# Dziennik Urzędowy C 148/2018

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 148 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6127 kwietnia 2018 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 148

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6127 kwietnia 2018

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2018/C 148/01 | Komunikat Komisji na podstawie art. 11 ust. 5 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako | 1 |
| 2018/C 148/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.8735 – Geely/Saxo Bank) (
  1
  ) | 4 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2018/C 148/01

Komunikat Komisji na podstawie art. 11 ust. 5 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako

1

2018/C 148/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.8735 – Geely/Saxo Bank) (
  1
  )

1

4

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2018/C 148/03 | Kursy walutowe euro | 5 |
| 2018/C 148/04 | Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 23 listopada 2017 r. dotycząca wstępnego projektu decyzji w sprawie AT.40208 – Zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej – Sprawozdawca: Niderlandy | 6 |
| 2018/C 148/05 | Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające – Sprawa AT.40208 – Zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej | 7 |
| 2018/C 148/06 | Streszczenie decyzji Komisji z dnia 8 grudnia 2017 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 Porozumienia EOG (Sprawa AT.40208 – Zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej) (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 8240) | 9 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2018/C 148/07 | Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie | 13 |
| 2018/C 148/08 | Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie | 13 |
| 2018/C 148/09 | Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie | 14 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2018/C 148/03

Kursy walutowe euro

5

2018/C 148/04

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 23 listopada 2017 r. dotycząca wstępnego projektu decyzji w sprawie AT.40208 – Zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej – Sprawozdawca: Niderlandy

6

2018/C 148/05

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające – Sprawa AT.40208 – Zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej

7

2018/C 148/06

Streszczenie decyzji Komisji z dnia 8 grudnia 2017 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 Porozumienia EOG (Sprawa AT.40208 – Zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej) (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 8240)

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 8240)

9

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2018/C 148/07

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

13

2018/C 148/08

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

13

2018/C 148/09

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

14

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2018/C 148/10 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.8878 – SEB/ALI) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 15 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2018/C 148/10

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.8878 – SEB/ALI) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

15

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 27.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/1

---

Komunikat Komisji na podstawie art. 11 ust. 5 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako

(2018/C 148/01)

Wspólny komitet, w którego skład wchodzą przedstawiciele Księstwa Monako i Republiki Francuskiej, uaktualnił wykaz znajdujący się w załączniku B do układu monetarnego zgodnie z art. 11 ust. 5 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako (1).

---

(1)  Dz.U. C 23 z 28.1.2012, s. 13.

---

ZAŁĄCZNIK

ZAŁĄCZNIK B

| | Przepisy wymagające wdrożenia | Termin wdrożenia |
| --- | --- | --- |
| Zapobieganie praniu pieniędzy |
| 1 | Dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15), | |
| | zmieniona: | |
| 2 | dyrektywą 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego zmieniającą dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylającą dyrektywę 97/5/WE, w odniesieniu do przepisów tytułów I i II dyrektywy 2007/64/WE (Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1); | |
| 3 | dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/20/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2005/60/WE w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 46); | |
| 4 | dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniającą dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE (Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7); | |
| 5 | dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120); | |
| | uzupełniona i wdrożona: | |
| 6 | rozporządzeniem (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty (Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 9); | |
| 7 | dyrektywą Komisji 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. ustanawiającą środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie (Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 29); | |
| 8 | rozporządzeniem (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (Dz.U. L 345 z 8.12.2006, s. 1). | |
| 9 | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 1). | 30 czerwca 2017 r. (2) |
| 10 | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73), | 30 czerwca 2017 r. (2) |
| | uzupełniona i wdrożona: | |
| 11 | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/1675 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki (Dz.U. L 254 z 20.9.2016, s. 1). | 1 grudnia 2017 r. (3) |
| Przeciwdziałanie oszustwom i fałszowaniu pieniędzy |
| 12 | Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi (Dz.U. L 149 z 2.6.2001, s. 1). | |
| 13 | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 181 z 4.7.2001, s. 6), | |
| | zmienione: |
| 14 | rozporządzeniem Rady (WE) nr 44/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem, (Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 1). |
| 15 | Decyzja Rady 2001/887/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 329 z 14.12.2001, s. 1). | |
| 16 | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 z dnia 6 grudnia 2004 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 1), | |
| | zmienione: |
| 17 | rozporządzeniem Rady (WE) nr 46/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2182/2004 dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 5). |
| 18 | Decyzja Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiająca Europejski Urząd Policji (Europol) (Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37). | |
| 19 | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/62/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie prawnokarnych środków ochrony euro i innych walut przed fałszowaniem, zastępująca decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW (Dz.U. L 151 z 21.5.2014, s. 1). | 30 czerwca 2016 r. (1) |
| Prawodawstwo w dziedzinie bankowości i finansów |
| 20 | Dyrektywa 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla inwestorów (Dz.U. L 84 z 26.3.1997, s. 22). | |

Przepisy wymagające wdrożenia

Termin wdrożenia

Zapobieganie praniu pieniędzy

1

Dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15),

zmieniona:

2

dyrektywą 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego zmieniającą dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylającą dyrektywę 97/5/WE, w odniesieniu do przepisów tytułów I i II dyrektywy 2007/64/WE (Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1);

3

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/20/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2005/60/WE w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 46);

4

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniającą dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE (Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7);

5

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120);

uzupełniona i wdrożona:

6

rozporządzeniem (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty (Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 9);

7

dyrektywą Komisji 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. ustanawiającą środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie (Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 29);

8

rozporządzeniem (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (Dz.U. L 345 z 8.12.2006, s. 1).

9

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 1).

30 czerwca 2017 r. (2)

10

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73),

30 czerwca 2017 r. (2)

uzupełniona i wdrożona:

11

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/1675 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki (Dz.U. L 254 z 20.9.2016, s. 1).

1 grudnia 2017 r. (3)

Przeciwdziałanie oszustwom i fałszowaniu pieniędzy

12

Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi (Dz.U. L 149 z 2.6.2001, s. 1).

13

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 181 z 4.7.2001, s. 6),

zmienione:

14

rozporządzeniem Rady (WE) nr 44/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem, (Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 1).

15

Decyzja Rady 2001/887/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 329 z 14.12.2001, s. 1).

16

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 z dnia 6 grudnia 2004 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 1),

zmienione:

17

rozporządzeniem Rady (WE) nr 46/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2182/2004 dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 5).

18

Decyzja Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiająca Europejski Urząd Policji (Europol) (Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37).

19

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/62/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie prawnokarnych środków ochrony euro i innych walut przed fałszowaniem, zastępująca decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW (Dz.U. L 151 z 21.5.2014, s. 1).

30 czerwca 2016 r. (1)

Prawodawstwo w dziedzinie bankowości i finansów

20

Dyrektywa 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla inwestorów (Dz.U. L 84 z 26.3.1997, s. 22).

---

(1)  Wspólny komitet uzgodnił ten termin w 2014 r. na podstawie art. 11 ust. 5 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako.

1

(2)  Wspólny komitet uzgodnił ten termin w 2015 r. na podstawie art. 11 ust. 5 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako.

2

(3)  Wspólny komitet uzgodnił ten termin w 2017 r. na podstawie art. 11 ust. 5 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako.

3

---

| 27.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/4 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/4

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.8735 – Geely/Saxo Bank)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2018/C 148/02)

W dniu 24 kwietnia 2018 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32018M8735. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32018M8735. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 27.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/5 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/5

---

Kursy walutowe euro (1)

26 kwietnia 2018 r.

(2018/C 148/03)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,2168 |
| JPY | Jen | 132,87 |
| DKK | Korona duńska | 7,4509 |
| GBP | Funt szterling | 0,87100 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,4478 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,1976 |
| ISK | Korona islandzka | 123,00 |
| NOK | Korona norweska | 9,6735 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,472 |
| HUF | Forint węgierski | 312,80 |
| PLN | Złoty polski | 4,2360 |
| RON | Lej rumuński | 4,6538 |
| TRY | Lir turecki | 4,9531 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6070 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5618 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 9,5493 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7194 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6141 |
| KRW | Won | 1 310,55 |
| ZAR | Rand | 15,0737 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,6962 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4226 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 886,75 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,7652 |
| PHP | Peso filipińskie | 63,269 |
| RUB | Rubel rosyjski | 76,5029 |
| THB | Bat tajlandzki | 38,396 |
| BRL | Real | 4,2322 |
| MXN | Peso meksykańskie | 22,8454 |
| INR | Rupia indyjska | 81,2240 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,2168

JPY

Jen

132,87

DKK

Korona duńska

7,4509

GBP

Funt szterling

0,87100

SEK

Korona szwedzka

10,4478

CHF

Frank szwajcarski

1,1976

ISK

Korona islandzka

123,00

NOK

Korona norweska

9,6735

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,472

HUF

Forint węgierski

312,80

PLN

Złoty polski

4,2360

RON

Lej rumuński

4,6538

TRY

Lir turecki

4,9531

AUD

Dolar australijski

1,6070

CAD

Dolar kanadyjski

1,5618

HKD

Dolar Hongkongu

9,5493

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7194

SGD

Dolar singapurski

1,6141

KRW

Won

1 310,55

ZAR

Rand

15,0737

CNY

Yuan renminbi

7,6962

HRK

Kuna chorwacka

7,4226

IDR

Rupia indonezyjska

16 886,75

MYR

Ringgit malezyjski

4,7652

PHP

Peso filipińskie

63,269

RUB

Rubel rosyjski

76,5029

THB

Bat tajlandzki

38,396

BRL

Real

4,2322

MXN

Peso meksykańskie

22,8454

INR

Rupia indyjska

81,2240

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 27.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/6 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/6

---

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 23 listopada 2017 r. dotycząca wstępnego projektu decyzji w sprawie AT.40208 – Zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej

Sprawozdawca: Niderlandy

(2018/C 148/04)

| (1) | Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji dotyczącą właściwych rynków produktowych i geograficznych. |
| --- | --- |

(1)

Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji dotyczącą właściwych rynków produktowych i geograficznych.

| (2) | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, wchodzi w zakres stosowania art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG, ponieważ nie spełnia kryteriów określonych przez Trybunał w tzw. teście Meca-Medina. |
| --- | --- |

(2)

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, wchodzi w zakres stosowania art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG, ponieważ nie spełnia kryteriów określonych przez Trybunał w tzw. teście Meca-Medina.

| (3) | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, stanowi decyzję związku przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(3)

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, stanowi decyzję związku przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG.

| (4) | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, stanowi ograniczenie konkurencji ze względu na cel w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(4)

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, stanowi ograniczenie konkurencji ze względu na cel w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG.

| (5) | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, stanowi ograniczenie konkurencji ze względu na skutek w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(5)

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, stanowi ograniczenie konkurencji ze względu na skutek w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG.

| (6) | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, nie podlega wyłączeniu na podstawie art. 101 ust. 3 TFUE i art. 53 ust. 3 Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(6)

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, nie podlega wyłączeniu na podstawie art. 101 ust. 3 TFUE i art. 53 ust. 3 Porozumienia EOG.

| (7) | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, ma odczuwalny wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i między umawiającymi się stronami EOG. |
| --- | --- |

(7)

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, ma odczuwalny wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i między umawiającymi się stronami EOG.

| (8) | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zasady arbitrażu apelacyjnego ISU intensyfikują zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji. |
| --- | --- |

(8)

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że zasady arbitrażu apelacyjnego ISU intensyfikują zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji.

| (9) | Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji dotyczącą czasu trwania naruszenia. |
| --- | --- |

(9)

Komitet Doradczy zgadza się z oceną Komisji dotyczącą czasu trwania naruszenia.

| (10) | Komitet Doradczy zgadza się z projektem decyzji Komisji w kwestii adresata niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(10)

Komitet Doradczy zgadza się z projektem decyzji Komisji w kwestii adresata niniejszej decyzji.

| (11) | Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że na adresata projektu decyzji nie należy nakładać grzywny. |
| --- | --- |

(11)

Komitet Doradczy zgadza się z Komisją, że na adresata projektu decyzji nie należy nakładać grzywny.

| (12) | Komitet Doradczy zaleca publikację swojej opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(12)

Komitet Doradczy zaleca publikację swojej opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

---

| 27.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/7 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/7

---

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Sprawa AT.40208 – Zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej

(2018/C 148/05)

| 1. | Projekt decyzji dotyczy niektórych zasad przyjętych przez Międzynarodową Unię Łyżwiarską (ISU) (2), które przewidują kary dla łyżwiarzy uczestniczących w zawodach łyżwiarstwa szybkiego niezatwierdzonych przez ISU („zasady kwalifikowania zawodników”) (3). Zgodnie z projektem decyzji zasady kwalifikowania zawodników stanowią zakazane ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG, ponieważ ograniczają gospodarczą swobodę łyżwiarzy w zakresie uczestnictwa w zawodach niezatwierdzonych, uniemożliwiając tym samym udział potencjalnych konkurentów, którzy chcieliby organizować i wykorzystywać gospodarczo zawody łyżwiarstwa szybkiego. W projekcie decyzji Komisja stwierdza również, że zasady arbitrażu apelacyjnego ISU (4) intensyfikują ograniczenie konkurencji, które powodują zasady kwalifikowania zawodników. |
| --- | --- |

1.

Projekt decyzji dotyczy niektórych zasad przyjętych przez Międzynarodową Unię Łyżwiarską (ISU) (2), które przewidują kary dla łyżwiarzy uczestniczących w zawodach łyżwiarstwa szybkiego niezatwierdzonych przez ISU („zasady kwalifikowania zawodników”) (3). Zgodnie z projektem decyzji zasady kwalifikowania zawodników stanowią zakazane ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG, ponieważ ograniczają gospodarczą swobodę łyżwiarzy w zakresie uczestnictwa w zawodach niezatwierdzonych, uniemożliwiając tym samym udział potencjalnych konkurentów, którzy chcieliby organizować i wykorzystywać gospodarczo zawody łyżwiarstwa szybkiego. W projekcie decyzji Komisja stwierdza również, że zasady arbitrażu apelacyjnego ISU (4) intensyfikują ograniczenie konkurencji, które powodują zasady kwalifikowania zawodników.

| 2. | Komisja wszczęła postępowanie wyjaśniające na podstawie skargi przeciwko zasadom kwalifikowalności, którą w dniu 23 czerwca 2014 r. złożyło dwóch holenderskich zawodowych łyżwiarzy szybkich. |
| --- | --- |

2.

Komisja wszczęła postępowanie wyjaśniające na podstawie skargi przeciwko zasadom kwalifikowalności, którą w dniu 23 czerwca 2014 r. złożyło dwóch holenderskich zawodowych łyżwiarzy szybkich.

| 3. | W dniu 5 października 2015 r. Komisja wszczęła postępowanie do celów art. 11 ust. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (5) i na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/2004 (6) („decyzja o wszczęciu postępowania”). |
| --- | --- |

3.

W dniu 5 października 2015 r. Komisja wszczęła postępowanie do celów art. 11 ust. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (5) i na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/2004 (6) („decyzja o wszczęciu postępowania”).

| 4. | W dniu 29 września 2016 r. Komisja wystosowała do ISU pisemne zgłoszenie zastrzeżeń przedstawiające jej wstępną opinię, zgodnie z którą zasady kwalifikowania zawodników stanowią zakazane ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG, a zasady arbitrażu apelacyjnego intensyfikują ograniczenie konkurencji. |
| --- | --- |

4.

W dniu 29 września 2016 r. Komisja wystosowała do ISU pisemne zgłoszenie zastrzeżeń przedstawiające jej wstępną opinię, zgodnie z którą zasady kwalifikowania zawodników stanowią zakazane ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG, a zasady arbitrażu apelacyjnego intensyfikują ograniczenie konkurencji.

| 5. | W dniu 11 października 2016 r. ISU otrzymała wstępnie dostęp do akt na nośniku CD-ROM. Odpowiadając na wniosek ISU z dnia 9 listopada 2016 r. o udostępnienie dodatkowych dokumentów, w dniu 14 listopada 2016 r. DG ds. Konkurencji udostępniła ISU dwa dodatkowe dokumenty, w szczególności noty ze spotkań ISU i Komisji odpowiednio z dnia 16 października 2014 r. i z dnia 16 grudnia 2015 r. Nie otrzymałem żadnych zgłoszeń na temat problemów z dostępem do akt. |
| --- | --- |

5.

W dniu 11 października 2016 r. ISU otrzymała wstępnie dostęp do akt na nośniku CD-ROM. Odpowiadając na wniosek ISU z dnia 9 listopada 2016 r. o udostępnienie dodatkowych dokumentów, w dniu 14 listopada 2016 r. DG ds. Konkurencji udostępniła ISU dwa dodatkowe dokumenty, w szczególności noty ze spotkań ISU i Komisji odpowiednio z dnia 16 października 2014 r. i z dnia 16 grudnia 2015 r. Nie otrzymałem żadnych zgłoszeń na temat problemów z dostępem do akt.

| 6. | Zaakceptowałem wniosek stowarzyszenia European Athletes Association („EU Athletes”) i Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl) o wysłuchanie w charakterze zainteresowanych osób trzecich w niniejszym postępowaniu. Odrzuciłem wniosek innej organizacji, która, jak się wydawało, nie odczuła bezpośrednio skutków zachowania będącego przedmiotem postępowania, w związku z czym nie była ona w stanie wykazać wystarczającego interesu w rozumieniu art. 27 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003, art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 773/2004 i art. 5 ust. 2 decyzji 2011/695/UE (7). |
| --- | --- |

6.

Zaakceptowałem wniosek stowarzyszenia European Athletes Association („EU Athletes”) i Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl) o wysłuchanie w charakterze zainteresowanych osób trzecich w niniejszym postępowaniu. Odrzuciłem wniosek innej organizacji, która, jak się wydawało, nie odczuła bezpośrednio skutków zachowania będącego przedmiotem postępowania, w związku z czym nie była ona w stanie wykazać wystarczającego interesu w rozumieniu art. 27 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003, art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 773/2004 i art. 5 ust. 2 decyzji 2011/695/UE (7).

| 7. | ISU odpowiedziała na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń w dniu 16 stycznia 2017 r. i złożyła ustne wyjaśnienia na spotkaniu wyjaśniającym w dniu 1 lutego 2017 r., w którym wzięli udział również skarżący, EU Athletes i MKOl. |
| --- | --- |

7.

ISU odpowiedziała na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń w dniu 16 stycznia 2017 r. i złożyła ustne wyjaśnienia na spotkaniu wyjaśniającym w dniu 1 lutego 2017 r., w którym wzięli udział również skarżący, EU Athletes i MKOl.

| 8. | W odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń oraz w trakcie składania ustnych wyjaśnień na spotkaniu wyjaśniającym ISU zwróciła uwagę na dwie kwestie proceduralne. Po pierwsze, ISU stwierdziła, że naruszono jej prawa do obrony, ponieważ zarzuty zawarte w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń w odniesieniu do zasad arbitrażu apelacyjnego ISU nie zostały uwzględnione w decyzji o wszczęciu postępowania. Po drugie, ISU stwierdziła, że przed podjęciem decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stworzyła mylne wrażenie, że rozpatrywana sprawa „nie była priorytetem” i że zostanie zamknięta po podjęciu przez ISU środków w celu odniesienia się do problemów, które wcześniej stwierdziła Komisja. Wszczynając w dniu 5 października 2015 r. formalne postępowanie wyjaśniające bez umożliwienia ISU odniesienia się do nowych lub dodatkowych problemów, Komisja naruszyłaby prawa procesowe ISU, a w szczególności prawo do bycia wysłuchanym. |
| --- | --- |

8.

W odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń oraz w trakcie składania ustnych wyjaśnień na spotkaniu wyjaśniającym ISU zwróciła uwagę na dwie kwestie proceduralne. Po pierwsze, ISU stwierdziła, że naruszono jej prawa do obrony, ponieważ zarzuty zawarte w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń w odniesieniu do zasad arbitrażu apelacyjnego ISU nie zostały uwzględnione w decyzji o wszczęciu postępowania. Po drugie, ISU stwierdziła, że przed podjęciem decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stworzyła mylne wrażenie, że rozpatrywana sprawa „nie była priorytetem” i że zostanie zamknięta po podjęciu przez ISU środków w celu odniesienia się do problemów, które wcześniej stwierdziła Komisja. Wszczynając w dniu 5 października 2015 r. formalne postępowanie wyjaśniające bez umożliwienia ISU odniesienia się do nowych lub dodatkowych problemów, Komisja naruszyłaby prawa procesowe ISU, a w szczególności prawo do bycia wysłuchanym.

| 9. | Nie uważam, aby powyższe zarzuty rzeczywiście dotyczyły naruszenia praw procesowych ISU. Jeżeli chodzi o pierwszy zarzut dotyczący kwestii proceduralnych, należy zauważyć, że brzmienie decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego pozwala na włączenie w zakres postępowania również zasad arbitrażu apelacyjnego ISU. Ponadto decyzja o wszczęciu postępowania nie określa z góry wyniku postępowania wyjaśniającego (8) i jako taka nie ma decydującego wpływu na potencjalną odpowiedzialność przedsiębiorstw uczestniczących w sprawie, który mógłby nieodwracalnie naruszyć prawa do obrony tych przedsiębiorstw (9). Jeżeli chodzi o drugą kwestię proceduralną, o której mowa w pkt 8 powyżej, w projekcie decyzji odrzucono – na podstawie dostępnych dowodów – zarzut, jakoby Komisja kiedykolwiek zapewniała, że sprawa nie jest priorytetowa. W każdym przypadku decyzja, czy dana sprawa jest priorytetowa, jest decyzją wewnętrzną, którą Komisja może zmieniać bez zapewnienia przedsiębiorstwom, których ta sprawa dotyczy, możliwości wypowiedzenia się na temat przyczyn takiej zmiany. Przedsiębiorstwa powinny zostać wysłuchane w sprawie kwestii, w odniesieniu do których Komisja stwierdziła problemy w zakresie konkurencji, dopiero po wystosowaniu pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń (10). |
| --- | --- |

9.

Nie uważam, aby powyższe zarzuty rzeczywiście dotyczyły naruszenia praw procesowych ISU. Jeżeli chodzi o pierwszy zarzut dotyczący kwestii proceduralnych, należy zauważyć, że brzmienie decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego pozwala na włączenie w zakres postępowania również zasad arbitrażu apelacyjnego ISU. Ponadto decyzja o wszczęciu postępowania nie określa z góry wyniku postępowania wyjaśniającego (8) i jako taka nie ma decydującego wpływu na potencjalną odpowiedzialność przedsiębiorstw uczestniczących w sprawie, który mógłby nieodwracalnie naruszyć prawa do obrony tych przedsiębiorstw (9). Jeżeli chodzi o drugą kwestię proceduralną, o której mowa w pkt 8 powyżej, w projekcie decyzji odrzucono – na podstawie dostępnych dowodów – zarzut, jakoby Komisja kiedykolwiek zapewniała, że sprawa nie jest priorytetowa. W każdym przypadku decyzja, czy dana sprawa jest priorytetowa, jest decyzją wewnętrzną, którą Komisja może zmieniać bez zapewnienia przedsiębiorstwom, których ta sprawa dotyczy, możliwości wypowiedzenia się na temat przyczyn takiej zmiany. Przedsiębiorstwa powinny zostać wysłuchane w sprawie kwestii, w odniesieniu do których Komisja stwierdziła problemy w zakresie konkurencji, dopiero po wystosowaniu pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń (10).

| 10. | W dniu 6 października 2017 r. Komisja wysłała do ISU pismo przedstawiające okoliczności faktyczne, załączając do niego dodatkowe dowody, na których Komisja zamierzała się oprzeć. W dniu 9 października 2017 r. ISU uzyskała dostęp do akt na nośniku DVD zawierającym dowody, które dodano do akt w dniu 29 września 2016 r. W dniu 25 października 2017 r. ISU przekazała swoją odpowiedź na pismo przedstawiające okoliczności faktyczne. |
| --- | --- |

10.

W dniu 6 października 2017 r. Komisja wysłała do ISU pismo przedstawiające okoliczności faktyczne, załączając do niego dodatkowe dowody, na których Komisja zamierzała się oprzeć. W dniu 9 października 2017 r. ISU uzyskała dostęp do akt na nośniku DVD zawierającym dowody, które dodano do akt w dniu 29 września 2016 r. W dniu 25 października 2017 r. ISU przekazała swoją odpowiedź na pismo przedstawiające okoliczności faktyczne.

| 11. | W piśmie zaadresowanym do mnie ISU stwierdziła, że pismo przedstawiające okoliczności faktyczne narusza prawa procesowe ISU, ponieważ: (i) przedstawiono w nich dodatkowe dowody, które można było ustalić jeszcze przed przesłaniem pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń, (ii) przedstawiono w nim dodatkowe argumenty w stosunku do pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń oraz (iii) nie wyjaśniono w nim jasno, w jaki sposób niektóre dodatkowe dowody potwierdzają wstępne ustalenia Komisji. |
| --- | --- |

11.

W piśmie zaadresowanym do mnie ISU stwierdziła, że pismo przedstawiające okoliczności faktyczne narusza prawa procesowe ISU, ponieważ: (i) przedstawiono w nich dodatkowe dowody, które można było ustalić jeszcze przed przesłaniem pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń, (ii) przedstawiono w nim dodatkowe argumenty w stosunku do pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń oraz (iii) nie wyjaśniono w nim jasno, w jaki sposób niektóre dodatkowe dowody potwierdzają wstępne ustalenia Komisji.

| 12. | W mojej odpowiedzi na pismo ISU przedstawiłem pogląd, że w piśmie przedstawiającym okoliczności faktyczne Komisja w pełni przestrzegała praw procesowych ISU, jak wyjaśniono w odnośnym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości (11). Po pierwsze, nie ma podstaw, by twierdzić, że Komisja nie mogłaby posłużyć się pismem przedstawiającym okoliczności faktyczne, aby poinformować strony uczestniczące w postępowaniu o dodatkowych dowodach, które były już dostępne w czasie sporządzania pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń, ale nie zostały w nim uwzględnione. Po drugie, uważam, że w piśmie przedstawiającym okoliczności faktyczne nie przedstawiono dodatkowych zastrzeżeń i nie zmieniono nieodłącznego charakteru naruszenia, które zarzucono ISU w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń. Dokumenty, o których mowa w piśmie przedstawiającym okoliczności faktyczne, są powiązane z poszczególnymi wstępnymi ustaleniami, które przedstawiono w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń, a ustalenia te nie zostały zmienione, lecz wsparte dodatkowymi dowodami. Ponadto w piśmie przedstawiającym okoliczności faktyczne Komisja wskazała część pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń, a w szczególności numery punktów, do których odnosi się każdy z dodatkowych dokumentów, i udzieliła wystarczających wyjaśnień na temat znaczenia dokumentów w kontekście przedstawionych dotychczas zastrzeżeń. Pismo przedstawiające okoliczności faktyczne zostało przekazane dokładnie po to, aby ISU mogła przedstawić swoją opinię na temat wartości i znaczenia dodatkowych dowodów, które Komisja wskazała w celu wsparcia swoich wstępnych ustaleń przedstawionych w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń. |
| --- | --- |

12.

W mojej odpowiedzi na pismo ISU przedstawiłem pogląd, że w piśmie przedstawiającym okoliczności faktyczne Komisja w pełni przestrzegała praw procesowych ISU, jak wyjaśniono w odnośnym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości (11). Po pierwsze, nie ma podstaw, by twierdzić, że Komisja nie mogłaby posłużyć się pismem przedstawiającym okoliczności faktyczne, aby poinformować strony uczestniczące w postępowaniu o dodatkowych dowodach, które były już dostępne w czasie sporządzania pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń, ale nie zostały w nim uwzględnione. Po drugie, uważam, że w piśmie przedstawiającym okoliczności faktyczne nie przedstawiono dodatkowych zastrzeżeń i nie zmieniono nieodłącznego charakteru naruszenia, które zarzucono ISU w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń. Dokumenty, o których mowa w piśmie przedstawiającym okoliczności faktyczne, są powiązane z poszczególnymi wstępnymi ustaleniami, które przedstawiono w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń, a ustalenia te nie zostały zmienione, lecz wsparte dodatkowymi dowodami. Ponadto w piśmie przedstawiającym okoliczności faktyczne Komisja wskazała część pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń, a w szczególności numery punktów, do których odnosi się każdy z dodatkowych dokumentów, i udzieliła wystarczających wyjaśnień na temat znaczenia dokumentów w kontekście przedstawionych dotychczas zastrzeżeń. Pismo przedstawiające okoliczności faktyczne zostało przekazane dokładnie po to, aby ISU mogła przedstawić swoją opinię na temat wartości i znaczenia dodatkowych dowodów, które Komisja wskazała w celu wsparcia swoich wstępnych ustaleń przedstawionych w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń.

| 13. | Zgodnie z art. 16 decyzji 2011/695/UE zbadałem, czy projekt decyzji dotyczy jedynie zastrzeżeń, w stosunku do których ISU miała możliwość przedstawienia swojego stanowiska. Stwierdzam, że tak istotnie jest. |
| --- | --- |

13.

Zgodnie z art. 16 decyzji 2011/695/UE zbadałem, czy projekt decyzji dotyczy jedynie zastrzeżeń, w stosunku do których ISU miała możliwość przedstawienia swojego stanowiska. Stwierdzam, że tak istotnie jest.

| 14. | Ogólnie uważam, że w niniejszej sprawie przestrzegano skutecznego wykonywania praw procesowych. |
| --- | --- |

14.

Ogólnie uważam, że w niniejszej sprawie przestrzegano skutecznego wykonywania praw procesowych.

Bruksela, 30 listopada 2017 r.

Joos STRAGIER

---

(1)  Na podstawie art. 16 i 17 decyzji 2011/695/UE Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji, Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29 („decyzja 2011/695/UE”).

1

(2)  ISU jest międzynarodową federacją sportową z siedzibą w Lozannie, uznaną przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski za organ koordynujący łyżwiarstwo figurowe na lodzie i łyżwiarstwo szybkie na lodzie.

2

(3)  Zasady kwalifikowania zawodników stanowią część Przepisów Ogólnych ISU. Zgodnie z zasadami kwalifikowania zawodników łyżwiarze mogą nawet dożywotnio utracić prawo do uczestnictwa w międzynarodowych zawodach łyżwiarstwa szybkiego ISU, jeżeli wzięli udział w niezatwierdzonych zawodach łyżwiarstwa szybkiego.

3

(4)  Zasady arbitrażu apelacyjnego ISU stanowią część Konstytucji ISU. Zgodnie z tymi zasadami wyłączna kompetencja w zakresie niektórych decyzji ISU, w tym decyzji dotyczących zasad kwalifikowania zawodników, przyznana została Sportowemu Sądowi Arbitrażowemu (SSA).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu, Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1 („rozporządzenie nr 1/2003”).

5

(6)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań na podstawie art. 81 i art. 82 Traktatu WE, Dz.U. L 123 z 27.4.2004, s. 18 („rozporządzenie nr 773/2004”).

6

(7)  W szczególności uznałem, że nie można przyznać prawa do bycia wysłuchanym na podstawie ogólnego zainteresowania wyborami politycznymi i rozumowaniem logicznym, które Komisja może potencjalnie zastosować w decyzji, lub innych, bardziej szczegółowych interesów, które nie są jednak związane z zachowaniem będącym przedmiotem postępowania.

7

(8)  Decyzja o wszczęciu postępowania sygnalizuje zobowiązanie Komisji do dalszego zbadania sprawy i tym samym do przeznaczenia na tę sprawę zasobów (zob. zawiadomienie Komisji w sprawie najlepszych praktyk w zakresie prowadzenia postępowań w związku z art. 101 i 102 TFUE (Dz.U. C 308 z 20.10.2011, s. 6).

8

(9)  Por. wyrok w sprawie Nexans przeciwko Komisji, T-135/09, EU:T:2012:596, np. pkt 41.

9

(10)  Zob. również art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 1/2003 i wyroki w sprawach Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied przeciwko Komisji, C-105/04 P, EU:C:2006:592, pkt 47 oraz Dalmine przeciwko Komisji, C-407/04 P, EU:C:2007:53, pkt 59.

10

(11)  Zob. np. wyrok Sądu w sprawie LR AF przeciwko Komisji, T-23/99, EU:T:2002:75, pkt 188–195.

11

---

| 27.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/9 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/9

---

Streszczenie decyzji Komisji

z dnia 8 grudnia 2017 r.

dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 Porozumienia EOG

(Sprawa AT.40208 – Zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej)

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 8240)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(2018/C 148/06)

W dniu 8 grudnia 2017 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 Porozumienia EOG. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003
   (1)
  Komisja niniejszym podaje do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, uwzględniając jednak uzasadniony interes przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnicy handlowej.

Wprowadzenie

| 1) | W decyzji Komisja przedstawia pogląd, że przyjmując i wdrażając swoje zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowa Unia Łyżwiarska (ISU) naruszyła przepisy art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG. Zasady kwalifikowania zawodników ISU ograniczają możliwość uczestnictwa sportowców w międzynarodowych zawodach łyżwiarstwa szybkiego organizowanych przez osoby trzecie, a tym samym wykluczają dostęp do rynku organizacji i gospodarczego wykorzystania międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa, pozbawiając potencjalnych konkurencyjnych organizatorów zawodów łyżwiarstwa szybkiego możliwości skorzystania z niezbędnych usług, które świadczą sportowcy. |
| --- | --- |

1)

W decyzji Komisja przedstawia pogląd, że przyjmując i wdrażając swoje zasady kwalifikowania zawodników Międzynarodowa Unia Łyżwiarska (ISU) naruszyła przepisy art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG. Zasady kwalifikowania zawodników ISU ograniczają możliwość uczestnictwa sportowców w międzynarodowych zawodach łyżwiarstwa szybkiego organizowanych przez osoby trzecie, a tym samym wykluczają dostęp do rynku organizacji i gospodarczego wykorzystania międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa, pozbawiając potencjalnych konkurencyjnych organizatorów zawodów łyżwiarstwa szybkiego możliwości skorzystania z niezbędnych usług, które świadczą sportowcy.

Procedura

| 2) | Decyzja na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 została podjęta w następstwie skargi złożonej przez dwóch zawodowych łyżwiarzy szybkich („skarżących”) w dniu 23 czerwca 2014 r., którzy stwierdzili w niej, że zasady kwalifikowania zawodników ISU nie są zgodne z art. 101 i 102 TFUE. |
| --- | --- |

2)

Decyzja na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 została podjęta w następstwie skargi złożonej przez dwóch zawodowych łyżwiarzy szybkich („skarżących”) w dniu 23 czerwca 2014 r., którzy stwierdzili w niej, że zasady kwalifikowania zawodników ISU nie są zgodne z art. 101 i 102 TFUE.

| 3) | W dniu 5 października 2015 r. Komisja postanowiła wszcząć postępowanie przeciwko ISU z zamiarem przyjęcia decyzji zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia nr 1/2003 i w dniu 27 września 2016 r. przyjęła pisemne zgłoszenie zastrzeżeń. |
| --- | --- |

3)

W dniu 5 października 2015 r. Komisja postanowiła wszcząć postępowanie przeciwko ISU z zamiarem przyjęcia decyzji zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia nr 1/2003 i w dniu 27 września 2016 r. przyjęła pisemne zgłoszenie zastrzeżeń.

| 4) | ISU odpowiedziała na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń w dniu 16 stycznia 2017 r. W dniu 1 lutego 2017 r. miało miejsce złożenie ustnych wyjaśnień na spotkaniu wyjaśniającym. W dniach 27 kwietnia 2017 r. i 30 października 2017 r. ISU próbowała odnieść się do stwierdzonych przez Komisję problemów w zakresie konkurencji, przedstawiając zobowiązania. Komisja uznała jednak, że propozycje zobowiązań wysunięte przez ISU są niewystarczające, aby w odpowiednim czasie rozwiązać stwierdzone problemy w zakresie konkurencji. W dniu 6 października 2017 r. Komisja wysłała ISU pismo przedstawiające okoliczności faktyczne, na które ISU odpowiedziała w dniu 25 października 2017 r. |
| --- | --- |

4)

ISU odpowiedziała na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń w dniu 16 stycznia 2017 r. W dniu 1 lutego 2017 r. miało miejsce złożenie ustnych wyjaśnień na spotkaniu wyjaśniającym. W dniach 27 kwietnia 2017 r. i 30 października 2017 r. ISU próbowała odnieść się do stwierdzonych przez Komisję problemów w zakresie konkurencji, przedstawiając zobowiązania. Komisja uznała jednak, że propozycje zobowiązań wysunięte przez ISU są niewystarczające, aby w odpowiednim czasie rozwiązać stwierdzone problemy w zakresie konkurencji. W dniu 6 października 2017 r. Komisja wysłała ISU pismo przedstawiające okoliczności faktyczne, na które ISU odpowiedziała w dniu 25 października 2017 r.

| 5) | W dniu 23 listopada 2017 r. przeprowadzono konsultacje z Komitetem Doradczym ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących. |
| --- | --- |

5)

W dniu 23 listopada 2017 r. przeprowadzono konsultacje z Komitetem Doradczym ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących.

Stan faktyczny

| 6) | ISU jest międzynarodową federacją sportową, która koordynuje łyżwiarstwo figurowe i łyżwiarstwo szybkie na lodzie na całym świecie; składa się z poszczególnych związków krajowych („związków członkowskich”), które zarządzają tymi dyscyplinami na szczeblu krajowym. Zasady kwalifikowania zawodników ISU stanowią część Statutu i Przepisów Ogólnych ISU przyjętych przez Kongres ISU. Zasady te są wiążące dla związków członkowskich, ich klubów stowarzyszonych oraz indywidualnych członków. |
| --- | --- |

6)

ISU jest międzynarodową federacją sportową, która koordynuje łyżwiarstwo figurowe i łyżwiarstwo szybkie na lodzie na całym świecie; składa się z poszczególnych związków krajowych („związków członkowskich”), które zarządzają tymi dyscyplinami na szczeblu krajowym. Zasady kwalifikowania zawodników ISU stanowią część Statutu i Przepisów Ogólnych ISU przyjętych przez Kongres ISU. Zasady te są wiążące dla związków członkowskich, ich klubów stowarzyszonych oraz indywidualnych członków.

| 7) | Zgodnie z zasadami kwalifikowania zawodników ISU z 2014 r., które obowiązywały w chwili otrzymania skargi przez Komisję i które zasadniczo wdrożono już w 1998 r., łyżwiarz szybki dożywotnio traci prawo do uczestnictwa w międzynarodowych zawodach łyżwiarstwa szybkiego ISU (w tym w mistrzostwach Europy, mistrzostwach świata i zimowych igrzyskach olimpijskich), jeżeli wziął udział w jakichkolwiek zawodach łyżwiarstwa szybkiego niezatwierdzonych przez ISU lub któryś z jej związków członkowskich. Zgodnie z zasadami kwalifikowania zawodników z 2016 r. (które obecnie obowiązują) łyżwiarz szybki uczestniczący w zawodach, które nie zostały zatwierdzone, podlega karze od ostrzeżenia do czasowej dyskwalifikacji, która nie ma określonego minimalnego czasu obowiązywania, a maksymalnie może mieć charakter dożywotni. Do października 2015 r., kiedy ISU przyjęła komunikat nr 1974 ustanawiający procedurę zatwierdzania przez Radę ISU w odniesieniu do niezależnych organizatorów zawodów łyżwiarstwa szybkiego, nie wprowadzono żadnej takiej formalnej procedury zatwierdzania. |
| --- | --- |

7)

Zgodnie z zasadami kwalifikowania zawodników ISU z 2014 r., które obowiązywały w chwili otrzymania skargi przez Komisję i które zasadniczo wdrożono już w 1998 r., łyżwiarz szybki dożywotnio traci prawo do uczestnictwa w międzynarodowych zawodach łyżwiarstwa szybkiego ISU (w tym w mistrzostwach Europy, mistrzostwach świata i zimowych igrzyskach olimpijskich), jeżeli wziął udział w jakichkolwiek zawodach łyżwiarstwa szybkiego niezatwierdzonych przez ISU lub któryś z jej związków członkowskich. Zgodnie z zasadami kwalifikowania zawodników z 2016 r. (które obecnie obowiązują) łyżwiarz szybki uczestniczący w zawodach, które nie zostały zatwierdzone, podlega karze od ostrzeżenia do czasowej dyskwalifikacji, która nie ma określonego minimalnego czasu obowiązywania, a maksymalnie może mieć charakter dożywotni. Do października 2015 r., kiedy ISU przyjęła komunikat nr 1974 ustanawiający procedurę zatwierdzania przez Radę ISU w odniesieniu do niezależnych organizatorów zawodów łyżwiarstwa szybkiego, nie wprowadzono żadnej takiej formalnej procedury zatwierdzania.

| 8) | W przeszłości potencjalni konkurenci podejmowali próby zorganizowania alternatywnych zawodów łyżwiarstwa szybkiego. W decyzji opisano nieudaną próbę wejścia na rynek przez Icederby. Przez sześć lat z rzędu (lata 2014–2020) Icederby próbowało zorganizować serię zawodów („Icederby Grand Prix”). W grudniu 2011 r. Icederby skontaktowało się z ISU, aby zawrzeć umowę partnerską i przedstawić swój plan działania. Na początku Icederby chciało zezwolić na prowadzenie zakładów w związku z planowanym Grand Prix w państwach będących gospodarzami, w których zakłady są legalne. W styczniu 2012 r. ISU zaktualizowała swój Kodeks Etyczny, w którym przewidziała obowiązek rezygnacji z uczestnictwa we wszelkich formach zakładów. Dwa lata później Icederby poinformowało ISU, że w związku z planowanymi zawodami Icederby Grand Prix w Dubaju nie będą prowadzone żadne zakłady, ponieważ w tym kraju zakłady są nielegalne. ISU nie zatwierdziła jednak zawodów Icederby Grand Prix w 2014 r. w Dubaju oraz poinformowała swoje związki członkowskie i wszystkich łyżwiarzy, że w razie uczestnictwa w tych zawodach grozi im dożywotnia dyskwalifikacja zgodnie z zasadami kwalifikowania zawodników. |
| --- | --- |

8)

W przeszłości potencjalni konkurenci podejmowali próby zorganizowania alternatywnych zawodów łyżwiarstwa szybkiego. W decyzji opisano nieudaną próbę wejścia na rynek przez Icederby. Przez sześć lat z rzędu (lata 2014–2020) Icederby próbowało zorganizować serię zawodów („Icederby Grand Prix”). W grudniu 2011 r. Icederby skontaktowało się z ISU, aby zawrzeć umowę partnerską i przedstawić swój plan działania. Na początku Icederby chciało zezwolić na prowadzenie zakładów w związku z planowanym Grand Prix w państwach będących gospodarzami, w których zakłady są legalne. W styczniu 2012 r. ISU zaktualizowała swój Kodeks Etyczny, w którym przewidziała obowiązek rezygnacji z uczestnictwa we wszelkich formach zakładów. Dwa lata później Icederby poinformowało ISU, że w związku z planowanymi zawodami Icederby Grand Prix w Dubaju nie będą prowadzone żadne zakłady, ponieważ w tym kraju zakłady są nielegalne. ISU nie zatwierdziła jednak zawodów Icederby Grand Prix w 2014 r. w Dubaju oraz poinformowała swoje związki członkowskie i wszystkich łyżwiarzy, że w razie uczestnictwa w tych zawodach grozi im dożywotnia dyskwalifikacja zgodnie z zasadami kwalifikowania zawodników.

| 9) | Skarżący planowali wziąć udział w zawodach Icederby Grand Prix w 2014 r. w Dubaju. Ponieważ nie chcieli ryzykować dożywotnią dyskwalifikacją na podstawie zasad kwalifikowania zawodników, zrezygnowali z uczestnictwa w tych zawodach. Ostatecznie Icederby postanowiło nie organizować zawodów Icederby Grand Prix w 2014 r. w Dubaju, ponieważ miało problemy z zapewnieniem udziału łyżwiarzy szybkich. |
| --- | --- |

9)

Skarżący planowali wziąć udział w zawodach Icederby Grand Prix w 2014 r. w Dubaju. Ponieważ nie chcieli ryzykować dożywotnią dyskwalifikacją na podstawie zasad kwalifikowania zawodników, zrezygnowali z uczestnictwa w tych zawodach. Ostatecznie Icederby postanowiło nie organizować zawodów Icederby Grand Prix w 2014 r. w Dubaju, ponieważ miało problemy z zapewnieniem udziału łyżwiarzy szybkich.

Ocena prawna

| 10) | Komisja uważa, że zasady kwalifikowania zawodników ISU stanowią decyzję związku przedsiębiorstw, która jest niezgodna z art. 101 ust. 1 TFUE i nie spełnia czterech łącznych warunków przewidzianych w art. 101 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- |

10)

Komisja uważa, że zasady kwalifikowania zawodników ISU stanowią decyzję związku przedsiębiorstw, która jest niezgodna z art. 101 ust. 1 TFUE i nie spełnia czterech łącznych warunków przewidzianych w art. 101 ust. 3 TFUE.

a.   Rynek właściwy

| 11) | W decyzji stwierdzono, że na światowym rynku organizacji i wykorzystania komercyjnego międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego istnieje ograniczenie konkurencji, bez względu na to, czy organizacja i gospodarcze wykorzystanie stanowią element tego samego właściwego rynku produktowego i czy istnieje dalsze rozróżnienie między (i) pojedynczymi zawodami łyżwiarstwa szybkiego i seriami zawodów łyżwiarstwa szybkiego; (ii) zawodami łyżwiarstwa szybkiego na długim torze i na krótkim torze; oraz (iii) corocznymi zawodami łyżwiarstwa szybkiego (takimi jak mistrzostwa świata i Europy w łyżwiarstwie szybkim) i zawodami łyżwiarstwa szybkiego organizowanymi jedynie raz na określoną liczbę lat (takimi jak zimowe igrzyska olimpijskie). ISU może wpłynąć na konkurencję na rynku właściwym, ponieważ jego organ zarządzający i wyłączny regulator dziedziny łyżwiarstwa szybkiego posiada wyłączne uprawnienia do zatwierdzania międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego. Jego istotną władzę rynkową odzwierciedla fakt, że poza ISU i jej związkami członkowskimi żadne inne przedsiębiorstwo nie było w stanie z powodzeniem wejść na rynek właściwy. |
| --- | --- |

11)

W decyzji stwierdzono, że na światowym rynku organizacji i wykorzystania komercyjnego międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego istnieje ograniczenie konkurencji, bez względu na to, czy organizacja i gospodarcze wykorzystanie stanowią element tego samego właściwego rynku produktowego i czy istnieje dalsze rozróżnienie między (i) pojedynczymi zawodami łyżwiarstwa szybkiego i seriami zawodów łyżwiarstwa szybkiego; (ii) zawodami łyżwiarstwa szybkiego na długim torze i na krótkim torze; oraz (iii) corocznymi zawodami łyżwiarstwa szybkiego (takimi jak mistrzostwa świata i Europy w łyżwiarstwie szybkim) i zawodami łyżwiarstwa szybkiego organizowanymi jedynie raz na określoną liczbę lat (takimi jak zimowe igrzyska olimpijskie). ISU może wpłynąć na konkurencję na rynku właściwym, ponieważ jego organ zarządzający i wyłączny regulator dziedziny łyżwiarstwa szybkiego posiada wyłączne uprawnienia do zatwierdzania międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego. Jego istotną władzę rynkową odzwierciedla fakt, że poza ISU i jej związkami członkowskimi żadne inne przedsiębiorstwo nie było w stanie z powodzeniem wejść na rynek właściwy.

b.   Decyzja związku przedsiębiorstw

| 12) | Komisja stwierdza, że ISU jest związkiem przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 TFUE. Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie, w jakim prowadzi działalność komercyjną związaną z organizacją i gospodarczym wykorzystaniem międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego. W bardziej szczegółowym ujęciu ISU jest stowarzyszeniem, które składa się z poszczególnych stowarzyszeń krajowych koordynujących łyżwiarstwo szybkie i prowadzących działalność gospodarczą na szczeblu krajowym. Ponieważ same związki członkowskie określają się jako przedsiębiorstwa, ISU jest związkiem przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

12)

Komisja stwierdza, że ISU jest związkiem przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 TFUE. Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie, w jakim prowadzi działalność komercyjną związaną z organizacją i gospodarczym wykorzystaniem międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego. W bardziej szczegółowym ujęciu ISU jest stowarzyszeniem, które składa się z poszczególnych stowarzyszeń krajowych koordynujących łyżwiarstwo szybkie i prowadzących działalność gospodarczą na szczeblu krajowym. Ponieważ same związki członkowskie określają się jako przedsiębiorstwa, ISU jest związkiem przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE.

| 13) | Zgodnie z Przepisami Ogólnymi ISU zasady kwalifikowania zawodników są wiążące dla wszystkich związków członkowskich i ich klubów stowarzyszonych w zakresie kwestii o charakterze międzynarodowym. W związku z tym zasady kwalifikowania zawodników regulują zachowanie związków członkowskich ISU i stanowią decyzję związku przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

13)

Zgodnie z Przepisami Ogólnymi ISU zasady kwalifikowania zawodników są wiążące dla wszystkich związków członkowskich i ich klubów stowarzyszonych w zakresie kwestii o charakterze międzynarodowym. W związku z tym zasady kwalifikowania zawodników regulują zachowanie związków członkowskich ISU i stanowią decyzję związku przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE.

c.   Ograniczenia ze względu na cel

| 14) | W decyzji Komisja przedstawia opinię, że celem zasad kwalifikowania zawodników jest ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE, uwzględniając ich treść, cele oraz kontekst prawny i gospodarczy. |
| --- | --- |

14)

W decyzji Komisja przedstawia opinię, że celem zasad kwalifikowania zawodników jest ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE, uwzględniając ich treść, cele oraz kontekst prawny i gospodarczy.

| 15) | W zasadach kwalifikowania zawodników z 2014 r. przewidziano, że sportowiec dożywotnio traci prawo do uczestnictwa w zawodach ISU, jeżeli wystąpi w zawodach niezatwierdzonych przez ISU. W szczególności, jeżeli sportowiec został zdyskwalifikowany z powodu wzięcia udziału w niezatwierdzonych zawodach, nie mógł on ubiegać się o uchylenie dyskwalifikacji. W związku z tym naruszenie zasad kwalifikowania zawodników z 2014 r. skutkowało dożywotnią dyskwalifikacją. Kara była stosowana bez względu na to, czy niezatwierdzone zawody narażały sportowca na utratę zdrowia lub mogły zaszkodzić bezpieczeństwu lub uczciwości w sporcie. W samej Konstytucji ISU stwierdzono, że zasady kwalifikowania zawodników ISU z 2014 r. mają na celu ochronę „ekonomicznych i innych interesów ISU”. Zasady kwalifikowania zawodników z 2014 r. ograniczyły możliwość swobodnego uczestnictwa zawodowych łyżwiarzy szybkich w międzynarodowych zawodach łyżwiarstwa szybkiego organizowanych przez osoby trzecie, a tym samym pozbawiły (potencjalnych) konkurujących ze sobą organizatorów zawodów łyżwiarstwa szybkiego możliwości skorzystania z usług sportowców, które są niezbędne, aby zorganizować takie zawody. |
| --- | --- |

15)

W zasadach kwalifikowania zawodników z 2014 r. przewidziano, że sportowiec dożywotnio traci prawo do uczestnictwa w zawodach ISU, jeżeli wystąpi w zawodach niezatwierdzonych przez ISU. W szczególności, jeżeli sportowiec został zdyskwalifikowany z powodu wzięcia udziału w niezatwierdzonych zawodach, nie mógł on ubiegać się o uchylenie dyskwalifikacji. W związku z tym naruszenie zasad kwalifikowania zawodników z 2014 r. skutkowało dożywotnią dyskwalifikacją. Kara była stosowana bez względu na to, czy niezatwierdzone zawody narażały sportowca na utratę zdrowia lub mogły zaszkodzić bezpieczeństwu lub uczciwości w sporcie. W samej Konstytucji ISU stwierdzono, że zasady kwalifikowania zawodników ISU z 2014 r. mają na celu ochronę „ekonomicznych i innych interesów ISU”. Zasady kwalifikowania zawodników z 2014 r. ograniczyły możliwość swobodnego uczestnictwa zawodowych łyżwiarzy szybkich w międzynarodowych zawodach łyżwiarstwa szybkiego organizowanych przez osoby trzecie, a tym samym pozbawiły (potencjalnych) konkurujących ze sobą organizatorów zawodów łyżwiarstwa szybkiego możliwości skorzystania z usług sportowców, które są niezbędne, aby zorganizować takie zawody.

| 16) | ISU zmieniła swoje zasady kwalifikowania zawodników w 2016 r., ale zasady kwalifikowania zawodników z 2016 r. nie wpływają na zmianę wniosku Komisji, zgodnie z którym zasady te ograniczają konkurencję ze względu na cel. Chociaż w zasadach kwalifikowania zawodników z 2016 r. zrezygnowano z automatycznego stosowania dożywotniej dyskwalifikacji, zmienione kary wciąż są nieproporcjonalnie zawyżone z uwagi na stosunkowo krótką karierę łyżwiarzy szybkich, w związku z czym nie różnią się zasadniczo pod względem celu, którym jest uniemożliwienie sportowcom uczestniczenia w alternatywnych zawodach łyżwiarstwa szybkiego i pozbawienie organizatorów zawodów łyżwiarstwa szybkiego możliwości konkurencji. |
| --- | --- |

16)

ISU zmieniła swoje zasady kwalifikowania zawodników w 2016 r., ale zasady kwalifikowania zawodników z 2016 r. nie wpływają na zmianę wniosku Komisji, zgodnie z którym zasady te ograniczają konkurencję ze względu na cel. Chociaż w zasadach kwalifikowania zawodników z 2016 r. zrezygnowano z automatycznego stosowania dożywotniej dyskwalifikacji, zmienione kary wciąż są nieproporcjonalnie zawyżone z uwagi na stosunkowo krótką karierę łyżwiarzy szybkich, w związku z czym nie różnią się zasadniczo pod względem celu, którym jest uniemożliwienie sportowcom uczestniczenia w alternatywnych zawodach łyżwiarstwa szybkiego i pozbawienie organizatorów zawodów łyżwiarstwa szybkiego możliwości konkurencji.

d.   Ograniczenia ze względu na skutek

| 17) | Chociaż analiza skutków zasad kwalifikowania zawodników nie jest konieczna, Komisja uważa jednak, że również one mają skutek ograniczający konkurencję. Gdyby zasady kwalifikowania zawodników nie istniały, sportowcy mogliby oferować swoje usługi organizatorom zawodów łyżwiarstwa szybkiego innym niż ISU lub jej związki członkowskie, nie byłoby żadnej innej bariery nie do pokonania i w praktyce pojawiłyby się konkretne możliwości czynnego udziału potencjalnych konkurentów w organizacji i gospodarczym wykorzystaniu międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego. |
| --- | --- |

17)

Chociaż analiza skutków zasad kwalifikowania zawodników nie jest konieczna, Komisja uważa jednak, że również one mają skutek ograniczający konkurencję. Gdyby zasady kwalifikowania zawodników nie istniały, sportowcy mogliby oferować swoje usługi organizatorom zawodów łyżwiarstwa szybkiego innym niż ISU lub jej związki członkowskie, nie byłoby żadnej innej bariery nie do pokonania i w praktyce pojawiłyby się konkretne możliwości czynnego udziału potencjalnych konkurentów w organizacji i gospodarczym wykorzystaniu międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego.

| 18) | Zasady kwalifikowania zawodników służą utrzymaniu władzy rynkowej ISU i jej związków członkowskich. W rzeczywistości żadna osoba trzecia nie zajmuje się czynnie organizacją i gospodarczym wykorzystaniem międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego. Wejście Icederby na rynek prawdopodobnie zakończyłoby się powodzeniem, gdyby nie odstraszający efekt zasad kwalifikowalności, który uniemożliwił zapewnienie udziału sportowców. Icederby zorganizowałoby swoje zawody po zakończeniu sezonu ISU, oferując konsumentom dodatkowe zawody łyżwiarstwa szybkiego i zapewniając dodatkowe źródła dochodów dla sportowców. |
| --- | --- |

18)

Zasady kwalifikowania zawodników służą utrzymaniu władzy rynkowej ISU i jej związków członkowskich. W rzeczywistości żadna osoba trzecia nie zajmuje się czynnie organizacją i gospodarczym wykorzystaniem międzynarodowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego. Wejście Icederby na rynek prawdopodobnie zakończyłoby się powodzeniem, gdyby nie odstraszający efekt zasad kwalifikowalności, który uniemożliwił zapewnienie udziału sportowców. Icederby zorganizowałoby swoje zawody po zakończeniu sezonu ISU, oferując konsumentom dodatkowe zawody łyżwiarstwa szybkiego i zapewniając dodatkowe źródła dochodów dla sportowców.

| 19) | Świadczy to o tym, że zasady kwalifikowania zawodników mają negatywny wpływ na kilka parametrów konkurencji, w szczególności na: (i) produkt oraz (ii) wybór dla konsumentów i innowacyjność. Po pierwsze, produkt ma ograniczony charakter, ponieważ potencjalne nowe podmioty na rynku mają trudności w nabyciu usług sportowców i nie mogą zorganizować dodatkowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego bez zatwierdzenia przez ISU. Po drugie, zasady kwalifikowania zawodników mają niekorzystny wpływ na wybór dla konsumentów i innowacyjność, ponieważ potencjalni konkurenci mogliby oferować różne i innowacyjne formaty zawodów łyżwiarstwa szybkiego. Przykładowo, Icederby chciało wprowadzić nowy format łyżwiarstwa szybkiego, w ramach którego łyżwiarze szybcy na krótkim i długim torze mogliby rywalizować równocześnie. |
| --- | --- |

19)

Świadczy to o tym, że zasady kwalifikowania zawodników mają negatywny wpływ na kilka parametrów konkurencji, w szczególności na: (i) produkt oraz (ii) wybór dla konsumentów i innowacyjność. Po pierwsze, produkt ma ograniczony charakter, ponieważ potencjalne nowe podmioty na rynku mają trudności w nabyciu usług sportowców i nie mogą zorganizować dodatkowych zawodów łyżwiarstwa szybkiego bez zatwierdzenia przez ISU. Po drugie, zasady kwalifikowania zawodników mają niekorzystny wpływ na wybór dla konsumentów i innowacyjność, ponieważ potencjalni konkurenci mogliby oferować różne i innowacyjne formaty zawodów łyżwiarstwa szybkiego. Przykładowo, Icederby chciało wprowadzić nowy format łyżwiarstwa szybkiego, w ramach którego łyżwiarze szybcy na krótkim i długim torze mogliby rywalizować równocześnie.

e.   Kryteria Meca-Medina nie są spełnione

| 20) | Zasady kwalifikowania zawodników odnoszą się do organizacji konkurencji sportowej. W sprawie Meca-Medina Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że takie zasady generalnie podlegają unijnemu prawu konkurencji. W niektórych okolicznościach mogą nie być objęte zakresem stosowania art. 101 TFUE ze względu na (i) ogólny kontekst, w którym zasady zostały przyjęte lub wywołują swoje skutki, a w szczególności ich cele, (ii) na to, czy wynikające z nich skutki ograniczające konkurencję są nierozłącznie związane z realizowaniem wyznaczonych celów i (iii) czy są one proporcjonalne do tych celów. |
| --- | --- |

20)

Zasady kwalifikowania zawodników odnoszą się do organizacji konkurencji sportowej. W sprawie Meca-Medina Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że takie zasady generalnie podlegają unijnemu prawu konkurencji. W niektórych okolicznościach mogą nie być objęte zakresem stosowania art. 101 TFUE ze względu na (i) ogólny kontekst, w którym zasady zostały przyjęte lub wywołują swoje skutki, a w szczególności ich cele, (ii) na to, czy wynikające z nich skutki ograniczające konkurencję są nierozłącznie związane z realizowaniem wyznaczonych celów i (iii) czy są one proporcjonalne do tych celów.

| 21) | Komisja uważa, że zasady kwalifikowania zawodników nie służą wyłącznie uzasadnionym celom, ale również innym interesom ISU, w tym jej interesom gospodarczym. Ponadto Komisja uważa, że zasady kwalifikowania zawodników nie są ani nierozłącznie związane z realizowaniem uzasadnionych celów, ani proporcjonalne do tych uzasadnionych celów, w szczególności w świetle nieproporcjonalnego charakteru kar dyskwalifikujących przewidzianych przez ISU (które zakładają nawet dożywotnią dyskwalifikację) oraz faktu, że sportowcy są karani za uczestnictwo w niezatwierdzonych zawodach, przy czym zatwierdzenie zawodów organizowanych przez osoby trzecie nie przebiega w oparciu o jasne, obiektywne, przejrzyste i niedyskryminacyjne kryteria. W związku z tym zasady kwalifikowania zawodników są objęte zakresem stosowania art. 101 TFUE. |
| --- | --- |

21)

Komisja uważa, że zasady kwalifikowania zawodników nie służą wyłącznie uzasadnionym celom, ale również innym interesom ISU, w tym jej interesom gospodarczym. Ponadto Komisja uważa, że zasady kwalifikowania zawodników nie są ani nierozłącznie związane z realizowaniem uzasadnionych celów, ani proporcjonalne do tych uzasadnionych celów, w szczególności w świetle nieproporcjonalnego charakteru kar dyskwalifikujących przewidzianych przez ISU (które zakładają nawet dożywotnią dyskwalifikację) oraz faktu, że sportowcy są karani za uczestnictwo w niezatwierdzonych zawodach, przy czym zatwierdzenie zawodów organizowanych przez osoby trzecie nie przebiega w oparciu o jasne, obiektywne, przejrzyste i niedyskryminacyjne kryteria. W związku z tym zasady kwalifikowania zawodników są objęte zakresem stosowania art. 101 TFUE.

f.   Brak wyłączenia na mocy art. 101 ust. 3 TFUE

| 22) | ISU nie była w stanie wykazać, że spełnione zostały łączne warunki przewidziane w art. 101 ust. 3 TFUE. W szczególności zasady kwalifikowania zawodników nie są ani niezbędne, ani proporcjonalne. Istnieją mniej restrykcyjne środki, które pozwalają na osiągnięcie domniemanej efektywności. Ponadto zasady w całości wykluczają konkurencję, tworząc barierę wejścia nie do pokonania przez osoby trzecie, które chcą organizować i wykorzystywać gospodarczo międzynarodowe zawody łyżwiarstwa szybkiego. |
| --- | --- |

22)

ISU nie była w stanie wykazać, że spełnione zostały łączne warunki przewidziane w art. 101 ust. 3 TFUE. W szczególności zasady kwalifikowania zawodników nie są ani niezbędne, ani proporcjonalne. Istnieją mniej restrykcyjne środki, które pozwalają na osiągnięcie domniemanej efektywności. Ponadto zasady w całości wykluczają konkurencję, tworząc barierę wejścia nie do pokonania przez osoby trzecie, które chcą organizować i wykorzystywać gospodarczo międzynarodowe zawody łyżwiarstwa szybkiego.

g.   Zasady arbitrażu apelacyjnego ISU intensyfikują ograniczenie konkurencji

| 23) | Zgodnie z zasadami arbitrażu apelacyjnego apelacje przeciwko stosowaniu zasad kwalifikowania zawodników podlegają wyłącznej właściwości Sportowego Sądu Arbitrażowego (SSA) z siedzibą w Lozannie w Szwajcarii. Komisja nie uważa, ze zasady arbitrażu apelacyjnego stanowią naruszenie prawa sportowców do sprawiedliwego procesu. Jednakże, Komisja stwierdza, że, w przypadku antykonkurencyjnych decyzji ISU o dyskwalifikacji, zasady arbitrażu apelacyjnego zwiększają ograniczenie ich wolności gospodarczej i wykluczenie potencjalnych konkurentów. |
| --- | --- |

23)

Zgodnie z zasadami arbitrażu apelacyjnego apelacje przeciwko stosowaniu zasad kwalifikowania zawodników podlegają wyłącznej właściwości Sportowego Sądu Arbitrażowego (SSA) z siedzibą w Lozannie w Szwajcarii. Komisja nie uważa, ze zasady arbitrażu apelacyjnego stanowią naruszenie prawa sportowców do sprawiedliwego procesu. Jednakże, Komisja stwierdza, że, w przypadku antykonkurencyjnych decyzji ISU o dyskwalifikacji, zasady arbitrażu apelacyjnego zwiększają ograniczenie ich wolności gospodarczej i wykluczenie potencjalnych konkurentów.

Grzywny

| 24) | W szczególnym kontekście tej decyzji Komisja nie nakłada grzywny na ISU z następujących, występujących łącznie przyczyn: (i) jest to pierwsza decyzja wydana przez Komisję na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 w odniesieniu do zasad ustalanych przez organy zarządzające sportem, przy czym w art. 165 TFUE uznano szczególny charakter sportu, (ii) zasady kwalifikowania zawodników ISU obowiązują i są powszechnie znane od ich przyjęcia w 1998 r. oraz (iii) ISU jest międzynarodową federacją sportową, która poza prowadzeniem działalności komercyjnej działa na rzecz promowania dyscypliny łyżwiarstwa szybkiego na całym świecie, w tym poprzez przeznaczenie części przychodów na rozwój sportu. |
| --- | --- |

24)

W szczególnym kontekście tej decyzji Komisja nie nakłada grzywny na ISU z następujących, występujących łącznie przyczyn: (i) jest to pierwsza decyzja wydana przez Komisję na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 w odniesieniu do zasad ustalanych przez organy zarządzające sportem, przy czym w art. 165 TFUE uznano szczególny charakter sportu, (ii) zasady kwalifikowania zawodników ISU obowiązują i są powszechnie znane od ich przyjęcia w 1998 r. oraz (iii) ISU jest międzynarodową federacją sportową, która poza prowadzeniem działalności komercyjnej działa na rzecz promowania dyscypliny łyżwiarstwa szybkiego na całym świecie, w tym poprzez przeznaczenie części przychodów na rozwój sportu.

| 25) | Komisja jest jednak zdania, że jeżeli ISU w terminie 90 dni od daty notyfikacji niniejszej decyzji nie usunie przedmiotowego naruszenia, należy nałożyć na nią okresowe kary pieniężne. |
| --- | --- |

25)

Komisja jest jednak zdania, że jeżeli ISU w terminie 90 dni od daty notyfikacji niniejszej decyzji nie usunie przedmiotowego naruszenia, należy nałożyć na nią okresowe kary pieniężne.

---

(1)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 27.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/13

---

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

(2018/C 148/07)

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

| Data i godzina zamknięcia łowiska | 14.3.2018 |
| --- | --- |
| Czas trwania | 14.3.2018–31.12.2018 |
| Państwo członkowskie | Francja |
| Stado lub grupa stad | SBR/678- |
| Gatunek | Morlesz bogar (Pagellus bogaraveo) |
| Obszar | Wody Unii i wody międzynarodowe obszarów VI, VII oraz VIII |
| Rodzaj(e) statków rybackich | — |
| Numer referencyjny | 05/TQ2285 |

Data i godzina zamknięcia łowiska

14.3.2018

Czas trwania

14.3.2018–31.12.2018

Państwo członkowskie

Francja

Stado lub grupa stad

SBR/678-

Gatunek

Morlesz bogar (Pagellus bogaraveo)

Obszar

Wody Unii i wody międzynarodowe obszarów VI, VII oraz VIII

Rodzaj(e) statków rybackich

—

Numer referencyjny

05/TQ2285

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

---

| 27.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/13

---

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

(2018/C 148/08)

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

| Data i godzina zamknięcia łowiska | 14.3.2018 |
| --- | --- |
| Czas trwania | 14.3.2018–31.12.2018 |
| Państwo członkowskie | Francja |
| Stado lub grupa stad | ANF/8C3411 |
| Gatunek | Żabnicowate (Lophiidae) |
| Obszar | 8c, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 |
| Rodzaj(e) statków rybackich | — |
| Numer referencyjny | 06/TQ120 |

Data i godzina zamknięcia łowiska

14.3.2018

Czas trwania

14.3.2018–31.12.2018

Państwo członkowskie

Francja

Stado lub grupa stad

ANF/8C3411

Gatunek

Żabnicowate (Lophiidae)

Obszar

8c, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1

Rodzaj(e) statków rybackich

—

Numer referencyjny

06/TQ120

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

---

| 27.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/14 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/14

---

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

(2018/C 148/09)

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

| Data i godzina zamknięcia łowiska | 22.3.2018 |
| --- | --- |
| Czas trwania | 22.3.2018–30.6.2018 |
| Państwo członkowskie | Unia Europejska (wszystkie państwa członkowskie) |
| Stado lub grupa stad | RED/N3M. |
| Gatunek | Karmazyny (Sebastes spp.) |
| Obszar | NAFO 3M |
| Rodzaj(-e) statków rybackich | — |
| Numer referencyjny | 07/TQ120 |

Data i godzina zamknięcia łowiska

22.3.2018

Czas trwania

22.3.2018–30.6.2018

Państwo członkowskie

Unia Europejska (wszystkie państwa członkowskie)

Stado lub grupa stad

RED/N3M.

Gatunek

Karmazyny (Sebastes spp.)

Obszar

NAFO 3M

Rodzaj(-e) statków rybackich

—

Numer referencyjny

07/TQ120

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 27.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/15 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/15

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.8878 – SEB/ALI)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2018/C 148/10)

| 1. | W dniu 19 kwietnia 2018 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji.
  Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:






  — | Skandinaviska Enskilda Banken AB (Szwecja, „SEB”), |
| --- | --- | --- |

1.

W dniu 19 kwietnia 2018 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

—

Skandinaviska Enskilda Banken AB (Szwecja, „SEB”),

| — | Aura Light International AB (Niderlandy, „ABI”), obecnie kontrolowane przez FSN Capital Holding Jersey Limited. |
| --- | --- |

—

Aura Light International AB (Niderlandy, „ABI”), obecnie kontrolowane przez FSN Capital Holding Jersey Limited.

Przedsiębiorstwo SEB przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem ALI.

Koncentracja dokonywana jest w drodze postanowień umownych.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:
  —   w przypadku przedsiębiorstwa SEB: szeroki asortyment usług finansowych dla klientów detalicznych i korporacyjnych,
  —   w przypadku przedsiębiorstwa ALI: koncepcja, wytwarzanie i sprzedaż systemów oświetleniowych dla klientów biznesowych. |
| --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   w przypadku przedsiębiorstwa SEB: szeroki asortyment usług finansowych dla klientów detalicznych i korporacyjnych,

—   w przypadku przedsiębiorstwa ALI: koncepcja, wytwarzanie i sprzedaż systemów oświetleniowych dla klientów biznesowych.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.
  Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:
  M.8878 – SEB/ALI
  Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:





  E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu |
| --- | --- |
| Faks +32 22964301 |
| Adres pocztowy: |
| European Commission |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.8878 – SEB/ALI

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

---