# Dziennik Urzędowy C 72/26 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 72 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6126 lutego 2018 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 72

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6126 lutego 2018

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2018/C 72/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2018/C 72/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2018/C 72/02 | Sprawa C-434/15: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona – Hiszpania) Asociación Profesional Elite Taxi / Uber Systems Spain, SL (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 56 TFUE — Artykuł 58 ust. 1 TFUE — Usługi w dziedzinie transportu — Dyrektywa 2006/123/WE — Usługi na rynku wewnętrznym — Dyrektywa 2000/31/WE — Dyrektywa 98/34/WE — Usługi społeczeństwa informacyjnego — Usługa pośrednictwa umożliwiająca odpłatnie, za pomocą aplikacji na inteligentny telefon, nawiązywanie kontaktów między właścicielami pojazdów niebędącymi zawodowymi kierowcami a osobami chcącymi przebyć trasę miejską — Wymóg uzyskania pozwolenia) | 2 |
| 2018/C 72/03 | Sprawa C-521/15: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Królestwo Hiszpanii / Rada Unii Europejskiej [Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja wykonawcza (UE) 2015/1289 — Nałożenie grzywny na państwo członkowskie w ramach nadzoru gospodarczego i budżetowego strefy euro — Manipulacja danymi statystycznymi dotyczącymi deficytu danego państwa członkowskiego — Właściwość — Rozporządzenie (UE) nr 1173/2011 — Artykuł 8 ust. 1 i 3 — Decyzja delegowana 2012/678/UE — Artykuł 2 ust. 1 i 3 oraz art. 14 ust. 2 — Rozporządzenie (WE) nr 479/2009 — Artykuł 3 ust. 1, art. 8 ust. 1 oraz art. 11 i 11a — Prawo do obrony — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 41 ust. 1 — Prawo do dobrej administracji — Artykuły 121, 126 i 136 TFUE — Protokół nr 12 w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu — Wystąpienie naruszenia — Wprowadzenie w błąd — Ustalenie grzywny — Zasada niedziałania wstecz przepisów prawa karnego] | 3 |
| 2018/C 72/04 | Sprawa C-664/15: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – Protect Natur-, Arten- und Landschaftsschutz Umweltorganisation / Bezirkshauptmannschaft Gmünd (Odesłanie prejudycjalne — Środowisko naturalne — Dyrektywa 2000/60/WE — Polityka Unii Europejskiej w dziedzinie gospodarki wodnej — Artykuł 4 ust. 1 i art. 14 ust. 1 — Obowiązek zapobiegania pogarszaniu się stanu części wód i zachęcania wszystkich zainteresowanych stron do aktywnego udziału we wdrażaniu dyrektywy — Konwencja z Aarhus — Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska — Artykuł 6 i art. 9 ust. 3 — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 47 — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Przedsięwzięcie, które może wywierać wpływ na stan wód — Postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia — Organizacja ochrony środowiska — Wniosek o przyznanie statusu strony postępowania — Możliwość powołania się na prawa wynikające z dyrektywy 2000/60/WE — Utrata statusu strony postępowania i prawa do wniesienia skargi w wypadku braku powołania się na te prawa we właściwym czasie w toku postępowania administracyjnego) | 4 |
| 2018/C 72/05 | Sprawa C-677/15 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) / European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, European Dynamics Belgium SA (Odwołanie — Zamówienia publiczne na usługi — Świadczenie usług zewnętrznych na potrzeby zarządzania programami i projektami oraz na potrzeby doradztwa technicznego w dziedzinie technologii informatycznych — Procedura kaskadowa — Ważenie podkryteriów w ramach kryteriów udzielenia zamówienia — Zasady równości szans i przejrzystości — Oczywiste błędy w ocenie — Braki w uzasadnieniu — Utrata szansy — Odpowiedzialność pozaumowna Unii Europejskiej — Żądanie odszkodowania) | 5 |
| 2018/C 72/06 | Sprawy połączone od C-66/16 P do C-69/16 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Comunidad Autónoma del País Vasco, Itelazpi, SA (C-66/16 P), Comunidad Autónoma de Cataluña, Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) (C-67/16 P), Navarra de Servicios y Tecnologías SA, (C-68/16 P), Cellnex Telecom SA, dawniej Abertis Telecom SA, Retevisión I SA (C-69/16 P) / Komisja Europejska, SES Astra SA (Odwołanie — Pomoc państwa — Telewizja cyfrowa — Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych — Subwencja na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej — Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Definicja — Zakres uznania państw członkowskich) | 6 |
| 2018/C 72/07 | Sprawa C-70/16 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Comunidad Autónoma de Galicia, Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) / Komisja Europejska, SES Astra SA (Odwołanie — Pomoc państwa — Telewizja cyfrowa — Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych — Subwencja na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej — Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Definicja — Zakres uznania państw członkowskich) | 6 |
| 2018/C 72/08 | Sprawa C-81/16 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Królestwo Hiszpanii / Komisja Europejska (Odwołanie — Pomoc państwa — Telewizja cyfrowa — Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych — Subwencja na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej — Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Definicja — Zakres uznania państw członkowskich) | 7 |
| 2018/C 72/09 | Sprawa C-102/16: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Belgia) – Vaditrans BVBA / Belgische Staat [Odesłanie prejudycjalne — Transport drogowy — Okres odpoczynku kierowcy — Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 — Artykuł 8 ust. 6 i 8 — Możliwość wykorzystania dziennych okresów odpoczynku i skróconych tygodniowych okresów odpoczynku poza bazą w pojeździe — Wyłączenie regularnych tygodniowych okresów odpoczynku] | 8 |
| 2018/C 72/10 | Sprawa C-158/16: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo – Hiszpania) – Margarita Isabel Vega González / Consejería de Hacienda y Sector Público del gobierno del Principado de Asturias (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 1999/70 WE — Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC — Klauzula 4 — Zasada niedyskryminacji — Pojęcie warunków zatrudnienia — Uznanie sytuacji za sytuację administracyjną związaną z pełnieniem specjalnych funkcji — Uregulowanie krajowe przewidujące przyznanie wyłącznie urzędnikom, z wyłączeniem członków personelu tymczasowego, urlopu związanego z pełnieniem specjalnych funkcji w przypadku powołania do pełnienia funkcji publicznych) | 8 |
| 2018/C 72/11 | Sprawa C-178/16: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Impresa di Costruzioni Ing. E. Mantovani SpA, Guerrato SpA / Provincia autonoma di Bolzano, Agenzia per i procedimenti e la vigilanza in materia di contratti pubblici di lavori servizi e forniture (ACP), Autorità nazionale anticorruzione (ANAC) (Odesłanie prejudycjalne — Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Dyrektywa 2004/18 WE — Artykuł 45 ust. 2 i 3 — Podstawy wykluczenia z udziału w przetargu — Oświadczenie o braku skazania prawomocnym wyrokiem byłych członków zarządu uczestniczącej w przetargu spółki — Bezprawne zachowanie byłego członka zarządu — Wyrok skazujący — Całkowite i faktyczne odcięcie się przedsiębiorstwa uczestniczącego w przetargu od tego członka zarządu — Dowód — Ocena przez instytucję zamawiającą wymogów dotyczących tego obowiązku) | 9 |
| 2018/C 72/12 | Sprawa C-226/16: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Francja) – Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Union professionnelle des industries privées du gaz (Uprigaz) / Premier ministre, Ministre de l’Environnement, de l’Énergie et de la Mer [Odesłanie prejudycjalne — Energia — Sektor gazu — Bezpieczeństwo dostaw gazu — Rozporządzenie (UE) nr 994/2010 — Ciążący na przedsiębiorstwach gazowych obowiązek podjęcia środków w celu zapewnienia dostaw gazu odbiorcom chronionym — Artykuł 2 akapit drugi pkt 1 — Pojęcie odbiorców chronionych — Artykuł 8 ust. 2 — Dodatkowy wymóg — Artykuł 8 ust. 5 — Możliwość spełnienia przez przedsiębiorstwa gazowe ciążących na nich obowiązków na szczeblu regionalnym lub unijnym — Przepisy krajowe przewidujące wobec dostawców gazu dodatkowy wymóg magazynowania gazu, którego zakres stosowania obejmuje również odbiorców niezaliczających się do odbiorców chronionych w rozumieniu rozporządzenia nr 994/2010 — Obowiązek magazynowania, który musi być spełniony w wysokości 80 % na terytorium danego państwa członkowskiego] | 10 |
| 2018/C 72/13 | Sprawa C-255/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Københavns Byret – Dania) –postępowanie karne przeciwko Bentowi Falbertowi, Poulowi Madsenowi, JP/Politikens Hus A/S (Odesłanie prejudycjalne — Procedura udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych — Uregulowanie krajowe określające w szczegółowy sposób lub wprowadzające zakaz oferowania gier, loterii i zakładów bez posiadania zezwolenia i wprowadzające zakaz reklamy gier, loterii i zakładów oferowanych bez posiadania zezwolenia) | 11 |
| 2018/C 72/14 | Sprawa C-268/16 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Binca Seafoods GmbH / Komisja Europejska [Odwołanie — Rozporządzenie (WE) nr 834/2007 — Produkcja i etykietowanie produktów ekologicznych — Rozporządzenie (WE) nr 889/2008 — Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1358/2014 — Interes prawny — Pojęcie korzyści indywidualnej] | 11 |
| 2018/C 72/15 | Sprawa C-276/16: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Prequ’ Italia Srl / Agenzia delle Dogane e dei Monopoli [Odesłanie prejudycjalne — Zasada poszanowania prawa do obrony — Prawo do bycia wysłuchanym — Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 — Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 244 — Pokrycie długu celnego — Brak uprzedniego wysłuchania adresata przed wydaniem decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego — Prawo do uzyskania przez adresata wstrzymania wykonania decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego — Brak automatycznego wstrzymania wykonania w wypadku wniesienia odwołania w trybie administracyjnym — Odesłanie do przesłanek przewidzianych w art. 244 kodeksu celnego] | 12 |
| 2018/C 72/16 | Sprawa C-277/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy – Polska) – Polkomtel sp. z o.o. / Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Odesłanie prejudycjalne — Wspólne ramy regulacyjne sieci i usług łączności elektronicznej — Dyrektywa 2002/21/WE — Artykuły 8 i 16 — Dyrektywa 2002/19/WE — Artykuły 8 i 13 — Operator wskazany jako posiadający znaczącą pozycję na rynku — Kontrola cen — Obowiązki nałożone przez krajowe organy regulacyjne — Obowiązek oparcia cen na kosztach — Ustalanie opłat poniżej kosztów ponoszonych przez danego operatora z tytułu świadczenia usług zakańczania połączeń głosowych w sieciach ruchomych — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 16 — Wolność prowadzenia działalności gospodarczej — Proporcjonalność) | 13 |
| 2018/C 72/17 | Sprawa C-291/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona – Hiszpania) – Schweppes SA / Red Paralela SL, Red Paralela BCN SL, dawniej Carbòniques Montaner SL [Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Znaki towarowe — Dyrektywa 2008/95 WE — Artykuł 7 ust. 1 — Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy — Równolegle chronione znaki towarowe — Przeniesienie praw do znaków towarowych w odniesieniu do części terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) — Strategia handlowa wspierająca w sposób zamierzony wizerunek globalnego i jednolitego znaku towarowego po przeniesieniu prawa — Właściciele niezależni, jednak utrzymujący ścisłe relacje handlowe i gospodarcze] | 14 |
| 2018/C 72/18 | Sprawa C-322/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Global Starnet Ltd / Ministero dell'Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma Monopoli di Stato (Odesłanie prejudycjalne — Swoboda świadczenia usług, swoboda przedsiębiorczości, swoboda przepływu kapitału, wolność prowadzenia działalności gospodarczej — Ograniczenia — Udzielenie nowych koncesji na zarządzanie grami na odległość — Zasady pewności prawa oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań — Wyrok trybunału konstytucyjnego — Obowiązek wystąpienia do Trybunału przez sąd krajowy) | 15 |
| 2018/C 72/19 | Sprawa C-334/16: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Albacete – Hiszpania) – José Luís Núñez Torreiro / AIG Europe Limited, Sucursal en España, uprzednio Chartis Europe Limited, Sucursal en España, Unión Española de Entidades Aseguradoras y Reaseguradoras (Unespa) (Odesłanie prejudycjalne — Obowiązkowe ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych — Dyrektywa 2009/103/WE — Artykuł 3 akapit pierwszy — Pojęcie ruchu pojazdów — Uregulowanie krajowe wykluczające prowadzenie pojazdów mechanicznych na drogach lub terenach, które nie są zdatne do ruchu, z wyjątkiem tych, które choć nie są zdatne do tego celu, są jednak powszechnie używane) | 15 |
| 2018/C 72/20 | Sprawa C-364/16 P: Wyrok Trybunału (szósta izba izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Trioplast Industrier AB / Komisja Europejska (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek plastikowych worków przemysłowych — Skierowane przez Komisję do wnoszącej odwołanie wezwanie do zapłaty odsetek za zwłokę od kwoty nałożonej grzywny — Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie) | 16 |
| 2018/C 72/21 | Sprawa C-372/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht München – Niemcy) – Soha Sahyouni / Raja Mamisch [Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 — Wzmocniona współpraca w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodu i separacji prawnej — Uznanie rozwodu prywatnego uzyskanego przed sądem wyznaniowym w państwie trzecim — Zakres stosowania wspomnianego rozporządzenia] | 16 |
| 2018/C 72/22 | Sprawa C-393/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne/Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH & Co. OHG, reprezentowane przez Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH, dawniej Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG Süd. [Odesłanie prejudycjalne — Wspólna organizacja rynków produktów rolnych — Chroniona nazwa pochodzenia (ChNP) — Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 — Artykuł 118m ust. 2 lit. a) ppkt (ii) i art. 118m ust. 2 lit. b) i c) — Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 — Artykuł 103 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) i art. 103 ust. 2 lit. b) i c) — Zakres stosowania — Wykorzystanie reputacji ChNP — Niewłaściwe stosowanie, imitacja lub przywołanie ChNP — Oznaczenie nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd — ChNP Champagne wykorzystywana w nazwie środka spożywczego — Nazwa Champagner Sorbet — Środek spożywczy zawierający szampan jako składnik — Składnik przyznający podstawową cechę charakterystyczną środkowi spożywczemu] | 17 |
| 2018/C 72/23 | Sprawy połączone C-397/16 i C-435/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte d'appello di Milano, Bundesgerichtshof – Włochy, Niemcy) – Acacia Srl/Pneusgarda Srl w upadłości, Audi AG (C-397/16), Acacia Srl, Rolando D’Amato/Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (C-435/16). [Odesłanie prejudycjalne — Rozporządzenie (WE) nr 6/2002 — Wzory wspólnotowe — Artykuł 110 ust. 1 — Brak ochrony — Klauzula naprawy — Pojęcie cechy części składowej produktu złożonego — Naprawa produktu złożonego w celu nadania mu pierwotnego wyglądu — Środki, jakie mają zostać przyjęte przez użytkownika celem powołania się na klauzulę naprawy — Obręcz kół samochodu stanowiąca idealną replikę modelu oryginalnej obręczy kół] | 18 |
| 2018/C 72/24 | Sprawa C-419/16: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Bolzano – Włochy) – Sabine Simma Federspiel / Provincia autonoma di Bolzano; Equitalia Nord SpA (Odesłanie prejudycjalne — Swoboda przedsiębiorczości i swobodny przepływ pracowników — Artykuły 45 i 49 TFUE — Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji lekarskich — Dyrektywy 75/363/EWG i 93/16/EWG — Wynagrodzenie lekarzy w trakcie szkolenia specjalizacyjnego) | 19 |
| 2018/C 72/25 | Sprawa C-434/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – Peter Nowak / Data Protection Commissioner [Odesłanie prejudycjalne — Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych — Dyrektywa 95/46/WE — Artykuł 2 lit. a) — Pojęcie danych osobowych — Pisemne odpowiedzi udzielone przez osobę przystępującą do egzaminu zawodowego — Naniesione przez egzaminatora komentarze odnoszące się do tych odpowiedzi — Artykuł 12 lit. a) i b) — Zakres prawa dostępu i sprostowania przysługującego osobie, której dane dotyczą] | 20 |
| 2018/C 72/26 | Sprawa C-442/16: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal – Irlandia) – Florea Gusa / Minister for Social Protection, Irlandia, Attorney General (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2004/38 WE — Osoba, która zaprzestała prowadzenia działalności na własny rachunek — Zachowanie statusu osoby prowadzącej działalność na własny rachunek — Prawo pobytu — Przepisy państwa członkowskiego zastrzegające przyznanie zasiłku dla osób poszukujących pracy dla osób posiadających prawo pobytu na terytorium tego państwa członkowskiego) | 20 |
| 2018/C 72/27 | Sprawa C-462/16: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Finanzamt Bingen-Alzey / Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Podatek od wartości dodanej (VAT) — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 90 ust. 1 — Obniżenie ceny na warunkach określonych przez państwa członkowskie — Obniżenie podstawy opodatkowania — Zasady zdefiniowane w wyroku z dnia 24 października 1996 r., Elida Gibbs (C-317/94, EU:C:1996:400) — Rabaty przyznane prywatnym kasom ubezpieczenia zdrowotnego] | 21 |
| 2018/C 72/28 | Sprawa C-467/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart – Niemcy) – Brigitte Schlömp / Landratsamt Schwäbisch Hall (Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Jurysdykcja i uznawanie oraz wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych — Konwencja z Lugano II — Zawisłość sporu — Pojęcie sądu — Organ pojednawczy prawa szwajcarskiego odpowiedzialny za przeprowadzenie postępowania pojednawczego poprzedzającego wszelkie postępowanie sądowe w przedmiocie rozpoznania sprawy co do istoty) | 22 |
| 2018/C 72/29 | Sprawa C-492/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Incyte Corporation / Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala [Odesłanie prejudycjalne — Własność intelektualna i przemysłowa — Prawo patentowe — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Rozporządzenie (WE) nr 469/2009 — Artykuł 18 — Środki ochrony roślin — Rozporządzenie (WE) nr 1610/96 — Artykuł 17 ust. 2 — Dodatkowe świadectwo ochronne — Okres ważności — Ustalenie daty upływu ważności — Skutki wyroku w czasie — Możliwość lub obowiązek skorygowania daty upływu ważności] | 22 |
| 2018/C 72/30 | Sprawa C-500/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – Caterpillar Financial Services sp. z o.o. [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 135 ust. 1 lit. a) — Zwolnienia — Podatki pobrane z naruszeniem prawa Unii — Przeszkody w zwrocie nadpłaty VAT — Artykuł 4 ust. 3 TUE — Zasady równoważności, skuteczności i lojalnej współpracy — Prawa przyznane jednostkom — Upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego — Skutki wyroku Trybunału — Zasada pewności prawa] | 23 |
| 2018/C 72/31 | Sprawy połączone C-504/16 i C-613/16: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Finanzgericht Köln – Niemcy) – Deister Holding AG dawniej Traxx Investments N.V. (C-504/16), Juhler Holding A/S (C-613/16) / Bundeszentralamt für Steuern (Odesłanie prejudycjalne — Podatki bezpośrednie — Swoboda przedsiębiorczości — Dyrektywa 90/435/EWG — Artykuł 1 ust. 2 — Artykuł 5 — Spółka dominująca — Holding — Pobranie podatku u źródła od zysków wypłacanych na rzecz spółki dominującej niebędącej rezydentem — Zwolnienie — Oszustwo podatkowe, unikanie opodatkowania i nadużycie podatkowe — Domniemanie) | 24 |
| 2018/C 72/32 | Sprawa C-516/16: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht – Austria) – Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse eGen / Agrarmarkt Austria [Odesłanie prejudycjalne — Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Program operacyjny w sektorze owoców i warzyw — Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007, zmienione rozporządzeniem (WE) nr 361/2008 — Artykuły 103b, 103d i 103 g — Pomoc finansowa Unii Europejskiej — Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 — Artykuł 60 i pkt 23 załącznika IX — Inwestycje realizowane w gospodarstwach lub pomieszczeniach należących do organizacji producentów — Pojęcie — Uzasadnione oczekiwania — Pewność prawa] | 24 |
| 2018/C 72/33 | Sprawa C-529/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München – Niemcy) – Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH / Hauptzollamt München (Odesłanie prejudycjalne — Wspólna taryfa celna — Kodeks celny — Artykuł 29 — Ustalanie wartości celnej — Transakcje transgraniczne między spółkami powiązanymi — Uprzednie porozumienie cenowe — Ustalona cena transferowa składająca się z kwoty uprzednio zafakturowanej i korekty ryczałtowej dokonanej po upływie okresu rozliczeniowego) | 25 |
| 2018/C 72/34 | Sprawa C-649/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – Peter Valach i in. / Waldviertel Sparkasse Bank AG i in. [Odesłanie prejudycjalne — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 — Zakres stosowania — Powództwo odszkodowawcze oparte na reżimie odpowiedzialności deliktowej, wytoczone przeciwko członkom rady wierzycieli z powodu odrzucenia przez nich planu restrukturyzacyjnego w postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności] | 26 |
| 2018/C 72/35 | Sprawa C-571/17 PPU: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 22 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam – Niderlandy) – Wykonanie europejskiego nakazu aresztowania wydanego wobec Sameta Ardica (Odesłanie prejudycjalne — Pilny tryb prejudycjalny — Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych — Europejski nakaz aresztowania — Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW — Procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi — Warunki wykonania — Podstawy fakultatywnej odmowy wykonania — Artykuł 4a ust. 1, dodany decyzją ramową 2009/299/WSiSW — Nakaz wydany do celów wykonania kary pozbawienia wolności — Pojęcie rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie — Zakres — Osoba prawomocnie skazana na karę pozbawienia wolności w wyniku rozprawy, która odbyła się w obecności tej osoby — Kara, której wykonanie zostało następnie częściowo zawieszone pod określonymi warunkami — Późniejsze postępowanie, w którego wyniku zarządzono wykonanie kary z powodu nieprzestrzegania tych warunków — Postępowanie w przedmiocie uchylenia, które odbyło się pod nieobecność zainteresowanego) | 27 |
| 2018/C 72/36 | Sprawa C-648/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 20 listopada 2017 r. – Balcia Insurance SE | 27 |
| 2018/C 72/37 | Sprawa C-696/17 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 10 października 2017 r. w sprawie T-841/16, Alex / Komisja, wniesione w dniu 8 grudnia 2017 r. przez Alex SCI | 28 |
| 2018/C 72/38 | Sprawa C-14/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 14 listopada 2017 r. w sprawie T-831/14, Alfamicro / Komisja, wniesione w dniu 5 stycznia 2018 r. przez Alfamicro – Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda. | 29 |
| | Sąd |
| 2018/C 72/39 | Sprawa T-76/15: Wyrok Sądu z dnia 18 stycznia 2018 r. – Kenup Foundation i in./EIT [Badania i rozwój technologiczny — EIT — Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji Horyzont 2020 — Zaproszenie do składania wniosków w celu wyznaczenia wspólnoty wiedzy i innowacji — Odrzucenie oferty skarżących — Rozporządzenie (WE) nr 294/2008 — Rozporządzenie (UE) nr 1290/2013 — Niezgodne z prawem delegowanie kompetencji] | 31 |
| 2018/C 72/40 | Sprawa T-747/15: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – EDF/Komisja (Pomoc państwa — Pomoc przyznana EDF przez władze francuskie — Przekwalifikowanie na dotację kapitałową utworzonych w ramach zwolnienia z podatku rezerw księgowych na odnowienie sieci zaopatrzenia w energię elektryczną — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Powaga rzeczy osądzonej — Kryterium inwestora prywatnego) | 32 |
| 2018/C 72/41 | Sprawa T-68/16: Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2018 r. – Deichmann / EUIPO – Munich (Przedstawienie krzyża umieszczonego na bocznej stronie buta sportowego) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający krzyż umieszczony na bocznej stronie buta sportowego — Znak pozycyjny — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 15 ust. 1 i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 18 ust. 1 i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]} | 32 |
| 2018/C 72/42 | Sprawa T-204/16: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – Sun Media / EUIPO – Meta4 Spain (METABOX) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego METABOX — Wcześniejsze słowne, krajowy i unijny, znaki towarowe META4 i wcześniejsze graficzne, krajowy i unijny, znaki towarowe meta4 — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Podobieństwo oznaczeń — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd} | 33 |
| 2018/C 72/43 | Sprawa T-273/16: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – Sun Media / EUIPO – Meta4 Spain (METAPORN) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego METAPORN — Wcześniejsze, krajowe i unijne, słowne znaki towarowe META 4 oraz graficzne znaki towarowe meta4 — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Podobieństwo usług — Pojęcie usług komplementarnych — Podobieństwo oznaczeń — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd} | 34 |
| 2018/C 72/44 | Sprawa T-398/16: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r.– Starbucks / EUIPO – Nersesyan (COFFEE ROCKS) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego COFFEE ROCKS — Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe STARBUCKS COFFEE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009[obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001} | 34 |
| 2018/C 72/45 | Sprawa T-630/16: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – Dehtochema Bitumat / ECHA (REACH — Opłata należna za rejestrację substancji — Ulga przyznana MŚP — Zalecenie 2003/361/WE — Pojęcie powiązanego przedsiębiorstwa — Złożenie nieprawidłowego oświadczenia o wielkości przedsiębiorstwa — Ulga wynosząca 50 % kwoty obowiązującej opłaty administracyjnej — Kompetencje ECHA — Zaprzestanie produkcji substancji) | 35 |
| 2018/C 72/46 | Sprawa T-804/16: Wyrok Sądu z dnia 18 stycznia 2018 r. – LG Electronics / EUIPO (Dual Edge) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Dual Edge — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]} | 36 |
| 2018/C 72/47 | Sprawa T-231/17: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – SE / Rada (Służba publiczna — Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatki rodzinne — Artykuł 2 ust. 2 akapit trzeci załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Pojęcie dziecka pozostającego na utrzymaniu — Pojęcie dziecka, wobec którego urzędnik ma obowiązek alimentacyjny wynikający z orzeczenia sądowego opartego na ustawodawstwie państwa członkowskiego dotyczącego ochrony nieletnich — Odmowa przyznania wnuczce urzędnika statusu dziecka pozostającego na utrzymaniu) | 36 |
| 2018/C 72/48 | Sprawa T-809/17: Skarga wniesiona w dniu 7 grudnia 2017 r. – Intercontact Budapest / CdT | 37 |
| 2018/C 72/49 | Sprawa T-816/17: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2017 r. – Luksemburg / Komisja | 38 |
| 2018/C 72/50 | Sprawa T-819/17: Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2017 r. – Sierra / EUIPO | 39 |
| 2018/C 72/51 | Sprawa T-823/17: Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2017 r. – Etnia Dreams/EUIPO – Poisson (Etnik) | 40 |
| 2018/C 72/52 | Sprawa T-834/17: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2017 r. – United Parcel Service / Komisja | 41 |
| 2018/C 72/53 | Sprawa T-835/17: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2017 r. – Eurofer / Komisja | 42 |
| 2018/C 72/54 | Sprawa T-837/17: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2017 r. – Negru/EUIPO – Sky (SkyPrivate) | 43 |
| 2018/C 72/55 | Sprawa T-3/18: Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2018 r. – Holzer y Cia /EUIPO – Annco (ANN TAYLOR) | 43 |
| 2018/C 72/56 | Sprawa T-4/18: Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2018 r. – Holzer y Cia /EUIPO – Annco (AT ANN TAYLOR) | 44 |
| 2018/C 72/57 | Sprawa T-5/18: Skarga wniesiona w dniu 3 stycznia 2018 r. – Hamburg Beer Company / EUIPO (Hamburg BEER COMPANY) | 45 |
| 2018/C 72/58 | Sprawa T-6/18: Skarga wniesiona w dniu 2 stycznia 2018 r. – Hamburg Beer Company / EUIPO (Hamburg Beer Company) | 46 |
| 2018/C 72/59 | Sprawa T-7/18: Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2018 r. – inforsacom Informationssysteme/EUIPO (Business and technology working as one) | 46 |
| 2018/C 72/60 | Sprawa T-9/18: Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2018 r. – Addiko Bank / EUIPO (STRAIGHTFORWARD BANKING) | 47 |
| 2018/C 72/61 | Sprawa T-12/18: Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2018 r. – Zweirad-Center Stadler / EUIPO – Triumph Designs (Triumph) | 47 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2018/C 72/02

Sprawa C-434/15: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona – Hiszpania) Asociación Profesional Elite Taxi / Uber Systems Spain, SL (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 56 TFUE — Artykuł 58 ust. 1 TFUE — Usługi w dziedzinie transportu — Dyrektywa 2006/123/WE — Usługi na rynku wewnętrznym — Dyrektywa 2000/31/WE — Dyrektywa 98/34/WE — Usługi społeczeństwa informacyjnego — Usługa pośrednictwa umożliwiająca odpłatnie, za pomocą aplikacji na inteligentny telefon, nawiązywanie kontaktów między właścicielami pojazdów niebędącymi zawodowymi kierowcami a osobami chcącymi przebyć trasę miejską — Wymóg uzyskania pozwolenia)

o

2

2018/C 72/03

Sprawa C-521/15: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Królestwo Hiszpanii / Rada Unii Europejskiej [Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja wykonawcza (UE) 2015/1289 — Nałożenie grzywny na państwo członkowskie w ramach nadzoru gospodarczego i budżetowego strefy euro — Manipulacja danymi statystycznymi dotyczącymi deficytu danego państwa członkowskiego — Właściwość — Rozporządzenie (UE) nr 1173/2011 — Artykuł 8 ust. 1 i 3 — Decyzja delegowana 2012/678/UE — Artykuł 2 ust. 1 i 3 oraz art. 14 ust. 2 — Rozporządzenie (WE) nr 479/2009 — Artykuł 3 ust. 1, art. 8 ust. 1 oraz art. 11 i 11a — Prawo do obrony — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 41 ust. 1 — Prawo do dobrej administracji — Artykuły 121, 126 i 136 TFUE — Protokół nr 12 w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu — Wystąpienie naruszenia — Wprowadzenie w błąd — Ustalenie grzywny — Zasada niedziałania wstecz przepisów prawa karnego]

3

2018/C 72/04

Sprawa C-664/15: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – Protect Natur-, Arten- und Landschaftsschutz Umweltorganisation / Bezirkshauptmannschaft Gmünd (Odesłanie prejudycjalne — Środowisko naturalne — Dyrektywa 2000/60/WE — Polityka Unii Europejskiej w dziedzinie gospodarki wodnej — Artykuł 4 ust. 1 i art. 14 ust. 1 — Obowiązek zapobiegania pogarszaniu się stanu części wód i zachęcania wszystkich zainteresowanych stron do aktywnego udziału we wdrażaniu dyrektywy — Konwencja z Aarhus — Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska — Artykuł 6 i art. 9 ust. 3 — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 47 — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Przedsięwzięcie, które może wywierać wpływ na stan wód — Postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia — Organizacja ochrony środowiska — Wniosek o przyznanie statusu strony postępowania — Możliwość powołania się na prawa wynikające z dyrektywy 2000/60/WE — Utrata statusu strony postępowania i prawa do wniesienia skargi w wypadku braku powołania się na te prawa we właściwym czasie w toku postępowania administracyjnego)

4

2018/C 72/05

Sprawa C-677/15 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) / European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, European Dynamics Belgium SA (Odwołanie — Zamówienia publiczne na usługi — Świadczenie usług zewnętrznych na potrzeby zarządzania programami i projektami oraz na potrzeby doradztwa technicznego w dziedzinie technologii informatycznych — Procedura kaskadowa — Ważenie podkryteriów w ramach kryteriów udzielenia zamówienia — Zasady równości szans i przejrzystości — Oczywiste błędy w ocenie — Braki w uzasadnieniu — Utrata szansy — Odpowiedzialność pozaumowna Unii Europejskiej — Żądanie odszkodowania)

5

2018/C 72/06

Sprawy połączone od C-66/16 P do C-69/16 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Comunidad Autónoma del País Vasco, Itelazpi, SA (C-66/16 P), Comunidad Autónoma de Cataluña, Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) (C-67/16 P), Navarra de Servicios y Tecnologías SA, (C-68/16 P), Cellnex Telecom SA, dawniej Abertis Telecom SA, Retevisión I SA (C-69/16 P) / Komisja Europejska, SES Astra SA (Odwołanie — Pomoc państwa — Telewizja cyfrowa — Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych — Subwencja na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej — Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Definicja — Zakres uznania państw członkowskich)

6

2018/C 72/07

Sprawa C-70/16 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Comunidad Autónoma de Galicia, Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) / Komisja Europejska, SES Astra SA (Odwołanie — Pomoc państwa — Telewizja cyfrowa — Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych — Subwencja na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej — Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Definicja — Zakres uznania państw członkowskich)

6

2018/C 72/08

Sprawa C-81/16 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Królestwo Hiszpanii / Komisja Europejska (Odwołanie — Pomoc państwa — Telewizja cyfrowa — Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych — Subwencja na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej — Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Definicja — Zakres uznania państw członkowskich)

7

2018/C 72/09

Sprawa C-102/16: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Belgia) – Vaditrans BVBA / Belgische Staat [Odesłanie prejudycjalne — Transport drogowy — Okres odpoczynku kierowcy — Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 — Artykuł 8 ust. 6 i 8 — Możliwość wykorzystania dziennych okresów odpoczynku i skróconych tygodniowych okresów odpoczynku poza bazą w pojeździe — Wyłączenie regularnych tygodniowych okresów odpoczynku]

8

2018/C 72/10

Sprawa C-158/16: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo – Hiszpania) – Margarita Isabel Vega González / Consejería de Hacienda y Sector Público del gobierno del Principado de Asturias (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 1999/70 WE — Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC — Klauzula 4 — Zasada niedyskryminacji — Pojęcie warunków zatrudnienia — Uznanie sytuacji za sytuację administracyjną związaną z pełnieniem specjalnych funkcji — Uregulowanie krajowe przewidujące przyznanie wyłącznie urzędnikom, z wyłączeniem członków personelu tymczasowego, urlopu związanego z pełnieniem specjalnych funkcji w przypadku powołania do pełnienia funkcji publicznych)

o

8

2018/C 72/11

Sprawa C-178/16: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Impresa di Costruzioni Ing. E. Mantovani SpA, Guerrato SpA / Provincia autonoma di Bolzano, Agenzia per i procedimenti e la vigilanza in materia di contratti pubblici di lavori servizi e forniture (ACP), Autorità nazionale anticorruzione (ANAC) (Odesłanie prejudycjalne — Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Dyrektywa 2004/18 WE — Artykuł 45 ust. 2 i 3 — Podstawy wykluczenia z udziału w przetargu — Oświadczenie o braku skazania prawomocnym wyrokiem byłych członków zarządu uczestniczącej w przetargu spółki — Bezprawne zachowanie byłego członka zarządu — Wyrok skazujący — Całkowite i faktyczne odcięcie się przedsiębiorstwa uczestniczącego w przetargu od tego członka zarządu — Dowód — Ocena przez instytucję zamawiającą wymogów dotyczących tego obowiązku)

9

2018/C 72/12

Sprawa C-226/16: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Francja) – Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Union professionnelle des industries privées du gaz (Uprigaz) / Premier ministre, Ministre de l’Environnement, de l’Énergie et de la Mer [Odesłanie prejudycjalne — Energia — Sektor gazu — Bezpieczeństwo dostaw gazu — Rozporządzenie (UE) nr 994/2010 — Ciążący na przedsiębiorstwach gazowych obowiązek podjęcia środków w celu zapewnienia dostaw gazu odbiorcom chronionym — Artykuł 2 akapit drugi pkt 1 — Pojęcie odbiorców chronionych — Artykuł 8 ust. 2 — Dodatkowy wymóg — Artykuł 8 ust. 5 — Możliwość spełnienia przez przedsiębiorstwa gazowe ciążących na nich obowiązków na szczeblu regionalnym lub unijnym — Przepisy krajowe przewidujące wobec dostawców gazu dodatkowy wymóg magazynowania gazu, którego zakres stosowania obejmuje również odbiorców niezaliczających się do odbiorców chronionych w rozumieniu rozporządzenia nr 994/2010 — Obowiązek magazynowania, który musi być spełniony w wysokości 80 % na terytorium danego państwa członkowskiego]

10

2018/C 72/13

Sprawa C-255/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Københavns Byret – Dania) –postępowanie karne przeciwko Bentowi Falbertowi, Poulowi Madsenowi, JP/Politikens Hus A/S (Odesłanie prejudycjalne — Procedura udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych — Uregulowanie krajowe określające w szczegółowy sposób lub wprowadzające zakaz oferowania gier, loterii i zakładów bez posiadania zezwolenia i wprowadzające zakaz reklamy gier, loterii i zakładów oferowanych bez posiadania zezwolenia)

11

2018/C 72/14

Sprawa C-268/16 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Binca Seafoods GmbH / Komisja Europejska [Odwołanie — Rozporządzenie (WE) nr 834/2007 — Produkcja i etykietowanie produktów ekologicznych — Rozporządzenie (WE) nr 889/2008 — Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1358/2014 — Interes prawny — Pojęcie korzyści indywidualnej]

11

2018/C 72/15

Sprawa C-276/16: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Prequ’ Italia Srl / Agenzia delle Dogane e dei Monopoli [Odesłanie prejudycjalne — Zasada poszanowania prawa do obrony — Prawo do bycia wysłuchanym — Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 — Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 244 — Pokrycie długu celnego — Brak uprzedniego wysłuchania adresata przed wydaniem decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego — Prawo do uzyskania przez adresata wstrzymania wykonania decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego — Brak automatycznego wstrzymania wykonania w wypadku wniesienia odwołania w trybie administracyjnym — Odesłanie do przesłanek przewidzianych w art. 244 kodeksu celnego]

12

2018/C 72/16

Sprawa C-277/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy – Polska) – Polkomtel sp. z o.o. / Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Odesłanie prejudycjalne — Wspólne ramy regulacyjne sieci i usług łączności elektronicznej — Dyrektywa 2002/21/WE — Artykuły 8 i 16 — Dyrektywa 2002/19/WE — Artykuły 8 i 13 — Operator wskazany jako posiadający znaczącą pozycję na rynku — Kontrola cen — Obowiązki nałożone przez krajowe organy regulacyjne — Obowiązek oparcia cen na kosztach — Ustalanie opłat poniżej kosztów ponoszonych przez danego operatora z tytułu świadczenia usług zakańczania połączeń głosowych w sieciach ruchomych — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 16 — Wolność prowadzenia działalności gospodarczej — Proporcjonalność)

13

2018/C 72/17

Sprawa C-291/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona – Hiszpania) – Schweppes SA / Red Paralela SL, Red Paralela BCN SL, dawniej Carbòniques Montaner SL [Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Znaki towarowe — Dyrektywa 2008/95 WE — Artykuł 7 ust. 1 — Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy — Równolegle chronione znaki towarowe — Przeniesienie praw do znaków towarowych w odniesieniu do części terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) — Strategia handlowa wspierająca w sposób zamierzony wizerunek globalnego i jednolitego znaku towarowego po przeniesieniu prawa — Właściciele niezależni, jednak utrzymujący ścisłe relacje handlowe i gospodarcze]

o

14

2018/C 72/18

Sprawa C-322/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Global Starnet Ltd / Ministero dell'Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma Monopoli di Stato (Odesłanie prejudycjalne — Swoboda świadczenia usług, swoboda przedsiębiorczości, swoboda przepływu kapitału, wolność prowadzenia działalności gospodarczej — Ograniczenia — Udzielenie nowych koncesji na zarządzanie grami na odległość — Zasady pewności prawa oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań — Wyrok trybunału konstytucyjnego — Obowiązek wystąpienia do Trybunału przez sąd krajowy)

15

2018/C 72/19

Sprawa C-334/16: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Albacete – Hiszpania) – José Luís Núñez Torreiro / AIG Europe Limited, Sucursal en España, uprzednio Chartis Europe Limited, Sucursal en España, Unión Española de Entidades Aseguradoras y Reaseguradoras (Unespa) (Odesłanie prejudycjalne — Obowiązkowe ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych — Dyrektywa 2009/103/WE — Artykuł 3 akapit pierwszy — Pojęcie ruchu pojazdów — Uregulowanie krajowe wykluczające prowadzenie pojazdów mechanicznych na drogach lub terenach, które nie są zdatne do ruchu, z wyjątkiem tych, które choć nie są zdatne do tego celu, są jednak powszechnie używane)

15

2018/C 72/20

Sprawa C-364/16 P: Wyrok Trybunału (szósta izba izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Trioplast Industrier AB / Komisja Europejska (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek plastikowych worków przemysłowych — Skierowane przez Komisję do wnoszącej odwołanie wezwanie do zapłaty odsetek za zwłokę od kwoty nałożonej grzywny — Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie)

16

2018/C 72/21

Sprawa C-372/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht München – Niemcy) – Soha Sahyouni / Raja Mamisch [Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 — Wzmocniona współpraca w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodu i separacji prawnej — Uznanie rozwodu prywatnego uzyskanego przed sądem wyznaniowym w państwie trzecim — Zakres stosowania wspomnianego rozporządzenia]

16

2018/C 72/22

Sprawa C-393/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne/Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH & Co. OHG, reprezentowane przez Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH, dawniej Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG Süd. [Odesłanie prejudycjalne — Wspólna organizacja rynków produktów rolnych — Chroniona nazwa pochodzenia (ChNP) — Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 — Artykuł 118m ust. 2 lit. a) ppkt (ii) i art. 118m ust. 2 lit. b) i c) — Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 — Artykuł 103 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) i art. 103 ust. 2 lit. b) i c) — Zakres stosowania — Wykorzystanie reputacji ChNP — Niewłaściwe stosowanie, imitacja lub przywołanie ChNP — Oznaczenie nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd — ChNP Champagne wykorzystywana w nazwie środka spożywczego — Nazwa Champagner Sorbet — Środek spożywczy zawierający szampan jako składnik — Składnik przyznający podstawową cechę charakterystyczną środkowi spożywczemu]

17

2018/C 72/23

Sprawy połączone C-397/16 i C-435/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte d'appello di Milano, Bundesgerichtshof – Włochy, Niemcy) – Acacia Srl/Pneusgarda Srl w upadłości, Audi AG (C-397/16), Acacia Srl, Rolando D’Amato/Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (C-435/16). [Odesłanie prejudycjalne — Rozporządzenie (WE) nr 6/2002 — Wzory wspólnotowe — Artykuł 110 ust. 1 — Brak ochrony — Klauzula naprawy — Pojęcie cechy części składowej produktu złożonego — Naprawa produktu złożonego w celu nadania mu pierwotnego wyglądu — Środki, jakie mają zostać przyjęte przez użytkownika celem powołania się na klauzulę naprawy — Obręcz kół samochodu stanowiąca idealną replikę modelu oryginalnej obręczy kół]

18

2018/C 72/24

Sprawa C-419/16: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Bolzano – Włochy) – Sabine Simma Federspiel / Provincia autonoma di Bolzano; Equitalia Nord SpA (Odesłanie prejudycjalne — Swoboda przedsiębiorczości i swobodny przepływ pracowników — Artykuły 45 i 49 TFUE — Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji lekarskich — Dyrektywy 75/363/EWG i 93/16/EWG — Wynagrodzenie lekarzy w trakcie szkolenia specjalizacyjnego)

19

2018/C 72/25

Sprawa C-434/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – Peter Nowak / Data Protection Commissioner [Odesłanie prejudycjalne — Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych — Dyrektywa 95/46/WE — Artykuł 2 lit. a) — Pojęcie danych osobowych — Pisemne odpowiedzi udzielone przez osobę przystępującą do egzaminu zawodowego — Naniesione przez egzaminatora komentarze odnoszące się do tych odpowiedzi — Artykuł 12 lit. a) i b) — Zakres prawa dostępu i sprostowania przysługującego osobie, której dane dotyczą]

20

2018/C 72/26

Sprawa C-442/16: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal – Irlandia) – Florea Gusa / Minister for Social Protection, Irlandia, Attorney General (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2004/38 WE — Osoba, która zaprzestała prowadzenia działalności na własny rachunek — Zachowanie statusu osoby prowadzącej działalność na własny rachunek — Prawo pobytu — Przepisy państwa członkowskiego zastrzegające przyznanie zasiłku dla osób poszukujących pracy dla osób posiadających prawo pobytu na terytorium tego państwa członkowskiego)

20

2018/C 72/27

Sprawa C-462/16: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Finanzamt Bingen-Alzey / Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Podatek od wartości dodanej (VAT) — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 90 ust. 1 — Obniżenie ceny na warunkach określonych przez państwa członkowskie — Obniżenie podstawy opodatkowania — Zasady zdefiniowane w wyroku z dnia 24 października 1996 r., Elida Gibbs (C-317/94, EU:C:1996:400) — Rabaty przyznane prywatnym kasom ubezpieczenia zdrowotnego]

21

2018/C 72/28

Sprawa C-467/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart – Niemcy) – Brigitte Schlömp / Landratsamt Schwäbisch Hall (Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Jurysdykcja i uznawanie oraz wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych — Konwencja z Lugano II — Zawisłość sporu — Pojęcie sądu — Organ pojednawczy prawa szwajcarskiego odpowiedzialny za przeprowadzenie postępowania pojednawczego poprzedzającego wszelkie postępowanie sądowe w przedmiocie rozpoznania sprawy co do istoty)

22

2018/C 72/29

Sprawa C-492/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Incyte Corporation / Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala [Odesłanie prejudycjalne — Własność intelektualna i przemysłowa — Prawo patentowe — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Rozporządzenie (WE) nr 469/2009 — Artykuł 18 — Środki ochrony roślin — Rozporządzenie (WE) nr 1610/96 — Artykuł 17 ust. 2 — Dodatkowe świadectwo ochronne — Okres ważności — Ustalenie daty upływu ważności — Skutki wyroku w czasie — Możliwość lub obowiązek skorygowania daty upływu ważności]

22

2018/C 72/30

Sprawa C-500/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – Caterpillar Financial Services sp. z o.o. [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 135 ust. 1 lit. a) — Zwolnienia — Podatki pobrane z naruszeniem prawa Unii — Przeszkody w zwrocie nadpłaty VAT — Artykuł 4 ust. 3 TUE — Zasady równoważności, skuteczności i lojalnej współpracy — Prawa przyznane jednostkom — Upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego — Skutki wyroku Trybunału — Zasada pewności prawa]

23

2018/C 72/31

Sprawy połączone C-504/16 i C-613/16: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Finanzgericht Köln – Niemcy) – Deister Holding AG dawniej Traxx Investments N.V. (C-504/16), Juhler Holding A/S (C-613/16) / Bundeszentralamt für Steuern (Odesłanie prejudycjalne — Podatki bezpośrednie — Swoboda przedsiębiorczości — Dyrektywa 90/435/EWG — Artykuł 1 ust. 2 — Artykuł 5 — Spółka dominująca — Holding — Pobranie podatku u źródła od zysków wypłacanych na rzecz spółki dominującej niebędącej rezydentem — Zwolnienie — Oszustwo podatkowe, unikanie opodatkowania i nadużycie podatkowe — Domniemanie)

24

2018/C 72/32

Sprawa C-516/16: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht – Austria) – Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse eGen / Agrarmarkt Austria [Odesłanie prejudycjalne — Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Program operacyjny w sektorze owoców i warzyw — Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007, zmienione rozporządzeniem (WE) nr 361/2008 — Artykuły 103b, 103d i 103 g — Pomoc finansowa Unii Europejskiej — Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 — Artykuł 60 i pkt 23 załącznika IX — Inwestycje realizowane w gospodarstwach lub pomieszczeniach należących do organizacji producentów — Pojęcie — Uzasadnione oczekiwania — Pewność prawa]

24

2018/C 72/33

Sprawa C-529/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München – Niemcy) – Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH / Hauptzollamt München (Odesłanie prejudycjalne — Wspólna taryfa celna — Kodeks celny — Artykuł 29 — Ustalanie wartości celnej — Transakcje transgraniczne między spółkami powiązanymi — Uprzednie porozumienie cenowe — Ustalona cena transferowa składająca się z kwoty uprzednio zafakturowanej i korekty ryczałtowej dokonanej po upływie okresu rozliczeniowego)

25

2018/C 72/34

Sprawa C-649/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – Peter Valach i in. / Waldviertel Sparkasse Bank AG i in. [Odesłanie prejudycjalne — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 — Zakres stosowania — Powództwo odszkodowawcze oparte na reżimie odpowiedzialności deliktowej, wytoczone przeciwko członkom rady wierzycieli z powodu odrzucenia przez nich planu restrukturyzacyjnego w postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności]

26

2018/C 72/35

Sprawa C-571/17 PPU: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 22 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam – Niderlandy) – Wykonanie europejskiego nakazu aresztowania wydanego wobec Sameta Ardica (Odesłanie prejudycjalne — Pilny tryb prejudycjalny — Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych — Europejski nakaz aresztowania — Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW — Procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi — Warunki wykonania — Podstawy fakultatywnej odmowy wykonania — Artykuł 4a ust. 1, dodany decyzją ramową 2009/299/WSiSW — Nakaz wydany do celów wykonania kary pozbawienia wolności — Pojęcie rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie — Zakres — Osoba prawomocnie skazana na karę pozbawienia wolności w wyniku rozprawy, która odbyła się w obecności tej osoby — Kara, której wykonanie zostało następnie częściowo zawieszone pod określonymi warunkami — Późniejsze postępowanie, w którego wyniku zarządzono wykonanie kary z powodu nieprzestrzegania tych warunków — Postępowanie w przedmiocie uchylenia, które odbyło się pod nieobecność zainteresowanego)

27

2018/C 72/36

Sprawa C-648/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 20 listopada 2017 r. – Balcia Insurance SE

27

2018/C 72/37

Sprawa C-696/17 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 10 października 2017 r. w sprawie T-841/16, Alex / Komisja, wniesione w dniu 8 grudnia 2017 r. przez Alex SCI

28

2018/C 72/38

Sprawa C-14/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 14 listopada 2017 r. w sprawie T-831/14, Alfamicro / Komisja, wniesione w dniu 5 stycznia 2018 r. przez Alfamicro – Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda.

29

Sąd

2018/C 72/39

Sprawa T-76/15: Wyrok Sądu z dnia 18 stycznia 2018 r. – Kenup Foundation i in./EIT [Badania i rozwój technologiczny — EIT — Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji Horyzont 2020 — Zaproszenie do składania wniosków w celu wyznaczenia wspólnoty wiedzy i innowacji — Odrzucenie oferty skarżących — Rozporządzenie (WE) nr 294/2008 — Rozporządzenie (UE) nr 1290/2013 — Niezgodne z prawem delegowanie kompetencji]

31

2018/C 72/40

Sprawa T-747/15: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – EDF/Komisja (Pomoc państwa — Pomoc przyznana EDF przez władze francuskie — Przekwalifikowanie na dotację kapitałową utworzonych w ramach zwolnienia z podatku rezerw księgowych na odnowienie sieci zaopatrzenia w energię elektryczną — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Powaga rzeczy osądzonej — Kryterium inwestora prywatnego)

32

2018/C 72/41

Sprawa T-68/16: Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2018 r. – Deichmann / EUIPO – Munich (Przedstawienie krzyża umieszczonego na bocznej stronie buta sportowego) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający krzyż umieszczony na bocznej stronie buta sportowego — Znak pozycyjny — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 15 ust. 1 i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 18 ust. 1 i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}

32

2018/C 72/42

Sprawa T-204/16: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – Sun Media / EUIPO – Meta4 Spain (METABOX) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego METABOX — Wcześniejsze słowne, krajowy i unijny, znaki towarowe META4 i wcześniejsze graficzne, krajowy i unijny, znaki towarowe meta4 — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Podobieństwo oznaczeń — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd}

33

2018/C 72/43

Sprawa T-273/16: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – Sun Media / EUIPO – Meta4 Spain (METAPORN) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego METAPORN — Wcześniejsze, krajowe i unijne, słowne znaki towarowe META 4 oraz graficzne znaki towarowe meta4 — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Podobieństwo usług — Pojęcie usług komplementarnych — Podobieństwo oznaczeń — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd}

34

2018/C 72/44

Sprawa T-398/16: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r.– Starbucks / EUIPO – Nersesyan (COFFEE ROCKS) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego COFFEE ROCKS — Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe STARBUCKS COFFEE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009[obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001}

34

2018/C 72/45

Sprawa T-630/16: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – Dehtochema Bitumat / ECHA (REACH — Opłata należna za rejestrację substancji — Ulga przyznana MŚP — Zalecenie 2003/361/WE — Pojęcie powiązanego przedsiębiorstwa — Złożenie nieprawidłowego oświadczenia o wielkości przedsiębiorstwa — Ulga wynosząca 50 % kwoty obowiązującej opłaty administracyjnej — Kompetencje ECHA — Zaprzestanie produkcji substancji)

35

2018/C 72/46

Sprawa T-804/16: Wyrok Sądu z dnia 18 stycznia 2018 r. – LG Electronics / EUIPO (Dual Edge) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Dual Edge — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}

36

2018/C 72/47

Sprawa T-231/17: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – SE / Rada (Służba publiczna — Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatki rodzinne — Artykuł 2 ust. 2 akapit trzeci załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Pojęcie dziecka pozostającego na utrzymaniu — Pojęcie dziecka, wobec którego urzędnik ma obowiązek alimentacyjny wynikający z orzeczenia sądowego opartego na ustawodawstwie państwa członkowskiego dotyczącego ochrony nieletnich — Odmowa przyznania wnuczce urzędnika statusu dziecka pozostającego na utrzymaniu)

36

2018/C 72/48

Sprawa T-809/17: Skarga wniesiona w dniu 7 grudnia 2017 r. – Intercontact Budapest / CdT

37

2018/C 72/49

Sprawa T-816/17: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2017 r. – Luksemburg / Komisja

38

2018/C 72/50

Sprawa T-819/17: Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2017 r. – Sierra / EUIPO

39

2018/C 72/51

Sprawa T-823/17: Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2017 r. – Etnia Dreams/EUIPO – Poisson (Etnik)

40

2018/C 72/52

Sprawa T-834/17: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2017 r. – United Parcel Service / Komisja

41

2018/C 72/53

Sprawa T-835/17: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2017 r. – Eurofer / Komisja

42

2018/C 72/54

Sprawa T-837/17: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2017 r. – Negru/EUIPO – Sky (SkyPrivate)

43

2018/C 72/55

Sprawa T-3/18: Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2018 r. – Holzer y Cia /EUIPO – Annco (ANN TAYLOR)

43

2018/C 72/56

Sprawa T-4/18: Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2018 r. – Holzer y Cia /EUIPO – Annco (AT ANN TAYLOR)

44

2018/C 72/57

Sprawa T-5/18: Skarga wniesiona w dniu 3 stycznia 2018 r. – Hamburg Beer Company / EUIPO (Hamburg BEER COMPANY)

45

2018/C 72/58

Sprawa T-6/18: Skarga wniesiona w dniu 2 stycznia 2018 r. – Hamburg Beer Company / EUIPO (Hamburg Beer Company)

46

2018/C 72/59

Sprawa T-7/18: Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2018 r. – inforsacom Informationssysteme/EUIPO (Business and technology working as one)

46

2018/C 72/60

Sprawa T-9/18: Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2018 r. – Addiko Bank / EUIPO (STRAIGHTFORWARD BANKING)

47

2018/C 72/61

Sprawa T-12/18: Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2018 r. – Zweirad-Center Stadler / EUIPO – Triumph Designs (Triumph)

47

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/1 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2018/C 072/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 63 z 19.2.2018

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 52 z 12.2.2018

Dz.U. C 42 z 5.2.2018

Dz.U. C 32 z 29.1.2018

Dz.U. C 22 z 22.1.2018

Dz.U. C 13 z 15.1.2018

Dz.U. C 5 z 8.1.2018

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/2 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona – Hiszpania) Asociación Profesional Elite Taxi / Uber Systems Spain, SL

(Sprawa C-434/15) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 56 TFUE - Artykuł 58 ust. 1 TFUE - Usługi w dziedzinie transportu - Dyrektywa 2006/123/WE - Usługi na rynku wewnętrznym - Dyrektywa 2000/31/WE - Dyrektywa 98/34/WE - Usługi społeczeństwa informacyjnego - Usługa pośrednictwa umożliwiająca odpłatnie, za pomocą aplikacji na inteligentny telefon, nawiązywanie kontaktów między właścicielami pojazdów niebędącymi zawodowymi kierowcami a osobami chcącymi przebyć trasę miejską - Wymóg uzyskania pozwolenia))

(2018/C 072/02)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Asociación Profesional Elite Taxi

Strona pozwana: Uber Systems Spain, SL

Sentencja

Artykuł 56 TFUE w związku z art. 58 ust. 1 TFUE, a także art. 2 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznymi i art. 1 pkt 2 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, zmienionej dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r., do którego odsyła art. 2 lit. a) dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywy o handlu elektronicznym), należy interpretować w ten sposób, że usługę pośrednictwa taką jak ta, o której mowa w postępowaniu głównym i która polega na odpłatnym umożliwianiu nawiązywania kontaktów, poprzez aplikację na inteligentny telefon, między właścicielami pojazdów niebędącymi zawodowymi kierowcami a osobami chcącymi przebyć trasę miejską, należy uznać za usługę nierozerwalnie związaną z usługą przewozową, a tym samym za usługę wchodzącą w zakres „usług w dziedzinie transportu” w rozumieniu art. 58 ust. 1 TFUE. Tego rodzaju usługę należy zatem wyłączyć z zakresu zastosowania art. 56 TFUE, dyrektywy 2006/123 i dyrektywy 2000/31.

---

(1)  Dz.U. C 363 z 3.11.2015.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/3 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Królestwo Hiszpanii / Rada Unii Europejskiej

(Sprawa C-521/15) (1)

([Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja wykonawcza (UE) 2015/1289 - Nałożenie grzywny na państwo członkowskie w ramach nadzoru gospodarczego i budżetowego strefy euro - Manipulacja danymi statystycznymi dotyczącymi deficytu danego państwa członkowskiego - Właściwość - Rozporządzenie (UE) nr 1173/2011 - Artykuł 8 ust. 1 i 3 - Decyzja delegowana 2012/678/UE - Artykuł 2 ust. 1 i 3 oraz art. 14 ust. 2 - Rozporządzenie (WE) nr 479/2009 - Artykuł 3 ust. 1, art. 8 ust. 1 oraz art. 11 i 11a - Prawo do obrony - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 41 ust. 1 - Prawo do dobrej administracji - Artykuły 121, 126 i 136 TFUE - Protokół nr 12 w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu - Wystąpienie naruszenia - Wprowadzenie w błąd - Ustalenie grzywny - Zasada niedziałania wstecz przepisów prawa karnego])

(2018/C 072/03)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: A. Gavela Llopis, A. Rubio González i M. A. Sampol Pucurull, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: E. Dumitriu-Segnana, A. F. Jensen i A. de Gregorio Merino, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Baquero Cruz, J.-P. Keppenne, M. Clausen i F. Simonetti, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Królestwo Hiszpanii pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 406 z 7.12.2015.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/4 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/4

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – Protect Natur-, Arten- und Landschaftsschutz Umweltorganisation / Bezirkshauptmannschaft Gmünd

(Sprawa C-664/15) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Środowisko naturalne - Dyrektywa 2000/60/WE - Polityka Unii Europejskiej w dziedzinie gospodarki wodnej - Artykuł 4 ust. 1 i art. 14 ust. 1 - Obowiązek zapobiegania pogarszaniu się stanu części wód i zachęcania wszystkich zainteresowanych stron do aktywnego udziału we wdrażaniu dyrektywy - Konwencja z Aarhus - Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska - Artykuł 6 i art. 9 ust. 3 - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 47 - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Przedsięwzięcie, które może wywierać wpływ na stan wód - Postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia - Organizacja ochrony środowiska - Wniosek o przyznanie statusu strony postępowania - Możliwość powołania się na prawa wynikające z dyrektywy 2000/60/WE - Utrata statusu strony postępowania i prawa do wniesienia skargi w wypadku braku powołania się na te prawa we właściwym czasie w toku postępowania administracyjnego))

(2018/C 072/04)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Protect Natur-, Arten- und Landschaftsschutz Umweltorganisation

Strona pozwana: Bezirkshauptmannschaft Gmünd

Sentencja

| 1) | Artykuł 9 ust. 3 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, podpisanej w Aarhus w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r., w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że prawidłowo utworzona i działająca zgodnie z wymogami przewidzianymi w prawie krajowym organizacja ochrony środowiska powinna mieć możliwość zakwestionowania przed sądem decyzji udzielającej pozwolenia na przedsięwzięcie, które może być sprzeczne z nałożonym w art. 4 dyrektywy 2000/60 obowiązkiem zapobiegania pogarszaniu się stanu części wód w art. 4 Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 9 ust. 3 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, podpisanej w Aarhus w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r., w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że prawidłowo utworzona i działająca zgodnie z wymogami przewidzianymi w prawie krajowym organizacja ochrony środowiska powinna mieć możliwość zakwestionowania przed sądem decyzji udzielającej pozwolenia na przedsięwzięcie, które może być sprzeczne z nałożonym w art. 4 dyrektywy 2000/60 obowiązkiem zapobiegania pogarszaniu się stanu części wód w art. 4 Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej.

| 2) | Przepisy art. 9 ust. 3 tej konwencji, zatwierdzonej decyzją 2005/370, w związku z art. 47 karty praw podstawowych oraz art. 14 ust. 1 dyrektywy 2000/60 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one krajowym przepisom proceduralnym, które wykluczają w sytuacji takiej jak w postępowaniu głównym organizacje ochrony środowiska z prawa udziału jako stronę w postępowaniu o udzielenie pozwolenia wdrażającym dyrektywę 2000/60 i które ograniczają prawo do wniesienia skargi na decyzje wydane w takim postępowaniu jedynie do osób posiadających ten status. |
| --- | --- |

2)

Przepisy art. 9 ust. 3 tej konwencji, zatwierdzonej decyzją 2005/370, w związku z art. 47 karty praw podstawowych oraz art. 14 ust. 1 dyrektywy 2000/60 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one krajowym przepisom proceduralnym, które wykluczają w sytuacji takiej jak w postępowaniu głównym organizacje ochrony środowiska z prawa udziału jako stronę w postępowaniu o udzielenie pozwolenia wdrażającym dyrektywę 2000/60 i które ograniczają prawo do wniesienia skargi na decyzje wydane w takim postępowaniu jedynie do osób posiadających ten status.

| 3) | Z zastrzeżeniem weryfikacji przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych i właściwych przepisów prawa krajowego art. 9 ust. 3 i 4 wspomnianej konwencji, zatwierdzonej decyzją 2005/370, w związku z art. 47 karty należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się nałożeniu w sytuacji takiej jak w postępowaniu głównym na organizację ochrony środowiska reguły prekluzyjnej przewidzianej w krajowych przepisach proceduralnych, na podstawie której dana osoba traci status strony postępowania i w konsekwencji nie może wnieść skargi na decyzję wydaną w tym postępowaniu, jeżeli nie podniosła zarzutów w odpowiednim czasie już w postępowaniu administracyjnym, a najpóźniej na ustnym etapie tego postępowania. |
| --- | --- |

3)

Z zastrzeżeniem weryfikacji przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych i właściwych przepisów prawa krajowego art. 9 ust. 3 i 4 wspomnianej konwencji, zatwierdzonej decyzją 2005/370, w związku z art. 47 karty należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się nałożeniu w sytuacji takiej jak w postępowaniu głównym na organizację ochrony środowiska reguły prekluzyjnej przewidzianej w krajowych przepisach proceduralnych, na podstawie której dana osoba traci status strony postępowania i w konsekwencji nie może wnieść skargi na decyzję wydaną w tym postępowaniu, jeżeli nie podniosła zarzutów w odpowiednim czasie już w postępowaniu administracyjnym, a najpóźniej na ustnym etapie tego postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 111 z 29.3.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/5 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/5

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) / European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, European Dynamics Belgium SA

(Sprawa C-677/15 P) (1)

((Odwołanie - Zamówienia publiczne na usługi - Świadczenie usług zewnętrznych na potrzeby zarządzania programami i projektami oraz na potrzeby doradztwa technicznego w dziedzinie technologii informatycznych - Procedura kaskadowa - Ważenie podkryteriów w ramach kryteriów udzielenia zamówienia - Zasady równości szans i przejrzystości - Oczywiste błędy w ocenie - Braki w uzasadnieniu - Utrata szansy - Odpowiedzialność pozaumowna Unii Europejskiej - Żądanie odszkodowania))

(2018/C 072/05)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciele: N. Bambara, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów P. Wytincka i B. Hoorelbeke)

Druga strona postępowania: European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, European Dynamics Belgium SA (przedstawiciele: M. Sfyri, C.N. Dede i D. Papadopoulou, dikigoroi)

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 7 października 2015 r., European Dynamics Luxembourg i in./OHIM (T-299/11, EU:T:2015:757) zostaje uchylony w zakresie, w jakim:






  — | w pkt 2 sentencji zobowiązał Unię Europejską do naprawienia szkody poniesionej przez European Dynamics Luxembourg SA z tytułu utraty szansy uzyskania zamówienia i zawarcia umowy ramowej jako pierwszy kontrahent w mechanizmie kaskadowym oraz |
| --- | --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 7 października 2015 r., European Dynamics Luxembourg i in./OHIM (T-299/11, EU:T:2015:757) zostaje uchylony w zakresie, w jakim:

—

w pkt 2 sentencji zobowiązał Unię Europejską do naprawienia szkody poniesionej przez European Dynamics Luxembourg SA z tytułu utraty szansy uzyskania zamówienia i zawarcia umowy ramowej jako pierwszy kontrahent w mechanizmie kaskadowym oraz

| — | w pkt 4 i 5 sentencji orzeczono, że strony powinny przedstawić Sądowi wysokość kwoty odszkodowania ustaloną w ugodzie, a w jej braku – przedstawić mu wnioski dotyczące proponowanych kwot. |
| --- | --- |

—

w pkt 4 i 5 sentencji orzeczono, że strony powinny przedstawić Sądowi wysokość kwoty odszkodowania ustaloną w ugodzie, a w jej braku – przedstawić mu wnioski dotyczące proponowanych kwot.

| 2) | W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

| 3) | Żądanie odszkodowania European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE i European Dynamics Belgium SA w sprawie T-299/11 zostaje oddalone. |
| --- | --- |

3)

Żądanie odszkodowania European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE i European Dynamics Belgium SA w sprawie T-299/11 zostaje oddalone.

| 4) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) oraz European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE i European Dynamics Belgium SA pokrywają własne koszty postępowania odwoławczego i postępowania w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

4)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) oraz European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE i European Dynamics Belgium SA pokrywają własne koszty postępowania odwoławczego i postępowania w pierwszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 90 z 7.3.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/6 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/6

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Comunidad Autónoma del País Vasco, Itelazpi, SA (C-66/16 P), Comunidad Autónoma de Cataluña, Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) (C-67/16 P), Navarra de Servicios y Tecnologías SA, (C-68/16 P), Cellnex Telecom SA, dawniej Abertis Telecom SA, Retevisión I SA (C-69/16 P) / Komisja Europejska, SES Astra SA

(Sprawy połączone od C-66/16 P do C-69/16 P) (1)

((Odwołanie - Pomoc państwa - Telewizja cyfrowa - Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych - Subwencja na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej - Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie pomocy państwa - Korzyść - Usługa w ogólnym interesie gospodarczym - Definicja - Zakres uznania państw członkowskich))

(2018/C 072/06)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Comunidad Autónoma del País Vasco, Itelazpi, SA (C-66/16 P), Comunidad Autónoma de Cataluña, Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) (C-67/16 P), Navarra de Servicios y Tecnologías SA, (C-68/16 P), Cellnex Telecom SA, dawniej Abertis Telecom SA, Retevisión I SA (przedstawiciele: J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo i M. Bolsa Ferruz, abogados)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Němečková, É. Gippini Fournier i B. Stromsky, pełnomocnicy), SES Astra (przedstawiciele: F. González Díaz, V. Romero Algarra, abogados i F. Salerno, avocat)

Sentencja

| 1) | Odwołania zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołania zostają oddalone.

| 2) | Comunidad Autónoma del País Vasco, Itelazpi SA, Comunidad Autónoma de Cataluña, Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI), Navarra de Servicios y Tecnologías SA, Cellnex Telecom SA i Retevisión I SA zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Comunidad Autónoma del País Vasco, Itelazpi SA, Comunidad Autónoma de Cataluña, Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI), Navarra de Servicios y Tecnologías SA, Cellnex Telecom SA i Retevisión I SA zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 4.4.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/6 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/6

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Comunidad Autónoma de Galicia, Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) / Komisja Europejska, SES Astra SA

(Sprawa C-70/16 P) (1)

((Odwołanie - Pomoc państwa - Telewizja cyfrowa - Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych - Subwencja na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej - Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie pomocy państwa - Korzyść - Usługa w ogólnym interesie gospodarczym - Definicja - Zakres uznania państw członkowskich))

(2018/C 072/07)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Comunidad Autónoma de Galicia, Redes de Telecomunicación Galegas Retegal, SA (Retegal) (przedstawiciele: F. J. García Martínez i B. Pérez Conde, abogados)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Němečková, É. Gippini Fournier i B. Stromsky, pełnomocnicy), SES Astra (przedstawiciele: F. González Díaz, V. Romero Algarra, abogados i F. Salerno, avocat)

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 26 listopada 2015 r., Comunidad Autónoma de Galicia i Retegal/Komisja (T-463/13 i T-464/13, niepublikowany, EU:T:2015:901), zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 26 listopada 2015 r., Comunidad Autónoma de Galicia i Retegal/Komisja (T-463/13 i T-464/13, niepublikowany, EU:T:2015:901), zostaje uchylony.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2014/489/UE z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.28599 [C 23/10 (ex NN 36/10, ex CP 163/09)] wdrożonej przez Królestwo Hiszpanii na rzecz rozwinięcia [wdrożenia] naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych (poza regionem Kastylia-La Mancha). |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2014/489/UE z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.28599 [C 23/10 (ex NN 36/10, ex CP 163/09)] wdrożonej przez Królestwo Hiszpanii na rzecz rozwinięcia [wdrożenia] naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych (poza regionem Kastylia-La Mancha).

| 3) | Komisja Europejska pokrywa koszty poniesione przez Comunidad Autónoma de Galicia (wspólnotę autonomiczną Galicji, Hiszpania) i Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) w ramach niniejszego odwołania, a także koszty poniesione przez nie w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa koszty poniesione przez Comunidad Autónoma de Galicia (wspólnotę autonomiczną Galicji, Hiszpania) i Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) w ramach niniejszego odwołania, a także koszty poniesione przez nie w pierwszej instancji.

| 4) | SES Astra SA pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

SES Astra SA pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 4.4.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/7 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/7

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Królestwo Hiszpanii / Komisja Europejska

(Sprawa C-81/16 P) (1)

((Odwołanie - Pomoc państwa - Telewizja cyfrowa - Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych - Subwencja na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej - Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie pomocy państwa - Korzyść - Usługa w ogólnym interesie gospodarczym - Definicja - Zakres uznania państw członkowskich))

(2018/C 072/08)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: M. A. Sampol Pucurull, M. J. García-Valdecasas Dorrego i A. Rubio González, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Němečková, É. Gippini Fournier i B. Stromsky, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 4.4.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/8 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/8

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Belgia) – Vaditrans BVBA / Belgische Staat

(Sprawa C-102/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Transport drogowy - Okres odpoczynku kierowcy - Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 - Artykuł 8 ust. 6 i 8 - Możliwość wykorzystania dziennych okresów odpoczynku i skróconych tygodniowych okresów odpoczynku poza bazą w pojeździe - Wyłączenie regularnych tygodniowych okresów odpoczynku])

(2018/C 072/09)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Vaditrans BVBA

Strona pozwana: Belgische Staat

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 8 ust. 6 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, należy dokonywać w taki sposób, że kierowca nie może spędzać w pojeździe regularnych tygodniowych okresów odpoczynku, do których odnosi się art. 8 ust. 6. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 8 ust. 6 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, należy dokonywać w taki sposób, że kierowca nie może spędzać w pojeździe regularnych tygodniowych okresów odpoczynku, do których odnosi się art. 8 ust. 6.

| 2) | Analiza pytania drugiego nie wykazała żadnego elementu, który mógłby wpłynąć na ważność rozporządzenia (WE) nr 561/2006 w świetle zasady legalności w prawie karnym, przewidzianej w art. 49 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Analiza pytania drugiego nie wykazała żadnego elementu, który mógłby wpłynąć na ważność rozporządzenia (WE) nr 561/2006 w świetle zasady legalności w prawie karnym, przewidzianej w art. 49 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 10.5.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/8 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/8

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo – Hiszpania) – Margarita Isabel Vega González / Consejería de Hacienda y Sector Público del gobierno del Principado de Asturias

(Sprawa C-158/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/70 WE - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Klauzula 4 - Zasada niedyskryminacji - Pojęcie „warunków zatrudnienia” - Uznanie sytuacji za sytuację administracyjną związaną z pełnieniem specjalnych funkcji - Uregulowanie krajowe przewidujące przyznanie wyłącznie urzędnikom, z wyłączeniem członków personelu tymczasowego, urlopu związanego z pełnieniem specjalnych funkcji w przypadku powołania do pełnienia funkcji publicznych))

(2018/C 072/10)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Margarita Isabel Vega González

Strona pozwana: Consejería de Hacienda y Sector Público del gobierno del Principado de Asturias

Sentencja

| 1) | Klauzulę 4 pkt 1 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., ujętego w załączniku do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „warunków zatrudnienia”, o którym mowa w tym przepisie, obejmuje prawo pracownika, który został wybrany do pełnienia funkcji parlamentarnej, do skorzystania z przewidzianego przez uregulowanie krajowe urlopu związanego z pełnieniem specjalnych funkcji, na mocy którego stosunek pracy podlega zawieszeniu, w ten sposób, iż utrzymanie zatrudnienia tego pracownika oraz jego prawo do awansu są zagwarantowane do czasu wygaśnięcia tego mandatu parlamentarnego. |
| --- | --- |

1)

Klauzulę 4 pkt 1 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., ujętego w załączniku do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „warunków zatrudnienia”, o którym mowa w tym przepisie, obejmuje prawo pracownika, który został wybrany do pełnienia funkcji parlamentarnej, do skorzystania z przewidzianego przez uregulowanie krajowe urlopu związanego z pełnieniem specjalnych funkcji, na mocy którego stosunek pracy podlega zawieszeniu, w ten sposób, iż utrzymanie zatrudnienia tego pracownika oraz jego prawo do awansu są zagwarantowane do czasu wygaśnięcia tego mandatu parlamentarnego.

| 2) | Klauzulę 4 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, ujętego w załączniku do dyrektywy 1999/70, należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które wyklucza w sposób bezwzględny przyznanie pracownikowi zatrudnionemu na czas określony urlopu w celu pełnienia mandatu politycznego, na mocy którego stosunek pracy jest zawieszany do czasu powrotu do pracy tego pracownika po wygaśnięciu wspomnianego mandatu, podczas gdy prawo to przysługuje pracownikom zatrudnionym na czas nieokreślony. |
| --- | --- |

2)

Klauzulę 4 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, ujętego w załączniku do dyrektywy 1999/70, należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które wyklucza w sposób bezwzględny przyznanie pracownikowi zatrudnionemu na czas określony urlopu w celu pełnienia mandatu politycznego, na mocy którego stosunek pracy jest zawieszany do czasu powrotu do pracy tego pracownika po wygaśnięciu wspomnianego mandatu, podczas gdy prawo to przysługuje pracownikom zatrudnionym na czas nieokreślony.

---

(1)  Dz.U. C 211 z 13.6.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/9 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/9

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Impresa di Costruzioni Ing. E. Mantovani SpA, Guerrato SpA / Provincia autonoma di Bolzano, Agenzia per i procedimenti e la vigilanza in materia di contratti pubblici di lavori servizi e forniture (ACP), Autorità nazionale anticorruzione (ANAC)

(Sprawa C-178/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne na roboty budowlane - Dyrektywa 2004/18 WE - Artykuł 45 ust. 2 i 3 - Podstawy wykluczenia z udziału w przetargu - Oświadczenie o braku skazania prawomocnym wyrokiem byłych członków zarządu uczestniczącej w przetargu spółki - Bezprawne zachowanie byłego członka zarządu - Wyrok skazujący - Całkowite i faktyczne odcięcie się przedsiębiorstwa uczestniczącego w przetargu od tego członka zarządu - Dowód - Ocena przez instytucję zamawiającą wymogów dotyczących tego obowiązku))

(2018/C 072/11)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Impresa di Costruzioni Ing. E. Mantovani SpA, Guerrato SpA

Strona przeciwna: Provincia autonoma di Bolzano, Agenzia per i procedimenti e la vigilanza in materia di contratti pubblici di lavori servizi e forniture (ACP), Autorità nazionale anticorruzione (ANAC)

przy udziale: Società Italiana per Condotte d’Acqua SpA, Inso Sistemi per le Infrastrutture Sociali SpA

Sentencja

Dyrektywę 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi, a w szczególności art. 45 ust. 2 akapit pierwszy lit. c), d) i g) tej dyrektywy a także zasady równego traktowania i proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one obowiązywaniu przepisów krajowych umożliwiających instytucji zamawiającej:

| — | uwzględnienie, na warunkach przez nią przewidzianych, skazującego, nawet jeszcze nieprawomocnego, wyroku karnego wydanego wobec członka zarządu przedsiębiorstwa uczestniczącego w przetargu za przestępstwo związane z działalnością gospodarczą tego przedsiębiorstwa, w sytuacji gdy zaprzestał on pełnienia funkcji w roku poprzedzającym publikację ogłoszenia o zamówieniu publicznym oraz |
| --- | --- |

—

uwzględnienie, na warunkach przez nią przewidzianych, skazującego, nawet jeszcze nieprawomocnego, wyroku karnego wydanego wobec członka zarządu przedsiębiorstwa uczestniczącego w przetargu za przestępstwo związane z działalnością gospodarczą tego przedsiębiorstwa, w sytuacji gdy zaprzestał on pełnienia funkcji w roku poprzedzającym publikację ogłoszenia o zamówieniu publicznym oraz

| — | wykluczenie tegoż przedsiębiorstwa z udziału w odnośnym przetargu z uwagi na to, że nie informując o tym – nieprawomocnym jeszcze – wyroku skazującym, nie odcięło się ono całkowicie i faktycznie od działań tegoż członka zarządu. |
| --- | --- |

—

wykluczenie tegoż przedsiębiorstwa z udziału w odnośnym przetargu z uwagi na to, że nie informując o tym – nieprawomocnym jeszcze – wyroku skazującym, nie odcięło się ono całkowicie i faktycznie od działań tegoż członka zarządu.

---

(1)  Dz.U. C 232 z 27.6.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/10 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/10

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Francja) – Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Union professionnelle des industries privées du gaz (Uprigaz) / Premier ministre, Ministre de l’Environnement, de l’Énergie et de la Mer

(Sprawa C-226/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Energia - Sektor gazu - Bezpieczeństwo dostaw gazu - Rozporządzenie (UE) nr 994/2010 - Ciążący na przedsiębiorstwach gazowych obowiązek podjęcia środków w celu zapewnienia dostaw gazu odbiorcom chronionym - Artykuł 2 akapit drugi pkt 1 - Pojęcie „odbiorców chronionych” - Artykuł 8 ust. 2 - Dodatkowy wymóg - Artykuł 8 ust. 5 - Możliwość spełnienia przez przedsiębiorstwa gazowe ciążących na nich obowiązków na szczeblu regionalnym lub unijnym - Przepisy krajowe przewidujące wobec dostawców gazu dodatkowy wymóg magazynowania gazu, którego zakres stosowania obejmuje również odbiorców niezaliczających się do odbiorców chronionych w rozumieniu rozporządzenia nr 994/2010 - Obowiązek magazynowania, który musi być spełniony w wysokości 80 % na terytorium danego państwa członkowskiego])

(2018/C 072/12)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d’État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Union professionnelle des industries privées du gaz (Uprigaz)

Strona pozwana: Premier ministre, Ministre de l’Environnement, de l’Énergie et de la Mer

przy udziale: Storengy, Total Infrastructures Gaz France (TIGF)

Sentencja

| 1) | Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 994/2010 z dnia 20 października 2010 r. w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylenia dyrektywy Rady 2004/67/WE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów krajowych takich jak przepisy rozpatrywane w postępowaniu głównym, nakładające na dostawców gazu ziemnego obowiązek magazynowania gazu, którego zakres stosowania obejmuje również odbiorców niezaliczających się do odbiorców chronionych wyszczególnionych w art. 2 akapit drugi pkt 1 tego rozporządzenia, pod warunkiem że są spełnione przesłanki przewidziane w pierwszym z tych przepisów, co powinien ustalić sąd odsyłający. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 994/2010 z dnia 20 października 2010 r. w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylenia dyrektywy Rady 2004/67/WE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów krajowych takich jak przepisy rozpatrywane w postępowaniu głównym, nakładające na dostawców gazu ziemnego obowiązek magazynowania gazu, którego zakres stosowania obejmuje również odbiorców niezaliczających się do odbiorców chronionych wyszczególnionych w art. 2 akapit drugi pkt 1 tego rozporządzenia, pod warunkiem że są spełnione przesłanki przewidziane w pierwszym z tych przepisów, co powinien ustalić sąd odsyłający.

| 2) | Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr994/2010 należy interpretować w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów krajowych nakładających na dostawców gazu ziemnego obowiązek utrzymywania zapasów magazynowych w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw na wypadek sytuacji kryzysowej z użyciem w sposób konieczny wyłącznie infrastruktury znajdującej się na terytorium krajowym. W niniejszej sprawie do sądu odsyłającego należy jednakże zbadanie, czy przewidziana w przepisach krajowych możliwość uwzględnienia przez właściwy organ innych „instrumentów modulacji” dostępnych zainteresowanym dostawcom zapewnia tym dostawcom rzeczywistą możliwość spełnienia spoczywających na nich obowiązków na szczeblu regionalnym lub na szczeblu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr994/2010 należy interpretować w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów krajowych nakładających na dostawców gazu ziemnego obowiązek utrzymywania zapasów magazynowych w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw na wypadek sytuacji kryzysowej z użyciem w sposób konieczny wyłącznie infrastruktury znajdującej się na terytorium krajowym. W niniejszej sprawie do sądu odsyłającego należy jednakże zbadanie, czy przewidziana w przepisach krajowych możliwość uwzględnienia przez właściwy organ innych „instrumentów modulacji” dostępnych zainteresowanym dostawcom zapewnia tym dostawcom rzeczywistą możliwość spełnienia spoczywających na nich obowiązków na szczeblu regionalnym lub na szczeblu Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 251 z 11.7.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/11 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/11

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Københavns Byret – Dania) –postępowanie karne przeciwko Bentowi Falbertowi, Poulowi Madsenowi, JP/Politikens Hus A/S

(Sprawa C-255/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Procedura udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych - Uregulowanie krajowe określające w szczegółowy sposób lub wprowadzające zakaz oferowania gier, loterii i zakładów bez posiadania zezwolenia i wprowadzające zakaz reklamy gier, loterii i zakładów oferowanych bez posiadania zezwolenia))

(2018/C 072/13)

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Københavns Byret

Strony w głównym postępowaniu karnym

Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S

Sentencja

Artykuł 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego, w brzmieniu zmienionym dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r., należy interpretować w ten sposób, że przepis krajowy, taki jak przepis sporny w postępowaniu głównym, przewidujący sankcje karne w przypadku sprzedaży gier, loterii lub zakładów na terytorium kraju bez zezwolenia nie stanowi w rozumieniu tego przepisu technicznego, podlegającego obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 8 ust. 1 tej dyrektywy. Z kolei przepis krajowy, taki jak przepis sporny w postępowaniu głównym, przewidujący sankcje karne za reklamę gier, loterii lub zakładów, na które nie uzyskano zezwolenia, stanowi w rozumieniu tego przepisu przepis techniczny, podlegający obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 8 ust. 1 wspomnianej dyrektywy, o ile z prac przygotowawczych nad tym przepisem prawa krajowego wyraźnie wynika, że jego przedmiotem i celem było rozciągnięcie na usługi gier online istniejącego wcześniej zakazu, czego ustalenie należy do sądu krajowego.

---

(1)  Dz.U. C 251 z 11.7.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/11 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/11

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Binca Seafoods GmbH / Komisja Europejska

(Sprawa C-268/16 P) (1)

([Odwołanie - Rozporządzenie (WE) nr 834/2007 - Produkcja i etykietowanie produktów ekologicznych - Rozporządzenie (WE) nr 889/2008 - Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1358/2014 - Interes prawny - Pojęcie „korzyści indywidualnej”])

(2018/C 072/14)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Binca Seafoods GmbH (przedstawiciel: H. Schmidt, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciel: A. Lewis, G. von Rintelen i K. Walkerová, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Postanowienie Sądu Unii Europejskiej z dnia 11 marca 2016 r., Binca Seafoods/Komisja (T-94/15, niepublikowane, EU:T:2016:164) zostaje uchylone. |
| --- | --- |

1)

Postanowienie Sądu Unii Europejskiej z dnia 11 marca 2016 r., Binca Seafoods/Komisja (T-94/15, niepublikowane, EU:T:2016:164) zostaje uchylone.

| 2) | Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

2)

Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 279 z 1.8.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/12 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/12

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Prequ’ Italia Srl / Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

(Sprawa C-276/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Zasada poszanowania prawa do obrony - Prawo do bycia wysłuchanym - Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 - Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 244 - Pokrycie długu celnego - Brak uprzedniego wysłuchania adresata przed wydaniem decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego - Prawo do uzyskania przez adresata wstrzymania wykonania decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego - Brak automatycznego wstrzymania wykonania w wypadku wniesienia odwołania w trybie administracyjnym - Odesłanie do przesłanek przewidzianych w art. 244 kodeksu celnego])

(2018/C 072/15)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Prequ’ Italia Srl

Strona przeciwna: Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

Sentencja

Prawo każdej osoby do bycia wysłuchanym przed wydaniem jakiejkolwiek decyzji mogącej mieć niekorzystny wpływ na jej interesy należy interpretować w ten sposób, że prawo do obrony adresata decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego wydanej przez organy celne w braku uprzedniego wysłuchania zainteresowanego nie zostało naruszone, jeżeli przepisy krajowe, które umożliwiają zainteresowanemu zaskarżenie tego aktu w ramach odwołania w trybie administracyjnym ograniczają się do ustanowienia możliwości złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania tego aktu do czasu jego ewentualnej zmiany poprzez odesłanie do art. 244 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r., i nie przewidują, aby wniesienie odwołania w trybie administracyjnym automatycznie wstrzymywało wykonanie tego aktu, o ile stosowanie art. 244 akapit drugi rzeczonego rozporządzenia przez organy celne nie ogranicza przyznania wstrzymania wykonania, jeżeli istnieją powody, by sądzić, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z przepisami prawa celnego, lub gdy istnieje obawa spowodowania nieodwracalnej szkody dla osoby zainteresowanej.

---

(1)  Dz.U. C 305 z 22.8.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/13 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/13

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy – Polska) – Polkomtel sp. z o.o. / Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

(Sprawa C-277/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Wspólne ramy regulacyjne sieci i usług łączności elektronicznej - Dyrektywa 2002/21/WE - Artykuły 8 i 16 - Dyrektywa 2002/19/WE - Artykuły 8 i 13 - Operator wskazany jako posiadający znaczącą pozycję na rynku - Kontrola cen - Obowiązki nałożone przez krajowe organy regulacyjne - Obowiązek oparcia cen na kosztach - Ustalanie opłat poniżej kosztów ponoszonych przez danego operatora z tytułu świadczenia usług zakańczania połączeń głosowych w sieciach ruchomych - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 16 - Wolność prowadzenia działalności gospodarczej - Proporcjonalność))

(2018/C 072/16)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Najwyższy

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Polkomtel sp. z o.o.

Strona pozwana: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

przy udziale: Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji

Sentencja

| 1) | Artykuł 8 ust. 4 i art. 13 dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywy o dostępie) należy interpretować w ten sposób, że jeżeli na operatora wskazanego jako posiadający znaczącą pozycję na danym rynku zostanie nałożony przez krajowy organ regulacyjny obowiązek oparcia cen na ponoszonych kosztach, ów krajowy organ regulacyjny może, w celu promowania wydajności oraz zrównoważonej konkurencji, ustalić cenę za usługę objętą takim obowiązkiem poniżej poziomu ponoszonych przez operatora kosztów świadczenia tej usługi, o ile owe koszty są wyższe niż koszty efektywnego operatora, czego sprawdzenie należy do sądu krajowego. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 8 ust. 4 i art. 13 dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywy o dostępie) należy interpretować w ten sposób, że jeżeli na operatora wskazanego jako posiadający znaczącą pozycję na danym rynku zostanie nałożony przez krajowy organ regulacyjny obowiązek oparcia cen na ponoszonych kosztach, ów krajowy organ regulacyjny może, w celu promowania wydajności oraz zrównoważonej konkurencji, ustalić cenę za usługę objętą takim obowiązkiem poniżej poziomu ponoszonych przez operatora kosztów świadczenia tej usługi, o ile owe koszty są wyższe niż koszty efektywnego operatora, czego sprawdzenie należy do sądu krajowego.

| 2) | Artykuł 8 ust. 4 i art. 13 ust. 3 dyrektywy 2002/19 w związku z art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że krajowy organ regulacyjny może nakazać operatorowi wskazanemu jako posiadający znaczącą pozycję na danym rynku i podlegającemu obowiązkowi oparcia cen na kosztach coroczne ustalanie cen na podstawie najbardziej aktualnych danych i przedstawianie sobie tych cen wraz z uzasadnieniem do weryfikacji przed rozpoczęciem ich stosowania, pod warunkiem że obowiązki te są oparte na charakterze stwierdzonego problemu, a także proporcjonalne i uzasadnione w świetle celów określonych w art. 8 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej), czego sprawdzenie należy do sądu krajowego. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 8 ust. 4 i art. 13 ust. 3 dyrektywy 2002/19 w związku z art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że krajowy organ regulacyjny może nakazać operatorowi wskazanemu jako posiadający znaczącą pozycję na danym rynku i podlegającemu obowiązkowi oparcia cen na kosztach coroczne ustalanie cen na podstawie najbardziej aktualnych danych i przedstawianie sobie tych cen wraz z uzasadnieniem do weryfikacji przed rozpoczęciem ich stosowania, pod warunkiem że obowiązki te są oparte na charakterze stwierdzonego problemu, a także proporcjonalne i uzasadnione w świetle celów określonych w art. 8 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej), czego sprawdzenie należy do sądu krajowego.

| 3) | Artykuł 13 ust. 3 dyrektywy 2002/19 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku nałożenia przez krajowy organ regulacyjny na operatora obowiązku oparcia cen na kosztach na podstawie art. 13 ust. 1 tej dyrektywy, od operatora tego można żądać dostosowania cen, zanim zacznie je stosować lub gdy zaczął już je stosować. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 13 ust. 3 dyrektywy 2002/19 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku nałożenia przez krajowy organ regulacyjny na operatora obowiązku oparcia cen na kosztach na podstawie art. 13 ust. 1 tej dyrektywy, od operatora tego można żądać dostosowania cen, zanim zacznie je stosować lub gdy zaczął już je stosować.

---

(1)  Dz.U. C 335 z 12.9.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/14 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/14

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona – Hiszpania) – Schweppes SA / Red Paralela SL, Red Paralela BCN SL, dawniej Carbòniques Montaner SL

(Sprawa C-291/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Znaki towarowe - Dyrektywa 2008/95 WE - Artykuł 7 ust. 1 - Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy - Równolegle chronione znaki towarowe - Przeniesienie praw do znaków towarowych w odniesieniu do części terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) - Strategia handlowa wspierająca w sposób zamierzony wizerunek globalnego i jednolitego znaku towarowego po przeniesieniu prawa - Właściciele niezależni, jednak utrzymujący ścisłe relacje handlowe i gospodarcze])

(2018/C 072/17)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Schweppes SA

Strona pozwana: Red Paralela SL, Red Paralela BCN SL, dawniej Carbòniques Montaner SL

Przy udziale: Orangina Schweppes Holding BV, Schweppes International Ltd, Exclusivas Ramírez SL

Sentencja

Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, rozpatrywany w świetle art. 36 TFUE, należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, aby właściciel krajowego znaku towarowego sprzeciwiał się przywozowi identycznych towarów oznaczonych tym samym znakiem towarowym pochodzących z innego państwa członkowskiego, w którym ten znak towarowy, który należał początkowo do tego samego właściciela, jest odtąd w posiadaniu osoby trzeciej, która nabyła prawa do niego w drodze przeniesienia, w sytuacji gdy po tym przeniesieniu

| — | właściciel, sam lub koordynując swoją strategię dotyczącą znaku towarowego z tą osobą trzecią, nadal aktywnie i w sposób zamierzony wspiera jednolity i globalny wygląd lub wizerunek znaku towarowego, ustanawiając lub wzmacniając w ten sposób wprowadzenie danych odbiorców w błąd co do pochodzenia handlowego towarów oznaczonych tym znakiem towarowym, |
| --- | --- |

—

właściciel, sam lub koordynując swoją strategię dotyczącą znaku towarowego z tą osobą trzecią, nadal aktywnie i w sposób zamierzony wspiera jednolity i globalny wygląd lub wizerunek znaku towarowego, ustanawiając lub wzmacniając w ten sposób wprowadzenie danych odbiorców w błąd co do pochodzenia handlowego towarów oznaczonych tym znakiem towarowym,

lub

| — | istnieją powiązania gospodarcze między właścicielem a wspomnianą osobą trzecią, w tym rozumieniu, że koordynują oni swoje polityki handlowe lub dokonują uzgodnień w celu łącznego kontrolowania używania znaku towarowego, w związku z czym mają możliwość bezpośredniego lub pośredniego określenia towarów, które są oznaczone wspomnianym znakiem towarowym, a także kontrolowania ich jakości. |
| --- | --- |

—

istnieją powiązania gospodarcze między właścicielem a wspomnianą osobą trzecią, w tym rozumieniu, że koordynują oni swoje polityki handlowe lub dokonują uzgodnień w celu łącznego kontrolowania używania znaku towarowego, w związku z czym mają możliwość bezpośredniego lub pośredniego określenia towarów, które są oznaczone wspomnianym znakiem towarowym, a także kontrolowania ich jakości.

---

(1)  Dz.U. C 305 z 22.8.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/15 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/15

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Global Starnet Ltd / Ministero dell'Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma Monopoli di Stato

(Sprawa C-322/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Swoboda świadczenia usług, swoboda przedsiębiorczości, swoboda przepływu kapitału, wolność prowadzenia działalności gospodarczej - Ograniczenia - Udzielenie nowych koncesji na zarządzanie grami na odległość - Zasady pewności prawa oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań - Wyrok trybunału konstytucyjnego - Obowiązek wystąpienia do Trybunału przez sąd krajowy))

(2018/C 072/18)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Global Starnet Ltd

Strona przeciwna: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma Monopoli di Stato

Sentencja

| 1) | Artykuł 267 ust. 3 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu zasadniczo jest zobowiązany wystąpić z odesłaniem prejudycjalnym w przedmiocie interpretacji prawa Unii, nawet jeśli w ramach tego samego postępowania krajowego, trybunał konstytucyjny danego państwa członkowskiego dokonał oceny zgodności z konstytucją przepisów krajowych w świetle norm referencyjnych o treści analogicznej do treści postanowień prawa Unii. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 267 ust. 3 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu zasadniczo jest zobowiązany wystąpić z odesłaniem prejudycjalnym w przedmiocie interpretacji prawa Unii, nawet jeśli w ramach tego samego postępowania krajowego, trybunał konstytucyjny danego państwa członkowskiego dokonał oceny zgodności z konstytucją przepisów krajowych w świetle norm referencyjnych o treści analogicznej do treści postanowień prawa Unii.

| 2) | Artykuły 49 i 56 TFUE oraz zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym takim jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które ustanawiają w odniesieniu do podmiotów będących już koncesjonariuszami w sektorze telematycznego zarządzania dozwolonymi grami, nowe warunki wykonywania działalności, w drodze aneksu do istniejącej już umowy, o ile sąd odsyłający stwierdzi, że przepisy te mogą być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego, są odpowiednie do zagwarantowania realizacji zamierzonych celów i nie wykraczają poza to, co koniecznie do ich osiągnięcia. |
| --- | --- |

2)

Artykuły 49 i 56 TFUE oraz zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym takim jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które ustanawiają w odniesieniu do podmiotów będących już koncesjonariuszami w sektorze telematycznego zarządzania dozwolonymi grami, nowe warunki wykonywania działalności, w drodze aneksu do istniejącej już umowy, o ile sąd odsyłający stwierdzi, że przepisy te mogą być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego, są odpowiednie do zagwarantowania realizacji zamierzonych celów i nie wykraczają poza to, co koniecznie do ich osiągnięcia.

---

(1)  Dz.U. C 343 z 19.9.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/15 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/15

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Albacete – Hiszpania) – José Luís Núñez Torreiro / AIG Europe Limited, Sucursal en España, uprzednio Chartis Europe Limited, Sucursal en España, Unión Española de Entidades Aseguradoras y Reaseguradoras (Unespa)

(Sprawa C-334/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Obowiązkowe ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych - Dyrektywa 2009/103/WE - Artykuł 3 akapit pierwszy - Pojęcie „ruchu pojazdów” - Uregulowanie krajowe wykluczające prowadzenie pojazdów mechanicznych na drogach lub terenach, które nie są „zdatne do ruchu”, z wyjątkiem tych, które choć nie są zdatne do tego celu, są jednak „powszechnie używane”))

(2018/C 072/19)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Audiencia Provincial de Albacete

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: José Luís Núñez Torreiro

Strona pozwana: AIG Europe Limited, Sucursal en España, uprzednio Chartis Europe Limited, Sucursal en España, Unión Española de Entidades Aseguradoras y Reaseguradoras (Unespa)

Sentencja

Artykuł 3 akapit pierwszy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które pozwala wykluczyć z zakresu objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem szkody powstałe przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych na drogach i terenach, które nie są „zdatne do ruchu”, z wyjątkiem tych, które choć nie są zdatne do tego celu, są jednak „powszechnie używane”.

---

(1)  Dz.U. C 305 z 22.8.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/16 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/16

---

Wyrok Trybunału (szósta izba izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – Trioplast Industrier AB / Komisja Europejska

(Sprawa C-364/16 P) (1)

((Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek plastikowych worków przemysłowych - Skierowane przez Komisję do wnoszącej odwołanie wezwanie do zapłaty odsetek za zwłokę od kwoty nałożonej grzywny - Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie))

(2018/C 072/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Trioplast Industrier AB (przedstawiciele: T Pettersson, F. Sjövall, i A. Johansson, advokater)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i P. Rossi, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Trioplast Industrier AB zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Trioplast Industrier AB zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 343 z 19.9.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/16 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/16

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht München – Niemcy) – Soha Sahyouni / Raja Mamisch

(Sprawa C-372/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 - Wzmocniona współpraca w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodu i separacji prawnej - Uznanie rozwodu prywatnego uzyskanego przed sądem wyznaniowym w państwie trzecim - Zakres stosowania wspomnianego rozporządzenia])

(2018/C 072/21)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht München

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Soha Sahyouni

Strona pozwana: Raja Mamisch

Sentencja

Artykuł 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 1259/2010 z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie wprowadzenia w życie wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodu i separacji prawnej należy interpretować w ten sposób, że rozwód wynikający z jednostronnego oświadczenia jednego z małżonków złożonego przed sądem wyznaniowym, taki jak rozpatrywany w postępowaniu głównym, nie jest objęty przedmiotowym zakresem stosowania tego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. C 343 z 19.9.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/17 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/17

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne/Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH & Co. OHG, reprezentowane przez Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH, dawniej Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG Süd.

(Sprawa C-393/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Wspólna organizacja rynków produktów rolnych - Chroniona nazwa pochodzenia (ChNP) - Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 - Artykuł 118m ust. 2 lit. a) ppkt (ii) i art. 118m ust. 2 lit. b) i c) - Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 - Artykuł 103 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) i art. 103 ust. 2 lit. b) i c) - Zakres stosowania - Wykorzystanie reputacji ChNP - Niewłaściwe stosowanie, imitacja lub przywołanie ChNP - Oznaczenie nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd - ChNP „Champagne” wykorzystywana w nazwie środka spożywczego - Nazwa „Champagner Sorbet” - Środek spożywczy zawierający szampan jako składnik - Składnik przyznający podstawową cechę charakterystyczną środkowi spożywczemu])

(2018/C 072/22)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne

Strona pozwana: Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH & Co. OHG, reprezentowana przez Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH, dawniej Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG Süd,

Przy udziale: Galana NV

Sentencja

| 1) | Artykuł 118m ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”), zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 491/2009 z dnia 25 maja 2009 r., oraz art. 103 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 należy interpretować w ten sposób, że do ich zakresu stosowania należy przypadek, w którym chroniona nazwa pochodzenia, taka jak „Champagne”, jest wykorzystywana jako część nazwy, pod którą sprzedawany jest środek spożywczy, taki jak „Champagner Sorbet”, który nie odpowiada specyfikacji dotyczącej tej chronionej nazwy pochodzenia, lecz który zawiera składnik odpowiadający tej specyfikacji. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 118m ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”), zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 491/2009 z dnia 25 maja 2009 r., oraz art. 103 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 należy interpretować w ten sposób, że do ich zakresu stosowania należy przypadek, w którym chroniona nazwa pochodzenia, taka jak „Champagne”, jest wykorzystywana jako część nazwy, pod którą sprzedawany jest środek spożywczy, taki jak „Champagner Sorbet”, który nie odpowiada specyfikacji dotyczącej tej chronionej nazwy pochodzenia, lecz który zawiera składnik odpowiadający tej specyfikacji.

| 2) | Artykuł 118m ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia nr 1234/2007, zmienionego rozporządzeniem nr 491/2009, i art. 103 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia nr 1308/2013 należy interpretować w ten sposób, że wykorzystanie chronionej nazwy pochodzenia jako elementu nazwy, pod którą jest sprzedawany niezgodny ze specyfikacją tej chronionej nazwy pochodzenia środek spożywczy, zawierający jednak składnik zgodny z tą specyfikacją, taki jak „Champagner Sorbet”, stanowi wykorzystanie reputacji chronionej nazwy pochodzenia w rozumieniu tych przepisów, jeżeli ten środek spożywczy nie posiada jako podstawowej cechy charakterystycznej smaku generowanego głównie przez obecność tego składnika w swoim składzie. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 118m ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia nr 1234/2007, zmienionego rozporządzeniem nr 491/2009, i art. 103 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia nr 1308/2013 należy interpretować w ten sposób, że wykorzystanie chronionej nazwy pochodzenia jako elementu nazwy, pod którą jest sprzedawany niezgodny ze specyfikacją tej chronionej nazwy pochodzenia środek spożywczy, zawierający jednak składnik zgodny z tą specyfikacją, taki jak „Champagner Sorbet”, stanowi wykorzystanie reputacji chronionej nazwy pochodzenia w rozumieniu tych przepisów, jeżeli ten środek spożywczy nie posiada jako podstawowej cechy charakterystycznej smaku generowanego głównie przez obecność tego składnika w swoim składzie.

| 3) | Artykuł 118m ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1234/2007, zmienionego rozporządzeniem nr 491/2009, i art. 103 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1308/2013 należy interpretować w ten sposób, że wykorzystanie chronionej nazwy pochodzenia jako elementu nazwy, pod którą jest sprzedawany niezgodny ze specyfikacją tej chronionej nazwy pochodzenia środek spożywczy, który zawiera jednak składnik zgodny z tą specyfikacją, taki jak „Champagner Sorbet”, nie stanowi nieuprawnionego stosowania, imitacji lub przywołania w rozumieniu tych przepisów. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 118m ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1234/2007, zmienionego rozporządzeniem nr 491/2009, i art. 103 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1308/2013 należy interpretować w ten sposób, że wykorzystanie chronionej nazwy pochodzenia jako elementu nazwy, pod którą jest sprzedawany niezgodny ze specyfikacją tej chronionej nazwy pochodzenia środek spożywczy, który zawiera jednak składnik zgodny z tą specyfikacją, taki jak „Champagner Sorbet”, nie stanowi nieuprawnionego stosowania, imitacji lub przywołania w rozumieniu tych przepisów.

| 4) | Artykuł 118m ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 1234/2007, zmienionego rozporządzeniem nr 491/2009, i art. 103 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 1308/2013 należy interpretować w ten sposób, że mają one zastosowanie zarówno w odniesieniu do nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd oznaczeń, które mogą wywołać błędne skojarzenie co do pochodzenia danego produktu, jak i względem nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd oznaczeń co do charakteru lub podstawowych cech charakterystycznych tego produktu. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 118m ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 1234/2007, zmienionego rozporządzeniem nr 491/2009, i art. 103 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 1308/2013 należy interpretować w ten sposób, że mają one zastosowanie zarówno w odniesieniu do nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd oznaczeń, które mogą wywołać błędne skojarzenie co do pochodzenia danego produktu, jak i względem nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd oznaczeń co do charakteru lub podstawowych cech charakterystycznych tego produktu.

---

(1)  Dz.U. C 402 z 31.10.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/18 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/18

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte d'appello di Milano, Bundesgerichtshof – Włochy, Niemcy) – Acacia Srl/Pneusgarda Srl w upadłości, Audi AG (C-397/16), Acacia Srl, Rolando D’Amato/Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (C-435/16).

(Sprawy połączone C-397/16 i C-435/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (WE) nr 6/2002 - Wzory wspólnotowe - Artykuł 110 ust. 1 - Brak ochrony - Klauzula „naprawy” - Pojęcie „cechy części składowej produktu złożonego” - Naprawa produktu złożonego w celu nadania mu pierwotnego wyglądu - Środki, jakie mają zostać przyjęte przez użytkownika celem powołania się na klauzulę „naprawy” - Obręcz kół samochodu stanowiąca idealną replikę modelu oryginalnej obręczy kół])

(2018/C 072/23)

Języki postępowania: niemiecki i włoski

Sądy odsyłające

Corte d'appello di Milano, Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strony skarżące: Acacia Srl (C-397/16), Acacia Srl, Rolando D’Amato (C-435/16)

Strony pozwane: Pneusgarda Srl w upadłości, Audi AG (C-397/16), Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (C-435/16)

Sentencja

| 1) | Artykuł 110 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych należy interpretować w ten sposób, że klauzula „naprawy” zawarta w tym artykule nie uzależnia wykluczenia ochrony na podstawie wzoru wspólnotowego odnoszącego się do wzoru, który stanowi część składową produktu złożonego wykorzystywaną do umożliwienia naprawy tego produktu złożonego w celu przywrócenia mu jego pierwotnego wyglądu, od przesłanki, że chroniony wzór zależy od wyglądu produktu złożonego. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 110 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych należy interpretować w ten sposób, że klauzula „naprawy” zawarta w tym artykule nie uzależnia wykluczenia ochrony na podstawie wzoru wspólnotowego odnoszącego się do wzoru, który stanowi część składową produktu złożonego wykorzystywaną do umożliwienia naprawy tego produktu złożonego w celu przywrócenia mu jego pierwotnego wyglądu, od przesłanki, że chroniony wzór zależy od wyglądu produktu złożonego.

| 2) | Artykuł 110 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002 należy interpretować w ten sposób, że klauzula „naprawy” zawarta w tym artykule uzależnia wyłączenie ochrony z tytułu wzoru wspólnotowego w odniesieniu do wzoru, który stanowi część składową produktu złożonego wykorzystywaną do umożliwienia naprawy tego produktu złożonego w celu przywrócenia mu jego pierwotnego wyglądu, od przesłanki, że część zamienna ma wygląd identyczny z wyglądem części pierwotnie zastosowanej w produkcie złożonym w momencie jego wprowadzenia do obrotu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 110 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002 należy interpretować w ten sposób, że klauzula „naprawy” zawarta w tym artykule uzależnia wyłączenie ochrony z tytułu wzoru wspólnotowego w odniesieniu do wzoru, który stanowi część składową produktu złożonego wykorzystywaną do umożliwienia naprawy tego produktu złożonego w celu przywrócenia mu jego pierwotnego wyglądu, od przesłanki, że część zamienna ma wygląd identyczny z wyglądem części pierwotnie zastosowanej w produkcie złożonym w momencie jego wprowadzenia do obrotu.

| 3) | Artykuł 110 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002 należy interpretować w ten sposób, że dla możliwości powołania się na klauzulę „naprawy” zawartą w tym przepisie, producent lub sprzedawca części składowej produktu złożonego mają obowiązek zachowania należytej staranności w zakresie przestrzegania przez użytkowników na dalszym etapie łańcucha dostaw warunków nałożonych przez ten przepis. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 110 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002 należy interpretować w ten sposób, że dla możliwości powołania się na klauzulę „naprawy” zawartą w tym przepisie, producent lub sprzedawca części składowej produktu złożonego mają obowiązek zachowania należytej staranności w zakresie przestrzegania przez użytkowników na dalszym etapie łańcucha dostaw warunków nałożonych przez ten przepis.

---

(1)  Dz.U. C 371 z 10.10.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/19 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/19

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Bolzano – Włochy) – Sabine Simma Federspiel / Provincia autonoma di Bolzano; Equitalia Nord SpA

(Sprawa C-419/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Swoboda przedsiębiorczości i swobodny przepływ pracowników - Artykuły 45 i 49 TFUE - Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji lekarskich - Dyrektywy 75/363/EWG i 93/16/EWG - Wynagrodzenie lekarzy w trakcie szkolenia specjalizacyjnego))

(2018/C 072/24)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale di Bolzano

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Sabine Simma Federspiel

Strona pozwana: Provincia autonoma di Bolzano, Equitalia Nord SpA

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 75/363/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r., dotyczącej koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w zakresie działalności lekarzy, w brzmieniu ustalonym dyrektywą Rady 82/76/EWG z dnia 26 stycznia 1982 r., oraz art. 24 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 93/16/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. mającej na celu ułatwienie swobodnego przepływu lekarzy i wzajemnego uznawania ich dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji, należy dokonywać w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego takiemu jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym, zgodnie z którym przyznanie krajowego stypendium zapewniającego finansowanie odbywającego się w innym państwie członkowskim szkolenia prowadzącego do uzyskania tytułu lekarza specjalisty uzależnione jest od zobowiązania się lekarza będącego beneficjentem takiego stypendium do wykonywania działalności zawodowej w tym pierwszym państwie członkowskim przez 5 lat w okresie 10 lat od uzyskania specjalizacji albo, w przeciwnym wypadku, do zwrotu do 70 % kwoty otrzymanego stypendium, wraz z odsetkami. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 75/363/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r., dotyczącej koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w zakresie działalności lekarzy, w brzmieniu ustalonym dyrektywą Rady 82/76/EWG z dnia 26 stycznia 1982 r., oraz art. 24 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 93/16/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. mającej na celu ułatwienie swobodnego przepływu lekarzy i wzajemnego uznawania ich dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji, należy dokonywać w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego takiemu jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym, zgodnie z którym przyznanie krajowego stypendium zapewniającego finansowanie odbywającego się w innym państwie członkowskim szkolenia prowadzącego do uzyskania tytułu lekarza specjalisty uzależnione jest od zobowiązania się lekarza będącego beneficjentem takiego stypendium do wykonywania działalności zawodowej w tym pierwszym państwie członkowskim przez 5 lat w okresie 10 lat od uzyskania specjalizacji albo, w przeciwnym wypadku, do zwrotu do 70 % kwoty otrzymanego stypendium, wraz z odsetkami.

| 2) | Wykładni art. 45 i 49 TFUE należy dokonywać w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego takiemu jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym, zgodnie z którym przyznanie krajowego stypendium zapewniającego finansowanie odbywającego się w innym państwie członkowskim szkolenia prowadzącego do uzyskania tytułu lekarza specjalisty uzależnione jest od zobowiązania się lekarza będącego beneficjentem takiego stypendium do wykonywania działalności zawodowej w tym pierwszym państwie członkowskim przez 5 lat w okresie 10 lat od uzyskania specjalizacji albo, w przeciwnym wypadku, do zwrotu do 70 % kwoty otrzymanego stypendium, wraz z odsetkami, chyba że środki przewidziane w tym uregulowaniu w rzeczywistości nie przyczyniają się do realizacji celów ochrony zdrowia publicznego oraz równowagi finansowej systemu zabezpieczenia społecznego oraz wykraczają poza to, co jest w tej mierze niezbędne, czego ustalenie należy do sądu krajowego. |
| --- | --- |

2)

Wykładni art. 45 i 49 TFUE należy dokonywać w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego takiemu jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym, zgodnie z którym przyznanie krajowego stypendium zapewniającego finansowanie odbywającego się w innym państwie członkowskim szkolenia prowadzącego do uzyskania tytułu lekarza specjalisty uzależnione jest od zobowiązania się lekarza będącego beneficjentem takiego stypendium do wykonywania działalności zawodowej w tym pierwszym państwie członkowskim przez 5 lat w okresie 10 lat od uzyskania specjalizacji albo, w przeciwnym wypadku, do zwrotu do 70 % kwoty otrzymanego stypendium, wraz z odsetkami, chyba że środki przewidziane w tym uregulowaniu w rzeczywistości nie przyczyniają się do realizacji celów ochrony zdrowia publicznego oraz równowagi finansowej systemu zabezpieczenia społecznego oraz wykraczają poza to, co jest w tej mierze niezbędne, czego ustalenie należy do sądu krajowego.

---

(1)  Dz.U. C 392 z 14.10.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/20 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/20

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court – Irlandia) – Peter Nowak / Data Protection Commissioner

(Sprawa C-434/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych - Dyrektywa 95/46/WE - Artykuł 2 lit. a) - Pojęcie „danych osobowych” - Pisemne odpowiedzi udzielone przez osobę przystępującą do egzaminu zawodowego - Naniesione przez egzaminatora komentarze odnoszące się do tych odpowiedzi - Artykuł 12 lit. a) i b) - Zakres prawa dostępu i sprostowania przysługującego osobie, której dane dotyczą])

(2018/C 072/25)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Supreme Court

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Peter Nowak

Strona pozwana: Data Protection Commissioner

Sentencja

Artykuł 2 lit. a) dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach takich jak te rozpatrywane w postępowaniu głównym pisemne odpowiedzi udzielone przez osobę przystępującą do egzaminu zawodowego i ewentualne naniesione przez egzaminatora komentarze odnoszące się do tych odpowiedzi stanowią dane osobowe w rozumieniu tego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 364 z 3.10.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/20 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/20

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal – Irlandia) – Florea Gusa / Minister for Social Protection, Irlandia, Attorney General

(Sprawa C-442/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2004/38 WE - Osoba, która zaprzestała prowadzenia działalności na własny rachunek - Zachowanie statusu osoby prowadzącej działalność na własny rachunek - Prawo pobytu - Przepisy państwa członkowskiego zastrzegające przyznanie zasiłku dla osób poszukujących pracy dla osób posiadających prawo pobytu na terytorium tego państwa członkowskiego))

(2018/C 072/26)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Court of Appeal

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Florea Gusa

Strona pozwana: Minister for Social Protection, Irlandia, Attorney General

Sentencja

Artykuł 7 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG, należy dokonywać w ten sposób, że obywatel państwa członkowskiego, który po około czterech latach legalnego pobytu i prowadzenia działalności na własny rachunek w innym państwie członkowskim zaprzestał tej działalności z uwagi na należycie odnotowany brak pracy spowodowany niezależnymi od niego względami i zarejestrował się w charakterze osoby poszukującej pracy we właściwym urzędzie pracy tego państwa członkowskiego, zachowuje status osoby prowadzącej działalność na własny rachunek w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 383 z 17.10.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/21 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/21

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Finanzamt Bingen-Alzey / Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG

(Sprawa C-462/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 90 ust. 1 - Obniżenie ceny na warunkach określonych przez państwa członkowskie - Obniżenie podstawy opodatkowania - Zasady zdefiniowane w wyroku z dnia 24 października 1996 r., Elida Gibbs (C-317/94, EU:C:1996:400) - Rabaty przyznane prywatnym kasom ubezpieczenia zdrowotnego])

(2018/C 072/27)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Finanzamt Bingen-Alzey

Strona przeciwna: Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG

Sentencja

W świetle zasad określonych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 24 października 1996 r., Elida Gibbs (C-317/94, EU:C:1996:400, pkt 28, 31), dotyczącym ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej, oraz w świetle ustanowionej w prawie Unii zasady równego traktowania art. 90 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że rabat przyznany na podstawie uregulowania krajowego przez przedsiębiorstwo farmaceutyczne przedsiębiorstwu oferującemu prywatne ubezpieczenie zdrowotne skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowania na korzyść tego przedsiębiorstwa farmaceutycznego w rozumieniu tego artykułu, jeżeli dostawy produktów leczniczych są dokonywane za pośrednictwem hurtowników do aptek realizujących te dostawy na rzecz osób objętych prywatnym ubezpieczeniem zdrowotnym, które zwraca ubezpieczonym cenę nabycia produktów leczniczych.

---

(1)  Dz.U. C 402 z 31.10.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/22 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/22

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart – Niemcy) – Brigitte Schlömp / Landratsamt Schwäbisch Hall

(Sprawa C-467/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Jurysdykcja i uznawanie oraz wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych - Konwencja z Lugano II - Zawisłość sporu - Pojęcie „sądu” - Organ pojednawczy prawa szwajcarskiego odpowiedzialny za przeprowadzenie postępowania pojednawczego poprzedzającego wszelkie postępowanie sądowe w przedmiocie rozpoznania sprawy co do istoty))

(2018/C 072/28)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Stuttgart

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Brigitte Schlömp

Strona pozwana: Landratsamt Schwäbisch Hall

Sentencja

Artykuły 27 i 30 konwencji o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, podpisanej w dniu 30 października 2007 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 2009/430/WE z dnia 27 listopada 2008 r. należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji zawisłości sporu moment wszczęcia obligatoryjnego postępowania pojednawczego przed organem pojednawczym w rozumieniu prawa szwajcarskiego stanowi moment wytoczenia powództwa przed „sądem”.

---

(1)  Dz.U. C 428 z 21.11.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/22 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/22

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Incyte Corporation / Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala

(Sprawa C-492/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Własność intelektualna i przemysłowa - Prawo patentowe - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Rozporządzenie (WE) nr 469/2009 - Artykuł 18 - Środki ochrony roślin - Rozporządzenie (WE) nr 1610/96 - Artykuł 17 ust. 2 - Dodatkowe świadectwo ochronne - Okres ważności - Ustalenie daty upływu ważności - Skutki wyroku w czasie - Możliwość lub obowiązek skorygowania daty upływu ważności])

(2018/C 072/29)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Fővárosi Törvényszék

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Incyte Corporation

Strona pozwana: Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala

Sentencja

| 1) | Artykuł 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009 r. dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych w świetle art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1610/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. dotyczącego stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla środków ochrony roślin należy interpretować w ten sposób, że data pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wskazana we wniosku o wydanie dodatkowego świadectwa ochronnego, na podstawie której organ krajowy właściwy do wydania takiego świadectwa obliczył okres jego ważności, jest nieprawidłowa w sytuacji takiej jak zaistniała w sprawie w postępowaniu głównym, gdy doprowadziła ona do obliczenia okresu ważności tego świadectwa w sposób niezgodny z art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 46/2009 w jego wykładni dokonanej w późniejszym wyroku Trybunału. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009 r. dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych w świetle art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1610/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. dotyczącego stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla środków ochrony roślin należy interpretować w ten sposób, że data pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wskazana we wniosku o wydanie dodatkowego świadectwa ochronnego, na podstawie której organ krajowy właściwy do wydania takiego świadectwa obliczył okres jego ważności, jest nieprawidłowa w sytuacji takiej jak zaistniała w sprawie w postępowaniu głównym, gdy doprowadziła ona do obliczenia okresu ważności tego świadectwa w sposób niezgodny z art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 46/2009 w jego wykładni dokonanej w późniejszym wyroku Trybunału.

| 2) | Artykuł 18 rozporządzenia nr 469/2009 w świetle motywu 17 i art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 1610/96 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak opisana w pkt 1 niniejszej sentencji na podstawie wspomnianego art. 18 rozporządzenia nr 469/2009 odwołanie w celu skorygowania okresu ważności wskazanego w dodatkowym świadectwie ochronnym przysługuje posiadaczowi do momentu wygaśnięcia tego świadectwa. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 18 rozporządzenia nr 469/2009 w świetle motywu 17 i art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 1610/96 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak opisana w pkt 1 niniejszej sentencji na podstawie wspomnianego art. 18 rozporządzenia nr 469/2009 odwołanie w celu skorygowania okresu ważności wskazanego w dodatkowym świadectwie ochronnym przysługuje posiadaczowi do momentu wygaśnięcia tego świadectwa.

---

(1)  Dz.U. C 454 z 5.12.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/23 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/23

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – Caterpillar Financial Services sp. z o.o.

(Sprawa C-500/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 135 ust. 1 lit. a) - Zwolnienia - Podatki pobrane z naruszeniem prawa Unii - Przeszkody w zwrocie nadpłaty VAT - Artykuł 4 ust. 3 TUE - Zasady równoważności, skuteczności i lojalnej współpracy - Prawa przyznane jednostkom - Upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego - Skutki wyroku Trybunału - Zasada pewności prawa])

(2018/C 072/30)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Naczelny Sąd Administracyjny

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Caterpillar Financial Services sp. z o.o.

Strona przeciwna: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie

Sentencja

Zasady równoważności i skuteczności należy w świetle art. 4 ust. 3 TUE interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, tego rodzaju, co przepisy w postępowaniu głównym, umożliwiającym oddalenie wniosku o zwrot nadpłaty podatku od wartości dodanej (VAT), gdy wniosek ów został złożony przez podatnika po upływie pięcioletniego terminu przedawnienia, pomimo że z wyroku Trybunału wydanego po upływie owego terminu wynika, że zapłata VAT stanowiąca przedmiot owego wniosku o zwrot nie była należna.

---

(1)  Dz.U. C 22 z 23.1.2017.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/24 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/24

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Finanzgericht Köln – Niemcy) – Deister Holding AG dawniej Traxx Investments N.V. (C-504/16), Juhler Holding A/S (C-613/16) / Bundeszentralamt für Steuern

(Sprawy połączone C-504/16 i C-613/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Podatki bezpośrednie - Swoboda przedsiębiorczości - Dyrektywa 90/435/EWG - Artykuł 1 ust. 2 - Artykuł 5 - Spółka dominująca - Holding - Pobranie podatku u źródła od zysków wypłacanych na rzecz spółki dominującej niebędącej rezydentem - Zwolnienie - Oszustwo podatkowe, unikanie opodatkowania i nadużycie podatkowe - Domniemanie))

(2018/C 072/31)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht Köln

Strony w postępowaniu głównym

Strony skarżące: Deister Holding AG dawniej Traxx Investments N.V. (C-504/16), Juhler Holding A/S (C-613/16)

Strona przeciwna: Bundeszentralamt für Steuern

Sentencja

Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich zmienionej dyrektywą Rady 2006/98/WE z dnia 20 listopada 2006 r. w związku z art. 5 ust. 1 tej dyrektywy z jednej strony oraz art. 49 TFUE z drugiej strony należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom podatkowym państwa członkowskiego, tego rodzaju, co przepisy rozpatrywane w postępowaniu głównym, zgodnie z którymi, wówczas gdy udziały w spółce dominującej niebędącej rezydentem posiadają osoby, którym zwrot lub zwolnienie z poboru podatku u źródła nie przysługiwałyby, gdyby uzyskały one bezpośrednio dywidendy od spółki zależnej będącej rezydentem, odmawia się zwolnienia z podatku od dochodów kapitałowych z tytułu wypłaconych dywidend tej spółce dominującej, w przypadku, w którym spełniona jest jedna z przesłanek ustanowionych w tych przepisach.

---

(1)  Dz.U. C 475 z 19.12.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/24 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/24

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht – Austria) – Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse eGen / Agrarmarkt Austria

(Sprawa C-516/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Rolnictwo - Wspólna organizacja rynków - Program operacyjny w sektorze owoców i warzyw - Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007, zmienione rozporządzeniem (WE) nr 361/2008 - Artykuły 103b, 103d i 103 g - Pomoc finansowa Unii Europejskiej - Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 - Artykuł 60 i pkt 23 załącznika IX - Inwestycje realizowane w gospodarstwach lub pomieszczeniach należących do organizacji producentów - Pojęcie - Uzasadnione oczekiwania - Pewność prawa])

(2018/C 072/32)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse eGen

Strona pozwana: Agrarmarkt Austria

Sentencja

| 1) | Wykładni pkt 23 załącznika IX do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, w zakresie, w jakim przepis ten odnosi się do inwestycji realizowanych „w gospodarstwach [lub pomieszczeniach] nienależących do organizacji producentów”, należy dokonywać w taki sposób, że:






  — | sam fakt, że inwestycja zrealizowana w ramach programu operacyjnego, o którym mowa w art. 60 ust. 1 tego rozporządzenia, została zlokalizowana na nieruchomości, której właścicielem jest osoba trzecia, a nie dana organizacja producentów, nie stanowi co do zasady, zgodnie z pierwszym z przywołanych przepisów, przyczyny niekwalifikowania się do pomocy wydatków poniesionych przez tę organizację producentów z tytułu tej inwestycji; |
| --- | --- | --- |

1)

Wykładni pkt 23 załącznika IX do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, w zakresie, w jakim przepis ten odnosi się do inwestycji realizowanych „w gospodarstwach [lub pomieszczeniach] nienależących do organizacji producentów”, należy dokonywać w taki sposób, że:

—

sam fakt, że inwestycja zrealizowana w ramach programu operacyjnego, o którym mowa w art. 60 ust. 1 tego rozporządzenia, została zlokalizowana na nieruchomości, której właścicielem jest osoba trzecia, a nie dana organizacja producentów, nie stanowi co do zasady, zgodnie z pierwszym z przywołanych przepisów, przyczyny niekwalifikowania się do pomocy wydatków poniesionych przez tę organizację producentów z tytułu tej inwestycji;

| — | wspomniany pkt 23 załącznika IX odnosi się do inwestycji realizowanych w gospodarstwach lub pomieszczeniach, które pod względem zarówno faktycznym, jak i prawnym znajdują się pod wyłączną kontrolą tej organizacji producentów, w ten sposób, że wykorzystanie tych inwestycji z zyskiem dla osoby trzeciej jest wykluczone. |
| --- | --- |

—

wspomniany pkt 23 załącznika IX odnosi się do inwestycji realizowanych w gospodarstwach lub pomieszczeniach, które pod względem zarówno faktycznym, jak i prawnym znajdują się pod wyłączną kontrolą tej organizacji producentów, w ten sposób, że wykorzystanie tych inwestycji z zyskiem dla osoby trzeciej jest wykluczone.

| 2) | Wykładni zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań należy dokonywać w taki sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie temu, by w okolicznościach takich jak te w sprawie w postępowaniu głównym właściwy organ krajowy z jednej strony odmówił wypłaty pozostałej części pomocy finansowej wnioskowanej przez organizację producentów na inwestycję ostatecznie uznaną za niekwalifikującą się do tej pomocy na podstawie pkt 23 załącznika IX do rozporządzenia wykonawczego nr 543/2011, a z drugiej strony żądał od tej organizacji producentów zwrotu pomocy już uzyskanej na tę inwestycję. |
| --- | --- |

2)

Wykładni zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań należy dokonywać w taki sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie temu, by w okolicznościach takich jak te w sprawie w postępowaniu głównym właściwy organ krajowy z jednej strony odmówił wypłaty pozostałej części pomocy finansowej wnioskowanej przez organizację producentów na inwestycję ostatecznie uznaną za niekwalifikującą się do tej pomocy na podstawie pkt 23 załącznika IX do rozporządzenia wykonawczego nr 543/2011, a z drugiej strony żądał od tej organizacji producentów zwrotu pomocy już uzyskanej na tę inwestycję.

| 3) | W okolicznościach takich jak te w sprawie w postępowaniu głównym wykładni przepisów prawa Unii należy dokonywać w taki sposób, że wobec braku ograniczenia skutków niniejszego wyroku w czasie przepisy te nie stoją na przeszkodzie temu, by uwzględnić zasadę pewności prawa w celu wyłączenia żądania zwrotu nienależnie przyznanej pomocy, pod warunkiem że określone warunki zwrotu świadczeń finansowych będą takie same jak w przypadku zwrotu czysto krajowych świadczeń finansowych, że interes Unii Europejskiej zostanie w pełni uwzględniony i że zostanie wykazana dobra wiara beneficjenta |
| --- | --- |

3)

W okolicznościach takich jak te w sprawie w postępowaniu głównym wykładni przepisów prawa Unii należy dokonywać w taki sposób, że wobec braku ograniczenia skutków niniejszego wyroku w czasie przepisy te nie stoją na przeszkodzie temu, by uwzględnić zasadę pewności prawa w celu wyłączenia żądania zwrotu nienależnie przyznanej pomocy, pod warunkiem że określone warunki zwrotu świadczeń finansowych będą takie same jak w przypadku zwrotu czysto krajowych świadczeń finansowych, że interes Unii Europejskiej zostanie w pełni uwzględniony i że zostanie wykazana dobra wiara beneficjenta

---

(1)  Dz.U. C 462 z 12.12.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/25 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/25

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München – Niemcy) – Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH / Hauptzollamt München

(Sprawa C-529/16) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Wspólna taryfa celna - Kodeks celny - Artykuł 29 - Ustalanie wartości celnej - Transakcje transgraniczne między spółkami powiązanymi - Uprzednie porozumienie cenowe - Ustalona cena transferowa składająca się z kwoty uprzednio zafakturowanej i korekty ryczałtowej dokonanej po upływie okresu rozliczeniowego))

(2018/C 072/33)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht München

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH

Strona przeciwna: Hauptzollamt München

Sentencja

Artykuły 28–31 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 82/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r., należy interpretować w ten sposób, że nie pozwalają one na to, by jako wartość celną przyjąć uzgodnioną wartość transakcyjną, na którą składa się w części uprzednio zafakturowana i zgłoszona kwota oraz w części dokonana po upływie okresu rozliczeniowego korekta ryczałtowa, bez możliwości stwierdzenia, czy na koniec okresu rozliczeniowego ta korekta zostanie dokonana w górę czy w dół.

---

(1)  Dz.U. C 30 z 30.1.2017.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/26 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/26

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – Peter Valach i in. / Waldviertel Sparkasse Bank AG i in.

(Sprawa C-649/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 - Zakres stosowania - Powództwo odszkodowawcze oparte na reżimie odpowiedzialności deliktowej, wytoczone przeciwko członkom rady wierzycieli z powodu odrzucenia przez nich planu restrukturyzacyjnego w postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności])

(2018/C 072/34)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Peter Valach, Alena Valachová, SC Europa ZV II a.s., SC Europa LV a.s., VAV Parking a.s., SC Europa BB a.s., Byty A s.r.o.

Strona przeciwna: Waldviertel Sparkasse Bank AG, Československá obchodná banka a.s., Stadt Banská Bystrica

Sentencja

Artykuł 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że przepis ten znajduje zastosowanie do powództwa odszkodowawczego opartego na reżimie odpowiedzialności deliktowej, wytoczonego przeciwko członkom rady wierzycieli z powodu działania podjętego przez nich w trakcie głosowania nad planem restrukturyzacyjnym w ramach [wpisującego się w koncepcję szeroko rozumianego postępowania upadłościowego] postępowania w przedmiocie niewypłacalności i że w związku z tym powództwo to jest wyłączone z przedmiotowego zakresu stosowania rzeczonego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. C 104 z 3.4.2017.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/27 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/27

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 22 grudnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam – Niderlandy) – Wykonanie europejskiego nakazu aresztowania wydanego wobec Sameta Ardica

(Sprawa C-571/17 PPU) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Pilny tryb prejudycjalny - Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Europejski nakaz aresztowania - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi - Warunki wykonania - Podstawy fakultatywnej odmowy wykonania - Artykuł 4a ust. 1, dodany decyzją ramową 2009/299/WSiSW - Nakaz wydany do celów wykonania kary pozbawienia wolności - Pojęcie „rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie” - Zakres - Osoba prawomocnie skazana na karę pozbawienia wolności w wyniku rozprawy, która odbyła się w obecności tej osoby - Kara, której wykonanie zostało następnie częściowo zawieszone pod określonymi warunkami - Późniejsze postępowanie, w którego wyniku zarządzono wykonanie kary z powodu nieprzestrzegania tych warunków - Postępowanie w przedmiocie uchylenia, które odbyło się pod nieobecność zainteresowanego))

(2018/C 072/35)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank Amsterdam

Strony w postępowaniu głównym

Samet Ardic

Sentencja

W przypadku, gdy zainteresowany osobiście stawił się na rozprawie w sprawie karnej, w wyniku której wydano orzeczenie prawomocnie uznające go za winnego popełnienia czynu karalnego, i z tego względu wymierzono mu karę pozbawienia wolności, której wykonanie zostało następnie częściowo zawieszone pod pewnymi warunkami, pojęcie „rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie” w rozumieniu art. 4a ust. 1 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi, zmienionej decyzją ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono późniejszego postępowania w przedmiocie uchylenia tego zawieszenia ze względu na naruszenie wspomnianych warunków w okresie próby, o ile orzeczenie uchylające wydane po zakończeniu tego postępowania nie zmienia ani charakteru, ani wymiaru początkowo orzeczonej kary.

---

(1)  Dz.U. C 402 z 27.11.2017.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/27 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/27

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 20 listopada 2017 r. – „Balcia Insurance” SE

(Sprawa C-648/17)

(2018/C 072/36)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Augstākā tiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca w kasacji:„Balcia Insurance” SE

Druga strona postępowania: AS „Baltijas Apdrošināšanas Nams”

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 72/166/EWG (1) z dnia 24 kwietnia 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności (pierwszej dyrektywy) należy interpretować w ten sposób, że w zakres pojęcia „ruchu pojazdów” wchodzi sytuacja taka jak ta będąca przedmiotem sporu, czyli otwarcie drzwi pojazdu podczas postoju? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 72/166/EWG (1) z dnia 24 kwietnia 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności (pierwszej dyrektywy) należy interpretować w ten sposób, że w zakres pojęcia „ruchu pojazdów” wchodzi sytuacja taka jak ta będąca przedmiotem sporu, czyli otwarcie drzwi pojazdu podczas postoju?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 72/166/EWG z dnia 24 kwietnia 1972 r. należy interpretować w ten sposób, że w zakres pojęcia „ruchu pojazdów” wchodzi sytuacja taka jak ta będąca przedmiotem sporu, czyli sytuacja, w której szkoda na mieniu osoby trzeciej powstaje w wyniku użytkowania pojazdu przez pasażera? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 72/166/EWG z dnia 24 kwietnia 1972 r. należy interpretować w ten sposób, że w zakres pojęcia „ruchu pojazdów” wchodzi sytuacja taka jak ta będąca przedmiotem sporu, czyli sytuacja, w której szkoda na mieniu osoby trzeciej powstaje w wyniku użytkowania pojazdu przez pasażera?

---

(1)  Dz.U. 1972, L 103, s. 1.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/28 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/28

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 10 października 2017 r. w sprawie T-841/16, Alex / Komisja, wniesione w dniu 8 grudnia 2017 r. przez Alex SCI

(Sprawa C-696/17 P)

(2018/C 072/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Alex SCI (przedstawiciel: J. Fouchet, avocat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 10 października 2017 r. w odniesieniu do wszystkich zawartych w nim rozstrzygnięć, z wyjątkiem tego, w którym uznano, że decyzja Komisji z dnia 21 września 2016 r. jest zaskarżalna,
  a po ponownym rozstrzygnięciu sprawy:






  — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 21 września 2016 r.; |
| --- | --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 10 października 2017 r. w odniesieniu do wszystkich zawartych w nim rozstrzygnięć, z wyjątkiem tego, w którym uznano, że decyzja Komisji z dnia 21 września 2016 r. jest zaskarżalna,

a po ponownym rozstrzygnięciu sprawy:

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 21 września 2016 r.;

| — | stwierdzenie, że pomoc przyznana CABAC przez EFRR, państwo francuskie, Conseil régional d’Aquitaine i Conseil général des Pyrénées Atlantiques jest niezgodna z prawem i ze wspólnym rynkiem; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że pomoc przyznana CABAC przez EFRR, państwo francuskie, Conseil régional d’Aquitaine i Conseil général des Pyrénées Atlantiques jest niezgodna z prawem i ze wspólnym rynkiem;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego w wysokości 5 000 EUR. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego w wysokości 5 000 EUR.

Zarzuty i główne argumenty

A.   Dopuszczalność

Wnosząca odwołanie wnosi o potwierdzenie rozstrzygnięcia Sądu o zaskarżalności decyzji. Pismo z dnia 21 września 2016 r. stanowi akt zaskarżalny w rozumieniu art. 263 akapit pierwszy TFUE.

Co się tyczy legitymacji procesowej i interesu prawnego spółki ALEX SCI, wnosząca odwołanie wnosi o zmianę postanowienia Sądu. Twierdzi ona, że postanowienie to wywarło wpływ na jej sytuację gospodarczą w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE.

B.   Co do istoty

Zarzut pierwszy dotyczy zewnętrznej niezgodności z prawem ze względu na brak uzasadnienia. W decyzji z dnia 21 września 2016 r. nie wskazano żadnej podstawy prawnej, tekstowej ani orzeczniczej, wobec czego po jej lekturze spółka Alex SCI, reprezentowana przez swego dyrektora, nie zrozumiała jej treści. Ze względu na niewystarczające pod względem prawnym i faktycznym uzasadnienie decyzja ta jest zewnętrznie niezgodna z prawem.

Zarzut drugi dotyczy wewnętrznej niezgodności z prawem (istnienia pomocy państwa i braku zgłoszenia). Communauté d’Agglomération Côte-basque – Adour (CABAB) zamierzała, w ramach swej strategii gospodarczej, zagospodarować obszar „Technocité” w Bayonnie w celu utworzenia specjalistycznej platformy w dziedzinie aeronautyki. W tym celu jednostka ta zawnioskowała o przyznanie środków finansowych przez EFRR, państwo francuskie, Conseil régional d’Aquitaine i Conseil général des Pyrénées Atlantiques, tak aby podmioty te współfinansowały jej przedsięwzięcie poprzez przekazanie przez każdy z nich kwoty 1 000 000 EUR.

Z jednej strony, ponieważ spełnione zostały przesłanki świadczące o istnieniu pomocy państwa, płatności te stanowią niezgłoszoną pomoc państwa, sprzeczną z art. 108 TFUE.

Z drugiej strony płatności te są niezgodne ze wspólnym rynkiem. Przedsięwzięcie Technocité stanowi bowiem platformę przemysłową i usługową wyspecjalizowaną w rozwoju najbardziej zaawansowanych technologii w dziedzinach aeronautyki, przemysłu kosmicznego i systemów wbudowanych. Sektor ten jest w najwyższym stopniu otwarty na konkurencję. Opisana pomoc jest zatem sprzeczna z art. 107 TFUE.

Wreszcie, co się tyczy niewykonania umów dotyczących wypłaty pomocy, należy przypomnieć, że przedmiotem tych umów jest finansowanie przedsięwzięcia „strefa aeronautyczna Technocité” w celu zagospodarowania tego obszaru i utworzenia „platformy wyspecjalizowanej w zakresie badań i rozwoju najbardziej zaawansowanych technologii w dziedzinie aeronautyki, przemysłu kosmicznego i systemów wbudowanych”. Strefa Technocité skupia wszelkiego rodzaju działalność prowadzoną przez rozmaite przedsiębiorstwa takie jak Fidal, Avantis, Decra, Sepa, Trescal, KPMG, Capgemini itd., to jest przedsiębiorstwa działające w dziedzinach innych niż aeronautyka.

Ostatecznie pomoc państwa powinna zostać uchylona a wypłacone kwoty powinny zostać zwrócone [zob. w szczególności rozporządzenia nr 734/2013 (1) i 2988/95 (2), art. 4 ust. 1 i 4; francuska Conseil d’État (CE), 2 czerwca 1992 r., Rec. s. 165; CE, 6 listopada 1998 r., Rec. s. 397; TSUE, 11 lipca 1996 r., SFEI, sprawa C-39/94].

---

(1)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 734/2013 z dnia 22 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 659/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 204, s. 15).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312, s. 1).

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/29 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/29

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 14 listopada 2017 r. w sprawie T-831/14, Alfamicro / Komisja, wniesione w dniu 5 stycznia 2018 r. przez Alfamicro – Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda.

(Sprawa C-14/18 P)

(2018/C 072/38)

Język postępowania: portugalski

Strony

Wnoszący odwołanie: Alfamicro – Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda. (przedstawiciele: G. Gentil Anastácio i D. Pirra Xarepe, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. wydanego w sprawie T-831/14. |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. wydanego w sprawie T-831/14.

| — | Przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w rozumieniu art. 263 TFUE. |
| --- | --- |

—

Przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w rozumieniu art. 263 TFUE.

| — | Obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

| — | Alfamicro nie zgadza się z rozumowaniem Sądu, który uznał za nieuzasadnioną skargę wniesioną przez Alfamicro, nakazując jej zapłatę na rzecz Komisji Europejskiej kwoty 277 849,93 EUR powiększonej o 26,88 EUR odsetek za każdy dzień zwłoki. Alfamicro uważa, że Sąd powinien orzekać w sprawie skargi na podstawie art. 263oTFUE, a nie na podstawie art. 272o TFUE. Uważa ona bowiem, że Komisja za przyzwoleniem Sądu nie przestrzegała w swojej decyzji, która ma charakter decyzji administracyjnej, zasad proporcjonalności, dobrej wiary, pewności prawa. |
| --- | --- |

—

Alfamicro nie zgadza się z rozumowaniem Sądu, który uznał za nieuzasadnioną skargę wniesioną przez Alfamicro, nakazując jej zapłatę na rzecz Komisji Europejskiej kwoty 277 849,93 EUR powiększonej o 26,88 EUR odsetek za każdy dzień zwłoki. Alfamicro uważa, że Sąd powinien orzekać w sprawie skargi na podstawie art. 263oTFUE, a nie na podstawie art. 272o TFUE. Uważa ona bowiem, że Komisja za przyzwoleniem Sądu nie przestrzegała w swojej decyzji, która ma charakter decyzji administracyjnej, zasad proporcjonalności, dobrej wiary, pewności prawa.

| — | Alfamicro przyjmuje, że zarówno ocena jak i kontekst decyzji Komisji z dnia 28 października 2014 r. świadczą o tym, że taka decyzja stanowi decyzyjny akt administracyjny, tzn. decyzję administracyjną. Sposób, w jaki została ona sformułowana, okoliczność, iż opiera się ona na audycie Trybunału Obrachunkowego, fakt, że Komisja poszerzyła wnioski z audytu na pozostałe umowy, w których skarżąca jest kontrahentem, kompensaty, jakich dokonała Komisja, wskazują na to, że chodzi o decyzję administracyjną. Wyrok sądu odzwierciedla stanowisko Trybunału w tym znaczeniu, że przyznaje ono wniesionej skardze charakter skargi o stwierdzenie, a nie charakter skargi zaskarżającej decyzję administracyjnej, i w sposób poważny ogranicza prawo do obrony skarżącej. Dodatkowo Alfamicro uważa, że Sąd w sposób poważny naruszył zasadę równości stron i zasadę równowagi w umowach. |
| --- | --- |

—

Alfamicro przyjmuje, że zarówno ocena jak i kontekst decyzji Komisji z dnia 28 października 2014 r. świadczą o tym, że taka decyzja stanowi decyzyjny akt administracyjny, tzn. decyzję administracyjną. Sposób, w jaki została ona sformułowana, okoliczność, iż opiera się ona na audycie Trybunału Obrachunkowego, fakt, że Komisja poszerzyła wnioski z audytu na pozostałe umowy, w których skarżąca jest kontrahentem, kompensaty, jakich dokonała Komisja, wskazują na to, że chodzi o decyzję administracyjną. Wyrok sądu odzwierciedla stanowisko Trybunału w tym znaczeniu, że przyznaje ono wniesionej skardze charakter skargi o stwierdzenie, a nie charakter skargi zaskarżającej decyzję administracyjnej, i w sposób poważny ogranicza prawo do obrony skarżącej. Dodatkowo Alfamicro uważa, że Sąd w sposób poważny naruszył zasadę równości stron i zasadę równowagi w umowach.

| — | Obniżając o ponad 93 % przyznaną skarżącej subwencję, Komisja nie podjęła adekwatnych środków, do czego zobowiązywała umowa subwencyjna, naruszając w tem sposób zasadę proporcjonalności. Zgadzając się z takim zachowaniem Komisji Sąd nie przestrzega i narusza zasadę proporcjonalności. Poza tym, o ile Komisja, pomimo że powinna podjąć adekwatne środki podjęła środki nieadekwatne, arbitralne, naruszyła ona pewność prawa. Zgadzając się z takim działaniem Komisji, również Sąd narusza zasadę pewności prawa. |
| --- | --- |

—

Obniżając o ponad 93 % przyznaną skarżącej subwencję, Komisja nie podjęła adekwatnych środków, do czego zobowiązywała umowa subwencyjna, naruszając w tem sposób zasadę proporcjonalności. Zgadzając się z takim zachowaniem Komisji Sąd nie przestrzega i narusza zasadę proporcjonalności. Poza tym, o ile Komisja, pomimo że powinna podjąć adekwatne środki podjęła środki nieadekwatne, arbitralne, naruszyła ona pewność prawa. Zgadzając się z takim działaniem Komisji, również Sąd narusza zasadę pewności prawa.

---

Sąd

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/31 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/31

---

Wyrok Sądu z dnia 18 stycznia 2018 r. – Kenup Foundation i in./EIT

(Sprawa T-76/15) (1)

([Badania i rozwój technologiczny - EIT - Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji Horyzont 2020 - Zaproszenie do składania wniosków w celu wyznaczenia wspólnoty wiedzy i innowacji - Odrzucenie oferty skarżących - Rozporządzenie (WE) nr 294/2008 - Rozporządzenie (UE) nr 1290/2013 - Niezgodne z prawem delegowanie kompetencji])

(2018/C 072/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Skarżące: Kenup Foundation (Kalkara, Malta), Candena GmbH (Lüneburg, Niemcy), CO BIK Center odličnosti za biosenzoriko, instrumentacijo in procesno kontrolo (Ajdovščina, Słowenia), Evotec AG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo U. Soltész, C. Wagner, H. Weiß i A. Richter, następnie U. Soltész, H. Weiß i A. Richter oraz w końcu U. Soltész i H. Weiß, adwokaci)

Strona pozwana: Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT) (przedstawiciele: M. Kern, działający w charakterze pełnomocnika, wspierany przez adwokatów P. de Bandta i M. Gherghinaru)

Interwenienci popierający żądania skarżących: Republika Malty (przedstawiciel: E. Perici Calascione, adwokat) i Stiftung Universität Lüneburg (przedstawiciel: F. Oehl, adwokat)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 9 grudnia 2014 r., których treść została zakomunikowana pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. i w których EIT wyznaczył wspólnotę wiedzy i innowacji (WWiI) „Innowacje na rzecz zdrowego stylu życia oraz aktywnego starzenia się” i odrzucił wniosek złożony przez konsorcjum Kenup.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 9 grudnia 2014 r., których treść została zakomunikowana pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. i w których Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT) wyznaczył wspólnotę wiedzy i innowacji (WWiI) „Innowacje na rzecz zdrowego stylu życia oraz aktywnego starzenia się” i odrzucił wniosek złożony przez konsorcjum Kenup. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 9 grudnia 2014 r., których treść została zakomunikowana pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. i w których Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT) wyznaczył wspólnotę wiedzy i innowacji (WWiI) „Innowacje na rzecz zdrowego stylu życia oraz aktywnego starzenia się” i odrzucił wniosek złożony przez konsorcjum Kenup.

| 2) | EIT pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Kenup Foundation, Candena GmbH, CO BIK Center odličnosti za biosenzoriko, instrumentacijo in procesno kontrolo i Evotec AG. |
| --- | --- |

2)

EIT pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Kenup Foundation, Candena GmbH, CO BIK Center odličnosti za biosenzoriko, instrumentacijo in procesno kontrolo i Evotec AG.

---

(1)  Dz.U. C 146 z 4.5.2015.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/32 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/32

---

Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – EDF/Komisja

(Sprawa T-747/15) (1)

((Pomoc państwa - Pomoc przyznana EDF przez władze francuskie - Przekwalifikowanie na dotację kapitałową utworzonych w ramach zwolnienia z podatku rezerw księgowych na odnowienie sieci zaopatrzenia w energię elektryczną - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Powaga rzeczy osądzonej - Kryterium inwestora prywatnego))

(2018/C 072/40)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Électricité de France (EDF) (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat M. Debroux)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, B. Stromsky i D. Recchia, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Francuska (przedstawiciele: początkowo G. de Bergues, D. Colas i J. Bousin, następnie D. Colas i J. Bousin, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności art. 1–5 decyzji Komisji (UE) 2016/154 z dnia 22 lipca 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.13869 (C 68/2002) (ex NN 80/2002) – Przekwalifikowanie na kapitał zwolnionych z podatku rezerw księgowych na odnowienie sieci zaopatrzenia w energię elektryczną, wdrożonej przez Francję na rzecz EDF (Dz.U. 2016, L 34, s. 152).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Électricité de France (EDF) zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez Komisję w związku z interwencją Republiki Francuskiej. |
| --- | --- |

2)

Électricité de France (EDF) zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez Komisję w związku z interwencją Republiki Francuskiej.

| 3) | Republika Francuska zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję w związku ze swą interwencją. |
| --- | --- |

3)

Republika Francuska zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję w związku ze swą interwencją.

---

(1)  Dz.U. C 78 z 29.2.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/32 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/32

---

Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2018 r. – Deichmann / EUIPO – Munich (Przedstawienie krzyża umieszczonego na bocznej stronie buta sportowego)

(Sprawa T-68/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający krzyż umieszczony na bocznej stronie buta sportowego - Znak pozycyjny - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 18 ust. 1 i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]})

(2018/C 072/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Deichmann SE (Essen, Niemcy) (przedstawiciel: C. Onken)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Munich, SL (Capellades, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Güell Serra i M. del Mar Guix Vilanova)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 grudnia 2015 r. (sprawa R 2345/2014-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Deichmann a Munich.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Deichmann SE zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez Munich, SL. |
| --- | --- |

2)

Deichmann SE zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez Munich, SL.

---

(1)  Dz.U. C 111 z 29.3.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/33 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/33

---

Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – Sun Media / EUIPO – Meta4 Spain (METABOX)

(Sprawa T-204/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego METABOX - Wcześniejsze słowne, krajowy i unijny, znaki towarowe META4 i wcześniejsze graficzne, krajowy i unijny, znaki towarowe meta4 - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Podobieństwo oznaczeń - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd})

(2018/C 072/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sun Media Ltd (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciel: adwokat A. Schnider)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Bonne, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Meta4 Spain, SA (Las Rozas, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat I. Temiño Ceniceros)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 lutego 2016 r. (sprawa R 307/2015-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Meta4 Spain a Sun Media.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

| 2) | Sun Media Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sun Media Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 232 z 27.6.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/34 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/34

---

Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – Sun Media / EUIPO – Meta4 Spain (METAPORN)

(Sprawa T-273/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego METAPORN - Wcześniejsze, krajowe i unijne, słowne znaki towarowe META 4 oraz graficzne znaki towarowe meta4 - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Podobieństwo usług - Pojęcie usług komplementarnych - Podobieństwo oznaczeń - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd})

(2018/C 072/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sun Media Ltd (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciel: adwokat A. Schnider)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Bonne, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Meta4 Spain, SA (Las Rozas, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat I. Temiño Ceniceros)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 marca 2016 r. (sprawy połączone R 653/2015-2 i R 674/2015-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Meta4 Spain a Sun Media.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Sun Media Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sun Media Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 270 z 25.7.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/34 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/34

---

Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r.– Starbucks / EUIPO – Nersesyan (COFFEE ROCKS)

(Sprawa T-398/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego COFFEE ROCKS - Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe STARBUCKS COFFEE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009[obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001})

(2018/C 072/44)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Starbucks Corp. (Seattle, Waszyngton, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokat J. Schmitt, I. Fowler, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i A. Kusturovic, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również: Hasmik Nersesyan (Borgloon, Belgia)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartek Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 maja 2016 r. (sprawa R 559/2015-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Starbucks Corp. A Hasmik Nersesyan.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 maja 2016 r. (sprawa R 559/2015-4) |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 maja 2016 r. (sprawa R 559/2015-4)

| 2) | EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 335 z 12.9.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/35 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/35

---

Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – Dehtochema Bitumat / ECHA

(Sprawa T-630/16) (1)

((REACH - Opłata należna za rejestrację substancji - Ulga przyznana MŚP - Zalecenie 2003/361/WE - Pojęcie powiązanego przedsiębiorstwa - Złożenie „nieprawidłowego oświadczenia o wielkości przedsiębiorstwa” - Ulga wynosząca 50 % kwoty obowiązującej opłaty administracyjnej - Kompetencje ECHA - Zaprzestanie produkcji substancji))

(2018/C 072/45)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Dehtochema Bitumat s. r. o. (Bělá pod Bezdězem, Republika Czeska) (przedstawiciele: P. Holý, adwokat)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: początkowo J.P. Trnka, E. Maurage oraz M. Heikkilä, następnie J.P. Trnka oraz M. Heikkilä, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie wniesione na podstawie art. 263 TFUE w celu doprowadzenia do stwierdzenia nieważności decyzji ECHA SME(2016) 3038 z dnia 7 lipca 2016 r., stwierdzającej, że skarżąca nie spełnia przesłanek pozwalających na skorzystanie z opłaty ulgowej przewidzianej dla średnich przedsiębiorstw i nakładającej na nią opłatę administracyjną.

Sentencja

| 1) | Żądanie zawieszenia wykonania decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) SME(2016) 3038 z dnia 7 lipca 2016 r. zostaje odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1)

Żądanie zawieszenia wykonania decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) SME(2016) 3038 z dnia 7 lipca 2016 r. zostaje odrzucone jako niedopuszczalne.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona.

| 3) | Dehtochema Bitumat s. r. o. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Dehtochema Bitumat s. r. o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 402 z 31.10.2016.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/36 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/36

---

Wyrok Sądu z dnia 18 stycznia 2018 r. – LG Electronics / EUIPO (Dual Edge)

(Sprawa T-804/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Dual Edge - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]})

(2018/C 072/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: LG Electronics, Inc. (Seul, Korea Południowa) (przedstawiciel: adwokat M. Graf)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Rajh, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 września 2016 r. (sprawa R 832/2016-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego Dual Edge jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | LG Electronics, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

LG Electronics, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 22 z 23.1.2017.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/36 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/36

---

Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. – SE / Rada

(Sprawa T-231/17) (1)

((Służba publiczna - Urzędnicy - Wynagrodzenie - Dodatki rodzinne - Artykuł 2 ust. 2 akapit trzeci załącznika VII do regulaminu pracowniczego - Pojęcie „dziecka pozostającego na utrzymaniu” - Pojęcie „dziecka, wobec którego urzędnik ma obowiązek alimentacyjny wynikający z orzeczenia sądowego opartego na ustawodawstwie państwa członkowskiego dotyczącego ochrony nieletnich” - Odmowa przyznania wnuczce urzędnika statusu dziecka pozostającego na utrzymaniu))

(2018/C 072/47)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: SE (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 22 czerwca 2016 r., mocą której organ powołujący tej instytucji odmówił uznania, że wnuczka skarżącego jest „dzieckiem pozostającym na [jego] utrzymaniu” w rozumieniu art. 2 ust. 2 akapit trzeci załącznika VII do Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | SE zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

SE zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 213 z 3.7.2017.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/37 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/37

---

Skarga wniesiona w dniu 7 grudnia 2017 r. – Intercontact Budapest / CdT

(Sprawa T-809/17)

(2018/C 072/48)

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Intercontact Budapest Fordító és Pénzügyi Tanácsadó Kft. (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciel: É. Subasicz, adwokat)

Strona pozwana: Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej (CdT)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Tytułem głównym, stwierdzenie, czy punkty kwalifikacyjne przyznane każdemu z kandydatów odpowiadają w rzeczywistości porównaniu przedstawionych ofert, oraz czy przestrzegają one zasady równego traktowania, niedyskryminacji, proporcjonalności i przejrzystości. |
| --- | --- |

—

Tytułem głównym, stwierdzenie, czy punkty kwalifikacyjne przyznane każdemu z kandydatów odpowiadają w rzeczywistości porównaniu przedstawionych ofert, oraz czy przestrzegają one zasady równego traktowania, niedyskryminacji, proporcjonalności i przejrzystości.

| — | Pomocniczo, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 10 lipca 2017 r. dotyczącej wyniku postępowań przetargowych FL/GEN 16-01 i FL/GEN 16-02. |
| --- | --- |

—

Pomocniczo, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 10 lipca 2017 r. dotyczącej wyniku postępowań przetargowych FL/GEN 16-01 i FL/GEN 16-02.

| — | Pomocniczo, po drugie, stwierdzenie nieważności postępowania przetargowego. |
| --- | --- |

—

Pomocniczo, po drugie, stwierdzenie nieważności postępowania przetargowego.

| — | Obciążenie kosztami strony pozwanej. |
| --- | --- |

—

Obciążenie kosztami strony pozwanej.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Strona skarżąca opiera swój pierwszy zarzut na naruszeniu zasad równego traktowania, niedyskryminacji, proporcjonalności i przejrzystości, ponieważ strona pozwana zastosowała odmienną ocenę kandydatów w postępowaniu w sprawie zamówienia publicznego, w tym znaczeniu, że w każdym postępowaniu w odmienny sposób oceniła te same czynności. (1) |
| --- | --- |

1.

Strona skarżąca opiera swój pierwszy zarzut na naruszeniu zasad równego traktowania, niedyskryminacji, proporcjonalności i przejrzystości, ponieważ strona pozwana zastosowała odmienną ocenę kandydatów w postępowaniu w sprawie zamówienia publicznego, w tym znaczeniu, że w każdym postępowaniu w odmienny sposób oceniła te same czynności. (1)

| 2. | Strona skarżąca opiera swój drugi zarzut na tym, że strona pozwana dopuściła się nadużycia władzy, poprzez brak podania jej wnioskowanej informacji w postępowaniach w sprawie zamówienia publicznego. (2) |
| --- | --- |

2.

Strona skarżąca opiera swój drugi zarzut na tym, że strona pozwana dopuściła się nadużycia władzy, poprzez brak podania jej wnioskowanej informacji w postępowaniach w sprawie zamówienia publicznego. (2)

| 3. | Strona skarżąca opiera swój trzeci zarzut na naruszeniu przejrzystości postępowań w sprawie zamówienia publicznego, ponieważ strona pozwana opublikowała jedynie wynik postępowania w Dzienniku Urzędowym po upływie czasu i bez zawarcia pełnej treści wymaganej przez dyrektywę Unii. (3) |
| --- | --- |

3.

Strona skarżąca opiera swój trzeci zarzut na naruszeniu przejrzystości postępowań w sprawie zamówienia publicznego, ponieważ strona pozwana opublikowała jedynie wynik postępowania w Dzienniku Urzędowym po upływie czasu i bez zawarcia pełnej treści wymaganej przez dyrektywę Unii. (3)

| 4. | Strona skarżąca opiera swój czwarty zarzut na tym, że strona pozwana naruszyła dyrektywę o zamówieniach publicznych poprzez brak poinformowania o terminach na wniesienie środka zaskarżenia, ograniczając przez to możliwość jego wniesienia. (4) |
| --- | --- |

4.

Strona skarżąca opiera swój czwarty zarzut na tym, że strona pozwana naruszyła dyrektywę o zamówieniach publicznych poprzez brak poinformowania o terminach na wniesienie środka zaskarżenia, ograniczając przez to możliwość jego wniesienia. (4)

---

(1)  Motywy 1-90 przedstawienia motywów do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. 2014, L 94, s. 65).

(2)  Artykuł 113 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. 2012, L 298, s. 1).

(3)  Artykuł 50 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. 2014, L 94, s. 65).

(4)  Załącznik V część D pkt 16 do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. 2014, L 94, s. 65).

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/38 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/38

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2017 r. – Luksemburg / Komisja

(Sprawa T-816/17)

(2018/C 072/49)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Wielkie Księstwo Luksemburga (przedstawiciele: D. Holderer, pełnomocnik, oraz adwokaci D. Waelbroeck i A. Steichen)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna;

| — | tytułem głównym – stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 4 października 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA.38944 wdrożonej rzekomo przez Luksemburg na rzecz firmy Amazon; |
| --- | --- |

—

tytułem głównym – stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 4 października 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA.38944 wdrożonej rzekomo przez Luksemburg na rzecz firmy Amazon;

| — | posiłkowo – stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 4 października 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej rzekomo przez Luksemburg na rzecz firmy Amazon, w zakresie, w jakim w decyzji tej nakazuje się odzyskanie pomocy; |
| --- | --- |

—

posiłkowo – stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 4 października 2017 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej rzekomo przez Luksemburg na rzecz firmy Amazon, w zakresie, w jakim w decyzji tej nakazuje się odzyskanie pomocy;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy, złożony z trzech części, dotyczy naruszenia art. 170 TFUE, ponieważ Komisja nie wykazała istnienia korzyści po stronie Amazon EU S.à.r.l (zwanej dalej „LuxOpCO”).






  — | Część pierwsza zarzutu dotyczy faktu, że zastosowanie interpretacji indywidualnej przepisów podatkowych i jego powtórzenie w 2011 r. nie doprowadziło do przyznania żadnej korzyści, ponieważ opłata zapłacona przez osobę trzecią za licencję na aktywa niematerialne była wyższa od opłaty zapłaconej przez LuxOpCo na rzecz Amazon Europe Holding Technologies SCS (zwanej dalej „LuxSCS”) na mocy umowy licencyjnej. Strona skarżąca uważa, ze decyzja Komisja z dnia 4 października w sprawie pomocy państwa SA.38944 wdrożonej rzekomo przez Luksemburg na rzecz firmy Amazon (zwana dalej „zaskarżoną decyzją”) niesłusznie stwierdza, iż opłata zapłacona faktycznie przez LuxOpCo odbiega od ceny w warunkach pełnej konkurencji. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, złożony z trzech części, dotyczy naruszenia art. 170 TFUE, ponieważ Komisja nie wykazała istnienia korzyści po stronie Amazon EU S.à.r.l (zwanej dalej „LuxOpCO”).

—

Część pierwsza zarzutu dotyczy faktu, że zastosowanie interpretacji indywidualnej przepisów podatkowych i jego powtórzenie w 2011 r. nie doprowadziło do przyznania żadnej korzyści, ponieważ opłata zapłacona przez osobę trzecią za licencję na aktywa niematerialne była wyższa od opłaty zapłaconej przez LuxOpCo na rzecz Amazon Europe Holding Technologies SCS (zwanej dalej „LuxSCS”) na mocy umowy licencyjnej. Strona skarżąca uważa, ze decyzja Komisja z dnia 4 października w sprawie pomocy państwa SA.38944 wdrożonej rzekomo przez Luksemburg na rzecz firmy Amazon (zwana dalej „zaskarżoną decyzją”) niesłusznie stwierdza, iż opłata zapłacona faktycznie przez LuxOpCo odbiega od ceny w warunkach pełnej konkurencji.

| — | Część druga zarzutu dotyczy oczywistych błędów co do faktów i co do prawa obarczających dokonaną w zaskarżonej decyzji analizę dotyczącą rzekomo błędnego zastosowania transakcyjnej metody marży netto w interpretacji indywidualnej przepisów podatkowych, zarówno przy wyborze badanego uczestnika, jak i przy zastosowaniu parametrów wspomnianej metody. |
| --- | --- |

—

Część druga zarzutu dotyczy oczywistych błędów co do faktów i co do prawa obarczających dokonaną w zaskarżonej decyzji analizę dotyczącą rzekomo błędnego zastosowania transakcyjnej metody marży netto w interpretacji indywidualnej przepisów podatkowych, zarówno przy wyborze badanego uczestnika, jak i przy zastosowaniu parametrów wspomnianej metody.

| — | Część trzecia zarzutu dotyczy argumentu, w myśl którego – przeciwnie – to właśnie takie obliczenie ceny transferowej, jakiego dokonała Komisja w zaskarżonej decyzji, dałoby wynik w sposób oczywisty odbiegający od zasady warunków pełnej konkurencji. |
| --- | --- |

—

Część trzecia zarzutu dotyczy argumentu, w myśl którego – przeciwnie – to właśnie takie obliczenie ceny transferowej, jakiego dokonała Komisja w zaskarżonej decyzji, dałoby wynik w sposób oczywisty odbiegający od zasady warunków pełnej konkurencji.

| 2. | Zarzut drugi, złożony z dwóch części, dotyczy naruszenia art. 107 TFUE, ponieważ Komisja nie wykazała selektywnego charakteru spornej interpretacji indywidualnej przepisów podatkowych.






  — | Część pierwsza zarzutu dotyczy faktu, że Komisja niesłusznie założyła selektywny charakter spornej interpretacji indywidualnej przepisów podatkowych, chociaż zgodnie z orzecznictwem Komisja nie może stwierdzić istnienia korzyści, aby założyć jej selektywny charakter, lecz powinna obowiązkowo, w ramach dokonywanej przez siebie analizy selektywnego charakteru, najpierw określić stosowne ramy odniesienia, a następnie stwierdzić odstępstwo od wspomnianych ram odniesienia. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi, złożony z dwóch części, dotyczy naruszenia art. 107 TFUE, ponieważ Komisja nie wykazała selektywnego charakteru spornej interpretacji indywidualnej przepisów podatkowych.

—

Część pierwsza zarzutu dotyczy faktu, że Komisja niesłusznie założyła selektywny charakter spornej interpretacji indywidualnej przepisów podatkowych, chociaż zgodnie z orzecznictwem Komisja nie może stwierdzić istnienia korzyści, aby założyć jej selektywny charakter, lecz powinna obowiązkowo, w ramach dokonywanej przez siebie analizy selektywnego charakteru, najpierw określić stosowne ramy odniesienia, a następnie stwierdzić odstępstwo od wspomnianych ram odniesienia.

| — | Część druga zarzutu dotyczy okoliczności, że w swoich dodatkowych uwagach Komisja nie przedstawiła dowodu na rzekomy selektywny charakter zarzucanej pomocy. Owe dwa dodatkowe stwierdzenia selektywnego charakteru są zdaniem strony skarżącej oczywiście niesłuszne, ponieważ Komisja jest w błędzie co do ram odniesienia, a w każdym razie mnie wykazała istnienia żadnego odstępstwa od tych ram. |
| --- | --- |

—

Część druga zarzutu dotyczy okoliczności, że w swoich dodatkowych uwagach Komisja nie przedstawiła dowodu na rzekomy selektywny charakter zarzucanej pomocy. Owe dwa dodatkowe stwierdzenia selektywnego charakteru są zdaniem strony skarżącej oczywiście niesłuszne, ponieważ Komisja jest w błędzie co do ram odniesienia, a w każdym razie mnie wykazała istnienia żadnego odstępstwa od tych ram.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 4 i 5 TFUE, ponieważ zdaniem strony skarżącej Komisja dokonuje ukrytej harmonizacji podatkowej, narzucając swoją własną interpretację „dobrej” ceny transferowej, jaką LuxOpCo powinien zapłacić na rzecz LuxSCS na mocy spornej umowy licencyjnej. W tym względzie strona skarżąca twierdzi, że Komisja w rzeczywistości dokonała instrumentalizacji prawa dotyczącego pomocy państwa w celu przeprowadzenia ukrytej harmonizacji podatkowej w dziecinie cen transferowych, z naruszeniem wyłącznej kompetencji państw członkowskich w dziedzinie podatków bezpośrednich. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 4 i 5 TFUE, ponieważ zdaniem strony skarżącej Komisja dokonuje ukrytej harmonizacji podatkowej, narzucając swoją własną interpretację „dobrej” ceny transferowej, jaką LuxOpCo powinien zapłacić na rzecz LuxSCS na mocy spornej umowy licencyjnej. W tym względzie strona skarżąca twierdzi, że Komisja w rzeczywistości dokonała instrumentalizacji prawa dotyczącego pomocy państwa w celu przeprowadzenia ukrytej harmonizacji podatkowej w dziecinie cen transferowych, z naruszeniem wyłącznej kompetencji państw członkowskich w dziedzinie podatków bezpośrednich.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia rozporządzenia 2015/1589 i prawa do obrony, ponieważ Komisja działała z pogwałceniem prawa do obrony, wydając decyzję w sposób lapidarny oddalającą argumentację przedstawioną ex post przez firmę Amazon, której główny argument, mianowicie błąd w wyborze uczestnika badanego na potrzeby transakcyjnej metody marży netto, nie mógł być już później skomentowany przez Wielkie Księstwo Luksemburga ani przez firmę Amazon. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia rozporządzenia 2015/1589 i prawa do obrony, ponieważ Komisja działała z pogwałceniem prawa do obrony, wydając decyzję w sposób lapidarny oddalającą argumentację przedstawioną ex post przez firmę Amazon, której główny argument, mianowicie błąd w wyborze uczestnika badanego na potrzeby transakcyjnej metody marży netto, nie mógł być już później skomentowany przez Wielkie Księstwo Luksemburga ani przez firmę Amazon.

| 5. | Zarzut piąty, podniesiony posiłkowo, dotyczy naruszenia przez Komisję art. 16 rozporządzenia 2015/1589, ponieważ odzyskanie pomocy jest zdaniem strony skarżącej niezgodne z zasadą pewności prawa, zważywszy na dobrą wiarę Wielkiego Księstwa Luksemburga przy stosowaniu ceny transferowej i na nieprzewidywalny charakter nowego podejścia do ceny transferowej zastosowanego przez Komisję w zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty, podniesiony posiłkowo, dotyczy naruszenia przez Komisję art. 16 rozporządzenia 2015/1589, ponieważ odzyskanie pomocy jest zdaniem strony skarżącej niezgodne z zasadą pewności prawa, zważywszy na dobrą wiarę Wielkiego Księstwa Luksemburga przy stosowaniu ceny transferowej i na nieprzewidywalny charakter nowego podejścia do ceny transferowej zastosowanego przez Komisję w zaskarżonej decyzji.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/39 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/39

---

Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2017 r. – Sierra / EUIPO

(Sprawa T-819/17)

(2018/C 072/50)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Mercedes Sierra (Alicante, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat E. Fontes Vila)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o nakazanie pozwanej usunięcia z „Appraisal Report” skarżącej, za rok 2016, wszelkich uwag krytycznych związanych ze stylem komunikacji skarżącej, ponieważ są one fałszywe i stanowią naruszenie podstawowego prawa człowieka do swobodnego wyrażania poglądów i opinii.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga skierowana jest przeciwko decyzji EUIPO wydanej w dorocznym postepowaniu w sprawie oceny pracy skarżącej na zajmowanym stanowisku, za rok 2016.

Skarżąca żąda konkretnie usunięcia z „Appraisal Report” określonych ocen.

Na poparcie skargi skarżąca podnosi prawo do wyrażania się w swobodny sposób w środowisku Agencji, bez obawy, że spotkają ja za to represje.

Skarżąca uważa, że jej prawo do swobody wypowiedzi zostało naruszone i że podstawa uzasadnienia braku awansowania jej na urzędnika w sposób, na który by zasługiwała z racji oceny jej oddania, jakości i wydajności pracy, pozbawia ją prawa do obrony.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/40 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/40

---

Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2017 r. – Etnia Dreams/EUIPO – Poisson (Etnik)

(Sprawa T-823/17)

(2018/C 072/51)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Etnia Dreams, SL (Walencja, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat P. Gago Comes)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Serge Poisson (Limal, Belgia)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Serge Poisson

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Etnik” – zgłoszenie nr 15 721 301

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 października 2018 r. w sprawie R R 880/2017-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o uwzględnienie skargi i wydanie nowego rozstrzygnięcia stwierdzającego dopuszczalność sprzeciwu nr B 2 791 229 i w konsekwencji, po przeprowadzeniu odpowiedniego postępowania, oddalenie wniosku o rejestrację unijnego znaku towarowego 15 721 301 „Etnik” dla klas 3 i 35 na podstawie art. 8 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej z uwagi na istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wspólnotowego znaku towarowego nr 11 017 241, którego właścicielem jest Etnia Dreams S.L.

Podniesione zarzuty

| — | Podstawą sprzeciwu jest w oczywisty sposób art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Podstawą sprzeciwu jest w oczywisty sposób art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Strona pozwana powinna była zastosować ostatni fragment zasady 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 2868/95 i w związku z tym powiadomić o braku w celu jego usunięcia w terminie dwóch miesięcy; |
| --- | --- |

—

Strona pozwana powinna była zastosować ostatni fragment zasady 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 2868/95 i w związku z tym powiadomić o braku w celu jego usunięcia w terminie dwóch miesięcy;

| — | Naruszenie art. 41 i 42 rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 41 i 42 rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 10, 41, 47 i 48 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 10, 41, 47 i 48 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

| — | Naruszenie zasad dobrej wiary i poszanowania uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasad dobrej wiary i poszanowania uzasadnionych oczekiwań.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/41 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/41

---

Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2017 r. – United Parcel Service / Komisja

(Sprawa T-834/17)

(2018/C 072/52)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: United Parcel Service, Inc. (Atlanta, Georgia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: A. Ryan, solicitor, oraz adwokaci F. Hosein i W. Knibbeler)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zasądzenie na rzecz UPS odszkodowania w wysokości 1,742 miliarda EUR z należnymi odsetkami; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz UPS odszkodowania w wysokości 1,742 miliarda EUR z należnymi odsetkami;

| — | zasądzenie na rzecz UPS rekompensaty za podatki, którymi zostanie obciążone otrzymane odszkodowanie, według stawki podatkowej obowiązującej w dniu wydania wyroku oraz |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz UPS rekompensaty za podatki, którymi zostanie obciążone otrzymane odszkodowanie, według stawki podatkowej obowiązującej w dniu wydania wyroku oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca żąda na postawie art. 340 TFUE naprawienia szkody poniesionej na skutek decyzji Komisji C(2013) 431, sprawa COMP/M.6570 UPS/TNT Express (zwanej dalej „decyzją”), której nieważność została stwierdzona wyrokiem Sądu z dnia 7 marca 2017 r. w sprawie T-194/13.

Na poparcie swojego żądania skarżąca podnosi, że decyzja obarczona jest poważnymi naruszeniami norm prawnych mających zapewniać prawa UPS. Zdaniem skarżącej każde z naruszeń samo w sobie stanowiło podstawę decyzji i uniemożliwiało skarżącej nabycie TNT oraz osiągnięcie korzyści związanych ze zgłoszoną transakcją.

Skarżąca podnosi, że owe naruszenia stanowią poważne naruszenia prawa dotyczące (1) analizy koncentracji cen; (2) analizy efektywności; (3) oceny konkurencyjności FedEx; oraz (4) dokonanej w decyzji oceny bliskości konkurencji.

Zdaniem skarżącej każde z tych naruszeń, samo w sobie albo w połączeniu z innymi, odpowiada za niezgodność decyzji z prawem i stanowi podstawę odpowiedzialności Unii na mocy art. 340 TFUE.

Skarżąca podnosi następnie, że naruszenia te spowodowały po jej stronie straty, ponieważ gdyby nie one, nabyłaby TNT. Jak twierdzi skarżąca, bez wystąpienia któregokolwiek z elementów, jakimi są analiza koncentracji cen, analiza efektywności, ocena konkurencyjności FedEx i ocena bliskości konkurencji, żaden w zwykłym stopniu ostrożny i rozsądny organ administracji nie zakazałby zgłoszonej transakcji.

Zdaniem skarżącej dzięki naprawieniu szkody na mocy art. 340 TFUE skarżąca powinna znaleźć się w takiej sytuacji, w jakiej znajdowałaby się, gdyby niezgodna z prawem decyzja nie została wydana.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/42 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/42

---

Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2017 r. – Eurofer / Komisja

(Sprawa T-835/17)

(2018/C 072/53)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Eurofer, Association Européenne de l’Acier, ASBL (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: J. Killick, Barrister i adwokat G. Forwood)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1795 z dnia 5 października 2017 r. (Dz.U. 2017, L 258, s. 24); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1795 z dnia 5 października 2017 r. (Dz.U. 2017, L 258, s. 24);

| — | zarządzenie żądanych środków organizacji postępowania; oraz |
| --- | --- |

—

zarządzenie żądanych środków organizacji postępowania; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący popełnienia oczywistego błędu w ocenie i naruszenia prawa poprzez podjęcie decyzji o niełączeniu serbskiego przywozu z przywozami z czterech pozostałych krajów objętych dochodzeniem zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego (1). |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący popełnienia oczywistego błędu w ocenie i naruszenia prawa poprzez podjęcie decyzji o niełączeniu serbskiego przywozu z przywozami z czterech pozostałych krajów objętych dochodzeniem zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego (1).

| 2. | Zarzut drugi dotyczący popełnienia oczywistego błędu w ocenie i naruszenia prawa poprzez stwierdzenie, że środki ochrony handlu wymierzone przeciwko Serbii nie były „konieczne” w rozumieniu art. 9 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, nawet gdy przywozy nie zostały połączone. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący popełnienia oczywistego błędu w ocenie i naruszenia prawa poprzez stwierdzenie, że środki ochrony handlu wymierzone przeciwko Serbii nie były „konieczne” w rozumieniu art. 9 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, nawet gdy przywozy nie zostały połączone.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 20 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, prawa strony skarżącej do informacji oraz jej praw do obrony, a także naruszenia zasady dobrej administracji zgodnie z art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ze względu na okoliczność, że Komisja nie ujawniła informacji o marginesie szkody (zaniżenie cen) i marginesie podcięcia cenowego w odniesieniu do serbskiego przywozu oraz, w konsekwencji, odmówiła starannego i bezstronnego zbadania wszystkich istotnych aspektów sprawy. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 20 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, prawa strony skarżącej do informacji oraz jej praw do obrony, a także naruszenia zasady dobrej administracji zgodnie z art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ze względu na okoliczność, że Komisja nie ujawniła informacji o marginesie szkody (zaniżenie cen) i marginesie podcięcia cenowego w odniesieniu do serbskiego przywozu oraz, w konsekwencji, odmówiła starannego i bezstronnego zbadania wszystkich istotnych aspektów sprawy.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. [2016] L 176/21).

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/43 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/43

---

Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2017 r. – Negru/EUIPO – Sky (SkyPrivate)

(Sprawa T-837/17)

(2018/C 072/54)

Język skargi: rumuński

Strony

Strona skarżąca: Alexandru Negru (Iași, Rumunia) (przedstawiciel: adwokat I.M. Iliescu)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Sky plc (Isleworth, Zjednoczone Królestwo)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską graficznego znaku towarowego zawierającego element słowny „Skyprivate”

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 października 2017 r. w sprawie R 349/2017-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/43 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/43

---

Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2018 r. – Holzer y Cia /EUIPO – Annco (ANN TAYLOR)

(Sprawa T-3/18)

(2018/C 072/55)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Holzer y Cia, SA de CV (Meksyk, Meksyk) (przedstawiciel: N. Fernández Fernández-Pacheco)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Annco, Inc. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „ANN TAYLOR” – unijny znak towarowy nr 9 865 651

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 listopada 2017 r. w sprawie R 2370/2016-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie skargi |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | potwierdzenie ważności rejestracji unijnego znaku towarowego nr 9 865 651 „ANN TAYLOR” dla ogółu towarów, dla których rzeczonym zgłoszeniem domagano się ochrony |
| --- | --- |

—

potwierdzenie ważności rejestracji unijnego znaku towarowego nr 9 865 651 „ANN TAYLOR” dla ogółu towarów, dla których rzeczonym zgłoszeniem domagano się ochrony

| — | obciążenie interwenienta kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie interwenienta kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Izba Odwoławcza dopuściła się w swej analizie naruszenia prawa w odniesieniu do: istnienia wprowadzającego w błąd podobieństwa między kolidującymi ze sobą oznaczeniami oraz świadomości właściciela łudząco podobnego znaku towarowego w chwili składania wniosku; zamiaru właściciela w chwili zgłaszania swego znaku towarowego; wartości dowodowej przypisanej dowodom przedstawionym przez wnoszącego o unieważnienie oraz ciężaru dowodu. |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza dopuściła się w swej analizie naruszenia prawa w odniesieniu do: istnienia wprowadzającego w błąd podobieństwa między kolidującymi ze sobą oznaczeniami oraz świadomości właściciela łudząco podobnego znaku towarowego w chwili składania wniosku; zamiaru właściciela w chwili zgłaszania swego znaku towarowego; wartości dowodowej przypisanej dowodom przedstawionym przez wnoszącego o unieważnienie oraz ciężaru dowodu.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/44 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/44

---

Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2018 r. – Holzer y Cia /EUIPO – Annco (AT ANN TAYLOR)

(Sprawa T-4/18)

(2018/C 072/56)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Holzer y Cia, SA de CV (Meksyk, Meksyk) (przedstawiciel: N. Fernández Fernández-Pacheco)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Annco, Inc. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „AT ANN TAYLOR” – unijny znak towarowy nr 11 197 647

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 listopada 2017 r. w sprawie R 2371/2016-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie skargi |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | potwierdzenie ważności rejestracji unijnego znaku towarowego nr 11 197 647 „AT ANN TAYLOR” dla ogółu towarów, dla których rzeczonym zgłoszeniem domagano się ochrony |
| --- | --- |

—

potwierdzenie ważności rejestracji unijnego znaku towarowego nr 11 197 647 „AT ANN TAYLOR” dla ogółu towarów, dla których rzeczonym zgłoszeniem domagano się ochrony

| — | obciążenie interwenienta kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie interwenienta kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Izba Odwoławcza dopuściła się w swej analizie naruszenia prawa w odniesieniu do: istnienia wprowadzającego w błąd podobieństwa między kolidującymi ze sobą oznaczeniami oraz świadomości właściciela łudząco podobnego znaku towarowego w chwili składania wniosku; zamiaru właściciela w chwili zgłaszania swego znaku towarowego; wartości dowodowej przypisanej dowodom przedstawionym przez wnoszącego o unieważnienie oraz ciężaru dowodu. |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza dopuściła się w swej analizie naruszenia prawa w odniesieniu do: istnienia wprowadzającego w błąd podobieństwa między kolidującymi ze sobą oznaczeniami oraz świadomości właściciela łudząco podobnego znaku towarowego w chwili składania wniosku; zamiaru właściciela w chwili zgłaszania swego znaku towarowego; wartości dowodowej przypisanej dowodom przedstawionym przez wnoszącego o unieważnienie oraz ciężaru dowodu.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/45 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/45

---

Skarga wniesiona w dniu 3 stycznia 2018 r. – Hamburg Beer Company / EUIPO (Hamburg BEER COMPANY)

(Sprawa T-5/18)

(2018/C 072/57)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hamburg Beer Company GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: Rechtsanwälte O. Spieker, A Schönfleisch i M. Alber)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „Hamburg BEER COMPANY” – zgłoszenie nr 15 272 743

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 września 2017 r. w sprawie R 436/2017-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/46 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/46

---

Skarga wniesiona w dniu 2 stycznia 2018 r. – Hamburg Beer Company / EUIPO (Hamburg Beer Company)

(Sprawa T-6/18)

(2018/C 072/58)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hamburg Beer Company GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: Rechtsanwälte O. Spieker, A. Schönfleisch i M. Alber)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Hamburg Beer Company” – zgłoszenie nr 15 272 784

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 września 2017 r. w sprawie R 437/2017-5

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/46 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/46

---

Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2018 r. – inforsacom Informationssysteme/EUIPO (Business and technology working as one)

(Sprawa T-7/18)

(2018/C 072/59)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: inforsacom Informationssysteme GmbH (Neu-Isenburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokaci O. Spieker, A. Schönfleisch i M. Alber)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Business and technology working as one” – zgłoszenie nr 15 272 586

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 października 2017 r. w sprawie R 808/2017-1

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/47 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/47

---

Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2018 r. – Addiko Bank / EUIPO (STRAIGHTFORWARD BANKING)

(Sprawa T-9/18)

(2018/C 072/60)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Addiko Bank AG (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: A. Seling, lawyer)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „STRAIGHTFORWARD BANKING” – zgłoszenie nr 16 133 449

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 października 2017 r. w sprawie R 1090/2017-2

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 2017/1001.

---

| 26.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 72/47 |
| --- | --- | --- | --- |

26.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/47

---

Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2018 r. – Zweirad-Center Stadler / EUIPO – Triumph Designs (Triumph)

(Sprawa T-12/18)

(2018/C 072/61)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zweirad-Center Stadler GmbH (Regensburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Ruess oraz A. Doepner-Thiele)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Triumph Designs Ltd (Swadlincote, Zjednoczone Królestwo)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Triumph” – zgłoszenie nr 6 717 672

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 listopada 2017 r.

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim odmówiono nią rejestracji zgłoszonego znaku towarowego dla towarów z klas 9, 12 i 25; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim odmówiono nią rejestracji zgłoszonego znaku towarowego dla towarów z klas 9, 12 i 25;

| — | oddalenie sprzeciwu w całości i dopuszczenie rejestracji zgłoszonego znaku towarowego dla powyższych towarów albo, w przeciwnym wypadku, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez EUIPO w celu wydania stosownego rozstrzygnięcia; |
| --- | --- |

—

oddalenie sprzeciwu w całości i dopuszczenie rejestracji zgłoszonego znaku towarowego dla powyższych towarów albo, w przeciwnym wypadku, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez EUIPO w celu wydania stosownego rozstrzygnięcia;

| — | obciążenie EUIPO oraz drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami poniesionymi przez skarżącego. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO oraz drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami poniesionymi przez skarżącego.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---