# Publicatieblad C 152/30 a

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 152 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 61e jaargang30 april 2018 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 152

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

61e jaargang30 april 2018

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2018/C 152/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2018/C 152/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2018/C 152/02 | Zaak C-560/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2017 door Mediaexpert sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 juli 2017 in zaak T-780/16, Mediaexpert / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie | 2 |
| 2018/C 152/03 | Zaak C-8/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos teismas (Litouwen) op 3 januari 2018 — TE, UD, YB, ZC / Luminor Bank AB | 2 |
| 2018/C 152/04 | Zaak C-26/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Finanzgericht (Duitsland) op 16 januari 2018 — Federal Express Corporation, Duitse vestiging / Hauptzollamt Frankfurt am Main | 3 |
| 2018/C 152/05 | Zaak C-32/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 18 januari 2018 — Tiroler Gebietskrankenkasse / Michael Moser | 4 |
| 2018/C 152/06 | Zaak C-42/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 24 januari 2018 — Finanzamt Trier / Cardpoint GmbH, als rechtsopvolgster van Moneybox Deutschland GmbH | 5 |
| 2018/C 152/07 | Zaak C-48/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2018 door Toontrack Music AB tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 22 november 2017 in zaak T-771/16, Toontrack Music AB / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie | 5 |
| 2018/C 152/08 | Zaak C-49/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Cataluña (Spanje) op 26 januari 2018 — Carlos Escribano Vindel / Ministerio de Justicia | 6 |
| 2018/C 152/09 | Zaak C-52/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Norderstedt (Duitsland) op 29 januari 2018 — Christian Fülla / Toolport GmbH | 7 |
| 2018/C 152/10 | Zaak C-55/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 29 januari 2018 — Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO) / Deutsche Bank SAE | 8 |
| 2018/C 152/11 | Zaak C-56/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 januari 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 17 november 2017 in zaak T-263/15, Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo/Commissie | 9 |
| 2018/C 152/12 | Zaak C-57/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 30 januari 2018 — AX / BW | 11 |
| 2018/C 152/13 | Zaak C-68/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel București (Roemenië) op 2 februari 2018 — SC Petrotel-Lukoil S/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor | 12 |
| 2018/C 152/14 | Zaak C-69/18: Beroep ingesteld op 1 februari 2018 — Europese Commissie / Republiek Slovenië | 13 |
| 2018/C 152/15 | Zaak C-85/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Oradea (Roemenië) op 8 februari 2018 — CV / DU | 14 |
| 2018/C 152/16 | Zaak C-93/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Court of Appeal in Northern Ireland (Verenigd Koninkrijk) op 9 februari 2018 — Ermira Bajratari / Secretary of State for the Home Department | 14 |
| 2018/C 152/17 | Zaak C-94/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 12 februari 2018 — Nalini Chenchooliah / Minister for Justice and Equality | 15 |
| 2018/C 152/18 | Zaak C-98/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 12 februari 2018 — T. Boer & Zonen BV tegen Staatssecretaris van Economische Zaken | 15 |
| 2018/C 152/19 | Zaak C-104/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 februari 2018 door Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 november 2017 in zaak T-687/16, Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie | 16 |
| 2018/C 152/20 | Zaak C-114/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) op 14 februari 2018 — Sandoz Ltd, Hexal AG / G.D. Seale LLC, Janssen Sciences Ireland | 17 |
| 2018/C 152/21 | Zaak C-115/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal correctionnel de Saint-Brieuc — Chambre détachée de Guingamp (Frankrijk) op 12 februari 2018 — Procureur de la République / Tugdual Carluer e.a. | 17 |
| 2018/C 152/22 | Zaak C-125/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Barcelona (Spanje) op 16 februari 2018 — Marc Gómez del Moral Guasch / Bankia S.A. | 18 |
| 2018/C 152/23 | Zaak C-127/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 16 februari 2018 — A-PACK CZ, s. r. o. / Odvolací finanční ředitelství | 19 |
| 2018/C 152/24 | Zaak C-164/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk Spanje | 20 |
| 2018/C 152/25 | Zaak C-165/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk Spanje | 20 |
| 2018/C 152/26 | Zaak C-181/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 maart 2018 door de Republiek Polen tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 december 2017 in zaak T-849/16, PGNiG Supply & Trading/Commissie | 21 |
| 2018/C 152/27 | Zaak C-188/18: Beroep ingesteld op 12 maart 2018 — Europese Commissie / Republiek Slovenië | 22 |
| | Gerecht |
| 2018/C 152/28 | Zaak T-542/11 RENV: Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Alouminion tis Ellados/Commissie (Staatssteun — Elektriciteit — Besluit waarbij de steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast — Preferentieel elektriciteitstarief dat bij overeenkomst is toegekend door de historische leverancier — Opzegging van de overeenkomst door de historische leverancier — Gerechtelijke schorsing, in kort geding, van de gevolgen van de opzegging van de overeenkomst — Nietigverklaring van het besluit van de Commissie door het Gerecht — Vernietiging van het arrest van het Gerecht door het Hof — Terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht — Omvang van het beroep na terugverwijzing — Kwalificatie van de beschikking in kort geding als nieuwe steun — Bevoegdheid van de Commissie — Effectieve rechterlijke bescherming — Kwalificatie van het preferentieel tarief als staatssteun — Voordeel — Gewettigd vertrouwen — Rechten van verdediging van de begunstigde — Verplichting tot terugvordering — Motiveringsplicht) | 24 |
| 2018/C 152/29 | Zaak T-507/15: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Polen / Commissie [ELGF — Uitgaven die van financiering zijn uitgesloten — Verordening (EG) nr. 2200/96, richtlijn 2002/55/EG, verordeningen (EG) nr. 1432/2003, (EG) nr. 1433/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 885/2006, (EG) nr. 1182/2007, (EG) nr. 1234/2007, (EG) nr. 1580/2007 en (EU) nr. 1306/2013 — Uitgaven verricht door Polen — Risico voor het ELGF — Controles ter plaatse — Criteria voor de erkenning van een telersvereniging — Discrepanties tussen de taalversies — Financiële correctie] | 25 |
| 2018/C 152/30 | Gevoegde zaken T-533/15 en T-264/16: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — Kim e.a. / Raad en Commissie (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Noord-Korea ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Lijst van personen en entiteiten waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is — Plaatsing van de namen van verzoekers op die lijst — Bewijs van de gegrondheid van de opname op de lijst — Motiveringsplicht) | 25 |
| 2018/C 152/31 | Zaak T-33/16: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — TestBioTech/Commissie [Milieu — Genetisch gemodificeerde producten — Verordening (EG) nr. 1367/2006 — Verordening (EG) nr. 1829/2003 — Genetisch gemodificeerde soja MON 87769, MON 87705 en 305423 — Verwerping van een verzoek tot interne herziening van de besluiten tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen — Begrip ‚milieurecht’ — Artikel 10 van verordening nr. 1367/2006] | 26 |
| 2018/C 152/32 | Zaak T-108/16: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Naviera Armas / Commissie (Staatssteun — Voorwaarden voor het gebruik van de haveninfrastructuur van Puerto de Las Nieves door een scheepvaartmaatschappij — Exclusief gebruik van met overheidsgeld gefinancierde infrastructuren, buiten een concessieovereenkomst — Vrijstelling van een deel van de havenbelastingen — Klacht van een concurrent — Besluit waarin aan het einde van het vooronderzoek wordt vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun — Ernstige moeilijkheden bij het onderzoek van de maatregelen in kwestie — Evolutie van de betreffende situatie tijdens de administratieve procedure — Begrip met staatsmiddelen bekostigd voordeel — Onjuiste beoordelingen van feiten en onjuiste rechtsopvattingen — Beslissing van een nationale rechter waarbij de gevolgen van een aanbesteding worden opgeschort — Vereiste van een zorgvuldig en onpartijdig onderzoek van de klacht) | 27 |
| 2018/C 152/33 | Zaak T-211/16: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Caviro Distillerie e.a. / Commissie (Dumping — Invoer van wijnsteenzuur dat afkomstig is uit China en dat geproduceerd is door Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd — Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/176 — Geen instelling van een definitief antidumpingrecht — Artikel 3, leden 2, 3 en 5, en artikel 17, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 — Steekproefonderzoek — Geen aanmerkelijke schade — Kennelijk onjuiste beoordeling — Vaststelling van schade — Winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie) | 28 |
| 2018/C 152/34 | Zaak T-390/16: Arrest van het Gerecht van 20 maart 2018 — Grupo Osborne/EUIPO — Ostermann (DONTORO dog friendship) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor een Uniebeeldmerk DONTORO dog friendship — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Complementariteit van producten en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]) | 29 |
| 2018/C 152/35 | Zaak T-424/16: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — Gifi Diffusion/EUIPO — Crocs (Schoeisel) [Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een schoen afbeeldt — Ouder gemeenschapsmodel — Nietigheidsgronden — Motiveringsplicht — Artikel 62 van verordening (EG) nr. 6/2002 — Ambtshalve opwerping van een nietigheidsgrond door de kamer van beroep — Bevoegdheid van de kamer van beroep — Artikel 63, lid 1, van verordening nr. 6/2002] | 29 |
| 2018/C 152/36 | Zaak T-651/16: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — Crocs/EUIPO — Gifi Diffusion (Schoeisel) [Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een schoen afbeeldt — Ouder gemeenschapsmodel — Nietigheidsgrond — Gebrek aan nieuwheid — Openbaarmaking voor de datum van voorrang — Ambtshalve onderzoek van de feiten — Aanvullende bewijzen die voor de kamer van beroep zijn overgelegd — Artikelen 5, 7 en artikel 63, lid 2, van verordening (EG) nr. 6/2002] | 30 |
| 2018/C 152/37 | Zaak T-824/16: Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Kiosked/EUIPO — VRT (K) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen — Beeldmerk K — Ouder Benelux-beeldmerk K — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 31 |
| 2018/C 152/38 | Zaak T-1/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — La Mafia Franchises/EUIPO — Italië (La Mafia SE SIENTA A LA MESA) (Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk La Mafia SE SIENTA A LA MESA — Absolute weigeringsgrond — Strijdigheid met de openbare orde of de goede zeden — Artikel 7, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder f), van verordening (EU) 2017/1001]) | 31 |
| 2018/C 152/39 | Zaak T-151/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Marriott Worldwide / EUIPO — Graf (Afbeelding van een gevleugelde stier) [Merk van de Europese Unie — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk dat een gevleugelde stier afbeeldt — Ouder Uniebeeldmerk en ouder nationaal beeldmerk die een griffioen afbeelden — Relatieve weigeringsgrond — Overeenstemming van de tekens — Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Door het nationale recht beschermd ouder auteursrecht — Artikel 53, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 2, onder c), van verordening 2017/1001] — Ambtshalve onderzoek van de feiten — Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 95, lid 1, van verordening 2017/1001)] | 32 |
| 2018/C 152/40 | Zaak T-205/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — SSP Europe / EUIPO (SECURE DATA SPACE) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk SECURE DATA SPACE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) nr. 2017/1001]] | 33 |
| 2018/C 152/41 | Zaak T-279/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Hermann Bock / EUIPO (Push and Ready) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Push and Ready — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 33 |
| 2018/C 152/42 | Zaak T-346/17: Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Hotelbeds Spain/EUIPO — Guidigo Europe (Guidego what to do next) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Guidego what to do next — Ouder Uniewoordmerk GUIDIGO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 34 |
| 2018/C 152/43 | Zaak T-482/13: Beschikking van het Gerecht van 21 februari 2018 — MedSkin Solutions Dr. Suwelack / EUIPO — Cryo-Save (CryoSafe) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing) | 34 |
| 2018/C 152/44 | Zaak T-124/17: Beschikking van het Gerecht van 5 maart 2018 — Estamede/ECB (Niet-contractuele aansprakelijkheid — Economisch en monetair beleid — ECB — Herstructurering van de Griekse staatsschuld — Betrokkenheid van een Grieks publiekrechtelijk lichaam dat een pensioenfonds voor ingenieurs en aannemers van openbare werken beheert — Geen eigen belang of overdracht van het recht op schadeloosstelling — Niet-inachtneming van de vormvereisten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid) | 35 |
| 2018/C 152/45 | Zaak T-196/17: Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2018 — Naftogaz of Ukraine / Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Interne markt voor aardgas — Richtlijn 2009/73/EG — Besluit van de Commissie houdende wijziging van de vrijstellingsvoorwaarden van de Unieregels voor de exploitatie van de OPAL-gaspijpleiding wat de toegang van derden en tariefregulering betreft — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid) | 36 |
| 2018/C 152/46 | Zaak T-263/17: Beschikking van het Gerecht van 27 februari 2018 — SD / EIGE (Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Overeenkomst voor bepaalde tijd — Besluit tot niet-verlenging — Verzoek om verlenging dat hetzelfde voorwerp heeft als een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut — Niet-ontvankelijkheid) | 36 |
| 2018/C 152/47 | Zaak T-84/18: Beroep ingesteld op 15 februari 2018 — VG / Commissie | 37 |
| 2018/C 152/48 | Zaak T-85/18: Beroep ingesteld op 15 februari 2018 — Batchelor / Commissie | 38 |
| 2018/C 152/49 | Zaak T-100/18: Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Wehrheim / ECB | 40 |
| 2018/C 152/50 | Zaak T-101/18: Beroep ingesteld op 21 februari 2018 — Oostenrijk / Commissie | 40 |
| 2018/C 152/51 | Zaak T-112/18: Beroep ingesteld op 23 februari 2018 — Pink Lady America/CPVO — WAAA (Cripps Pink) | 42 |
| 2018/C 152/52 | Zaak T-113/18: Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — Miles-Bramwell Executive Services/EUIPO (FREE) | 43 |
| 2018/C 152/53 | Zaak T-114/18: Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — Miles-Bramwell Executive Services/EUIPO (FREE) | 43 |
| 2018/C 152/54 | Zaak T-116/18: Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Darmanin / EASO | 44 |
| 2018/C 152/55 | Zaak T-124/18: Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Wendel e.a. / Commissie | 45 |
| 2018/C 152/56 | Zaak T-125/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Associazione — GranoSalus/Commissie | 46 |
| 2018/C 152/57 | Zaak T-130/18: Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — adidas International Trading e.a. / Commissie | 47 |
| 2018/C 152/58 | Zaak T-131/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Deichmann / Commissie | 48 |
| 2018/C 152/59 | Zaak T-132/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Roland / Commissie | 49 |
| 2018/C 152/60 | Zaak T-141/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Deichmann-Shoes UK / Commissie | 50 |
| 2018/C 152/61 | Zaak T-142/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Buffalo — Boots / Commissie | 52 |
| 2018/C 152/62 | Zaak T-152/18: Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA) | 53 |
| 2018/C 152/63 | Zaak T-153/18: Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA) | 54 |
| 2018/C 152/64 | Zaak T-154/18: Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA) | 54 |
| 2018/C 152/65 | Zaak T-155/18: Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA) | 55 |
| 2018/C 152/66 | Zaak T-158/18: Beroep ingesteld op 6 maart 2018 — Scaloni en Figini / Commissie | 56 |
| 2018/C 152/67 | Zaak T-160/18: Beroep ingesteld op 2 maart 2018 — Theodorakidi / EUIPO — Benopoulou (THYREOS VASSILIKI) | 57 |
| 2018/C 152/68 | Zaak T-162/18: Beroep ingesteld op 7 maart 2018 — Beko/EUIPO — Acer (ALTUS) | 58 |
| 2018/C 152/69 | Zaak T-688/13: Beschikking van het Gerecht van 26 februari 2018 — Deloitte Consulting/Commissie | 59 |
| 2018/C 152/70 | Zaak T-155/16: Beschikking van het Gerecht van 6 maart 2018 — CFA Institute/EUIPO — Bloss e.a. (CERTIFIED FINANCIAL ENGINEER CFE) | 59 |
| 2018/C 152/71 | Zaak T-156/16: Beschikking van het Gerecht van 6 maart 2018 — CFA Institute / EUIPO — Ernst en Häcker (CERTIFIED FINANCIAL MODELER CFM) | 59 |
| 2018/C 152/72 | Zaak T-641/17: Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2018 — Ferri / ECB | 59 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2018/C 152/02

Zaak C-560/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2017 door Mediaexpert sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 juli 2017 in zaak T-780/16, Mediaexpert / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

2

2018/C 152/03

Zaak C-8/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos teismas (Litouwen) op 3 januari 2018 — TE, UD, YB, ZC / Luminor Bank AB

2

2018/C 152/04

Zaak C-26/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Finanzgericht (Duitsland) op 16 januari 2018 — Federal Express Corporation, Duitse vestiging / Hauptzollamt Frankfurt am Main

3

2018/C 152/05

Zaak C-32/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 18 januari 2018 — Tiroler Gebietskrankenkasse / Michael Moser

4

2018/C 152/06

Zaak C-42/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 24 januari 2018 — Finanzamt Trier / Cardpoint GmbH, als rechtsopvolgster van Moneybox Deutschland GmbH

5

2018/C 152/07

Zaak C-48/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2018 door Toontrack Music AB tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 22 november 2017 in zaak T-771/16, Toontrack Music AB / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

5

2018/C 152/08

Zaak C-49/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Cataluña (Spanje) op 26 januari 2018 — Carlos Escribano Vindel / Ministerio de Justicia

6

2018/C 152/09

Zaak C-52/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Norderstedt (Duitsland) op 29 januari 2018 — Christian Fülla / Toolport GmbH

7

2018/C 152/10

Zaak C-55/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 29 januari 2018 — Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO) / Deutsche Bank SAE

8

2018/C 152/11

Zaak C-56/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 januari 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 17 november 2017 in zaak T-263/15, Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo/Commissie

9

2018/C 152/12

Zaak C-57/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 30 januari 2018 — AX / BW

11

2018/C 152/13

Zaak C-68/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel București (Roemenië) op 2 februari 2018 — SC Petrotel-Lukoil S/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor

12

2018/C 152/14

Zaak C-69/18: Beroep ingesteld op 1 februari 2018 — Europese Commissie / Republiek Slovenië

13

2018/C 152/15

Zaak C-85/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Oradea (Roemenië) op 8 februari 2018 — CV / DU

14

2018/C 152/16

Zaak C-93/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Court of Appeal in Northern Ireland (Verenigd Koninkrijk) op 9 februari 2018 — Ermira Bajratari / Secretary of State for the Home Department

14

2018/C 152/17

Zaak C-94/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 12 februari 2018 — Nalini Chenchooliah / Minister for Justice and Equality

15

2018/C 152/18

Zaak C-98/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 12 februari 2018 — T. Boer & Zonen BV tegen Staatssecretaris van Economische Zaken

15

2018/C 152/19

Zaak C-104/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 februari 2018 door Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 november 2017 in zaak T-687/16, Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

16

2018/C 152/20

Zaak C-114/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) op 14 februari 2018 — Sandoz Ltd, Hexal AG / G.D. Seale LLC, Janssen Sciences Ireland

17

2018/C 152/21

Zaak C-115/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal correctionnel de Saint-Brieuc — Chambre détachée de Guingamp (Frankrijk) op 12 februari 2018 — Procureur de la République / Tugdual Carluer e.a.

17

2018/C 152/22

Zaak C-125/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Barcelona (Spanje) op 16 februari 2018 — Marc Gómez del Moral Guasch / Bankia S.A.

18

2018/C 152/23

Zaak C-127/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 16 februari 2018 — A-PACK CZ, s. r. o. / Odvolací finanční ředitelství

19

2018/C 152/24

Zaak C-164/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk Spanje

20

2018/C 152/25

Zaak C-165/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk Spanje

20

2018/C 152/26

Zaak C-181/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 maart 2018 door de Republiek Polen tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 december 2017 in zaak T-849/16, PGNiG Supply & Trading/Commissie

21

2018/C 152/27

Zaak C-188/18: Beroep ingesteld op 12 maart 2018 — Europese Commissie / Republiek Slovenië

22

Gerecht

2018/C 152/28

Zaak T-542/11 RENV: Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Alouminion tis Ellados/Commissie (Staatssteun — Elektriciteit — Besluit waarbij de steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast — Preferentieel elektriciteitstarief dat bij overeenkomst is toegekend door de historische leverancier — Opzegging van de overeenkomst door de historische leverancier — Gerechtelijke schorsing, in kort geding, van de gevolgen van de opzegging van de overeenkomst — Nietigverklaring van het besluit van de Commissie door het Gerecht — Vernietiging van het arrest van het Gerecht door het Hof — Terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht — Omvang van het beroep na terugverwijzing — Kwalificatie van de beschikking in kort geding als nieuwe steun — Bevoegdheid van de Commissie — Effectieve rechterlijke bescherming — Kwalificatie van het preferentieel tarief als staatssteun — Voordeel — Gewettigd vertrouwen — Rechten van verdediging van de begunstigde — Verplichting tot terugvordering — Motiveringsplicht)

24

2018/C 152/29

Zaak T-507/15: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Polen / Commissie [ELGF — Uitgaven die van financiering zijn uitgesloten — Verordening (EG) nr. 2200/96, richtlijn 2002/55/EG, verordeningen (EG) nr. 1432/2003, (EG) nr. 1433/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 885/2006, (EG) nr. 1182/2007, (EG) nr. 1234/2007, (EG) nr. 1580/2007 en (EU) nr. 1306/2013 — Uitgaven verricht door Polen — Risico voor het ELGF — Controles ter plaatse — Criteria voor de erkenning van een telersvereniging — Discrepanties tussen de taalversies — Financiële correctie]

25

2018/C 152/30

Gevoegde zaken T-533/15 en T-264/16: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — Kim e.a. / Raad en Commissie (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Noord-Korea ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Lijst van personen en entiteiten waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is — Plaatsing van de namen van verzoekers op die lijst — Bewijs van de gegrondheid van de opname op de lijst — Motiveringsplicht)

25

2018/C 152/31

Zaak T-33/16: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — TestBioTech/Commissie [Milieu — Genetisch gemodificeerde producten — Verordening (EG) nr. 1367/2006 — Verordening (EG) nr. 1829/2003 — Genetisch gemodificeerde soja MON 87769, MON 87705 en 305423 — Verwerping van een verzoek tot interne herziening van de besluiten tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen — Begrip ‚milieurecht’ — Artikel 10 van verordening nr. 1367/2006]

26

2018/C 152/32

Zaak T-108/16: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Naviera Armas / Commissie (Staatssteun — Voorwaarden voor het gebruik van de haveninfrastructuur van Puerto de Las Nieves door een scheepvaartmaatschappij — Exclusief gebruik van met overheidsgeld gefinancierde infrastructuren, buiten een concessieovereenkomst — Vrijstelling van een deel van de havenbelastingen — Klacht van een concurrent — Besluit waarin aan het einde van het vooronderzoek wordt vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun — Ernstige moeilijkheden bij het onderzoek van de maatregelen in kwestie — Evolutie van de betreffende situatie tijdens de administratieve procedure — Begrip met staatsmiddelen bekostigd voordeel — Onjuiste beoordelingen van feiten en onjuiste rechtsopvattingen — Beslissing van een nationale rechter waarbij de gevolgen van een aanbesteding worden opgeschort — Vereiste van een zorgvuldig en onpartijdig onderzoek van de klacht)

27

2018/C 152/33

Zaak T-211/16: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Caviro Distillerie e.a. / Commissie (Dumping — Invoer van wijnsteenzuur dat afkomstig is uit China en dat geproduceerd is door Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd — Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/176 — Geen instelling van een definitief antidumpingrecht — Artikel 3, leden 2, 3 en 5, en artikel 17, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 — Steekproefonderzoek — Geen aanmerkelijke schade — Kennelijk onjuiste beoordeling — Vaststelling van schade — Winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie)

28

2018/C 152/34

Zaak T-390/16: Arrest van het Gerecht van 20 maart 2018 — Grupo Osborne/EUIPO — Ostermann (DONTORO dog friendship) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor een Uniebeeldmerk DONTORO dog friendship — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Complementariteit van producten en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001])

29

2018/C 152/35

Zaak T-424/16: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — Gifi Diffusion/EUIPO — Crocs (Schoeisel) [Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een schoen afbeeldt — Ouder gemeenschapsmodel — Nietigheidsgronden — Motiveringsplicht — Artikel 62 van verordening (EG) nr. 6/2002 — Ambtshalve opwerping van een nietigheidsgrond door de kamer van beroep — Bevoegdheid van de kamer van beroep — Artikel 63, lid 1, van verordening nr. 6/2002]

29

2018/C 152/36

Zaak T-651/16: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — Crocs/EUIPO — Gifi Diffusion (Schoeisel) [Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een schoen afbeeldt — Ouder gemeenschapsmodel — Nietigheidsgrond — Gebrek aan nieuwheid — Openbaarmaking voor de datum van voorrang — Ambtshalve onderzoek van de feiten — Aanvullende bewijzen die voor de kamer van beroep zijn overgelegd — Artikelen 5, 7 en artikel 63, lid 2, van verordening (EG) nr. 6/2002]

30

2018/C 152/37

Zaak T-824/16: Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Kiosked/EUIPO — VRT (K) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen — Beeldmerk K — Ouder Benelux-beeldmerk K — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

31

2018/C 152/38

Zaak T-1/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — La Mafia Franchises/EUIPO — Italië (La Mafia SE SIENTA A LA MESA) (Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk La Mafia SE SIENTA A LA MESA — Absolute weigeringsgrond — Strijdigheid met de openbare orde of de goede zeden — Artikel 7, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder f), van verordening (EU) 2017/1001])

31

2018/C 152/39

Zaak T-151/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Marriott Worldwide / EUIPO — Graf (Afbeelding van een gevleugelde stier) [Merk van de Europese Unie — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk dat een gevleugelde stier afbeeldt — Ouder Uniebeeldmerk en ouder nationaal beeldmerk die een griffioen afbeelden — Relatieve weigeringsgrond — Overeenstemming van de tekens — Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Door het nationale recht beschermd ouder auteursrecht — Artikel 53, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 2, onder c), van verordening 2017/1001] — Ambtshalve onderzoek van de feiten — Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 95, lid 1, van verordening 2017/1001)]

32

2018/C 152/40

Zaak T-205/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — SSP Europe / EUIPO (SECURE DATA SPACE) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk SECURE DATA SPACE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) nr. 2017/1001]]

33

2018/C 152/41

Zaak T-279/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Hermann Bock / EUIPO (Push and Ready) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Push and Ready — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

33

2018/C 152/42

Zaak T-346/17: Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Hotelbeds Spain/EUIPO — Guidigo Europe (Guidego what to do next) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Guidego what to do next — Ouder Uniewoordmerk GUIDIGO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

34

2018/C 152/43

Zaak T-482/13: Beschikking van het Gerecht van 21 februari 2018 — MedSkin Solutions Dr. Suwelack / EUIPO — Cryo-Save (CryoSafe) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing)

34

2018/C 152/44

Zaak T-124/17: Beschikking van het Gerecht van 5 maart 2018 — Estamede/ECB (Niet-contractuele aansprakelijkheid — Economisch en monetair beleid — ECB — Herstructurering van de Griekse staatsschuld — Betrokkenheid van een Grieks publiekrechtelijk lichaam dat een pensioenfonds voor ingenieurs en aannemers van openbare werken beheert — Geen eigen belang of overdracht van het recht op schadeloosstelling — Niet-inachtneming van de vormvereisten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

35

2018/C 152/45

Zaak T-196/17: Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2018 — Naftogaz of Ukraine / Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Interne markt voor aardgas — Richtlijn 2009/73/EG — Besluit van de Commissie houdende wijziging van de vrijstellingsvoorwaarden van de Unieregels voor de exploitatie van de OPAL-gaspijpleiding wat de toegang van derden en tariefregulering betreft — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid)

36

2018/C 152/46

Zaak T-263/17: Beschikking van het Gerecht van 27 februari 2018 — SD / EIGE (Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Overeenkomst voor bepaalde tijd — Besluit tot niet-verlenging — Verzoek om verlenging dat hetzelfde voorwerp heeft als een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut — Niet-ontvankelijkheid)

36

2018/C 152/47

Zaak T-84/18: Beroep ingesteld op 15 februari 2018 — VG / Commissie

37

2018/C 152/48

Zaak T-85/18: Beroep ingesteld op 15 februari 2018 — Batchelor / Commissie

38

2018/C 152/49

Zaak T-100/18: Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Wehrheim / ECB

40

2018/C 152/50

Zaak T-101/18: Beroep ingesteld op 21 februari 2018 — Oostenrijk / Commissie

40

2018/C 152/51

Zaak T-112/18: Beroep ingesteld op 23 februari 2018 — Pink Lady America/CPVO — WAAA (Cripps Pink)

42

2018/C 152/52

Zaak T-113/18: Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — Miles-Bramwell Executive Services/EUIPO (FREE)

43

2018/C 152/53

Zaak T-114/18: Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — Miles-Bramwell Executive Services/EUIPO (FREE)

43

2018/C 152/54

Zaak T-116/18: Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Darmanin / EASO

44

2018/C 152/55

Zaak T-124/18: Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Wendel e.a. / Commissie

45

2018/C 152/56

Zaak T-125/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Associazione — GranoSalus/Commissie

46

2018/C 152/57

Zaak T-130/18: Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — adidas International Trading e.a. / Commissie

47

2018/C 152/58

Zaak T-131/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Deichmann / Commissie

48

2018/C 152/59

Zaak T-132/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Roland / Commissie

49

2018/C 152/60

Zaak T-141/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Deichmann-Shoes UK / Commissie

50

2018/C 152/61

Zaak T-142/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Buffalo — Boots / Commissie

52

2018/C 152/62

Zaak T-152/18: Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA)

53

2018/C 152/63

Zaak T-153/18: Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA)

54

2018/C 152/64

Zaak T-154/18: Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA)

54

2018/C 152/65

Zaak T-155/18: Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA)

55

2018/C 152/66

Zaak T-158/18: Beroep ingesteld op 6 maart 2018 — Scaloni en Figini / Commissie

56

2018/C 152/67

Zaak T-160/18: Beroep ingesteld op 2 maart 2018 — Theodorakidi / EUIPO — Benopoulou (THYREOS VASSILIKI)

57

2018/C 152/68

Zaak T-162/18: Beroep ingesteld op 7 maart 2018 — Beko/EUIPO — Acer (ALTUS)

58

2018/C 152/69

Zaak T-688/13: Beschikking van het Gerecht van 26 februari 2018 — Deloitte Consulting/Commissie

59

2018/C 152/70

Zaak T-155/16: Beschikking van het Gerecht van 6 maart 2018 — CFA Institute/EUIPO — Bloss e.a. (CERTIFIED FINANCIAL ENGINEER CFE)

59

2018/C 152/71

Zaak T-156/16: Beschikking van het Gerecht van 6 maart 2018 — CFA Institute / EUIPO — Ernst en Häcker (CERTIFIED FINANCIAL MODELER CFM)

59

2018/C 152/72

Zaak T-641/17: Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2018 — Ferri / ECB

59

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2018/C 152/01)

Laatste publicatie

PB C 142 van 23.4.2018

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 134 van 16.4.2018

PB C 123 van 9.4.2018

PB C 112 van 26.3.2018

PB C 104 van 19.3.2018

PB C 94 van 12.3.2018

PB C 83 van 5.3.2018

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/2 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/2

---

Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2017 door Mediaexpert sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 juli 2017 in zaak T-780/16, Mediaexpert / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

(Zaak C-560/17 P)

(2018/C 152/02)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Mediaexpert sp. z o.o. (vertegenwoordiger: J. Aftyka, radca prawny)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Bij beschikking van 13 maart 2018 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) het verzoek om een prejudiciële beslissing niet-ontvankelijk verklaard.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/2 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/2

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos teismas (Litouwen) op 3 januari 2018 — TE, UD, YB, ZC / Luminor Bank AB

(Zaak C-8/18)

(2018/C 152/03)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Vilniaus apygardos teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: TE, UD, YB, ZC

Verwerende partij: Luminor Bank AB

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet een natuurlijk persoon die vóór de in artikel 70 van richtlijn 2004/39/EG (1) omschreven datum van 1 november 2007, van een bank een afgeleid financieel instrument heeft aangekocht via een lening die hij bij die bank is aangegaan met een zekerheidstelling ten gunste van die bank, worden beschouwd als een consument in de zin van het Unierecht gelet op het feit dat artikel 3, lid 3, onder d), van richtlijn 2011/83/EU (2) betreffende consumentenrechten bepaalt dat deze richtlijn niet van toepassing is op overeenkomsten „betreffende financiële diensten”? |
| --- | --- |

1)

Moet een natuurlijk persoon die vóór de in artikel 70 van richtlijn 2004/39/EG (1) omschreven datum van 1 november 2007, van een bank een afgeleid financieel instrument heeft aangekocht via een lening die hij bij die bank is aangegaan met een zekerheidstelling ten gunste van die bank, worden beschouwd als een consument in de zin van het Unierecht gelet op het feit dat artikel 3, lid 3, onder d), van richtlijn 2011/83/EU (2) betreffende consumentenrechten bepaalt dat deze richtlijn niet van toepassing is op overeenkomsten „betreffende financiële diensten”?

| 2) | Moet een natuurlijk persoon die vóór de in artikel 70 van richtlijn 2004/39/EG omschreven datum van 1 november 2007, van een bank een afgeleid financieel instrument heeft aangekocht via een lening die hij bij die bank is aangegaan met een zekerheidstelling ten gunste van die bank, worden beschouwd als een niet-professionele cliënt en een niet-professionele belegger in financiële instrumenten in de zin van het Unierecht, en moeten, in voorkomend geval, de bepalingen van Unierecht die verplichtingen inzake de voorlichting van consumenten vaststellen en belangenconflicten verbieden ingeval een bank financiële instrumenten aanbiedt en verkoopt, zoals de bepalingen van richtlijn 2003/6/EG (3), richtlijn 2003/71/EG (4), richtlijn 2001/34/EG (5), verordening (EG) nr. 809/2004 (6), de MiFID II-richtlijn en andere Uniewetgeving ter bescherming van de rechten van afnemers van financiële diensten, in de onderhavige zaak worden toegepast? |
| --- | --- |

2)

Moet een natuurlijk persoon die vóór de in artikel 70 van richtlijn 2004/39/EG omschreven datum van 1 november 2007, van een bank een afgeleid financieel instrument heeft aangekocht via een lening die hij bij die bank is aangegaan met een zekerheidstelling ten gunste van die bank, worden beschouwd als een niet-professionele cliënt en een niet-professionele belegger in financiële instrumenten in de zin van het Unierecht, en moeten, in voorkomend geval, de bepalingen van Unierecht die verplichtingen inzake de voorlichting van consumenten vaststellen en belangenconflicten verbieden ingeval een bank financiële instrumenten aanbiedt en verkoopt, zoals de bepalingen van richtlijn 2003/6/EG (3), richtlijn 2003/71/EG (4), richtlijn 2001/34/EG (5), verordening (EG) nr. 809/2004 (6), de MiFID II-richtlijn en andere Uniewetgeving ter bescherming van de rechten van afnemers van financiële diensten, in de onderhavige zaak worden toegepast?

| 3) | Moet richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) aldus worden uitgelegd dat een verzuim om bekend te maken dat de aanbieder van financiële instrumenten geen machtiging heeft om die financiële dienst te verstrekken, een verzuim om essentiële informatie op te nemen in een prospectus en in de aanvulling op een prospectus, alsmede een mogelijk belangenconflict aan de zijde van de aanbieder van de financiële instrumenten, bij het sluiten van overeenkomsten met betrekking tot financiële instrumenten rechtstreeks (in een bepaalde richting) van invloed kunnen zijn op de koers van de betrokken financiële instrumenten en dat de andere partij bij de overeenkomst derhalve het recht heeft te verzoeken om nietigverklaring of wijziging van die overeenkomsten, of om schadevergoeding? |
| --- | --- |

3)

Moet richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) aldus worden uitgelegd dat een verzuim om bekend te maken dat de aanbieder van financiële instrumenten geen machtiging heeft om die financiële dienst te verstrekken, een verzuim om essentiële informatie op te nemen in een prospectus en in de aanvulling op een prospectus, alsmede een mogelijk belangenconflict aan de zijde van de aanbieder van de financiële instrumenten, bij het sluiten van overeenkomsten met betrekking tot financiële instrumenten rechtstreeks (in een bepaalde richting) van invloed kunnen zijn op de koers van de betrokken financiële instrumenten en dat de andere partij bij de overeenkomst derhalve het recht heeft te verzoeken om nietigverklaring of wijziging van die overeenkomsten, of om schadevergoeding?

---

(1)  Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad (PB 2004, L 145, blz. 1).

(2)  Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 85/577/EEG en van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2011, L 304, blz. 64).

(3)  Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) (PB 2003, L 96, blz. 16).

(4)  Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging van richtlijn 2001/34/EG (PB 2003, L 345, blz. 64).

(5)  Richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubliceerd (PB 2001, L 184, blz. 1).

(6)  Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie van 29 april 2004 tot uitvoering van richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de in het prospectus te verstrekken informatie, de vormgeving van het prospectus, de opneming van informatie door middel van verwijzing, de publicatie van het prospectus en de verspreiding van advertenties betreft (PB 2004, L 149, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/3 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/3

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Finanzgericht (Duitsland) op 16 januari 2018 — Federal Express Corporation, Duitse vestiging / Hauptzollamt Frankfurt am Main

(Zaak C-26/18)

(2018/C 152/04)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Hessisches Finanzgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Federal Express Corporation, Duitse vestiging

Verwerende partij: Hauptzollamt Frankfurt am Main

Prejudiciële vragen

| 1) | Veronderstelt de invoer van goederen, in de zin van artikel 2, lid 1, onder d), en artikel 30 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), dat een in de Unie binnengebracht goed in het economische circuit van de Unie is terechtgekomen, of volstaat het loutere risico dat het binnengebrachte goed in het economische circuit van de Unie terechtkomt?
  In het geval dat de invoer van goederen veronderstelt dat de goederen in het economische circuit van de Unie zijn terechtgekomen: |
| --- | --- |

1)

Veronderstelt de invoer van goederen, in de zin van artikel 2, lid 1, onder d), en artikel 30 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), dat een in de Unie binnengebracht goed in het economische circuit van de Unie is terechtgekomen, of volstaat het loutere risico dat het binnengebrachte goed in het economische circuit van de Unie terechtkomt?

In het geval dat de invoer van goederen veronderstelt dat de goederen in het economische circuit van de Unie zijn terechtgekomen:

| 2) | Komt een in de Unie binnengebracht goed in het economische circuit van de Unie terecht wanneer het goed in strijd met de douanewetgeving niet onder een regeling is geplaatst in de zin van artikel 61, eerste alinea, van richtlijn 2006/112 of aanvankelijk wel onder een dergelijke regeling is geplaatst maar later op grond van een douanerechtelijk onrechtmatige handelwijze aan deze regeling wordt onttrokken, of veronderstelt het binnenbrengen in het economische circuit van de Unie in het geval van een douanerechtelijk onrechtmatige handelwijze dat kan worden aangenomen dat het goed op grond van deze douanerechtelijk onrechtmatige handelwijze in het belastinggebied van de lidstaat waar de onrechtmatige handelwijze heeft plaatsgevonden, in het economische circuit van de Unie terecht is gekomen en dus mogelijkerwijs is verbruikt of gebruikt? |
| --- | --- |

2)

Komt een in de Unie binnengebracht goed in het economische circuit van de Unie terecht wanneer het goed in strijd met de douanewetgeving niet onder een regeling is geplaatst in de zin van artikel 61, eerste alinea, van richtlijn 2006/112 of aanvankelijk wel onder een dergelijke regeling is geplaatst maar later op grond van een douanerechtelijk onrechtmatige handelwijze aan deze regeling wordt onttrokken, of veronderstelt het binnenbrengen in het economische circuit van de Unie in het geval van een douanerechtelijk onrechtmatige handelwijze dat kan worden aangenomen dat het goed op grond van deze douanerechtelijk onrechtmatige handelwijze in het belastinggebied van de lidstaat waar de onrechtmatige handelwijze heeft plaatsgevonden, in het economische circuit van de Unie terecht is gekomen en dus mogelijkerwijs is verbruikt of gebruikt?

---

(1)  PB L 347, blz. 1.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/4 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 18 januari 2018 — Tiroler Gebietskrankenkasse / Michael Moser

(Zaak C-32/18)

(2018/C 152/05)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij tot „Revision”: Tiroler Gebietskrankenkasse

Verwerende partij in „Revision”: Michael Moser

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient artikel 60, lid 1, tweede volzin, van verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (verordening nr. 883/2004) (1) aldus te worden uitgelegd dat een subsidiair bevoegde lidstaat (Oostenrijk) een ouder die woont en werkt in een volgens artikel 68, lid 1, onder b), i), van verordening nr. 883/2004 bij voorrang bevoegde lidstaat (Duitsland) als gezinsbijslag een toeslag dient te betalen ter compensatie van het verschil tussen de in de bij voorrang bevoegde lidstaat ontvangen ouderschapsuitkering („Elterngeld”) en de inkomensafhankelijke kinderverzorgingsuitkering („Kinderbetreuungsgeld”) van de andere lidstaat indien beide ouders met de gezamenlijke kinderen in de bij voorrang bevoegde lidstaat wonen en slechts één van de ouders als grensarbeider in de subsidiair bevoegde lidstaat werkt? |
| --- | --- |

1)

Dient artikel 60, lid 1, tweede volzin, van verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (verordening nr. 883/2004) (1) aldus te worden uitgelegd dat een subsidiair bevoegde lidstaat (Oostenrijk) een ouder die woont en werkt in een volgens artikel 68, lid 1, onder b), i), van verordening nr. 883/2004 bij voorrang bevoegde lidstaat (Duitsland) als gezinsbijslag een toeslag dient te betalen ter compensatie van het verschil tussen de in de bij voorrang bevoegde lidstaat ontvangen ouderschapsuitkering („Elterngeld”) en de inkomensafhankelijke kinderverzorgingsuitkering („Kinderbetreuungsgeld”) van de andere lidstaat indien beide ouders met de gezamenlijke kinderen in de bij voorrang bevoegde lidstaat wonen en slechts één van de ouders als grensarbeider in de subsidiair bevoegde lidstaat werkt?

Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

| 2) | Is de hoogte van de inkomensafhankelijke kinderverzorgingsuitkering afhankelijk van het in de lidstaat van arbeid (Duitsland) daadwerkelijk behaalde inkomen of van het inkomen dat in de subsidiair bevoegde lidstaat (Oostenrijk) met een vergelijkbare werkzaamheid hypothetisch kan worden behaald? |
| --- | --- |

2)

Is de hoogte van de inkomensafhankelijke kinderverzorgingsuitkering afhankelijk van het in de lidstaat van arbeid (Duitsland) daadwerkelijk behaalde inkomen of van het inkomen dat in de subsidiair bevoegde lidstaat (Oostenrijk) met een vergelijkbare werkzaamheid hypothetisch kan worden behaald?

---

(1)  PB 2009, L 284, blz. 1.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/5 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 24 januari 2018 — Finanzamt Trier / Cardpoint GmbH, als rechtsopvolgster van Moneybox Deutschland GmbH

(Zaak C-42/18)

(2018/C 152/06)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker tot „Revision”: Finanzamt Trier

Verweerster in „Revision”: Cardpoint GmbH, als rechtsopvolgster van Moneybox Deutschland GmbH

Prejudiciële vraag

Zijn technische en administratieve handelingen in verband met de opname van contanten aan geldautomaten die een dienstverlener verricht voor een bank die geldautomaten exploiteert, vrijgesteld van belasting overeenkomstig artikel 13, B, onder d), punt 3, van richtlijn 77/388/EEG (1), terwijl volgens het arrest van het Hof van 26 mei 2016 in de zaak Bookit (EU:C:2016:355) vergelijkbare technische en administratieve handelingen die een dienstlener verricht in verband met kaartbetalingen in het kader van de verkoop van bioscoopkaartjes ingevolge deze bepaling niet van belasting zijn vrijgesteld?

---

(1)  Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/5 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/5

---

Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2018 door Toontrack Music AB tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 22 november 2017 in zaak T-771/16, Toontrack Music AB / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

(Zaak C-48/18 P)

(2018/C 152/07)

Procestaal: Zweeds

Partijen

Rekwirante: Toontrack Music AB (vertegenwoordiger: L.-E. Ström, advokat)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen;

| — | primair, definitief uitspraak doen in de zaak door toewijzing van de voor het Gerecht ingestelde vorderingen; |
| --- | --- |

—

primair, definitief uitspraak doen in de zaak door toewijzing van de voor het Gerecht ingestelde vorderingen;

| — | subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht; en |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht; en

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1. | Rekwirante voert aan dat het bestreden arrest in strijd is met artikel 7, lid 1, onder b) en c), en artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk, zoals gewijzigd [vervangen door verordening (EU) 2017/1001 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (hierna: „de verordening”)] (eerste middel), alsmede met artikel 76 (tweede middel) en met de artikelen 65 en 75 van deze verordening (derde middel). |
| --- | --- |

1.

Rekwirante voert aan dat het bestreden arrest in strijd is met artikel 7, lid 1, onder b) en c), en artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk, zoals gewijzigd [vervangen door verordening (EU) 2017/1001 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (hierna: „de verordening”)] (eerste middel), alsmede met artikel 76 (tweede middel) en met de artikelen 65 en 75 van deze verordening (derde middel).

| 2. | Volgens het eerste middel van de hogere voorziening is het bestreden arrest onjuist, omdat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat het aangevraagde Uniemerk EZMIX (inschrijvingsaanvraag nr. 13 945 423) beschrijvend is in de zin van artikel 7, lid 1, onder c), van de verordening en onvoldoende onderscheidend vermogen bezit in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), en artikel 7, lid 2, van de verordening. Aangezien EZMIX in zijn geheel een onderscheidend teken is, heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat er krachtens de verordening weigeringsgronden dienden te worden toegepast. Het Gerecht is tekortgeschoten in zijn beoordeling van alle relevante feiten van de zaak wat de betekenis, het gebruik en de associatie van het aangevraagde merk uit het oogpunt van het relevante publiek betreft. Het Gerecht heeft derhalve blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. |
| --- | --- |

2.

Volgens het eerste middel van de hogere voorziening is het bestreden arrest onjuist, omdat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat het aangevraagde Uniemerk EZMIX (inschrijvingsaanvraag nr. 13 945 423) beschrijvend is in de zin van artikel 7, lid 1, onder c), van de verordening en onvoldoende onderscheidend vermogen bezit in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), en artikel 7, lid 2, van de verordening. Aangezien EZMIX in zijn geheel een onderscheidend teken is, heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat er krachtens de verordening weigeringsgronden dienden te worden toegepast. Het Gerecht is tekortgeschoten in zijn beoordeling van alle relevante feiten van de zaak wat de betekenis, het gebruik en de associatie van het aangevraagde merk uit het oogpunt van het relevante publiek betreft. Het Gerecht heeft derhalve blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

| 3. | Volgens het tweede middel heeft het Gerecht eveneens blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door voorbij te gaan aan artikel 86 van de verordening en door het bewijsmateriaal verkeerd op te vatten. Het Gerecht gaat ervan uit dat het gemak een groot verkoopargument en één van de hoofdfactoren is met betrekking tot muziekopnameapparatuur en -software. Het Gerecht heeft artikel 76 onjuist toegepast en daarbij het bewijsmateriaal in deze zaak verkeerd voorgesteld. Tekortkomingen in het onderzoek hebben geleid tot een ongefundeerde en onjuiste conclusie, die niet wordt gestaafd door de feiten waaraan doorslaggevende betekenis wordt toegekend in het daaruit voortvloeiende arrest van het Gerecht. |
| --- | --- |

3.

Volgens het tweede middel heeft het Gerecht eveneens blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door voorbij te gaan aan artikel 86 van de verordening en door het bewijsmateriaal verkeerd op te vatten. Het Gerecht gaat ervan uit dat het gemak een groot verkoopargument en één van de hoofdfactoren is met betrekking tot muziekopnameapparatuur en -software. Het Gerecht heeft artikel 76 onjuist toegepast en daarbij het bewijsmateriaal in deze zaak verkeerd voorgesteld. Tekortkomingen in het onderzoek hebben geleid tot een ongefundeerde en onjuiste conclusie, die niet wordt gestaafd door de feiten waaraan doorslaggevende betekenis wordt toegekend in het daaruit voortvloeiende arrest van het Gerecht.

| 4. | Volgens het derde middel is het Gerecht voorbijgegaan aan de artikelen 65 en 75 van de verordening en heeft het daarbij blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door rekwirante niet in de gelegenheid te stellen een pleidooi te houden met betrekking tot het feit waarop het bestreden arrest en de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO zijn gebaseerd. |
| --- | --- |

4.

Volgens het derde middel is het Gerecht voorbijgegaan aan de artikelen 65 en 75 van de verordening en heeft het daarbij blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door rekwirante niet in de gelegenheid te stellen een pleidooi te houden met betrekking tot het feit waarop het bestreden arrest en de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO zijn gebaseerd.

| 5. | Dat feit werd voor het eerst aangehaald in de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO, werd niet onderbouwd door het EUIPO en overrompelde rekwirante. Dientengevolge kon rekwirante pas voor het Gerecht voor het eerst bewijs leveren ter betwisting van de deugdelijkheid van dat feit en het was dus voor rekwirante — in strijd met het beginsel van processuele gelijkheid — onmogelijk om volledig bewijs aan te leveren. |
| --- | --- |

5.

Dat feit werd voor het eerst aangehaald in de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO, werd niet onderbouwd door het EUIPO en overrompelde rekwirante. Dientengevolge kon rekwirante pas voor het Gerecht voor het eerst bewijs leveren ter betwisting van de deugdelijkheid van dat feit en het was dus voor rekwirante — in strijd met het beginsel van processuele gelijkheid — onmogelijk om volledig bewijs aan te leveren.

---

(1)  PB 2009, L 78, blz. 1.

(2)  PB 2017, L 154, blz. 1.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/6 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Cataluña (Spanje) op 26 januari 2018 — Carlos Escribano Vindel / Ministerio de Justicia

(Zaak C-49/18)

(2018/C 152/08)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Superior de Justicia de Cataluña

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Carlos Escribano Vindel

Verwerende partij: Ministerio de Justicia

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet het algemene Unierechtelijke beginsel dat iedere discriminatie verboden is aldus worden uitgelegd [dat] het zich niet verzet tegen een nationale regeling als die welke is vervat in artikel 31, lid 1, van Ley 39/2010, de 22 de diciembre, de Presupuestos Generales del Estado para el año 2011 (rijksbegrotingswet voor het jaar 2011), waarbij uiteenlopende percentages zijn vastgesteld voor salarisverlagingen, die bezwarender zijn voor de leden van de rechterlijke macht met de laagste salarissen, waardoor die een grotere bijdrage dienen te leveren ter ondersteuning van de overheidsfinanciën? (beginsel van non-discriminatie) |
| --- | --- |

1)

Moet het algemene Unierechtelijke beginsel dat iedere discriminatie verboden is aldus worden uitgelegd [dat] het zich niet verzet tegen een nationale regeling als die welke is vervat in artikel 31, lid 1, van Ley 39/2010, de 22 de diciembre, de Presupuestos Generales del Estado para el año 2011 (rijksbegrotingswet voor het jaar 2011), waarbij uiteenlopende percentages zijn vastgesteld voor salarisverlagingen, die bezwarender zijn voor de leden van de rechterlijke macht met de laagste salarissen, waardoor die een grotere bijdrage dienen te leveren ter ondersteuning van de overheidsfinanciën? (beginsel van non-discriminatie)

| 2) | Moet het algemene Unierechtelijke beginsel volgens hetwelk de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht wordt gewaarborgd door middel van een billijke en stabiele bezoldiging die in verhouding staat tot de functies die de leden ervan uitoefenen aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die welke is vervat in artikel 31, lid 1, van wet 39/2010 (rijksbegrotingswet) van 22 december 2010, waarbij geen rekening wordt gehouden met de aard van de door hen uitgeoefende functies, hun anciënniteit en de relevantie van hun taken, en waarbij uitsluitend van de minstverdienende leden van dat collectief een grotere bijdrage ter ondersteuning van de overheidsfinanciën wordt verlangd? (beginsel van rechterlijke onafhankelijkheid) |
| --- | --- |

2)

Moet het algemene Unierechtelijke beginsel volgens hetwelk de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht wordt gewaarborgd door middel van een billijke en stabiele bezoldiging die in verhouding staat tot de functies die de leden ervan uitoefenen aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die welke is vervat in artikel 31, lid 1, van wet 39/2010 (rijksbegrotingswet) van 22 december 2010, waarbij geen rekening wordt gehouden met de aard van de door hen uitgeoefende functies, hun anciënniteit en de relevantie van hun taken, en waarbij uitsluitend van de minstverdienende leden van dat collectief een grotere bijdrage ter ondersteuning van de overheidsfinanciën wordt verlangd? (beginsel van rechterlijke onafhankelijkheid)

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/7 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Norderstedt (Duitsland) op 29 januari 2018 — Christian Fülla / Toolport GmbH

(Zaak C-52/18)

(2018/C 152/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Norderstedt

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Christian Fülla

Verwerende partij: Toolport GmbH

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 3, lid 3, derde alinea, van richtlijn 1999/44/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een consument een op afstand gekocht consumptiegoed altijd uitsluitend aan de ondernemer mag aanbieden op de plaats waar het goed zich bevindt, teneinde de ondernemer in staat te stellen het consumptiegoed te herstellen of te vervangen? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 3, lid 3, derde alinea, van richtlijn 1999/44/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een consument een op afstand gekocht consumptiegoed altijd uitsluitend aan de ondernemer mag aanbieden op de plaats waar het goed zich bevindt, teneinde de ondernemer in staat te stellen het consumptiegoed te herstellen of te vervangen?

| 2) | Zo nee:
  Moet artikel 3, lid 3, derde alinea, van richtlijn 1999/44/EG aldus worden uitgelegd dat een consument een op afstand gekocht consumptiegoed altijd moet aanbieden op de plaats waar de ondernemer is gevestigd, teneinde deze in staat te stellen het consumptiegoed te herstellen of te vervangen? |
| --- | --- |

2)

Zo nee:

Moet artikel 3, lid 3, derde alinea, van richtlijn 1999/44/EG aldus worden uitgelegd dat een consument een op afstand gekocht consumptiegoed altijd moet aanbieden op de plaats waar de ondernemer is gevestigd, teneinde deze in staat te stellen het consumptiegoed te herstellen of te vervangen?

| 3) | Zo nee:
  Welke criteria kunnen aan artikel 3, lid 3, derde alinea, van richtlijn 1999/44/EG worden ontleend om te bepalen op welke plaats de consument een op afstand gekocht consumptiegoed aan de ondernemer moet aanbieden teneinde deze in staat te stellen het consumptiegoed te herstellen of te vervangen? |
| --- | --- |

3)

Zo nee:

Welke criteria kunnen aan artikel 3, lid 3, derde alinea, van richtlijn 1999/44/EG worden ontleend om te bepalen op welke plaats de consument een op afstand gekocht consumptiegoed aan de ondernemer moet aanbieden teneinde deze in staat te stellen het consumptiegoed te herstellen of te vervangen?

| 4) | Indien de plaats waar de consument een op afstand gekocht consumptiegoed aan de ondernemer moet aanbieden teneinde deze in staat te stellen het consumptiegoed te onderzoeken en alsnog een nakoming te verzekeren — altijd of in het onderhavige geval — de plaats is waar de ondernemer is gevestigd,
  is het dan verenigbaar met artikel 3, lid 3, eerste alinea, juncto artikel 3, lid 4, van richtlijn 1999/44/EG, dat de consument de kosten van het vervoer heen en terug moet voorschieten, of volgt uit de verplichting tot „kostelo[os][...] herstel” dat de verkoper deze kosten dient voor te schieten? |
| --- | --- |

4)

Indien de plaats waar de consument een op afstand gekocht consumptiegoed aan de ondernemer moet aanbieden teneinde deze in staat te stellen het consumptiegoed te onderzoeken en alsnog een nakoming te verzekeren — altijd of in het onderhavige geval — de plaats is waar de ondernemer is gevestigd,

is het dan verenigbaar met artikel 3, lid 3, eerste alinea, juncto artikel 3, lid 4, van richtlijn 1999/44/EG, dat de consument de kosten van het vervoer heen en terug moet voorschieten, of volgt uit de verplichting tot „kostelo[os][...] herstel” dat de verkoper deze kosten dient voor te schieten?

| 5) | Indien de plaats waar de consument een op afstand gekocht consumptiegoed aan de ondernemer moet aanbieden teneinde deze in staat te stellen het consumptiegoed te onderzoeken en alsnog een nakoming te verzekeren — altijd of in het onderhavige geval — de vestigingsplaats van de ondernemer is en een verplichting van de consument tot het voorschieten van de kosten verenigbaar is met artikel 3, lid 3, eerste alinea, juncto artikel 3, lid 4, van richtlijn 1999/44/EG,
  moet dan het bepaalde in artikel 3, lid 3, derde alinea, juncto artikel 3, lid 5, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 1999/44/EG aldus worden uitgelegd dat een consument niet het recht heeft om de overeenkomst te ontbinden, indien hij de ondernemer weliswaar in kennis heeft gesteld van het gebrek doch zonder aan te bieden het consumptiegoed te vervoeren naar de plaats waar de ondernemer is gevestigd? |
| --- | --- |

5)

Indien de plaats waar de consument een op afstand gekocht consumptiegoed aan de ondernemer moet aanbieden teneinde deze in staat te stellen het consumptiegoed te onderzoeken en alsnog een nakoming te verzekeren — altijd of in het onderhavige geval — de vestigingsplaats van de ondernemer is en een verplichting van de consument tot het voorschieten van de kosten verenigbaar is met artikel 3, lid 3, eerste alinea, juncto artikel 3, lid 4, van richtlijn 1999/44/EG,

moet dan het bepaalde in artikel 3, lid 3, derde alinea, juncto artikel 3, lid 5, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 1999/44/EG aldus worden uitgelegd dat een consument niet het recht heeft om de overeenkomst te ontbinden, indien hij de ondernemer weliswaar in kennis heeft gesteld van het gebrek doch zonder aan te bieden het consumptiegoed te vervoeren naar de plaats waar de ondernemer is gevestigd?

| 6) | Indien de plaats waar de consument een op afstand gekocht consumptiegoed aan de ondernemer moet aanbieden teneinde deze in staat te stellen het consumptiegoed te onderzoeken en alsnog een nakoming te verzekeren — altijd of in het onderhavige geval — de vestigingsplaats van de ondernemer is, doch een verplichting van de consument tot het voorschieten van de kosten niet verenigbaar is met artikel 3, lid 3, eerste alinea, juncto artikel 3, lid 4, van richtlijn 1999/44/EG,
  moet dan het bepaalde in artikel 3, lid 3, derde alinea, juncto artikel 3, lid 5, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 1999/44/EG aldus worden uitgelegd dat een consument niet het recht heeft om de overeenkomst te ontbinden, indien hij de ondernemer weliswaar in kennis heeft gesteld van het gebrek doch zonder aan te bieden het consumptiegoed te vervoeren naar de plaats waar de ondernemer is gevestigd? |
| --- | --- |

6)

Indien de plaats waar de consument een op afstand gekocht consumptiegoed aan de ondernemer moet aanbieden teneinde deze in staat te stellen het consumptiegoed te onderzoeken en alsnog een nakoming te verzekeren — altijd of in het onderhavige geval — de vestigingsplaats van de ondernemer is, doch een verplichting van de consument tot het voorschieten van de kosten niet verenigbaar is met artikel 3, lid 3, eerste alinea, juncto artikel 3, lid 4, van richtlijn 1999/44/EG,

moet dan het bepaalde in artikel 3, lid 3, derde alinea, juncto artikel 3, lid 5, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 1999/44/EG aldus worden uitgelegd dat een consument niet het recht heeft om de overeenkomst te ontbinden, indien hij de ondernemer weliswaar in kennis heeft gesteld van het gebrek doch zonder aan te bieden het consumptiegoed te vervoeren naar de plaats waar de ondernemer is gevestigd?

---

(1)  Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (PB 1999, L 171, blz. 12).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/8 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 29 januari 2018 — Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO) / Deutsche Bank SAE

(Zaak C-55/18)

(2018/C 152/10)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Audiencia Nacional

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CCOO)

Verwerende partij: Deutsche Bank SAE

Belanghebbenden: Federación Estatal de Servicios de la Unión General de Trabajadores (FES-UGT), Confederación General del Trabajo (CGT), Confederación Solidaridad de Trabajadores Vascos (ELA) en Confederación Intersindical Galega (CIG)

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet worden aangenomen dat het Koninkrijk Spanje middels de artikelen 34 en 35 van het Estatuto de los Trabajadores (werknemersstatuut), zoals die worden uitgelegd in de rechtspraak, de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om de doeltreffendheid te waarborgen van de beperkingen op de arbeidsduur en op de wekelijkse en dagelijkse werk- en rusttijden, zoals neergelegd in de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 (1), ten aanzien van voltijdse werknemers die zich er niet uitdrukkelijk, individueel dan wel collectief, toe hebben verbonden om overuren te maken en die niet de hoedanigheid van mobiele werknemer, werknemer van de koopvaardij of werknemer van de spoorwegen hebben? |
| --- | --- |

1)

Moet worden aangenomen dat het Koninkrijk Spanje middels de artikelen 34 en 35 van het Estatuto de los Trabajadores (werknemersstatuut), zoals die worden uitgelegd in de rechtspraak, de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om de doeltreffendheid te waarborgen van de beperkingen op de arbeidsduur en op de wekelijkse en dagelijkse werk- en rusttijden, zoals neergelegd in de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 (1), ten aanzien van voltijdse werknemers die zich er niet uitdrukkelijk, individueel dan wel collectief, toe hebben verbonden om overuren te maken en die niet de hoedanigheid van mobiele werknemer, werknemer van de koopvaardij of werknemer van de spoorwegen hebben?

| 2) | Moeten artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de artikelen 3, 5, 6, 16 en 22 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 1, artikel 11, lid 3, en artikel 16, lid 3, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 (2), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling, in casu de artikelen 34 en 35 van het Estatuto de los Trabajadores (werknemersstatuut), waaruit, blijkens de vaste rechtspraak, niet kan worden afgeleid dat ondernemingen verplicht zijn om te beschikken over een systeem voor de registratie van het aantal uren dat effectief is gewerkt door voltijdse werknemers die zich er niet uitdrukkelijk, individueel dan wel collectief, toe hebben verbonden om overuren te maken en die niet de hoedanigheid van mobiele werknemer, werknemer van de koopvaardij of werknemer van de spoorwegen hebben? |
| --- | --- |

2)

Moeten artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de artikelen 3, 5, 6, 16 en 22 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 1, artikel 11, lid 3, en artikel 16, lid 3, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 (2), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling, in casu de artikelen 34 en 35 van het Estatuto de los Trabajadores (werknemersstatuut), waaruit, blijkens de vaste rechtspraak, niet kan worden afgeleid dat ondernemingen verplicht zijn om te beschikken over een systeem voor de registratie van het aantal uren dat effectief is gewerkt door voltijdse werknemers die zich er niet uitdrukkelijk, individueel dan wel collectief, toe hebben verbonden om overuren te maken en die niet de hoedanigheid van mobiele werknemer, werknemer van de koopvaardij of werknemer van de spoorwegen hebben?

| 3) | Moet worden aangenomen dat de dwingende verplichting voor de lidstaten tot beperking van de arbeidsduur van alle werknemers, die is neergelegd in artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in de artikelen 3, 5, 6, 16 en 22 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 1, artikel 11, lid 3, en artikel 16, lid 3, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989, ten aanzien van gewone werknemers wordt vervuld door de nationale regeling als vervat in de artikelen 34 en 35 van het Estatuto de los Trabajadores (werknemersstatuut), waaruit, volgens de vaste rechtspraak, niet kan worden afgeleid dat ondernemingen moeten beschikken over een systeem voor de registratie van het aantal uren dat effectief is gewerkt door voltijdse werknemers die zich er niet uitdrukkelijk, individueel dan wel collectief, toe hebben verbonden om overuren te maken en die niet de hoedanigheid van mobiele werknemer, werknemer van de koopvaardij of werknemer van de spoorwegen hebben? |
| --- | --- |

3)

Moet worden aangenomen dat de dwingende verplichting voor de lidstaten tot beperking van de arbeidsduur van alle werknemers, die is neergelegd in artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in de artikelen 3, 5, 6, 16 en 22 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 1, artikel 11, lid 3, en artikel 16, lid 3, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989, ten aanzien van gewone werknemers wordt vervuld door de nationale regeling als vervat in de artikelen 34 en 35 van het Estatuto de los Trabajadores (werknemersstatuut), waaruit, volgens de vaste rechtspraak, niet kan worden afgeleid dat ondernemingen moeten beschikken over een systeem voor de registratie van het aantal uren dat effectief is gewerkt door voltijdse werknemers die zich er niet uitdrukkelijk, individueel dan wel collectief, toe hebben verbonden om overuren te maken en die niet de hoedanigheid van mobiele werknemer, werknemer van de koopvaardij of werknemer van de spoorwegen hebben?

---

(1)  Richtlijn betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB 2003, L 299, blz. 9).

(2)  Richtlijn betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB 1989, L 183, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/9 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/9

---

Hogere voorziening ingesteld op 29 januari 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 17 november 2017 in zaak T-263/15, Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo/Commissie

(Zaak C-56/18 P)

(2018/C 152/11)

Procestaal: Pools

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann, D. Recchia en S. Noë, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Gmina Miasto Gdynia, Port Lotniczy Gdynia Kosakowo sp. z o.o., Republiek Polen

Conclusies

| — | vernietiging van het arrest van het Gerecht van 17 november 2017 in zaak T-263/15, Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo/Commissie; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het arrest van het Gerecht van 17 november 2017 in zaak T-263/15, Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo/Commissie;

| — | verwerping van de derde grief van het zesde middel van beroep; |
| --- | --- |

—

verwerping van de derde grief van het zesde middel van beroep;

| — | terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht ter beoordeling van de vijf overige middelen van beroep;
  subsidiair: |
| --- | --- |

—

terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht ter beoordeling van de vijf overige middelen van beroep;

subsidiair:

| — | vernietiging van het arrest van het Gerecht van 17 november 2017 in zaak T-263/15, Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo/Commissie voor zover punt 1 van het dictum ook oordeelt over de investeringssteun; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het arrest van het Gerecht van 17 november 2017 in zaak T-263/15, Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo/Commissie voor zover punt 1 van het dictum ook oordeelt over de investeringssteun;

| — | terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht ter beoordeling van de vijf overige middelen van beroep; |
| --- | --- |

—

terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht ter beoordeling van de vijf overige middelen van beroep;

| — | aanhouding van de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening. |
| --- | --- |

—

aanhouding van de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens de Commissie moet het arrest van het Gerecht in zaak T-263/15 worden vernietigd omdat het is aangetast door onjuiste rechtsopvattingen, die de Commissie in drie middelen heeft gegroepeerd:

1.   
  Onjuiste kwalificatie van
  „
  het recht van de belanghebbende partijen om opmerkingen te maken
  ”
  en de rechtsgevolgen van de schending ervan in het licht van het arrest van het Hof in de zaak Ferriere Nord/Commissie, C-49/05 P

In het litigieuze besluit 2015/1586/EU (1) berustte de beslissing over de onverenigbaarheid van de exploitatiesteun voor PLGK met de interne markt op twee onafhankelijke gronden. De voornaamste grond voor deze onverenigbaarheid was de onverenigbaarheid van de investeringssteun met de interne markt (zie punt 244 van het litigieuze besluit). Het niet-voldoen aan het eerste criterium in de richtsnoeren van 2014, namelijk dat exploitatiesteun moet worden verstrekt voor een duidelijk omschreven doel dat van gemeenschappelijk belang is, was slechts een tweede, aanvullende grond voor de vaststelling van de onverenigbaarheid van deze steun met de interne markt.

Het Gerecht gaat er in de overwegingen 71 tot en met 89 van het arrest echter van uit dat de onverenigbaarheid van de exploitatiesteun voor PLGK met de interne markt uitsluitend voortvloeit uit de toepassing van de richtsnoeren van 2014, en het heeft zich bij de analyse daarom gericht naar het arrest Ferriere Nord/Commissie, C-49/05 P. Deze veronderstelling kwam voort uit een onjuiste uitlegging van het litigieuze besluit en inzonderheid van de overwegingen 244 en 245 ervan (zie tweede middel infra). Als het Gerecht het litigieuze besluit in dat opzicht juist had uitgelegd, had het moeten oordelen dat de derde grief van het zesde middel van aanvang aan niet ter zake diende, want zij kon niet leiden tot nietigverklaring van het litigieuze besluit.

In de overwegingen 69 tot en met 89 van het arrest heeft het Hof het recht op twee punten onjuist opgevat, aangezien het „het recht om opmerkingen te maken”, dat de belanghebbende partijen ontlenen aan artikel 108, lid 2, VWEU, in strijd met het arrest van het Hof in de zaak Ferriere Nord/Commissie, C-49/05 P, punten 78 tot en met 84, heeft toegepast. Het eerste middel bestaat uit twee onderdelen:

| i) | onjuiste opvatting van het „recht van de belanghebbende partijen om opmerkingen te maken” in de situatie die ten grondslag ligt aan het arrest als „wezenlijk vormvoorschrift”, waarvan de niet-inachtneming automatisch leidt tot vaststelling van de onrechtmatigheid van een besluit van de Commissie, zonder dat het bewijs hoeft te worden geleverd dat de situatie van de partij of het dispositief van dat besluit door die schending wordt beïnvloed (punten 70, 81 en 83 van het arrest); |
| --- | --- |

i)

onjuiste opvatting van het „recht van de belanghebbende partijen om opmerkingen te maken” in de situatie die ten grondslag ligt aan het arrest als „wezenlijk vormvoorschrift”, waarvan de niet-inachtneming automatisch leidt tot vaststelling van de onrechtmatigheid van een besluit van de Commissie, zonder dat het bewijs hoeft te worden geleverd dat de situatie van de partij of het dispositief van dat besluit door die schending wordt beïnvloed (punten 70, 81 en 83 van het arrest);

| ii) | zelfs als wordt aangenomen — zoals het Gerecht heeft gedaan — dat de onverenigbaarheid van de exploitatiesteun voor PLGK met de interne markt het resultaat was van de toepassing van de richtsnoeren van 2014, quod non, heeft het Gerecht het arrest van het Hof in de zaak Ferriere Nord/Commissie, C-49/05 P, in zoverre onjuist uitgelegd en toegepast. In werkelijkheid waren de onderdelen van de richtsnoeren van 2014 die bij de beoordeling van de exploitatiesteun zijn toegepast, namelijk in wezen dezelfde als de richtsnoeren die zijn toegepast in het ingetrokken besluit dat was vastgesteld op grond van de richtsnoeren van 2005, zodat de opmerkingen van de belanghebbende partijen over de richtsnoeren van 2014 niet van invloed konden zijn op het dispositief van het besluit op dat punt. |
| --- | --- |

ii)

zelfs als wordt aangenomen — zoals het Gerecht heeft gedaan — dat de onverenigbaarheid van de exploitatiesteun voor PLGK met de interne markt het resultaat was van de toepassing van de richtsnoeren van 2014, quod non, heeft het Gerecht het arrest van het Hof in de zaak Ferriere Nord/Commissie, C-49/05 P, in zoverre onjuist uitgelegd en toegepast. In werkelijkheid waren de onderdelen van de richtsnoeren van 2014 die bij de beoordeling van de exploitatiesteun zijn toegepast, namelijk in wezen dezelfde als de richtsnoeren die zijn toegepast in het ingetrokken besluit dat was vastgesteld op grond van de richtsnoeren van 2005, zodat de opmerkingen van de belanghebbende partijen over de richtsnoeren van 2014 niet van invloed konden zijn op het dispositief van het besluit op dat punt.

2.   
  Onjuiste uitlegging van het litigieuze besluit en het door de Commissie ingetrokken besluit

De door het Gerecht in punt 89 van zijn arrest vastgestelde onrechtmatigheid van het litigieuze besluit berust op een onjuiste uitlegging, in de punten 84 tot en met 87 van het arrest, van de oorzaak van onverenigbaarheid van exploitatiesteun met de interne markt in punt 244 van het litigieuze besluit, namelijk dat deze voortvloeit uit de richtsnoeren van 2014 en het ingetrokken besluit 2014/883/EU (2). De onjuiste uitlegging van punt 244 van het litigieuze besluit was het gevolg van de onjuiste uitlegging van punt 245 van dit besluit.

In punt 244 van het litigieuze besluit heeft de Commissie zich beroepen op punt 227 van het ingetrokken besluit 2014/883/EU en de conclusie daarvan herhaald dat „het toekennen van exploitatiesteun om de exploitatie te verzekeren van een investeringsproject dat onverenigbare investeringssteun geniet, inherent onverenigbaar is met de interne markt”. In de volgende zin van punt 244 heeft de Commissie deze conclusie als volgt onderbouwd: „Zonder de onverenigbare investeringssteun zou de luchthaven van Gdynia niet bestaan, aangezien zij volledig door die steun gefinancierd is, en exploitatiesteun kan niet voor niet-bestaande luchthaveninfrastructuur worden verleend.”

In punt 245 daarentegen heeft de Commissie vastgesteld: „Die conclusie op grond van de richtsnoeren luchtvaartsteun van 2005 geldt evenzeer op grond van de richtsnoeren luchthavensteun van 2014 en volstaat om vast te stellen dat de exploitatiesteun aan de luchthavenbeheerder onverenigbaar is met de interne markt”.

De uitdrukking „geldt [...] op grond van de richtsnoeren luchthavensteun van 2014” in punt 245 van het litigieuze besluit betekent niet dat die vaststelling voortvloeit uit die richtsnoeren. Het gaat erom dat de conclusie niet kan worden aangetast door de toepassing van de richtsnoeren van 2014. In het aangehaalde punt 245 van het litigieuze besluit wordt uiteengezet dat de onverenigbaarheid van de exploitatiesteun met de interne markt, die voortvloeit uit de onverenigbaarheid van de investeringssteun, niet afhangt van (berust op een andere argumentatie dan) de richtsnoeren van 2014. Door de ene onnauwkeurigheid in het litigieuze besluit, waarop het Gerecht in punt 85 van zijn arrest heeft gewezen, kan de rechtmatigheid van bovenstaande conclusie over het litigieuze besluit niet worden aangetast.

3.   
  Punt 1 van het dictum van het arrest is onevenredig

Subsidiair, voor het geval het Hof de voorgaande middelen verwerpt, voert de Commissie aan dat punt 1 van het dictum van het arrest, waarbij de artikelen 2 tot en met 5 van het litigieuze besluit in hun geheel nietig worden verklaard, onevenredig is. Omdat het dictum een beslissing over de investeringssteun behelst, treedt het buiten de sfeer van de in de punten 71 tot en met 89 vastgestelde onrechtmatigheid van het litigieuze besluit, die betrekking heeft op exploitatiesteun. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de onderdelen van het litigieuze besluit op grond van artikel 2 ervan niet afzonderlijk kunnen worden beschouwd. Volgens vaste rechtspraak is het criterium voor de scheidbaarheid van een handeling echter of de handeling door een gedeeltelijke nietigverklaring wezenlijk zou worden gewijzigd. Door de nietigverklaring van het litigieuze besluit met betrekking tot de exploitatiesteun wordt het litigieuze besluit niet wezenlijk gewijzigd, aangezien dit besluit nog steeds betrekking heeft op de investeringssteun voor PLGK.

---

(1)  Besluit (EU) 2015/1586 van de Commissie van 26 februari 2015 betreffende steunmaatregel SA.35388 (13/C) (ex 13/NN en ex 12/N) — Polen — Ontwikkeling van de luchthaven van Gdynia-Kosakowo (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 1281) (PB 2015, L 250, blz. 165).

(2)  Besluit van de Commissie van 11 februari 2014 betreffende steunmaatregel SA.35388 (13/C) (ex 13/NN en ex 12/N) — Polen — Ontwikkeling van de luchthaven Gdynia-Kosakowo [kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 759] (PB 2014, L 357, blz. 51).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/11 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 30 januari 2018 — AX / BW

(Zaak C-57/18)

(2018/C 152/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesarbeitsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: AX

Verwerende partij: BW

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (1) (hierna: „richtlijn 98/59/EG”) aldus worden uitgelegd dat het aantal werknemers dat gewoonlijk in een plaatselijke eenheid werkzaam is, moet worden vastgesteld op basis van het aantal werknemers dat bij een normale bedrijfsvoering was tewerkgesteld op het ogenblik van het ontslag? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (1) (hierna: „richtlijn 98/59/EG”) aldus worden uitgelegd dat het aantal werknemers dat gewoonlijk in een plaatselijke eenheid werkzaam is, moet worden vastgesteld op basis van het aantal werknemers dat bij een normale bedrijfsvoering was tewerkgesteld op het ogenblik van het ontslag?

| 2) | Moet artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), van richtlijn 98/59/EG aldus worden uitgelegd dat in een plaatselijke eenheid van een inlenende onderneming ingezette uitzendkrachten mogen worden meegeteld om het aantal werknemers dat gewoonlijk in een plaatselijke eenheid van een inlenende onderneming werkzaam is vast te stellen? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), van richtlijn 98/59/EG aldus worden uitgelegd dat in een plaatselijke eenheid van een inlenende onderneming ingezette uitzendkrachten mogen worden meegeteld om het aantal werknemers dat gewoonlijk in een plaatselijke eenheid van een inlenende onderneming werkzaam is vast te stellen?

Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:

| 3) | Welke voorwaarden moeten in acht worden genomen voor het in aanmerking nemen van uitzendkrachten bij de vaststelling van het aantal werknemers dat gewoonlijk in een plaatselijke eenheid van een inlenende onderneming werkzaam is? |
| --- | --- |

3)

Welke voorwaarden moeten in acht worden genomen voor het in aanmerking nemen van uitzendkrachten bij de vaststelling van het aantal werknemers dat gewoonlijk in een plaatselijke eenheid van een inlenende onderneming werkzaam is?

---

(1)  PB L 225, blz. 16.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/12 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel București (Roemenië) op 2 februari 2018 — SC Petrotel-Lukoil S/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor

(Zaak C-68/18)

(2018/C 152/13)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Bucureşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SC Petrotel-Lukoil SA

Verwerende partijen: Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor

Prejudiciële vragen

| 1) | Staan de bepalingen van artikel 21, [lid] 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 inzake de herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1) in de weg aan artikel 175, van kracht tot en met 31 maart 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003 (belastingwetboek — wet nr. 571/2003), aan artikel 20616, van kracht met ingang van 1 april 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003, alsmede aan de daaropvolgende wet- en regelgeving? |
| --- | --- |

1)

Staan de bepalingen van artikel 21, [lid] 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 inzake de herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1) in de weg aan artikel 175, van kracht tot en met 31 maart 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003 (belastingwetboek — wet nr. 571/2003), aan artikel 20616, van kracht met ingang van 1 april 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003, alsmede aan de daaropvolgende wet- en regelgeving?

| 2) | Staan de bepalingen van artikel 2, [lid] 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 inzake de herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit in de weg aan artikel 175, van kracht tot en met 31 maart 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003, aan artikel 20616, van kracht met ingang van 1 april 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003, alsmede aan de daaropvolgende wet- en regelgeving? |
| --- | --- |

2)

Staan de bepalingen van artikel 2, [lid] 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 inzake de herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit in de weg aan artikel 175, van kracht tot en met 31 maart 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003, aan artikel 20616, van kracht met ingang van 1 april 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003, alsmede aan de daaropvolgende wet- en regelgeving?

| 3) | Staat het evenredigheidsbeginsel eraan in de weg dat de Staat er geen rekening mee houdt dat de onderneming na de belastingcontrole toch gelijkstelling heeft verkregen van „stookolie halffabricaat” met „stookolie”, en dat de accijns die oorspronkelijk voor „gasolie” werd berekend in het kader van het onderzoek van het door de belastingplichtige/het bedrijf gemaakte bezwaar wordt gehandhaafd? |
| --- | --- |

3)

Staat het evenredigheidsbeginsel eraan in de weg dat de Staat er geen rekening mee houdt dat de onderneming na de belastingcontrole toch gelijkstelling heeft verkregen van „stookolie halffabricaat” met „stookolie”, en dat de accijns die oorspronkelijk voor „gasolie” werd berekend in het kader van het onderzoek van het door de belastingplichtige/het bedrijf gemaakte bezwaar wordt gehandhaafd?

---

(1)  PB 2003, L 283, blz. 51.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/13 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/13

---

Beroep ingesteld op 1 februari 2018 — Europese Commissie / Republiek Slovenië

(Zaak C-69/18)

(2018/C 152/14)

Procestaal: Sloveens

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk, G. von Rintelen, M. Žebre)

Verwerende partij: Republiek Slovenië

Conclusies

| — | vaststellen dat de Republiek Slovenië de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 van richtlijn 2014/56/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 tot wijziging van richtlijn 2006/43/EG betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen (PB 2014, L 158, blz. 196), doordat zij de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan die richtlijn te voldoen niet op uiterlijk 17 juni 2016 heeft vastgesteld of, althans, dergelijke bepalingen niet aan de Commissie heeft meegedeeld; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Republiek Slovenië de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 van richtlijn 2014/56/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 tot wijziging van richtlijn 2006/43/EG betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen (PB 2014, L 158, blz. 196), doordat zij de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan die richtlijn te voldoen niet op uiterlijk 17 juni 2016 heeft vastgesteld of, althans, dergelijke bepalingen niet aan de Commissie heeft meegedeeld;

| — | de Republiek Slovenië overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 7 986,60 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest in deze zaak; |
| --- | --- |

—

de Republiek Slovenië overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 7 986,60 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest in deze zaak;

| — | de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingevolge artikel 2 van richtlijn 2014/56/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 tot wijziging van richtlijn 2006/43/EG betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen diende de Republiek Slovenië de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn ter uitvoering van die richtlijn uiterlijk op 17 juni 2016 vast te stellen en mee te delen. Aangezien de Republiek Slovenië de Commissie niet vóór het verstrijken van die termijn heeft meegedeeld dat alle bepalingen van die richtlijn in nationaal recht waren omgezet, heeft de Commissie besloten zich tot het Hof te wenden.

De Commissie verzoekt het Hof de Republiek Slovenië te veroordelen tot betaling van een dwangsom van 7 986,60 EUR per dag. Bij de berekening van dat bedrag heeft de Commissie rekening gehouden met de ernst en de duur van de inbreuk op het Unierecht alsook met de afschrikkende werking van de dwangsom in verhouding tot de financiële draagkracht van de Republiek Slovenië.

De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op 17 juni 2016.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/14 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Oradea (Roemenië) op 8 februari 2018 — CV / DU

(Zaak C-85/18)

(2018/C 152/15)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Judecătoria Oradea

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: CV

Verwerende partij: DU

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet het begrip gewone verblijfplaats van het kind in de zin van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 2201/2003 (1) aldus worden uitgelegd dat het overeenkomt met de plaats waar het kind in zekere mate is geïntegreerd in een sociale en familiale omgeving, ongeacht of op het grondgebied van een andere lidstaat een rechterlijke beslissing is gegeven na de verhuizing van het kind met zijn vader naar het grondgebied van de staat waar de minderjarige in die sociale en familiale omgeving is geïntegreerd? Of is in dat geval artikel 13 van verordening nr. 2201/2003 van toepassing, op grond waarvan de bevoegdheid wordt gebaseerd op de aanwezigheid van het kind? |
| --- | --- |

1)

Moet het begrip gewone verblijfplaats van het kind in de zin van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 2201/2003 (1) aldus worden uitgelegd dat het overeenkomt met de plaats waar het kind in zekere mate is geïntegreerd in een sociale en familiale omgeving, ongeacht of op het grondgebied van een andere lidstaat een rechterlijke beslissing is gegeven na de verhuizing van het kind met zijn vader naar het grondgebied van de staat waar de minderjarige in die sociale en familiale omgeving is geïntegreerd? Of is in dat geval artikel 13 van verordening nr. 2201/2003 van toepassing, op grond waarvan de bevoegdheid wordt gebaseerd op de aanwezigheid van het kind?

| 2) | Is het feit dat de minderjarige de nationaliteit bezit van de lidstaat waar hij zich met zijn vader heeft gevestigd en dat de ouders alleen de Roemeense nationaliteit bezitten, in dat geval relevant voor de bepaling van de gewone verblijfplaats? |
| --- | --- |

2)

Is het feit dat de minderjarige de nationaliteit bezit van de lidstaat waar hij zich met zijn vader heeft gevestigd en dat de ouders alleen de Roemeense nationaliteit bezitten, in dat geval relevant voor de bepaling van de gewone verblijfplaats?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB 2003, L 338, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/14 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Court of Appeal in Northern Ireland (Verenigd Koninkrijk) op 9 februari 2018 — Ermira Bajratari / Secretary of State for the Home Department

(Zaak C-93/18)

(2018/C 152/16)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Appeal in Northern Ireland

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ermira Bajratari

Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

Prejudiciële vragen

| 1) | Kunnen inkomsten uit een betrekking die overeenkomstig het nationale recht onrechtmatig is geheel of gedeeltelijk aantonen dat voldoende bestaansmiddelen beschikbaar zijn in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van richtlijn 2004/38 (1)? |
| --- | --- |

1)

Kunnen inkomsten uit een betrekking die overeenkomstig het nationale recht onrechtmatig is geheel of gedeeltelijk aantonen dat voldoende bestaansmiddelen beschikbaar zijn in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van richtlijn 2004/38 (1)?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, kan worden voldaan aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, onder b), indien de betrekking alleen vanwege de onrechtmatigheid ervan als precair wordt beschouwd? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, kan worden voldaan aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, onder b), indien de betrekking alleen vanwege de onrechtmatigheid ervan als precair wordt beschouwd?

---

(1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004, L 158, blz. 77).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/15 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 12 februari 2018 — Nalini Chenchooliah / Minister for Justice and Equality

(Zaak C-94/18)

(2018/C 152/17)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Nalini Chenchooliah

Verwerende partij: Minister for Justice and Equality

Prejudiciële vragen

| 1) | Wanneer de echtgenoot van een Unieburger, die de in artikel 6 van richtlijn 2004/38/EG (1) genoemde rechten van vrij verkeer in een gastland heeft uitgeoefend, het in artikel 7 van die richtlijn genoemde verblijfsrecht wordt geweigerd op grond van het feit dat de Unieburger niet of niet langer deze door de Verdragen van de Europese Unie verleende rechten in de betrokken lidstaat uitoefende en wanneer die lidstaat tot verwijdering van deze echtgenoot uit die lidstaat wenst over te gaan, moet die verwijdering dan plaatsvinden op grond van en overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn of is de nationale wetgeving van die lidstaat daarop van toepassing? |
| --- | --- |

1)

Wanneer de echtgenoot van een Unieburger, die de in artikel 6 van richtlijn 2004/38/EG (1) genoemde rechten van vrij verkeer in een gastland heeft uitgeoefend, het in artikel 7 van die richtlijn genoemde verblijfsrecht wordt geweigerd op grond van het feit dat de Unieburger niet of niet langer deze door de Verdragen van de Europese Unie verleende rechten in de betrokken lidstaat uitoefende en wanneer die lidstaat tot verwijdering van deze echtgenoot uit die lidstaat wenst over te gaan, moet die verwijdering dan plaatsvinden op grond van en overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn of is de nationale wetgeving van die lidstaat daarop van toepassing?

| 2) | Wanneer het antwoord op bovengenoemde vraag luidt dat de verwijdering moet plaatsvinden overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn, moet deze uitzetting dan plaatsvinden op grond van en overeenkomstig de voorwaarden van hoofdstuk VI van de richtlijn, meer bepaald de artikelen 27 en 28, of kan de lidstaat zich in dergelijke omstandigheden op andere bepalingen van de richtlijn, meer bepaald de artikelen 14 en 15, beroepen? |
| --- | --- |

2)

Wanneer het antwoord op bovengenoemde vraag luidt dat de verwijdering moet plaatsvinden overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn, moet deze uitzetting dan plaatsvinden op grond van en overeenkomstig de voorwaarden van hoofdstuk VI van de richtlijn, meer bepaald de artikelen 27 en 28, of kan de lidstaat zich in dergelijke omstandigheden op andere bepalingen van de richtlijn, meer bepaald de artikelen 14 en 15, beroepen?

---

(1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004, L 158, blz. 77).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/15 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 12 februari 2018 — T. Boer & Zonen BV tegen Staatssecretaris van Economische Zaken

(Zaak C-98/18)

(2018/C 152/18)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

College van Beroep voor het Bedrijfsleven

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: T. Boer & Zonen BV

Verweerder: Staatssecretaris van Economische Zaken

Prejudiciële vraag

Dient het bepaalde in bijlage III, sectie I, hoofdstuk VII, aanhef en de punten 1 en 3, van verordening 853/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat de koeling van het vlees in het slachthuis zelf moet plaatsvinden, zodat het verladen van het vlees naar een koelwagen eerst mag aanvangen wanneer dat vlees een temperatuur van ten hoogste 7 graden Celsius heeft bereikt, of mag de koeling van het vlees ook in de koelwagen plaatsvinden, zolang deze het terrein van het slachthuis niet verlaat?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB 2004, L 139, blz. 55).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/16 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/16

---

Hogere voorziening ingesteld op 13 februari 2018 door Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 november 2017 in zaak T-687/16, Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

(Zaak C-104/18 P)

(2018/C 152/19)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ (vertegenwoordigers: J. Güell Serra, E. Stoyanov Edissonov, advocaten)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Joaquín Nadal Esteban

Conclusies

| — | vernietiging van het bestreden arrest; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het bestreden arrest;

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | nietigverklaring van het bestreden Uniemerk nr. 9917436; en |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het bestreden Uniemerk nr. 9917436; en

| — | verwijzing van Joaquín Nadal Esteban en EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van Joaquín Nadal Esteban en EUIPO in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het Gerecht heeft in het bestreden arrest met betrekking tot het beoordelen van de voorwaarden voor de toepassing van artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 vastgesteld dat uit het arrest van het Hof van 11 juni 2009 (1), Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli (C-529/07, EU:C:2009:361), bleek dat kwade trouw het bestaan van verwarringsgevaar vooronderstelt en dientengevolge vereiste dat de betrokken goederen en diensten identiek of soortgelijk zijn.

Volgens rekwirante volgt uit het arrest Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli niet dat kwade trouw bij de aanvrager van de inschrijving het bestaan van verwarringsgevaar tussen de merken/tekens van partijen vooronderstelt, maar dat het bestaan van een dergelijk verwarringsgevaar enkel een voorbeeld is van een factor die in ogenschouw dient te worden genomen, en niet een sine qua non voorwaarde voor de toepassing van artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.

Rekwirante stelt dus dat het Gerecht het arrest Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli verkeerd heeft geïnterpreteerd en artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 verkeerd heeft toegepast, door te oordelen dat artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 het bestaan van verwarringsgevaar — en dus soortgelijkheid of gelijkheid van de betrokken goederen en diensten — bij het publiek vooronderstelde of vereiste. Dientengevolge heeft het blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) op 14 februari 2018 — Sandoz Ltd, Hexal AG / G.D. Seale LLC, Janssen Sciences Ireland

(Zaak C-114/18)

(2018/C 152/20)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Sandoz Ltd, Hexal AG

Verwerende partijen: G.D. Seale LLC, Janssen Sciences Ireland

Prejudiciële vraag

Wanneer de enige werkzame stof die onder een op grond van verordening nr. 469/2009 (1) afgegeven ABC valt, behoort tot een groep verbindingen die volgens een conclusie van het octrooi onder de Markushdefinitie vallen en in elk waarvan de belangrijkste technische uitvinderswerkzaamheid van het octrooi tot uitdrukking komt, volstaat het dan voor de toepassing van artikel 3, onder a), van verordening nr. 469/2009 dat de betreffende verbinding bij onderzoek van de structuur ervan onmiddellijk zou worden onderkend als een verbinding die behoort tot die groep (en derhalve krachtens nationale octrooiwetgeving door het octrooi zou worden beschermd), of moeten de specifieke substituenten die voor de vorming van de werkzame stof nodig zijn, door een vakkundig persoon op basis van zijn algemene vakkennis kunnen worden afgeleid uit de lezing van de conclusies van het octrooi?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB 2009, L 152, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal correctionnel de Saint-Brieuc — Chambre détachée de Guingamp (Frankrijk) op 12 februari 2018 — Procureur de la République / Tugdual Carluer e.a.

(Zaak C-115/18)

(2018/C 152/21)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal correctionnel de Saint-Brieuc — Chambre détachée de Guingamp

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Procureur de la République

Verwerende partijen: Tugdual Carluer, Yann Latouche, Dominique Legeard, Thierry Leleu, Dimitri Pinschof, Brigitte Plunian, Rozenn Marechal

Prejudiciële vragen

| 1) | Is verordening (EG) nr. 1107/2009 (1) in overeenstemming met het voorzorgsbeginsel, wanneer deze verordening nalaat precies te definiëren wat een werkzame stof is, waarbij het aan de aanvrager wordt overgelaten wat hij in zijn middel als werkzame stof wil vermelden, en hij de mogelijkheid heeft het gehele dossier van zijn aanvraag op een enkele stof te richten terwijl het in de handel gebracht eindproduct uit verschillende stoffen bestaat? |
| --- | --- |

1)

Is verordening (EG) nr. 1107/2009 (1) in overeenstemming met het voorzorgsbeginsel, wanneer deze verordening nalaat precies te definiëren wat een werkzame stof is, waarbij het aan de aanvrager wordt overgelaten wat hij in zijn middel als werkzame stof wil vermelden, en hij de mogelijkheid heeft het gehele dossier van zijn aanvraag op een enkele stof te richten terwijl het in de handel gebracht eindproduct uit verschillende stoffen bestaat?

| 2) | Worden het voorzorgs- en onpartijdigheidsbeginsel bij de toelating voor het in de handel brengen gewaarborgd, wanneer de voor het onderzoek van het dossier noodzakelijke testen, onderzoeken en beoordelingen alleen door de aanvragers die bij hun presentatie partijdig kunnen zijn, worden uitgevoerd, zonder enige onafhankelijke contra-expertise? |
| --- | --- |

2)

Worden het voorzorgs- en onpartijdigheidsbeginsel bij de toelating voor het in de handel brengen gewaarborgd, wanneer de voor het onderzoek van het dossier noodzakelijke testen, onderzoeken en beoordelingen alleen door de aanvragers die bij hun presentatie partijdig kunnen zijn, worden uitgevoerd, zonder enige onafhankelijke contra-expertise?

| 3) | Worden het voorzorgs- en onpartijdigheidsbeginsel bij de toelating voor het in de handel brengen gewaarborgd, wanneer de verslagen van de aanvragen tot toelating niet openbaar worden gemaakt, onder voorwendsel dat het bedrijfsgeheim moet worden beschermd? |
| --- | --- |

3)

Worden het voorzorgs- en onpartijdigheidsbeginsel bij de toelating voor het in de handel brengen gewaarborgd, wanneer de verslagen van de aanvragen tot toelating niet openbaar worden gemaakt, onder voorwendsel dat het bedrijfsgeheim moet worden beschermd?

| 4) | Is verordening (EG) nr. 1107/2009 in overeenstemming met het voorzorgsbeginsel, wanneer daarin geen rekening wordt gehouden met het feit dat er vele werkzame stoffen zijn en zij gecombineerd worden gebruikt, in het bijzonder wanneer deze verordening niet voorziet in een volledig specifiek onderzoek op Europees niveau van de combinatie van werkzame stoffen binnen eenzelfde middel? |
| --- | --- |

4)

Is verordening (EG) nr. 1107/2009 in overeenstemming met het voorzorgsbeginsel, wanneer daarin geen rekening wordt gehouden met het feit dat er vele werkzame stoffen zijn en zij gecombineerd worden gebruikt, in het bijzonder wanneer deze verordening niet voorziet in een volledig specifiek onderzoek op Europees niveau van de combinatie van werkzame stoffen binnen eenzelfde middel?

| 5) | Is verordening (EG) nr. 1107/2009 in overeenstemming met het voorzorgsbeginsel, wanneer de hoofdstukken 3 en 4 van deze verordening pesticiden in de commerciële formulering waarin zij in de handel zijn gebracht en waaraan de consument en het milieu worden blootgesteld, vrijstellen van toxiciteitsonderzoeken (genotoxiteitsonderzoeken, carcinogeniteitsonderzoeken, onderzoek van de hormoonontregelende eigenschappen, etc.), en deze slechts aan summiere testen die altijd door de aanvrager worden verricht, onderwerpen? |
| --- | --- |

5)

Is verordening (EG) nr. 1107/2009 in overeenstemming met het voorzorgsbeginsel, wanneer de hoofdstukken 3 en 4 van deze verordening pesticiden in de commerciële formulering waarin zij in de handel zijn gebracht en waaraan de consument en het milieu worden blootgesteld, vrijstellen van toxiciteitsonderzoeken (genotoxiteitsonderzoeken, carcinogeniteitsonderzoeken, onderzoek van de hormoonontregelende eigenschappen, etc.), en deze slechts aan summiere testen die altijd door de aanvrager worden verricht, onderwerpen?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB 2009, L 309, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Barcelona (Spanje) op 16 februari 2018 — Marc Gómez del Moral Guasch / Bankia S.A.

(Zaak C-125/18)

(2018/C 152/22)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Marc Gómez del Moral Guasch

Verwerende partij: Bankia S.A.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet worden geoordeeld dat [de in deze zaak aan de orde zijnde] index, de IRPH (1) Cajas, aan rechterlijke toetsing dient te worden onderworpen om na te gaan of hij begrijpelijk is voor de consument en dat het feit dat deze index in wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen is geregeld daaraan niet in de weg staat, aangezien de betrokken situatie niet onder artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13 (2) valt, daar het niet om een dwingende bepaling gaat maar de op het kapitaal verschuldigde variabele rente juist vrijelijk en naar goeddunken van de kredietverstrekker in de overeenkomst is opgenomen? |
| --- | --- |

1)

Moet worden geoordeeld dat [de in deze zaak aan de orde zijnde] index, de IRPH (1) Cajas, aan rechterlijke toetsing dient te worden onderworpen om na te gaan of hij begrijpelijk is voor de consument en dat het feit dat deze index in wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen is geregeld daaraan niet in de weg staat, aangezien de betrokken situatie niet onder artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13 (2) valt, daar het niet om een dwingende bepaling gaat maar de op het kapitaal verschuldigde variabele rente juist vrijelijk en naar goeddunken van de kredietverstrekker in de overeenkomst is opgenomen?

| 2) | 2.1 | Is het volgens artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13, dat niet is omgezet in de Spaanse rechtsorde, in strijd met richtlijn 93/13 en artikel 8 ervan dat een Spaanse rechterlijke instantie artikel 4, lid 2, van die richtlijn inroept en toepast hoewel de [natíonale] wetgever ervoor heeft gekozen om die bepaling niet in de Spaanse rechtsorde om te zetten omdat hij een volledige bescherming wilde verzekeren ten aanzien van alle bedingen die de verkoper in een met de consument gesloten overeenkomst kan opnemen, ook die welke betrekking hebben op het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst en zelfs als deze bedingen duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd? |
| --- | --- | --- |

2)

2.1

Is het volgens artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13, dat niet is omgezet in de Spaanse rechtsorde, in strijd met richtlijn 93/13 en artikel 8 ervan dat een Spaanse rechterlijke instantie artikel 4, lid 2, van die richtlijn inroept en toepast hoewel de [natíonale] wetgever ervoor heeft gekozen om die bepaling niet in de Spaanse rechtsorde om te zetten omdat hij een volledige bescherming wilde verzekeren ten aanzien van alle bedingen die de verkoper in een met de consument gesloten overeenkomst kan opnemen, ook die welke betrekking hebben op het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst en zelfs als deze bedingen duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd?

| 2.2 | Is het verstrekken van informatie over — of het maken van reclame voor — een of meer van de volgende situaties of gegevens in elk geval noodzakelijk voor het goede begrip van het essentiële beding, te weten de IRPH?






  (i) | de wijze waarop de referentie-index werd samengesteld, waarbij inzonderheid moet worden aangegeven dat deze index provisies en andere kosten omvat bovenop de nominale rente, dat het gaat om een rekenkundig, niet-gewogen gemiddelde, dat de verkoper hoorde te weten en diende mee te delen dat hij een negatief renteverschil zou toepassen en dat de verstrekte gegevens niet openbaar waren, anders dan bij de gebruikelijke benchmarkindex, de Euribor, het geval is; |
| --- | --- | --- |

2.2

Is het verstrekken van informatie over — of het maken van reclame voor — een of meer van de volgende situaties of gegevens in elk geval noodzakelijk voor het goede begrip van het essentiële beding, te weten de IRPH?

(i)

de wijze waarop de referentie-index werd samengesteld, waarbij inzonderheid moet worden aangegeven dat deze index provisies en andere kosten omvat bovenop de nominale rente, dat het gaat om een rekenkundig, niet-gewogen gemiddelde, dat de verkoper hoorde te weten en diende mee te delen dat hij een negatief renteverschil zou toepassen en dat de verstrekte gegevens niet openbaar waren, anders dan bij de gebruikelijke benchmarkindex, de Euribor, het geval is;

| (ii) | de wijze waarop de index in het verleden is geëvolueerd en hoe hij in de toekomst zou kunnen evolueren, waarbij grafieken dienen te worden verstrekt en gepubliceerd die de consument klaar en duidelijk laten zien hoe de evolutie van deze specifieke rentevoet zich verhoudt tot die van de Euribor, de rentevoet die gewoonlijk wordt gebruikt voor hypotheekleningen. |
| --- | --- |

(ii)

de wijze waarop de index in het verleden is geëvolueerd en hoe hij in de toekomst zou kunnen evolueren, waarbij grafieken dienen te worden verstrekt en gepubliceerd die de consument klaar en duidelijk laten zien hoe de evolutie van deze specifieke rentevoet zich verhoudt tot die van de Euribor, de rentevoet die gewoonlijk wordt gebruikt voor hypotheekleningen.

| 2.3 | Voorts wordt het Hof gevraagd, indien het van oordeel is dat de verwijzende rechter het oneerlijke karakter van de contractuele bedingen dient te onderzoeken en daaraan alle volgens het nationale recht daaruit voortvloeiende gevolgen dient te verbinden, of het ontbreken van informatie over alle voornoemde gegevens er niet toe leidt dat het betrokken beding moet worden geacht niet begrijpelijk te zijn geformuleerd in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13, aangezien dit beding niet duidelijk is voor de gemiddelde consument, of dat het ontbreken van die informatie als een oneerlijke praktijk van de verkoper of dienstverstrekker kan worden beschouwd en de consument, indien hij naar behoren zou zijn geïnformeerd, de IRPH niet als referentie-index voor zijn lening zou hebben aanvaard? |
| --- | --- |

2.3

Voorts wordt het Hof gevraagd, indien het van oordeel is dat de verwijzende rechter het oneerlijke karakter van de contractuele bedingen dient te onderzoeken en daaraan alle volgens het nationale recht daaruit voortvloeiende gevolgen dient te verbinden, of het ontbreken van informatie over alle voornoemde gegevens er niet toe leidt dat het betrokken beding moet worden geacht niet begrijpelijk te zijn geformuleerd in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13, aangezien dit beding niet duidelijk is voor de gemiddelde consument, of dat het ontbreken van die informatie als een oneerlijke praktijk van de verkoper of dienstverstrekker kan worden beschouwd en de consument, indien hij naar behoren zou zijn geïnformeerd, de IRPH niet als referentie-index voor zijn lening zou hebben aanvaard?

| 3) | Indien de IRPH Cajas nietig wordt verklaard, welke van de onderstaande twee gevolgen zou dan, bij gebreke van een akkoord hierover of wanneer dit laatste zelfs nog nadeliger zou zijn voor de consument, in overeenstemming zijn met artikel 6, lid 1, en artikel lid 7, lid 1, van richtlijn 93/13?






  3.1 | De aanpassing van de overeenkomst, waarbij de IRPH wordt vervangen door een andere gebruikelijke index, de Euribor, aangezien het om een overeenkomst gaat die in wezen gekoppeld is aan een productieve rente ten gunste van de kredietinstelling [in haar hoedanigheid van] verkoper of dienstverstrekker. |
| --- | --- | --- |

3)

Indien de IRPH Cajas nietig wordt verklaard, welke van de onderstaande twee gevolgen zou dan, bij gebreke van een akkoord hierover of wanneer dit laatste zelfs nog nadeliger zou zijn voor de consument, in overeenstemming zijn met artikel 6, lid 1, en artikel lid 7, lid 1, van richtlijn 93/13?

3.1

De aanpassing van de overeenkomst, waarbij de IRPH wordt vervangen door een andere gebruikelijke index, de Euribor, aangezien het om een overeenkomst gaat die in wezen gekoppeld is aan een productieve rente ten gunste van de kredietinstelling [in haar hoedanigheid van] verkoper of dienstverstrekker.

| 3.2 | De beëindiging van de toepassing van rente, met voor de kredietnemer of schuldenaar als enige resterende verplichting de terugbetaling van het geleende kapitaal binnen de gestelde termijnen. |
| --- | --- |

3.2

De beëindiging van de toepassing van rente, met voor de kredietnemer of schuldenaar als enige resterende verplichting de terugbetaling van het geleende kapitaal binnen de gestelde termijnen.

---

(1)  Referentie-index voor hypothecaire kredieten.

(2)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/19 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 16 februari 2018 — A-PACK CZ, s. r. o. / Odvolací finanční ředitelství

(Zaak C-127/18)

(2018/C 152/23)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Nejvyšší správní soud

Partijen in het hoofdgeding

Rekwirante (verzoekende partij in eerste aanleg): A-PACK CZ, s. r. o.

Andere partij (verwerende partij in eerste aanleg): Odvolací finanční ředitelství

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan artikel 90, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), rekening houdend met de beginselen van fiscale neutraliteit en evenredigheid, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten toestaat bij wijze van afwijking voorwaarden vast te stellen die voor bepaalde gevallen uitsluiten dat de maatstaf van heffing wordt verlaagd bij een gehele of gedeeltelijke niet-betaling van de prijs? |
| --- | --- |

1)

Kan artikel 90, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), rekening houdend met de beginselen van fiscale neutraliteit en evenredigheid, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten toestaat bij wijze van afwijking voorwaarden vast te stellen die voor bepaalde gevallen uitsluiten dat de maatstaf van heffing wordt verlaagd bij een gehele of gedeeltelijke niet-betaling van de prijs?

| 2) | Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is, is het nationale recht dan in strijd met het doel van artikel 90 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde als het btw-plichtigen niet toestaat het belastingbedrag te herzien wanneer de belasting verschuldigd is geworden over een belastbare levering aan een andere belastingplichtige die er slechts gedeeltelijk of helemaal niet voor heeft betaald en die vervolgens niet meer btw-plichtig was? |
| --- | --- |

2)

Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is, is het nationale recht dan in strijd met het doel van artikel 90 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde als het btw-plichtigen niet toestaat het belastingbedrag te herzien wanneer de belasting verschuldigd is geworden over een belastbare levering aan een andere belastingplichtige die er slechts gedeeltelijk of helemaal niet voor heeft betaald en die vervolgens niet meer btw-plichtig was?

---

(1)  PB 2006, L 347, blz. 1.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/20 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/20

---

Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk Spanje

(Zaak C-164/18)

(2018/C 152/24)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrůšek, E. Sanfrutos Cano en G. von Rintelen, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

Conclusies

| — | vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet uiterlijk op 18 april 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 51, lid 1, van genoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet uiterlijk op 18 april 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 51, lid 1, van genoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | het Koninkrijk Spanje overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 61 964,32 EUR per dag vertraging vanaf de datum van uitspraak van het arrest waarbij de niet-nakoming wordt vastgesteld van de verplichting om de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/23/EU, of althans deze mee te delen aan de Commissie; |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Spanje overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 61 964,32 EUR per dag vertraging vanaf de datum van uitspraak van het arrest waarbij de niet-nakoming wordt vastgesteld van de verplichting om de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/23/EU, of althans deze mee te delen aan de Commissie;

| — | het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad in nationaal recht is op 18 april 2016 verstreken.

---

(1)  Richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten (PB 2014, L 94, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/20 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/20

---

Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk Spanje

(Zaak C-165/18)

(2018/C 152/25)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrůšek, E. Sanfrutos Cano en G. von Rintelen, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

Conclusies

| — | vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet uiterlijk op 18 april 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 106, lid 1, van genoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet uiterlijk op 18 april 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 106, lid 1, van genoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | het Koninkrijk Spanje overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 123 928,64 EUR per dag vertraging vanaf de datum van uitspraak van het arrest waarbij de niet-nakoming wordt vastgesteld van de verplichting om de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/25/EU, of althans deze mee te delen aan de Commissie; |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Spanje overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 123 928,64 EUR per dag vertraging vanaf de datum van uitspraak van het arrest waarbij de niet-nakoming wordt vastgesteld van de verplichting om de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/25/EU, of althans deze mee te delen aan de Commissie;

| — | het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad in nationaal recht is op 18 april 2016 verstreken.

---

(1)  Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van richtlijn 2004/17/EG (PB 2014, L 94, blz. 243).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/21 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/21

---

Hogere voorziening ingesteld op 5 maart 2018 door de Republiek Polen tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 december 2017 in zaak T-849/16, PGNiG Supply & Trading/Commissie

(Zaak C-181/18 P)

(2018/C 152/26)

Procestaal: Pools

Partijen

Rekwirante: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

Andere partijen in de procedure: PGNiG Supply & Trading GmbH, Europese Commissie

Conclusies

| — | vernietiging van de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Eerste kamer) van 14 december 2017, PGNiG Supply & Trading/Commissie, T-849/16, in haar geheel; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Eerste kamer) van 14 december 2017, PGNiG Supply & Trading/Commissie, T-849/16, in haar geheel;

| — | terugverwijzing van de de zaak naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

terugverwijzing van de de zaak naar het Gerecht;

| — | verwijzing van de partijen in hun eigen kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de partijen in hun eigen kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij de bestreden beschikking heeft het Gerecht het beroep verworpen dat was ingesteld door PGNiG Supply & Trading en strekte tot nietigverklaring van besluit C(2016) 6950 final van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG verleende ontheffing van de OPAL-gasleiding van de vereisten inzake de toegang van derden en tariefregulering, op grond dat verzoekster geen procesbevoegdheid had.

Volgens de Republiek Polen heeft het Gerecht in de punten 6, 10, 11 en 43 van de bestreden beschikking tevens vaststellingen gedaan over de geldigheid van het litigieuze besluit. In verband daarmee voert de Republiek Polen tegen het litigieuze besluit de volgende middelen aan:

Eerste middel: schending van artikel 130, leden 1 en 7, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, schending van het recht van de Republiek Polen op een doeltreffende voorziening in rechte en op een eerlijk proces, gewaarborgd door artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de EU, en schending van het beginsel van hoor en wederhoor omdat het in de bestreden beschikking vaststellingen feitelijk en rechtens heeft gedaan die betrekking hebben op de geldigheid van het litigieuze besluit voordat een beslissing in de zaak Polen/Commissie, T-883/16, genomen heeft kunnen worden.

Tweede middel: fout bij de juridische toetsing van het litigieuze besluit door de aanname, ten eerste, dat in dit besluit wordt vastgesteld dat 50 % van de capaciteit van de OPAL-gasleiding tussen Greifswald en Brandov wordt toegewezen door middel van een transparante en niet-discriminerende veiling, zodat andere personen deze capaciteit kunnen verwerven, en, ten tweede, dat bij het litigieuze besluit geen nieuwe ontheffing is ingevoerd, maar een bestaande ontheffing deels is ingetrokken. Volgens de Republiek Polen is de beoordeling van de rechtsaard en de gevolgen van het litigieuze besluit onjuist, omdat bij het litigieuze besluit enkel schijnbaar een als transparant en niet-discriminerend voorgestelde oplossing wordt ingevoerd. In werkelijkheid gaat het om een mechanisme dat mogelijk maakt dat de ondernemingen van de Gazprom-groep het uitsluitende gebruik van de in dit besluit bedoelde capaciteit van de OPAL-gasleiding genieten voor ten minste 90 % (waarvan 50 % bestaat in capaciteit die geheel is ontheven van de vereisten inzake de toegang van derden en 40 % daarentegen in dynamisch toewijsbare capaciteit die enkel Gazprom kan reserveren).

Derde middel: schending van de verplichting de bestreden beschikking toereikend te motiveren. Volgens de Republiek Polen heeft het Gerecht niet duidelijk gemaakt op grond van welke premissen het de vaststellingen over het litigieuze besluit heeft gedaan. Als gevolg daarvan is het niet mogelijk de redenen te kennen waarom het Gerecht heeft geoordeeld dat bij het litigieuze besluit de capaciteit van de OPAL-gasleiding wordt opengesteld voor ondernemers die niet met de Gazprom-groep verbonden zijn en het besluit een gunstige uitwerking zal hebben op de mededinging op de aardgasmarkt.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/22 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/22

---

Beroep ingesteld op 12 maart 2018 — Europese Commissie / Republiek Slovenië

(Zaak C-188/18)

(2018/C 152/27)

Procestaal: Sloveens

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrůšek, G. von Rintelen en M. Žebre)

Verwerende partij: Republiek Slovenië

Conclusies

| — | vaststellen dat de Republiek Slovenië, door niet uiterlijk op 18 april 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn voor de omzetting van richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten (PB L 94 van 28 maart 2014, blz. 1), of althans door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 51 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Republiek Slovenië, door niet uiterlijk op 18 april 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn voor de omzetting van richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten (PB L 94 van 28 maart 2014, blz. 1), of althans door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 51 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Republiek Slovenië overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 8 992,32 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak; |
| --- | --- |

—

de Republiek Slovenië overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 8 992,32 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak;

| — | de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens artikel 51 van richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten diende de Republiek Slovenië uiterlijk op 18 april 2016 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die noodzakelijk zijn om te voldoen aan deze richtlijn. Gelet op het feit dat de Republiek Slovenië bij het verstrijken van deze termijn de Commissie niet ervan in kennis heeft gesteld dat alle bepalingen van die richtlijn waren omgezet, heeft de Commissie besloten deze zaak aanhangig te maken bij het Hof.

Met haar beroep verzoekt de Commissie het Hof om de Republiek Slovenië te veroordelen tot betaling van een dwangsom van 8 992,32 EUR per dag. De Commissie heeft bij de berekening van deze dwangsom rekening gehouden met de ernst en de duur van de schending van het Unierecht alsmede met de afschrikkende werking, gelet op het vermogen van de lidstaat, in casu de Republiek Slovenië, om de dwangsom te betalen.

De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op 18 april 2016.

---

Gerecht

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/24 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/24

---

Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Alouminion tis Ellados/Commissie

(Zaak T-542/11 RENV) (1)

((„Staatssteun - Elektriciteit - Besluit waarbij de steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast - Preferentieel elektriciteitstarief dat bij overeenkomst is toegekend door de historische leverancier - Opzegging van de overeenkomst door de historische leverancier - Gerechtelijke schorsing, in kort geding, van de gevolgen van de opzegging van de overeenkomst - Nietigverklaring van het besluit van de Commissie door het Gerecht - Vernietiging van het arrest van het Gerecht door het Hof - Terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht - Omvang van het beroep na terugverwijzing - Kwalificatie van de beschikking in kort geding als nieuwe steun - Bevoegdheid van de Commissie - Effectieve rechterlijke bescherming - Kwalificatie van het preferentieel tarief als staatssteun - Voordeel - Gewettigd vertrouwen - Rechten van verdediging van de begunstigde - Verplichting tot terugvordering - Motiveringsplicht”))

(2018/C 152/28)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Alouminion tis Ellados VEAE, voorheen Alouminion AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: G. Dellis, N. Korogiannakis, E. Chrysafis, D. Diakopoulos en N. Keramidas, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en É. Gippini Fournier, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: E. Bourtzalas, C. Synodinos, A. Oikonomou en H. Tagaras, advocaten)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2012/339/EU van de Commissie van 13 juli 2011 betreffende steunmaatregel SA.26117 — C 2/2010 (ex NN 62/2009) die door Griekenland ten uitvoer is gelegd ten gunste van Aluminium of Greece SA (PB 2012, L 166, blz. 83).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Alouminion tis Ellados VEAE zal naast haar eigen kosten die van de Europese Commissie en die van Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) dragen. |
| --- | --- |

2)

Alouminion tis Ellados VEAE zal naast haar eigen kosten die van de Europese Commissie en die van Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) dragen.

---

(1)  PB C 370 van 17.12.2011.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/25 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/25

---

Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Polen / Commissie

(Zaak T-507/15) (1)

([„ELGF - Uitgaven die van financiering zijn uitgesloten - Verordening (EG) nr. 2200/96, richtlijn 2002/55/EG, verordeningen (EG) nr. 1432/2003, (EG) nr. 1433/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 885/2006, (EG) nr. 1182/2007, (EG) nr. 1234/2007, (EG) nr. 1580/2007 en (EU) nr. 1306/2013 - Uitgaven verricht door Polen - Risico voor het ELGF - Controles ter plaatse - Criteria voor de erkenning van een telersvereniging - Discrepanties tussen de taalversies - Financiële correctie”])

(2018/C 152/29)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna, K. Straś, M. Pawlicka en B. Paziewska, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1119 van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2015, L 182, blz. 39).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 354 van 26.10.2015.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/25 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/25

---

Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — Kim e.a. / Raad en Commissie

(Gevoegde zaken T-533/15 en T-264/16) (1)

((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Noord-Korea ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Lijst van personen en entiteiten waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is - Plaatsing van de namen van verzoekers op die lijst - Bewijs van de gegrondheid van de opname op de lijst - Motiveringsplicht”))

(2018/C 152/30)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen in zaak T-533/15: Il-Su Kim (Pyongyang, Noord-Korea), en de overige verzoekers wier namen staan vermeld in de bijlage (vertegenwoordigers: M. Lester, S. Midwinter, QC, T. Brentnall en A. Stevenson, solicitors)

Verzoekende partij in zaak T-264/16: Korea National Insurance Corporation (Pyongyang) (vertegenwoordigers: M. Lester, S. Midwinter, T. Brentnall en A. Stevenson)

Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. de Elera-San Miguel Hurtado en A. Vitro, vervolgens A. Vitro en F. Naert, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: in zaak T-533/15 L. Havas, S. Bartelt en D. Gauci, gemachtigden, en in zaak T-264/16 L. Havas en S. Bartelt, gemachtigden, vervolgens in zaak T-533/15 L. Havas en D. Gauci, gemachtigden, en in zaak T-264/16 L. Havas, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van de verwerende partijen in zaak T-533/15: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Kaye, vervolgens S. Brandon, daarna S. Brandon en C. Crane en ten slotte S. Brandon, gemachtigden)

Voorwerp

In zaak T-533/15, een verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/1066 van de Raad van 2 juli 2015 tot wijziging van besluit 2013/183/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Volksrepubliek Korea (PB 2015, L 174, blz. 25), van uitvoeringsverordening (EU) 2015/1062 van de Commissie van 2 juli 2015 tot wijziging van verordening (EG) nr. 329/2007 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van de Democratische Volksrepubliek Korea (PB 2015, L 174, blz. 16), van besluit (GBVB) 2016/475 van de Raad van 31 maart 2016 tot wijziging van besluit 2013/183/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Volksrepubliek Korea (PB 2016, L 85, blz. 34), van uitvoeringsverordening (EU) 2016/659 van de Commissie van 27 april 2016 tot wijziging van verordening (EG) nr. 329/2007 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van de Democratische Volksrepubliek Korea (PB 2016, L 114, blz. 9), van besluit (GBVB) 2016/849 van de Raad van 27 mei 2016 betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Volksrepubliek Korea en tot intrekking van besluit 2013/183/GBVB (PB 2016, L 141, blz. 79), en van elke uitvoeringsverordening van de Raad die daar betrekking op heeft, voor zover die handelingen verzoekers betreffen, en, in zaak T-264/16, een verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2016/475, van uitvoeringsverordening 2016/659, van besluit 2016/849 en van elke uitvoeringsverordening van de Raad die daar betrekking op heeft, voor zover die handelingen verzoekster betreffen

Dictum

| 1) | De beroepen worden verworpen. |
| --- | --- |

1)

De beroepen worden verworpen.

| 2) | In zaak T-533/15 worden Kim Il-Su en de overige verzoekers wier namen staan vermeld in de bijlage verwezen in de kosten, met uitzondering van de kosten van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland. |
| --- | --- |

2)

In zaak T-533/15 worden Kim Il-Su en de overige verzoekers wier namen staan vermeld in de bijlage verwezen in de kosten, met uitzondering van de kosten van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.

| 3) | In zaak T-264/16 wordt Korea National Insurance Corporation verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

3)

In zaak T-264/16 wordt Korea National Insurance Corporation verwezen in de kosten.

| 4) | In zaak T-533/15 zal het Verenigd Koninkrijk zijn eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

4)

In zaak T-533/15 zal het Verenigd Koninkrijk zijn eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 381 van 16.11.2015.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/26 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/26

---

Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — TestBioTech/Commissie

(Zaak T-33/16) (1)

([„Milieu - Genetisch gemodificeerde producten - Verordening (EG) nr. 1367/2006 - Verordening (EG) nr. 1829/2003 - Genetisch gemodificeerde soja MON 87769, MON 87705 en 305423 - Verwerping van een verzoek tot interne herziening van de besluiten tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen - Begrip ‚milieurecht’ - Artikel 10 van verordening nr. 1367/2006”])

(2018/C 152/31)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: TestBioTech eV (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Stein, solicitor, K. Smith, QC, en J. Stevenson, barrister)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Tomkin, L. Pignataro-Nolin en C. Valero, gemachtigden)

Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Monsanto Europe (Antwerpen, België) en Monsanto Company (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Pittie, advocaat), en Pioneer Overseas Corp. (Johnston, Iowa, Verenigde Staten) en Pioneer Hi-Bred International, Inc. (Johnston) (vertegenwoordigers: G. Forwood, advocaat, J. Killick, barrister, en S. Nordin, solicitor)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van de brief van de commissaris voor Gezondheid en Voedselveiligheid van 16 november 2015 waarin afwijzend werd besloten op het verzoek tot interne herziening van de uitvoeringsbesluiten waarbij vergunningen werden verleend voor het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde soja MON 87769, MON 87705 en 305423, welk verzoek werd ingediend op grond van artikel 10 van verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13)

Dictum

| 1) | De brief van de Europese commissaris voor Gezondheid en Voedselveiligheid van 16 november 2015 met kenmerk Ares(2015) 5145741 betreffende het verzoek tot interne herziening van de uitvoeringsbesluiten waarbij vergunningen werden verleend voor het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde soja MON 87769, MON 87705 en 305423, welk verzoek werd ingediend op grond van artikel 10 van verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

De brief van de Europese commissaris voor Gezondheid en Voedselveiligheid van 16 november 2015 met kenmerk Ares(2015) 5145741 betreffende het verzoek tot interne herziening van de uitvoeringsbesluiten waarbij vergunningen werden verleend voor het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde soja MON 87769, MON 87705 en 305423, welk verzoek werd ingediend op grond van artikel 10 van verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen, wordt nietig verklaard.

| 2) | De Commissie zal haar eigen kosten alsmede die van TestBioTech eV dragen. |
| --- | --- |

2)

De Commissie zal haar eigen kosten alsmede die van TestBioTech eV dragen.

| 3) | Monsanto Europe, Monsanto Company, Pioneer Overseas Corp. en Pioneer Hi-Bred International, Inc. zullen ieder hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Monsanto Europe, Monsanto Company, Pioneer Overseas Corp. en Pioneer Hi-Bred International, Inc. zullen ieder hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 136 van 18.4.2016.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/27 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/27

---

Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Naviera Armas / Commissie

(Zaak T-108/16) (1)

((„Staatssteun - Voorwaarden voor het gebruik van de haveninfrastructuur van Puerto de Las Nieves door een scheepvaartmaatschappij - Exclusief gebruik van met overheidsgeld gefinancierde infrastructuren, buiten een concessieovereenkomst - Vrijstelling van een deel van de havenbelastingen - Klacht van een concurrent - Besluit waarin aan het einde van het vooronderzoek wordt vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun - Ernstige moeilijkheden bij het onderzoek van de maatregelen in kwestie - Evolutie van de betreffende situatie tijdens de administratieve procedure - Begrip „met staatsmiddelen bekostigd voordeel” - Onjuiste beoordelingen van feiten en onjuiste rechtsopvattingen - Beslissing van een nationale rechter waarbij de gevolgen van een aanbesteding worden opgeschort - Vereiste van een zorgvuldig en onpartijdig onderzoek van de klacht”))

(2018/C 152/32)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Naviera Armas, SA (Las Palmas de Gran Canaria, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra en Á. Givaja Sanz, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar, G. Luengo en S. Noë, gemachtigden)

Interveniënt / Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Fred Olsen, SA (Santa Cruz de Tenerife, Spanje) (vertegenwoordiger: F. Marín Riaño, advocaat)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2015) 8655 final van de Commissie van 8 december 2015 betreffende steunmaatregel SA.36628 (2015/NN) (ex 2013/CP) — Spanje — Fred Olsen

Dictum

| 1) | Besluit C(2015) 8655 final van de Commissie van 8 december 2015 betreffende steunmaatregel SA.36628 (2015/NN) (ex 2013/CP) — Spanje — Fred Olsen wordt nietig verklaard voor zover daarin na het vooronderzoek is vastgesteld dat het exclusieve gebruik van de haveninfrastructuur van Puerto de Las Nieves door Fred Olsen, SA niet impliceerde dat deze staatssteun had ontvangen. |
| --- | --- |

1)

Besluit C(2015) 8655 final van de Commissie van 8 december 2015 betreffende steunmaatregel SA.36628 (2015/NN) (ex 2013/CP) — Spanje — Fred Olsen wordt nietig verklaard voor zover daarin na het vooronderzoek is vastgesteld dat het exclusieve gebruik van de haveninfrastructuur van Puerto de Las Nieves door Fred Olsen, SA niet impliceerde dat deze staatssteun had ontvangen.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Naviera Armas, SA draagt een vierde van haar eigen kosten, terwijl haar overige kosten worden gedragen door de Commissie. |
| --- | --- |

3)

Naviera Armas, SA draagt een vierde van haar eigen kosten, terwijl haar overige kosten worden gedragen door de Commissie.

| 4) | De Commissie en Fred Olsen dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

4)

De Commissie en Fred Olsen dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 175 van 17.5.2016.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/28 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/28

---

Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Caviro Distillerie e.a. / Commissie

(Zaak T-211/16) (1)

((„Dumping - Invoer van wijnsteenzuur dat afkomstig is uit China en dat geproduceerd is door Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd - Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/176 - Geen instelling van een definitief antidumpingrecht - Artikel 3, leden 2, 3 en 5, en artikel 17, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 - Steekproefonderzoek - Geen aanmerkelijke schade - Kennelijk onjuiste beoordeling - Vaststelling van schade - Winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie”))

(2018/C 152/33)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Caviro Distillerie Srl (Faenza, Italië), Distillerie Bonollo SpA (Formigine, Italië), Distillerie Mazzari SpA (Sant’Agata sul Santerno, Italië), Industria Chimica Valenzana (ICV) SpA (Borgoricco, Italië) (vertegenwoordigers: A. Bochon, advocaat, en M. R. MacLean, solicitor)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en A. Demeneix, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van artikel 1 van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/176 van de Commissie van 9 februari 2016 tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van wijnsteenzuur van oorsprong uit de Volksrepubliek China en geproduceerd door Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd (PB 2016, L 33, blz. 14).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Caviro Distillerie Srl, Distillerie Bonollo SpA, Distillerie Mazzari SpA en Industria Chimica Valenzana (ICV) SpA worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Caviro Distillerie Srl, Distillerie Bonollo SpA, Distillerie Mazzari SpA en Industria Chimica Valenzana (ICV) SpA worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 260 van 18.7.2016.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/29 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/29

---

Arrest van het Gerecht van 20 maart 2018 — Grupo Osborne/EUIPO — Ostermann (DONTORO dog friendship)

(Zaak T-390/16) (1)

((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor een Uniebeeldmerk DONTORO dog friendship - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Complementariteit van producten en diensten - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”))

(2018/C 152/34)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Spanje) (vertegenwoordiger: J. M. Iglesias Monravá, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Daniel Ostermann (Leipzig, Duitsland)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 28 april 2016 (zaak R 2002/2015-1), inzake een oppositieprocedure tussen Grupo Osborne en Ostermann.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Grupo Osborne, SA wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Grupo Osborne, SA wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 364 van 3.10.2016.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/29 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/29

---

Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — Gifi Diffusion/EUIPO — Crocs (Schoeisel)

(Zaak T-424/16) (1)

([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een schoen afbeeldt - Ouder gemeenschapsmodel - Nietigheidsgronden - Motiveringsplicht - Artikel 62 van verordening (EG) nr. 6/2002 - Ambtshalve opwerping van een nietigheidsgrond door de kamer van beroep - Bevoegdheid van de kamer van beroep - Artikel 63, lid 1, van verordening nr. 6/2002”])

(2018/C 152/35)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Gifi Diffusion (Villeneuve-sur-Lot, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. de Chassey, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Crocs, Inc. (Niwot, Colorado, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: H. Seymour, L. Cassidy, J. Guise, D. Knight, solicitors, N. Hadjadj Cazier, M. Berger en H. Haouideg, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 25 april 2016 (zaak R 37/2015-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Gifi Diffusion en Crocs

Dictum

| 1) | De beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 25 april 2016 (zaak R 37/2015-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Gifi Diffusion en Crocs, Inc., wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 25 april 2016 (zaak R 37/2015-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Gifi Diffusion en Crocs, Inc., wordt vernietigd.

| 2) | Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in de kosten die Gifi Diffusion in de procedure voor het Gerecht heeft gemaakt. |
| --- | --- |

2)

Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in de kosten die Gifi Diffusion in de procedure voor het Gerecht heeft gemaakt.

| 3) | Crocs wordt verwezen in haar eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Crocs wordt verwezen in haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 392 van 24.10.2016.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/30 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/30

---

Arrest van het Gerecht van 14 maart 2018 — Crocs/EUIPO — Gifi Diffusion (Schoeisel)

(Zaak T-651/16) (1)

([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een schoen afbeeldt - Ouder gemeenschapsmodel - Nietigheidsgrond - Gebrek aan nieuwheid - Openbaarmaking voor de datum van voorrang - Ambtshalve onderzoek van de feiten - Aanvullende bewijzen die voor de kamer van beroep zijn overgelegd - Artikelen 5, 7 en artikel 63, lid 2, van verordening (EG) nr. 6/2002”])

(2018/C 152/36)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Crocs, Inc. (Niwot, Colorado, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: H. Seymour, L. Cassidy, J. Guise en D. Knight, solicitors, N. Hadjadj Cazier, M. Berger en H. Haouideg, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Gifi Diffusion (Villeneuve-sur-Lot, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. de Chassey, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 6 juni 2016 (zaak R 853/2014-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Gifi Diffusion en Crocs

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Crocs, Inc. wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten die het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en Gifi Diffusion in de procedure voor het Gerecht hebben gemaakt. |
| --- | --- |

2)

Crocs, Inc. wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten die het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en Gifi Diffusion in de procedure voor het Gerecht hebben gemaakt.

---

(1)  PB C 410 van 7.11.2016.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/31 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/31

---

Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Kiosked/EUIPO — VRT (K)

(Zaak T-824/16) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen - Beeldmerk K - Ouder Benelux-beeldmerk K - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2018/C 152/37)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Kiosked Oy Ab (Espoo, Finland) (vertegenwoordiger: L. Laaksonen, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: De Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie (VRT) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: P.-Y. Thoumsin en E. Van Melkebeke, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 september 2016 (zaak R 279/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen VRT en Kiosked

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Kiosked Oy Ab draagt, behalve haar eigen kosten, de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van de Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie (VRT). |
| --- | --- |

2)

Kiosked Oy Ab draagt, behalve haar eigen kosten, de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van de Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie (VRT).

---

(1)  PB C 22 van 23.1.2017.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/31 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/31

---

Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — La Mafia Franchises/EUIPO — Italië (La Mafia SE SIENTA A LA MESA)

(Zaak T-1/17) (1)

((„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk La Mafia SE SIENTA A LA MESA - Absolute weigeringsgrond - Strijdigheid met de openbare orde of de goede zeden - Artikel 7, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder f), van verordening (EU) 2017/1001]”))

(2018/C 152/38)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: La Mafia Franchises, SL (Zaragoza, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Sempere Massa, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door D. Del Gaizo, avvocato dello Stato)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 27 oktober 2016 (zaak R 803/2016-1), inzake een nietigheidsprocedure tussen de Italiaanse Republiek en La Mafia Franchises.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | La Mafia Franchises, SL wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

La Mafia Franchises, SL wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 53 van 20.2.2017.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/32 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/32

---

Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Marriott Worldwide / EUIPO — Graf (Afbeelding van een gevleugelde stier)

(Zaak T-151/17) (1)

([„Merk van de Europese Unie - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk dat een gevleugelde stier afbeeldt - Ouder Uniebeeldmerk en ouder nationaal beeldmerk die een griffioen afbeelden - Relatieve weigeringsgrond - Overeenstemming van de tekens - Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Door het nationale recht beschermd ouder auteursrecht - Artikel 53, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 2, onder c), van verordening 2017/1001] - Ambtshalve onderzoek van de feiten - Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 95, lid 1, van verordening 2017/1001)”])

(2018/C 152/39)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Marriott Worldwide Corp. (Bethesda, Maryland, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Reid, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Johann Graf (Gumpoldskirchen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: S. Salomonowitz, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 17 januari 2017 (zaak R 165/2016-4), betreffende een nietigheidsprocedure tussen Marriott Worldwide en J. Graf.

Dictum

| 1) | De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 17 januari 2017 (zaak R 165/2016-4) wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 17 januari 2017 (zaak R 165/2016-4) wordt vernietigd.

| 2) | Het EUIPO zal behalve zijn eigen kosten de kosten van Marriott Worldwide Corp. dragen. |
| --- | --- |

2)

Het EUIPO zal behalve zijn eigen kosten de kosten van Marriott Worldwide Corp. dragen.

| 3) | Johann Graf zal zijn eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Johann Graf zal zijn eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 129 van 24.4.2017.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/33 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/33

---

Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — SSP Europe / EUIPO (SECURE DATA SPACE)

(Zaak T-205/17) (1)

([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk SECURE DATA SPACE - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) nr. 2017/1001]”])

(2018/C 152/40)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: SSP Europe GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Bittner, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: M. Tóhatí en M. Fischer, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 27 januari 2017 (zaak R 2467/2015-5), betreffende een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken SECURE DATA SPACE als Uniemerk.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | SSP Europe GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

SSP Europe GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 161 van 22.5.2017.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/33 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/33

---

Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Hermann Bock / EUIPO (Push and Ready)

(Zaak T-279/17) (1)

([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Push and Ready - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2018/C 152/41)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Hermann Bock GmbH (Verl, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Maaßen en V. Schoene, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: W. Schramek en A. Söder, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 januari 2017 (zaak R 1279/2016-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken Push and Ready als Uniemerk.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Hermann Bock GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Hermann Bock GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 213 van 3.7.2017.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/34 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/34

---

Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Hotelbeds Spain/EUIPO — Guidigo Europe (Guidego what to do next)

(Zaak T-346/17) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Guidego what to do next - Ouder Uniewoordmerk GUIDIGO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2018/C 152/42)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Hotelbeds Spain, SL (Palma de Mallorca, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Broschat García, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Guidigo Europe (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Lipovetsky, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2017 (zaak R 449/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Guidigo Europe en Hotelbeds Spain

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Hotelbeds Spain, SL wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Hotelbeds Spain, SL wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 239 van 24.7.2017.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/34 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/34

---

Beschikking van het Gerecht van 21 februari 2018 — MedSkin Solutions Dr. Suwelack / EUIPO — Cryo-Save (CryoSafe)

(Zaak T-482/13) (1)

((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))

(2018/C 152/43)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: MedSkin Solutions Dr. Suwelack AG (Billerbeck, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Thünken, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Cryo-Save AG (Freienbach, Zwitserland) (vertegenwoordiger: C. Onken, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 juli 2013 (zaak R 1759/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Cryo-Save AG en MedSkin Solutions Dr. Suwelack AG.

Dictum

| 1) | Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | MedSkin Solutions Dr. Suwelack AG en Cryo-Save AG zullen hoofdelijk de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) dragen. |
| --- | --- |

2)

MedSkin Solutions Dr. Suwelack AG en Cryo-Save AG zullen hoofdelijk de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) dragen.

| 3) | MedSkin Solutions Dr. Suwelack AG en Cryo-Save AG zullen hun eigen kosten dragen zoals overeengekomen in hun akkoord. |
| --- | --- |

3)

MedSkin Solutions Dr. Suwelack AG en Cryo-Save AG zullen hun eigen kosten dragen zoals overeengekomen in hun akkoord.

---

(1)  PB C 313 van 26.10.2013.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/35 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/35

---

Beschikking van het Gerecht van 5 maart 2018 — Estamede/ECB

(Zaak T-124/17) (1)

((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Economisch en monetair beleid - ECB - Herstructurering van de Griekse staatsschuld - Betrokkenheid van een Grieks publiekrechtelijk lichaam dat een pensioenfonds voor ingenieurs en aannemers van openbare werken beheert - Geen eigen belang of overdracht van het recht op schadeloosstelling - Niet-inachtneming van de vormvereisten - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))

(2018/C 152/44)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Enosi Syntaxiouchon Tameiou Asfaliseon Michanikon kai Ergolipton Dimosion Ergon (Estamede) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: P. Miliarakis, advocaat)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: A. Koutsoukou en K. Laurinavičius, gemachtigden, bijgestaan door H.-G. Kamann, advocaat)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU, strekkende tot vergoeding van de schade die de Eniaios Foreas Koinonikis Asfalisis (EFKA; socialezekerheidsinstelling), en met name de daarbij aangesloten beroepsgroep van ingenieurs en aannemers van openbare werken, de Tameio Syntaxeon Michanikon kai Ergolipton Dimosion Ergon (TSMEDE) (Tomeis Michanikon Ergolipton Dimosion Ergon), alsmede de gepensioneerde leden van deze beroepsgroep zouden hebben geleden ten gevolge van met name de vaststelling door de ECB van besluit 2012/153/EU van 5 maart 2012 inzake de beleenbaarheid van verhandelbare schuldbewijzen die door de Helleense Republiek worden uitgegeven of volledig worden gegarandeerd in de context van het aanbod van de Helleense Republiek tot schuldenruil (PB 2012, L 77, blz. 19), en andere maatregelen van de ECB in verband met de herstructurering van de Griekse staatsschuld.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | De Enosi Syntaxiouchon Tameiou Asfaliseon Michanikon kai Ergolipton Dimosion Ergon (Estamede) wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Enosi Syntaxiouchon Tameiou Asfaliseon Michanikon kai Ergolipton Dimosion Ergon (Estamede) wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 151 van 15.5.2017.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/36 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/36

---

Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2018 — Naftogaz of Ukraine / Commissie

(Zaak T-196/17) (1)

((„Beroep tot nietigverklaring - Interne markt voor aardgas - Richtlijn 2009/73/EG - Besluit van de Commissie houdende wijziging van de vrijstellingsvoorwaarden van de Unieregels voor de exploitatie van de OPAL-gaspijpleiding wat de toegang van derden en tariefregulering betreft - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))

(2018/C 152/45)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: NJSC Naftogaz of Ukraine (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigers: D. Mjaaland, A. Haga, M. Krakowiak en P. Grzejszczak, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: Y. G. Marinova, O. Beynet en K. Herrmann, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2016) 6950 final van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG verleende voorwaarden voor afwijking door de OPAL-gaspijpleiding van de regels inzake de toegang van derden en tariefregulering.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | Op de verzoeken tot interventie hoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

2)

Op de verzoeken tot interventie hoeft niet meer te worden beslist.

| 3) | NJSC Naftogaz of Ukraine wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

3)

NJSC Naftogaz of Ukraine wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

| 4) | Naftogaz of Ukraine, de Commissie, OPAL Gastransport GmbH & Co. KG, Gazprom Eksport LLC en Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. worden elk in hun eigen kosten voor de interventieverzoeken verwezen. |
| --- | --- |

4)

Naftogaz of Ukraine, de Commissie, OPAL Gastransport GmbH & Co. KG, Gazprom Eksport LLC en Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. worden elk in hun eigen kosten voor de interventieverzoeken verwezen.

---

(1)  PB C 151 van 15.5.2017.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/36 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/36

---

Beschikking van het Gerecht van 27 februari 2018 — SD / EIGE

(Zaak T-263/17) (1)

((„Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Overeenkomst voor bepaalde tijd - Besluit tot niet-verlenging - Verzoek om verlenging dat hetzelfde voorwerp heeft als een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut - Niet-ontvankelijkheid”))

(2018/C 152/46)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: SD (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

Verwerende partij: Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE) (vertegenwoordigers: V. Langbakk, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van EIGE van 26 augustus 2016 tot afwijzing van verzoekers verzoek van 26 april 2016 om zijn aanstellingsovereenkomst voor een tweede keer te verlengen en, voor zover nodig, van het besluit van EIGE van 20 januari 2017 tot afwijzing van verzoekers klacht van 3 oktober 2016 tegen het stilzwijgend besluit van 26 augustus 2016, en ten tweede tot vergoeding van de schade die hij door die besluiten zou hebben geleden

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | SD wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in de kosten van het Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE). |
| --- | --- |

2)

SD wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in de kosten van het Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE).

---

(1)  PB C 239 van 24.7.2017.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/37 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/37

---

Beroep ingesteld op 15 februari 2018 — VG / Commissie

(Zaak T-84/18)

(2018/C 152/47)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: VG (vertegenwoordigers: G. Pandey en V. Villante, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | primair en voor zover nodig, artikel 90 van het Ambtenarenstatuut ongeldig en in casu niet van toepassing te verklaren krachtens artikel 270 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

primair en voor zover nodig, artikel 90 van het Ambtenarenstatuut ongeldig en in casu niet van toepassing te verklaren krachtens artikel 270 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

| — | ten eerste, het besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) van 30 oktober 2017 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 31 juli 2017 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

ten eerste, het besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) van 30 oktober 2017 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 31 juli 2017 nietig te verklaren;

| — | ten tweede, het besluit van EPSO van 19 april 2017 tot afwijzing van haar verzoek tot herziening van het besluit van EPSO/het selectiecomité om haar niet tot de volgende fase van het vergelijkend onderzoek toe te laten nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

ten tweede, het besluit van EPSO van 19 april 2017 tot afwijzing van haar verzoek tot herziening van het besluit van EPSO/het selectiecomité om haar niet tot de volgende fase van het vergelijkend onderzoek toe te laten nietig te verklaren;

| — | ten derde, het besluit van 6 februari 2017 op het online EPSO-account om verzoekster niet op te nemen op de ontwerplijst van kandidaten die zijn geselecteerd voor vergelijkend onderzoek EPSO/AD/323/16 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

ten derde, het besluit van 6 februari 2017 op het online EPSO-account om verzoekster niet op te nemen op de ontwerplijst van kandidaten die zijn geselecteerd voor vergelijkend onderzoek EPSO/AD/323/16 nietig te verklaren;

| — | ten vierde, de op 26 mei 2016 (1) bekendgemaakte aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/323/16 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

ten vierde, de op 26 mei 2016 (1) bekendgemaakte aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/323/16 nietig te verklaren;

| — | ten slotte, volledig nietig te verklaren de uiteindelijke ontwerplijst van ambtenaren die zijn geselecteerd om deel te nemen aan dat vergelijkend onderzoek; |
| --- | --- |

—

ten slotte, volledig nietig te verklaren de uiteindelijke ontwerplijst van ambtenaren die zijn geselecteerd om deel te nemen aan dat vergelijkend onderzoek;

| — | verzoekster een schadevergoeding toe te kennen van 50 000 EUR; |
| --- | --- |

—

verzoekster een schadevergoeding toe te kennen van 50 000 EUR;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan een kennelijke fout van EPSO/het selectiecomité bij de beoordeling van verzoeksters werkervaring en voorts schending van bijlage III bij de aankondiging van vergelijkend onderzoek waarin de vereiste werkervaring wordt omschreven. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan een kennelijke fout van EPSO/het selectiecomité bij de beoordeling van verzoeksters werkervaring en voorts schending van bijlage III bij de aankondiging van vergelijkend onderzoek waarin de vereiste werkervaring wordt omschreven.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van verzoeksters recht om te worden gehoord, niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van verzoeksters recht om te worden gehoord, niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van de artikelen 1, 2, 3 en 4 van verordening nr. 1/58, (2) van de artikelen 1 quater en 28 van het Ambtenarenstatuut en van artikel 1, lid 1, onder f), van bijlage II bij het Statuut alsmede schending van de beginselen van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van de artikelen 1, 2, 3 en 4 van verordening nr. 1/58, (2) van de artikelen 1 quater en 28 van het Ambtenarenstatuut en van artikel 1, lid 1, onder f), van bijlage II bij het Statuut alsmede schending van de beginselen van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie.

---

(1)  PB 2016, C 187, blz. A/1.

(2)  Verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB, Engelse bijzondere versie, 1952-1958 (I), blz. 59).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/38 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/38

---

Beroep ingesteld op 15 februari 2018 — Batchelor / Commissie

(Zaak T-85/18)

(2018/C 152/48)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Edward William Batchelor (Brussel, België) (vertegenwoordigers: B. Hoorelbeke, advocaat, en M. Healy, Solicitor)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van besluit C(2017) 8430 final van de Commissie van 5 december 2017 houdende weigering van toegang tot een document dat de moreel-ethische verklaring van een desk officer bevat, opgenomen in het informatiesysteem voor personeelsbeheer van de Europese Commissie, Sysper2, en tot andere documenten die binnen het oorspronkelijke verzoek om toegang vallen; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van besluit C(2017) 8430 final van de Commissie van 5 december 2017 houdende weigering van toegang tot een document dat de moreel-ethische verklaring van een desk officer bevat, opgenomen in het informatiesysteem voor personeelsbeheer van de Europese Commissie, Sysper2, en tot andere documenten die binnen het oorspronkelijke verzoek om toegang vallen;

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van artikel 15, lid 3, VWEU, artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de EU, artikelen 2, lid 1, en 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 (1), gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001 (2), wegens de weigering om volledige of gedeeltelijke toegang tot de moreel-ethische verklaring te verlenen






  — | In het eerste onderdeel van het eerste middel zet verzoeker uiteen dat de Commissie niet heeft onderzocht of, noch heeft aangetoond dat, het openbaar maken van de moreel-ethische verklaring specifiek en daadwerkelijk de door artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 beschermde belangen zou ondermijnen. Aldus heeft de Commissie niet voldaan aan haar juridische verplichtingen en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet op zijn minst gedeeltelijke toegang te verlenen tot de moreel-ethische verklaring. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van artikel 15, lid 3, VWEU, artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de EU, artikelen 2, lid 1, en 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 (1), gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001 (2), wegens de weigering om volledige of gedeeltelijke toegang tot de moreel-ethische verklaring te verlenen

—

In het eerste onderdeel van het eerste middel zet verzoeker uiteen dat de Commissie niet heeft onderzocht of, noch heeft aangetoond dat, het openbaar maken van de moreel-ethische verklaring specifiek en daadwerkelijk de door artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 beschermde belangen zou ondermijnen. Aldus heeft de Commissie niet voldaan aan haar juridische verplichtingen en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet op zijn minst gedeeltelijke toegang te verlenen tot de moreel-ethische verklaring.

| — | In het tweede onderdeel van het eerste middel betoogt verzoeker dat de Commissie artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001, gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001, verkeerd heeft toegepast, door vast te stellen dat verzoeker niet naar behoren had aangetoond dat openbaarmaking van de moreel-ethische verklaring noodzakelijk was. |
| --- | --- |

—

In het tweede onderdeel van het eerste middel betoogt verzoeker dat de Commissie artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001, gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001, verkeerd heeft toegepast, door vast te stellen dat verzoeker niet naar behoren had aangetoond dat openbaarmaking van de moreel-ethische verklaring noodzakelijk was.

| 2. | Tweede middel: schending van artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de EU, artikel 15, lid 3, VWEU en artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1049/2001, wegens de weigering om toegang te verlenen tot de verdere documenten die binnen het oorspronkelijke verzoek om toegang vallen






  — | In het tweede middel zet verzoeker de relevante en onderling samenhangende bewijzen uiteen ter staving van zijn opvatting dat er meer documenten binnen zijn oorspronkelijke verzoek om toegang vallen, dan de eenenzeventig door de Commissie geïdentificeerde documenten. Door de toegang tot deze verdere documenten te ontzeggen schendt de Commissie artikel 42 van het Handvest van de grondrechten, artikel 15, lid 3, VWEU en artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1049/2001. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de EU, artikel 15, lid 3, VWEU en artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1049/2001, wegens de weigering om toegang te verlenen tot de verdere documenten die binnen het oorspronkelijke verzoek om toegang vallen

—

In het tweede middel zet verzoeker de relevante en onderling samenhangende bewijzen uiteen ter staving van zijn opvatting dat er meer documenten binnen zijn oorspronkelijke verzoek om toegang vallen, dan de eenenzeventig door de Commissie geïdentificeerde documenten. Door de toegang tot deze verdere documenten te ontzeggen schendt de Commissie artikel 42 van het Handvest van de grondrechten, artikel 15, lid 3, VWEU en artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1049/2001.

| 3. | Derde middel: schending van de beginselen van behoorlijk bestuur, met name de zorgvuldigheidsplicht






  — | In het derde middel stelt verzoeker dat de Commissie haar zorgvuldigheidsplicht van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten niet is nagekomen, door niet de vereiste zorgvuldigheid te betrachten bij haar vaststelling dat er geen verdere documenten binnen het oorspronkelijke verzoek om toegang vielen. Ter ondersteuning van dit middel voert verzoeker aan dat niet kan worden verklaard hoe de Commissie zich ervan heeft verzekerd dat er geen verdere documenten bestaan, aangezien geen informatie is verschaft over de door de Commissie gehanteerde zoekmethoden. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: schending van de beginselen van behoorlijk bestuur, met name de zorgvuldigheidsplicht

—

In het derde middel stelt verzoeker dat de Commissie haar zorgvuldigheidsplicht van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten niet is nagekomen, door niet de vereiste zorgvuldigheid te betrachten bij haar vaststelling dat er geen verdere documenten binnen het oorspronkelijke verzoek om toegang vielen. Ter ondersteuning van dit middel voert verzoeker aan dat niet kan worden verklaard hoe de Commissie zich ervan heeft verzekerd dat er geen verdere documenten bestaan, aangezien geen informatie is verschaft over de door de Commissie gehanteerde zoekmethoden.

| 4. | Vierde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht zoals vastgelegd in artikel 296, lid 2, VWEU






  — | In het eerste onderdeel van het vierde middel betoogt verzoeker dat de Commissie haar in artikel 296 VWEU vervatte motiveringsplicht niet is nagekomen, door niet toe te lichten waarom het openbaar maken van de moreel-ethische verklaring specifiek en daadwerkelijk de door artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 beschermde belangen zou ondermijnen, en door tevens niet uiteen te zetten waarom wordt aangenomen dat een dergelijke openbaarmaking de rechtmatige belangen van de betrokkene zou schaden, in de zin van artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001. |
| --- | --- | --- |

4.

Vierde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht zoals vastgelegd in artikel 296, lid 2, VWEU

—

In het eerste onderdeel van het vierde middel betoogt verzoeker dat de Commissie haar in artikel 296 VWEU vervatte motiveringsplicht niet is nagekomen, door niet toe te lichten waarom het openbaar maken van de moreel-ethische verklaring specifiek en daadwerkelijk de door artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 beschermde belangen zou ondermijnen, en door tevens niet uiteen te zetten waarom wordt aangenomen dat een dergelijke openbaarmaking de rechtmatige belangen van de betrokkene zou schaden, in de zin van artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001.

| — | In het tweede onderdeel van het vierde middel stelt verzoeker dat het bestreden besluit niet toelicht waarom het ondanks hetgeen is aangevoerd in verzoekers confirmatief verzoek geen verdere documenten identificeert die binnen het oorspronkelijke verzoek om toegang vallen. Aldus is ook dit deel van het bestreden besluit ontoereikend gemotiveerd. |
| --- | --- |

—

In het tweede onderdeel van het vierde middel stelt verzoeker dat het bestreden besluit niet toelicht waarom het ondanks hetgeen is aangevoerd in verzoekers confirmatief verzoek geen verdere documenten identificeert die binnen het oorspronkelijke verzoek om toegang vallen. Aldus is ook dit deel van het bestreden besluit ontoereikend gemotiveerd.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

(2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/40 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/40

---

Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Wehrheim / ECB

(Zaak T-100/18)

(2018/C 152/49)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Christine Wehrheim (Offenbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. De Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| 1. | nietig te verklaren:






  — | het besluit van 3 juli 2017 tot afwijzing van het [op 10 mei 2017 ingediende] verzoek om een vergoeding voor de schade voortvloeiende uit het feit dat haar [ontheemdingstoelage] is ingetrokken; |
| --- | --- | --- |

1.

nietig te verklaren:

—

het besluit van 3 juli 2017 tot afwijzing van het [op 10 mei 2017 ingediende] verzoek om een vergoeding voor de schade voortvloeiende uit het feit dat haar [ontheemdingstoelage] is ingetrokken;

| — | voor zover nodig, het besluit van 21 december 2017 tot uitdrukkelijke afwijzing van haar [op 3 september 2017] ingesteld bezwaar tegen dat besluit; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, het besluit van 21 december 2017 tot uitdrukkelijke afwijzing van haar [op 3 september 2017] ingesteld bezwaar tegen dat besluit;

| 2. | de verwerende partij te veroordelen tot betaling van de in haar verzoeken gevraagde vergoeding:






  — | het verschil in bezoldiging zolang zij binnen de instelling werkzaam is op basis van haar overeenkomst van permanent personeel, ter hoogte van een bedrag van 700,53 EUR per maand sinds de maand april 2017; |
| --- | --- | --- |

2.

de verwerende partij te veroordelen tot betaling van de in haar verzoeken gevraagde vergoeding:

—

het verschil in bezoldiging zolang zij binnen de instelling werkzaam is op basis van haar overeenkomst van permanent personeel, ter hoogte van een bedrag van 700,53 EUR per maand sinds de maand april 2017;

| — | de kosten van verhuizing die bij de reeds aanvaarde kosten van 1 079,10 EUR komen, dat wil zeggen 1 000 EUR extra; |
| --- | --- |

—

de kosten van verhuizing die bij de reeds aanvaarde kosten van 1 079,10 EUR komen, dat wil zeggen 1 000 EUR extra;

| — | de ondervonden psychologische schade ter hoogte van een bedrag van 2 000 EUR; |
| --- | --- |

—

de ondervonden psychologische schade ter hoogte van een bedrag van 2 000 EUR;

| — | een en ander verhoogd met de wettelijke rente tot en met de volledige betaling; |
| --- | --- |

—

een en ander verhoogd met de wettelijke rente tot en met de volledige betaling;

| 3. | de verwerende partij te verwijzen in alle proceskosten. |
| --- | --- |

3.

de verwerende partij te verwijzen in alle proceskosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een middel aan, ontleend aan het feit dat de verwerende partij in gebreke is gebleven, door niet te voldoen aan haar zorgplicht en aan haar verplichting tot behoorlijk bestuur en bijstand, en door een verwachting te wekken die jegens haar niet kon worden vervuld, namelijk bestaande in de toekenning van een ontheemdingstoelage ofschoon zij oorspronkelijk niet voldeed aan de in het Statuut opgenomen voorwaarden voor die toelage. Door die fout is schade ontstaan die rechtstreeks verband houdt met het verzuim van de instelling.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/40 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/40

---

Beroep ingesteld op 21 februari 2018 — Oostenrijk / Commissie

(Zaak T-101/18)

(2018/C 152/50)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: G. Hesse)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit (EU) 2017/2112 van de Europese Commissie van 6 maart 2017 betreffende de maatregel/steunregeling/staatssteun SA.38454 — 2015/C (ex 2015/N) die Hongarije van plan is ten uitvoer te leggen ter ondersteuning van de ontwikkeling van twee nieuwe kernreactoren in de kerncentrale Paks II [kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 1486], bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 1 december 2017, L 317, blz. 45, nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

besluit (EU) 2017/2112 van de Europese Commissie van 6 maart 2017 betreffende de maatregel/steunregeling/staatssteun SA.38454 — 2015/C (ex 2015/N) die Hongarije van plan is ten uitvoer te leggen ter ondersteuning van de ontwikkeling van twee nieuwe kernreactoren in de kerncentrale Paks II [kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 1486], bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 1 december 2017, L 317, blz. 45, nietig verklaren, en

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster tien middelen aan.

| 1. | Eerste middel: gebrekkige uitvoering van een aanbestedingsprocedure
  In de eerste plaats is het besluit nietig wegens schending van fundamentele aanbestedingsregels, waarvan de inachtneming onlosmakelijk met het doel van de steun is verbonden. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: gebrekkige uitvoering van een aanbestedingsprocedure

In de eerste plaats is het besluit nietig wegens schending van fundamentele aanbestedingsregels, waarvan de inachtneming onlosmakelijk met het doel van de steun is verbonden.

| 2. | Tweede middel: onjuiste toepassing van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU — Geen sprake van een doel van gemeenschappelijk belang
  In de tweede plaats is de Republiek Oostenrijk, anders dan verweerster, van mening dat er geen sprake is van een voor de goedkeuring van de steun vereist gemeenschappelijk belang overeenkomstig artikel 107, lid 3, onder c), VWEU. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: onjuiste toepassing van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU — Geen sprake van een doel van gemeenschappelijk belang

In de tweede plaats is de Republiek Oostenrijk, anders dan verweerster, van mening dat er geen sprake is van een voor de goedkeuring van de steun vereist gemeenschappelijk belang overeenkomstig artikel 107, lid 3, onder c), VWEU.

| 3. | Derde middel: onjuiste toepassing van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU — onjuiste afbakening van de economische sector en onjuiste aanname dat sprake is van marktfalen in de zin van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU
  In de derde plaats heeft verweerster de voorgenomen steun ten onrechte goedgekeurd uit hoofde van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU voor zover zij er ten onrechte van uitgaat dat sprake is van een eigen markt voor kernenergie en — eveneens ten onrechte — aanneemt dat op deze markt sprake is van een markt- of kapitaalmarktfalen. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: onjuiste toepassing van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU — onjuiste afbakening van de economische sector en onjuiste aanname dat sprake is van marktfalen in de zin van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU

In de derde plaats heeft verweerster de voorgenomen steun ten onrechte goedgekeurd uit hoofde van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU voor zover zij er ten onrechte van uitgaat dat sprake is van een eigen markt voor kernenergie en — eveneens ten onrechte — aanneemt dat op deze markt sprake is van een markt- of kapitaalmarktfalen.

| 4. | Vierde middel: de maatregel is onevenredig
  In de vierde plaats is het besluit volgens verzoekster ook nietig omdat verweerster heeft verzuimd om een rechtens juiste evenredigheidstoets overeenkomstig artikel 107, lid 3, onder c), VWEU te verrichten: in concreto wegen de nadelige effecten zwaarder door. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de maatregel is onevenredig

In de vierde plaats is het besluit volgens verzoekster ook nietig omdat verweerster heeft verzuimd om een rechtens juiste evenredigheidstoets overeenkomstig artikel 107, lid 3, onder c), VWEU te verrichten: in concreto wegen de nadelige effecten zwaarder door.

| 5. | Vijfde middel: onevenredige concurrentieverstoringen, die volgens artikel 107, lid 3, onder c), VWEU niet verenigbaar zijn met de interne markt
  In de vijfde plaats leidt het litigieuze besluit tot onevenredige — en derhalve met het Unierecht onverenigbare — concurrentieverstoringen en, wat de regels inzake staatssteun betreft, tot verschillen in behandeling op de interne markt voor elektriciteit. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: onevenredige concurrentieverstoringen, die volgens artikel 107, lid 3, onder c), VWEU niet verenigbaar zijn met de interne markt

In de vijfde plaats leidt het litigieuze besluit tot onevenredige — en derhalve met het Unierecht onverenigbare — concurrentieverstoringen en, wat de regels inzake staatssteun betreft, tot verschillen in behandeling op de interne markt voor elektriciteit.

| 6. | Zesde middel: het betreft een „project dat moeilijkheden ondervindt”
  In de zesde plaats voert verzoekster aan dat steun voor een „project dat moeilijkheden ondervindt”, in de geliberaliseerde interne markt voor elektriciteit niet op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU had mogen goedgekeurd worden. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: het betreft een „project dat moeilijkheden ondervindt”

In de zesde plaats voert verzoekster aan dat steun voor een „project dat moeilijkheden ondervindt”, in de geliberaliseerde interne markt voor elektriciteit niet op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU had mogen goedgekeurd worden.

| 7. | Zevende middel: versterken/tot stand brengen van een machtspositie op de elektriciteitsmarkt
  In de zevende plaats sluit de door de steun tot stand gebrachte machtspositie van de Hongaarse staat — die een speler in de markteconomie is — op de elektriciteitsmarkt uit dat de steun op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU verenigbaar zou zijn met de interne markt. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: versterken/tot stand brengen van een machtspositie op de elektriciteitsmarkt

In de zevende plaats sluit de door de steun tot stand gebrachte machtspositie van de Hongaarse staat — die een speler in de markteconomie is — op de elektriciteitsmarkt uit dat de steun op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU verenigbaar zou zijn met de interne markt.

| 8. | Achtste middel: risico voor de liquiditeit van de groothandelsmarkt
  In de achtste plaats had de steun, gelet op het immanente risico dat de marktliquiditeit zou afnemen, niet mogen worden goedgekeurd. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel: risico voor de liquiditeit van de groothandelsmarkt

In de achtste plaats had de steun, gelet op het immanente risico dat de marktliquiditeit zou afnemen, niet mogen worden goedgekeurd.

| 9. | Negende middel: de steun is onvoldoende bepaald
  In de negende plaats voert verzoekster aan dat verweerster de omvang van de steun onvoldoende heeft bepaald. |
| --- | --- |

9.

Negende middel: de steun is onvoldoende bepaald

In de negende plaats voert verzoekster aan dat verweerster de omvang van de steun onvoldoende heeft bepaald.

| 10. | Tiende middel: schending van de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 296, tweede alinea, VWEU
  In de tiende plaats is verweerster — herhaaldelijk en ernstig — tekortgeschoten in haar motiveringsplicht. |
| --- | --- |

10.

Tiende middel: schending van de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 296, tweede alinea, VWEU

In de tiende plaats is verweerster — herhaaldelijk en ernstig — tekortgeschoten in haar motiveringsplicht.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/42 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/42

---

Beroep ingesteld op 23 februari 2018 — Pink Lady America/CPVO — WAAA (Cripps Pink)

(Zaak T-112/18)

(2018/C 152/51)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Lady America LLC (Yakima, Washington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Manno en S. Travaglio, advocaten)

Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Western Australian Agriculture Authority (WAAA) (South Perth, Australië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken communautair kwekersrecht: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken communautair kwekersrecht: communautair kwekersrecht nr. EU1640, appelras Cripps Pink

Procedure voor het CPVO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de kamer van beroep van het CPVO van 14 september 2017 in zaak A007/2016

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing

| — | vernietiging van het Cripps Pink appelbomenras communautair kwekersrecht nr. 1640 vanwege een gebrek aan nieuwheid in de zin van artikel 10 juncto artikel 20 van verordening nr. 2100/94 |
| --- | --- |

—

vernietiging van het Cripps Pink appelbomenras communautair kwekersrecht nr. 1640 vanwege een gebrek aan nieuwheid in de zin van artikel 10 juncto artikel 20 van verordening nr. 2100/94

| — | verwijzing van CPVO en de Western Australian Agriculture Authority in de kosten van de procedure |
| --- | --- |

—

verwijzing van CPVO en de Western Australian Agriculture Authority in de kosten van de procedure

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 10 juncto artikel 20 van verordening nr. 2100/94 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 10 juncto artikel 20 van verordening nr. 2100/94

| — | schending van artikel 76 van verordening nr. 2100/94 en van de algemene rechtsbeginselen van rechtszekerheid en een goede rechtsbedeling, in samenhang met artikel 50, lid 3 van verordening nr. 874/2009 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 76 van verordening nr. 2100/94 en van de algemene rechtsbeginselen van rechtszekerheid en een goede rechtsbedeling, in samenhang met artikel 50, lid 3 van verordening nr. 874/2009

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/43 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/43

---

Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — Miles-Bramwell Executive Services/EUIPO (FREE)

(Zaak T-113/18)

(2018/C 152/52)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Miles-Bramwell Executive Services Ltd (Alfreton, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Mellor, QC)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Uniewoordmerk FREE — inschrijvingsaanvraag nr. 15 083 091

Bestreden beslissing: beslissing van de Eerste kamer van beroep van het EUIPO van 27 november 2017 in zaak R 2164/2016-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening. 2017/1001 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening. 2017/1001

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/43 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/43

---

Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — Miles-Bramwell Executive Services/EUIPO (FREE)

(Zaak T-114/18)

(2018/C 152/53)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Miles-Bramwell Executive Services Ltd (Alfreton, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Mellor, QC)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Uniewoordmerk FREE — inschrijvingsaanvraag nr. 15 081 508

Bestreden beslissing: beslissing van de Eerste kamer van beroep van het EUIPO van 27 november 2017 in zaak R 2166/2016-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/44 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/44

---

Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Darmanin / EASO

(Zaak T-116/18)

(2018/C 152/54)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Joanna Darmanin (Sliema, Malta) (vertegenwoordiger: N. De Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | vast te stellen en te verklaren,






  — | het besluit van het TAOBG (Executive Director) van 27 juni 2017 waarbij verzoekster aan het einde van de proeftijd met ingang van 15 juli 2017 is ontslagen wordt nietig verklaard; |
| --- | --- | --- |

—

vast te stellen en te verklaren,

—

het besluit van het TAOBG (Executive Director) van 27 juni 2017 waarbij verzoekster aan het einde van de proeftijd met ingang van 15 juli 2017 is ontslagen wordt nietig verklaard;

| — | voor zover nodig, het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing van de klacht van 29 januari 2018 wordt nietig verklaard; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing van de klacht van 29 januari 2018 wordt nietig verklaard;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 14 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (hierna: „RAP”) en van de handleiding voor de beoordelingsprocedure van stagiaires bij het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO). |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 14 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (hierna: „RAP”) en van de handleiding voor de beoordelingsprocedure van stagiaires bij het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO).

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 43 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”) en van het besluit van het bestuur van EASO van 18 januari 2016 waarbij met betrekking tot tijdelijk personeel uitvoering wordt gegeven aan de artikelen 43 en 44 van het Statuut. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 43 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”) en van het besluit van het bestuur van EASO van 18 januari 2016 waarbij met betrekking tot tijdelijk personeel uitvoering wordt gegeven aan de artikelen 43 en 44 van het Statuut.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van besluit nr. 11 van het bestuur van EASO van 4 juli 2012 betreffende tijdelijk kaderpersoneel. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van besluit nr. 11 van het bestuur van EASO van 4 juli 2012 betreffende tijdelijk kaderpersoneel.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan schending van de beginselen van behoorlijk bestuur en rechtszekerheid. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan schending van de beginselen van behoorlijk bestuur en rechtszekerheid.

| 5. | Vijfde, subsidiair aangevoerd middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid wegens schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het recht om daadwerkelijk te worden gehoord. |
| --- | --- |

5.

Vijfde, subsidiair aangevoerd middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid wegens schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het recht om daadwerkelijk te worden gehoord.

| 6. | Zesde middel, ontleend aan schending van het recht op een wettige, rechtvaardige en voorzienbare beoordelingsprocedure. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel, ontleend aan schending van het recht op een wettige, rechtvaardige en voorzienbare beoordelingsprocedure.

| 7. | Zevende middel, ontleend aan de niet-inachtneming van de regels op het gebied van de bewijslast. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel, ontleend aan de niet-inachtneming van de regels op het gebied van de bewijslast.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/45 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/45

---

Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Wendel e.a. / Commissie

(Zaak T-124/18)

(2018/C 152/55)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Wendel GmbH & Co. KG Schuhproduktionen International (Detmold, Duitsland), Jana shoes GmbH & Co. KG (Detmold), Novi International GmbH & Co. KG (Detmold), shoe.com GmbH & Co. KG (Detmold), Wortmann KG Internationale Schuhproduktionen (Detmold) (vertegenwoordigers: A. Willems, S. De Knop en C. Zimmermann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk verklaren;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen geldige rechtsgrondslag heeft. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen geldige rechtsgrondslag heeft.

| 2. | Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen.

| 3. | Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”.

| 4. | Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen.

| 5. | Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30).

(2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

(3)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB 2006, L 275, blz. 1).

(4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB 2009, L 352, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/46 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/46

---

Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Associazione — GranoSalus/Commissie

(Zaak T-125/18)

(2018/C 152/56)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Associazione Nazionale Granosalus — Liberi — Cerealicoltori & Consumatori (Associazione — GranoSalus) (Foggia, Italia) (vertegenwoordiger: G. Dalfino, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

Verzoekster concludeert tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324 van de Commissie van 12 december 2017, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 15 december 2017, tot verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof glyfosaat overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van de artikelen 168, 169 en 191 VWEU, in samenhang met artikel 35 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van de verordeningen (EG) nr. 1107/2009, (EU) 2016/429 en (EU) nr. 1305/2013 zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2017/2393, en van de richtlijnen 98/83/EG en 2015/1787/EU; schending van het voorzorgsbeginsel, van het evenredigheidsbeginsel, het redelijkheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijke, correcte en transparante bestuurlijke procedure; bevoegdheidsoverschrijding door onjuiste weergave van de feiten, ontoereikend en schijnbaar onderzoek en ontoereikende en schijnbare motivering; kennelijke tegenstrijdigheid, onjuiste veronderstelling en oneigenlijke toepassing van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324.
  Ter ondersteuning van dit middel voert de verzoekende partij het volgende aan:






  — | strijd van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324 met de beginselen en de voorzorgsmaatregelen van verordening (EG) nr. 1107/2009 ter bescherming van de volksgezondheid, consumenten, dieren en het milieu; |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van de artikelen 168, 169 en 191 VWEU, in samenhang met artikel 35 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van de verordeningen (EG) nr. 1107/2009, (EU) 2016/429 en (EU) nr. 1305/2013 zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2017/2393, en van de richtlijnen 98/83/EG en 2015/1787/EU; schending van het voorzorgsbeginsel, van het evenredigheidsbeginsel, het redelijkheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijke, correcte en transparante bestuurlijke procedure; bevoegdheidsoverschrijding door onjuiste weergave van de feiten, ontoereikend en schijnbaar onderzoek en ontoereikende en schijnbare motivering; kennelijke tegenstrijdigheid, onjuiste veronderstelling en oneigenlijke toepassing van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324.

Ter ondersteuning van dit middel voert de verzoekende partij het volgende aan:

—

strijd van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324 met de beginselen en de voorzorgsmaatregelen van verordening (EG) nr. 1107/2009 ter bescherming van de volksgezondheid, consumenten, dieren en het milieu;

| — | schending van het voorzorgsbeginsel en strijd met de rechtspraak van het Gerecht en het Hof; |
| --- | --- |

—

schending van het voorzorgsbeginsel en strijd met de rechtspraak van het Gerecht en het Hof;

| — | ontoereikend onderzoek naar de gevolgen van glyfosaat, met name voor dieren en ondergrondse wateren, en schending van de procedures die in verordening (EG) nr. 1107/2009 zijn neergelegd; |
| --- | --- |

—

ontoereikend onderzoek naar de gevolgen van glyfosaat, met name voor dieren en ondergrondse wateren, en schending van de procedures die in verordening (EG) nr. 1107/2009 zijn neergelegd;

| — | onrechtmatigheid van de nadere bepalingen van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324, omdat zij zijn overgelaten aan de discretionaire bevoegdheid van de lidstaten zonder enig criterium op te leggen. |
| --- | --- |

—

onrechtmatigheid van de nadere bepalingen van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324, omdat zij zijn overgelaten aan de discretionaire bevoegdheid van de lidstaten zonder enig criterium op te leggen.

| 2. | Tweede middel: onrechtmatigheid van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324 vanwege letsel berokkend aan de leden van Granosalus en strijd met het GLB van verordening (EU) nr. 1305/2013, zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2017/2393.
  Ter ondersteuning van dit middel voert de verzoekende partij het volgende aan:






  — | de aanwezigheid van glyfosaat in producten en goederen voor dagelijks gebruik heeft negatieve gevolgen voor de gezondheid van de leden van Granosalus als EU-burgers en consumenten; |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: onrechtmatigheid van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324 vanwege letsel berokkend aan de leden van Granosalus en strijd met het GLB van verordening (EU) nr. 1305/2013, zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2017/2393.

Ter ondersteuning van dit middel voert de verzoekende partij het volgende aan:

—

de aanwezigheid van glyfosaat in producten en goederen voor dagelijks gebruik heeft negatieve gevolgen voor de gezondheid van de leden van Granosalus als EU-burgers en consumenten;

| — | het gebruik van glyfosaat heeft negatieve gevolgen voor de handel in de producten van de leden van Granosalus en voor de juiste toepassing van het concurrentiebeleid op het grondgebied van de EU. |
| --- | --- |

—

het gebruik van glyfosaat heeft negatieve gevolgen voor de handel in de producten van de leden van Granosalus en voor de juiste toepassing van het concurrentiebeleid op het grondgebied van de EU.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/47 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/47

---

Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — adidas International Trading e.a. / Commissie

(Zaak T-130/18)

(2018/C 152/57)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: adidas International Trading BV (Amsterdam, Nederland) en 27 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: E. Vermulst en J. Cornelis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie was niet juridisch bevoegd om uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie vast te stellen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie was niet juridisch bevoegd om uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie vast te stellen.

| 2. | Tweede middel: de heropening van de afgesloten procedure inzake schoeisel en de instelling met terugwerkende kracht, bij uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie, van het vervallen antidumpingrecht:






  — | heeft geen rechtsgrondslag, is gebaseerd op een kennelijk onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en van verordening (EU) 2016/1036 (2), en is in strijd met artikel 9, lid 4, van verordening (EU) 2016/1036; |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: de heropening van de afgesloten procedure inzake schoeisel en de instelling met terugwerkende kracht, bij uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie, van het vervallen antidumpingrecht:

—

heeft geen rechtsgrondslag, is gebaseerd op een kennelijk onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en van verordening (EU) 2016/1036 (2), en is in strijd met artikel 9, lid 4, van verordening (EU) 2016/1036;

| — | is in strijd met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, met het rechtszekerheidsbeginsel en met het verbod van terugwerkende kracht, wat verzoeksters betreft; en |
| --- | --- |

—

is in strijd met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, met het rechtszekerheidsbeginsel en met het verbod van terugwerkende kracht, wat verzoeksters betreft; en

| — | berust op een onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en op misbruik van bevoegdheid door de Commissie, en is in strijd met artikel 5, lid 4, VEU. |
| --- | --- |

—

berust op een onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en op misbruik van bevoegdheid door de Commissie, en is in strijd met artikel 5, lid 4, VEU.

| 3. | Derde middel: het met terugwerkende kracht opleggen van het antidumpingrecht aan verzoeksters’ leveranciers, waardoor terugbetaling aan verzoeksters wordt belet, is in strijd met het non-discriminatiebeginsel. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: het met terugwerkende kracht opleggen van het antidumpingrecht aan verzoeksters’ leveranciers, waardoor terugbetaling aan verzoeksters wordt belet, is in strijd met het non-discriminatiebeginsel.

| 4. | Vierde middel: de Commissie heeft bij de beoordeling van de verzoeken om behandeling als markgerichte onderneming en om individuele behandeling van verzoeksters’ leveranciers misbruik gemaakt van haar bevoegdheid om met terugwerkende kracht een antidumpingrecht toe te passen, en zij heeft het non-discriminatiebeginsel geschonden. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de Commissie heeft bij de beoordeling van de verzoeken om behandeling als markgerichte onderneming en om individuele behandeling van verzoeksters’ leveranciers misbruik gemaakt van haar bevoegdheid om met terugwerkende kracht een antidumpingrecht toe te passen, en zij heeft het non-discriminatiebeginsel geschonden.

| 5. | Vijfde middel: de beoordeling door de Commissie van de ondernemingen die zijn opgenomen in de bijlagen III en VI bij uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie en de afwijzing van de verzoeken om terugbetaling van antidumpingrechten betreffende invoer afkomstig van die ondernemingen, zijn gebaseerd op een kennelijk onjuiste beoordeling en een onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU, en zijn in strijd met de zorgvuldigheidsplicht en de verplichting tot behoorlijk bestuur. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: de beoordeling door de Commissie van de ondernemingen die zijn opgenomen in de bijlagen III en VI bij uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie en de afwijzing van de verzoeken om terugbetaling van antidumpingrechten betreffende invoer afkomstig van die ondernemingen, zijn gebaseerd op een kennelijk onjuiste beoordeling en een onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU, en zijn in strijd met de zorgvuldigheidsplicht en de verplichting tot behoorlijk bestuur.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30).

(2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/48 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/48

---

Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Deichmann / Commissie

(Zaak T-131/18)

(2018/C 152/58)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Deichmann SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. De Knop, B. Natens, A. Willems en C. Zimmermann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk verklaren;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen geldige rechtsgrondslag heeft. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen geldige rechtsgrondslag heeft.

| 2. | Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen.

| 3. | Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”.

| 4. | Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen.

| 5. | Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30).

(2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

(3)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB 2006, L 275, blz. 1).

(4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB 2009, L 352, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/49 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/49

---

Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Roland / Commissie

(Zaak T-132/18)

(2018/C 152/59)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Roland SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. De Knop, A. Willems en C. Zimmermann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk verklaren;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen rechtsgrondslag heeft. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen rechtsgrondslag heeft.

| 2. | Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen.

| 3. | Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”.

| 4. | Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen.

| 5. | Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30).

(2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

(3)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB 2006, L 275, blz. 1).

(4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB 2009, L 352, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/50 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/50

---

Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Deichmann-Shoes UK / Commissie

(Zaak T-141/18)

(2018/C 152/60)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Deichmann-Shoes UK Ltd (Leicestershire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. De Knop, B. Natens, A. Willems en C. Zimmermann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk verklaren;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen geldige rechtsgrondslag heeft. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen geldige rechtsgrondslag heeft.

| 2. | Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen.

| 3. | Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”.

| 4. | Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen.

| 5. | Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30).

(2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

(3)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB 2006, L 275, blz. 1).

(4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB 2009, L 352, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/52 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/52

---

Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Buffalo — Boots / Commissie

(Zaak T-142/18)

(2018/C 152/61)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Buffalo — Boots GmbH (Hochheim am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. De Knop, A. Willems en C. Zimmermann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk verklaren;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen geldige rechtsgrondslag heeft. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen geldige rechtsgrondslag heeft.

| 2. | Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen.

| 3. | Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) en met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) en met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”.

| 4. | Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen.

| 5. | Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30).

(2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

(3)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB 2006, L 275, blz. 1).

(4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB 2009, L 352, blz. 1).

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/53 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/53

---

Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA)

(Zaak T-152/18)

(2018/C 152/62)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sona Nutrition Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Solgar Holdings, Inc. (Ronkonkoma, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk in de kleuren paars, lichtbruin, beige, donkerbruin en goudbruin, met de woordelementen „SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 781 331

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 december 2017 in zaak R 1319/2017-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO en, mocht Solgar Holdings, Inc. in de procedure interveniëren, ook deze partij in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en, mocht Solgar Holdings, Inc. in de procedure interveniëren, ook deze partij in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening nr. 2017/1001; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening nr. 2017/1001;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/54 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/54

---

Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA)

(Zaak T-153/18)

(2018/C 152/63)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sona Nutrition Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Solgar Holdings, Inc. (Ronkonkoma, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk in de kleuren rood, lichtbruin, beige, donkerbruin en goudbruin, met de woordelementen „SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 781 299

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 december 2017 in zaak R 1321/2017-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO en, mocht Solgar Holdings, Inc. in de procedure interveniëren, ook deze partij in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en, mocht Solgar Holdings, Inc. in de procedure interveniëren, ook deze partij in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening nr. 2017/1001; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening nr. 2017/1001;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/54 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/54

---

Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA)

(Zaak T-154/18)

(2018/C 152/64)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sona Nutrition Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Solgar Holdings, Inc. (Ronkonkoma, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk in de kleuren groen, lichtbruin, beige, donkerbruin en goudbruin, met de woordelementen „SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 781 273

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 december 2017 in zaak R 1322/2017-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO en, mocht Solgar Holdings, Inc. in de procedure interveniëren, ook deze partij in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en, mocht Solgar Holdings, Inc. in de procedure interveniëren, ook deze partij in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening nr. 2017/1001; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening nr. 2017/1001;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/55 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/55

---

Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA)

(Zaak T-155/18)

(2018/C 152/65)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sona Nutrition Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Solgar Holdings, Inc. (Ronkonkoma, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk in de kleuren lichtgroen, lichtbruin, beige, donkerbruin en goudbruin, met de woordelementen „SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 781 315

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 december 2017 in zaak R 1323/2017-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO en, mocht Solgar Holdings, Inc. in de procedure interveniëren, ook deze partij in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en, mocht Solgar Holdings, Inc. in de procedure interveniëren, ook deze partij in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening nr. 2017/1001; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening nr. 2017/1001;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/56 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/56

---

Beroep ingesteld op 6 maart 2018 — Scaloni en Figini / Commissie

(Zaak T-158/18)

(2018/C 152/66)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partijen: Mario Scaloni (Ancona, Italië) en Ennio Figini (Chiaravalle, Italië) (vertegenwoordiger: P. Putti, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

Verzoekers verzoeken het Gerecht om, op basis van zijn uitlegging van de richtlijn en de verordening die in deze zaak aan de orde zijn, de Unie en/of de Commissie te veroordelen tot schadeloosstelling van verzoekers voor de volledige nominale waarde van de aandelen, zoals in de motivering is uiteengezet en uit de bijgevoegde documentatie blijkt, en de Unie en/of de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekers stellen dat het de Italiaanse Staat na de inwerkingtreding van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (voor de EER relevante tekst) (1) (hierna: „richtlijn”), gevolgd door verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (2) (hierna: „verordening”), niet was toegestaan maatregelen ten gunste van bepaalde staatsbanken, waaronder de Banca Marche, te nemen.

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schadeloosstelling wegens een met richtlijn 2014/59/EU en verordening nr. 806/2014 onverenigbare uitlegging door de Commissie betreffende de onwettige uitsluiting van de Banca Marche van de kaderregeling inzake staatssteun en wegens de daaruit voortvloeiende schending van het gelijkheidsbeginsel en/of van het beginsel van non-discriminatie.






  — | Volgens verzoekers was de Commissie van oordeel dat de steun ten gunste van banken van verschillende lidstaten aan de voorwaarden van artikel 107, lid 3, onder b), [VWEU] voldeed, en bijgevolg werd de steun rechtmatig geacht. De door Italië voorgenomen maatregelen moeten niet aan de richtlijn of de verordening maar aan deze bepaling — de enige bepaling waarin staatssteun wordt geregeld — worden getoetst. Deze twee rechtshandelingen bevatten geen regeling inzake staatssteun en konden als handelingen van afgeleid recht daarvoor ook niet in aanmerking komen. De steun ten gunste van de Italiaanse banken had ook toegekend moeten worden omdat hij berustte op dezelfde gronden als die waarop volgens de Commissie reeds steun was verleend. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schadeloosstelling wegens een met richtlijn 2014/59/EU en verordening nr. 806/2014 onverenigbare uitlegging door de Commissie betreffende de onwettige uitsluiting van de Banca Marche van de kaderregeling inzake staatssteun en wegens de daaruit voortvloeiende schending van het gelijkheidsbeginsel en/of van het beginsel van non-discriminatie.

—

Volgens verzoekers was de Commissie van oordeel dat de steun ten gunste van banken van verschillende lidstaten aan de voorwaarden van artikel 107, lid 3, onder b), [VWEU] voldeed, en bijgevolg werd de steun rechtmatig geacht. De door Italië voorgenomen maatregelen moeten niet aan de richtlijn of de verordening maar aan deze bepaling — de enige bepaling waarin staatssteun wordt geregeld — worden getoetst. Deze twee rechtshandelingen bevatten geen regeling inzake staatssteun en konden als handelingen van afgeleid recht daarvoor ook niet in aanmerking komen. De steun ten gunste van de Italiaanse banken had ook toegekend moeten worden omdat hij berustte op dezelfde gronden als die waarop volgens de Commissie reeds steun was verleend.

| — | Voorts maken verzoekers duidelijk dat, indien het afgeleide recht van toepassing wordt geacht, het eerste middel erin bestaat dat de Commissie, door de steun niet te verlenen, het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden. |
| --- | --- |

—

Voorts maken verzoekers duidelijk dat, indien het afgeleide recht van toepassing wordt geacht, het eerste middel erin bestaat dat de Commissie, door de steun niet te verlenen, het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden.

| 2. | Tweede middel: schending van het beginsel van de hiërarchie der Unienormen door de Europese wetgever.






  — | Verzoekers zijn van mening dat, mocht het Gerecht oordelen dat de uitlegging door de Commissie juist was, er sprake is van schending van de normatieve rechtshandelingen en de Unie in haar geheel aansprakelijk is. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het beginsel van de hiërarchie der Unienormen door de Europese wetgever.

—

Verzoekers zijn van mening dat, mocht het Gerecht oordelen dat de uitlegging door de Commissie juist was, er sprake is van schending van de normatieve rechtshandelingen en de Unie in haar geheel aansprakelijk is.

| 3. | Derde middel: schending van de fundamentele beginselen van de Italiaanse rechtsorde en niet-toepasselijkheid van de communautaire rechtsorde.






  — | Verzoekers betogen dat, indien het Gerecht oordeelt dat de richtlijn noch de verordening het communautaire gelijkheidsbeginsel heeft geschonden, het Italiaanse Corte costituzionale (grondwettelijk hof) moet worden verzocht na te gaan of de richtlijn en de verordening verenigbaar zijn met het in de Italiaanse constitutionele rechtsorde vervatte gelijkheidsbeginsel. Zo dit niet het geval is, had de geschonden wettelijke regeling niet in de Italiaanse rechtsorde mogen worden opgenomen. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: schending van de fundamentele beginselen van de Italiaanse rechtsorde en niet-toepasselijkheid van de communautaire rechtsorde.

—

Verzoekers betogen dat, indien het Gerecht oordeelt dat de richtlijn noch de verordening het communautaire gelijkheidsbeginsel heeft geschonden, het Italiaanse Corte costituzionale (grondwettelijk hof) moet worden verzocht na te gaan of de richtlijn en de verordening verenigbaar zijn met het in de Italiaanse constitutionele rechtsorde vervatte gelijkheidsbeginsel. Zo dit niet het geval is, had de geschonden wettelijke regeling niet in de Italiaanse rechtsorde mogen worden opgenomen.

---

(1)  PB 2014, L 173, blz. 190.

(2)  PB 2014, L 225, blz. 1.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/57 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/57

---

Beroep ingesteld op 2 maart 2018 — Theodorakidi / EUIPO — Benopoulou (THYREOS VASSILIKI)

(Zaak T-160/18)

(2018/C 152/67)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Vassiliki Theodorakidi (Veroia, Griekenland) (vertegenwoordiger: F. Ikonomidou Ikonomou, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vassiliki Benopoulou (Kifissia, Griekenland).

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: Uniebeeldmerk „THYREOS VASSILIKI” — Uniemerk nr. 8 206 963

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 december 2017 in zaak R 40/2017-4.

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing en, dientengevolge, afwijzing van de vordering tot nietigverklaring; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing en, dientengevolge, afwijzing van de vordering tot nietigverklaring;

| — | verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de kosten, daaronder begrepen de kosten gemaakt voor het Hof, de kamer van beroep van het EUIPO en de nietigheidsafdeling. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de kosten, daaronder begrepen de kosten gemaakt voor het Hof, de kamer van beroep van het EUIPO en de nietigheidsafdeling.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001;

| — | de kamer van beroep van het EUIPO gaf blijk van een onjuiste rechtsopvatting door te stellen dat de andere partij „ruime bekendheid” geniet; |
| --- | --- |

—

de kamer van beroep van het EUIPO gaf blijk van een onjuiste rechtsopvatting door te stellen dat de andere partij „ruime bekendheid” geniet;

| — | niet-nakoming van de motiveringsplicht; |
| --- | --- |

—

niet-nakoming van de motiveringsplicht;

| — | de kamer van beroep van het EUIPO heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te aanvaarden dat er geen beperking mag zijn wat betreft de goederen/diensten waarvoor de nietigheid zou moeten worden aangenomen. |
| --- | --- |

—

de kamer van beroep van het EUIPO heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te aanvaarden dat er geen beperking mag zijn wat betreft de goederen/diensten waarvoor de nietigheid zou moeten worden aangenomen.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/58 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/58

---

Beroep ingesteld op 7 maart 2018 — Beko/EUIPO — Acer (ALTUS)

(Zaak T-162/18)

(2018/C 152/68)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Beko plc (Watford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: G. Tritton, barrister)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Acer, Inc. (Taipei City, Taiwan)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager: verzoekster

Betrokken merk: Uniebeeldmerk „ALTUS” — inschrijvingsaanvraag nr. 6 490 809

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 december 2017 in zaak R 1991/2016-5.

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing en terugverwijzing van de zaak naar het EUIPO ter heroverweging van het verzoek om schorsing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing en terugverwijzing van de zaak naar het EUIPO ter heroverweging van het verzoek om schorsing;

| — | schorsing van de procedure; |
| --- | --- |

—

schorsing van de procedure;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

Het EUIPO heeft ten onrechte het verzoek om schorsing van de oppositieprocedure in afwachting van de Slowaakse procedure afgewezen. In het bijzonder wordt aangevoerd dat de motivering van de vijfde kamer van beroep kennelijk onjuist, en/of onredelijk was, en/of daarin geen totaalbeeld werd gegeven, zodat de kamer niet in staat was om de betrokken belangen naar behoren af te wegen, en/of dit misbruik van bevoegdheid opleverde.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/59 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/59

---

Beschikking van het Gerecht van 26 februari 2018 — Deloitte Consulting/Commissie

(Zaak T-688/13) (1)

(2018/C 152/69)

Procestaal: Engels

De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 93 van 29.3.2014.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/59 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/59

---

Beschikking van het Gerecht van 6 maart 2018 — CFA Institute/EUIPO — Bloss e.a. (CERTIFIED FINANCIAL ENGINEER CFE)

(Zaak T-155/16) (1)

(2018/C 152/70)

Procestaal: Engels

De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 211 van 13.6.2016.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/59 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/59

---

Beschikking van het Gerecht van 6 maart 2018 — CFA Institute / EUIPO — Ernst en Häcker (CERTIFIED FINANCIAL MODELER CFM)

(Zaak T-156/16) (1)

(2018/C 152/71)

Procestaal: Engels

De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 211 van 13.6.2016.

---

| 30.4.2018 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 152/59 |
| --- | --- | --- | --- |

30.4.2018

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 152/59

---

Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2018 — Ferri / ECB

(Zaak T-641/17) (1)

(2018/C 152/72)

Procestaal: Italiaans

De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 382 van 13.11.2017.

---