# Publicatieblad C 148/2018

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 148 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 61e jaargang27 april 2018 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 148

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

61e jaargang27 april 2018

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | II   Mededelingen |
| | MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2018/C 148/01 | Mededeling van de commissie uit hoofde van artikel 11, lid 5, van de monetaire overeenkomst tussen de Europese Unie en het Vorstendom Monaco | 1 |
| 2018/C 148/02 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.8735 — Geely/Saxo Bank) (
  1
  ) | 4 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

II   Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2018/C 148/01

Mededeling van de commissie uit hoofde van artikel 11, lid 5, van de monetaire overeenkomst tussen de Europese Unie en het Vorstendom Monaco

1

2018/C 148/02

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.8735 — Geely/Saxo Bank) (
  1
  )

1

4

---

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2018/C 148/03 | Wisselkoersen van de euro | 5 |
| 2018/C 148/04 | Advies van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en machtsposities uitgebracht op zijn bijeenkomst van 23 november 2017 betreffende een voorontwerp van besluit over zaak AT.40208 — Toelatingsregels Internationale Schaatsunie — Rapporteur: Nederland | 6 |
| 2018/C 148/05 | Eindverslag van de raadadviseur-auditeur — Zaak AT.40208 — Toelatingsregels Internationale Schaatsunie | 7 |
| 2018/C 148/06 | Samenvatting van het besluit van de Commissie van 8 december 2017 inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak AT.40208 — Toelatingsregels van de internationale schaatsunie) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 8240) | 9 |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN |
| 2018/C 148/07 | Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij | 13 |
| 2018/C 148/08 | Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij | 13 |
| 2018/C 148/09 | Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij | 14 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2018/C 148/03

Wisselkoersen van de euro

5

2018/C 148/04

Advies van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en machtsposities uitgebracht op zijn bijeenkomst van 23 november 2017 betreffende een voorontwerp van besluit over zaak AT.40208 — Toelatingsregels Internationale Schaatsunie — Rapporteur: Nederland

6

2018/C 148/05

Eindverslag van de raadadviseur-auditeur — Zaak AT.40208 — Toelatingsregels Internationale Schaatsunie

7

2018/C 148/06

Samenvatting van het besluit van de Commissie van 8 december 2017 inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak AT.40208 — Toelatingsregels van de internationale schaatsunie) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 8240)

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 8240)

9

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

2018/C 148/07

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

13

2018/C 148/08

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

13

2018/C 148/09

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

14

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID |
| | Europese Commissie |
| 2018/C 148/10 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.8878 — SEB/ALI) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 15 |

V   Bekendmakingen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

2018/C 148/10

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.8878 — SEB/ALI) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

15

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

II Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 27.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 148/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 148/1

---

Mededeling van de commissie uit hoofde van artikel 11, lid 5, van de monetaire overeenkomst tussen de Europese Unie en het Vorstendom Monaco

(2018/C 148/01)

Het gemengd comité bestaande uit vertegenwoordigers van het Vorstendom Monaco en de Europese Unie heeft overeenkomstig artikel 11, lid 5, van de monetaire overeenkomst tussen de Europese Unie en het Vorstendom Monaco de lijst van bijlage B bij de monetaire overeenkomst bijgewerkt (1).

---

(1)  PB C 23 van 28.1.2012, blz. 13.

---

BIJLAGE

BIJLAGE B

| | Ten uitvoer te leggen rechtsbepalingen | Uiterste datum van tenuitvoerlegging |
| --- | --- | --- |
| Voorkoming van witwassen van geld |
| 1 | Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (PB L 309 van 25.11.2005, blz. 15) | |
| | Gewijzigd bij: | |
| 2 | Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de Richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van Richtlijn 97/5/EG: de titels I en II (PB L 319 van 5.12.2007, blz. 1) | |
| 3 | Richtlijn 2008/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot wijziging van Richtlijn 2005/60/EG tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (PB L 76 van 19.3.2008, blz. 46) | |
| 4 | Richtlijn 2009/110/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het prudentieel toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld, tot wijziging van de Richtlijnen 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van Richtlijn 2000/46/EG (PB L 267 van 10.10.2009, blz. 7) | |
| 5 | Richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 98/26/EG, 2002/87/EG, 2003/6/EG, 2003/41/EG, 2003/71/EG, 2004/39/EG, 2004/109/EG, 2005/60/EG, 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2009/65/EG wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 120) | |
| | Aangevuld en ten uitvoer gelegd bij: | |
| 6 | Verordening (EG) nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten (PB L 309 van 25.11.2005, blz. 9) | |
| 7 | Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie van 1 augustus 2006 tot vaststelling van uitvoeringsmaatregelen van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de definitie van politiek prominente personen en wat betreft de technische criteria voor vereenvoudigde klantenonderzoeksprocedures en voor vrijstellingen op grond van occasionele of zeer beperkte financiële activiteiten (PB L 214 van 4.8.2006, blz. 29) | |
| 8 | Verordening (EG) nr. 1781/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006 betreffende bij geldovermakingen te voegen informatie over de betaler (PB L 345 van 8.12.2006, blz. 1) | |
| 9 | Verordening (EU) 2015/847 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 betreffende bij geldovermakingen te voegen informatie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1781/2006, (PB L 141 van 5.6.2015, blz. 1) | 30 juni 2017 (2) |
| 10 | Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (PB L 141 van 5.6.2015, blz. 73) | 30 juni 2017 (2) |
| | Aangevuld en ten uitvoer gelegd bij: | |
| 11 | Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/1675 van de Commissie van 14 juli 2016 tot aanvulling van Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad door de identificatie van derde landen met een hoog risico die strategische tekortkomingen vertonen (PB L 254 van 20.9.2016, blz. 1) | 1 december 2017 (3) |
| Preventie van fraude en vervalsing |
| 12 | Kaderbesluit 2001/413/JBZ van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de bestrijding van fraude en vervalsing in verband met andere betaalmiddelen dan contanten (PB L 149 van 2.6.2001, blz. 1) | |
| 13 | Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (PB L 181 van 4.7.2001, blz. 6) | |
| | Gewijzigd bij: |
| 14 | Verordening (EG) nr. 44/2009 van de Raad van 18 december 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1338/2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (PB L 17 van 22.1.2009, blz. 1) |
| 15 | Besluit 2001/887/JBZ van de Raad van 6 december 2001 inzake de bescherming van de euro tegen valsemunterij (PB L 329 van 14.12.2001, blz. 1) | |
| 16 | Verordening (EG) nr. 2182/2004 van de Raad van 6 december 2004 betreffende op euromunten lijkende medailles en penningen (PB L 373 van 21.12.2004, blz. 1) | |
| | Gewijzigd bij: |
| 17 | Verordening (EG) nr. 46/2009 van de Raad van 18 december 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2182/2004 betreffende op euromunten lijkende medailles en penningen (PB L 17 van 22.1.2009, blz. 5) |
| 18 | Besluit 2009/371/JBZ van de Raad van 6 april 2009 tot oprichting van de Europese politiedienst (Europol) (PB L 121 van 15.5.2009, blz. 37) | |
| 19 | Richtlijn 2014/62/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de strafrechtelijke bescherming van de euro en andere munten tegen valsemunterij en ter vervanging van Kaderbesluit 2000/383/JBZ van de Raad (PB L 151 van 21.5.2014, blz. 1) | 30 juni 2016 (1) |
| Bancaire en financiële wetgeving |
| 20 | Richtlijn 97/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997 inzake de beleggerscompensatiestelsels (PB L 84 van 26.3.1997, blz. 22) | |

Ten uitvoer te leggen rechtsbepalingen

Uiterste datum van tenuitvoerlegging

Voorkoming van witwassen van geld

1

Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (PB L 309 van 25.11.2005, blz. 15)

Gewijzigd bij:

2

Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de Richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van Richtlijn 97/5/EG: de titels I en II (PB L 319 van 5.12.2007, blz. 1)

3

Richtlijn 2008/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot wijziging van Richtlijn 2005/60/EG tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (PB L 76 van 19.3.2008, blz. 46)

4

Richtlijn 2009/110/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het prudentieel toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld, tot wijziging van de Richtlijnen 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van Richtlijn 2000/46/EG (PB L 267 van 10.10.2009, blz. 7)

5

Richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 98/26/EG, 2002/87/EG, 2003/6/EG, 2003/41/EG, 2003/71/EG, 2004/39/EG, 2004/109/EG, 2005/60/EG, 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2009/65/EG wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 120)

Aangevuld en ten uitvoer gelegd bij:

6

Verordening (EG) nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten (PB L 309 van 25.11.2005, blz. 9)

7

Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie van 1 augustus 2006 tot vaststelling van uitvoeringsmaatregelen van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de definitie van politiek prominente personen en wat betreft de technische criteria voor vereenvoudigde klantenonderzoeksprocedures en voor vrijstellingen op grond van occasionele of zeer beperkte financiële activiteiten (PB L 214 van 4.8.2006, blz. 29)

8

Verordening (EG) nr. 1781/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006 betreffende bij geldovermakingen te voegen informatie over de betaler (PB L 345 van 8.12.2006, blz. 1)

9

Verordening (EU) 2015/847 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 betreffende bij geldovermakingen te voegen informatie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1781/2006, (PB L 141 van 5.6.2015, blz. 1)

30 juni 2017 (2)

10

Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (PB L 141 van 5.6.2015, blz. 73)

30 juni 2017 (2)

Aangevuld en ten uitvoer gelegd bij:

11

Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/1675 van de Commissie van 14 juli 2016 tot aanvulling van Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad door de identificatie van derde landen met een hoog risico die strategische tekortkomingen vertonen (PB L 254 van 20.9.2016, blz. 1)

1 december 2017 (3)

Preventie van fraude en vervalsing

12

Kaderbesluit 2001/413/JBZ van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de bestrijding van fraude en vervalsing in verband met andere betaalmiddelen dan contanten (PB L 149 van 2.6.2001, blz. 1)

13

Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (PB L 181 van 4.7.2001, blz. 6)

Gewijzigd bij:

14

Verordening (EG) nr. 44/2009 van de Raad van 18 december 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1338/2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (PB L 17 van 22.1.2009, blz. 1)

15

Besluit 2001/887/JBZ van de Raad van 6 december 2001 inzake de bescherming van de euro tegen valsemunterij (PB L 329 van 14.12.2001, blz. 1)

16

Verordening (EG) nr. 2182/2004 van de Raad van 6 december 2004 betreffende op euromunten lijkende medailles en penningen (PB L 373 van 21.12.2004, blz. 1)

Gewijzigd bij:

17

Verordening (EG) nr. 46/2009 van de Raad van 18 december 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2182/2004 betreffende op euromunten lijkende medailles en penningen (PB L 17 van 22.1.2009, blz. 5)

18

Besluit 2009/371/JBZ van de Raad van 6 april 2009 tot oprichting van de Europese politiedienst (Europol) (PB L 121 van 15.5.2009, blz. 37)

19

Richtlijn 2014/62/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de strafrechtelijke bescherming van de euro en andere munten tegen valsemunterij en ter vervanging van Kaderbesluit 2000/383/JBZ van de Raad (PB L 151 van 21.5.2014, blz. 1)

30 juni 2016 (1)

Bancaire en financiële wetgeving

20

Richtlijn 97/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997 inzake de beleggerscompensatiestelsels (PB L 84 van 26.3.1997, blz. 22)

---

(1)  Het gemengd comité heeft in 2014 overeenkomstig artikel 11, lid 5, van de monetaire overeenkomst tussen de Europese Unie en het Vorstendom Monaco over deze termijn beslist.

1

(2)  Het gemengd comité heeft in 2015 overeenkomstig artikel 11, lid 5, van de monetaire overeenkomst tussen de Europese Unie en het Vorstendom Monaco over deze termijn beslist.

2

(3)  Het gemengd comité heeft in 2017 overeenkomstig artikel 11, lid 5, van de monetaire overeenkomst tussen de Europese Unie en het Vorstendom Monaco over deze termijn beslist.

3

---

| 27.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 148/4 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 148/4

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.8735 — Geely/Saxo Bank)

(Voor de EER relevante tekst)

(2018/C 148/02)

Op 24 april 2018 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Dit besluit is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van het besluit is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector; |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector;

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32018M8735. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32018M8735. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 27.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 148/5 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 148/5

---

Wisselkoersen van de euro (1)

26 april 2018

(2018/C 148/03)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,2168 |
| JPY | Japanse yen | 132,87 |
| DKK | Deense kroon | 7,4509 |
| GBP | Pond sterling | 0,87100 |
| SEK | Zweedse kroon | 10,4478 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,1976 |
| ISK | IJslandse kroon | 123,00 |
| NOK | Noorse kroon | 9,6735 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 25,472 |
| HUF | Hongaarse forint | 312,80 |
| PLN | Poolse zloty | 4,2360 |
| RON | Roemeense leu | 4,6538 |
| TRY | Turkse lira | 4,9531 |
| AUD | Australische dollar | 1,6070 |
| CAD | Canadese dollar | 1,5618 |
| HKD | Hongkongse dollar | 9,5493 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,7194 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,6141 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 310,55 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 15,0737 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 7,6962 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,4226 |
| IDR | Indonesische roepia | 16 886,75 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,7652 |
| PHP | Filipijnse peso | 63,269 |
| RUB | Russische roebel | 76,5029 |
| THB | Thaise baht | 38,396 |
| BRL | Braziliaanse real | 4,2322 |
| MXN | Mexicaanse peso | 22,8454 |
| INR | Indiase roepie | 81,2240 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,2168

JPY

Japanse yen

132,87

DKK

Deense kroon

7,4509

GBP

Pond sterling

0,87100

SEK

Zweedse kroon

10,4478

CHF

Zwitserse frank

1,1976

ISK

IJslandse kroon

123,00

NOK

Noorse kroon

9,6735

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

25,472

HUF

Hongaarse forint

312,80

PLN

Poolse zloty

4,2360

RON

Roemeense leu

4,6538

TRY

Turkse lira

4,9531

AUD

Australische dollar

1,6070

CAD

Canadese dollar

1,5618

HKD

Hongkongse dollar

9,5493

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,7194

SGD

Singaporese dollar

1,6141

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 310,55

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

15,0737

CNY

Chinese yuan renminbi

7,6962

HRK

Kroatische kuna

7,4226

IDR

Indonesische roepia

16 886,75

MYR

Maleisische ringgit

4,7652

PHP

Filipijnse peso

63,269

RUB

Russische roebel

76,5029

THB

Thaise baht

38,396

BRL

Braziliaanse real

4,2322

MXN

Mexicaanse peso

22,8454

INR

Indiase roepie

81,2240

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

| 27.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 148/6 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 148/6

---

Advies van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en machtsposities uitgebracht op zijn bijeenkomst van 23 november 2017 betreffende een voorontwerp van besluit over zaak AT.40208 — Toelatingsregels Internationale Schaatsunie

Rapporteur: Nederland

(2018/C 148/04)

| (1) | Het Adviescomité is het eens met de beoordeling van de Commissie wat het relevante product en de geografische markten betreft. |
| --- | --- |

(1)

Het Adviescomité is het eens met de beoordeling van de Commissie wat het relevante product en de geografische markten betreft.

| (2) | Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft, binnen het toepassingsgebied van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst valt, aangezien het niet voldoet aan de criteria die het Hof van Justitie heeft gedefinieerd in de zogenaamde „Meca-Medina” test. |
| --- | --- |

(2)

Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft, binnen het toepassingsgebied van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst valt, aangezien het niet voldoet aan de criteria die het Hof van Justitie heeft gedefinieerd in de zogenaamde „Meca-Medina” test.

| (3) | Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft, een besluit van een ondernemersvereniging vormt in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst. |
| --- | --- |

(3)

Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft, een besluit van een ondernemersvereniging vormt in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst.

| (4) | Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft, een beperking van de mededinging naar strekking vormt in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst. |
| --- | --- |

(4)

Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft, een beperking van de mededinging naar strekking vormt in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst.

| (5) | Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft, een beperking van de mededinging naar gevolg vormt in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst. |
| --- | --- |

(5)

Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft, een beperking van de mededinging naar gevolg vormt in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst.

| (6) | Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat voor de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft geen uitzondering bestaat krachtens artikel 101, lid 3, VWEU en artikel 53, lid 3, van de EER-overeenkomst. |
| --- | --- |

(6)

Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat voor de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft geen uitzondering bestaat krachtens artikel 101, lid 3, VWEU en artikel 53, lid 3, van de EER-overeenkomst.

| (7) | Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit van toepassing is, merkbare gevolgen heeft voor de handel tussen lidstaten en tussen de contracterende partijen binnen de EER. |
| --- | --- |

(7)

Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit van toepassing is, merkbare gevolgen heeft voor de handel tussen lidstaten en tussen de contracterende partijen binnen de EER.

| (8) | Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de arbitrageregels voor beroep van de ISU de mededingingsbeperkende gedraging versterken die wordt behandeld in het ontwerpbesluit. |
| --- | --- |

(8)

Het Adviescomité is het eens met de Commissie dat de arbitrageregels voor beroep van de ISU de mededingingsbeperkende gedraging versterken die wordt behandeld in het ontwerpbesluit.

| (9) | Het Adviescomité is het eens met de beoordeling van de Commissie wat de duur van de inbreuk betreft. |
| --- | --- |

(9)

Het Adviescomité is het eens met de beoordeling van de Commissie wat de duur van de inbreuk betreft.

| (10) | Het Adviescomité is het eens met de beoordeling van de Commissie wat de geadresseerde van het besluit betreft. |
| --- | --- |

(10)

Het Adviescomité is het eens met de beoordeling van de Commissie wat de geadresseerde van het besluit betreft.

| (11) | Het Adviescomité is het met de Commissie eens dat aan de geadresseerde van het ontwerpbesluit geen geldboete moet worden opgelegd. |
| --- | --- |

(11)

Het Adviescomité is het met de Commissie eens dat aan de geadresseerde van het ontwerpbesluit geen geldboete moet worden opgelegd.

| (12) | Het Adviescomité beveelt aan dat zijn advies wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

(12)

Het Adviescomité beveelt aan dat zijn advies wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

---

| 27.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 148/7 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 148/7

---

Eindverslag van de raadadviseur-auditeur (1)

Zaak AT.40208 — Toelatingsregels Internationale Schaatsunie

(2018/C 148/05)

| 1. | Het ontwerpbesluit heeft betrekking op bepaalde regels vastgesteld door de Internationale Schaatsunie („ISU”) (2) waarbij sancties worden opgelegd aan schaatsers die deelnemen aan snelschaatsevenementen waarvoor de ISU geen toestemming heeft verleend (de „toelatingsregels”) (3). Krachtens het ontwerpbesluit houden de toelatingsregels een verboden beperking van de mededinging in in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst omdat ze een beperking inhouden van de commerciële vrijheid van de schaatsers om deel te nemen aan niet-toegestane evenementen en bijgevolg potentiële concurrenten uitsluiten die internationale snelschaatsevenementen willen organiseren en commercieel willen exploiteren. In het ontwerpbesluit neemt de Commissie ook het standpunt in dat de Arbitrageregels voor beroep van de ISU (4) de door de toelatingsregels veroorzaakte beperking van de mededinging nog versterken. |
| --- | --- |

1.

Het ontwerpbesluit heeft betrekking op bepaalde regels vastgesteld door de Internationale Schaatsunie („ISU”) (2) waarbij sancties worden opgelegd aan schaatsers die deelnemen aan snelschaatsevenementen waarvoor de ISU geen toestemming heeft verleend (de „toelatingsregels”) (3). Krachtens het ontwerpbesluit houden de toelatingsregels een verboden beperking van de mededinging in in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst omdat ze een beperking inhouden van de commerciële vrijheid van de schaatsers om deel te nemen aan niet-toegestane evenementen en bijgevolg potentiële concurrenten uitsluiten die internationale snelschaatsevenementen willen organiseren en commercieel willen exploiteren. In het ontwerpbesluit neemt de Commissie ook het standpunt in dat de Arbitrageregels voor beroep van de ISU (4) de door de toelatingsregels veroorzaakte beperking van de mededinging nog versterken.

| 2. | Het onderzoek van de Commissie volgde op een klacht tegen de toelatingsregels die op 23 juni 2014 werd ingediend door twee Nederlandse professionele snelschaatsers. |
| --- | --- |

2.

Het onderzoek van de Commissie volgde op een klacht tegen de toelatingsregels die op 23 juni 2014 werd ingediend door twee Nederlandse professionele snelschaatsers.

| 3. | Op 5 oktober 2015 heeft de Commissie een procedure in de zin van artikel 11, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1/2003 (5) van de Raad en krachtens artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 773/2004 (6) van de Commissie ingeleid (hierna het „openingsbesluit” genoemd). |
| --- | --- |

3.

Op 5 oktober 2015 heeft de Commissie een procedure in de zin van artikel 11, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1/2003 (5) van de Raad en krachtens artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 773/2004 (6) van de Commissie ingeleid (hierna het „openingsbesluit” genoemd).

| 4. | Op 29 september 2016 betekende de Commissie een mededeling van punten van bezwaar aan de ISU, waarin haar voorlopig standpunt werd geformuleerd dat de toelatingsregels een verboden beperking van de mededinging inhouden in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst en dat de Arbitrageregels voor beroep de beperking van de mededinging nog versterken. |
| --- | --- |

4.

Op 29 september 2016 betekende de Commissie een mededeling van punten van bezwaar aan de ISU, waarin haar voorlopig standpunt werd geformuleerd dat de toelatingsregels een verboden beperking van de mededinging inhouden in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst en dat de Arbitrageregels voor beroep de beperking van de mededinging nog versterken.

| 5. | Op 11 oktober 2016 kreeg de ISU in eerste instantie toegang tot het dossier via een cd-rom. Twee aanvullende documenten, met name notulen van vergaderingen tussen de ISU en de Commissie op respectievelijk 16 oktober 2014 en 16 december 2015, werden op 14 november 2016 door DG Concurrentie ter beschikking gesteld van de ISU na het verzoek van de ISU voor bijkomende documenten van 9 november 2016. Er zijn mij geen problemen met de toegang tot het dossier ter kennis gebracht. |
| --- | --- |

5.

Op 11 oktober 2016 kreeg de ISU in eerste instantie toegang tot het dossier via een cd-rom. Twee aanvullende documenten, met name notulen van vergaderingen tussen de ISU en de Commissie op respectievelijk 16 oktober 2014 en 16 december 2015, werden op 14 november 2016 door DG Concurrentie ter beschikking gesteld van de ISU na het verzoek van de ISU voor bijkomende documenten van 9 november 2016. Er zijn mij geen problemen met de toegang tot het dossier ter kennis gebracht.

| 6. | Op hun verzoek heb ik de Europese Atletenvereniging („EU-atleten”) en het Internationaal Olympisch Comité („IOC”) toegestaan om te worden gehoord als belanghebbende derden in de procedure. Ik heb een verzoek van een andere organisatie verworpen die niet rechtstreeks getroffen leek door de gedraging waarop de procedure van toepassing is en dientengevolge onvoldoende belangen aantoonde in de zin van artikel 27, lid 3 van Verordening nr. 1/2003, artikel 13, lid 1 van Verordening nr. 773/2004 en artikel 5, lid 2 van Besluit 2011/695/EU (7). |
| --- | --- |

6.

Op hun verzoek heb ik de Europese Atletenvereniging („EU-atleten”) en het Internationaal Olympisch Comité („IOC”) toegestaan om te worden gehoord als belanghebbende derden in de procedure. Ik heb een verzoek van een andere organisatie verworpen die niet rechtstreeks getroffen leek door de gedraging waarop de procedure van toepassing is en dientengevolge onvoldoende belangen aantoonde in de zin van artikel 27, lid 3 van Verordening nr. 1/2003, artikel 13, lid 1 van Verordening nr. 773/2004 en artikel 5, lid 2 van Besluit 2011/695/EU (7).

| 7. | De ISU antwoordde op 16 januari 2017 op de mededeling van punten van bezwaar en nam op 1 februari 2017 deel aan een hoorzitting, samen met de klagers, EU-atleten en het IOC. |
| --- | --- |

7.

De ISU antwoordde op 16 januari 2017 op de mededeling van punten van bezwaar en nam op 1 februari 2017 deel aan een hoorzitting, samen met de klagers, EU-atleten en het IOC.

| 8. | In haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar en tijdens de hoorzitting formuleerde de ISU twee procedurele kwesties. Ten eerste stelde de ISU dat haar rechten van verdediging werden geschonden omdat de in de mededeling van punten van bezwaar opgenomen beweringen met betrekking tot de Arbitrageregels voor beroep van de ISU niet waren opgenomen in het openingsbesluit. Ten tweede beweerde de ISU dat de Commissie, voorafgaand aan het openingsbesluit, de misleidende indruk had gewekt dat de zaak in kwestie „geen prioriteit” was en dat ze zou worden afgesloten na maatregelen die door de ISU werden genomen om de tot dan toe geformuleerde bezwaren van de Commissie aan te pakken. Door op 5 oktober 2015 een formeel onderzoek te openen zonder de ISU de kans te hebben gegeven om nieuwe of aanvullende bezwaren te uiten, zou de Commissie de procedurele rechten van de ISU hebben geschonden, vooral het recht om te worden gehoord. |
| --- | --- |

8.

In haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar en tijdens de hoorzitting formuleerde de ISU twee procedurele kwesties. Ten eerste stelde de ISU dat haar rechten van verdediging werden geschonden omdat de in de mededeling van punten van bezwaar opgenomen beweringen met betrekking tot de Arbitrageregels voor beroep van de ISU niet waren opgenomen in het openingsbesluit. Ten tweede beweerde de ISU dat de Commissie, voorafgaand aan het openingsbesluit, de misleidende indruk had gewekt dat de zaak in kwestie „geen prioriteit” was en dat ze zou worden afgesloten na maatregelen die door de ISU werden genomen om de tot dan toe geformuleerde bezwaren van de Commissie aan te pakken. Door op 5 oktober 2015 een formeel onderzoek te openen zonder de ISU de kans te hebben gegeven om nieuwe of aanvullende bezwaren te uiten, zou de Commissie de procedurele rechten van de ISU hebben geschonden, vooral het recht om te worden gehoord.

| 9. | Ik ben niet van mening dat de bovenvermelde beweringen een schending inhouden van de procedurele rechten van de ISU. Met betrekking tot de eerste procedurele claim dient te worden opgemerkt dat de tekst van het openingsbesluit een toepassingsgebied van het onderzoek toelaat dat ook de Arbitrageregels voor beroep van de ISU omvat. Bovendien loopt een besluit om een procedure op te starten niet vooruit op de resultaten van het onderzoek (8) en heeft het als dusdanig geen doorslaggevende gevolgen voor de mogelijke aansprakelijkheid van de ondernemingen in kwestie, waardoor hun rechten op verdediging onherroepelijk zouden worden geschonden (9). Met betrekking tot de tweede procedurele kwestie, vermeld in punt 8 hierboven, wordt in het ontwerpbesluit, op basis van de beschikbare bewijzen, de bewering verworpen dat de Commissie ooit zou hebben verzekerd dat de zaak geen prioriteit vormde. In elk geval is een beslissing over de prioritaire status van de zaak een interne beslissing die de Commissie kan wijzigen zonder de betrokken ondernemingen de kans te geven om opmerkingen te formuleren over de redenen voor dergelijke wijziging. De ondernemingen moeten pas na de betekening van de mededeling van punten van bezwaar worden gehoord over de aangelegenheden waartegen de Commissie bezwaren heeft geformuleerd (10). |
| --- | --- |

9.

Ik ben niet van mening dat de bovenvermelde beweringen een schending inhouden van de procedurele rechten van de ISU. Met betrekking tot de eerste procedurele claim dient te worden opgemerkt dat de tekst van het openingsbesluit een toepassingsgebied van het onderzoek toelaat dat ook de Arbitrageregels voor beroep van de ISU omvat. Bovendien loopt een besluit om een procedure op te starten niet vooruit op de resultaten van het onderzoek (8) en heeft het als dusdanig geen doorslaggevende gevolgen voor de mogelijke aansprakelijkheid van de ondernemingen in kwestie, waardoor hun rechten op verdediging onherroepelijk zouden worden geschonden (9). Met betrekking tot de tweede procedurele kwestie, vermeld in punt 8 hierboven, wordt in het ontwerpbesluit, op basis van de beschikbare bewijzen, de bewering verworpen dat de Commissie ooit zou hebben verzekerd dat de zaak geen prioriteit vormde. In elk geval is een beslissing over de prioritaire status van de zaak een interne beslissing die de Commissie kan wijzigen zonder de betrokken ondernemingen de kans te geven om opmerkingen te formuleren over de redenen voor dergelijke wijziging. De ondernemingen moeten pas na de betekening van de mededeling van punten van bezwaar worden gehoord over de aangelegenheden waartegen de Commissie bezwaren heeft geformuleerd (10).

| 10. | Op 6 oktober 2017 heeft de Commissie een „letter of facts” verzonden naar de ISU met aanvullend bewijs waarop de Commissie voornemens was een beroep te doen. Op 9 oktober 2017 kreeg de ISU via een dvd bijkomende toegang tot de bewijzen die sinds 29 september 2016 zijn toegevoegd aan het dossier. Op 25 oktober 2017 heeft de ISU geantwoord op de letter of facts. |
| --- | --- |

10.

Op 6 oktober 2017 heeft de Commissie een „letter of facts” verzonden naar de ISU met aanvullend bewijs waarop de Commissie voornemens was een beroep te doen. Op 9 oktober 2017 kreeg de ISU via een dvd bijkomende toegang tot de bewijzen die sinds 29 september 2016 zijn toegevoegd aan het dossier. Op 25 oktober 2017 heeft de ISU geantwoord op de letter of facts.

| 11. | In een brief die aan mij was gericht, beweerde de ISU dat de letter of facts de procedurele rechten van de ISU schendt door i) aanvullende bewijzen voor te leggen die reeds konden worden geïdentificeerd vooraleer de mededeling van punten van bezwaar werd uitgebracht; ii) nieuwe argumenten toe te voegen aan de mededeling van punten van bezwaar, en iii) te verzuimen te onderbouwen hoe bepaalde aanvullende bewijzen de voorlopige bevindingen van de Commissie ondersteunen. |
| --- | --- |

11.

In een brief die aan mij was gericht, beweerde de ISU dat de letter of facts de procedurele rechten van de ISU schendt door i) aanvullende bewijzen voor te leggen die reeds konden worden geïdentificeerd vooraleer de mededeling van punten van bezwaar werd uitgebracht; ii) nieuwe argumenten toe te voegen aan de mededeling van punten van bezwaar, en iii) te verzuimen te onderbouwen hoe bepaalde aanvullende bewijzen de voorlopige bevindingen van de Commissie ondersteunen.

| 12. | In mijn antwoord op de brief van de ISU nam ik het standpunt in dat de letter of facts van de Commissie de procedurele rechten van de ISU volledig respecteert, zoals verduidelijkt door relevante jurisprudentie van het Hof van Justitie (11). Ten eerste is er geen basis om te argumenteren dat de Commissie geen gebruik mag maken van een letter of facts om de bij de procedure betrokken partijen te informeren over aanvullende bewijzen die reeds beschikbaar waren op het tijdstip waarop de mededeling van punten van bezwaar werd opgesteld, maar die niet werden opgenomen in de mededeling van punten van bezwaar. Ten tweede voegde de letter of facts naar mijn mening geen bijkomende bezwaren toe, noch wijzigde hij de intrinsieke aard van de inbreuk waarvan de ISU werd beschuldigd in de mededeling van punten van bezwaar. De documenten waarnaar werd verwezen in de letter of facts hebben betrekking op specifieke voorlopige bevindingen in de mededeling van punten van bezwaar en deze bevindingen worden niet gewijzigd maar verder ondersteund met aanvullende bewijzen. Ten slotte verwees de Commissie in de letter of facts naar de rubriek in de mededeling van punten van bezwaar, in het bijzonder naar de alineanummers, waarop elk van de aanvullende documenten betrekking had en gaf zij voldoende uitleg over de relevantie van de documenten met betrekking tot de reeds meegedeelde bezwaren. De letter of facts werd net gebruikt om de ISU toe te laten om haar standpunten bekend te maken over de waarde en de relevantie van de aanvullende bewijzen die de Commissie had geïdentificeerd ter ondersteuning van haar voorlopige conclusies in de mededeling van punten van bezwaar. |
| --- | --- |

12.

In mijn antwoord op de brief van de ISU nam ik het standpunt in dat de letter of facts van de Commissie de procedurele rechten van de ISU volledig respecteert, zoals verduidelijkt door relevante jurisprudentie van het Hof van Justitie (11). Ten eerste is er geen basis om te argumenteren dat de Commissie geen gebruik mag maken van een letter of facts om de bij de procedure betrokken partijen te informeren over aanvullende bewijzen die reeds beschikbaar waren op het tijdstip waarop de mededeling van punten van bezwaar werd opgesteld, maar die niet werden opgenomen in de mededeling van punten van bezwaar. Ten tweede voegde de letter of facts naar mijn mening geen bijkomende bezwaren toe, noch wijzigde hij de intrinsieke aard van de inbreuk waarvan de ISU werd beschuldigd in de mededeling van punten van bezwaar. De documenten waarnaar werd verwezen in de letter of facts hebben betrekking op specifieke voorlopige bevindingen in de mededeling van punten van bezwaar en deze bevindingen worden niet gewijzigd maar verder ondersteund met aanvullende bewijzen. Ten slotte verwees de Commissie in de letter of facts naar de rubriek in de mededeling van punten van bezwaar, in het bijzonder naar de alineanummers, waarop elk van de aanvullende documenten betrekking had en gaf zij voldoende uitleg over de relevantie van de documenten met betrekking tot de reeds meegedeelde bezwaren. De letter of facts werd net gebruikt om de ISU toe te laten om haar standpunten bekend te maken over de waarde en de relevantie van de aanvullende bewijzen die de Commissie had geïdentificeerd ter ondersteuning van haar voorlopige conclusies in de mededeling van punten van bezwaar.

| 13. | Overeenkomstig artikel 16 van Besluit 2011/695/EU heb ik onderzocht of in het ontwerpbesluit alleen de punten van bezwaar worden behandeld ten aanzien waarvan de ISU in de gelegenheid werd gesteld haar standpunt kenbaar te maken. Ik ben tot de conclusie gekomen dat dit inderdaad het geval is. |
| --- | --- |

13.

Overeenkomstig artikel 16 van Besluit 2011/695/EU heb ik onderzocht of in het ontwerpbesluit alleen de punten van bezwaar worden behandeld ten aanzien waarvan de ISU in de gelegenheid werd gesteld haar standpunt kenbaar te maken. Ik ben tot de conclusie gekomen dat dit inderdaad het geval is.

| 14. | Alles in aanmerking genomen, ben ik van oordeel dat de procedurele rechten in deze zaak daadwerkelijk konden worden uitgeoefend. |
| --- | --- |

14.

Alles in aanmerking genomen, ben ik van oordeel dat de procedurele rechten in deze zaak daadwerkelijk konden worden uitgeoefend.

Brussel, 30 november 2017.

Joos STRAGIER

---

(1)  Opgesteld overeenkomstig artikelen 16 en 17 van Besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (PB L 275 van 20.10.2011, blz. 29) (hierna „Besluit 2011/695/EU” genoemd).

1

(2)  De ISU is een internationale sportfederatie met hoofdkantoor in Lausanne, erkend door het Internationaal Olympisch Comité als het wereldwijde bestuursorgaan voor kunstschaatsen en snelschaatsen op ijs.

2

(3)  De toelatingsregels maken deel uit van het Algemeen Reglement van de ISU. Krachtens de toelatingsregels kunnen schaatsers tot maximaal levenslang worden uitgesloten van deelname aan internationale snelschaatsevenementen van de ISU indien zij hebben deelgenomen aan niet-toegestane snelschaatsevenementen.

3

(4)  De Arbitrageregels voor beroep van de ISU maken deel uit van de ISU-statuten. Ze verlenen exclusieve rechtsmacht met betrekking tot bepaalde besluiten van de ISU, inclusief deze over de toelatingsregels, aan het Hof van Arbitrage voor de Sport (Court of Arbitration for Sport, CAS).

4

(5)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de tenuitvoerlegging van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1) (hierna „Verordening nr. 1/2003” genoemd).

5

(6)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 123 van 27.4.2004, blz. 18) (hierna „Verordening nr. 773/2004” genoemd).

6

(7)  Ik oordeelde meer bepaald dat een algemeen belang in de beleidskeuzes en de juridische redeneringen die de Commissie maakt bij een potentieel besluit of andere meer specifieke belangen die echter niet samenhangen met de gedraging die het voorwerp uitmaakt van de procedure, niet het recht geven om gehoord te worden.

7

(8)  Het besluit om een procedure in te stellen geeft blijk van een engagement van de Commissie om de zaak verder te onderzoeken en zo middelen toe te wijzen aan de zaak (zie kennisgeving van de Commissie over de beste praktijken voor het voeren van procedures betreffende artikelen 101 en 102, VWEU, PB C 308 van 20 oktober 2011, pagina 6).

8

(9)  Vergelijk met arrest in Nexans/Commissie, T-135/09, EU:T:2012:596, bv. punt 41.

9

Nexans/Commissie

(10)  Zie ook artikel 27, lid 1, van Verordening 1/2003 en arresten in Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied/Commissie, C-105/04 P, EU:C:2006:592, punt 47, en in Dalmine/Commissie, C-407/04 P, EU:C:2007:53, punt 59.

10

Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied/Commissie

Dalmine/Commissie

(11)  Zie bijvoorbeeld arrest in LR af/Commissie, T-23/99, EU:T:2002:75, punten 188-195.

11

LR af/Commissie

---

| 27.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 148/9 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 148/9

---

Samenvatting van het besluit van de Commissie

van 8 december 2017

inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-overeenkomst

(Zaak AT.40208 — Toelatingsregels van de internationale schaatsunie)

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 8240)

(Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek)

(2018/C 148/06)

Op vrijdag 8 december 2017 heeft de Commissie een besluit vastgesteld betreffende een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-overeenkomst. Overeenkomstig artikel 30 van Verordening (EG) nr. 1/2003
   (1)
  van de Raad publiceert de Commissie hierbij de namen van de partijen en de belangrijkste punten van het besluit, rekening houdend met het rechtmatige belang van ondernemingen inzake de bescherming van hun bedrijfsgeheimen.

Inleiding

| 1) | In het besluit neemt de Commissie het standpunt in dat de Internationale Schaatsunie (“ISU”) een inbreuk maakt op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst door de goedkeuring en uitvoering van haar toelatingsregels. De toelatingsregels van de ISU beperken de mogelijkheden van atleten om deel te nemen aan internationale snelschaatsevenementen georganiseerd door derden en belemmeren daarbij de toegang tot de markt voor de organisatie en commerciële exploitatie van internationale snelschaatsevenementen door het voor potentiële concurrerende organisatoren van snelschaatsevenementen onmogelijk te maken om gebruik te maken van de noodzakelijke diensten verleend door atleten. |
| --- | --- |

1)

In het besluit neemt de Commissie het standpunt in dat de Internationale Schaatsunie (“ISU”) een inbreuk maakt op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst door de goedkeuring en uitvoering van haar toelatingsregels. De toelatingsregels van de ISU beperken de mogelijkheden van atleten om deel te nemen aan internationale snelschaatsevenementen georganiseerd door derden en belemmeren daarbij de toegang tot de markt voor de organisatie en commerciële exploitatie van internationale snelschaatsevenementen door het voor potentiële concurrerende organisatoren van snelschaatsevenementen onmogelijk te maken om gebruik te maken van de noodzakelijke diensten verleend door atleten.

Procedure

| 2) | Het besluit krachtens artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1/2003 komt voort uit een klacht die op 23 juni 2014 werd ingediend door twee professionele snelschaatsers (de “klagers”) die beweerden dat de toelatingsregels van de ISU in strijd zijn met artikelen 101 en 102 VWEU. |
| --- | --- |

2)

Het besluit krachtens artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1/2003 komt voort uit een klacht die op 23 juni 2014 werd ingediend door twee professionele snelschaatsers (de “klagers”) die beweerden dat de toelatingsregels van de ISU in strijd zijn met artikelen 101 en 102 VWEU.

| 3) | Op 5 oktober 2015 besliste de Commissie om een procedure tegen de ISU in te leiden met de bedoeling een besluit vast te stellen krachtens Hoofdstuk III van Verordening nr. 1/2003 en formuleerde een mededeling van punten van bezwaar op 27 september 2016. |
| --- | --- |

3)

Op 5 oktober 2015 besliste de Commissie om een procedure tegen de ISU in te leiden met de bedoeling een besluit vast te stellen krachtens Hoofdstuk III van Verordening nr. 1/2003 en formuleerde een mededeling van punten van bezwaar op 27 september 2016.

| 4) | De ISU antwoordde op de mededeling van punten van bezwaar op 16 januari 2017. Op 1 februari 2017 vond een hoorzitting plaats. Op 27 april 2017 en op 30 oktober 2017 probeerde de ISU de bezwaren van de Commissie inzake de mededinging weg te werken door toezeggingen te doen. De Commissie oordeelde echter dat de gemaakte toezeggingen van de ISU niet volstonden om de geïdentificeerde mededingingsproblemen tijdig op te lossen. Op 6 oktober 2017 heeft de Commissie een “letter of facts” verstuurd naar de ISU, waarop de ISU op 25 oktober 2017 heeft geantwoord. |
| --- | --- |

4)

De ISU antwoordde op de mededeling van punten van bezwaar op 16 januari 2017. Op 1 februari 2017 vond een hoorzitting plaats. Op 27 april 2017 en op 30 oktober 2017 probeerde de ISU de bezwaren van de Commissie inzake de mededinging weg te werken door toezeggingen te doen. De Commissie oordeelde echter dat de gemaakte toezeggingen van de ISU niet volstonden om de geïdentificeerde mededingingsproblemen tijdig op te lossen. Op 6 oktober 2017 heeft de Commissie een “letter of facts” verstuurd naar de ISU, waarop de ISU op 25 oktober 2017 heeft geantwoord.

| 5) | Op 23 november 2017 is het Adviescomité voor mededingingsregelingen en machtsposities geraadpleegd. |
| --- | --- |

5)

Op 23 november 2017 is het Adviescomité voor mededingingsregelingen en machtsposities geraadpleegd.

Voorliggende feiten

| 6) | De ISU is de internationale sportfederatie die wereldwijd kunstschaatsen en snelschaatsen op ijs beheert; ze bestaat uit individuele nationale verenigingen (“leden”) die deze sporttakken beheren op nationaal niveau. De toelatingsregels van de ISU maken deel uit van de statuten en het algemeen reglement van de ISU, goedgekeurd door het ISU-congres. Deze regels zijn bindend voor de leden, hun aangesloten clubs en individuele leden. |
| --- | --- |

6)

De ISU is de internationale sportfederatie die wereldwijd kunstschaatsen en snelschaatsen op ijs beheert; ze bestaat uit individuele nationale verenigingen (“leden”) die deze sporttakken beheren op nationaal niveau. De toelatingsregels van de ISU maken deel uit van de statuten en het algemeen reglement van de ISU, goedgekeurd door het ISU-congres. Deze regels zijn bindend voor de leden, hun aangesloten clubs en individuele leden.

| 7) | Overeenkomstig de toelatingsregels 2014 van de ISU, die van kracht waren toen de Commissie de klacht ontving en in wezen al gelden sinds 1998, werd een snelschaatser levenslang uitgesloten van deelname aan de internationale snelschaatsevenementen van de ISU (inclusief de Europese en Wereldkampioenschappen en de Olympische Winterspelen) als hij of zij deelnam aan snelschaatsevenementen die niet werden toegestaan door de ISU of een van haar leden. Volgens de toelatingsregels van 2016 (die momenteel van kracht zijn) is een snelschaatser die deelneemt aan niet-toegestane evenementen blootgesteld aan sancties gaande van een waarschuwing tot schorsingsperiodes van een niet nader bepaalde minimumtermijn tot maximaal levenslang. Tot oktober 2015, toen de ISU Mededeling nr. 1974 goedkeurde waarbij voor onafhankelijke organisatoren van snelschaatsevenementen de procedure werd bepaald om toestemming te krijgen van de raad van de ISU, bestond een dergelijke formele toestemmingsprocedure niet. |
| --- | --- |

7)

Overeenkomstig de toelatingsregels 2014 van de ISU, die van kracht waren toen de Commissie de klacht ontving en in wezen al gelden sinds 1998, werd een snelschaatser levenslang uitgesloten van deelname aan de internationale snelschaatsevenementen van de ISU (inclusief de Europese en Wereldkampioenschappen en de Olympische Winterspelen) als hij of zij deelnam aan snelschaatsevenementen die niet werden toegestaan door de ISU of een van haar leden. Volgens de toelatingsregels van 2016 (die momenteel van kracht zijn) is een snelschaatser die deelneemt aan niet-toegestane evenementen blootgesteld aan sancties gaande van een waarschuwing tot schorsingsperiodes van een niet nader bepaalde minimumtermijn tot maximaal levenslang. Tot oktober 2015, toen de ISU Mededeling nr. 1974 goedkeurde waarbij voor onafhankelijke organisatoren van snelschaatsevenementen de procedure werd bepaald om toestemming te krijgen van de raad van de ISU, bestond een dergelijke formele toestemmingsprocedure niet.

| 8) | In het verleden ondernamen potentiële concurrenten pogingen om alternatieve snelschaatsevenementen te organiseren. Het besluit beschrijft een mislukte poging door Icederby. Icederby wilde een reeks evenementen (“Icederby Grand Prix”) organiseren voor zes opeenvolgende jaren, van 2014-2020. In december 2011 nam Icederby contact op met de ISU om een partnerschapsovereenkomst aan te gaan en om zijn actieplan voor te stellen. Aanvankelijk was Icederby van plan om weddenschappen voor zijn geplande Grand Prix toe te laten in gastlanden waar weddenschappen legaal zijn. In januari 2012 werkte de ISU haar gedragscode bij, die de verplichting bevatte om zich te onthouden van deelname aan enige vorm van weddenschappen. Twee jaar later informeerde Icederby de ISU dat er geen weddenschappen zouden worden georganiseerd voor de geplande Dubai Icederby Grand Prix omdat weddenschappen illegaal zijn in Dubai. De ISU gaf echter geen toestemming voor de Dubai Icederby Grand Prix 2014 en informeerde haar leden en alle schaatsers dat zij een levenslange schorsing zouden krijgen, zoals opgelegd in de toelatingsregels, als zij deelnamen aan dit evenement. |
| --- | --- |

8)

In het verleden ondernamen potentiële concurrenten pogingen om alternatieve snelschaatsevenementen te organiseren. Het besluit beschrijft een mislukte poging door Icederby. Icederby wilde een reeks evenementen (“Icederby Grand Prix”) organiseren voor zes opeenvolgende jaren, van 2014-2020. In december 2011 nam Icederby contact op met de ISU om een partnerschapsovereenkomst aan te gaan en om zijn actieplan voor te stellen. Aanvankelijk was Icederby van plan om weddenschappen voor zijn geplande Grand Prix toe te laten in gastlanden waar weddenschappen legaal zijn. In januari 2012 werkte de ISU haar gedragscode bij, die de verplichting bevatte om zich te onthouden van deelname aan enige vorm van weddenschappen. Twee jaar later informeerde Icederby de ISU dat er geen weddenschappen zouden worden georganiseerd voor de geplande Dubai Icederby Grand Prix omdat weddenschappen illegaal zijn in Dubai. De ISU gaf echter geen toestemming voor de Dubai Icederby Grand Prix 2014 en informeerde haar leden en alle schaatsers dat zij een levenslange schorsing zouden krijgen, zoals opgelegd in de toelatingsregels, als zij deelnamen aan dit evenement.

| 9) | De klagers waren van plan om deel te nemen aan de Dubai Icederby Grand Prix 2014. Aangezien zij niet het risico wilden lopen levenslang te worden geschorst krachtens de toelatingsregels, zagen zij af van deelname aan dit evenement. Uiteindelijk besloot Icederby om de Dubai Icederby Grand Prix 2014 niet te organiseren omdat het moeilijk was deelnemers te vinden. |
| --- | --- |

9)

De klagers waren van plan om deel te nemen aan de Dubai Icederby Grand Prix 2014. Aangezien zij niet het risico wilden lopen levenslang te worden geschorst krachtens de toelatingsregels, zagen zij af van deelname aan dit evenement. Uiteindelijk besloot Icederby om de Dubai Icederby Grand Prix 2014 niet te organiseren omdat het moeilijk was deelnemers te vinden.

Juridische beoordeling

| 10) | De Commissie is van mening dat de toelatingsregels van de ISU neerkomen op een besluit van een ondernemersvereniging dat in strijd is met artikel 101, lid 1 VWEU en niet voldoet aan de vier cumulatieve voorwaarden van artikel 101, lid 3 VWEU. |
| --- | --- |

10)

De Commissie is van mening dat de toelatingsregels van de ISU neerkomen op een besluit van een ondernemersvereniging dat in strijd is met artikel 101, lid 1 VWEU en niet voldoet aan de vier cumulatieve voorwaarden van artikel 101, lid 3 VWEU.

a.   Relevante markt

| 11) | In het besluit wordt geoordeeld dat er sprake is van een concurrentiebeperking in de wereldwijde markt voor de organisatie en commerciële exploitatie van internationale snelschaatsevenementen, ongeacht het feit of de organisatie en de commerciële exploitatie deel uitmaken van dezelfde relevante productmarkt en ongeacht het feit of bijkomend onderscheid wordt gemaakt tussen (i) individuele snelschaatsevenementen en reeksen van snelschaatsevenementen; (ii) langebaan- en shorttrack-schaatsevenementen; en (iii) jaarlijks terugkerende snelschaatsevenementen (zoals de Europese en Wereldkampioenshappen Snelschaatsen) en snelschaatsevenementen die slechts eens om de zoveel jaar plaatsvinden (zoals de Olympische Winterspelen). De ISU kan de concurrentie in de relevante markt beïnvloeden omdat ze het bestuursorgaan en de enige regelgevende instantie is voor de snelschaatssport en als enige beslist over de toestemming voor internationale snelschaatsevenementen. Haar wezenlijke marktmacht blijkt uit het feit dat, naast de ISU en haar leden, geen andere onderneming erin geslaagd is de relevante markt met succes te betreden. |
| --- | --- |

11)

In het besluit wordt geoordeeld dat er sprake is van een concurrentiebeperking in de wereldwijde markt voor de organisatie en commerciële exploitatie van internationale snelschaatsevenementen, ongeacht het feit of de organisatie en de commerciële exploitatie deel uitmaken van dezelfde relevante productmarkt en ongeacht het feit of bijkomend onderscheid wordt gemaakt tussen (i) individuele snelschaatsevenementen en reeksen van snelschaatsevenementen; (ii) langebaan- en shorttrack-schaatsevenementen; en (iii) jaarlijks terugkerende snelschaatsevenementen (zoals de Europese en Wereldkampioenshappen Snelschaatsen) en snelschaatsevenementen die slechts eens om de zoveel jaar plaatsvinden (zoals de Olympische Winterspelen). De ISU kan de concurrentie in de relevante markt beïnvloeden omdat ze het bestuursorgaan en de enige regelgevende instantie is voor de snelschaatssport en als enige beslist over de toestemming voor internationale snelschaatsevenementen. Haar wezenlijke marktmacht blijkt uit het feit dat, naast de ISU en haar leden, geen andere onderneming erin geslaagd is de relevante markt met succes te betreden.

b.   Besluit van een ondernemersvereniging

| 12) | De Commissie oordeelt dat de ISU een ondernemersvereniging is in de zin van artikel 101 VWEU. Ze oefent een economische activiteit uit voor zover zij commerciële activiteiten uitvoert in het kader van de organisatie en de commerciële exploitatie van internationale snelschaatsevenementen. Meer bepaald is de ISU een vereniging samengesteld uit individuele nationale verenigingen die het snelschaatsen beheren en een economische activiteit uitoefenen op nationaal niveau. Aangezien de leden zelf ondernemingen zijn, is de ISU een ondernemersvereniging in de zin van artikel 101, lid 1 VWEU. |
| --- | --- |

12)

De Commissie oordeelt dat de ISU een ondernemersvereniging is in de zin van artikel 101 VWEU. Ze oefent een economische activiteit uit voor zover zij commerciële activiteiten uitvoert in het kader van de organisatie en de commerciële exploitatie van internationale snelschaatsevenementen. Meer bepaald is de ISU een vereniging samengesteld uit individuele nationale verenigingen die het snelschaatsen beheren en een economische activiteit uitoefenen op nationaal niveau. Aangezien de leden zelf ondernemingen zijn, is de ISU een ondernemersvereniging in de zin van artikel 101, lid 1 VWEU.

| 13) | Krachtens het algemeen reglement van de ISU zijn de toelatingsregels bindend voor alle leden en hun aangesloten clubs voor internationale aangelegenheden. Bijgevolg coördineren de toelatingsregels het gedrag van de leden van de ISU en vormen ze een besluit van een ondernemersvereniging in de zin van artikel 101, lid 1 VWEU. |
| --- | --- |

13)

Krachtens het algemeen reglement van de ISU zijn de toelatingsregels bindend voor alle leden en hun aangesloten clubs voor internationale aangelegenheden. Bijgevolg coördineren de toelatingsregels het gedrag van de leden van de ISU en vormen ze een besluit van een ondernemersvereniging in de zin van artikel 101, lid 1 VWEU.

c.   Beperking naar strekking

| 14) | In het besluit oordeelt de Commissie dat de toelatingsregels, gelet op hun inhoud, doelstellingen en de juridische en economische context, ertoe strekken dat de mededinging wordt beperkt in de zin van artikel 101, lid 1 VWEU. |
| --- | --- |

14)

In het besluit oordeelt de Commissie dat de toelatingsregels, gelet op hun inhoud, doelstellingen en de juridische en economische context, ertoe strekken dat de mededinging wordt beperkt in de zin van artikel 101, lid 1 VWEU.

| 15) | De toelatingsregels van 2014 bepaalden dat een atleet geschorst wordt van deelname aan de ISU-wedstrijden indien hij of zij deelneemt aan een schaatsevenement dat niet door de ISU werd toegestaan. Meer bepaald: indien een atleet werd geschorst ten gevolge van deelname aan een niet-toegestaan evenement kon deze niet verzoeken opnieuw als lid te worden aanvaard. Een inbreuk op de toelatingsregels van 2014 resulteerde bijgevolg in een levenslange schorsing. De sanctie werd toegepast, ongeacht het feit of het niet-toegestane evenement de gezondheid en de veiligheid van de atleet of de integriteit van de sport in gevaar bracht. Uit de statuten van de ISU bleek dat de toelatingsregels 2014 tot doel hebben de “economische en andere belangen van de ISU” te beschermen. De toelatingsregels van 2014 beperkten de mogelijkheden van professionele snelschaatsers om vrij deel te nemen aan internationale snelschaatsevenementen georganiseerd door derden en sloten (potentiële) concurrerende organisatoren van internationale snelschaatsevenementen bijgevolg uit van de door atleten verleende diensten die noodzakelijk zijn voor het organiseren van deze evenementen. |
| --- | --- |

15)

De toelatingsregels van 2014 bepaalden dat een atleet geschorst wordt van deelname aan de ISU-wedstrijden indien hij of zij deelneemt aan een schaatsevenement dat niet door de ISU werd toegestaan. Meer bepaald: indien een atleet werd geschorst ten gevolge van deelname aan een niet-toegestaan evenement kon deze niet verzoeken opnieuw als lid te worden aanvaard. Een inbreuk op de toelatingsregels van 2014 resulteerde bijgevolg in een levenslange schorsing. De sanctie werd toegepast, ongeacht het feit of het niet-toegestane evenement de gezondheid en de veiligheid van de atleet of de integriteit van de sport in gevaar bracht. Uit de statuten van de ISU bleek dat de toelatingsregels 2014 tot doel hebben de “economische en andere belangen van de ISU” te beschermen. De toelatingsregels van 2014 beperkten de mogelijkheden van professionele snelschaatsers om vrij deel te nemen aan internationale snelschaatsevenementen georganiseerd door derden en sloten (potentiële) concurrerende organisatoren van internationale snelschaatsevenementen bijgevolg uit van de door atleten verleende diensten die noodzakelijk zijn voor het organiseren van deze evenementen.

| 16) | De ISU heeft haar toelatingsregels herzien in 2016, maar de toelatingsregels van 2016 doen geen afbreuk aan de conclusie van de Commissie dat ze de mededinging beperken naar strekking. Hoewel de automatische oplegging van een levenslange schorsing werd geschrapt in de toelatingsregels van 2016, staan de herziene sancties nog steeds niet in verhouding tot de relatief korte carrière van snelschaatsers, en bijgevolg verschillen ze niet wezenlijk van elkaar in hun oogmerk te voorkomen dat atleten deelnemen aan alternatieve snelschaatsevenementen en concurrerende organisatoren van snelschaatsevenementen uit te sluiten. |
| --- | --- |

16)

De ISU heeft haar toelatingsregels herzien in 2016, maar de toelatingsregels van 2016 doen geen afbreuk aan de conclusie van de Commissie dat ze de mededinging beperken naar strekking. Hoewel de automatische oplegging van een levenslange schorsing werd geschrapt in de toelatingsregels van 2016, staan de herziene sancties nog steeds niet in verhouding tot de relatief korte carrière van snelschaatsers, en bijgevolg verschillen ze niet wezenlijk van elkaar in hun oogmerk te voorkomen dat atleten deelnemen aan alternatieve snelschaatsevenementen en concurrerende organisatoren van snelschaatsevenementen uit te sluiten.

d.   Beperking naar gevolg

| 17) | Hoewel de gevolgen van de toelatingsregels niet hoeven te worden geanalyseerd, is de Commissie toch van mening dat ze ook leiden tot concurrentiebeperking. Zonder de toelatingsregels zouden atleten hun diensten kunnen aanbieden aan andere organisatoren van snelschaatsevenementen dan de ISU of haar leden en zou er geen andere onoverkomelijke hindernis bestaan en, in feite, concrete mogelijkheden voor potentiële concurrenten om zich actief toe te leggen op de organisatie en de commerciële exploitatie van internationale snelschaatsevenementen. |
| --- | --- |

17)

Hoewel de gevolgen van de toelatingsregels niet hoeven te worden geanalyseerd, is de Commissie toch van mening dat ze ook leiden tot concurrentiebeperking. Zonder de toelatingsregels zouden atleten hun diensten kunnen aanbieden aan andere organisatoren van snelschaatsevenementen dan de ISU of haar leden en zou er geen andere onoverkomelijke hindernis bestaan en, in feite, concrete mogelijkheden voor potentiële concurrenten om zich actief toe te leggen op de organisatie en de commerciële exploitatie van internationale snelschaatsevenementen.

| 18) | De toelatingsregels dienen om de marktmacht van de ISU en haar leden in stand te houden. Er zijn inderdaad geen derden actief in de organisatie en commerciële exploitatie van internationale snelschaatsevenementen. Zonder het afschrikkende effect van de toelatingsregels en de daaruit volgende onmogelijkheid om atleten aan te trekken, zou het initiatief van Icederby waarschijnlijk succes hebben gehad. Icederby zou zijn evenementen hebben georganiseerd buiten het ISU-seizoen, met extra snelschaatsevenementen voor de consumenten en extra inkomstenstromen voor de atleten als resultaat. |
| --- | --- |

18)

De toelatingsregels dienen om de marktmacht van de ISU en haar leden in stand te houden. Er zijn inderdaad geen derden actief in de organisatie en commerciële exploitatie van internationale snelschaatsevenementen. Zonder het afschrikkende effect van de toelatingsregels en de daaruit volgende onmogelijkheid om atleten aan te trekken, zou het initiatief van Icederby waarschijnlijk succes hebben gehad. Icederby zou zijn evenementen hebben georganiseerd buiten het ISU-seizoen, met extra snelschaatsevenementen voor de consumenten en extra inkomstenstromen voor de atleten als resultaat.

| 19) | Dit toont aan dat de toelatingsregels een negatieve impact hebben op meerdere parameters van de mededinging, met name: (i) output, en (ii) keuze voor de consument en innovatie. Ten eerste wordt de output beperkt omdat potentiële organisatoren geen beroep kunnen doen op de diensten van atleten en geen extra snelschaatsevenementen kunnen organiseren zonder toestemming van de ISU. Ten tweede hebben de toelatingsregels een negatieve impact op de keuze van de consument en op de innovatie omdat potentiële concurrenten andere en innovatieve formats voor snelschaatsevenementen zouden kunnen aanbieden. Zo probeerde Icederby bijvoorbeeld een nieuw format voor snelschaatsen te introduceren waaraan shorttrackers en langebaanschaatsers samen zouden deelnemen. |
| --- | --- |

19)

Dit toont aan dat de toelatingsregels een negatieve impact hebben op meerdere parameters van de mededinging, met name: (i) output, en (ii) keuze voor de consument en innovatie. Ten eerste wordt de output beperkt omdat potentiële organisatoren geen beroep kunnen doen op de diensten van atleten en geen extra snelschaatsevenementen kunnen organiseren zonder toestemming van de ISU. Ten tweede hebben de toelatingsregels een negatieve impact op de keuze van de consument en op de innovatie omdat potentiële concurrenten andere en innovatieve formats voor snelschaatsevenementen zouden kunnen aanbieden. Zo probeerde Icederby bijvoorbeeld een nieuw format voor snelschaatsen te introduceren waaraan shorttrackers en langebaanschaatsers samen zouden deelnemen.

e.   De “Meca-Medina”-criteria zijn niet voldaan

| 20) | De toelatingsregels hebben betrekking op de organisatie van competitiesport. In de zaak Meca-Medina oordeelde het Hof van Justitie dat dergelijke regels in het algemeen onderworpen zijn aan het mededingingsrecht van de EU. Ze kunnen in bepaalde omstandigheden mogelijk buiten het toepassingsgebied van artikel 101 VWEU vallen, rekening houdend met (i) de algemene context waarin de regels werden opgelegd of hun effect sorteren en met name hun doelstellingen, (ii) het feit of de resulterende concurrentiebeperkingen inherent zijn aan het nastreven van de doelstellingen en (iii) hiermee evenredig zijn. |
| --- | --- |

20)

De toelatingsregels hebben betrekking op de organisatie van competitiesport. In de zaak Meca-Medina oordeelde het Hof van Justitie dat dergelijke regels in het algemeen onderworpen zijn aan het mededingingsrecht van de EU. Ze kunnen in bepaalde omstandigheden mogelijk buiten het toepassingsgebied van artikel 101 VWEU vallen, rekening houdend met (i) de algemene context waarin de regels werden opgelegd of hun effect sorteren en met name hun doelstellingen, (ii) het feit of de resulterende concurrentiebeperkingen inherent zijn aan het nastreven van de doelstellingen en (iii) hiermee evenredig zijn.

| 21) | De Commissie is van mening dat de toelatingsregels niet alleen legitieme doelen nastreven, maar ook andere belangen van de ISU, waaronder haar economische belangen. Bovendien is de Commissie van mening dat de toelatingsregels niet inherent zijn aan het nastreven van legitieme doelstellingen en evenmin in verhouding staan tot het verwezenlijken van legitieme doelstellingen, vooral gezien de onevenredigheid van de schorsingssancties van de ISU (gaande tot een levenslange schorsing) en het feit dat atleten worden bestraft voor deelname aan niet-toegestane evenementen, zonder dat de toestemming voor evenementen van derden gebaseerd is op duidelijke, objectieve, transparante en niet-discriminerende criteria. Dienovereenkomstig vallen de toelatingsregels niet buiten het toepassingsgebied van artikel 101 VWEU. |
| --- | --- |

21)

De Commissie is van mening dat de toelatingsregels niet alleen legitieme doelen nastreven, maar ook andere belangen van de ISU, waaronder haar economische belangen. Bovendien is de Commissie van mening dat de toelatingsregels niet inherent zijn aan het nastreven van legitieme doelstellingen en evenmin in verhouding staan tot het verwezenlijken van legitieme doelstellingen, vooral gezien de onevenredigheid van de schorsingssancties van de ISU (gaande tot een levenslange schorsing) en het feit dat atleten worden bestraft voor deelname aan niet-toegestane evenementen, zonder dat de toestemming voor evenementen van derden gebaseerd is op duidelijke, objectieve, transparante en niet-discriminerende criteria. Dienovereenkomstig vallen de toelatingsregels niet buiten het toepassingsgebied van artikel 101 VWEU.

f.   Geen uitzondering op grond van artikel 101, lid 3, VWEU

| 22) | De ISU is er niet in geslaagd aan te tonen dat de cumulatieve voorwaarden van artikel 101, lid 3 VWEU werden nageleefd. Meer bepaald zijn de toelatingsregels onmisbaar noch evenredig. Er bestaan minder beperkende manieren om de beweerde efficiëntieverbeteringen te realiseren. Bovendien sluiten de regels de concurrentie volledig uit door een onoverkomelijke hindernis te creëren voor derden die internationale snelschaatsevenementen willen organiseren en commercieel willen exploiteren. |
| --- | --- |

22)

De ISU is er niet in geslaagd aan te tonen dat de cumulatieve voorwaarden van artikel 101, lid 3 VWEU werden nageleefd. Meer bepaald zijn de toelatingsregels onmisbaar noch evenredig. Er bestaan minder beperkende manieren om de beweerde efficiëntieverbeteringen te realiseren. Bovendien sluiten de regels de concurrentie volledig uit door een onoverkomelijke hindernis te creëren voor derden die internationale snelschaatsevenementen willen organiseren en commercieel willen exploiteren.

g.   De arbitrageregels voor beroep van de ISU versterken de beperking van de mededinging

| 23) | Overeenkomstig de arbitrageregels voor beroep kan beroep tegen de toepassing van de toelatingsregels uitsluitend worden ingediend bij het Hof van Arbitrage voor de Sport (Court of Arbitration for Sport, CAS), gevestigd in Lausanne, Zwitserland. De Commissie besluit niet dat de arbitrageregels voor beroep een inbreuk vormen op het recht van atleten om gehoord te worden. De Commissie is echter van mening dat, in het geval van concurrentiebeperkende schorsingsbeslissingen van de ISU, de arbitrageregels voor beroep de beperking van hun commerciële vrijheid en de uitsluiting van potentiële concurrenten versterken. |
| --- | --- |

23)

Overeenkomstig de arbitrageregels voor beroep kan beroep tegen de toepassing van de toelatingsregels uitsluitend worden ingediend bij het Hof van Arbitrage voor de Sport (Court of Arbitration for Sport, CAS), gevestigd in Lausanne, Zwitserland. De Commissie besluit niet dat de arbitrageregels voor beroep een inbreuk vormen op het recht van atleten om gehoord te worden. De Commissie is echter van mening dat, in het geval van concurrentiebeperkende schorsingsbeslissingen van de ISU, de arbitrageregels voor beroep de beperking van hun commerciële vrijheid en de uitsluiting van potentiële concurrenten versterken.

Geldboeten

| 24) | In de specifieke context van het besluit legt de Commissie de ISU geen geldboete op om de volgende cumulatieve redenen: (i) dit is het eerste besluit krachtens artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1/2003 dat de Commissie vaststelt met betrekking tot regels opgelegd door bestuursorganen van sportfederaties, terwijl de specifieke kenmerken van sport worden erkend in artikel 165 VWEU; (ii) de toelatingsregels van de ISU bestonden reeds en waren algemeen gekend sinds hun goedkeuring in 1998; en (iii) de ISU is een internationale sportfederatie die niet alleen betrokken is in commerciële activiteiten, maar de snelschaatssport ook wereldwijd promoot, onder meer door een deel van haar inkomsten te gebruiken voor de ontwikkeling van deze sport. |
| --- | --- |

24)

In de specifieke context van het besluit legt de Commissie de ISU geen geldboete op om de volgende cumulatieve redenen: (i) dit is het eerste besluit krachtens artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1/2003 dat de Commissie vaststelt met betrekking tot regels opgelegd door bestuursorganen van sportfederaties, terwijl de specifieke kenmerken van sport worden erkend in artikel 165 VWEU; (ii) de toelatingsregels van de ISU bestonden reeds en waren algemeen gekend sinds hun goedkeuring in 1998; en (iii) de ISU is een internationale sportfederatie die niet alleen betrokken is in commerciële activiteiten, maar de snelschaatssport ook wereldwijd promoot, onder meer door een deel van haar inkomsten te gebruiken voor de ontwikkeling van deze sport.

| 25) | De Commissie is echter van mening dat periodieke geldboeten moeten worden opgelegd aan de ISU indien zij de inbreuk niet beëindigt binnen 90 dagen na de betekeningsdatum van het besluit. |
| --- | --- |

25)

De Commissie is echter van mening dat periodieke geldboeten moeten worden opgelegd aan de ISU indien zij de inbreuk niet beëindigt binnen 90 dagen na de betekeningsdatum van het besluit.

---

(1)  PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1.

---

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

| 27.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 148/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 148/13

---

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

(2018/C 148/07)

Krachtens artikel 35, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een controleregeling van de Unie die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen (1), is besloten de visserij te sluiten overeenkomstig de bepalingen in de onderstaande tabel:

| Datum en tijdstip van sluiting | 14.3.2018 |
| --- | --- |
| Duur | 14.3.2018-31.12.2018 |
| Lidstaat | Frankrijk |
| Bestand of groep bestanden | SBR/678- |
| Soort | Zeebrasem (Pagellus bogaraveo) |
| Gebied | Wateren van de Unie en internationale wateren van VI, VII en VIII |
| Vissersvaartuigtype(s) | — |
| Referentienummer | 05/TQ2285 |

Datum en tijdstip van sluiting

14.3.2018

Duur

14.3.2018-31.12.2018

Lidstaat

Frankrijk

Bestand of groep bestanden

SBR/678-

Soort

Zeebrasem (Pagellus bogaraveo)

Gebied

Wateren van de Unie en internationale wateren van VI, VII en VIII

Vissersvaartuigtype(s)

—

Referentienummer

05/TQ2285

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 1.

---

| 27.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 148/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 148/13

---

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

(2018/C 148/08)

Krachtens artikel 35, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een controleregeling van de Unie die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen (1), is besloten de visserij te sluiten overeenkomstig de bepalingen in de onderstaande tabel:

| Datum en tijdstip van sluiting | 14.3.2018 |
| --- | --- |
| Duur | 14.3.2018-31.12.2018 |
| Lidstaat | Frankrijk |
| Bestand of groep bestanden | ANF/8C3411 |
| Soort | Zeeduivel (Lophiidae) |
| Gebied | 8c, 9 en 10; wateren van de Unie van Cecaf 34.1.1 |
| Vissersvaartuigtype(s) | — |
| Referentienummer | 06/TQ120 |

Datum en tijdstip van sluiting

14.3.2018

Duur

14.3.2018-31.12.2018

Lidstaat

Frankrijk

Bestand of groep bestanden

ANF/8C3411

Soort

Zeeduivel (Lophiidae)

Gebied

8c, 9 en 10; wateren van de Unie van Cecaf 34.1.1

Vissersvaartuigtype(s)

—

Referentienummer

06/TQ120

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 1.

---

| 27.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 148/14 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 148/14

---

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

(2018/C 148/09)

Krachtens artikel 35, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een controleregeling van de Unie die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen (1), is besloten de visserij te sluiten overeenkomstig de bepalingen in de onderstaande tabel:

| Datum en tijdstip van sluiting | 22.3.2018 |
| --- | --- |
| Duur | 22.3.2018-30.6.2018 |
| Lidstaat | Europese Unie (alle lidstaten) |
| Bestand of groep bestanden | RED/N3M. |
| Soort | Roodbaars (Sebastes spp.) |
| Gebied | NAFO 3M |
| Vissersvaartuigtype(s) | — |
| Referentienummer | 07/TQ120 |

Datum en tijdstip van sluiting

22.3.2018

Duur

22.3.2018-30.6.2018

Lidstaat

Europese Unie (alle lidstaten)

Bestand of groep bestanden

RED/N3M.

Soort

Roodbaars (Sebastes spp.)

Gebied

NAFO 3M

Vissersvaartuigtype(s)

—

Referentienummer

07/TQ120

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 1.

---

V Bekendmakingen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

| 27.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 148/15 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 148/15

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.8878 — SEB/ALI)

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2018/C 148/10)

| 1. | Op 19 april 2018 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen.
  Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:






  — | Skandinaviska Enskilda Banken AB (Zweden, „SEB”), |
| --- | --- | --- |

1.

Op 19 april 2018 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

—

Skandinaviska Enskilda Banken AB (Zweden, „SEB”),

| — | Aura Light International AB („ABI”, Nederland), die momenteel onder zeggenschap staat van FSN Capital Holding Jersey Limited. |
| --- | --- |

—

Aura Light International AB („ABI”, Nederland), die momenteel onder zeggenschap staat van FSN Capital Holding Jersey Limited.

SEB verkrijgt uitsluitende zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening over ALI.

De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

| 2. | De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:
  —   SEB: levert een breed scala financiële diensten aan retail- en zakelijke cliënten;
  —   ALI: ontwikkeling, productie en verkoop van lichtoplossingen voor professionele klanten. |
| --- | --- |

2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:

—   SEB: levert een breed scala financiële diensten aan retail- en zakelijke cliënten;

—   ALI: ontwikkeling, productie en verkoop van lichtoplossingen voor professionele klanten.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.
  Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2). |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.

Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

| 4. | De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:
  M.8878 — SEB/ALI.
  Opmerkingen kunnen per e-mail, per fax of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:





  E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu |
| --- | --- |
| Fax +32 22964301 |
| Postadres: |
| Europese Commissie |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:

M.8878 — SEB/ALI.

Opmerkingen kunnen per e-mail, per fax of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Fax +32 22964301

Postadres:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 („de concentratieverordening”).

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

---