# Dziennik Urzędowy C 344/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.344.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 344 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5623 listopada 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.344.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 344

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5623 listopada 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2013/C 344/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 336 z 16.11.2013. | 1 |
| | Sąd |
| 2013/C 344/02 | Przydział sędziów do izb | 2 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2013/C 344/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 336 z 16.11.2013.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

Sąd

2013/C 344/02

Przydział sędziów do izb

2

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2013/C 344/03 | Sprawa C-189/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta — Wyłączenie z tej procedury szczególnej sprzedaży detalicznej — Wykazanie na fakturze kwoty podatku VAT podlegającego odliczeniu niezwiązanego z naliczonym podatkiem należnym lub zapłaconym — Określenie podstawy opodatkowania w sposób ogólny dla danego okresu — Niezgodność) | 4 |
| 2013/C 344/04 | Sprawa C-193/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta) | 5 |
| 2013/C 344/05 | Sprawa C-221/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 24 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg — Niemcy) — Leyla Ecem Demirkan przeciwko Bundesrepublik Deutschland (Układ stowarzyszeniowy EWGTurcja — Protokół dodatkowy — Artykuł 41 ust. 1 — Klauzula standstill — Obowiązek posiadania wizy przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego — Swoboda świadczenia usług — Prawo obywatela tureckiego do udania się do państwa członkowskiego w celu odwiedzenia członka jego rodziny i ewentualnego skorzystania z usług) | 5 |
| 2013/C 344/06 | Sprawa C-236/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta) | 6 |
| 2013/C 344/07 | Sprawa C-267/11 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. — Komisja Europejska, inne strony postępowania: Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Słowacka, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Odwołanie — Zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich zmniejszanie — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Przydział uprawnień dla Republiki Łotewskiej — Lata 2008–2012) | 6 |
| 2013/C 344/08 | Sprawa C-269/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Czeskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta) | 7 |
| 2013/C 344/09 | Sprawa C-293/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta) | 7 |
| 2013/C 344/10 | Sprawa C-296/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta) | 8 |
| 2013/C 344/11 | Sprawa C-309/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta) | 8 |
| 2013/C 344/12 | Sprawa C-369/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Transport — Dyrektywa 2001/14/WE — Artykuł 4 ust. 1 i art. 30 ust. 3 — Alokacja zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej — Pobieranie opłat — Opłaty za infrastrukturę — Niezależność zarządcy infrastruktury) | 9 |
| 2013/C 344/13 | Sprawa C-373/11: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias — Grecja) — Panellinios Syndesmos Viomichanion Metapoiisis Kapnou przeciwko Ypoyrgos Oikonomias kai Oikonomikon, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Ocena ważności — Wspólna polityka rolna — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — Dodatkowa płatność w przypadku określonych rodzajów gospodarowania i produkcji wysokojakościowej — Zakres uznania pozostawiony państwom członkowskim — Dyskryminacja — Artykuły 32 WE i 34 WE) | 9 |
| 2013/C 344/14 | Sprawa C-418/11: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Innsbruck — Austria) — TEXDATA Software GmbH (Prawo spółek — Swoboda przedsiębiorczości — Jedenasta dyrektywa 89/666/EWG — Ujawnienie dokumentów księgowych — Oddział spółki kapitałowej z siedzibą w innym państwie członkowskim — Sankcja pieniężna w przypadku braku ujawnienia w przewidzianym terminie — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Zasada poszanowania prawa do obrony — Sankcja o odpowiednim, skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym charakterze) | 10 |
| 2013/C 344/15 | Sprawa C-431/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 września 2013 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego — Porozumienie EOG — Propozycja zmiany — Decyzja Rady — Wybór podstawy prawnej — Artykuł 48 TFUE — Artykuł 79 ust. 2 lit. b) TFUE) | 10 |
| 2013/C 344/16 | Sprawa C-435/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — CHS Tour Services GmbH przeciwko Team4 Travel GmbH (Dyrektywa 2005/29/WE — Nieuczciwe praktyki handlowe — Broszura sprzedażowa zawierająca fałszywe informacje — Zakwalifikowanie praktyki handlowej jako nieuczciwej — Wypadek, w którym nie można zarzucić przedsiębiorcy żadnego uchybienia wymogom staranności zawodowej) | 11 |
| 2013/C 344/17 | Sprawa C-450/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta) | 11 |
| 2013/C 344/18 | Sprawa C-476/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret — Dania) — HK Danmark, działający w imieniu Glennie Kristensen przeciwko Experian A/S (Zasada niedyskryminacji ze względu na wiek — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 21 ust. 1 — Dyrektywa 2000/78/WE — Artykuł 6 ust. 1 i 2 — System zabezpieczenia emerytalnego pracowników — Wzrost wysokości składki wraz z wiekiem) | 12 |
| 2013/C 344/19 | Sprawa C-509/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — w postępowaniu wszczętym przez ÖBB-Personenverkehr AG (Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 — Prawa i obowiązki pasażerów w ruchu kolejowym — Artykuł 17 — Odszkodowanie w przypadku opóźnienia — Wyłączenie w razie działania siły wyższej — Dopuszczalność — Artykuł 30 ust. 1 akapit pierwszy — Kompetencje organu krajowego odpowiedzialnego za egzekwowanie przepisów omawianego rozporządzenia — Możliwość nakazania przewoźnikowi kolejowemu, by wprowadził zmiany w swoich warunkach przyznawania pasażerom odszkodowania) | 12 |
| 2013/C 344/20 | Sprawa C-539/11: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana — Włochy) — Ottica New Line di Accardi Vincenzo przeciwko Comune di Campobello di Mazara (Artykuły 49 TFUE i 56 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości — Zdrowie publiczne — Optycy — Przepisy krajowe uzależniające utworzenie nowych zakładów optycznych od zezwolenia — Ograniczenia demograficzne i geograficzne — Względy uzasadniające — Zdolność do osiągnięcia zamierzonego celu — Spójność — Proporcjonalność) | 13 |
| 2013/C 344/21 | Sprawa C-546/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret — Dania) — Dansk Jurist- og Økonomforbund, działający w imieniu Erika Toftgaarda przeciwko Indenrigs- og Sundhedsministeriet (Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy — Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek — Dyrektywa 2000/78/WE — Artykuł 6 ust. 1 i 2 — Odmowa wypłaty wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy urzędnikom, którzy ukończyli 65 lat i kwalifikują się do korzystania z emerytury) | 13 |
| 2013/C 344/22 | Sprawa C-583/11 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 października 2013 r. — Inuit Tapiriit Kanatami i in. przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej, Królestwu Niderlandów, Komisji Europejskiej (Odwołanie — Rozporządzenie (WE) nr 1007/2009 — Handel produktami z fok — Ograniczenia w przywozie i wprowadzaniu tych produktów do obrotu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Prawo osób fizycznych i prawnych do wniesienia skargi — Artykuł 263 akapit czwarty TFUE — Pojęcie aktów regulacyjnych — Akty ustawodawcze — Prawo podstawowe do skutecznej ochrony sądowej) | 14 |
| 2013/C 344/23 | Sprawa C-609/11 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Centrotherm Systemtechnik GmbH przeciwko centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG, Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i nr 2868/95 — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM — Rzeczywiste używanie — Pojęcie — Środki dowodowe — Oświadczenie złożone pod przysięgą — Artykuł 134 §§ 1–3 regulaminu postępowania przed Sądem — Przysługująca Sądowi kompetencja o charakterze reformatoryjnym — Zakres żądań i zarzutów wysuwanych przez interwenienta) | 15 |
| 2013/C 344/24 | Sprawa C-610/11 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Centrotherm Systemtechnik GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG (Odwołanie — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM — Rzeczywiste używanie — Środki dowodowe — Oświadczenie złożone pod przysięgą — Ciężar dowodu — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Dowody uzupełniające przedstawione w postępowaniu przed izbą odwoławczą — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuły 15, 51 i 76 — Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 — Zasada 40 ust. 5) | 15 |
| 2013/C 344/25 | Sprawa C-622/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Staatssecretaris van Financiën przeciwko Pactor Vastgoed BV (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 13 część C i art. 20 — Dostawa nieruchomości — Prawo wyboru opodatkowania — Prawo do odliczenia — Korekta odliczeń — Pokrycie kwot należnych w następstwie korekty odliczenia podatku VAT — Podatnik zobowiązany do zapłaty podatku — Podatnik inny niż ten, który wstępnie dokonał tego odliczenia i nieuczestniczący w opodatkowanej transakcji, z tytułu której dokonano rzeczonego odliczenia) | 16 |
| 2013/C 344/26 | Sprawa C-625/11 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS, inne strony postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), Królestwo Niderlandów i Komisja Europejska (Odwołanie — Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) — Rejestracja, ocena i udzielanie zezwoleń w zakresie chemikaliów — Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (rozporządzenie REACH) — Artykuły 57 i 59 — Substancje podlegające zezwoleniu — Identyfikacja akrylamidu jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy — Umieszczenie na liście substancji kandydackich — Publikacja — Termin do wniesienia skargi — Artykuł 102 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem — Dzień, od którego termin ten powinien być liczony w przypadku skargi na decyzję opublikowaną wyłącznie w Internecie — Pewność prawa — Skuteczna ochrona sądowa) | 16 |
| 2013/C 344/27 | Sprawa C-626/11 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, inne strony postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), Komisja Europejska i Królestwo Niderlandów (Odwołanie — Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) — Rejestracja, ocena i udzielanie zezwoleń w zakresie chemikaliów — Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (rozporządzenie REACH) — Artykuły 57 i 59 — Substancje podlegające zezwoleniu — Identyfikacja akrylamidu jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy — Umieszczenie na liście substancji kandydackich — Publikacja listy na stronie internetowej ECHA — Skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przed tą publikacją — Dopuszczalność) | 17 |
| 2013/C 344/28 | Sprawa C-661/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Belgia) — Martin y Paz Diffusion SA przeciwko Davidowi Depuydtowi, Fabriek van Maroquinerie Gauquie NV (Znaki towarowe — Dyrektywa 89/104/EWG — Artykuł 5 — Zgoda właściciela znaku towarowego na używanie przez osobę trzecią oznaczenia identycznego z tym znakiem — Zgoda udzielona w ramach wspólnego korzystania ze znaku — Przysługująca temu właścicielowi możliwość zakończenia wspólnego korzystania i powrotu do wyłącznego używania jego znaku) | 17 |
| 2013/C 344/29 | Sprawa C-668/11 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Alliance One International Inc. przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Hiszpański rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego — Ustalanie cen i podział rynku — Naruszenie art. 81 WE — Możliwość przypisania noszącego znamiona naruszenia zachowania spółki zależnej jej spółce dominującej — Skutek odstraszający — Równość traktowania — Współpraca — Obowiązek uzasadnienia — Okoliczności łagodzące) | 18 |
| 2013/C 344/30 | Sprawa C-679/11 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Alliance One International, Inc. przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Hiszpański rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego — Ustalanie cen i podział rynku — Naruszenie art. 81 WE — Możliwość przypisania noszącego znamiona naruszenia zachowania spółki zależnej jej spółce dominującej — Obowiązek uzasadnienia — Prawa podstawowe — Skutek odstraszający — Równość traktowania — Okoliczności łagodzące — Współpraca — Nieograniczone prawo orzekania — Zasada ne ultra petita — Prawo do sprawiedliwego procesu) | 18 |
| 2013/C 344/31 | Sprawa C-5/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 1 de Lleida — Hiszpania) — Betriu Montull, Marc przeciwko Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) (Polityka społeczna — Dyrektywa 92/85/EWG — Ochrona w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią — Artykuł 8 — Urlop macierzyński — Dyrektywa 76/207/EWG — Równość traktowania pracowników płci żeńskiej i męskiej — Artykuł 2 ust. 1 i 3 — Prawo matek będących pracownikami najemnymi do urlopu po urodzeniu dziecka — Możliwość wykorzystania urlopu przez matkę będącą pracownikiem najemnym lub przez ojca będącego pracownikiem najemnym — Matka niebędąca pracownikiem najemnym i nieobjęta publicznym systemem zabezpieczenia społecznego — Wykluczenie prawa ojca będącego pracownikiem najemnym do urlopu — Ojcowie biologiczni i ojcowie adopcyjni — Zasada równego traktowania) | 19 |
| 2013/C 344/32 | Sprawa C-32/12: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 2 de Badajoz — Hiszpania) — Soledad Duarte Hueros przeciwko Autociba SA, Automóviles Citroen España SA (Dyrektywa 1999/44/WE — Uprawnienia konsumenta w przypadku braku zgodności towaru z umową — Brak zgodności o nikłym znaczeniu — Wykluczenie unieważnienia umowy — Kompetencje sądu krajowego) | 19 |
| 2013/C 344/33 | Sprawa C-56/12 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. — European Federation of Ink and Ink Cartridge Manufacturers (EFIM) przeciwko Komisji Europejskiej, Lexmark International Technology SA (Odwołanie — Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Rynki naboi do drukarek — Decyzja w sprawie oddalenia skargi do Komisji — Brak interesu wspólnotowego — Niskie prawdopodobieństwo udowodnienia istnienia naruszenia art. 82 WE — Znaczenie wagi zarzucanego naruszenia) | 20 |
| 2013/C 344/34 | Sprawa C-59/12: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — BKK Mobil Oil Körperschaft des öffentlichen Rechts przeciwko Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV (Dyrektywa 2005/29/WE — Nieuczciwe praktyki handlowe — Zakres stosowania — Wprowadzające w błąd informacje rozpowszechniane przez kasę chorych ustawowego systemu ubezpieczeń społecznych — Kasa ustanowiona w formie podmiotu prawa publicznego) | 20 |
| 2013/C 344/35 | Sprawa C-86/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative — Luksemburg) — Adzo Domenyo Alokpa, Jarel Mondoulou, Eja Mondoulou przeciwko Ministre du Travail, de l'Emploi et de l'Immigration (Obywatelstwo Unii — Artykuły 20 TFUE i 21 TFUE — Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo pobytu obywatela państwa trzeciego będącego bezpośrednim wstępnym obywateli Unii będących małymi dziećmi — Obywatele Unii, którzy urodzili się w państwie członkowskim innym niż państwo ich przynależności państwowej i którzy nie korzystali z prawa do swobodnego przemieszczania się — Prawa podstawowe) | 21 |
| 2013/C 344/36 | Sprawa C-94/12: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche — Włochy) — Swm Costruzioni 2 SpA, Mannocchi Luigino DI przeciwko Provincia di Fermo (Zamówienia publiczne — Dyrektywa 2004/18/WE — Sytuacja ekonomiczna i finansowa — Kwalifikacje techniczne lub zawodowe — Artykuł 47 ust. 2 i art. 48 ust. 3 — Możliwość powołania się przez podmiot gospodarczy na kwalifikacje innych podmiotów — Artykuł 52 — System certyfikacji — Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Przepisy krajowe nakładające obowiązek posiadania certyfikatu kwalifikacji odpowiadającego kategorii i wartości robót budowlanych, będących przedmiotem zamówienia — Zakaz powoływania się na certyfikaty wielu podmiotów w odniesieniu do robót budowlanych należących do tej samej kategorii) | 22 |
| 2013/C 344/37 | Sprawa C-109/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — Laboratoires Lyocentre przeciwko Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus, Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto (Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Wyroby medyczne — Dyrektywa 93/42/EWG — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Dyrektywa 2001/83/WE — Uprawnienie właściwego organu krajowego do zaklasyfikowania jako produktu leczniczego stosowanego u ludzi produktu sprzedawanego w innym państwie członkowskim jako opatrzony oznakowaniem CE wyrób medyczny — Mająca zastosowanie procedura) | 22 |
| 2013/C 344/38 | Sprawa C-113/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court — Irlandia) — Donal Brady przeciwko Environmental Protection Agency (Środowisko naturalne — Dyrektywa 75/442/EWG — Gnojowica świńska wytworzona i składowana w gospodarstwie hodowli trzody chlewnej do momentu sprzedaży podmiotom prowadzącym gospodarstwa rolne, które wykorzystują ją jako nawóz na swoim terenie — Kwalifikacja jako odpady lub produkt uboczny — Przesłanki — Ciężar dowodu — Dyrektywa 91/676/EWG — Brak transpozycji — Odpowiedzialność osobista producenta za przestrzeganie prawa Unii dotyczącego odpadów i nawozów przez takie podmioty) | 23 |
| 2013/C 344/39 | Sprawa C-115/12 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba izba) z dnia 26 września 2013 r. — Republika Francuska przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Wspólnotowa interwencja strukturalna w regionie Martynika — Zmniejszenie pomocy finansowej — Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Zgodność działań z przepisami Unii — Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane — Dyrektywa 93/37/EWG — Artykuł 2 — Pojęcie bezpośredniego subsydiowania — Pojęcie obiektów sportowych, rekreacyjnych i wypoczynkowych) | 24 |
| 2013/C 344/40 | Sprawa C-120/12 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia z dnia 3 października 2013 r. — Bernhard Rintisch przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Bariatrix Europe Inc. SAS (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 74 ust. 2 — Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 — Zasada 50 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci — Sprzeciw właściciela wcześniejszego znaku towarowego — Istnienie znaku towarowego — Dowody przedstawione na poparcie sprzeciwu po upływie terminu wyznaczonego w tym celu — Nieuwzględnienie — Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej — Przepis odmienny — Okoliczności stojące na przeszkodzie uwzględnieniu dodatkowych lub uzupełniających dowodów) | 24 |
| 2013/C 344/41 | Sprawa C-121/12 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. — Bernhard Rintisch przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Valfleuri Pâtes alimentaires SA (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 74 ust. 2 — Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 — Zasada 50 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci — Sprzeciw właściciela wcześniejszego znaku towarowego — Istnienie znaku towarowego — Dowody przedstawione na poparcie sprzeciwu po upływie terminu wyznaczonego w tym celu — Nieuwzględnienie — Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej — Przepis odmienny — Okoliczności stojące na przeszkodzie uwzględnieniu dodatkowych lub uzupełniających dowodów) | 25 |
| 2013/C 344/42 | Sprawa C-122/12 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. — Bernhard Rintisch przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Valfleuri Pâtes alimentaires SA (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 74 ust. 2 — Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 — Zasada 50 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci — Sprzeciw właściciela wcześniejszego znaku towarowego — Istnienie znaku towarowego — Dowody przedstawione na poparcie sprzeciwu po upływie terminu wyznaczonego w tym celu — Nieuwzględnienie — Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej — Przepis odmienny — Okoliczności stojące na przeszkodzie uwzględnieniu dodatkowych lub uzupełniających dowodów) | 25 |
| 2013/C 344/43 | Sprawa C-140/12: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Pensionsversicherungsanstalt przeciwko Peterowi Breyowi (Swobodny przepływ osób — Obywatelstwo Unii — Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo pobytu przez okres przekraczający trzy miesiące — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) — Osoba niemająca już statusu pracownika najemnego lub osoby pracującej na własny rachunek — Uprawniony do emerytury — Warunek zasobów wystarczających, aby nie stanowić obciążenia dla systemu pomocy społecznej przyjmującego państwa członkowskiego — Wniosek o specjalne nieskładkowe świadczenie pieniężne — Dodatek wyrównawczy przeznaczony do uzupełnienia emerytury — Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 — Artykuł 3 ust. 3 i art. 70 — Właściwość państwa członkowskiego miejsca zamieszkania — Przesłanki przyznania — Prawo legalnego pobytu na terytorium krajowym — Zgodność z prawem Unii) | 26 |
| 2013/C 344/44 | Sprawa C-157/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Salzgitter Mannesmann Handel GmbH przeciwko SC Laminorul SA (Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Artykuł 34 pkt 3 i 4 — Uznanie orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim — Sytuacja, w której wspomnianego orzeczenia nie da się pogodzić z innym wcześniejszym orzeczeniem wydanym w tym samym państwie członkowskim w sporze o to samo roszczenie między tymi samymi stronami) | 26 |
| 2013/C 344/45 | Sprawa C-170/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — Peter Pinckney przeciwko KDG Mediatech AG (Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Jurysdykcja — Czyny niedozwolone i czyny podobne do czynów niedozwolonych — Majątkowe prawa autorskie — Nośnik materialny, na którym zwielokrotniono utwór podlegający ochronie — Udostępnienie w sieci — Określenie miejsca, w którym urzeczywistniła się szkoda) | 27 |
| 2013/C 344/46 | Sprawa C-172/12 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — EI du Pont de Nemours and Company przeciwko Komisji Europejskiej, DuPont Performance Elastomers LLC i DuPont Performance Elastomers SA (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek kauczuku chloroprenowego — Ustalanie cen i podział rynku — Naruszenie art. 81 WE — Możliwość przypisania stanowiącego naruszenie zachowania spółki zależnej jej spółce dominującej — Wspólna kontrola sprawowana przez dwie spółki dominujące — Decydujący wpływ — Odpowiedzialność solidarna — Przedawnienie — Uzasadniony interes) | 27 |
| 2013/C 344/47 | Sprawa C-179/12 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — The Dow Chemical Company przeciwko Komisji (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek kauczuku chloroprenowego — Ustalenie cen i podział rynku — Naruszenie art. 81 WE — Możliwość przypisania spółce dominującej zachowania spółki zależnej mającego znamiona naruszenia — Wspólna kontrola sprawowana przez dwie spółki dominujące — Decydujący wpływ — Prawo do obrony — Zwiększenie grzywny — Skutek odstraszający) | 28 |
| 2013/C 344/48 | Sprawa C-195/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle — Belgia) — Industrie du bois de Vielsalm & Cie (IBV) SA przeciwko Région wallonne (Dyrektywa 2004/8/WE — Zakres stosowania — Kogeneracja i wysokosprawna kogeneracja — Artykuł 7 — Regionalny system wsparcia przewidujący przyznanie zielonych certyfikatów instalacjom do kogeneracji — Przyznanie większej liczby zielonych certyfikatów instalacjom przetwarzającym głównie drewno lub odpady drzewne — Zasada równości i niedyskryminacji — Artykuły 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej) | 28 |
| 2013/C 344/49 | Sprawy połączone C-216/12 i C-217/12: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luksemburg) — Caisse nationale des prestations familiales przeciwko Fjoli Hliddal (C-216/12), Pierre’owi-Louisowi Bornandowi (C-217/12) (Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską — Obywatele szwajcarscy zamieszkujący w Szwajcarii i pracujący w Luksemburgu — Przyznanie zasiłku wychowawczego — Pojęcie świadczenia rodzinnego) | 29 |
| 2013/C 344/50 | Sprawa C-251/12: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Bruxelles — Belgia) — Christian Van Buggenhout i Ilse Van de Mierop, działający w charakterze syndyków masy upadłości Grontimmo SA przeciwko Banque Internationale à Luxembourg (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 — Postępowanie upadłościowe — Artykuł 24 ust. 1 — Spełnienie świadczenia do rąk dłużnika, względem którego zostało wszczęte postępowanie upadłościowe — Zapłata na rzecz wierzyciela tego dłużnika) | 29 |
| 2013/C 344/51 | Sprawa C-282/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Sul — Portugalia) — ITELCAR — Automóveis de Aluguer Lda przeciwko Fazenda Pública (Swobodny przepływ kapitału — Przepisy podatkowe — Podatek dochodowy od osób prawnych — Odsetki płacone przez spółkę będącą rezydentem tytułem wynagrodzenia za fundusze pożyczane przez spółkę mającą siedzibę w państwie trzecim — Istnienie powiązania w szczególny sposób pomiędzy tymi spółkami — System niedokapitalizowania — Niemożliwość odliczenia odsetek przypadających na część zadłużenia uznaną za nadmierną — Odliczenie w przypadku odsetek płaconych na rzecz spółki mającej siedzibę na terytorium kraju — Oszustwo podatkowe lub unikanie opodatkowania — Całkowicie sztuczne konstrukcje — Warunki pełnej konkurencji — Proporcjonalność) | 30 |
| 2013/C 344/52 | Sprawa C-283/12: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd — Warna — Bułgaria) — Serebrjannyj wek EOOD przeciwko Direktor na Direkcija Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite (Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 2 ust. 1 lit. c), art. 26, 62 i 63 — Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego — Świadczenia wzajemne — Transakcje odpłatne — Podstawa opodatkowania transakcji w wypadku wynagrodzenia w formie usług — Udzielenie przez osobę fizyczną na rzecz spółki prawa do użytkowania i do wynajmowania na rzecz osób trzecich nieruchomości w zamian za usługi ulepszenia i umeblowania owych nieruchomości przez ową spółkę) | 30 |
| 2013/C 344/53 | Sprawa C-297/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Laufen — Niemcy) — postępowania karne przeciwko Gjokowi Filewowi, Adnanowi Osmaniemu (Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Powrót nielegalnie przebywających obywateli państwa trzeciego — Dyrektywa 2008/115/WE — Artykuł 11 ust. 2 — Decyzja nakazująca powrót opatrzona zakazem wjazdu — Okres obowiązywania zakazu wjazdu ograniczony co do zasady do pięciu lat — Uregulowanie krajowe przewidujące w braku wniosku o ograniczenie bezterminowy zakaz wjazdu — Artykuł 2 ust. 2 lit. b) — Obywatele państw trzecich podlegający sankcji karnej, która przewiduje lub której skutkiem jest zobowiązanie do powrotu — Brak zastosowania dyrektywy) | 31 |
| 2013/C 344/54 | Sprawa C-298/12: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État — Francja) — Confédération paysanne przeciwko Ministre de l’alimentation, de l’agriculture et de la pêche (Rolnictwo — Wspólna polityka rolna — System płatności jednolitych — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — Obliczanie wysokości uprawnień do płatności — Określenie kwoty referencyjnej — Okres referencyjny — Artykuł 40 ust. 1, 2 i 5 — Wyjątkowe okoliczności — Rolnicy podlegający zobowiązaniom rolnośrodowiskowym stosownie do rozporządzenia (EWG) nr 2078/92 i rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 — Ustalenie prawa do rewaloryzacji kwoty referencyjnej — Zasada uzasadnionych oczekiwań — Równość traktowania między rolnikami) | 32 |
| 2013/C 344/55 | Sprawa C-306/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken — Niemcy) — Spedition Welter GmbH przeciwko Avanssur SA (Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowanie obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności — Dyrektywa 2009/103/WE — Artykuł 21 ust. 5 — Przedstawiciel wyznaczony do rozpatrywania i zaspokajania roszczeń — Pełnomocnictwo upoważniające do odbioru doręczeń pism sądowych — Uregulowanie krajowe uzależniające ważność tego doręczenia od wyraźnego pełnomocnictwa do jego odbioru — Zgodna wykładnia) | 32 |
| 2013/C 344/56 | Sprawa C-317/12: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea hovrätt — Szwecja) — postępowanie karne przeciwko Danielowi Lundbergowi (Transport drogowy — Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 — Obowiązek używania tachografu — Odstępstwa dla niehandlowego przewozu rzeczy — Pojęcie — Przewóz rzeczy dokonywany przez osobę fizyczną w ramach jej aktywności jako amatorskiego kierowcy wyścigowego w rajdach samochodowych w czasie wolnym, częściowo finansowanej dotacjami osób trzecich) | 33 |
| 2013/C 344/57 | Sprawa C-321/12: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep — Niderlandy) — F. van der Helder, D. Farrington przeciwko College voor zorgverzekeringen (Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 28 ust. 2 lit. b) — Świadczenia z ubezpieczenia zdrowotnego — Osoby uprawnione do emerytur w kilku krajach członkowskich — Miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim — Udzielanie świadczeń rzeczowych w państwie miejsca zamieszkania — Ciężar świadczeń — Państwo członkowskie, którego ustawodawstwu emeryt lub rencista podlegał najdłużej — Pojęcie) | 33 |
| 2013/C 344/58 | Sprawa C-322/12: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Belgia) — Państwo belgijskie przeciwko GIMLE SA (Czwarta dyrektywa 78/660/EWG — Artykuł 2 ust. 3 — Zasada prawdziwego i rzetelnego obrazu spółki — Artykuł 2 ust. 5 — Obowiązek odstąpienia — Artykuł 32 — Metoda wyceny na podstawie kosztu historycznego — Cena nabycia oczywiście niższa od wartości bieżącej) | 34 |
| 2013/C 344/59 | Sprawa C-336/12: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — Ministeriet for Forskning, Innovation og Videregående Uddannelser przeciwko Manova A/S (Odesłanie prejudycjalne — Zamówienia publiczne — Dyrektywa 2004/18/WE — Zasada równego traktowania — Procedura ograniczona — Ogłoszenie o zamówieniu — Wymaganie załączenia do zgłoszenia ostatniego opublikowanego sprawozdania finansowego — Brak owego sprawozdania w zgłoszeniach niektórych kandydatów — Prawo instytucji zamawiającej do wezwania tych kandydatów do przedstawienia sprawozdania po upływie terminu zgłoszenia) | 34 |
| 2013/C 344/60 | Sprawa C-353/12: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 października 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Pomoc na rzecz spółki Ixfin SpA — Pomoc przyznana bezprawnie i niezgodna z rynkiem wewnętrznym — Odzyskanie — Niewykonanie) | 35 |
| 2013/C 344/61 | Sprawa C-380/12: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski gradski syd — Bułgaria) — postępowanie z wniosku Siegfrieda Jánosa Schneidera (Jurysdykcja, uznawanie i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Zakres stosowania — Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych osób fizycznych — Jurysdykcja wyłączna w sprawach, których przedmiotem są prawa rzeczowe na nieruchomościach — Zakres — Postępowanie niesporne dotyczące prawa osoby objętej kuratelą, zamieszkałej w jednym z państw członkowskich, do rozporządzania nieruchomościami położonymi w innym państwie członkowskim) | 35 |
| 2013/C 344/62 | Sprawa C-492/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État — Francja) — Conseil national de l'ordre des médecins przeciwko Ministre de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, Ministre des Affaires sociales et de la Santé (Swobodny przepływ osób — Swoboda przedsiębiorczości — Swoboda świadczenia usług — Dyrektywa 2005/36/WE — Uznawanie kwalifikacji zawodowych — Zawód dentysty — Osobność i odmienność od zawodu lekarza medycyny — Wspólne kształcenie) | 36 |
| 2013/C 344/63 | Sprawa C-579/12 RX II: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Guidowi Strackowi (Szczególna procedura kontroli wyroku Sądu T-268/11 P — Służba publiczna — Odmowna decyzja Komisji w sprawie przeniesienia corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, którego urzędnik nie mógł wykorzystać w danym okresie rozliczeniowym z powodu długotrwałego zwolnienia chorobowego — Artykuł 1e ust. 2 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej — Artykuł 4 załącznika V do regulaminu pracowniczego — Dyrektywa 2003/88/WE — Artykuł 7 — Prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego — Zasada prawa socjalnego Unii — Artykuł 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej — Naruszenie jedności i spójności prawa Unii) | 36 |
| 2013/C 344/64 | Sprawa C-573/11 P: Postanowienie Trybunału z dnia 5 września 2013 r. — ClientEarth przeciwko Radzie Unii Europejskiej, Królestwu Danii, Republice Finlandii i Królestwu Szwecji (Odwołanie — Artykuł 19 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej — Reprezentacja przez adwokata niemającego statusu osoby trzeciej — Oczywiście niedopuszczalna skarga o stwierdzenie nieważności — Oczywiście bezzasadne podstawy odwołania) | 37 |
| 2013/C 344/65 | Sprawa C-34/12 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 3 września 2013 r. — Idromacchine Srl, Alessandro Capuzzo, Roberto Capuzzo przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna Unii Europejskiej — Skarga o odszkodowanie — Decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego — Szkodliwe wzmianki — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne) | 38 |
| 2013/C 344/66 | Sprawa C-356/13: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2013 r. — Komisja Europejska — przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej | 38 |
| 2013/C 344/67 | Sprawa C-430/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Ítélőtábla (Węgry) w dniu 29 lipca 2013 r. — Ilona Baradics i in. przeciwko QBE Insurance (Europe) Limited Magyarországi Fióktelepe, Magyar Állam | 38 |
| 2013/C 344/68 | Sprawa C-440/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Włochy) w dniu 2 sierpnia 2013 r. — Croce Amica One Italia Srl przeciwko Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU) | 39 |
| 2013/C 344/69 | Sprawa C-443/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat in Tirol (Austria) w dniu 7 sierpnia 2013 r. — Ute Reindl, MPREIS Warenvertriebs GmbH przeciwko Bezirkshauptmannschaft Innsbruck | 39 |
| 2013/C 344/70 | Sprawa C-445/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 28 maja 2013 r. w sprawie T-178/11 Voss of Norway ASA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 6 sierpnia 2013 r. przez Voss of Norway ASA | 40 |
| 2013/C 344/71 | Sprawa C-451/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez des Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Gigaset AG przeciwko SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG | 41 |
| 2013/C 344/72 | Sprawa C-453/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Newby Foods Ltd przeciwko Food Standards Agency | 42 |
| 2013/C 344/73 | Sprawa C-457/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 30 maja 2013 r. w sprawie T-454/10, Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 12 sierpnia 2013 r. przez Komisję Europejską | 42 |
| 2013/C 344/74 | Sprawa C-458/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 19 sierpnia 2013 r. — Andreas Grund jako syndyk masy upadłości SR-Tronic GmbH i in. przeciwko Nintendo Co. Ltd i Nintendo of America Inc. | 43 |
| 2013/C 344/75 | Sprawa C-459/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 19 sierpnia 2013 r. — Milica Široká przeciwko Úrad verejného zdravotníctva Slovenskej republiky | 44 |
| 2013/C 344/76 | Sprawa C-463/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 23 sierpnia 2013 r. — Stanley International Betting Ltd, Stanleybet Malta Ltd przeciwko Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli di Stato | 44 |
| 2013/C 344/77 | Sprawa C-468/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-367/12 MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt.przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)(OHIM), wniesione w dniu 28 sierpnia 2013 r. przez MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. | 45 |
| 2013/C 344/78 | Sprawa C-471/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Rüsselsheim (Niemcy) w dniu 2 września 2013 r. — Peter Link przeciwko Condor Flugdienst GmbH | 45 |
| 2013/C 344/79 | Sprawa C-477/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 5 września 2013 r. — Eintragungsausschuss bei der Bayerischen Architektenkammer przeciwko Hansowi Angererowi | 46 |
| 2013/C 344/80 | Sprawa C-479/13: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej | 46 |
| 2013/C 344/81 | Sprawa C-488/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okrazhen sad — Targovishte (Bułgaria) w dniu 9 września 2013 r. — Parva Investitsionna Banka AD, UniKredit Bulbank AD, Siyk Faundeyshan LLS przeciwko Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost AD, syndykowi masy upadłości Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost AD | 47 |
| 2013/C 344/82 | Sprawa C-491/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichts Berlin (Niemcy) w dniu 13 września 2013 r. — Mohamed Ali Ben Alaya przeciwko Bundesrepublik Deutschland | 47 |
| 2013/C 344/83 | Sprawa C-492/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen sad — Warna (Bułgaria) w dniu 13 września 2013 r. — Traum przeciwko Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno osiguritelna praktika — grad Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite | 48 |
| 2013/C 344/84 | Sprawa C-493/13: Skarga wniesiona w dniu 12 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Estońskiej | 48 |
| 2013/C 344/85 | Sprawa C-498/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias (Grecja) w dniu 16 września 2013 r. — Agrooikosystimata EPE przeciwko Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon (ministrowi gospodarki i finansów), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (ministrowi rozwoju rolniczego i artykułów żywnościowych), Perifereia Thessalias (Perifereiaki Enotita Magnisias) (regionowi Tesalia, okręg regionalny Magnezja) | 49 |
| 2013/C 344/86 | Sprawa C-502/13: Skarga wniesiona w dniu 18 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga | 49 |
| 2013/C 344/87 | Sprawa C-505/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen sad Warna (Bułgaria) w dniu 23 września 2013 r. — Levent Redzheb Yumer przeciwko Direktor na Teritorialna direktsia na NAP — Warna | 50 |
| 2013/C 344/88 | Sprawa C-506/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 9 lipca 2013 r. w sprawie T-552/11 Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro przeciwko Komisji, wniesione w dniu 19 września 2013 r. przez Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro A.E. | 50 |
| 2013/C 344/89 | Sprawa C-508/13: Skarga wniesiona w dniu 23 września 2013 r. — Republika Estońska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej | 51 |
| 2013/C 344/90 | Sprawa C-521/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 11 lipca 2013 r. w sprawie T-208/12 Think Schuhwerk GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 1 października 2013 r. przez Think Schuhwerk GmbH | 52 |
| 2013/C 344/91 | Sprawa C-245/12: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 lipca 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej | 53 |
| 2013/C 344/92 | Sprawa C-310/12: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 20 sierpnia 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Węgrom | 53 |
| 2013/C 344/93 | Sprawa C-544/12: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 lipca 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej | 53 |
| 2013/C 344/94 | Sprawa C-610/12: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 lipca 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Giessen — Niemcy) — Johannes Peter przeciwko Bundeseisenbahnvermögen | 53 |
| | Sąd |
| 2013/C 344/95 | Sprawa T-545/11: Wyrok Sądu z dnia 8 października 2013 r. — Stichting Greenpeace Nederland i PAN Europe przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące pierwszego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu substancji czynnej pod nazwą glifosat — Częściowa odmowa udzielenia dostępu — Ryzyko naruszenia interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej — Artykuł 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001 — Nadrzędny interes publiczny — Rozporządzenie nr 1367/2006 — Artykuł 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1367/2006 — Dyrektywa 91/414/EWG) | 54 |
| 2013/C 344/96 | Sprawa T-167/12 P: Wyrok Sądu z dnia 8 października 2013 r. — Rada przeciwko AY (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu w 2010 r. — Porównanie osiągnięć — Dokształcanie zawodowe — Pomyślne przejście egzaminów w ramach programu kształcenia urzędników grupy funkcyjnej AST w procedurze akredytacji celem dostępu do grupy funkcyjnej AD — Wypaczenie dowodów) | 54 |
| 2013/C 344/97 | Sprawa T-285/12: Wyrok Sądu z dnia 2 października 2013 r. — Cartoon Network przeciwko OHIM — Boomerang TV (BOOMERANG) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w przedmiocie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BOOMERANG — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy BoomerangTV — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 55 |
| 2013/C 344/98 | Sprawa T-554/11: Postanowienie Sądu z dnia 1 października 2013 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Finansowanie przez Unię Europejską pewnych projektów w Tunezji w ramach programu EuropeAid — Stworzenie zintegrowanego systemu informatycznego dla sądownictwa tunezyjskiego — Odzyskanie przez Komisję wierzytelności należnych Tunezji od osób trzecich — Nota obciążeniowa — Akty nierozerwalnie związane z umową — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Niedopuszczalność) | 55 |
| 2013/C 344/99 | Sprawa T-153/12: Postanowienie Sądu z dnia 16 września 2013 r. — Microsoft przeciwko OHIM — Sky IP International (SKYDRIVE) (Wspólnotowy znak towarowy — Wycofanie zgłoszenia — Umorzenie postępowania) | 55 |
| 2013/C 344/00 | Sprawa T-397/13 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 26 września 2013 r. — Tilly-Sabco przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Rolnictwo — Refundacje wywozowe — Mięso drobiowe — Rozporządzenie ustalające refundacje w zerowej wysokości — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru — Wyważenie interesów) | 56 |
| 2013/C 344/01 | Sprawa T-407/13: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2013 r. — Al Assad przeciwko Radzie | 56 |
| 2013/C 344/02 | Sprawa T-408/13: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2013 r. — Mayaleh przeciwko Radzie | 56 |
| 2013/C 344/03 | Sprawa T-431/13: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2013 r. — Métropole Gestion przeciwko OHIM — Metropol (METROPOL) | 57 |
| 2013/C 344/04 | Sprawa T-440/13: Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Millano Krzysztof Kotas przeciwko OHIM (kształt bombonierek czekoladowych) | 57 |
| 2013/C 344/05 | Sprawa T-473/13: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2013 r. — G-Star Raw przeciwko OHIM — PepsiCo (PEPSI RAW) | 57 |
| 2013/C 344/06 | Sprawa T-478/13: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2013 r. — NumberFour przeciwko OHIM — Inaer Helicópteros (ENFORE) | 58 |
| 2013/C 344/07 | Sprawa T-480/13: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2013 r. You-View.tv. przeciwko OHIM — YouView TV (YouView+) | 58 |
| 2013/C 344/08 | Sprawa T-483/13: Skarga wniesiona w dniu 10 września 2013 r. — Oikonomopoulos przeciwko Komisji | 59 |
| 2013/C 344/09 | Sprawa T-484/13: Skarga wniesiona w dniu 9 września 2013 r. — Lumene przeciwko OHIM (THE YOUTH EXPERTS) | 59 |
| 2013/C 344/10 | Sprawa T-491/13: Skarga wniesiona w dniu 11 września 2013 r. — Perfetti Van Melle Benelux przeciwko OHIM — Kraft Foods Global Brands (TRIDENT PURE) | 60 |
| 2013/C 344/11 | Sprawa T-494/13: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Sales & Solutions przeciwko OHIM — Inceda Holding (watt) | 60 |
| 2013/C 344/12 | Sprawa T-495/13: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Sales & Solutions przeciwko OHIM — Inceda Holding (Watt) | 61 |
| 2013/C 344/13 | Sprawa T-496/13: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — McCullough przeciwko Cedefop | 61 |
| 2013/C 344/14 | Sprawa T-497/13: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Boston Scientific Neuromodulation przeciwko OHIM (PRECISION SPECTRA) | 62 |
| 2013/C 344/15 | Sprawa T-498/13: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Nanu-Nana Joachim Hoepp przeciwko OHIM — Vincci Hoteles (NAMMU) | 62 |
| 2013/C 344/16 | Sprawa T-499/13: Skarga wniesiona w dniu 9 września 2013 r. — nMetric przeciwko OHIM (SMARTER SCHEDULING) | 63 |
| 2013/C 344/17 | Sprawa T-505/13: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2013 r. — Stichting Sona i Nao przeciwko Komisji | 63 |
| 2013/C 344/18 | Sprawa T-509/13: Skarga wniesiona w dniu 19 września 2013 r. — Ratioparts-Ersatzteile-Vertriebs przeciwko OHIM — IIC (NORTHWOOD) | 64 |
| 2013/C 344/19 | Sprawa T-519/13: Skarga wniesiona w dniu 25 września 2013 r. — Leder & Schuh International przeciwko OHIM — Epple (VALDASAAR) | 65 |
| 2013/C 344/20 | Sprawa T-520/13: Skarga wniesiona w dniu 25 września 2013 r. — Philip Morris Benelux przeciwko Komisji | 65 |
| 2013/C 344/21 | Sprawa T-527/13: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji | 66 |
| 2013/C 344/22 | Sprawa T-538/13: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2013 r. — Verein Natura Havel i Vierhaus przeciwko Komisji | 66 |
| 2013/C 344/23 | Sprawa T-542/13: Skarga wniesiona w dniu 2 października 2013 r. — Niderlandy przeciwko Komisji | 67 |
| 2013/C 344/24 | Sprawa T-544/13: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2013 r. — Dyson przeciwko Komisji | 68 |
| 2013/C 344/25 | Sprawa T-557/12: Postanowienie Sądu z dnia 2 października 2013 r. — RiskMetrics Solutions przeciwko OHIM (RISKMANAGER) | 68 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2013/C 344/26 | Sprawa F-116/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 9 października 2013 r. — Wahlström przeciwko Frontex (Służba publiczna — Członek personelu tymczasowego — Sprawozdanie z oceny — Obowiązek uzasadnienia — Coroczne spotkanie z oceniającym — Ustalenie celów) | 69 |
| 2013/C 344/27 | Sprawa F-81/13: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji | 69 |
| 2013/C 344/28 | Sprawa F-83/13: Skarga wniesiona w dniu 4 września 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji | 69 |
| 2013/C 344/29 | Sprawa F-87/13: Skarga wniesiona w dniu 13 września 2013 r. — ZZ przeciwko Parlamentowi | 69 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2013/C 344/03

Sprawa C-189/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta — Wyłączenie z tej procedury szczególnej sprzedaży detalicznej — Wykazanie na fakturze kwoty podatku VAT podlegającego odliczeniu niezwiązanego z naliczonym podatkiem należnym lub zapłaconym — Określenie podstawy opodatkowania w sposób ogólny dla danego okresu — Niezgodność)

4

2013/C 344/04

Sprawa C-193/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta)

5

2013/C 344/05

Sprawa C-221/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 24 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg — Niemcy) — Leyla Ecem Demirkan przeciwko Bundesrepublik Deutschland (Układ stowarzyszeniowy EWGTurcja — Protokół dodatkowy — Artykuł 41 ust. 1 — Klauzula standstill — Obowiązek posiadania wizy przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego — Swoboda świadczenia usług — Prawo obywatela tureckiego do udania się do państwa członkowskiego w celu odwiedzenia członka jego rodziny i ewentualnego skorzystania z usług)

5

2013/C 344/06

Sprawa C-236/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta)

6

2013/C 344/07

Sprawa C-267/11 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. — Komisja Europejska, inne strony postępowania: Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Słowacka, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Odwołanie — Zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich zmniejszanie — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Przydział uprawnień dla Republiki Łotewskiej — Lata 2008–2012)

6

2013/C 344/08

Sprawa C-269/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Czeskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta)

7

2013/C 344/09

Sprawa C-293/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta)

7

2013/C 344/10

Sprawa C-296/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta)

8

2013/C 344/11

Sprawa C-309/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta)

8

2013/C 344/12

Sprawa C-369/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Transport — Dyrektywa 2001/14/WE — Artykuł 4 ust. 1 i art. 30 ust. 3 — Alokacja zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej — Pobieranie opłat — Opłaty za infrastrukturę — Niezależność zarządcy infrastruktury)

9

2013/C 344/13

Sprawa C-373/11: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias — Grecja) — Panellinios Syndesmos Viomichanion Metapoiisis Kapnou przeciwko Ypoyrgos Oikonomias kai Oikonomikon, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Ocena ważności — Wspólna polityka rolna — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — Dodatkowa płatność w przypadku określonych rodzajów gospodarowania i produkcji wysokojakościowej — Zakres uznania pozostawiony państwom członkowskim — Dyskryminacja — Artykuły 32 WE i 34 WE)

9

2013/C 344/14

Sprawa C-418/11: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Innsbruck — Austria) — TEXDATA Software GmbH (Prawo spółek — Swoboda przedsiębiorczości — Jedenasta dyrektywa 89/666/EWG — Ujawnienie dokumentów księgowych — Oddział spółki kapitałowej z siedzibą w innym państwie członkowskim — Sankcja pieniężna w przypadku braku ujawnienia w przewidzianym terminie — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Zasada poszanowania prawa do obrony — Sankcja o odpowiednim, skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym charakterze)

10

2013/C 344/15

Sprawa C-431/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 września 2013 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego — Porozumienie EOG — Propozycja zmiany — Decyzja Rady — Wybór podstawy prawnej — Artykuł 48 TFUE — Artykuł 79 ust. 2 lit. b) TFUE)

10

2013/C 344/16

Sprawa C-435/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — CHS Tour Services GmbH przeciwko Team4 Travel GmbH (Dyrektywa 2005/29/WE — Nieuczciwe praktyki handlowe — Broszura sprzedażowa zawierająca fałszywe informacje — Zakwalifikowanie praktyki handlowej jako nieuczciwej — Wypadek, w którym nie można zarzucić przedsiębiorcy żadnego uchybienia wymogom staranności zawodowej)

11

2013/C 344/17

Sprawa C-450/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 306–310 — Procedura szczególna dla biur podróży — Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni — Pojęcia podróżnego i klienta)

11

2013/C 344/18

Sprawa C-476/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret — Dania) — HK Danmark, działający w imieniu Glennie Kristensen przeciwko Experian A/S (Zasada niedyskryminacji ze względu na wiek — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 21 ust. 1 — Dyrektywa 2000/78/WE — Artykuł 6 ust. 1 i 2 — System zabezpieczenia emerytalnego pracowników — Wzrost wysokości składki wraz z wiekiem)

12

2013/C 344/19

Sprawa C-509/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — w postępowaniu wszczętym przez ÖBB-Personenverkehr AG (Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 — Prawa i obowiązki pasażerów w ruchu kolejowym — Artykuł 17 — Odszkodowanie w przypadku opóźnienia — Wyłączenie w razie działania siły wyższej — Dopuszczalność — Artykuł 30 ust. 1 akapit pierwszy — Kompetencje organu krajowego odpowiedzialnego za egzekwowanie przepisów omawianego rozporządzenia — Możliwość nakazania przewoźnikowi kolejowemu, by wprowadził zmiany w swoich warunkach przyznawania pasażerom odszkodowania)

12

2013/C 344/20

Sprawa C-539/11: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana — Włochy) — Ottica New Line di Accardi Vincenzo przeciwko Comune di Campobello di Mazara (Artykuły 49 TFUE i 56 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości — Zdrowie publiczne — Optycy — Przepisy krajowe uzależniające utworzenie nowych zakładów optycznych od zezwolenia — Ograniczenia demograficzne i geograficzne — Względy uzasadniające — Zdolność do osiągnięcia zamierzonego celu — Spójność — Proporcjonalność)

13

2013/C 344/21

Sprawa C-546/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret — Dania) — Dansk Jurist- og Økonomforbund, działający w imieniu Erika Toftgaarda przeciwko Indenrigs- og Sundhedsministeriet (Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy — Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek — Dyrektywa 2000/78/WE — Artykuł 6 ust. 1 i 2 — Odmowa wypłaty wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy urzędnikom, którzy ukończyli 65 lat i kwalifikują się do korzystania z emerytury)

13

2013/C 344/22

Sprawa C-583/11 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 października 2013 r. — Inuit Tapiriit Kanatami i in. przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej, Królestwu Niderlandów, Komisji Europejskiej (Odwołanie — Rozporządzenie (WE) nr 1007/2009 — Handel produktami z fok — Ograniczenia w przywozie i wprowadzaniu tych produktów do obrotu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Prawo osób fizycznych i prawnych do wniesienia skargi — Artykuł 263 akapit czwarty TFUE — Pojęcie aktów regulacyjnych — Akty ustawodawcze — Prawo podstawowe do skutecznej ochrony sądowej)

14

2013/C 344/23

Sprawa C-609/11 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Centrotherm Systemtechnik GmbH przeciwko centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG, Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i nr 2868/95 — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM — Rzeczywiste używanie — Pojęcie — Środki dowodowe — Oświadczenie złożone pod przysięgą — Artykuł 134 §§ 1–3 regulaminu postępowania przed Sądem — Przysługująca Sądowi kompetencja o charakterze reformatoryjnym — Zakres żądań i zarzutów wysuwanych przez interwenienta)

15

2013/C 344/24

Sprawa C-610/11 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Centrotherm Systemtechnik GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG (Odwołanie — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM — Rzeczywiste używanie — Środki dowodowe — Oświadczenie złożone pod przysięgą — Ciężar dowodu — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Dowody uzupełniające przedstawione w postępowaniu przed izbą odwoławczą — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuły 15, 51 i 76 — Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 — Zasada 40 ust. 5)

15

2013/C 344/25

Sprawa C-622/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Staatssecretaris van Financiën przeciwko Pactor Vastgoed BV (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 13 część C i art. 20 — Dostawa nieruchomości — Prawo wyboru opodatkowania — Prawo do odliczenia — Korekta odliczeń — Pokrycie kwot należnych w następstwie korekty odliczenia podatku VAT — Podatnik zobowiązany do zapłaty podatku — Podatnik inny niż ten, który wstępnie dokonał tego odliczenia i nieuczestniczący w opodatkowanej transakcji, z tytułu której dokonano rzeczonego odliczenia)

16

2013/C 344/26

Sprawa C-625/11 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS, inne strony postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), Królestwo Niderlandów i Komisja Europejska (Odwołanie — Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) — Rejestracja, ocena i udzielanie zezwoleń w zakresie chemikaliów — Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (rozporządzenie REACH) — Artykuły 57 i 59 — Substancje podlegające zezwoleniu — Identyfikacja akrylamidu jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy — Umieszczenie na liście substancji kandydackich — Publikacja — Termin do wniesienia skargi — Artykuł 102 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem — Dzień, od którego termin ten powinien być liczony w przypadku skargi na decyzję opublikowaną wyłącznie w Internecie — Pewność prawa — Skuteczna ochrona sądowa)

16

2013/C 344/27

Sprawa C-626/11 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, inne strony postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), Komisja Europejska i Królestwo Niderlandów (Odwołanie — Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) — Rejestracja, ocena i udzielanie zezwoleń w zakresie chemikaliów — Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (rozporządzenie REACH) — Artykuły 57 i 59 — Substancje podlegające zezwoleniu — Identyfikacja akrylamidu jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy — Umieszczenie na liście substancji kandydackich — Publikacja listy na stronie internetowej ECHA — Skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przed tą publikacją — Dopuszczalność)

17

2013/C 344/28

Sprawa C-661/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Belgia) — Martin y Paz Diffusion SA przeciwko Davidowi Depuydtowi, Fabriek van Maroquinerie Gauquie NV (Znaki towarowe — Dyrektywa 89/104/EWG — Artykuł 5 — Zgoda właściciela znaku towarowego na używanie przez osobę trzecią oznaczenia identycznego z tym znakiem — Zgoda udzielona w ramach wspólnego korzystania ze znaku — Przysługująca temu właścicielowi możliwość zakończenia wspólnego korzystania i powrotu do wyłącznego używania jego znaku)

17

2013/C 344/29

Sprawa C-668/11 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Alliance One International Inc. przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Hiszpański rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego — Ustalanie cen i podział rynku — Naruszenie art. 81 WE — Możliwość przypisania noszącego znamiona naruszenia zachowania spółki zależnej jej spółce dominującej — Skutek odstraszający — Równość traktowania — Współpraca — Obowiązek uzasadnienia — Okoliczności łagodzące)

18

2013/C 344/30

Sprawa C-679/11 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Alliance One International, Inc. przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Hiszpański rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego — Ustalanie cen i podział rynku — Naruszenie art. 81 WE — Możliwość przypisania noszącego znamiona naruszenia zachowania spółki zależnej jej spółce dominującej — Obowiązek uzasadnienia — Prawa podstawowe — Skutek odstraszający — Równość traktowania — Okoliczności łagodzące — Współpraca — Nieograniczone prawo orzekania — Zasada ne ultra petita — Prawo do sprawiedliwego procesu)

18

2013/C 344/31

Sprawa C-5/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 1 de Lleida — Hiszpania) — Betriu Montull, Marc przeciwko Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) (Polityka społeczna — Dyrektywa 92/85/EWG — Ochrona w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią — Artykuł 8 — Urlop macierzyński — Dyrektywa 76/207/EWG — Równość traktowania pracowników płci żeńskiej i męskiej — Artykuł 2 ust. 1 i 3 — Prawo matek będących pracownikami najemnymi do urlopu po urodzeniu dziecka — Możliwość wykorzystania urlopu przez matkę będącą pracownikiem najemnym lub przez ojca będącego pracownikiem najemnym — Matka niebędąca pracownikiem najemnym i nieobjęta publicznym systemem zabezpieczenia społecznego — Wykluczenie prawa ojca będącego pracownikiem najemnym do urlopu — Ojcowie biologiczni i ojcowie adopcyjni — Zasada równego traktowania)

o

19

2013/C 344/32

Sprawa C-32/12: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 2 de Badajoz — Hiszpania) — Soledad Duarte Hueros przeciwko Autociba SA, Automóviles Citroen España SA (Dyrektywa 1999/44/WE — Uprawnienia konsumenta w przypadku braku zgodności towaru z umową — Brak zgodności o nikłym znaczeniu — Wykluczenie unieważnienia umowy — Kompetencje sądu krajowego)

o

19

2013/C 344/33

Sprawa C-56/12 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. — European Federation of Ink and Ink Cartridge Manufacturers (EFIM) przeciwko Komisji Europejskiej, Lexmark International Technology SA (Odwołanie — Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Rynki naboi do drukarek — Decyzja w sprawie oddalenia skargi do Komisji — Brak interesu wspólnotowego — Niskie prawdopodobieństwo udowodnienia istnienia naruszenia art. 82 WE — Znaczenie wagi zarzucanego naruszenia)

20

2013/C 344/34

Sprawa C-59/12: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — BKK Mobil Oil Körperschaft des öffentlichen Rechts przeciwko Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV (Dyrektywa 2005/29/WE — Nieuczciwe praktyki handlowe — Zakres stosowania — Wprowadzające w błąd informacje rozpowszechniane przez kasę chorych ustawowego systemu ubezpieczeń społecznych — Kasa ustanowiona w formie podmiotu prawa publicznego)

20

2013/C 344/35

Sprawa C-86/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative — Luksemburg) — Adzo Domenyo Alokpa, Jarel Mondoulou, Eja Mondoulou przeciwko Ministre du Travail, de l'Emploi et de l'Immigration (Obywatelstwo Unii — Artykuły 20 TFUE i 21 TFUE — Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo pobytu obywatela państwa trzeciego będącego bezpośrednim wstępnym obywateli Unii będących małymi dziećmi — Obywatele Unii, którzy urodzili się w państwie członkowskim innym niż państwo ich przynależności państwowej i którzy nie korzystali z prawa do swobodnego przemieszczania się — Prawa podstawowe)

21

2013/C 344/36

Sprawa C-94/12: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche — Włochy) — Swm Costruzioni 2 SpA, Mannocchi Luigino DI przeciwko Provincia di Fermo (Zamówienia publiczne — Dyrektywa 2004/18/WE — Sytuacja ekonomiczna i finansowa — Kwalifikacje techniczne lub zawodowe — Artykuł 47 ust. 2 i art. 48 ust. 3 — Możliwość powołania się przez podmiot gospodarczy na kwalifikacje innych podmiotów — Artykuł 52 — System certyfikacji — Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Przepisy krajowe nakładające obowiązek posiadania certyfikatu kwalifikacji odpowiadającego kategorii i wartości robót budowlanych, będących przedmiotem zamówienia — Zakaz powoływania się na certyfikaty wielu podmiotów w odniesieniu do robót budowlanych należących do tej samej kategorii)

22

2013/C 344/37

Sprawa C-109/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — Laboratoires Lyocentre przeciwko Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus, Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto (Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Wyroby medyczne — Dyrektywa 93/42/EWG — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Dyrektywa 2001/83/WE — Uprawnienie właściwego organu krajowego do zaklasyfikowania jako produktu leczniczego stosowanego u ludzi produktu sprzedawanego w innym państwie członkowskim jako opatrzony oznakowaniem CE wyrób medyczny — Mająca zastosowanie procedura)

22

2013/C 344/38

Sprawa C-113/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court — Irlandia) — Donal Brady przeciwko Environmental Protection Agency (Środowisko naturalne — Dyrektywa 75/442/EWG — Gnojowica świńska wytworzona i składowana w gospodarstwie hodowli trzody chlewnej do momentu sprzedaży podmiotom prowadzącym gospodarstwa rolne, które wykorzystują ją jako nawóz na swoim terenie — Kwalifikacja jako odpady lub produkt uboczny — Przesłanki — Ciężar dowodu — Dyrektywa 91/676/EWG — Brak transpozycji — Odpowiedzialność osobista producenta za przestrzeganie prawa Unii dotyczącego odpadów i nawozów przez takie podmioty)

23

2013/C 344/39

Sprawa C-115/12 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba izba) z dnia 26 września 2013 r. — Republika Francuska przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Wspólnotowa interwencja strukturalna w regionie Martynika — Zmniejszenie pomocy finansowej — Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Zgodność działań z przepisami Unii — Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane — Dyrektywa 93/37/EWG — Artykuł 2 — Pojęcie bezpośredniego subsydiowania — Pojęcie obiektów sportowych, rekreacyjnych i wypoczynkowych)

24

2013/C 344/40

Sprawa C-120/12 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia z dnia 3 października 2013 r. — Bernhard Rintisch przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Bariatrix Europe Inc. SAS (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 74 ust. 2 — Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 — Zasada 50 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci — Sprzeciw właściciela wcześniejszego znaku towarowego — Istnienie znaku towarowego — Dowody przedstawione na poparcie sprzeciwu po upływie terminu wyznaczonego w tym celu — Nieuwzględnienie — Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej — Przepis odmienny — Okoliczności stojące na przeszkodzie uwzględnieniu dodatkowych lub uzupełniających dowodów)

24

2013/C 344/41

Sprawa C-121/12 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. — Bernhard Rintisch przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Valfleuri Pâtes alimentaires SA (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 74 ust. 2 — Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 — Zasada 50 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci — Sprzeciw właściciela wcześniejszego znaku towarowego — Istnienie znaku towarowego — Dowody przedstawione na poparcie sprzeciwu po upływie terminu wyznaczonego w tym celu — Nieuwzględnienie — Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej — Przepis odmienny — Okoliczności stojące na przeszkodzie uwzględnieniu dodatkowych lub uzupełniających dowodów)

25

2013/C 344/42

Sprawa C-122/12 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. — Bernhard Rintisch przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Valfleuri Pâtes alimentaires SA (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 74 ust. 2 — Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 — Zasada 50 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci — Sprzeciw właściciela wcześniejszego znaku towarowego — Istnienie znaku towarowego — Dowody przedstawione na poparcie sprzeciwu po upływie terminu wyznaczonego w tym celu — Nieuwzględnienie — Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej — Przepis odmienny — Okoliczności stojące na przeszkodzie uwzględnieniu dodatkowych lub uzupełniających dowodów)

25

2013/C 344/43

Sprawa C-140/12: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Pensionsversicherungsanstalt przeciwko Peterowi Breyowi (Swobodny przepływ osób — Obywatelstwo Unii — Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo pobytu przez okres przekraczający trzy miesiące — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) — Osoba niemająca już statusu pracownika najemnego lub osoby pracującej na własny rachunek — Uprawniony do emerytury — Warunek zasobów wystarczających, aby nie stanowić obciążenia dla systemu pomocy społecznej przyjmującego państwa członkowskiego — Wniosek o specjalne nieskładkowe świadczenie pieniężne — Dodatek wyrównawczy przeznaczony do uzupełnienia emerytury — Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 — Artykuł 3 ust. 3 i art. 70 — Właściwość państwa członkowskiego miejsca zamieszkania — Przesłanki przyznania — Prawo legalnego pobytu na terytorium krajowym — Zgodność z prawem Unii)

26

2013/C 344/44

Sprawa C-157/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Salzgitter Mannesmann Handel GmbH przeciwko SC Laminorul SA (Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Artykuł 34 pkt 3 i 4 — Uznanie orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim — Sytuacja, w której wspomnianego orzeczenia nie da się pogodzić z innym wcześniejszym orzeczeniem wydanym w tym samym państwie członkowskim w sporze o to samo roszczenie między tymi samymi stronami)

26

2013/C 344/45

Sprawa C-170/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — Peter Pinckney przeciwko KDG Mediatech AG (Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Jurysdykcja — Czyny niedozwolone i czyny podobne do czynów niedozwolonych — Majątkowe prawa autorskie — Nośnik materialny, na którym zwielokrotniono utwór podlegający ochronie — Udostępnienie w sieci — Określenie miejsca, w którym urzeczywistniła się szkoda)

27

2013/C 344/46

Sprawa C-172/12 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — EI du Pont de Nemours and Company przeciwko Komisji Europejskiej, DuPont Performance Elastomers LLC i DuPont Performance Elastomers SA (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek kauczuku chloroprenowego — Ustalanie cen i podział rynku — Naruszenie art. 81 WE — Możliwość przypisania stanowiącego naruszenie zachowania spółki zależnej jej spółce dominującej — Wspólna kontrola sprawowana przez dwie spółki dominujące — Decydujący wpływ — Odpowiedzialność solidarna — Przedawnienie — Uzasadniony interes)

27

2013/C 344/47

Sprawa C-179/12 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — The Dow Chemical Company przeciwko Komisji (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek kauczuku chloroprenowego — Ustalenie cen i podział rynku — Naruszenie art. 81 WE — Możliwość przypisania spółce dominującej zachowania spółki zależnej mającego znamiona naruszenia — Wspólna kontrola sprawowana przez dwie spółki dominujące — Decydujący wpływ — Prawo do obrony — Zwiększenie grzywny — Skutek odstraszający)

28

2013/C 344/48

Sprawa C-195/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle — Belgia) — Industrie du bois de Vielsalm & Cie (IBV) SA przeciwko Région wallonne (Dyrektywa 2004/8/WE — Zakres stosowania — Kogeneracja i wysokosprawna kogeneracja — Artykuł 7 — Regionalny system wsparcia przewidujący przyznanie zielonych certyfikatów instalacjom do kogeneracji — Przyznanie większej liczby zielonych certyfikatów instalacjom przetwarzającym głównie drewno lub odpady drzewne — Zasada równości i niedyskryminacji — Artykuły 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej)

28

2013/C 344/49

Sprawy połączone C-216/12 i C-217/12: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luksemburg) — Caisse nationale des prestations familiales przeciwko Fjoli Hliddal (C-216/12), Pierre’owi-Louisowi Bornandowi (C-217/12) (Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską — Obywatele szwajcarscy zamieszkujący w Szwajcarii i pracujący w Luksemburgu — Przyznanie zasiłku wychowawczego — Pojęcie świadczenia rodzinnego)

29

2013/C 344/50

Sprawa C-251/12: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Bruxelles — Belgia) — Christian Van Buggenhout i Ilse Van de Mierop, działający w charakterze syndyków masy upadłości Grontimmo SA przeciwko Banque Internationale à Luxembourg (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 — Postępowanie upadłościowe — Artykuł 24 ust. 1 — Spełnienie świadczenia do rąk dłużnika, względem którego zostało wszczęte postępowanie upadłościowe — Zapłata na rzecz wierzyciela tego dłużnika)

29

2013/C 344/51

Sprawa C-282/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Sul — Portugalia) — ITELCAR — Automóveis de Aluguer Lda przeciwko Fazenda Pública (Swobodny przepływ kapitału — Przepisy podatkowe — Podatek dochodowy od osób prawnych — Odsetki płacone przez spółkę będącą rezydentem tytułem wynagrodzenia za fundusze pożyczane przez spółkę mającą siedzibę w państwie trzecim — Istnienie powiązania w szczególny sposób pomiędzy tymi spółkami — System niedokapitalizowania — Niemożliwość odliczenia odsetek przypadających na część zadłużenia uznaną za nadmierną — Odliczenie w przypadku odsetek płaconych na rzecz spółki mającej siedzibę na terytorium kraju — Oszustwo podatkowe lub unikanie opodatkowania — Całkowicie sztuczne konstrukcje — Warunki pełnej konkurencji — Proporcjonalność)

30

2013/C 344/52

Sprawa C-283/12: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd — Warna — Bułgaria) — Serebrjannyj wek EOOD przeciwko Direktor na Direkcija Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite (Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 2 ust. 1 lit. c), art. 26, 62 i 63 — Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego — Świadczenia wzajemne — Transakcje odpłatne — Podstawa opodatkowania transakcji w wypadku wynagrodzenia w formie usług — Udzielenie przez osobę fizyczną na rzecz spółki prawa do użytkowania i do wynajmowania na rzecz osób trzecich nieruchomości w zamian za usługi ulepszenia i umeblowania owych nieruchomości przez ową spółkę)

30

2013/C 344/53

Sprawa C-297/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Laufen — Niemcy) — postępowania karne przeciwko Gjokowi Filewowi, Adnanowi Osmaniemu (Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Powrót nielegalnie przebywających obywateli państwa trzeciego — Dyrektywa 2008/115/WE — Artykuł 11 ust. 2 — Decyzja nakazująca powrót opatrzona zakazem wjazdu — Okres obowiązywania zakazu wjazdu ograniczony co do zasady do pięciu lat — Uregulowanie krajowe przewidujące w braku wniosku o ograniczenie bezterminowy zakaz wjazdu — Artykuł 2 ust. 2 lit. b) — Obywatele państw trzecich podlegający sankcji karnej, która przewiduje lub której skutkiem jest zobowiązanie do powrotu — Brak zastosowania dyrektywy)

31

2013/C 344/54

Sprawa C-298/12: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État — Francja) — Confédération paysanne przeciwko Ministre de l’alimentation, de l’agriculture et de la pêche (Rolnictwo — Wspólna polityka rolna — System płatności jednolitych — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — Obliczanie wysokości uprawnień do płatności — Określenie kwoty referencyjnej — Okres referencyjny — Artykuł 40 ust. 1, 2 i 5 — Wyjątkowe okoliczności — Rolnicy podlegający zobowiązaniom rolnośrodowiskowym stosownie do rozporządzenia (EWG) nr 2078/92 i rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 — Ustalenie prawa do rewaloryzacji kwoty referencyjnej — Zasada uzasadnionych oczekiwań — Równość traktowania między rolnikami)

32

2013/C 344/55

Sprawa C-306/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken — Niemcy) — Spedition Welter GmbH przeciwko Avanssur SA (Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowanie obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności — Dyrektywa 2009/103/WE — Artykuł 21 ust. 5 — Przedstawiciel wyznaczony do rozpatrywania i zaspokajania roszczeń — Pełnomocnictwo upoważniające do odbioru doręczeń pism sądowych — Uregulowanie krajowe uzależniające ważność tego doręczenia od wyraźnego pełnomocnictwa do jego odbioru — Zgodna wykładnia)

32

2013/C 344/56

Sprawa C-317/12: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea hovrätt — Szwecja) — postępowanie karne przeciwko Danielowi Lundbergowi (Transport drogowy — Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 — Obowiązek używania tachografu — Odstępstwa dla niehandlowego przewozu rzeczy — Pojęcie — Przewóz rzeczy dokonywany przez osobę fizyczną w ramach jej aktywności jako amatorskiego kierowcy wyścigowego w rajdach samochodowych w czasie wolnym, częściowo finansowanej dotacjami osób trzecich)

33

2013/C 344/57

Sprawa C-321/12: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep — Niderlandy) — F. van der Helder, D. Farrington przeciwko College voor zorgverzekeringen (Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 28 ust. 2 lit. b) — Świadczenia z ubezpieczenia zdrowotnego — Osoby uprawnione do emerytur w kilku krajach członkowskich — Miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim — Udzielanie świadczeń rzeczowych w państwie miejsca zamieszkania — Ciężar świadczeń — Państwo członkowskie, którego ustawodawstwu emeryt lub rencista podlegał najdłużej — Pojęcie)

33

2013/C 344/58

Sprawa C-322/12: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Belgia) — Państwo belgijskie przeciwko GIMLE SA (Czwarta dyrektywa 78/660/EWG — Artykuł 2 ust. 3 — Zasada prawdziwego i rzetelnego obrazu spółki — Artykuł 2 ust. 5 — Obowiązek odstąpienia — Artykuł 32 — Metoda wyceny na podstawie kosztu historycznego — Cena nabycia oczywiście niższa od wartości bieżącej)

34

2013/C 344/59

Sprawa C-336/12: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — Ministeriet for Forskning, Innovation og Videregående Uddannelser przeciwko Manova A/S (Odesłanie prejudycjalne — Zamówienia publiczne — Dyrektywa 2004/18/WE — Zasada równego traktowania — Procedura ograniczona — Ogłoszenie o zamówieniu — Wymaganie załączenia do zgłoszenia ostatniego opublikowanego sprawozdania finansowego — Brak owego sprawozdania w zgłoszeniach niektórych kandydatów — Prawo instytucji zamawiającej do wezwania tych kandydatów do przedstawienia sprawozdania po upływie terminu zgłoszenia)

34

2013/C 344/60

Sprawa C-353/12: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 października 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Pomoc na rzecz spółki Ixfin SpA — Pomoc przyznana bezprawnie i niezgodna z rynkiem wewnętrznym — Odzyskanie — Niewykonanie)

35

2013/C 344/61

Sprawa C-380/12: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski gradski syd — Bułgaria) — postępowanie z wniosku Siegfrieda Jánosa Schneidera (Jurysdykcja, uznawanie i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Zakres stosowania — Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych osób fizycznych — Jurysdykcja wyłączna w sprawach, których przedmiotem są prawa rzeczowe na nieruchomościach — Zakres — Postępowanie niesporne dotyczące prawa osoby objętej kuratelą, zamieszkałej w jednym z państw członkowskich, do rozporządzania nieruchomościami położonymi w innym państwie członkowskim)

35

2013/C 344/62

Sprawa C-492/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État — Francja) — Conseil national de l'ordre des médecins przeciwko Ministre de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, Ministre des Affaires sociales et de la Santé (Swobodny przepływ osób — Swoboda przedsiębiorczości — Swoboda świadczenia usług — Dyrektywa 2005/36/WE — Uznawanie kwalifikacji zawodowych — Zawód dentysty — Osobność i odmienność od zawodu lekarza medycyny — Wspólne kształcenie)

36

2013/C 344/63

Sprawa C-579/12 RX II: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Guidowi Strackowi (Szczególna procedura kontroli wyroku Sądu T-268/11 P — Służba publiczna — Odmowna decyzja Komisji w sprawie przeniesienia corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, którego urzędnik nie mógł wykorzystać w danym okresie rozliczeniowym z powodu długotrwałego zwolnienia chorobowego — Artykuł 1e ust. 2 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej — Artykuł 4 załącznika V do regulaminu pracowniczego — Dyrektywa 2003/88/WE — Artykuł 7 — Prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego — Zasada prawa socjalnego Unii — Artykuł 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej — Naruszenie jedności i spójności prawa Unii)

36

2013/C 344/64

Sprawa C-573/11 P: Postanowienie Trybunału z dnia 5 września 2013 r. — ClientEarth przeciwko Radzie Unii Europejskiej, Królestwu Danii, Republice Finlandii i Królestwu Szwecji (Odwołanie — Artykuł 19 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej — Reprezentacja przez adwokata niemającego statusu osoby trzeciej — Oczywiście niedopuszczalna skarga o stwierdzenie nieważności — Oczywiście bezzasadne podstawy odwołania)

37

2013/C 344/65

Sprawa C-34/12 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 3 września 2013 r. — Idromacchine Srl, Alessandro Capuzzo, Roberto Capuzzo przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna Unii Europejskiej — Skarga o odszkodowanie — Decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego — Szkodliwe wzmianki — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne)

38

2013/C 344/66

Sprawa C-356/13: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2013 r. — Komisja Europejska — przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

38

2013/C 344/67

Sprawa C-430/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Ítélőtábla (Węgry) w dniu 29 lipca 2013 r. — Ilona Baradics i in. przeciwko QBE Insurance (Europe) Limited Magyarországi Fióktelepe, Magyar Állam

38

2013/C 344/68

Sprawa C-440/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Włochy) w dniu 2 sierpnia 2013 r. — Croce Amica One Italia Srl przeciwko Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU)

39

2013/C 344/69

Sprawa C-443/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat in Tirol (Austria) w dniu 7 sierpnia 2013 r. — Ute Reindl, MPREIS Warenvertriebs GmbH przeciwko Bezirkshauptmannschaft Innsbruck

39

2013/C 344/70

Sprawa C-445/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 28 maja 2013 r. w sprawie T-178/11 Voss of Norway ASA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 6 sierpnia 2013 r. przez Voss of Norway ASA

40

2013/C 344/71

Sprawa C-451/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez des Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Gigaset AG przeciwko SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG

41

2013/C 344/72

Sprawa C-453/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Newby Foods Ltd przeciwko Food Standards Agency

42

2013/C 344/73

Sprawa C-457/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 30 maja 2013 r. w sprawie T-454/10, Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 12 sierpnia 2013 r. przez Komisję Europejską

42

2013/C 344/74

Sprawa C-458/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 19 sierpnia 2013 r. — Andreas Grund jako syndyk masy upadłości SR-Tronic GmbH i in. przeciwko Nintendo Co. Ltd i Nintendo of America Inc.

43

2013/C 344/75

Sprawa C-459/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 19 sierpnia 2013 r. — Milica Široká przeciwko Úrad verejného zdravotníctva Slovenskej republiky

44

2013/C 344/76

Sprawa C-463/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 23 sierpnia 2013 r. — Stanley International Betting Ltd, Stanleybet Malta Ltd przeciwko Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli di Stato

44

2013/C 344/77

Sprawa C-468/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-367/12 MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt.przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)(OHIM), wniesione w dniu 28 sierpnia 2013 r. przez MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt.

45

2013/C 344/78

Sprawa C-471/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Rüsselsheim (Niemcy) w dniu 2 września 2013 r. — Peter Link przeciwko Condor Flugdienst GmbH

45

2013/C 344/79

Sprawa C-477/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 5 września 2013 r. — Eintragungsausschuss bei der Bayerischen Architektenkammer przeciwko Hansowi Angererowi

46

2013/C 344/80

Sprawa C-479/13: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

46

2013/C 344/81

Sprawa C-488/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okrazhen sad — Targovishte (Bułgaria) w dniu 9 września 2013 r. — Parva Investitsionna Banka AD, UniKredit Bulbank AD, Siyk Faundeyshan LLS przeciwko Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost AD, syndykowi masy upadłości Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost AD

47

2013/C 344/82

Sprawa C-491/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichts Berlin (Niemcy) w dniu 13 września 2013 r. — Mohamed Ali Ben Alaya przeciwko Bundesrepublik Deutschland

47

2013/C 344/83

Sprawa C-492/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen sad — Warna (Bułgaria) w dniu 13 września 2013 r. — Traum przeciwko Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno osiguritelna praktika — grad Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

48

2013/C 344/84

Sprawa C-493/13: Skarga wniesiona w dniu 12 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Estońskiej

48

2013/C 344/85

Sprawa C-498/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias (Grecja) w dniu 16 września 2013 r. — Agrooikosystimata EPE przeciwko Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon (ministrowi gospodarki i finansów), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (ministrowi rozwoju rolniczego i artykułów żywnościowych), Perifereia Thessalias (Perifereiaki Enotita Magnisias) (regionowi Tesalia, okręg regionalny Magnezja)

49

2013/C 344/86

Sprawa C-502/13: Skarga wniesiona w dniu 18 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

49

2013/C 344/87

Sprawa C-505/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen sad Warna (Bułgaria) w dniu 23 września 2013 r. — Levent Redzheb Yumer przeciwko Direktor na Teritorialna direktsia na NAP — Warna

50

2013/C 344/88

Sprawa C-506/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 9 lipca 2013 r. w sprawie T-552/11 Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro przeciwko Komisji, wniesione w dniu 19 września 2013 r. przez Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro A.E.

50

2013/C 344/89

Sprawa C-508/13: Skarga wniesiona w dniu 23 września 2013 r. — Republika Estońska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej

51

2013/C 344/90

Sprawa C-521/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 11 lipca 2013 r. w sprawie T-208/12 Think Schuhwerk GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 1 października 2013 r. przez Think Schuhwerk GmbH

52

2013/C 344/91

Sprawa C-245/12: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 lipca 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej

53

2013/C 344/92

Sprawa C-310/12: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 20 sierpnia 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Węgrom

53

2013/C 344/93

Sprawa C-544/12: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 lipca 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej

53

2013/C 344/94

Sprawa C-610/12: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 lipca 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Giessen — Niemcy) — Johannes Peter przeciwko Bundeseisenbahnvermögen

53

Sąd

2013/C 344/95

Sprawa T-545/11: Wyrok Sądu z dnia 8 października 2013 r. — Stichting Greenpeace Nederland i PAN Europe przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące pierwszego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu substancji czynnej pod nazwą glifosat — Częściowa odmowa udzielenia dostępu — Ryzyko naruszenia interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej — Artykuł 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001 — Nadrzędny interes publiczny — Rozporządzenie nr 1367/2006 — Artykuł 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1367/2006 — Dyrektywa 91/414/EWG)

54

2013/C 344/96

Sprawa T-167/12 P: Wyrok Sądu z dnia 8 października 2013 r. — Rada przeciwko AY (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu w 2010 r. — Porównanie osiągnięć — Dokształcanie zawodowe — Pomyślne przejście egzaminów w ramach programu kształcenia urzędników grupy funkcyjnej AST w procedurze akredytacji celem dostępu do grupy funkcyjnej AD — Wypaczenie dowodów)

54

2013/C 344/97

Sprawa T-285/12: Wyrok Sądu z dnia 2 października 2013 r. — Cartoon Network przeciwko OHIM — Boomerang TV (BOOMERANG) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w przedmiocie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BOOMERANG — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy BoomerangTV — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

55

2013/C 344/98

Sprawa T-554/11: Postanowienie Sądu z dnia 1 października 2013 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Finansowanie przez Unię Europejską pewnych projektów w Tunezji w ramach programu EuropeAid — Stworzenie zintegrowanego systemu informatycznego dla sądownictwa tunezyjskiego — Odzyskanie przez Komisję wierzytelności należnych Tunezji od osób trzecich — Nota obciążeniowa — Akty nierozerwalnie związane z umową — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Niedopuszczalność)

55

2013/C 344/99

Sprawa T-153/12: Postanowienie Sądu z dnia 16 września 2013 r. — Microsoft przeciwko OHIM — Sky IP International (SKYDRIVE) (Wspólnotowy znak towarowy — Wycofanie zgłoszenia — Umorzenie postępowania)

55

2013/C 344/00

Sprawa T-397/13 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 26 września 2013 r. — Tilly-Sabco przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Rolnictwo — Refundacje wywozowe — Mięso drobiowe — Rozporządzenie ustalające refundacje w zerowej wysokości — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru — Wyważenie interesów)

56

2013/C 344/01

Sprawa T-407/13: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2013 r. — Al Assad przeciwko Radzie

56

2013/C 344/02

Sprawa T-408/13: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2013 r. — Mayaleh przeciwko Radzie

56

2013/C 344/03

Sprawa T-431/13: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2013 r. — Métropole Gestion przeciwko OHIM — Metropol (METROPOL)

57

2013/C 344/04

Sprawa T-440/13: Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Millano Krzysztof Kotas przeciwko OHIM (kształt bombonierek czekoladowych)

57

2013/C 344/05

Sprawa T-473/13: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2013 r. — G-Star Raw przeciwko OHIM — PepsiCo (PEPSI RAW)

57

2013/C 344/06

Sprawa T-478/13: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2013 r. — NumberFour przeciwko OHIM — Inaer Helicópteros (ENFORE)

58

2013/C 344/07

Sprawa T-480/13: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2013 r. You-View.tv. przeciwko OHIM — YouView TV (YouView+)

58

2013/C 344/08

Sprawa T-483/13: Skarga wniesiona w dniu 10 września 2013 r. — Oikonomopoulos przeciwko Komisji

59

2013/C 344/09

Sprawa T-484/13: Skarga wniesiona w dniu 9 września 2013 r. — Lumene przeciwko OHIM (THE YOUTH EXPERTS)

59

2013/C 344/10

Sprawa T-491/13: Skarga wniesiona w dniu 11 września 2013 r. — Perfetti Van Melle Benelux przeciwko OHIM — Kraft Foods Global Brands (TRIDENT PURE)

60

2013/C 344/11

Sprawa T-494/13: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Sales & Solutions przeciwko OHIM — Inceda Holding (watt)

60

2013/C 344/12

Sprawa T-495/13: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Sales & Solutions przeciwko OHIM — Inceda Holding (Watt)

61

2013/C 344/13

Sprawa T-496/13: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — McCullough przeciwko Cedefop

61

2013/C 344/14

Sprawa T-497/13: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Boston Scientific Neuromodulation przeciwko OHIM (PRECISION SPECTRA)

62

2013/C 344/15

Sprawa T-498/13: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Nanu-Nana Joachim Hoepp przeciwko OHIM — Vincci Hoteles (NAMMU)

62

2013/C 344/16

Sprawa T-499/13: Skarga wniesiona w dniu 9 września 2013 r. — nMetric przeciwko OHIM (SMARTER SCHEDULING)

63

2013/C 344/17

Sprawa T-505/13: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2013 r. — Stichting Sona i Nao przeciwko Komisji

63

2013/C 344/18

Sprawa T-509/13: Skarga wniesiona w dniu 19 września 2013 r. — Ratioparts-Ersatzteile-Vertriebs przeciwko OHIM — IIC (NORTHWOOD)

64

2013/C 344/19

Sprawa T-519/13: Skarga wniesiona w dniu 25 września 2013 r. — Leder & Schuh International przeciwko OHIM — Epple (VALDASAAR)

65

2013/C 344/20

Sprawa T-520/13: Skarga wniesiona w dniu 25 września 2013 r. — Philip Morris Benelux przeciwko Komisji

65

2013/C 344/21

Sprawa T-527/13: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji

66

2013/C 344/22

Sprawa T-538/13: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2013 r. — Verein Natura Havel i Vierhaus przeciwko Komisji

66

2013/C 344/23

Sprawa T-542/13: Skarga wniesiona w dniu 2 października 2013 r. — Niderlandy przeciwko Komisji

67

2013/C 344/24

Sprawa T-544/13: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2013 r. — Dyson przeciwko Komisji

68

2013/C 344/25

Sprawa T-557/12: Postanowienie Sądu z dnia 2 października 2013 r. — RiskMetrics Solutions przeciwko OHIM (RISKMANAGER)

68

Sąd do spraw Służby Publicznej

2013/C 344/26

Sprawa F-116/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 9 października 2013 r. — Wahlström przeciwko Frontex (Służba publiczna — Członek personelu tymczasowego — Sprawozdanie z oceny — Obowiązek uzasadnienia — Coroczne spotkanie z oceniającym — Ustalenie celów)

69

2013/C 344/27

Sprawa F-81/13: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

69

2013/C 344/28

Sprawa F-83/13: Skarga wniesiona w dniu 4 września 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

69

2013/C 344/29

Sprawa F-87/13: Skarga wniesiona w dniu 13 września 2013 r. — ZZ przeciwko Parlamentowi

69

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/1

---

2013/C 344/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 336 z 16.11.2013.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 325 z 9.11.2013.

Dz.U. C 313 z 26.10.2013.

Dz.U. C 304 z 19.10.2013.

Dz.U. C 298 z 12.10.2013.

Dz.U. C 291 z 5.10.2013.

Dz.U. C 284 z 28.9.2013.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Sąd

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/2 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/2

---

Przydział sędziów do izb

2013/C 344/02

W związku z objęciem obowiązków przez sędziego Lauriego Madisego, na zgromadzeniu plenarnym w dniu 23 października 2013 r. Sąd postanowił wprowadzić następujące zmiany do decyzji Sądu z dnia 17 września 2013 r. (1). o przydziale sędziów do izb.

Na okres od dnia 23 października 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. ustala się następujący przydział sędziów do izb:

| | Pierwsza izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  H. Kanninen, wiceprezes, I. Pelikánová, E. Buttigieg, S. Gervasoni i L. Madise, sędziowie. |
| --- | --- |

Pierwsza izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

H. Kanninen, wiceprezes, I. Pelikánová, E. Buttigieg, S. Gervasoni i L. Madise, sędziowie.

| | Pierwsza izba, w składzie trzech sędziów: | H. Kanninen, wiceprezes; |
| --- | --- | --- |

Pierwsza izba, w składzie trzech sędziów:

H. Kanninen, wiceprezes;

| | I. Pelikánová, sędzia; |
| --- | --- |

I. Pelikánová, sędzia;

| | E. Buttigieg, sędzia. |
| --- | --- |

E. Buttigieg, sędzia.

| | Druga izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  M.E. Martins Ribeiro, prezes izby, N.J. Forwood, E Bieliūnas, S. Gervasoni i L. Madise, sędziowie. |
| --- | --- |

Druga izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

M.E. Martins Ribeiro, prezes izby, N.J. Forwood, E Bieliūnas, S. Gervasoni i L. Madise, sędziowie.

| | Druga izba, w składzie trzech sędziów: | M.E. Martins Ribeiro, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Druga izba, w składzie trzech sędziów:

M.E. Martins Ribeiro, prezes izby;

| | S. Gervasoni, sędzia; |
| --- | --- |

S. Gervasoni, sędzia;

| | L. Madise, sędzia. |
| --- | --- |

L. Madise, sędzia.

| | Trzecia izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  S. Papasavvas, prezes izby, N.J. Forwood, I. Labucka, E. Bieliūnas i V. Kreuschitz, sędziowie. |
| --- | --- |

Trzecia izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

S. Papasavvas, prezes izby, N.J. Forwood, I. Labucka, E. Bieliūnas i V. Kreuschitz, sędziowie.

| | Trzecia izba w składzie trzech sędziów: | S. Papasavvas, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Trzecia izba w składzie trzech sędziów:

S. Papasavvas, prezes izby;

| | N.J. Forwood, sędzia; |
| --- | --- |

N.J. Forwood, sędzia;

| | E. Bieliūnas, sędzia. |
| --- | --- |

E. Bieliūnas, sędzia.

| | Czwarta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  M. Prek, prezes izby, I. Labucka, J. Schwarcz, V. Tomljenović i V. Kreuschitz, sędziowie. |
| --- | --- |

Czwarta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

M. Prek, prezes izby, I. Labucka, J. Schwarcz, V. Tomljenović i V. Kreuschitz, sędziowie.

| | Czwarta izba w składzie trzech sędziów: | M. Prek, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Czwarta izba w składzie trzech sędziów:

M. Prek, prezes izby;

| | I. Labucka, sędzia; |
| --- | --- |

I. Labucka, sędzia;

| | V. Kreuschitz, sędzia. |
| --- | --- |

V. Kreuschitz, sędzia.

| | Piąta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  A. Dittrich, prezes izby, F. Dehousse, J. Schwarcz, V. Tomljenović i A.M. Collins, sędziowie. |
| --- | --- |

Piąta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

A. Dittrich, prezes izby, F. Dehousse, J. Schwarcz, V. Tomljenović i A.M. Collins, sędziowie.

| | Piąta izba w składzie trzech sędziów: | A. Dittrich, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Piąta izba w składzie trzech sędziów:

A. Dittrich, prezes izby;

| | J. Schwarcz, sędzia; |
| --- | --- |

J. Schwarcz, sędzia;

| | V. Tomljenović, sędzia. |
| --- | --- |

V. Tomljenović, sędzia.

| | Szósta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  S. Frimodt Nielsen, prezes izby, F. Dehousse, I. Wiszniewska-Białecka, A.M. Collins i I. Ulloa Rubio, sędziowie. |
| --- | --- |

Szósta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

S. Frimodt Nielsen, prezes izby, F. Dehousse, I. Wiszniewska-Białecka, A.M. Collins i I. Ulloa Rubio, sędziowie.

| | Szósta izba w składzie trzech sędziów: | S. Frimodt Nielsen, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Szósta izba w składzie trzech sędziów:

S. Frimodt Nielsen, prezes izby;

| | F. Dehousse, sędzia; |
| --- | --- |

F. Dehousse, sędzia;

| | A.M. Collins, sędzia. |
| --- | --- |

A.M. Collins, sędzia.

| | Siódma izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  M. van der Woude, prezes izby, I. Wiszniewska-Białecka, M. Kynczewa, C. Wetter i I. Ulloa Rubio, sędziowie. |
| --- | --- |

Siódma izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

M. van der Woude, prezes izby, I. Wiszniewska-Białecka, M. Kynczewa, C. Wetter i I. Ulloa Rubio, sędziowie.

| | Siódma izba w składzie trzech sędziów: | M. van der Woude, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Siódma izba w składzie trzech sędziów:

M. van der Woude, prezes izby;

| | I. Wiszniewska-Białecka, sędzia; |
| --- | --- |

I. Wiszniewska-Białecka, sędzia;

| | I. Ulloa Rubio, sędzia. |
| --- | --- |

I. Ulloa Rubio, sędzia.

| | Ósma izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  D. Gratsias, prezes izby, O. Czúcz, A. Popescu, M. Kynczewa i C. Wetter, sędziowie. |
| --- | --- |

Ósma izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

D. Gratsias, prezes izby, O. Czúcz, A. Popescu, M. Kynczewa i C. Wetter, sędziowie.

| | Ósma izba w składzie trzech sędziów: | D. Gratsias, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Ósma izba w składzie trzech sędziów:

D. Gratsias, prezes izby;

| | M. Kynczewa, sędzia; |
| --- | --- |

M. Kynczewa, sędzia;

| | C. Wetter, sędzia. |
| --- | --- |

C. Wetter, sędzia.

| | Dziewiąta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  G. Berardis, prezes izby, O. Czúcz, I. Pelikánová, A. Popescu i E. Buttigieg, sędziowie. |
| --- | --- |

Dziewiąta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

G. Berardis, prezes izby, O. Czúcz, I. Pelikánová, A. Popescu i E. Buttigieg, sędziowie.

| | Dziewiąta izba w składzie trzech sędziów: | G. Berardis, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Dziewiąta izba w składzie trzech sędziów:

G. Berardis, prezes izby;

| | O. Czúcz, sędzia; |
| --- | --- |

O. Czúcz, sędzia;

| | A. Popescu, sędzia. |
| --- | --- |

A. Popescu, sędzia.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 26.10.2013, s. 2

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/4 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/4

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-189/11) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatki - Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 306–310 - Procedura szczególna dla biur podróży - Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi - Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni - Pojęcia podróżnego i klienta - Wyłączenie z tej procedury szczególnej sprzedaży detalicznej - Wykazanie na fakturze kwoty podatku VAT podlegającego odliczeniu niezwiązanego z naliczonym podatkiem należnym lub zapłaconym - Określenie podstawy opodatkowania w sposób ogólny dla danego okresu - Niezgodność)

2013/C 344/03

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Lozano Palacios i C. Soulay, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek i T. Müller oraz J. Očková, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J.-S. Pilczer, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: A. Kraińska, A. Kramarczyk, M. Szpunar i B. Majczyna, pełnomocnicy), Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes i R. Laires, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciele: J. Heliskoski i M. Pere, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 73, 168, 169, 226 i 306 — 310 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Procedura szczególna dla biur podróży

Sentencja

| 1) | Królestwo Hiszpanii:






  — | wyłączając z zastosowania procedury szczególnej dla biur podróży sprzedaż detaliczną podróży organizowanych przez biura prowadzące sprzedaż hurtową, dokonywaną przez działające we własnym imieniu biura prowadzące sprzedaż detaliczną; |
| --- | --- | --- |

1)

Królestwo Hiszpanii:

—

wyłączając z zastosowania procedury szczególnej dla biur podróży sprzedaż detaliczną podróży organizowanych przez biura prowadzące sprzedaż hurtową, dokonywaną przez działające we własnym imieniu biura prowadzące sprzedaż detaliczną;

| — | zezwalając biurom podróży, pod pewnymi warunkami, na wykazanie na fakturze ogólnej kwoty podatku od wartości dodanej, niewykazującej jakiegokolwiek związku z podatkiem faktycznie przeniesionym na klienta, i zezwalając temu klientowi ‒ o ile jest on podatnikiem ‒ na odliczenie tej ogólnej kwoty od należnego podatku od towarów i usług; oraz |
| --- | --- |

—

zezwalając biurom podróży, pod pewnymi warunkami, na wykazanie na fakturze ogólnej kwoty podatku od wartości dodanej, niewykazującej jakiegokolwiek związku z podatkiem faktycznie przeniesionym na klienta, i zezwalając temu klientowi ‒ o ile jest on podatnikiem ‒ na odliczenie tej ogólnej kwoty od należnego podatku od towarów i usług; oraz

| — | zezwalając biurom podróży — o ile korzystają one ze wskazanej procedury szczególnej — na określenie podstawy opodatkowania w sposób ogólny dla danego okresu rozliczeniowego, |
| --- | --- |

—

zezwalając biurom podróży — o ile korzystają one ze wskazanej procedury szczególnej — na określenie podstawy opodatkowania w sposób ogólny dla danego okresu rozliczeniowego,

uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 168, 226 i 306–310 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa jedną czwartą własnych kosztów. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa jedną czwartą własnych kosztów.

| 4) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty i trzy czwarte kosztów Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

4)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty i trzy czwarte kosztów Komisji Europejskiej.

| 5) | Republika Czeska, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

5)

Republika Czeska, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 186 z 25.6.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/5

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-193/11) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatki - Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 306–310 - Procedura szczególna dla biur podróży - Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi - Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie procedury szczególnej do osób innych niż podróżni - Pojęcia podróżnego i klienta)

2013/C 344/04

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Lozano Palacios i K. Herrmann, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: A. Kraińska, A. Kramarczyk, M. Szpunar i B. Majczyna, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, T. Müller i J. Očková, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J.-S. Pilczer, pełnomocnicy), Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes i R. Laires, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 306–310 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s.1) — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania dla biur podróży w odniesieniu do transakcji dokonywanych przez nie na rzecz osób innych niż podróżni

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Rzeczpospolitą Polską. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Rzeczpospolitą Polską.

| 3) | Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Portugalska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Portugalska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 204 z 9.7.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/5 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/5

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 24 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg — Niemcy) — Leyla Ecem Demirkan przeciwko Bundesrepublik Deutschland

(Sprawa C-221/11) (1)

(Układ stowarzyszeniowy EWG‒Turcja - Protokół dodatkowy - Artykuł 41 ust. 1 - Klauzula „standstill” - Obowiązek posiadania wizy przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego - Swoboda świadczenia usług - Prawo obywatela tureckiego do udania się do państwa członkowskiego w celu odwiedzenia członka jego rodziny i ewentualnego skorzystania z usług)

2013/C 344/05

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Leyla Ecem Demirkan

Strona pozwana: Bundesrepublik Deutschland

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg — Wykładnia art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego z dnia 23 listopada 1970 r. do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Turcji dotyczącego środków, które należy przyjęć w celu ich wejścia w życie (Dz.U. 1972, L 293, s. 4) — Wykładnia pojęcia swobody świadczenia usług zawartego w tym postanowieniu — Ewentualne włączenie „biernej” swobody świadczenia usług — Prawo obywatela tureckiego do udania się do państwa członkowskiego w celu odwiedzenia członka jego rodziny i hipotetycznego korzystania z usług

Sentencja

Pojęcie swobody świadczenia usług zawarte w art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego, podpisanego w dniu 23 listopada 1970 r. w Brukseli oraz zawartego, zatwierdzonego i ratyfikowanego w imieniu Wspólnoty rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2760/72 z dnia 19 grudnia 1972 r., należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono swobody udania się przez obywateli tureckich będących odbiorcami usług do jednego z państw członkowskich, aby tam z usług tych skorzystać.

---

(1)  Dz.U. C 232 z 6.8.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/6 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/6

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-236/11) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatki - Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 306–310 - Procedura szczególna dla biur podróży - Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi - Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni - Pojęcia podróżnego i klienta)

2013/C 344/06

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Soulay i D. Recchia, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik wspierany przez G. De Bellisa, avvocato dello Stato)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, T. Müller i J. Očková, pełnomocnicy), Republika Grecka (przedstawiciel: E. M. Mamouna, pełnomocnik), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J. S. Pilczer, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: M. Szpunar i B. Majczyna, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 306–310 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s.1) — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania dla biur podróży w odniesieniu do transakcji dokonywanych przez nie na rzecz osób innych niż podróżni

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Włoską. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Włoską.

| 3) | Republika Czeska, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Czeska, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 238 z 13.8.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/6 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/6

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. — Komisja Europejska, inne strony postępowania: Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Słowacka, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

(Sprawa C-267/11 P) (1)

(Odwołanie - Zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich zmniejszanie - System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych - Przydział uprawnień dla Republiki Łotewskiej - Lata 2008–2012)

2013/C 344/07

Język postępowania: łotewski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Rubene i E. White, pełnomocnicy)

Inne strony postępowania: Republika Łotewska (przedstawiciel: I. Kalniņš, pełnomocnik), Republika Litewska, Republika Słowacka, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Interwenient popierający Republikę Łotewską: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek i D. Hadroušek, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie T-369/11 Łotwa przeciwko Komisji, którym Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji C(2007) 3409 z dnia 13 lipca 2007 r. dotyczącej zmiany krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Łotwę na lata 2008–2012 zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, s. 32) — Błędna interpretacja procedury przewidzianej w art. 9 ust. 3 dyrektywy — Błędne zastosowanie terminu trzech miesięcy, przewidzianego dla początkowych decyzji dotyczących nowych krajowych planów rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych (KPRU), do decyzji Komisji dotyczącej przyjęcia zmian KPRU notyfikowanych w następstwie decyzji Komisji o odrzuceniu pierwotnego KPRU

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Komisja Europejska, Republika Łotewska i Republika Czeska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska, Republika Łotewska i Republika Czeska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 226 z 30.7.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/7 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Czeskiej

(Sprawa C-269/11) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatki - Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 306–310 - Procedura szczególna dla biur podróży - Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi - Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni - Pojęcia podróżnego i klienta)

2013/C 344/08

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Lozano Palacios i M. Šimerdová, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek i J. Očková, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Grecka (przedstawiciel: E. M. Mamouna, pełnomocnik), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J. S. Pilczer, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik), Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 306–310 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s.1) — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania dla biur podróży w odniesieniu do transakcji dokonywanych przez nie na rzecz osób innych niż podróżni

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Czeską. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Czeską.

| 3) | Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 232 z 6.8.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/7 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-293/11) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatki - Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 306–310 - Procedura szczególna dla biur podróży - Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi - Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni - Pojęcia podróżnego i klienta)

2013/C 344/09

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou i C. Soulay, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: E. M. Mamouna, pełnomocnik)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, T. Müller i J. Očková, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J. S. Pilczer, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: M. Szpunar i B. Majczyna, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 306–310 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s.1) — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania dla biur podróży w odniesieniu do transakcji dokonywanych przez nie na rzecz osób innych niż podróżni

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Grecką. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Grecką.

| 3) | Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 232 z 6.8.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/8

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-296/11) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatki - Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 306–310 - Procedura szczególna dla biur podróży - Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi - Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni - Pojęcia podróżnego i klienta)

2013/C 344/10

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Lozano Palacios i C. Soulay, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J. — S. Pilczer, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, T. Müller i J. Očková, pełnomocnicy), Republika Grecka (przedstawiciel: E.-M. Mamouna, pełnomocnik), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: M. Szpunar i B. Majczyna, pełnomocnicy), Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes i R. Laires, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 306–310 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s.1) — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania dla biur podróży w odniesieniu do transakcji dokonywanych przez nie na rzecz osób innych niż turyści

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Francuską. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Francuską.

| 3) | Republika Czeska, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Czeska, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 252 z 27.8.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/8

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-309/11) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatki - Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 306–310 - Procedura szczególna dla biur podróży - Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi - Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni - Pojęcia podróżnego i klienta)

2013/C 344/11

Język postępowania: fiński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Lozano Palacios i I. Koskinen, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, T. Müller i J. Očková, pełnomocnicy), Republika Grecka (przedstawiciel: E. M. Mamouna, pełnomocnik), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J. S. Pilczer, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: A. Kraińska, A. Kramarczyk, M. Szpunar i B. Majczyna, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 306–310 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s.1) — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania dla biur podróży w odniesieniu do transakcji dokonywanych przez nie na rzecz osób innych niż podróżni

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Finlandii. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Finlandii.

| 3) | Republika Czeska, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska i Rzeczpospolita Polska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Czeska, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska i Rzeczpospolita Polska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 252 z 27.8.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/9

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-369/11) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Transport - Dyrektywa 2001/14/WE - Artykuł 4 ust. 1 i art. 30 ust. 3 - Alokacja zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej - Pobieranie opłat - Opłaty za infrastrukturę - Niezależność zarządcy infrastruktury)

2013/C 344/12

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Montaguti i H. Støvlbæk, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, działająca w charakterze pełnomocnika, wspierana przez S. Fiorentina, avvocato dello Stato)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Republika Czeska (przedstawiciel: M. Smolek, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie wszystkich przepisów koniecznych w celu zastosowania się do art. 6 ust. 3 i do załącznika II do dyrektywy Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (Dz.U. L 237, s. 25), ze zmianami, jak również do art. 4 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 2 oraz art. 30 ust. 1 i 3 dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej (Dz.U. L 75, s. 29)

Sentencja

| 1) | Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 4 ust. 1 i art. 30 ust. 3 dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej, zmienionej dyrektywą 2007/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r., gdyż nie zapewniła zarządcy infrastruktury niezależności w zakresie pobierania opłat za dostęp do infrastruktury i alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej. |
| --- | --- |

1)

Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 4 ust. 1 i art. 30 ust. 3 dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej, zmienionej dyrektywą 2007/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r., gdyż nie zapewniła zarządcy infrastruktury niezależności w zakresie pobierania opłat za dostęp do infrastruktury i alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska, Republika Włoska i Republika Czeska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska, Republika Włoska i Republika Czeska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/9

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias — Grecja) — Panellinios Syndesmos Viomichanion Metapoiisis Kapnou przeciwko Ypoyrgos Oikonomias kai Oikonomikon, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

(Sprawa C-373/11) (1)

(Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Ocena ważności - Wspólna polityka rolna - Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 - Dodatkowa płatność w przypadku określonych rodzajów gospodarowania i produkcji wysokojakościowej - Zakres uznania pozostawiony państwom członkowskim - Dyskryminacja - Artykuły 32 WE i 34 WE)

2013/C 344/13

Język postępowania: grecki

Sąd odsyłający

Symvoulio tis Epikrateias

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Panellinios Syndesmos Viomichanion Metapoiisis Kapnou

Strona pozwana: Ypoyrgos Oikonomias kai Oikonomikon, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Symvoulio tis Epikrateias — Wykładnia rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 (Dz.U. L 270, s. 1) — Wykładnia art. 2, 32 i 34 WE — Dodatkowa płatność w przypadku określonych rodzajów gospodarowania — Przyznana państwom członkowskim możliwość określenia różnych części składowej krajowych pułapów w celu przyznania dodatkowej pomocy — Różnice w traktowaniu producentów tych samych produktów w zależności od korzystania z tego uprawnienia przez każde państwo członkowskie

Sentencja

Analiza pytania prejudycjalnego nie wykazała niczego, co mogłoby podważyć ważność art. 69 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001.

---

(1)  Dz.U. C 269 z 10.9.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/10 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/10

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Innsbruck — Austria) — TEXDATA Software GmbH

(Sprawa C-418/11) (1)

(Prawo spółek - Swoboda przedsiębiorczości - Jedenasta dyrektywa 89/666/EWG - Ujawnienie dokumentów księgowych - Oddział spółki kapitałowej z siedzibą w innym państwie członkowskim - Sankcja pieniężna w przypadku braku ujawnienia w przewidzianym terminie - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Zasada poszanowania prawa do obrony - Sankcja o odpowiednim, skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym charakterze)

2013/C 344/14

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht Innsbruck

Strony w postępowaniu głównym

TEXDATA Software GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberlandesgericht Innsbruck — Wykładnia art. 49 TFUE i 54 TFUE, art. 47 ust. 2 i art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, ogólnej zasady prawa do skutecznego środka prawnego, art. 6 pierwszej dyrektywy Rady 68/151/EWG z dnia 9 marca 1968 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 58 akapit drugi traktatu, w celu uzyskania ich równoważności w całej Wspólnocie, dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników jak i osób trzecich (Dz.U. L 65, s. 8), art. 60a czwartej dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. wydanej na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) traktatu, w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek z późniejszymi zmianami (Dz.U. L 222, s. 11) oraz art. 38 ust. 6 siódmej dyrektywy Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. wydanej na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) traktatu w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych (Dz.U. L 193, s. 1) — Ogłoszenie rocznych skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek– Uregulowania państwa członkowskiego przewidujące sankcję pieniężną w przypadku nieprzedłożenia we właściwym sądzie w terminie dziewięciu miesięcy rocznych skonsolidowanych sprawozdań finansowych, bez możliwości złożenia wyjaśnień przez organy spółki

Sentencja

Z zastrzeżeniem ustaleń, jakich powinien dokonać sąd odsyłający, art. 49 TFUE i 54 TFUE, zasady skutecznej ochrony sądowej i poszanowania prawa do obrony oraz art. 12 jedenastej dyrektywy Rady 89/666/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. dotyczącej wymogów ujawniania informacji odnośnie do oddziałów utworzonych w państwie członkowskim przez niektóre rodzaje spółek podlegające prawu innego państwa należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one obowiązywaniu przepisów krajowych, takich jak będące przedmiotem postępowania głównego, zgodnie z którymi w przypadku upływu dziewięciomiesięcznego terminu przewidzianego na ujawnienie dokumentów księgowych bezpośrednio nakłada się grzywnę w wysokości co najmniej 700 EUR na spółkę kapitałową, której oddział znajduje się w danym państwie członkowskim, bez skierowania do niej uprzednio wezwania do usunięcia uchybienia i bez stworzenia jej możliwości zajęcia stanowiska w przedmiocie zarzucanego uchybienia.

---

(1)  Dz.U. C 331 z 12.11.2011

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/10 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/10

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 września 2013 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-431/11) (1)

(Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego - Porozumienie EOG - Propozycja zmiany - Decyzja Rady - Wybór podstawy prawnej - Artykuł 48 TFUE - Artykuł 79 ust. 2 lit. b) TFUE)

2013/C 344/15

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: C. Murrell, pełnomocnik, wspierana przez A. Dashwooda, QC)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Veiga, A. De Elera i G. Marhic, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Irlandia (przedstawiciele: E. Creedon, pełnomocnik, wspierana przez N. Traversa, BL)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Kreuschitz i S. Pardo Quintillán, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/407/UE z dnia 6 czerwca 2011 r. dotyczącej stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz protokołu 37 do porozumienia o EOG (Dz.U. L 182, s. 12) — Wybór podstawy prawnej (art. 48 TFUE czy art. 79 TFUE)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zostaje obciążone kosztami postępowania.

| 3) | Irlandia i Komisja Europejska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Irlandia i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 311 z 22.10.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/11

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — CHS Tour Services GmbH przeciwko Team4 Travel GmbH

(Sprawa C-435/11) (1)

(Dyrektywa 2005/29/WE - Nieuczciwe praktyki handlowe - Broszura sprzedażowa zawierająca fałszywe informacje - Zakwalifikowanie praktyki handlowej jako „nieuczciwej” - Wypadek, w którym nie można zarzucić przedsiębiorcy żadnego uchybienia wymogom staranności zawodowej)

2013/C 344/16

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: CHS Tour Services GmbH

Strona pozwana: Team4 Travel GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberster Gerichtshof — Wykładnia art. 5 dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 149, s. 22) — Broszura zawierająca fałszywe informacje — Istnienie lub brak możliwości wykazania przez przedsiębiorcę, że zostały zachowane wymogi staranności zawodowej w celu uniknięcia zakwalifikowania rzeczonej praktyki handlowej jako „nieuczciwej”

Sentencja

Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) powinna być interpretowana w ten sposób, że w wypadku gdy praktyka handlowa spełnia wszystkie kryteria ustanowione w art. 6 ust. 1 tej dyrektywy, aby można było zakwalifikować ją jako praktykę wprowadzającą w błąd konsumenta, nie zachodzi konieczność zbadania, czy taka praktyka jest również sprzeczna z wymogami staranności zawodowej na podstawie art. 5 ust. 2 lit. a) rzeczonej dyrektywy, aby można było ją uznać za nieuczciwą i w konsekwencji zakazać jej na mocy art. 5 ust. 1 tej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 340 z 19.11.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/11

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-450/11) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatki - Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 306–310 - Procedura szczególna dla biur podróży - Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi - Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie tej procedury szczególnej do osób innych niż podróżni - Pojęcia podróżnego i klienta)

2013/C 344/17

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Afonso i L. Lozano Palacios, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes i R. Laires, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, T. Müller i J. Očková, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J. S. Pilczer, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: M. Szpunar i B. Majczyna, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 306–310 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s.1) — Przepisy krajowe przewidujące zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania dla biur podróży w odniesieniu do transakcji dokonywanych przez nie na rzecz osób innych niż podróżni

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Portugalską. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Portugalską.

| 3) | Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Rzeczpospolita Polska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 319 z 29.10.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/12 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/12

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret — Dania) — HK Danmark, działający w imieniu Glennie Kristensen przeciwko Experian A/S

(Sprawa C-476/11) (1)

(Zasada niedyskryminacji ze względu na wiek - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 21 ust. 1 - Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuł 6 ust. 1 i 2 - System zabezpieczenia emerytalnego pracowników - Wzrost wysokości składki wraz z wiekiem)

2013/C 344/18

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Vestre Landsret

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: HK Danmark, działający w imieniu Glennie Kristensen

Strona pozwana: Experian A/S

Przy udziale: Beskæftigelsesministeriet

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Vestre Landsret — Wykładnia art. 6 ust. 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, s. 16) — Uzasadnienie odmiennego traktowania ze względu na wiek — Ustalenie w ramach systemów zabezpieczenia społecznego pracowników wieku dostępu lub uprawnienia do świadczeń emerytalnych lub inwalidzkich — Ogólne wyłączenie systemów zabezpieczenia społecznego pracowników pod warunkiem, że nie pociąga ono za sobą dyskryminacji ze względu na płeć lub wyłączenie mające zastosowanie wyłącznie do objęcia systemami zabezpieczenia społecznego — Krajowy system prawny, na podstawie którego pracodawca może uiszczać jako element wynagrodzenia składki emerytalne, których wysokość rośnie wraz z wiekiem pracownika

Sentencja

Zasadę niedyskryminacji ze względu na wiek ustanowioną w art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i skonkretyzowaną przez dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, a w szczególności art. 2 i art. 6 ust. 1 tej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie istnieniu systemu zabezpieczenia emerytalnego pracowników, zgodnie z którym pracodawca opłaca stanowiące element wynagrodzenia składki na ubezpieczenie emerytalne, których wysokość wzrasta wraz z wiekiem pracownika, pod warunkiem że wynikające z niego odmienne traktowanie ze względu na wiek jest właściwe i konieczne dla realizacji zgodnego z prawem celu, czego zweryfikowanie należy do sądu krajowego.

---

(1)  Dz.U. C 340 z 19.11.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/12 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/12

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — w postępowaniu wszczętym przez ÖBB-Personenverkehr AG

(Sprawa C-509/11) (1)

(Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 - Prawa i obowiązki pasażerów w ruchu kolejowym - Artykuł 17 - Odszkodowanie w przypadku opóźnienia - Wyłączenie w razie działania siły wyższej - Dopuszczalność - Artykuł 30 ust. 1 akapit pierwszy - Kompetencje organu krajowego odpowiedzialnego za egzekwowanie przepisów omawianego rozporządzenia - Możliwość nakazania przewoźnikowi kolejowemu, by wprowadził zmiany w swoich warunkach przyznawania pasażerom odszkodowania)

2013/C 344/19

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

ÖBB Personenverkehr AG

Przy udziale: Schienen-Control Kommission, Bundesministerin für Verkehr, Innovation und Technologie

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 17 i art. 30 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315, s. 14) — Warunki odszkodowania — Dopuszczalność wyłączenia odszkodowania w razie działania siły wyższej — Kompetencje organu krajowego odpowiedzialnego za egzekwowanie przepisów rozporządzenia do zastąpienia warunków umownych niespełniających warunków rzeczonego rozporządzenia warunkami, które są z nim zgodne.

Sentencja

| 1) | Artykuł 30 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym należy interpretować w ten sposób, że organ krajowy odpowiedzialny za egzekwowanie przepisów omawianego rozporządzenia nie może, jeżeli przepisy krajowe tego nie przewidują, narzucić przedsiębiorstwu kolejowemu, którego warunki przyznawania odszkodowania dotyczące zwrotu ceny biletu nie odpowiadają kryteriom ustalonym w art. 17 omawianego rozporządzenia, konkretnej treści takich warunków. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 30 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym należy interpretować w ten sposób, że organ krajowy odpowiedzialny za egzekwowanie przepisów omawianego rozporządzenia nie może, jeżeli przepisy krajowe tego nie przewidują, narzucić przedsiębiorstwu kolejowemu, którego warunki przyznawania odszkodowania dotyczące zwrotu ceny biletu nie odpowiadają kryteriom ustalonym w art. 17 omawianego rozporządzenia, konkretnej treści takich warunków.

| 2) | Artykuł 17 rozporządzenia nr 1371/2007 należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwo kolejowe nie ma prawa zawrzeć w swoich ogólnych warunkach przewozu klauzuli, na mocy której jest ono zwolnione z ciążącego na nim obowiązku przyznania odszkodowania za opóźnienie, jeżeli opóźnienie spowodowane jest działaniem siły wyższej lub jedną z przyczyn wymienionych w art. 32 ust. 2 przepisów ujednoliconych o umowie międzynarodowego przewozu osób i bagażu kolejami Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami z dnia 9 maja 1980 r., zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 17 rozporządzenia nr 1371/2007 należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwo kolejowe nie ma prawa zawrzeć w swoich ogólnych warunkach przewozu klauzuli, na mocy której jest ono zwolnione z ciążącego na nim obowiązku przyznania odszkodowania za opóźnienie, jeżeli opóźnienie spowodowane jest działaniem siły wyższej lub jedną z przyczyn wymienionych w art. 32 ust. 2 przepisów ujednoliconych o umowie międzynarodowego przewozu osób i bagażu kolejami Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami z dnia 9 maja 1980 r., zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r.

---

(1)  Dz.U. C 13 z 14.1.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/13 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/13

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana — Włochy) — Ottica New Line di Accardi Vincenzo przeciwko Comune di Campobello di Mazara

(Sprawa C-539/11) (1)

(Artykuły 49 TFUE i 56 TFUE - Swoboda przedsiębiorczości - Zdrowie publiczne - Optycy - Przepisy krajowe uzależniające utworzenie nowych zakładów optycznych od zezwolenia - Ograniczenia demograficzne i geograficzne - Względy uzasadniające - Zdolność do osiągnięcia zamierzonego celu - Spójność - Proporcjonalność)

2013/C 344/20

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ottica New Line di Accardi Vincenzo

Strona pozwana: Comune di Campobello di Mazara

Przy udziale: Fotottica Media Visione di Luppino Natale Fabrizio e C. s.n.c.

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana — Wykładnia art. 49 i art. 56 TFUE a także art. 2 ust. 2 lit. f), art. 4 ust. 8 i art. 15 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376, s. 36) — Przepisy krajowe uzależniające uzyskanie zezwolenia na otwarcie nowych zakładów w celu prowadzenia działalności optycznej od warunku obejmującego, po pierwsze, utworzenie jednego zakładu na 8 000 mieszkańców oraz, po drugie, minimalną odległość wynoszącą 300 metrów między istniejącymi zakładami optycznymi — Ograniczenie swobody świadczenia usług — Nadrzędne względy interesu ogólnego — Ochrona zdrowia — Proporcjonalność

Sentencja

Artykuł 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie przepisom regionalnym takim jak będące przedmiotem postępowania głównego, które ustanawiają limity wydawania zezwoleń na utworzenie nowych zakładów optycznych, przewidując, że:

| — | w każdej strefie geograficznej co do zasady może zostać utworzony jeden zakład optyczny na 8 000 mieszkańców oraz |
| --- | --- |

—

w każdej strefie geograficznej co do zasady może zostać utworzony jeden zakład optyczny na 8 000 mieszkańców oraz

| — | każdy nowy zakład optyczny co do zasady powinien zachowywać minimalną odległość 300 m w stosunku do już istniejących zakładów optycznych, |
| --- | --- |

—

każdy nowy zakład optyczny co do zasady powinien zachowywać minimalną odległość 300 m w stosunku do już istniejących zakładów optycznych,

o ile właściwe organy czynią odpowiedni użytek — z poszanowaniem przejrzystych i obiektywnych kryteriów — z uprawnień przyznanych przez dane przepisy w celu osiągnięcia, w sposób spójny i systematyczny, zamierzonych przez nie celów ochrony zdrowia publicznego na całym danym terytorium, czego zbadanie należy do sądu krajowego.

---

(1)  Dz.U. C 370 z 17.12.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/13 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/13

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret — Dania) — Dansk Jurist- og Økonomforbund, działający w imieniu Erika Toftgaarda przeciwko Indenrigs- og Sundhedsministeriet

(Sprawa C-546/11) (1)

(Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek - Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuł 6 ust. 1 i 2 - Odmowa wypłaty wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy urzędnikom, którzy ukończyli 65 lat i kwalifikują się do korzystania z emerytury)

2013/C 344/21

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Højesteret

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Dansk Jurist- og Økonomforbund, działający w imieniu Erika Toftgaarda

Strona pozwana: Indenrigs- og Sundhedsministeriet

Przy udziale: Centralorganisationernes Fællesudvalg (CFU), Kommunale Tjenestemænd og Overenskomstansatte (KTO), Personalestyrelsen, Kommunernes Landsforening (KL), Danske Regioner

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Højesteret — Wykładnia art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, s. 16) — Ustalenie w ramach systemów zabezpieczenia społecznego pracowników wieku dostępu lub uprawnienia do świadczeń emerytalnych lub inwalidzkich — Dyskryminacja ze względu na wiek — Przepisy krajowe przewidujące w przypadku likwidacji stanowiska pracownika odszkodowanie przez okres trzech lat lub do czasu osiągnięcia przezeń wieku emerytalnego — Wypłata mającemu 65 lat pracownikowi, którego stanowisko zostało zlikwidowane, zamiast jego dawnego wynagrodzenia, emerytury, niezależnie od przysługującego mu prawu do kontynuowania działalności zawodowej po osiągnięciu wieku 65 lat

Sentencja

| 1) | Artykuł 6 ust. 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy należy interpretować w ten sposób, że powinien być on stosowany wyłącznie do świadczeń emerytalnych i inwalidzkich z systemu zabezpieczenia społecznego pracowników |
| --- | --- |

1)

Artykuł 6 ust. 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy należy interpretować w ten sposób, że powinien być on stosowany wyłącznie do świadczeń emerytalnych i inwalidzkich z systemu zabezpieczenia społecznego pracowników

| 2) | Artykuł 2 i art. 6 ust. 1 dyrektywy 2000/78 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie istnieniu uregulowania krajowego, na podstawie którego urzędnicy, którzy osiągnęli wiek umożliwiający im pobieranie świadczenia emerytalnego, nie mogą — z tego wyłącznie powodu — korzystać z wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy przeznaczonego dla urzędników zwolnionych z powodu likwidacji ich stanowiska. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 2 i art. 6 ust. 1 dyrektywy 2000/78 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie istnieniu uregulowania krajowego, na podstawie którego urzędnicy, którzy osiągnęli wiek umożliwiający im pobieranie świadczenia emerytalnego, nie mogą — z tego wyłącznie powodu — korzystać z wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy przeznaczonego dla urzędników zwolnionych z powodu likwidacji ich stanowiska.

---

(1)  Dz.U. C 13 z 14.1.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/14 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/14

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 października 2013 r. — Inuit Tapiriit Kanatami i in. przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej, Królestwu Niderlandów, Komisji Europejskiej

(Sprawa C-583/11 P) (1)

(Odwołanie - Rozporządzenie (WE) nr 1007/2009 - Handel produktami z fok - Ograniczenia w przywozie i wprowadzaniu tych produktów do obrotu - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Prawo osób fizycznych i prawnych do wniesienia skargi - Artykuł 263 akapit czwarty TFUE - Pojęcie aktów regulacyjnych - Akty ustawodawcze - Prawo podstawowe do skutecznej ochrony sądowej)

2013/C 344/22

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Inuit Tapiriit Kanatami, Nattivak Hunters and Trappers Association, Pangnirtung Hunters' and Trappers' Association, Jaypootie Moesesie, Allen Kooneeliusie, Toomasie Newkingnak, David Kuptana, Karliin Aariak, Canadian Seal Marketing Group, Ta Ma Su Seal Products, Inc., Fur Institute of Canada, NuTan Furs, Inc., GC Rieber Skinn AS, Inuit Circumpolar Council Greenland (ICC-Greenland), Johannes Egede, Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) (przedstawiciele: J. Bouckaert, H. Viaene i D. Gillet, avocats)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: I. Anagnostopoulou, D. Gauci i L. Visaggio, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Moore i K. Michoel, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver, E. White i K. Mifsud-Bonnici, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu (siódma izba) z dnia 6 września 2011 r. w sprawie T-18/10 Inuit Tapiriit Kanatami i in. przeciwko Parlamentowi i Radzie, w którym Sąd odrzucił skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1007/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie handlu produktami z fok (Dz.U. L 285, s.36) — Pojęcie aktu regulacyjnego — Wymóg, aby zaskarżone rozporządzenie dotyczyło skarżącego indywidualnie

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Inuit Tapiriit Kanatami, Nattivak Hunters and Trappers Association, Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Association, Jaypootie Moesesie, Allen Kooneeliusie, Toomasie Newkingnak, David Kuptana, Karliin Aariak, Canadian Seal Marketing Group, Ta Ma Su Seal Products, Inc., Fur Institute of Canada, NuTan Furs, Inc., GC Rieber Skinn AS, Inuit Circumpolar Council Greenland (ICC-Greenland), Johannes Egede i Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Inuit Tapiriit Kanatami, Nattivak Hunters and Trappers Association, Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Association, Jaypootie Moesesie, Allen Kooneeliusie, Toomasie Newkingnak, David Kuptana, Karliin Aariak, Canadian Seal Marketing Group, Ta Ma Su Seal Products, Inc., Fur Institute of Canada, NuTan Furs, Inc., GC Rieber Skinn AS, Inuit Circumpolar Council Greenland (ICC-Greenland), Johannes Egede i Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 58 z 25.2.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/15 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/15

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Centrotherm Systemtechnik GmbH przeciwko centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG, Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-609/11 P) (1)

(Odwołanie - Rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i nr 2868/95 - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM - Rzeczywiste używanie - Pojęcie - Środki dowodowe - Oświadczenie złożone pod przysięgą - Artykuł 134 §§ 1–3 regulaminu postępowania przed Sądem - Przysługująca Sądowi kompetencja o charakterze reformatoryjnym - Zakres żądań i zarzutów wysuwanych przez interwenienta)

2013/C 344/23

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Centrotherm Systemtechnik GmbH (przedstawiciele: A. Schulz i C. Onken, Rechtsanwälte, oraz F. Schmidt, Patentenwalt)

Druga strona postępowania: centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG (przedstawiciele: O. Löffel i P. Lange, Rechtsanwälte), Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) z dnia 15 września 2011 r. w sprawie T-427/09 centrotherm Clean Solutions przeciwko OHIM, na mocy którego stwierdzono nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 sierpnia 2009 r. (sprawa R 6/2008-4) w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza częściowo uchyliła decyzję Wydziału Unieważnień z dnia 30 października 2007 r. — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Dowód

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Centrotherm Systemtechnik GmbH pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG. |
| --- | --- |

2)

Centrotherm Systemtechnik GmbH pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG.

| 3) | Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 80 z 17.3.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/15 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/15

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Centrotherm Systemtechnik GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG

(Sprawa C-610/11 P) (1)

(Odwołanie - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM - Rzeczywiste używanie - Środki dowodowe - Oświadczenie złożone pod przysięgą - Ciężar dowodu - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Dowody uzupełniające przedstawione w postępowaniu przed izbą odwoławczą - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuły 15, 51 i 76 - Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 - Zasada 40 ust. 5)

2013/C 344/24

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Centrotherm Systemtechnik GmbH (przedstawiciele: A. Schulz i C. Onken, Rechtsanwälte, oraz F. Schmidt, Patentanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik), centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG (przedstawiciele: O. Löffel i P. Lange, Rechtsanwälte)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) z dnia 15 września 2011 r. w sprawie T-434/09 Centrotherm Systemtechnik przeciwko OHIM, w którym Sąd oddalił skargę na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 września 2009 r. (sprawa R 6/2008-4) w zakresie, w jakim uwzględniono w niej wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku towarowego CENTROTHERM — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Dowód

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawie T-434/09 Centrotherm Systemtechnik przeciwko OHIM — centrotherm Clean Solutions (CENTROTHERM) zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawie T-434/09 Centrotherm Systemtechnik przeciwko OHIM — centrotherm Clean Solutions (CENTROTHERM) zostaje uchylony.

| 2) | Stwierdza się nieważność pkt 2 sentencji decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 25 sierpnia 2009 r. (sprawa R 6/2008-4). |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność pkt 2 sentencji decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 25 sierpnia 2009 r. (sprawa R 6/2008-4).

| 3) | Centrotherm Systemtechnik GmbH, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) i centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG pokrywają własne koszty poniesione w związku z postępowaniem w pierwszej instancji i z postępowaniem odwoławczym. |
| --- | --- |

3)

Centrotherm Systemtechnik GmbH, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) i centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG pokrywają własne koszty poniesione w związku z postępowaniem w pierwszej instancji i z postępowaniem odwoławczym.

---

(1)  Dz.U. C 80 z 17.3.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/16 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/16

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Staatssecretaris van Financiën przeciwko Pactor Vastgoed BV

(Sprawa C-622/11) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 13 część C i art. 20 - Dostawa nieruchomości - Prawo wyboru opodatkowania - Prawo do odliczenia - Korekta odliczeń - Pokrycie kwot należnych w następstwie korekty odliczenia podatku VAT - Podatnik zobowiązany do zapłaty podatku - Podatnik inny niż ten, który wstępnie dokonał tego odliczenia i nieuczestniczący w opodatkowanej transakcji, z tytułu której dokonano rzeczonego odliczenia)

2013/C 344/25

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Staatssecretaris van Financiën

Strona pozwana: Pactor Vastgoed BV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 20 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Odliczenie podatku naliczonego — Korekta pierwotnie dokonanych odliczeń — Dostawa nieruchomości przez dostawcę na rzecz spółki prowadzącej działalność w zakresie obrotu nieruchomościami — Dostawa traktowana przez strony jako transakcja podlegająca opodatkowaniu, wbrew mającemu zastosowanie uregulowaniu

Sentencja

Szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienioną dyrektywą Rady 95/7/WE z dnia 10 kwietnia 1995 r., należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ona temu, aby pokrycie kwot należnych w następstwie korekty odliczenia podatku od wartości dodanej było dokonywane przez podatnika innego niż ten, który dokonał tego odliczenia.

---

(1)  Dz.U. C 73 z 10.3.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/16 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/16

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS, inne strony postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), Królestwo Niderlandów i Komisja Europejska

(Sprawa C-625/11 P) (1)

(Odwołanie - Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) - Rejestracja, ocena i udzielanie zezwoleń w zakresie chemikaliów - Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (rozporządzenie REACH) - Artykuły 57 i 59 - Substancje podlegające zezwoleniu - Identyfikacja akrylamidu jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy - Umieszczenie na liście substancji kandydackich - Publikacja - Termin do wniesienia skargi - Artykuł 102 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem - Dzień, od którego termin ten powinien być liczony w przypadku skargi na decyzję opublikowaną wyłącznie w Internecie - Pewność prawa - Skuteczna ochrona sądowa)

2013/C 344/26

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS (przedstawiciele: adwokaci R. Cana i K. Van Maldegem)

Inne strony postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä i W. Broere, pełnomocnicy, wspierani przez J. Stuycka, advocaat), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels i B. Koopman, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver i E. Manhaeve, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu (siódma izba) z dnia 21 września 2011 r. w sprawie T-268/10 PPG i SNF przeciwko ECHA, którym Sąd odrzucił jako niedopuszczalną skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) z dnia 30 marca 2010 r. o identyfikacji akrylamidu (WE nr 201–173–7) (CAS nr 79 06 1) jako substancji spełniającej kryteria, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396, s. 1) i o umieszczeniu akrylamidu na liście substancji zidentyfikowanych w celu włączenia ostatecznie do załącznika XIV do wspomnianego rozporządzenia, zgodnie z art. 59 tego rozporządzenia — Termin do wniesienia skargi — Rozpoczęcie biegu terminu — Akt będący przedmiotem publikacji jedynie w Internecie

Sentencja

| 1) | Postanowienie Sądu Unii Europejskiej z dnia 21 września 2011 r. w sprawie T-268/10 PPG i SNF przeciwko ECHA zostaje uchylone. |
| --- | --- |

1)

Postanowienie Sądu Unii Europejskiej z dnia 21 września 2011 r. w sprawie T-268/10 PPG i SNF przeciwko ECHA zostaje uchylone.

| 2) | Niniejsza sprawa zostaje skierowana do ponownego rozpoznania przez Sąd Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Niniejsza sprawa zostaje skierowana do ponownego rozpoznania przez Sąd Unii Europejskiej.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 25 z 28.1.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/17 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/17

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, inne strony postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), Komisja Europejska i Królestwo Niderlandów

(Sprawa C-626/11 P) (1)

(Odwołanie - Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) - Rejestracja, ocena i udzielanie zezwoleń w zakresie chemikaliów - Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (rozporządzenie REACH) - Artykuły 57 i 59 - Substancje podlegające zezwoleniu - Identyfikacja akrylamidu jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy - Umieszczenie na liście substancji kandydackich - Publikacja listy na stronie internetowej ECHA - Skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przed tą publikacją - Dopuszczalność)

2013/C 344/27

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS (przedstawiciele: adwokaci R. Cana i K. Van Maldegem)

Inne strony postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä i W. Broere, pełnomocnicy, wspierani przez J. Stuycka, advocaat), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels i B. Koopman, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver i E. Manhaeve, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu (siódma izba w składzie powiększonym) z dnia 21 września 2011 r. w sprawie T-1/10 Polyelectrolyte Producers Group i SNF przeciwko ECHA, którym Sąd odrzucił jako niedopuszczalną skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) o identyfikacji akrylamidu (WE nr 201–173–7) jako substancji spełniającej kryteria, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396, s. 1) zgodnie z art. 59 tego rozporządzenia — Akt zaskarżalny

Sentencja

| 1) | Postanowienie Sądu Unii Europejskiej z dnia 21 września 2011 r. w sprawie T-1/10 PPG i SNF przeciwko ECHA zostaje uchylone. |
| --- | --- |

1)

Postanowienie Sądu Unii Europejskiej z dnia 21 września 2011 r. w sprawie T-1/10 PPG i SNF przeciwko ECHA zostaje uchylone.

| 2) | Niniejsza sprawa zostaje skierowana do ponownego rozpoznania przez Sąd Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Niniejsza sprawa zostaje skierowana do ponownego rozpoznania przez Sąd Unii Europejskiej.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 39 z 11.2.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/17 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/17

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Belgia) — Martin y Paz Diffusion SA przeciwko Davidowi Depuydtowi, Fabriek van Maroquinerie Gauquie NV

(Sprawa C-661/11) (1)

(Znaki towarowe - Dyrektywa 89/104/EWG - Artykuł 5 - Zgoda właściciela znaku towarowego na używanie przez osobę trzecią oznaczenia identycznego z tym znakiem - Zgoda udzielona w ramach wspólnego korzystania ze znaku - Przysługująca temu właścicielowi możliwość zakończenia wspólnego korzystania i powrotu do wyłącznego używania jego znaku)

2013/C 344/28

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour de cassation

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Martin y Paz Diffusion SA

Strona pozwana: David Depuydt, Fabriek van Maroquinerie Gauquie NV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation — Wykładnia art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 40, s. 1) — Uprawnienia właściciela zarejestrowanego znaku towarowego w sytuacji trwałego współkorzystania ze znaku towarowego z osobą trzecią w ramach współwłasności obejmującej część towarów oznaczonych znakiem towarowym oraz udzielonej przez właściciela znaku towarowego tej osobie trzeciej nieodwołalnej zgody na korzystanie z wspomnianego znaku towarowego — Przepis krajowy zakazujący właścicielowi znaku towarowego wykonywania swego prawa w sposób nieprawidłowy lub stanowiący nadużycie — Zakaz wykorzystywania znaku towarowego przez właściciela na szkodę osoby trzeciej — Sankcja

Sentencja

Artykuł 5 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, zmienionej Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., stoi na przeszkodzie temu, by właściciel znaków towarowych, który w ramach współkorzystania z osobą trzecią zgodził się na używanie przez tę osobę trzecią oznaczeń identycznych z jego znakami towarowymi w odniesieniu do określonych towarów należących do klas, dla których znaki te zostały zarejestrowane, i który nie zgadza się już na taką formę ich wykorzystania, był pozbawiony wszelkiej możliwości przeciwstawienia tej osobie trzeciej praw wyłącznych przysługujących mu z tytułu wspomnianych znaków oraz samodzielnego wykonywania tych praw wyłącznych w odniesieniu do towarów identycznych z tymi należącymi do rzeczonej osoby trzeciej.

---

(1)  Dz.U. C 89 z 24.3.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/18 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/18

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Alliance One International Inc. przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa C-668/11 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Hiszpański rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego - Ustalanie cen i podział rynku - Naruszenie art. 81 WE - Możliwość przypisania noszącego znamiona naruszenia zachowania spółki zależnej jej spółce dominującej - Skutek odstraszający - Równość traktowania - Współpraca - Obowiązek uzasadnienia - Okoliczności łagodzące)

2013/C 344/29

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnosząca odwołanie: Alliance One International Inc. (przedstawiciele: M. Odriozola i A. Vide, abogados)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i J. Bourke, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 12 października 2011 r. w sprawie T-38/05 Agroexpansión przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił częściowo skargę o stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji C(2004) 4030 wersja ostateczna z dnia 20 października 2004 r. w sprawie postępowania zgodnie z art. 81 ust. 1 [WE] (sprawa COMP/C.38.238/B.2 — Surowiec tytoniowy — Hiszpania)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Alliance One International Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Alliance One International Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 89 z 24.3.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/18 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/18

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — Alliance One International, Inc. przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa C-679/11 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Hiszpański rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego - Ustalanie cen i podział rynku - Naruszenie art. 81 WE - Możliwość przypisania noszącego znamiona naruszenia zachowania spółki zależnej jej spółce dominującej - Obowiązek uzasadnienia - Prawa podstawowe - Skutek odstraszający - Równość traktowania - Okoliczności łagodzące - Współpraca - Nieograniczone prawo orzekania - Zasada ne ultra petita - Prawo do sprawiedliwego procesu)

2013/C 344/30

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Alliance One International, Inc. (przedstawiciele: M. Odriozola i A. Vide, abogados)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre, E. Gippini Fournier, J. Bourke i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 12 października 2011 r. w sprawie T-41/05 Alliance One International przeciwko Komisji, w którym Sąd obniżył część kwoty grzywny nałożonej na Agroexpansión, za zapłatę której Alliance One International, Inc. jest odpowiedzialna solidarnie z Agroexpansión oraz w którym Sąd oddalił w pozostałym zakresie skargę o stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji C(2004) 4030 z dnia 20 października 2004 r. dotyczącej postępowania zgodnie z art. 81 ust. 1 traktatu WE (sprawa COMP/C.38.238/B.2 — Sektor surowca tytoniowego w Hiszpanii) w przedmiocie kartelu mającego na celu ustalanie na hiszpańskim rynku surowca tytoniowego cen płaconych producentom oraz kupowanych od nich ilości.

Sentencja

| 1) | Odwołanie główne i odwołanie wzajemne zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie główne i odwołanie wzajemne zostają oddalone.

| 2) | Alliance One International Inc. zostaje obciążona kosztami związanymi z odwołaniem głównym. |
| --- | --- |

2)

Alliance One International Inc. zostaje obciążona kosztami związanymi z odwołaniem głównym.

| 3) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania związanymi z odwołaniem wzajemnym. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania związanymi z odwołaniem wzajemnym.

---

(1)  Dz.U. C 73 z 10.3.2012

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/19 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/19

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 1 de Lleida — Hiszpania) — Betriu Montull, Marc przeciwko Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

(Sprawa C-5/12) (1)

(Polityka społeczna - Dyrektywa 92/85/EWG - Ochrona w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią - Artykuł 8 - Urlop macierzyński - Dyrektywa 76/207/EWG - Równość traktowania pracowników płci żeńskiej i męskiej - Artykuł 2 ust. 1 i 3 - Prawo matek będących pracownikami najemnymi do urlopu po urodzeniu dziecka - Możliwość wykorzystania urlopu przez matkę będącą pracownikiem najemnym lub przez ojca będącego pracownikiem najemnym - Matka niebędąca pracownikiem najemnym i nieobjęta publicznym systemem zabezpieczenia społecznego - Wykluczenie prawa ojca będącego pracownikiem najemnym do urlopu - Ojcowie biologiczni i ojcowie adopcyjni - Zasada równego traktowania)

2013/C 344/31

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Social no 1 de Lleida

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Betriu Montull, Marc

Strona pozwana: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Juzgado de lo Social de Lleida — Wykładnia dyrektywy Rady z dnia 9 lutego 1976 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy (Dz.U. L 39, s. 40) i dyrektywy Rady 96/34/WE z dnia 3 czerwca 1996 roku w sprawie porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC (Dz.U. L 145, s. 4) — Przepisy krajowe przewidujące prawo do urlopu z powodu karmienia piersią na rzecz matki przez sześć tygodni po porodzie — Przysługiwanie prawa do urlopu ojcu będącemu pracownikiem najemnym — Warunki — Przepisy krajowe przewidujące prawo będących pracownikami najemnymi ojców adopcyjnych, lecz nie biologicznych, do zawieszenia ich umowy o pracę z zachowaniem stanowiska i przenoszące ciężar wypłaty na zabezpieczenie społeczne — Naruszenie zasady równości traktowania

Sentencja

Dyrektywę Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (dziesiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) i dyrektywę Rady 76/207/EWG z dnia 9 lutego 1976 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie przepisowi krajowemu takiemu jak przepis będący przedmiotem sprawy w postępowaniu głównym, który przewiduje, że posiadający status pracownika najemnego ojciec dziecka może za zgodą posiadającej również status pracownika najemnego matki skorzystać z urlopu macierzyńskiego w okresie następującym po sześciotygodniowym okresie wypoczynku wykorzystywanego obligatoryjnie przez matkę po porodzie, z wyjątkiem wypadku istnienia zagrożenia dla zdrowia matki, podczas gdy posiadający status pracownika najemnego ojciec dziecka nie może skorzystać z takiego urlopu w sytuacji, gdy matka dziecka nie posiada statusu pracownika najemnego i nie należy do publicznego systemu zabezpieczenia społecznego.

---

(1)  Dz.U. C 98 z 31.3.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/19 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/19

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 2 de Badajoz — Hiszpania) — Soledad Duarte Hueros przeciwko Autociba SA, Automóviles Citroen España SA

(Sprawa C-32/12) (1)

(Dyrektywa 1999/44/WE - Uprawnienia konsumenta w przypadku braku zgodności towaru z umową - Brak zgodności o nikłym znaczeniu - Wykluczenie unieważnienia umowy - Kompetencje sądu krajowego)

2013/C 344/32

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de Primera Instancia no 2 de Badajoz

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Soledad Duarte Hueros

Strona pozwana: Autociba SA, Automóviles Citroen España SA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Juzgado de Primera Instancia — Badajoz — Wykładnia art. 3 dyrektywy 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji (Dz.U. L 171, s. 12) — Prawa konsumenta — Nikłe znaczenie braku zgodności towaru — Brak naprawienia towaru — Żądanie unieważnienia umowy — Niedopuszczalność — Brak pomocniczego żądania zmierzającego do stosownej obniżki ceny — Możliwość, by sąd krajowy z urzędu rozpoznał kwestię stosownej obniżki ceny

Sentencja

Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji należy interpretować w ten sposób, iż stoi ona na przeszkodzie stosowaniu przepisów państwa członkowskiego takich jak w postępowaniu głównym, które w wypadku gdy konsument uprawniony do stosownej obniżki ceny towaru określonej w umowie kupna dochodzi przed sądem jedynie unieważnienia tej umowy, którego nie może uzyskać ze względu na nikłe znaczenie braku zgodności, nie pozwalają sądowi krajowemu rozpatrującemu sprawę na przyznanie z urzędu takiej obniżki, chociaż rzeczony konsument nie ma prawa doprecyzować swego pierwotnego żądania ani wnieść nowego pozwu w tym celu.

---

(1)  Dz.U. C 98 z 31.3.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/20 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/20

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. — European Federation of Ink and Ink Cartridge Manufacturers (EFIM) przeciwko Komisji Europejskiej, Lexmark International Technology SA

(Sprawa C-56/12 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Rynki naboi do drukarek - Decyzja w sprawie oddalenia skargi do Komisji - Brak interesu wspólnotowego - Niskie prawdopodobieństwo udowodnienia istnienia naruszenia art. 82 WE - Znaczenie wagi zarzucanego naruszenia)

2013/C 344/33

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: European Federation of Ink and Ink Cartridge Manufacturers (EFIM) (przedstawiciel: D. Ehle, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Antoniadis i C. Hödlmayr, pełnomocnicy, wspierani przez W. Berga, Rechtsanwalt), Lexmark International Technology

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 24 listopada 2011 r. w sprawie T-296/09 EFIM przeciwko Komisji, mocą którego Sąd oddalił żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2009) 4125 z dnia 20 maja 2009 r. dotyczącej odrzucenia skargi COMP/C-3/39.391 w sprawie rzekomych naruszeń art. 81 WE i art. 82 WE przez spółki Hewlett-Packard, Lexmark, Canon i Epson na rynku naboi do drukarek — Uprawnienia Komisji — Obowiązki związane z postępowaniem w sprawie skarg do Komisji — Brak interesu wspólnotowego — Proporcjonalność — Brak uzasadnienia — Naruszenie prawa do obrony — Komunikat Komisji w sprawie rozpatrywania skarg

Sentencja

| 1) | Powołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Powołanie zostaje oddalone.

| 2) | European Federation of Ink and Ink Cartridge Manufacturers (EFIM) zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

European Federation of Ink and Ink Cartridge Manufacturers (EFIM) zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 21.4.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/20 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/20

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — BKK Mobil Oil Körperschaft des öffentlichen Rechts przeciwko Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV

(Sprawa C-59/12) (1)

(Dyrektywa 2005/29/WE - Nieuczciwe praktyki handlowe - Zakres stosowania - Wprowadzające w błąd informacje rozpowszechniane przez kasę chorych ustawowego systemu ubezpieczeń społecznych - Kasa ustanowiona w formie podmiotu prawa publicznego)

2013/C 344/34

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: BKK Mobil Oil Körperschaft des öffentlichen Rechts

Strona pozwana: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesgerichtshof — Wykładnia art. 3 ust. 1 dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149, s. 22) w związku z art. 2 lit. d) tej dyrektywy — Zakres stosowania — Pojęcia „praktyk handlowych” i „przedsiębiorcy” — Ogłoszenia reklamowe ustawowej kasy chorych zawierające wprowadzające w błąd informacje na temat niekorzystnych skutków ewentualnej zmiany przez jej klientów

Sentencja

Dyrektywę 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącą nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającą dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („dyrektywę o nieuczciwych praktykach handlowych”) należy interpretować w ten sposób, że podmiot prawa publicznego odpowiedzialny za wykonywanie zadań w interesie ogólnym, takich jak zarządzanie ustawowym systemem ubezpieczeń zdrowotnych, podlega jej podmiotowemu zakresowi stosowania.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 12.5.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/21 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/21

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative — Luksemburg) — Adzo Domenyo Alokpa, Jarel Mondoulou, Eja Mondoulou przeciwko Ministre du Travail, de l'Emploi et de l'Immigration

(Sprawa C-86/12) (1)

(Obywatelstwo Unii - Artykuły 20 TFUE i 21 TFUE - Dyrektywa 2004/38/WE - Prawo pobytu obywatela państwa trzeciego będącego bezpośrednim wstępnym obywateli Unii będących małymi dziećmi - Obywatele Unii, którzy urodzili się w państwie członkowskim innym niż państwo ich przynależności państwowej i którzy nie korzystali z prawa do swobodnego przemieszczania się - Prawa podstawowe)

2013/C 344/35

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour administrative

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Adzo Domenyo Alokpa, Jarel Mondoulou, Eja Mondoulou

Strona pozwana: Ministre du Travail, de l'Emploi et de l'Immigration

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour administrative — Wykładnia art. 20 TFUE i art. 20, 21, 24, 33 i 34 Karty praw podstawowych — Odmowa ze strony państwa członkowskiego przyznania prawa pobytu obywatelowi państwa trzeciego, bezpośredniemu wstępnemu, który sam sprawuje opiekę nad swoimi małoletnimi dziećmi, obywatelami Unii, mającymi obywatelstwo państwa członkowskiego — Brak wspólnego życia rodzinnego z drugim bezpośrednim wstępnym, zamieszkującym w innym państwie członkowskim — Zakres odmowy prawa pobytu, przyznania zezwolenia na pobyt i zezwolenia na pracę — Skutki w zakresie skutecznego korzystania z praw związanych ze statusem obywatela Unii

Sentencja

W sytuacji takiej, jaka ma miejsce w postępowaniu głównym, wykładni art. 20 TFUE i 21 TFUE należy dokonywać w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie odmówiło prawa pobytu na swoim terytorium obywatelowi państwa trzeciego, który to obywatel ma na swoim wyłącznym utrzymaniu małe dzieci będące obywatelami Unii, przebywające wraz z nim od urodzenia w tym państwie członkowskim, mimo iż nie posiadają obywatelstwa tego państwa członkowskiego ani nie skorzystały ze swego prawa do swobodnego przemieszczania się, o ile rzeczeni obywatele Unii nie spełniają wymogów ustanowionych w dyrektywie 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG, lub taka odmowa nie pozbawia tych obywateli możliwości skutecznego skorzystania z istoty praw przyznanych przez status obywatela Unii. Dokonanie stosownych ustaleń należy do sądu odsyłającego.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 12.5.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/22

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche — Włochy) — Swm Costruzioni 2 SpA, Mannocchi Luigino DI przeciwko Provincia di Fermo

(Sprawa C-94/12) (1)

(Zamówienia publiczne - Dyrektywa 2004/18/WE - Sytuacja ekonomiczna i finansowa - Kwalifikacje techniczne lub zawodowe - Artykuł 47 ust. 2 i art. 48 ust. 3 - Możliwość powołania się przez podmiot gospodarczy na kwalifikacje innych podmiotów - Artykuł 52 - System certyfikacji - Zamówienia publiczne na roboty budowlane - Przepisy krajowe nakładające obowiązek posiadania certyfikatu kwalifikacji odpowiadającego kategorii i wartości robót budowlanych, będących przedmiotem zamówienia - Zakaz powoływania się na certyfikaty wielu podmiotów w odniesieniu do robót budowlanych należących do tej samej kategorii)

2013/C 344/36

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Swm Costruzioni 2 SpA, Mannocchi Luigino DI

Strona pozwana: Provincia di Fermo

Przy udziale: Torelli Dottori SpA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche — Wykładnia art. 47 ust. 2 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114) — Sytuacja ekonomiczna i finansowa wykonawcy — Możliwość powołania się na kwalifikacje innych podmiotów — Przepisy krajowe ograniczające tę możliwość wyłącznie do jednego innego podmiotu w odniesieniu do każdej kategorii kwalifikacji przewidzianej przez instytucję certyfikacyjną

Sentencja

Artykuł 47 ust. 2 i art. 48 ust. 3 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi w związku z art. 44 ust. 2 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu takiemu jak ten będący przedmiotem postępowania głównego, który zakazuje co do zasady podmiotom gospodarczym uczestniczącym w postępowaniu w sprawie udzielenia zamówienia publicznego na roboty budowlane powoływania się na kwalifikacje wielu przedsiębiorstw w odniesieniu do danej kategorii kwalifikacji.

---

(1)  Dz.U. C 151 z 26.5.2012

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/22

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — Laboratoires Lyocentre przeciwko Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus, Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto

(Sprawa C-109/12) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Wyroby medyczne - Dyrektywa 93/42/EWG - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Dyrektywa 2001/83/WE - Uprawnienie właściwego organu krajowego do zaklasyfikowania jako produktu leczniczego stosowanego u ludzi produktu sprzedawanego w innym państwie członkowskim jako opatrzony oznakowaniem CE wyrób medyczny - Mająca zastosowanie procedura)

2013/C 344/37

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Laboratoires Lyocentre

Strona pozwana: Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus, Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Korkein hallinto-oikeus — Wykładnia dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych (Dz.U. L 169, s. 1) oraz dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311, s. 67), zmienionej dyrektywą 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 136, s. 34) — Dopochowowy preparat zawierający żywe bakterie kwasu mlekowego — Uprawnienie właściwego organu krajowego do zaklasyfikowania jako produktu leczniczego w rozumieniu dyrektywy 2001/83, ze względu na jego farmakologiczne, immunologiczne i metaboliczne działanie, preparatu sprzedawanego w innym państwie członkowskim jako opatrzony oznakowaniem CE wyrób medyczny w rozumieniu dyrektywy 93/42 — Mająca zastosowanie procedura

Sentencja

| 1) | Zaklasyfikowanie produktu w jednym państwie członkowskim, na podstawie dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych, zmienionej dyrektywą 2007/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. jako wyrobu medycznego opatrzonego oznakowaniem CE nie stoi na przeszkodzie zaklasyfikowaniu tego samego produktu przez właściwe organy innego państwa członkowskiego, ze względu na jego działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne, jako produktu leczniczego w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej rozporządzeniem (WE) nr 1901/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. |
| --- | --- |

1)

Zaklasyfikowanie produktu w jednym państwie członkowskim, na podstawie dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych, zmienionej dyrektywą 2007/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. jako wyrobu medycznego opatrzonego oznakowaniem CE nie stoi na przeszkodzie zaklasyfikowaniu tego samego produktu przez właściwe organy innego państwa członkowskiego, ze względu na jego działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne, jako produktu leczniczego w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej rozporządzeniem (WE) nr 1901/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r.

| 2) | Właściwe organy państwa członkowskiego, w celu zaklasyfikowania jako produktu leczniczego na podstawie dyrektywy 2001/83, zmienionej rozporządzeniem nr 1901/2006, produktu zaklasyfikowanego już w innym państwie członkowskim jako wyrób medyczny opatrzony oznakowaniem CE na podstawie dyrektywy 93/42, zmienionej dyrektywą 2007/47, muszą, przed zastosowaniem postępowania w przedmiocie klasyfikacji przewidzianego w dyrektywie 2001/83, zmienionej rozporządzeniem nr 1901/2006, zastosować procedurę przewidzianą w art. 18 dyrektywy 93/42, zmienionej dyrektywą 2007/47, oraz, w razie potrzeby, procedurę przewidzianą w art. 8 rzeczonej dyrektywy 93/42. |
| --- | --- |

2)

Właściwe organy państwa członkowskiego, w celu zaklasyfikowania jako produktu leczniczego na podstawie dyrektywy 2001/83, zmienionej rozporządzeniem nr 1901/2006, produktu zaklasyfikowanego już w innym państwie członkowskim jako wyrób medyczny opatrzony oznakowaniem CE na podstawie dyrektywy 93/42, zmienionej dyrektywą 2007/47, muszą, przed zastosowaniem postępowania w przedmiocie klasyfikacji przewidzianego w dyrektywie 2001/83, zmienionej rozporządzeniem nr 1901/2006, zastosować procedurę przewidzianą w art. 18 dyrektywy 93/42, zmienionej dyrektywą 2007/47, oraz, w razie potrzeby, procedurę przewidzianą w art. 8 rzeczonej dyrektywy 93/42.

| 3) | Produkt, który wprawdzie nie jest identyczny z innym produktem zaklasyfikowanym jako produkt leczniczy, ale zawiera ten sam składnik i działa w ten sam sposób co ów produkt, zasadniczo nie może być sprzedawany w jednym i tym samym państwie członkowskim jako wyrób medyczny w rozumieniu dyrektywy 93/42, zmienionej dyrektywą 2007/47, chyba że z uwagi na inną cechę charakterystyczną tego produktu, istotną w świetle art. 1 ust. 2 lit. a) rzeczonej dyrektywy 93/42, konieczne jest, aby był on klasyfikowany i sprzedawany jako wyrób medyczny, czego ustalenie należy do sądu odsyłającego. |
| --- | --- |

3)

Produkt, który wprawdzie nie jest identyczny z innym produktem zaklasyfikowanym jako produkt leczniczy, ale zawiera ten sam składnik i działa w ten sam sposób co ów produkt, zasadniczo nie może być sprzedawany w jednym i tym samym państwie członkowskim jako wyrób medyczny w rozumieniu dyrektywy 93/42, zmienionej dyrektywą 2007/47, chyba że z uwagi na inną cechę charakterystyczną tego produktu, istotną w świetle art. 1 ust. 2 lit. a) rzeczonej dyrektywy 93/42, konieczne jest, aby był on klasyfikowany i sprzedawany jako wyrób medyczny, czego ustalenie należy do sądu odsyłającego.

---

(1)  Dz.U. C 133 z 5.5.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/23

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court — Irlandia) — Donal Brady przeciwko Environmental Protection Agency

(Sprawa C-113/12) (1)

(Środowisko naturalne - Dyrektywa 75/442/EWG - Gnojowica świńska wytworzona i składowana w gospodarstwie hodowli trzody chlewnej do momentu sprzedaży podmiotom prowadzącym gospodarstwa rolne, które wykorzystują ją jako nawóz na swoim terenie - Kwalifikacja jako odpady lub produkt uboczny - Przesłanki - Ciężar dowodu - Dyrektywa 91/676/EWG - Brak transpozycji - Odpowiedzialność osobista producenta za przestrzeganie prawa Unii dotyczącego odpadów i nawozów przez takie podmioty)

2013/C 344/38

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Supreme Court

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Donal Brady

Strona pozwana: Environmental Protection Agency

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Supreme Court — Wykładnia art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów, zmienionej dyrektywą Rady 91/156/EWG z dnia 18 marca 1991 r. (Dz.U. L 78, s. 32) — Pojęcie odpadów — Gnojowica świńska dostarczana przez hodowcę trzody chlewnej do rolników jako nawóz — Prawo państwa członkowskiego do wprowadzenia osobistej odpowiedzialności hodowcy w przypadku nieprzestrzegania przez rolników wykorzystujących jego gnojowicę jako nawóz na swoich gruntach prawa Unii dotyczącego kontrolowania odpadów

Sentencja

| 1) | Artykuł 1 lit. a) akapit pierwszy dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów, zmienionej decyzją Komisji 96/350/WE z dnia 24 maja 1996 r., należy interpretować w ten sposób, że gnojowica wytworzona w gospodarstwie intensywnej hodowli trzody chlewnej i składowana do czasu jej dostarczenia rolnikom w celu jej użycia przez nich jako nawozu a ich gruntach, nie stanowi „odpadów” w rozumieniu tego przepisu, lecz produkt uboczny, jeżeli producent zamierza sprzedać ją później na korzystnych dla siebie warunkach ekonomicznych, pod warunkiem że ponowne wykorzystanie gnojowicy jest nie tylko możliwe, lecz pewne, nie wymaga jakiegokolwiek wstępnego przetwarzania i jest stanowi kontynuację procesu produkcji. Sądy krajowe muszą sprawdzić, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności charakteryzujące zawisłe przed nimi sprawy, czy te różne kryteria zostały spełnione. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 1 lit. a) akapit pierwszy dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów, zmienionej decyzją Komisji 96/350/WE z dnia 24 maja 1996 r., należy interpretować w ten sposób, że gnojowica wytworzona w gospodarstwie intensywnej hodowli trzody chlewnej i składowana do czasu jej dostarczenia rolnikom w celu jej użycia przez nich jako nawozu a ich gruntach, nie stanowi „odpadów” w rozumieniu tego przepisu, lecz produkt uboczny, jeżeli producent zamierza sprzedać ją później na korzystnych dla siebie warunkach ekonomicznych, pod warunkiem że ponowne wykorzystanie gnojowicy jest nie tylko możliwe, lecz pewne, nie wymaga jakiegokolwiek wstępnego przetwarzania i jest stanowi kontynuację procesu produkcji. Sądy krajowe muszą sprawdzić, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności charakteryzujące zawisłe przed nimi sprawy, czy te różne kryteria zostały spełnione.

| 2) | Prawo Unii nie sprzeciwia się temu, aby na producencie gnojowicy spoczywał ciężar wykazania, iż spełnione zostały kryteria pozwalające stwierdzić, że substancja taka jak gnojowica produkowana, składowana i sprzedawana w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym stanowi produkt uboczny, o ile nie prowadzi to do naruszenia skuteczności tego prawa, a zwłaszcza dyrektywy 75/442, oraz zapewnione zostanie przestrzeganie zobowiązań wynikających z tego prawa, a zwłaszcza obowiązku niepodporządkowywania przepisom tej dyrektywy substancji, które w zastosowaniu rzeczonych kryteriów należy uznać zgodnie z orzecznictwem Trybunału za produkty uboczne, do których dyrektywa ta nie ma zastosowania. |
| --- | --- |

2)

Prawo Unii nie sprzeciwia się temu, aby na producencie gnojowicy spoczywał ciężar wykazania, iż spełnione zostały kryteria pozwalające stwierdzić, że substancja taka jak gnojowica produkowana, składowana i sprzedawana w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym stanowi produkt uboczny, o ile nie prowadzi to do naruszenia skuteczności tego prawa, a zwłaszcza dyrektywy 75/442, oraz zapewnione zostanie przestrzeganie zobowiązań wynikających z tego prawa, a zwłaszcza obowiązku niepodporządkowywania przepisom tej dyrektywy substancji, które w zastosowaniu rzeczonych kryteriów należy uznać zgodnie z orzecznictwem Trybunału za produkty uboczne, do których dyrektywa ta nie ma zastosowania.

| 3) | Artykuł 2 ust. 1 lit. b) ppkt iii) dyrektywy 75/442, zmienionej decyzją 96/350, należy interpretować w ten sposób, że w braku transpozycji do prawa państwa członkowskiego dyrektywy Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego nie można uznać, iż odchody z hodowli wytworzone w ramach hodowli trzody chlewnej usytuowanej w tym państwie członkowskim są w związku z obowiązywaniem tej dyrektywy „objęte inną legislacją” w rozumieniu wymienionego przepisu. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 2 ust. 1 lit. b) ppkt iii) dyrektywy 75/442, zmienionej decyzją 96/350, należy interpretować w ten sposób, że w braku transpozycji do prawa państwa członkowskiego dyrektywy Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego nie można uznać, iż odchody z hodowli wytworzone w ramach hodowli trzody chlewnej usytuowanej w tym państwie członkowskim są w związku z obowiązywaniem tej dyrektywy „objęte inną legislacją” w rozumieniu wymienionego przepisu.

| 4) | Przy założeniu, iż gnojowicę wytworzoną i przechowywaną w gospodarstwie hodowli trzody chlewnej należy zakwalifikować jako „odpady” w rozumieniu art. 1 lit. a) akapit pierwszy dyrektywy 75/44, zmienionej decyzją 96/350:






  — | art. 8 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że bez względu na warunki nie dopuszcza on udzielenia rzeczonemu posiadaczowi zezwolenia na usuwanie tych odpadów poprzez ich sprzedaż rolnikowi wykorzystującemu je jako nawóz na swoich gruntach, jeżeli okaże się, że rolnik ten ani nie posiada zezwolenia, o którym mowa w art. 10 wspomnianej dyrektywy, ani nie jest zwolniony z obowiązku posiadania takiego zezwolenia i zarejestrowany zgodnie z przepisami art. 11 tej dyrektywy; oraz |
| --- | --- | --- |

4)

Przy założeniu, iż gnojowicę wytworzoną i przechowywaną w gospodarstwie hodowli trzody chlewnej należy zakwalifikować jako „odpady” w rozumieniu art. 1 lit. a) akapit pierwszy dyrektywy 75/44, zmienionej decyzją 96/350:

—

art. 8 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że bez względu na warunki nie dopuszcza on udzielenia rzeczonemu posiadaczowi zezwolenia na usuwanie tych odpadów poprzez ich sprzedaż rolnikowi wykorzystującemu je jako nawóz na swoich gruntach, jeżeli okaże się, że rolnik ten ani nie posiada zezwolenia, o którym mowa w art. 10 wspomnianej dyrektywy, ani nie jest zwolniony z obowiązku posiadania takiego zezwolenia i zarejestrowany zgodnie z przepisami art. 11 tej dyrektywy; oraz

| — | art. 8 w związku z art. 10 i 11 wspomnianej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one temu, aby zbycie odpadów przez wspomnianego posiadacza na rzecz rolnika wykorzystującego je jako nawóz na swoich gruntach i posiadającego zezwolenie wymienione w rzeczonym art. 10 lub zwolnionego z obowiązku posiadania takiego zezwolenia i zarejestrowanego zgodnie z rzeczonym art. 11 było poddane warunkowi ponoszenia przez tego posiadacza odpowiedzialności za przestrzeganie przez rolnika przepisów mających zastosowanie do czynności odzyskiwania wykonywanych przez tego rolnika na mocy prawa Unii dotyczącego gospodarki odpadami i nawozami. |
| --- | --- |

—

art. 8 w związku z art. 10 i 11 wspomnianej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one temu, aby zbycie odpadów przez wspomnianego posiadacza na rzecz rolnika wykorzystującego je jako nawóz na swoich gruntach i posiadającego zezwolenie wymienione w rzeczonym art. 10 lub zwolnionego z obowiązku posiadania takiego zezwolenia i zarejestrowanego zgodnie z rzeczonym art. 11 było poddane warunkowi ponoszenia przez tego posiadacza odpowiedzialności za przestrzeganie przez rolnika przepisów mających zastosowanie do czynności odzyskiwania wykonywanych przez tego rolnika na mocy prawa Unii dotyczącego gospodarki odpadami i nawozami.

---

(1)  Dz.U. C 151 z 26.5.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/24

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba izba) z dnia 26 września 2013 r. — Republika Francuska przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa C-115/12 P) (1)

(Odwołanie - Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) - Wspólnotowa interwencja strukturalna w regionie Martynika - Zmniejszenie pomocy finansowej - Zamówienia publiczne na roboty budowlane - Zgodność działań z przepisami Unii - Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane - Dyrektywa 93/37/EWG - Artykuł 2 - Pojęcie „bezpośredniego subsydiowania” - Pojęcie „obiektów sportowych, rekreacyjnych i wypoczynkowych”)

2013/C 344/39

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Republika Francuska (przedstawiciele: E. Belliard i N. Rouam, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Dintilhac i A. Steiblytė, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie T-488/10 Francja przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji nr C(2010) 5229 z dnia 28 lipca 2010 r. w sprawie cofnięcia części wkładu Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) z tytułu jednolitego dokumentu programowania celu nr 1 na rzecz wspólnotowej interwencji strukturalnej w regionie Martyniki we Francji — Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane — Pojęcie „bezpośredniego subsydiowania” — Pojęcie „obiektów sportowych, rekreacyjnych i wypoczynkowych” — Naruszenie prawa — Brak uzasadnienia.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 12.5.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/24

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia z dnia 3 października 2013 r. — Bernhard Rintisch przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Bariatrix Europe Inc. SAS

(Sprawa C-120/12 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 74 ust. 2 - Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 - Zasada 50 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci - Sprzeciw właściciela wcześniejszego znaku towarowego - Istnienie znaku towarowego - Dowody przedstawione na poparcie sprzeciwu po upływie terminu wyznaczonego w tym celu - Nieuwzględnienie - Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej - Przepis odmienny - Okoliczności stojące na przeszkodzie uwzględnieniu dodatkowych lub uzupełniających dowodów)

2013/C 344/40

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Bernhard Rintisch (przedstawiciel: A. Dreyer, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik), Bariatrix Europe Inc. SAS

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie T-62/12 Rintisch przeciwko OHIM, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez właściciela słownych i graficznych krajowych znaków towarowych „PROTI”, „PROTIPOWER” i „PROTIPLUS” dla towarów należących do klas 29 i 32 oraz krajowej nazwy handlowej „PROTITOP” dla towarów należących do klas 29, 30 i 32 na decyzję R 740/2008-4 Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 15 grudnia 2008 r. oddalającą odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów oddalającej sprzeciw wnoszącego odwołanie wobec rejestracji słownego znaku towarowego „PROTI SNACK” dla towarów należących do klas 5, 29, 30 i 32 — Nieprzedstawienie dokumentów w odpowiednim terminie — Swobodna ocena przysługująca na podstawie art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone.

| 2) | Bernhard Rintisch zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Bernhard Rintisch zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 9.6.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/25 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/25

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. — Bernhard Rintisch przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Valfleuri Pâtes alimentaires SA

(Sprawa C-121/12 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 74 ust. 2 - Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 - Zasada 50 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci - Sprzeciw właściciela wcześniejszego znaku towarowego - Istnienie znaku towarowego - Dowody przedstawione na poparcie sprzeciwu po upływie terminu wyznaczonego w tym celu - Nieuwzględnienie - Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej - Przepis odmienny - Okoliczności stojące na przeszkodzie uwzględnieniu dodatkowych lub uzupełniających dowodów)

2013/C 344/41

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Bernhard Rintisch (przedstawiciel: A. Dreyer, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik), Valfleuri Pâtes alimentaires SA (przedstawiciel: F. Baujoin, avocat)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie T-109/09 Rintisch przeciwko OHIM — Valfleuri Pâtes alimentaires, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez właściciela pewnych słownych, wspólnotowego i krajowych, znaków towarowych, graficznego krajowego znaku towarowego i nazwy handlowej zawierających termin „PROTI” dla towarów należących do klas 5, 29, 30 i 32 na decyzję R 1660/2007-4 Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 21 stycznia 2009 r. oddalającą odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów oddalającej sprzeciw wnoszącego odwołanie wobec rejestracji słownego znaku towarowego „PROTIVITAL” dla towarów należących do klas 5, 29 i 30 — Nieprzedstawienie dokumentów w odpowiednim terminie — Swobodna ocena przysługująca na podstawie art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone.

| 2) | Bernhard Rintisch zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Bernhard Rintisch zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 9.6.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/25 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/25

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. — Bernhard Rintisch przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Valfleuri Pâtes alimentaires SA

(Sprawa C-122/12 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 74 ust. 2 - Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 - Zasada 50 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci - Sprzeciw właściciela wcześniejszego znaku towarowego - Istnienie znaku towarowego - Dowody przedstawione na poparcie sprzeciwu po upływie terminu wyznaczonego w tym celu - Nieuwzględnienie - Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej - Przepis odmienny - Okoliczności stojące na przeszkodzie uwzględnieniu dodatkowych lub uzupełniających dowodów)

2013/C 344/42

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Bernhard Rintisch (przedstawiciel: A. Dreyer, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik), Valfleuri Pâtes alimentaires SA (przedstawiciel: F. Baujoin, avocat)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie T-152/09 Rintisch przeciwko OHIM — Valfleuri Pâtes alimentaires, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez właściciela pewnych słownych, wspólnotowego i krajowych, znaków towarowych, graficznego krajowego znaku towarowego i nazwy handlowej zawierających termin „PROTI” dla towarów należących do klas 5, 29, 30 i 32 na decyzję R 1660/2007-4 Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 3 lutego 2009 r. oddalającą odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów oddalającej sprzeciw wnoszącego odwołanie wobec rejestracji słownego znaku towarowego „PROTIACTIVE” dla towarów należących do klas 5, 29 i 30 — Nieprzedstawienie dokumentów w odpowiednim terminie — Swobodna ocena przysługująca na podstawie art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone.

| 2) | Bernhard Rintisch zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Bernhard Rintisch zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 9.6.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/26 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/26

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Pensionsversicherungsanstalt przeciwko Peterowi Breyowi

(Sprawa C-140/12) (1)

(Swobodny przepływ osób - Obywatelstwo Unii - Dyrektywa 2004/38/WE - Prawo pobytu przez okres przekraczający trzy miesiące - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) - Osoba niemająca już statusu pracownika najemnego lub osoby pracującej na własny rachunek - Uprawniony do emerytury - Warunek zasobów wystarczających, aby nie stanowić obciążenia dla „systemu pomocy społecznej” przyjmującego państwa członkowskiego - Wniosek o specjalne nieskładkowe świadczenie pieniężne - Dodatek wyrównawczy przeznaczony do uzupełnienia emerytury - Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 - Artykuł 3 ust. 3 i art. 70 - Właściwość państwa członkowskiego miejsca zamieszkania - Przesłanki przyznania - Prawo legalnego pobytu na terytorium krajowym - Zgodność z prawem Unii)

2013/C 344/43

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Pensionsversicherungsanstalt

Strona pozwana: Peter Brey

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberster Gerichtschof — Wykładnia art. 7 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158. s. 77) — Prawo obywatela Unii, który zaprzestał aktywności zawodowej, do trwającego dłużej niż trzy miesiące pobytu na terytorium innego państwa członkowskiego — Sytuacja, w której wskazany obywatel otrzymuje rentę niższą od minimum egzystencji w przyjmującym państwie członkowskim, wobec czego wystąpił on o przyznanie dodatku wyrównawczego („Ausgleichszulage”), specjalnego świadczenia pieniężnego o charakterze nieskładkowym

Sentencja

Prawo Unii, wynikające w szczególności z art. 7 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 4 oraz art. 24 ust. 1 i 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG, należy interpretować w ten sposób, że stoi ono na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego — takiego jak rozpatrywane w postępowaniu głównym — które nawet w odniesieniu do okresu po upływie pierwszych trzech miesięcy pobytu wyklucza w każdych okolicznościach i w sposób automatyczny przyznanie świadczenia takiego jak dodatek wyrównawczy przewidziany w § 292 ust. 1 Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (powszechnej ustawy o ubezpieczeniu społecznym), zmienionej począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. przez Budgetbegleitgesetz 2011 (ustawę budżetową na rok 2011), obywatelowi innego państwa członkowskiego, który nie jest czynny zawodowo, na tej podstawie, że mimo wydania mu zaświadczenia o rejestracji nie spełnia on przesłanek korzystania z prawa do legalnego pobytu przez okres przekraczający trzy miesiące na terytorium pierwszego państwa ze względu na to, że istnienie takiego prawa pobytu jest uzależnione od wymogu posiadania przez tego obywatela zasobów wystarczających do tego, by nie ubiegać się o wspomniane świadczenie.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 9.6.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/26 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/26

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Salzgitter Mannesmann Handel GmbH przeciwko SC Laminorul SA

(Sprawa C-157/12) (1)

(Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Artykuł 34 pkt 3 i 4 - Uznanie orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim - Sytuacja, w której wspomnianego orzeczenia nie da się pogodzić z innym wcześniejszym orzeczeniem wydanym w tym samym państwie członkowskim w sporze o to samo roszczenie między tymi samymi stronami)

2013/C 344/44

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Salzgitter Mannesmann Handel GmbH

Strona pozwana: SC Laminorul SA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesgerichtshof — Wykładnia art. 34 pkt 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001, L 12, s. 1) — Uznanie orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim — Sytuacja, w której wspomnianego orzeczenia nie da się pogodzić z innym wcześniejszym orzeczeniem wydanym w tym samym państwie członkowskim w sporze o to samo roszczenie między tymi samymi stronami

Sentencja

Artykuł 34 pkt 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje on sprzecznych ze sobą orzeczeń wydanych przez sądy tego samego państwa członkowskiego.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 23.06.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/27 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/27

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — Peter Pinckney przeciwko KDG Mediatech AG

(Sprawa C-170/12) (1)

(Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Jurysdykcja - Czyny niedozwolone i czyny podobne do czynów niedozwolonych - Majątkowe prawa autorskie - Nośnik materialny, na którym zwielokrotniono utwór podlegający ochronie - Udostępnienie w sieci - Określenie miejsca, w którym urzeczywistniła się szkoda)

2013/C 344/45

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour de cassation

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Peter Pinckney

Strona pozwana: KDG Mediatech AG

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation — Wykładnia art. 5 pkt 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001 L 12 s. 1) — Właściwość sądu krajowego w sprawach dotyczących czynów niedozwolonych i czynów podobnych do czynów niedozwolonych — Kryteria ustalania „miejsca, gdzie nastąpiło lub może nastąpić zdarzenie wywołujące szkodę” — Naruszenie majątkowych praw autorskich w związku z umieszczeniem w sieci zdematerializowanej treści lub materialnego nośnika zawierającego tę treść — Treść przeznaczona dla odbiorców

Sentencja

Artykuł 5 pkt 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że w wypadku zarzutu naruszenia majątkowych praw autorskich chronionych przez państwo członkowskie sądu, do którego wniesiono powództwo, sąd ten jest właściwy do rozpoznania powództwa odszkodowawczego wniesionego przez autora utworu przeciwko spółce z siedzibą w innym państwie członkowskim, która w tym państwie dokonała zwielokrotnienia tego utworu na nośniku materialnym rozpowszechnianym następnie przez spółki z siedzibą w trzecim państwie członkowskim za pośrednictwem strony internetowej dostępnej również na obszarze właściwości miejscowej sądu, do którego wniesiono powództwo. Sąd ten jest właściwy wyłącznie w zakresie szkody wyrządzonej na terytorium państwa członkowskiego, któremu podlega.

---

(1)  Dz.U. C 174 z 16.6.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/27 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/27

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — EI du Pont de Nemours and Company przeciwko Komisji Europejskiej, DuPont Performance Elastomers LLC i DuPont Performance Elastomers SA

(Sprawa C-172/12 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek kauczuku chloroprenowego - Ustalanie cen i podział rynku - Naruszenie art. 81 WE - Możliwość przypisania stanowiącego naruszenie zachowania spółki zależnej jej spółce dominującej - Wspólna kontrola sprawowana przez dwie spółki dominujące - Decydujący wpływ - Odpowiedzialność solidarna - Przedawnienie - Uzasadniony interes)

2013/C 344/46

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: EI du Pont de Nemours and Company (przedstawiciele: J. Boyce i A. Lyle-Smythe, solicitors)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i A. Biolan, pełnomocnicy), DuPont Performance Elastomers LLC i DuPont Performance Elastomers SA (przedstawiciele: J. Boyce i A. Lyle-Smythe, solicitors)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 2 lutego 2012 r. w sprawie T-76/08 EI du Pont de Nemours i in. przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił skargę zmierzającą do stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2007) 5910 wersja ostateczna z dnia 5 grudnia 2007 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/F/38.629 — kauczuk chloroprenowy) dotyczącej kartelu na rynku kauczuku chloroprenowego w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG), obejmującego podział rynku i ustalanie cen, a tytułem żądania ewentualnego — obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą — Wspólne przedsiębiorstwo — Możliwość przypisania zachowania stanowiącego naruszenie

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | EI du Pont de Nemours and Company zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

EI du Pont de Nemours and Company zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 194 z 30.6.2012

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/28 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/28

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 września 2013 r. — The Dow Chemical Company przeciwko Komisji

(Sprawa C-179/12 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek kauczuku chloroprenowego - Ustalenie cen i podział rynku - Naruszenie art. 81 WE - Możliwość przypisania spółce dominującej zachowania spółki zależnej mającego znamiona naruszenia - Wspólna kontrola sprawowana przez dwie spółki dominujące - Decydujący wpływ - Prawo do obrony - Zwiększenie grzywny - Skutek odstraszający)

2013/C 344/47

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: The Dow Chemical Company (przedstawiciel: D. Schroeder, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Van Nuffel, V. Bottka i L. Malferrari, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 2 lutego 2012 r. wydanego w sprawie T-77/08 The Dow Chemical Company przeciwko Komisji, w której Sąd oddalił skargę o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2007) 5910 wersja ostateczna z dnia 5 grudnia 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (Sprawa COMP/38.629 — Kauczuk chloroprenowy) w przedmiocie kartelu na rynku kauczuku chloroprenowego w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) dotyczącego podziału rynku i ustalania cen, a także, tytułem żądania ewentualnego, o obniżenie kwoty nałożonej na wnoszącą odwołanie grzywny — Wspólne przedsiębiorstwo — Możliwość przypisania zachowania mającego znamiona naruszenia

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | The Dow Chemical Company zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

The Dow Chemical Company zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 23.6.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/28 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/28

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle — Belgia) — Industrie du bois de Vielsalm & Cie (IBV) SA przeciwko Région wallonne

(Sprawa C-195/12) (1)

(Dyrektywa 2004/8/WE - Zakres stosowania - Kogeneracja i wysokosprawna kogeneracja - Artykuł 7 - Regionalny system wsparcia przewidujący przyznanie „zielonych certyfikatów” instalacjom do kogeneracji - Przyznanie większej liczby zielonych certyfikatów instalacjom przetwarzającym głównie drewno lub odpady drzewne - Zasada równości i niedyskryminacji - Artykuły 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej)

2013/C 344/48

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour constitutionnelle

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Industrie du bois de Vielsalm & Cie (IBV) SA

Strona pozwana: Région wallonne

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour constitutionnelle — Wykładnia art. 7 dyrektywy 2004/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie promowania kogeneracji w oparciu o zapotrzebowanie na ciepło użytkowe na rynku wewnętrznym energii oraz zmieniającej dyrektywę 92/42/EWG (Dz.U. L 52, s. 50) — Wykładnia art. 2 i 4 dyrektywy 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (Dz.U. L 283, s. 33) — Wykładnia art. 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz.U. L 140, s. 16) — Wykładnia art. 6 TUE oraz art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej — Systemy wsparcia finansowego ograniczone do wysokosprawnych instalacji do kogeneracji — Obowiązek, dopuszczenie albo zakaz wyłączenia ze środków wsparcia instalacji do kogeneracji przetwarzających głównie drewno lub odpady drzewne — Zgodność uregulowania z zasadą równości

Sentencja

| 1) | Artykuł 7 dyrektywy 2004/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie promowania kogeneracji w oparciu o zapotrzebowanie na ciepło użytkowe na rynku wewnętrznym energii oraz zmieniającej dyrektywę 92/42/EWG należy interpretować w ten sposób, że zakres jego stosowania nie jest ograniczony tylko do tych instalacji do kogeneracji, które charakteryzują się tym, że są wysokosprawnymi instalacjami w rozumieniu tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 7 dyrektywy 2004/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie promowania kogeneracji w oparciu o zapotrzebowanie na ciepło użytkowe na rynku wewnętrznym energii oraz zmieniającej dyrektywę 92/42/EWG należy interpretować w ten sposób, że zakres jego stosowania nie jest ograniczony tylko do tych instalacji do kogeneracji, które charakteryzują się tym, że są wysokosprawnymi instalacjami w rozumieniu tej dyrektywy.

| 2) | Na obecnym etapie prawa Unii zasada równego traktowania i niedyskryminacji, wyrażona w szczególności w art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, nie sprzeciwia się temu, aby przy ustanawianiu krajowych systemów wspierania kogeneracji i wytwarzania energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii, takich jak te, których dotyczy art. 7 dyrektywy 2004/8 i art. 4 dyrektywy 2001/77 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych, państwa członkowskie przewidziały środek wzmożonego wsparcia, taki jak ten, którego dotyczy postępowanie główne, z którego to środka mogą korzystać wszystkie instalacje do kogeneracji przetwarzające głównie biomasę, z wykluczeniem instalacji do kogeneracji przetwarzających głównie drewno lub odpady drzewne. |
| --- | --- |

2)

Na obecnym etapie prawa Unii zasada równego traktowania i niedyskryminacji, wyrażona w szczególności w art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, nie sprzeciwia się temu, aby przy ustanawianiu krajowych systemów wspierania kogeneracji i wytwarzania energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii, takich jak te, których dotyczy art. 7 dyrektywy 2004/8 i art. 4 dyrektywy 2001/77 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych, państwa członkowskie przewidziały środek wzmożonego wsparcia, taki jak ten, którego dotyczy postępowanie główne, z którego to środka mogą korzystać wszystkie instalacje do kogeneracji przetwarzające głównie biomasę, z wykluczeniem instalacji do kogeneracji przetwarzających głównie drewno lub odpady drzewne.

---

(1)  Dz.U. C 200 z 7.7.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/29 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/29

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luksemburg) — Caisse nationale des prestations familiales przeciwko Fjoli Hliddal (C-216/12), Pierre’owi-Louisowi Bornandowi (C-217/12)

(Sprawy połączone C-216/12 i C-217/12) (1)

(Zabezpieczenie społeczne - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską - Obywatele szwajcarscy zamieszkujący w Szwajcarii i pracujący w Luksemburgu - Przyznanie zasiłku wychowawczego - Pojęcie świadczenia rodzinnego)

2013/C 344/49

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Caisse nationale des prestations familiales

Strona pozwana: Fjola Hliddal (C-216/12), Pierre-Louis Bornand (C-217/12)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation (Luksemburg) — Wykładnia art. 1 lit. u) ppkt (i) i art. 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2) oraz załącznika II sekcja A pkt 1) do Umowy w sprawie swobodnego przepływu osób zawartej między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, zawartej w dniu 21 czerwca 1999 r. (Dz.U. 2002, L 114, s. 6) — Pojęcie świadczenia rodzinnego — Dopuszczalność uregulowania krajowego przewidującego przyznanie zasiłku wychowawczego — Obywatel szwajcarski zamieszkujący w Szwajcarii i pracujący w Luksemburgu

Sentencja

Artykuł 1 lit. u) ppkt (i) oraz art. 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, zmienionego i zaktualizowanego rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1606/98 z dnia 29 czerwca 1998 r., należy interpretować w ten sposób, że zasiłek wychowawczy taki jak ten przewidziany w ustawodawstwie luksemburskim stanowi świadczenie rodzinne w rozumieniu tego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. C 235 z 4.8.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/29 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/29

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Bruxelles — Belgia) — Christian Van Buggenhout i Ilse Van de Mierop, działający w charakterze syndyków masy upadłości Grontimmo SA przeciwko Banque Internationale à Luxembourg

(Sprawa C-251/12) (1)

(Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 - Postępowanie upadłościowe - Artykuł 24 ust. 1 - Spełnienie świadczenia „do rąk dłużnika, względem którego zostało wszczęte postępowanie upadłościowe” - Zapłata na rzecz wierzyciela tego dłużnika)

2013/C 344/50

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de commerce de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Christian Van Buggenhout i Ilse Van de Mierop, działający w charakterze syndyków masy upadłości Grontimmo SA

Strona pozwana: Banque Internationale à Luxembourg

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal de commerce de Bruxelles — Wykładnia art. 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.U. L 160, s. 1) — Dokonanie płatności na rzecz wierzyciela upadłego dłużnika, na jego żądanie, w sytuacji, gdy nie zastosowano środków mających na celu publiczne poinformowanie o wydaniu postanowienia o wszczęciu postępowania upadłościowego w innym państwie członkowskim — Zwolnienie z zobowiązania zleceniobiorcy działającego w dobrej wierze — Podmiotowy zakres zastosowania — Pojęcie świadczenia do rąk dłużnika, obejmujące jedynie płatność dokonaną na rzecz upadłego dłużnika albo również na rzecz jego wierzycieli

Sentencja

Artykuł 24 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego należy interpretować w ten sposób, że zakres zastosowania tego przepisu nie obejmuje zapłaty dokonanej, na polecenie dłużnika, względem którego zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, na rzecz wierzyciela tego dłużnika.

---

(1)  Dz.U. C 200 z 7.7.2012

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/30 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/30

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Sul — Portugalia) — ITELCAR — Automóveis de Aluguer Lda przeciwko Fazenda Pública

(Sprawa C-282/12) (1)

(Swobodny przepływ kapitału - Przepisy podatkowe - Podatek dochodowy od osób prawnych - Odsetki płacone przez spółkę będącą rezydentem tytułem wynagrodzenia za fundusze pożyczane przez spółkę mającą siedzibę w państwie trzecim - Istnienie „powiązania w szczególny sposób” pomiędzy tymi spółkami - System niedokapitalizowania - Niemożliwość odliczenia odsetek przypadających na część zadłużenia uznaną za nadmierną - Odliczenie w przypadku odsetek płaconych na rzecz spółki mającej siedzibę na terytorium kraju - Oszustwo podatkowe lub unikanie opodatkowania - Całkowicie sztuczne konstrukcje - Warunki pełnej konkurencji - Proporcjonalność)

2013/C 344/51

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal Central Administrativo Sul

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: ITELCAR — Automóveis de Aluguer Lda

Strona pozwana: Fazenda Pública

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal Central Administrativo Sul — Portugalia — Wykładnia art. 63 i 65 TFUE — Przepisy podatkowe — Podatek dochodowy od osób prawnych — Możliwość odliczenia odsetek z tytułu pożyczki — Uregulowanie krajowe przewidujące możliwość odliczenia w przypadku nadmiernego zadłużenia wobec spółki mającej siedzibę na terytorium kraju, lecz wyłączające ją w przypadku zadłużenia wobec spółki mającej siedzibę w państwie trzecim.

Sentencja

Artykuł 56 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu państwa członkowskiego, które nie pozwala na odliczenie jako kosztu, przy obliczaniu zysku podlegającego opodatkowaniu, odsetek przypadających na część zadłużenia zaklasyfikowaną jako nadmierną, płaconych przez spółkę będącą rezydentem spółce udzielającej pożyczki mającej siedzibę w państwie trzecim, z którą spółka powiązana jest w szczególny sposób, lecz które pozwala na odliczenie takich odsetek płaconych na rzecz spółki udzielającej pożyczki będącej rezydentem, z którą owa spółka pożyczająca powiązana jest w szczególny sposób, jeżeli, w przypadku braku udziału udzielającej pożyczki spółki mającej siedzibę w państwie trzecim w kapitale spółki pożyczającej będącej rezydentem, uregulowanie to zakłada jednak, że jakiekolwiek zadłużenie ostatniej z wymienionych spółek stanowi udział w konstrukcji zmierzającej do uniknięcia podatku, który normalnie byłby należny, lub jeżeli uregulowanie to nie pozwala na wcześniejsze ustalenie z wystarczającą dokładnością jego zakresu zastosowania.

---

(1)  Dz.U. C 250 z 18.8.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/30 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/30

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd — Warna — Bułgaria) — Serebrjannyj wek EOOD przeciwko Direktor na Direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

(Sprawa C-283/12) (1)

(Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 2 ust. 1 lit. c), art. 26, 62 i 63 - Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego - Świadczenia wzajemne - Transakcje odpłatne - Podstawa opodatkowania transakcji w wypadku wynagrodzenia w formie usług - Udzielenie przez osobę fizyczną na rzecz spółki prawa do użytkowania i do wynajmowania na rzecz osób trzecich nieruchomości w zamian za usługi ulepszenia i umeblowania owych nieruchomości przez ową spółkę)

2013/C 344/52

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Administratiwen syd — Warna

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Serebrjannyj wek EOOD

Strona pozwana: Direktor na Direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Administratiwen syd — Warna — Wykładnia art. 2 ust. 1 lit. c) oraz art. 26, 62 i 63 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Przepisy, zgodnie z którymi w przypadku wynagrodzenia niepieniężnego na rzecz usługodawcy świadczeniem wzajemnym za jego usługę jest inna usługa — Kwalifikacja transakcji jako wymiany usług lub nie — W razie udzielenia odpowiedzi negatywnej możliwość zakwalifikowania ulepszenia i umeblowania nieruchomości jako transakcji podlegającej opodatkowaniu — Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego i zasada ustalania podstawy opodatkowania

Sentencja

Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że usługa wykończenia i umeblowania apartamentu winna być uznana za dokonaną odpłatnie, gdy zgodnie z umową zawartą z właścicielem owego apartamentu usługodawca z jednej strony zobowiązuje się do wykonania tej usługi na własny koszt, a z drugiej strony uzyskuje prawo do dysponowania owym apartamentem celem użytkowania go dla celów swojej działalności gospodarczej w czasie trwania umowy bez obowiązku uiszczania czynszu, przy czym właściciel wejdzie ponownie w posiadanie wykończonego apartamentu przy wygaśnięciu owej umowy.

---

(1)  Dz.U. C 243 z 11.8.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/31 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/31

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Laufen — Niemcy) — postępowania karne przeciwko Gjokowi Filewowi, Adnanowi Osmaniemu

(Sprawa C-297/12) (1)

(Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Powrót nielegalnie przebywających obywateli państwa trzeciego - Dyrektywa 2008/115/WE - Artykuł 11 ust. 2 - Decyzja nakazująca powrót opatrzona zakazem wjazdu - Okres obowiązywania zakazu wjazdu ograniczony co do zasady do pięciu lat - Uregulowanie krajowe przewidujące w braku wniosku o ograniczenie bezterminowy zakaz wjazdu - Artykuł 2 ust. 2 lit. b) - Obywatele państw trzecich podlegający sankcji karnej, która przewiduje lub której skutkiem jest zobowiązanie do powrotu - Brak zastosowania dyrektywy)

2013/C 344/53

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Laufen

Strony w głównym postępowaniu karnym

Gjoko Filev, Adnan Osmani

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Amtsgericht Laufen — Wykładnia art. 2 ust. 2 lit. b) i art. 11 ust. 2 dyrektywy 2008/115/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz.U. L 348, s. 98) — Zakaz wjazdu na terytorium krajowe związany z decyzją w sprawie powrotu — Maksymalny okres obowiązywania tego zakazu — Uregulowanie krajowe przewidujące nieograniczony w czasie zakaz wjazdu na terytorium krajowe dla cudzoziemców, w stosunku do których wydana została decyzja w sprawie wydalenia oraz przewidujące karę grzywny lub karę pozbawienia wolności do lat trzech w przypadku naruszenia tego zakazu — Spóźniona transpozycja dyrektywy — Bezpośrednia skuteczność jej przepisów — Przewidziana w uregulowaniu krajowym możliwość zwrócenia się z wnioskiem o ograniczenie w czasie skutków zakazu — W takim przypadku zakaz wjazdu ograniczony do pięciu lat z zastrzeżeniem braku skazania karnego lub zagrożenia dla porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego — Obywatele państw trzecich, w stosunku do których decyzja w sprawie wydalenia została wydana ponad pięć lat temu

Sentencja

| 1) | Artykuł 11 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisowi krajowemu takiemu jak § 11 ust. 1 Gesetz über den Aufenthalt, die Erwerbstätigkeit und die Integration von Ausländern im Bundesgebiet (ustawy w sprawie pobytu, pracy i integracji cudzoziemców na terytorium federalnym), który uzależnia ograniczenie czasu obowiązywania zakazu wjazdu od wystąpienia przez danego obywatela państwa trzeciego z wnioskiem o przyznanie mu możliwości skorzystania z takiego ograniczenia. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 11 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisowi krajowemu takiemu jak § 11 ust. 1 Gesetz über den Aufenthalt, die Erwerbstätigkeit und die Integration von Ausländern im Bundesgebiet (ustawy w sprawie pobytu, pracy i integracji cudzoziemców na terytorium federalnym), który uzależnia ograniczenie czasu obowiązywania zakazu wjazdu od wystąpienia przez danego obywatela państwa trzeciego z wnioskiem o przyznanie mu możliwości skorzystania z takiego ograniczenia.

| 2) | Artykuł 11 ust. 2 dyrektywy 2008/115 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by naruszenie zakazu wjazdu i pobytu na terytorium jednego z państw członkowskich, który to zakaz został orzeczony na ponad pięć lat przed datą ponownego wjazdu danego obywatela państwa trzeciego na to terytorium albo przed datą wejścia w życie krajowych przepisów dokonujących transpozycji tej dyrektywy, prowadziło do nałożenia sankcji karnej, chyba że obywatel ten stanowi poważne zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub bezpieczeństwa narodowego. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 11 ust. 2 dyrektywy 2008/115 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by naruszenie zakazu wjazdu i pobytu na terytorium jednego z państw członkowskich, który to zakaz został orzeczony na ponad pięć lat przed datą ponownego wjazdu danego obywatela państwa trzeciego na to terytorium albo przed datą wejścia w życie krajowych przepisów dokonujących transpozycji tej dyrektywy, prowadziło do nałożenia sankcji karnej, chyba że obywatel ten stanowi poważne zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub bezpieczeństwa narodowego.

| 3) | Dyrektywę 2008/115 należy interpretować w ten sposób, że zakazuje ona państwom członkowskim ustanawiania przepisów, na podstawie których środek w przedmiocie wydalenia lub doprowadzenia do granicy, obowiązujący od co najmniej pięciu lat przed okresem między dniem, do którego należało dokonać transpozycji tej dyrektywy, a dniem, w którym faktycznie doszło do owej transpozycji, może następnie ponownie stanowić podstawę postępowania karnego, w przypadku gdy ów środek opierał się na skazaniu karnym w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. b) rzeczonej dyrektywy, a dane państwo członkowskie skorzystało z możliwości przewidzianej w tym przepisie. |
| --- | --- |

3)

Dyrektywę 2008/115 należy interpretować w ten sposób, że zakazuje ona państwom członkowskim ustanawiania przepisów, na podstawie których środek w przedmiocie wydalenia lub doprowadzenia do granicy, obowiązujący od co najmniej pięciu lat przed okresem między dniem, do którego należało dokonać transpozycji tej dyrektywy, a dniem, w którym faktycznie doszło do owej transpozycji, może następnie ponownie stanowić podstawę postępowania karnego, w przypadku gdy ów środek opierał się na skazaniu karnym w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. b) rzeczonej dyrektywy, a dane państwo członkowskie skorzystało z możliwości przewidzianej w tym przepisie.

---

(1)  Dz.U. C 250 z 18.8.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/32 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/32

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État — Francja) — Confédération paysanne przeciwko Ministre de l’alimentation, de l’agriculture et de la pêche

(Sprawa C-298/12) (1)

(Rolnictwo - Wspólna polityka rolna - System płatności jednolitych - Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 - Obliczanie wysokości uprawnień do płatności - Określenie kwoty referencyjnej - Okres referencyjny - Artykuł 40 ust. 1, 2 i 5 - Wyjątkowe okoliczności - Rolnicy podlegający zobowiązaniom rolnośrodowiskowym stosownie do rozporządzenia (EWG) nr 2078/92 i rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 - Ustalenie prawa do rewaloryzacji kwoty referencyjnej - Zasada uzasadnionych oczekiwań - Równość traktowania między rolnikami)

2013/C 344/54

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d’État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Confédération paysanne

Strona pozwana: Ministre de l’alimentation, de l’agriculture et de la pêche

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil d’État (Francja) — Wykładnia art. 40 ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U. L 270, s. 1) — Wsparcie dochodowe dla rolników — System płatności jednolitych — Określenie kwoty referencyjnej — Okres referencyjny — Wpływ zobowiązań rolnośrodowiskowych — Ustalenie prawa do rewaloryzacji opartego nie na zmniejszeniu produkcji, lecz na kwocie wsparcia otrzymanej w trakcie okresu referencyjnego — Data graniczna uwzględniania zobowiązań rolnośrodowiskowych — Równe traktowanie rolników

Sentencja

| 1) | Artykuł 40 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1009/2008 z dnia 9 października 2008 r., należy interpretować w ten sposób, że każdy rolnik z uwagi na sam fakt podlegania w trakcie okresu referencyjnego zobowiązaniom rolnośrodowiskowym na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2078/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie metod produkcji rolnej zgodnych z wymogami ochrony środowiska i utrzymania terenów wiejskich i rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) i zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2223/2004 z dnia 22 grudnia 2004 r., jest upoważniony do żądania, aby jego kwota referencyjna została obliczona na podstawie roku albo lat kalendarzowych okresu referencyjnego nieobjętych obowiązywaniem takich zobowiązań. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 40 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1009/2008 z dnia 9 października 2008 r., należy interpretować w ten sposób, że każdy rolnik z uwagi na sam fakt podlegania w trakcie okresu referencyjnego zobowiązaniom rolnośrodowiskowym na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2078/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie metod produkcji rolnej zgodnych z wymogami ochrony środowiska i utrzymania terenów wiejskich i rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) i zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2223/2004 z dnia 22 grudnia 2004 r., jest upoważniony do żądania, aby jego kwota referencyjna została obliczona na podstawie roku albo lat kalendarzowych okresu referencyjnego nieobjętych obowiązywaniem takich zobowiązań.

| 2) | Artykuł 40 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia nr 1782/2003, zmieniony rozporządzeniem nr 1009/2008, należy interpretować w ten sposób, że każdy rolnik z uwagi na sam fakt podlegania w trakcie okresu 1997–2002 zobowiązaniom rolnośrodowiskowym na podstawie rozporządzeń nr 2078/92 i 1257/1999, zmienionego rozporządzeniem nr 2223/2004, jest upoważniony do żądania, aby jego kwota referencyjna została obliczona na podstawie obiektywnych kryteriów i w taki sposób, aby zagwarantować równość traktowania między rolnikami oraz aby uniknąć zakłóceń rynku i konkurencji, czego zbadanie należy już do sądu odsyłającego. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 40 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia nr 1782/2003, zmieniony rozporządzeniem nr 1009/2008, należy interpretować w ten sposób, że każdy rolnik z uwagi na sam fakt podlegania w trakcie okresu 1997–2002 zobowiązaniom rolnośrodowiskowym na podstawie rozporządzeń nr 2078/92 i 1257/1999, zmienionego rozporządzeniem nr 2223/2004, jest upoważniony do żądania, aby jego kwota referencyjna została obliczona na podstawie obiektywnych kryteriów i w taki sposób, aby zagwarantować równość traktowania między rolnikami oraz aby uniknąć zakłóceń rynku i konkurencji, czego zbadanie należy już do sądu odsyłającego.

---

(1)  Dz.U. C 273 z 8.9.2012

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/32 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/32

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken — Niemcy) — Spedition Welter GmbH przeciwko Avanssur SA

(Sprawa C-306/12) (1)

(Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowanie obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności - Dyrektywa 2009/103/WE - Artykuł 21 ust. 5 - Przedstawiciel wyznaczony do rozpatrywania i zaspokajania roszczeń - Pełnomocnictwo upoważniające do odbioru doręczeń pism sądowych - Uregulowanie krajowe uzależniające ważność tego doręczenia od wyraźnego pełnomocnictwa do jego odbioru - Zgodna wykładnia)

2013/C 344/55

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Saarbrücken

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Spedition Welter GmbH

Strona pozwana: Avanssur SA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landgericht Saarbrücken — Wykładnia art. 21 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności (Dz.U. L 263, s. 11) — Przedstawiciel wyznaczony do rozpatrywania i zaspokajania roszczeń — Doręczenie temu ostatniemu pozwu wniesionego przez poszkodowanego przeciwko zakładowi ubezpieczeń — Uregulowanie krajowe uzależniające skuteczność takiego doręczenia od wyraźnego udzielenia pełnomocnictwa do odbioru doręczeń — Bezpośrednia skuteczność wyżej wskazanego przepisu dyrektywy

Sentencja

| 1) | Artykuł 21 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności powinien być interpretowany w ten sposób, że wśród wystarczających umocowań, jakimi powinien dysponować przedstawiciel wyznaczony do rozpatrywania i zaspokajania roszczeń, znajduje się upoważnienie tego przedstawiciela do skutecznego odbierania doręczeń sądowych koniecznych do wszczęcia postępowania o naprawę szkód powypadkowych przed właściwym sądem. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 21 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności powinien być interpretowany w ten sposób, że wśród wystarczających umocowań, jakimi powinien dysponować przedstawiciel wyznaczony do rozpatrywania i zaspokajania roszczeń, znajduje się upoważnienie tego przedstawiciela do skutecznego odbierania doręczeń sądowych koniecznych do wszczęcia postępowania o naprawę szkód powypadkowych przed właściwym sądem.

| 2) | W okolicznościach takich jak okoliczności sprawy w postępowaniu głównym, w których przepisy krajowe przejęły brzmienie przepisów art. 21 ust. 5 dyrektywy 2009/103, sąd odsyłający ma obowiązek, z uwzględnieniem całego prawa krajowego i stosując metody wykładni uznane w tym prawie, dokonywać wykładni prawa krajowego w taki sposób, aby było ono zgodne z wykładnią nadaną tej dyrektywie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

W okolicznościach takich jak okoliczności sprawy w postępowaniu głównym, w których przepisy krajowe przejęły brzmienie przepisów art. 21 ust. 5 dyrektywy 2009/103, sąd odsyłający ma obowiązek, z uwzględnieniem całego prawa krajowego i stosując metody wykładni uznane w tym prawie, dokonywać wykładni prawa krajowego w taki sposób, aby było ono zgodne z wykładnią nadaną tej dyrektywie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 287 z 22.9.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/33 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/33

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea hovrätt — Szwecja) — postępowanie karne przeciwko Danielowi Lundbergowi

(Sprawa C-317/12) (1)

(Transport drogowy - Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 - Obowiązek używania tachografu - Odstępstwa dla niehandlowego przewozu rzeczy - Pojęcie - Przewóz rzeczy dokonywany przez osobę fizyczną w ramach jej aktywności jako amatorskiego kierowcy wyścigowego w rajdach samochodowych w czasie wolnym, częściowo finansowanej dotacjami osób trzecich)

2013/C 344/56

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Svea hovrätt

Strona w głównym postępowaniu karnym

Daniel Lundberg

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Svea Hovrätt — Wykładnia art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370, s. 8) i art. 3 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.U. L 102, s. 1) — Odstępstwo od obowiązku instalacji i używania tachografu w pojazdach o masie poniżej 7,5 tony –Niehandlowy przewóz rzeczy — Przewóz rzeczy dokonywany przez osobę fizyczną w ramach jej aktywności amatorskiego kierowcy wyścigowego w rajdach samochodowych w czasie wolnym, częściowo finansowanej przez sponsoring osób fizycznych lub przedsiębiorstw

Sentencja

Pojęcie „niehandlowego przewozu rzeczy” wymienione w art. 3 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono przewóz rzeczy dokonywany przez osobę fizyczną na własny rachunek i jedynie w ramach aktywności w czasie wolnym, jeżeli aktywność ta jest częściowo finansowana dotacjami osób trzecich a taki przewóz nie daje podstaw do wynagrodzenia.

---

(1)  Dz.U. C 258 z 25.8.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/33 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/33

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep — Niderlandy) — F. van der Helder, D. Farrington przeciwko College voor zorgverzekeringen

(Sprawa C-321/12) (1)

(Zabezpieczenie społeczne - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuł 28 ust. 2 lit. b) - Świadczenia z ubezpieczenia zdrowotnego - Osoby uprawnione do emerytur w kilku krajach członkowskich - Miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim - Udzielanie świadczeń rzeczowych w państwie miejsca zamieszkania - Ciężar świadczeń - Państwo członkowskie, którego „ustawodawstwu” emeryt lub rencista podlegał najdłużej - Pojęcie)

2013/C 344/57

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Centrale Raad van Beroep

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: F. van der Helder, D. Farrington

Strona pozwana: College voor zorgverzekeringen

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Centrale Raad van Beroep — Wykładania art. 4 i art. 28 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2) — Ubezpieczenie zdrowotne — Świadczenia na rzecz emerytów lub rencistów zamieszkałych w innym państwie członkowskim niż państwo właściwej instytucji — Świadczenia na koszt instytucji państwa członkowskiego, w którym emeryt lub rencista był ubezpieczony najdłużej — Pojęcie ustawodawstwa, któremu emeryt lub rencista podlegał najdłużej

Sentencja

Artykuł 28 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w wersji zmienionej i uaktualnionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 1992/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że wskazane w tym przepisie „ustawodawstwo”, któremu emeryt lub rencista podlegał najdłużej, to ustawodawstwo dotyczące emerytur lub rent.

---

(1)  Dz.U. C 287 z 22.9.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/34 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/34

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Belgia) — Państwo belgijskie przeciwko GIMLE SA

(Sprawa C-322/12) (1)

(Czwarta dyrektywa 78/660/EWG - Artykuł 2 ust. 3 - Zasada prawdziwego i rzetelnego obrazu spółki - Artykuł 2 ust. 5 - Obowiązek odstąpienia - Artykuł 32 - Metoda wyceny na podstawie kosztu historycznego - Cena nabycia oczywiście niższa od wartości bieżącej)

2013/C 344/58

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour de cassation

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Państwo belgijskie

Strona pozwana: GIMLE SA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation (Belgia) — Wykładnia art. 2 ust. 3, 4, i 5 czwartej dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. wydanej na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) traktatu, w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (Dz.U. L 222, s. 11) — Roczne sprawozdania finansowe niektórych rodzajów spółek — Zasada rzetelnego i prawdziwego obrazu spółki — Cena nabycia aktywów nieodpowiadająca ich wartości bieżącej, ukazująca błędny obraz majątku spółki — Obowiązek odstąpienia od zasady księgowania aktywów na podstawie ceny nabycia i bezzwłocznego zaksięgowania aktywów na podstawie wartości ich odsprzedaży

Sentencja

Zasada prawdziwego i rzetelnego obrazu spółki ustanowiona w art. 2 ust. 3–5 czwartej dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r., wydanej na podstawie art. [44 ust. 2 lit. g) WE], w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek nie pozwala na odstąpienie od zasady wyceny aktywów na podstawie ceny ich nabycia lub kosztu ich wytworzenia, o której mowa w art. 32 rzeczonej dyrektywy, na rzecz wyceny na podstawie ich wartości bieżącej, jeżeli cena nabycia lub koszt wytworzenia rzeczonych aktywów są oczywiście niższe od ich bieżącej wartości.

---

(1)  Dz.U. C 287 z 22.9.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/34 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/34

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 10 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — Ministeriet for Forskning, Innovation og Videregående Uddannelser przeciwko Manova A/S

(Sprawa C-336/12) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne - Dyrektywa 2004/18/WE - Zasada równego traktowania - Procedura ograniczona - Ogłoszenie o zamówieniu - Wymaganie załączenia do zgłoszenia ostatniego opublikowanego sprawozdania finansowego - Brak owego sprawozdania w zgłoszeniach niektórych kandydatów - Prawo instytucji zamawiającej do wezwania tych kandydatów do przedstawienia sprawozdania po upływie terminu zgłoszenia)

2013/C 344/59

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Østre Landsret

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ministeriet for Forskning, Innovation og Videregående Uddannelser

Strona pozwana: Manova A/S

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Østre Landsret — Wykładnia załącznika II B do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114) — Zasada równego traktowania — Instytucja zamawiająca, która jako warunek wstępnej kwalifikacji określiła przedstawienie przez kandydata jego ostatniego sprawozdania finansowego — Skierowane przez instytucję zamawiającą do kandydatów, którzy do zgłoszenia do wstępnej kwalifikacji nie załączyli swojego ostatniego sprawozdania finansowego, żądanie dostarczenia brakujących sprawozdań pomimo upływu terminu składania zgłoszeń do wstępnej kwalifikacji

Sentencja

Zasadę równego traktowania należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie wezwaniu kandydata przez instytucję zamawiającą, po upływie terminu zgłoszeń do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, do przedstawienia dokumentów opisujących sytuację kandydata, na przykład sprawozdań finansowych, co do których można w sposób obiektywny ustalić, iż istniały przed upływem terminu zgłoszeń, o ile w materiałach dotyczących zamówienia nie zawarto wyraźnie wymogu przedstawienia takich dokumentów pod rygorem wykluczenia kandydata. Żądanie takie nie może powodować nieuzasadnionego bardziej lub mniej korzystnego traktowania kandydata lub kandydatów, do których zostało skierowane.

---

(1)  Dz.U. C 287 z 22.9.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/35 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/35

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 października 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-353/12) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Pomoc państwa - Pomoc na rzecz spółki Ixfin SpA - Pomoc przyznana bezprawnie i niezgodna z rynkiem wewnętrznym - Odzyskanie - Niewykonanie)

2013/C 344/60

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Grespan, B. Stromsky i S. Thomas, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, E. De Giovanni, avvocato dello Stato)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia środków niezbędnych w celu zastosowania się do art. 2, 3 i 4 decyzji Komisji C(2009) 8123 z dnia 28 października 2009 r. w sprawie pomocy państwa C 59/07 przyznanej przez Włochy na rzecz spółki Ixfin SpA (Dz.U. L 167, s. 39) — Obowiązek bezzwłocznego odzyskania pomocy uznanej za przyznaną bezprawnie i niezgodną ze wspólnym rynkiem oraz powiadomienia o tym Komisji — Przedsiębiorstwo w upadłości — Brak całkowitej niemożliwości wykonania

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w wyznaczonych terminach wszystkich środków niezbędnych do odzyskania od spółki Ixfin SpA pomocy państwa uznanej za bezprawną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym w art. 1 decyzji Komisji 2010/359/WE z dnia 28 października 2009 r. w sprawie pomocy państwa C 59/07 (ex N 127/06 i NN 13/06) przyznanej przez Włochy na rzecz spółki Ixfin SpA i nie przekazując Komisji Europejskiej w wyznaczonym terminie informacji wymienionych w art. 4 tej decyzji, Republika Włoska uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 288 akapit czwarty TFUE, a także z art. 2-4 wskazanej decyzji. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w wyznaczonych terminach wszystkich środków niezbędnych do odzyskania od spółki Ixfin SpA pomocy państwa uznanej za bezprawną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym w art. 1 decyzji Komisji 2010/359/WE z dnia 28 października 2009 r. w sprawie pomocy państwa C 59/07 (ex N 127/06 i NN 13/06) przyznanej przez Włochy na rzecz spółki Ixfin SpA i nie przekazując Komisji Europejskiej w wyznaczonym terminie informacji wymienionych w art. 4 tej decyzji, Republika Włoska uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 288 akapit czwarty TFUE, a także z art. 2-4 wskazanej decyzji.

| 2) | Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 287 z 22.9.2012

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/35 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/35

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski gradski syd — Bułgaria) — postępowanie z wniosku Siegfrieda Jánosa Schneidera

(Sprawa C-380/12) (1)

(Jurysdykcja, uznawanie i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Zakres stosowania - Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych osób fizycznych - Jurysdykcja wyłączna w sprawach, których przedmiotem są prawa rzeczowe na nieruchomościach - Zakres - Postępowanie niesporne dotyczące prawa osoby objętej kuratelą, zamieszkałej w jednym z państw członkowskich, do rozporządzania nieruchomościami położonymi w innym państwie członkowskim)

2013/C 344/61

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Sofijski gradski syd

Strony w postępowaniu głównym

Siegfried János Schneider.

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Sofijski gradski syd — Wykładnia art. 22 pkt 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001 L 12, s. 1) — Osoba fizyczna uznana przez sąd za mającą ograniczoną zdolność do czynności prawnych zgodnie z prawem jej państwa członkowskiego — Wniosek złożony przez tę osobę w innym państwie członkowskim, za zgodą jej kuratora, o zgodę na sprzedaż nieruchomości, którą odziedziczyła w tym państwie — Właściwość sądu państwa członkowskiego, w którym znajduje się nieruchomość — Możliwość zastosowania art. 22 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 44/2001 w postępowaniach niespornych

Sentencja

Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, a w szczególności jego art. 22 pkt 1, należy interpretować w ten sposób, że nie stosuje się go do postępowania niespornego, które obywatel jednego państwa członkowskiego, uznany na podstawie ustawodawstwa tego państwa za mającego ograniczoną zdolność do czynności prawnych w związku z objęciem go kuratelą, inicjuje przed sądem innego państwa członkowskiego w celu uzyskania zgody na sprzedaż swojego udziału w nieruchomości położonej na terytorium tego innego państwa członkowskiego, ponieważ tego rodzaju postępowanie dotyczy „zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych, jak również ustawowego przedstawicielstwa osób fizycznych” w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia, wyłączonych z jego zakresu zastosowania

---

(1)  Dz.U. C 311 z 13.10.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/36 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/36

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État — Francja) — Conseil national de l'ordre des médecins przeciwko Ministre de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, Ministre des Affaires sociales et de la Santé

(Sprawa C-492/12) (1)

(Swobodny przepływ osób - Swoboda przedsiębiorczości - Swoboda świadczenia usług - Dyrektywa 2005/36/WE - Uznawanie kwalifikacji zawodowych - Zawód dentysty - Osobność i odmienność od zawodu lekarza medycyny - Wspólne kształcenie)

2013/C 344/62

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d’État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Conseil national de l’ordre des médecins

Strona pozwana: Ministre de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, Ministre des Affaires sociales et de la Santé

przy udziale: Conseil national de l’ordre des chirurgiens-dentistes

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil d’État (Francja) — Wykładnia art. 36 dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 255, s. 22) — Osobność i odmienność zawodu lekarza dentysty w stosunku do zawodu lekarza medycyny — Dopuszczalność przepisów krajowych ustanawiających wspólny kierunek studiów dla studentów medycyny i dentystyki — Dopuszczalność przepisów prowadzących do wykonywania tej samej specjalności przez lekarzy i dentystów

Sentencja

| 1) | a) | Dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, zmienioną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1137/2008 z dnia 22 października 2008 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie zorganizowaniu przez państwo członkowskie programu kształcenia specjalistycznego — zarówno w dziedzinie medycyny, jak i w dziedzinie lekarsko-dentystycznej — którego nazwa nie odpowiada nazwom wymienionym w odniesieniu do tego państwa członkowskiego w załączniku V do wspomnianej dyrektywy. Takie kształcenie specjalistyczne może być dostępne zarówno dla osób, które ukończyły wyłącznie kształcenie medyczne na podstawowym poziomie, jak i dla osób, które ukończyły jedynie studia w ramach podstawowego kształcenia lekarsko-dentystycznego i uzyskały stosowne potwierdzenie. |
| --- | --- | --- |

1)

a)

Dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, zmienioną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1137/2008 z dnia 22 października 2008 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie zorganizowaniu przez państwo członkowskie programu kształcenia specjalistycznego — zarówno w dziedzinie medycyny, jak i w dziedzinie lekarsko-dentystycznej — którego nazwa nie odpowiada nazwom wymienionym w odniesieniu do tego państwa członkowskiego w załączniku V do wspomnianej dyrektywy. Takie kształcenie specjalistyczne może być dostępne zarówno dla osób, które ukończyły wyłącznie kształcenie medyczne na podstawowym poziomie, jak i dla osób, które ukończyły jedynie studia w ramach podstawowego kształcenia lekarsko-dentystycznego i uzyskały stosowne potwierdzenie.

| b) | Do sądu krajowego należy sprawdzenie:






  — | czy wspomniane kształcenie specjalistyczne w zakresie, w jakim nie spełnia wymogów określonych w art. 24 i 34 wspomnianej dyrektywy w odniesieniu do kształcenia medycznego na podstawowym poziomie i podstawowego kształcenia lekarsko-dentystycznego, nie prowadzi do nadania tytułu lekarza posiadającego podstawowy poziom wykształcenia medycznego lub nadania tytułu lekarza dentysty z podstawowym wykształceniem lekarsko-dentystycznym; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

Do sądu krajowego należy sprawdzenie:

—

czy wspomniane kształcenie specjalistyczne w zakresie, w jakim nie spełnia wymogów określonych w art. 24 i 34 wspomnianej dyrektywy w odniesieniu do kształcenia medycznego na podstawowym poziomie i podstawowego kształcenia lekarsko-dentystycznego, nie prowadzi do nadania tytułu lekarza posiadającego podstawowy poziom wykształcenia medycznego lub nadania tytułu lekarza dentysty z podstawowym wykształceniem lekarsko-dentystycznym; oraz

| — | czy tytuł nadawany w następstwie ukończenia wspomnianego kształcenia specjalistycznego nie uprawnia do wykonywania zawodu lekarza medycyny lub lekarza dentysty na podstawowym poziomie przez osoby nieposiadające tytułu, odpowiednio, lekarza posiadającego podstawowy poziom wykształcenia medycznego lub lekarza dentysty z podstawowym wykształceniem lekarsko-dentystycznym. |
| --- | --- |

—

czy tytuł nadawany w następstwie ukończenia wspomnianego kształcenia specjalistycznego nie uprawnia do wykonywania zawodu lekarza medycyny lub lekarza dentysty na podstawowym poziomie przez osoby nieposiadające tytułu, odpowiednio, lekarza posiadającego podstawowy poziom wykształcenia medycznego lub lekarza dentysty z podstawowym wykształceniem lekarsko-dentystycznym.

| 2) | Dyrektywę 2005/36, zmienioną rozporządzeniem nr 1137/2008, należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie temu, by przedmioty medyczne stanowiły część kształcenia specjalistycznego w dziedzinie lekarsko-dentystycznej. |
| --- | --- |

2)

Dyrektywę 2005/36, zmienioną rozporządzeniem nr 1137/2008, należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie temu, by przedmioty medyczne stanowiły część kształcenia specjalistycznego w dziedzinie lekarsko-dentystycznej.

---

(1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/36 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/36

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Guidowi Strackowi

(Sprawa C-579/12 RX II) (1)

(Szczególna procedura kontroli wyroku Sądu T-268/11 P - Służba publiczna - Odmowna decyzja Komisji w sprawie przeniesienia corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, którego urzędnik nie mógł wykorzystać w danym okresie rozliczeniowym z powodu długotrwałego zwolnienia chorobowego - Artykuł 1e ust. 2 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej - Artykuł 4 załącznika V do regulaminu pracowniczego - Dyrektywa 2003/88/WE - Artykuł 7 - Prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego - Zasada prawa socjalnego Unii - Artykuł 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Naruszenie jedności i spójności prawa Unii)

2013/C 344/63

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska

Druga strona postępowania: Guido Strack

Przedmiot

Szczególna procedura kontroli wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 8 listopada 2012 r. w sprawie T-268/11 P Komisja przeciwko Strackowi

Sentencja:

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej (izba ds. odwołań) z dnia 8 listopada 2012 r. w sprawie T-268/11 P Komisja przeciwko Strackowi narusza jedność i spójność prawa Unii ze względu na to, że Sąd, jako sąd rozpoznający odwołanie, zinterpretował z naruszeniem prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego postrzeganego jako zasada prawa socjalnego Unii, która jest również zapisana w art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i o której mowa jest w szczególności w art. 7 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy, zgodnie z jej wykładnią sformułowaną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej:






  — | art. 1e ust. 2 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w ten sposób, że nie obejmuje on wymagań dotyczących organizacji czasu pracy, o których mowa w dyrektywie 2003/88, w tym w szczególności płatnego corocznego urlopu wypoczynkowego, oraz, |
| --- | --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej (izba ds. odwołań) z dnia 8 listopada 2012 r. w sprawie T-268/11 P Komisja przeciwko Strackowi narusza jedność i spójność prawa Unii ze względu na to, że Sąd, jako sąd rozpoznający odwołanie, zinterpretował z naruszeniem prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego postrzeganego jako zasada prawa socjalnego Unii, która jest również zapisana w art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i o której mowa jest w szczególności w art. 7 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy, zgodnie z jej wykładnią sformułowaną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej:

—

art. 1e ust. 2 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w ten sposób, że nie obejmuje on wymagań dotyczących organizacji czasu pracy, o których mowa w dyrektywie 2003/88, w tym w szczególności płatnego corocznego urlopu wypoczynkowego, oraz,

| — | następnie, art. 4 załącznika V do omawianego regulaminu pracowniczego w ten sposób, że przepis ów oznacza, iż prawo do przeniesienia corocznego urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym maksymalny ustalony w tym przepisie wymiar może zostać przyznane wyłącznie w razie wystąpienia przeszkód związanych z czynnościami wykonywanymi przez urzędnika w ramach pełnienia przez niego obowiązków służbowych. |
| --- | --- |

—

następnie, art. 4 załącznika V do omawianego regulaminu pracowniczego w ten sposób, że przepis ów oznacza, iż prawo do przeniesienia corocznego urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym maksymalny ustalony w tym przepisie wymiar może zostać przyznane wyłącznie w razie wystąpienia przeszkód związanych z czynnościami wykonywanymi przez urzędnika w ramach pełnienia przez niego obowiązków służbowych.

| 2) | Rzeczony wyrok Sądu Unii Europejskiej zostaje uchylony. |
| --- | --- |

2)

Rzeczony wyrok Sądu Unii Europejskiej zostaje uchylony.

| 3) | Odwołanie Komisji Europejskiej od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 15 marca 2011 r. w sprawie F-120/07 Strack przeciwko Komisji zostaje oddalone. |
| --- | --- |

3)

Odwołanie Komisji Europejskiej od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 15 marca 2011 r. w sprawie F-120/07 Strack przeciwko Komisji zostaje oddalone.

| 4) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez G. Stracka zarówno w szczególnej procedurze kontroli, jak i w postępowaniu przed Sądem Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez G. Stracka zarówno w szczególnej procedurze kontroli, jak i w postępowaniu przed Sądem Unii Europejskiej.

| 5) | Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska pokrywają własne koszty szczególnej procedury kontroli. |
| --- | --- |

5)

Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska pokrywają własne koszty szczególnej procedury kontroli.

| 6) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty postępowania przed Sądem Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

6)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty postępowania przed Sądem Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 71 z 9.3.2013.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/37 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/37

---

Postanowienie Trybunału z dnia 5 września 2013 r. — ClientEarth przeciwko Radzie Unii Europejskiej, Królestwu Danii, Republice Finlandii i Królestwu Szwecji

(Sprawa C-573/11 P) (1)

(Odwołanie - Artykuł 19 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - Reprezentacja przez adwokata niemającego statusu osoby trzeciej - Oczywiście niedopuszczalna skarga o stwierdzenie nieważności - Oczywiście bezzasadne podstawy odwołania)

2013/C 344/64

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: ClientEarth (przedstawiciel: adwokat P. Kirch)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: C. Fekete i B. Driessen, pełnomocnicy), Królestwo Danii, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) z dnia 6 września 2011 r. w sprawie T-452/10 ClientEarth przeciwko Radzie, na mocy którego Sąd odrzucił jako oczywiście niedopuszczalną skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie odmowy przyznania skarżącej pełnego dostępu do opinii sporządzonej przez służbę prawną Rady (dokument nr 6865/09), dotyczącej propozycji rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji — Reprezentacja przez adwokata niemającego statusu osoby trzeciej

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | ClienEarth pokrywa koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

ClienEarth pokrywa koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 39 z 11.2.2012

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/38 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/38

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 3 września 2013 r. — Idromacchine Srl, Alessandro Capuzzo, Roberto Capuzzo przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa C-34/12 P) (1)

(Odwołanie - Odpowiedzialność pozaumowna Unii Europejskiej - Skarga o odszkodowanie - Decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego - Szkodliwe wzmianki - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne)

2013/C 344/65

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Idromacchine Srl, Alessandro Capuzzo, Roberto Capuzzo (przedstawiciele: W. Viscardini i G. Donà, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Grespan, pełnomocnik, wspierany przez F. Ruggeriego Laderchiego, avvocato)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie T-88/09 Idromacchine i in. przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił częściowo skargę o odszkodowanie zmierzającą do naprawienia szkód poniesionych jakoby na skutek opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nieprawdziwych informacji naruszających w szczególności wizerunek i reputację Idromacchine, zawartych w decyzji Komisji C(2002) 5426 wersja ostateczna z dnia 30 grudnia 2004 r.„Pomoc państwa — Włochy — Przedłużenie trzyletniego terminu oddania do użytku chemikaliowca — Zaproszenie do składania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 [WE]” — Obowiązek staranności — Naruszenie prawa do obrony — Brak uzasadnienia

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Idromacchine SpA oraz Alessandro Capuzzo i Roberto Capuzzo zostają obciążeni solidarnie kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Idromacchine SpA oraz Alessandro Capuzzo i Roberto Capuzzo zostają obciążeni solidarnie kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 89 z 24.3.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/38 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/38

---

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2013 r. — Komisja Europejska — przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-356/13)

2013/C 344/66

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (Przedstawiciele: E. Manhaeve i K. Herrmann, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że poprzez niewystarczające określenie wód, które mogą być dotknięte zanieczyszczeniami azotanami pochodzenia rolniczego oraz niedostateczne wyznaczenie stref zagrożenia Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3 w związku z Załącznikiem I dyrektywy Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że poprzez niewystarczające określenie wód, które mogą być dotknięte zanieczyszczeniami azotanami pochodzenia rolniczego oraz niedostateczne wyznaczenie stref zagrożenia Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3 w związku z Załącznikiem I dyrektywy Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (1);

| — | stwierdzenie, że poprzez przyjęcie programów działań w rozumieniu art.5 dyrektywy 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego w oparciu o wyznaczone w niedostateczny sposób strefy szczególnego zagrożenia oraz poprzez zawarcie w tych programach środków wykazujących braki w świetle Załącznika II pkt A (2) i Załącznika III pkt.l (1) i (3) Rzeczpospolita Polska uchybiła art.5 w związku z Załącznikiem II pkt A(2) i Załącznikiem III pkt 1 (1) i (3) tejże dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że poprzez przyjęcie programów działań w rozumieniu art.5 dyrektywy 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego w oparciu o wyznaczone w niedostateczny sposób strefy szczególnego zagrożenia oraz poprzez zawarcie w tych programach środków wykazujących braki w świetle Załącznika II pkt A (2) i Załącznika III pkt.l (1) i (3) Rzeczpospolita Polska uchybiła art.5 w związku z Załącznikiem II pkt A(2) i Załącznikiem III pkt 1 (1) i (3) tejże dyrektywy;

| — | obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Rzeczpospolita Polska była zobowiązana do dokonania transpozycji dyrektywy 91/676/EWG oraz do wykonania obowiązków z niej wynikających od dnia jej przystąpienia do Unii Europejskiej 1 maja 2004 r.

---

(1)  Dz.U. L 375, s. 1; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 15 Tom 02 P. 68 — 77

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/38 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/38

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Ítélőtábla (Węgry) w dniu 29 lipca 2013 r. — Ilona Baradics i in. przeciwko QBE Insurance (Europe) Limited Magyarországi Fióktelepe, Magyar Állam

(Sprawa C-430/13)

2013/C 344/67

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Fővárosi Ítélőtábla

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ilona Baradics, Adrienn Bóta, Éva Emberné Stál, Lászlóné György, Sándor Halász, Zita Harászi, Zsanett Hideg, Katalin Holtsuk, Gábor Jancsó, Mária Katona, Gergely Kézdi, Dr. László Korpás, Ferencné Kovács, Viola Kőrösi, Tamás Kuzsel, Attila Lajtai, Zsolt Lőrincz, Ákos Nagy, Attiláné Papp, Zsuzsanna Peller, Ágnes Petkovics, László Pongó, Zsolt Porpáczy, Zsuzsanna Rávai, László Román, Zsolt Schneck, Mihály Szabó, Péter Szabó, Zoltán Szalai, Erika Szemeréné Radó, Dr. Zsuzsanna Szigeti, Nikolett Szőke, Péter Tóth, Zsófia Várkonyi i Mónika Veress

Strona pozwana: QBE Insurance (Europe) Limited Magyarországi Fióktelepe i Magyar Állam

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy ustawodawca krajowy należycie zastosował się do art. 7 i 9 dyrektywy [90/314/EWG] (1), a mianowicie, czy zapewnił skuteczną ochronę jednostek na wypadek upadłości lub niewypłacalności organizatorów i punktów sprzedaży detalicznej imprez turystycznych, stanowiąc, że wysokość gwarancji majątkowej zapewnianej przez organizatora lub punkt sprzedaży detalicznej imprez turystycznych powinna wynosić określony procent przewidywanych przychodów netto ze sprzedaży pakietów turystycznych lub określoną kwotę minimalną? |
| --- | --- |

1)

Czy ustawodawca krajowy należycie zastosował się do art. 7 i 9 dyrektywy [90/314/EWG] (1), a mianowicie, czy zapewnił skuteczną ochronę jednostek na wypadek upadłości lub niewypłacalności organizatorów i punktów sprzedaży detalicznej imprez turystycznych, stanowiąc, że wysokość gwarancji majątkowej zapewnianej przez organizatora lub punkt sprzedaży detalicznej imprez turystycznych powinna wynosić określony procent przewidywanych przychodów netto ze sprzedaży pakietów turystycznych lub określoną kwotę minimalną?

| 2) | W zakresie w jakim możliwe będzie stwierdzenie, iż państwo dopuściło się naruszenia, czy naruszenie to jest wystarczająco istotne dla celów stwierdzenia odpowiedzialności odszkodowawczej? |
| --- | --- |

2)

W zakresie w jakim możliwe będzie stwierdzenie, iż państwo dopuściło się naruszenia, czy naruszenie to jest wystarczająco istotne dla celów stwierdzenia odpowiedzialności odszkodowawczej?

---

(1)  Dyrektywa Rady z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (Dz.U. L 158, s. 59)

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/39 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/39

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Włochy) w dniu 2 sierpnia 2013 r. — Croce Amica One Italia Srl przeciwko Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU)

(Sprawa C-440/13)

2013/C 344/68

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Croce Amica One Italia Srl

Strona pozwana: Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy jest zgodne z prawem wspólnotowym, aby instytucja zamawiająca w wykonywaniu uprawnień do cofnięcia decyzji w ramach zamówień publicznych na podstawie art. 21d ustawy 241/1990, mogła zdecydować o nieudzieleniu ostatecznie zamówienia z uwagi wyłącznie na prowadzone postępowanie wyjaśniające wobec przedstawiciela prawnego spółki, której wstępnie udzielono zamówienia; |
| --- | --- |

1)

Czy jest zgodne z prawem wspólnotowym, aby instytucja zamawiająca w wykonywaniu uprawnień do cofnięcia decyzji w ramach zamówień publicznych na podstawie art. 21d ustawy 241/1990, mogła zdecydować o nieudzieleniu ostatecznie zamówienia z uwagi wyłącznie na prowadzone postępowanie wyjaśniające wobec przedstawiciela prawnego spółki, której wstępnie udzielono zamówienia;

| 2) | czy jest zgodne z prawem wspólnotowym odstępstwo od zasady ostateczności stwierdzenia odpowiedzialności karnej, wyrażonej w art. 45 dyrektywy 2004/18/WE (1), z uwagi na administracyjne względy celowości, których ocena jest zastrzeżona dla administracji; |
| --- | --- |

2)

czy jest zgodne z prawem wspólnotowym odstępstwo od zasady ostateczności stwierdzenia odpowiedzialności karnej, wyrażonej w art. 45 dyrektywy 2004/18/WE (1), z uwagi na administracyjne względy celowości, których ocena jest zastrzeżona dla administracji;

| 3) | czy jest zgodne z prawem wspólnotowym odstępstwo od zasady ostateczności stwierdzenia odpowiedzialności karnej, wyrażonej w art. 45 dyrektywy 2004/18/WE, w przypadku gdy prowadzone postępowanie wyjaśniające dotyczy popełnienia czynów niedozwolonych odnoszących się do postępowania przetargowego będącego przedmiotem decyzji wydanej w ramach samokontroli; |
| --- | --- |

3)

czy jest zgodne z prawem wspólnotowym odstępstwo od zasady ostateczności stwierdzenia odpowiedzialności karnej, wyrażonej w art. 45 dyrektywy 2004/18/WE, w przypadku gdy prowadzone postępowanie wyjaśniające dotyczy popełnienia czynów niedozwolonych odnoszących się do postępowania przetargowego będącego przedmiotem decyzji wydanej w ramach samokontroli;

| 4) | czy jest zgodna z prawem wspólnotowym okoliczność, że decyzje podjęte przez instytucję zamawiającą w zakresie zamówień publicznych mogą być przedmiotem nieograniczonego prawa orzekania ze strony krajowego sądu administracyjnego w wykonywaniu kompetencji [kontrolnych] przyznanych sądowi w dziedzinie zamówień publicznych w zakresie wiarygodności i spójności oferty, a zatem z wykroczeniem poza ograniczone przypadki oczywistego braku logiki, irracjonalności, niewystarczającego uzasadnienia lub błędu w ustaleniach faktycznych. |
| --- | --- |

4)

czy jest zgodna z prawem wspólnotowym okoliczność, że decyzje podjęte przez instytucję zamawiającą w zakresie zamówień publicznych mogą być przedmiotem nieograniczonego prawa orzekania ze strony krajowego sądu administracyjnego w wykonywaniu kompetencji [kontrolnych] przyznanych sądowi w dziedzinie zamówień publicznych w zakresie wiarygodności i spójności oferty, a zatem z wykroczeniem poza ograniczone przypadki oczywistego braku logiki, irracjonalności, niewystarczającego uzasadnienia lub błędu w ustaleniach faktycznych.

---

(1)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi, Dz.U. L 134, s. 114.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/39 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/39

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat in Tirol (Austria) w dniu 7 sierpnia 2013 r. — Ute Reindl, MPREIS Warenvertriebs GmbH przeciwko Bezirkshauptmannschaft Innsbruck

(Sprawa C-443/13)

2013/C 344/69

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Unabhängiger Verwaltungssenat in Tirol

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Ute Reindl, MPREIS Warenvertriebs GmbH

Druga strona postępowania: Bezirkshauptmannschaft Innsbruck

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1086/2011 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2073/2005 (1) należy interpretować w ten sposób, że świeże mięso drobiowe musi spełniać kryterium mikrobiologiczne ustanowione w wierszu 1.28 rozdziału 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 (2) na każdym etapie dystrybucji? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1086/2011 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2073/2005 (1) należy interpretować w ten sposób, że świeże mięso drobiowe musi spełniać kryterium mikrobiologiczne ustanowione w wierszu 1.28 rozdziału 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 (2) na każdym etapie dystrybucji?

| 2) | Czy również przedsiębiorstwa sektora spożywczego uczestniczące w etapie dystrybucji żywności podlegają reżimowi rozporządzenia (WE) nr 2073/2005 w pełnym zakresie? |
| --- | --- |

2)

Czy również przedsiębiorstwa sektora spożywczego uczestniczące w etapie dystrybucji żywności podlegają reżimowi rozporządzenia (WE) nr 2073/2005 w pełnym zakresie?

| 3) | Czy kryterium mikrobiologiczne ustanowione w wierszu 1.28 rozdziału 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 musi być przestrzegane na każdym etapie dystrybucji również przez przedsiębiorstwa sektora spożywczego nieuczestniczące w produkcji (a wyłącznie w etapie dystrybucji)? |
| --- | --- |

3)

Czy kryterium mikrobiologiczne ustanowione w wierszu 1.28 rozdziału 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 musi być przestrzegane na każdym etapie dystrybucji również przez przedsiębiorstwa sektora spożywczego nieuczestniczące w produkcji (a wyłącznie w etapie dystrybucji)?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1086/2011 z dnia 27 października 2011 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz załącznik I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 w odniesieniu do salmonelli w świeżym mięsie drobiowym, Dz.U. L 281, s. 7.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych, Dz.U. L 338, s. 1.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/40 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/40

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 28 maja 2013 r. w sprawie T-178/11 Voss of Norway ASA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 6 sierpnia 2013 r. przez Voss of Norway ASA

(Sprawa C-445/13 P)

2013/C 344/70

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Voss of Norway ASA (przedstawiciele: adwokaci F. Jacobacci, B La Tella)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 28 maja 2013 r. (T-178/11); |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 28 maja 2013 r. (T-178/11);

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszym odwołaniu Voss of Norway ASA (zwana dalej „Voss”) wnosi o uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej (zwanego dalej „Sądem”) wydanego w dniu 28 maja 2013 r. w sprawie T-178/11 (zwanego dalej „zaskarżonym wyrokiem”), na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej (zwanej dalej „Izbą Odwoławczą”) Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie R 785/2010-1 (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”), którą uwzględniono złożony przez Nordic Spirit wniosek o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego (zwanego dalej „wspólnotowym stanowiącym kształt towaru znakiem towarowym”) zarejestrowanego przez Voss w dniu 3 grudnia 2004 r.

Odwołanie opiera się na następujących zarzutach:

| | Zarzut pierwszy: w zaskarżonym wyroku nie uwzględniono wysuniętego przez Voss przed Sądem zarzutu drugiego, a mianowicie, że nastąpiło odwrócenie ciężar dowodu przed Izbą Odwoławczą.


  Sąd nie zweryfikował czy Izba Odwoławcza naruszyła prawo w odniesieniu do kwestii proceduralnej ciężaru dowodu. Ten zarzut prawny posiada niezależne znaczeniu o zakresie ogólnym w stosunku do uregulowań w dziedzinie wspólnotowego znaku towarowego. Ta reguła odwrócenia ciężaru dowodu, która stoi w sprzeczności z ogólnymi zasadami prawa, mogłaby stać się elementem zbioru właściwego orzecznictwa. Jedynie z tego względu należałoby stwierdzić nieważność decyzji Izby Odwoławczej i uchylić zaskarżony wyrok. |
| --- | --- |

Zarzut pierwszy: w zaskarżonym wyroku nie uwzględniono wysuniętego przez Voss przed Sądem zarzutu drugiego, a mianowicie, że nastąpiło odwrócenie ciężar dowodu przed Izbą Odwoławczą.

Sąd nie zweryfikował czy Izba Odwoławcza naruszyła prawo w odniesieniu do kwestii proceduralnej ciężaru dowodu. Ten zarzut prawny posiada niezależne znaczeniu o zakresie ogólnym w stosunku do uregulowań w dziedzinie wspólnotowego znaku towarowego. Ta reguła odwrócenia ciężaru dowodu, która stoi w sprzeczności z ogólnymi zasadami prawa, mogłaby stać się elementem zbioru właściwego orzecznictwa. Jedynie z tego względu należałoby stwierdzić nieważność decyzji Izby Odwoławczej i uchylić zaskarżony wyrok.

| | Zarzut drugi: Sąd również w sposób błędny przeniósł ciężar dowodu.


  Sąd przeniósł również ciężar dowodu, który spoczywał wyłącznie na Nordic Spirit, jako na stronie wnoszącej o unieważnienie prawa do znaku i kwestionującej ważność zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego, nakładając na Voss obowiązek przedstawienia konkretnych dowodów wykazujących charakter odróżniający należącego do Voss stanowiącego kształt towaru znaku towarowego. W tym celu Sąd przytoczył orzecznictwo odnoszące się do zgłoszeń do rejestracji znaków towarowych — oraz do niezarejestrowanych znaków towarowych — które nie korzystały z domniemania ważności, jak to ma miejsce w przypadku należącego do Voss stanowiącego kształt towaru znaku towarowego. Stanowi to wyraźne naruszenie reguł gwarantujących prawo do rzetelnego procesu, art. 99 rozporządzenia nr 40/94 (1) i zasady 37 lit. b) ppkt iv) rozporządzenia nr 2868/95 (2), co samo w sobie wystarczy do tego, aby uchylić zaskarżony wyrok. |
| --- | --- |

Zarzut drugi: Sąd również w sposób błędny przeniósł ciężar dowodu.

Sąd przeniósł również ciężar dowodu, który spoczywał wyłącznie na Nordic Spirit, jako na stronie wnoszącej o unieważnienie prawa do znaku i kwestionującej ważność zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego, nakładając na Voss obowiązek przedstawienia konkretnych dowodów wykazujących charakter odróżniający należącego do Voss stanowiącego kształt towaru znaku towarowego. W tym celu Sąd przytoczył orzecznictwo odnoszące się do zgłoszeń do rejestracji znaków towarowych — oraz do niezarejestrowanych znaków towarowych — które nie korzystały z domniemania ważności, jak to ma miejsce w przypadku należącego do Voss stanowiącego kształt towaru znaku towarowego. Stanowi to wyraźne naruszenie reguł gwarantujących prawo do rzetelnego procesu, art. 99 rozporządzenia nr 40/94 (1) i zasady 37 lit. b) ppkt iv) rozporządzenia nr 2868/95 (2), co samo w sobie wystarczy do tego, aby uchylić zaskarżony wyrok.

| | Zarzut trzeci: błędne zdefiniowanie norm i zwyczajów panujących w rozpatrywanym sektorze, co stanowi naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94
  Sąd słusznie stwierdził w pkt 45, że należy zweryfikować czy zakwestionowany wspólnotowy znak towarowy odbiega w sposób znaczący od norm i zwyczajów panujących w rozpatrywanym sektorze. Zatem analiza czy znak towarowy o kształcie trójwymiarowym posiada charakter odróżniający wymaga przede wszystkim zbadania „norm panujących w danym sektorze”, aby następnie ustalić czy konsument jest w stanie odróżnić konkretny trójwymiarowy znak towarowy od innych przedsięwzięć.
  Niemniej jednak sposób, w jaki Sąd zidentyfikował te ostatnie jest daleki od przedstawienia dobrze ugruntowanej definicji „norm” z sektora napojów. Wskazówki udzielone przez Sąd dotyczące norm panujących w tym sektorze są po pierwsze błędne z punktu widzenia faktycznego (odniesienie do nieistniejącej „części cylindrycznej”) i tak niejasne i ogólne, że gdyby zostały zastosowane — to żadna butelka do napoju nie spełniłaby kryterium charakteru odróżniającego (nawet sławna butelka od Coca-Coli, w sytuacji gdyby stała się przedmiotem postępowania o unieważnienie prawa do znaku). Wydział Unieważnień natomiast prawidłowo zdefiniował normy panujące w rozpatrywanym sektorze.
  Ponadto Izba Odwoławcza w swej decyzji R 2465/2011-2 z dnia 1 lutego 2012 r. (Freixenet przeciwko OHIM) orzekła w pkt 36, że „poprzednio ani ekspert ani izba nie przedstawiali dokumentów, które zawierałyby odniesienia do rzeczywistej sytuacji istniejącej na rynku w momencie złożenia wniosku o unieważnienie prawa do znaku
  oraz nie określali ani też wskazywali konkretnych przykładów identycznych lub podobnych butelek powszechnie używanych w danym sektorze przed tą datą. Zaniechanie to stanowi wystarczającą podstawę do uwzględnienia odwołania
  ” W konsekwencji nie podając konkretnych przykładów norm, jakie panują w rozpatrywanym sektorze Sąd wyraźnie naruszył art, 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94. |
| --- | --- |

Zarzut trzeci: błędne zdefiniowanie norm i zwyczajów panujących w rozpatrywanym sektorze, co stanowi naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94

Sąd słusznie stwierdził w pkt 45, że należy zweryfikować czy zakwestionowany wspólnotowy znak towarowy odbiega w sposób znaczący od norm i zwyczajów panujących w rozpatrywanym sektorze. Zatem analiza czy znak towarowy o kształcie trójwymiarowym posiada charakter odróżniający wymaga przede wszystkim zbadania „norm panujących w danym sektorze”, aby następnie ustalić czy konsument jest w stanie odróżnić konkretny trójwymiarowy znak towarowy od innych przedsięwzięć.

Niemniej jednak sposób, w jaki Sąd zidentyfikował te ostatnie jest daleki od przedstawienia dobrze ugruntowanej definicji „norm” z sektora napojów. Wskazówki udzielone przez Sąd dotyczące norm panujących w tym sektorze są po pierwsze błędne z punktu widzenia faktycznego (odniesienie do nieistniejącej „części cylindrycznej”) i tak niejasne i ogólne, że gdyby zostały zastosowane — to żadna butelka do napoju nie spełniłaby kryterium charakteru odróżniającego (nawet sławna butelka od Coca-Coli, w sytuacji gdyby stała się przedmiotem postępowania o unieważnienie prawa do znaku). Wydział Unieważnień natomiast prawidłowo zdefiniował normy panujące w rozpatrywanym sektorze.

Ponadto Izba Odwoławcza w swej decyzji R 2465/2011-2 z dnia 1 lutego 2012 r. (Freixenet przeciwko OHIM) orzekła w pkt 36, że „poprzednio ani ekspert ani izba nie przedstawiali dokumentów, które zawierałyby odniesienia do rzeczywistej sytuacji istniejącej na rynku w momencie złożenia wniosku o unieważnienie prawa do znaku
  oraz nie określali ani też wskazywali konkretnych przykładów identycznych lub podobnych butelek powszechnie używanych w danym sektorze przed tą datą. Zaniechanie to stanowi wystarczającą podstawę do uwzględnienia odwołania
  ” W konsekwencji nie podając konkretnych przykładów norm, jakie panują w rozpatrywanym sektorze Sąd wyraźnie naruszył art, 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94.

| | Zarzut czwarty: Naruszenie prawa w zakresie oceny charakteru odróżniającego należącego do Voss stanowiącego kształt butelki znaku towarowego — Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94


  Z orzecznictwa, jakie ma zastosowanie w odniesieniu do charakteru odróżniającego wynika, że znak towarowy należy rozpatrywać i oceniać całościowo i że ocena każdego z jego elementów składowych pomaga jedynie przy dokonywaniu całościowej oceny, lecz nie może jej zastępować. W zaskarżonym wyroku Sąd ocenił każdy z elementów składowych indywidulanie, a nie dokonał oceny znaku towarowego jako całości.
  W konsekwencji Sąd naruszył prawo dokonując oceny czy znak towarowy posiada charakter odróżniający, ponieważ nie uwzględnił — do czego był zobowiązany — całościowego wrażenia wywieranego przez znak towarowy, a zastosował błędne podejście polegające na podzieleniu znaku towarowego na jego elementy składowe, uznając każdy z nich za w pewien sposób oryginalny. |
| --- | --- |

Zarzut czwarty: Naruszenie prawa w zakresie oceny charakteru odróżniającego należącego do Voss stanowiącego kształt butelki znaku towarowego — Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94

Z orzecznictwa, jakie ma zastosowanie w odniesieniu do charakteru odróżniającego wynika, że znak towarowy należy rozpatrywać i oceniać całościowo i że ocena każdego z jego elementów składowych pomaga jedynie przy dokonywaniu całościowej oceny, lecz nie może jej zastępować. W zaskarżonym wyroku Sąd ocenił każdy z elementów składowych indywidulanie, a nie dokonał oceny znaku towarowego jako całości.

W konsekwencji Sąd naruszył prawo dokonując oceny czy znak towarowy posiada charakter odróżniający, ponieważ nie uwzględnił — do czego był zobowiązany — całościowego wrażenia wywieranego przez znak towarowy, a zastosował błędne podejście polegające na podzieleniu znaku towarowego na jego elementy składowe, uznając każdy z nich za w pewien sposób oryginalny.

| | Zarzut piąty: poważne przeinaczenie dowodów przy porównywaniu trójwymiarowego znaku towarowego z dwuwymiarową częścią i przy określaniu norm i zwyczajów panujących w danym sektorze.


  Obydwa stwierdzenia „Większość butelek, które są dostępne na rynku posiada część cylindryczną” oraz „butelki występują w różnych kształtach i różnych rozmiarach”, choć były bardzo nieprecyzyjne, zostały jednak w sposób wyraźny czy dorozumiany powtórzone przez Sąd celem oddalenia żądania stwierdzenia nieważności decyzji Izby Odwoławczej, co sprowadza się do będącego naruszeniem prawa poważnego wypaczenia stanu faktycznego lub dowodów. |
| --- | --- |

Zarzut piąty: poważne przeinaczenie dowodów przy porównywaniu trójwymiarowego znaku towarowego z dwuwymiarową częścią i przy określaniu norm i zwyczajów panujących w danym sektorze.

Obydwa stwierdzenia „Większość butelek, które są dostępne na rynku posiada część cylindryczną” oraz „butelki występują w różnych kształtach i różnych rozmiarach”, choć były bardzo nieprecyzyjne, zostały jednak w sposób wyraźny czy dorozumiany powtórzone przez Sąd celem oddalenia żądania stwierdzenia nieważności decyzji Izby Odwoławczej, co sprowadza się do będącego naruszeniem prawa poważnego wypaczenia stanu faktycznego lub dowodów.

| | Zarzut szósty: orzeczenie Sądu stoi zasadniczo na przeszkodzie rejestracji trójwymiarowych wspólnotowych znaków towarowych, co stanowi naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) w związku z art. 4 rozporządzenia nr 40/94


  Wynikiem zastosowanego przez Sąd rozumowania jest to, iż w istocie nie ma takiej możliwości, by opakowanie produktu posiadało charakter odróżniający zarówno jako całość i jednocześnie jako kombinacja elementów składowych. Z praktycznego punktu widzenia sprowadza się to do tego, że żadne opakowanie produktu nie mogłoby kiedykolwiek spełnić kryterium charakteru odróżniającego, jakie zostało ustanowione w zaskarżonym wyroku, a to stoi w sprzeczności z celem wyznaczonym w rozporządzeniu nr 40/94. |
| --- | --- |

Zarzut szósty: orzeczenie Sądu stoi zasadniczo na przeszkodzie rejestracji trójwymiarowych wspólnotowych znaków towarowych, co stanowi naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) w związku z art. 4 rozporządzenia nr 40/94

Wynikiem zastosowanego przez Sąd rozumowania jest to, iż w istocie nie ma takiej możliwości, by opakowanie produktu posiadało charakter odróżniający zarówno jako całość i jednocześnie jako kombinacja elementów składowych. Z praktycznego punktu widzenia sprowadza się to do tego, że żadne opakowanie produktu nie mogłoby kiedykolwiek spełnić kryterium charakteru odróżniającego, jakie zostało ustanowione w zaskarżonym wyroku, a to stoi w sprzeczności z celem wyznaczonym w rozporządzeniu nr 40/94.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1) zastąpione przez rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 303, s. 1).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/41 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/41

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez des Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Gigaset AG przeciwko SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG

(Sprawa C-451/13)

2013/C 344/71

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Gigaset AG

Strona pozwana: SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w decyzji, w której Komisja nakłada grzywnę na wiele osób fizycznych i prawnych jako dłużników solidarnych w związku z naruszeniem art. 101 TFUE, jest ona również zobowiązana do określenia w sposób wyczerpujący, w jakim stosunku grzywna ma zostać rozdzielona w stosunkach wewnętrznych pomiędzy poszczególnymi dłużnikami solidarnymi? |
| --- | --- |

1)

Czy w decyzji, w której Komisja nakłada grzywnę na wiele osób fizycznych i prawnych jako dłużników solidarnych w związku z naruszeniem art. 101 TFUE, jest ona również zobowiązana do określenia w sposób wyczerpujący, w jakim stosunku grzywna ma zostać rozdzielona w stosunkach wewnętrznych pomiędzy poszczególnymi dłużnikami solidarnymi?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:






  a) | Czy decyzję Komisji, która nie zawiera wyraźnego wskazania co do podziału w stosunku wewnętrznym należy interpretować w ten sposób, że dłużnicy solidarni są zobowiązani do uiszczenia grzywny w równych częściach? |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:

a)

Czy decyzję Komisji, która nie zawiera wyraźnego wskazania co do podziału w stosunku wewnętrznym należy interpretować w ten sposób, że dłużnicy solidarni są zobowiązani do uiszczenia grzywny w równych częściach?

| b) | W przypadku udzielenia na pytanie 2 a) odpowiedzi przeczącej:
  Czy luka decyzyjna, która powstaje, gdy Komisja nie określi podziału grzywny w stosunku wewnętrznym może zostać uzupełniona przez sądy państw członkowskich, bez konieczności wydawania dodatkowej decyzji przez Komisję? |
| --- | --- |

b)

W przypadku udzielenia na pytanie 2 a) odpowiedzi przeczącej:

Czy luka decyzyjna, która powstaje, gdy Komisja nie określi podziału grzywny w stosunku wewnętrznym może zostać uzupełniona przez sądy państw członkowskich, bez konieczności wydawania dodatkowej decyzji przez Komisję?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze i odpowiedzi twierdzącej na pytanie 2 b): Czy prawo Unii zawiera wskazówki w kwestii sposobu podziału grzywny w stosunku wewnętrznym pomiędzy dłużnikami solidarnymi? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze i odpowiedzi twierdzącej na pytanie 2 b): Czy prawo Unii zawiera wskazówki w kwestii sposobu podziału grzywny w stosunku wewnętrznym pomiędzy dłużnikami solidarnymi?

| 4) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lub na pytanie trzecie:
  Czy dłużnik solidarny, który uiścił grzywnę w całości lub w części może dochodzić roszczeń wyrównawczych od innych dłużników solidarnych zanim wydane zostanie prawomocne orzeczenie w przedmiocie odwołania wniesionego na decyzję nakładającą grzywnę? |
| --- | --- |

4)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lub na pytanie trzecie:

Czy dłużnik solidarny, który uiścił grzywnę w całości lub w części może dochodzić roszczeń wyrównawczych od innych dłużników solidarnych zanim wydane zostanie prawomocne orzeczenie w przedmiocie odwołania wniesionego na decyzję nakładającą grzywnę?

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/42 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/42

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Newby Foods Ltd przeciwko Food Standards Agency

(Sprawa C-453/13)

2013/C 344/72

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Newby Foods Ltd

Strona pozwana: Food Standards Agency

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy słowa „utrat[a] lub modyfikacj[a] struktury włókien mięśniowych” użyte w pkt 1.14 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 (1) oznaczają „jakąkolwiek utratę lub modyfikację struktury włókien mięśniowych” widoczną przy użyciu standardowych technik mikroskopowych? (Te same słowa pojawiają się także w art. 3 lit. n) rozporządzenia (WE) nr 999/2001 (2) w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1923/2006 (3)). |
| --- | --- |

1)

Czy słowa „utrat[a] lub modyfikacj[a] struktury włókien mięśniowych” użyte w pkt 1.14 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 (1) oznaczają „jakąkolwiek utratę lub modyfikację struktury włókien mięśniowych” widoczną przy użyciu standardowych technik mikroskopowych? (Te same słowa pojawiają się także w art. 3 lit. n) rozporządzenia (WE) nr 999/2001 (2) w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1923/2006 (3)).

| 2) | Czy produkt mięsny może zostać sklasyfikowany jako wyrób mięsny w rozumieniu pkt 1.15 załącznika I w przypadku, gdy miał miejsce pewien stopień utraty lub modyfikacji struktury jego włókien mięśniowych widocznej przy użyciu standardowych technik mikroskopowych? |
| --- | --- |

2)

Czy produkt mięsny może zostać sklasyfikowany jako wyrób mięsny w rozumieniu pkt 1.15 załącznika I w przypadku, gdy miał miejsce pewien stopień utraty lub modyfikacji struktury jego włókien mięśniowych widocznej przy użyciu standardowych technik mikroskopowych?

| 3) | Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 brzmi „nie”, a odpowiedź na pytanie 2 brzmi „tak”, czy stopień utraty lub modyfikacji struktury włókien mięśniowych wystarczający, aby wyrób mięsny musiał zostać sklasyfikowany jako MOM w rozumieniu pkt 1.14 załącznika I, jest taki sam, jak stopień wymagany do wyeliminowania cech mięsa świeżego w rozumieniu pkt 1.15? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 brzmi „nie”, a odpowiedź na pytanie 2 brzmi „tak”, czy stopień utraty lub modyfikacji struktury włókien mięśniowych wystarczający, aby wyrób mięsny musiał zostać sklasyfikowany jako MOM w rozumieniu pkt 1.14 załącznika I, jest taki sam, jak stopień wymagany do wyeliminowania cech mięsa świeżego w rozumieniu pkt 1.15?

| 4) | W jakim zakresie cechy mięsa świeżego powinny zostać osłabione, aby można było uznać, że zostały wyeliminowane w rozumieniu pkt 1.15? |
| --- | --- |

4)

W jakim zakresie cechy mięsa świeżego powinny zostać osłabione, aby można było uznać, że zostały wyeliminowane w rozumieniu pkt 1.15?

| 5) | Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 brzmi „nie”, lecz odpowiedź na pytanie 3 także brzmi „nie”:






  a) | jaki stopień modyfikacji struktury włókien mięśniowych jest wymagany dla sklasyfikowania przedmiotowego produktu jako MOM? |
| --- | --- | --- |

5)

Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 brzmi „nie”, lecz odpowiedź na pytanie 3 także brzmi „nie”:

a)

jaki stopień modyfikacji struktury włókien mięśniowych jest wymagany dla sklasyfikowania przedmiotowego produktu jako MOM?

| b) | jakie są kryteria, które sądy krajowe powinny stosować przy ocenie tego, czy struktura włókien mięśniowych mięsa została zmodyfikowana w tym stopniu? |
| --- | --- |

b)

jakie są kryteria, które sądy krajowe powinny stosować przy ocenie tego, czy struktura włókien mięśniowych mięsa została zmodyfikowana w tym stopniu?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139, s. 55; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 03 Tom 45 s. 14-74).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147, s. 1).

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 1923/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 999/2001 ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (Dz.U. L 404, s. 1).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/42 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/42

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 30 maja 2013 r. w sprawie T-454/10, Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 12 sierpnia 2013 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-457/13 P)

2013/C 344/73

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Marcoulli, K. Skelly, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon), Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA), Confederazione Cooperative Italiane.

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku Sądu w całości; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu w całości;

| — | wydanie ostatecznego wyroku stwierdzającego niedopuszczalność lub bezzasadność skarg w sprawach T-454/10 i T-482/11; |
| --- | --- |

—

wydanie ostatecznego wyroku stwierdzającego niedopuszczalność lub bezzasadność skarg w sprawach T-454/10 i T-482/11;

| — | obciążenie skarżącej w pierwszej instancji kosztami postępowania w pierwszej instancji i kosztami postępowania w sprawie niniejszego odwołania; |
| --- | --- |

—

obciążenie skarżącej w pierwszej instancji kosztami postępowania w pierwszej instancji i kosztami postępowania w sprawie niniejszego odwołania;

W razie utrzymania w mocy wyroku Sądu przez Trybunał, Komisja wnosi do Trybunału o:

| — | utrzymanie w mocy, jako ostatecznych, skutków art. 52 ust. 2a akapit drugi rozporządzenia nr 1580/2007 (1) oraz art. 50 ust. 3 i art. 60 ust. 7 rozporządzenia wykonawczego nr 543/2011 (2), w zakresie płatności na rzecz organizacji producentów dokonanych na podstawie tych przepisów do dnia 15 października roku, w którym zostanie wyrok Trybunału lub do innej późniejszej daty, którą Trybunał uzna za właściwą w odniesieniu do płatności dotyczących programów operacyjnych zatwierdzonych przed dniem 30 maja 2013 r. |
| --- | --- |

—

utrzymanie w mocy, jako ostatecznych, skutków art. 52 ust. 2a akapit drugi rozporządzenia nr 1580/2007 (1) oraz art. 50 ust. 3 i art. 60 ust. 7 rozporządzenia wykonawczego nr 543/2011 (2), w zakresie płatności na rzecz organizacji producentów dokonanych na podstawie tych przepisów do dnia 15 października roku, w którym zostanie wyrok Trybunału lub do innej późniejszej daty, którą Trybunał uzna za właściwą w odniesieniu do płatności dotyczących programów operacyjnych zatwierdzonych przed dniem 30 maja 2013 r.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja wnosi, aby Trybunał uchylił zaskarżony wyrok Sądu, wydał ostateczne orzeczenie w sprawie, stwierdzając, że skargi w sprawach T-454/10 I T-482/11 są niedopuszczalne lub bezzasadne i obciążył skarżących w pierwszej instancji kosztami postępowania w pierwszej instancji i kosztami niniejszego odwołania.

Odwołanie dotyczy spraw wszczętych przez skarżące w przedmiocie stwierdzenia nieważności (i) art. 52 ust. 2a i załącznika VIII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007 oraz (ii) stwierdzenia nieważności art. 50 ust. 3 i art. 60 ust. 7 rozporządzenia Komisji nr 543/2011.

Skarżącymi w pierwszej instancji byli przetwórcy owoców i warzyw, którzy podnieśli, że w wyżej wymienione przepisy pośrednio umożliwiają Unii finansowanie niektórych działań przetwórczych prowadzonych przez organizacje producentów.

Sąd uznał skargi za dopuszczalne. Stwierdził, że przyznanie pomocy organizacjom producentów, których produkty były albo przetworzone przez sama organizację, albo przez osobę trzecią na rzecz organizacji, stanowiło udzielenie pomocy dla działalności przetwórczej niewchodzącej w zakres stosowania rozporządzenia o jednolitej WOR (3). Ponadto Sąd stwierdził, że Komisja nie była uprawniona do udzielenia pomocy dyskryminującej przetwórców niebędących członkami organizacji producentów na korzyść organizacji producentów, jeżeli prowadzą oni działalność przetwórczą.

Komisja podnosi, że przy dochodzeniu do takich wniosków Sąd popełnił trzy błędy.

Po pierwsze, Komisja wskazuje, że Sąd niesłusznie uznał skargę za dopuszczalną. Komisja twierdzi, że przedmiotowe środki stanowią środki regulacyjne o charakterze ogólnym, które wymagają środków wykonawczych ze strony państw członkowskich, aby wywołać skutki prawne. Ponadto Komisja podnosi, iż Sąd niesłusznie uznał, że przedmiotów środki bezpośrednio dotyczą skarżących. Twierdząc tak, Sąd uznał, że sytuacja skarżących była taka sama jak sytuacja konkurentów beneficjentów pomocy państwa. Komisja wskazuje, że Sąd niesłusznie doszedł do takiego wniosku.

Co do istoty kwestii Komisja podnosi, że Sąd nie dokonał właściwej wykładni postanowień rozporządzenia o jednolitej WOR, a w szczególności nie uwzględnił w sposób należyty zakresu uznania przyznanego Komisji przez Radę w celu wydania to przepisów wykonawczych do rozporządzenia o jednolitej WOR.

Wreszcie, Komisja podnosi, ze Sąd dokonał błędnej wykładni zasady niedyskryminacji, uznając, że ma ona zastosowanie do systemów udzielania pomocy na podstawie rozporządzenia w sprawie jednolitej WOR.

W razie, gdyby Trybunał postanowił oddalić niniejsze odwołanie, Komisja wnosi, aby w wykonaniu uprawnień wynikających z art. 264 TFUE zawiesił on skutki orzeczenia do dnia 15 października roku, w którym zostanie wyrok. Komisja wnosi o takie orzeczenie w celu zapewnienia, że skutki tego orzeczenia będą miały równe zastosowanie do wszystkich organizacji producentów i nie spowodują nadmiernych utrudnień dla organizacji producentów.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (Dz.U. L 350 s. 1)

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 157, s. 1)

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299, s. 1)

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/43 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/43

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 19 sierpnia 2013 r. — Andreas Grund jako syndyk masy upadłości SR-Tronic GmbH i in. przeciwko Nintendo Co. Ltd i Nintendo of America Inc.

(Sprawa C-458/13)

2013/C 344/74

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę rewizyjną: Andreas Grund jako syndyk masy upadłości SR-Tronic GmbH, Jürgen Reiser i Dirk Seidler

Druga strona postępowania: Nintendo Co. Ltd i Nintendo of America Inc.

Pytania prejudycjalne

Czy art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2001/29/WE (1) stoi na przeszkodzie stosowaniu przepisu transponującego do prawa krajowego art. 6 ust. 2 dyrektywy 2001/29/WE (w niniejszej sprawie § 95a ust. 3 UrhG [Gesetz über Urheberrecht und verwandte Schutzrechte (ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych)], jeśli przedmiotowy środek technologiczny chroni jednocześnie nie tylko utwory albo inne przedmioty objęte ochroną, ale także programy komputerowe?

---

(1)  Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym, Dz.U. L 167, s. 10.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/44 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/44

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 19 sierpnia 2013 r. — Milica Široká przeciwko Úrad verejného zdravotníctva Slovenskej republiky

(Sprawa C-459/13)

2013/C 344/75

Język postępowania: słowacki

Sąd odsyłający

Najvyšší súd Slovenskej republiky

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Milica Široká

Strona pozwana: Úrad verejného zdravotníctva Slovenskej republiky

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 35 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy, w duchu europejskiej tradycji prawnej, interpretować w ten sposób, że każdy posiadacz prawa przyznanego przez to postanowienie może wybrać czy skorzysta z dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i leczenia albo odmówi skorzystania z niego, niezależnie od obowiązkowych warunków ustanowionych w krajowych ustawodawstwach i praktykach lub w ten sposób, że interes ogólny w zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia obywateli europejskich nie pozwala jednostce na dokonanie takiego wyboru? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 35 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy, w duchu europejskiej tradycji prawnej, interpretować w ten sposób, że każdy posiadacz prawa przyznanego przez to postanowienie może wybrać czy skorzysta z dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i leczenia albo odmówi skorzystania z niego, niezależnie od obowiązkowych warunków ustanowionych w krajowych ustawodawstwach i praktykach lub w ten sposób, że interes ogólny w zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia obywateli europejskich nie pozwala jednostce na dokonanie takiego wyboru?

| 2) | Czy art. 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej a zwłaszcza jego ust. 1 i ust. 4 lit. c) należy interpretować w ten sposób, że cel Unii a w szczególności zapobieganie chorobom i dolegliwościom ludzkim oraz usuwanie źródeł zagrożeń dla zdrowia fizycznego i psychicznego uniemożliwia obywatelowi Unii odmowę poddania się tak zwanym obowiązkowym szczepieniom, jako że takie zachowanie powoduje zagrożenie dla zdrowia publicznego? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej a zwłaszcza jego ust. 1 i ust. 4 lit. c) należy interpretować w ten sposób, że cel Unii a w szczególności zapobieganie chorobom i dolegliwościom ludzkim oraz usuwanie źródeł zagrożeń dla zdrowia fizycznego i psychicznego uniemożliwia obywatelowi Unii odmowę poddania się tak zwanym obowiązkowym szczepieniom, jako że takie zachowanie powoduje zagrożenie dla zdrowia publicznego?

| 3) | Czy władza rodziców — w rozumieniu art. 33 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 6 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, które to postanowienie dotyczy w szczególności tradycji konstytucyjnych wspólnych państwom członkowskim — w zakresie leczenia ich małoletnich dzieci, przeważa nad interesem ogólnym ochrony zdrowia? |
| --- | --- |

3)

Czy władza rodziców — w rozumieniu art. 33 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 6 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, które to postanowienie dotyczy w szczególności tradycji konstytucyjnych wspólnych państwom członkowskim — w zakresie leczenia ich małoletnich dzieci, przeważa nad interesem ogólnym ochrony zdrowia?

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/44 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/44

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 23 sierpnia 2013 r. — Stanley International Betting Ltd, Stanleybet Malta Ltd przeciwko Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli di Stato

(Sprawa C-463/13)

2013/C 344/76

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Stanley International Betting Ltd, Stanleybet Malta Ltd

Druga strona postępowania: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli di Stato

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 55 i nast. TFUE, a także zasady potwierdzone przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 16 lutego 2012 r. [w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10] należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one, aby na przetarg wystawiane były koncesje, których czas obowiązywania jest krótszy, niż czas obowiązywania koncesji udzielonych w przeszłości, jeżeli przetarg zostaje ogłoszony w celu zaradzenia skutkom wynikającym z niezgodnego z prawem wykluczenia pewnej liczby podmiotów gospodarczych z przetargów? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 55 i nast. TFUE, a także zasady potwierdzone przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 16 lutego 2012 r. [w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10] należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one, aby na przetarg wystawiane były koncesje, których czas obowiązywania jest krótszy, niż czas obowiązywania koncesji udzielonych w przeszłości, jeżeli przetarg zostaje ogłoszony w celu zaradzenia skutkom wynikającym z niezgodnego z prawem wykluczenia pewnej liczby podmiotów gospodarczych z przetargów?

| 2) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE, a także zasady potwierdzone przez Trybunał Sprawiedliwości we wspomnianym wyroku z dnia 16 lutego 2012 r. [w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10] należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one temu, aby wymóg uporządkowania i racjonalizacji systemu udzielania koncesji poprzez zrównanie w czasie terminu ich wygaśnięcia stanowił przyczynę należycie uzasadniającą skrócony czas obowiązywania koncesji wystawionych na przetarg w porównaniu do czasu obowiązywania koncesji udzielonych w przeszłości? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE, a także zasady potwierdzone przez Trybunał Sprawiedliwości we wspomnianym wyroku z dnia 16 lutego 2012 r. [w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10] należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one temu, aby wymóg uporządkowania i racjonalizacji systemu udzielania koncesji poprzez zrównanie w czasie terminu ich wygaśnięcia stanowił przyczynę należycie uzasadniającą skrócony czas obowiązywania koncesji wystawionych na przetarg w porównaniu do czasu obowiązywania koncesji udzielonych w przeszłości?

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/45 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/45

---

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-367/12 MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt.przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)(OHIM), wniesione w dniu 28 sierpnia 2013 r. przez MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt.

(Sprawa C-468/13 P)

2013/C 344/77

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. (przedstawiciel: adwokat K. Szamosi)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-367/12 i stwierdzenie nieważności decyzji R 2532/2011-2 Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 30 maja 2012 r., w zakresie w jakim odwołanie interwenienta zostanie oddalone a oddalenie sprzeciwu interwenienta zostanie utrzymane w mocy; lub tytułem żądania ewentualnego |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-367/12 i stwierdzenie nieważności decyzji R 2532/2011-2 Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 30 maja 2012 r., w zakresie w jakim odwołanie interwenienta zostanie oddalone a oddalenie sprzeciwu interwenienta zostanie utrzymane w mocy; lub tytułem żądania ewentualnego

| — | przekazanie sprawy do Sądu celem ponownego rozpoznania pod względem merytorycznym; oraz |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy do Sądu celem ponownego rozpoznania pod względem merytorycznym; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania przed Sądem i Trybunałem. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania przed Sądem i Trybunałem.

Zarzuty i główne argumenty

| — | rozstrzygnięcie Sądu, jeżeli chodzi o niedopuszczalność argumentów wysuniętych przez wnoszącego odwołanie przed OHIM jest, z jednej strony, pozbawione znaczenia dla sprawy i, z drugiej strony, nieuzasadnione i nieprawidłowe; w konsekwencji Sąd naruszył art. 44 regulaminu postępowania oraz art. 21 statutu Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

—

rozstrzygnięcie Sądu, jeżeli chodzi o niedopuszczalność argumentów wysuniętych przez wnoszącego odwołanie przed OHIM jest, z jednej strony, pozbawione znaczenia dla sprawy i, z drugiej strony, nieuzasadnione i nieprawidłowe; w konsekwencji Sąd naruszył art. 44 regulaminu postępowania oraz art. 21 statutu Trybunału Sprawiedliwości.

| — | nie było żadnej potrzeby i żadnego uzasadnienia prawnego by odrzucić dowody przedstawione przez wnoszącego odwołanie w ramach postępowania przed Sądem, a zatem Sąd naruszył art. 65 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (1) oraz art. 135 § 4 regulaminu postępowania orzekając o niedopuszczalności przedstawionych przez wnoszącego odwołanie dowodów. |
| --- | --- |

—

nie było żadnej potrzeby i żadnego uzasadnienia prawnego by odrzucić dowody przedstawione przez wnoszącego odwołanie w ramach postępowania przed Sądem, a zatem Sąd naruszył art. 65 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (1) oraz art. 135 § 4 regulaminu postępowania orzekając o niedopuszczalności przedstawionych przez wnoszącego odwołanie dowodów.

| — | Sąd naruszył rozporządzenie nr 207/2009 w kontekście definicji właściwego kręgu odbiorców i jego znaczenia przy dokonywaniu oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. |
| --- | --- |

—

Sąd naruszył rozporządzenie nr 207/2009 w kontekście definicji właściwego kręgu odbiorców i jego znaczenia przy dokonywaniu oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

| — | Sąd naruszył rozporządzenie nr 207/2009 oraz utrwalone orzecznictwo orzekając, że rozpatrywane usługi należy uznać za identyczne. |
| --- | --- |

—

Sąd naruszył rozporządzenie nr 207/2009 oraz utrwalone orzecznictwo orzekając, że rozpatrywane usługi należy uznać za identyczne.

| — | Sąd nie dokonał jasnej i oddzielnej oceny aspektów podobieństwa wizualnego, fonetycznego i konceptualnego oraz nie zbadał okoliczności mających znaczenie dla sprawy w świetle tej oceny; w konsekwencji Sąd naruszył rozporządzenie nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Sąd nie dokonał jasnej i oddzielnej oceny aspektów podobieństwa wizualnego, fonetycznego i konceptualnego oraz nie zbadał okoliczności mających znaczenie dla sprawy w świetle tej oceny; w konsekwencji Sąd naruszył rozporządzenie nr 207/2009.

| — | Sąd naruszył prawo, kiedy orzekł, że Izba Odwoławcza słusznie uznała, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku wcześniejszych znaków towarowych interwenienta i dokonanego przez wnoszącego odwołanie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego. |
| --- | --- |

—

Sąd naruszył prawo, kiedy orzekł, że Izba Odwoławcza słusznie uznała, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku wcześniejszych znaków towarowych interwenienta i dokonanego przez wnoszącego odwołanie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/45 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/45

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Rüsselsheim (Niemcy) w dniu 2 września 2013 r. — Peter Link przeciwko Condor Flugdienst GmbH

(Sprawa C-471/13)

2013/C 344/78

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Rüsselsheim

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Peter Link

Strona pozwana: Condor Flugdienst GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy istnieje prawo do odszkodowania analogicznie do art. 6, art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) także wówczas, gdy przylot pierwotnie zarezerwowanego przez pasażerów lotu opóźnia się o ponad 3 godziny, a pasażerowie w międzyczasie — po wystąpieniu już dużego opóźnienia odlotu — dobrowolnie, samodzielnie i na własny rachunek postarali się u innego przewoźnika lotniczego o transport zastępczy i stąd nie uczestniczą w pierwotnie zarezerwowanym locie, przy czym pasażerowie w ramach transportu zastępczego dolatują do lotniska docelowego w terminie wynoszącym ponad 3 godziny po planowanym czasie przylotu pierwotnie zarezerwowanego lotu? |
| --- | --- |

1)

Czy istnieje prawo do odszkodowania analogicznie do art. 6, art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) także wówczas, gdy przylot pierwotnie zarezerwowanego przez pasażerów lotu opóźnia się o ponad 3 godziny, a pasażerowie w międzyczasie — po wystąpieniu już dużego opóźnienia odlotu — dobrowolnie, samodzielnie i na własny rachunek postarali się u innego przewoźnika lotniczego o transport zastępczy i stąd nie uczestniczą w pierwotnie zarezerwowanym locie, przy czym pasażerowie w ramach transportu zastępczego dolatują do lotniska docelowego w terminie wynoszącym ponad 3 godziny po planowanym czasie przylotu pierwotnie zarezerwowanego lotu?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy dla powstania prawa analogicznie do art. 6, art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 decydujące jest, że dobrowolny i samodzielny wybór transportu zastępczego za pośrednictwem innego przewoźnika lotniczego następuje w momencie, w którym opóźnienie w każdym razie wynosi już pięć godzin zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) iii), art. 8 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 261/2006? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy dla powstania prawa analogicznie do art. 6, art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 decydujące jest, że dobrowolny i samodzielny wybór transportu zastępczego za pośrednictwem innego przewoźnika lotniczego następuje w momencie, w którym opóźnienie w każdym razie wynosi już pięć godzin zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) iii), art. 8 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 261/2006?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91, Dz.U. L 46, s. 1

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/46 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/46

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 5 września 2013 r. — Eintragungsausschuss bei der Bayerischen Architektenkammer przeciwko Hansowi Angererowi

(Sprawa C-477/13)

2013/C 344/79

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca rewizję: Eintragungsausschuss bei der Bayerischen Architektenkammer

Druga strona postępowania: Hans Angerer

Pytania prejudycjalne

| 1) | a) | Czy „przyczyny szczególne i wyjątkowe” w rozumieniu art. 10 dyrektywy (1) to okoliczności zdefiniowane w wymienionych następnie grupach przypadków [lit. a)–g)], czy dodatkowo do tych okoliczności muszą zachodzić „przyczyny szczególne i wyjątkowe”, dla których wnioskodawca nie spełnia warunków przewidzianych w rozdziałach II i III tytułu III dyrektywy? |
| --- | --- | --- |

1)

a)

Czy „przyczyny szczególne i wyjątkowe” w rozumieniu art. 10 dyrektywy (1) to okoliczności zdefiniowane w wymienionych następnie grupach przypadków [lit. a)–g)], czy dodatkowo do tych okoliczności muszą zachodzić „przyczyny szczególne i wyjątkowe”, dla których wnioskodawca nie spełnia warunków przewidzianych w rozdziałach II i III tytułu III dyrektywy?

| b) | Jakiej natury muszą być owe „przyczyny szczególne i wyjątkowe” w drugim wymienionym przypadku? Czy muszą to być przyczyny osobiste — na przykład wynikające z indywidualnego życiorysu — dla których migrant wyjątkowo nie spełnia warunków automatycznego uznania jego wykształcenia na mocy rozdziału III tytułu III dyrektywy? |
| --- | --- |

b)

Jakiej natury muszą być owe „przyczyny szczególne i wyjątkowe” w drugim wymienionym przypadku? Czy muszą to być przyczyny osobiste — na przykład wynikające z indywidualnego życiorysu — dla których migrant wyjątkowo nie spełnia warunków automatycznego uznania jego wykształcenia na mocy rozdziału III tytułu III dyrektywy?

| 2) | a) | Czy pojęcie architekta w rozumieniu art. 10 lit. c) dyrektywy zakłada, że migrant w rodzimym państwie członkowskim wykonywał lub po zakończeniu kształcenia byłby mógł wykonywać poza czynnościami technicznymi z zakresu planowania i nadzoru budowlanego oraz wykonania obiektów budowlanych także czynności dotyczące projektowania artystycznego, planowania przestrzeni miejskiej, zarządzania oraz ewentualnie ochrony zabytków, a jeśli tak, to w jakim zakresie? |
| --- | --- | --- |

2)

a)

Czy pojęcie architekta w rozumieniu art. 10 lit. c) dyrektywy zakłada, że migrant w rodzimym państwie członkowskim wykonywał lub po zakończeniu kształcenia byłby mógł wykonywać poza czynnościami technicznymi z zakresu planowania i nadzoru budowlanego oraz wykonania obiektów budowlanych także czynności dotyczące projektowania artystycznego, planowania przestrzeni miejskiej, zarządzania oraz ewentualnie ochrony zabytków, a jeśli tak, to w jakim zakresie?

| b) | Czy pojęcie architekta w rozumieniu art. 10 lit. c) dyrektywy zakłada, że migrant posiada wykształcenie na poziomie studiów wyższych, którego zasadniczym przedmiotem jest architektura w tym znaczeniu, że poza technicznymi kwestiami planowania i nadzoru budowlanego oraz wykonania obiektów budowlanych obejmuje ona kwestie planowania artystycznego, planowania przestrzeni miejskiej, zarządzania oraz ewentualnie ochrony zabytków, a jeśli tak, to w jakim zakresie? |
| --- | --- |

b)

Czy pojęcie architekta w rozumieniu art. 10 lit. c) dyrektywy zakłada, że migrant posiada wykształcenie na poziomie studiów wyższych, którego zasadniczym przedmiotem jest architektura w tym znaczeniu, że poza technicznymi kwestiami planowania i nadzoru budowlanego oraz wykonania obiektów budowlanych obejmuje ona kwestie planowania artystycznego, planowania przestrzeni miejskiej, zarządzania oraz ewentualnie ochrony zabytków, a jeśli tak, to w jakim zakresie?

| c) | (i) | Czy udzielenie odpowiedzi na pytania a) i b) zależne jest od tego, w jaki sposób zazwyczaj używa się tytułu zawodowego „architekta” w innych państwach członkowskich (art. 48 ust. 1 dyrektywy); |
| --- | --- | --- |

c)

(i)

Czy udzielenie odpowiedzi na pytania a) i b) zależne jest od tego, w jaki sposób zazwyczaj używa się tytułu zawodowego „architekta” w innych państwach członkowskich (art. 48 ust. 1 dyrektywy);

| (ii) | lub czy wystarczające jest ustalenie, w jaki sposób zazwyczaj używa się tytułu zawodowego „architekta” w rodzimym państwie członkowskim oraz w przyjmującym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(ii)

lub czy wystarczające jest ustalenie, w jaki sposób zazwyczaj używa się tytułu zawodowego „architekta” w rodzimym państwie członkowskim oraz w przyjmującym państwie członkowskim;

| (iii) | lub czy zakres czynności zazwyczaj związanych na obszarze Unii Europejskiej z pojęciem architekta można wywieść z art. 46 ust. 1 akapit drugi dyrektywy? |
| --- | --- |

(iii)

lub czy zakres czynności zazwyczaj związanych na obszarze Unii Europejskiej z pojęciem architekta można wywieść z art. 46 ust. 1 akapit drugi dyrektywy?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/36/WE z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 255, s. 22).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/46 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/46

---

Skarga wniesiona w dniu 6 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-479/13)

2013/C 344/80

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Dintilhac i C. Soulay, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że stosując obniżoną stawkę podatku VAT do książek cyfrowych (lub elektronicznych), Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 96 i 98 dyrektywy VAT (1) w związku z załącznikami II i III do tej dyrektywy oraz jej rozporządzeniem wykonawczym (2); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że stosując obniżoną stawkę podatku VAT do książek cyfrowych (lub elektronicznych), Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 96 i 98 dyrektywy VAT (1) w związku z załącznikami II i III do tej dyrektywy oraz jej rozporządzeniem wykonawczym (2);

| — | obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja podnosi jeden zarzut na poparcie swojej skargi, dotyczący nieprzestrzegania przepisów dyrektywy VAT w przepisach krajowych, nakładających obniżoną stawkę 7 % od dnia 1 stycznia 2012 r., a następnie stawkę 5,5 % od dnia 1 stycznia 2013 r. na dostawy książek elektronicznych.

Komisja podnosi, że zgodnie z art. 98 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy VAT stawki obniżone podatku VAT mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III do tej dyrektywy. Tymczasem w kategorii 6 załącznika III do dyrektywy VAT nie ma mowy o tym, że dostawy książek cyfrowych mogą podlegać obniżonej stawce VAT. Komisja wnioskuje z tego, że dostawy książek elektronicznych muszą być zatem objęte podstawową stawką VAT zgodnie z art. 96 dyrektywy VAT. Potwierdza to również zdaniem Komisji art. 98 ust. 2 akapit drugi, wyraźnie wykluczający objęcie obniżonymi stawkami VAT usług świadczonych drogą elektroniczną. Wreszcie, na poparcie swojej skargi Komisja podnosi, że Komitet ds. VAT jednogłośnie przyjął w dniu 9 lutego 2011 r. wytyczne, zgodnie z którymi obniżone stawki VAT nie mają zastosowania do książek elektronicznych.

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy VAT (Dz.U. L 77, s. 1).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/47 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/47

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okrazhen sad — Targovishte (Bułgaria) w dniu 9 września 2013 r. — Parva Investitsionna Banka AD, UniKredit Bulbank AD, Siyk Faundeyshan LLS przeciwko Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost AD, syndykowi masy upadłości Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost AD

(Sprawa C-488/13)

2013/C 344/81

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Okrazhen sad — Targovishte

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Parva Investitsionna Banka AD, UniKredit Bulbank AD, Siyk Faundeyshan LLS

Strona pozwana: Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost AD, syndyk masy upadłości Ear Proparti Developmant — v nesastoyatelnost AD

Pytania prejudycjalne

| 1) | Jak należy interpretować kryterium bezsporności roszczenia pieniężnego podlegającego egzekucji w świetle motywu 1 i art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1896/2006? |
| --- | --- |

1)

Jak należy interpretować kryterium bezsporności roszczenia pieniężnego podlegającego egzekucji w świetle motywu 1 i art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1896/2006?

| 2) | Czy w wypadkach, w których krajowe przepisy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na terytorium którego prowadzona jest egzekucja roszczenia pieniężnego, nie regulują, czy nakaz egzekucyjny ma zastosowanie do roszczenia pieniężnego w postępowaniu upadłościowym, które zostało wszczęte wobec osoby, z której majątku prowadzona jest egzekucja, ustanowiony w art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia zakaz należy interpretować ściśle i czy ma on obowiązywać tylko wobec podlegających egzekucji spornych roszczeń pieniężnych, czy też zakaz ten odnosi się również do podlegających egzekucji bezspornych roszczeń pieniężnych? |
| --- | --- |

2)

Czy w wypadkach, w których krajowe przepisy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na terytorium którego prowadzona jest egzekucja roszczenia pieniężnego, nie regulują, czy nakaz egzekucyjny ma zastosowanie do roszczenia pieniężnego w postępowaniu upadłościowym, które zostało wszczęte wobec osoby, z której majątku prowadzona jest egzekucja, ustanowiony w art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia zakaz należy interpretować ściśle i czy ma on obowiązywać tylko wobec podlegających egzekucji spornych roszczeń pieniężnych, czy też zakaz ten odnosi się również do podlegających egzekucji bezspornych roszczeń pieniężnych?

| 3) | Czy art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia, zgodnie z którym nie ma ono zastosowania do spraw dotyczących upadłości, postępowania związanego z likwidacją niewypłacalnych spółek lub innych osób prawnych, postępowań pojednawczych, układów oraz innych analogicznych postępowań, należy interpretować w ten sposób, że ograniczenie to dotyczy tylko wszczęcia przywołanych postępowań, czy też ograniczenie to obejmuje również cały przebieg postępowań zgodnie z etapami postępowania przewidzianymi w krajowej regulacji danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia, zgodnie z którym nie ma ono zastosowania do spraw dotyczących upadłości, postępowania związanego z likwidacją niewypłacalnych spółek lub innych osób prawnych, postępowań pojednawczych, układów oraz innych analogicznych postępowań, należy interpretować w ten sposób, że ograniczenie to dotyczy tylko wszczęcia przywołanych postępowań, czy też ograniczenie to obejmuje również cały przebieg postępowań zgodnie z etapami postępowania przewidzianymi w krajowej regulacji danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej?

| 4) | Czy zgodnie z doktryną pierwszeństwa prawa wspólnotowego i w wypadku luki w krajowej regulacji państwa członkowskiego Unii Europejskiej sąd krajowy tego państwa członkowskiego, przed którym wszczęto postępowanie upadłościowe przeciwko osobie, z której majątku prowadzona jest egzekucja, może na podstawie motywu 10 i art. 26 rozporządzenia w drodze wykładni wydać wyrok odmienny i sprzeczny z podstawowymi zasadami rozporządzenia? |
| --- | --- |

4)

Czy zgodnie z doktryną pierwszeństwa prawa wspólnotowego i w wypadku luki w krajowej regulacji państwa członkowskiego Unii Europejskiej sąd krajowy tego państwa członkowskiego, przed którym wszczęto postępowanie upadłościowe przeciwko osobie, z której majątku prowadzona jest egzekucja, może na podstawie motywu 10 i art. 26 rozporządzenia w drodze wykładni wydać wyrok odmienny i sprzeczny z podstawowymi zasadami rozporządzenia?

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/47 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/47

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichts Berlin (Niemcy) w dniu 13 września 2013 r. — Mohamed Ali Ben Alaya przeciwko Bundesrepublik Deutschland

(Sprawa C-491/13)

2013/C 344/82

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichts Berlin

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Mohamed Ali Ben Alaya

Strona pozwana: Bundesrepublik Deutschland

Pytania prejudycjalne

Czy dyrektywa Rady 2004/114/WE (1) z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie stanowi podstawę roszczenia o wydanie wizy studenckiej i następnie dokumentu pobytowego zgodnie z art. 12 tej dyrektywy, jeżeli spełnione są „warunki przyjęcia”, czyli przesłanki określone w art. 6 i 7 wspomnianej dyrektywy, i nie zachodzi podstawa odmowy przyjęcia, o której mowa w art. 6 ust. 1 lit. d) rzeczonej dyrektywy?

---

(1)  Dz.U. L 375, s. 12.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/48 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/48

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen sad — Warna (Bułgaria) w dniu 13 września 2013 r. — Traum przeciwko Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno osiguritelna praktika” — grad Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

(Sprawa C-492/13)

2013/C 344/83

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Administratiwen sad — Warna

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca:„Traum” EOOD

Strona pozwana: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno osiguritelna praktika” — grad Warna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy należy uznać, że warunek zwolnienia z podatku przewidziany w art. 138 ust. 1 dyrektywy (1) jest spełniony i nie ma zastosowania wyjątek przewidziany w art. 139 ust. 1 akapit drugi dyrektywy w sprawie takiej jak w postępowaniu głównym, w której stwierdzono, że brak przymiotu „osoby zarejestrowanej zgodnie z ZDDS” u nabywcy towaru został wykazany w unijnej bazie danych po zrealizowaniu dostawy, a skarżąca twierdzi, że dochowała należytej staranności, zasięgając informacji w tym systemie, które nie są udokumentowane? Fakt spóźnionego wpisu przymiotu „osoby wyrejestrowanej zgodnie z ZDDS” wynika z wydruków/danych administracji skarbowej? |
| --- | --- |

1)

Czy należy uznać, że warunek zwolnienia z podatku przewidziany w art. 138 ust. 1 dyrektywy (1) jest spełniony i nie ma zastosowania wyjątek przewidziany w art. 139 ust. 1 akapit drugi dyrektywy w sprawie takiej jak w postępowaniu głównym, w której stwierdzono, że brak przymiotu „osoby zarejestrowanej zgodnie z ZDDS” u nabywcy towaru został wykazany w unijnej bazie danych po zrealizowaniu dostawy, a skarżąca twierdzi, że dochowała należytej staranności, zasięgając informacji w tym systemie, które nie są udokumentowane? Fakt spóźnionego wpisu przymiotu „osoby wyrejestrowanej zgodnie z ZDDS” wynika z wydruków/danych administracji skarbowej?

| 2) | Czy zasady neutralności podatkowej, proporcjonalności i ochrony uzasadnionych oczekiwań narusza praktyka administracyjna i orzecznictwo, zgodnie z którymi na sprzedawcy (spedytorze na podstawie umowy przewozu) spoczywa obowiązek stwierdzenia prawdziwości podpisu nabywcy i wyjaśnienia, czy jest to podpis osoby reprezentującej spółkę — nabywcę, jej pracownika zajmującego odpowiednie stanowisko lub osoby upoważnionej? |
| --- | --- |

2)

Czy zasady neutralności podatkowej, proporcjonalności i ochrony uzasadnionych oczekiwań narusza praktyka administracyjna i orzecznictwo, zgodnie z którymi na sprzedawcy (spedytorze na podstawie umowy przewozu) spoczywa obowiązek stwierdzenia prawdziwości podpisu nabywcy i wyjaśnienia, czy jest to podpis osoby reprezentującej spółkę — nabywcę, jej pracownika zajmującego odpowiednie stanowisko lub osoby upoważnionej?

| 3) | Czy w przypadku takim jak niniejszy przepis art. 138 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej ma skutek bezpośredni i sąd krajowy może go stosować bezpośrednio? |
| --- | --- |

3)

Czy w przypadku takim jak niniejszy przepis art. 138 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej ma skutek bezpośredni i sąd krajowy może go stosować bezpośrednio?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/48 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/48

---

Skarga wniesiona w dniu 12 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Estońskiej

(Sprawa C-493/13)

2013/C 344/84

Język postępowania: estoński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braun, L. Nicolae i L. Naaber-Kivisoo)

Strona pozwana: Republika Estońska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że skoro w przypadku ministerstwa gospodarki i komunikacji nie było możliwe zapewnienie skutecznego strukturalnego oddzielenia funkcji regulacyjnej w ramach zadań związanych z własnością albo zarządzaniem przedsiębiorstwami zapewniającymi dostarczanie usług sieci lub usług łączności elektronicznej, Republika Estońska uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa „ramowa”) (1); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że skoro w przypadku ministerstwa gospodarki i komunikacji nie było możliwe zapewnienie skutecznego strukturalnego oddzielenia funkcji regulacyjnej w ramach zadań związanych z własnością albo zarządzaniem przedsiębiorstwami zapewniającymi dostarczanie usług sieci lub usług łączności elektronicznej, Republika Estońska uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa „ramowa”) (1);

| — | obciążenie Republiki Estońskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Estońskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja twierdzi, że ministerstwo gospodarki i komunikacji podlega pod zakres pojęcia „krajowy organ regulacyjny” zdefiniowanego w art. 2 lit. g) dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa „ramowa”) oraz że względem niego podlegają zastosowaniu postanowienia art. 3 dyrektywy ramowej, w szczególności te dotyczące strukturalnego oddzielenia, o którym w ust. 2 tego artykułu.

Komisja uważa, że ministerstwo gospodarki i komunikacji poza swoimi zadaniami o charakterze regulacyjnym wykonuje zadania w ramach działalności związanej z własnością albo zarządzaniem przedsiębiorstwami, które zapewniają dostarczanie usług sieci lub usług łączności elektronicznej. W związku z tym faktem nie jest zapewnione skuteczne strukturalne rozdzielenie tych dwóch funkcji, co jest niezgodne z wymogiem przewidzianym w art. 3 ust. 2 dyrektywy ramowej.

---

(1)  Dz.U. L 108, s. 33.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/49 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/49

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias (Grecja) w dniu 16 września 2013 r. — Agrooikosystimata EPE przeciwko Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon (ministrowi gospodarki i finansów), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (ministrowi rozwoju rolniczego i artykułów żywnościowych), Perifereia Thessalias (Perifereiaki Enotita Magnisias) (regionowi Tesalia, okręg regionalny Magnezja)

(Sprawa C-498/13)

2013/C 344/85

Język postępowania: grecki

Sąd odsyłający

Symvoulio tis Epikrateias

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Agrooikosystimata EPE

Strona pozwana: Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon (minister gospodarki i finansów), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (minister rozwoju rolniczego i artykułów żywnościowych), Perifereia Thessalias (Perifereiaki Enotita Magnisias) (region Tesalia, okręg regionalny Magnezja)

Pytanie prejudycjalne

Czy aby mieć prawo dostępu do długoterminowego programu odłogowania gruntów rolnych zgodnie z systemem ustanowionym w rozporządzeniu (EWG) nr 2078/92 (1) i w rozporządzeniu (WE) nr 746/96 (2), konieczny jest status rolnika czy też wystarczające jest ponoszenie ryzyka gospodarczego za zintegrowane gospodarstwo, za którego zarządzanie jest się odpowiedzialnym?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2078/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie metod produkcji rolnej zgodnych z wymaganiami ochrony środowiska i utrzymania obszarów wiejskich (Dz.U. L 215, s. 85–90).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 746/96 z dnia 24 kwietnia 1996 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2078/92 w sprawie metod produkcji rolnej zgodnych z wymaganiami ochrony środowiska i utrzymania obszarów wiejskich (Dz.U. L 102, s. 19–27).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/49 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/49

---

Skarga wniesiona w dniu 18 września 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-502/13)

2013/C 344/86

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Dintilhac, C. Soulay, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że stosując stawkę podatku VAT w wysokości 3 % do książek w formie cyfrowej (lub książek elektronicznych) Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy na mocy art. 96 — 99, art. 110 i art. 114 dyrektywy VAT (1) w związku z załącznikami II i III do tej dyrektywy i jej rozporządzeniem wykonawczym (2); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że stosując stawkę podatku VAT w wysokości 3 % do książek w formie cyfrowej (lub książek elektronicznych) Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy na mocy art. 96 — 99, art. 110 i art. 114 dyrektywy VAT (1) w związku z załącznikami II i III do tej dyrektywy i jej rozporządzeniem wykonawczym (2);

| — | obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi Komisja podnosi jeden zarzut oparty na naruszeniu dyrektywy VAT przez krajowe ustawodawstwo, które poddaje od dnia 1 stycznia 2012 r. dostawy książek elektronicznych super obniżonej stawce VAT w wysokości 3 %.

W przekonaniu Komisji stosowane obniżonej stawki VAT jest niezgodne z brzmieniem art. 96 i 98 dyrektywy VAT z tego względu, że taka stawka może być stosowana wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, o których mowa w załączniku III do tej dyrektywy. Wobec braku wyraźnej wzmianki w owym załączniku o dostawach książek elektronicznych, nie mogą one korzystać z obniżonej stawki podatku VAT. Pogląd taki ma znaleźć potwierdzenie również w brzmieniu art. 98 ust. 2 akapit drugi, który wyraźnie wyłącza z zakresu stosowania obniżonych stawek podatku VAT usługi świadczone drogą elektroniczną oraz w przyjęciu przez Komitet ds. VAT wytycznych, na mocy których obniżone stawki podatku VAT nie znajdują zastosowania do dostaw książek elektronicznych.

Komisja jest również zdania, że stosowana do dostaw książek elektronicznych obniżona stawka w wysokości 3 %, czyli w wysokości niższej od minimalnej stawki 5 % określonej w art. 99 dyrektywy VAT, nie może zostać objęta odstępstwem przewidzianym w art. 110 dyrektywy VAT, nie jest też zgodna z art. 114 wspomnianej dyrektywy.

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy VAT (Dz.U. L 77, s. 1).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/50 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/50

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen sad Warna (Bułgaria) w dniu 23 września 2013 r. — Levent Redzheb Yumer przeciwko Direktor na Teritorialna direktsia na NAP — Warna

(Sprawa C-505/13)

2013/C 344/87

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Administratiwen sad Warna

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Levent Redzheb Yumer

Strona pozwana: Direktor na Teritorialna direktsia na NAP — Warna

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dopuszczają, by tylko jedna kategoria osób — osoby fizyczne zarejestrowane zgodnie z Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (ustawa o podatku od wartości dodanej, zwana dalej „ZDDS”) — nie miała uznanego ustawowo prawa do ulgi podatkowej z tytułu działalności w dziedzinie rolnictwa? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dopuszczają, by tylko jedna kategoria osób — osoby fizyczne zarejestrowane zgodnie z Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (ustawa o podatku od wartości dodanej, zwana dalej „ZDDS”) — nie miała uznanego ustawowo prawa do ulgi podatkowej z tytułu działalności w dziedzinie rolnictwa?

| 2) | Czy art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dopuszczają, by dla tego samego rodzaju działalności przewidziane były różne stawki podatku w zależności od formy prawnej wykonywania tej działalności i rejestracji zgodnie z ZDDS? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dopuszczają, by dla tego samego rodzaju działalności przewidziane były różne stawki podatku w zależności od formy prawnej wykonywania tej działalności i rejestracji zgodnie z ZDDS?

| 3) | Czy wprowadzenie środków krajowych, które prowadzą do tego, że osobom fizycznym zarejestrowanym zgodnie z ZDDS jako producenci rolni odmawia się ulgi podatkowej, która przewidziana jest dla przedsiębiorców indywidualnych i osób prawnych, chociaż wypełniły one swoje ustawowe obowiązki utworzenia dochodu podlegającego opodatkowaniu jak przedsiębiorcy indywidualni i ustalenia ich rocznej podstawy wymiaru jak przedsiębiorcy indywidualni, narusza zasady pewności prawa, skuteczności i proporcjonalności? |
| --- | --- |

3)

Czy wprowadzenie środków krajowych, które prowadzą do tego, że osobom fizycznym zarejestrowanym zgodnie z ZDDS jako producenci rolni odmawia się ulgi podatkowej, która przewidziana jest dla przedsiębiorców indywidualnych i osób prawnych, chociaż wypełniły one swoje ustawowe obowiązki utworzenia dochodu podlegającego opodatkowaniu jak przedsiębiorcy indywidualni i ustalenia ich rocznej podstawy wymiaru jak przedsiębiorcy indywidualni, narusza zasady pewności prawa, skuteczności i proporcjonalności?

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/50 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/50

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 9 lipca 2013 r. w sprawie T-552/11 Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro przeciwko Komisji, wniesione w dniu 19 września 2013 r. przez Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro A.E.

(Sprawa C-506/13 P)

2013/C 344/88

Język postępowania: grecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro A.E. (przedstawiciel: E. Tzannini, adwokat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uwzględnienie niniejszego odwołania; |
| --- | --- |

—

Uwzględnienie niniejszego odwołania;

| — | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie T-552/11, wpisanego pod nr protokołu 575925; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie T-552/11, wpisanego pod nr protokołu 575925;

| — | uznanie sporu, o którym mowa, za dopuszczalny i orzeczenie co do istoty; w przeciwnym wypadku odesłanie sprawy do Sądu Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

uznanie sporu, o którym mowa, za dopuszczalny i orzeczenie co do istoty; w przeciwnym wypadku odesłanie sprawy do Sądu Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania;

| — | oddalenie skargi wzajemnej Komisji w odniesieniu do wszystkich istotnych wniosków, jako że są one zasadniczo niedopuszczalne, a w każdym razie bezzasadne; |
| --- | --- |

—

oddalenie skargi wzajemnej Komisji w odniesieniu do wszystkich istotnych wniosków, jako że są one zasadniczo niedopuszczalne, a w każdym razie bezzasadne;

| — | uwzględnienie skargi o stwierdzenie nieważności z dnia 24 października 2011 r. wniesionej przez „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” przeciwko nocie obciążeniowej nr 3241109207 wystawionej w dniu 9 września 2011 r.; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi o stwierdzenie nieważności z dnia 24 października 2011 r. wniesionej przez „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” przeciwko nocie obciążeniowej nr 3241109207 wystawionej w dniu 9 września 2011 r.;

| — | stwierdzenie nieważności noty obciążeniowej nr 3241109207 na kwotę 83 001,09 EUR; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty obciążeniowej nr 3241109207 na kwotę 83 001,09 EUR;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Błędne zastosowanie normy prawnej, to jest brak uznania wykonalności noty obciążeniowej i w związku z tym brak zastosowania art. 263 TFUE. Sąd, uznając, że Komisja nie uczyniła użytku z przysługujących jej prerogatyw władzy publicznej i że cel noty obciążeniowej polega na wykonywaniu praw, jakie Komisja wywodzi z postanowień umowy, zastosował błędnie normę prawną. |
| --- | --- |

1)

Błędne zastosowanie normy prawnej, to jest brak uznania wykonalności noty obciążeniowej i w związku z tym brak zastosowania art. 263 TFUE. Sąd, uznając, że Komisja nie uczyniła użytku z przysługujących jej prerogatyw władzy publicznej i że cel noty obciążeniowej polega na wykonywaniu praw, jakie Komisja wywodzi z postanowień umowy, zastosował błędnie normę prawną.

| 2) | Naruszenie prawa, tj. błędne zastosowanie pojęcia „nienależnie zapłacona kwota”. Sąd zinterpretował umowę w sposób błędny i stanowiący nadużycie w odniesieniu do pojęcia nienależytej zapłaty. |
| --- | --- |

2)

Naruszenie prawa, tj. błędne zastosowanie pojęcia „nienależnie zapłacona kwota”. Sąd zinterpretował umowę w sposób błędny i stanowiący nadużycie w odniesieniu do pojęcia nienależytej zapłaty.

| 3) | Naruszenie podstawowych zasad prawa Unii, gdyż nie zostały uwzględnione argumenty „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” dotyczące odsetek za zwłokę. Sąd błędnie ustalił początek biegu odsetek na dzień przypadający po dniu zapłaty wskazanym w nocie obciążeniowej. |
| --- | --- |

3)

Naruszenie podstawowych zasad prawa Unii, gdyż nie zostały uwzględnione argumenty „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” dotyczące odsetek za zwłokę. Sąd błędnie ustalił początek biegu odsetek na dzień przypadający po dniu zapłaty wskazanym w nocie obciążeniowej.

| 4) | Zastosowanie niewłaściwych kryteriów prawnych w ramach oceny dowodów przez Sąd. Sąd niesłusznie zakwestionował godziny pracy zatrudnionych osób. |
| --- | --- |

4)

Zastosowanie niewłaściwych kryteriów prawnych w ramach oceny dowodów przez Sąd. Sąd niesłusznie zakwestionował godziny pracy zatrudnionych osób.

| 5) | Naruszenie prawa i błędna subsumpcja okoliczności faktycznych pod normę prawną. Sąd nie przyporządkował do właściwej normy prawnej przytoczonych okoliczności faktycznych odnoszących się do charakteru i funkcjonowania list obecności („time sheets”). |
| --- | --- |

5)

Naruszenie prawa i błędna subsumpcja okoliczności faktycznych pod normę prawną. Sąd nie przyporządkował do właściwej normy prawnej przytoczonych okoliczności faktycznych odnoszących się do charakteru i funkcjonowania list obecności („time sheets”).

| 6) | Oczywiste błędy w ocenie w odniesieniu do norm proceduralnych, które gwarantują prawo do obrony i równość broni między Komisją a „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro”. Sąd błędnie uznał, że przedstawione listy obecności nie spełniają wymogów ustalonych w postanowieniach umowy i w konsekwencji odrzucił je jako środki dowodowe; ponadto Sąd stanął na stanowisku, że przedstawiona korespondencja nie może wykazać czasu pracy poświęconego rzeczywiście na projekt przez zatrudnione osoby. |
| --- | --- |

6)

Oczywiste błędy w ocenie w odniesieniu do norm proceduralnych, które gwarantują prawo do obrony i równość broni między Komisją a „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro”. Sąd błędnie uznał, że przedstawione listy obecności nie spełniają wymogów ustalonych w postanowieniach umowy i w konsekwencji odrzucił je jako środki dowodowe; ponadto Sąd stanął na stanowisku, że przedstawiona korespondencja nie może wykazać czasu pracy poświęconego rzeczywiście na projekt przez zatrudnione osoby.

| 7) | Naruszenie prawa przy ocenie charakteru prawnego modeli rachunku kosztów („cost models”). |
| --- | --- |

7)

Naruszenie prawa przy ocenie charakteru prawnego modeli rachunku kosztów („cost models”).

| 8) | Naruszenie prawa przy ocenie pojęcia nadużycia władzy przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

8)

Naruszenie prawa przy ocenie pojęcia nadużycia władzy przez Komisję Europejską.

| 9) | Błędna subsumpcja okoliczności faktycznych pod normę prawną, co doprowadziło do błędnej oceny Sądu w odniesieniu do oddalenia argumentów „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” odnoszących się do braku uzasadnienia zakwestionowanej noty obciążeniowej. |
| --- | --- |

9)

Błędna subsumpcja okoliczności faktycznych pod normę prawną, co doprowadziło do błędnej oceny Sądu w odniesieniu do oddalenia argumentów „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” odnoszących się do braku uzasadnienia zakwestionowanej noty obciążeniowej.

| 10) | Naruszenie prawa przy ocenie zasady uzasadnionych oczekiwań. Sąd błędnie nie stwierdził, że Komisja z naruszeniem zasady uzasadnionych oczekiwań zniweczyła całą pracę badawczą „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro”, karząc wszelkie odstępstwa formalne od rzekomo prawidłowej procedury i żądając zwrotu łącznej sumy wypłaconych kwot. |
| --- | --- |

10)

Naruszenie prawa przy ocenie zasady uzasadnionych oczekiwań. Sąd błędnie nie stwierdził, że Komisja z naruszeniem zasady uzasadnionych oczekiwań zniweczyła całą pracę badawczą „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro”, karząc wszelkie odstępstwa formalne od rzekomo prawidłowej procedury i żądając zwrotu łącznej sumy wypłaconych kwot.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/51 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/51

---

Skarga wniesiona w dniu 23 września 2013 r. — Republika Estońska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-508/13)

2013/C 344/89

Język postępowania: estoński

Strony

Strona skarżąca: Republika Estońska (przedstawiciel: K. Kraavi-Käerdi)

Strona pozwana: Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

Republika Estońska wnosi o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 4 ust. 6 i 8, art. 16 ust. 3 i art. 6 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (1) w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG z powodu naruszenia traktatów lub reguły prawnej związanej z ich stosowaniem, ponieważ przepisy te nie są jej zdaniem zgodne z zasadami proporcjonalności i pomocniczości. Przy wydawaniu tych przepisów doszło także do naruszenia obowiązku uzasadnienia przewidzianego w art. 296 TFUE, tj. istotnego wymogu proceduralnego w rozumieniu art. 263 TFUE. Republika Estońska wnosi zatem o stwierdzenie nieważności: zawartego w art. 4 ust. 6 fragmentu zdania „a wymóg dotyczący ujawniania informacji jest zawarty w krajowych przepisach podatkowych wyłącznie do celów poboru podatków”, zawartych w art. 4 ust. 8 słów „wymaganych na mocy krajowych przepisów podatkowych, zgodnie z ust. 6” oraz art. 16 ust. 3 i art. 6 ust. 3 w całości. Na wypadek gdyby Trybunał zajął stanowisko, że wymienione przepisy nie mogą być traktowane jako samodzielne i że nie można ich oddzielić od pozostałego tekstu dyrektywy, nie powodując przy tym jego zmiany, i wykluczyć możliwości naruszenia ogólnego systemu dyrektywy wskutek stwierdzenia nieważności tych przepisów, wnosi ona o stwierdzenie nieważności dyrektywy w całości na tej samej podstawie i z tych samych powodów; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 4 ust. 6 i 8, art. 16 ust. 3 i art. 6 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (1) w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG z powodu naruszenia traktatów lub reguły prawnej związanej z ich stosowaniem, ponieważ przepisy te nie są jej zdaniem zgodne z zasadami proporcjonalności i pomocniczości. Przy wydawaniu tych przepisów doszło także do naruszenia obowiązku uzasadnienia przewidzianego w art. 296 TFUE, tj. istotnego wymogu proceduralnego w rozumieniu art. 263 TFUE. Republika Estońska wnosi zatem o stwierdzenie nieważności: zawartego w art. 4 ust. 6 fragmentu zdania „a wymóg dotyczący ujawniania informacji jest zawarty w krajowych przepisach podatkowych wyłącznie do celów poboru podatków”, zawartych w art. 4 ust. 8 słów „wymaganych na mocy krajowych przepisów podatkowych, zgodnie z ust. 6” oraz art. 16 ust. 3 i art. 6 ust. 3 w całości. Na wypadek gdyby Trybunał zajął stanowisko, że wymienione przepisy nie mogą być traktowane jako samodzielne i że nie można ich oddzielić od pozostałego tekstu dyrektywy, nie powodując przy tym jego zmiany, i wykluczyć możliwości naruszenia ogólnego systemu dyrektywy wskutek stwierdzenia nieważności tych przepisów, wnosi ona o stwierdzenie nieważności dyrektywy w całości na tej samej podstawie i z tych samych powodów;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Republika Estońska domaga się w swojej skardze stwierdzenia nieważności określonych przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (zwanej dalej „dyrektywą”), ewentualnie stwierdzenia nieważności dyrektywy w całości. |
| --- | --- |

1)

Republika Estońska domaga się w swojej skardze stwierdzenia nieważności określonych przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (zwanej dalej „dyrektywą”), ewentualnie stwierdzenia nieważności dyrektywy w całości.

| 2) | Skarga została wniesiona na podstawie art. 263 akapit pierwszy TFUE i zmierza do stwierdzenia nieważności zawartego w art. 4 ust. 6 dyrektywy sformułowania „a wymóg dotyczący ujawniania informacji jest zawarty w krajowych przepisach podatkowych wyłącznie do celów poboru podatków”, zawartego w art. 4 ust. 8 dyrektywy sformułowania „wymaganych na mocy krajowych przepisów podatkowych, zgodnie z ust. 6” oraz art. 6 ust. 3 i art. 16 ust. 3 dyrektywy bądź ewentualnie dyrektywy w całości z powodu naruszenia istotnego wymogu proceduralnego i naruszenia traktatów lub reguły prawnej związanej z ich stosowaniem. |
| --- | --- |

2)

Skarga została wniesiona na podstawie art. 263 akapit pierwszy TFUE i zmierza do stwierdzenia nieważności zawartego w art. 4 ust. 6 dyrektywy sformułowania „a wymóg dotyczący ujawniania informacji jest zawarty w krajowych przepisach podatkowych wyłącznie do celów poboru podatków”, zawartego w art. 4 ust. 8 dyrektywy sformułowania „wymaganych na mocy krajowych przepisów podatkowych, zgodnie z ust. 6” oraz art. 6 ust. 3 i art. 16 ust. 3 dyrektywy bądź ewentualnie dyrektywy w całości z powodu naruszenia istotnego wymogu proceduralnego i naruszenia traktatów lub reguły prawnej związanej z ich stosowaniem.

| 3) | Naruszenie istotnego wymogu proceduralnego polega zdaniem Republiki Estońskiej na tym, że przy wydawaniu dyrektywy nie został zachowany obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 TFUE. Naruszenie traktatu lub reguły prawnej związanej z jego stosowaniem ma polegać na naruszeniu zasad proporcjonalności i pomocniczości. |
| --- | --- |

3)

Naruszenie istotnego wymogu proceduralnego polega zdaniem Republiki Estońskiej na tym, że przy wydawaniu dyrektywy nie został zachowany obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 TFUE. Naruszenie traktatu lub reguły prawnej związanej z jego stosowaniem ma polegać na naruszeniu zasad proporcjonalności i pomocniczości.

| 4) | Za pomocą przewidzianych w art. 4 ust. 6 w związku z ust. 8 i art. 16 ust. 3 dyrektywy środków służących maksymalnej harmonizacji nie można znaleźć odpowiedniej równowagi między dwoma celami dyrektywy — zwiększeniem jasności oraz porównywalności sprawozdań finansowych oraz zmniejszeniem obciążeń administracyjnych dla małych i średnich przedsiębiorstw. Przyjęte środki nie nadają się zatem do osiągnięcia wytyczonego uzasadnionego celu. |
| --- | --- |

4)

Za pomocą przewidzianych w art. 4 ust. 6 w związku z ust. 8 i art. 16 ust. 3 dyrektywy środków służących maksymalnej harmonizacji nie można znaleźć odpowiedniej równowagi między dwoma celami dyrektywy — zwiększeniem jasności oraz porównywalności sprawozdań finansowych oraz zmniejszeniem obciążeń administracyjnych dla małych i średnich przedsiębiorstw. Przyjęte środki nie nadają się zatem do osiągnięcia wytyczonego uzasadnionego celu.

| 5) | Istotnego celu dyrektywy — zwiększenia jasności i porównywalności sprawozdań finansowych — nie można osiągnąć za pomocą przyjętych środków, ponieważ przy sporządzaniu projektu dyrektywy nie została odpowiednio uwzględniona struktura przedsiębiorstw w poszczególnych państwach członkowskich. Zdaniem Republiki Estońskiej transpozycja dyrektywy do porządku prawnego państwa członkowskiego prowadziłaby do tego, że 97,9 % przedsiębiorstw, na które przypada ponad połowa dochodu gospodarki narodowej, zostałoby zwolnionych z istotnej części obowiązków z zakresu sprawozdawczości rachunkowej — to nie przyczynia się jednak do osiągnięcia celu odnoszącego się do całej Unii polegającego na zwiększeniu jasności i porównywalności sprawozdań finansowych. |
| --- | --- |

5)

Istotnego celu dyrektywy — zwiększenia jasności i porównywalności sprawozdań finansowych — nie można osiągnąć za pomocą przyjętych środków, ponieważ przy sporządzaniu projektu dyrektywy nie została odpowiednio uwzględniona struktura przedsiębiorstw w poszczególnych państwach członkowskich. Zdaniem Republiki Estońskiej transpozycja dyrektywy do porządku prawnego państwa członkowskiego prowadziłaby do tego, że 97,9 % przedsiębiorstw, na które przypada ponad połowa dochodu gospodarki narodowej, zostałoby zwolnionych z istotnej części obowiązków z zakresu sprawozdawczości rachunkowej — to nie przyczynia się jednak do osiągnięcia celu odnoszącego się do całej Unii polegającego na zwiększeniu jasności i porównywalności sprawozdań finansowych.

| 6) | Istotnego celu dyrektywy — zmniejszenia obciążeń administracyjnych — nie można osiągnąć za pomocą przyjętych środków, ponieważ przy sporządzaniu projektu dyrektywy nie zostało uwzględnione zmniejszenie obciążeń administracyjnych, które w państwie członkowskim zostało już osiągnięte w inny sposób aniżeli poprzez zmniejszenie zakresu sprawozdawczości rachunkowej, oraz z tego względu, że uzyskiwane dotychczas od przedsiębiorstw w ramach sprawozdawczości rachunkowej informacje, których nie można już wymagać w tej formie zgodnie z przepisem art. 4 ust. 6, nadal stanowią konieczne informacje zarówno dla przedsiębiorstw prywatnych, jak i dla sektora publicznego. W przyszłości dodatkowe informacje będą musiały zatem być zbierane i ogłaszane przy użyciu innych kanałów, przez co obciążenia administracyjne powstaną w innym miejscu, a nawet mogą wzrosnąć. |
| --- | --- |

6)

Istotnego celu dyrektywy — zmniejszenia obciążeń administracyjnych — nie można osiągnąć za pomocą przyjętych środków, ponieważ przy sporządzaniu projektu dyrektywy nie zostało uwzględnione zmniejszenie obciążeń administracyjnych, które w państwie członkowskim zostało już osiągnięte w inny sposób aniżeli poprzez zmniejszenie zakresu sprawozdawczości rachunkowej, oraz z tego względu, że uzyskiwane dotychczas od przedsiębiorstw w ramach sprawozdawczości rachunkowej informacje, których nie można już wymagać w tej formie zgodnie z przepisem art. 4 ust. 6, nadal stanowią konieczne informacje zarówno dla przedsiębiorstw prywatnych, jak i dla sektora publicznego. W przyszłości dodatkowe informacje będą musiały zatem być zbierane i ogłaszane przy użyciu innych kanałów, przez co obciążenia administracyjne powstaną w innym miejscu, a nawet mogą wzrosnąć.

| 7) | Ustanowiona w art. 6 ust. 1 lit. h) dyrektywy zasada przewagi treści ekonomicznej [nad formą prawną] stanowi istotną zasadę dyrektywy. Zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy państwa członkowskie mogą zrezygnować z zasady przewagi treści ekonomicznej i jeżeli możliwość ta zostanie faktycznie wykorzystana przy transpozycji przepisów dyrektywy do porządku prawnego danego państwa członkowskiego, odnoszący się do całej Unii cel polegający na zwiększeniu porównywalności, jasności i zaufania publicznego nie będzie mógł co do zasady zostać osiągnięty. Wobec tego przyjęty środek nie pozostaje w zgodności z zasadą proporcjonalności. |
| --- | --- |

7)

Ustanowiona w art. 6 ust. 1 lit. h) dyrektywy zasada przewagi treści ekonomicznej [nad formą prawną] stanowi istotną zasadę dyrektywy. Zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy państwa członkowskie mogą zrezygnować z zasady przewagi treści ekonomicznej i jeżeli możliwość ta zostanie faktycznie wykorzystana przy transpozycji przepisów dyrektywy do porządku prawnego danego państwa członkowskiego, odnoszący się do całej Unii cel polegający na zwiększeniu porównywalności, jasności i zaufania publicznego nie będzie mógł co do zasady zostać osiągnięty. Wobec tego przyjęty środek nie pozostaje w zgodności z zasadą proporcjonalności.

| 8) | Mając na uwadze okoliczność, że środki przewidziane w art. 4 ust. 6 i 8 oraz w art. 16 ust. 3 dyrektywy niekoniecznie prowadziły do zwiększenia jasności i porównywalności sprawozdawczości finansowej i środki przyjęte w danym państwie członkowskim zamiast do zmniejszenia obciążeń administracyjnych mogłyby prowadzić także do ich powstania w innym miejscu, środki te nie umożliwiały lepszego osiągnięcia celów dyrektywy na szczeblu Unii. Wymienione przepisy nie pozostają zatem w zgodności z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

8)

Mając na uwadze okoliczność, że środki przewidziane w art. 4 ust. 6 i 8 oraz w art. 16 ust. 3 dyrektywy niekoniecznie prowadziły do zwiększenia jasności i porównywalności sprawozdawczości finansowej i środki przyjęte w danym państwie członkowskim zamiast do zmniejszenia obciążeń administracyjnych mogłyby prowadzić także do ich powstania w innym miejscu, środki te nie umożliwiały lepszego osiągnięcia celów dyrektywy na szczeblu Unii. Wymienione przepisy nie pozostają zatem w zgodności z zasadą pomocniczości.

---

(1)  Dz.U. L 182, s. 19.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/52 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/52

---

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 11 lipca 2013 r. w sprawie T-208/12 Think Schuhwerk GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 1 października 2013 r. przez Think Schuhwerk GmbH

(Sprawa C-521/13 P)

2013/C 344/90

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Think Schuhwerk GmbH (przedstawiciel: adwokat M. Gail)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi o:

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 11 lipca 2013 w sprawie T-208/12; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 11 lipca 2013 w sprawie T-208/12;

| — | uwzględnienie żądań podniesionych w postępowaniu w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań podniesionych w postępowaniu w pierwszej instancji;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Podniesione zostały w istocie następujące zarzuty:

1)   Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym

W postępowaniu w przedmiocie skargi pozwany nie przedstawił w terminie odpowiedzi na skargę. W konsekwencji skarżący wniósł o wydanie wyroku zaocznego. Sąd nie ustosunkował się jednak ani w przedmiocie braku podjęcia czynności procesowych, ani nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wydanie wyroku zaocznego. Ponadto Sąd nie stworzył skarżącemu żadnej możliwości do wystąpienia z wnioskiem o przeprowadzenie rozprawy.

2)   Błąd dotyczący braku uzasadnienia

Sąd popełnił błąd, gdyż nie stwierdził, że brak uzasadnienia polega na tym, iż Izba Odwoławcza oparła się na okolicznościach stanu faktycznego wynikających z ogólnego doświadczenia w handlu popularnymi artkułami konsumpcyjnymi, takimi jak buty, które są powszechnie znane, a w szczególności konsumentom kupującym ten właśnie towar. Izba Odwoławcza nie przedstawiła, jakie okoliczności stanu faktycznego wynikają z praktycznego doświadczenia w handlu tymi towarami. Urząd nie uzasadnił, dlaczego ten odzwierciedlający pozycję znak towarowy w kolorze czerwonym nie ma charakteru odróżniającego, mimo iż na rynku butów istnieją różne modele i farby butów oraz sznurowadeł.

3)   Błąd dotyczący oceny znaczenia zasady oficjalności

Sąd popełnił błąd, gdyż nie stwierdził, że wydając swoją decyzję Izba Odwoławcza naruszyła zasadę oficjalności. Urząd powołał się jednakże jedynie na to, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, z których wynikałoby, że znak towarowy jest rozumiany przez relewantnych odbiorców jako wskazanie pochodzenia.

4)   Błędna wykładnia i błędne zastosowanie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

Sąd popełnił błąd, gdyż nie stwierdził, że Urząd dokonał błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 i tym samym sam dokonał błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

W przeciwieństwie do stanowiska zajętego przez Sąd czerwone skuwki do sznurowadeł, odróżniające się od pozostałej części sznurowadeł, jak najbardziej mogą spełnić istotną funkcję wskazania pochodzenia. Sąd zastosował jednak względem przedmiotowego znaku towarowego surowsze wymogi aniżeli w przypadku graficznych i słownych znaków towarowych. Poza tym popełnił on błąd w ocenie, ponieważ w odniesieniu do charakteru odróżniającego nie chodzi o to, czy zgłoszony znak towarowy znacznie odbiega od typowych dla danej branży norm.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/53 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/53

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 lipca 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej

(Sprawa C-245/12) (1)

2013/C 344/91

Język postępowania: polski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 200 z 7.7.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/53 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/53

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 20 sierpnia 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Węgrom

(Sprawa C-310/12) (1)

2013/C 344/92

Język postępowania: węgierski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 366 z 24.11.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/53 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/53

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 lipca 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej

(Sprawa C-544/12) (1)

2013/C 344/93

Język postępowania: polski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 46 z 16.2.2013.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/53 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/53

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 lipca 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Giessen — Niemcy) — Johannes Peter przeciwko Bundeseisenbahnvermögen

(Sprawa C-610/12) (1)

2013/C 344/94

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 101 z 6.4.2013.

---

Sąd

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/54 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/54

---

Wyrok Sądu z dnia 8 października 2013 r. — Stichting Greenpeace Nederland i PAN Europe przeciwko Komisji

(Sprawa T-545/11) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące pierwszego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu substancji czynnej pod nazwą glifosat - Częściowa odmowa udzielenia dostępu - Ryzyko naruszenia interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej - Artykuł 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001 - Nadrzędny interes publiczny - Rozporządzenie nr 1367/2006 - Artykuł 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1367/2006 - Dyrektywa 91/414/EWG)

2013/C 344/95

Język postępowania: angielski

Strony

Strony skarżące: Stichting Greenpeace Nederland (Amsterdam, Niderlandy); Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci B. Kloostra i A. van den Biesen)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo P. Oliver, P. Ondrůšek i C. ten Dam, następnie P. Oliver, P. Ondrůšek i C. Zadra, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 10 sierpnia 2011 r. w sprawie odmowy udzielenia dostępu do tomu 4 projektu sprawozdania z oceny, sporządzonego przez Republikę Federalną Niemiec jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, substancji czynnej glifosatu, na podstawie dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230, s. 1).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 10 sierpnia 2011 r. w sprawie odmowy udzielenia dostępu do tomu 4 projektu sprawozdania z oceny, sporządzonego przez Republikę Federalną Niemiec jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, substancji czynnej pod nazwą glifosat, na podstawie dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, w zakresie, w jakim odmawia ona stronom udzielenia dostępu do rzeczonego tomu zawierającego informacje dotyczące emisji do środowiska: „tożsamość” i ilość wszystkich zanieczyszczeń obecnych w substancji czynnej zgłoszonej przez każdego przedsiębiorcę, zawarte w pkt C.1.2.1 pierwszego poddokumentu (s. 11-61), w pkt C.1.2.1 drugiego poddokumentu (s. 1-6) oraz w pkt C.1.2.1 trzeciego poddokumentu (s. 4 i 8-13) tego tomu; zanieczyszczenia obecne w różnych partiach oraz minimalne, średnie i maksymalne ilości każdego z tych zanieczyszczeń, znajdujące się, dla każdego przedsiębiorcy, w tabelach zawartych w pkt C.1.2.2 pierwszego poddokumentu (s. 61-84) oraz w pkt C.1.2.4 trzeciego poddokumentu (s. 7) rzeczonego tomu; skład środków ochrony roślin opracowany przez przedsiębiorców, zawarty w pkt C.1.3 zatytułowanym „Szczegółowy opis przygotowań (załącznik III A 1.4)” pierwszego poddokumentu (s. 84-88) tegoż tomu. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 10 sierpnia 2011 r. w sprawie odmowy udzielenia dostępu do tomu 4 projektu sprawozdania z oceny, sporządzonego przez Republikę Federalną Niemiec jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, substancji czynnej pod nazwą glifosat, na podstawie dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, w zakresie, w jakim odmawia ona stronom udzielenia dostępu do rzeczonego tomu zawierającego informacje dotyczące emisji do środowiska: „tożsamość” i ilość wszystkich zanieczyszczeń obecnych w substancji czynnej zgłoszonej przez każdego przedsiębiorcę, zawarte w pkt C.1.2.1 pierwszego poddokumentu (s. 11-61), w pkt C.1.2.1 drugiego poddokumentu (s. 1-6) oraz w pkt C.1.2.1 trzeciego poddokumentu (s. 4 i 8-13) tego tomu; zanieczyszczenia obecne w różnych partiach oraz minimalne, średnie i maksymalne ilości każdego z tych zanieczyszczeń, znajdujące się, dla każdego przedsiębiorcy, w tabelach zawartych w pkt C.1.2.2 pierwszego poddokumentu (s. 61-84) oraz w pkt C.1.2.4 trzeciego poddokumentu (s. 7) rzeczonego tomu; skład środków ochrony roślin opracowany przez przedsiębiorców, zawarty w pkt C.1.3 zatytułowanym „Szczegółowy opis przygotowań (załącznik III A 1.4)” pierwszego poddokumentu (s. 84-88) tegoż tomu.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 355 z 3.12.2011

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/54 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/54

---

Wyrok Sądu z dnia 8 października 2013 r. — Rada przeciwko AY

(Sprawa T-167/12 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu w 2010 r. - Porównanie osiągnięć - Dokształcanie zawodowe - Pomyślne przejście egzaminów w ramach programu kształcenia urzędników grupy funkcyjnej AST w procedurze akredytacji celem dostępu do grupy funkcyjnej AD - Wypaczenie dowodów)

2013/C 344/96

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i A. Jensen, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: AY (Bousval, Belgia) (przedstawiciel: É. Boigelot, avocat)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 8 lutego 2012 r. w sprawie F-23/11 AY przeciwko Radzie.

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 8 lutego 2012 r. w sprawie F-23/11 AY przeciwko Radzie zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd do spraw Służby Publicznej stwierdził nieważność odmownej decyzji Rady Unii Europejskiej w sprawie awansowania AY do grupy AST 9 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2010 r. i w jakim obciążył Radę całością kosztów postępowania (pkt 1 i 4 sentencji tego wyroku). |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 8 lutego 2012 r. w sprawie F-23/11 AY przeciwko Radzie zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd do spraw Służby Publicznej stwierdził nieważność odmownej decyzji Rady Unii Europejskiej w sprawie awansowania AY do grupy AST 9 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2010 r. i w jakim obciążył Radę całością kosztów postępowania (pkt 1 i 4 sentencji tego wyroku).

| 2) | Sprawa zostaje przekazana do Sądu do spraw Służby Publicznej celem ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

2)

Sprawa zostaje przekazana do Sądu do spraw Służby Publicznej celem ponownego rozpoznania.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie.

---

(1)  Dz.U C 180 z 27.7.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/55 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/55

---

Wyrok Sądu z dnia 2 października 2013 r. — Cartoon Network przeciwko OHIM — Boomerang TV (BOOMERANG)

(Sprawa T-285/12) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w przedmiocie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego „BOOMERANG” - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy „BoomerangTV” - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2013/C 344/97

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Cartoon Network, Inc. (Wilmington, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: I. Starr, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: I. Harrington, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Boomerang TV, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Canela Giménez)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 kwietnia 2012 r. (sprawa R 699/2011-2) dotyczącej postępowania w przedmiocie sprzeciwu pomiędzy Bommerang TV, SA a The Cartoon Network, Inc.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | The Cartoon Network, Inc. pokrywa koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

The Cartoon Network, Inc. pokrywa koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 273 z 8.9.2012.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/55 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/55

---

Postanowienie Sądu z dnia 1 października 2013 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji

(Sprawa T-554/11) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Finansowanie przez Unię Europejską pewnych projektów w Tunezji w ramach programu EuropeAid - Stworzenie zintegrowanego systemu informatycznego dla sądownictwa tunezyjskiego - Odzyskanie przez Komisję wierzytelności należnych Tunezji od osób trzecich - Nota obciążeniowa - Akty nierozerwalnie związane z umową - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność)

2013/C 344/98

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci N. Korogiannakis, M. Dermitzakis i N. Theologou)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bordes i S. Bartelt, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji odmawiającej zapłaty rzekomo należnych kwot i żądającej zwrotu kwoty 281 270,00 EUR wypłaconej w wykonaniu umowy EuropeAid/124378/D/SER/TN (nr 2007/145-464), o której to decyzji skarżąca została powiadomiona pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. (Réf.: C&F/2011/D/001101), a także noty obciążeniowej nr 3241108036 otrzymanej przez skarżącą w dniu 17 sierpnia 2011 r. i wszystkich powiązanych decyzji Komisji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 370 z 17.12.2011.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/55 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/55

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 września 2013 r. — Microsoft przeciwko OHIM — Sky IP International (SKYDRIVE)

(Sprawa T-153/12) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Wycofanie zgłoszenia - Umorzenie postępowania)

2013/C 344/99

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Microsoft Corp. (Redmond, Waszyngton, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: A. Carboni, solicitor i J. Colbourn, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Panayotis, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Sky IP International Ltd. (Isleworth, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: V. Baxter, solicitor, D. Rose, solicitor i P. Roberts, barrister)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 stycznia 2012 r. (sprawa R 2293/2010-1) dotyczącej postępowania w przedmiocie sprzeciwu pomiędzy Sky International Ltd. a Microsoft Corp.

Sentencja

| 1) | Postępowanie zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie zostaje umorzone.

| 2) | Strona skarżąca oraz interwenient pokrywają własne koszty oraz odpowiednio połowę kosztów poniesionych przez stronę pozwaną. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca oraz interwenient pokrywają własne koszty oraz odpowiednio połowę kosztów poniesionych przez stronę pozwaną.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 23.6.2012

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/56 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/56

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 26 września 2013 r. — Tilly-Sabco przeciwko Komisji

(Sprawa T-397/13 R)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Rolnictwo - Refundacje wywozowe - Mięso drobiowe - Rozporządzenie ustalające refundacje w zerowej wysokości - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru - Wyważenie interesów)

2013/C 344/100

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Tilly-Sabco (Guerlesquin, Francja) (przedstawiciele: adwokaci R. Milchior i F. Le Roquais)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. de Bergues, D. Colas i C. Candat, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zawieszenia wykonania rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 689/2013 z dnia 18 lipca 2013 r. ustalającego refundacje wywozowe dla mięsa drobiowego (Dz.U. L 196, s. 13).

Sentencja

| 1) | Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/56 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/56

---

Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2013 r. — Al Assad przeciwko Radzie

(Sprawa T-407/13)

2013/C 344/101

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bouchra Al Assad (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: G. Karouni i C. Dumont, avocats)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności:






  — | decyzji 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii w zakresie, w jakim wywołuje skutki wobec pani Bouchra (zwanej Bushra) Al Assad; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności:

—

decyzji 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii w zakresie, w jakim wywołuje skutki wobec pani Bouchra (zwanej Bushra) Al Assad;

| — | rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 363/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii, sprostowanego w dniu 9 maja 2013 r. w zakresie, w jakim wywołuje skutki wobec pani Bouchra (zwanej Bushra) Al Assad; |
| --- | --- |

—

rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 363/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii, sprostowanego w dniu 9 maja 2013 r. w zakresie, w jakim wywołuje skutki wobec pani Bouchra (zwanej Bushra) Al Assad;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania na podstawie art. 87 i 91 regulaminu postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania na podstawie art. 87 i 91 regulaminu postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów, które są zasadniczo identyczne lub podobne do zarzutów pierwszego, drugiego, trzeciego, piątego, szóstego i siódmego podniesionych w sprawie T383/11 Makhlouf przeciwko Radzie (1).

---

(1)  Dz.U. 2011, C 282, s. 30.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/56 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/56

---

Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2013 r. — Mayaleh przeciwko Radzie

(Sprawa T-408/13)

2013/C 344/102

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Abib Mayaleh (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci G. Karouni i C. Dumont)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności:






  — | decyzji 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii w zakresie, w jakim dotyczy ona A. Mayaleha; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności:

—

decyzji 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii w zakresie, w jakim dotyczy ona A. Mayaleha;

| — | rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 363/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii, w brzmieniu po sprostowaniu z dnia 9 maja 2013 r., w zakresie, w jakim dotyczy ono A. Mayaleha; |
| --- | --- |

—

rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 363/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii, w brzmieniu po sprostowaniu z dnia 9 maja 2013 r., w zakresie, w jakim dotyczy ono A. Mayaleha;

| — | obciążenia Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania na podstawie art. 87 i 91 regulaminu postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenia Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania na podstawie art. 87 i 91 regulaminu postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów, które co do istoty są identyczne z zarzutami: pierwszym, drugim, trzecim, piątym, szóstym i siódmym, podniesionymi w sprawie T-383/11 Makhlouf przeciwko Radzie (1), względnie są do niech podobne.

---

(1)  Dz.U. 2011 C 282, s. 30.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/57 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/57

---

Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2013 r. — Métropole Gestion przeciwko OHIM — Metropol (METROPOL)

(Sprawa T-431/13)

2013/C 344/103

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Métropole Gestion (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat M.-A. Roux Steinkühler)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Metropol Investment Financial Company Ltd (Moskwa, Rosja)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszej skargi, a w związku z tym: |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszej skargi, a w związku z tym:

| — | stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim zawiera ona odmowę unieważnienia prawa do kwestionowanego wspólnotowego znaku towarowego opartego na znakach towarowych nr 23 167 081, nr 23 167 084 i nr 794 040 oraz innych niezarejestrowanych oznaczeniach; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim zawiera ona odmowę unieważnienia prawa do kwestionowanego wspólnotowego znaku towarowego opartego na znakach towarowych nr 23 167 081, nr 23 167 084 i nr 794 040 oraz innych niezarejestrowanych oznaczeniach;

| — | utrzymanie w mocy zaskarżonej w decyzji w zakresie, w jakim dokonuje ona częściowego unieważnienia prawa do znaku towarowego nr 3 590 981 w związku z wcześniejszym znakiem towarowym nr 2 143 685; |
| --- | --- |

—

utrzymanie w mocy zaskarżonej w decyzji w zakresie, w jakim dokonuje ona częściowego unieważnienia prawa do znaku towarowego nr 3 590 981 w związku z wcześniejszym znakiem towarowym nr 2 143 685;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: słowny znak towarowy „METROPOL” dla towarów i usług z klas 89, 35, 36 i 42 — wspólnotowy znak towarowy nr 3 590 981

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Metropol Investment Financial Company Ltd

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: słowny krajowy znak towarowy „METROPOLE” i graficzne krajowy oraz wspólnotowy znaki towarowe „METROPOLE gestion” dla usług z klasy 36

Decyzja Wydziału Unieważnień: częściowe oddalenie wniosku

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 53 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/57 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/57

---

Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2013 r. — „Millano” Krzysztof Kotas przeciwko OHIM (kształt bombonierek czekoladowych)

(Sprawa T-440/13)

2013/C 344/104

Język postępowania: Polski

Strony

Strona skarżąca: Zakład Wyrobów Cukierniczych „Millano” Krzysztof Kotas (Przeźmierowo, Polska) (przedstawiciel: B. Kański, radca prawny)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uchylenie decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 22 maja 2013 r. wydanej w sprawie R 755/2012-2. |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 22 maja 2013 r. wydanej w sprawie R 755/2012-2.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: trójwymiarowy znak towarowy w kształcie bombonierek czekoladowych dla towarów w klasie 30 — zgłoszenie nr 10 359 602

Decyzja eksperta: odrzucenie wniosku o rejestrację

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) Rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26.02.2009 r.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/57 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/57

---

Skarga wniesiona w dniu 3 września 2013 r. — G-Star Raw przeciwko OHIM — PepsiCo (PEPSI RAW)

(Sprawa T-473/13)

2013/C 344/105

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: G-Star Raw CV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci J. van Manen, M. van de Braak i L. Fresco)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: PepsiCo, Inc. (Nowy Jork, Stany Zjednoczone)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 25 czerwca 2013 r. w sprawie R 1586/2012-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 25 czerwca 2013 r. w sprawie R 1586/2012-2;

| — | obciążenie OHIM kosztami niniejszego postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami niniejszego postępowania;

| — | obciążenie PepsiCo, Inc. kosztami niniejszego postępowania w razie wstąpienia do niego w charakterze interwenienta oraz kosztami poniesionymi w postępowaniu przed OHIM. |
| --- | --- |

—

obciążenie PepsiCo, Inc. kosztami niniejszego postępowania w razie wstąpienia do niego w charakterze interwenienta oraz kosztami poniesionymi w postępowaniu przed OHIM.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: PepsiCo, Inc.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „PEPSI RAW” dla towarów z klasy 32 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6 788 004

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „RAW” dla towarów z klasy 25 — wspólnotowy znak towarowy nr 4 743 225

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie zakwestionowanej decyzji

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/58 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/58

---

Skarga wniesiona w dniu 3 września 2013 r. — NumberFour przeciwko OHIM — Inaer Helicópteros (ENFORE)

(Sprawa T-478/13)

2013/C 344/106

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: NumberFour AG (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Götz)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Inaer Helicópteros, SA (Mutxamel, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 maja 2013 r. w sprawie R 1000/2012-5; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 maja 2013 r. w sprawie R 1000/2012-5;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „ENFORE” dla towarów i usług z klas 9, 35, 36, 42 i 45 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 10 059 624

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Inaer Helicópteros, SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „EINFOREX” dla towarów i usług z klas 9, 42 i 45 — wspólnotowy znak towarowy nr 6 530 927

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/58 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/58

---

Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2013 r. You-View.tv. przeciwko OHIM — YouView TV (YouView+)

(Sprawa T-480/13)

2013/C 344/107

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: You-View.tv (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciel: adwokat S. Criel)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: YouView TV Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie R 2112/2012-4: |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie R 2112/2012-4:

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi w związku z tym postępowaniem. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi w związku z tym postępowaniem.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: YouView TV Ltd

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „YouView+” dla towarów i usług z klas 9, 16, 38 i 42 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 10 286 061

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy w kolorach czerwonym i białym zawierający elementy słowne „You View You-View.tv” dla usług z klas 35, 38 i 41 — zarejestrowany w Beneluksie znak towarowy nr 838 408

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/59 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/59

---

Skarga wniesiona w dniu 10 września 2013 r. — Oikonomopoulos przeciwko Komisji

(Sprawa T-483/13)

2013/C 344/108

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Athanassios Oikonomopoulos (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci N. Korogiannakis i I. Zarzoura)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zasądzenie odszkodowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania;

| — | uznanie szeregu działań i środków podjętych przez OLAF za nieistniejące w sensie prawnym i stanowiące niedopuszczalny dowód. |
| --- | --- |

—

uznanie szeregu działań i środków podjętych przez OLAF za nieistniejące w sensie prawnym i stanowiące niedopuszczalny dowód.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczy nadużycia władzy przez OLAF. Urząd ten nie był uprawniony do prowadzenia dochodzenia w kontekście stosunków umownych między Komisją a stroną trzecią i w zakresie owego dochodzenia przekroczył swe uprawnienia, naruszając szereg artykułów obowiązujących aktów prawnych, takich jak rozporządzenie Rady nr 2185/96 (1) i rozporządzenie nr 1073/1999 (2). |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczy nadużycia władzy przez OLAF. Urząd ten nie był uprawniony do prowadzenia dochodzenia w kontekście stosunków umownych między Komisją a stroną trzecią i w zakresie owego dochodzenia przekroczył swe uprawnienia, naruszając szereg artykułów obowiązujących aktów prawnych, takich jak rozporządzenie Rady nr 2185/96 (1) i rozporządzenie nr 1073/1999 (2).

| 2) | Zarzut drugi dotyczy naruszenia rozporządzenia nr 45/2001 (3) o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, naruszenia art. 8 rozporządzenia nr 1073/1999, a także naruszenia obowiązku zachowania poufności, prawa do życia prywatnego i zasady dobrej administracji. Według skarżącego OLAF oraz różne dyrekcje generalne Komisji działały w sposób niezgodny z prawem przy przetwarzaniu danych osobowych skarżącego oraz przekazywały te dane osobowe w ramach Komisji oraz stronom trzecim. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy naruszenia rozporządzenia nr 45/2001 (3) o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, naruszenia art. 8 rozporządzenia nr 1073/1999, a także naruszenia obowiązku zachowania poufności, prawa do życia prywatnego i zasady dobrej administracji. Według skarżącego OLAF oraz różne dyrekcje generalne Komisji działały w sposób niezgodny z prawem przy przetwarzaniu danych osobowych skarżącego oraz przekazywały te dane osobowe w ramach Komisji oraz stronom trzecim.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia prawa do obrony. Skarżący utrzymuje, że udostępniono mu bardzo niewiele informacji na temat faktów dotyczących go w kontekście prowadzonego dochodzenia, a w rezultacie nie zapewniono mu możliwości obrony przed ewentualnym oskarżeniem. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia prawa do obrony. Skarżący utrzymuje, że udostępniono mu bardzo niewiele informacji na temat faktów dotyczących go w kontekście prowadzonego dochodzenia, a w rezultacie nie zapewniono mu możliwości obrony przed ewentualnym oskarżeniem.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. 1996, L 292, s. 2 — wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 9, t. 1, s. 303).

(2)  Rozporządzenie nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136, s. 1 — wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 1, t. 3, s. 91).

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8, s. 1 — wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 13, t. 26, s. 102).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/59 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/59

---

Skarga wniesiona w dniu 9 września 2013 r. — Lumene przeciwko OHIM (THE YOUTH EXPERTS)

(Sprawa T-484/13)

2013/C 344/109

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lumene Oy (Espoo, Finlandia) (przedstawiciel: adwokat L. Laaksonen)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie R 187/2013-2. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie R 187/2013-2.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „THE YOUTH EXPERTS” dla towarów i usług z klas 3, 5 i 44 — rejestracja międzynarodowa nr 1 112 578 wskazująca Unię Europejską

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/60 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/60

---

Skarga wniesiona w dniu 11 września 2013 r. — Perfetti Van Melle Benelux przeciwko OHIM — Kraft Foods Global Brands (TRIDENT PURE)

(Sprawa T-491/13)

2013/C 344/110

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Perfetti Van Melle Benelux BV (Breda, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci P. Perani, G. Ghisletti i F. Braga)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Kraft Foods Global Brands LLC (Northfield, Stany Zjednoczone)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 lipca 2013 r. wydanej w sprawie R 706/2012-4; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 lipca 2013 r. wydanej w sprawie R 706/2012-4; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami niniejszego postępowania oraz strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami powstałymi w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami niniejszego postępowania oraz strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami powstałymi w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „TRIDENT PURE” dla towarów należących do klasy 30 — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 352 642

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Czarno-biały graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „PURE WHITE” dla towarów należących do klasy 30 — Wspólnotowy znak towarowy nr 6 771 869; czarno-biały graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „mentos PURE FRESH PURE BREATH” dla towarów należących do klasy 30 — Wspólnotowy znak towarowy nr 8 813 487; graficzny znak towarowy w kolorach białym, jasnoniebieskim, niebieskim i zielonym zawierający element słowny „PURE” dla towarów należących do klasy 30 — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 291 634; słowny znak towarowy „PURE FRESH” dla towarów należących do klasy 30 — francuski znak towarowy nr 63 431 610; graficzny znak towarowy w różnych odcieniach niebieskiego i białego zawierający elementy słowne „mentos PURE FRESH” dla towarów należących do klasy 30 — Zgłoszenie międzynarodowe nr 932 886 ze skutkami dla Bułgarii, Republiki Czeskiej, Danii, Niemiec, Grecji, Hiszpanii, Francji, Węgier, Polski, Portugalii, Słowenii, Słowacji, Finlandii i Szwecji; czarno-biały graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „mentos PURE FRESH” dla towarów należących do klasy 30 — włoski znak towarowy nr 1 280 532; graficzny znak towarowy w różnych odcieniach niebieskiego i białego zawierający elementy słowne „mentos PURE FRESH” dla towarów należących do klasy 30 — znak towarowy Benelux nr 820 421; czarno-biały graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „mentos PURE WHITE” dla towarów należących do klasy 30 — znak towarowy Benelux nr 864 652

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie odwołania i oddalenie sprzeciwu

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie znaku towarowego

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/60 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/60

---

Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Sales & Solutions przeciwko OHIM — Inceda Holding (watt)

(Sprawa T-494/13)

2013/C 344/111

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Sales & Solutions (Frankfurt nad Menem) (przedstawiciel: adwokat K. Gründig-Schnelle)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Inceda Holding (Kolonia, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności wydanej w postępowaniu odwoławczym zaskarżonej decyzji R 1192/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 lipca 2013 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wydanej w postępowaniu odwoławczym zaskarżonej decyzji R 1192/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 lipca 2013 r.;

| — | obciążenie interwenienta kosztami postępowania, włącznie z kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie interwenienta kosztami postępowania, włącznie z kosztami postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: graficzny znak towarowy „watt” dla usług z klas 35, 39 i 42 — wspólnotowy znak towarowy nr 3 820 313

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Inceda Holding

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b), c) i d) rozporządzenia nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: unieważnienie spornego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/61 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/61

---

Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Sales & Solutions przeciwko OHIM — Inceda Holding (Watt)

(Sprawa T-495/13)

2013/C 344/112

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Sales & Solutions (Frankfurt nad Menem) (przedstawiciel: adwokat K. Gründig-Schnelle)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Inceda Holding (Kolonia, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności wydanej w postępowaniu odwoławczym zaskarżonej decyzji R 1193/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 lipca 2013 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wydanej w postępowaniu odwoławczym zaskarżonej decyzji R 1193/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 lipca 2013 r.;

| — | obciążenie interwenienta kosztami postępowania, włącznie z kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie interwenienta kosztami postępowania, włącznie z kosztami postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: słowny znak towarowy „Watt” dla usług z klas 35, 39 i 42 — wspólnotowy znak towarowy nr 1 090 471

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Inceda Holding

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b), c) i d) rozporządzenia nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: unieważnienie spornego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/61 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/61

---

Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — McCullough przeciwko Cedefop

(Sprawa T-496/13)

2013/C 344/113

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Colin Boyd McCullough (Saloniki, Grecja) (przedstawiciel: adwokat G. Matsos)

Strona pozwana: Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Cedefop z dnia 15 lipca 2013 r. o odmowie udzielenia stronie skarżącej dostępu do pewnych dokumentów; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Cedefop z dnia 15 lipca 2013 r. o odmowie udzielenia stronie skarżącej dostępu do pewnych dokumentów;

| — | nakazanie Cedefop dostarczenia stronie skarżącej dokumentów objętych wnioskiem; |
| --- | --- |

—

nakazanie Cedefop dostarczenia stronie skarżącej dokumentów objętych wnioskiem;

| — | upoważnienie na podstawie art. 1 akapit trzeci Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej greckich organów krajowych do naruszenia pomieszczeń i budynków Cedefop w celu zlokalizowania i dostarczenia rozpatrywanych dokumentów oraz przeprowadzenia dochodzenia w sprawie ewentualnych przestępstw, które mogły zostać popełnione przez jakąkolwiek osobę z tym związaną; oraz |
| --- | --- |

—

upoważnienie na podstawie art. 1 akapit trzeci Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej greckich organów krajowych do naruszenia pomieszczeń i budynków Cedefop w celu zlokalizowania i dostarczenia rozpatrywanych dokumentów oraz przeprowadzenia dochodzenia w sprawie ewentualnych przestępstw, które mogły zostać popełnione przez jakąkolwiek osobę z tym związaną; oraz

| — | obciążenie Cedefop kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Cedefop kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Cedefop naruszyło prawo Unii w zaskarżonej decyzji poprzez błędną wykładnię art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Cedefop naruszyło prawo Unii w zaskarżonej decyzji poprzez błędną wykładnię art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący tego, że Cedefop naruszyło prawo Unii poprzez błędną wykładnię art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący tego, że Cedefop naruszyło prawo Unii poprzez błędną wykładnię art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący tego, że zachowanie pełniącego obowiązki dyrektora Cedefop co najmniej budzi wątpliwości, gdy twierdzi on, że wątpliwe jest, czy protokoły spotkań grupy pilotażowej systemu zarządzania wiedzą, należące do dokumentów objętych wnioskiem, kiedykolwiek istniały, gdyż powinno mu być wiadome, czy istniały one (czy też nie), jako że był on zastępcą dyrektora Cedefop przez długi okres (jeden rok), w którym dokumenty te były sporządzane. Takie zachowanie sprawia, że koniecznej jest przeszukanie pomieszczeń Cedefop przez właściwe organy krajowe. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący tego, że zachowanie pełniącego obowiązki dyrektora Cedefop co najmniej budzi wątpliwości, gdy twierdzi on, że wątpliwe jest, czy protokoły spotkań grupy pilotażowej systemu zarządzania wiedzą, należące do dokumentów objętych wnioskiem, kiedykolwiek istniały, gdyż powinno mu być wiadome, czy istniały one (czy też nie), jako że był on zastępcą dyrektora Cedefop przez długi okres (jeden rok), w którym dokumenty te były sporządzane. Takie zachowanie sprawia, że koniecznej jest przeszukanie pomieszczeń Cedefop przez właściwe organy krajowe.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący tego, że Cedefop nie przyjęło praktycznych ustaleń dotyczących wdrożenia rozporządzenia Rady (WE) nr 1049/2001 i że odpowiednie szczegółowe zasady, które przyjęła Komisja, powinny być stosowane przez analogię. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący tego, że Cedefop nie przyjęło praktycznych ustaleń dotyczących wdrożenia rozporządzenia Rady (WE) nr 1049/2001 i że odpowiednie szczegółowe zasady, które przyjęła Komisja, powinny być stosowane przez analogię.

| 5) | Zarzut piąty dotyczący tego, że odmowa udzielania przez Cedefop dostępu do dokumentów objętych wnioskiem narusza prawa strony skarżącej jako oskarżonego w postępowaniu karnym. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczący tego, że odmowa udzielania przez Cedefop dostępu do dokumentów objętych wnioskiem narusza prawa strony skarżącej jako oskarżonego w postępowaniu karnym.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/62 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/62

---

Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Boston Scientific Neuromodulation przeciwko OHIM (PRECISION SPECTRA)

(Sprawa T-497/13)

2013/C 344/114

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Boston Scientific Neuromodulation Corp. (Valencia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci P. Rath i W. Festl-Wietek)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 maja 2013 r. w sprawie R 2099/2012-5; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 maja 2013 r. w sprawie R 2099/2012-5;

| — | uznanie, że możliwe jest zarejestrowanie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 009725912; oraz |
| --- | --- |

—

uznanie, że możliwe jest zarejestrowanie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 009725912; oraz

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „PRECISION SPECTRA” dla towarów i usług z klas 9 i 10 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 725 912

Decyzja eksperta: częściowe odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 65 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/62 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/62

---

Skarga wniesiona w dniu 16 września 2013 r. — Nanu-Nana Joachim Hoepp przeciwko OHIM — Vincci Hoteles (NAMMU)

(Sprawa T-498/13)

2013/C 344/115

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Brema, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Nordemann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Vincci Hoteles, SA (Alcobendas, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie R 611/2012-1; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie R 611/2012-1; oraz

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: słowny znak towarowy „NAMMU” dla towarów i usług z klas 3, 32 i 44 — wspólnotowy znak towarowy nr 5 238 704

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Vincci Hoteles, SA

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: wniosek został oparty na art. 8 ust. 1 lit. b) w związku z art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Wydziału Unieważnień: oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 57 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/63 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/63

---

Skarga wniesiona w dniu 9 września 2013 r. — nMetric przeciwko OHIM (SMARTER SCHEDULING)

(Sprawa T-499/13)

2013/C 344/116

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: nMetric LLC (Costa Mesa, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci T. Fuchs i A. Münch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 czerwca 2013 r. w sprawie R 887/2012-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 czerwca 2013 r. w sprawie R 887/2012-2;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „SMARTER SCHEDULING” dla towarów z klasy 9 — Międzynarodowa rejestracja nr 1 093 837 wskazująca Unię Europejską.

Decyzja Eksperta: odrzucenie zgłoszenia w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/63 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/63

---

Skarga wniesiona w dniu 20 września 2013 r. — Stichting Sona i Nao przeciwko Komisji

(Sprawa T-505/13)

2013/C 344/117

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Stichting Sona (Curaçao, dawniej Antyle Niderlandzkie) i Nao NV (Curaçao) (przedstawiciele: adwokaci R. Martens, K. Beirnaert i A. Van Vaerenbergh)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 28 czerwca 2013 r., o której wiedzę strona skarżąca powzięła dopiero w lipcu 2013 r., w której Stichting Sona nie została uznana za organ zarządzający w odniesieniu do realizacji działań określonych w jednolitym dokumencie programowym dotyczącym dawnych Antyli Niderlandzkich w ramach dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju [EFR]; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 28 czerwca 2013 r., o której wiedzę strona skarżąca powzięła dopiero w lipcu 2013 r., w której Stichting Sona nie została uznana za organ zarządzający w odniesieniu do realizacji działań określonych w jednolitym dokumencie programowym dotyczącym dawnych Antyli Niderlandzkich w ramach dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju [EFR];

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej o powierzeniu realizacji działań określonych w tym dokumencie programowym International Management Group („IMG”). |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej o powierzeniu realizacji działań określonych w tym dokumencie programowym International Management Group („IMG”).

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia domniemania niewinności, prawa do obrony, prawa do ochrony danych osobowych oraz tajności i poufności dochodzenia, chronionych na mocy art. 8 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 i 8 EKPC oraz art.16 TFUE.
  Strona skarżąca podnosi, że pozwana wysłała do rządu niderlandzkiego pisma informujące o trwającym dochodzeniu prowadzonym przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych („OLAF”), w którym nie zostało jeszcze sporządzone (końcowe) sprawozdanie, lecz w którym skarżące zostały wskazane imiennie i w którym wskazano — względnie zawarto treść bardzo silne sugerującą — że skarżące uczestniczyły w nieprawidłowościach w ramach zarządzenia dziewiątym Europejskim Funduszem Rozwoju i w którym w konsekwencji Komisja postanowiła na podstawie tego twierdzenia, że zarządzanie dziesiątym Europejskim Funduszem Rozwoju w odniesieniu do projektów dotyczących dawnych Antyli Niderlandzkich nie może im zostać powierzone. Skarżące nie została przy tym w żadnym miejscu określone przez OLAF jako „zainteresowane” i w związku z tym nie wiedziały one, że powinny były podjąć jako „zainteresowane” obronę, w związku z czym skarżącym uniemożliwiono obronę, ponieważ do dzisiaj nie zostały one poinformowane o sformułowanych pod ich adresem zarzutach, przed którymi powinny się bronić. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia domniemania niewinności, prawa do obrony, prawa do ochrony danych osobowych oraz tajności i poufności dochodzenia, chronionych na mocy art. 8 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 i 8 EKPC oraz art.16 TFUE.

Strona skarżąca podnosi, że pozwana wysłała do rządu niderlandzkiego pisma informujące o trwającym dochodzeniu prowadzonym przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych („OLAF”), w którym nie zostało jeszcze sporządzone (końcowe) sprawozdanie, lecz w którym skarżące zostały wskazane imiennie i w którym wskazano — względnie zawarto treść bardzo silne sugerującą — że skarżące uczestniczyły w nieprawidłowościach w ramach zarządzenia dziewiątym Europejskim Funduszem Rozwoju i w którym w konsekwencji Komisja postanowiła na podstawie tego twierdzenia, że zarządzanie dziesiątym Europejskim Funduszem Rozwoju w odniesieniu do projektów dotyczących dawnych Antyli Niderlandzkich nie może im zostać powierzone. Skarżące nie została przy tym w żadnym miejscu określone przez OLAF jako „zainteresowane” i w związku z tym nie wiedziały one, że powinny były podjąć jako „zainteresowane” obronę, w związku z czym skarżącym uniemożliwiono obronę, ponieważ do dzisiaj nie zostały one poinformowane o sformułowanych pod ich adresem zarzutach, przed którymi powinny się bronić.

| 2) | Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ skarżące w uzasadniony sposób oczekiwały, że zostanie im powierzona realizacja dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju w odniesieniu do dawnych Antyli Niderlandzkich. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ skarżące w uzasadniony sposób oczekiwały, że zostanie im powierzona realizacja dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju w odniesieniu do dawnych Antyli Niderlandzkich.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności, ponieważ Komisja wykluczyła skarżące jedynie na podstawie zawartych w sprawozdaniu OLAFu „tymczasowych ustaleń”, wskazujących na „możliwe problemy”. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności, ponieważ Komisja wykluczyła skarżące jedynie na podstawie zawartych w sprawozdaniu OLAFu „tymczasowych ustaleń”, wskazujących na „możliwe problemy”.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia prawa do bycia wysłuchanym. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia prawa do bycia wysłuchanym.

| 5) | Zarzut piąty dotyczy naruszenia zasady przejrzystości w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (WE) nr 215/2008 (1) oraz obowiązku uzasadnienia. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczy naruszenia zasady przejrzystości w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (WE) nr 215/2008 (1) oraz obowiązku uzasadnienia.

| 6) | Zarzut szósty dotyczy naruszenia art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2304/2002 (2) oraz jednolitego dokumentu programowego w związku z dziesiątym EFR. |
| --- | --- |

6)

Zarzut szósty dotyczy naruszenia art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2304/2002 (2) oraz jednolitego dokumentu programowego w związku z dziesiątym EFR.

| 7) | Zarzut siódmy dotyczy naruszenia art. 29 rozporządzenia (WE) nr 215/2008, ponieważ przesłanki powierzenia IMG realizacji finansowania w ramach wspólnego zarządu nie są spełnione. Druga zaskarżona decyzja jest zatem również niezgodna z prawem. |
| --- | --- |

7)

Zarzut siódmy dotyczy naruszenia art. 29 rozporządzenia (WE) nr 215/2008, ponieważ przesłanki powierzenia IMG realizacji finansowania w ramach wspólnego zarządu nie są spełnione. Druga zaskarżona decyzja jest zatem również niezgodna z prawem.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 215/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (Dz.U. L 78, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2304/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. wprowadzające w życie decyzję Rady 2001/822/WE w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską (Decyzja o Stowarzyszeniu Zamorskim) (Dz.U. L 348, s. 82).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/64 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/64

---

Skarga wniesiona w dniu 19 września 2013 r. — Ratioparts-Ersatzteile-Vertriebs przeciwko OHIM — IIC (NORTHWOOD)

(Sprawa T-509/13)

2013/C 344/118

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ratioparts-Ersatzteile-Vertriebs GmbH (Euskirchen) (przedstawiciel: M. Koch, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: IIC — Intersport International Corp. GmbH (Berno, Szwajcaria)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 4 lipca 2013 r. (sprawa R 2211/2012-2) w ten sposób, by sprzeciw B17963622 został w całości oddalony; oraz |
| --- | --- |

—

zmianę decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 4 lipca 2013 r. (sprawa R 2211/2012-2) w ten sposób, by sprzeciw B17963622 został w całości oddalony; oraz

| — | obciążenie wnoszącej sprzeciw kosztami postępowania w sprawie sprzeciwu oraz drugiej strony postępowania odwoławczego kosztami tego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie wnoszącej sprzeciw kosztami postępowania w sprawie sprzeciwu oraz drugiej strony postępowania odwoławczego kosztami tego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „NORTHWOOD” dla towarów i usług z klas 8, 9, 20, 25 i 35 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 412 776

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: IIC — Intersport International Corp. GmbH

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską znaku towarowego „NORTHBROOK” dla towarów z klas 9, 14, 18, 20, 22, 25 i 28

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/65 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/65

---

Skarga wniesiona w dniu 25 września 2013 r. — Leder & Schuh International przeciwko OHIM — Epple (VALDASAAR)

(Sprawa T-519/13)

2013/C 344/119

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Leder & Schuh International AG (Salzburg, Austria) (przedstawiciel: adwokat S. Korn)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Valerie Epple (Bronnen, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej, oddalenie sprzeciwu i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej, oddalenie sprzeciwu i

| — | obciążenie pozwanego kosztami postępowania odwoławczego oraz kosztami postępowania przed Sądem Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego kosztami postępowania odwoławczego oraz kosztami postępowania przed Sądem Unii Europejskiej.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „VALDASAAR” dla towarów i usług z klas 18, 25 i 35 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 591 249

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Valerie Epple

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „Val d’Azur” dla towarów z klasy 25

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ pomiędzy przeciwstawianymi sobie znakami nie zachodzi prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/65 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/65

---

Skarga wniesiona w dniu 25 września 2013 r. — Philip Morris Benelux przeciwko Komisji

(Sprawa T-520/13)

2013/C 344/120

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Philip Morris Benelux (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: adwokat K. Nordlander i P. Harrison, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie dopuszczalności skargi; |
| --- | --- |

—

uznanie dopuszczalności skargi;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Komisji Europejskiej z dnia 15 lipca 2013 r. (zwanej dalej „zaskarżonym środkiem”), w której Komisja odmówiła uwzględnienia wniosku skarżącej o udostępnienie projektów sprawozdania z oceny skutków towarzyszącego wnioskowi Komisji dotyczącemu zmiany dyrektywy w sprawie wyrobów tytoniowych; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Komisji Europejskiej z dnia 15 lipca 2013 r. (zwanej dalej „zaskarżonym środkiem”), w której Komisja odmówiła uwzględnienia wniosku skarżącej o udostępnienie projektów sprawozdania z oceny skutków towarzyszącego wnioskowi Komisji dotyczącemu zmiany dyrektywy w sprawie wyrobów tytoniowych; oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że poprzez przyjęcie zaskarżonego środka Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie i naruszyła art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1), twierdząc i dochodząc do wniosku, że zarówno akapit pierwszy, jak i drugi art. 4 ust. 3 tego rozporządzenia (które wykluczają się wzajemnie) mogą jednocześnie stosować się do tego samego zbioru rozpatrywanych okoliczności. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że poprzez przyjęcie zaskarżonego środka Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie i naruszyła art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1), twierdząc i dochodząc do wniosku, że zarówno akapit pierwszy, jak i drugi art. 4 ust. 3 tego rozporządzenia (które wykluczają się wzajemnie) mogą jednocześnie stosować się do tego samego zbioru rozpatrywanych okoliczności.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący tego, że poprzez przyjęcie zaskarżonego środka Komisja naruszyła art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, dochodząc do wniosku, że ścisły i ograniczony wyjątek określony w tym akapicie uzasadnia odmowę ujawnienia jakichkolwiek dokumentów objętych wnioskiem. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący tego, że poprzez przyjęcie zaskarżonego środka Komisja naruszyła art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, dochodząc do wniosku, że ścisły i ograniczony wyjątek określony w tym akapicie uzasadnia odmowę ujawnienia jakichkolwiek dokumentów objętych wnioskiem.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący tego, że poprzez przyjęcie zaskarżonego środka Komisja naruszyła art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, gdyż dokumenty objęte wnioskiem nie mają statusu opinii i tym samym nie są objęte wyjątkiem z art. 4 ust. 3 akapit drugi rozpatrywanego rozporządzenia. Ponadto i) ujawnienie dokumentów objętych wnioskiem nie naruszyłoby procesu podejmowania decyzji przez Komisję; oraz ii) za ujawnieniem dokumentów objętych wnioskiem przemawia interes publiczny. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący tego, że poprzez przyjęcie zaskarżonego środka Komisja naruszyła art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, gdyż dokumenty objęte wnioskiem nie mają statusu opinii i tym samym nie są objęte wyjątkiem z art. 4 ust. 3 akapit drugi rozpatrywanego rozporządzenia. Ponadto i) ujawnienie dokumentów objętych wnioskiem nie naruszyłoby procesu podejmowania decyzji przez Komisję; oraz ii) za ujawnieniem dokumentów objętych wnioskiem przemawia interes publiczny.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/66 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/66

---

Skarga wniesiona w dniu 30 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-527/13)

2013/C 344/121

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: S. Fiorentino, P. Grasso, avvocati dello Stato, i G. Palmieri, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2013) 4046 wersja ostateczna z dnia 17 lipca 2013 r., notyfikowanej 18 lipca 2013 r., w sprawie pomocy państwa SA.33726 (11/C) [ex SA.33726 (11/NN)] udzielonej przez Włochy (odroczenie płatności opłat od mleka we Włoszech) |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2013) 4046 wersja ostateczna z dnia 17 lipca 2013 r., notyfikowanej 18 lipca 2013 r., w sprawie pomocy państwa SA.33726 (11/C) [ex SA.33726 (11/NN)] udzielonej przez Włochy (odroczenie płatności opłat od mleka we Włoszech)

| — | posiłkowo — stwierdzenie nieważności ww. decyzji w części [art. 2 lit. b), c) i d)], w której rozszerza obowiązek odzyskania pomocy na pomoc objętą decyzją Rady nr 2003/530/WE; |
| --- | --- |

—

posiłkowo — stwierdzenie nieważności ww. decyzji w części [art. 2 lit. b), c) i d)], w której rozszerza obowiązek odzyskania pomocy na pomoc objętą decyzją Rady nr 2003/530/WE;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Rząd włoski zaskarżył decyzję Komisji C(2013) 4046 wersja ostateczna z dnia 17 lipca 2013 r., notyfikowaną 18 lipca 2013 r., w sprawie pomocy państwa SA.33726 (11/C) [ex SA.33726 (11/NN)] udzielonej przez Włochy (odroczenie płatności opłat od mleka we Włoszech).

W decyzji tej Komisja Europejska:

| — | stwierdziła, że odroczenie płatności raty opłat od mleka przypadającej na dzień 31 grudnia 2010 r., przyznane we Włoszech w grudniu 2010 r., stanowi między innymi pod względem sposobu jego zastosowania pomoc państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem; |
| --- | --- |

—

stwierdziła, że odroczenie płatności raty opłat od mleka przypadającej na dzień 31 grudnia 2010 r., przyznane we Włoszech w grudniu 2010 r., stanowi między innymi pod względem sposobu jego zastosowania pomoc państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem;

| — | stwierdziła, że brak poszanowania warunków określonych w decyzji Rady 2003/530/WC, wynikający z odroczenia wspomnianej płatności, stanowi pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym; |
| --- | --- |

—

stwierdziła, że brak poszanowania warunków określonych w decyzji Rady 2003/530/WC, wynikający z odroczenia wspomnianej płatności, stanowi pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym;

| — | nakazała Włochom, by od beneficjentów odroczenia płatności odzyskały kwoty wspomnianej niezgodnej pomocy wraz z odsetkami. |
| --- | --- |

—

nakazała Włochom, by od beneficjentów odroczenia płatności odzyskały kwoty wspomnianej niezgodnej pomocy wraz z odsetkami.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 3 ust. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1535/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (Dz.U. L 337, s. 35).






  — | W zaskarżonej decyzji zastosowano ten przepis w oparciu o błędne założenie, że istniejąca pomoc, zatwierdzona decyzją Rady nr 2003/530/WE, stanowi kwotę maksymalną, jaką można było przyznać producentom mleka, wobec czego każdy późniejszy środek pomocowy, choćby był objęty systemem de minimis (i choćby był wielkości absolutnie minimalnej wielkości), ipso iure powoduje w wyniku kumulacji wysokość pomocy przekraczającą pomoc maksymalną. |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 3 ust. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1535/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (Dz.U. L 337, s. 35).

—

W zaskarżonej decyzji zastosowano ten przepis w oparciu o błędne założenie, że istniejąca pomoc, zatwierdzona decyzją Rady nr 2003/530/WE, stanowi kwotę maksymalną, jaką można było przyznać producentom mleka, wobec czego każdy późniejszy środek pomocowy, choćby był objęty systemem de minimis (i choćby był wielkości absolutnie minimalnej wielkości), ipso iure powoduje w wyniku kumulacji wysokość pomocy przekraczającą pomoc maksymalną.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1535/2007, art. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (Dz.U. L 83, s. 1) i art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 794/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia nr 659/1999 (Dz.U. L 140, s. 1) oraz dotyczący braku uzasadnienia.






  — | W zaskarżonej decyzji zastosowano wspomniany art. 3 ust. 2 — który dotyczy łącznej pomocy objętej systemem de minimis — w przypadku, w którym pomoc de minimis dochodziła do pomocy istniejącej. Ponadto w decyzji błędnie zakwalifikowano kwestionowany środek jako zmianę istniejącej pomocy zgodnie z art. 1 lit. c) rozporządzenia nr 659/1999. W rzeczywistości półroczne odroczenie terminu jednej z rat rocznych stanowiło odrębny środek i nie powodowało bynajmniej istotnej zmiany istniejącej pomocy. Poza tym nie stanowiło ono podwyżki wyższej niż 20 % pierwotnej istniejącej pomocy i nie wpływało na ocenę zgodności takiego systemu. W każdym razie Komisja nie dała wystarczającego uzasadnienia tych kwestii. |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1535/2007, art. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (Dz.U. L 83, s. 1) i art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 794/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia nr 659/1999 (Dz.U. L 140, s. 1) oraz dotyczący braku uzasadnienia.

—

W zaskarżonej decyzji zastosowano wspomniany art. 3 ust. 2 — który dotyczy łącznej pomocy objętej systemem de minimis — w przypadku, w którym pomoc de minimis dochodziła do pomocy istniejącej. Ponadto w decyzji błędnie zakwalifikowano kwestionowany środek jako zmianę istniejącej pomocy zgodnie z art. 1 lit. c) rozporządzenia nr 659/1999. W rzeczywistości półroczne odroczenie terminu jednej z rat rocznych stanowiło odrębny środek i nie powodowało bynajmniej istotnej zmiany istniejącej pomocy. Poza tym nie stanowiło ono podwyżki wyższej niż 20 % pierwotnej istniejącej pomocy i nie wpływało na ocenę zgodności takiego systemu. W każdym razie Komisja nie dała wystarczającego uzasadnienia tych kwestii.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/66 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/66

---

Skarga wniesiona w dniu 10 października 2013 r. — Verein Natura Havel i Vierhaus przeciwko Komisji

(Sprawa T-538/13)

2013/C 344/122

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Verein Natura Havel eV (Berlin, Niemcy); i H.P. Vierhaus (Berlin) (przedstawiciel: O. Austilat, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej ‒ Dyrekcji Generalnej ds. Środowiska ‒ z dnia 24 czerwca 2013 r. oraz ‒ Sekretariatu Generalnego ‒ z dnia 3 września 2013 r., którymi to decyzjami odmówiono dostępu do pisma Komisji z dnia 30 maja 2013 r. dotyczącego wezwania do usunięcia uchybienia w celu wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nr 2013/4000 przeciwko Republice Federalnej Niemiec; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej ‒ Dyrekcji Generalnej ds. Środowiska ‒ z dnia 24 czerwca 2013 r. oraz ‒ Sekretariatu Generalnego ‒ z dnia 3 września 2013 r., którymi to decyzjami odmówiono dostępu do pisma Komisji z dnia 30 maja 2013 r. dotyczącego wezwania do usunięcia uchybienia w celu wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nr 2013/4000 przeciwko Republice Federalnej Niemiec;

| — | obciążenie strony pozwanej jej własnymi kosztami oraz kosztami strony skarżącej. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej jej własnymi kosztami oraz kosztami strony skarżącej.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy: naruszenie przysługującego skarżącym prawa dostępu do informacji
  Strona skarżąca twierdzi w pierwszej kolejności, że zaskarżona decyzja Komisji narusza jej prawo do informacji wynikające z art. 15 ust. 3 TFUE, art. 42 karty praw podstawowych, art. 10 ust. 1 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1). Strona skarżąca podnosi, że przytoczone przepisy mają na celu stworzenie możliwie największej przejrzystości oraz że wymagana jest wąska wykładnia wyjątków. Ponadto utrzymuje ona, że zgodnie z orzecznictwem stawia się wysokie wymagania wobec dowodu na istnienie poważnego naruszenia dochodzenia. Zaskarżona decyzja nie czyni temu zadość. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy: naruszenie przysługującego skarżącym prawa dostępu do informacji

Strona skarżąca twierdzi w pierwszej kolejności, że zaskarżona decyzja Komisji narusza jej prawo do informacji wynikające z art. 15 ust. 3 TFUE, art. 42 karty praw podstawowych, art. 10 ust. 1 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1). Strona skarżąca podnosi, że przytoczone przepisy mają na celu stworzenie możliwie największej przejrzystości oraz że wymagana jest wąska wykładnia wyjątków. Ponadto utrzymuje ona, że zgodnie z orzecznictwem stawia się wysokie wymagania wobec dowodu na istnienie poważnego naruszenia dochodzenia. Zaskarżona decyzja nie czyni temu zadość.

| 2) | Zarzut drugi: błędne w świetle prawa badanie częściowego dostępu
  Strona skarżąca twierdzi ponadto, że badanie, jakim Komisja odmawia jedynie częściowego dostępu do informacji, jest błędne w świetle prawa. Rozważania w tej kwestii przedstawione w decyzji są nietrafne i naruszają zasadę proporcjonalności. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi: błędne w świetle prawa badanie częściowego dostępu

Strona skarżąca twierdzi ponadto, że badanie, jakim Komisja odmawia jedynie częściowego dostępu do informacji, jest błędne w świetle prawa. Rozważania w tej kwestii przedstawione w decyzji są nietrafne i naruszają zasadę proporcjonalności.

| 3) | Zarzut trzeci: naruszenie obowiązku uzasadnienia
  Zdaniem strony skarżącej zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów stawianych obowiązkowi uzasadnienia. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci: naruszenie obowiązku uzasadnienia

Zdaniem strony skarżącej zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów stawianych obowiązkowi uzasadnienia.

| 4) | Zarzut czwarty: naruszenie art. 10 ust. 1 zdanie drugie europejskiej Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności
  Strona skarżąca powołuje się ponadto na naruszenie jej prawa do otrzymywania informacji bez ingerencji władz publicznych, które to prawo wynika z art. 10 ust. 1 zdanie drugie europejskiej Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty: naruszenie art. 10 ust. 1 zdanie drugie europejskiej Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności

Strona skarżąca powołuje się ponadto na naruszenie jej prawa do otrzymywania informacji bez ingerencji władz publicznych, które to prawo wynika z art. 10 ust. 1 zdanie drugie europejskiej Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/67 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/67

---

Skarga wniesiona w dniu 2 października 2013 r. — Niderlandy przeciwko Komisji

(Sprawa T-542/13)

2013/C 344/123

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: J. Langer i M. Bulterman, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2013) 4474 wersja ostateczna z dnia 18 lipca 2013 r. dotyczącej niestosowania niektórych przepisów rozporządzenia Królestwa Niderlandów z dnia 8 czerwca 2012 r. określającego przepisy szczególne dotyczące liberalizacji międzynarodowego kolejowego przewozu osób; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2013) 4474 wersja ostateczna z dnia 18 lipca 2013 r. dotyczącej niestosowania niektórych przepisów rozporządzenia Królestwa Niderlandów z dnia 8 czerwca 2012 r. określającego przepisy szczególne dotyczące liberalizacji międzynarodowego kolejowego przewozu osób;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczy okoliczności, że Komisja wydała zaskarżoną decyzję z naruszeniem prawa na podstawie art. 61 dyrektywy 2012/34/UE (1). Strona skarżąca podnosi, że jeżeli Komisja nie zgadza się ze sposobem, w jaki niderlandzki ustawodawca dokonał transpozycji dyrektywy, może ona wszcząć postępowanie na podstawie art. 258 TFUE. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczy okoliczności, że Komisja wydała zaskarżoną decyzję z naruszeniem prawa na podstawie art. 61 dyrektywy 2012/34/UE (1). Strona skarżąca podnosi, że jeżeli Komisja nie zgadza się ze sposobem, w jaki niderlandzki ustawodawca dokonał transpozycji dyrektywy, może ona wszcząć postępowanie na podstawie art. 258 TFUE.

| 2) | Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady prawa do obrony, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz zasady lojalnej współpracy poprzez uznanie przez Komisję, że niderlandzkie przepisy prawne nie mogą być stosowane na podstawie art 61 dyrektywy 2012/34/UE po zakończeniu projektu „UE Pilot” (2). Strona skarżąca podnosi, że na etapie udzielania odpowiedzi na pytania Komisji w ramach projektu „UE Pilot” mogła ona w uzasadniony sposób wychodzić z założenia, iż udzielone przez nią informacje będą wykorzystywane przez Komisję wyłącznie w ramach (ewentualnego) postępowania w przedmiocie uchybienia. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady prawa do obrony, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz zasady lojalnej współpracy poprzez uznanie przez Komisję, że niderlandzkie przepisy prawne nie mogą być stosowane na podstawie art 61 dyrektywy 2012/34/UE po zakończeniu projektu „UE Pilot” (2). Strona skarżąca podnosi, że na etapie udzielania odpowiedzi na pytania Komisji w ramach projektu „UE Pilot” mogła ona w uzasadniony sposób wychodzić z założenia, iż udzielone przez nią informacje będą wykorzystywane przez Komisję wyłącznie w ramach (ewentualnego) postępowania w przedmiocie uchybienia.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczy braku uzasadnienia i niewłaściwej wykładni dyrektywy 2012/34/UE poprzez przyjęcie przez Komisję, ze kryteria określenia „głównego celu usługi” w rozumieniu art. 10 ust. 3 dyrektywy nie mogą zostać sformułowane z góry oraz przez przyjęcie, że kryteria określenia „równowagi ekonomicznej” w rozumieniu art. 11 ust. 2 określa właściwy organ regulacyjny. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczy braku uzasadnienia i niewłaściwej wykładni dyrektywy 2012/34/UE poprzez przyjęcie przez Komisję, ze kryteria określenia „głównego celu usługi” w rozumieniu art. 10 ust. 3 dyrektywy nie mogą zostać sformułowane z góry oraz przez przyjęcie, że kryteria określenia „równowagi ekonomicznej” w rozumieniu art. 11 ust. 2 określa właściwy organ regulacyjny.

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (Dz.U. L 343, s. 32)

(2)  Zob. komunikat Komisji „Skuteczna Europa — stosowanie prawa wspólnotowego” (COM(2007) 502 wersja ostateczna)

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/68 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/68

---

Skarga wniesiona w dniu 7 października 2013 r. — Dyson przeciwko Komisji

(Sprawa T-544/13)

2013/C 344/124

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Dyson Ltd (Malmesbury, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: E. Batchelor, Solicitor i F. Carlin, Barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 665/2013 z dnia 3 maja 2013 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykietowania energetycznego odkurzaczy (Dz.U. L 192, s. 1) lub w każdym razie przepisów dotyczących skuteczności odkurzania i efektywności energetycznej oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 665/2013 z dnia 3 maja 2013 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykietowania energetycznego odkurzaczy (Dz.U. L 192, s. 1) lub w każdym razie przepisów dotyczących skuteczności odkurzania i efektywności energetycznej oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżąca twierdzi, że zaskarżone rozporządzenie jest niezgodne z prawem i podnosi w tym względzie trzy zarzuty.

| 1) | Po pierwsze skarżąca twierdzi, że Komisja przekroczyła zakres kompetencji przyznanych jej na mocy art. 10 ust. 1 aktu upoważnienia, dyrektywy 2010/30/EU (1), gdy wydała ten delegowany akt, z uwagi na to, że:






  — | artykuł 10 ust. 1 stanowi, że akt delegowany Komisji musi dokładnie informować konsumentów o zużyciu energii podczas użytkowania. Zaskarżone rozporządzenie wprowadza konsumentów w błąd odnośnie do efektywności energetycznej odkurzaczy, ponieważ skuteczność odkurzania jest badana tylko wówczas, gdy odkurzacz ma pusty zbiornik, a zatem nie „podczas użytkowania”; |
| --- | --- | --- |

1)

Po pierwsze skarżąca twierdzi, że Komisja przekroczyła zakres kompetencji przyznanych jej na mocy art. 10 ust. 1 aktu upoważnienia, dyrektywy 2010/30/EU (1), gdy wydała ten delegowany akt, z uwagi na to, że:

—

artykuł 10 ust. 1 stanowi, że akt delegowany Komisji musi dokładnie informować konsumentów o zużyciu energii podczas użytkowania. Zaskarżone rozporządzenie wprowadza konsumentów w błąd odnośnie do efektywności energetycznej odkurzaczy, ponieważ skuteczność odkurzania jest badana tylko wówczas, gdy odkurzacz ma pusty zbiornik, a zatem nie „podczas użytkowania”;

| — | artykuł 10 ust. 1 stanowi, że akt delegowany Komisji musi dokładnie informować konsumentów o podstawowych zasobach zużywanych przez urządzenie podczas użytkowania, a mianowicie zużywalnych workach pyłowych i filtrach. Akt delegowany nie dostarcza konsumentom takich informacji. |
| --- | --- |

—

artykuł 10 ust. 1 stanowi, że akt delegowany Komisji musi dokładnie informować konsumentów o podstawowych zasobach zużywanych przez urządzenie podczas użytkowania, a mianowicie zużywalnych workach pyłowych i filtrach. Akt delegowany nie dostarcza konsumentom takich informacji.

| 2) | Po drugie skarżąca twierdzi, że Komisja uchybiła obowiązkowi uzasadnienia ciążącemu na niej na podstawie art. 296 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), ponieważ w zaskarżonym rozporządzeniu nie wyjaśniono, dlaczego „postęp techniczny” jest niewystarczający, by umożliwić badanie zużycia energii i skuteczności odkurzania, gdy zbiornik odkurzacza jest wypełniony kurzem. W zaskarżonym rozporządzeniu nie wyjaśniono również, dlaczego Komisja odroczyła badanie ze zbiornikiem wypełnionym kurzem dopiero za pięć lat. |
| --- | --- |

2)

Po drugie skarżąca twierdzi, że Komisja uchybiła obowiązkowi uzasadnienia ciążącemu na niej na podstawie art. 296 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), ponieważ w zaskarżonym rozporządzeniu nie wyjaśniono, dlaczego „postęp techniczny” jest niewystarczający, by umożliwić badanie zużycia energii i skuteczności odkurzania, gdy zbiornik odkurzacza jest wypełniony kurzem. W zaskarżonym rozporządzeniu nie wyjaśniono również, dlaczego Komisja odroczyła badanie ze zbiornikiem wypełnionym kurzem dopiero za pięć lat.

| 3) | Po trzecie skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła podstawową zasadę równości, wydając zaskarżone rozporządzenie, które faworyzuje odkurzacze workowe na niekorzyść odkurzaczy bez worka lub odkurzaczy opartych na technologii cyklonowej. Zanik ssania z powodu zatkania — charakteryzujący szczególnie odkurzacze workowe — nie może być wykryty w badaniu przeprowadzonym bez kurzu. Względne zalety odkurzaczy bezworkowych i opartych na technologii cyklonowej nie mogą być łatwo wskazane przez konsumentów. |
| --- | --- |

3)

Po trzecie skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła podstawową zasadę równości, wydając zaskarżone rozporządzenie, które faworyzuje odkurzacze workowe na niekorzyść odkurzaczy bez worka lub odkurzaczy opartych na technologii cyklonowej. Zanik ssania z powodu zatkania — charakteryzujący szczególnie odkurzacze workowe — nie może być wykryty w badaniu przeprowadzonym bez kurzu. Względne zalety odkurzaczy bezworkowych i opartych na technologii cyklonowej nie mogą być łatwo wskazane przez konsumentów.

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii oraz innych zasobów przez produkty związane z energią (Dz.U. L 153, s. 1).

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/68 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/68

---

Postanowienie Sądu z dnia 2 października 2013 r. — RiskMetrics Solutions przeciwko OHIM (RISKMANAGER)

(Sprawa T-557/12) (1)

2013/C 344/125

Język postępowania: angielski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 370 z 17.12.2011.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/69 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/69

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 9 października 2013 r. — Wahlström przeciwko Frontex

(Sprawa F-116/12) (1)

(Służba publiczna - Członek personelu tymczasowego - Sprawozdanie z oceny - Obowiązek uzasadnienia - Coroczne spotkanie z oceniającym - Ustalenie celów)

2013/C 344/126

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Kari Wahlström (Espoo, Finlandia) (przedstawiciel: S. Pappas, avocat)

Strona pozwana: Europejska Agencja Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex) (przedstawiciele: H. Caniard i S. Vuorensola, pełnomocnicy, wspierani przez A. Durona i D. Waelbroecka, avocats)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny skarżącego oraz żądania odszkodowawcze.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Kari Wahlström pokrywa własne koszty postępowania i zostaje obciążony kosztami Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Kari Wahlström pokrywa własne koszty postępowania i zostaje obciążony kosztami Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 379 z 8.12.2012, s. 39.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/69 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/69

---

Skarga wniesiona w dniu 3 września 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-81/13)

2013/C 344/127

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: F. Frabetti, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o niewpisaniu nazwiska skarżącego na listę urzędników awansowanych w ramach postępowania w sprawie awansu w 2012 r.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji, przekazanej w drodze Informacji Administracyjnych nr 27-2012 z dnia 26 października 2012 r. o niewpisaniu nazwiska skarżącego na listę urzędników awansowanych w ramach postępowania w sprawie awansu w 2012 r. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji, przekazanej w drodze Informacji Administracyjnych nr 27-2012 z dnia 26 października 2012 r. o niewpisaniu nazwiska skarżącego na listę urzędników awansowanych w ramach postępowania w sprawie awansu w 2012 r.

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/69 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/69

---

Skarga wniesiona w dniu 4 września 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-83/13)

2013/C 344/128

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: P. Joassart, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie przeniesienia skarżącej z urzędu.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji, przekazanej w formie poczty elektronicznej z dnia 1 lutego 2013 r., wydanej przez kierownika wydziału w O.I.B., w sprawie odsunięcia skarżącej o wykonywanych przez nią zadań pielęgniarki i zatrudnienia jej w dziale przygotowującym butelki dla niemowląt od 4 lutego 2013 r. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji, przekazanej w formie poczty elektronicznej z dnia 1 lutego 2013 r., wydanej przez kierownika wydziału w O.I.B., w sprawie odsunięcia skarżącej o wykonywanych przez nią zadań pielęgniarki i zatrudnienia jej w dziale przygotowującym butelki dla niemowląt od 4 lutego 2013 r.

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 23.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 344/69 |
| --- | --- | --- | --- |

23.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 344/69

---

Skarga wniesiona w dniu 13 września 2013 r. — ZZ przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-87/13)

2013/C 344/129

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ i in. (przedstawiciele: A. Salerno, B. Cortese, avocats)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego w sprawie nowego rozdziału praw dostępu do skrzynki pocztowej związku zawodowego SAFE.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | stwierdzenie istnienia odpowiedzialności po stronie Parlamentu Europejskiego za powstanie doznanej przez skarżących krzywdy oraz poniesionej przez nich szkody ze względu na zaskarżoną decyzję oraz przyznanie im zadośćuczynienia i odszkodowania, które naprawiłyby ww. krzywdę i szkodę; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie istnienia odpowiedzialności po stronie Parlamentu Europejskiego za powstanie doznanej przez skarżących krzywdy oraz poniesionej przez nich szkody ze względu na zaskarżoną decyzję oraz przyznanie im zadośćuczynienia i odszkodowania, które naprawiłyby ww. krzywdę i szkodę;

| — | obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania.

---