# Dziennik Urzędowy C 39/2014

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2014.039.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 39 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 578 lutego 2014 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2014.039.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 39

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 578 lutego 2014

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2014/C 039/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 31 z 1.2.2014. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2014/C 039/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 31 z 1.2.2014.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2014/C 039/02 | Sprawa C-40/12 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2013 r. — Gascogne Sack Deutschland GmbH, dawniej Sachsa Verpackung GmbH przeciwko Komisji (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek worków przemysłowych z plastiku — Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez spółkę zależną — Przewlekłość postępowania przed Sądem — Zasada skutecznej ochrony sądowej) | 2 |
| 2014/C 039/03 | Sprawa C-50/12 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2013 r. — Kendrion NV przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek worków przemysłowych z plastiku — Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez spółkę zależną — Odpowiedzialność solidarna spółki dominującej z tytułu zapłaty grzywny nałożonej na spółkę zależną — Przewlekłość postępowania przed Sądem — Zasada skutecznej ochrony sądowej) | 2 |
| 2014/C 039/04 | Sprawa C-58/12 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2013 r. — Groupe Gascogne SA przeciwko Komisji (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek worków przemysłowych z plastiku — Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez spółkę zależną — Uwzględnienie całkowitego rocznego obrotu holdingu w celu obliczenia pułapu grzywny — Przewlekłość postępowania przed Sądem — Zasada skutecznej ochrony sądowej) | 3 |
| 2014/C 039/05 | Sprawa C-63/12: Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 19 listopada 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja 2011/866/UE — Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej — Regulamin pracowniczy — Artykuł 65 regulaminu pracowniczego — Metoda dostosowania — Artykuł 3 załącznika XI do regulaminu pracowniczego — Klauzula wyjątkowa — Artykuł 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego — Poważne i nagłe pogorszenie się sytuacji gospodarczej i społecznej — Dostosowanie współczynników korygujących — Artykuł 64 regulaminu pracowniczego — Decyzja Rady — Odmowa przyjęcia projektu Komisji) | 3 |
| 2014/C 039/06 | Sprawa C-66/12: Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 19 listopada 2013 r. — Rada Unii Europejskiej przeciwko Komisji Europejskiej (Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej — Regulamin pracowniczy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Komunikat COM(2011) 829 wersja ostateczna — Wniosek COM(2011) 820 wersja ostateczna — Skarga na bezczynność — Przedłożenie wniosków na podstawie art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego — Zaniechanie działania przez Komisję — Skarga, która stała się bezprzedmiotowa — Umorzenie postępowania) | 4 |
| 2014/C 039/07 | Sprawa C-196/12: Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 19 listopada 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga na bezczynność — Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej — Regulamin pracowniczy — Dostosowanie współczynników korygujących — Decyzja Rady — Odmowa przyjęcia projektu Komisji — Zaniechanie działania — Niedopuszczalność) | 4 |
| 2014/C 039/08 | Sprawa C-284/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz — Niemcy) — Deutsche Lufthansa AG przeciwko Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH (Pomoc państwa — Artykuły 107 TFUE i 108 TFUE — Korzyści przyznane taniej linii lotniczej przez przedsiębiorstwo publiczne prowadzące lotnisko — Decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w przedmiocie tego środka — Spoczywający na sądach państw członkowskich obowiązek przyjęcia dokonanej przez Komisję w tej decyzji oceny dotyczącej istnienia pomocy) | 5 |
| 2014/C 039/09 | Sprawa C-302/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — X przeciwko Minister van Financiën (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 43 WE — Pojazdy samochodowe — Użytkowanie na terytorium jednego z państw członkowskich silnikowego pojazdu osobowego zarejestrowanego w innym państwie członkowskim — Opodatkowanie tego pojazdu w pierwszym państwie członkowskim z tytułu rozpoczęcia jego użytkowania na krajowych drogach publicznych, a także w drugim państwie członkowskim z tytułu jego rejestracji — Pojazd użytkowany przez danego obywatela zarówno do celów prywatnych, jak i na potrzeby przejazdów z państwa członkowskiego pochodzenia do miejsca pracy położonego w pierwszym państwie członkowskim) | 6 |
| 2014/C 039/10 | Sprawa C-348/12 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 28 listopada 2013 r. — Rada Unii Europejskiej przeciwko Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran, Komisji Europejskiej (Odwołanie — Środki ograniczające przyjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu w celu niedopuszczenia do rozprzestrzeniania broni jądrowej — Środki skierowane wobec irańskiego przemysłu naftowo-gazowego — Zamrożenie funduszy — Obowiązek uzasadnienia — Obowiązek umotywowania zasadności środka) | 6 |
| 2014/C 039/11 | Sprawa C-494/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — Dixons Retail plc przeciwko Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs (Dyrektywa 2006/112/WE — Podatek od wartości dodanej — Dostawa towarów — Pojęcie — Oszukańcze użycie karty bankowej) | 7 |
| 2014/C 039/12 | Sprawa C-595/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 21 listopada 2013 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko Fiscale eenheid X NV cs | 7 |
| 2014/C 039/13 | Sprawa C-601/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 25 listopada 2013 r. — AMBISIG-Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica Lda przeciwko NERSANT-Associação Empresarial da Região de Santarém, NÚCLEO INICIAL — Formação e Consultoria Lda | 8 |
| 2014/C 039/14 | Sprawa C-606/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammarrätten i Sundsvall (Szwecja) w dniu 25 listopada 2013 r. — OKG AG przeciwko Skatteverket | 8 |
| 2014/C 039/15 | Sprawa C-621/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawie T-258/10 Orange przeciwko Komisji, wniesione w dniu 28 listopada 2013 r. przez Orange, dawniej France Télécom | 8 |
| 2014/C 039/16 | Sprawa C-624/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawie T-325/10 Iliad i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 2 grudnia 2013 r. przez Iliad SA, Free infrastructure, Free SAS | 9 |
| 2014/C 039/17 | Sprawa C-625/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-373/10, T-374/10, T-382/10 i T-402/10 Villeroy & Boch AG i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 29 listopada 2013 r. przez Villeroy & Boch AG | 10 |
| 2014/C 039/18 | Sprawa C-626/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-373/10, T-374/10, T-382/10 i T-402/10 Villeroy & Boch Austria GmbH i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 29 listopada 2013 r. przez Villeroy & Boch Austria GmbH | 12 |
| 2014/C 039/19 | Sprawa C-627/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 2 grudnia 2013 r. — postępowanie karne przeciwko Miguelowi M. | 12 |
| 2014/C 039/20 | Sprawa C-628/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 2 grudnia 2013 — Jean-Bernard Lafonta przeciwko Autorité des marchés financiers | 13 |
| 2014/C 039/21 | Sprawa C-635/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul București (Rumunia) w dniu 4 grudnia 2013 r. — SC ALKA CO SRL przeciwko Autoritatea Națională a Vămilor — Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcția Generală a Finanțelor Publice a Municipiului București | 13 |
| 2014/C 039/22 | Sprawa C-646/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Galați (Rumunia) w dniu 5 grudnia 2013 r. — Casa Județeană de Pensii Brăila przeciwko E.S. | 14 |
| 2014/C 039/23 | Sprawa C-649/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de commerce de Versailles (Francja) w dniu 6 grudnia 2013 r. — Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in. przeciwko adwokatowi C. Rogeau, syndykowi Nortel Networks SA oraz Alanowi Robertowi Bloomowi i in. | 14 |
| | Sąd |
| 2014/C 039/24 | Sprawa T-171/08: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji (Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców — Działanie polegające na uczulaniu opinii publicznej i rozpowszechnianiu informacji na temat uchodźców będących ofiarami traumy psychologicznej — Projekt Uchodźcy w Unii będący ofiarami traumy psychologicznej: instytucje, mechanizmy ochrony i dobra praktyka — Ostateczne rozliczenie — Obowiązek uzasadnienia — Zasada dobrej administracji — Błąd w ocenie) | 15 |
| 2014/C 039/25 | Sprawa T-399/09: Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2013 r. — HSE przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek węglika wapnia i magnezu dla przemysłu stalowego i gazowego w EOG, z wyjątkiem Irlandii, Hiszpanii, Portugalii i Zjednoczonego Królestwa — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynku — Możliwość przypisania zachowania o znamionach naruszenia — Domniemanie niewinności — Grzywny — Artykuł 23 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 — Wytyczne z 2006 r. w sprawie obliczania kwoty grzywien — Okoliczności łagodzące — Naruszenie popełnione przez niedbalstwo — Naruszenie wynikające z udzielenia upoważnienia lub zachęty przez organy władzy publicznej) | 15 |
| 2014/C 039/26 | Sprawa T-240/10: Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2013 r. — Węgry przeciwko Komisji (Zbliżanie ustawodawstw — Zamierzone uwalnianie GMO do środowiska — Procedura udzielania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu — Opinie naukowe EFSA — Komitologia — Procedura regulacyjna — Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych — Podniesienie z urzędu) | 16 |
| 2014/C 039/27 | Sprawa T-58/12: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Nabipour i in. przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Ograniczenia dopuszczania — Obowiązek uzasadnienia — Naruszenie prawa — Błąd w ocenie — Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności) | 16 |
| 2014/C 039/28 | Sprawa T-117/12: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — ANKO przeciwko Komisji (Klauzula arbitrażowa — Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) — Umowy dotyczące projektów Perform i Oasis — Zawieszenie płatności — Nieprawidłowości stwierdzone w ramach audytów dotyczących innych projektów — Odsetki za opóźnienie) | 17 |
| 2014/C 039/29 | Sprawa T-118/12: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — ANKO przeciwko Komisji (Klauzula arbitrażowa — Szósty program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002–2006) — Umowa dotycząca projektu Persona — Zawieszenie płatności — Nieprawidłowości stwierdzone w ramach audytów dotyczących innych projektów — Odsetki za opóźnienie) | 18 |
| 2014/C 039/30 | Sprawa T-156/12: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Sweet Tec przeciwko OHIM (Owalny kształt) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego — Owalny kształt — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 18 |
| 2014/C 039/31 | Sprawa T-165/12: Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2013 r. — European Dynamics Luxembourg i Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Usługi wsparcia w celu stworzenia infrastruktury informatycznej oraz usług administracji elektronicznej w Albanii — Odrzucenie oferty jednego z oferentów — Przejrzystość — Obowiązek uzasadnienia) | 19 |
| 2014/C 039/32 | Sprawa T-438/10: Postanowienie Sądu z dnia 4 grudnia 2013 r. — Forgital Italy przeciwko Radzie (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna taryfa celna — Zawieszenie czasowe ceł autonomicznych Wspólnej taryfy celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne — Zmiana opisu pewnych zawieszeń — Akt prawny zawierający środki wykonawcze — Niedopuszczalność) | 19 |
| 2014/C 039/33 | Sprawa T-176/11: Postanowienie Sądu z dnia 10 grudnia 2013 r. — Carbunión przeciwko Radzie (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Decyzja w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla — Stwierdzenie częściowej nieważności — Nierozerwalność — Niedopuszczalność) | 20 |
| 2014/C 039/34 | Sprawa T-159/12: Postanowienie Sądu z dnia 3 grudnia 2013 r. — Pri przeciwko OHIM — Belgravia Investment Group (PRONOKAL) (Wykreślenie sprawy — Żądania zgłoszone przy cofnięciu skargi — Niedopuszczalność) | 20 |
| 2014/C 039/35 | Sprawa T-579/13 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 18 grudnia 2013 r. — Istituto di vigilanza dell’Urbe przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Zamówienia publiczne na usługi — Postępowanie przetargowe — Świadczenie usług dozoru i obsługi recepcji w Domach Unii Europejskiej w Rzymie i Mediolanie — Udzielenie zamówienia innemu oferentowi — Wniosek o zawieszenie wykonania — Naruszenie wymogów formalnych — Niedopuszczalność) | 21 |
| 2014/C 039/36 | Sprawa T-595/13: Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2013 r. — BSH Bosch und Siemens Hausgeräte przeciwko OHIM — LG Electronics (compressor technology) | 21 |
| 2014/C 039/37 | Sprawa T-596/13: Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2013 r. — Emsibeth przeciwko OHIM — Peek & Cloppenburg (Nael) | 21 |
| 2014/C 039/38 | Sprawa T-599/13: Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2013 r. — Cosmowell przeciwko OHIM — Haw Par (GELENKGOLD) | 22 |
| 2014/C 039/39 | Sprawa T-606/13: Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2013 r. — Mustang przeciwko OHIM — Dubek (20 CLASS A FILTER CIGARETTES Mustang) | 22 |
| 2014/C 039/40 | Sprawa T-613/13: Skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2013 r. — alfavet Tierarzneimittel przeciwko OHIM — Millet Innovation (Epibac) | 23 |
| 2014/C 039/41 | Sprawa T-622/13: Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2013 r. — Ratioparts-Ersatzteile przeciwko OHIM — Norwood Promotional Products Europe (NORTHWOOD professional forest equipment) | 23 |
| 2014/C 039/42 | Sprawa T-636/13: Skarga wniesiona w dniu 26 listopada 2013 r. — TrekStor przeciwko OHIM — MSI Technology (MovieStation) | 24 |
| 2014/C 039/43 | Sprawa T-640/13: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2013 r. — Sto przeciwko OHIM — Fixit Trockenmörtel Holding (CRETEO) | 24 |
| 2014/C 039/44 | Sprawa T-647/13: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2013 r. — Meda przeciwko OHIM — Takeda (PANTOPREM) | 25 |
| 2014/C 039/45 | Sprawa T-649/13: Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2013 r. — TrekStor przeciwko OHIM (SmartTV Station) | 25 |
| 2014/C 039/46 | Sprawa T-654/13: Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2013 r. — Gako Konietzko przeciwko OHIM (kształt opakowania) | 26 |
| 2014/C 039/47 | Sprawa T-655/13: Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2013 r. — Enercon przeciwko OHIM (niuanse koloru zielonego) | 26 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2014/C 039/48 | Sprawa F-133/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — BV przeciwko Komisji (Służba publiczna — Awans — Kandydaci wpisani na listy rezerwy kadrowej konkursu, o którym ogłoszenie opublikowano przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego — Zaszeregowanie do grupy — Zasada równego traktowania — Dyskryminacja ze względu na wiek — Swobodny przepływ osób) | 27 |
| 2014/C 039/49 | Sprawa F-142/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Simpson przeciwko Radzie (Służba publiczna — Awans — Decyzja o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD 9 po tym jak został laureatem konkursu do grupy AD 9 — Równe traktowanie) | 27 |
| 2014/C 039/50 | Sprawa F-22/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Hall przeciwko Komisji i CEPOL (Służba publiczna — Wynagrodzenie — Świadczenia rodzinne — Dodatek na dziecko na utrzymaniu — Dodatek szkolny — Dzieci małżonki skarżącego niezamieszkujące w gospodarstwie domowym pary — Przesłanki przyznania) | 28 |
| 2014/C 039/51 | Sprawa F-68/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Lebedef przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Sprawozdanie z oceny — Postępowanie w sprawie oceny za 2010 r. — Żądanie stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny — Żądanie stwierdzenie nieważności liczby przyznanych punktów awansu) | 28 |
| 2014/C 039/52 | Sprawa F-129/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — CH przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Akredytowani asystenci parlamentarni — Przedwczesne rozwiązanie umowy o pracę — Wniosek o udzielenie wsparcia — Mobbing) | 28 |
| 2014/C 039/53 | Sprawa F-135/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Marenco przeciwko REA (Służba publiczna — Członek personelu tymczasowego — Zatrudnienie — Ogłoszenie o przyjmowaniu zgłoszeń do pracy REA/2011/TA/PO/AD 5 — Nieumieszczenie na liście rezerwy kadrowej — Prawidłowość postępowania w sprawie naboru — Stałość składu komisji do spraw naboru) | 29 |
| 2014/C 039/54 | Sprawa F-162/12: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2013 r. — CL przeciwko EEA (Służba publiczna — Członek personelu tymczasowego — Zwolnienie chorobowe — Powrót do pracy — Obowiązek staranności — Mobbing) | 29 |
| 2014/C 039/55 | Sprawa F-30/13: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2013 r. — Roda przeciwko Komisji (Służba publiczna — Renta rodzinna — Zgon byłego małżonka — Alimenty — Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi — Wymóg zażalenia — Przekroczenie terminu — Oczywista niedopuszczalność) | 30 |
| 2014/C 039/56 | Sprawa F-2/10 RENV: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 6 grudnia 2013 r. — Marcuccio przeciwko Komisji | 30 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2014/C 039/02

Sprawa C-40/12 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2013 r. — Gascogne Sack Deutschland GmbH, dawniej Sachsa Verpackung GmbH przeciwko Komisji (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek worków przemysłowych z plastiku — Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez spółkę zależną — Przewlekłość postępowania przed Sądem — Zasada skutecznej ochrony sądowej)

2

2014/C 039/03

Sprawa C-50/12 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2013 r. — Kendrion NV przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek worków przemysłowych z plastiku — Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez spółkę zależną — Odpowiedzialność solidarna spółki dominującej z tytułu zapłaty grzywny nałożonej na spółkę zależną — Przewlekłość postępowania przed Sądem — Zasada skutecznej ochrony sądowej)

2

2014/C 039/04

Sprawa C-58/12 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2013 r. — Groupe Gascogne SA przeciwko Komisji (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek worków przemysłowych z plastiku — Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez spółkę zależną — Uwzględnienie całkowitego rocznego obrotu holdingu w celu obliczenia pułapu grzywny — Przewlekłość postępowania przed Sądem — Zasada skutecznej ochrony sądowej)

3

2014/C 039/05

Sprawa C-63/12: Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 19 listopada 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja 2011/866/UE — Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej — Regulamin pracowniczy — Artykuł 65 regulaminu pracowniczego — Metoda dostosowania — Artykuł 3 załącznika XI do regulaminu pracowniczego — Klauzula wyjątkowa — Artykuł 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego — Poważne i nagłe pogorszenie się sytuacji gospodarczej i społecznej — Dostosowanie współczynników korygujących — Artykuł 64 regulaminu pracowniczego — Decyzja Rady — Odmowa przyjęcia projektu Komisji)

3

2014/C 039/06

Sprawa C-66/12: Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 19 listopada 2013 r. — Rada Unii Europejskiej przeciwko Komisji Europejskiej (Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej — Regulamin pracowniczy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Komunikat COM(2011) 829 wersja ostateczna — Wniosek COM(2011) 820 wersja ostateczna — Skarga na bezczynność — Przedłożenie wniosków na podstawie art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego — Zaniechanie działania przez Komisję — Skarga, która stała się bezprzedmiotowa — Umorzenie postępowania)

4

2014/C 039/07

Sprawa C-196/12: Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 19 listopada 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga na bezczynność — Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej — Regulamin pracowniczy — Dostosowanie współczynników korygujących — Decyzja Rady — Odmowa przyjęcia projektu Komisji — Zaniechanie działania — Niedopuszczalność)

4

2014/C 039/08

Sprawa C-284/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz — Niemcy) — Deutsche Lufthansa AG przeciwko Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH (Pomoc państwa — Artykuły 107 TFUE i 108 TFUE — Korzyści przyznane taniej linii lotniczej przez przedsiębiorstwo publiczne prowadzące lotnisko — Decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w przedmiocie tego środka — Spoczywający na sądach państw członkowskich obowiązek przyjęcia dokonanej przez Komisję w tej decyzji oceny dotyczącej istnienia pomocy)

5

2014/C 039/09

Sprawa C-302/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — X przeciwko Minister van Financiën (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 43 WE — Pojazdy samochodowe — Użytkowanie na terytorium jednego z państw członkowskich silnikowego pojazdu osobowego zarejestrowanego w innym państwie członkowskim — Opodatkowanie tego pojazdu w pierwszym państwie członkowskim z tytułu rozpoczęcia jego użytkowania na krajowych drogach publicznych, a także w drugim państwie członkowskim z tytułu jego rejestracji — Pojazd użytkowany przez danego obywatela zarówno do celów prywatnych, jak i na potrzeby przejazdów z państwa członkowskiego pochodzenia do miejsca pracy położonego w pierwszym państwie członkowskim)

6

2014/C 039/10

Sprawa C-348/12 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 28 listopada 2013 r. — Rada Unii Europejskiej przeciwko Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran, Komisji Europejskiej (Odwołanie — Środki ograniczające przyjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu w celu niedopuszczenia do rozprzestrzeniania broni jądrowej — Środki skierowane wobec irańskiego przemysłu naftowo-gazowego — Zamrożenie funduszy — Obowiązek uzasadnienia — Obowiązek umotywowania zasadności środka)

6

2014/C 039/11

Sprawa C-494/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — Dixons Retail plc przeciwko Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs (Dyrektywa 2006/112/WE — Podatek od wartości dodanej — Dostawa towarów — Pojęcie — Oszukańcze użycie karty bankowej)

7

2014/C 039/12

Sprawa C-595/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 21 listopada 2013 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko Fiscale eenheid X NV cs

7

2014/C 039/13

Sprawa C-601/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 25 listopada 2013 r. — AMBISIG-Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica Lda przeciwko NERSANT-Associação Empresarial da Região de Santarém, NÚCLEO INICIAL — Formação e Consultoria Lda

8

2014/C 039/14

Sprawa C-606/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammarrätten i Sundsvall (Szwecja) w dniu 25 listopada 2013 r. — OKG AG przeciwko Skatteverket

8

2014/C 039/15

Sprawa C-621/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawie T-258/10 Orange przeciwko Komisji, wniesione w dniu 28 listopada 2013 r. przez Orange, dawniej France Télécom

8

2014/C 039/16

Sprawa C-624/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawie T-325/10 Iliad i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 2 grudnia 2013 r. przez Iliad SA, Free infrastructure, Free SAS

9

2014/C 039/17

Sprawa C-625/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-373/10, T-374/10, T-382/10 i T-402/10 Villeroy & Boch AG i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 29 listopada 2013 r. przez Villeroy & Boch AG

10

2014/C 039/18

Sprawa C-626/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-373/10, T-374/10, T-382/10 i T-402/10 Villeroy & Boch Austria GmbH i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 29 listopada 2013 r. przez Villeroy & Boch Austria GmbH

12

2014/C 039/19

Sprawa C-627/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 2 grudnia 2013 r. — postępowanie karne przeciwko Miguelowi M.

12

2014/C 039/20

Sprawa C-628/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 2 grudnia 2013 — Jean-Bernard Lafonta przeciwko Autorité des marchés financiers

13

2014/C 039/21

Sprawa C-635/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul București (Rumunia) w dniu 4 grudnia 2013 r. — SC ALKA CO SRL przeciwko Autoritatea Națională a Vămilor — Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcția Generală a Finanțelor Publice a Municipiului București

13

2014/C 039/22

Sprawa C-646/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Galați (Rumunia) w dniu 5 grudnia 2013 r. — Casa Județeană de Pensii Brăila przeciwko E.S.

14

2014/C 039/23

Sprawa C-649/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de commerce de Versailles (Francja) w dniu 6 grudnia 2013 r. — Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in. przeciwko adwokatowi C. Rogeau, syndykowi Nortel Networks SA oraz Alanowi Robertowi Bloomowi i in.

14

Sąd

2014/C 039/24

Sprawa T-171/08: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji (Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców — Działanie polegające na uczulaniu opinii publicznej i rozpowszechnianiu informacji na temat uchodźców będących ofiarami traumy psychologicznej — Projekt Uchodźcy w Unii będący ofiarami traumy psychologicznej: instytucje, mechanizmy ochrony i dobra praktyka — Ostateczne rozliczenie — Obowiązek uzasadnienia — Zasada dobrej administracji — Błąd w ocenie)

15

2014/C 039/25

Sprawa T-399/09: Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2013 r. — HSE przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek węglika wapnia i magnezu dla przemysłu stalowego i gazowego w EOG, z wyjątkiem Irlandii, Hiszpanii, Portugalii i Zjednoczonego Królestwa — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynku — Możliwość przypisania zachowania o znamionach naruszenia — Domniemanie niewinności — Grzywny — Artykuł 23 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 — Wytyczne z 2006 r. w sprawie obliczania kwoty grzywien — Okoliczności łagodzące — Naruszenie popełnione przez niedbalstwo — Naruszenie wynikające z udzielenia upoważnienia lub zachęty przez organy władzy publicznej)

15

2014/C 039/26

Sprawa T-240/10: Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2013 r. — Węgry przeciwko Komisji (Zbliżanie ustawodawstw — Zamierzone uwalnianie GMO do środowiska — Procedura udzielania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu — Opinie naukowe EFSA — Komitologia — Procedura regulacyjna — Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych — Podniesienie z urzędu)

16

2014/C 039/27

Sprawa T-58/12: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Nabipour i in. przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Ograniczenia dopuszczania — Obowiązek uzasadnienia — Naruszenie prawa — Błąd w ocenie — Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności)

16

2014/C 039/28

Sprawa T-117/12: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — ANKO przeciwko Komisji (Klauzula arbitrażowa — Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) — Umowy dotyczące projektów Perform i Oasis — Zawieszenie płatności — Nieprawidłowości stwierdzone w ramach audytów dotyczących innych projektów — Odsetki za opóźnienie)

17

2014/C 039/29

Sprawa T-118/12: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — ANKO przeciwko Komisji (Klauzula arbitrażowa — Szósty program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002–2006) — Umowa dotycząca projektu Persona — Zawieszenie płatności — Nieprawidłowości stwierdzone w ramach audytów dotyczących innych projektów — Odsetki za opóźnienie)

18

2014/C 039/30

Sprawa T-156/12: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Sweet Tec przeciwko OHIM (Owalny kształt) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego — Owalny kształt — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

18

2014/C 039/31

Sprawa T-165/12: Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2013 r. — European Dynamics Luxembourg i Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Usługi wsparcia w celu stworzenia infrastruktury informatycznej oraz usług administracji elektronicznej w Albanii — Odrzucenie oferty jednego z oferentów — Przejrzystość — Obowiązek uzasadnienia)

19

2014/C 039/32

Sprawa T-438/10: Postanowienie Sądu z dnia 4 grudnia 2013 r. — Forgital Italy przeciwko Radzie (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna taryfa celna — Zawieszenie czasowe ceł autonomicznych Wspólnej taryfy celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne — Zmiana opisu pewnych zawieszeń — Akt prawny zawierający środki wykonawcze — Niedopuszczalność)

19

2014/C 039/33

Sprawa T-176/11: Postanowienie Sądu z dnia 10 grudnia 2013 r. — Carbunión przeciwko Radzie (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Decyzja w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla — Stwierdzenie częściowej nieważności — Nierozerwalność — Niedopuszczalność)

20

2014/C 039/34

Sprawa T-159/12: Postanowienie Sądu z dnia 3 grudnia 2013 r. — Pri przeciwko OHIM — Belgravia Investment Group (PRONOKAL) (Wykreślenie sprawy — Żądania zgłoszone przy cofnięciu skargi — Niedopuszczalność)

20

2014/C 039/35

Sprawa T-579/13 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 18 grudnia 2013 r. — Istituto di vigilanza dell’Urbe przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Zamówienia publiczne na usługi — Postępowanie przetargowe — Świadczenie usług dozoru i obsługi recepcji w Domach Unii Europejskiej w Rzymie i Mediolanie — Udzielenie zamówienia innemu oferentowi — Wniosek o zawieszenie wykonania — Naruszenie wymogów formalnych — Niedopuszczalność)

21

2014/C 039/36

Sprawa T-595/13: Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2013 r. — BSH Bosch und Siemens Hausgeräte przeciwko OHIM — LG Electronics (compressor technology)

21

2014/C 039/37

Sprawa T-596/13: Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2013 r. — Emsibeth przeciwko OHIM — Peek & Cloppenburg (Nael)

21

2014/C 039/38

Sprawa T-599/13: Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2013 r. — Cosmowell przeciwko OHIM — Haw Par (GELENKGOLD)

22

2014/C 039/39

Sprawa T-606/13: Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2013 r. — Mustang przeciwko OHIM — Dubek (20 CLASS A FILTER CIGARETTES Mustang)

22

2014/C 039/40

Sprawa T-613/13: Skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2013 r. — alfavet Tierarzneimittel przeciwko OHIM — Millet Innovation (Epibac)

23

2014/C 039/41

Sprawa T-622/13: Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2013 r. — Ratioparts-Ersatzteile przeciwko OHIM — Norwood Promotional Products Europe (NORTHWOOD professional forest equipment)

23

2014/C 039/42

Sprawa T-636/13: Skarga wniesiona w dniu 26 listopada 2013 r. — TrekStor przeciwko OHIM — MSI Technology (MovieStation)

24

2014/C 039/43

Sprawa T-640/13: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2013 r. — Sto przeciwko OHIM — Fixit Trockenmörtel Holding (CRETEO)

24

2014/C 039/44

Sprawa T-647/13: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2013 r. — Meda przeciwko OHIM — Takeda (PANTOPREM)

25

2014/C 039/45

Sprawa T-649/13: Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2013 r. — TrekStor przeciwko OHIM (SmartTV Station)

25

2014/C 039/46

Sprawa T-654/13: Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2013 r. — Gako Konietzko przeciwko OHIM (kształt opakowania)

26

2014/C 039/47

Sprawa T-655/13: Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2013 r. — Enercon przeciwko OHIM (niuanse koloru zielonego)

26

Sąd do spraw Służby Publicznej

2014/C 039/48

Sprawa F-133/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — BV przeciwko Komisji (Służba publiczna — Awans — Kandydaci wpisani na listy rezerwy kadrowej konkursu, o którym ogłoszenie opublikowano przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego — Zaszeregowanie do grupy — Zasada równego traktowania — Dyskryminacja ze względu na wiek — Swobodny przepływ osób)

27

2014/C 039/49

Sprawa F-142/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Simpson przeciwko Radzie (Służba publiczna — Awans — Decyzja o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD 9 po tym jak został laureatem konkursu do grupy AD 9 — Równe traktowanie)

27

2014/C 039/50

Sprawa F-22/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Hall przeciwko Komisji i CEPOL (Służba publiczna — Wynagrodzenie — Świadczenia rodzinne — Dodatek na dziecko na utrzymaniu — Dodatek szkolny — Dzieci małżonki skarżącego niezamieszkujące w gospodarstwie domowym pary — Przesłanki przyznania)

28

2014/C 039/51

Sprawa F-68/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Lebedef przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Sprawozdanie z oceny — Postępowanie w sprawie oceny za 2010 r. — Żądanie stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny — Żądanie stwierdzenie nieważności liczby przyznanych punktów awansu)

28

2014/C 039/52

Sprawa F-129/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — CH przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Akredytowani asystenci parlamentarni — Przedwczesne rozwiązanie umowy o pracę — Wniosek o udzielenie wsparcia — Mobbing)

28

2014/C 039/53

Sprawa F-135/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Marenco przeciwko REA (Służba publiczna — Członek personelu tymczasowego — Zatrudnienie — Ogłoszenie o przyjmowaniu zgłoszeń do pracy REA/2011/TA/PO/AD 5 — Nieumieszczenie na liście rezerwy kadrowej — Prawidłowość postępowania w sprawie naboru — Stałość składu komisji do spraw naboru)

29

2014/C 039/54

Sprawa F-162/12: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2013 r. — CL przeciwko EEA (Służba publiczna — Członek personelu tymczasowego — Zwolnienie chorobowe — Powrót do pracy — Obowiązek staranności — Mobbing)

29

2014/C 039/55

Sprawa F-30/13: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2013 r. — Roda przeciwko Komisji (Służba publiczna — Renta rodzinna — Zgon byłego małżonka — Alimenty — Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi — Wymóg zażalenia — Przekroczenie terminu — Oczywista niedopuszczalność)

30

2014/C 039/56

Sprawa F-2/10 RENV: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 6 grudnia 2013 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

30

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/1

---

2014/C 39/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 31 z 1.2.2014.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 24 z 25.1.2014.

Dz.U. C 15 z 18.1.2014.

Dz.U. C 9 z 11.1.2014.

Dz.U. C 377 z 21.12.2013.

Dz.U. C 367 z 14.12.2013.

Dz.U. C 359 z 7.12.2013.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/2 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2013 r. — Gascogne Sack Deutschland GmbH, dawniej Sachsa Verpackung GmbH przeciwko Komisji

(Sprawa C-40/12 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek worków przemysłowych z plastiku - Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez spółkę zależną - Przewlekłość postępowania przed Sądem - Zasada skutecznej ochrony sądowej)

2014/C 39/02

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Gascogne Sack Deutschland GmbH, dawniej Sachsa Verpackung GmbH (przedstawiciele: adwokaci F. Puel oraz L. François-Martin)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre oraz N. von Lingen, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie T-79/06 Sachsa Verpackung przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił żądanie mające na celu częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 WE (sprawa COMP/F/38.354 — Worki przemysłowe) w przedmiocie kartelu na rynku worków przemysłowych z plastiku oraz zmianę tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Gascogne Sack Deutschland GmbH zostaje obciążona kosztami niniejszego odwołania. |
| --- | --- |

2)

Gascogne Sack Deutschland GmbH zostaje obciążona kosztami niniejszego odwołania.

---

(1)  Dz.U. C 89 z 24.3.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/2 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2013 r. — Kendrion NV przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa C-50/12 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek worków przemysłowych z plastiku - Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez spółkę zależną - Odpowiedzialność solidarna spółki dominującej z tytułu zapłaty grzywny nałożonej na spółkę zależną - Przewlekłość postępowania przed Sądem - Zasada skutecznej ochrony sądowej)

2014/C 39/03

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Wnosząca odwołanie: Kendrion NV (przedstawiciele: P. Glazener oraz T. Ottervanger, advocaten)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre oraz S. Noë, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie T-54/06 Kendrion przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił żądanie mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 WE (sprawa COMP/F/38.354 — Worki przemysłowe) w zakresie, w jakim jest ona skierowana do spółki Kendrion w przedmiocie kartelu na rynku worków przemysłowych z plastiku, oraz, tytułem żądania ewentualnego, obniżenie kwoty grzywny nałożonej na spółkę Kendrion.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Kendrion NV zostaje obciążona kosztami niniejszego odwołania. |
| --- | --- |

2)

Kendrion NV zostaje obciążona kosztami niniejszego odwołania.

---

(1)  Dz.U. C 80 z 17.3.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/3 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2013 r. — Groupe Gascogne SA przeciwko Komisji

(Sprawa C-58/12 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek worków przemysłowych z plastiku - Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez spółkę zależną - Uwzględnienie całkowitego rocznego obrotu holdingu w celu obliczenia pułapu grzywny - Przewlekłość postępowania przed Sądem - Zasada skutecznej ochrony sądowej)

2014/C 39/04

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Groupe Gascogne SA (przedstawiciele: adwokaci P. Hubert oraz E. Durand)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre oraz N. von Lingen, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie T-72/06 Groupe Gascogne przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił żądanie mające na celu częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 WE (sprawa COMP/F/38.354 — Worki przemysłowe) w przedmiocie kartelu na rynku worków przemysłowych z plastiku oraz zmianę tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Groupe Gascogne SA zostaje obciążona kosztami niniejszego odwołania. |
| --- | --- |

2)

Groupe Gascogne SA zostaje obciążona kosztami niniejszego odwołania.

---

(1)  Dz.U. C 89 z 24.3.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/3 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 19 listopada 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-63/12) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja 2011/866/UE - Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej - Regulamin pracowniczy - Artykuł 65 regulaminu pracowniczego - Metoda dostosowania - Artykuł 3 załącznika XI do regulaminu pracowniczego - Klauzula wyjątkowa - Artykuł 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego - Poważne i nagłe pogorszenie się sytuacji gospodarczej i społecznej - Dostosowanie współczynników korygujących - Artykuł 64 regulaminu pracowniczego - Decyzja Rady - Odmowa przyjęcia projektu Komisji)

2014/C 39/05

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall, D. Martin i J.P. Keppenne, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i J. Herrmann, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Parlament Europejkski (przedstawiciele: A. Neergaard i S. Seyr, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, D. Hadroušek i J. Vláčil, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciele: V. Pasternak Jørgensen i M. C. Thorning, pełnomocnicy), Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i N. Graf Vitzthum, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: N. Díaz Abad i S. Centeno Huerta, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels i M. Bulterman, pełnomocnicy), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: E. Jenkinson i J. Beeko, pełnomocnicy, wspierani przez R. Palmera, barrister)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja Rady 2011/866/UE z dnia 19 grudnia 2011 r. w sprawie wniosku Komisji dotyczącego rozporządzenia Rady dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2011 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (Dz.U. L 341, s. 54) — Nieprzestrzeganie metody corocznego dostosowania wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii — Odmowa dostosowania współczynników korygujących stosowanych do miejsca zatrudnienia — Nadużycie władzy — Naruszenie art. 64 i 65 regulaminu pracowniczego urzędników, jak również art. 1, 3 i 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego — Naruszenie zasady „patere legem quam ipse fecisti” — Naruszenie zasady równego traktowania — Brak uzasadnienia.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Królestwo Hiszpanii, Królestwo Niderlandów, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Parlament Europejski pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Królestwo Hiszpanii, Królestwo Niderlandów, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Parlament Europejski pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 21.4.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/4 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 19 listopada 2013 r. — Rada Unii Europejskiej przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa C-66/12) (1)

(Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej - Regulamin pracowniczy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Komunikat COM(2011) 829 wersja ostateczna - Wniosek COM(2011) 820 wersja ostateczna - Skarga na bezczynność - Przedłożenie wniosków na podstawie art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego - Zaniechanie działania przez Komisję - Skarga, która stała się bezprzedmiotowa - Umorzenie postępowania)

2014/C 39/06

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i J. Herrmann, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall, D. Martin i J.P. Keppenne, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, D. Hadroušek i J. Vláčil, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciele: V. Pasternak Jørgensen i M. C. Thorning, pełnomocnicy), Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i N. Graf Vitzthum, pełnomocnicy), Irlandia (przedstawiciele: E. Creedon, pełnomocnik, wspierana przez C. Tolanda, BL i A. Joyce’a, solicitor), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: N. Díaz Abad i S. Centeno Huerta, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, D. Colas i J.S. Pilczer, pełnomocnicy), Republika Łotewska (przedstawiciele: I. Kalniņš i A. Nikolajeva, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels i M. Bulterman, pełnomocnicy), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: E. Jenkinson i J. Beeko, pełnomocnicy, wspierani przez R. Palmera, barrister)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: A. Neergaard i S. Seyr, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności — Komunikat Komisji COM(2011) 829 wersja ostateczna z dnia 24 listopada 2011 r. dotyczący odmowy przedstawienia wniosków w oparciu o „klauzulę wyjątkową” zawartą w art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego — Wniosek Komisji w sprawie rozporządzenia Rady dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2011 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur — Skarga na bezczynność — Niezgodne z prawem zaniechanie przez Komisję przedstawienia wniosków na podstawie art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego.

Sentencja

| 1) | Umarza się postępowanie. |
| --- | --- |

1)

Umarza się postępowanie.

| 2) | Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Irlandia, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Łotewska, Królestwo Niderlandów, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej oraz Komisja Europejska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Irlandia, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Łotewska, Królestwo Niderlandów, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej oraz Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 21.4.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/4 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 19 listopada 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-196/12) (1)

(Skarga na bezczynność - Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej - Regulamin pracowniczy - Dostosowanie współczynników korygujących - Decyzja Rady - Odmowa przyjęcia projektu Komisji - Zaniechanie działania - Niedopuszczalność)

2014/C 39/07

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall, D. Martin i J.P. Keppenne, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i J. Herrmann, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Parlament Europejkski (przedstawiciele: A. Neergaard i S. Seyr, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i J. Möller, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: N. Díaz Abad i S. Centeno Huerta, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów Bas (przedstawiciele: C. Wissels i M. Bulterman, pełnomocnicy), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: E. Jenkinson i J. Beeko, pełnomocnicy, wspierani przez R. Palmera, barrister)

Przedmiot

Skarga na bezczynność — Niezgodne z prawem zaniechanie Rady w kwestii przyjęcia wniosku Komisji w sprawie rozporządzenia Rady na mocy art. 3 załącznika XI do regulaminu pracowniczego dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2011 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur — Odmowa dostosowania współczynników korygujących mających zastosowanie do miejsca zatrudnienia — Naruszenie art. 64 i 65 regulaminu pracowniczego oraz art. 1, 3 i 10 załącznika XI do tego regulaminu.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Republika Federalna Niemiec, Królestwo Hiszpanii, Królestwo Niderlandów, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Parlament Europejski pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec, Królestwo Hiszpanii, Królestwo Niderlandów, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Parlament Europejski pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 23.6.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz — Niemcy) — Deutsche Lufthansa AG przeciwko Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH

(Sprawa C-284/12) (1)

(Pomoc państwa - Artykuły 107 TFUE i 108 TFUE - Korzyści przyznane taniej linii lotniczej przez przedsiębiorstwo publiczne prowadzące lotnisko - Decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w przedmiocie tego środka - Spoczywający na sądach państw członkowskich obowiązek przyjęcia dokonanej przez Komisję w tej decyzji oceny dotyczącej istnienia pomocy)

2014/C 39/08

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht Koblenz

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Deutsche Lufthansa AG

Strona pozwana: Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH

przy udziale: Ryanair Ltd

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberlandesgericht Koblenz — Wykładnia art. 107 ust. 1 TFUE i art. 108 ust. 3 TFUE oraz art. 2 lit. b) ppkt (i) dyrektywy Komisji 2006/111/WE z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi, a także w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw (Dz.U. L 318, s. 17) — Pomoc państwa — Korzyści przyznane taniej linii lotniczej przez przedsiębiorstwo publiczne prowadzące lotnisko — Decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w przedmiocie tej pomocy — Spoczywający na sądach państw członkowskich ewentualny obowiązek przyjęcia dokonanej przez Komisję oceny dotyczącej selektywnego charakteru wspominanej pomocy

Sentencja

W sytuacji gdy w zastosowaniu art. 108 ust. 3 TFUE Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające przewidziane w art. 108 ust. 2 w przedmiocie niezgłoszonego obowiązującego środka, sąd krajowy rozpatrujący powództwo o zaprzestanie wprowadzania w życie tego środka i o odzyskanie kwot już wypłaconych jest zobowiązany do zastosowania wszelkich niezbędnych środków w celu wyciągnięcia konsekwencji z ewentualnego naruszenia obowiązku zawieszenia wprowadzania w życie wspomnianego środka.

W tym celu sąd krajowy może postanowić o zawieszeniu wprowadzania w życie rozpatrywanego środka i nakazaniu odzyskania kwot już wypłaconych. Może on także postanowić o zarządzeniu środków tymczasowych mających na celu ochronę z jednej strony interesów uczestników postępowania, a z drugiej strony skuteczności decyzji Komisji Europejskiej o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

W sytuacji gdy sąd krajowy ma wątpliwości w kwestii, czy rozpatrywany środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, lub wątpliwości co do ważności lub wykładni decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, z jednej strony może on zwrócić się do Komisji Europejskiej o wyjaśnienia a z drugiej strony może on lub powinien zgodnie z art. 267 akapity drugi i trzeci TFUE zwrócić się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 273 z 8.9.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/6 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/6

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — X przeciwko Minister van Financiën

(Sprawa C-302/12) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 43 WE - Pojazdy samochodowe - Użytkowanie na terytorium jednego z państw członkowskich silnikowego pojazdu osobowego zarejestrowanego w innym państwie członkowskim - Opodatkowanie tego pojazdu w pierwszym państwie członkowskim z tytułu rozpoczęcia jego użytkowania na krajowych drogach publicznych, a także w drugim państwie członkowskim z tytułu jego rejestracji - Pojazd użytkowany przez danego obywatela zarówno do celów prywatnych, jak i na potrzeby przejazdów z państwa członkowskiego pochodzenia do miejsca pracy położonego w pierwszym państwie członkowskim)

2014/C 39/09

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: X

Strona pozwana: Minister van Financiën

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 21, 45, 49 i 56 TFUE — Uregulowanie krajowe nakładające podatek rejestracyjny z tytułu rozpoczęcia użytkowania pojazdu na krajowych drogach publicznych — Podatek należny od osoby zamieszkałej w dwóch państwach członkowskich, w tym w zainteresowanym państwie członkowskim, i użytkującej tam stale swój pojazd — Pojazd zarejestrowany w innym państwie członkowskim — Wykonywanie kompetencji podatkowych przez dwa państwa członkowskie

Sentencja

Artykuł 43 WE należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on uregulowaniu państwa członkowskiego, które opodatkowuje rozpoczęcie użytkowania na krajowych drogach publicznych zarejestrowanego pojazdu samochodowego, który został już opodatkowany z tytułu jego rejestracji w innym państwie członkowskim, jeżeli pojazd ten jest zasadniczo przeznaczony do rzeczywistego stałego użytku w tych dwóch państwach członkowskich albo jest rzeczywiście użytkowany w ten sposób, o ile podatek ten nie ma charakteru dyskryminującego.

---

(1)  Dz.U. C 287 z 22.9.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/6 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/6

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 28 listopada 2013 r. — Rada Unii Europejskiej przeciwko Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran, Komisji Europejskiej

(Sprawa C-348/12 P) (1)

(Odwołanie - Środki ograniczające przyjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu w celu niedopuszczenia do rozprzestrzeniania broni jądrowej - Środki skierowane wobec irańskiego przemysłu naftowo-gazowego - Zamrożenie funduszy - Obowiązek uzasadnienia - Obowiązek umotywowania zasadności środka)

2014/C 39/10

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i R. Liudvinaviciute-Cordeiro, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran (przedstawiciele: F. Esclatine i S. Perrotet, avocats), Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Konstantinidis i E. Cujo, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie T-509/10 Manufacturing Support & Procurement Kala Naft, w którym Sąd stwierdził nieważność, w zakresie, w jakim dotyczą one Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran, decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U L 195, s. 39), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 668/2010 z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 195, s. 25), decyzji Rady 2010/644/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. zmieniającej decyzję 2010/413 (Dz.U. L 281, s. 81), rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie nr 423/2007 (Dz.U. L 281, s. 1) — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Iranu w celu niedopuszczenia do rozprzestrzeniania broni jądrowej — Wykaz osób, podmiotów i jednostek, których dotyczy zamrożenie środków finansowych — Naruszenie prawa — Dopuszczalność — Posiadanie przez dany podmiot charakteru organizacji rządowej — Możliwość powołania się przez taką organizację na ochronę praw podstawowych — Ciężar dowodu

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie T-509/10 Manufacturing Support & Procurement Kala Naft przeciwko Radzie zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie T-509/10 Manufacturing Support & Procurement Kala Naft przeciwko Radzie zostaje uchylony.

| 2) | Skarga Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran o stwierdzenie nieważności zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

Skarga Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran o stwierdzenie nieważności zostaje oddalona.

| 3) | Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

3)

Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym.

| 4) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji jak i w postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji jak i w postępowaniu odwoławczym.

---

(1)  Dz.U. C 287 z 22.9.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/7

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — Dixons Retail plc przeciwko Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Sprawa C-494/12) (1)

(Dyrektywa 2006/112/WE - Podatek od wartości dodanej - Dostawa towarów - Pojęcie - Oszukańcze użycie karty bankowej)

2014/C 39/11

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Dixons Retail plc

Strona pozwana: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Wykładnia art. 14 ust. 1 i art. 73 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Pojęcie „dostawa towarów” — Dostawa w wyniku zakupu dokonanego poprzez nieuprawnione i oszukańcze posłużenie się kartą kredytową

Sentencja

Artykuły 2 pkt 1, art. 5 ust. 1 i art. 11 część A ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, a także art. 2 ust. 1 lit. a), art. 14 ust. 1 i art. 73 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej powinny być interpretowane w ten sposób, że w okolicznościach takich jak okoliczności sprawy głównej fizyczne wydanie towarów nabywcy, który w oszukańczy sposób posługuje się kartą bankową jako środkiem płatniczym, stanowi „dostawę towarów” w rozumieniu rzeczonych art. 2 pkt 1, art. 5 ust. 1, art. 2 ust. 1 lit. a) i art. 14 ust. 1 oraz że w ramach takiego wydania zapłata dokonana przez osobę trzecią na podstawie umowy zawartej przez tę osobę z dostawcą tych towarów, na podstawie której zobowiązuje się ona do zapłaty temu dostawcy za towary sprzedane przez niego nabywcom posługującym się taką kartą jako środkiem płatniczym, stanowi „świadczenie wzajemne” w rozumieniu rzeczonych art. 11 część A ust. 1 lit. a) i art. 73.

---

(1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 21 listopada 2013 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko Fiscale eenheid X NV cs

(Sprawa C-595/13)

2014/C 39/12

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę kasacyjną: Staatssecretaris van Financiën

Druga strona postępowania: Fiscale eenheid X NV cs

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy (VAT) (1) należy interpretować w ten sposób, że spółkę utworzoną przez więcej niż jednego inwestora wyłącznie w celu zainwestowania zgromadzonego majątku w nieruchomości należy uznać za specjalny fundusz inwestycyjny w rozumieniu tego przepisu? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy (VAT) (1) należy interpretować w ten sposób, że spółkę utworzoną przez więcej niż jednego inwestora wyłącznie w celu zainwestowania zgromadzonego majątku w nieruchomości należy uznać za specjalny fundusz inwestycyjny w rozumieniu tego przepisu?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej: czy art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy (VAT) należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „zarządzanie” należy rozumieć jako obejmujące również powierzoną przez spółkę osobie trzeciej faktyczną eksploatację nieruchomości należących do spółki? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej: czy art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy (VAT) należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „zarządzanie” należy rozumieć jako obejmujące również powierzoną przez spółkę osobie trzeciej faktyczną eksploatację nieruchomości należących do spółki?

---

(1)  Szósta dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1)

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 25 listopada 2013 r. — AMBISIG-Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica Lda przeciwko NERSANT-Associação Empresarial da Região de Santarém, NÚCLEO INICIAL — Formação e Consultoria Lda

(Sprawa C-601/13)

2014/C 39/13

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Supremo Tribunal Administrativo.

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: AMBISIG-Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica Lda.

Strona pozwana: NERSANT-Associação Empresarial da Região de Santarém, NÚCLEO INICIAL — Formação e Consultoria Lda.

Pytania prejudycjalne

Czy dla celów zamówienia na świadczenie usług o charakterze intelektualnym, kształcenia i doradztwa, jest zgodne z dyrektywą 2004/18/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 ustanowienie wśród czynników, które składają się na kryterium udzielenia zamówienia ofercie w przetargu publicznym, czynnika oceniającego ekipy konkretnie zaproponowane przez ubiegających się do wykonania zamówienia, biorącego pod uwagę odpowiedni skład tej ekipy udowodnione doświadczenie i ocenę życiorysów jej członków?

---

(1)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114).

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammarrätten i Sundsvall (Szwecja) w dniu 25 listopada 2013 r. — OKG AG przeciwko Skatteverket

(Sprawa C-606/13)

2014/C 39/14

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Kammarrätten i Sundsvall

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: OKG AG

Druga strona postępowania: Skatteverket

Pytania prejudycjalne

| 1) | Zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2003/96 (1)„poziom opodatkowania” stanowi całkowitą kwotę opłat pobranych jako podatki pośrednie (z wyłączeniem podatku od wartości dodanej) wyliczoną bezpośrednio lub pośrednio na podstawie ilości energii elektrycznej w momencie przekazania do konsumpcji. Zgodnie z art. 21 ust. 5 tej dyrektywy energia elektryczna podlega podatkowi, który staje się wymagalny w momencie dostawy przez dystrybutora lub redystrybutora. Czy artykuły te wykluczają istnienie podatku pobieranego od energii cieplnej wytwarzanej w reaktorach jądrowych? |
| --- | --- |

1)

Zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2003/96 (1)„poziom opodatkowania” stanowi całkowitą kwotę opłat pobranych jako podatki pośrednie (z wyłączeniem podatku od wartości dodanej) wyliczoną bezpośrednio lub pośrednio na podstawie ilości energii elektrycznej w momencie przekazania do konsumpcji. Zgodnie z art. 21 ust. 5 tej dyrektywy energia elektryczna podlega podatkowi, który staje się wymagalny w momencie dostawy przez dystrybutora lub redystrybutora. Czy artykuły te wykluczają istnienie podatku pobieranego od energii cieplnej wytwarzanej w reaktorach jądrowych?

| 2) | Czy podatek od energii cieplnej stanowi podatek akcyzowy, który jest nakładany bezpośrednio lub pośrednio na konsumpcję towarów (wyrobów akcyzowych), o których mowa w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2008/118 (2)? |
| --- | --- |

2)

Czy podatek od energii cieplnej stanowi podatek akcyzowy, który jest nakładany bezpośrednio lub pośrednio na konsumpcję towarów (wyrobów akcyzowych), o których mowa w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2008/118 (2)?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283, s. 51 — wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 9, tom 1, s 405)

(2)  Dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz.U. 2009, L 9, s. 12).

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/8

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawie T-258/10 Orange przeciwko Komisji, wniesione w dniu 28 listopada 2013 r. przez Orange, dawniej France Télécom

(Sprawa C-621/13 P)

2014/C 39/15

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Orange, dawniej France Télécom (przedstawiciele: adwokaci H. Viaene i D. Gillet)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Republika Francuska, Département des Hauts-de-Seine, Sequalum SAS

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 16 września 2013 r. wydanego w sprawie T-258/10 Orange przeciwko Komisji Europejskiej i jeżeli Trybunał uważa, że dysponuje wszelkimi elementami niezbędnymi do wydania ostatecznego orzeczenia co do istoty sprawy, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 7426 wersja ostateczna z dnia 30 września 2009 r. dotyczącej rekompensaty kosztów związanych z powierzeniem usługi publicznej polegającej na stworzeniu i obsłudze ultraszerokopasmowej sieci łączności elektronicznej w departamencie Hauts-de-Seine (pomoc państwa N 331/2008 — Francja); |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 16 września 2013 r. wydanego w sprawie T-258/10 Orange przeciwko Komisji Europejskiej i jeżeli Trybunał uważa, że dysponuje wszelkimi elementami niezbędnymi do wydania ostatecznego orzeczenia co do istoty sprawy, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 7426 wersja ostateczna z dnia 30 września 2009 r. dotyczącej rekompensaty kosztów związanych z powierzeniem usługi publicznej polegającej na stworzeniu i obsłudze ultraszerokopasmowej sieci łączności elektronicznej w departamencie Hauts-de-Seine (pomoc państwa N 331/2008 — Francja);

| — | ewentualnie, uchylenie kwestionowanego wyroku i skierowanie sprawy do Sądu w celu ponownego podjęcia postępowania; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, uchylenie kwestionowanego wyroku i skierowanie sprawy do Sądu w celu ponownego podjęcia postępowania;

| — | obciążenie Komisji, Département i Sequalum całymi kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez Republikę Francuską; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji, Département i Sequalum całymi kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez Republikę Francuską;

| — | stwierdzenie, że Republika Francuska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Francuska pokrywa własne koszty.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi cztery zarzuty na poparcie swojego odwołania.

W pierwszej kolejności wnosząca odwołanie uważa, że Sąd naruszył ciążący na nim obowiązek uzasadnienia wynikający z art. 36 i 53 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości, ponieważ orzekł w niewystarczający i wewnętrznie sprzeczny sposób w przedmiocie zarzutu dotyczącego braku zawodności rynku. Wnosząca odwołanie zarzuca w szczególności Sądowi, że oddalił jej argument, zgodnie z którym projekt THD 92 nie może zostać uznany za usługę w ogólnym interesie gospodarczym z powodu braku zawodności rynku wynikającej z obecności konkurencyjnych operatorów oferujących analogiczne usługi.

W drugiej kolejności wnosząca odwołanie czyni Sądowi zarzut, że naruszył prawo przy ocenie momentu, w którym należy ocenić istnienie takiej zawodności rynku. I tak zdaniem wnoszącej odwołanie zawodność ta powinna zostać oceniona w momencie, w którym zostaje wydany środek mający na celu zaradzenie zawodności rynku.

W trzeciej kolejności wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi, że naruszył prawo przy dokonywaniu wykładni pkt 78 Wytycznych (1), uznając, iż „szczegółowa analiza”, jaką należy przeprowadzić w przypadku każdej pomocy państwa planowanej w tradycyjnym obszarze czarnym, nie wymaga wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE.

Wreszcie wnosząca odwołanie uważa, że stwierdzenie dokonane przez Sąd, że obszary, których wewnętrzna stopa zwrotu mieści się między 9 a 10,63 %, nie podlegają rekompensacie, jest ewidentnie nieprawidłowe. Skutki prawne, jakie w opinii Sądu wynikają z tego stwierdzenia, czyli brak nadmiernej rekompensaty i tym samym zgodność rozpatrywanego projektu z trzecim kryterium orzecznictwa wynikającym z wyroku w sprawie Altmark, są zatem błędne.

---

(1)  Komunikat Komisji — Wytyczne wspólnotowe w sprawie stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do szybkiego wdrażania sieci szerokopasmowych (Dz.U. 2009, C 235, s. 7).

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/9 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/9

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawie T-325/10 Iliad i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 2 grudnia 2013 r. przez Iliad SA, Free infrastructure, Free SAS

(Sprawa C-624/13 P)

2014/C 39/16

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Iliad, Free infrastructure, Free SAS (przedstawiciel: adwokat T. Cabot)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska, Département des Hauts-de-Seine

Żądania wnoszących odwołanie

| — | Uchylenie w całości wyroku wydanego przez Sąd w dniu 16 września 2013 r. w sprawie T-325/10 Iliad, Free infrastructure i Free przeciwko Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

—

Uchylenie w całości wyroku wydanego przez Sąd w dniu 16 września 2013 r. w sprawie T-325/10 Iliad, Free infrastructure i Free przeciwko Komisji Europejskiej;

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji przez spółki Iliad, Free infrastructure i Free poprzez stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2009 r. C(2009) 7426 wersja ostateczna dotyczącej rekompensaty kosztów związanych z powierzeniem usługi publicznej polegającej na stworzeniu i obsłudze ultraszerokopasmowej sieci łączności elektronicznej w departamencie Hauts-de-Seine (pomoc państwa N 331/2008 — Francja), jeżeli Trybunał uzna, że stan postępowania pozwala na wydanie orzeczenia; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji przez spółki Iliad, Free infrastructure i Free poprzez stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2009 r. C(2009) 7426 wersja ostateczna dotyczącej rekompensaty kosztów związanych z powierzeniem usługi publicznej polegającej na stworzeniu i obsłudze ultraszerokopasmowej sieci łączności elektronicznej w departamencie Hauts-de-Seine (pomoc państwa N 331/2008 — Francja), jeżeli Trybunał uzna, że stan postępowania pozwala na wydanie orzeczenia;

| — | skierowanie sprawy do Sądu, jeżeli Trybunał uzna, że stan postępowania nie pozwala na wydanie orzeczenia; |
| --- | --- |

—

skierowanie sprawy do Sądu, jeżeli Trybunał uzna, że stan postępowania nie pozwala na wydanie orzeczenia;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania, w przypadku gdy Trybunał orzeknie w sprawie; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania, w przypadku gdy Trybunał orzeknie w sprawie;

| — | stwierdzenie, że rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, jeżeli Trybunał skieruje sprawę do Sądu do ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, jeżeli Trybunał skieruje sprawę do Sądu do ponownego rozpoznania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swoich odwołań wnoszące odwołanie podnoszą sześć zarzutów.

W pierwszej kolejności wnoszące odwołanie uważają, że Sąd naruszył ciążący na nim obowiązek uzasadnienia, ponieważ nie ustosunkował się do części zarzutu opartego na naruszeniu przez Komisję spoczywającego na niej obowiązku wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE, odnoszącej się do wskazówki, która wynika z zobowiązań zaciągniętych przez władze francuskie i która świadczy o poważnych trudnościach napotkanych przez Komisję, na podstawie których Komisja była zobowiązana wszcząć takie formalne postępowanie wyjaśniające.

W drugiej kolejności czynią one zarzut Sądowi, że naruszył prawo przy obliczaniu czasu trwania postępowania w zakresie wstępnego dochodzenia przeprowadzonego przez Komisję. Z jednej strony uważają one, że zgłoszenie dokonane przez Francję nie mogło zostać uznane za kompletne w wymaganym terminie i w związku z tym nie powinno było zostać wzięte pod uwagę. Z drugiej strony stoją one na stanowisku, że Sąd naruszył prawo, uznając żądanie przedstawienia „ewentualnych” uwag skierowane przez Komisję do władz francuskich jako żądanie udzielenia dodatkowych informacji w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (1).

W trzeciej kolejności wnoszące odwołanie powołują się na bezwzględną przeszkodę procesową w związku z naruszeniem prawa przez Sąd, ponieważ nie stwierdził on z urzędu, iż Komisja nie mogła uznać spornej pomocy za zgodną z traktatem, gdyż zgłoszenie tej pomocy powinno było zostać uznane za wycofane na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Jako że władze francuskie nie odpowiedziały bowiem w odpowiednich terminach na żądania udzielenia dodatkowych informacji, sporne zgłoszenie powinno było zostać wycofane na podstawie art. 5 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia. W konsekwencji zdaniem wnoszących odwołanie Komisja nie była uprawniona do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie zgłoszonego środka, co Sąd powinien był stwierdzić z urzędu w zaskarżonym orzeczeniu.

W czwartej kolejności podnoszą one, że Sąd naruszył prawo przy ocenie zawodności rynku. Owo naruszenie prawa wynika z faktu, że Sąd zastosował test powszechności zamiast testu zawodności rynku wynikającego z orzecznictwa w wyroku w sprawie Olsen, który to test polega na sprawdzeniu, czy konkurenci świadczą usługę analogiczną, a nie usługę powszechną.

W piątej kolejności wnoszące odwołanie utrzymują, że Sąd naruszył prawo w ramach zastosowania w czasie przepisów prawa Unii Europejskiej do celów oceny zawodności rynku. Naruszenie prawa wynika z jednej strony ze zbadania zawodności rynku ograniczonej do danych odnoszących się do lat 2004 i 2005, zaś z drugiej strony z braku prospektywnej analizy rynku, aby sprawdzić, czy występowanie zawodności rynku jest udowodnione dla całego okresu powierzenia usługi w ogólnym interesie gospodarczym.

Wreszcie wnoszące odwołanie zarzucają Sądowi szereg sprzeczności w uzasadnieniu wyroku.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (Dz.U. L 83, s. 1).

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/10 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/10

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-373/10, T-374/10, T-382/10 i T-402/10 Villeroy & Boch AG i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 29 listopada 2013 r. przez Villeroy & Boch AG

(Sprawa C-625/13 P)

2014/C 39/17

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Villeroy & Boch AG (przedstawiciele: M. Klusmann, Rechtsanwalt, S. Thomas)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-373/10, T-374/10, T-382/10 i T-402/10 w całości w zakresie, w jakim oddala skargę w odniesieniu do skarżącej; |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-373/10, T-374/10, T-382/10 i T-402/10 w całości w zakresie, w jakim oddala skargę w odniesieniu do skarżącej;

| — | Posiłkowo — uchylenie art. 1 decyzji C(2010) 4185 wersja ostateczna wydanej przez pozwaną w dniu 23 czerwca 2010 r. w postaci wynikającej z zaskarżonego wyroku w części, która dotyczy skarżącej; |
| --- | --- |

—

Posiłkowo — uchylenie art. 1 decyzji C(2010) 4185 wersja ostateczna wydanej przez pozwaną w dniu 23 czerwca 2010 r. w postaci wynikającej z zaskarżonego wyroku w części, która dotyczy skarżącej;

| — | Posiłkowo — odpowiednie obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą w art. 2 zaskarżonej decyzji pozwanej z dnia 23 czerwca 2010 r.; |
| --- | --- |

—

Posiłkowo — odpowiednie obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą w art. 2 zaskarżonej decyzji pozwanej z dnia 23 czerwca 2010 r.;

| — | W dalszej kolejności — skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; |
| --- | --- |

—

W dalszej kolejności — skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd;

| — | Obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty od pierwszego do szóstego dotyczą naruszeń prawa przez Sąd popełnionych w związku z oceną dowodów. Przykładowo Sąd uznał dowody dotyczące rzekomego naruszenia we Francji za wystarczające do skazania skarżącej, podczas gdy ta sama kwestia dowodowa w równoległych postępowaniach (1) została oceniona dokładnie w sposób przeciwny. Narusza zasadę in dubio pro reo i zasady logiki, gdyż oceny tej nie można dokonywać z różnym wynikiem na niekorzyść skarżącej.

W zarzucie drugim podnosi się, że Sąd przypisał skarżącej jako wytwórcy ceramiki sanitarnej naruszenia podmiotów niebędących konkurentami (producentów armatury) we Włoszech, chociaż skarżąca nawet nie była obecna na ich rzekomo niezgodnych z prawem kartelowym spotkaniach. Jednocześnie Sąd orzekł w odniesieniu do konkurentów skarżącej w równoległych wyrokach (2) i w tej samej kwestii, że zachowanie niezgodne z prawem konkurencji wśród podmiotów niebędących konkurentami nie ma miejsca nawet wtedy, gdy ci byli obecni przy rzekomych naruszeniach producentów armatury. Również w tym zakresie występuje w wyroku obok rażąco dyskryminującego nierównego traktowania na niekorzyść skarżącej naruszenie zasady in dubio pro reo i zasad logiki. Jeżeli bowiem dwie różne oceny tego samego stanu faktycznego są możliwe z perspektywy Sądu, wtedy można przyjąć w przepisach sankcjonujących tylko alternatywę mniej dotkliwą dla adresata sankcji, a nie — tak jak tutaj — wariant niekorzystny.

Zarzut trzeci dotyczy niezgodności z prawem rozstrzygnięcia deklaratoryjnego odnoszącego się do okoliczności przedawnionych odnośnie do naruszenia w Niderlandach oraz braku zgodności ustaleń Sądu w uzasadnieniu w stosunku do sentencji. Sentencja idzie dalej niż ustalenia faktyczne Sądu w uzasadnieniu, co stanowi rażący brak w uzasadnieniu wyroku, którego sentencja nie jest tym samym poparta uzasadnieniem. Narusza to art. 101 TFUE i art. 81 regulaminu postępowania przed Trybunałem.

Zarzut czwarty dotyczy zasadniczo nieuwzględnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia dotyczącego Belgii, na które Sąd sam zwrócił uwagę na rozprawie.

W zarzucie piątym podnoszone są zastrzeżenia odnośnie do ustaleń w sprawie naruszenia w Niemczech. Krytykowane jest nieuwzględnienie względnie przeinaczenie argumentacji skarżącej oraz brak podstawy prawnej dla różnych ustaleń odnośnie do rzekomo niedopuszczalnej wymiany informacji w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE.

Zarzut szósty dotyczy naruszeń prawa odnośnie ocen Sądu dotyczących Austrii.

Zarzut siódmy dotyczy przypisania, w drodze dedukcji, naruszeń innych przedsiębiorstw prawnie niezależnych od skarżącej jako naruszenia zasady zawinienia.

Zarzut ósmy dotyczy prawnego powiązania faktycznie, jak i prawnie niezwiązanego zachowania w rzekomo jednolite i złożone ciągłe naruszenie (single, complex and continuous infringement — SCCI), którego zdaniem skarżącej nie należało dokonywać ze względów prawnych już z powodu braku komplementarności ocenianych razem zachowań. Konstrukcja prawna SCCI w zastosowanym tu sposobie narusza zasadę rzetelnego postępowania.

Zarzut dziewiąty dotyczy braku uprawnienia do zasądzenia solidarnej odpowiedzialności za grzywnę w koncernie przy braku bezpośredniego udziału w czynie jako naruszenia zasady określoności ustawowej i zasady odpowiedzialności indywidualnej.

W zarzucie dziesiątym skarżąca krytykuje błędną pod względem prawnym „pobieżną kontrolę” („light review”) Sądu, który nie wypełnił wystarczająco swojego obowiązku kontroli i w ten sposób obszedł zapisaną w prawie wspólnotowym gwarancję ochrony sądowej.

W końcu w zarzucie 11 podnoszone jest, że utrzymana w mocy grzywna jest w każdym razie nieproporcjonalna. Mianowicie w świetle obciążających ustaleń faktycznych uchylonych już w wyroku i dalszych ustaleń, które z powodu prawnych braków uzasadnienia podlegających uchyleniu, niezmieniony wymiar maksymalnej kary ustawowej w wysokości 10 % obrotów koncernu, orzeczony przez Sąd, nie można uznać za proporcjonalny a tym samym dopuszczalny. Ponieważ większość ustaleń faktycznych przyjętych dla uzasadnienia naruszenia nie ma oparcia, to w obliczu rażących braków związku przyczynowego i dowodów oraz braku zależności umożliwiających przypisanie naruszenia, nie może występować SCCI, które obejmowało 6 krajów i 3 grupy produktów przez 10 lat, lecz co najwyżej punktowe lokalne naruszenia, które w żaden sposób nie uzasadniają wymierzonego tu poziomu kary. Podlegający tu rozpoznaniu stan faktyczny jest daleki od poważnego czy wręcz bardzo poważnego, czego Sąd nie uwzględnił, rażąco naruszając podlegające wykładni kryteria oceny.

---

(1)  Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-379/10 i T-381/10 Keramag Keramische Werke AG i in. przeciwko Komisji.

(2)  Wyroki Sądu z dnia 16 września 2013 r.: w sprawach połączonych T-379/10 i T-381/10 Keramag Keramische Werke AG i in. przeciwko Komisji oraz w sprawie T-380/10 Wabco Europe i in. przeciwko Komisji.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/12 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/12

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-373/10, T-374/10, T-382/10 i T-402/10 Villeroy & Boch Austria GmbH i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 29 listopada 2013 r. przez Villeroy & Boch Austria GmbH

(Sprawa C-626/13 P)

2014/C 39/18

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: Villeroy & Boch Austria GmbH (przedstawiciele: A Reidlinger i J. Weichbrodt, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-373/10, T-374/10, T-382/10 i T-402/10 w zakresie, w jakim oddala on skargę i dotyczy wnoszącej odwołanie; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 16 września 2013 r. w sprawach połączonych T-373/10, T-374/10, T-382/10 i T-402/10 w zakresie, w jakim oddala on skargę i dotyczy wnoszącej odwołanie;

| — | posiłkowo, stwierdzenie nieważności części art. 1 decyzji drugiej strony postępowania C(2010) 4185 wersja ostateczna z dnia 23 lipca 2010 r. w brzmieniu ustalonym zaskarżonym wyrokiem, w zakresie, w jakim dotyczy on wnoszącej odwołanie; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, stwierdzenie nieważności części art. 1 decyzji drugiej strony postępowania C(2010) 4185 wersja ostateczna z dnia 23 lipca 2010 r. w brzmieniu ustalonym zaskarżonym wyrokiem, w zakresie, w jakim dotyczy on wnoszącej odwołanie;

| — | posiłkowo, obniżenie w odpowiedni sposób kwoty grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie w art. 2 decyzji z dnia 23 lipca 2010 r.; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, obniżenie w odpowiedni sposób kwoty grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie w art. 2 decyzji z dnia 23 lipca 2010 r.;

| — | także posiłkowo, odesłanie sprawy do Sądu w celu ponownego jej rozstrzygnięcia; |
| --- | --- |

—

także posiłkowo, odesłanie sprawy do Sądu w celu ponownego jej rozstrzygnięcia;

| — | obciążenie drugiej strony postępowania kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony postępowania kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | W ramach zarzutu pierwszego wnosząca odwołanie utrzymuje, że oceny Sądu odnoszące się do istnienia domniemanego naruszenia w Austrii są błędne pod względem prawnym. Według wnoszącej odwołanie Sąd oparł swój wyrok na twierdzeniach i uzasadnieniu, które nie były wcześniej przedmiotem zaskarżonej decyzji ani zarzutów. Ponadto wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi, że pominął lub błędnie przedstawił niektóre z podniesionych przez nią argumentów. |
| --- | --- |

1)

W ramach zarzutu pierwszego wnosząca odwołanie utrzymuje, że oceny Sądu odnoszące się do istnienia domniemanego naruszenia w Austrii są błędne pod względem prawnym. Według wnoszącej odwołanie Sąd oparł swój wyrok na twierdzeniach i uzasadnieniu, które nie były wcześniej przedmiotem zaskarżonej decyzji ani zarzutów. Ponadto wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi, że pominął lub błędnie przedstawił niektóre z podniesionych przez nią argumentów.

| 2) | W ramach zarzutu drugiego wnosząca odwołanie twierdzi, że Sad dokonał kwalifikacji prawnej szeregu praktyk jako jednolitego, złożonego i ciągłego naruszenia (single, complex and continuous infringement), podczas gdy praktyki te były niezależne zarówno pod względem prawnym, jak i faktycznym. Taka kwalifikacja nie jest uzasadniona ze względu na brak komplementarnego charakteru zbadanych łącznie praktyk. Według wnoszącej odwołanie pojęcie prawne jednolitego, złożonego i ciągłego naruszenia — w świetle zastosowanego przez Sąd podejścia — narusza zasadę sprawiedliwego procesu. |
| --- | --- |

2)

W ramach zarzutu drugiego wnosząca odwołanie twierdzi, że Sad dokonał kwalifikacji prawnej szeregu praktyk jako jednolitego, złożonego i ciągłego naruszenia (single, complex and continuous infringement), podczas gdy praktyki te były niezależne zarówno pod względem prawnym, jak i faktycznym. Taka kwalifikacja nie jest uzasadniona ze względu na brak komplementarnego charakteru zbadanych łącznie praktyk. Według wnoszącej odwołanie pojęcie prawne jednolitego, złożonego i ciągłego naruszenia — w świetle zastosowanego przez Sąd podejścia — narusza zasadę sprawiedliwego procesu.

| 3) | W ramach zarzutu trzeciego wnosząca odwołanie utrzymuje, że Sąd naruszył prawo, dokonując tzw. „lekkiej kontroli” (light review) i twierdzi, że nie wykonał on należycie swych kompetencji kontrolnych, a tym samym nie zapewnił poszanowania przyznanej w prawie Unii gwarancji ochrony prawnej. |
| --- | --- |

3)

W ramach zarzutu trzeciego wnosząca odwołanie utrzymuje, że Sąd naruszył prawo, dokonując tzw. „lekkiej kontroli” (light review) i twierdzi, że nie wykonał on należycie swych kompetencji kontrolnych, a tym samym nie zapewnił poszanowania przyznanej w prawie Unii gwarancji ochrony prawnej.

| 4) | Wreszcie w ramach zarzutu czwartego wnosząca odwołanie podnosi, że potwierdzona przez Sąd grzywna jest w każdym razie nieproporcjonalna. Zważywszy na fakt, że niektóre okoliczności obciążające nie zostały uwzględnione przez Sąd i że inne okoliczności obciążające także nie powinny być zostać uwzględnione z uwagi na błędne pod względem prawnym uzasadnienie, nie można uznać za proporcjonalne ani dopuszczalne utrzymania maksymalnej sankcji prawnej nałożonej przez Sąd (czyli 10 % obrotu grupy przedsiębiorstw). Ponieważ większość okoliczności faktycznych przedstawionych w celu wykazania naruszenia okazała się nieprawdziwa, nie można uznać — zważywszy na oczywisty brak dowodów i związku przyczynowego, a także brak możliwości przypisania badanych praktyk — że popełnione zostało trwające 10 lat jednolite, złożone i ciągłe naruszenie, w odniesieniu do trzech grup produktów, w sześciu różnych państwach, ale, co najwyżej, że zaistniały pojedyncze naruszenia o zasięgu lokalnym, a takie naruszenia w żadnym wypadku nie usprawiedliwiają wymierzenia tak dotkliwej sankcji. W rozpatrywanej sprawie nie można mówić o zaistnieniu ciężkiego czy bardzo ciężkiego naruszenia, czego Sąd nie wziął pod uwagę, naruszając w ten sposób poważnie kryteria oceny, które powinien był zinterpretować. |
| --- | --- |

4)

Wreszcie w ramach zarzutu czwartego wnosząca odwołanie podnosi, że potwierdzona przez Sąd grzywna jest w każdym razie nieproporcjonalna. Zważywszy na fakt, że niektóre okoliczności obciążające nie zostały uwzględnione przez Sąd i że inne okoliczności obciążające także nie powinny być zostać uwzględnione z uwagi na błędne pod względem prawnym uzasadnienie, nie można uznać za proporcjonalne ani dopuszczalne utrzymania maksymalnej sankcji prawnej nałożonej przez Sąd (czyli 10 % obrotu grupy przedsiębiorstw). Ponieważ większość okoliczności faktycznych przedstawionych w celu wykazania naruszenia okazała się nieprawdziwa, nie można uznać — zważywszy na oczywisty brak dowodów i związku przyczynowego, a także brak możliwości przypisania badanych praktyk — że popełnione zostało trwające 10 lat jednolite, złożone i ciągłe naruszenie, w odniesieniu do trzech grup produktów, w sześciu różnych państwach, ale, co najwyżej, że zaistniały pojedyncze naruszenia o zasięgu lokalnym, a takie naruszenia w żadnym wypadku nie usprawiedliwiają wymierzenia tak dotkliwej sankcji. W rozpatrywanej sprawie nie można mówić o zaistnieniu ciężkiego czy bardzo ciężkiego naruszenia, czego Sąd nie wziął pod uwagę, naruszając w ten sposób poważnie kryteria oceny, które powinien był zinterpretować.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/12 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 2 grudnia 2013 r. — postępowanie karne przeciwko Miguelowi M.

(Sprawa C-627/13)

2014/C 39/19

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strona w postępowaniu głównym

Miguel M.

Pytania prejudycjalne

Czy produkty lecznicze zgodnie z definicją dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (1), zawierające substancje sklasyfikowane przez rozporządzenia nr 273/2004 (2) i nr 111/2005 (3), zgodnie z odpowiednim art. 2 lit. a) tych rozporządzeń są zawsze wyłączone spod zakresu stosowania tych aktów albo czy należy to jedynie wówczas założyć, gdy produkty lecznicze mają taki skład, że substancje sklasyfikowane nie mogą być łatwo wykorzystane lub odzyskane za pomocą łatwych do zastosowania lub ekonomicznie opłacalnych środków?

---

(1)  Dz.U. L 311, s. 67.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 273/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie prekursorów narkotykowych (Dz.U. L 47, s. 1)

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określające zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi (Dz.U. 2005 L 22, s. 1)

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/13 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 2 grudnia 2013 — Jean-Bernard Lafonta przeciwko Autorité des marchés financiers

(Sprawa C-628/13)

2014/C 39/20

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour de cassation

Strony w postępowaniu głównym

Strona pozwana: Jean-Bernard Lafonta

Strona skarżąca: Autorité des marchés financiers

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 1 pkt 1 dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (1) i art. 1 ust. 1 dyrektywy Komisji 2003/124/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. wykonującej dyrektywę 2003/6 (Parlamentu Europejskiego i Rady) w zakresie definicji i publicznego ujawniania informacji wewnętrznych oraz definicji manipulacji na rynku (2), należy interpretować w ten sposób, że ściśle określone informacje w rozumieniu tych przepisów mogą stanowić wyłącznie informacje co do których można założyć z dostatecznym stopniem prawdopodobieństwa, że ich potencjalny skutek na cenę danych instrumentów finansowych będzie miał określony charakter w sytuacji gdy zostaną podane do publicznej wiadomości?

---

(1)  Dz.U. L 96, s. 16.

(2)  Dz.U. L 339, s. 70.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/13 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul București (Rumunia) w dniu 4 grudnia 2013 r. — SC ALKA CO SRL przeciwko Autoritatea Națională a Vămilor — Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcția Generală a Finanțelor Publice a Municipiului București

(Sprawa C-635/13)

2014/C 39/21

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunalul București

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SC ALKA CO SRL.

Strona pozwana: Autoritatea Națională a Vămilor — Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcția Generală a Finanțelor Publice a Municipiului București

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy surowe nasiona dyni (warzywa) w łupinkach przeznaczone do obróbki cieplnej i mechanicznej w celu wykorzystania do spożycia przez ludzi (jako środek spożywczy typu przekąska) powinny zostać zaklasyfikowane jako objęte pozycją 1207 — podpozycja 1207999710, czy jako objęte pozycją 1209 — podpozycja 1209919010 nomenklatury scalonej towarów? |
| --- | --- |

1)

Czy surowe nasiona dyni (warzywa) w łupinkach przeznaczone do obróbki cieplnej i mechanicznej w celu wykorzystania do spożycia przez ludzi (jako środek spożywczy typu przekąska) powinny zostać zaklasyfikowane jako objęte pozycją 1207 — podpozycja 1207999710, czy jako objęte pozycją 1209 — podpozycja 1209919010 nomenklatury scalonej towarów?

| 2) | Czy surowe nasiona dyni (warzywa) w łupinkach przeznaczone do obróbki cieplnej i mechanicznej w celu wykorzystania do spożycia przez ludzi (jako środek spożywczy typu przekąska) powinny zostać zaklasyfikowane, zgodnie z notami wyjaśniającymi do nomenklatury scalonej, jako objęte pozycją 1207 — podpozycja 1207999710, czy jako objęte pozycją 1209 — podpozycja 1209919010? |
| --- | --- |

2)

Czy surowe nasiona dyni (warzywa) w łupinkach przeznaczone do obróbki cieplnej i mechanicznej w celu wykorzystania do spożycia przez ludzi (jako środek spożywczy typu przekąska) powinny zostać zaklasyfikowane, zgodnie z notami wyjaśniającymi do nomenklatury scalonej, jako objęte pozycją 1207 — podpozycja 1207999710, czy jako objęte pozycją 1209 — podpozycja 1209919010?

| 3) | W wypadku wystąpienia sprzeczności pomiędzy klasyfikacją celną wynikającą ze wspólnej taryfy celnej i klasyfikacją celną wynikającą z not wyjaśniających w odniesieniu do tego samego towaru (surowe nasiona dyni — warzywa — w łupinkach), która z tych klasyfikacji ma zastosowanie w sprawie? |
| --- | --- |

3)

W wypadku wystąpienia sprzeczności pomiędzy klasyfikacją celną wynikającą ze wspólnej taryfy celnej i klasyfikacją celną wynikającą z not wyjaśniających w odniesieniu do tego samego towaru (surowe nasiona dyni — warzywa — w łupinkach), która z tych klasyfikacji ma zastosowanie w sprawie?

| 4) | Czy, przy uwzględnieniu art. 190 lit. a), art. 110 i art. 256 ust. 3 rozporządzenia EWG nr 2454/1993 (1), niezbędne są szczególne postępowania administracyjne, takie jak złożenie wniosku lub przedłożenie świadectwa przewozowego EUR.1 określonemu organowi, aby wywołało ono swój szczególny skutek, to jest przyznanie przez organ celny preferencji taryfowych zgodnie z art. 98 tego rozporządzenia? |
| --- | --- |

4)

Czy, przy uwzględnieniu art. 190 lit. a), art. 110 i art. 256 ust. 3 rozporządzenia EWG nr 2454/1993 (1), niezbędne są szczególne postępowania administracyjne, takie jak złożenie wniosku lub przedłożenie świadectwa przewozowego EUR.1 określonemu organowi, aby wywołało ono swój szczególny skutek, to jest przyznanie przez organ celny preferencji taryfowych zgodnie z art. 98 tego rozporządzenia?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253, s. 1)

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Galați (Rumunia) w dniu 5 grudnia 2013 r. — Casa Județeană de Pensii Brăila przeciwko E.S.

(Sprawa C-646/13)

2014/C 39/22

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Galați

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Casa Județeană de Pensii Brăila

Druga strona postępowania: E.S.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy postanowienia art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 883/2004 (1) należy interpretować w ten sposób, że wykluczają one stosowanie konwencji dwustronnej w dziedzinie zabezpieczeń społecznych zawartej przed wejściem w życie rozporządzenia, która nie jest wymieniona w załączniku II do rozporządzenia, w sytuacji kiedy system obowiązujący zgodnie z konwencją dwustronną jest bardziej korzystny dla ubezpieczonego niż system obowiązujący na podstawie rozporządzenia? |
| --- | --- |

1)

Czy postanowienia art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 883/2004 (1) należy interpretować w ten sposób, że wykluczają one stosowanie konwencji dwustronnej w dziedzinie zabezpieczeń społecznych zawartej przed wejściem w życie rozporządzenia, która nie jest wymieniona w załączniku II do rozporządzenia, w sytuacji kiedy system obowiązujący zgodnie z konwencją dwustronną jest bardziej korzystny dla ubezpieczonego niż system obowiązujący na podstawie rozporządzenia?

| 2) | Czy przy dokonywaniu oceny bardziej korzystnego charakteru konwencji dwustronnej art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 883/2004 nakazuje ograniczyć się do wykładni prawnej umowy dwustronnej, czy też należy uwzględnić również konkretny sposób jej stosowania (to znaczy wysokości emerytury, jaka może zostać przyznana przez każde z państw, której płatność zostanie określona w zależności zastosowania/wykluczenia stosowania umowy na podstawie rozporządzenia)? |
| --- | --- |

2)

Czy przy dokonywaniu oceny bardziej korzystnego charakteru konwencji dwustronnej art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 883/2004 nakazuje ograniczyć się do wykładni prawnej umowy dwustronnej, czy też należy uwzględnić również konkretny sposób jej stosowania (to znaczy wysokości emerytury, jaka może zostać przyznana przez każde z państw, której płatność zostanie określona w zależności zastosowania/wykluczenia stosowania umowy na podstawie rozporządzenia)?

| 3) | W razie odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze (zgodnie z którą nie byłoby wykluczone stosowanie dwustronnej konwencji dotyczącej ubezpieczeń społecznych), czy można uznać za bardziej korzystny, w rozumieniu art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 883/224, system prawny, w oparciu o który państwo będące stroną konwencji o ubezpieczeniach społecznych uznaje okres składkowy krótszy od rzeczywiście ukończonego i wypłaca emeryturę wyższą od tej, która byłaby należna w wyniku uznania pełnego okresu składkowego w drugim umawiającym się państwie? |
| --- | --- |

3)

W razie odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze (zgodnie z którą nie byłoby wykluczone stosowanie dwustronnej konwencji dotyczącej ubezpieczeń społecznych), czy można uznać za bardziej korzystny, w rozumieniu art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 883/224, system prawny, w oparciu o który państwo będące stroną konwencji o ubezpieczeniach społecznych uznaje okres składkowy krótszy od rzeczywiście ukończonego i wypłaca emeryturę wyższą od tej, która byłaby należna w wyniku uznania pełnego okresu składkowego w drugim umawiającym się państwie?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 166, s. 1).

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de commerce de Versailles (Francja) w dniu 6 grudnia 2013 r. — Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in. przeciwko adwokatowi C. Rogeau, syndykowi Nortel Networks SA oraz Alanowi Robertowi Bloomowi i in.

(Sprawa C-649/13)

2014/C 39/23

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de commerce de Versailles

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in.

Druga strona postępowania: adwokat C. Rogeau, syndyk Nortel Networks SA oraz Alan Robertowi Bloomowi i in.

Pytanie prejudycjalne

Czy sąd państwa członkowskiego wszczęcia wtórnego postępowania upadłościowego ma jurysdykcję wyłączną, bądź przemienną wraz z sądem państwa członkowskiego wszczęcia głównego postępowania upadłościowego, do rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia składników majątku dłużnika objętych zakresem skutków wtórnego postępowania upadłościowego na podstawie art. 2 lit. g), art. 3 ust. 2 i art. 27 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (1) i — w razie posiadania przez ten sąd jurysdykcji wyłącznej, bądź przemiennej —, czy prawem właściwym jest prawo mające zastosowanie do głównego postępowania upadłościowego, czy też prawo mające zastosowanie do wtórnego postępowania upadłościowego?

---

(1)  Dz.U. L 160, s. 1.

---

Sąd

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/15 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/15

---

Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji

(Sprawa T-171/08) (1)

(Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców - Działanie polegające na uczulaniu opinii publicznej i rozpowszechnianiu informacji na temat uchodźców będących ofiarami traumy psychologicznej - Projekt „Uchodźcy w Unii będący ofiarami traumy psychologicznej: instytucje, mechanizmy ochrony i dobra praktyka” - Ostateczne rozliczenie - Obowiązek uzasadnienia - Zasada dobrej administracji - Błąd w ocenie)

2014/C 39/24

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci, początkowo, U. Claus, następnie, C. Otto, S. Reichmann i L.J. Schmidt)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo S. Grünheid i B. Simon, następnie S. Grünheid, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji, zawartej w piśmie z dnia 7 marca 2008 r., w sprawie częściowego nieuznania kosztów poniesionych przez stronę skarżącą w ramach umowy JAI/2004/ERF/073 o współfinansowanie ze środków wspólnotowych działania polegającego na uczulaniu opinii publicznej i rozpowszechnianiu informacji na temat uchodźców będących ofiarami traumy psychologicznej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV pokrywa koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV pokrywa koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 5.7.2008.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/15 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/15

---

Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2013 r. — HSE przeciwko Komisji

(Sprawa T-399/09) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek węglika wapnia i magnezu dla przemysłu stalowego i gazowego w EOG, z wyjątkiem Irlandii, Hiszpanii, Portugalii i Zjednoczonego Królestwa - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynku - Możliwość przypisania zachowania o znamionach naruszenia - Domniemanie niewinności - Grzywny - Artykuł 23 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Wytyczne z 2006 r. w sprawie obliczania kwoty grzywien - Okoliczności łagodzące - Naruszenie popełnione przez niedbalstwo - Naruszenie wynikające z udzielenia upoważnienia lub zachęty przez organy władzy publicznej)

2014/C 39/25

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Holding Slovenske elektrarne d.o.o. (HSE) (Lublana, Słowenia) (przedstawiciel: adwokat F. Urlesberger)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Bourke i N. von Lingen, a następnie N. von Lingen i R. Sauer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 lipca 2009 r. dotyczącej procedury stosowania art. 81 traktatu (WE) oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.396 — Odczynniki na bazie węglika wapnia i magnezu dla przemysłu stalowego i gazowego) w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy strony skarżącej, a także, posiłkowo, żądanie obniżenia grzywny nałożonej na stronę skarżącą we wskazanej decyzji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Holding Slovenske elektrarne d.o.o. (HSE) zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Holding Slovenske elektrarne d.o.o. (HSE) zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/16 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/16

---

Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2013 r. — Węgry przeciwko Komisji

(Sprawa T-240/10) (1)

(Zbliżanie ustawodawstw - Zamierzone uwalnianie GMO do środowiska - Procedura udzielania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu - Opinie naukowe EFSA - Komitologia - Procedura regulacyjna - Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych - Podniesienie z urzędu)

2014/C 39/26

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Węgry (przedstawiciele: Z. Fehér i K. Szíjjártó, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo A. Sipos i L. Pignataro-Nolin, a następnie A. Sipos i D. Bianchi, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i S. Menez, pełnomocnicy); Wielkie Księstwo Luksemburga (przedstawiciele: początkowo C. Schiltz, nastęnie P. Frantzen a ostatecznie L. Delvaux i D. Holderer, pełnomocnicy); Republika Austrii (przedstawiciele: C. Pesendorfer i E. Riedl, pełnomocnicy); Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: początkowo M. Szpunar, B. Majczyna i J. Sawicka, a następnie B. Majczyna i J. Sawicka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2010/135/UE z dnia 2 marca 2010 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktu ziemniaczanego (Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1) zmodyfikowanego genetycznie w celu zwiększenia zawartości amylopektyny stanowiącej składnik skrobi (Dz.U. L 53, s. 11) i decyzji Komisji 2010/136/UE z dnia 2 marca 2010 r. zezwalającej na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady paszy produkowanej z genetycznie zmodyfikowanego ziemniaka EH92-527-1 (BPS-25271-9) i przypadkowego lub technicznie nieuniknionego występowania (przypadkowe lub technicznie nieuniknione występowanie tego) ziemniaka w produktach żywnościowych i innych produktach paszowych (Dz.U. L 53, s. 15).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2010/135/UE z dnia 2 marca 2010 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktu ziemniaczanego (Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1) zmodyfikowanego genetycznie w celu zwiększenia zawartości amylopektyny stanowiącej składnik skrobi i decyzji Komisji 20100/136/UE z dnia 2 marca 2010 r. zezwalającej na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady paszy produkowanej z genetycznie zmodyfikowanego ziemniaka EH92-527-1 (BPS-25271-9) i przypadkowe lub technicznie nieuniknione występowanie tego ziemniaka w produktach żywnościowych i innych produktach paszowych. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2010/135/UE z dnia 2 marca 2010 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktu ziemniaczanego (Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1) zmodyfikowanego genetycznie w celu zwiększenia zawartości amylopektyny stanowiącej składnik skrobi i decyzji Komisji 20100/136/UE z dnia 2 marca 2010 r. zezwalającej na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady paszy produkowanej z genetycznie zmodyfikowanego ziemniaka EH92-527-1 (BPS-25271-9) i przypadkowe lub technicznie nieuniknione występowanie tego ziemniaka w produktach żywnościowych i innych produktach paszowych.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona własnymi kosztami, a także kosztami poniesionymi przez Węgry. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona własnymi kosztami, a także kosztami poniesionymi przez Węgry.

| 3) | Republika Francuska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republika Austrii i Rzeczpospolita Polska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Francuska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republika Austrii i Rzeczpospolita Polska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 31.7.2010.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/16 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/16

---

Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Nabipour i in. przeciwko Radzie

(Sprawa T-58/12) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej - Zamrożenie funduszy - Ograniczenia dopuszczania - Obowiązek uzasadnienia - Naruszenie prawa - Błąd w ocenie - Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności)

2014/C 39/27

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ghasem Nabipour (Teheran, Iran); Mansour Eslami (Madliena, Malta); Mohamad Talai (Hamburg, Niemcy); Mohammad Moghaddami Fard (Teheran); Alireza Ghezelayagh (Singapur, Singapur); Gholam Hossein Golparvar (Teheran); Hassan Jalil Zadeh (Teheran); Mohammad Hadi Pajand (Londyn, Zjednoczone Królestwo); Ahmad Sarkandi (Al Jaddaf, Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie); Seyed Alaeddin Sadat Rasool (Teheran) i Ahmad Tafazoly (Szanghaj, Chiny) (przedstawiciele: S. Kentridge, QC, M. Lester, barrister, i M. Taher, solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.M. Joséphidès, A. Varnav i A. De Elera, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady 2011/783/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 319, s. 71), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 961/2010 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 319, s. 11) oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88, s. 1) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżących, a po drugie, decyzji Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156, s. 10) w zakresie, w jakim wspomniana decyzja dotyczy skarżących czwartego i piątego.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2011/783/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim nazwiska Ghasema Nabipoura, Mansoura Eslamiego, Mohamada Talaia, Mohammada Moghaddamiego Farda, Alirezy Ghezelayagha, Gholama Hosseina Golparvara, Hassana Jalila Zadeha, Mohammada Hadiego Pajanda, Ahmada Sarkandiego, Seyeda Alaeddina Sadata Rasoola i Ahmada Tafazoly’ego zostały umieszczone w załączniku II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2011/783/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim nazwiska Ghasema Nabipoura, Mansoura Eslamiego, Mohamada Talaia, Mohammada Moghaddamiego Farda, Alirezy Ghezelayagha, Gholama Hosseina Golparvara, Hassana Jalila Zadeha, Mohammada Hadiego Pajanda, Ahmada Sarkandiego, Seyeda Alaeddina Sadata Rasoola i Ahmada Tafazoly’ego zostały umieszczone w załączniku II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB.

| 2) | Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 961/2010 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim nazwiska G. Nabipoura, M. Eslamiego, M. Talaia, M.M. Farda, A. Ghezelayagha, G.H. Golparvara, H.J. Zadeha, M.H. Pajanda, A. Sarkandiego, S.A. Sadata Rasoola i A. Tafazoly’ego zostały umieszczone w załączniku VIII do rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2007. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 961/2010 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim nazwiska G. Nabipoura, M. Eslamiego, M. Talaia, M.M. Farda, A. Ghezelayagha, G.H. Golparvara, H.J. Zadeha, M.H. Pajanda, A. Sarkandiego, S.A. Sadata Rasoola i A. Tafazoly’ego zostały umieszczone w załączniku VIII do rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2007.

| 3) | Stwierdza się nieważność załącznika IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010 w zakresie, w jakim dotyczy G. Nabipoura, M. Eslamiego, M. Talaia, M.M. Farda, A. Ghezelayagha, G.H. Golparvara, H.J. Zadeha, M.H. Pajanda, A. Sarkandiego, S.A. Sadata Rasoola i A. Tafazoly’ego. |
| --- | --- |

3)

Stwierdza się nieważność załącznika IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010 w zakresie, w jakim dotyczy G. Nabipoura, M. Eslamiego, M. Talaia, M.M. Farda, A. Ghezelayagha, G.H. Golparvara, H.J. Zadeha, M.H. Pajanda, A. Sarkandiego, S.A. Sadata Rasoola i A. Tafazoly’ego.

| 4) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w zakresie, w jakim dotyczy M.M. Farda i A. Sarkandiego. |
| --- | --- |

4)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w zakresie, w jakim dotyczy M.M. Farda i A. Sarkandiego.

| 5) | Skutki decyzji 2011/783 i decyzji 2013/270 zostają utrzymane w mocy wobec G. Nabipoura, M. Eslamiego, M. Talaia, M.M. Farda, A. Ghezelayagha, G.H. Golparvara, H.J. Zadeha, M.H. Pajanda, A. Sarkandiego, S.A. Sadata Rasoola i A. Tafazoly’ego począwszy od ich wejścia w życie do czasu, gdy skuteczne stanie się stwierdzenie częściowej nieważności rozporządzenia nr 267/2012. |
| --- | --- |

5)

Skutki decyzji 2011/783 i decyzji 2013/270 zostają utrzymane w mocy wobec G. Nabipoura, M. Eslamiego, M. Talaia, M.M. Farda, A. Ghezelayagha, G.H. Golparvara, H.J. Zadeha, M.H. Pajanda, A. Sarkandiego, S.A. Sadata Rasoola i A. Tafazoly’ego począwszy od ich wejścia w życie do czasu, gdy skuteczne stanie się stwierdzenie częściowej nieważności rozporządzenia nr 267/2012.

| 6) | W pozostałym zakresie skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona. |
| --- | --- |

6)

W pozostałym zakresie skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

| 7) | Rada Unii Europejskiej pokrywa oprócz własnych kosztów koszty poniesione przez G. Nabipoura, M. Eslamiego, M. Talaia, M.M. Farda, A. Ghezelayagha, G.H. Golparvara, H.J. Zadeha, M.H. Pajanda, A. Sarkandiego, S.A. Sadata Rasoola i A. Tafazoly’ego. |
| --- | --- |

7)

Rada Unii Europejskiej pokrywa oprócz własnych kosztów koszty poniesione przez G. Nabipoura, M. Eslamiego, M. Talaia, M.M. Farda, A. Ghezelayagha, G.H. Golparvara, H.J. Zadeha, M.H. Pajanda, A. Sarkandiego, S.A. Sadata Rasoola i A. Tafazoly’ego.

---

(1)  Dz.U. C 109 z 14.4.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/17 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/17

---

Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — ANKO przeciwko Komisji

(Sprawa T-117/12) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) - Umowy dotyczące projektów Perform i Oasis - Zawieszenie płatności - Nieprawidłowości stwierdzone w ramach audytów dotyczących innych projektów - Odsetki za opóźnienie)

2014/C 39/28

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat V. Christianos)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i B. Conte, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata S. Drakakakisa)

Przedmiot

Żądanie wniesione na podstawie art. 272 TFUE mające na celu, by Sąd stwierdził po pierwsze, że zawieszenie zwrotu kosztów poniesionych przez skarżącą w wykonaniu umów dotyczących projektów Perform i Oasis zawartych w ramach Siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013), stanowi naruszenie zobowiązań umownych Komisji, po drugie, by Sąd nakazał Komisji z jednej strony zapłatę na rzecz skarżącej kwoty 637 117,17 EUR z tytułu projektu Perform, powiększonej o odsetki za opóźnienie, a z drugiej strony stwierdzenie, iż skarżąca nie jest zobowiązana do zwrotu kwoty 56 390 EUR, którą instytucja ta wypłaciła skarżącej tytułem projektu OASIS.

Sentencja

| 1) | Od Komisji Europejskiej zasądza się zapłatę na rzecz ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias kwot, których zapłatę zawieszono na podstawie pkt II.5 ust. 3 lit. d) ogólnych warunków załączonych do umów o udzielenie dotacji dotyczących projektów Oasis i Perform zawartych w ramach Siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013), przy czym zapłata ta nie przesądza o kwalifikowalności wydatków zadeklarowanych przez ANKO Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias i o wdrożeniu wniosków zawartych w sprawozdaniu końcowym z audytu 11-INFS-0035 przez Komisję. Wysokość kwot podlegających zapłacie powinna mieścić się w granicach reszty wkładu finansowego dostępnej w chwili zawieszenia płatności, a wspomniane kwoty powinny być powiększone o odsetki za opóźnieine, które zaczynają biec za każdy okres po upływie terminu zapłaty wynoszącego 105 dni następujących po otrzymaniu przez Komisję odnośnych sprawozdań. Stopą podwyżki mającą zastosowanie do odsetek jest stopa obowiązująca w pierwszym dniu miesiąca terminu płatności, publikowana w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1)

Od Komisji Europejskiej zasądza się zapłatę na rzecz ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias kwot, których zapłatę zawieszono na podstawie pkt II.5 ust. 3 lit. d) ogólnych warunków załączonych do umów o udzielenie dotacji dotyczących projektów Oasis i Perform zawartych w ramach Siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013), przy czym zapłata ta nie przesądza o kwalifikowalności wydatków zadeklarowanych przez ANKO Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias i o wdrożeniu wniosków zawartych w sprawozdaniu końcowym z audytu 11-INFS-0035 przez Komisję. Wysokość kwot podlegających zapłacie powinna mieścić się w granicach reszty wkładu finansowego dostępnej w chwili zawieszenia płatności, a wspomniane kwoty powinny być powiększone o odsetki za opóźnieine, które zaczynają biec za każdy okres po upływie terminu zapłaty wynoszącego 105 dni następujących po otrzymaniu przez Komisję odnośnych sprawozdań. Stopą podwyżki mającą zastosowanie do odsetek jest stopa obowiązująca w pierwszym dniu miesiąca terminu płatności, publikowana w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | ANKO Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias pokrywa jedną trzecią swych kosztów. |
| --- | --- |

3)

ANKO Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias pokrywa jedną trzecią swych kosztów.

| 4) | Komisja pokrywa własne koszty oraz dwie trzecie kosztów poniesionych przez ANKO Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias. |
| --- | --- |

4)

Komisja pokrywa własne koszty oraz dwie trzecie kosztów poniesionych przez ANKO Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 12.5.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/18

---

Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — ANKO przeciwko Komisji

(Sprawa T-118/12) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Szósty program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002–2006) - Umowa dotycząca projektu Persona - Zawieszenie płatności - Nieprawidłowości stwierdzone w ramach audytów dotyczących innych projektów - Odsetki za opóźnienie)

2014/C 39/29

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat V. Christianos)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal, B. Conte, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata S. Drakakakisa)

Przedmiot

Żądanie wniesione na podstawie klauzuli arbitrażowej w rozumieniu art. 272 TFUE mające na celu, by Sąd orzekł po pierwsze, że zawieszenie zwrotu kwot wydatkowanych przez skarżącą w wykonaniu umowy nr 045459 dotyczącej projektu Persona zawartej w ramach Szóstego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i innowacji (2002–2006), stanowi naruszenie zobowiązań umownych Komisji, a po drugie, by Sąd nakazał Komisji zapłatę na rzecz skarżącej kwoty 6 752,74 EUR z tytułu wspomnianego projektu, powiększonej o odsetki za opóźnienie.

Sentencja

| 1) | Od Komisji Europejskiej zasądza się zapłatę na rzecz ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias kwot, których płatność zawieszono na podstawie pkt II.28 ust. 8 akapit trzeci ogólnych warunków załączonych do umowy dotyczącej projektu Persona zawartej w ramach Szóstego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i innowacji (2002–2006), przy czym zapłata ta nie przesądza o kwalifikowalności wydatków zadeklarowanych przez ANKO Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias i o wdrożeniu wniosków zawartych w sprawozdaniu końcowym z audytu 11-BA134-011 przez Komisję. Wysokość kwot podlegających zapłacie powinna mieścić się w granicach reszty wkładu finansowego dostępnej w chwili zawieszenia płatności, a wspomniane kwoty powinny być powiększone o odsetki za opóźnienie, które zaczynają biec za każdy okres po upływie terminu zapłaty wynoszącego 45 dni następujących po zatwierdzeniu odnośnych sprawozdań przez Komisję i najpóźniej 90 dni począwszy od dnia ich otrzymania przez Komisję. Stopą podwyżki mającą zastosowanie do odsetek jest stopa obowiązująca w pierwszym dniu miesiąca, w którym przypada termin płatności, publikowana w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1)

Od Komisji Europejskiej zasądza się zapłatę na rzecz ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias kwot, których płatność zawieszono na podstawie pkt II.28 ust. 8 akapit trzeci ogólnych warunków załączonych do umowy dotyczącej projektu Persona zawartej w ramach Szóstego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i innowacji (2002–2006), przy czym zapłata ta nie przesądza o kwalifikowalności wydatków zadeklarowanych przez ANKO Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias i o wdrożeniu wniosków zawartych w sprawozdaniu końcowym z audytu 11-BA134-011 przez Komisję. Wysokość kwot podlegających zapłacie powinna mieścić się w granicach reszty wkładu finansowego dostępnej w chwili zawieszenia płatności, a wspomniane kwoty powinny być powiększone o odsetki za opóźnienie, które zaczynają biec za każdy okres po upływie terminu zapłaty wynoszącego 45 dni następujących po zatwierdzeniu odnośnych sprawozdań przez Komisję i najpóźniej 90 dni począwszy od dnia ich otrzymania przez Komisję. Stopą podwyżki mającą zastosowanie do odsetek jest stopa obowiązująca w pierwszym dniu miesiąca, w którym przypada termin płatności, publikowana w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 12.5.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/18

---

Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Sweet Tec przeciwko OHIM (Owalny kształt)

(Sprawa T-156/12) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego - Owalny kształt - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2014/C 39/30

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Sweet Tec GmbH (Boizenburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Nägele)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 stycznia 2012 r. (sprawa R 542/2011-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia trójwymiarowego o owalnym kształcie jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Sweet Tec GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sweet Tec GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 9.6.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/19 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/19

---

Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2013 r. — European Dynamics Luxembourg i Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji

(Sprawa T-165/12) (1)

(Zamówienia publiczne na usługi - Procedura przetargowa - Usługi wsparcia w celu stworzenia infrastruktury informatycznej oraz usług administracji elektronicznej w Albanii - Odrzucenie oferty jednego z oferentów - Przejrzystość - Obowiązek uzasadnienia)

2014/C 39/31

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luksemburg) i Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: V. Christianos, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. van Nuffel i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji CMS/cms D(2012)/00008 z dnia 8 lutego 2012 r. odrzucającej ofertę przedłożoną przez skarżące w ramach ograniczonej procedury przetargowej EuropeAid/131431/C/SER/AL.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji CMS/cms D(2012)/00008 z dnia 8 lutego 2012 r. odrzucającej ofertę złożoną przez European Dynamics Luxembourg SA i Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE w ramach ograniczonej procedury przetargowej EuropAid/131431/C/SER/AL. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji CMS/cms D(2012)/00008 z dnia 8 lutego 2012 r. odrzucającej ofertę złożoną przez European Dynamics Luxembourg SA i Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE w ramach ograniczonej procedury przetargowej EuropAid/131431/C/SER/AL.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 23.6.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/19 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/19

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 grudnia 2013 r. — Forgital Italy przeciwko Radzie

(Sprawa T-438/10) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólna taryfa celna - Zawieszenie czasowe ceł autonomicznych Wspólnej taryfy celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne - Zmiana opisu pewnych zawieszeń - Akt prawny zawierający środki wykonawcze - Niedopuszczalność)

2014/C 39/32

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Forgital Italy SpA (Velo d’Astico, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci V. Turinetti di Priero i R. Mastroianni)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo F. Florindo Gijón i A. Lo Monaco, następnie F. Florindo Gijón i K. Pellinghelli, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Recchia i L. Keppenne, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności części rozporządzenia Rady (UE) nr 566/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej taryfy celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne (Dz.U. L 163, s. 4), w zakresie w jakim zmienia opis pewnych towarów, w odniesieniu do których autonomiczne stawki celne w ramach Wspólnej taryfy celnej zostały zawieszone.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Forgital Italy SpA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Forgital Italy SpA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 317 z 20.11.2010.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/20 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 10 grudnia 2013 r. — Carbunión przeciwko Radzie

(Sprawa T-176/11) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - Decyzja w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla - Stwierdzenie częściowej nieważności - Nierozerwalność - Niedopuszczalność)

2014/C 39/33

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: K. Desai, solicitor, S. Cisnal de Ugarte i M. Peristeraki, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Florindo Gijón i A. Lo Monaco, następnie F. Florindo Gijón i K. Michoel, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, L. Flynn i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Rady 2010/787/UE z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla (Dz.U. L 336, s. 24).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej, włączając w to koszty związane z postępowaniem w sprawie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej, włączając w to koszty związane z postępowaniem w sprawie środka tymczasowego.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 152 z 21.5.2011.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/20 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 3 grudnia 2013 r. — Pri przeciwko OHIM — Belgravia Investment Group (PRONOKAL)

(Sprawa T-159/12) (1)

(Wykreślenie sprawy - Żądania zgłoszone przy cofnięciu skargi - Niedopuszczalność)

2014/C 39/34

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Pri SA (Clémency, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci C. Marí Aguilar i F. Márquez Martín)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Belgravia Investment Group Ltd (Tortola, Brytyjskie Wyspy Dziewicze) (przedstawiciel: adwokat J. Bouyssou)

Przedmiot

Po pierwsze, skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie R 311/2011-2 dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Pri SA a Belgravia Investment Group Ltd oraz, po drugie, żądanie odmowy rejestracji zgłoszonego znaku towarowego dla wszystkich towarów objętych sprzeciwem

Sentencja

| 1) | Sprawa T-159/12 zostaje wykreślona z rejestru Sądu |
| --- | --- |

1)

Sprawa T-159/12 zostaje wykreślona z rejestru Sądu

| 2) | Żądania Pri SA zawarte w piśmie złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 13 września 2013 r. zmierzające, po pierwsze, do stwierdzenia przez Sąd, że sprzeciw został cofnięty, po drugie — do uchylenia decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 7 grudnia 2010 r. w zakresie, w jakim częściowo odrzuca ona sprzeciw oraz, po trzecie, do nakazania wpisu „o całkowitym przyznaniu” prawa do znaku PRONOCAL zostają odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

2)

Żądania Pri SA zawarte w piśmie złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 13 września 2013 r. zmierzające, po pierwsze, do stwierdzenia przez Sąd, że sprzeciw został cofnięty, po drugie — do uchylenia decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 7 grudnia 2010 r. w zakresie, w jakim częściowo odrzuca ona sprzeciw oraz, po trzecie, do nakazania wpisu „o całkowitym przyznaniu” prawa do znaku PRONOCAL zostają odrzucone jako niedopuszczalne.

| 3) | Pri SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez OHIM |
| --- | --- |

3)

Pri SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez OHIM

---

(1)  Dz.U. C 194 z 30.6.2012.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/21

---

Postanowienie prezesa Sądu z dnia 18 grudnia 2013 r. — Istituto di vigilanza dell’Urbe przeciwko Komisji

(Sprawa T-579/13 R)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Zamówienia publiczne na usługi - Postępowanie przetargowe - Świadczenie usług dozoru i obsługi recepcji w „Domach Unii Europejskiej w Rzymie i Mediolanie” - Udzielenie zamówienia innemu oferentowi - Wniosek o zawieszenie wykonania - Naruszenie wymogów formalnych - Niedopuszczalność)

2014/C 39/35

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Istituto di Vigilanza dell’Urbe SpA (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: D. Dodaro i S. Cianciullo, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (F. Moro i L. Cappelletti, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zwieszenie wykonania decyzji o udzieleniu zamówienia przyjętej przez Komisję w dniu 27 sierpnia 2013 r. dotyczącej zamówienia publicznego na usługi dozoru i obsługi recepcji w „Domach Unii Europejskiej” w Rzymie i Mediolanie (Włochy).

Sentencja

| 1) | Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje odrzucony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/21

---

Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2013 r. — BSH Bosch und Siemens Hausgeräte przeciwko OHIM — LG Electronics (compressor technology)

(Sprawa T-595/13)

2014/C 39/36

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Biagosch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: LG Electronics, Inc. (Seul, Korea)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 września 2013 r. (sprawa R 1176/2012-1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 września 2013 r. (sprawa R 1176/2012-1);

| — | nakazanie OHIM pokrycia własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

nakazanie OHIM pokrycia własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „compressor technology” dla towarów z klasy 7, 9 i 11 — zgłoszenie nr 7 420 151

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: LG Electronics, Inc.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowne znak towarowe „KOMPRESSOR PLUS” i „KOMPRESSOR” dla towarów z klas 7 i 11

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/21

---

Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2013 r. — Emsibeth przeciwko OHIM — Peek & Cloppenburg (Nael)

(Sprawa T-596/13)

2014/C 39/37

Język, w którym została zredagowana skarga: włoski

Strony

Strona skarżąca: Emsibeth SpA (Werona, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Arpaia)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Peek & Cloppenburg KG (Düsseldorf, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; i

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „Nael” dla towarów należących do klasy 3 — zgłoszenie nr 9 726 894

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Peek & Cloppenburg KG

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „Mc Neal” dla towarów z klasy 3

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów i odmowa rejestracji

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/22

---

Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2013 r. — Cosmowell przeciwko OHIM — Haw Par (GELENKGOLD)

(Sprawa T-599/13)

2014/C 39/38

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Cosmowell GmbH (Sankt Johann in Tirol, Austria) (przedstawiciel: adwokat J. Sachs)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Haw Par Corp. Ltd (Singapur, Singapur)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 września 2013 r. w sprawie R 2013/2012-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 września 2013 r. w sprawie R 2013/2012-4;

| — | obciążenie interwenienta kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie interwenienta kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający wizerunek tygrysa i element słowny „GELENKGOLD” dla towarów z klas 5, 29 i 30 — zgłoszenie nr 9 957 978

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Haw Par Corp. Ltd

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzne wspólnotowe znaki towarowe zawierające wizerunek tygrysa, zarejestrowane dla towarów z klasy 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/22

---

Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2013 r. — Mustang przeciwko OHIM — Dubek (20 CLASS A FILTER CIGARETTES Mustang)

(Sprawa T-606/13)

2014/C 39/39

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Mustang — Bekleidungswerke GmbH & Co. KG (Künzelsau, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Völker)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Dubek Ltd (Petach Tikva, Izrael)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 września 2013 r. w sprawie R 416/2012-4 dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 6 065 098; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 września 2013 r. w sprawie R 416/2012-4 dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 6 065 098;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Dubek Ltd

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „20 CLASS A FILTER CIGARETTES Mustang” dla towarów z klasy 34 — zgłoszenie nr 6 065 098

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Zarejestrowane w Niemczech słowny znak towarowy i graficzny znak towarowy „MUSTANG” dla towarów z klas 9, 14, 18 i 25

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/23

---

Skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2013 r. — alfavet Tierarzneimittel przeciwko OHIM — Millet Innovation (Epibac)

(Sprawa T-613/13)

2014/C 39/40

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: alfavet Tierarzneimittel GmbH (Neumünster, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat U. Bender)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Millet Innovation SA (Loriol sur Drome, Francja)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę decyzji R 1253/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej strony pozwanej z dnia 6 września 2013 r. i oddalenie sprzeciwu; |
| --- | --- |

—

zmianę decyzji R 1253/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej strony pozwanej z dnia 6 września 2013 r. i oddalenie sprzeciwu;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „Epibac” dla towarów z klas 3, 5 i 31 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6 861 124

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Millet Innovation SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowne znaki towarowe „EPITACT” dla towarów z klas 3, 5 i10

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/23

---

Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2013 r. — Ratioparts-Ersatzteile przeciwko OHIM — Norwood Promotional Products Europe (NORTHWOOD professional forest equipment)

(Sprawa T-622/13)

2014/C 39/41

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ratioparts-Ersatzteile-Vertriebs GmbH (Euskirchen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Koch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Norwood Promotional Products Europe, SL (Tarragona, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 11 września 2013 r. (sprawa R 1244/2012-2) w ten sposób, by został oddalony sprzeciw B 1 796 807; |
| --- | --- |

—

zmianę decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 11 września 2013 r. (sprawa R 1244/2012-2) w ten sposób, by został oddalony sprzeciw B 1 796 807;

| — | obciążenie wnoszącej sprzeciw kosztami postępowania w sprawie sprzeciwu i drugiej strony postępowania odwoławczego kosztami owego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie wnoszącej sprzeciw kosztami postępowania w sprawie sprzeciwu i drugiej strony postępowania odwoławczego kosztami owego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „NORTHWOOD professional forest equipment” dla towarów i usług z klas 8, 9, 20, 25 i 35 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 412 776

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Norwood Promotional Products Europe, SL

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: wspólnotowy znak towarowy „NORWOOD” dla towarów z klasy 35

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/24 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/24

---

Skarga wniesiona w dniu 26 listopada 2013 r. — TrekStor przeciwko OHIM — MSI Technology (MovieStation)

(Sprawa T-636/13)

2014/C 39/42

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: TrekStor Ltd (Hongkong, Chiny) (przedstawiciel: adwokat O. Spieker)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: MSI Technology GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 27 września 2013 r. (sprawa R 1914/2012-4) w ten sposób, by został oddalony wniosek strony wnoszącej o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego „MovieStation” z dnia 20 czerwca 2011 r. z obciążeniem jej kosztami; |
| --- | --- |

—

zmianę decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 27 września 2013 r. (sprawa R 1914/2012-4) w ten sposób, by został oddalony wniosek strony wnoszącej o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego „MovieStation” z dnia 20 czerwca 2011 r. z obciążeniem jej kosztami;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: słowny znak towarowy „MovieStation” dla towarów z klasy 9 — wspólnotowy znak towarowy nr 5 743 257

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: MSI Technology GmbH

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b), c) i d) rozporządzenia nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: unieważnienie prawa do rozpatrywanego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/24 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/24

---

Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2013 r. — Sto przeciwko OHIM — Fixit Trockenmörtel Holding (CRETEO)

(Sprawa T-640/13)

2014/C 39/43

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Sto AG (Stühlingen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci K. Kern i J. Sklepek)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Fixit Trockenmörtel Holding AG (Baar, Szwajcaria)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę decyzji R 905/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 25 września 2013 r. w ten sposób, że sprzeciw zostanie uwzględniony w zakresie podniesionym w skardze, a zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 207 085 zostanie odrzucone; |
| --- | --- |

—

zmianę decyzji R 905/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 25 września 2013 r. w ten sposób, że sprzeciw zostanie uwzględniony w zakresie podniesionym w skardze, a zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 207 085 zostanie odrzucone;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Fixit Trockenmörtel Holding AG

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „CRETEO” dla towarów z klas 1, 2, 17 i 19 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 207 085

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: niemieckie słowne znaki towarowe „StoCretec” i „STOCRETE” dla towarów z klas 1, 2, 17 i 19

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/25 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/25

---

Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2013 r. — Meda przeciwko OHIM — Takeda (PANTOPREM)

(Sprawa T-647/13)

2014/C 39/44

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Meda AB (Solna, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Takeda GmbH (Konstancja, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 25 września 2013 r. w sprawie R 2171/2012-4 w odniesieniu do sprzeciwu wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego 9 403 973„PANTOPREM”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 25 września 2013 r. w sprawie R 2171/2012-4 w odniesieniu do sprzeciwu wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego 9 403 973„PANTOPREM”;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „PANTOPREM” dla towarów z klasy 5 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 403 973

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Takeda GmbH

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: wspólnotowe znaki towarowe „PANTOPAN”, „PANTOMED”, „PANTOPRAZ”, „PANTOPRO” i słowny krajowy znak towarowy „PANTOP” dla towarów z klasy 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 59 zdanie pierwsze, art. 64 ust. 1, art. 75, art. 76 ust. 1 zdanie drugie, art. 77 i art. 112 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/25 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/25

---

Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2013 r. — TrekStor przeciwko OHIM (SmartTV Station)

(Sprawa T-649/13)

2014/C 39/45

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: TrekStor Ltd (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciel: adwokat O. Spieker)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby strony pozwanej z dnia 1 października 2013 r. (sprawa R 128/2013-4) i zmiana zaskarżonej decyzji w postaci dopuszczenia do rejestracji znaku towarowego „SmartTV Station” (zgłoszenie nr 010595577) w całości |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby strony pozwanej z dnia 1 października 2013 r. (sprawa R 128/2013-4) i zmiana zaskarżonej decyzji w postaci dopuszczenia do rejestracji znaku towarowego „SmartTV Station” (zgłoszenie nr 010595577) w całości

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „SmartTV Station” dla towarów z klasy 9 — zgłoszenie nr 10 595 577

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/26 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/26

---

Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2013 r. — Gako Konietzko przeciwko OHIM (kształt opakowania)

(Sprawa T-654/13)

2014/C 39/46

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Gako Konietzko GmbH (Bamberg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Reinhardt)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 września 2013 r. w sprawie R 2232/2012-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 września 2013 r. w sprawie R 2232/2012-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w toku postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w toku postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający kształt opakowania dla towarów z klas 3, 5 i 10 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 10 899 037

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/26 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/26

---

Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2013 r. — Enercon przeciwko OHIM (niuanse koloru zielonego)

(Sprawa T-655/13)

2014/C 39/47

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Enercon GmbH (Aurich, Niemcy) (przedstawiciel): adwokat R. Böhm)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 września 2013 r. w sprawie R 0247/2013-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 września 2013 r. w sprawie R 0247/2013-1;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy przedstawiający niuanse koloru zielonego dla towarów z klas 7, 16 i 28 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 11 055 811

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/27 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/27

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — BV przeciwko Komisji

(Sprawa F-133/11) (1)

(Służba publiczna - Awans - Kandydaci wpisani na listy rezerwy kadrowej konkursu, o którym ogłoszenie opublikowano przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego - Zaszeregowanie do grupy - Zasada równego traktowania - Dyskryminacja ze względu na wiek - Swobodny przepływ osób)

2014/C 39/48

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: BV (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: P. Goergen, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i B. Eggers, pełnomocnicy)

Interwenient: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J. Herrmann i A. F. Jensen, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o zaszeregowaniu skarżącej, wpisanej na listę rezerwy kadrowej konkursu EPSO/A/17/04, o którym ogłoszenie opublikowano przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego, do grupy AD 6, stopień 2, na podstawie mniej korzystnych przepisów.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | BV pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

BV pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty postepowania. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty postepowania.

---

(1)  Dz.U. C 133 z 5.5.2013, s. 29.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/27 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/27

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Simpson przeciwko Radzie

(Sprawa F-142/11) (1)

(Służba publiczna - Awans - Decyzja o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD 9 po tym jak został laureatem konkursu do grupy AD 9 - Równe traktowanie)

2014/C 39/49

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Erik Simpson (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: M. Velardo, avocat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i A. F. Jensen, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD 9 po tym jak został laureatem konkursu EPSO/AD/113/07 „Kierownicy wydziału (AD9) w zakresie języków: czeskiego, estońskiego, węgierskiego, litewskiego, łotewskiego, maltańskiego, polskiego, słowackiego i słoweńskiego w obszarze tłumaczeń” oraz żądanie odszkodowania.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 9 grudnia 2010 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 9 grudnia 2010 r.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez E. Simpsona. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez E. Simpsona.

---

(1)  Dz.U. C 65 z 3.3.2013, s. 26.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/28 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/28

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Hall przeciwko Komisji i CEPOL

(Sprawa F-22/12) (1)

(Służba publiczna - Wynagrodzenie - Świadczenia rodzinne - Dodatek na dziecko na utrzymaniu - Dodatek szkolny - Dzieci małżonki skarżącego niezamieszkujące w gospodarstwie domowym pary - Przesłanki przyznania)

2014/C 39/50

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mark Hall (Petersfield, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: L. Levi i M. Vandenbussche, avocats)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy) i Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) (przedstawiciele: F. Bánfi, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji oddalających wniosek skarżącego o przyznanie mu dodatku na dziecko na utrzymaniu i dodatku szkolnego na troje dzieci jego małżonki za okres, w którym para zamieszkiwała na Filipinach.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim była skierowana przeciwko Europejskiemu Kolegium Policyjnemu. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim była skierowana przeciwko Europejskiemu Kolegium Policyjnemu.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej: dorozumianej z dnia 25 marca 2011 r., jak również wyraźnej z dnia 11 lipca 2011 r. oddalających wniosek o przyznanie dodatku na dziecko na utrzymaniu i dodatku szkolnego na troje dzieci małżonki M. Halla za okres, w którym zamieszkiwali oni jeszcze na Filipinach. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej: dorozumianej z dnia 25 marca 2011 r., jak również wyraźnej z dnia 11 lipca 2011 r. oddalających wniosek o przyznanie dodatku na dziecko na utrzymaniu i dodatku szkolnego na troje dzieci małżonki M. Halla za okres, w którym zamieszkiwali oni jeszcze na Filipinach.

| 3) | Skarga skierowana przeciwko Komisji Europejskiej zostaje w pozostałym zakresie oddalona. |
| --- | --- |

3)

Skarga skierowana przeciwko Komisji Europejskiej zostaje w pozostałym zakresie oddalona.

| 4) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez M. Halla. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez M. Halla.

| 5) | M. Hall pokrywa koszty poniesione przez Europejskie Kolegium Policyjne. |
| --- | --- |

5)

M. Hall pokrywa koszty poniesione przez Europejskie Kolegium Policyjne.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 12.5.2012, s. 35.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/28 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/28

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Lebedef przeciwko Komisji

(Sprawa F-68/12) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Sprawozdanie z oceny - Postępowanie w sprawie oceny za 2010 r. - Żądanie stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny - Żądanie stwierdzenie nieważności liczby przyznanych punktów awansu)

2014/C 39/51

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat F. Frabetti)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayer i G. Berscheid, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności punktów awansu przyznanych skarżącemu oraz sprawozdania z jego oceny za okres od 1 stycznia 2010 r. do 31grudnia 2010 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Giorgio Lebedef pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Giorgio Lebedef pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 258 z 25.8.2012, s. 28.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/28 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/28

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — CH przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-129/12) (1)

(Służba publiczna - Akredytowani asystenci parlamentarni - Przedwczesne rozwiązanie umowy o pracę - Wniosek o udzielenie wsparcia - Mobbing)

2014/C 39/52

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: CH (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: L. Levi, C. Bernard-Glanz i A. Tymen, avocats)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Alves i E. Taneva, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o rozwiązaniu umowy o pracę ze skarżącą oraz decyzji oddalającej jej wniosek o udzielenie wsparcia w kontekście mobbingu oraz żądanie odszkodowania.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2012 r. o rozwiązaniu z CH umowy o pracę w charakterze akredytowanego asystenta parlamentarnego. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2012 r. o rozwiązaniu z CH umowy o pracę w charakterze akredytowanego asystenta parlamentarnego.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 15 marca 2012 r. oddalającej wniosek CH o udzielenie wsparcia z dnia 22 grudnia 2011 r. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 15 marca 2012 r. oddalającej wniosek CH o udzielenie wsparcia z dnia 22 grudnia 2011 r.

| 3) | Parlament Europejski wypłaci CH kwotę 50 000 EUR. |
| --- | --- |

3)

Parlament Europejski wypłaci CH kwotę 50 000 EUR.

| 4) | Parlament Europejski pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez CH. |
| --- | --- |

4)

Parlament Europejski pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez CH.

---

(1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013, s. 73.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/29 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/29

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. — Marenco przeciwko REA

(Sprawa F-135/12) (1)

(Służba publiczna - Członek personelu tymczasowego - Zatrudnienie - Ogłoszenie o przyjmowaniu zgłoszeń do pracy REA/2011/TA/PO/AD 5 - Nieumieszczenie na liście rezerwy kadrowej - Prawidłowość postępowania w sprawie naboru - Stałość składu komisji do spraw naboru)

2014/C 39/53

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Claudia Marenco (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues, A. Blot i A. Tymen)

Strona pozwana: Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) (przedstawiciele: S. Payan-Lagrou, pełnomocnik, B. Wägenbaur, adwokat)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o nieumieszczeniu strony skarżącej na liście rezerwy kadrowej konkursu REA/2011/TA/PO/AD5.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność doręczonej Claudii Marenco wiadomością elektroniczną z dnia 12 marca 2012 r. decyzji, którą komisja do spraw naboru dla ogłoszenia o przyjmowaniu zgłoszeń do pracy REA/2011/TA/PO/AD 5 odmówiła po ponownym zbadaniu umieszczenia nazwiska C. Marenco na liście rezerwy kadrowej w następstwie postępowania w sprawie naboru. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność doręczonej Claudii Marenco wiadomością elektroniczną z dnia 12 marca 2012 r. decyzji, którą komisja do spraw naboru dla ogłoszenia o przyjmowaniu zgłoszeń do pracy REA/2011/TA/PO/AD 5 odmówiła po ponownym zbadaniu umieszczenia nazwiska C. Marenco na liście rezerwy kadrowej w następstwie postępowania w sprawie naboru.

| 2) | Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez C. Marenco. |
| --- | --- |

2)

Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez C. Marenco.

---

(1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013, s. 74.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/29 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/29

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2013 r. — CL przeciwko EEA

(Sprawa F-162/12) (1)

(Służba publiczna - Członek personelu tymczasowego - Zwolnienie chorobowe - Powrót do pracy - Obowiązek staranności - Mobbing)

2014/C 39/54

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: CL (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, J.N. Louis i D. Abreu Caldas, avocats)

Strona pozwana: Europejska Agencja Środowiska (przedstawiciele: O. Cornu, pełnomocnik, B. Wägenbaur, avocat)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o przywróceniu skarżącego do pracy po okresie zwolnienia chorobowego, po którego zakończeniu skarżący powinien był być zdolny do pracy w świetle opinii lekarzy.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | CL pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Europejską Agencję Środowiska. |
| --- | --- |

2)

CL pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Europejską Agencję Środowiska.

---

(1)  Dz.U. C 86 z 23.3.2013, s. 30.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/30 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/30

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2013 r. — Roda przeciwko Komisji

(Sprawa F-30/13)

(Służba publiczna - Renta rodzinna - Zgon byłego małżonka - Alimenty - Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi - Wymóg zażalenia - Przekroczenie terminu - Oczywista niedopuszczalność)

2014/C 39/55

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Silvana Roda (Ispra, Włochy) (przedstawiciel: L. Ribolzi, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności Komisji oddalającej wniosek skarżącej w sprawie przyznania renty rodzinnej w wysokości 60 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego swego byłego małżonka.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Silvana Roda pokrywa własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Silvana Roda pokrywa własne koszty postępowania.

---

| 8.2.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 39/30 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 39/30

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 6 grudnia 2013 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa F-2/10 RENV)

2014/C 39/56

Język postępowania: włoski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---