Montrouge, Γαλλία) και 69 λοιπές προσφεύγουσες (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και P. Kupka, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 9 της απόφασης της ΕΚΤ αριθ. ECB/SSM/2017 — 969500TJ5KRTCJQWXH05/380 της 19ης Δεκεμβρίου 2017 και το άρθρο 3 του παραρτήματός της A, στον βαθμό που επιβάλλουν τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή πόρων για εξυγίανση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 9 της απόφασης της ΕΚΤ αριθ. ECB/SSM/2017 — 969500TJ5KRTCJQWXH05/380 της 19ης Δεκεμβρίου 2017 και το άρθρο 3 του παραρτήματός της A, στον βαθμό που επιβάλλουν τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή πόρων για εξυγίανση·

| — | να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής προβάλλονται τέσσερις λόγοι ακυρώσεως, οι οποίοι είναι κατ’ ουσίαν οι ίδιοι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-143/18, Société générale κατά ΕΚΤ.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/57 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/57

---

Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Confédération nationale du Crédit mutuel κ.λπ. κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-145/18)

(2018/C 161/66)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Confédération nationale du Crédit mutuel (Παρίσι, Γαλλία) και 37 λοιπές προσφεύγουσες (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και P. Kupka, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 8 της απόφασης της ΕΚΤ αριθ. ECB/SSM/2017 — 9695000CG7B84NLR5984/207 της 19ης Δεκεμβρίου 2017, στον βαθμό που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή πόρων για εξυγίανση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 8 της απόφασης της ΕΚΤ αριθ. ECB/SSM/2017 — 9695000CG7B84NLR5984/207 της 19ης Δεκεμβρίου 2017, στον βαθμό που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή πόρων για εξυγίανση·

| — | να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής προβάλλονται τέσσερις λόγοι ακυρώσεως, οι οποίοι είναι κατ’ ουσίαν οι ίδιοι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-143/18, Société générale κατά ΕΚΤ.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/58 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/58

---

Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — BPCE κ.λπ. κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-146/18)

(2018/C 161/67)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: BPCE (Παρίσι, Γαλλία) και 36 λοιπές προσφεύγουσες (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και P. Kupka, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 4 της απόφασης της ΕΚΤ αριθ. ECB/SSM/2017 — 9695005MSX1OYEMGDF46/338 (και του παραρτήματός της) της 19ης Δεκεμβρίου 2017, στον βαθμό που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή πόρων για εξυγίανση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 4 της απόφασης της ΕΚΤ αριθ. ECB/SSM/2017 — 9695005MSX1OYEMGDF46/338 (και του παραρτήματός της) της 19ης Δεκεμβρίου 2017, στον βαθμό που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή πόρων για εξυγίανση·

| — | να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής προβάλλονται τέσσερις λόγοι ακυρώσεως, οι οποίοι είναι κατ’ ουσίαν οι ίδιοι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-143/18, Société générale κατά ΕΚΤ.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/58 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/58

---

Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — Arkéa Direct Bank κ.λπ. κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-149/18)

(2018/C 161/68)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Arkéa Direct Bank (Puteaux, Γαλλία), Caisse de Bretagne de Crédit Mutuel Agricole (Le Relecq Kerhuon, Γαλλία), Crédit Mutuel Arkéa (Le Relecq Kerhuon), Crédit foncier et communal d’Alsace et de Lorraine-banque (Στρασβούργο, Γαλλία), Fédéral Finance (Le Relecq Kerhuon), Arkéa Home Loans SFH (Brest, Γαλλία), Arkéa Banking Services (Παρίσι, Γαλλία), Arkéa Public Sector SCF (Le Relecq Kerhuon), Arkéa Banque Entreprises et Institutionnels (Le Relecq Kerhuon), Keytrade Bank Luxembourg SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και P. Kupka, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το άρθρο 8 της απόφασης της ΕΚΤ αιρθ. ECB/SSM/2017 — 9695000CG7B84NLR5984/207 της 19ης Δεκεμβρίου 2017, στον βαθμό που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή πόρων για εξυγίανση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το άρθρο 8 της απόφασης της ΕΚΤ αιρθ. ECB/SSM/2017 — 9695000CG7B84NLR5984/207 της 19ης Δεκεμβρίου 2017, στον βαθμό που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή πόρων για εξυγίανση·

| — | να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής προβάλλονται τέσσερις λόγοι ακυρώσεως, οι οποίοι είναι κατ’ ουσίαν οι ίδιοι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-143/18, Société générale κατά ΕΚΤ.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/59 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/59

---

Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2018 — BNP Paribas κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-150/18)

(2018/C 161/69)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: BNP Paribas (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και P. Kupka, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει εν μέρει το άρθρο 9, και ειδικότερα τις παραγράφους 9.1, 9.2 και 9.3, της απόφασης της ΕΚΤ αριθ. ECB/SSM/2017 — R0MUWSFPU8MPRO8K5P83/248 της 19ης Δεκεμβρίου 2017, στον βαθμό που επιβάλλει συμψηφισμό των αμετάκλητων δεσμεύσεων πληρωμής οι οποίες έχουν αναληφθεί έναντι των εθνικών ταμείων εξυγίανσης, του Ενιαίου ταμείου εξυγίανσης και των εθνικών συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων, με το κεφάλαιο κοινών μετοχών κατηγορίας 1, σε ατομική, υποενοποιημένη και ενοποιημένη βάση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει εν μέρει το άρθρο 9, και ειδικότερα τις παραγράφους 9.1, 9.2 και 9.3, της απόφασης της ΕΚΤ αριθ. ECB/SSM/2017 — R0MUWSFPU8MPRO8K5P83/248 της 19ης Δεκεμβρίου 2017, στον βαθμό που επιβάλλει συμψηφισμό των αμετάκλητων δεσμεύσεων πληρωμής οι οποίες έχουν αναληφθεί έναντι των εθνικών ταμείων εξυγίανσης, του Ενιαίου ταμείου εξυγίανσης και των εθνικών συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων, με το κεφάλαιο κοινών μετοχών κατηγορίας 1, σε ατομική, υποενοποιημένη και ενοποιημένη βάση·

| — | να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής προβάλλονται τέσσερις λόγοι ακύρωσης.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νομικής βάσης, στο μέτρο που η ΕΚΤ έκανε χρήση των αρμοδιοτήτων της στον τομέα της προληπτικής εποπτείας για να επιβάλει μέτρο γενικής ισχύος το οποίο άπτεται της αρμοδιότητας του νομοθέτη, υπερβαίνοντας έτσι τα όρια των εξουσιών που της απονέμει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο στ', και το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ 2013, L 287, σ. 63). |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νομικής βάσης, στο μέτρο που η ΕΚΤ έκανε χρήση των αρμοδιοτήτων της στον τομέα της προληπτικής εποπτείας για να επιβάλει μέτρο γενικής ισχύος το οποίο άπτεται της αρμοδιότητας του νομοθέτη, υπερβαίνοντας έτσι τα όρια των εξουσιών που της απονέμει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο στ', και το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ 2013, L 287, σ. 63).

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα, στο μέτρο που η ΕΚΤ ερμήνευσε κατά τρόπο αντίθετο προς τη βούληση του νομοθέτη τις ρυθμίσεις του δικαίου της Ένωσης οι οποίες επιτρέπουν στα πιστωτικά ιδρύματα να αναλάβουν αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής προκειμένου να εκπληρώσουν μέρος των υποχρεώσεών τους έναντι των εθνικών ταμείων εξυγίανσης, του Ενιαίου ταμείου εξυγίανσης και των εθνικών συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων, στερώντας έτσι από τις σχετικές διατάξεις την πρακτική τους αποτελεσματικότητα. Επιπλέον, κατά την προσφεύγουσα, η ΕΚΤ στήριξε την απόφασή της σε εσφαλμένη ερμηνεία του ισχύοντος για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου και του εθνικού πλαισίου μεταφοράς του στην εσωτερική έννομη τάξη. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει νομικό σφάλμα, στο μέτρο που η ΕΚΤ ερμήνευσε κατά τρόπο αντίθετο προς τη βούληση του νομοθέτη τις ρυθμίσεις του δικαίου της Ένωσης οι οποίες επιτρέπουν στα πιστωτικά ιδρύματα να αναλάβουν αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής προκειμένου να εκπληρώσουν μέρος των υποχρεώσεών τους έναντι των εθνικών ταμείων εξυγίανσης, του Ενιαίου ταμείου εξυγίανσης και των εθνικών συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων, στερώντας έτσι από τις σχετικές διατάξεις την πρακτική τους αποτελεσματικότητα. Επιπλέον, κατά την προσφεύγουσα, η ΕΚΤ στήριξε την απόφασή της σε εσφαλμένη ερμηνεία του ισχύοντος για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου και του εθνικού πλαισίου μεταφοράς του στην εσωτερική έννομη τάξη.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο η προσφεύγουσα επικαλείται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο η προσφεύγουσα επικαλείται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκκινεί από σφάλμα εκτίμησης και αντιβαίνει στην αρχή της χρηστής διοίκησης. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκκινεί από σφάλμα εκτίμησης και αντιβαίνει στην αρχή της χρηστής διοίκησης.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/59 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/59

---

Προσφυγή της 26ης Φεβρουαρίου 2018 — Legutko και Poręba κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-156/18)

(2018/C 161/70)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Ryszard Antoni Legutko (Morawica, Πολωνία), Tomasz Piotr Poręba (Mielec, Πολωνία) (εκπρόσωπος: M. Mataczyński, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι το καθού παρέβη το άρθρο 130 του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κα τις διατάξεις του παραρτήματος II του Κανονισμού αυτού, παραλείποντας να διαβιβάσει στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης γραπτή ερώτηση την οποία υπέβαλαν μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη διαδικασία με αριθμό καταθέσεως P-003358/17· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι το καθού παρέβη το άρθρο 130 του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κα τις διατάξεις του παραρτήματος II του Κανονισμού αυτού, παραλείποντας να διαβιβάσει στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης γραπτή ερώτηση την οποία υπέβαλαν μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη διαδικασία με αριθμό καταθέσεως P-003358/17·

| — | να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διαβιβάσει τη γραπτή ερώτηση που κατατέθηκε με αριθμό P 003358/17 στο αρμόδιο όργανο που είναι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διαβιβάσει τη γραπτή ερώτηση που κατατέθηκε με αριθμό P 003358/17 στο αρμόδιο όργανο που είναι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

| — | να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

| — | Λόγος συνιστάμενος σε παράλειψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να διαβιβάσει στο αρμόδιο όργανο, όπως του υπέδειξαν οι προσφεύγοντες, γραπτή ερώτηση την οποία υπέβαλαν στις 16 Μαΐου 2017 οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ryszard Legutko και Tomasz Poręba. |
| --- | --- |

—

Λόγος συνιστάμενος σε παράλειψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να διαβιβάσει στο αρμόδιο όργανο, όπως του υπέδειξαν οι προσφεύγοντες, γραπτή ερώτηση την οποία υπέβαλαν στις 16 Μαΐου 2017 οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ryszard Legutko και Tomasz Poręba.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/60 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/60

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Amisi Kumba κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-163/18)

(2018/C 161/71)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Gabriel Amisi Kumba (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό καθόσον διατηρεί το όνομα του προσφεύγοντος στη δεύτερη θέση του καταλόγου του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στη δεύτερη θέση του καταλόγου του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό καθόσον διατηρεί το όνομα του προσφεύγοντος στη δεύτερη θέση του καταλόγου του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στη δεύτερη θέση του καταλόγου του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να κηρύξει παράνομα τα άρθρα 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1183/2005/ΕΚ· |
| --- | --- |

—

να κηρύξει παράνομα τα άρθρα 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1183/2005/ΕΚ·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της παραβάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως η οποία καθιστά δυνατή τη δικαιολόγηση των μέτρων και τη διασφάλιση αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, καθώς και προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της παραβάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως η οποία καθιστά δυνατή τη δικαιολόγηση των μέτρων και τη διασφάλιση αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, καθώς και προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ύπαρξη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως όσον αφορά την εμπλοκή του σε ενέργειες που συντείνουν σε σοβαρές προσβολές των δικαιωμάτων του ανθρώπου στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ύπαρξη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως όσον αφορά την εμπλοκή του σε ενέργειες που συντείνουν σε σοβαρές προσβολές των δικαιωμάτων του ανθρώπου στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει προσβολή του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή, του δικαιώματος ιδιοκτησίας και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει προσβολή του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή, του δικαιώματος ιδιοκτησίας και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει τον παράνομο χαρακτήρα των άρθρων 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2010, για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2008/369/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2010, L 336, σ. 30), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/2231 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2016, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (ΕΕ 2016, L 336I, σ. 7) και 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2005, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά των προσώπων που παραβιάζουν το εμπάργκο όπλων έναντι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (ΕΕ 2005, L 193, σ. 1). |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει τον παράνομο χαρακτήρα των άρθρων 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2010, για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2008/369/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2010, L 336, σ. 30), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/2231 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2016, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (ΕΕ 2016, L 336I, σ. 7) και 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2005, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά των προσώπων που παραβιάζουν το εμπάργκο όπλων έναντι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (ΕΕ 2005, L 193, σ. 1).

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/61 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/61

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kampete κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-164/18)

(2018/C 161/72)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Ilunga Kampete (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 1 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 1 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 1 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 1 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/61 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/61

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kahimbi Kasagwe κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-165/18)

(2018/C 161/73)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Delphin Kahimbi Kasagwe (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 7 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 7 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 7 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 7 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/62 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/62

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Ilunga Luyoyo κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-166/18)

(2018/C 161/74)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Ferdinand Ilunga Luyoyo (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 3 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 3 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 3 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 3 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/63 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/63

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kanyama κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-167/18)

(2018/C 161/75)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Célestin Kanyama (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 4 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 4 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 4 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 4 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/63 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/63

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Numbi κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-168/18)

(2018/C 161/76)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: John Numbi (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 5 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 5 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 5 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 5 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/64 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/64

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kibelisa Ngambasai κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-169/18)

(2018/C 161/77)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Roger Kibelisa Ngambasai (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 6 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 6 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 6 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 6 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/64 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/64

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kande Mupompa κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-170/18)

(2018/C 161/78)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Alex Kande Mupompa (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 10 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 10 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 10 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 10 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/65 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/65

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Boshab κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-171/18)

(2018/C 161/79)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Évariste Boshab (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 8 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 8 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 8 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 8 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/65 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/65

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Akili Mundos κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-172/18)

(2018/C 161/80)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Muhindo Akili Mundos (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 13 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 13 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 13 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 13 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/66 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/66

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Ramazani Shadary κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-173/18)

(2018/C 161/81)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Emmanuel Ramazani Shadary (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 15 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 15 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 15 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 15 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/67 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/67

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Mutondo κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-174/18)

(2018/C 161/82)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Kalev Mutondo (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 16 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 16 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 16 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 16 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/67 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/67

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Ruhorimbere κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-175/18)

(2018/C 161/83)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Éric Ruhorimbere (Mbujimayi, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 14 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 14 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 14 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 14 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/68 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/68

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Mende Omalanga κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-176/18)

(2018/C 161/84)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Lambert Mende Omalanga (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 12 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 12 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 12 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 12 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/68 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/68

---

Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2018 — Kazembe Musonda κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-177/18)

(2018/C 161/85)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Jean-Claude Kazembe Musonda (Lubumbashi, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωποι: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois και A. Guillerme, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 11 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 11 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2282 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ για την επιβολή περιοριστικών μέτρων κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθόσον με αυτήν διατηρείται το όνομα του προσφεύγοντος στην υπ’ αριθ. 11 θέση του παραρτήματος II της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ και στην υπ’ αριθ. 11 θέση του παραρτήματος Iα του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005· |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της απόφασης 2010/788/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2016/2231/ΚΕΠΠΑ και του άρθρου 2β, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1183/2005·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους, οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-163/18, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/69 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/69

---

Προσφυγή της 12ης Μαρτίου 2018 — VJ κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση T-180/18)

(2018/C 161/86)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: VJ (εκπρόσωπος: N. de Montigny, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να κρίνει και να αποφανθεί

| — | επί του σημειώματος υπολογισμού που του διαβιβάστηκε με ηλεκτρονικό μήνυμα της 22ας Ιουνίου 2017 της ΕΥΕΔ καθώς και, εφόσον χρειάζεται, το σημείωμα αποδοχών με το οποίο του χορηγήθηκε/θα του χορηγηθεί το σχολικό επίδομα για τα τέκνα του· |
| --- | --- |

—

επί του σημειώματος υπολογισμού που του διαβιβάστηκε με ηλεκτρονικό μήνυμα της 22ας Ιουνίου 2017 της ΕΥΕΔ καθώς και, εφόσον χρειάζεται, το σημείωμα αποδοχών με το οποίο του χορηγήθηκε/θα του χορηγηθεί το σχολικό επίδομα για τα τέκνα του·

| — | να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.

| 1. | Πρώτος λόγος, αντλούμενος από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση, το υπηρεσιακό σημείωμα της 15ης Απριλίου 2016 στο οποίο βασίζεται η απόφαση αυτή και οι Guidelines της ΕΥΕΔ παραβιάζουν τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (ΚΥΚ) και το παράρτημά του X. |
| --- | --- |

1.

Πρώτος λόγος, αντλούμενος από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση, το υπηρεσιακό σημείωμα της 15ης Απριλίου 2016 στο οποίο βασίζεται η απόφαση αυτή και οι Guidelines της ΕΥΕΔ παραβιάζουν τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (ΚΥΚ) και το παράρτημά του X.

| 2. | Δεύτερος λόγος, αντλούμενος από παρανομία της προσβαλλόμενης ατομικής αποφάσεως. Ο λόγος αυτός αποτελείται από πέντε σκέλη.






  — | Πρώτο σκέλος, αντλούμενο από παραβίαση των αρχών της προνοητικότητας, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως καθώς και προσβολή των κεκτημένων δικαιωμάτων του προσφεύγοντος. |
| --- | --- | --- |

2.

Δεύτερος λόγος, αντλούμενος από παρανομία της προσβαλλόμενης ατομικής αποφάσεως. Ο λόγος αυτός αποτελείται από πέντε σκέλη.

—

Πρώτο σκέλος, αντλούμενο από παραβίαση των αρχών της προνοητικότητας, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως καθώς και προσβολή των κεκτημένων δικαιωμάτων του προσφεύγοντος.

| — | Δεύτερο σκέλος, αντλούμενο από τη μη τήρηση των αναληφθεισών από την ΕΥΕΔ δεσμεύσεων, από κακοδιοίκηση καθώς και από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και προσβολή των νόμιμων προσδοκιών του προσφεύγοντος. |
| --- | --- |

—

Δεύτερο σκέλος, αντλούμενο από τη μη τήρηση των αναληφθεισών από την ΕΥΕΔ δεσμεύσεων, από κακοδιοίκηση καθώς και από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και προσβολή των νόμιμων προσδοκιών του προσφεύγοντος.

| — | Τρίτο σκέλος, αντλούμενο από προσβολή του δικαιώματος αποκτήσεως οικογένειας και του δικαιώματος σε εκπαίδευση. |
| --- | --- |

—

Τρίτο σκέλος, αντλούμενο από προσβολή του δικαιώματος αποκτήσεως οικογένειας και του δικαιώματος σε εκπαίδευση.

| — | Τέταρτο σκέλος, αντλούμενο από παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων. |
| --- | --- |

—

Τέταρτο σκέλος, αντλούμενο από παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.

| — | Πέμπτο σκέλος, αντλούμενο από μη στάθμιση των συμφερόντων και μη τήρηση της αρχής της αναλογικότητας του ληφθέντος μέτρου. |
| --- | --- |

—

Πέμπτο σκέλος, αντλούμενο από μη στάθμιση των συμφερόντων και μη τήρηση της αρχής της αναλογικότητας του ληφθέντος μέτρου.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/70 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/70

---

Προσφυγή της 9ης Μαρτίου 2018 — Multifit Tiernahrungs κατά EUIPO (TAKE CARE)

(Υπόθεση T-181/18)

(2018/C 161/87)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Multifit Tiernahrungs GmbH (Krefeld, Γερμανία) (εκπρόσωποι: N. Weber και L. Thiel, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «TAKE CARE» — Υπ’ αριθ. 16 254 898 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Ιανουαρίου 2018 στην υπόθεση R 845/2017-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/70 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/70

---

Προσφυγή-αγωγή της 14ης Μαρτίου 2018 — Lucchini κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-185/18)

(2018/C 161/88)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Lucchini SpA (Λιβόρνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Belotti, δικηγόρος)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | αφού λάβει υπόψη τις παραβάσεις που διαπιστώθηκαν με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου με τις οποίες ακυρώθηκε η απόφαση C(2009) 7492 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με παράβαση του άρθρου 65 CA (υπόθεση COMP/37.956 — Ράβδοι οπλισμού σκυροδέματος, επανέκδοση), να ακυρώσει την περιεχόμενη στο από 17 Ιανουαρίου 2018 έγγραφο απορριπτική απόφαση της Επιτροπής και, παραλλήλως, να την υποχρεώσει σε επιστροφή στην προσφεύγουσα-ενάγουσα του παρανόμως επιβληθέντος και καταβληθέντος προστίμου, πλέον των σχετικών τόκων· |
| --- | --- |

—

αφού λάβει υπόψη τις παραβάσεις που διαπιστώθηκαν με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου με τις οποίες ακυρώθηκε η απόφαση C(2009) 7492 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με παράβαση του άρθρου 65 CA (υπόθεση COMP/37.956 — Ράβδοι οπλισμού σκυροδέματος, επανέκδοση), να ακυρώσει την περιεχόμενη στο από 17 Ιανουαρίου 2018 έγγραφο απορριπτική απόφαση της Επιτροπής και, παραλλήλως, να την υποχρεώσει σε επιστροφή στην προσφεύγουσα-ενάγουσα του παρανόμως επιβληθέντος και καταβληθέντος προστίμου, πλέον των σχετικών τόκων·

| — | να ακυρώσει την περιεχόμενη στο από 9 Μαρτίου 2018 έγγραφο απορριπτική απόφαση της Επιτροπής και να την υποχρεώσει να δεχθεί την προσφεύγουσα-ενάγουσα στη διαδικασία COMP/37.956, η οποία πρέπει να επαναληφθεί από την Επιτροπή σε συμμόρφωση προς τις δικαστικές αποφάσεις· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την περιεχόμενη στο από 9 Μαρτίου 2018 έγγραφο απορριπτική απόφαση της Επιτροπής και να την υποχρεώσει να δεχθεί την προσφεύγουσα-ενάγουσα στη διαδικασία COMP/37.956, η οποία πρέπει να επαναληφθεί από την Επιτροπή σε συμμόρφωση προς τις δικαστικές αποφάσεις·

| — | επικουρικώς, να επιδικάσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση τουλάχιστον 10 εκατομμυρίων ευρώ ή άλλο ποσό που θα καθοριστεί στο πλαίσιο της δίκης ή που θα κριθεί δίκαιο από το Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να επιβληθούν οι δέουσες κυρώσεις για τη διαπιστωθείσα παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη. |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να επιδικάσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση τουλάχιστον 10 εκατομμυρίων ευρώ ή άλλο ποσό που θα καθοριστεί στο πλαίσιο της δίκης ή που θα κριθεί δίκαιο από το Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να επιβληθούν οι δέουσες κυρώσεις για τη διαπιστωθείσα παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι το Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής C(2009) 7492, της 30ής Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με παράβαση του άρθρου 65 ΑΧ (Υπόθεση COMP/37.956 — Ράβδοι οπλισμού σκυροδέματος) (1), και επισημαίνει ότι παρά τους όρους αυτής της ακυρώσεως, η καθής-εναγομένη αρνήθηκε να της επιστρέψει το πρόστιμο το οποίο κατέβαλε και να την καλέσει να συμμετάσχει στη διοικητική διαδικασία, η οποία είχε στο μεταξύ κινηθεί εκ νέου.

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει δύο λόγους.

| 1. | Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΚ) 773/2004 της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη διεξαγωγή από την Επιτροπή των διαδικασιών δυνάμει των άρθρων 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2), ιδίως από προσβολή του δικαιώματος της προσφεύγουσας-ενάγουσας σε διαδικασία η οποία σέβεται την αρχή της νομιμότητας και, πρωταρχικά, τα δικαιώματά της άμυνας.






  — | Υποστηρίζεται συναφώς ότι η συμμετοχή των κρατών μελών στις ακροάσεις δεν αποτελεί απλό τύπο, καθόσον οι αρχές ανταγωνισμού αποτελούν τμήμα της επιτροπής με την οποία διαβουλεύεται η Επιτροπή πριν από την έκδοση οποιασδήποτε αποφάσεως. Οι εν λόγω αρχές πρέπει πάντοτε να συμμετέχουν στις ακροάσεις της ολομέλειας, οι οποίες αποτελούν κρίσιμο στάδιο της διαδικασίας στη διάρκεια της οποίας οι ενδιαφερόμενοι επικεντρώνουν τις υπερασπιστικές προσπάθειές τους στο πλαίσιο της κατ’ αντιμωλία συζητήσεως ενώπιον της Επιτροπής. |
| --- | --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΚ) 773/2004 της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη διεξαγωγή από την Επιτροπή των διαδικασιών δυνάμει των άρθρων 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2), ιδίως από προσβολή του δικαιώματος της προσφεύγουσας-ενάγουσας σε διαδικασία η οποία σέβεται την αρχή της νομιμότητας και, πρωταρχικά, τα δικαιώματά της άμυνας.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι η συμμετοχή των κρατών μελών στις ακροάσεις δεν αποτελεί απλό τύπο, καθόσον οι αρχές ανταγωνισμού αποτελούν τμήμα της επιτροπής με την οποία διαβουλεύεται η Επιτροπή πριν από την έκδοση οποιασδήποτε αποφάσεως. Οι εν λόγω αρχές πρέπει πάντοτε να συμμετέχουν στις ακροάσεις της ολομέλειας, οι οποίες αποτελούν κρίσιμο στάδιο της διαδικασίας στη διάρκεια της οποίας οι ενδιαφερόμενοι επικεντρώνουν τις υπερασπιστικές προσπάθειές τους στο πλαίσιο της κατ’ αντιμωλία συζητήσεως ενώπιον της Επιτροπής.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και δη από προσβολή του δικαιώματος σε χρηστή διοίκηση. |
| --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και δη από προσβολή του δικαιώματος σε χρηστή διοίκηση.

---

(1)  Feralpi κατά Επιτροπής, C-85/15 P (EU:C:2017:709)· συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-86/15 P, Ferriera Valsabbia κατά Επιτροπής, C-87/15 P, Alfa Acciai κατά Επιτροπής (EU:C:2017:717), C-88/15, Ferriere Nord κατά Επιτροπής (EU:C:2017:716) και C-89/15 P, Riva Fire (EU:C:2017:713)

(2)  ΕΕ 2004, L 123, σ. 18.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/71 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/71

---

Προσφυγή της 16ης Μαρτίου 2018 — Rietze κατά EUIPO — Volkswagen (Μηχανοκίνητα οχήματα)

(Υπόθεση T-191/18)

(2018/C 161/89)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Rietze GmbH & Co. KG (Altdorf, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Krogmann, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Volkswagen AG (Wolfsburg, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σχεδίου ή υποδείγματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σχέδιο ή υπόδειγμα: Υπ’ αριθ. 762851-0001 κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Ιανουαρίου 2018 στην υπόθεση R 1203/2016-3

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών και το υπ’ αριθ. 762851-0001 κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών και το υπ’ αριθ. 762851-0001 κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 6/2002· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 6/2002·

| — | Παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002.

---

| 7.5.2018 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 161/72 |
| --- | --- | --- | --- |

7.5.2018

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 161/72

---

Προσφυγή της 16ης Μαρτίου 2018 — Rietze κατά EUIPO — Volkswagen (Μηχανοκίνητα οχήματα)

(Υπόθεση T-192/18)

(2018/C 161/90)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Rietze GmbH & Co. KG (Altdorf, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Krogmann, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Volkswagen AG (Wolfsburg, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σχεδίου ή υποδείγματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σχέδιο ή υπόδειγμα: Υπ’ αριθ. DM/073118-3 διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Ιανουαρίου 2018 στην υπόθεση R 1244/2016-3

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών και να κηρύξει ανίσχυρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση το υπ’ αριθ. DM/073118-3 διεθνές σχέδιο· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών και να κηρύξει ανίσχυρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση το υπ’ αριθ. DM/073118-3 διεθνές σχέδιο·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 6/2002· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 6/2002·

| — | Παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002.

---