# Dziennik Urzędowy C 346/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.346.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 346 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5627 listopada 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.346.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 346

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5627 listopada 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 346/01 | Kursy walutowe euro | 1 |
| 2013/C 346/02 | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 26 listopada 2013 r. określająca państwa trzecie uznane przez Komisję za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania | 2 |
| 2013/C 346/03 | Decyzja Komisji z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie powiadomienia państw trzecich o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania | 26 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2013/C 346/01

Kursy walutowe euro

1

2013/C 346/02

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 26 listopada 2013 r. określająca państwa trzecie uznane przez Komisję za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania

2

2013/C 346/03

Decyzja Komisji z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie powiadomienia państw trzecich o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania

26

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 346/04 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.7089 – Ackermans & Van Haaren/Aannemingsmaatschappij CFE) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 50 |
| 2013/C 346/05 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.7070 – Gestamp Eolica/Banco Santander/JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 52 |
| 2013/C 346/06 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6962 – Renova Industries/Schmolz + Bickenbach) (
  1
  ) | 53 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2013/C 346/04

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.7089 – Ackermans & Van Haaren/Aannemingsmaatschappij CFE) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

50

2013/C 346/05

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.7070 – Gestamp Eolica/Banco Santander/JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

52

2013/C 346/06

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6962 – Renova Industries/Schmolz + Bickenbach) (
  1
  )

1

53

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 27.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 346/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 346/1

---

Kursy walutowe euro (1)

26 listopada 2013 r.

2013/C 346/01

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3547 |
| JPY | Jen | 137,34 |
| DKK | Korona duńska | 7,4585 |
| GBP | Funt szterling | 0,83830 |
| SEK | Korona szwedzka | 8,8942 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2312 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,2685 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 27,329 |
| HUF | Forint węgierski | 298,72 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7030 |
| PLN | Złoty polski | 4,1987 |
| RON | Lej rumuński | 4,4448 |
| TRY | Lir turecki | 2,7280 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4861 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4258 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,5022 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6528 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6965 |
| KRW | Won | 1 437,19 |
| ZAR | Rand | 13,7028 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,2530 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,6455 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 935,30 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,3625 |
| PHP | Peso filipińskie | 59,271 |
| RUB | Rubel rosyjski | 44,6620 |
| THB | Bat tajlandzki | 43,463 |
| BRL | Real | 3,1139 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,7212 |
| INR | Rupia indyjska | 84,6470 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3547

JPY

Jen

137,34

DKK

Korona duńska

7,4585

GBP

Funt szterling

0,83830

SEK

Korona szwedzka

8,8942

CHF

Frank szwajcarski

1,2312

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,2685

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

27,329

HUF

Forint węgierski

298,72

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7030

PLN

Złoty polski

4,1987

RON

Lej rumuński

4,4448

TRY

Lir turecki

2,7280

AUD

Dolar australijski

1,4861

CAD

Dolar kanadyjski

1,4258

HKD

Dolar Hongkongu

10,5022

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6528

SGD

Dolar singapurski

1,6965

KRW

Won

1 437,19

ZAR

Rand

13,7028

CNY

Yuan renminbi

8,2530

HRK

Kuna chorwacka

7,6455

IDR

Rupia indonezyjska

15 935,30

MYR

Ringgit malezyjski

4,3625

PHP

Peso filipińskie

59,271

RUB

Rubel rosyjski

44,6620

THB

Bat tajlandzki

43,463

BRL

Real

3,1139

MXN

Peso meksykańskie

17,7212

INR

Rupia indyjska

84,6470

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 27.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 346/2 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 346/2

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 26 listopada 2013 r.

określająca państwa trzecie uznane przez Komisję za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania

2013/C 346/02

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (1), w szczególności jego art. 31,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   WPROWADZENIE

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 1005/2008 („rozporządzenie w sprawie połowów NNN”) ustanawia unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym („NNN”) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1005/2008 („rozporządzenie w sprawie połowów NNN”) ustanawia unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym („NNN”) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

| (2) | W rozdziale VI rozporządzenia w sprawie połowów NNN określono procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, démarche w odniesieniu do państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

(2)

W rozdziale VI rozporządzenia w sprawie połowów NNN określono procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, démarche w odniesieniu do państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych.

| (3) | Zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja Europejska może określić państwa trzecie, które uznaje za niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN. Państwo trzecie może zostać uznane za niewspółpracujące państwo trzecie, jeżeli nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja Europejska może określić państwa trzecie, które uznaje za niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN. Państwo trzecie może zostać uznane za niewspółpracujące państwo trzecie, jeżeli nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

| (4) | Określenie niewspółpracujących państw trzecich następuje na podstawie przeglądu wszelkich informacji określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(4)

Określenie niewspółpracujących państw trzecich następuje na podstawie przeglądu wszelkich informacji określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

| (5) | Zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Rada może sporządzić wykaz państw niewspółpracujących. W odniesieniu do tych państw mają zastosowanie środki określone w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Rada może sporządzić wykaz państw niewspółpracujących. W odniesieniu do tych państw mają zastosowanie środki określone w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

| (6) | Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN państwa trzecie bandery wzywa się do powiadamiania Komisji o rozwiązaniach dotyczących wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać ich statki rybackie. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN państwa trzecie bandery wzywa się do powiadamiania Komisji o rozwiązaniach dotyczących wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać ich statki rybackie.

| (7) | Zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja prowadzi współpracę administracyjną z państwami trzecimi w obszarach związanych z wdrożeniem przepisów tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja prowadzi współpracę administracyjną z państwami trzecimi w obszarach związanych z wdrożeniem przepisów tego rozporządzenia.

| (8) | Zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN w drodze decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o możliwości uznania ich przez Komisję za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN w drodze decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o możliwości uznania ich przez Komisję za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

| (9) | W swojej decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja zawarła informacje dotyczące najważniejszych faktów i rozważań, które legły u podstaw takiego wstępnego uznania. |
| --- | --- |

(9)

W swojej decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja zawarła informacje dotyczące najważniejszych faktów i rozważań, które legły u podstaw takiego wstępnego uznania.

| (10) | Jednocześnie w dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła za pomocą odrębnych pism osiem państw trzecich o rozważaniu możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie. Do przedmiotowych pism dołączono decyzję z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(10)

Jednocześnie w dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła za pomocą odrębnych pism osiem państw trzecich o rozważaniu możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie. Do przedmiotowych pism dołączono decyzję z dnia 15 listopada 2012 r.

| (11) | Komisja podkreśliła w nich, że w celu uniknięcia uznania i proponowanego formalnego umieszczenia ich w wykazie niewspółpracujących państw trzecich, zgodnie odpowiednio z art. 31 i 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zainteresowane państwa trzecie zachęca się do opracowania i wdrożenia, w ścisłej współpracy z Komisją, planu działania na rzecz likwidacji niedociągnięć stwierdzonych w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Terminowa i skuteczna realizacja planu działania przez zainteresowane państwa mogła pozwolić na uniknięcie uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie i proponowanego umieszczenia ich w ostatecznym wykazie. |
| --- | --- |

(11)

Komisja podkreśliła w nich, że w celu uniknięcia uznania i proponowanego formalnego umieszczenia ich w wykazie niewspółpracujących państw trzecich, zgodnie odpowiednio z art. 31 i 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zainteresowane państwa trzecie zachęca się do opracowania i wdrożenia, w ścisłej współpracy z Komisją, planu działania na rzecz likwidacji niedociągnięć stwierdzonych w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Terminowa i skuteczna realizacja planu działania przez zainteresowane państwa mogła pozwolić na uniknięcie uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie i proponowanego umieszczenia ich w ostatecznym wykazie.

| (12) | W rezultacie Komisja zachęciła zainteresowane osiem państw trzecich: 1) do przyjęcia wszelkich niezbędnych środków na rzecz realizacji działań zawartych w planach działania proponowanych przez Komisję; 2) do dokonania oceny realizacji działań zawartych w planach działania zalecanych przez Komisję; 3) do przesyłania Komisji co sześć miesięcy szczegółowych sprawozdań, zawierających ocenę realizacji każdego działania w odniesieniu, między innymi, do ich jednostkowej lub ogólnej skuteczności dla zapewnienia w pełni zgodnego systemu kontroli rybołówstwa. |
| --- | --- |

(12)

W rezultacie Komisja zachęciła zainteresowane osiem państw trzecich: 1) do przyjęcia wszelkich niezbędnych środków na rzecz realizacji działań zawartych w planach działania proponowanych przez Komisję; 2) do dokonania oceny realizacji działań zawartych w planach działania zalecanych przez Komisję; 3) do przesyłania Komisji co sześć miesięcy szczegółowych sprawozdań, zawierających ocenę realizacji każdego działania w odniesieniu, między innymi, do ich jednostkowej lub ogólnej skuteczności dla zapewnienia w pełni zgodnego systemu kontroli rybołówstwa.

| (13) | Ośmiu zainteresowanym państwom członkowskim dano szansę udzielenia na piśmie odpowiedzi dotyczących zagadnień jasno poruszonych w decyzji Komisji, a także innych ważnych informacji, pozwalając im na przesłanie materiału dowodowego, aby odeprzeć zarzuty lub uzupełnić fakty przywołane w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. lub aby przyjąć, o ile to właściwe, plan działania na rzecz poprawy i środków przyjętych dla naprawy sytuacji. Ośmiu państwom zagwarantowano prawo do zwrócenia się o dodatkowe informacje lub do ich udzielenia. |
| --- | --- |

(13)

Ośmiu zainteresowanym państwom członkowskim dano szansę udzielenia na piśmie odpowiedzi dotyczących zagadnień jasno poruszonych w decyzji Komisji, a także innych ważnych informacji, pozwalając im na przesłanie materiału dowodowego, aby odeprzeć zarzuty lub uzupełnić fakty przywołane w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. lub aby przyjąć, o ile to właściwe, plan działania na rzecz poprawy i środków przyjętych dla naprawy sytuacji. Ośmiu państwom zagwarantowano prawo do zwrócenia się o dodatkowe informacje lub do ich udzielenia.

| (14) | W ten sposób, za pomocą swojej decyzji i pism z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zainicjowała proces dialogu z ośmioma państwami i podkreśliła, że w jej opinii okres 6 miesięcy jest zasadniczo wystarczający dla wyjaśnienia tej sprawy. |
| --- | --- |

(14)

W ten sposób, za pomocą swojej decyzji i pism z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zainicjowała proces dialogu z ośmioma państwami i podkreśliła, że w jej opinii okres 6 miesięcy jest zasadniczo wystarczający dla wyjaśnienia tej sprawy.

| (15) | Komisja nadal poszukiwała wszystkich informacji, które uznawała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne przedłożone przez osiem państw w następstwie decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. zostały przeanalizowane i wzięte pod uwagę. Osiem państw było na bieżąco, ustnie lub pisemnie, informowanych o rozważaniach Komisji. |
| --- | --- |

(15)

Komisja nadal poszukiwała wszystkich informacji, które uznawała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne przedłożone przez osiem państw w następstwie decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. zostały przeanalizowane i wzięte pod uwagę. Osiem państw było na bieżąco, ustnie lub pisemnie, informowanych o rozważaniach Komisji.

| (16) | Jak wyjaśniono w niniejszej decyzji wykonawczej Komisji, Belize, Królestwu Kambodży oraz Republice Gwinei nie udało się odeprzeć faktów przytoczonych przez Komisję lub odnieść się do nich w planie działania. |
| --- | --- |

(16)

Jak wyjaśniono w niniejszej decyzji wykonawczej Komisji, Belize, Królestwu Kambodży oraz Republice Gwinei nie udało się odeprzeć faktów przytoczonych przez Komisję lub odnieść się do nich w planie działania.

| (17) | Niniejszą decyzję wykonawczą Komisji, określającą Belize, Królestwo Kambodży oraz Republikę Gwinei jako państwa trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące w zakresie zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom, podejmuje się w kontekście wdrażania rozporządzenia w sprawie połowów NNN, a jest ona wynikiem dochodzenia i procesu dialogu, prowadzonych zgodnie z merytorycznymi i proceduralnymi wymogami określonymi w rozporządzeniu w sprawie połowów NNN, odnoszącymi się między innymi do obowiązków spoczywających na państwach trzecich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwach bandery, państwach portu, państwach nadbrzeżnych lub państwach zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(17)

Niniejszą decyzję wykonawczą Komisji, określającą Belize, Królestwo Kambodży oraz Republikę Gwinei jako państwa trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące w zakresie zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom, podejmuje się w kontekście wdrażania rozporządzenia w sprawie połowów NNN, a jest ona wynikiem dochodzenia i procesu dialogu, prowadzonych zgodnie z merytorycznymi i proceduralnymi wymogami określonymi w rozporządzeniu w sprawie połowów NNN, odnoszącymi się między innymi do obowiązków spoczywających na państwach trzecich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwach bandery, państwach portu, państwach nadbrzeżnych lub państwach zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

| (18) | Decyzja wykonawcza Komisji wskazująca Belize, Królestwo Kambodży i Republikę Gwinei jako państwa trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów, pociąga za sobą, o ile to właściwe, skutki określone w art. 18 ust. 1 lit. g) rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(18)

Decyzja wykonawcza Komisji wskazująca Belize, Królestwo Kambodży i Republikę Gwinei jako państwa trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów, pociąga za sobą, o ile to właściwe, skutki określone w art. 18 ust. 1 lit. g) rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

2.   POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE BELIZE

| (19) | W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Belize o decyzji Komisji podjętej na mocy postanowień art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zgodnie z którą rozważa możliwość uznania Belize za niewspółpracujące państwo trzecie (2). |
| --- | --- |

(19)

W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Belize o decyzji Komisji podjętej na mocy postanowień art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zgodnie z którą rozważa możliwość uznania Belize za niewspółpracujące państwo trzecie (2).

| (20) | Komisja zachęciła Belize, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji Komisji. |
| --- | --- |

(20)

Komisja zachęciła Belize, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji Komisji.

| (21) | W zaproponowanym planie działania Komisja stwierdziła kilka przypadków niewdrożenia obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, związanych w szczególności z przyjęciem odpowiednich ram prawnych, brakiem odpowiedniego i skutecznego systemu monitoringu, kontroli i inspekcji, brakiem odstraszającego systemu sankcji oraz właściwym wdrożeniem systemu świadectw połowowych. Stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w tym zaleceń i rezolucji regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) i warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, na przykład międzynarodowego planu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom (IPOA–UN). Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia. |
| --- | --- |

(21)

W zaproponowanym planie działania Komisja stwierdziła kilka przypadków niewdrożenia obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, związanych w szczególności z przyjęciem odpowiednich ram prawnych, brakiem odpowiedniego i skutecznego systemu monitoringu, kontroli i inspekcji, brakiem odstraszającego systemu sankcji oraz właściwym wdrożeniem systemu świadectw połowowych. Stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w tym zaleceń i rezolucji regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) i warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, na przykład międzynarodowego planu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom (IPOA–UN). Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia.

| (22) | W dniu 20 listopada 2012 r. Komisja spotkała się z przedstawicielami władz Belize w Brukseli, celem wyjaśnienia aktualnej sytuacji i dalszych działań w następstwie decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(22)

W dniu 20 listopada 2012 r. Komisja spotkała się z przedstawicielami władz Belize w Brukseli, celem wyjaśnienia aktualnej sytuacji i dalszych działań w następstwie decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (23) | W swoim piśmie z dnia 10 grudnia 2012 r. Belize zgodziło się rozpocząć rozmowy z Komisją i wyraziło wolę wspólnego uzgodnienia planu działania. |
| --- | --- |

(23)

W swoim piśmie z dnia 10 grudnia 2012 r. Belize zgodziło się rozpocząć rozmowy z Komisją i wyraziło wolę wspólnego uzgodnienia planu działania.

| (24) | Belize przesłało stanowiska pisemne w dniach 28 grudnia 2012 r., 29 stycznia 2013 r. oraz 13 lutego 2013 r. |
| --- | --- |

(24)

Belize przesłało stanowiska pisemne w dniach 28 grudnia 2012 r., 29 stycznia 2013 r. oraz 13 lutego 2013 r.

| (25) | W piśmie z dnia 24 stycznia 2013 r. Komisja zwróciła się do Belize o udzielenie aktualnej informacji dotyczącej najważniejszych obszarów proponowanego planu działania. |
| --- | --- |

(25)

W piśmie z dnia 24 stycznia 2013 r. Komisja zwróciła się do Belize o udzielenie aktualnej informacji dotyczącej najważniejszych obszarów proponowanego planu działania.

| (26) | W dniu 26 lutego 2013 r. władze Belize przesłały następujące dokumenty: 1) pismo przewodnie i pismo wyjaśniające; 2) aktualizację strategicznego planu działania dla Belize; 3) zaktualizowaną informację dotyczącą najważniejszych obszarów proponowanego planu działania; 4) projekt harmonogramu inspekcji połowów pełnomorskich w portach; 5) wykaz naruszeń i sankcji w latach 2011–2012; 6) dane statystyczne dotyczące świadectw połowowych; 7) wykaz statków uprawnionych do prowadzenia połowów pełnomorskich; 8) wykaz statków uprawnionych do działania w obszarach Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) oraz Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC); 9) wykaz innych statków uprawnionych do prowadzenia działalności pod banderą Belize. |
| --- | --- |

(26)

W dniu 26 lutego 2013 r. władze Belize przesłały następujące dokumenty: 1) pismo przewodnie i pismo wyjaśniające; 2) aktualizację strategicznego planu działania dla Belize; 3) zaktualizowaną informację dotyczącą najważniejszych obszarów proponowanego planu działania; 4) projekt harmonogramu inspekcji połowów pełnomorskich w portach; 5) wykaz naruszeń i sankcji w latach 2011–2012; 6) dane statystyczne dotyczące świadectw połowowych; 7) wykaz statków uprawnionych do prowadzenia połowów pełnomorskich; 8) wykaz statków uprawnionych do działania w obszarach Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) oraz Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC); 9) wykaz innych statków uprawnionych do prowadzenia działalności pod banderą Belize.

| (27) | W dniu 5 marca 2013 r. w Brukseli odbyły się konsultacje techniczne między Komisją a Belize. W trakcie tego spotkania władze Belize przedłożyły Komisji prezentację dotyczącą środków przyjętych w celu zarządzania jego pełnomorską flotą połowową i kontrolowania jej. |
| --- | --- |

(27)

W dniu 5 marca 2013 r. w Brukseli odbyły się konsultacje techniczne między Komisją a Belize. W trakcie tego spotkania władze Belize przedłożyły Komisji prezentację dotyczącą środków przyjętych w celu zarządzania jego pełnomorską flotą połowową i kontrolowania jej.

| (28) | W piśmie z dnia 14 marca 2013 r. Komisja przedstawiła Belize szczegółowy i zaktualizowany przegląd pozostałych niedociągnięć po konsultacjach technicznych w Brukseli w dniu 5 marca 2013 r. i zwróciła się do Belize o weryfikację spostrzeżeń Komisji w związku z proponowanym planem działania, a także o dostarczenie wszelkich dodatkowych informacji i dokumentów, które Belize uważa za istotne. |
| --- | --- |

(28)

W piśmie z dnia 14 marca 2013 r. Komisja przedstawiła Belize szczegółowy i zaktualizowany przegląd pozostałych niedociągnięć po konsultacjach technicznych w Brukseli w dniu 5 marca 2013 r. i zwróciła się do Belize o weryfikację spostrzeżeń Komisji w związku z proponowanym planem działania, a także o dostarczenie wszelkich dodatkowych informacji i dokumentów, które Belize uważa za istotne.

| (29) | Belize przesłało dodatkowe stanowisko pisemne w dniu 30 maja 2013 r., zawierające następujące dokumenty: 1) tabelę dotyczącą postępu Belize, zgodnie z proponowanym przez Komisję planem działania; 2) projekt krajowego planu działania na rzecz zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania (pochodzący z 2005 r.); 3) projekt rozporządzenia w sprawie sankcji pełnomorskich; 4) przegląd programu obserwatorów krajowych; 5) wykaz statków pływających pod banderą Belize (stan na dzień 20 maja 2013 r.); 6) sprawozdanie z warsztatów szkoleniowych dotyczących gromadzenia danych biologicznych dla gatunków tuńczykopodobnych; 7) najważniejsze cechy nowego systemu monitorowania statków i e-rejestru. |
| --- | --- |

(29)

Belize przesłało dodatkowe stanowisko pisemne w dniu 30 maja 2013 r., zawierające następujące dokumenty: 1) tabelę dotyczącą postępu Belize, zgodnie z proponowanym przez Komisję planem działania; 2) projekt krajowego planu działania na rzecz zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania (pochodzący z 2005 r.); 3) projekt rozporządzenia w sprawie sankcji pełnomorskich; 4) przegląd programu obserwatorów krajowych; 5) wykaz statków pływających pod banderą Belize (stan na dzień 20 maja 2013 r.); 6) sprawozdanie z warsztatów szkoleniowych dotyczących gromadzenia danych biologicznych dla gatunków tuńczykopodobnych; 7) najważniejsze cechy nowego systemu monitorowania statków i e-rejestru.

| (30) | W dniu 24 lipca 2013 r. Belize zwróciło się z pytaniem o stan postępowania. Komisja udzieliła Belize odpowiedzi pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. |
| --- | --- |

(30)

W dniu 24 lipca 2013 r. Belize zwróciło się z pytaniem o stan postępowania. Komisja udzieliła Belize odpowiedzi pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r.

| (31) | Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne, przedłożone przez Belize na skutek decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Belize było na bieżąco informowane ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji. |
| --- | --- |

(31)

Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne, przedłożone przez Belize na skutek decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Belize było na bieżąco informowane ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji.

| (32) | W świetle zebranych elementów, jak pokazano w sekcji 3 niniejszej decyzji, Komisja uważa, że Belize nie zareagowało w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, nie wdrożono również w pełni środków proponowanych w załączonym planie działania. |
| --- | --- |

(32)

W świetle zebranych elementów, jak pokazano w sekcji 3 niniejszej decyzji, Komisja uważa, że Belize nie zareagowało w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, nie wdrożono również w pełni środków proponowanych w załączonym planie działania.

3.   UZNANIE BELIZE ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

| (33) | Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN niniejszym Komisja dokonuje przeglądu przestrzegania przez Belize jego zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, zgodnie z ustaleniami w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i istotnymi informacjami przedstawionymi w odniesieniu do nich przez Belize, z proponowanym planem działania, a także ze środkami przyjętymi dla naprawy sytuacji. Do celów niniejszego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(33)

Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN niniejszym Komisja dokonuje przeglądu przestrzegania przez Belize jego zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, zgodnie z ustaleniami w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i istotnymi informacjami przedstawionymi w odniesieniu do nich przez Belize, z proponowanym planem działania, a także ze środkami przyjętymi dla naprawy sytuacji. Do celów niniejszego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

3.1.   Powtarzające się przypadki statków prowadzących połowy NNN oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN (art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (34) | Jak podkreślono w motywie 20 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., na podstawie informacji pochodzących ze sporządzonych przez kilka RFMO wykazów statków NNN, Komisja stwierdziła, że kilka statków NNN umieszczonych w tych wykazach pływało pod banderą Belize po wpisaniu ich do prowadzonych przez RFMO wykazów statków NNN (3). Według stanu na dzień 15 listopada 2012 r. były to następujące statki: Goidau Ruey nr 1, Orca, Reymar 6, Sunny Jane, Tching Ye nr 6 i Wen Teng nr 688. |
| --- | --- |

(34)

Jak podkreślono w motywie 20 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., na podstawie informacji pochodzących ze sporządzonych przez kilka RFMO wykazów statków NNN, Komisja stwierdziła, że kilka statków NNN umieszczonych w tych wykazach pływało pod banderą Belize po wpisaniu ich do prowadzonych przez RFMO wykazów statków NNN (3). Według stanu na dzień 15 listopada 2012 r. były to następujące statki: Goidau Ruey nr 1, Orca, Reymar 6, Sunny Jane, Tching Ye nr 6 i Wen Teng nr 688.

| (35) | Na podstawie informacji pochodzących z wykazów statków NNN sporządzonych przez kilka RFMO Komisja stwierdziła występowanie ośmiu statków NNN, które pływały pod banderą Belize po wpisaniu ich do prowadzonego przez RFMO wykazu statków NNN (4). Były to następujące statki: Amorinn, Chia Hao nr 66, Orca, Ray, Reymar 6, Tchaw, Tching Ye nr 6 i Wen Teng nr 688. Statki Amorinn, Ray, Tchaw znalazły się w wykazie sporządzonym przez Komisję do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR) oraz Organizację Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO), statki Orca, Reymar 6, Tching Ye nr 6 i Wen Teng nr 688 w wykazie sporządzonym przez Międzyamerykańską Komisję ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATCC), podczas gdy statek Chia Haon nr 66 znalazł się w wykazie sporządzonym zarówno przez IATTC, jak i ICCAT. Ponadto Komisja stwierdziła, że zgodnie z prowadzonym przez SEAFO wykazem statków NNN statek Ray pływa pod banderą Belize. |
| --- | --- |

(35)

Na podstawie informacji pochodzących z wykazów statków NNN sporządzonych przez kilka RFMO Komisja stwierdziła występowanie ośmiu statków NNN, które pływały pod banderą Belize po wpisaniu ich do prowadzonego przez RFMO wykazu statków NNN (4). Były to następujące statki: Amorinn, Chia Hao nr 66, Orca, Ray, Reymar 6, Tchaw, Tching Ye nr 6 i Wen Teng nr 688. Statki Amorinn, Ray, Tchaw znalazły się w wykazie sporządzonym przez Komisję do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR) oraz Organizację Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO), statki Orca, Reymar 6, Tching Ye nr 6 i Wen Teng nr 688 w wykazie sporządzonym przez Międzyamerykańską Komisję ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATCC), podczas gdy statek Chia Haon nr 66 znalazł się w wykazie sporządzonym zarówno przez IATTC, jak i ICCAT. Ponadto Komisja stwierdziła, że zgodnie z prowadzonym przez SEAFO wykazem statków NNN statek Ray pływa pod banderą Belize.

| (36) | Jak podkreślono w sekcji 3.1 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., występowanie w wykazach statków NNN sporządzonych przez RFMO kilku statków NNN, które pływały pod banderą Belize po wpisaniu ich do tych wykazów, wyraźnie wskazuje, że Belize nie spełniło spoczywających na nim jako na państwie bandery obowiązków na mocy prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

(36)

Jak podkreślono w sekcji 3.1 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., występowanie w wykazach statków NNN sporządzonych przez RFMO kilku statków NNN, które pływały pod banderą Belize po wpisaniu ich do tych wykazów, wyraźnie wskazuje, że Belize nie spełniło spoczywających na nim jako na państwie bandery obowiązków na mocy prawa międzynarodowego.

| (37) | Co więcej, od czasu przyjęcia przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. liczba statków pływających pod banderą Belize po wpisaniu ich do wykazów statków NNN sporządzonych przez RFMO zwiększyła się do ośmiu. Z tego względu Belize uchybiło skutecznemu wypełnianiu swoich obowiązków oraz nie przestrzegało środków ochrony i zarządzania przyjętych przez RFMO, co podkreśla, że Belize nie wypełnia swoich obowiązków określonych w art. 94 ust. 2 lit. b) Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS), który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek, który pływa pod jego banderą, oraz jego kapitana, oficerów i załogę. Dowodzi to również tego, iż Belize nie zapewniło, by statki uprawnione do pływania pod jego banderą nie prowadziły i nie wspierały połowów NNN, co jest niezgodne z zaleceniem zawartym w pkt 34 planu IPOA–IUU, na mocy którego państwa powinny dopilnować, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod ich banderą nie prowadziły ani nie wspierały połowów NNN. |
| --- | --- |

(37)

Co więcej, od czasu przyjęcia przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. liczba statków pływających pod banderą Belize po wpisaniu ich do wykazów statków NNN sporządzonych przez RFMO zwiększyła się do ośmiu. Z tego względu Belize uchybiło skutecznemu wypełnianiu swoich obowiązków oraz nie przestrzegało środków ochrony i zarządzania przyjętych przez RFMO, co podkreśla, że Belize nie wypełnia swoich obowiązków określonych w art. 94 ust. 2 lit. b) Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS), który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek, który pływa pod jego banderą, oraz jego kapitana, oficerów i załogę. Dowodzi to również tego, iż Belize nie zapewniło, by statki uprawnione do pływania pod jego banderą nie prowadziły i nie wspierały połowów NNN, co jest niezgodne z zaleceniem zawartym w pkt 34 planu IPOA–IUU, na mocy którego państwa powinny dopilnować, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod ich banderą nie prowadziły ani nie wspierały połowów NNN.

| (38) | Ponadto, zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (UNFSA), państwo bandery ponosi odpowiedzialność za swoje statki prowadzące działalność na pełnym morzu. Przypomina się, że UNFSA reguluje kwestie związane z ochroną międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzaniem nimi. Jak podkreślono w motywie 35 niniejszej decyzji, pięć statków NNN znajduje się w wykazach statków NNN sporządzonych przez RFMO zarządzające takimi rodzajami zasobów rybnych. Komisja uważa, że obecność w wykazach NNN sporządzonych przez IATTC i ICCAT pięciu statków NNN, które pływały pod banderą Belize po ich umieszczeniu w tych wykazach, wyraźnie wskazuje, że Belize nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego. Ponadto występowanie w sporządzanych przez IATTC i ICCAT wykazach statków NNN pięciu statków NNN, które pływały pod banderą Belize po ich wpisaniu do tych wykazów, wskazuje również, że Belize nie wypełniło swoich obowiązków na mocy art. 19 ust. 1 i 2 UNFSA. Ta sytuacja jest również sprzeczna z postanowieniami art. 20 UNFSA, określającymi obowiązki państw w zakresie prowadzenia dochodzeń, wzajemnej współpracy i karania za działalność połowową statków NNN, ponieważ w odniesieniu do tych pięciu statków NNN Belize nie spełniło swoich obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego w zakresie międzynarodowej współpracy i egzekwowania przepisów. |
| --- | --- |

(38)

Ponadto, zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (UNFSA), państwo bandery ponosi odpowiedzialność za swoje statki prowadzące działalność na pełnym morzu. Przypomina się, że UNFSA reguluje kwestie związane z ochroną międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzaniem nimi. Jak podkreślono w motywie 35 niniejszej decyzji, pięć statków NNN znajduje się w wykazach statków NNN sporządzonych przez RFMO zarządzające takimi rodzajami zasobów rybnych. Komisja uważa, że obecność w wykazach NNN sporządzonych przez IATTC i ICCAT pięciu statków NNN, które pływały pod banderą Belize po ich umieszczeniu w tych wykazach, wyraźnie wskazuje, że Belize nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego. Ponadto występowanie w sporządzanych przez IATTC i ICCAT wykazach statków NNN pięciu statków NNN, które pływały pod banderą Belize po ich wpisaniu do tych wykazów, wskazuje również, że Belize nie wypełniło swoich obowiązków na mocy art. 19 ust. 1 i 2 UNFSA. Ta sytuacja jest również sprzeczna z postanowieniami art. 20 UNFSA, określającymi obowiązki państw w zakresie prowadzenia dochodzeń, wzajemnej współpracy i karania za działalność połowową statków NNN, ponieważ w odniesieniu do tych pięciu statków NNN Belize nie spełniło swoich obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego w zakresie międzynarodowej współpracy i egzekwowania przepisów.

| (39) | Z tego względu obecność ośmiu statków NNN w sporządzanych przez RFMO wykazach statków NNN, które pływały pod banderą Belize po wpisaniu ich do tych wykazów, dowodzi niespełnienia przez Belize jego obowiązków jako państwa bandery. W rzeczywistości wskazane statki rybackie NNN osłabiają środki ochrony żywych zasobów i zarządzania nimi. W ten sposób Belize działa niezgodnie z art. 118 UNCLOS, na mocy którego państwa są zobowiązane do prowadzenia współpracy w zakresie ochrony żywych zasobów morza w obszarach morza pełnego i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

(39)

Z tego względu obecność ośmiu statków NNN w sporządzanych przez RFMO wykazach statków NNN, które pływały pod banderą Belize po wpisaniu ich do tych wykazów, dowodzi niespełnienia przez Belize jego obowiązków jako państwa bandery. W rzeczywistości wskazane statki rybackie NNN osłabiają środki ochrony żywych zasobów i zarządzania nimi. W ten sposób Belize działa niezgodnie z art. 118 UNCLOS, na mocy którego państwa są zobowiązane do prowadzenia współpracy w zakresie ochrony żywych zasobów morza w obszarach morza pełnego i zarządzania nimi.

| (40) | Niespełnienie przez Belize jego obowiązków w zakresie przestrzegania i egzekwowania przepisów narusza również art. III ust. 8 porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania, zgodnie z którym każde państwo przyjmuje środki egzekucyjne wobec statków rybackich uprawnionych do pływania pod jego banderą, które podejmują działania sprzeczne z postanowieniami Porozumienia Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu (porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania), w tym, o ile to właściwe, przez penalizację naruszania tych postanowień na mocy ustawodawstwa krajowego. Sankcje mające zastosowanie wobec takich przypadków naruszania są odpowiednio surowe, aby skutecznie zapewnić zgodność z wymogami porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania oraz pozbawić sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. |
| --- | --- |

(40)

Niespełnienie przez Belize jego obowiązków w zakresie przestrzegania i egzekwowania przepisów narusza również art. III ust. 8 porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania, zgodnie z którym każde państwo przyjmuje środki egzekucyjne wobec statków rybackich uprawnionych do pływania pod jego banderą, które podejmują działania sprzeczne z postanowieniami Porozumienia Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu (porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania), w tym, o ile to właściwe, przez penalizację naruszania tych postanowień na mocy ustawodawstwa krajowego. Sankcje mające zastosowanie wobec takich przypadków naruszania są odpowiednio surowe, aby skutecznie zapewnić zgodność z wymogami porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania oraz pozbawić sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności.

| (41) | W kontekście wykazanych powyżej połowów NNN prowadzonych przez statki pływające pod banderą Belize, o czym mowa w motywach 22–23 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Belize nie zapewniło odpowiednich sankcji odstraszających od powtórnego naruszenia i pozbawiających sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. Nie zapewniło również odpowiedniego systemu administracyjnego służącego prowadzeniu dochodzeń i monitorowaniu jego statków. Tego problemu braku odpowiednich środków nie rozwiązano do chwili przyjmowania niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(41)

W kontekście wykazanych powyżej połowów NNN prowadzonych przez statki pływające pod banderą Belize, o czym mowa w motywach 22–23 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Belize nie zapewniło odpowiednich sankcji odstraszających od powtórnego naruszenia i pozbawiających sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. Nie zapewniło również odpowiedniego systemu administracyjnego służącego prowadzeniu dochodzeń i monitorowaniu jego statków. Tego problemu braku odpowiednich środków nie rozwiązano do chwili przyjmowania niniejszej decyzji.

| (42) | Po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Belize przedłożyło dokumentację, o której mowa w motywach 26 i 29 niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(42)

Po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Belize przedłożyło dokumentację, o której mowa w motywach 26 i 29 niniejszej decyzji.

| (43) | Komisja stwierdziła, że Belize nie jest w stanie skutecznie przyjąć odpowiednich środków odnośnie do powtarzających się przypadków działalności połowowej NNN ze względu na niedociągnięcia w jego ramach prawnych. Z tego względu zasugerowała w planie działania zmianę ram prawnych, służącą zapewnieniu ochrony żywych zasobów morza na obszarach morza pełnego i zarządzania nimi. Jednakże przedstawiony przez Belize projekt ustawy o żywych zasobach morza nie został przyjęty, ani nawet nie został przedłożony Izbie Reprezentantów. W projekcie znalazły się postanowienia dotyczące w szczególności: ochrony zasobów rybnych i zarządzania nimi; wymogów i warunków wydawania licencji; działalności połowowej wewnątrz wyłącznej strefy ekonomicznej (w.s.e.) Belize i poza nią; monitorowania, kontroli i nadzoru; rejestru statków rybackich oraz ogólnych postanowień dotyczących sankcji. Jednakże projekt ustawy o żywych zasobach morza to jedynie ogólny akt prawny, a dla nadania mu pełnej funkcjonalności w jego części XXI przewiduje się, że przyjęcie kilku rozporządzeń może być konieczne dla nadania skuteczności postanowieniom tego aktu prawnego i ich należytego wykonania. Zakłada się w nim, że takie rozporządzenia mogą być potrzebne w szczególności w następujących dziedzinach: wydawanie licencji połowowych i regulowanie połowów; warunki lub okoliczności wynajmowania statków rybackich pływających pod banderą Belize; instalacja i zastosowanie mobilnych aparatów nadawczo-odbiorczych na pojedynczym statku lub kategorii statków uprawnionych do prowadzenia działalności połowowej na mocy tego aktu prawnego; powoływanie, utrzymywanie i postępowanie funkcjonariuszy powołanych do odbierania procesu na mocy niniejszego aktu prawnego i reagowania na niego; określanie wymogów przedstawiania szczegółowych informacji dotyczących korzyści czerpanych przez właścicieli statków z tytułu połowu, załadunku, wyładunku, przeładunku, przewozu, posiadania i usuwania ryb; określenie rodzajów naruszeń przepisów i kar za takie naruszenia. Spośród wyżej wymienionych elementów władze Belize, po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., przesłały wyłącznie projekt rozporządzenia w sprawie sankcji pełnomorskich. Ważny projekt ustawy o żywych zasobach wodnych znajduje się na etapie przygotowań już od 2011 r., bez jakichkolwiek dalszych konkretnych postępów od tego czasu. Projekt nie został dotychczas przyjęty, a zatem nie ma wiążącej mocy prawnej. Ponadto właściwe organy Belize nie przedstawiły konkretnego harmonogramu przyjmowania i wdrażania tego projektu. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(43)

Komisja stwierdziła, że Belize nie jest w stanie skutecznie przyjąć odpowiednich środków odnośnie do powtarzających się przypadków działalności połowowej NNN ze względu na niedociągnięcia w jego ramach prawnych. Z tego względu zasugerowała w planie działania zmianę ram prawnych, służącą zapewnieniu ochrony żywych zasobów morza na obszarach morza pełnego i zarządzania nimi. Jednakże przedstawiony przez Belize projekt ustawy o żywych zasobach morza nie został przyjęty, ani nawet nie został przedłożony Izbie Reprezentantów. W projekcie znalazły się postanowienia dotyczące w szczególności: ochrony zasobów rybnych i zarządzania nimi; wymogów i warunków wydawania licencji; działalności połowowej wewnątrz wyłącznej strefy ekonomicznej (w.s.e.) Belize i poza nią; monitorowania, kontroli i nadzoru; rejestru statków rybackich oraz ogólnych postanowień dotyczących sankcji. Jednakże projekt ustawy o żywych zasobach morza to jedynie ogólny akt prawny, a dla nadania mu pełnej funkcjonalności w jego części XXI przewiduje się, że przyjęcie kilku rozporządzeń może być konieczne dla nadania skuteczności postanowieniom tego aktu prawnego i ich należytego wykonania. Zakłada się w nim, że takie rozporządzenia mogą być potrzebne w szczególności w następujących dziedzinach: wydawanie licencji połowowych i regulowanie połowów; warunki lub okoliczności wynajmowania statków rybackich pływających pod banderą Belize; instalacja i zastosowanie mobilnych aparatów nadawczo-odbiorczych na pojedynczym statku lub kategorii statków uprawnionych do prowadzenia działalności połowowej na mocy tego aktu prawnego; powoływanie, utrzymywanie i postępowanie funkcjonariuszy powołanych do odbierania procesu na mocy niniejszego aktu prawnego i reagowania na niego; określanie wymogów przedstawiania szczegółowych informacji dotyczących korzyści czerpanych przez właścicieli statków z tytułu połowu, załadunku, wyładunku, przeładunku, przewozu, posiadania i usuwania ryb; określenie rodzajów naruszeń przepisów i kar za takie naruszenia. Spośród wyżej wymienionych elementów władze Belize, po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., przesłały wyłącznie projekt rozporządzenia w sprawie sankcji pełnomorskich. Ważny projekt ustawy o żywych zasobach wodnych znajduje się na etapie przygotowań już od 2011 r., bez jakichkolwiek dalszych konkretnych postępów od tego czasu. Projekt nie został dotychczas przyjęty, a zatem nie ma wiążącej mocy prawnej. Ponadto właściwe organy Belize nie przedstawiły konkretnego harmonogramu przyjmowania i wdrażania tego projektu. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (44) | Projekt krajowego planu działania Belize na rzecz zwalczania połowów NNN pochodzi jeszcze z 2005 r. i nie został jeszcze przyjęty, co jest niezgodne z pkt 25, 26 i 27 IPOA–IUU, zobowiązującymi państwa do opracowania krajowego planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(44)

Projekt krajowego planu działania Belize na rzecz zwalczania połowów NNN pochodzi jeszcze z 2005 r. i nie został jeszcze przyjęty, co jest niezgodne z pkt 25, 26 i 27 IPOA–IUU, zobowiązującymi państwa do opracowania krajowego planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (45) | Z tego względu Komisja stwierdziła, że – oprócz powtarzających się przypadków połowów NNN przez statki pływające pod banderą Belize – to państwo nie stosuje odstraszającego systemu sankcji. W obecnie obowiązującym prawodawstwie (5) przewiduje się następujące sankcje: pisemne ostrzeżenie, grzywna, cofnięcie statusu lub unieważnienie dokumentu oraz zawieszenie lub cofnięcie upoważnienia. Poziom grzywny maksymalnej (50 000 USD) nie jest dostatecznie odstraszający, zatem jest niezgodny z art. 19 ust. 2 UNFSA, w którym przewidziano między innymi, że sankcje powinny być odpowiednio surowe i pozbawiać sprawców korzyści płynącej z ich nielegalnej działalności. |
| --- | --- |

(45)

Z tego względu Komisja stwierdziła, że – oprócz powtarzających się przypadków połowów NNN przez statki pływające pod banderą Belize – to państwo nie stosuje odstraszającego systemu sankcji. W obecnie obowiązującym prawodawstwie (5) przewiduje się następujące sankcje: pisemne ostrzeżenie, grzywna, cofnięcie statusu lub unieważnienie dokumentu oraz zawieszenie lub cofnięcie upoważnienia. Poziom grzywny maksymalnej (50 000 USD) nie jest dostatecznie odstraszający, zatem jest niezgodny z art. 19 ust. 2 UNFSA, w którym przewidziano między innymi, że sankcje powinny być odpowiednio surowe i pozbawiać sprawców korzyści płynącej z ich nielegalnej działalności.

| (46) | Jak określono w motywie 43 niniejszej decyzji, Belize przekazało nowy projekt rozporządzenia w sprawie sankcji pełnomorskich. Ponieważ ten projekt jest aktem drugorzędnym wobec projektu ustawy o żywych zasobach wodnych, nie wejdzie w życie przed jej przyjęciem. Ponadto w projekcie rozporządzenia w sprawie sankcji pełnomorskich przewidziano głównie sankcje administracyjne. W jego zakresie przewiduje się nakładanie kar pieniężnych; jednakże nie określa się w nim jasno wysokości tych kar pieniężnych. W procedurze nakładania sankcji nie przewidziano jasnych terminów sprawdzenia rzekomych naruszeń. Brakuje jasnego podziału obowiązków między właściwe organy Belize w procesie wdrażania proponowanego systemu sankcji. Brak jasno zdefiniowanej wysokości kar pieniężnych wskazuje, że po przyjęciu projektu aktu Belize nie byłoby w stanie spełnić wymogów art. 19 ust. 2 UNFSA. Ponadto nawet po przyjęciu projektu brak jasno określonej wysokości kar pieniężnych byłby nadal niezgodny z zaleceniami w pkt 21 planu IPOA–IUU, w którym doradza się państwom zapewnienie, by sankcje za połowy NNN przez statki były dostatecznie surowe dla skutecznego zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania oraz pozbawienia sprawców korzyści płynących z takich połowów. Co więcej, w projekcie rozporządzenia w sprawie sankcji pełnomorskich nie tworzy się katalogu sankcji za działania połowowe NNN, które statki pływające pod banderą Belize mogą prowadzić na wodach państw trzecich. |
| --- | --- |

(46)

Jak określono w motywie 43 niniejszej decyzji, Belize przekazało nowy projekt rozporządzenia w sprawie sankcji pełnomorskich. Ponieważ ten projekt jest aktem drugorzędnym wobec projektu ustawy o żywych zasobach wodnych, nie wejdzie w życie przed jej przyjęciem. Ponadto w projekcie rozporządzenia w sprawie sankcji pełnomorskich przewidziano głównie sankcje administracyjne. W jego zakresie przewiduje się nakładanie kar pieniężnych; jednakże nie określa się w nim jasno wysokości tych kar pieniężnych. W procedurze nakładania sankcji nie przewidziano jasnych terminów sprawdzenia rzekomych naruszeń. Brakuje jasnego podziału obowiązków między właściwe organy Belize w procesie wdrażania proponowanego systemu sankcji. Brak jasno zdefiniowanej wysokości kar pieniężnych wskazuje, że po przyjęciu projektu aktu Belize nie byłoby w stanie spełnić wymogów art. 19 ust. 2 UNFSA. Ponadto nawet po przyjęciu projektu brak jasno określonej wysokości kar pieniężnych byłby nadal niezgodny z zaleceniami w pkt 21 planu IPOA–IUU, w którym doradza się państwom zapewnienie, by sankcje za połowy NNN przez statki były dostatecznie surowe dla skutecznego zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania oraz pozbawienia sprawców korzyści płynących z takich połowów. Co więcej, w projekcie rozporządzenia w sprawie sankcji pełnomorskich nie tworzy się katalogu sankcji za działania połowowe NNN, które statki pływające pod banderą Belize mogą prowadzić na wodach państw trzecich.

| (47) | Z tego względu działania podejmowane przez Belize w świetle jego obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia postanowień art. 94 i 118 konwencji UNCLOS, art. 18, 19 i 20 UNFSA oraz art. III ust. 8 porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

(47)

Z tego względu działania podejmowane przez Belize w świetle jego obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia postanowień art. 94 i 118 konwencji UNCLOS, art. 18, 19 i 20 UNFSA oraz art. III ust. 8 porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania.

| (48) | W kontekście motywów 21–27 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Belize nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do statków NNN oraz połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jego banderą lub przez jego podmioty krajowe oraz nie podjęło wystarczających środków dla przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN przez statki uprzednio pływające pod jego banderą. |
| --- | --- |

(48)

W kontekście motywów 21–27 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Belize nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do statków NNN oraz połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jego banderą lub przez jego podmioty krajowe oraz nie podjęło wystarczających środków dla przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN przez statki uprzednio pływające pod jego banderą.

3.2.   Brak współpracy i egzekwowania przepisów (art. 31 ust. 5 lit. b), c) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (49) | Jak określono w motywach 31–36 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała, czy Belize podjęło skuteczne środki egzekucyjne w odniesieniu do agentów odpowiedzialnych za połowy NNN i czy stosowano odpowiednio surowe kary dla pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN. |
| --- | --- |

(49)

Jak określono w motywach 31–36 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała, czy Belize podjęło skuteczne środki egzekucyjne w odniesieniu do agentów odpowiedzialnych za połowy NNN i czy stosowano odpowiednio surowe kary dla pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN.

| (50) | Jak określono w motywie 33 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Belize nie zapewniło odpowiednio surowych sankcji za połowy NNN prowadzone przez statki i, w jak największym stopniu, przez podmioty krajowe podlegające jego jurysdykcji, w celu skutecznego zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, a także w celu pozbawiania sprawców korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów. |
| --- | --- |

(50)

Jak określono w motywie 33 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Belize nie zapewniło odpowiednio surowych sankcji za połowy NNN prowadzone przez statki i, w jak największym stopniu, przez podmioty krajowe podlegające jego jurysdykcji, w celu skutecznego zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, a także w celu pozbawiania sprawców korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów.

| (51) | Jak wyjaśniono w motywach 45–46 niniejszej decyzji, po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Belize nie stworzyło odstraszającego systemu sankcji. Obecny katalog sankcji jest niezgodny z art. 19 ust. 2 UNFSA, stanowiącym, między innymi, że sankcje powinny być odpowiednio surowe i pozbawiać sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. |
| --- | --- |

(51)

Jak wyjaśniono w motywach 45–46 niniejszej decyzji, po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Belize nie stworzyło odstraszającego systemu sankcji. Obecny katalog sankcji jest niezgodny z art. 19 ust. 2 UNFSA, stanowiącym, między innymi, że sankcje powinny być odpowiednio surowe i pozbawiać sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności.

| (52) | Dostępny materiał dowodowy nadal potwierdza, że Belize nie wypełniło swoich obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych. W tym kontekście, jak wyjaśniono w motywach 35–40 niniejszej decyzji, osiem statków NNN wpisanych do sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN pływało pod banderą Belize po wpisaniu ich do tych wykazów. Istnienie takich statków NNN stanowi dowód niespełniania przez Belize jego obowiązków wobec statków prowadzących działalność na pełnym morzu, określonych w art. 18 ust. 1 i 2 UNFSA. |
| --- | --- |

(52)

Dostępny materiał dowodowy nadal potwierdza, że Belize nie wypełniło swoich obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych. W tym kontekście, jak wyjaśniono w motywach 35–40 niniejszej decyzji, osiem statków NNN wpisanych do sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN pływało pod banderą Belize po wpisaniu ich do tych wykazów. Istnienie takich statków NNN stanowi dowód niespełniania przez Belize jego obowiązków wobec statków prowadzących działalność na pełnym morzu, określonych w art. 18 ust. 1 i 2 UNFSA.

| (53) | Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 32 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., występowanie w wykazach statków NNN sporządzonych przez RFMO kilku statków NNN, które pływały pod banderą Belize po wpisaniu ich do tych wykazów, stanowi bezpośredni dowód uchybienia przez Belize obowiązkowi sprawowania pełnej jurysdykcji nad jego statkami rybackimi. Na obecnym etapie, po decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., liczba statków NNN występujących w wykazach statków NNN sporządzonych przez RFMO, które pływały pod banderą Belize po wpisaniu ich do tych wykazów, zwiększyła się do ośmiu. Z tego względu Belize nie wykazało, że wypełnia warunki określone w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, zgodnie z którym państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji, zgodnie ze swoim prawem krajowym, każdy statek pływający pod jego banderą oraz jego kapitana, oficerów i załogę. |
| --- | --- |

(53)

Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 32 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., występowanie w wykazach statków NNN sporządzonych przez RFMO kilku statków NNN, które pływały pod banderą Belize po wpisaniu ich do tych wykazów, stanowi bezpośredni dowód uchybienia przez Belize obowiązkowi sprawowania pełnej jurysdykcji nad jego statkami rybackimi. Na obecnym etapie, po decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., liczba statków NNN występujących w wykazach statków NNN sporządzonych przez RFMO, które pływały pod banderą Belize po wpisaniu ich do tych wykazów, zwiększyła się do ośmiu. Z tego względu Belize nie wykazało, że wypełnia warunki określone w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, zgodnie z którym państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji, zgodnie ze swoim prawem krajowym, każdy statek pływający pod jego banderą oraz jego kapitana, oficerów i załogę.

| (54) | Jak zauważono w motywie 35 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., poziomu rozwoju Belize nie można uznać za czynnik zmniejszający możliwości właściwych organów w odniesieniu do współpracy z innymi państwami i do prowadzenia działań w zakresie egzekwowania prawa. Ocena konkretnych czynników ograniczających rozwój została bardziej szczegółowo opisana w motywach 70–72 niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(54)

Jak zauważono w motywie 35 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., poziomu rozwoju Belize nie można uznać za czynnik zmniejszający możliwości właściwych organów w odniesieniu do współpracy z innymi państwami i do prowadzenia działań w zakresie egzekwowania prawa. Ocena konkretnych czynników ograniczających rozwój została bardziej szczegółowo opisana w motywach 70–72 niniejszej decyzji.

| (55) | W odniesieniu do historii, rodzaju, okoliczności, zakresu i powagi przejawów analizowanych połowów NNN Komisja wzięła pod uwagę stałą i powtarzającą się działalność połowową NNN statków pływających pod banderą Belize do 2013 r. Komisja wzięła również pod uwagę przebieg wydarzeń po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(55)

W odniesieniu do historii, rodzaju, okoliczności, zakresu i powagi przejawów analizowanych połowów NNN Komisja wzięła pod uwagę stałą i powtarzającą się działalność połowową NNN statków pływających pod banderą Belize do 2013 r. Komisja wzięła również pod uwagę przebieg wydarzeń po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (56) | Z tego względu działania podejmowane przez Belize w świetle jego obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla wypełnienia postanowień art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS oraz art. 18 i 19 UNFSA. |
| --- | --- |

(56)

Z tego względu działania podejmowane przez Belize w świetle jego obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla wypełnienia postanowień art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS oraz art. 18 i 19 UNFSA.

| (57) | W świetle motywów 31–36 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 5 lit. b), c) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Belize nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery w odniesieniu do współpracy i środków egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

(57)

W świetle motywów 31–36 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 5 lit. b), c) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Belize nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery w odniesieniu do współpracy i środków egzekwowania prawa.

3.3.   Niewdrożenie przepisów międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (58) | Jak opisano w motywach 39–63 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała wszelkie informacje, które uznała za istotne, w odniesieniu do statusu Belize jako umawiającej się strony IOTC i ICCAT oraz jako państwa współpracującego, niebędącego członkiem WCPFC. Ponieważ Belize było do końca 2011 r. państwem współpracującym, niebędącym stroną Komisji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), Komisja zbadała również informacje, które uznała za istotne, dotyczące tej RFMO. Ponadto Komisja zbadała informacje, które uznała za istotne, dotyczące statusu Belize jako umawiającej się strony IOTC i ICCAT po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(58)

Jak opisano w motywach 39–63 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała wszelkie informacje, które uznała za istotne, w odniesieniu do statusu Belize jako umawiającej się strony IOTC i ICCAT oraz jako państwa współpracującego, niebędącego członkiem WCPFC. Ponieważ Belize było do końca 2011 r. państwem współpracującym, niebędącym stroną Komisji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), Komisja zbadała również informacje, które uznała za istotne, dotyczące tej RFMO. Ponadto Komisja zbadała informacje, które uznała za istotne, dotyczące statusu Belize jako umawiającej się strony IOTC i ICCAT po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (59) | Przypomina się, że po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. ICCAT wystosowała w 2013 r. pismo ostrzegawcze (6) do Belize. Sekretariat ICCAT wyraził swoje obawy dotyczące następujących kwestii: potrzeby dokładniejszego zbadania ewentualnych nieraportowanych i niedozwolonych przeładunków gatunków ICCAT złowionych jako przyłów, funkcjonalności nowego systemu VMS stworzonego przez Belize oraz konieczności zapewnienia dokładniejszej informacji w sprawie zarządzania kwotami włócznika południowego. W tym kontekście Sekretariat ICCAT zwrócił uwagę, że zaleci odpowiednie działania w celu usunięcia niedociągnięć w zakresie danych i nieprzesyłania informacji wymaganych dla pełnego wdrożenia zaleceń ICCAT w tych kwestiach. |
| --- | --- |

(59)

Przypomina się, że po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. ICCAT wystosowała w 2013 r. pismo ostrzegawcze (6) do Belize. Sekretariat ICCAT wyraził swoje obawy dotyczące następujących kwestii: potrzeby dokładniejszego zbadania ewentualnych nieraportowanych i niedozwolonych przeładunków gatunków ICCAT złowionych jako przyłów, funkcjonalności nowego systemu VMS stworzonego przez Belize oraz konieczności zapewnienia dokładniejszej informacji w sprawie zarządzania kwotami włócznika południowego. W tym kontekście Sekretariat ICCAT zwrócił uwagę, że zaleci odpowiednie działania w celu usunięcia niedociągnięć w zakresie danych i nieprzesyłania informacji wymaganych dla pełnego wdrożenia zaleceń ICCAT w tych kwestiach.

| (60) | Komisja zbadała również dostępne informacje ICCAT w zakresie przestrzegania przez Belize przepisów ICCAT i obowiązków sprawozdawczych. W tym celu Komisja wykorzystała tabele ICCAT podsumowujące zgodność za 2012 r. (7). Według dostępnych informacji w przypadku Belize stwierdzono niedociągnięcia dotyczące przeładunków na morzu poza programem obserwatorów przeładunków, a także niedociągnięcia związane z transmisją VMS. Ponadto Belize nadal nie ukończyło planu poprawy gromadzenia danych dotyczących rekinów na poziomie konkretnych gatunków. |
| --- | --- |

(60)

Komisja zbadała również dostępne informacje ICCAT w zakresie przestrzegania przez Belize przepisów ICCAT i obowiązków sprawozdawczych. W tym celu Komisja wykorzystała tabele ICCAT podsumowujące zgodność za 2012 r. (7). Według dostępnych informacji w przypadku Belize stwierdzono niedociągnięcia dotyczące przeładunków na morzu poza programem obserwatorów przeładunków, a także niedociągnięcia związane z transmisją VMS. Ponadto Belize nadal nie ukończyło planu poprawy gromadzenia danych dotyczących rekinów na poziomie konkretnych gatunków.

| (61) | Zgodnie z informacją pochodzącą ze sprawozdania IOTC w sprawie zgodności za 2013 r. (8) w 2012 r. Belize nadal nie osiągnęło zgodności lub osiągnęło jedynie częściową zgodność w odniesieniu do kilku rezolucji przyjętych przez IOTC. W szczególności w odniesieniu do rezolucji IOTC 12/13 dla taklowców w sprawie środków prawnych i administracyjnych służących zamknięciu obszaru Belize nie dostarczyło informacji dotyczących okresów zamknięcia obszaru w sezonie 2012/2013. W odniesieniu do rezolucji IOTC 10/08 w sprawie wykazu aktywnych statków Belize nie dostarczyło obowiązkowego sprawozdania dotyczącego statków na obszarze IOTC w 2012 r. W odniesieniu do rezolucji 07/02 w sprawie wykazu uprawnionych statków o długości 24 metrów lub większej Belize zapewniło częściową zgodność, ponieważ brakuje niektórych obowiązkowych informacji dotyczących na przykład: działających portów, rodzaju narzędzi połowowych i niektórych statków z nieważnymi uprawnieniami. W odniesieniu do rezolucji IOTC 06/03 w sprawie przyjęcia systemu monitorowania statków (VMS) Belize nie dostarczyło obowiązkowego sprawozdania w sprawie VMS dotyczącego postępu i wdrażania, wymaganego na mocy tej rezolucji. W odniesieniu do rezolucji IOTC 10/02 w sprawie obowiązkowych wymogów statystycznych Belize nie dostarczyło danych o nominalnych połowach, połowach i nakładach oraz częstotliwości wielkości w standardzie wymaganym na mocy tej rezolucji. W odniesieniu do rezolucji IOTC 05/05 w sprawie przekazywania danych dotyczących rekinów Belize spełnia ją jedynie częściowo, ponieważ nie przekazano żadnych danych. W odniesieniu do rezolucji 12/05 w sprawie przeładunków dokonywanych na morzu Belize nie dostarczyło obowiązkowego sprawozdania. W odniesieniu do rezolucji 11/04 w sprawie obserwatorów Belize nie wdrożyło programu obserwatorów wymaganego na mocy tej rezolucji. W szczególności Belize nie stworzyło systemu obserwatorów dla obowiązkowych 5 % na morzu dla statków o długości przekraczającej 24 metry i nie spełnia obowiązku sprawozdawczego dotyczącego obserwatorów. W odniesieniu do rezolucji IOTC 01/06 w sprawie programu dotyczącego statystycznej dokumentacji połowów Belize nie dostarczyło informacji w sprawie instytucji i osób uprawnionych do weryfikacji dokumentów statystycznych dla opastuna. |
| --- | --- |

(61)

Zgodnie z informacją pochodzącą ze sprawozdania IOTC w sprawie zgodności za 2013 r. (8) w 2012 r. Belize nadal nie osiągnęło zgodności lub osiągnęło jedynie częściową zgodność w odniesieniu do kilku rezolucji przyjętych przez IOTC. W szczególności w odniesieniu do rezolucji IOTC 12/13 dla taklowców w sprawie środków prawnych i administracyjnych służących zamknięciu obszaru Belize nie dostarczyło informacji dotyczących okresów zamknięcia obszaru w sezonie 2012/2013. W odniesieniu do rezolucji IOTC 10/08 w sprawie wykazu aktywnych statków Belize nie dostarczyło obowiązkowego sprawozdania dotyczącego statków na obszarze IOTC w 2012 r. W odniesieniu do rezolucji 07/02 w sprawie wykazu uprawnionych statków o długości 24 metrów lub większej Belize zapewniło częściową zgodność, ponieważ brakuje niektórych obowiązkowych informacji dotyczących na przykład: działających portów, rodzaju narzędzi połowowych i niektórych statków z nieważnymi uprawnieniami. W odniesieniu do rezolucji IOTC 06/03 w sprawie przyjęcia systemu monitorowania statków (VMS) Belize nie dostarczyło obowiązkowego sprawozdania w sprawie VMS dotyczącego postępu i wdrażania, wymaganego na mocy tej rezolucji. W odniesieniu do rezolucji IOTC 10/02 w sprawie obowiązkowych wymogów statystycznych Belize nie dostarczyło danych o nominalnych połowach, połowach i nakładach oraz częstotliwości wielkości w standardzie wymaganym na mocy tej rezolucji. W odniesieniu do rezolucji IOTC 05/05 w sprawie przekazywania danych dotyczących rekinów Belize spełnia ją jedynie częściowo, ponieważ nie przekazano żadnych danych. W odniesieniu do rezolucji 12/05 w sprawie przeładunków dokonywanych na morzu Belize nie dostarczyło obowiązkowego sprawozdania. W odniesieniu do rezolucji 11/04 w sprawie obserwatorów Belize nie wdrożyło programu obserwatorów wymaganego na mocy tej rezolucji. W szczególności Belize nie stworzyło systemu obserwatorów dla obowiązkowych 5 % na morzu dla statków o długości przekraczającej 24 metry i nie spełnia obowiązku sprawozdawczego dotyczącego obserwatorów. W odniesieniu do rezolucji IOTC 01/06 w sprawie programu dotyczącego statystycznej dokumentacji połowów Belize nie dostarczyło informacji w sprawie instytucji i osób uprawnionych do weryfikacji dokumentów statystycznych dla opastuna.

| (62) | Działania Belize w odniesieniu do zobowiązań w ramach ICCAT, opisane w motywach 59 i 60 niniejszej decyzji, a także nieprzekazanie IOTC informacji, o której mowa w motywie 61 niniejszej decyzji, wskazuje, że Belize nie wypełnia spoczywających na nim obowiązków jako na państwie bandery na mocy konwencji UNCLOS oraz UNFSA. W szczególności nieprzesłanie terminowo informacji dotyczącej danych statystycznych, VMS, połowów i nakładów połowowych, przeładunków na morzu, programu obserwatorów osłabia możliwość spełnienia przez Belize jego obowiązków na mocy art. 117 i 118 konwencji UNCLOS, nakładających na państwo obowiązek przyjęcia dla swoich podmiotów krajowych środków służących ochronie żywych zasobów morza pełnego oraz współpracy w zakresie środków ochrony żywych zasobów morza na obszarze morza pełnego i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

(62)

Działania Belize w odniesieniu do zobowiązań w ramach ICCAT, opisane w motywach 59 i 60 niniejszej decyzji, a także nieprzekazanie IOTC informacji, o której mowa w motywie 61 niniejszej decyzji, wskazuje, że Belize nie wypełnia spoczywających na nim obowiązków jako na państwie bandery na mocy konwencji UNCLOS oraz UNFSA. W szczególności nieprzesłanie terminowo informacji dotyczącej danych statystycznych, VMS, połowów i nakładów połowowych, przeładunków na morzu, programu obserwatorów osłabia możliwość spełnienia przez Belize jego obowiązków na mocy art. 117 i 118 konwencji UNCLOS, nakładających na państwo obowiązek przyjęcia dla swoich podmiotów krajowych środków służących ochronie żywych zasobów morza pełnego oraz współpracy w zakresie środków ochrony żywych zasobów morza na obszarze morza pełnego i zarządzania nimi.

| (63) | Jak opisano w motywie 46 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., podczas wizyty w Belize przeprowadzonej w listopadzie 2010 r. wykryto szereg niedociągnięć, w szczególności w zakresie możliwości operacyjnych systemu VMS oraz programu obserwatorów. Inne przesłanki do obaw, odnoszące się do systemu inspekcji oraz nadzoru nad przeładunkiem, wskazano w motywie 51 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w związku ze sprawozdaniem IOTC w sprawie zgodności za 2010 r. W tym kontekście informacje przekazane przez władze Belize w odniesieniu do stworzenia rzetelnego systemu inspekcji, programu obserwatorów, sprawozdań z wyładunku, nadzoru nad przeładunkiem i monitorowania wyładowywanych połowów wskazały, że władze nie zapewniły skutecznej i wydajnej kontroli i monitorowania statków pływających pod banderą Belize, zgodnie ze zobowiązaniami międzynarodowymi. W szczególności zachęcano Belize do opracowania i wdrożenia krajowego systemu monitorowania, kontroli i nadzoru, systemu dzienników pokładowych i raportowania połowów, systemu deklaracji wyładunkowych, systemu inspekcji i kontroli wyładunku, systemu wyznaczonych portów oraz programu obserwatorów. Władze Belize przekazały informacje o krajowym programie obserwatorów oraz najważniejszych cechach nowego systemu monitoringu statków i e-rejestru. Jednakże te dokumenty prezentują jedynie przygotowawczy etap procesu i nie zawierają szczegółowego harmonogramu wejścia w życie i właściwego wdrożenia. Projekt harmonogramu inspekcji połowów pełnomorskich w portach, przedstawiony przez Belize w dniu 5 marca 2013 r., znajduje się na etapie przygotowawczym i wymaga intensywnego dalszego rozwoju, zanim przyniesie jakiekolwiek praktyczne skutki. Krajowy program obserwatorów nadal znajduje się na etapie opracowywania. Obecny system inspekcji nie zapewnia właściwego objęcia floty statków pływających pod banderą Belize, prowadzących działalność na pełnym morzu, z uwagi na nieodpowiednie środki inspekcji. W tym kontekście przypomina się, że Belize ma poważne problemy z danymi raportowymi dla poszczególnych RFMO, co osłabia zdolność kraju do realizacji jego zobowiązań jako państwa bandery. |
| --- | --- |

(63)

Jak opisano w motywie 46 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., podczas wizyty w Belize przeprowadzonej w listopadzie 2010 r. wykryto szereg niedociągnięć, w szczególności w zakresie możliwości operacyjnych systemu VMS oraz programu obserwatorów. Inne przesłanki do obaw, odnoszące się do systemu inspekcji oraz nadzoru nad przeładunkiem, wskazano w motywie 51 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w związku ze sprawozdaniem IOTC w sprawie zgodności za 2010 r. W tym kontekście informacje przekazane przez władze Belize w odniesieniu do stworzenia rzetelnego systemu inspekcji, programu obserwatorów, sprawozdań z wyładunku, nadzoru nad przeładunkiem i monitorowania wyładowywanych połowów wskazały, że władze nie zapewniły skutecznej i wydajnej kontroli i monitorowania statków pływających pod banderą Belize, zgodnie ze zobowiązaniami międzynarodowymi. W szczególności zachęcano Belize do opracowania i wdrożenia krajowego systemu monitorowania, kontroli i nadzoru, systemu dzienników pokładowych i raportowania połowów, systemu deklaracji wyładunkowych, systemu inspekcji i kontroli wyładunku, systemu wyznaczonych portów oraz programu obserwatorów. Władze Belize przekazały informacje o krajowym programie obserwatorów oraz najważniejszych cechach nowego systemu monitoringu statków i e-rejestru. Jednakże te dokumenty prezentują jedynie przygotowawczy etap procesu i nie zawierają szczegółowego harmonogramu wejścia w życie i właściwego wdrożenia. Projekt harmonogramu inspekcji połowów pełnomorskich w portach, przedstawiony przez Belize w dniu 5 marca 2013 r., znajduje się na etapie przygotowawczym i wymaga intensywnego dalszego rozwoju, zanim przyniesie jakiekolwiek praktyczne skutki. Krajowy program obserwatorów nadal znajduje się na etapie opracowywania. Obecny system inspekcji nie zapewnia właściwego objęcia floty statków pływających pod banderą Belize, prowadzących działalność na pełnym morzu, z uwagi na nieodpowiednie środki inspekcji. W tym kontekście przypomina się, że Belize ma poważne problemy z danymi raportowymi dla poszczególnych RFMO, co osłabia zdolność kraju do realizacji jego zobowiązań jako państwa bandery.

| (64) | Jak określono w motywach 41–42 oraz 51–52 decyzji Komisji z listopada 2012 r. oraz w motywie 62 preambuły do niniejszej decyzji, Belize nie wypełniło swoich obowiązków w zakresie rejestracji i sprawozdawczości. Po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Belize poinformowało, że kwestia rejestrów nie była problemem merytorycznym, nie podważając jednak istnienia ustaleń dotyczących przestrzegania przepisów RFMO. W tym kontekście zauważa się, że występują rozbieżności między oficjalną dokumentacją RFMO a oświadczeniami Belize. W szczególności Komisja stwierdziła, że w Belize system elektronicznego raportowania o połowach znajduje się dopiero na etapie tworzenia i wymaga dalszych testów. W rzeczywistości informacja przedstawiona przez Belize nie wpłynęła w żaden sposób na zgodność tego państwa z systemami zgodności RFMO, wskazanymi w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Belize nie poparło swoich oświadczeń odpowiednią dokumentacją, która pozwoliłaby Komisji na pominięcie istniejących sprawozdań RFMO w sprawie zgodności, które – jak już stwierdzono w tej sekcji – nader krytycznie odnoszą się do działań podejmowanych przez Belize na rzecz wdrożenia prawa międzynarodowego. Od przyjęcia decyzji Komisji w dniu 15 listopada 2012 r. nie osiągnięto w tym zakresie żadnego postępu. |
| --- | --- |

(64)

Jak określono w motywach 41–42 oraz 51–52 decyzji Komisji z listopada 2012 r. oraz w motywie 62 preambuły do niniejszej decyzji, Belize nie wypełniło swoich obowiązków w zakresie rejestracji i sprawozdawczości. Po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Belize poinformowało, że kwestia rejestrów nie była problemem merytorycznym, nie podważając jednak istnienia ustaleń dotyczących przestrzegania przepisów RFMO. W tym kontekście zauważa się, że występują rozbieżności między oficjalną dokumentacją RFMO a oświadczeniami Belize. W szczególności Komisja stwierdziła, że w Belize system elektronicznego raportowania o połowach znajduje się dopiero na etapie tworzenia i wymaga dalszych testów. W rzeczywistości informacja przedstawiona przez Belize nie wpłynęła w żaden sposób na zgodność tego państwa z systemami zgodności RFMO, wskazanymi w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Belize nie poparło swoich oświadczeń odpowiednią dokumentacją, która pozwoliłaby Komisji na pominięcie istniejących sprawozdań RFMO w sprawie zgodności, które – jak już stwierdzono w tej sekcji – nader krytycznie odnoszą się do działań podejmowanych przez Belize na rzecz wdrożenia prawa międzynarodowego. Od przyjęcia decyzji Komisji w dniu 15 listopada 2012 r. nie osiągnięto w tym zakresie żadnego postępu.

| (65) | W odniesieniu do systemu monitorowania statków (VMS), o którym mowa w motywach 48 i 52 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz w motywie 63 niniejszej decyzji, Komisja przypomina o różnych problemach wskazywanych przez WCPFC, IOTC i ICCAT. Po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Belize stwierdziło, że prowadzi proces usprawniania swojego systemu VMS. Jednakże nowy system informacji o zasobach rybnych oraz system e-rejestru znajduje się na etapie tworzenia i jeszcze nie działa. Co więcej, Belize nie dysponuje funkcjonującym Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR). W odniesieniu do przestrzegania wymogów RFMO dotyczących VMS istnieją rozbieżności między oficjalną dokumentacją RFMO a oświadczeniami Belize. Belize zakwestionowało wnioski RFMO. Jednakże informacje przedstawione przez Belize nie wykazały jakiejkolwiek zmiany w działaniach tego kraju w ramach systemów zgodności RFMO. Belize nie poparło swoich oświadczeń za pomocą odpowiedniej dokumentacji, która pozwoliłaby Komisji pominąć istniejące sprawozdania RFMO w sprawie zgodności. Z tego względu Belize nie spełnia warunków określonych w art. 18 ust. 3 lit. g) UNFSA w odniesieniu do informacji gromadzonych w sprawie zdolności władz Belize w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru, w szczególności ich zdolności operacyjnych i funkcjonalności. |
| --- | --- |

(65)

W odniesieniu do systemu monitorowania statków (VMS), o którym mowa w motywach 48 i 52 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz w motywie 63 niniejszej decyzji, Komisja przypomina o różnych problemach wskazywanych przez WCPFC, IOTC i ICCAT. Po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Belize stwierdziło, że prowadzi proces usprawniania swojego systemu VMS. Jednakże nowy system informacji o zasobach rybnych oraz system e-rejestru znajduje się na etapie tworzenia i jeszcze nie działa. Co więcej, Belize nie dysponuje funkcjonującym Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR). W odniesieniu do przestrzegania wymogów RFMO dotyczących VMS istnieją rozbieżności między oficjalną dokumentacją RFMO a oświadczeniami Belize. Belize zakwestionowało wnioski RFMO. Jednakże informacje przedstawione przez Belize nie wykazały jakiejkolwiek zmiany w działaniach tego kraju w ramach systemów zgodności RFMO. Belize nie poparło swoich oświadczeń za pomocą odpowiedniej dokumentacji, która pozwoliłaby Komisji pominąć istniejące sprawozdania RFMO w sprawie zgodności. Z tego względu Belize nie spełnia warunków określonych w art. 18 ust. 3 lit. g) UNFSA w odniesieniu do informacji gromadzonych w sprawie zdolności władz Belize w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru, w szczególności ich zdolności operacyjnych i funkcjonalności.

| (66) | Elementy, o których mowa w sekcji 3.3 niniejszej decyzji, wskazują, że postępowanie Belize narusza wymogi art. 18 ust. 3 UNFSA. |
| --- | --- |

(66)

Elementy, o których mowa w sekcji 3.3 niniejszej decyzji, wskazują, że postępowanie Belize narusza wymogi art. 18 ust. 3 UNFSA.

| (67) | Jak podkreślono w motywie 63 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Belize prowadzi międzynarodowy rejestr morskiej żeglugi handlowej (IMMARBE) służący do rejestracji statków, który nie gwarantuje, że statki pływające pod banderą Belize są rzeczywiście związane z tym państwem. Belize poinformowało, że sprawuje kontrolę nad swoją flotą rybacką bez względu na to, że IMMARBE zarządzane jest przez podmiot prywatny. Na podstawie publicznie dostępnej informacji ujawniono, że od czerwca 2013 r. rząd Belize (9) przejął operacyjną kontrolę nad IMMARBE. Chociaż Belize podjęło decyzję o nacjonalizacji IMMARBE w dniu 13 lipca 2013 r., Komisja nie otrzymała od Belize żadnej informacji, iż zapewni ono dodatkowe elementy potwierdzające faktyczne powiązanie między Belize a statkami zarejestrowanymi pod jego banderą. Taka sytuacja nadal jest niezgodna ze zobowiązaniami określonymi w art. 91 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(67)

Jak podkreślono w motywie 63 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Belize prowadzi międzynarodowy rejestr morskiej żeglugi handlowej (IMMARBE) służący do rejestracji statków, który nie gwarantuje, że statki pływające pod banderą Belize są rzeczywiście związane z tym państwem. Belize poinformowało, że sprawuje kontrolę nad swoją flotą rybacką bez względu na to, że IMMARBE zarządzane jest przez podmiot prywatny. Na podstawie publicznie dostępnej informacji ujawniono, że od czerwca 2013 r. rząd Belize (9) przejął operacyjną kontrolę nad IMMARBE. Chociaż Belize podjęło decyzję o nacjonalizacji IMMARBE w dniu 13 lipca 2013 r., Komisja nie otrzymała od Belize żadnej informacji, iż zapewni ono dodatkowe elementy potwierdzające faktyczne powiązanie między Belize a statkami zarejestrowanymi pod jego banderą. Taka sytuacja nadal jest niezgodna ze zobowiązaniami określonymi w art. 91 konwencji UNCLOS.

| (68) | Z tego względu działania podjęte przez Belize w świetle jego obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia postanowień art. 91, 117 i 118 konwencji UNCLOS oraz art. 18 ust. 3 UNFSA. |
| --- | --- |

(68)

Z tego względu działania podjęte przez Belize w świetle jego obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia postanowień art. 91, 117 i 118 konwencji UNCLOS oraz art. 18 ust. 3 UNFSA.

| (69) | W kontekście motywów 39–63 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Belize nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych przepisów, uregulowań oraz środków ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

(69)

W kontekście motywów 39–63 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Belize nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych przepisów, uregulowań oraz środków ochrony i zarządzania.

3.4.   Szczególne ograniczenia państw rozwijających się

| (70) | Przypomina się, że według wskaźnika rozwoju społecznego Organizacji Narodów Zjednoczonych (10) Belize jest państwem o średnim stopniu rozwoju społecznego (96. miejsce spośród 186 państw), a zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Belize należy do kategorii kraju o średnio niskich dochodach. |
| --- | --- |

(70)

Przypomina się, że według wskaźnika rozwoju społecznego Organizacji Narodów Zjednoczonych (10) Belize jest państwem o średnim stopniu rozwoju społecznego (96. miejsce spośród 186 państw), a zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Belize należy do kategorii kraju o średnio niskich dochodach.

| (71) | Jak stwierdzono w motywie 66 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., nie można było znaleźć bezpośredniego dowodu na to, że niewypełnienie przez Belize obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jest spowodowane brakiem rozwoju. Po dniu 15 listopada 2012 r. nie przedstawiono żadnych dodatkowych konkretnych dowodów świadczących o tym, że stwierdzone niedociągnięcia są skutkiem braku możliwości i infrastruktury administracyjnej. |
| --- | --- |

(71)

Jak stwierdzono w motywie 66 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., nie można było znaleźć bezpośredniego dowodu na to, że niewypełnienie przez Belize obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jest spowodowane brakiem rozwoju. Po dniu 15 listopada 2012 r. nie przedstawiono żadnych dodatkowych konkretnych dowodów świadczących o tym, że stwierdzone niedociągnięcia są skutkiem braku możliwości i infrastruktury administracyjnej.

| (72) | Biorąc pod uwagę motywy 65–66 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Belize nie ma negatywnego wpływu na jego stopień rozwoju i ogólną działalność w odniesieniu do rybołówstwa. |
| --- | --- |

(72)

Biorąc pod uwagę motywy 65–66 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Belize nie ma negatywnego wpływu na jego stopień rozwoju i ogólną działalność w odniesieniu do rybołówstwa.

4.   POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE KRÓLESTWA KAMBODŻY

| (73) | W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Królestwo Kambodży (Kambodżę) o decyzji Komisji podjętej na mocy przepisów art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zgodnie z którą rozważa możliwość uznania Kambodży za niewspółpracujące państwo trzecie (11). |
| --- | --- |

(73)

W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Królestwo Kambodży (Kambodżę) o decyzji Komisji podjętej na mocy przepisów art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zgodnie z którą rozważa możliwość uznania Kambodży za niewspółpracujące państwo trzecie (11).

| (74) | Komisja zachęciła Kambodżę, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji Komisji. |
| --- | --- |

(74)

Komisja zachęciła Kambodżę, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji Komisji.

| (75) | W zaproponowanym planie działania Komisja stwierdziła kilka przypadków niewdrożenia obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, związanych w szczególności z przyjęciem odpowiednich ram prawnych, brakiem odpowiedniego i skutecznego systemu monitorowania, kontroli i inspekcji, brakiem odstraszającego systemu sankcji oraz właściwym wdrożeniem systemu świadectw połowowych. Stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych i warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, na przykład międzynarodowego planu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom (IPOA–UN). Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia. |
| --- | --- |

(75)

W zaproponowanym planie działania Komisja stwierdziła kilka przypadków niewdrożenia obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, związanych w szczególności z przyjęciem odpowiednich ram prawnych, brakiem odpowiedniego i skutecznego systemu monitorowania, kontroli i inspekcji, brakiem odstraszającego systemu sankcji oraz właściwym wdrożeniem systemu świadectw połowowych. Stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych i warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, na przykład międzynarodowego planu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom (IPOA–UN). Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia.

| (76) | W dniu 22 listopada 2012 r. Komisja spotkała się w Brukseli z przedstawicielami władz Kambodży celem wyjaśnienia aktualnej sytuacji i dalszych działań w następstwie decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(76)

W dniu 22 listopada 2012 r. Komisja spotkała się w Brukseli z przedstawicielami władz Kambodży celem wyjaśnienia aktualnej sytuacji i dalszych działań w następstwie decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (77) | W dniu 7 lutego 2013 r. Kambodża udzieliła odpowiedzi na pismo z dnia 15 listopada 2012 r., przekazując wykaz środków przyjętych dla zwalczania połowów NNN. Kambodża stwierdziła, że opracowała ramy planowania strategicznego dla rybołówstwa na lata 2010–2019, w tym kodeks postępowania Kambodży na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa, podstawowy dokument służący kontroli i rozwojowi morskich zasobów rybackich oraz eliminacji nielegalnych połowów, dziennik pokładowy statków rybackich dla połowów morskich oraz oświadczenie w sprawie technicznych wymogów zarządzania statkami rybackimi. Kambodża stwierdziła również, że dokonała wzmocnienia i rozszerzenia systemu monitorowania, kontroli i nadzoru oraz współpracowała z państwami należącymi do regionalnego planu działania (RPOA) w celu wdrożenia regionalnego planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN. W piśmie z dnia 7 lutego 2013 r. Kambodża stwierdziła, że potrzebuje więcej czasu na pełną realizację jej zobowiązań ze względu na niedostateczne zasoby ludzkie i finansowe. |
| --- | --- |

(77)

W dniu 7 lutego 2013 r. Kambodża udzieliła odpowiedzi na pismo z dnia 15 listopada 2012 r., przekazując wykaz środków przyjętych dla zwalczania połowów NNN. Kambodża stwierdziła, że opracowała ramy planowania strategicznego dla rybołówstwa na lata 2010–2019, w tym kodeks postępowania Kambodży na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa, podstawowy dokument służący kontroli i rozwojowi morskich zasobów rybackich oraz eliminacji nielegalnych połowów, dziennik pokładowy statków rybackich dla połowów morskich oraz oświadczenie w sprawie technicznych wymogów zarządzania statkami rybackimi. Kambodża stwierdziła również, że dokonała wzmocnienia i rozszerzenia systemu monitorowania, kontroli i nadzoru oraz współpracowała z państwami należącymi do regionalnego planu działania (RPOA) w celu wdrożenia regionalnego planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN. W piśmie z dnia 7 lutego 2013 r. Kambodża stwierdziła, że potrzebuje więcej czasu na pełną realizację jej zobowiązań ze względu na niedostateczne zasoby ludzkie i finansowe.

| (78) | Komisja podjęła szereg prób nawiązania kontaktu z Kambodżą w celu pogłębienia rozmów dotyczących proponowanego planu działania. W dniu 29 kwietnia 2013 r. Komisja wysłała drugie pismo, w którym przypomniała o zgłoszonym przez siebie w dniu 15 listopada 2012 r. postulacie oraz zwróciła się o dokumenty potwierdzające działania podjęte już przez Kambodżę. |
| --- | --- |

(78)

Komisja podjęła szereg prób nawiązania kontaktu z Kambodżą w celu pogłębienia rozmów dotyczących proponowanego planu działania. W dniu 29 kwietnia 2013 r. Komisja wysłała drugie pismo, w którym przypomniała o zgłoszonym przez siebie w dniu 15 listopada 2012 r. postulacie oraz zwróciła się o dokumenty potwierdzające działania podjęte już przez Kambodżę.

| (79) | W dniu 24 maja 2013 r. zorganizowano wideokonferencję z przedstawicielami Kambodży. W trakcie wideokonferencji przedstawiciele Kambodży przedstawili następujące ustne informacje: system rejestracji statków został zmieniony w 2003 r., kiedy rejestr przeniesiono z prywatnego podmiotu mającego siedzibę w Singapurze do prywatnego podmiotu mającego siedzibę w Korei. Kambodża podkreśliła swoją wolę przestrzegania wszystkich uregulowań międzynarodowych i krajowych. Narzędziem stosowanym przez Kambodżę do zwalczania połowów NNN miało być wyrejestrowanie statków podejrzewanych o prowadzenie połowów NNN. Kilka statków NNN miałoby ulec wyrejestrowaniu. Ponadto jeżeli statek znajduje się w wykazie statków NNN, nie może zostać zarejestrowany w Kambodży. Kambodża stwierdziła, że nie dokonywała rejestracji nowych statków rybackich od 2010 r. |
| --- | --- |

(79)

W dniu 24 maja 2013 r. zorganizowano wideokonferencję z przedstawicielami Kambodży. W trakcie wideokonferencji przedstawiciele Kambodży przedstawili następujące ustne informacje: system rejestracji statków został zmieniony w 2003 r., kiedy rejestr przeniesiono z prywatnego podmiotu mającego siedzibę w Singapurze do prywatnego podmiotu mającego siedzibę w Korei. Kambodża podkreśliła swoją wolę przestrzegania wszystkich uregulowań międzynarodowych i krajowych. Narzędziem stosowanym przez Kambodżę do zwalczania połowów NNN miało być wyrejestrowanie statków podejrzewanych o prowadzenie połowów NNN. Kilka statków NNN miałoby ulec wyrejestrowaniu. Ponadto jeżeli statek znajduje się w wykazie statków NNN, nie może zostać zarejestrowany w Kambodży. Kambodża stwierdziła, że nie dokonywała rejestracji nowych statków rybackich od 2010 r.

| (80) | W trakcie wideokonferencji w dniu 24 maja 2013 r. Komisja zwróciła uwagę na ustalenia w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., przypomniała władzom Kambodży o konieczności pilnego usunięcia stwierdzonych niedociągnięć oraz przekazania dokumentacji potwierdzającej złożone przez Kambodżę oświadczenia ustne i pisemne, a także wyjaśniła ewentualne skutki w przypadku nieusunięcia stwierdzonych niedociągnięć. |
| --- | --- |

(80)

W trakcie wideokonferencji w dniu 24 maja 2013 r. Komisja zwróciła uwagę na ustalenia w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., przypomniała władzom Kambodży o konieczności pilnego usunięcia stwierdzonych niedociągnięć oraz przekazania dokumentacji potwierdzającej złożone przez Kambodżę oświadczenia ustne i pisemne, a także wyjaśniła ewentualne skutki w przypadku nieusunięcia stwierdzonych niedociągnięć.

| (81) | W piśmie z dnia 14 czerwca 2013 r. Kambodża przesłała dodatkowe elementy dotyczące jej aktualnej polityki zwalczania połowów NNN oraz planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN, stosowane przez jej Administrację Państwa Bandery, Międzynarodowy Rejestr Statków Kambodży. Były one zgodne z ustnymi oświadczeniami złożonymi w trakcie wideokonferencji w dniu 24 maja 2013 r. Kambodża dostarczyła również wykaz statków rybackich oraz statków do przewozu ryb/chłodniowców/towarowych statków chłodni, pływających pod banderą Kambodży w maju 2013 r. |
| --- | --- |

(81)

W piśmie z dnia 14 czerwca 2013 r. Kambodża przesłała dodatkowe elementy dotyczące jej aktualnej polityki zwalczania połowów NNN oraz planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN, stosowane przez jej Administrację Państwa Bandery, Międzynarodowy Rejestr Statków Kambodży. Były one zgodne z ustnymi oświadczeniami złożonymi w trakcie wideokonferencji w dniu 24 maja 2013 r. Kambodża dostarczyła również wykaz statków rybackich oraz statków do przewozu ryb/chłodniowców/towarowych statków chłodni, pływających pod banderą Kambodży w maju 2013 r.

| (82) | Kambodża nie przedstawiła informacji, kiedy obecna polityka zwalczania połowów NNN oraz zobowiązania wynikające z planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN zostaną przeniesione do wiążących przepisów prawnych oraz zostaną zrealizowane i wdrożone przez władze Kambodży. |
| --- | --- |

(82)

Kambodża nie przedstawiła informacji, kiedy obecna polityka zwalczania połowów NNN oraz zobowiązania wynikające z planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN zostaną przeniesione do wiążących przepisów prawnych oraz zostaną zrealizowane i wdrożone przez władze Kambodży.

| (83) | Komisja nie otrzymała dalszych i bardziej szczegółowych informacji o działaniach podejmowanych przez Kambodżę na rzecz zwalczania połowów NNN. |
| --- | --- |

(83)

Komisja nie otrzymała dalszych i bardziej szczegółowych informacji o działaniach podejmowanych przez Kambodżę na rzecz zwalczania połowów NNN.

| (84) | Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne, przedłożone przez Kambodżę po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Kambodża była na bieżąco informowana ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji. |
| --- | --- |

(84)

Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne, przedłożone przez Kambodżę po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Kambodża była na bieżąco informowana ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji.

| (85) | W świetle zebranych elementów, jak pokazano w następnej sekcji, Komisja uważa, że Kambodża nie zareagowała w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, nie wdrożono również w pełni środków proponowanych w załączonym planie działania. |
| --- | --- |

(85)

W świetle zebranych elementów, jak pokazano w następnej sekcji, Komisja uważa, że Kambodża nie zareagowała w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, nie wdrożono również w pełni środków proponowanych w załączonym planie działania.

5.   UZNANIE KAMBODŻY ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

| (86) | Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN niniejszym Komisja dokonuje przeglądu przestrzegania przez Kambodżę jej zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, zgodnie z ustaleniami w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i proponowanym planem działania, w kształcie uwzględniającym istotne informacje przekazane przez Kambodżę. Do celów niniejszego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(86)

Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN niniejszym Komisja dokonuje przeglądu przestrzegania przez Kambodżę jej zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, zgodnie z ustaleniami w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i proponowanym planem działania, w kształcie uwzględniającym istotne informacje przekazane przez Kambodżę. Do celów niniejszego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

5.1.   Powtarzające się przypadki statków prowadzących połowy NNN oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN (art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (87) | Jak podkreślono w motywach 75 i 76 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., na podstawie informacji pochodzących z RFMO oraz własnych działań, Komisja stwierdziła kilka przypadków prowadzenia działalności NNN przez statki pływające pod banderą Kambodży. |
| --- | --- |

(87)

Jak podkreślono w motywach 75 i 76 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., na podstawie informacji pochodzących z RFMO oraz własnych działań, Komisja stwierdziła kilka przypadków prowadzenia działalności NNN przez statki pływające pod banderą Kambodży.

| (88) | Jak podkreślono w motywie 75 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., na podstawie informacji pochodzących z wykazów statków NNN sporządzonych przez RFMO Komisja stwierdziła kilka przypadków prowadzenia działalności NNN przez statki pływające pod banderą Kambodży lub posiadające licencję połowową wydaną przez Kambodżę. Statek rybacki Draco-1 (obecna nazwa (12): Shaanxi Henan 33; nazwa w listopadzie 2012 r., o której mowa w motywie 75 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.: Xiong Nu Baru 33), pływający pod banderą Kambodży, zaobserwowano podczas nielegalnego połowu na obszarze CCAMLR w styczniu 2010 r. (13) i w kwietniu 2010 r. (14). Ponadto statek rybacki Trosky (obecna nazwa (15): Huiqunan; nazwa w listopadzie 2012 r., o której mowa w motywie 75 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.: Yangzi Hua 44), pływający pod banderą Kambodży, zaobserwowano podczas nielegalnego połowu na obszarze CCAMLR w kwietniu 2010 r. (16). |
| --- | --- |

(88)

Jak podkreślono w motywie 75 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., na podstawie informacji pochodzących z wykazów statków NNN sporządzonych przez RFMO Komisja stwierdziła kilka przypadków prowadzenia działalności NNN przez statki pływające pod banderą Kambodży lub posiadające licencję połowową wydaną przez Kambodżę. Statek rybacki Draco-1 (obecna nazwa (12): Shaanxi Henan 33; nazwa w listopadzie 2012 r., o której mowa w motywie 75 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.: Xiong Nu Baru 33), pływający pod banderą Kambodży, zaobserwowano podczas nielegalnego połowu na obszarze CCAMLR w styczniu 2010 r. (13) i w kwietniu 2010 r. (14). Ponadto statek rybacki Trosky (obecna nazwa (15): Huiqunan; nazwa w listopadzie 2012 r., o której mowa w motywie 75 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.: Yangzi Hua 44), pływający pod banderą Kambodży, zaobserwowano podczas nielegalnego połowu na obszarze CCAMLR w kwietniu 2010 r. (16).

| (89) | Jak podkreślono w sekcji 5.1 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., występowanie w wykazach statków NNN sporządzonych przez RFMO kilku statków NNN, które pływały pod banderą Kambodży po wpisaniu ich do tych wykazów, wyraźnie wskazuje, że Kambodża nie wypełniła spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

(89)

Jak podkreślono w sekcji 5.1 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., występowanie w wykazach statków NNN sporządzonych przez RFMO kilku statków NNN, które pływały pod banderą Kambodży po wpisaniu ich do tych wykazów, wyraźnie wskazuje, że Kambodża nie wypełniła spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy prawa międzynarodowego.

| (90) | Ponadto, jak określono w motywie 76 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zgromadziła dowody potwierdzające naruszanie przez Kambodżę środków ochrony i zarządzania, wymaganych na mocy prawa międzynarodowego. W szczególności Komisja zgromadziła na podstawie unijnych świadectw połowowych udokumentowane informacje potwierdzające powtarzające się przypadki naruszenia środków ochrony i zarządzania ICCAT przez statek kambodżański, co sprawiło, że sklasyfikowano te przypadki jako działalność połowową NNN. Wspomniane naruszenia odnosiły się do kambodżańskiego transportowca, który odbierał na morzu ryby od statków rybackich do połowów okrężnicą. Zgodnie z zaleceniem ICCAT 06-11 statki rybackie do połowów okrężnicą nie mogą dokonywać przeładunku gatunków tuńczyka na morzu na obszarze ICCAT. Ponadto kambodżański transportowiec nie figurował w prowadzonym przez ICCAT rejestrze transportowców upoważnionych do prowadzenia działalności na obszarze ICCAT zgodnie z postanowieniami sekcji 3 zalecenia ICCAT 06-11. Władze Kambodży nie podjęły żadnych działań w tej sprawie. Postępowanie Kambodży jest sprzeczne z wymogami art. 94 ust. 1 i 2 konwencji UNCLOS, które stanowią, że każde państwo skutecznie poddaje swojej jurysdykcji i kontroli każdy statek, który pływa pod jego banderą. Kambodża nie zapewniła odpowiednich sankcji, środków odstraszających od powtarzania naruszeń i pozbawiających sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności, co jest sprzeczne z zaleceniem w pkt 21 planu IPOA–IUU. |
| --- | --- |

(90)

Ponadto, jak określono w motywie 76 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zgromadziła dowody potwierdzające naruszanie przez Kambodżę środków ochrony i zarządzania, wymaganych na mocy prawa międzynarodowego. W szczególności Komisja zgromadziła na podstawie unijnych świadectw połowowych udokumentowane informacje potwierdzające powtarzające się przypadki naruszenia środków ochrony i zarządzania ICCAT przez statek kambodżański, co sprawiło, że sklasyfikowano te przypadki jako działalność połowową NNN. Wspomniane naruszenia odnosiły się do kambodżańskiego transportowca, który odbierał na morzu ryby od statków rybackich do połowów okrężnicą. Zgodnie z zaleceniem ICCAT 06-11 statki rybackie do połowów okrężnicą nie mogą dokonywać przeładunku gatunków tuńczyka na morzu na obszarze ICCAT. Ponadto kambodżański transportowiec nie figurował w prowadzonym przez ICCAT rejestrze transportowców upoważnionych do prowadzenia działalności na obszarze ICCAT zgodnie z postanowieniami sekcji 3 zalecenia ICCAT 06-11. Władze Kambodży nie podjęły żadnych działań w tej sprawie. Postępowanie Kambodży jest sprzeczne z wymogami art. 94 ust. 1 i 2 konwencji UNCLOS, które stanowią, że każde państwo skutecznie poddaje swojej jurysdykcji i kontroli każdy statek, który pływa pod jego banderą. Kambodża nie zapewniła odpowiednich sankcji, środków odstraszających od powtarzania naruszeń i pozbawiających sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności, co jest sprzeczne z zaleceniem w pkt 21 planu IPOA–IUU.

| (91) | W kontekście wyżej wymienionych, sprawdzonych przypadków połowów NNN przez statki pływające pod banderą Kambodży, a także pomimo sformułowanych w tym zakresie postulatów w planie działania, Kambodża nie przedstawiła żadnej dokumentacji wspierającej działania podejmowane przeciwko rzekomym nielegalnym połowom, która potwierdziłaby istnienie odpowiednich sankcji, środków odstraszających od powtarzania naruszeń oraz pozbawiających sprawców korzyści płynących z nielegalnej działalności. Kambodża poinformowała jedynie, że jej polityka zwalczania połowów NNN polega na wycofaniu rejestracji statku i odebraniu wszelkich licencji, świadectw, zezwoleń lub dokumentów wydanych statkom pływającym pod jej banderą. Kambodża nie dysponuje również odpowiednim systemem administracyjnym w celu prowadzenia dochodzeń i monitoringu jej statków. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(91)

W kontekście wyżej wymienionych, sprawdzonych przypadków połowów NNN przez statki pływające pod banderą Kambodży, a także pomimo sformułowanych w tym zakresie postulatów w planie działania, Kambodża nie przedstawiła żadnej dokumentacji wspierającej działania podejmowane przeciwko rzekomym nielegalnym połowom, która potwierdziłaby istnienie odpowiednich sankcji, środków odstraszających od powtarzania naruszeń oraz pozbawiających sprawców korzyści płynących z nielegalnej działalności. Kambodża poinformowała jedynie, że jej polityka zwalczania połowów NNN polega na wycofaniu rejestracji statku i odebraniu wszelkich licencji, świadectw, zezwoleń lub dokumentów wydanych statkom pływającym pod jej banderą. Kambodża nie dysponuje również odpowiednim systemem administracyjnym w celu prowadzenia dochodzeń i monitoringu jej statków. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (92) | W odniesieniu do zmiany ram prawnych, służącej zapewnieniu ochrony żywych zasobów morza pełnego i zarządzania nimi, Kambodża stwierdziła, że opracowała ramy planowania strategicznego dla rybołówstwa na lata 2010–2019, w tym kodeks postępowania Kambodży na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa. Jednakże informacje przekazane przez Kambodżę nie potwierdzają wdrożenia żadnych konkretnych środków dla usunięcia i naprawy niedociągnięć stwierdzonych w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Dokumenty przekazane przez Kambodżę miały charakter ogólny i nie zawierały konkretnego planu działania służącego zapewnieniu ochrony żywych zasobów morza pełnego i zarządzania nimi. Składały się z ogólnych zasad i odnosiły wyłącznie do połowów w Kambodży (w wodach śródlądowych i przybrzeżnych). Obejmowały również opis sektora rybołówstwa w Kambodży i mandat Administracji Rybackiej, który jest bardzo ogólny i nie opisuje szczegółowo konkretnych środków zarządzania połowami. Informacje przekazane przez Kambodżę zawierały analizę potwierdzającą słabe strony ograniczonego zarządzania, otoczenia prawnego i regulacyjnego w niektórych aspektach, brak demarkacji i słabe egzekwowanie przepisów, ograniczone umiejętności, standardy i materiał doradczy. Ponadto, pomimo żądań ze strony Komisji, Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji potwierdzającej zamiar zmiany ram prawnych, wykraczającej poza przyjęcie wyżej wspomnianych ram planowania strategicznego i kodeksu postępowania na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa. |
| --- | --- |

(92)

W odniesieniu do zmiany ram prawnych, służącej zapewnieniu ochrony żywych zasobów morza pełnego i zarządzania nimi, Kambodża stwierdziła, że opracowała ramy planowania strategicznego dla rybołówstwa na lata 2010–2019, w tym kodeks postępowania Kambodży na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa. Jednakże informacje przekazane przez Kambodżę nie potwierdzają wdrożenia żadnych konkretnych środków dla usunięcia i naprawy niedociągnięć stwierdzonych w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Dokumenty przekazane przez Kambodżę miały charakter ogólny i nie zawierały konkretnego planu działania służącego zapewnieniu ochrony żywych zasobów morza pełnego i zarządzania nimi. Składały się z ogólnych zasad i odnosiły wyłącznie do połowów w Kambodży (w wodach śródlądowych i przybrzeżnych). Obejmowały również opis sektora rybołówstwa w Kambodży i mandat Administracji Rybackiej, który jest bardzo ogólny i nie opisuje szczegółowo konkretnych środków zarządzania połowami. Informacje przekazane przez Kambodżę zawierały analizę potwierdzającą słabe strony ograniczonego zarządzania, otoczenia prawnego i regulacyjnego w niektórych aspektach, brak demarkacji i słabe egzekwowanie przepisów, ograniczone umiejętności, standardy i materiał doradczy. Ponadto, pomimo żądań ze strony Komisji, Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji potwierdzającej zamiar zmiany ram prawnych, wykraczającej poza przyjęcie wyżej wspomnianych ram planowania strategicznego i kodeksu postępowania na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa.

| (93) | W odniesieniu do ram prawnych dotyczących rejestracji statków rybackich Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji Kambodża stwierdziła, że zakończyła proces ogłaszania regulaminu technicznego zarządzania statkami rybackimi, który odnosi się do kwestii bezpieczeństwa na morzu. |
| --- | --- |

(93)

W odniesieniu do ram prawnych dotyczących rejestracji statków rybackich Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji Kambodża stwierdziła, że zakończyła proces ogłaszania regulaminu technicznego zarządzania statkami rybackimi, który odnosi się do kwestii bezpieczeństwa na morzu.

| (94) | Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji dotyczącej zmiany ram prawnych służącej wdrożeniu odstraszającego systemu sankcji. |
| --- | --- |

(94)

Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji dotyczącej zmiany ram prawnych służącej wdrożeniu odstraszającego systemu sankcji.

| (95) | Kambodża nie przekazała informacji o kwestiach wskazanych w planie działania dotyczących zmiany ram prawnych, niezbędnej dla umożliwienia władzom zwracania się z żądaniem o udzielenie informacji i badania działań agentów, zarejestrowanych właścicieli i faktycznych właścicieli statków rybackich pływających pod banderą Kambodży. |
| --- | --- |

(95)

Kambodża nie przekazała informacji o kwestiach wskazanych w planie działania dotyczących zmiany ram prawnych, niezbędnej dla umożliwienia władzom zwracania się z żądaniem o udzielenie informacji i badania działań agentów, zarejestrowanych właścicieli i faktycznych właścicieli statków rybackich pływających pod banderą Kambodży.

| (96) | Postępowanie Kambodży w sprawach, o których mowa w tej sekcji niniejszej decyzji, odnoszących się do działań służących eliminacji powtarzających się działań połowowych NNN, jest niezgodne z podstawowymi obowiązkami państw bandery, określonymi w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek, który pływa pod jego banderą, oraz jego kapitana, oficerów i załogę w odniesieniu do administracyjnych, technicznych i socjalnych kwestii dotyczących statku. Informacje przekazywane przez Kambodżę nie pozwalają Komisji na stwierdzenie, że Kambodża dokonała wyraźnej poprawy swoich ram prawnych od przyjęcia decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(96)

Postępowanie Kambodży w sprawach, o których mowa w tej sekcji niniejszej decyzji, odnoszących się do działań służących eliminacji powtarzających się działań połowowych NNN, jest niezgodne z podstawowymi obowiązkami państw bandery, określonymi w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek, który pływa pod jego banderą, oraz jego kapitana, oficerów i załogę w odniesieniu do administracyjnych, technicznych i socjalnych kwestii dotyczących statku. Informacje przekazywane przez Kambodżę nie pozwalają Komisji na stwierdzenie, że Kambodża dokonała wyraźnej poprawy swoich ram prawnych od przyjęcia decyzji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (97) | Z tego względu działania podejmowane przez Kambodżę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla wypełnienia postanowień art. 94 konwencji UNCLOS. Przypomina się, że bez znaczenia jest to, czy Kambodża faktycznie ratyfikowała konwencję UNCLOS, ponieważ postanowienia konwencji UNCLOS dotyczące nawigacji na pełnym morzu (art. 86–115 konwencji UNCLOS) zostały uznane za zwyczajowe prawo międzynarodowe. Za pomocą tych postanowień dokonuje się faktycznej kodyfikacji wcześniejszych przepisów zwyczajowego prawa międzynarodowego i praktycznie dosłownie przejmuje się brzmienie Konwencji o morzu pełnym oraz Konwencji o morzu terytorialnym i morskim pasie przyległym, które Kambodża odpowiednio ratyfikowała i do których przystąpiła. |
| --- | --- |

(97)

Z tego względu działania podejmowane przez Kambodżę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla wypełnienia postanowień art. 94 konwencji UNCLOS. Przypomina się, że bez znaczenia jest to, czy Kambodża faktycznie ratyfikowała konwencję UNCLOS, ponieważ postanowienia konwencji UNCLOS dotyczące nawigacji na pełnym morzu (art. 86–115 konwencji UNCLOS) zostały uznane za zwyczajowe prawo międzynarodowe. Za pomocą tych postanowień dokonuje się faktycznej kodyfikacji wcześniejszych przepisów zwyczajowego prawa międzynarodowego i praktycznie dosłownie przejmuje się brzmienie Konwencji o morzu pełnym oraz Konwencji o morzu terytorialnym i morskim pasie przyległym, które Kambodża odpowiednio ratyfikowała i do których przystąpiła.

| (98) | W kontekście motywów 76–79 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Kambodża nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery w odniesieniu do statków NNN oraz połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jej banderą lub przez jej pomioty krajowe oraz nie podjęła wystarczających środków dla przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN przez statki uprzednio pływające pod jej banderą. |
| --- | --- |

(98)

W kontekście motywów 76–79 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Kambodża nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery w odniesieniu do statków NNN oraz połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jej banderą lub przez jej pomioty krajowe oraz nie podjęła wystarczających środków dla przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN przez statki uprzednio pływające pod jej banderą.

5.2.   Brak współpracy i egzekwowania przepisów (art. 31 ust. 5 lit. b), c) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (99) | Jak określono w motywach 83–86 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała, czy Kambodża podjęła skuteczne środki egzekucyjne w odniesieniu do agentów odpowiedzialnych za połowy NNN i czy stosowano odpowiednio surowe kary dla pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN. |
| --- | --- |

(99)

Jak określono w motywach 83–86 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała, czy Kambodża podjęła skuteczne środki egzekucyjne w odniesieniu do agentów odpowiedzialnych za połowy NNN i czy stosowano odpowiednio surowe kary dla pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN.

| (100) | Jak określono w motywie 84 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Kambodża nie zapewniła odpowiednio surowych kar za połowy NNN prowadzone przez statki i, w możliwie jak największym stopniu, przez podmioty krajowe podlegające jej jurysdykcji, w celu skutecznego zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, a także w celu pozbawiania sprawców korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów. |
| --- | --- |

(100)

Jak określono w motywie 84 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Kambodża nie zapewniła odpowiednio surowych kar za połowy NNN prowadzone przez statki i, w możliwie jak największym stopniu, przez podmioty krajowe podlegające jej jurysdykcji, w celu skutecznego zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, a także w celu pozbawiania sprawców korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów.

| (101) | W trakcie wideokonferencji w dniu 24 maja 2013 r. Kambodża złożyła ustne oświadczenia, że dokonała wyrejestrowania statków podejrzewanych o prowadzenie działalności połowowej NNN. W piśmie z dnia 14 czerwca 2013 r. Kambodża stwierdziła, że w przypadkach stwierdzenia, że dany statek prowadzi nielegalne połowy, w tym jest wpisany do sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN, Międzynarodowy Rejestr Statków Kambodży powinien podjąć natychmiastowe i zdecydowane działania dyscyplinujące, w tym wycofać rejestrację statku i odebrać wszelkie licencje, świadectwa, zezwolenia lub dokumenty wydane statkom pływającym pod banderą Kambodży. Komisja uważa, że samo cofnięcie rejestracji statku bez jakichkolwiek dodatkowych kar pieniężnych lub innych sankcji nie jest dostatecznie surowym środkiem. Samo cofnięcie rejestracji nie pozbawia skutecznie sprawcy korzyści płynących z jego nielegalnej działalności. Ponadto nie uniemożliwia ono sprawcy dokonania zmiany bandery takiego statku na tanią banderę. Poza tym, pomimo żądań ze strony Komisji, Kambodża nie przesłała żadnej dokumentacji popierającej te oświadczenia ustne i pisemne. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(101)

W trakcie wideokonferencji w dniu 24 maja 2013 r. Kambodża złożyła ustne oświadczenia, że dokonała wyrejestrowania statków podejrzewanych o prowadzenie działalności połowowej NNN. W piśmie z dnia 14 czerwca 2013 r. Kambodża stwierdziła, że w przypadkach stwierdzenia, że dany statek prowadzi nielegalne połowy, w tym jest wpisany do sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN, Międzynarodowy Rejestr Statków Kambodży powinien podjąć natychmiastowe i zdecydowane działania dyscyplinujące, w tym wycofać rejestrację statku i odebrać wszelkie licencje, świadectwa, zezwolenia lub dokumenty wydane statkom pływającym pod banderą Kambodży. Komisja uważa, że samo cofnięcie rejestracji statku bez jakichkolwiek dodatkowych kar pieniężnych lub innych sankcji nie jest dostatecznie surowym środkiem. Samo cofnięcie rejestracji nie pozbawia skutecznie sprawcy korzyści płynących z jego nielegalnej działalności. Ponadto nie uniemożliwia ono sprawcy dokonania zmiany bandery takiego statku na tanią banderę. Poza tym, pomimo żądań ze strony Komisji, Kambodża nie przesłała żadnej dokumentacji popierającej te oświadczenia ustne i pisemne. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (102) | Jak wyjaśniono w motywach 91–95 niniejszej decyzji, po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Kambodża nie stworzyła odstraszającego systemu kar. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(102)

Jak wyjaśniono w motywach 91–95 niniejszej decyzji, po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Kambodża nie stworzyła odstraszającego systemu kar. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (103) | Jak podkreślono w motywie 86 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w Kambodży występuje problem ograniczonych możliwości współpracy z innymi państwami oraz realizacji działań egzekucyjnych, powiązany z brakiem otoczenia prawnego i administracyjnego oraz upoważnienia dla władz do realizacji ich obowiązków. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(103)

Jak podkreślono w motywie 86 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w Kambodży występuje problem ograniczonych możliwości współpracy z innymi państwami oraz realizacji działań egzekucyjnych, powiązany z brakiem otoczenia prawnego i administracyjnego oraz upoważnienia dla władz do realizacji ich obowiązków. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (104) | Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji odnoszącej się do szkolenia obserwatorów i urzędników wyładunkowych. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(104)

Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji odnoszącej się do szkolenia obserwatorów i urzędników wyładunkowych. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (105) | Postępowanie Kambodży w sprawach będących przedmiotem tej sekcji niniejszej decyzji, odnoszących się do działań służących współpracy i egzekwowaniu przepisów, jest sprzeczne z podstawowymi obowiązkami państwa bandery, określonymi w art. 94 ust. 1 i 2 konwencji UNCLOS, które stanowią, że każde państwo skutecznie poddaje swojej jurysdykcji i kontroli każdy statek, który pływa pod jego banderą, ponieważ dowodzi niespełniania przez Kambodżę jej obowiązków w odniesieniu do jej statków działających na pełnym morzu. |
| --- | --- |

(105)

Postępowanie Kambodży w sprawach będących przedmiotem tej sekcji niniejszej decyzji, odnoszących się do działań służących współpracy i egzekwowaniu przepisów, jest sprzeczne z podstawowymi obowiązkami państwa bandery, określonymi w art. 94 ust. 1 i 2 konwencji UNCLOS, które stanowią, że każde państwo skutecznie poddaje swojej jurysdykcji i kontroli każdy statek, który pływa pod jego banderą, ponieważ dowodzi niespełniania przez Kambodżę jej obowiązków w odniesieniu do jej statków działających na pełnym morzu.

| (106) | W odniesieniu do historii, rodzaju, okoliczności, zakresu i powagi przejawów analizowanych połowów NNN Komisja wzięła pod uwagę stałą i powtarzającą się działalność połowową NNN statków pływających pod banderą Kambodży do 2013 r. Komisja wzięła również pod uwagę przebieg wydarzeń po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(106)

W odniesieniu do historii, rodzaju, okoliczności, zakresu i powagi przejawów analizowanych połowów NNN Komisja wzięła pod uwagę stałą i powtarzającą się działalność połowową NNN statków pływających pod banderą Kambodży do 2013 r. Komisja wzięła również pod uwagę przebieg wydarzeń po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (107) | Z tego względu działania podejmowane przez Kambodżę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla wypełnienia postanowień art. 94 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(107)

Z tego względu działania podejmowane przez Kambodżę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla wypełnienia postanowień art. 94 konwencji UNCLOS.

| (108) | W świetle motywów 83–86 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 5 lit. b), c) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Kambodża nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery w odniesieniu do współpracy i środków egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

(108)

W świetle motywów 83–86 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 5 lit. b), c) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Kambodża nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery w odniesieniu do współpracy i środków egzekwowania prawa.

5.3.   Niewdrożenie przepisów międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (109) | Jak opisano w motywach 89–96 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała wszelkie informacje, które uznała za istotne, wśród danych opublikowanych przez RFMO, w szczególności przez ICCAT oraz Komisję ds. Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR). Ponadto Komisja zbadała informacje, które uznała za istotne, dotyczące statusu Kambodży jako państwa niebędącego umawiającą się stroną ICCAT i CCAMLR po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(109)

Jak opisano w motywach 89–96 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała wszelkie informacje, które uznała za istotne, wśród danych opublikowanych przez RFMO, w szczególności przez ICCAT oraz Komisję ds. Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR). Ponadto Komisja zbadała informacje, które uznała za istotne, dotyczące statusu Kambodży jako państwa niebędącego umawiającą się stroną ICCAT i CCAMLR po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (110) | Przypomina się, że od czasu przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. ICCAT uzgodniła w sprawozdaniu ICCAT za lata 2012–2013 (17), że należy utrzymać status Kambodży, ponieważ nie otrzymano żadnej odpowiedzi na pisma ICCAT. Wobec braku odpowiedzi Kambodży przedstawiającej wymagane informacje dotyczące przestrzegania środków ochrony i zarządzania ICCAT podjęła decyzję o utrzymaniu statusu Kambodży w 2013 r. Komitet ICCAT faktycznie dokonał przeglądu dostępnej informacji, aby ocenić współpracę państw niebędących umawiającymi się stronami, a po wysłaniu przez Komisję pisma w sprawie statusu do Kambodży sekretariat nie otrzymał żadnej korespondencji. W tym kontekście podjęto decyzję o utrzymaniu statusu Kambodży do czasu otrzymania dalszych informacji. Ta sytuacja stanowi potwierdzenie niewypełnienia przez Kambodżę jakichkolwiek zobowiązań państwa bandery dotyczących środków zarządzania i ochrony, przewidzianych na mocy konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(110)

Przypomina się, że od czasu przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. ICCAT uzgodniła w sprawozdaniu ICCAT za lata 2012–2013 (17), że należy utrzymać status Kambodży, ponieważ nie otrzymano żadnej odpowiedzi na pisma ICCAT. Wobec braku odpowiedzi Kambodży przedstawiającej wymagane informacje dotyczące przestrzegania środków ochrony i zarządzania ICCAT podjęła decyzję o utrzymaniu statusu Kambodży w 2013 r. Komitet ICCAT faktycznie dokonał przeglądu dostępnej informacji, aby ocenić współpracę państw niebędących umawiającymi się stronami, a po wysłaniu przez Komisję pisma w sprawie statusu do Kambodży sekretariat nie otrzymał żadnej korespondencji. W tym kontekście podjęto decyzję o utrzymaniu statusu Kambodży do czasu otrzymania dalszych informacji. Ta sytuacja stanowi potwierdzenie niewypełnienia przez Kambodżę jakichkolwiek zobowiązań państwa bandery dotyczących środków zarządzania i ochrony, przewidzianych na mocy konwencji UNCLOS.

| (111) | Zgodnie z informacją uzyskaną od CCAMRL (18) dotyczącą systemu dokumentowania połowów Kambodża jako niebędące umawiającą się stroną państwo niewspółpracujące z CCAMLR mogła uczestniczyć w połowach antara lub handlu nim w 2012 r. W 2012 r. CCAMLR formalnie zwróciła się do Kambodży w celu pozyskania jej współpracy i uzyskania danych dotyczących handlu antarem. Jednakże od tego czasu nie dostarczono żadnych informacji. Ta sytuacja potwierdza niespełnienie przez Kambodżę jakichkolwiek obowiązków państwa bandery odnoszących się do środków zarządzania i ochrony na mocy konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(111)

Zgodnie z informacją uzyskaną od CCAMRL (18) dotyczącą systemu dokumentowania połowów Kambodża jako niebędące umawiającą się stroną państwo niewspółpracujące z CCAMLR mogła uczestniczyć w połowach antara lub handlu nim w 2012 r. W 2012 r. CCAMLR formalnie zwróciła się do Kambodży w celu pozyskania jej współpracy i uzyskania danych dotyczących handlu antarem. Jednakże od tego czasu nie dostarczono żadnych informacji. Ta sytuacja potwierdza niespełnienie przez Kambodżę jakichkolwiek obowiązków państwa bandery odnoszących się do środków zarządzania i ochrony na mocy konwencji UNCLOS.

| (112) | W odniesieniu do stworzenia wiarygodnego systemu inspekcji, programu obserwatorów, sprawozdań z wyładunku, nadzoru nad przeładunkiem i monitorowania wyładowywanych połowów pomimo postulatów zgłaszanych w planie działania Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji. Kambodża stwierdziła, że zakończyła prace nad dziennikiem pokładowym statków rybackich dla połowów morskich, a także wzmocniła i rozszerzyła system monitorowania, kontroli i nadzoru („system MCS”), nie przedstawiając dalszych szczegółów. Kambodża przesłała jedynie wzór dziennika pokładowego statku rybackiego. Komisji nie przekazano żadnej innej istotnej dokumentacji. Od przyjęcia decyzji Komisji w dniu 15 listopada 2012 r. nie osiągnięto w tym zakresie żadnego postępu. |
| --- | --- |

(112)

W odniesieniu do stworzenia wiarygodnego systemu inspekcji, programu obserwatorów, sprawozdań z wyładunku, nadzoru nad przeładunkiem i monitorowania wyładowywanych połowów pomimo postulatów zgłaszanych w planie działania Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji. Kambodża stwierdziła, że zakończyła prace nad dziennikiem pokładowym statków rybackich dla połowów morskich, a także wzmocniła i rozszerzyła system monitorowania, kontroli i nadzoru („system MCS”), nie przedstawiając dalszych szczegółów. Kambodża przesłała jedynie wzór dziennika pokładowego statku rybackiego. Komisji nie przekazano żadnej innej istotnej dokumentacji. Od przyjęcia decyzji Komisji w dniu 15 listopada 2012 r. nie osiągnięto w tym zakresie żadnego postępu.

| (113) | W odniesieniu do obowiązków w zakresie raportowania i rejestracji Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji, pomimo postulatów w planie działania. Od przyjęcia decyzji Komisji w dniu 15 listopada 2012 r. nie osiągnięto w tym zakresie żadnego postępu. |
| --- | --- |

(113)

W odniesieniu do obowiązków w zakresie raportowania i rejestracji Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji, pomimo postulatów w planie działania. Od przyjęcia decyzji Komisji w dniu 15 listopada 2012 r. nie osiągnięto w tym zakresie żadnego postępu.

| (114) | W zakresie systemu monitorowania statków (VMS) Kambodża stwierdziła, że statki do przewozu ryb pływające pod banderą Kambodży powinny być co do zasady wyposażone w niezbędny system pokładowy, w tym w VMS. Pomimo postulatów zgłaszanych w planie działania, Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji potwierdzającej to stanowisko pisemne. Od przyjęcia decyzji Komisji w dniu 15 listopada 2012 r. nie osiągnięto w tym zakresie żadnego postępu. |
| --- | --- |

(114)

W zakresie systemu monitorowania statków (VMS) Kambodża stwierdziła, że statki do przewozu ryb pływające pod banderą Kambodży powinny być co do zasady wyposażone w niezbędny system pokładowy, w tym w VMS. Pomimo postulatów zgłaszanych w planie działania, Kambodża nie przekazała żadnej dokumentacji potwierdzającej to stanowisko pisemne. Od przyjęcia decyzji Komisji w dniu 15 listopada 2012 r. nie osiągnięto w tym zakresie żadnego postępu.

| (115) | Działając w sposób, o którym mowa w motywach 112–114, Kambodża nie wykazała, że wypełnia warunki określone w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, zgodnie z którymi państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji, zgodnie ze swoim prawem krajowym, każdy statek pływający pod jego banderą oraz jego kapitana, oficerów i załogę w odniesieniu do kwestii administracyjnych, technicznych i socjalnych na statku. |
| --- | --- |

(115)

Działając w sposób, o którym mowa w motywach 112–114, Kambodża nie wykazała, że wypełnia warunki określone w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, zgodnie z którymi państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji, zgodnie ze swoim prawem krajowym, każdy statek pływający pod jego banderą oraz jego kapitana, oficerów i załogę w odniesieniu do kwestii administracyjnych, technicznych i socjalnych na statku.

| (116) | Jak podkreślono w motywie 96 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Kambodża prowadzi międzynarodowy rejestr statków służący do rejestracji statków, który funkcjonuje jako Administracja Państwa Bandery Kambodży, co stwierdzono w piśmie Kambodży z dnia 14 czerwca 2013 r. Międzynarodowy rejestr statków Kambodży znajduje się poza Kambodżą i nie gwarantuje, że statki pływające pod banderą Kambodży są rzeczywiście związane z tym państwem. Kambodża nie przesłała żadnej dokumentacji pokazującej zmianę w systemie rejestracji statków rybackich, poza ustnymi i pisemnymi oświadczeniami, że dokonywanie rejestracji statków rybackich pod banderą Kambodży jest zakazane od 2010 r. W piśmie z dnia 14 czerwca 2013 r. wskazuje się, że Kambodża miała w maju 2013 r. 6 statków rybackich oraz 78 statków do przewozu ryb/chłodniowców/towarowych statków chłodni w swoim rejestrze statków. Dostępna publicznie informacja (19) pokazuje jednak, że pod banderą Kambodży zarejestrowanych jest 150 statków rybackich. Ta flota dysponuje znaczną zdolnością połowową, która nie podlega skutecznemu systemowi monitorowania, co nie może pozwolić Kambodży na zapewnienie pełnej realizacji jej zobowiązań jako państwa bandery. Komisja nie otrzymała od Kambodży żadnej informacji, która zapewniłaby dodatkowe elementy potwierdzające istnienie faktycznego powiązania między Kambodżą a statkami pływającymi pod jej banderą. Taka sytuacja jest w dalszym ciągu sprzeczna ze zobowiązaniami określonymi w art. 91 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(116)

Jak podkreślono w motywie 96 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Kambodża prowadzi międzynarodowy rejestr statków służący do rejestracji statków, który funkcjonuje jako Administracja Państwa Bandery Kambodży, co stwierdzono w piśmie Kambodży z dnia 14 czerwca 2013 r. Międzynarodowy rejestr statków Kambodży znajduje się poza Kambodżą i nie gwarantuje, że statki pływające pod banderą Kambodży są rzeczywiście związane z tym państwem. Kambodża nie przesłała żadnej dokumentacji pokazującej zmianę w systemie rejestracji statków rybackich, poza ustnymi i pisemnymi oświadczeniami, że dokonywanie rejestracji statków rybackich pod banderą Kambodży jest zakazane od 2010 r. W piśmie z dnia 14 czerwca 2013 r. wskazuje się, że Kambodża miała w maju 2013 r. 6 statków rybackich oraz 78 statków do przewozu ryb/chłodniowców/towarowych statków chłodni w swoim rejestrze statków. Dostępna publicznie informacja (19) pokazuje jednak, że pod banderą Kambodży zarejestrowanych jest 150 statków rybackich. Ta flota dysponuje znaczną zdolnością połowową, która nie podlega skutecznemu systemowi monitorowania, co nie może pozwolić Kambodży na zapewnienie pełnej realizacji jej zobowiązań jako państwa bandery. Komisja nie otrzymała od Kambodży żadnej informacji, która zapewniłaby dodatkowe elementy potwierdzające istnienie faktycznego powiązania między Kambodżą a statkami pływającymi pod jej banderą. Taka sytuacja jest w dalszym ciągu sprzeczna ze zobowiązaniami określonymi w art. 91 konwencji UNCLOS.

| (117) | Z tego względu działania podjęte przez Kambodżę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia postanowień art. 91 i 94 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(117)

Z tego względu działania podjęte przez Kambodżę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia postanowień art. 91 i 94 konwencji UNCLOS.

| (118) | Biorąc pod uwagę motywy 83–86 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Kambodża nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych przepisów, uregulowań oraz środków ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

(118)

Biorąc pod uwagę motywy 83–86 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Kambodża nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych przepisów, uregulowań oraz środków ochrony i zarządzania.

5.4.   Szczególne ograniczenia państw rozwijających się

| (119) | Jak określono w motywie 99 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Kambodża jest państwem o średnim stopniu rozwoju społecznego (138. miejsce spośród 186 państw) (20), a zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Kambodża należy do kategorii krajów najsłabiej rozwiniętych. |
| --- | --- |

(119)

Jak określono w motywie 99 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Kambodża jest państwem o średnim stopniu rozwoju społecznego (138. miejsce spośród 186 państw) (20), a zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Kambodża należy do kategorii krajów najsłabiej rozwiniętych.

| (120) | Jak stwierdzono w motywie 100 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., nie znaleziono bezpośredniego dowodu na to, że niewypełnienie przez Kambodżę obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jest spowodowane brakiem rozwoju. W piśmie z dnia 7 lutego 2013 r. Kambodża stwierdziła, że potrzebuje więcej czasu na całkowite wypełnienie zobowiązań wymaganych przez UE ze względu na niedostateczne zasoby ludzkie i finansowe. Nie przedstawiono żadnych dodatkowych konkretnych dowodów świadczących o tym, że stwierdzone niedociągnięcia są skutkiem braku możliwości i infrastruktury. |
| --- | --- |

(120)

Jak stwierdzono w motywie 100 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., nie znaleziono bezpośredniego dowodu na to, że niewypełnienie przez Kambodżę obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jest spowodowane brakiem rozwoju. W piśmie z dnia 7 lutego 2013 r. Kambodża stwierdziła, że potrzebuje więcej czasu na całkowite wypełnienie zobowiązań wymaganych przez UE ze względu na niedostateczne zasoby ludzkie i finansowe. Nie przedstawiono żadnych dodatkowych konkretnych dowodów świadczących o tym, że stwierdzone niedociągnięcia są skutkiem braku możliwości i infrastruktury.

| (121) | Biorąc pod uwagę motywy 99–100 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Kambodży nie ma negatywnego wpływu na jej stopień rozwoju i ogólną działalność w odniesieniu do rybołówstwa. |
| --- | --- |

(121)

Biorąc pod uwagę motywy 99–100 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Kambodży nie ma negatywnego wpływu na jej stopień rozwoju i ogólną działalność w odniesieniu do rybołówstwa.

6.   POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE REPUBLIKI GWINEI

| (122) | W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Republikę Gwinei (Gwineę) o decyzji Komisji podjętej na mocy postanowień art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zgodnie z którą rozważa możliwość uznania Gwinei za niewspółpracujące państwo trzecie (21). |
| --- | --- |

(122)

W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Republikę Gwinei (Gwineę) o decyzji Komisji podjętej na mocy postanowień art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zgodnie z którą rozważa możliwość uznania Gwinei za niewspółpracujące państwo trzecie (21).

| (123) | Komisja zachęciła Gwineę, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji Komisji. |
| --- | --- |

(123)

Komisja zachęciła Gwineę, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji Komisji.

| (124) | Główne niedociągnięcia stwierdzone przez Komisję w proponowanym planie działania odnosiły się do nieprzeprowadzonych reform niezbędnych dla zapewnienia dostatecznie odpowiedniego i skutecznego monitorowania jej floty rybackiej, skutecznego wdrażania krajowych przepisów ustawowych i wykonawczych w dziedzinie rybołówstwa, egzekwowania przepisów poprzez ściganie i karanie wykrytej działalności połowowej NNN, wzmocnienia środków inspekcji i nadzoru, odstraszającego systemu kar oraz polityki rybołówstwa zgodnej z potencjałem administracyjnym w zakresie kontroli i nadzoru. Stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w tym zaleceń i rezolucji RFMO, i warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia. |
| --- | --- |

(124)

Główne niedociągnięcia stwierdzone przez Komisję w proponowanym planie działania odnosiły się do nieprzeprowadzonych reform niezbędnych dla zapewnienia dostatecznie odpowiedniego i skutecznego monitorowania jej floty rybackiej, skutecznego wdrażania krajowych przepisów ustawowych i wykonawczych w dziedzinie rybołówstwa, egzekwowania przepisów poprzez ściganie i karanie wykrytej działalności połowowej NNN, wzmocnienia środków inspekcji i nadzoru, odstraszającego systemu kar oraz polityki rybołówstwa zgodnej z potencjałem administracyjnym w zakresie kontroli i nadzoru. Stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w tym zaleceń i rezolucji RFMO, i warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia.

| (125) | W dniu 6 grudnia 2012 r. w Brukseli odbyło się spotkanie Komisji z władzami Gwinei. Komisja udzieliła odpowiedzi na pytania władz Gwinei oraz odniosła się do kwestii podniesionych w decyzji Komisji i działań proponowanych w planie działania. |
| --- | --- |

(125)

W dniu 6 grudnia 2012 r. w Brukseli odbyło się spotkanie Komisji z władzami Gwinei. Komisja udzieliła odpowiedzi na pytania władz Gwinei oraz odniosła się do kwestii podniesionych w decyzji Komisji i działań proponowanych w planie działania.

| (126) | W dniu 7 grudnia 2012 r. Gwinea przesłała dokumenty w sprawie decyzji podjętej przez Ministra Rybołówstwa i Akwakultury, dotyczącej zwolnienia gwinejskiego urzędnika związanego z dostarczaniem sfałszowanych licencji połowowych Gwinei dla zagranicznych statków prowadzących działalność w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) Gwinei. |
| --- | --- |

(126)

W dniu 7 grudnia 2012 r. Gwinea przesłała dokumenty w sprawie decyzji podjętej przez Ministra Rybołówstwa i Akwakultury, dotyczącej zwolnienia gwinejskiego urzędnika związanego z dostarczaniem sfałszowanych licencji połowowych Gwinei dla zagranicznych statków prowadzących działalność w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) Gwinei.

| (127) | W dniu 10 grudnia 2012 r. Gwinea przesłała dodatkowe stanowisko, zgadzając się na rozpoczęcie rozmów z Komisją, i zwróciła się o możliwość wydłużenia terminu na udzielenie odpowiedzi na notyfikację Komisji do dnia 17 stycznia 2013 r. Gwinea przesłała następujące dokumenty: 1) pismo Ministra Gospodarki i Finansów; 2) pismo Ministra Rybołówstwa i Akwakultury, do którego załączono proponowany plan działania oraz budżet i harmonogram jego wdrażania. |
| --- | --- |

(127)

W dniu 10 grudnia 2012 r. Gwinea przesłała dodatkowe stanowisko, zgadzając się na rozpoczęcie rozmów z Komisją, i zwróciła się o możliwość wydłużenia terminu na udzielenie odpowiedzi na notyfikację Komisji do dnia 17 stycznia 2013 r. Gwinea przesłała następujące dokumenty: 1) pismo Ministra Gospodarki i Finansów; 2) pismo Ministra Rybołówstwa i Akwakultury, do którego załączono proponowany plan działania oraz budżet i harmonogram jego wdrażania.

| (128) | W dniu 10 stycznia 2013 r., dla uzupełnienia swojego pierwszego stanowiska, Gwinea przesłała następujące dokumenty: 1) pismo Ministra Gospodarki i Finansów; 2) pismo Ministra Rybołówstwa i Akwakultury, do którego załączono proponowany plan działania oraz budżet i harmonogram jego wdrażania; 3) pismo Ministra Rybołówstwa i Akwakultury, do którego załączono protokół w sprawie wyników dochodzenia i działań podjętych w związku z dostarczaniem sfałszowanych licencji Gwinei dla statków UE prowadzących działalność w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) Gwinei. |
| --- | --- |

(128)

W dniu 10 stycznia 2013 r., dla uzupełnienia swojego pierwszego stanowiska, Gwinea przesłała następujące dokumenty: 1) pismo Ministra Gospodarki i Finansów; 2) pismo Ministra Rybołówstwa i Akwakultury, do którego załączono proponowany plan działania oraz budżet i harmonogram jego wdrażania; 3) pismo Ministra Rybołówstwa i Akwakultury, do którego załączono protokół w sprawie wyników dochodzenia i działań podjętych w związku z dostarczaniem sfałszowanych licencji Gwinei dla statków UE prowadzących działalność w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) Gwinei.

| (129) | W dniu 22 stycznia 2013 r. Gwinea przesłała dodatkowe informacje w sprawie konkretnych środków planowanych w celu wyeliminowania najważniejszych stwierdzonych problemów: 1) rozporządzenie z dnia 18 czerwca 2012 r. w sprawie utworzenia prefektury morskiej; 2) rozporządzenie z dnia 18 czerwca 2012 r. w sprawie powołania prefekta; 3) rozporządzenie z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie utworzenia i składu krajowej komisji ds. zatrzymań, wyszukującej niezgodne z przepisami statki rybackie; 4) dokumentację w sprawie systemu semaforów nadzorczych; 5) sprawozdanie ze spotkań międzyresortowego komitetu morskiego; 6) sprawozdanie ze spotkania w sprawie krajowej strategii bezpieczeństwa morskiego, które odbyło się w listopadzie 2012 r. |
| --- | --- |

(129)

W dniu 22 stycznia 2013 r. Gwinea przesłała dodatkowe informacje w sprawie konkretnych środków planowanych w celu wyeliminowania najważniejszych stwierdzonych problemów: 1) rozporządzenie z dnia 18 czerwca 2012 r. w sprawie utworzenia prefektury morskiej; 2) rozporządzenie z dnia 18 czerwca 2012 r. w sprawie powołania prefekta; 3) rozporządzenie z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie utworzenia i składu krajowej komisji ds. zatrzymań, wyszukującej niezgodne z przepisami statki rybackie; 4) dokumentację w sprawie systemu semaforów nadzorczych; 5) sprawozdanie ze spotkań międzyresortowego komitetu morskiego; 6) sprawozdanie ze spotkania w sprawie krajowej strategii bezpieczeństwa morskiego, które odbyło się w listopadzie 2012 r.

| (130) | W dniu 24 stycznia 2013 r. Komisja zgodziła się na spotkanie w Brukseli z władzami Gwinei, które zwróciły się o protokół w sprawie najważniejszych problemów wymagających rozwiązania. |
| --- | --- |

(130)

W dniu 24 stycznia 2013 r. Komisja zgodziła się na spotkanie w Brukseli z władzami Gwinei, które zwróciły się o protokół w sprawie najważniejszych problemów wymagających rozwiązania.

| (131) | W dniu 4 lutego 2013 r. Komisja odpowiedziała na żądanie Gwinei, przekazując pismo do władz Gwinei wraz z memorandum podsumowującym najważniejsze problemy wymagające rozwiązania zgodnie z decyzją z dnia 15 listopada 2012 r. i proponowanym planem działania. |
| --- | --- |

(131)

W dniu 4 lutego 2013 r. Komisja odpowiedziała na żądanie Gwinei, przekazując pismo do władz Gwinei wraz z memorandum podsumowującym najważniejsze problemy wymagające rozwiązania zgodnie z decyzją z dnia 15 listopada 2012 r. i proponowanym planem działania.

| (132) | W dniu 19 lutego 2013 r. Komisja spotkała się w Brukseli z władzami Gwinei w celu zorganizowania wizyty na miejscu w Gwinei w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. |
| --- | --- |

(132)

W dniu 19 lutego 2013 r. Komisja spotkała się w Brukseli z władzami Gwinei w celu zorganizowania wizyty na miejscu w Gwinei w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r.

| (133) | Komisja przeprowadziła wizytę w Gwinei w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r., odwiedzając wszystkie zainteresowane organy Gwinei, w szczególności Premiera, Ministra Gospodarki i Finansów, Ministra Rybołówstwa i Akwakultury oraz Ministra Transportu, Prefekta Morskiego i specjalnego doradcę Prezydenta Republiki Gwinei, którzy byli na bieżąco informowani o zmianach sytuacji w związku z decyzją Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i proponowanym planem działania. W trakcie tej wizyty na miejscu władze Gwinei miały również możliwość składania oświadczeń i przedkładania wszystkich istotnych dokumentów, aby zareagować na decyzję Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz protokół podsumowujący najważniejsze problemy wymagające rozwiązania, przekazany w dniu 4 lutego 2013 r. |
| --- | --- |

(133)

Komisja przeprowadziła wizytę w Gwinei w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r., odwiedzając wszystkie zainteresowane organy Gwinei, w szczególności Premiera, Ministra Gospodarki i Finansów, Ministra Rybołówstwa i Akwakultury oraz Ministra Transportu, Prefekta Morskiego i specjalnego doradcę Prezydenta Republiki Gwinei, którzy byli na bieżąco informowani o zmianach sytuacji w związku z decyzją Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i proponowanym planem działania. W trakcie tej wizyty na miejscu władze Gwinei miały również możliwość składania oświadczeń i przedkładania wszystkich istotnych dokumentów, aby zareagować na decyzję Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz protokół podsumowujący najważniejsze problemy wymagające rozwiązania, przekazany w dniu 4 lutego 2013 r.

| (134) | W dniu 26 lutego 2013 r. Gwinea przekazała następujące dokumenty: 1) proces opracowywania i wdrażania planu działania oraz informację o wykorzystaniu środków finansowych pochodzących z wdrażania porozumienia w sprawie połowów z 2009 r.; 2) wykaz statków stale i tymczasowo pływających pod banderą Gwinei; 3) wykaz statków zagranicznych posiadających licencję połowową w 2013 r., wynikającą ze stosowania umowy międzypaństwowej zawartej między Gwineą a państwem trzecim w celu przyznania dostępu do żywych zasobów morskich Gwinei w jej w.s.e. lub w ramach prywatnych licencji połowowych przekazywanych zagranicznym statkom rybackim prowadzącym działalność na wodach Gwinei; 4) odpowiedzi na każdy punkt protokołu przekazanego przez Komisję w dniu 4 lutego 2013 r.; 5) wykaz sankcji zastosowanych wobec statków rybackich prowadzących działalność w w.s.e. Gwinei w 2012 r. i 2013 r.; 6) sprawozdanie z kampanii naukowej za 2012 r.; 7) szczegółowy budżet i harmonogram wdrażania planu działania; 8) decyzję (Arrêté) nr A/2012/942 w sprawie warunków prowadzenia przeładunku na wodach Gwinei; 9) umowę międzypaństwową zawartą między Gwineą a Chińską Republiką Ludową na lata 2012–2013, przyznającą statkom chińskim dostęp do wód Gwinei na określonych warunkach. |
| --- | --- |

(134)

W dniu 26 lutego 2013 r. Gwinea przekazała następujące dokumenty: 1) proces opracowywania i wdrażania planu działania oraz informację o wykorzystaniu środków finansowych pochodzących z wdrażania porozumienia w sprawie połowów z 2009 r.; 2) wykaz statków stale i tymczasowo pływających pod banderą Gwinei; 3) wykaz statków zagranicznych posiadających licencję połowową w 2013 r., wynikającą ze stosowania umowy międzypaństwowej zawartej między Gwineą a państwem trzecim w celu przyznania dostępu do żywych zasobów morskich Gwinei w jej w.s.e. lub w ramach prywatnych licencji połowowych przekazywanych zagranicznym statkom rybackim prowadzącym działalność na wodach Gwinei; 4) odpowiedzi na każdy punkt protokołu przekazanego przez Komisję w dniu 4 lutego 2013 r.; 5) wykaz sankcji zastosowanych wobec statków rybackich prowadzących działalność w w.s.e. Gwinei w 2012 r. i 2013 r.; 6) sprawozdanie z kampanii naukowej za 2012 r.; 7) szczegółowy budżet i harmonogram wdrażania planu działania; 8) decyzję (Arrêté) nr A/2012/942 w sprawie warunków prowadzenia przeładunku na wodach Gwinei; 9) umowę międzypaństwową zawartą między Gwineą a Chińską Republiką Ludową na lata 2012–2013, przyznającą statkom chińskim dostęp do wód Gwinei na określonych warunkach.

| (135) | W dniu 1 marca 2013 r., aby na bieżąco informować władze Gwinei o ocenie sytuacji na tym etapie procesu, Komisja na miejscu przekazała pisemne spostrzeżenia dotyczące problemów wymagających rozwiązania. Ten sam dokument został oficjalnie przesłany pismem z dnia 14 marca 2013 r. do wszystkich właściwych władz Gwinei. |
| --- | --- |

(135)

W dniu 1 marca 2013 r., aby na bieżąco informować władze Gwinei o ocenie sytuacji na tym etapie procesu, Komisja na miejscu przekazała pisemne spostrzeżenia dotyczące problemów wymagających rozwiązania. Ten sam dokument został oficjalnie przesłany pismem z dnia 14 marca 2013 r. do wszystkich właściwych władz Gwinei.

| (136) | W dniu 6 marca 2013 r. Gwinea przesłała następującą część dokumentacji, o którą zwrócono się w trakcie wizyty na miejscu: 1) pismo przewodnie Dyrektora Generalnego Centre National de Surveillance et de Protection des Pêches; 2) tabelę dotyczącą naruszeń i inspekcji przeprowadzonych w 2011 r. i 2012 r.; 3) sprawozdania dotyczące przypadków naruszeń popełnionych przez statki zagraniczne w w.s.e. Gwinei; 4) tabelę zawierającą ogólne wielkości połowów i procentowy udział poszczególnych rodzajów rybołówstwa za 2012 r.; 5) kilka sprawozdań obserwatorów. |
| --- | --- |

(136)

W dniu 6 marca 2013 r. Gwinea przesłała następującą część dokumentacji, o którą zwrócono się w trakcie wizyty na miejscu: 1) pismo przewodnie Dyrektora Generalnego Centre National de Surveillance et de Protection des Pêches; 2) tabelę dotyczącą naruszeń i inspekcji przeprowadzonych w 2011 r. i 2012 r.; 3) sprawozdania dotyczące przypadków naruszeń popełnionych przez statki zagraniczne w w.s.e. Gwinei; 4) tabelę zawierającą ogólne wielkości połowów i procentowy udział poszczególnych rodzajów rybołówstwa za 2012 r.; 5) kilka sprawozdań obserwatorów.

| (137) | W dniu 1 kwietnia 2013 r. Gwinea przekazała dodatkowe elementy, aby na bieżąco informować Komisję o warunkach, na jakich statki UE prowadzą działalność na wodach Gwinei w 2013 r. |
| --- | --- |

(137)

W dniu 1 kwietnia 2013 r. Gwinea przekazała dodatkowe elementy, aby na bieżąco informować Komisję o warunkach, na jakich statki UE prowadzą działalność na wodach Gwinei w 2013 r.

| (138) | W dniu 14 maja 2013 r. Gwinea przekazała następujące dodatkowe elementy: 1) odpowiedzi na spostrzeżenia pisemne przekazane przez Komisję w dniu 1 marca 2013 r.; 2) projekt rozporządzenia w sprawie kar i sankcji dodatkowych mających zastosowanie w przypadkach naruszeń; 3) statut przedsiębiorstwa upoważnionego do reprezentowania statków zagranicznych w Gwinei. |
| --- | --- |

(138)

W dniu 14 maja 2013 r. Gwinea przekazała następujące dodatkowe elementy: 1) odpowiedzi na spostrzeżenia pisemne przekazane przez Komisję w dniu 1 marca 2013 r.; 2) projekt rozporządzenia w sprawie kar i sankcji dodatkowych mających zastosowanie w przypadkach naruszeń; 3) statut przedsiębiorstwa upoważnionego do reprezentowania statków zagranicznych w Gwinei.

| (139) | W dniu 30 maja 2013 r. Komisja wyraziła zgodę na spotkanie w Brukseli z władzami Gwinei, które przekazały zaktualizowany plan działania wraz z informacją o stopniu jego realizacji. Komisja, na wniosek władz Gwinei, poinformowała je, że znacznej części kwestii poruszonych w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. nie udało się dotychczas rozwiązać, a działania proponowane w planie działania nie zostały dotychczas zrealizowane. |
| --- | --- |

(139)

W dniu 30 maja 2013 r. Komisja wyraziła zgodę na spotkanie w Brukseli z władzami Gwinei, które przekazały zaktualizowany plan działania wraz z informacją o stopniu jego realizacji. Komisja, na wniosek władz Gwinei, poinformowała je, że znacznej części kwestii poruszonych w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. nie udało się dotychczas rozwiązać, a działania proponowane w planie działania nie zostały dotychczas zrealizowane.

| (140) | W dniu 16 lipca 2013 r. Gwinea przekazała następujące dokumenty: 1) wykaz działań, jakie Gwinea ma zamiar podjąć w odniesieniu do protokołu przekazanego przez Komisję w dniu 4 lutego 2013 r. wraz z opisem stopnia ich realizacji; 2) kopię decyzji administracyjnej (Arrêté) z dnia 13 czerwca 2013 r. powołującej komitet ds. monitorowania i oceny (Comité de suivi-évaluation) środków, które planuje się podjąć w związku z decyzją Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.; 3) kopię decyzji administracyjnej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie zasad stosowanych w odniesieniu do systemu śledzenia VMS na statkach rybackich Gwinei oraz statkach rybackich prowadzących działalność na wodach Gwinei; 4) kopię decyzji administracyjnej z dnia 1 lipca 2013 r. powołującej komitet ds. monitorowania i oceny (Comité de suivi-évaluation) wdrażania planu zarządzania rybołówstwem Gwinei; 5) kopię pisma z dnia 27 czerwca 2013 r. przesłanego przez Ministra Rybołówstwa, zawierającego zaproszenie do konsultacji z podmiotami sektora rybołówstwa w celu zastosowania okresu ochronnego wobec działalności połowowej; 6) kopię pisma Ministra Rybołówstwa i Akwakultury z dnia 15 maja 2013 r. w sprawie wzmocnienia współpracy z prefekturą morską; 7) projekt zmienionego rozporządzenia w sprawie stosowania nowych kar. |
| --- | --- |

(140)

W dniu 16 lipca 2013 r. Gwinea przekazała następujące dokumenty: 1) wykaz działań, jakie Gwinea ma zamiar podjąć w odniesieniu do protokołu przekazanego przez Komisję w dniu 4 lutego 2013 r. wraz z opisem stopnia ich realizacji; 2) kopię decyzji administracyjnej (Arrêté) z dnia 13 czerwca 2013 r. powołującej komitet ds. monitorowania i oceny (Comité de suivi-évaluation) środków, które planuje się podjąć w związku z decyzją Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.; 3) kopię decyzji administracyjnej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie zasad stosowanych w odniesieniu do systemu śledzenia VMS na statkach rybackich Gwinei oraz statkach rybackich prowadzących działalność na wodach Gwinei; 4) kopię decyzji administracyjnej z dnia 1 lipca 2013 r. powołującej komitet ds. monitorowania i oceny (Comité de suivi-évaluation) wdrażania planu zarządzania rybołówstwem Gwinei; 5) kopię pisma z dnia 27 czerwca 2013 r. przesłanego przez Ministra Rybołówstwa, zawierającego zaproszenie do konsultacji z podmiotami sektora rybołówstwa w celu zastosowania okresu ochronnego wobec działalności połowowej; 6) kopię pisma Ministra Rybołówstwa i Akwakultury z dnia 15 maja 2013 r. w sprawie wzmocnienia współpracy z prefekturą morską; 7) projekt zmienionego rozporządzenia w sprawie stosowania nowych kar.

| (141) | Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Ustne i pisemne uwagi przedłożone przez Gwineę po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Gwinea była na bieżąco informowana ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji. |
| --- | --- |

(141)

Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Ustne i pisemne uwagi przedłożone przez Gwineę po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Gwinea była na bieżąco informowana ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji.

| (142) | Komisja uważa, że Gwinea nie zareagowała w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, nie wdrożono również w pełni środków proponowanych w załączonym planie działania. |
| --- | --- |

(142)

Komisja uważa, że Gwinea nie zareagowała w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, nie wdrożono również w pełni środków proponowanych w załączonym planie działania.

7.   UZNANIE GWINEI ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

| (143) | Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN niniejszym Komisja dokonuje przeglądu przestrzegania przez Gwineę jej zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, zgodnie z ustaleniami w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i istotnymi informacjami przedstawionymi w odniesieniu do nich przez Gwineę, z proponowanym planem działania a także ze środkami przyjętymi dla naprawy sytuacji. Do celów niniejszego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(143)

Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN niniejszym Komisja dokonuje przeglądu przestrzegania przez Gwineę jej zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, zgodnie z ustaleniami w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i istotnymi informacjami przedstawionymi w odniesieniu do nich przez Gwineę, z proponowanym planem działania a także ze środkami przyjętymi dla naprawy sytuacji. Do celów niniejszego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

7.1.   Powtarzające się przypadki statków prowadzących połowy NNN oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN (art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (144) | Jak podkreślono w motywach 153–154 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., na podstawie informacji pochodzących z wykazów statków NNN sporządzanych przez kilka RFMO Komisja stwierdziła, że kilka umieszczonych w tych wykazach statków NNN pływało pod banderą Gwinei po wpisaniu ich do prowadzonych przez RFMO wykazów statków NNN (22). Według stanu na dzień 15 listopada 2012 r. były to statki Daniaa (poprzednia nazwa: Carlos) i Maine. |
| --- | --- |

(144)

Jak podkreślono w motywach 153–154 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., na podstawie informacji pochodzących z wykazów statków NNN sporządzanych przez kilka RFMO Komisja stwierdziła, że kilka umieszczonych w tych wykazach statków NNN pływało pod banderą Gwinei po wpisaniu ich do prowadzonych przez RFMO wykazów statków NNN (22). Według stanu na dzień 15 listopada 2012 r. były to statki Daniaa (poprzednia nazwa: Carlos) i Maine.

| (145) | Ponadto Komisja stwierdziła na podstawie informacji pochodzących ze sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN (23), że jeden ze statków NNN znajdujących się w odpowiednim wykazie statków NNN (RED, poprzednia nazwa: KABOU) pływał pod banderą Gwinei po wpisaniu go do tych wykazów (24). |
| --- | --- |

(145)

Ponadto Komisja stwierdziła na podstawie informacji pochodzących ze sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN (23), że jeden ze statków NNN znajdujących się w odpowiednim wykazie statków NNN (RED, poprzednia nazwa: KABOU) pływał pod banderą Gwinei po wpisaniu go do tych wykazów (24).

| (146) | Na podstawie informacji pochodzących z kilku sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN Komisja stwierdziła, że obecnie dwa statki NNN znajdujące się w tych wykazach pływały pod banderą Gwinei po wpisaniu ich do sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN (25). Te statki to: Daniaa i Maine. |
| --- | --- |

(146)

Na podstawie informacji pochodzących z kilku sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN Komisja stwierdziła, że obecnie dwa statki NNN znajdujące się w tych wykazach pływały pod banderą Gwinei po wpisaniu ich do sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN (25). Te statki to: Daniaa i Maine.

| (147) | Jak podkreślono w sekcji 9.1 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., występowanie w sporządzonych przez RFMO wykazach statków NNN kilku statków NNN, które pływają pod banderą Gwinei lub pływały pod banderą Gwinei po wpisaniu ich do tych wykazów, wyraźnie wskazuje, że Gwinea nie spełnia swoich obowiązków państwa bandery wynikających z prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

(147)

Jak podkreślono w sekcji 9.1 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., występowanie w sporządzonych przez RFMO wykazach statków NNN kilku statków NNN, które pływają pod banderą Gwinei lub pływały pod banderą Gwinei po wpisaniu ich do tych wykazów, wyraźnie wskazuje, że Gwinea nie spełnia swoich obowiązków państwa bandery wynikających z prawa międzynarodowego.

| (148) | Oprócz tych gwinejskich statków obecnie wpisanych do sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN, jak podkreślono w motywach 155, 156, 174 i 175 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja stwierdziła, że trzy dodatkowe statki rybackie do połowu okrężnicą, pływające pod banderą Gwinei, wielokrotnie prowadziły operacje połowowe w 2010 r. i 2011 r., naruszając zalecenia ICCAT. Komisja stwierdziła, że te statki gwinejskie, reprezentujące całą flotę statków rybackich Gwinei do połowu tuńczyka prowadzącą działalność w obszarze ICCAT, stale prowadziły w 2010 r. i przez kilka miesięcy 2011 r. operacje połowowe bez międzynarodowych licencji połowowych i bez urządzeń VMS na pokładzie, a także przeprowadziły co najmniej 30 nielegalnych przeładunków na morzu z naruszeniem przepisów ICCAT. Zgodnie z informacją, którą dysponuje Komisja, te operacje dotyczyły znacznej ilości ryb złowionych w warunkach sprzecznych z prawem (8 922 tony różnych gatunków tuńczyka w 2010 r.), a także znacznej ilości ryb nielegalnie przeładowanych na morzu (co najmniej 14 200 ton w 2010 r. i 2011 r.). Ponadto Komisja otrzymała w lipcu 2013 r. dodatkową informację od władz jednego z państw członkowskich w sprawie rzekomej działalności połowowej NNN tych trzech statków rybackich do połowu okrężnicą w trakcie 2012 r. Biorąc pod uwagę powtarzający się i stały charakter nielegalnego postępowania tych statków rybackich do połowu tuńczyka, reprezentujących całą flotę Gwinei prowadzącą działalność w ramach ICCAT, do którego dochodziło przez długi czas, Komisja uznała te stwierdzone fakty za ważny dowód, że statki rybackie pływające pod banderą Gwinei prowadziły powtarzającą się działalność połowową NNN. Jak wyraźnie dowiedziono w tej sekcji niniejszej decyzji, te statki nadal prowadzą działalność pod banderą Gwinei, bez żadnych zmian w zakresie warunków operacyjnych i regulacyjnych, z wyjątkiem instalacji urządzeń VMS na pokładzie. Komisja zauważyła, że od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. nie udało się osiągnąć dostatecznego postępu w celu zapewnienia skutecznej kontroli i monitorowania działalności statków rybackich pływających pod banderą Gwinei, które prowadzą działalność w obszarze ICCAT. |
| --- | --- |

(148)

Oprócz tych gwinejskich statków obecnie wpisanych do sporządzanych przez RFMO wykazów statków NNN, jak podkreślono w motywach 155, 156, 174 i 175 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja stwierdziła, że trzy dodatkowe statki rybackie do połowu okrężnicą, pływające pod banderą Gwinei, wielokrotnie prowadziły operacje połowowe w 2010 r. i 2011 r., naruszając zalecenia ICCAT. Komisja stwierdziła, że te statki gwinejskie, reprezentujące całą flotę statków rybackich Gwinei do połowu tuńczyka prowadzącą działalność w obszarze ICCAT, stale prowadziły w 2010 r. i przez kilka miesięcy 2011 r. operacje połowowe bez międzynarodowych licencji połowowych i bez urządzeń VMS na pokładzie, a także przeprowadziły co najmniej 30 nielegalnych przeładunków na morzu z naruszeniem przepisów ICCAT. Zgodnie z informacją, którą dysponuje Komisja, te operacje dotyczyły znacznej ilości ryb złowionych w warunkach sprzecznych z prawem (8 922 tony różnych gatunków tuńczyka w 2010 r.), a także znacznej ilości ryb nielegalnie przeładowanych na morzu (co najmniej 14 200 ton w 2010 r. i 2011 r.). Ponadto Komisja otrzymała w lipcu 2013 r. dodatkową informację od władz jednego z państw członkowskich w sprawie rzekomej działalności połowowej NNN tych trzech statków rybackich do połowu okrężnicą w trakcie 2012 r. Biorąc pod uwagę powtarzający się i stały charakter nielegalnego postępowania tych statków rybackich do połowu tuńczyka, reprezentujących całą flotę Gwinei prowadzącą działalność w ramach ICCAT, do którego dochodziło przez długi czas, Komisja uznała te stwierdzone fakty za ważny dowód, że statki rybackie pływające pod banderą Gwinei prowadziły powtarzającą się działalność połowową NNN. Jak wyraźnie dowiedziono w tej sekcji niniejszej decyzji, te statki nadal prowadzą działalność pod banderą Gwinei, bez żadnych zmian w zakresie warunków operacyjnych i regulacyjnych, z wyjątkiem instalacji urządzeń VMS na pokładzie. Komisja zauważyła, że od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. nie udało się osiągnąć dostatecznego postępu w celu zapewnienia skutecznej kontroli i monitorowania działalności statków rybackich pływających pod banderą Gwinei, które prowadzą działalność w obszarze ICCAT.

| (149) | Komisja stwierdziła również, że Gwinea nie podjęła odpowiednich środków w celu wykrycia stałych i powtarzających się przypadków naruszania prawa międzynarodowego oraz zapobieżenia wprowadzeniu do obrotu w UE produktów rybołówstwa pochodzących z działalności połowowej NNN. W tym kontekście przypomina się, że Unia ustanowiła środki zakazujące wprowadzania produktów rybołówstwa do obrotu w UE ze względów sanitarnych (26). Komisja stwierdziła, że trzy dodatkowe statki rybackie do połowu okrężnicą, pływające pod banderą Gwinei, o których mowa w motywie 148, systematycznie otrzymywały świadectwa połowowe w 2010 r., aby móc prowadzić wywóz tych nielegalnie złowionych i przeładowanych produktów rybołówstwa na rynek UE. W tym kontekście Komisja stwierdziła, że poprzez takie działania władze Gwinei zatwierdzały świadectwa połowowe, z których jasno wynikało, że te trzy statki prowadziły nielegalny przeładunek na morzu w odniesieniu do produktów rybołówstwa przeznaczonych na wywóz do UE (o operacjach przeładunku na morzu wspomniano w świadectwach połowowych, opatrzonych podpisem kapitanów statku przekazującego i odbierającego oraz zawierających pozycje geograficzne miejsc dokonywania przeładunku na morzu). |
| --- | --- |

(149)

Komisja stwierdziła również, że Gwinea nie podjęła odpowiednich środków w celu wykrycia stałych i powtarzających się przypadków naruszania prawa międzynarodowego oraz zapobieżenia wprowadzeniu do obrotu w UE produktów rybołówstwa pochodzących z działalności połowowej NNN. W tym kontekście przypomina się, że Unia ustanowiła środki zakazujące wprowadzania produktów rybołówstwa do obrotu w UE ze względów sanitarnych (26). Komisja stwierdziła, że trzy dodatkowe statki rybackie do połowu okrężnicą, pływające pod banderą Gwinei, o których mowa w motywie 148, systematycznie otrzymywały świadectwa połowowe w 2010 r., aby móc prowadzić wywóz tych nielegalnie złowionych i przeładowanych produktów rybołówstwa na rynek UE. W tym kontekście Komisja stwierdziła, że poprzez takie działania władze Gwinei zatwierdzały świadectwa połowowe, z których jasno wynikało, że te trzy statki prowadziły nielegalny przeładunek na morzu w odniesieniu do produktów rybołówstwa przeznaczonych na wywóz do UE (o operacjach przeładunku na morzu wspomniano w świadectwach połowowych, opatrzonych podpisem kapitanów statku przekazującego i odbierającego oraz zawierających pozycje geograficzne miejsc dokonywania przeładunku na morzu).

| (150) | Jak podkreślono w motywie 161 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., występowanie w sporządzonych przez RFMO wykazach statków NNN statków NNN, które po wpisaniu ich do tych wykazów pływały pod banderą Gwinei, wskazuje również na niezdolność Gwinei do dopilnowania, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod jej banderą nie prowadziły ani nie wspierały połowów NNN, co jest sprzeczne z zaleceniem w pkt 34 planu IPOA–IUU. |
| --- | --- |

(150)

Jak podkreślono w motywie 161 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., występowanie w sporządzonych przez RFMO wykazach statków NNN statków NNN, które po wpisaniu ich do tych wykazów pływały pod banderą Gwinei, wskazuje również na niezdolność Gwinei do dopilnowania, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod jej banderą nie prowadziły ani nie wspierały połowów NNN, co jest sprzeczne z zaleceniem w pkt 34 planu IPOA–IUU.

| (151) | Co więcej, po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. liczba statków, które po wpisaniu ich do sporządzonych przez RFMO wykazów statków NNN pływały pod banderą Gwinei, nie uległa zmniejszeniu, a warunki, zgodnie z którymi flota Gwinei do połowów tuńczyka prowadzi działalność na obszarze ICCAT, nie uległy diametralnej zmianie. W trakcie wizyty w lutym 2013 r. Komisja stwierdziła, że Gwinea zainstalowała na tych statkach urządzenia VMS, ale nie jest w stanie faktycznie monitorować i kontrolować prowadzonej przez nie działalności połowowej i przeładunkowej na morzu. W tym kontekście Komisja stwierdziła, że – wobec braku reformy Kodeksu Rybołówstwa Gwinei – te statki nadal prowadzą działalność bez międzynarodowych licencji połowowych i że nie podjęto żadnych środków na rzecz zapewnienia, by te statki faktycznie spełniały przepisy ICCAT w odniesieniu do zakazu dokonywania przeładunku na morzu (na przykład, wbrew przepisom ICCAT, na statkach brakuje obserwatorów, którzy zwiększyliby możliwość kontrolowania i monitorowania przez Gwineę działalności na morzu jej statków rybackich prowadzących działalność na pełnym morzu). W tym kontekście, ponieważ Gwinea nie jest w stanie sprawować kontroli nad swoimi statkami prowadzącymi działalność na pełnym morzu i nie potrafi zapewnić przestrzegania przez statki pływające pod jej banderą regionalnych środków ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi, Komisja uznaje, że Gwinea nie spełnia swoich obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 18 i 19 UNFSA. |
| --- | --- |

(151)

Co więcej, po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. liczba statków, które po wpisaniu ich do sporządzonych przez RFMO wykazów statków NNN pływały pod banderą Gwinei, nie uległa zmniejszeniu, a warunki, zgodnie z którymi flota Gwinei do połowów tuńczyka prowadzi działalność na obszarze ICCAT, nie uległy diametralnej zmianie. W trakcie wizyty w lutym 2013 r. Komisja stwierdziła, że Gwinea zainstalowała na tych statkach urządzenia VMS, ale nie jest w stanie faktycznie monitorować i kontrolować prowadzonej przez nie działalności połowowej i przeładunkowej na morzu. W tym kontekście Komisja stwierdziła, że – wobec braku reformy Kodeksu Rybołówstwa Gwinei – te statki nadal prowadzą działalność bez międzynarodowych licencji połowowych i że nie podjęto żadnych środków na rzecz zapewnienia, by te statki faktycznie spełniały przepisy ICCAT w odniesieniu do zakazu dokonywania przeładunku na morzu (na przykład, wbrew przepisom ICCAT, na statkach brakuje obserwatorów, którzy zwiększyliby możliwość kontrolowania i monitorowania przez Gwineę działalności na morzu jej statków rybackich prowadzących działalność na pełnym morzu). W tym kontekście, ponieważ Gwinea nie jest w stanie sprawować kontroli nad swoimi statkami prowadzącymi działalność na pełnym morzu i nie potrafi zapewnić przestrzegania przez statki pływające pod jej banderą regionalnych środków ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi, Komisja uznaje, że Gwinea nie spełnia swoich obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 18 i 19 UNFSA.

| (152) | W związku z tym Komisja uznaje, że Gwinea, jako państwo bandery, nie wykonuje swoich obowiązków w celu zapewnienia zgodności jej floty połowowej ze środkami ochrony i zarządzania RFMO. Komisja uważa, że sytuacja, o której mowa w motywach 144–151 niniejszej decyzji, jasno pokazuje, że Gwinea nie wypełnia swoich obowiązków na mocy art. 94 i 117 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(152)

W związku z tym Komisja uznaje, że Gwinea, jako państwo bandery, nie wykonuje swoich obowiązków w celu zapewnienia zgodności jej floty połowowej ze środkami ochrony i zarządzania RFMO. Komisja uważa, że sytuacja, o której mowa w motywach 144–151 niniejszej decyzji, jasno pokazuje, że Gwinea nie wypełnia swoich obowiązków na mocy art. 94 i 117 konwencji UNCLOS.

| (153) | Ponadto, zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 UNFSA, państwo bandery jest odpowiedzialne za swoje statki prowadzące działalność na pełnym morzu. Przypomina się, że UNFSA reguluje kwestie dotyczące ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi. Jak podkreślono w motywach 144–151 niniejszej decyzji, flota rybacka pływająca pod banderą Gwinei, prowadząca działalność na obszarze ICCAT, w 2010 r. i 2011 r. w sposób powtarzający się i ciągły naruszała przepisy ICCAT będącej RFMO zarządzającą tym rodzajem zasobów rybnych. W tym kontekście, biorąc pod uwagę stwierdzony fakt, że cała flota Gwinei prowadząca działalność na obszarze ICCAT w sposób systematyczny i długotrwały postępowała w sposób naruszający przepisy ICCAT, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego. Oprócz wyżej wymienionych faktów występowanie w wykazie statków NNN sporządzanym przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem ICCAT jednego statku Gwinei, który pływał pod banderą Gwinei po wpisaniu go do tego wykazu, potwierdza, że Gwinea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy art. 19 ust. 1 i 2 UNFSA. |
| --- | --- |

(153)

Ponadto, zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 UNFSA, państwo bandery jest odpowiedzialne za swoje statki prowadzące działalność na pełnym morzu. Przypomina się, że UNFSA reguluje kwestie dotyczące ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi. Jak podkreślono w motywach 144–151 niniejszej decyzji, flota rybacka pływająca pod banderą Gwinei, prowadząca działalność na obszarze ICCAT, w 2010 r. i 2011 r. w sposób powtarzający się i ciągły naruszała przepisy ICCAT będącej RFMO zarządzającą tym rodzajem zasobów rybnych. W tym kontekście, biorąc pod uwagę stwierdzony fakt, że cała flota Gwinei prowadząca działalność na obszarze ICCAT w sposób systematyczny i długotrwały postępowała w sposób naruszający przepisy ICCAT, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego. Oprócz wyżej wymienionych faktów występowanie w wykazie statków NNN sporządzanym przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem ICCAT jednego statku Gwinei, który pływał pod banderą Gwinei po wpisaniu go do tego wykazu, potwierdza, że Gwinea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy art. 19 ust. 1 i 2 UNFSA.

| (154) | Zatem nieprzestrzeganie przepisów przez statki rybackie Gwinei prowadzące połowy tuńczyka na obszarze ICCAT dowodzi, że Gwinea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery. W rzeczywistości stwierdzona działalność połowowa NNN, prowadzona przez flotę rybacką Gwinei w ramach działalności na obszarze ICCAT, osłabia ochronę żywych zasobów morza i zarządzanie nimi. W ten sposób Gwinea postępuje niezgodnie z art. 118 konwencji UNCLOS stanowiącym, że państwa powinny współpracować ze sobą na rzecz ochrony żywych zasobów morza pełnego i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

(154)

Zatem nieprzestrzeganie przepisów przez statki rybackie Gwinei prowadzące połowy tuńczyka na obszarze ICCAT dowodzi, że Gwinea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery. W rzeczywistości stwierdzona działalność połowowa NNN, prowadzona przez flotę rybacką Gwinei w ramach działalności na obszarze ICCAT, osłabia ochronę żywych zasobów morza i zarządzanie nimi. W ten sposób Gwinea postępuje niezgodnie z art. 118 konwencji UNCLOS stanowiącym, że państwa powinny współpracować ze sobą na rzecz ochrony żywych zasobów morza pełnego i zarządzania nimi.

| (155) | W odniesieniu do środków przyjętych przez Gwineę wobec sytuacji, o której mowa w motywach 144–154 niniejszej decyzji, Komisja stwierdziła, że Gwinea nie mogła skutecznie przyjąć odpowiednich środków w odniesieniu do powtarzających się przypadków prowadzenia połowów NNN przez statki rybackie pływające pod jej banderą ze względu na niedociągnięcia w jej ramach prawnych służących zapewnieniu skutecznej kontroli i monitorowania działań prowadzonych przez jej statki na pełnym morzu. Z tego względu w planie działania zaproponowano, by Gwinea przeprowadziła odpowiednie reformy, aby móc zapewnić skuteczną kontrolę i monitorowanie jej statków prowadzących działalność na pełnym morzu. Komisja powtórzyła swoją propozycję zapoczątkowania reformy ram prawnych Gwinei w dokumencie pisemnym przekazanym władzom Gwinei w dniu 1 marca 2013 r. W przekazywanych przez siebie stanowiskach, o których mowa w sekcji 6 niniejszej decyzji, Gwinea zapowiedziała, że ma zamiar dokonać zmiany swoich przepisów ustawowych i wykonawczych w dziedzinie rybołówstwa. Jednakże do chwili obecnej Gwinea nie rozpoczęła reformy swoich ram prawnych. Nie przedstawiono konkretnego harmonogramu wdrażania takiej reformy. Nie udało się zatem osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(155)

W odniesieniu do środków przyjętych przez Gwineę wobec sytuacji, o której mowa w motywach 144–154 niniejszej decyzji, Komisja stwierdziła, że Gwinea nie mogła skutecznie przyjąć odpowiednich środków w odniesieniu do powtarzających się przypadków prowadzenia połowów NNN przez statki rybackie pływające pod jej banderą ze względu na niedociągnięcia w jej ramach prawnych służących zapewnieniu skutecznej kontroli i monitorowania działań prowadzonych przez jej statki na pełnym morzu. Z tego względu w planie działania zaproponowano, by Gwinea przeprowadziła odpowiednie reformy, aby móc zapewnić skuteczną kontrolę i monitorowanie jej statków prowadzących działalność na pełnym morzu. Komisja powtórzyła swoją propozycję zapoczątkowania reformy ram prawnych Gwinei w dokumencie pisemnym przekazanym władzom Gwinei w dniu 1 marca 2013 r. W przekazywanych przez siebie stanowiskach, o których mowa w sekcji 6 niniejszej decyzji, Gwinea zapowiedziała, że ma zamiar dokonać zmiany swoich przepisów ustawowych i wykonawczych w dziedzinie rybołówstwa. Jednakże do chwili obecnej Gwinea nie rozpoczęła reformy swoich ram prawnych. Nie przedstawiono konkretnego harmonogramu wdrażania takiej reformy. Nie udało się zatem osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (156) | W odniesieniu do środków przyjętych przez Gwineę w związku z sytuacją, o której mowa w motywie 148 niniejszej decyzji, oraz jak wyjaśniono w motywie 162 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja stwierdziła, że Gwinea nie zapewniła odpowiednich sankcji, odstraszających od powtórnego naruszania przepisów i pozbawiających sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. Brakowało jej również odpowiedniego systemu administracyjnego służącego prowadzeniu dochodzeń i monitorowaniu jej statków. Do chwili przyjęcia niniejszej decyzji nie rozwiązano tego problemu braku właściwych środków. |
| --- | --- |

(156)

W odniesieniu do środków przyjętych przez Gwineę w związku z sytuacją, o której mowa w motywie 148 niniejszej decyzji, oraz jak wyjaśniono w motywie 162 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja stwierdziła, że Gwinea nie zapewniła odpowiednich sankcji, odstraszających od powtórnego naruszania przepisów i pozbawiających sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. Brakowało jej również odpowiedniego systemu administracyjnego służącego prowadzeniu dochodzeń i monitorowaniu jej statków. Do chwili przyjęcia niniejszej decyzji nie rozwiązano tego problemu braku właściwych środków.

| (157) | W odniesieniu do zmiany ram prawnych i skutecznego egzekwowania odstraszającego systemu sankcji Gwinea przyjęła nowe rozporządzenie z dnia 1 marca 2012 r., na mocy którego zwiększono poziom sankcji. Jednakże zakres Kodeksu Rybołówstwa Gwinei nie obejmuje ewentualnej nielegalnej działalności połowowej prowadzonej na pełnym morzu przez statki rybackie pływające pod banderą Gwinei. W tym kontekście oraz w świetle stwierdzonych powtarzających się przypadków działalności połowowej NNN i jej zakresu, prowadzonej na pełnym morzu przez pływające pod banderą Gwinei statki rybackie, o której mowa w motywie 155 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, że za pomocą wyłącznie tego środka nie można osiągnąć celu zapewnienia odpowiednich sankcji, odstraszających od powtórnego naruszania przepisów i pozbawiających sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. Nie udało się zatem osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Z tego względu, ponieważ Gwinea nie jest w stanie przyjąć środków w odniesieniu do jej właściwych podmiotów krajowych, które mogą być niezbędne dla ochrony żywych zasobów morza pełnego, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 117 konwencji UNCLOS. Analogicznie, ponieważ Gwinea nie jest w stanie zapewnić przestrzegania regionalnych środków ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi przez statki pływające pod jej banderą, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 19 UNFSA. |
| --- | --- |

(157)

W odniesieniu do zmiany ram prawnych i skutecznego egzekwowania odstraszającego systemu sankcji Gwinea przyjęła nowe rozporządzenie z dnia 1 marca 2012 r., na mocy którego zwiększono poziom sankcji. Jednakże zakres Kodeksu Rybołówstwa Gwinei nie obejmuje ewentualnej nielegalnej działalności połowowej prowadzonej na pełnym morzu przez statki rybackie pływające pod banderą Gwinei. W tym kontekście oraz w świetle stwierdzonych powtarzających się przypadków działalności połowowej NNN i jej zakresu, prowadzonej na pełnym morzu przez pływające pod banderą Gwinei statki rybackie, o której mowa w motywie 155 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, że za pomocą wyłącznie tego środka nie można osiągnąć celu zapewnienia odpowiednich sankcji, odstraszających od powtórnego naruszania przepisów i pozbawiających sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. Nie udało się zatem osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Z tego względu, ponieważ Gwinea nie jest w stanie przyjąć środków w odniesieniu do jej właściwych podmiotów krajowych, które mogą być niezbędne dla ochrony żywych zasobów morza pełnego, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 117 konwencji UNCLOS. Analogicznie, ponieważ Gwinea nie jest w stanie zapewnić przestrzegania regionalnych środków ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi przez statki pływające pod jej banderą, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 19 UNFSA.

| (158) | Komisja uważa, że postępowanie Gwinei w zakresie skutecznych środków wykonawczych jest niezgodne z zaleceniami w pkt 21 planu IPOA–IUU, w którym doradza się państwom zapewnienie, by sankcje za połowy NNN dokonywane przez statki i, w jak największym stopniu, podmioty krajowe podlegające ich jurysdykcji były dostatecznie surowe dla skutecznego zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania oraz pozbawienia sprawców korzyści płynących z takich połowów. W tym kontekście Gwinea nie wdrożyła planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN, przez co nie wypełnia zaleceń w pkt 25 planu IPOA–IUU. |
| --- | --- |

(158)

Komisja uważa, że postępowanie Gwinei w zakresie skutecznych środków wykonawczych jest niezgodne z zaleceniami w pkt 21 planu IPOA–IUU, w którym doradza się państwom zapewnienie, by sankcje za połowy NNN dokonywane przez statki i, w jak największym stopniu, podmioty krajowe podlegające ich jurysdykcji były dostatecznie surowe dla skutecznego zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania oraz pozbawienia sprawców korzyści płynących z takich połowów. W tym kontekście Gwinea nie wdrożyła planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN, przez co nie wypełnia zaleceń w pkt 25 planu IPOA–IUU.

| (159) | W trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2011 r., na podstawie odpowiednio udokumentowanych dowodów przekazanych przez władze Gwinei, Komisja stwierdziła, że powtarzające się połowy NNN były prowadzone przez statki rybackie prowadzące działalność na jej wodach morskich. |
| --- | --- |

(159)

W trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2011 r., na podstawie odpowiednio udokumentowanych dowodów przekazanych przez władze Gwinei, Komisja stwierdziła, że powtarzające się połowy NNN były prowadzone przez statki rybackie prowadzące działalność na jej wodach morskich.

| (160) | Jak wyjaśniono w motywie 163 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja stwierdziła, że w odniesieniu do tych powtarzających się przypadków prowadzenia połowów NNN Gwinea nie podjęła odpowiednich środków służących zapobieganiu powtarzającym się przypadkom prowadzenia połowów NNN przez statki rybackie działające na jej wodach oraz ich wykrywaniu i karaniu. |
| --- | --- |

(160)

Jak wyjaśniono w motywie 163 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja stwierdziła, że w odniesieniu do tych powtarzających się przypadków prowadzenia połowów NNN Gwinea nie podjęła odpowiednich środków służących zapobieganiu powtarzającym się przypadkom prowadzenia połowów NNN przez statki rybackie działające na jej wodach oraz ich wykrywaniu i karaniu.

| (161) | Od czasu przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. w odniesieniu do tych powtarzających się przypadków prowadzenia połowów NNN Gwinea podjęła pewne środki, aby usprawnić wykrywanie przypadków działalności połowowej NNN w jej w.s.e. Gwinea wzmocniła swoje środki kontroli i monitorowania działalności na morzu w jej w.s.e. (w odległości do 50 mil morskich) dzięki budowie semafora na wyspie Tamara oraz stworzeniu prefektury morskiej odpowiedzialnej za koordynację działalności nadzorczej na morzu (statki patrolowe marynarki są wykorzystywane do wykrywania działalności połowowej NNN w w.s.e.). |
| --- | --- |

(161)

Od czasu przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. w odniesieniu do tych powtarzających się przypadków prowadzenia połowów NNN Gwinea podjęła pewne środki, aby usprawnić wykrywanie przypadków działalności połowowej NNN w jej w.s.e. Gwinea wzmocniła swoje środki kontroli i monitorowania działalności na morzu w jej w.s.e. (w odległości do 50 mil morskich) dzięki budowie semafora na wyspie Tamara oraz stworzeniu prefektury morskiej odpowiedzialnej za koordynację działalności nadzorczej na morzu (statki patrolowe marynarki są wykorzystywane do wykrywania działalności połowowej NNN w w.s.e.).

| (162) | Od czasu przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w odniesieniu do działań służących zwalczaniu tych powtarzających się przypadków działalności połowowej NNN, Gwinea nie podjęła jeszcze kluczowych działań proponowanych w planie działania przekazanym dnia 15 listopada 2012 r., wspomnianych w protokole przekazanym władzom Gwinei dnia 4 lutego 2013 r. i określonych w pisemnych spostrzeżeniach w sprawie problemów wymagających rozwiązania, przekazanych władzom Gwinei dnia 1 marca 2013 r.: nie wdrożono sankcji przeciwko naruszeniom stwierdzonym na podstawie dowodów pisemnych (raportów połowowych, sprawozdań obserwatorów, raportów VMS); nie wzmocniono statusu i uprawnień obserwatorów na statku; nadal nie wdrożono wielu obowiązków przewidzianych w prawodawstwie Gwinei i nie są one egzekwowane przez władze Gwinei (np. obowiązek informowania o pozycjach VMS; sankcje dla agentów, którzy nie przekazują sygnałów VMS; obowiązek przekazania kopii dzienników pokładowych po zakończeniu kampanii połowowej; obowiązek zadeklarowania wejścia do w.s.e. Gwinei lub wyjścia z niej) w chwili przyjęcia niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(162)

Od czasu przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w odniesieniu do działań służących zwalczaniu tych powtarzających się przypadków działalności połowowej NNN, Gwinea nie podjęła jeszcze kluczowych działań proponowanych w planie działania przekazanym dnia 15 listopada 2012 r., wspomnianych w protokole przekazanym władzom Gwinei dnia 4 lutego 2013 r. i określonych w pisemnych spostrzeżeniach w sprawie problemów wymagających rozwiązania, przekazanych władzom Gwinei dnia 1 marca 2013 r.: nie wdrożono sankcji przeciwko naruszeniom stwierdzonym na podstawie dowodów pisemnych (raportów połowowych, sprawozdań obserwatorów, raportów VMS); nie wzmocniono statusu i uprawnień obserwatorów na statku; nadal nie wdrożono wielu obowiązków przewidzianych w prawodawstwie Gwinei i nie są one egzekwowane przez władze Gwinei (np. obowiązek informowania o pozycjach VMS; sankcje dla agentów, którzy nie przekazują sygnałów VMS; obowiązek przekazania kopii dzienników pokładowych po zakończeniu kampanii połowowej; obowiązek zadeklarowania wejścia do w.s.e. Gwinei lub wyjścia z niej) w chwili przyjęcia niniejszej decyzji.

| (163) | Ponadto Komisja uważa, że przyjęte przez Gwineę środki opisane w motywie 161 niniejszej decyzji stanowią jedynie ogólne warunki wstępne, które są niewystarczające dla zapobiegania powtarzającym się przypadkom prowadzenia połowów NNN przez statki rybackie prowadzące działalność na wodach morskich Gwinei, ich wykrywania i eliminowania. W rzeczywistości, jak podkreślono w motywie 163 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Gwinea jako państwo nadbrzeżne do chwili obecnej nie wdrożyła skutecznie swoich ram prawnych oraz nie ścigała odpowiednio połowów NNN, a także nie egzekwowała kar przeciwko statkom i operatorom biorącym udział w połowach NNN. W związku z tym Komisja uważa, że od 2011 r. Gwinea stosowała nieskuteczną politykę w zakresie ścigania i działań w zakresie egzekwowania przepisów wobec powtarzających się przypadków prowadzenia działalności połowowej NNN na jej wodach morskich. W szczególności Komisja stwierdziła w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r., że w tym okresie siedem przypadków naruszeń popełnionych przez zagraniczne statki prowadzące działalność na wodach Gwinei, wykrytych przez władze Gwinei, zostało ukaranych najniższymi możliwymi karami pieniężnymi przewidzianymi przez prawodawstwo Gwinei. Faktycznie, chociaż w art. 7 rozporządzenia nr 27 z dnia 1 marca 2012 r. przewiduje się kary pieniężne w wysokości od 15 000 USD do 30 000 USD oraz automatyczną konfiskatę narzędzi połowowych w przypadku działalności połowowej prowadzonej za pomocą nielegalnych narzędzi lub sieci połowowych, to trzy przypadki naruszeń polegające na prowadzeniu nielegalnej działalności połowowej za pomocą nielegalnych sieci, popełnione w dniu 8 listopada 2012 r. przez trzy statki, zostały ukarane przez władze Gwinei najniższymi administracyjnymi karami pieniężnymi (15 000 USD), bez konfiskaty tych narzędzi połowowych. Analogicznie, choć w art. 6 rozporządzenia nr 27 z dnia 1 marca 2012 r. przewiduje się kary pieniężne w wysokości od 30 000 USD do 50 000 USD, wraz z automatyczną konfiskatą połowów i narzędzi połowowych w przypadku nielegalnej działalności połowowej na zakazanym obszarze lub obszarze zarezerwowanym dla tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, to cztery przypadki naruszeń polegające na nielegalnej działalności połowowej w obszarach zakazanych, popełnione w dniu 30 listopada 2012 r. przez cztery statki, zostały – pomimo istotnej wagi naruszenia – ukarane przez władze Gwinei najniższymi administracyjnymi karami pieniężnymi (30 000 USD), bez konfiskaty tych narzędzi połowowych i połowów, wbrew prawu Gwinei. |
| --- | --- |

(163)

Ponadto Komisja uważa, że przyjęte przez Gwineę środki opisane w motywie 161 niniejszej decyzji stanowią jedynie ogólne warunki wstępne, które są niewystarczające dla zapobiegania powtarzającym się przypadkom prowadzenia połowów NNN przez statki rybackie prowadzące działalność na wodach morskich Gwinei, ich wykrywania i eliminowania. W rzeczywistości, jak podkreślono w motywie 163 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Gwinea jako państwo nadbrzeżne do chwili obecnej nie wdrożyła skutecznie swoich ram prawnych oraz nie ścigała odpowiednio połowów NNN, a także nie egzekwowała kar przeciwko statkom i operatorom biorącym udział w połowach NNN. W związku z tym Komisja uważa, że od 2011 r. Gwinea stosowała nieskuteczną politykę w zakresie ścigania i działań w zakresie egzekwowania przepisów wobec powtarzających się przypadków prowadzenia działalności połowowej NNN na jej wodach morskich. W szczególności Komisja stwierdziła w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r., że w tym okresie siedem przypadków naruszeń popełnionych przez zagraniczne statki prowadzące działalność na wodach Gwinei, wykrytych przez władze Gwinei, zostało ukaranych najniższymi możliwymi karami pieniężnymi przewidzianymi przez prawodawstwo Gwinei. Faktycznie, chociaż w art. 7 rozporządzenia nr 27 z dnia 1 marca 2012 r. przewiduje się kary pieniężne w wysokości od 15 000 USD do 30 000 USD oraz automatyczną konfiskatę narzędzi połowowych w przypadku działalności połowowej prowadzonej za pomocą nielegalnych narzędzi lub sieci połowowych, to trzy przypadki naruszeń polegające na prowadzeniu nielegalnej działalności połowowej za pomocą nielegalnych sieci, popełnione w dniu 8 listopada 2012 r. przez trzy statki, zostały ukarane przez władze Gwinei najniższymi administracyjnymi karami pieniężnymi (15 000 USD), bez konfiskaty tych narzędzi połowowych. Analogicznie, choć w art. 6 rozporządzenia nr 27 z dnia 1 marca 2012 r. przewiduje się kary pieniężne w wysokości od 30 000 USD do 50 000 USD, wraz z automatyczną konfiskatą połowów i narzędzi połowowych w przypadku nielegalnej działalności połowowej na zakazanym obszarze lub obszarze zarezerwowanym dla tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, to cztery przypadki naruszeń polegające na nielegalnej działalności połowowej w obszarach zakazanych, popełnione w dniu 30 listopada 2012 r. przez cztery statki, zostały – pomimo istotnej wagi naruszenia – ukarane przez władze Gwinei najniższymi administracyjnymi karami pieniężnymi (30 000 USD), bez konfiskaty tych narzędzi połowowych i połowów, wbrew prawu Gwinei.

| (164) | W świetle sytuacji, o której mowa w motywach 159–163 niniejszej decyzji, Komisja uważa, że nie dokonując skutecznego wdrożenia ram prawnych służących właściwemu ściganiu powtarzających się przypadków połowów NNN na swoich wodach oraz nie egzekwując sankcji wobec prowadzących je statków i agentów, Gwinea postępuje niezgodnie z art. 61 i 62 konwencji UNCLOS, w których zapisano obowiązek państwa nadbrzeżnego do wspierania celu optymalnego wykorzystania żywych zasobów morskich w swojej w.s.e. i zapewnienia, by te zasoby nie były zagrożone na skutek przełowienia. |
| --- | --- |

(164)

W świetle sytuacji, o której mowa w motywach 159–163 niniejszej decyzji, Komisja uważa, że nie dokonując skutecznego wdrożenia ram prawnych służących właściwemu ściganiu powtarzających się przypadków połowów NNN na swoich wodach oraz nie egzekwując sankcji wobec prowadzących je statków i agentów, Gwinea postępuje niezgodnie z art. 61 i 62 konwencji UNCLOS, w których zapisano obowiązek państwa nadbrzeżnego do wspierania celu optymalnego wykorzystania żywych zasobów morskich w swojej w.s.e. i zapewnienia, by te zasoby nie były zagrożone na skutek przełowienia.

| (165) | Z tego względu działania podejmowane przez Gwineę w świetle spoczywających na niej obowiązków jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym są niewystarczające dla spełnienia postanowień art. 61, 62, 94, 117 i 118 konwencji UNCLOS oraz art. 18, 19 i 20 UNFSA. |
| --- | --- |

(165)

Z tego względu działania podejmowane przez Gwineę w świetle spoczywających na niej obowiązków jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym są niewystarczające dla spełnienia postanowień art. 61, 62, 94, 117 i 118 konwencji UNCLOS oraz art. 18, 19 i 20 UNFSA.

| (166) | Biorąc pod uwagę motywy 153–163 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym w odniesieniu do statków prowadzących połowy NNN oraz połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jej banderą lub prowadzące działalność na jej wodach morskich lub przez jej podmioty krajowe oraz nie podjęła wystarczających środków dla przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN przez statki pływające pod jej banderą lub prowadzące działalność na jej wodach. |
| --- | --- |

(166)

Biorąc pod uwagę motywy 153–163 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym w odniesieniu do statków prowadzących połowy NNN oraz połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jej banderą lub prowadzące działalność na jej wodach morskich lub przez jej podmioty krajowe oraz nie podjęła wystarczających środków dla przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN przez statki pływające pod jej banderą lub prowadzące działalność na jej wodach.

7.2.   Brak współpracy i egzekwowania przepisów (art. 31 ust. 5 lit. b) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (167) | Jak określono w motywach 165–180 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała, czy Gwinea podjęła skuteczne środki egzekucyjne w odniesieniu do agentów odpowiedzialnych za połowy NNN i czy stosowano odpowiednio surowe kary dla pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN. |
| --- | --- |

(167)

Jak określono w motywach 165–180 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała, czy Gwinea podjęła skuteczne środki egzekucyjne w odniesieniu do agentów odpowiedzialnych za połowy NNN i czy stosowano odpowiednio surowe kary dla pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN.

| (168) | Jak określono w motywach 165–175 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Gwinea nie zapewniła odpowiednio surowych kar za powtarzające się przypadki połowów NNN prowadzonych przez statki pływające pod jej banderą i przez podmioty krajowe podlegające jej jurysdykcji, aby skutecznie zapobiegać połowom NNN oraz je powstrzymywać i eliminować, a także aby pozbawić sprawców wykroczeń korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów. |
| --- | --- |

(168)

Jak określono w motywach 165–175 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Gwinea nie zapewniła odpowiednio surowych kar za powtarzające się przypadki połowów NNN prowadzonych przez statki pływające pod jej banderą i przez podmioty krajowe podlegające jej jurysdykcji, aby skutecznie zapobiegać połowom NNN oraz je powstrzymywać i eliminować, a także aby pozbawić sprawców wykroczeń korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów.

| (169) | W odniesieniu do motywów 165–175 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w trakcie procedury wszczętej przez Komisję na mocy art. 27 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, Gwinea nałożyła kary administracyjne na trzy statki rybackie do połowów okrężnicą pływające pod banderą Gwinei, aby uniknąć wpisania trzech statków pływających pod banderą Gwinei do wykazu statków NNN. Komisja uznała, że ogólny poziom zastosowanych kar nie był odpowiednio surowy dla skutecznego zapewnienia w ten sposób zgodności i zniechęcenia do ponownego naruszania przepisów ICCAT. Ponadto, biorąc pod uwagę powtarzający się charakter i czas trwania naruszeń, a także ilość i rodzaj połowów pochodzących z tej nielegalnej działalności połowowej, Komisja uznała, że zastosowane ostateczne kary były nadal rażąco niewystarczające dla skutecznego pozbawienia sprawcy korzyści płynących z jego nielegalnej działalności. Stosując swoje ramy prawne, Gwinea nie była w stanie zastosować bardziej odstraszających sankcji wobec tych statków. Co więcej, jak wyjaśniono w motywie 157 niniejszej decyzji, sankcje nałożone przez Gwineę na statki prowadzące na pełnym morzu działalność sprzeczną z międzynarodowymi przepisami ICCAT nie mają trwałej podstawy prawnej, ponieważ Kodeksu Rybołówstwa Gwinei nie można stosować do wydarzeń mających miejsce poza wodami morskimi Gwinei. W tym kontekście Gwinea nie jest w stanie zastosować odpowiednio surowych sankcji dla skutecznego zapewnienia przestrzegania prawa, odstraszania od popełniania naruszeń oraz pozbawienia sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. Z tego względu Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 117 konwencji UNCLOS oraz art. 19 ust. 2 UNFSA. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(169)

W odniesieniu do motywów 165–175 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w trakcie procedury wszczętej przez Komisję na mocy art. 27 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, Gwinea nałożyła kary administracyjne na trzy statki rybackie do połowów okrężnicą pływające pod banderą Gwinei, aby uniknąć wpisania trzech statków pływających pod banderą Gwinei do wykazu statków NNN. Komisja uznała, że ogólny poziom zastosowanych kar nie był odpowiednio surowy dla skutecznego zapewnienia w ten sposób zgodności i zniechęcenia do ponownego naruszania przepisów ICCAT. Ponadto, biorąc pod uwagę powtarzający się charakter i czas trwania naruszeń, a także ilość i rodzaj połowów pochodzących z tej nielegalnej działalności połowowej, Komisja uznała, że zastosowane ostateczne kary były nadal rażąco niewystarczające dla skutecznego pozbawienia sprawcy korzyści płynących z jego nielegalnej działalności. Stosując swoje ramy prawne, Gwinea nie była w stanie zastosować bardziej odstraszających sankcji wobec tych statków. Co więcej, jak wyjaśniono w motywie 157 niniejszej decyzji, sankcje nałożone przez Gwineę na statki prowadzące na pełnym morzu działalność sprzeczną z międzynarodowymi przepisami ICCAT nie mają trwałej podstawy prawnej, ponieważ Kodeksu Rybołówstwa Gwinei nie można stosować do wydarzeń mających miejsce poza wodami morskimi Gwinei. W tym kontekście Gwinea nie jest w stanie zastosować odpowiednio surowych sankcji dla skutecznego zapewnienia przestrzegania prawa, odstraszania od popełniania naruszeń oraz pozbawienia sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. Z tego względu Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 117 konwencji UNCLOS oraz art. 19 ust. 2 UNFSA. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (170) | W odniesieniu do motywu 173 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., pomimo przyjęcia rozporządzenia z dnia 1 marca 2012 r., o którym mowa w motywie 157, wysokość kar jest nadal rażąco nieodpowiednia dla skutecznego pozbawienia sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 157 niniejszej decyzji, biorąc pod uwagę fakt, że Kodeks Rybołówstwa Gwinei może mieć zastosowanie wyłącznie do działalności połowowej prowadzonej na wodach Gwinei, bez głębszej zmiany Kodeksu Rybołówstwa Gwinei ten środek nie może objąć ewentualnej nielegalnej działalności połowowej prowadzonej na pełnym morzu przez statki rybackie pływające pod banderą Gwinei. W tym kontekście Gwinea nie jest w stanie zapewnić przestrzegania przez statki pływające pod jej banderą międzynarodowych środków ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi. Z tego względu Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 117 konwencji UNCLOS oraz art. 19 ust. 1 UNFSA. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(170)

W odniesieniu do motywu 173 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., pomimo przyjęcia rozporządzenia z dnia 1 marca 2012 r., o którym mowa w motywie 157, wysokość kar jest nadal rażąco nieodpowiednia dla skutecznego pozbawienia sprawców korzyści płynących z ich nielegalnej działalności. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 157 niniejszej decyzji, biorąc pod uwagę fakt, że Kodeks Rybołówstwa Gwinei może mieć zastosowanie wyłącznie do działalności połowowej prowadzonej na wodach Gwinei, bez głębszej zmiany Kodeksu Rybołówstwa Gwinei ten środek nie może objąć ewentualnej nielegalnej działalności połowowej prowadzonej na pełnym morzu przez statki rybackie pływające pod banderą Gwinei. W tym kontekście Gwinea nie jest w stanie zapewnić przestrzegania przez statki pływające pod jej banderą międzynarodowych środków ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi. Z tego względu Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 117 konwencji UNCLOS oraz art. 19 ust. 1 UNFSA. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (171) | Jak opisano w motywie 168 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., ramy prawne Gwinei nie zapewniają odpowiednich warunków dla prowadzenia współpracy z UE lub, w razie potrzeby, z państwami trzecimi lub RFMO w celu prowadzenia działań następczych wobec działalności połowowej NNN prowadzonej przez pełnomorskie statki rybackie prowadzące działalność na pełnym morzu oraz dla wdrożenia skutecznych środków egzekucyjnych wobec agentów i statków prowadzących połowy NNN. W tym kontekście Gwinea nie współpracowała z Komisją i ICCAT dla zapewnienia przestrzegania i egzekwowania międzynarodowych środków ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi. Z tego względu Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 118 konwencji UNCLOS oraz art. 20 UNFSA. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(171)

Jak opisano w motywie 168 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., ramy prawne Gwinei nie zapewniają odpowiednich warunków dla prowadzenia współpracy z UE lub, w razie potrzeby, z państwami trzecimi lub RFMO w celu prowadzenia działań następczych wobec działalności połowowej NNN prowadzonej przez pełnomorskie statki rybackie prowadzące działalność na pełnym morzu oraz dla wdrożenia skutecznych środków egzekucyjnych wobec agentów i statków prowadzących połowy NNN. W tym kontekście Gwinea nie współpracowała z Komisją i ICCAT dla zapewnienia przestrzegania i egzekwowania międzynarodowych środków ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi. Z tego względu Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 118 konwencji UNCLOS oraz art. 20 UNFSA. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (172) | Jak opisano w motywie 176 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Gwinea jako państwo nadbrzeżne nie egzekwuje obowiązków statków i podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w jej w.s.e. i nie wymierza odpowiednich kar statkom i operatorom, w których przypadku stwierdzono prowadzenie działalności połowowej NNN. W trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja stwierdziła, że sytuacja opisana w decyzji Komisji nie uległa poprawie, ponieważ zauważono, że władze Gwinei nadal nie ścigają wielu naruszeń (np. braku sygnałów VMS; powtarzającego się naruszania przepisów dotyczących przyłowów) lub nie nakładają za nie odpowiednich kar (np. ostatnie siedem naruszeń wykrytych przez władze Gwinei na jej wodach do czasu wizyty w lutym 2013 r. spowodowało nałożenie najniższych możliwych kar pieniężnych, nawet jeżeli dochodziło do poważnych naruszeń). Poprzez brak skutecznego stosowania swoich ram prawnych w celu odpowiedniego ścigania powtarzających się przypadków połowów NNN na jej wodach oraz w celu egzekwowania kar wobec prowadzących je statków i agentów Gwinea postępowała niezgodnie z art. 61 i 62 konwencji UNCLOS, zobowiązującymi państwa nadbrzeżne do zapewnienia, by nie dochodziło do przełowienia. |
| --- | --- |

(172)

Jak opisano w motywie 176 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Gwinea jako państwo nadbrzeżne nie egzekwuje obowiązków statków i podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w jej w.s.e. i nie wymierza odpowiednich kar statkom i operatorom, w których przypadku stwierdzono prowadzenie działalności połowowej NNN. W trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja stwierdziła, że sytuacja opisana w decyzji Komisji nie uległa poprawie, ponieważ zauważono, że władze Gwinei nadal nie ścigają wielu naruszeń (np. braku sygnałów VMS; powtarzającego się naruszania przepisów dotyczących przyłowów) lub nie nakładają za nie odpowiednich kar (np. ostatnie siedem naruszeń wykrytych przez władze Gwinei na jej wodach do czasu wizyty w lutym 2013 r. spowodowało nałożenie najniższych możliwych kar pieniężnych, nawet jeżeli dochodziło do poważnych naruszeń). Poprzez brak skutecznego stosowania swoich ram prawnych w celu odpowiedniego ścigania powtarzających się przypadków połowów NNN na jej wodach oraz w celu egzekwowania kar wobec prowadzących je statków i agentów Gwinea postępowała niezgodnie z art. 61 i 62 konwencji UNCLOS, zobowiązującymi państwa nadbrzeżne do zapewnienia, by nie dochodziło do przełowienia.

| (173) | Analogicznie, w odniesieniu do sprawy dotyczącej wydawania fałszywych licencji gwinejskich statkom zagranicznym, które prowadziły działalność na wodach Gwinei w 2012 r., w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja stwierdziła, że Ministerstwo Rybołówstwa i Akwakultury nie wszczęło dochodzeń karnych i postępowań przeciwko osobom fizycznym i prawnym uczestniczącym w tych nielegalnych praktykach, co jest sprzeczne z procedurą przewidzianą w art. 10 rozporządzenia z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie sankcji i instrumentów ich stosowania. W tym konkretnym przypadku, w protokole podsumowującym najważniejsze problemy wymagające rozwiązania, przekazanym w dniu 4 lutego 2013 r., Gwinea została oficjalnie powiadomiona i zachęcona przez Komisję do zastosowania odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych Gwinei w celu ukarania tych nielegalnych praktyk, które bezpośrednio zagrażają spowodowaniem przełowienia żywych zasobów morskich w w.s.e. Gwinei, i zniechęcenia do nich. Nie podejmując skutecznych działań w tej sprawie, Gwinea jako państwo nadbrzeżne postępowała niezgodnie z art. 61 i 62 konwencji UNCLOS, a jako państwo bandery postępowała sprzecznie z art. 19 ust. 2 UNFSA, stanowiącym o obowiązku szybkiego prowadzenia wszystkich dochodzeń i postępowań sądowych. |
| --- | --- |

(173)

Analogicznie, w odniesieniu do sprawy dotyczącej wydawania fałszywych licencji gwinejskich statkom zagranicznym, które prowadziły działalność na wodach Gwinei w 2012 r., w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja stwierdziła, że Ministerstwo Rybołówstwa i Akwakultury nie wszczęło dochodzeń karnych i postępowań przeciwko osobom fizycznym i prawnym uczestniczącym w tych nielegalnych praktykach, co jest sprzeczne z procedurą przewidzianą w art. 10 rozporządzenia z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie sankcji i instrumentów ich stosowania. W tym konkretnym przypadku, w protokole podsumowującym najważniejsze problemy wymagające rozwiązania, przekazanym w dniu 4 lutego 2013 r., Gwinea została oficjalnie powiadomiona i zachęcona przez Komisję do zastosowania odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych Gwinei w celu ukarania tych nielegalnych praktyk, które bezpośrednio zagrażają spowodowaniem przełowienia żywych zasobów morskich w w.s.e. Gwinei, i zniechęcenia do nich. Nie podejmując skutecznych działań w tej sprawie, Gwinea jako państwo nadbrzeżne postępowała niezgodnie z art. 61 i 62 konwencji UNCLOS, a jako państwo bandery postępowała sprzecznie z art. 19 ust. 2 UNFSA, stanowiącym o obowiązku szybkiego prowadzenia wszystkich dochodzeń i postępowań sądowych.

| (174) | Jak określono w motywach 177 i 178 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Gwinea jako państwo nadbrzeżne nie wypełnia swojego obowiązku prowadzenia aktywnej współpracy z innymi państwami w celu zapewnienia zgodności ze środkami ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi oraz ich egzekwowania. W tym kontekście Komisja zauważyła w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r., że plan połowowy Gwinei na 2013 r. nie realizuje zrównoważonej i wiarygodnej polityki wydawania licencji połowowych dla niektórych międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących (małych ryb pelagicznych), spójnej z doradztwem naukowym wypracowanym na szczeblu międzynarodowym. W szczególności przewidziane możliwości prowadzenia połowów w 2013 r. w odniesieniu do małych ryb pelagicznych są sprzeczne z doradztwem naukowym Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (27) (FCECA). Chociaż w sprawozdaniu FCECA za 2011 r. zalecano, by całkowite połowy małych ryb pelagicznych złowionych w w.s.e. Gwinei Bissau, Gwinei, Sierra Leone i Liberii nie przekraczały 112 000 ton rocznie, Gwinea postępowała wbrew tym zaleceniom poprzez ustanowienie kwoty krajowej tylko na 2013 r. w wysokości 100 000 ton w w.s.e. Gwinei. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Wręcz przeciwnie, postawa władz Gwinei od dnia 15 listopada 2012 r. uwypukla brak współpracy ze społecznością międzynarodową przy zwalczaniu połowów NNN. |
| --- | --- |

(174)

Jak określono w motywach 177 i 178 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Gwinea jako państwo nadbrzeżne nie wypełnia swojego obowiązku prowadzenia aktywnej współpracy z innymi państwami w celu zapewnienia zgodności ze środkami ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi oraz ich egzekwowania. W tym kontekście Komisja zauważyła w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r., że plan połowowy Gwinei na 2013 r. nie realizuje zrównoważonej i wiarygodnej polityki wydawania licencji połowowych dla niektórych międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących (małych ryb pelagicznych), spójnej z doradztwem naukowym wypracowanym na szczeblu międzynarodowym. W szczególności przewidziane możliwości prowadzenia połowów w 2013 r. w odniesieniu do małych ryb pelagicznych są sprzeczne z doradztwem naukowym Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (27) (FCECA). Chociaż w sprawozdaniu FCECA za 2011 r. zalecano, by całkowite połowy małych ryb pelagicznych złowionych w w.s.e. Gwinei Bissau, Gwinei, Sierra Leone i Liberii nie przekraczały 112 000 ton rocznie, Gwinea postępowała wbrew tym zaleceniom poprzez ustanowienie kwoty krajowej tylko na 2013 r. w wysokości 100 000 ton w w.s.e. Gwinei. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Wręcz przeciwnie, postawa władz Gwinei od dnia 15 listopada 2012 r. uwypukla brak współpracy ze społecznością międzynarodową przy zwalczaniu połowów NNN.

| (175) | Co więcej, chociaż w planie połowowym Gwinei na 2012 r. wprowadzono ograniczenia prawne oparte na zdolności połowowej statków, aby ograniczyć połowy w w.s.e. Gwinei i ochronić małe pelagiczne zasoby rybne, właściwe władze Gwinei rozluźniły ograniczenia w planie połowowym na 2013 r., dzięki czemu w 2013 r. można wydawać licencje połowowe większym statkom. Faktycznie, zgodnie z planem połowowym Gwinei na 2012 r. tylko statki rybackie prowadzące połowy małych ryb pelagicznych o pojemności brutto nieprzekraczającej 2 000 TJB (pojemność brutto) miały zezwolenie na prowadzenie działalności w Gwinei. Komisja zauważyła, że plan połowowy na 2013 r. został zmieniony, aby umożliwić działalność statków rybackich o większej pojemności (do 4 500 TJB) na wodach Gwinei. Na skutek tej zmiany planu połowowego Gwinei na 2013 r. pięć dodatkowych statków prowadzących połowy ryb pelagicznych o dużej zdolności połowowej uzyskało licencję na prowadzenie działalności na wodach morskich Gwinei w 2013 r. na podstawie licencji połowowych wydanych przez Ministerstwo Rybołówstwa i Akwakultury. |
| --- | --- |

(175)

Co więcej, chociaż w planie połowowym Gwinei na 2012 r. wprowadzono ograniczenia prawne oparte na zdolności połowowej statków, aby ograniczyć połowy w w.s.e. Gwinei i ochronić małe pelagiczne zasoby rybne, właściwe władze Gwinei rozluźniły ograniczenia w planie połowowym na 2013 r., dzięki czemu w 2013 r. można wydawać licencje połowowe większym statkom. Faktycznie, zgodnie z planem połowowym Gwinei na 2012 r. tylko statki rybackie prowadzące połowy małych ryb pelagicznych o pojemności brutto nieprzekraczającej 2 000 TJB (pojemność brutto) miały zezwolenie na prowadzenie działalności w Gwinei. Komisja zauważyła, że plan połowowy na 2013 r. został zmieniony, aby umożliwić działalność statków rybackich o większej pojemności (do 4 500 TJB) na wodach Gwinei. Na skutek tej zmiany planu połowowego Gwinei na 2013 r. pięć dodatkowych statków prowadzących połowy ryb pelagicznych o dużej zdolności połowowej uzyskało licencję na prowadzenie działalności na wodach morskich Gwinei w 2013 r. na podstawie licencji połowowych wydanych przez Ministerstwo Rybołówstwa i Akwakultury.

| (176) | W kontekście opisanym powyżej w motywach 174 i 175 stwierdzono, że Gwinea przyjęła w 2013 r. krajowy plan zarządzania rybołówstwem, który jest sprzeczny z podregionalnymi i regionalnymi środkami ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi. Z tego względu Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 20 UNFSA, stanowiącego, że państwa są zobowiązane do prowadzenia szybkiej i sprawnej współpracy w celu zapewnienia zgodności ze środkami ochrony i zarządzania i ich egzekwowania. Analogicznie stwierdzono, że w 2013 r. Gwinea podjęła decyzję o zmianie środków ochrony małych ryb pelagicznych i zarządzania nimi, nie biorąc pod uwagę doradztwa naukowego. Komisja zauważyła, że postępowanie Gwinei było sprzeczne z zasadą optymalnego wykorzystania żywych zasobów morza w w.s.e., powodując niebezpieczeństwo przełowienia tych zasobów rybnych. Czyniąc tak, zdaniem Komisji, Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie nadbrzeżnym obowiązków na mocy art. 61 i 62 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(176)

W kontekście opisanym powyżej w motywach 174 i 175 stwierdzono, że Gwinea przyjęła w 2013 r. krajowy plan zarządzania rybołówstwem, który jest sprzeczny z podregionalnymi i regionalnymi środkami ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi. Z tego względu Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy art. 20 UNFSA, stanowiącego, że państwa są zobowiązane do prowadzenia szybkiej i sprawnej współpracy w celu zapewnienia zgodności ze środkami ochrony i zarządzania i ich egzekwowania. Analogicznie stwierdzono, że w 2013 r. Gwinea podjęła decyzję o zmianie środków ochrony małych ryb pelagicznych i zarządzania nimi, nie biorąc pod uwagę doradztwa naukowego. Komisja zauważyła, że postępowanie Gwinei było sprzeczne z zasadą optymalnego wykorzystania żywych zasobów morza w w.s.e., powodując niebezpieczeństwo przełowienia tych zasobów rybnych. Czyniąc tak, zdaniem Komisji, Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie nadbrzeżnym obowiązków na mocy art. 61 i 62 konwencji UNCLOS.

| (177) | W odniesieniu do historii, rodzaju, okoliczności, zakresu i powagi przejawów działalności połowowej NNN tego rybołówstwa NNN Komisja wzięła pod uwagę stałą i powtarzającą się działalność połowową NNN statków pływających pod banderą Gwinei do 2013 r., stałą i powtarzającą się działalność połowową NNN statków prowadzących działalność na jej wodach morskich, a także działalność połowową NNN wspieraną przez jej podmioty krajowe. Komisja wzięła również pod uwagę przebieg wydarzeń po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(177)

W odniesieniu do historii, rodzaju, okoliczności, zakresu i powagi przejawów działalności połowowej NNN tego rybołówstwa NNN Komisja wzięła pod uwagę stałą i powtarzającą się działalność połowową NNN statków pływających pod banderą Gwinei do 2013 r., stałą i powtarzającą się działalność połowową NNN statków prowadzących działalność na jej wodach morskich, a także działalność połowową NNN wspieraną przez jej podmioty krajowe. Komisja wzięła również pod uwagę przebieg wydarzeń po przyjęciu przez Komisję decyzji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (178) | Ponadto Komisja stwierdziła, że nadal występuje istotny brak koordynacji między nowoutworzoną prefekturą morską a Centre National de Surveillance des Pêches. W tym kontekście, w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja stwierdziła i powiadomiła władze Gwinei, że należy usprawnić koordynację między prefekturą morską (podlegającą urzędowi prezydenta) i Centre National de Surveillance des Pêches (Ministerstwo Rybołówstwa i Akwakultury), aby zapewnić konkretne efekty w zakresie wykrywania połowów NNN w w.s.e. Gwinei i ich karania. Ta sytuacja zmniejsza skuteczność procedur egzekucyjnych ustanowionych przez Gwineę jako państwo nadbrzeżne i państwo bandery, dlatego jest niezgodna z UNFSA. |
| --- | --- |

(178)

Ponadto Komisja stwierdziła, że nadal występuje istotny brak koordynacji między nowoutworzoną prefekturą morską a Centre National de Surveillance des Pêches. W tym kontekście, w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja stwierdziła i powiadomiła władze Gwinei, że należy usprawnić koordynację między prefekturą morską (podlegającą urzędowi prezydenta) i Centre National de Surveillance des Pêches (Ministerstwo Rybołówstwa i Akwakultury), aby zapewnić konkretne efekty w zakresie wykrywania połowów NNN w w.s.e. Gwinei i ich karania. Ta sytuacja zmniejsza skuteczność procedur egzekucyjnych ustanowionych przez Gwineę jako państwo nadbrzeżne i państwo bandery, dlatego jest niezgodna z UNFSA.

| (179) | Z tego względu działania podejmowane przez Gwineę w świetle spoczywających na niej obowiązków jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym są niewystarczające dla spełnienia postanowień art. 61, 62, 94, 117 i 118 konwencji UNCLOS oraz art. 18, 19 i 20 UNFSA. |
| --- | --- |

(179)

Z tego względu działania podejmowane przez Gwineę w świetle spoczywających na niej obowiązków jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym są niewystarczające dla spełnienia postanowień art. 61, 62, 94, 117 i 118 konwencji UNCLOS oraz art. 18, 19 i 20 UNFSA.

| (180) | Biorąc pod uwagę motywy 165–180 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym w odniesieniu do współpracy i środków egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

(180)

Biorąc pod uwagę motywy 165–180 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym w odniesieniu do współpracy i środków egzekwowania prawa.

7.3.   Niewdrożenie przepisów międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (181) | Jak opisano w motywach 183–205 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała wszelkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do statusu Gwinei jako umawiającej się strony IOTC i ICCAT. Ponadto Komisja zbadała informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do statusu Gwinei jako umawiającej się strony IOTC i ICCAT po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(181)

Jak opisano w motywach 183–205 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała wszelkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do statusu Gwinei jako umawiającej się strony IOTC i ICCAT. Ponadto Komisja zbadała informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do statusu Gwinei jako umawiającej się strony IOTC i ICCAT po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (182) | Komisja zauważyła, że od czasu przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. ICCAT wysłała w 2013 r. pismo ostrzegawcze (28) do Gwinei. Pomimo wysiłków podejmowanych przez Gwineę, Sekretariat ICCAT wyraził obawy dotyczące jej niedociągnięć raportowych w 2012 r. W szczególności w piśmie tym wskazano Gwineę z uwagi na brak pełnego i skutecznego wypełniania przez nią obowiązku przekazywania właściwej informacji dotyczącej handlu, o której mowa w zaleceniu ICCAT 06-13. ICCAT faktycznie wyraziła swoje obawy dotyczące nieprzekazania przez Gwineę wszystkich niezbędnych informacji i sprawozdań dotyczących: obowiązku raportowania danych statystycznych (zalecenie ICCAT 05-09), części II sprawozdania rocznego, danych dotyczących zadania 1 (dane statystyczne floty lub dane o wielkości) oraz informacji dotyczącej środków zarządzania w odniesieniu do dużych taklowców do połowu tuńczyka i tabel zgodności. Należy również zauważyć, że ICCAT zwróciła się do Gwinei o informacje dotyczące działań podejmowanych w odniesieniu do statku Daniaa, wpisanego do wykazu statków NNN od 2008 r. Faktycznie, w odniesieniu do zalecenia ICCAT 11-18 w sprawie wykazu statków podejrzewanych o prowadzenie działalności połowowej NNN ICCAT zwróciła się do Gwinei o zbadanie aktualnej bandery statku Daniaa i poinformowanie jej o tym. |
| --- | --- |

(182)

Komisja zauważyła, że od czasu przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. ICCAT wysłała w 2013 r. pismo ostrzegawcze (28) do Gwinei. Pomimo wysiłków podejmowanych przez Gwineę, Sekretariat ICCAT wyraził obawy dotyczące jej niedociągnięć raportowych w 2012 r. W szczególności w piśmie tym wskazano Gwineę z uwagi na brak pełnego i skutecznego wypełniania przez nią obowiązku przekazywania właściwej informacji dotyczącej handlu, o której mowa w zaleceniu ICCAT 06-13. ICCAT faktycznie wyraziła swoje obawy dotyczące nieprzekazania przez Gwineę wszystkich niezbędnych informacji i sprawozdań dotyczących: obowiązku raportowania danych statystycznych (zalecenie ICCAT 05-09), części II sprawozdania rocznego, danych dotyczących zadania 1 (dane statystyczne floty lub dane o wielkości) oraz informacji dotyczącej środków zarządzania w odniesieniu do dużych taklowców do połowu tuńczyka i tabel zgodności. Należy również zauważyć, że ICCAT zwróciła się do Gwinei o informacje dotyczące działań podejmowanych w odniesieniu do statku Daniaa, wpisanego do wykazu statków NNN od 2008 r. Faktycznie, w odniesieniu do zalecenia ICCAT 11-18 w sprawie wykazu statków podejrzewanych o prowadzenie działalności połowowej NNN ICCAT zwróciła się do Gwinei o zbadanie aktualnej bandery statku Daniaa i poinformowanie jej o tym.

| (183) | Komisja zbadała również dostępne informacje pochodzące od ICCAT w sprawie przestrzegania przez Gwineę przepisów i obowiązków raportowych ICCAT. W tym celu Komisja dokonała oceny tabeli ICCAT podsumowujących zgodność za 2012 r. (29). Według dostępnej informacji Gwineę wskazano na podstawie niedociągnięć dotyczących braku raportowania kwot i limitów połowowych, środków ochrony i zarządzania w przypadku statków o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 20 metrów, części II sprawozdania rocznego, zadania 1 odnoszącego się do danych statystycznych floty i danych o wielkości. Co więcej, Gwinea nie przekazała sprawozdania dotyczącego działań podjętych w odniesieniu do statku wpisanego do sporządzonego przez ICCAT wykazu statków NNN (Daniaa). |
| --- | --- |

(183)

Komisja zbadała również dostępne informacje pochodzące od ICCAT w sprawie przestrzegania przez Gwineę przepisów i obowiązków raportowych ICCAT. W tym celu Komisja dokonała oceny tabeli ICCAT podsumowujących zgodność za 2012 r. (29). Według dostępnej informacji Gwineę wskazano na podstawie niedociągnięć dotyczących braku raportowania kwot i limitów połowowych, środków ochrony i zarządzania w przypadku statków o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 20 metrów, części II sprawozdania rocznego, zadania 1 odnoszącego się do danych statystycznych floty i danych o wielkości. Co więcej, Gwinea nie przekazała sprawozdania dotyczącego działań podjętych w odniesieniu do statku wpisanego do sporządzonego przez ICCAT wykazu statków NNN (Daniaa).

| (184) | Zgodnie z informacją pochodzącą ze sprawozdania IOTC w sprawie zgodności za 2013 r. (30) w 2012 r. Gwinea nadal nie osiągnęła zgodności w odniesieniu do kilku rezolucji przyjętych przez IOTC. W szczególności Gwinea nie przekazała swojego sprawozdania z wdrażania, zgodnie z art. X Porozumienia IOTC. W odniesieniu do rezolucji IOTC 10/09 w sprawie obowiązku wdrażania Gwinea nie przesłała kompletnego kwestionariusza w sprawie zgodności. W odniesieniu do rezolucji IOTC 12/11 w sprawie raportowania o statkach Gwinea nie przedłożyła obowiązkowego sprawozdania w sprawie pojemności początkowej floty do połowu tuńczyka tropikalnego lub włócznika i tuńczyka białego. W odniesieniu do rezolucji 10/02 w sprawie obowiązkowych wymogów statystycznych Gwinea nie dostarczyła danych o nominalnych połowach, połowach i nakładach oraz częstotliwości wielkości w standardzie wymaganym na mocy tej rezolucji. W odniesieniu do rezolucji IOTC 05/05 w sprawie przekazywania danych dotyczących rekinów Gwinea nie zrealizowała przedmiotowej rezolucji, ponieważ nie przekazała obowiązkowego sprawozdania dotyczącego danych w sprawie rekinów. |
| --- | --- |

(184)

Zgodnie z informacją pochodzącą ze sprawozdania IOTC w sprawie zgodności za 2013 r. (30) w 2012 r. Gwinea nadal nie osiągnęła zgodności w odniesieniu do kilku rezolucji przyjętych przez IOTC. W szczególności Gwinea nie przekazała swojego sprawozdania z wdrażania, zgodnie z art. X Porozumienia IOTC. W odniesieniu do rezolucji IOTC 10/09 w sprawie obowiązku wdrażania Gwinea nie przesłała kompletnego kwestionariusza w sprawie zgodności. W odniesieniu do rezolucji IOTC 12/11 w sprawie raportowania o statkach Gwinea nie przedłożyła obowiązkowego sprawozdania w sprawie pojemności początkowej floty do połowu tuńczyka tropikalnego lub włócznika i tuńczyka białego. W odniesieniu do rezolucji 10/02 w sprawie obowiązkowych wymogów statystycznych Gwinea nie dostarczyła danych o nominalnych połowach, połowach i nakładach oraz częstotliwości wielkości w standardzie wymaganym na mocy tej rezolucji. W odniesieniu do rezolucji IOTC 05/05 w sprawie przekazywania danych dotyczących rekinów Gwinea nie zrealizowała przedmiotowej rezolucji, ponieważ nie przekazała obowiązkowego sprawozdania dotyczącego danych w sprawie rekinów.

| (185) | Działania Gwinei w odniesieniu do zobowiązań w ramach ICCAT, opisane w motywach 182 i 183 niniejszej decyzji, a także nieprzekazanie IOTC informacji, o której mowa w pkt 184 niniejszej decyzji, wskazują, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy konwencji UNCLOS oraz UNFSA. W szczególności nieprzekazanie informacji dotyczącej danych statystycznych, połowów i nakładów połowowych, początkowej pojemności floty do połowu tuńczyka, włócznika i tuńczyka białego oraz danych dotyczących rekinów osłabia możliwość spełnienia przez Gwineę jej obowiązków na mocy art. 117 i 118 konwencji UNCLOS, nakładających na państwo obowiązek przyjęcia wobec jego podmiotów krajowych środków służących ochronie żywych zasobów morza pełnego oraz współpracy w zakresie środków ochrony żywych zasobów morza na obszarze morza pełnego i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

(185)

Działania Gwinei w odniesieniu do zobowiązań w ramach ICCAT, opisane w motywach 182 i 183 niniejszej decyzji, a także nieprzekazanie IOTC informacji, o której mowa w pkt 184 niniejszej decyzji, wskazują, że Gwinea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy konwencji UNCLOS oraz UNFSA. W szczególności nieprzekazanie informacji dotyczącej danych statystycznych, połowów i nakładów połowowych, początkowej pojemności floty do połowu tuńczyka, włócznika i tuńczyka białego oraz danych dotyczących rekinów osłabia możliwość spełnienia przez Gwineę jej obowiązków na mocy art. 117 i 118 konwencji UNCLOS, nakładających na państwo obowiązek przyjęcia wobec jego podmiotów krajowych środków służących ochronie żywych zasobów morza pełnego oraz współpracy w zakresie środków ochrony żywych zasobów morza na obszarze morza pełnego i zarządzania nimi.

| (186) | W świetle nowych elementów wskazanych w motywach 182–184 niniejszej decyzji, potwierdzających dowody, o których mowa w motywach 200–205 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy art. 18 ust. 3 i 4 UNFSA. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(186)

W świetle nowych elementów wskazanych w motywach 182–184 niniejszej decyzji, potwierdzających dowody, o których mowa w motywach 200–205 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy art. 18 ust. 3 i 4 UNFSA. Nie udało się osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (187) | Ponadto, w odniesieniu do motywu 191 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz naruszenia zalecenia ICCAT 03-14 (dotyczącego minimalnego standardu instalacji VMS na obszarze konwencji ICCAT) Gwinea podjęła działania na rzecz naprawy i uruchomienia VMS od dnia 1 stycznia 2013 r. Tym niemniej, w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja zauważyła i poinformowała Gwineę, że warunki obecnego użytkowania VMS nie mogą zapewnić skutecznego i wydajnego monitorowania i kontroli działalności połowowej statków pływających pod banderą Gwinei i zagranicznych statków prowadzących działalność w w.s.e. Gwinei (np. nieciągła usługa w trakcie nocy i weekendów; kilka statków rybackich nie informuje o swoich pozycjach VMS; dyskryminujące egzekwowanie obowiązujących aktualnie zobowiązań; brak szkoleń dla pracowników; brak współpracy i koordynacji między Centre National de Surveillance des Pêches, działającym pod nadzorem Ministra Rybołówstwa i Akwakultury, a semaforami działającymi pod nadzorem prefektury morskiej). Komisja uważa, że decyzja administracyjna z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie przepisów mających zastosowanie w zakresie systemu śledzenia VMS, o której mowa w motywie 140 niniejszej decyzji, to krok w dobrym kierunku, ale z operacyjnego punktu widzenia niewystarczający dla zapewnienia skutecznego i wydajnego monitorowania i kontroli działalności połowowej statków pływających pod banderą Gwinei i zagranicznych statków prowadzących działalność w w.s.e. Gwinei. W tym kontekście, ponieważ w chwili przyjmowania obecnej decyzji Gwinea nie jest w stanie skutecznie monitorować i kontrolować działalności statków pływających pod jej banderą i prowadzących działalność na obszarze ICCAT za pomocą w pełni działającego Centrum Monitoringu Rybołówstwa, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy art. 18 ust. 3 lit. g) UNFSA. Nie udało się zatem osiągnąć dostatecznego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(187)

Ponadto, w odniesieniu do motywu 191 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz naruszenia zalecenia ICCAT 03-14 (dotyczącego minimalnego standardu instalacji VMS na obszarze konwencji ICCAT) Gwinea podjęła działania na rzecz naprawy i uruchomienia VMS od dnia 1 stycznia 2013 r. Tym niemniej, w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja zauważyła i poinformowała Gwineę, że warunki obecnego użytkowania VMS nie mogą zapewnić skutecznego i wydajnego monitorowania i kontroli działalności połowowej statków pływających pod banderą Gwinei i zagranicznych statków prowadzących działalność w w.s.e. Gwinei (np. nieciągła usługa w trakcie nocy i weekendów; kilka statków rybackich nie informuje o swoich pozycjach VMS; dyskryminujące egzekwowanie obowiązujących aktualnie zobowiązań; brak szkoleń dla pracowników; brak współpracy i koordynacji między Centre National de Surveillance des Pêches, działającym pod nadzorem Ministra Rybołówstwa i Akwakultury, a semaforami działającymi pod nadzorem prefektury morskiej). Komisja uważa, że decyzja administracyjna z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie przepisów mających zastosowanie w zakresie systemu śledzenia VMS, o której mowa w motywie 140 niniejszej decyzji, to krok w dobrym kierunku, ale z operacyjnego punktu widzenia niewystarczający dla zapewnienia skutecznego i wydajnego monitorowania i kontroli działalności połowowej statków pływających pod banderą Gwinei i zagranicznych statków prowadzących działalność w w.s.e. Gwinei. W tym kontekście, ponieważ w chwili przyjmowania obecnej decyzji Gwinea nie jest w stanie skutecznie monitorować i kontrolować działalności statków pływających pod jej banderą i prowadzących działalność na obszarze ICCAT za pomocą w pełni działającego Centrum Monitoringu Rybołówstwa, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy art. 18 ust. 3 lit. g) UNFSA. Nie udało się zatem osiągnąć dostatecznego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (188) | Analogicznie, w odniesieniu do motywu 192 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz naruszenia zalecenia ICCAT 06-11 (ustanawiającego program przeładunków) Gwinea przekazała, jak wskazano w motywie 134 niniejszej decyzji, rozporządzenie przyjęte przez nią jako państwo nadbrzeżne, egzekwujące zakaz dokonywania przeładunków na morzu na jej wodach morskich i regulujące przeładunek w porcie. Jednakże od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Gwinea, w zakresie swoich obowiązków jako państwa bandery, nie przyjęła żadnych środków zapobiegawczych i korygujących w celu zapewnienia skutecznej kontroli i egzekucji zakazu dokonywania przeładunków na morzu na obszarze ICCAT w odniesieniu do trzech statków rybackich do połowu okrężnicą pływających pod banderą Gwinei, które w sposób powtarzający się i stały naruszały zalecenie ICCAT 06-11 w 2010 r. i 2011 r. W tym kontekście, ponieważ w chwili przyjmowania niniejszej decyzji Gwinea nie jest w stanie skutecznie regulować kwestii dokonywania przeładunków na pełnym morzu przez statki pływające pod jej banderą i prowadzące działalność na obszarze ICCAT, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy art. 18 ust. 3 lit. h) UNFSA. Nie udało się zatem osiągnąć dostatecznego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(188)

Analogicznie, w odniesieniu do motywu 192 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz naruszenia zalecenia ICCAT 06-11 (ustanawiającego program przeładunków) Gwinea przekazała, jak wskazano w motywie 134 niniejszej decyzji, rozporządzenie przyjęte przez nią jako państwo nadbrzeżne, egzekwujące zakaz dokonywania przeładunków na morzu na jej wodach morskich i regulujące przeładunek w porcie. Jednakże od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Gwinea, w zakresie swoich obowiązków jako państwa bandery, nie przyjęła żadnych środków zapobiegawczych i korygujących w celu zapewnienia skutecznej kontroli i egzekucji zakazu dokonywania przeładunków na morzu na obszarze ICCAT w odniesieniu do trzech statków rybackich do połowu okrężnicą pływających pod banderą Gwinei, które w sposób powtarzający się i stały naruszały zalecenie ICCAT 06-11 w 2010 r. i 2011 r. W tym kontekście, ponieważ w chwili przyjmowania niniejszej decyzji Gwinea nie jest w stanie skutecznie regulować kwestii dokonywania przeładunków na pełnym morzu przez statki pływające pod jej banderą i prowadzące działalność na obszarze ICCAT, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy art. 18 ust. 3 lit. h) UNFSA. Nie udało się zatem osiągnąć dostatecznego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (189) | W odniesieniu do spoczywających na Gwinei jako na państwie nadbrzeżnym obowiązków na mocy prawa międzynarodowego, w związku z motywami 193 i 194 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz jak wyjaśniono w motywach 174 i 175 niniejszej decyzji, Komisja stwierdziła, że sytuacja w zakresie zarządzania nakładem połowowym jest obecnie jeszcze gorsza niż była w momencie przyjmowania decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. W wyniku obecnej polityki realizowanej przez Ministerstwo Rybołówstwa i Akwakultury Komisja zauważyła, że liczba zagranicznych statków rybackich uprawnionych do prowadzenia działalności na wodach Gwinei uległa zwiększeniu z 60 w 2010 r. i 56 w czerwcu 2011 r. do 70 w lutym 2013 r., podczas gdy Gwinea nie jest w stanie skutecznie monitorować i kontrolować działalności połowowej prowadzonej w jej w.s.e. W tym kontekście Komisja uważa, że polityka rybołówstwa realizowana przez Gwineę (zwiększone nakłady połowowe na jej wodach morskich niezgodne z najlepszą dostępną informacją naukową i oderwane od zdolności administracyjnych do monitorowania i kontroli) jest sprzeczna z zasadą optymalnego wykorzystania żywych zasobów morza w jej w.s.e., co może grozić tym zasobom ryb (małe gatunki pelagiczne gatunki denne i skorupiaki) przełowieniem. |
| --- | --- |

(189)

W odniesieniu do spoczywających na Gwinei jako na państwie nadbrzeżnym obowiązków na mocy prawa międzynarodowego, w związku z motywami 193 i 194 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz jak wyjaśniono w motywach 174 i 175 niniejszej decyzji, Komisja stwierdziła, że sytuacja w zakresie zarządzania nakładem połowowym jest obecnie jeszcze gorsza niż była w momencie przyjmowania decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. W wyniku obecnej polityki realizowanej przez Ministerstwo Rybołówstwa i Akwakultury Komisja zauważyła, że liczba zagranicznych statków rybackich uprawnionych do prowadzenia działalności na wodach Gwinei uległa zwiększeniu z 60 w 2010 r. i 56 w czerwcu 2011 r. do 70 w lutym 2013 r., podczas gdy Gwinea nie jest w stanie skutecznie monitorować i kontrolować działalności połowowej prowadzonej w jej w.s.e. W tym kontekście Komisja uważa, że polityka rybołówstwa realizowana przez Gwineę (zwiększone nakłady połowowe na jej wodach morskich niezgodne z najlepszą dostępną informacją naukową i oderwane od zdolności administracyjnych do monitorowania i kontroli) jest sprzeczna z zasadą optymalnego wykorzystania żywych zasobów morza w jej w.s.e., co może grozić tym zasobom ryb (małe gatunki pelagiczne gatunki denne i skorupiaki) przełowieniem.

| (190) | W tym kontekście, jak podkreślono w motywach 206–208 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., wbrew spoczywającym na Gwinei jako na państwie nadbrzeżnym obowiązkom na mocy prawa międzynarodowego, obecna polityka rybołówstwa realizowana przez Gwineę nie zapewnia odpowiednich środków ochrony i zarządzania na podstawie najlepszych informacji naukowych, aby żywe zasoby morza w w.s.e. nie były zagrożone przełowieniem. Nie udało się zatem osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Przeciwnie, Komisja stwierdziła, że Gwinea przyjęła nowe środki, które są sprzeczne z najlepszymi dostępnymi informacjami naukowymi, i zmieniła środki ochrony i zarządzania w taki sposób, który może zagrażać żywym zasobom morza w jej w.s.e. oraz międzystrefowym zasobom rybnym i zasobom rybnym masowo migrującym, bez nawiązania współpracy z innymi państwami nadbrzeżnymi w tym obszarze. Czyniąc tak, zdaniem Komisji, Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie nadbrzeżnym obowiązków na mocy art. 61 i 62 konwencji UNCLOS. W tym kontekście takie postępowanie właściwych władz Gwinei mogło ograniczyć skuteczność przepisów ustawowych i wykonawczych Gwinei oraz międzynarodowych środków ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

(190)

W tym kontekście, jak podkreślono w motywach 206–208 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., wbrew spoczywającym na Gwinei jako na państwie nadbrzeżnym obowiązkom na mocy prawa międzynarodowego, obecna polityka rybołówstwa realizowana przez Gwineę nie zapewnia odpowiednich środków ochrony i zarządzania na podstawie najlepszych informacji naukowych, aby żywe zasoby morza w w.s.e. nie były zagrożone przełowieniem. Nie udało się zatem osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Przeciwnie, Komisja stwierdziła, że Gwinea przyjęła nowe środki, które są sprzeczne z najlepszymi dostępnymi informacjami naukowymi, i zmieniła środki ochrony i zarządzania w taki sposób, który może zagrażać żywym zasobom morza w jej w.s.e. oraz międzystrefowym zasobom rybnym i zasobom rybnym masowo migrującym, bez nawiązania współpracy z innymi państwami nadbrzeżnymi w tym obszarze. Czyniąc tak, zdaniem Komisji, Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie nadbrzeżnym obowiązków na mocy art. 61 i 62 konwencji UNCLOS. W tym kontekście takie postępowanie właściwych władz Gwinei mogło ograniczyć skuteczność przepisów ustawowych i wykonawczych Gwinei oraz międzynarodowych środków ochrony i zarządzania.

| (191) | W tym kontekście, zgodnie z art. 31 ust. 6 lit. c) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja dostrzegła wprowadzenie przez Ministerstwo Rybołówstwa i Akwakultury zmian w planie połowowym, o których mowa w motywach 174 i 175 niniejszej decyzji. Te zmiany, które władze Gwinei przyjęły w 2013 r., zmniejszyły skuteczność obowiązujących przepisów ustawowych i wykonawczych. Ponadto polityka licencji połowowych realizowana przez władze Gwinei jest sprzeczna z doradztwem naukowym wypracowanym na szczeblu międzynarodowym (FCECA) w odniesieniu do niektórych międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących (małe gatunki pelagiczne). Komisja uważa, że decyzja administracyjna z dnia 1 lipca 2013 r., ustanawiająca komitet ds. monitorowania i oceny (Comité de suivi-évaluation) wdrażania gwinejskiego planu zarządzania rybołówstwem, o której mowa w motywie 140, nie może samodzielnie naprawić sytuacji, ponieważ wymagałoby to raczej zasadniczej zmiany planu połowowego Gwinei, służącej realizacji celu uniknięcia przełowienia żywych zasobów morza w w.s.e. Gwinei. |
| --- | --- |

(191)

W tym kontekście, zgodnie z art. 31 ust. 6 lit. c) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja dostrzegła wprowadzenie przez Ministerstwo Rybołówstwa i Akwakultury zmian w planie połowowym, o których mowa w motywach 174 i 175 niniejszej decyzji. Te zmiany, które władze Gwinei przyjęły w 2013 r., zmniejszyły skuteczność obowiązujących przepisów ustawowych i wykonawczych. Ponadto polityka licencji połowowych realizowana przez władze Gwinei jest sprzeczna z doradztwem naukowym wypracowanym na szczeblu międzynarodowym (FCECA) w odniesieniu do niektórych międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących (małe gatunki pelagiczne). Komisja uważa, że decyzja administracyjna z dnia 1 lipca 2013 r., ustanawiająca komitet ds. monitorowania i oceny (Comité de suivi-évaluation) wdrażania gwinejskiego planu zarządzania rybołówstwem, o której mowa w motywie 140, nie może samodzielnie naprawić sytuacji, ponieważ wymagałoby to raczej zasadniczej zmiany planu połowowego Gwinei, służącej realizacji celu uniknięcia przełowienia żywych zasobów morza w w.s.e. Gwinei.

| (192) | W odniesieniu do motywu 209 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Gwinea nie podjęła żadnych działań na rzecz opracowania krajowego planu przeciwdziałania połowom NNN w rozumieniu pkt 25, 26 i 27 planu IPOA–IUU. Nie udało się zatem osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(192)

W odniesieniu do motywu 209 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Gwinea nie podjęła żadnych działań na rzecz opracowania krajowego planu przeciwdziałania połowom NNN w rozumieniu pkt 25, 26 i 27 planu IPOA–IUU. Nie udało się zatem osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (193) | W odniesieniu do motywu 210 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja stwierdziła, że Gwinea nie podjęła żadnych działań w celu uchylenia lub zmiany procedury zezwalającej na tymczasową rejestrację statków pod banderą Gwinei, bez gwarancji powstrzymywania i zapobiegania rejestracji statków NNN. Ponadto w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja zauważyła i przekazała władzom Gwinei, że brak koordynacji między Agence de Navigation Maritime (ANAM), nadzorowaną przez Ministra Transportu, a Ministerstwem Rybołówstwa i Akwakultury powoduje dodatkowe ryzyko rejestracji statków NNN pod banderą Gwinei. W tym kontekście, ponieważ w chwili podejmowania obecnej decyzji Gwinea nie jest w stanie skutecznie sprawować jurysdykcji i kontroli nad statkami, które mogą być tymczasowo zarejestrowane pod jej banderą, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek, który pływa pod jego banderą, oraz jego kapitana, oficerów i załogę. Nie udało się zatem osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(193)

W odniesieniu do motywu 210 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja stwierdziła, że Gwinea nie podjęła żadnych działań w celu uchylenia lub zmiany procedury zezwalającej na tymczasową rejestrację statków pod banderą Gwinei, bez gwarancji powstrzymywania i zapobiegania rejestracji statków NNN. Ponadto w trakcie wizyty przeprowadzonej w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r. Komisja zauważyła i przekazała władzom Gwinei, że brak koordynacji między Agence de Navigation Maritime (ANAM), nadzorowaną przez Ministra Transportu, a Ministerstwem Rybołówstwa i Akwakultury powoduje dodatkowe ryzyko rejestracji statków NNN pod banderą Gwinei. W tym kontekście, ponieważ w chwili podejmowania obecnej decyzji Gwinea nie jest w stanie skutecznie sprawować jurysdykcji i kontroli nad statkami, które mogą być tymczasowo zarejestrowane pod jej banderą, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek, który pływa pod jego banderą, oraz jego kapitana, oficerów i załogę. Nie udało się zatem osiągnąć żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (194) | Ponadto, w odniesieniu do wdrożenia odpowiedniego systemu licencjonowania pływających pod banderą Gwinei statków prowadzących działalność połowową na pełnym morzu Komisja zauważyła w trakcie wizyty na miejscu w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r., że nie osiągnięto żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. W tym kontekście, ponieważ w chwili przyjmowania niniejszej decyzji Gwinea nie jest w stanie skutecznie kontrolować statków pływających pod jej banderą za pomocą licencji połowowych i ustanowienia przepisów służących stosowaniu uwarunkowań wobec tych licencji połowowych, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy art. 18 lit. b) UNFSA. |
| --- | --- |

(194)

Ponadto, w odniesieniu do wdrożenia odpowiedniego systemu licencjonowania pływających pod banderą Gwinei statków prowadzących działalność połowową na pełnym morzu Komisja zauważyła w trakcie wizyty na miejscu w dniach 26 lutego–1 marca 2013 r., że nie osiągnięto żadnego postępu w tym zakresie od przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. W tym kontekście, ponieważ w chwili przyjmowania niniejszej decyzji Gwinea nie jest w stanie skutecznie kontrolować statków pływających pod jej banderą za pomocą licencji połowowych i ustanowienia przepisów służących stosowaniu uwarunkowań wobec tych licencji połowowych, Komisja uważa, że Gwinea nie wypełnia spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy art. 18 lit. b) UNFSA.

| (195) | Z tego względu działania podejmowane przez Gwineę w świetle spoczywających na niej obowiązków jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym są niewystarczające dla spełnienia przepisów art. 61, 62, 94, 117 i 118 konwencji UNCLOS oraz art. 18 i 20 UNFSA. |
| --- | --- |

(195)

Z tego względu działania podejmowane przez Gwineę w świetle spoczywających na niej obowiązków jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym są niewystarczające dla spełnienia przepisów art. 61, 62, 94, 117 i 118 konwencji UNCLOS oraz art. 18 i 20 UNFSA.

| (196) | Biorąc pod uwagę motywy 182–210 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Gwinea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych zasad, regulacji oraz środków ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

(196)

Biorąc pod uwagę motywy 182–210 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Gwinea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych zasad, regulacji oraz środków ochrony i zarządzania.

7.4.   Szczególne ograniczenia państw rozwijających się

| (197) | Jak określono w motywie 212 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Gwinea jest państwem o niskim stopniu rozwoju społecznego (178. miejsce spośród 186 państw) (31), a zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Gwinea należy do kategorii krajów najsłabiej rozwiniętych. |
| --- | --- |

(197)

Jak określono w motywie 212 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Gwinea jest państwem o niskim stopniu rozwoju społecznego (178. miejsce spośród 186 państw) (31), a zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Gwinea należy do kategorii krajów najsłabiej rozwiniętych.

| (198) | Jak opisano w motywach 215 i 216 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w ostatnich latach UE zapewniła Gwinei pomoc finansową i techniczną. |
| --- | --- |

(198)

Jak opisano w motywach 215 i 216 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w ostatnich latach UE zapewniła Gwinei pomoc finansową i techniczną.

| (199) | Ponadto, w odniesieniu do motywu 180 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja zauważyła, że Gwinea otrzymała dodatkowe wsparcie techniczne i finansowe od państw członkowskich UE, przeznaczone na rozwój jej systemu monitorowania, kontroli i nadzoru, aby zwiększyć jej zdolność do wykrywania i zwalczania połowów NNN na jej wodach morskich (np. wyposażenie w dwa semafory; współpraca i pomoc techniczna zapewniona na miejscu przez członka personelu wojskowego w celu utworzenia prefektury morskiej oraz koordynacji działań i operacji na morzu). |
| --- | --- |

(199)

Ponadto, w odniesieniu do motywu 180 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja zauważyła, że Gwinea otrzymała dodatkowe wsparcie techniczne i finansowe od państw członkowskich UE, przeznaczone na rozwój jej systemu monitorowania, kontroli i nadzoru, aby zwiększyć jej zdolność do wykrywania i zwalczania połowów NNN na jej wodach morskich (np. wyposażenie w dwa semafory; współpraca i pomoc techniczna zapewniona na miejscu przez członka personelu wojskowego w celu utworzenia prefektury morskiej oraz koordynacji działań i operacji na morzu).

| (200) | Biorąc pod uwagę motyw 217 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Gwinei może mieć negatywny wpływ na jej stopień rozwoju. Jednakże, biorąc pod uwagę charakter stwierdzonych niedociągnięć Gwinei, wsparcie udzielone przez UE i państwa członkowskie oraz działania podejmowane na rzecz naprawy sytuacji, poziom rozwoju tego państwa nie może stanowić wyjaśnienia ogólnego postępowania Gwinei jako państwa bandery lub państwa nadbrzeżnego w odniesieniu do rybołówstwa oraz niedostatecznego poziomu jej działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(200)

Biorąc pod uwagę motyw 217 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Gwinei może mieć negatywny wpływ na jej stopień rozwoju. Jednakże, biorąc pod uwagę charakter stwierdzonych niedociągnięć Gwinei, wsparcie udzielone przez UE i państwa członkowskie oraz działania podejmowane na rzecz naprawy sytuacji, poziom rozwoju tego państwa nie może stanowić wyjaśnienia ogólnego postępowania Gwinei jako państwa bandery lub państwa nadbrzeżnego w odniesieniu do rybołówstwa oraz niedostatecznego poziomu jej działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

8.   KONKLUZJE W SPRAWIE UZNANIA PAŃSTW TRZECICH ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE

| (201) | Mając na względzie powyższe konkluzje dotyczące niewypełnienia przez Belize, Kambodżę i Gwineę spoczywających na nich obowiązków na mocy prawa międzynarodowego jako na państwach bandery, państwach portu, państwach nadbrzeżnych lub państwach zbytu oraz obowiązku podjęcia działań służących zapobieganiu połowom NNN oraz ich powstrzymywaniu i eliminowaniu, te państwa należy wskazać, zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, jako państwa, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN. |
| --- | --- |

(201)

Mając na względzie powyższe konkluzje dotyczące niewypełnienia przez Belize, Kambodżę i Gwineę spoczywających na nich obowiązków na mocy prawa międzynarodowego jako na państwach bandery, państwach portu, państwach nadbrzeżnych lub państwach zbytu oraz obowiązku podjęcia działań służących zapobieganiu połowom NNN oraz ich powstrzymywaniu i eliminowaniu, te państwa należy wskazać, zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, jako państwa, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN.

| (202) | Mając na uwadze art. 18 ust. 1 lit. g) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, właściwe organy państw członkowskich mają obowiązek zakazać, o ile to właściwe, przywozu produktów rybołówstwa do Unii bez konieczności żądania przedstawienia dodatkowych dowodów ani zwrócenia się z wnioskiem o pomoc do państwa bandery, jeżeli stwierdzą, że świadectwo połowowe zostało zatwierdzone przez organy państwa bandery uznanego za państwo niewspółpracujące zgodnie z art. 31. |
| --- | --- |

(202)

Mając na uwadze art. 18 ust. 1 lit. g) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, właściwe organy państw członkowskich mają obowiązek zakazać, o ile to właściwe, przywozu produktów rybołówstwa do Unii bez konieczności żądania przedstawienia dodatkowych dowodów ani zwrócenia się z wnioskiem o pomoc do państwa bandery, jeżeli stwierdzą, że świadectwo połowowe zostało zatwierdzone przez organy państwa bandery uznanego za państwo niewspółpracujące zgodnie z art. 31.

| (203) | Należy stwierdzić, że wskazanie Belize, Kambodży i Gwinei za państwa, które Komisja uznaje za niewspółpracujące do celów niniejszej decyzji, nie wyklucza podjęcia dalszych kroków przez Komisję lub Radę do celów ustanowienia wykazu państw niewspółpracujących. |
| --- | --- |

(203)

Należy stwierdzić, że wskazanie Belize, Kambodży i Gwinei za państwa, które Komisja uznaje za niewspółpracujące do celów niniejszej decyzji, nie wyklucza podjęcia dalszych kroków przez Komisję lub Radę do celów ustanowienia wykazu państw niewspółpracujących.

9.   PROCEDURA KOMITETOWA

| (204) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, |
| --- | --- |

(204)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Wskazuje się Belize, Królestwo Kambodży oraz Republikę Gwinei jako państwa trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

Maria DAMANAKI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

1

(2)  Pismo do Ministra Rolnictwa i Rybołówstwa Belize z dnia 15 listopada 2012 r.

2

(3)  Zob. część B załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 724/2011 z dnia 25 lipca 2011 r. ustanawiającego unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 15).

3

(4)  Zob. część B załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 672/2013 z dnia 15 lipca 2013 r. ustanawiającego unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 193 z 16.7.2013, s. 8).

4

(5)  Przepisy dyscyplinarne w zakresie rejestracji statków handlowych (RMSDR), 1999, http://www.immarbe.com/IMMARBELIB/S.I.Number-56-of-1999%20.pdf

5

(6)  Pismo ICCAT z dnia 11 lutego 2013 r., okólnik ICCAT nr 605, 11.2.2013.

6

(7)  ICCAT, Tabele podsumowujące zgodność, sprawozdanie ICCAT za lata 2012–2013, dodatek 3 do załącznika 10.

7

(8)  Sprawozdanie IOTC w sprawie zgodności w odniesieniu do Belize, 10. sesja Komitetu ds. Zgodności, 2013, CoC10-CR02.

8

(9)  http://amandala.com.bz/news/gob-assumes-control-ibc-immarbe/

9

(10)  W przypadku wszelkich odniesień do wskaźnika rozwoju społecznego Organizacji Narodów Zjednoczonych zob. (ranking krajów, o których mowa w niniejszej decyzji, zaktualizowany zgodnie z ostatnim dostępnym sprawozdaniem ONZ): http://hdr.undp.org/en/media/HDR2013_EN_Summary.pdf

10

(11)  Pismo do Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Rybołówstwa Królestwa Kambodży z dnia 15 listopada 2012 r.

11

(12)  http://iuu-vessels.org/iuu/iuu/vessel?uid=63

12

(13)  Dokument CCAMLR: COM CIRC 10/11 z dnia 2 lutego 2010 r.

13

(14)  Dokument CCAMLR: COM CIRC 10/45 z dnia 20 kwietnia 2010 r.

14

(15)  http://iuu-vessels.org/iuu/iuu/vessel?uid=102

15

(16)  Porównaj: przypis 14.

16

(17)  Sprawozdanie ICCAT za dwuletni okres 2012–2013, część I (2012), tom 1 opisuje działania Komisji w trakcie pierwszej połowy tego dwuletniego okresu i zawiera sprawozdanie z 18. Spotkania specjalnego Komisji (Agadir, Maroko, 12–19 listopada 2012 r.). Sprawozdanie dostępne na stronie: http://www.iccat.es/Documents/BienRep/REP_EN_12-13_I_1.pdf

17

(18)  Sprawozdanie CCAMLR z 31. Spotkania Komisji, Australia, 23 października–1 listopada 2012 r. Właściwe informacje pozyskane ze strony internetowej CCAMLR: http://www.ccamlr.org/en/system/files/e-cc-xxxi.pdf

18

(19)  http://www.world-register.org/

19

(20)  Porównaj: przypis 10.

20

(21)  Pismo do Ministra Rybołówstwa i Akwakultury Gwinei z dnia 15 listopada 2012 r.

21

(22)  Zob. część B załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 724/2011 z dnia 25 lipca 2011 r. ustanawiającego unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 15).

22

(23)  Odpowiednie RFMO to NEAFC, NAFO i SEAFO.

23

(24)  Zob. rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 724/2011 (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 14).

24

(25)  Zob. część B załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 672/2013 z dnia 15 lipca 2013 r. ustanawiającego unijny wykaz statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (Dz.U. L 193 z 16.7.2013, s. 8).

25

(26)  Zob. decyzja Komisji z dnia 2 lutego 2007 r. w sprawie środków nadzwyczajnych wstrzymujących przywóz przeznaczonych do spożycia przez ludzi produktów rybołówstwa z Republiki Gwinei, dostępna na stronie: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2007:028:0025:0026:EN:PDF

26

(27)  http://www.spcsrp.org/

27

(28)  Pismo ICCAT z dnia 11 lutego 2013 r., okólnik ICCAT nr 620, 11.2.2013.

28

(29)  ICCAT, Tabele podsumowujące zgodność, sprawozdanie ICCAT za lata 2012–2013.

29

(30)  Sprawozdanie IOTC w sprawie zgodności w odniesieniu do Gwinei, 10. sesja Komitetu ds. Zgodności, 2013, CoC10-CR08 [E].

30

(31)  Porównaj: przypis 10.

31

---

| 27.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 346/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 346/26

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 listopada 2013 r.

w sprawie powiadomienia państw trzecich o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania

2013/C 346/03

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (1), w szczególności jego art. 32,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   WPROWADZENIE

| (1) | W rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008 („rozporządzenie w sprawie połowów NNN”) ustanawia się unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym (NNN) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008 („rozporządzenie w sprawie połowów NNN”) ustanawia się unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym (NNN) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

| (2) | W rozdziale VI rozporządzenia w sprawie połowów NNN określa się procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, działania podejmowane w odniesieniu do państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

(2)

W rozdziale VI rozporządzenia w sprawie połowów NNN określa się procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, działania podejmowane w odniesieniu do państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych.

| (3) | Zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna powiadomić państwa trzecie o możliwości uznania ich za państwa niewspółpracujące. Takie powiadomienie ma charakter wstępny. Powiadomienie państw trzecich o możliwości uznania ich za państwa niewspółpracujące następuje na podstawie kryteriów określonych w art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja powinna również podjąć wszelkie określone w art. 32 działania podejmowane w odniesieniu do tych państw. W szczególności Komisja powinna zawrzeć w powiadomieniu informacje dotyczące istotnych faktów i ustaleń leżących u podstaw takiego uznania, możliwości udzielenia przez te państwa odpowiedzi i dostarczenia dowodów przemawiających przeciwko takiemu uznaniu lub, w stosownych przypadkach, przedstawienia planu działania na rzecz poprawy oraz środków już podjętych w celu naprawy sytuacji. Komisja powinna wyznaczyć danym państwom trzecim odpowiedni czas na przedstawienie odpowiedzi na powiadomienie, a także wystarczający czas na naprawę sytuacji. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna powiadomić państwa trzecie o możliwości uznania ich za państwa niewspółpracujące. Takie powiadomienie ma charakter wstępny. Powiadomienie państw trzecich o możliwości uznania ich za państwa niewspółpracujące następuje na podstawie kryteriów określonych w art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja powinna również podjąć wszelkie określone w art. 32 działania podejmowane w odniesieniu do tych państw. W szczególności Komisja powinna zawrzeć w powiadomieniu informacje dotyczące istotnych faktów i ustaleń leżących u podstaw takiego uznania, możliwości udzielenia przez te państwa odpowiedzi i dostarczenia dowodów przemawiających przeciwko takiemu uznaniu lub, w stosownych przypadkach, przedstawienia planu działania na rzecz poprawy oraz środków już podjętych w celu naprawy sytuacji. Komisja powinna wyznaczyć danym państwom trzecim odpowiedni czas na przedstawienie odpowiedzi na powiadomienie, a także wystarczający czas na naprawę sytuacji.

| (4) | Zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja Europejska może określić państwa trzecie, które uznaje za państwa niewspółpracujące w zakresie zwalczania połowów NNN. Państwo trzecie może zostać uznane za niewspółpracujące państwo trzecie, jeżeli nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja Europejska może określić państwa trzecie, które uznaje za państwa niewspółpracujące w zakresie zwalczania połowów NNN. Państwo trzecie może zostać uznane za niewspółpracujące państwo trzecie, jeżeli nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

| (5) | Określenie niewspółpracujących państw trzecich nastąpi na podstawie przeglądu wszelkich informacji określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(5)

Określenie niewspółpracujących państw trzecich nastąpi na podstawie przeglądu wszelkich informacji określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

| (6) | Zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Rada może sporządzić wykaz państw niewspółpracujących. W odniesieniu do tych państw mają zastosowanie środki określone między innymi w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Rada może sporządzić wykaz państw niewspółpracujących. W odniesieniu do tych państw mają zastosowanie środki określone między innymi w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

| (7) | Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN państwa trzecie bandery wzywa się do powiadamiania Komisji o rozwiązaniach dotyczących wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać ich statki rybackie. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN państwa trzecie bandery wzywa się do powiadamiania Komisji o rozwiązaniach dotyczących wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać ich statki rybackie.

| (8) | Zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja prowadzi współpracę administracyjną z państwami trzecimi w obszarach związanych z wdrożeniem przepisów tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja prowadzi współpracę administracyjną z państwami trzecimi w obszarach związanych z wdrożeniem przepisów tego rozporządzenia.

2.   POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE REPUBLIKI KOREI

| (9) | Zgodnie z art. 20 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja zaakceptowała powiadomienie od Republiki Korei (Korei) jako państwa bandery z dniem 1 stycznia 2010 r. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z art. 20 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja zaakceptowała powiadomienie od Republiki Korei (Korei) jako państwa bandery z dniem 1 stycznia 2010 r.

| (10) | W dniach 11–15 lipca 2011 r. Komisja przy wsparciu ze strony Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa (EFCA) przeprowadziła w Korei wizytę w ramach współpracy administracyjnej przewidzianej w art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(10)

W dniach 11–15 lipca 2011 r. Komisja przy wsparciu ze strony Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa (EFCA) przeprowadziła w Korei wizytę w ramach współpracy administracyjnej przewidzianej w art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

| (11) | Celem wizyty było zweryfikowanie informacji na temat wprowadzonych przez Koreę rozwiązań w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać jej statki rybackie, oraz informacji na temat środków podjętych przez Koreę w celu wypełnienia obowiązków w zakresie zwalczania połowów NNN i w celu spełnienia wymogów i punktów dotyczących wdrażania unijnego systemu świadectw połowowych. |
| --- | --- |

(11)

Celem wizyty było zweryfikowanie informacji na temat wprowadzonych przez Koreę rozwiązań w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać jej statki rybackie, oraz informacji na temat środków podjętych przez Koreę w celu wypełnienia obowiązków w zakresie zwalczania połowów NNN i w celu spełnienia wymogów i punktów dotyczących wdrażania unijnego systemu świadectw połowowych.

| (12) | Sprawozdanie końcowe z wizyty przesłano Korei w dniu 5 października 2011 r. |
| --- | --- |

(12)

Sprawozdanie końcowe z wizyty przesłano Korei w dniu 5 października 2011 r.

| (13) | Uwagi Korei dotyczące sprawozdania końcowego z wizyty otrzymano w dniu 28 marca 2012 r. |
| --- | --- |

(13)

Uwagi Korei dotyczące sprawozdania końcowego z wizyty otrzymano w dniu 28 marca 2012 r.

| (14) | W piśmie z dnia 11 października 2011 r. Komisja przedstawiła władzom koreańskim informacje dotyczące zidentyfikowanej działalności połowowej NNN prowadzonej przez statki koreańskie. |
| --- | --- |

(14)

W piśmie z dnia 11 października 2011 r. Komisja przedstawiła władzom koreańskim informacje dotyczące zidentyfikowanej działalności połowowej NNN prowadzonej przez statki koreańskie.

| (15) | W dniach 17–18 kwietnia 2012 r. Komisja przeprowadziła kolejną wizytę w Korei w celu przeprowadzenia działań następczych w związku z działaniami podjętymi podczas pierwszej wizyty. |
| --- | --- |

(15)

W dniach 17–18 kwietnia 2012 r. Komisja przeprowadziła kolejną wizytę w Korei w celu przeprowadzenia działań następczych w związku z działaniami podjętymi podczas pierwszej wizyty.

| (16) | Korea przedstawiła dodatkowe uwagi na piśmie w dniach 16 maja 2012 r., 25 czerwca 2012 r., 21 grudnia 2012 r., 19 czerwca 2013 r. i 21 czerwca 2013 r. Korea udzieliła również odpowiedzi w trakcie posiedzeń, które odbyły się w Brukseli w dniach 26 stycznia 2012 r., 8 czerwca 2012 r., 6 września 2012 r., 9 października 2012 r., 8 marca 2013 r., 13 marca 2013 r., 22 kwietnia 2013 r., 31 maja 2013 r. i 25 lipca 2013 r. Obie strony wymieniły uwagi pisemne na szczeblu politycznym w dniach 27 czerwca 2013 r. i 17 lipca 2013 r. |
| --- | --- |

(16)

Korea przedstawiła dodatkowe uwagi na piśmie w dniach 16 maja 2012 r., 25 czerwca 2012 r., 21 grudnia 2012 r., 19 czerwca 2013 r. i 21 czerwca 2013 r. Korea udzieliła również odpowiedzi w trakcie posiedzeń, które odbyły się w Brukseli w dniach 26 stycznia 2012 r., 8 czerwca 2012 r., 6 września 2012 r., 9 października 2012 r., 8 marca 2013 r., 13 marca 2013 r., 22 kwietnia 2013 r., 31 maja 2013 r. i 25 lipca 2013 r. Obie strony wymieniły uwagi pisemne na szczeblu politycznym w dniach 27 czerwca 2013 r. i 17 lipca 2013 r.

| (17) | Korea jest umawiającą się stroną Komisji ds. Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR), Komisji na rzecz Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT), Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC), Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC), Konwencji w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi (SPRFMO), Komisji Rybołówstwa Pacyfiku Zachodniego i Środkowego (WCPFC), Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) i Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO). Korea Południowa ratyfikowała Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza („konwencja UNCLOS”) i porozumienie ONZ w sprawie zasobów rybnych („porozumienie UNFSA”). Przyjęła ona Porozumienie Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z 2003 r. („porozumienie FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania”). |
| --- | --- |

(17)

Korea jest umawiającą się stroną Komisji ds. Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR), Komisji na rzecz Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT), Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC), Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC), Konwencji w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi (SPRFMO), Komisji Rybołówstwa Pacyfiku Zachodniego i Środkowego (WCPFC), Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) i Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO). Korea Południowa ratyfikowała Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza („konwencja UNCLOS”) i porozumienie ONZ w sprawie zasobów rybnych („porozumienie UNFSA”). Przyjęła ona Porozumienie Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z 2003 r. („porozumienie FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania”).

| (18) | W celu przeprowadzenia oceny przestrzegania przez Koreę jej międzynarodowych zobowiązań jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu (2), określonych w międzynarodowych porozumieniach i ustanowionych przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa (RFMO), o których mowa w motywie 17, Komisja przeanalizowała wszystkie istotne informacje. |
| --- | --- |

(18)

W celu przeprowadzenia oceny przestrzegania przez Koreę jej międzynarodowych zobowiązań jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu (2), określonych w międzynarodowych porozumieniach i ustanowionych przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa (RFMO), o których mowa w motywie 17, Komisja przeanalizowała wszystkie istotne informacje.

| (19) | Komisja korzystała z informacji pochodzących z dostępnych danych opublikowanych przez CCMALR, IOTC i ICCAT w postaci sprawozdań w sprawie zgodności lub w postaci wykazów statków NNN, a także z publicznie dostępnych informacji pochodzących ze sprawozdania Departamentu Handlu Stanów Zjednoczonych dla Kongresu zgodnie z sekcją 403 lit. a) ustawy Magnusona i Stevensa z 2006 r. o ochronie zasobów rybnych i zarządzaniu nimi, przedstawionego w styczniu 2013 r. (sprawozdanie Krajowej Służby Rybołówstwa Morskiego (National Marine Fisheries Service, NMFS)). |
| --- | --- |

(19)

Komisja korzystała z informacji pochodzących z dostępnych danych opublikowanych przez CCMALR, IOTC i ICCAT w postaci sprawozdań w sprawie zgodności lub w postaci wykazów statków NNN, a także z publicznie dostępnych informacji pochodzących ze sprawozdania Departamentu Handlu Stanów Zjednoczonych dla Kongresu zgodnie z sekcją 403 lit. a) ustawy Magnusona i Stevensa z 2006 r. o ochronie zasobów rybnych i zarządzaniu nimi, przedstawionego w styczniu 2013 r. (sprawozdanie Krajowej Służby Rybołówstwa Morskiego (National Marine Fisheries Service, NMFS)).

3.   MOŻLIWOŚĆ UZNANIA REPUBLIKI KOREI ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

| (20) | Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja przeprowadziła analizę obowiązków Korei jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja uwzględniła elementy wymienione w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(20)

Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja przeprowadziła analizę obowiązków Korei jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja uwzględniła elementy wymienione w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

3.1.   Powtarzające się przypadki statków prowadzących połowy NNN oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN (art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (21) | Na podstawie informacji pochodzących z wizyt przeprowadzonych na miejscu i z pisemnego potwierdzenia zaangażowanych państw nadbrzeżnych Komisja stwierdziła, że w latach 2011–2012 dziewiętnaście statków pływających pod banderą Korei popełniło poważne naruszenia polegające na połowach NNN. |
| --- | --- |

(21)

Na podstawie informacji pochodzących z wizyt przeprowadzonych na miejscu i z pisemnego potwierdzenia zaangażowanych państw nadbrzeżnych Komisja stwierdziła, że w latach 2011–2012 dziewiętnaście statków pływających pod banderą Korei popełniło poważne naruszenia polegające na połowach NNN.

| (22) | Na podstawie uzyskanych dowodów uznaje się, że wspomniane statki pływające pod banderą Korei popełniły następujące poważne naruszenia środków ochrony i zarządzania obowiązujących na obszarach prowadzenia przez te statki działalności połowowej, ponieważ: prowadziły połowy bez ważnej licencji, upoważnienia lub pozwolenia wydanych przez państwo bandery lub odpowiednie państwo nadbrzeżne; prowadziły połowy na obszarach zamkniętych lub podczas okresu zamkniętego; korzystały ze sfałszowanych dokumentów administracyjnych państwa nadbrzeżnego w celu przywozu do UE produktów rybołówstwa złowionych w nielegalnych warunkach na wodach pozostających pod jurysdykcją państw nadbrzeżnych; korzystały ze sfałszowanych lub nieważnych dokumentów w celu uzyskania zatwierdzenia świadectw połowowych od władz koreańskich i przywozu produktów do UE; sfałszowały lub ukryły swoje oznakowanie, oznaczenie identyfikacyjne lub rejestrację; utrudniały pracę urzędników państwa nadbrzeżnego podczas wykonywania ich obowiązków związanych ze sprawdzaniem zgodności z mającymi zastosowanie środkami ochrony i zarządzania; nie uiściły którejkolwiek z kar nałożonych przez właściwe organy państwa nadbrzeżnego; jednostronnie i nielegalnie zmieniły nazwy statków i ich sygnały wywoławcze. Ponadto w momencie podjęcia decyzji o opuszczeniu w.s.e. państwa nadbrzeżnego statki te nie wypełniły swoich zobowiązań dotyczących rejestracji i zgłaszania połowu i danych dotyczących połowu oraz nie poinformowały uprzednio władz państwa nadbrzeżnego. Statki te prowadziły wreszcie operacje przeładunku niezgodnie z warunkami określonymi w ich zezwoleniach na przeładunek wydanych przez właściwe państwa nadbrzeżne, nie poinformowawszy uprzednio państw nadbrzeżnych oraz nie złożywszy wniosku o zezwolenie i nie uzyskawszy zezwolenia na przeładunek od właściwych państw. Wszystkie te elementy przedstawiono władzom koreańskim w piśmie z dnia 11 października 2011 r. |
| --- | --- |

(22)

Na podstawie uzyskanych dowodów uznaje się, że wspomniane statki pływające pod banderą Korei popełniły następujące poważne naruszenia środków ochrony i zarządzania obowiązujących na obszarach prowadzenia przez te statki działalności połowowej, ponieważ: prowadziły połowy bez ważnej licencji, upoważnienia lub pozwolenia wydanych przez państwo bandery lub odpowiednie państwo nadbrzeżne; prowadziły połowy na obszarach zamkniętych lub podczas okresu zamkniętego; korzystały ze sfałszowanych dokumentów administracyjnych państwa nadbrzeżnego w celu przywozu do UE produktów rybołówstwa złowionych w nielegalnych warunkach na wodach pozostających pod jurysdykcją państw nadbrzeżnych; korzystały ze sfałszowanych lub nieważnych dokumentów w celu uzyskania zatwierdzenia świadectw połowowych od władz koreańskich i przywozu produktów do UE; sfałszowały lub ukryły swoje oznakowanie, oznaczenie identyfikacyjne lub rejestrację; utrudniały pracę urzędników państwa nadbrzeżnego podczas wykonywania ich obowiązków związanych ze sprawdzaniem zgodności z mającymi zastosowanie środkami ochrony i zarządzania; nie uiściły którejkolwiek z kar nałożonych przez właściwe organy państwa nadbrzeżnego; jednostronnie i nielegalnie zmieniły nazwy statków i ich sygnały wywoławcze. Ponadto w momencie podjęcia decyzji o opuszczeniu w.s.e. państwa nadbrzeżnego statki te nie wypełniły swoich zobowiązań dotyczących rejestracji i zgłaszania połowu i danych dotyczących połowu oraz nie poinformowały uprzednio władz państwa nadbrzeżnego. Statki te prowadziły wreszcie operacje przeładunku niezgodnie z warunkami określonymi w ich zezwoleniach na przeładunek wydanych przez właściwe państwa nadbrzeżne, nie poinformowawszy uprzednio państw nadbrzeżnych oraz nie złożywszy wniosku o zezwolenie i nie uzyskawszy zezwolenia na przeładunek od właściwych państw. Wszystkie te elementy przedstawiono władzom koreańskim w piśmie z dnia 11 października 2011 r.

| (23) | Ponadto Komisja uznała, że należy uwzględnić schemat zachowania tych statków pływających pod banderą Korei w celu ustalenia szczególnej wagi okoliczności faktycznych. O powadze popełnionych naruszeń świadczą również wartość, zakres i powtarzalność nielegalnych działań opisanych w motywie 22. |
| --- | --- |

(23)

Ponadto Komisja uznała, że należy uwzględnić schemat zachowania tych statków pływających pod banderą Korei w celu ustalenia szczególnej wagi okoliczności faktycznych. O powadze popełnionych naruszeń świadczą również wartość, zakres i powtarzalność nielegalnych działań opisanych w motywie 22.

| (24) | Przypadki niezgodności z wymogami prawnymi państw nadbrzeżnych w zakresie egzekwowania okresów zamkniętych, moratorium lub obszarów zamkniętych zarezerwowanych dla tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego mają wyjątkowo szkodliwy wpływ na zrównoważenie zasobów rybnych w danych rozwijających się państwach nadbrzeżnych oraz niekorzystnie wpływają na środki utrzymania miejscowej ludności. |
| --- | --- |

(24)

Przypadki niezgodności z wymogami prawnymi państw nadbrzeżnych w zakresie egzekwowania okresów zamkniętych, moratorium lub obszarów zamkniętych zarezerwowanych dla tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego mają wyjątkowo szkodliwy wpływ na zrównoważenie zasobów rybnych w danych rozwijających się państwach nadbrzeżnych oraz niekorzystnie wpływają na środki utrzymania miejscowej ludności.

| (25) | Ponadto, działając w sposób opisany w motywie 22, statki te ograniczają zdolność właściwych organów ds. rybołówstwa państw nadbrzeżnych w zakresie monitorowania i nadzorowania ich działalności na morzu. Komisja uznała, że prowadzenie przeładunku na morzu z naruszeniem warunków określonych przez ICCAT lub bez zgody danego państwa nadbrzeżnego wbrew jego przepisom ustawowym i wykonawczym ma szczególną wagę i może w znacznym stopniu uniemożliwić osiągnięcie celów przepisów, które zostały pogwałcone, może zagrozić zrównoważeniu zasobów rybnych w danych państwach nadbrzeżnych oraz może pozbawić właściwe organy jedynej możliwości monitorowania tego rodzaju działalności stwarzającej zagrożenie w zakresie identyfikowalności i kontroli produktów rybołówstwa. W niektórych przypadkach ciągły brak współpracy ze strony statków koreańskich zwiększył powagę popełnionych naruszeń. Ponadto, zgodnie z przepisami prawa właściwych państw nadbrzeżnych, większość tych naruszeń uznaje się za poważne naruszenia. |
| --- | --- |

(25)

Ponadto, działając w sposób opisany w motywie 22, statki te ograniczają zdolność właściwych organów ds. rybołówstwa państw nadbrzeżnych w zakresie monitorowania i nadzorowania ich działalności na morzu. Komisja uznała, że prowadzenie przeładunku na morzu z naruszeniem warunków określonych przez ICCAT lub bez zgody danego państwa nadbrzeżnego wbrew jego przepisom ustawowym i wykonawczym ma szczególną wagę i może w znacznym stopniu uniemożliwić osiągnięcie celów przepisów, które zostały pogwałcone, może zagrozić zrównoważeniu zasobów rybnych w danych państwach nadbrzeżnych oraz może pozbawić właściwe organy jedynej możliwości monitorowania tego rodzaju działalności stwarzającej zagrożenie w zakresie identyfikowalności i kontroli produktów rybołówstwa. W niektórych przypadkach ciągły brak współpracy ze strony statków koreańskich zwiększył powagę popełnionych naruszeń. Ponadto, zgodnie z przepisami prawa właściwych państw nadbrzeżnych, większość tych naruszeń uznaje się za poważne naruszenia.

| (26) | Na podstawie zgromadzonych informacji Komisja stwierdziła, że Korea nie podjęła odpowiednich środków służących zapobieganiu powtarzającym się przypadkom prowadzenia połowów NNN i wykrywaniu takich przypadków przez statki rybackie prowadzące działalność na jej wodach, ani nie nakładała odpowiednich kar w tym zakresie. Dostępne informacje potwierdzają bowiem, że powtarzających się naruszeń przepisów dopuszczały się statki rybackie pływające pod banderą Korei, które prowadziły działalność połowową na wodach państwa trzeciego. Komisja ustaliła, że w kilku przypadkach pomimo dostępności istotnych informacji właściwe organy koreańskie: nie wszczęły postępowania; nie nałożyły kary na dane statki; nie egzekwowały skutecznie nałożonych kar; w niektórych przypadkach zmniejszyły nawet wysokość kar dodatkowych. Ponadto ze względu na brak współpracy ze strony państwa bandery (Korei) dane państwa nadbrzeżne nie były w stanie podjąć skutecznych działań w zakresie egzekwowania prawa. Co więcej, Komisja ustaliła, że w przypadkach gdy władze koreańskie nakładały kary, wysokość kar nakładanych na statki pływające pod banderą Korei była wyraźnie niewystarczająca, a kary nie były proporcjonalne, skuteczne i odstraszające, co jest wymagane w przepisach i zaleceniach międzynarodowych, w szczególności w art. 19 porozumienia UNFSA i pkt 21 planu IPOA IUU. |
| --- | --- |

(26)

Na podstawie zgromadzonych informacji Komisja stwierdziła, że Korea nie podjęła odpowiednich środków służących zapobieganiu powtarzającym się przypadkom prowadzenia połowów NNN i wykrywaniu takich przypadków przez statki rybackie prowadzące działalność na jej wodach, ani nie nakładała odpowiednich kar w tym zakresie. Dostępne informacje potwierdzają bowiem, że powtarzających się naruszeń przepisów dopuszczały się statki rybackie pływające pod banderą Korei, które prowadziły działalność połowową na wodach państwa trzeciego. Komisja ustaliła, że w kilku przypadkach pomimo dostępności istotnych informacji właściwe organy koreańskie: nie wszczęły postępowania; nie nałożyły kary na dane statki; nie egzekwowały skutecznie nałożonych kar; w niektórych przypadkach zmniejszyły nawet wysokość kar dodatkowych. Ponadto ze względu na brak współpracy ze strony państwa bandery (Korei) dane państwa nadbrzeżne nie były w stanie podjąć skutecznych działań w zakresie egzekwowania prawa. Co więcej, Komisja ustaliła, że w przypadkach gdy władze koreańskie nakładały kary, wysokość kar nakładanych na statki pływające pod banderą Korei była wyraźnie niewystarczająca, a kary nie były proporcjonalne, skuteczne i odstraszające, co jest wymagane w przepisach i zaleceniach międzynarodowych, w szczególności w art. 19 porozumienia UNFSA i pkt 21 planu IPOA IUU.

| (27) | Na podstawie informacji przekazanych przez firmę koreańską oraz informacji zebranych podczas wizyty Komisji w marcu 2011 r. Komisja ustaliła, że nielegalne przeładunki na morzu z naruszeniem przepisów ustawowych i wykonawczych Panamy i państw nadbrzeżnych odbywały się wzdłuż wybrzeża Afryki Zachodniej od Angoli po Gwineę Bissau przez cztery lata. |
| --- | --- |

(27)

Na podstawie informacji przekazanych przez firmę koreańską oraz informacji zebranych podczas wizyty Komisji w marcu 2011 r. Komisja ustaliła, że nielegalne przeładunki na morzu z naruszeniem przepisów ustawowych i wykonawczych Panamy i państw nadbrzeżnych odbywały się wzdłuż wybrzeża Afryki Zachodniej od Angoli po Gwineę Bissau przez cztery lata.

| (28) | Komisja dysponuje dowodami na nielegalne przeładunki prowadzone przez statki należące do Korei. Zgodnie z art. 62 konwencji UNCLOS podmioty krajowe innych państw prowadzące połowy w w.s.e. państwa nadbrzeżnego muszą przestrzegać środków ochrony i innych warunków ustanowionych w przepisach ustawowych i wykonawczych państwa nadbrzeżnego. W związku z tym Komisja uważa, że prowadzenie przeładunków na morzu z naruszeniem określonych warunków lub bez zgody danego państwa nadbrzeżnego wbrew jego przepisom ustawowym i wykonawczym stanowi szczególnie istotne naruszenie polegające na połowach NNN i może poważnie osłabić zrównoważenie zasobów rybnych w danym państwie nadbrzeżnym. |
| --- | --- |

(28)

Komisja dysponuje dowodami na nielegalne przeładunki prowadzone przez statki należące do Korei. Zgodnie z art. 62 konwencji UNCLOS podmioty krajowe innych państw prowadzące połowy w w.s.e. państwa nadbrzeżnego muszą przestrzegać środków ochrony i innych warunków ustanowionych w przepisach ustawowych i wykonawczych państwa nadbrzeżnego. W związku z tym Komisja uważa, że prowadzenie przeładunków na morzu z naruszeniem określonych warunków lub bez zgody danego państwa nadbrzeżnego wbrew jego przepisom ustawowym i wykonawczym stanowi szczególnie istotne naruszenie polegające na połowach NNN i może poważnie osłabić zrównoważenie zasobów rybnych w danym państwie nadbrzeżnym.

| (29) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez dane państwo, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Korea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do statków NNN i połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jej banderą lub przez jej podmioty krajowe oraz nie podjęła ona wystarczających działań w celu przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN prowadzonym przez statki pływające pod jej banderą. |
| --- | --- |

(29)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez dane państwo, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Korea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do statków NNN i połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jej banderą lub przez jej podmioty krajowe oraz nie podjęła ona wystarczających działań w celu przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN prowadzonym przez statki pływające pod jej banderą.

3.2.   Niewypełnienie obowiązku współpracy i egzekwowania prawa (art. 31 ust. 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (30) | Jeżeli chodzi o kwestię dotyczącą tego, czy Korea prowadzi skuteczną współpracę z Komisją i państwami nadbrzeżnymi w zakresie badania przypadków prowadzenia połowów NNN i działalności związanej z takimi połowami, należy odnotować, że dowody zgromadzone przez Komisję wskazują, iż Korea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

(30)

Jeżeli chodzi o kwestię dotyczącą tego, czy Korea prowadzi skuteczną współpracę z Komisją i państwami nadbrzeżnymi w zakresie badania przypadków prowadzenia połowów NNN i działalności związanej z takimi połowami, należy odnotować, że dowody zgromadzone przez Komisję wskazują, iż Korea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego.

| (31) | W odniesieniu do 19 statków pływających pod banderą Korei, o których mowa w motywie 21, należy zauważyć, że zważywszy na fakt, iż władze koreańskie nie wypełniły obowiązku współpracy ustanowionego w ramach art. 26 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, Komisja wszczęła wobec danych podmiotów procedurę przewidzianą w art. 27 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(31)

W odniesieniu do 19 statków pływających pod banderą Korei, o których mowa w motywie 21, należy zauważyć, że zważywszy na fakt, iż władze koreańskie nie wypełniły obowiązku współpracy ustanowionego w ramach art. 26 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, Komisja wszczęła wobec danych podmiotów procedurę przewidzianą w art. 27 tego rozporządzenia.

| (32) | Sytuacja ta wskazuje, że Korea nie współpracowała również z UE i innymi państwami oraz nie koordynowała z nimi swoich działań w zakresie zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania w sposób zgodny z postanowieniami pkt 28 planu IPOA IUU. Korea nie wzięła również pod uwagę treści zaleceń przedstawionych w pkt 24 planu IPOA IUU, w którym państwom bandery zaleca się, aby zapewniły stosowanie kompleksowych i skutecznych środków monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do działalności połowowej, od punktu wyładunku aż do miejsca przeznaczenia, w tym poprzez wdrożenie satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) zgodnie z odpowiednimi normami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi. Obejmuje to wymóg zainstalowania urządzeń VMS na pokładzie statków objętych jurysdykcją Korei. Podobnie Korea nie wzięła pod uwagę zaleceń przedstawionych w pkt 45 planu IPOA IUU, w którym państwom bandery zaleca się dopilnowanie, aby każdy statek upoważniony do pływania pod ich banderą, prowadzący połowy na wodach nieobjętych ich zwierzchnictwem lub jurysdykcją, dysponował ważnym upoważnieniem do połowów wydanym przez dane państwo bandery. Ponadto Korea nie spełnia wymogów określonych w pkt 47 ppkt 7 planu IPOA IUU, ponieważ przed przyznaniem licencji połowowej nie sprawdza historii statku pod kątem możliwych popełnionych naruszeń. |
| --- | --- |

(32)

Sytuacja ta wskazuje, że Korea nie współpracowała również z UE i innymi państwami oraz nie koordynowała z nimi swoich działań w zakresie zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania w sposób zgodny z postanowieniami pkt 28 planu IPOA IUU. Korea nie wzięła również pod uwagę treści zaleceń przedstawionych w pkt 24 planu IPOA IUU, w którym państwom bandery zaleca się, aby zapewniły stosowanie kompleksowych i skutecznych środków monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do działalności połowowej, od punktu wyładunku aż do miejsca przeznaczenia, w tym poprzez wdrożenie satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) zgodnie z odpowiednimi normami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi. Obejmuje to wymóg zainstalowania urządzeń VMS na pokładzie statków objętych jurysdykcją Korei. Podobnie Korea nie wzięła pod uwagę zaleceń przedstawionych w pkt 45 planu IPOA IUU, w którym państwom bandery zaleca się dopilnowanie, aby każdy statek upoważniony do pływania pod ich banderą, prowadzący połowy na wodach nieobjętych ich zwierzchnictwem lub jurysdykcją, dysponował ważnym upoważnieniem do połowów wydanym przez dane państwo bandery. Ponadto Korea nie spełnia wymogów określonych w pkt 47 ppkt 7 planu IPOA IUU, ponieważ przed przyznaniem licencji połowowej nie sprawdza historii statku pod kątem możliwych popełnionych naruszeń.

| (33) | Należy również zauważyć, że wbrew zaleceniom zawartym w pkt 26 i 27 planu IPOA IUU Korea nie zaktualizowała krajowego planu działania na rzecz walki z połowami NNN z 2005 r. Koreański plan wzmocnienia mechanizmu zapobiegania przypadkom prowadzenia połowów NNN przez statki pływające pod banderą Korei oraz ich powstrzymywania, przygotowany w maju 2013 r., jest projektem, którego nie można uznać za szczegółowy i przejrzysty krajowy plan działania na rzecz zwalczania połowów NNN (NPOA). Korea nie poprawiła swojego poziomu wdrożenia NPOA w celu zapewnienia wewnętrznej koordynacji krajowych działań w zakresie zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania. Nie osiągnięto szeregu celów w szczególności w zakresie monitorowania, kontrolowania i nadzorowania floty dalekomorskiej. Komisja ujawniła podczas swoich wizyt, że poziom wymiany informacji z państwami nadbrzeżnymi jest niesatysfakcjonujący. Korea w dalszym ciągu nie spełnia wymogów w zakresie wywiązywania się z obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery i państwie portu na mocy prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

(33)

Należy również zauważyć, że wbrew zaleceniom zawartym w pkt 26 i 27 planu IPOA IUU Korea nie zaktualizowała krajowego planu działania na rzecz walki z połowami NNN z 2005 r. Koreański plan wzmocnienia mechanizmu zapobiegania przypadkom prowadzenia połowów NNN przez statki pływające pod banderą Korei oraz ich powstrzymywania, przygotowany w maju 2013 r., jest projektem, którego nie można uznać za szczegółowy i przejrzysty krajowy plan działania na rzecz zwalczania połowów NNN (NPOA). Korea nie poprawiła swojego poziomu wdrożenia NPOA w celu zapewnienia wewnętrznej koordynacji krajowych działań w zakresie zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania. Nie osiągnięto szeregu celów w szczególności w zakresie monitorowania, kontrolowania i nadzorowania floty dalekomorskiej. Komisja ujawniła podczas swoich wizyt, że poziom wymiany informacji z państwami nadbrzeżnymi jest niesatysfakcjonujący. Korea w dalszym ciągu nie spełnia wymogów w zakresie wywiązywania się z obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery i państwie portu na mocy prawa międzynarodowego.

| (34) | Podczas wizyty w Korei przeprowadzonej lipcu 2011 r. Komisja zwróciła uwagę na brak odrębnego Centrum Monitorowania Rybołówstwa, które kontrolowałoby koreańską flotę dalekomorską, oraz na fakt, że operatorzy oddziału do spraw rybołówstwa na wodach dalekomorskich nie są w stanie potwierdzić, czy dany statek znajduje się na określonym obszarze geograficznym czy poza nim oraz czy dany statek prowadzący połowy na danym obszarze (w.s.e. lub RMFO) jest faktycznie do tego upoważniony. Ponadto, jeżeli chodzi o zatwierdzanie świadectw połowowych dla floty dalekomorskiej, wykazano, że właściwy organ koreański, Państwowa Służba Inspekcji Jakości Produktów Rybołówstwa, nie dysponuje środkami umożliwiającym kontrole krzyżowe informacji przedstawionych w świadectwach połowowych i innych wiarygodnych źródłach informacji, takich jak licencje połowowe znajdujące się w posiadaniu podmiotu gospodarczego, pozycje VMS statków rybackich, raporty połowowe lub kopie dzienników pokładowych. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez rząd Korei utworzono nowe ministerstwo oceanów i rybołówstwa, zaś monitorowanie jego floty zostanie zlecone Centrum Monitorowania Rybołówstwa. Istniejące przepisy nadal nie są jednak zgodne z art. 18 ust. 3 lit. e) i g) ppkt (iii) oraz art. 18 ust. 4 porozumienia UNFSA. W związku z tym należy usunąć zidentyfikowane braki w zakresie zasobów ludzkich, dostępności danych na temat pozycji statków rybackich w czasie rzeczywistym lub danych historycznych, stosowanych metod i szkoleń dla odpowiedzialnych urzędników. |
| --- | --- |

(34)

Podczas wizyty w Korei przeprowadzonej lipcu 2011 r. Komisja zwróciła uwagę na brak odrębnego Centrum Monitorowania Rybołówstwa, które kontrolowałoby koreańską flotę dalekomorską, oraz na fakt, że operatorzy oddziału do spraw rybołówstwa na wodach dalekomorskich nie są w stanie potwierdzić, czy dany statek znajduje się na określonym obszarze geograficznym czy poza nim oraz czy dany statek prowadzący połowy na danym obszarze (w.s.e. lub RMFO) jest faktycznie do tego upoważniony. Ponadto, jeżeli chodzi o zatwierdzanie świadectw połowowych dla floty dalekomorskiej, wykazano, że właściwy organ koreański, Państwowa Służba Inspekcji Jakości Produktów Rybołówstwa, nie dysponuje środkami umożliwiającym kontrole krzyżowe informacji przedstawionych w świadectwach połowowych i innych wiarygodnych źródłach informacji, takich jak licencje połowowe znajdujące się w posiadaniu podmiotu gospodarczego, pozycje VMS statków rybackich, raporty połowowe lub kopie dzienników pokładowych. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez rząd Korei utworzono nowe ministerstwo oceanów i rybołówstwa, zaś monitorowanie jego floty zostanie zlecone Centrum Monitorowania Rybołówstwa. Istniejące przepisy nadal nie są jednak zgodne z art. 18 ust. 3 lit. e) i g) ppkt (iii) oraz art. 18 ust. 4 porozumienia UNFSA. W związku z tym należy usunąć zidentyfikowane braki w zakresie zasobów ludzkich, dostępności danych na temat pozycji statków rybackich w czasie rzeczywistym lub danych historycznych, stosowanych metod i szkoleń dla odpowiedzialnych urzędników.

| (35) | Jeżeli chodzi o przepisy administracyjne dotyczące przeładunku ryb na morzu, Korea twierdzi, że takie przepisy obowiązują jedynie w przypadkach objętych przez RFMO lub jeżeli tego rodzaju działalność regulują państwa nadbrzeżne. W odniesieniu do tego drugiego przypadku wyjaśniono, że rząd Korei nie otrzymuje żadnych zgłoszeń dotyczących takich operacji przeładunkowych na morzu. Należy zatem zauważyć, że w związku z prowadzeniem przez koreańskie statki rybackie przeładunków na wodach Afryki Zachodniej doszło do naruszeń, o których mowa w motywach 21–28, i które były przedmiotem wniosków o przeprowadzenie weryfikacji złożonych w 2011 r. przez różne państwa członkowskie (3). |
| --- | --- |

(35)

Jeżeli chodzi o przepisy administracyjne dotyczące przeładunku ryb na morzu, Korea twierdzi, że takie przepisy obowiązują jedynie w przypadkach objętych przez RFMO lub jeżeli tego rodzaju działalność regulują państwa nadbrzeżne. W odniesieniu do tego drugiego przypadku wyjaśniono, że rząd Korei nie otrzymuje żadnych zgłoszeń dotyczących takich operacji przeładunkowych na morzu. Należy zatem zauważyć, że w związku z prowadzeniem przez koreańskie statki rybackie przeładunków na wodach Afryki Zachodniej doszło do naruszeń, o których mowa w motywach 21–28, i które były przedmiotem wniosków o przeprowadzenie weryfikacji złożonych w 2011 r. przez różne państwa członkowskie (3).

| (36) | Fakt prowadzenia procedury na podstawie art. 27 rozporządzenia w sprawie połowów NNN stanowi dodatkowy dowód na niewypełnienie przez Koreę spoczywających na niej obowiązków w odniesieniu do statków pływających na pełnym morzu, jak określono w art. 18 ust. 1 i 2 porozumienia UNFSA. Ponadto zgodnie z art. 19 ust. 1 porozumienia UNFSA państwo bandery jest zobowiązane do dopilnowania, aby statki pływające pod jego banderą przestrzegały zasad ochrony i zarządzania RFMO. |
| --- | --- |

(36)

Fakt prowadzenia procedury na podstawie art. 27 rozporządzenia w sprawie połowów NNN stanowi dodatkowy dowód na niewypełnienie przez Koreę spoczywających na niej obowiązków w odniesieniu do statków pływających na pełnym morzu, jak określono w art. 18 ust. 1 i 2 porozumienia UNFSA. Ponadto zgodnie z art. 19 ust. 1 porozumienia UNFSA państwo bandery jest zobowiązane do dopilnowania, aby statki pływające pod jego banderą przestrzegały zasad ochrony i zarządzania RFMO.

| (37) | Komisja zbadała, czy Korea podjęła skuteczne środki egzekucyjne w odniesieniu do podmiotów odpowiedzialnych za połowy NNN oraz czy wymierzono wystarczająco surowe kary w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN. |
| --- | --- |

(37)

Komisja zbadała, czy Korea podjęła skuteczne środki egzekucyjne w odniesieniu do podmiotów odpowiedzialnych za połowy NNN oraz czy wymierzono wystarczająco surowe kary w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN.

| (38) | Powtarzające się przypadki połowów NNN opisane w motywach 21–28 wskazują, że po otrzymaniu odpowiednich wniosków wystosowanych przez Komisję Korea nie podjęła działań w zakresie egzekwowania prawa w odpowiedzi na takie przypadki połowów NNN. |
| --- | --- |

(38)

Powtarzające się przypadki połowów NNN opisane w motywach 21–28 wskazują, że po otrzymaniu odpowiednich wniosków wystosowanych przez Komisję Korea nie podjęła działań w zakresie egzekwowania prawa w odpowiedzi na takie przypadki połowów NNN.

| (39) | Niewypełnienie przez Koreę obowiązku skutecznego monitorowania statków koreańskich i nałożenia na nie kar za udział w tego rodzaju nielegalnych działaniach osłabia jej zdolność do wypełniania obowiązków na podstawie art. 117 konwencji UNCLOS, w którym określono obowiązek państw przyjęcia wobec swoich obywateli środków w celu zapewnienia zachowania żywych zasobów morza pełnego. W związku z tym należy zauważyć, że znaczenie skutecznych działań w odniesieniu do właścicieli rzeczywistych potwierdza odpowiednia dokumentacja FAO i OECD, w której podkreśla się znaczenie informacji dotyczących właścicieli rzeczywistych w celu zwalczania nielegalnych działań (4) oraz konieczność prowadzenia rejestrów statków rybackich i własności rzeczywistej (5). Taka praktyka administracyjna, która może zachęcać podmioty zajmujące się prowadzeniem połowów NNN do rejestrowania statków NNN, jest niezgodna z art. 94 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(39)

Niewypełnienie przez Koreę obowiązku skutecznego monitorowania statków koreańskich i nałożenia na nie kar za udział w tego rodzaju nielegalnych działaniach osłabia jej zdolność do wypełniania obowiązków na podstawie art. 117 konwencji UNCLOS, w którym określono obowiązek państw przyjęcia wobec swoich obywateli środków w celu zapewnienia zachowania żywych zasobów morza pełnego. W związku z tym należy zauważyć, że znaczenie skutecznych działań w odniesieniu do właścicieli rzeczywistych potwierdza odpowiednia dokumentacja FAO i OECD, w której podkreśla się znaczenie informacji dotyczących właścicieli rzeczywistych w celu zwalczania nielegalnych działań (4) oraz konieczność prowadzenia rejestrów statków rybackich i własności rzeczywistej (5). Taka praktyka administracyjna, która może zachęcać podmioty zajmujące się prowadzeniem połowów NNN do rejestrowania statków NNN, jest niezgodna z art. 94 konwencji UNCLOS.

| (40) | Niewypełnienie przez Koreę jako państwo bandery obowiązków w zakresie zgodności i egzekwowania prawa wynikających z art. 19 porozumienia UNFSA potwierdzają również informacje zgromadzone podczas wizyt przeprowadzonych w latach 2011 i 2012 oraz informacje zgromadzone przez Komisję zgodnie z art. 25 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja stwierdziła, że statki rybackie pływające pod banderą Korei wielokrotnie prowadziły połowy NNN. Sytuacja ta doprowadziła do wszczęcia procedur przewidzianych w art. 26 i 27 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Procedury przewidziane w art. 27 są obecnie w toku i mają na celu ustalenie, czy prowadzenie działalności połowowej NNN jest obwarowane odpowiednimi karami zapewniającymi przestrzeganie przepisów, zniechęcającymi do ich naruszania oraz pozbawiającymi sprawców korzyści uzyskanych w wyniku prowadzenia nielegalnej działalności. Pismami z dnia 11 października 2011 r., dnia 22 grudnia 2011 r. i dnia 2 marca 2012 r. władze koreańskie zostały poinformowane o tych procedurach. |
| --- | --- |

(40)

Niewypełnienie przez Koreę jako państwo bandery obowiązków w zakresie zgodności i egzekwowania prawa wynikających z art. 19 porozumienia UNFSA potwierdzają również informacje zgromadzone podczas wizyt przeprowadzonych w latach 2011 i 2012 oraz informacje zgromadzone przez Komisję zgodnie z art. 25 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja stwierdziła, że statki rybackie pływające pod banderą Korei wielokrotnie prowadziły połowy NNN. Sytuacja ta doprowadziła do wszczęcia procedur przewidzianych w art. 26 i 27 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Procedury przewidziane w art. 27 są obecnie w toku i mają na celu ustalenie, czy prowadzenie działalności połowowej NNN jest obwarowane odpowiednimi karami zapewniającymi przestrzeganie przepisów, zniechęcającymi do ich naruszania oraz pozbawiającymi sprawców korzyści uzyskanych w wyniku prowadzenia nielegalnej działalności. Pismami z dnia 11 października 2011 r., dnia 22 grudnia 2011 r. i dnia 2 marca 2012 r. władze koreańskie zostały poinformowane o tych procedurach.

| (41) | Zgodnie z pkt 34 i 35 planu IPOA IUU państwa powinny również dopilnować, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod ich banderą nie prowadziły ani nie wspierały połowów NNN, oraz przed zarejestrowaniem statku państwa mogą wypełnić swoje obowiązki w celu dopilnowania, aby statek nie prowadził połowów NNN. Ponadto działania, o których mowa w motywie 59, dotyczące działalności koreańskich podmiotów krajowych w zakresie połowów tuńczyka tropikalnego w Zatoce Gwinejskiej, która obejmowała zakazane przeładunki prowadzone przez statki pływające pod banderą Ghany, osłabiają zdolność Korei do wypełniania spoczywających na niej obowiązków wynikających z art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę. |
| --- | --- |

(41)

Zgodnie z pkt 34 i 35 planu IPOA IUU państwa powinny również dopilnować, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod ich banderą nie prowadziły ani nie wspierały połowów NNN, oraz przed zarejestrowaniem statku państwa mogą wypełnić swoje obowiązki w celu dopilnowania, aby statek nie prowadził połowów NNN. Ponadto działania, o których mowa w motywie 59, dotyczące działalności koreańskich podmiotów krajowych w zakresie połowów tuńczyka tropikalnego w Zatoce Gwinejskiej, która obejmowała zakazane przeładunki prowadzone przez statki pływające pod banderą Ghany, osłabiają zdolność Korei do wypełniania spoczywających na niej obowiązków wynikających z art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę.

| (42) | Dostępne dowody potwierdzają, że Korea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych. W tym kontekście przypomina się, że zgodnie z koreańską ustawą o rozwoju przemysłu oceanicznego z 2007 r. zmienioną w marcu 2013 r. od statków rybackich pływających pod banderą Korei wymaga się jedynie instalowania urządzeń VMS w trakcie połowów w ramach RFMO wymagających posiadania VMS lub podczas połowów na wodach krajowych w ramach umów o partnerstwie w sprawie połowów, które Korea podpisała z państwami trzecimi (6). W rezultacie nie istnieje obowiązek prawny, aby statki instalowały urządzenia VMS w trakcie połowów na morzu pełnym poza zakresem kompetencji RFMO lub w trakcie połowów na wodach państw nadbrzeżnych, z którymi nie zawarto żadnych umów w sprawie połowów. Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez władze koreańskie w dniu 25 lipca 2013 r. obecnie 97 z 344 dalekomorskich statków rybackich nie jest wyposażonych w system VMS. W ustawie o rozwoju przemysłu oceanicznego z lipca 2013 r. nie przewidziano wyraźnie obowiązku instalowania urządzeń VMS przez wszystkie statki należące do koreańskiej floty dalekomorskiej niezależnie od miejsca, w którym prowadzą połowy. Obowiązkowe śledzenie za pomocą VMS jest już obecnie praktyką przyjętą na całym świecie, która naturalnie wpisuje się w obowiązki państw bandery zgodnie z art. 18 ust. 3 lit. e) porozumienia UNFSA. Okoliczności faktyczne opisane w niniejszym motywie oraz w motywach 21–28 wskazują, że Korea nie spełniła warunków określonych w art. 94 konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę. Ponadto Korea nie wypełniła obowiązków w zakresie zgodności i egzekwowania prawa, spoczywających na niej jako na państwie bandery zgodnie z art. 19 porozumienia UNFSA, ponieważ nie wykazała, że działała zgodnie ze szczegółowymi zasadami ustanowionymi w tym artykule. |
| --- | --- |

(42)

Dostępne dowody potwierdzają, że Korea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych. W tym kontekście przypomina się, że zgodnie z koreańską ustawą o rozwoju przemysłu oceanicznego z 2007 r. zmienioną w marcu 2013 r. od statków rybackich pływających pod banderą Korei wymaga się jedynie instalowania urządzeń VMS w trakcie połowów w ramach RFMO wymagających posiadania VMS lub podczas połowów na wodach krajowych w ramach umów o partnerstwie w sprawie połowów, które Korea podpisała z państwami trzecimi (6). W rezultacie nie istnieje obowiązek prawny, aby statki instalowały urządzenia VMS w trakcie połowów na morzu pełnym poza zakresem kompetencji RFMO lub w trakcie połowów na wodach państw nadbrzeżnych, z którymi nie zawarto żadnych umów w sprawie połowów. Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez władze koreańskie w dniu 25 lipca 2013 r. obecnie 97 z 344 dalekomorskich statków rybackich nie jest wyposażonych w system VMS. W ustawie o rozwoju przemysłu oceanicznego z lipca 2013 r. nie przewidziano wyraźnie obowiązku instalowania urządzeń VMS przez wszystkie statki należące do koreańskiej floty dalekomorskiej niezależnie od miejsca, w którym prowadzą połowy. Obowiązkowe śledzenie za pomocą VMS jest już obecnie praktyką przyjętą na całym świecie, która naturalnie wpisuje się w obowiązki państw bandery zgodnie z art. 18 ust. 3 lit. e) porozumienia UNFSA. Okoliczności faktyczne opisane w niniejszym motywie oraz w motywach 21–28 wskazują, że Korea nie spełniła warunków określonych w art. 94 konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę. Ponadto Korea nie wypełniła obowiązków w zakresie zgodności i egzekwowania prawa, spoczywających na niej jako na państwie bandery zgodnie z art. 19 porozumienia UNFSA, ponieważ nie wykazała, że działała zgodnie ze szczegółowymi zasadami ustanowionymi w tym artykule.

| (43) | Ponadto podczas wizyt przeprowadzonych przez Komisję w Korei stwierdzono również w odniesieniu do środków egzekucyjnych wprowadzonych przez Koreę, że istnieje konieczność zmiany kar mających zastosowanie w przypadku naruszenia zakazu prowadzenia połowów NNN, przewidzianych w koreańskiej dyrektywie ministerialnej z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie unijnych przepisów w zakresie połowów NNN, („ustawa o kontroli zasobów rybnych”). W ramach sankcji karnych przewidzianych w systemie prawnym Korei ustalono ogólny maksymalny limit w zakresie grzywien na poziomie 1 000 dolarów amerykańskich za naruszenie. Wysokość takich kar jest wyraźnie nieadekwatna i nieproporcjonalna do powagi możliwych naruszeń, do potencjalnego wpływu tych naruszeń na zasoby i do potencjalnych korzyści, jakie sprawcy mogą czerpać z takich działań sprzecznych z prawem. W niedawno przyjętej ustawie o rozwoju przemysłu oceanicznego (lipiec 2013 r.) nie ustanowiono wyraźnego katalogu sankcji odstraszających (karnych i administracyjnych) oraz kar dodatkowych. Obecny zmieniony system przewiduje kilka odstępstw dotyczących zawieszenia licencji połowowych, nie określa w sposób wyraźny poważnych naruszeń oraz zawiera niejasne definicje i metody obliczania wysokości kar. W trakcie wizyty przeprowadzonej w marcu 2011 r. i w następstwie późniejszej komunikacji z Koreą Komisja zauważyła, że pomimo dostępności wystarczających informacji pozwalających zgłosić przypadki naruszenia przepisów przez koreańskie statki rybackie prowadzące działalność na morzu pełnym i wodach państw trzecich właściwe organy koreańskie nie podjęły niezwłocznych działań w celu wszczęcia postępowania i, w stosownych przypadkach, nałożenia odpowiednich kar na dane statki. Zgodnie z art. 62 konwencji UNCLOS podmioty krajowe innych państw prowadzących połowy w w.s.e. państwa trzeciego muszą przestrzegać środków ochrony i innych warunków ustanowionych w przepisach ustawowych i wykonawczych państw nadbrzeżnych. W tym względzie działania administracyjne zaobserwowane w Korei są niezgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami spoczywającymi na Korei jako na państwie bandery zgodnie z postanowieniami konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(43)

Ponadto podczas wizyt przeprowadzonych przez Komisję w Korei stwierdzono również w odniesieniu do środków egzekucyjnych wprowadzonych przez Koreę, że istnieje konieczność zmiany kar mających zastosowanie w przypadku naruszenia zakazu prowadzenia połowów NNN, przewidzianych w koreańskiej dyrektywie ministerialnej z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie unijnych przepisów w zakresie połowów NNN, („ustawa o kontroli zasobów rybnych”). W ramach sankcji karnych przewidzianych w systemie prawnym Korei ustalono ogólny maksymalny limit w zakresie grzywien na poziomie 1 000 dolarów amerykańskich za naruszenie. Wysokość takich kar jest wyraźnie nieadekwatna i nieproporcjonalna do powagi możliwych naruszeń, do potencjalnego wpływu tych naruszeń na zasoby i do potencjalnych korzyści, jakie sprawcy mogą czerpać z takich działań sprzecznych z prawem. W niedawno przyjętej ustawie o rozwoju przemysłu oceanicznego (lipiec 2013 r.) nie ustanowiono wyraźnego katalogu sankcji odstraszających (karnych i administracyjnych) oraz kar dodatkowych. Obecny zmieniony system przewiduje kilka odstępstw dotyczących zawieszenia licencji połowowych, nie określa w sposób wyraźny poważnych naruszeń oraz zawiera niejasne definicje i metody obliczania wysokości kar. W trakcie wizyty przeprowadzonej w marcu 2011 r. i w następstwie późniejszej komunikacji z Koreą Komisja zauważyła, że pomimo dostępności wystarczających informacji pozwalających zgłosić przypadki naruszenia przepisów przez koreańskie statki rybackie prowadzące działalność na morzu pełnym i wodach państw trzecich właściwe organy koreańskie nie podjęły niezwłocznych działań w celu wszczęcia postępowania i, w stosownych przypadkach, nałożenia odpowiednich kar na dane statki. Zgodnie z art. 62 konwencji UNCLOS podmioty krajowe innych państw prowadzących połowy w w.s.e. państwa trzeciego muszą przestrzegać środków ochrony i innych warunków ustanowionych w przepisach ustawowych i wykonawczych państw nadbrzeżnych. W tym względzie działania administracyjne zaobserwowane w Korei są niezgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami spoczywającymi na Korei jako na państwie bandery zgodnie z postanowieniami konwencji UNCLOS.

| (44) | Należy zauważyć, że wzmianka o Korei znalazła się również w sprawozdaniu Krajowej Służby Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych (7). Uznano w nim, że Korea nie zastosowała wystarczających kar, aby powstrzymać swoje statki od prowadzenia działalności połowowej, która narusza środki ochrony i zarządzania wymagane na mocy międzynarodowej umowy o zarządzaniu połowami. Krajowa Służba Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych jest zaniepokojona w szczególności tym, że Korea nieskutecznie kontroluje dziewięć swoich statków rybackich upoważnionych obecnie do prowadzenia połowów na obszarze objętym konwencją CCAMLR. Podobne obawy wyrażono podczas 18. nadzwyczajnego posiedzenia ICCAT w listopadzie 2012 r., które dotyczyło działań koreańskich podmiotów krajowych zaangażowanych w możliwe nielegalne operacje przeładunku, jak wyjaśniono bardziej szczegółowo w motywie 59. Rząd Korei wskazał również, że przyjęto zmianę odpowiednich przepisów w celu wzmocnienia kar w związku z połowami NNN. Pomimo przyjęcia w lipcu 2013 r. ustawy o rozwoju przemysłu oceanicznego nowy system kar w dalszym ciągu nie jest wystarczający, aby powstrzymać działalność połowową NNN, jak wyjaśniono w motywie 43. |
| --- | --- |

(44)

Należy zauważyć, że wzmianka o Korei znalazła się również w sprawozdaniu Krajowej Służby Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych (7). Uznano w nim, że Korea nie zastosowała wystarczających kar, aby powstrzymać swoje statki od prowadzenia działalności połowowej, która narusza środki ochrony i zarządzania wymagane na mocy międzynarodowej umowy o zarządzaniu połowami. Krajowa Służba Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych jest zaniepokojona w szczególności tym, że Korea nieskutecznie kontroluje dziewięć swoich statków rybackich upoważnionych obecnie do prowadzenia połowów na obszarze objętym konwencją CCAMLR. Podobne obawy wyrażono podczas 18. nadzwyczajnego posiedzenia ICCAT w listopadzie 2012 r., które dotyczyło działań koreańskich podmiotów krajowych zaangażowanych w możliwe nielegalne operacje przeładunku, jak wyjaśniono bardziej szczegółowo w motywie 59. Rząd Korei wskazał również, że przyjęto zmianę odpowiednich przepisów w celu wzmocnienia kar w związku z połowami NNN. Pomimo przyjęcia w lipcu 2013 r. ustawy o rozwoju przemysłu oceanicznego nowy system kar w dalszym ciągu nie jest wystarczający, aby powstrzymać działalność połowową NNN, jak wyjaśniono w motywie 43.

| (45) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w motywach 43–44, należy stwierdzić, że wysokość kar za naruszenia polegające na połowach NNN, przewidziana w ustawodawstwie Korei, nie jest zgodna z art. 19 ust. 2 porozumienia UNFSA, który stanowi, że kary stosowane w związku z naruszeniami powinny być odpowiednio surowe w celu zapewnienia skuteczności w zakresie przestrzegania prawa i zniechęcania do jego naruszania bez względu na to, gdzie to ma miejsce, oraz pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku prowadzenia nielegalnej działalności. Ponadto działania Korei w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych nie są zgodne z zaleceniami określonymi w pkt 21 planu IPOA IUU, w którym zaleca się państwom zapewnienie odpowiednio surowych kar za połowy NNN prowadzone przez statki w celu skutecznego zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, a także w celu pozbawiania korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów. |
| --- | --- |

(45)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w motywach 43–44, należy stwierdzić, że wysokość kar za naruszenia polegające na połowach NNN, przewidziana w ustawodawstwie Korei, nie jest zgodna z art. 19 ust. 2 porozumienia UNFSA, który stanowi, że kary stosowane w związku z naruszeniami powinny być odpowiednio surowe w celu zapewnienia skuteczności w zakresie przestrzegania prawa i zniechęcania do jego naruszania bez względu na to, gdzie to ma miejsce, oraz pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku prowadzenia nielegalnej działalności. Ponadto działania Korei w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych nie są zgodne z zaleceniami określonymi w pkt 21 planu IPOA IUU, w którym zaleca się państwom zapewnienie odpowiednio surowych kar za połowy NNN prowadzone przez statki w celu skutecznego zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, a także w celu pozbawiania korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów.

| (46) | Niewypełnienie przez Koreę obowiązków w zakresie przestrzegania i egzekwowania prawa, jak wyjaśniono w tej sekcji, narusza również postanowienia art. III ust. 8 porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania, zgodnie z którym każda strona podejmuje środki egzekucyjne w odniesieniu do statków rybackich uprawnionych do pływania pod jej banderą, które działają niezgodnie z postanowieniami porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania, w tym również, w stosownych przypadkach, traktuje takie naruszenie jako wykroczenie na mocy przepisów krajowych. Kary mające zastosowanie w przypadku takich naruszeń są na tyle surowe, aby były skuteczne w zapewnianiu zgodności z wymogami porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania i pozbawiały sprawców wykroczeń korzyści uzyskanych w wyniku prowadzenia nielegalnej działalności. |
| --- | --- |

(46)

Niewypełnienie przez Koreę obowiązków w zakresie przestrzegania i egzekwowania prawa, jak wyjaśniono w tej sekcji, narusza również postanowienia art. III ust. 8 porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania, zgodnie z którym każda strona podejmuje środki egzekucyjne w odniesieniu do statków rybackich uprawnionych do pływania pod jej banderą, które działają niezgodnie z postanowieniami porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania, w tym również, w stosownych przypadkach, traktuje takie naruszenie jako wykroczenie na mocy przepisów krajowych. Kary mające zastosowanie w przypadku takich naruszeń są na tyle surowe, aby były skuteczne w zapewnianiu zgodności z wymogami porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania i pozbawiały sprawców wykroczeń korzyści uzyskanych w wyniku prowadzenia nielegalnej działalności.

| (47) | W odniesieniu do historii, charakteru, okoliczności, zakresu i znaczenia przypadków omawianych połowów NNN Komisja uwzględniła powtarzającą się działalność połowową NNN statków pływających pod banderą Korei do 2013 r., jak opisano w motywach 21–24. |
| --- | --- |

(47)

W odniesieniu do historii, charakteru, okoliczności, zakresu i znaczenia przypadków omawianych połowów NNN Komisja uwzględniła powtarzającą się działalność połowową NNN statków pływających pod banderą Korei do 2013 r., jak opisano w motywach 21–24.

| (48) | W odniesieniu do obecnych możliwości władz koreańskich należy zauważyć, że według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (8) Korea jest państwem o bardzo wysokim rozwoju społecznym (12. miejsce wśród 186 państw). Uwzględniając pozycję tego państwa, uznaje się, że przeprowadzenie analizy obecnych możliwości właściwych organów Korei nie jest konieczne. Wynika to z faktu, że poziomu rozwoju Korei, jak wskazano w niniejszym motywie, nie można uznać za czynnik osłabiający możliwości właściwych organów w odniesieniu do współpracy z innymi państwami i do prowadzenia działań w zakresie egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

(48)

W odniesieniu do obecnych możliwości władz koreańskich należy zauważyć, że według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (8) Korea jest państwem o bardzo wysokim rozwoju społecznym (12. miejsce wśród 186 państw). Uwzględniając pozycję tego państwa, uznaje się, że przeprowadzenie analizy obecnych możliwości właściwych organów Korei nie jest konieczne. Wynika to z faktu, że poziomu rozwoju Korei, jak wskazano w niniejszym motywie, nie można uznać za czynnik osłabiający możliwości właściwych organów w odniesieniu do współpracy z innymi państwami i do prowadzenia działań w zakresie egzekwowania prawa.

| (49) | Zgodnie z analizą dokonaną w motywie 48 należy również zauważyć, że na podstawie informacji uzyskanych podczas wizyty przeprowadzonej w lipcu 2011 r. nie można uznać, że władzom koreańskim brakuje zasobów finansowych, lecz raczej niezbędnego otoczenia prawno-administracyjnego i uprawnień do pełnienia ich obowiązków. |
| --- | --- |

(49)

Zgodnie z analizą dokonaną w motywie 48 należy również zauważyć, że na podstawie informacji uzyskanych podczas wizyty przeprowadzonej w lipcu 2011 r. nie można uznać, że władzom koreańskim brakuje zasobów finansowych, lecz raczej niezbędnego otoczenia prawno-administracyjnego i uprawnień do pełnienia ich obowiązków.

| (50) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Koreę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Korea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do współpracy i działań w zakresie egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

(50)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Koreę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Korea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do współpracy i działań w zakresie egzekwowania prawa.

3.3.   Niewypełnienie obowiązku wdrażania zasad międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (51) | Korea ratyfikowała konwencję UNCLOS i porozumienie UNFSA. Dokonała akceptacji porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania. Korea jest ponadto umawiającą się stroną CCAMLR, CCSBT, IATTC, ICCAT, IOTC, SPRFMO, WCPFC, NAFO i SEAFO. |
| --- | --- |

(51)

Korea ratyfikowała konwencję UNCLOS i porozumienie UNFSA. Dokonała akceptacji porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania. Korea jest ponadto umawiającą się stroną CCAMLR, CCSBT, IATTC, ICCAT, IOTC, SPRFMO, WCPFC, NAFO i SEAFO.

| (52) | Komisja przeanalizowała wszelkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do statusu Korei jako umawiającego się państwa członkowskiego CCAMLR, IOTC i ICCAT. |
| --- | --- |

(52)

Komisja przeanalizowała wszelkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do statusu Korei jako umawiającego się państwa członkowskiego CCAMLR, IOTC i ICCAT.

| (53) | Na posiedzeniu CCAMLR w 2011 r. (9) w sprawie statku Insung nr 7 wyrażono obawy dotyczące wysokości kar stosowanych w Korei wobec agenta, statku i kapitana, zważywszy na powagę nielegalnej działalności. Stały Komitet CCAMLR ds. Wdrażania i Zgodności (SCIC) zaproponował umieszczenie Insung nr 7 w wykazie statków umawiających się stron prowadzących połowy NNN, ale Korea zablokowała ten wpis podczas trzydziestego posiedzenia CCAMLR. |
| --- | --- |

(53)

Na posiedzeniu CCAMLR w 2011 r. (9) w sprawie statku Insung nr 7 wyrażono obawy dotyczące wysokości kar stosowanych w Korei wobec agenta, statku i kapitana, zważywszy na powagę nielegalnej działalności. Stały Komitet CCAMLR ds. Wdrażania i Zgodności (SCIC) zaproponował umieszczenie Insung nr 7 w wykazie statków umawiających się stron prowadzących połowy NNN, ale Korea zablokowała ten wpis podczas trzydziestego posiedzenia CCAMLR.

| (54) | W sprawozdaniu IOCT w sprawie zgodności dotyczącym Korei wydanym przez Komitet ds. Zgodności na sesji w 2011 r. (10) uznano, że Korea nie spełnia obowiązkowych wymogów statystycznych określonych w rezolucjach 05/05, 09/06 i 10/06 (nie przedłożono informacji dotyczących przyłowów żółwi morskich i ptaków morskich, przedłożono częściowe informacje dotyczące przyłowów rekinów). Komitet wykrył również kilka naruszeń w zakresie wypełniania przez Koreę obowiązków sprawozdawczych dotyczących: rezolucji 10/04 w sprawie programu obserwatorów regionalnych, ponieważ Korea nie przedłożyła sprawozdań obserwatorów; oraz rezolucji 01/06 i 03/03 w sprawie programu IOTC dotyczącego statystycznej dokumentacji połowów opastuna, ponieważ Korea nie przekazała IOTC swojej oceny danych dotyczących wywozu w stosunku do przywozu. Przewodniczący IOTC przekazał Korei obawy Komitetu dotyczące poziomu zgodności w piśmie z dnia 22 marca 2011 r. |
| --- | --- |

(54)

W sprawozdaniu IOCT w sprawie zgodności dotyczącym Korei wydanym przez Komitet ds. Zgodności na sesji w 2011 r. (10) uznano, że Korea nie spełnia obowiązkowych wymogów statystycznych określonych w rezolucjach 05/05, 09/06 i 10/06 (nie przedłożono informacji dotyczących przyłowów żółwi morskich i ptaków morskich, przedłożono częściowe informacje dotyczące przyłowów rekinów). Komitet wykrył również kilka naruszeń w zakresie wypełniania przez Koreę obowiązków sprawozdawczych dotyczących: rezolucji 10/04 w sprawie programu obserwatorów regionalnych, ponieważ Korea nie przedłożyła sprawozdań obserwatorów; oraz rezolucji 01/06 i 03/03 w sprawie programu IOTC dotyczącego statystycznej dokumentacji połowów opastuna, ponieważ Korea nie przekazała IOTC swojej oceny danych dotyczących wywozu w stosunku do przywozu. Przewodniczący IOTC przekazał Korei obawy Komitetu dotyczące poziomu zgodności w piśmie z dnia 22 marca 2011 r.

| (55) | Zgodnie z informacjami pochodzącymi ze sprawozdania IOTC dotyczącego zgodności sporządzonego w dniu 10 marca 2012 r. (11) Korea działała w sposób niezgodny lub jedynie częściowo zgodny z wymogami w 2011 r. w odniesieniu do kilku rezolucji przyjętych przez IOTC. W szczególności nie wszystkie narzędzia połowowe oznakowano zgodnie z rezolucją 01/02 w sprawie norm zarządzania. Jeżeli chodzi o VMS, Korea działa niezgodnie z rezolucją 10/01, ponieważ w sprawozdaniu z wdrażania nie przedstawiono żadnych informacji na temat zestawienia zapisów VMS. Korea jedynie częściowo wypełniła obowiązek przedłożenia danych dotyczących rekinów spoczywający na niej na mocy rezolucji 05/05. Ponadto przewodniczący Komitetu ds. Zgodności stwierdził istotne działania niezgodne z ramami prawnymi IOTC. W tym kontekście Korea nie przedłożyła sprawozdań obserwatorów zgodnie z rezolucją 11/04 ani nie przedstawiła sprawozdania z wyników badania danych dotyczących wywozu opastuna. |
| --- | --- |

(55)

Zgodnie z informacjami pochodzącymi ze sprawozdania IOTC dotyczącego zgodności sporządzonego w dniu 10 marca 2012 r. (11) Korea działała w sposób niezgodny lub jedynie częściowo zgodny z wymogami w 2011 r. w odniesieniu do kilku rezolucji przyjętych przez IOTC. W szczególności nie wszystkie narzędzia połowowe oznakowano zgodnie z rezolucją 01/02 w sprawie norm zarządzania. Jeżeli chodzi o VMS, Korea działa niezgodnie z rezolucją 10/01, ponieważ w sprawozdaniu z wdrażania nie przedstawiono żadnych informacji na temat zestawienia zapisów VMS. Korea jedynie częściowo wypełniła obowiązek przedłożenia danych dotyczących rekinów spoczywający na niej na mocy rezolucji 05/05. Ponadto przewodniczący Komitetu ds. Zgodności stwierdził istotne działania niezgodne z ramami prawnymi IOTC. W tym kontekście Korea nie przedłożyła sprawozdań obserwatorów zgodnie z rezolucją 11/04 ani nie przedstawiła sprawozdania z wyników badania danych dotyczących wywozu opastuna.

| (56) | Ponadto, zgodnie z okólnikiem IOTC 2013–2014 (12), w 2012 r. zgłoszono, że jeden koreański statek uczestniczył w możliwych naruszeniach zaobserwowanych na podstawie programu obserwatorów regionalnych IOTC na rzecz monitorowania przeładunków na morzu. |
| --- | --- |

(56)

Ponadto, zgodnie z okólnikiem IOTC 2013–2014 (12), w 2012 r. zgłoszono, że jeden koreański statek uczestniczył w możliwych naruszeniach zaobserwowanych na podstawie programu obserwatorów regionalnych IOTC na rzecz monitorowania przeładunków na morzu.

| (57) | Przypomina się, że w 2010 r. ICCAT wystosowała do Korei pismo w sprawie uznania Korei za niewspółpracujące państwo trzecie (13). W piśmie tym zarzucono Korei, że nie wywiązuje się w pełni i skutecznie ze swojego obowiązku przekazywania statystyk zgodnie z zaleceniem ICCAT 05-09. W tym samym piśmie ICCAT podkreśliła, że Korea nie dostarczyła wszystkich niezbędnych danych i informacji, takich jak dane dotyczące „zadania I” (dane przedłożono po upływie wyznaczonego terminu); dane dotyczące „zadania II” (dane dotyczące połowów i nakładów połowowych przedłożono po upływie wyznaczonego terminu, natomiast nie przedłożono danych dotyczących wielkości połowów); tabele dotyczące zgodności przedłożono po upływie wyznaczonego terminu; nie przedłożono sprawozdań z przeładunku; informacje dotyczące norm zarządzania dla oceanicznych taklowców do połowów tuńczyka przedłożono po upływie wyznaczonego terminu; sprawozdanie z wdrażania zalecenia 08-05 przedłożono po upływie wyznaczonego terminu; sprawozdanie z wdrażania rocznego planu połowowego otrzymano po upływie wyznaczonego terminu oraz plan zarządzania zdolnością przedłożono po upływie wyznaczonego terminu. Komitet zauważył również następujące przypadki przełowienia przez Koreę: przełowienie południowoatlantyckiego tuńczyka białego, co stanowi naruszenie zalecenia 07-03; przełowienie miecznika południowoatlantyckiego drugi rok z rzędu, co stanowi naruszenie zalecenia 06-03, oraz przełowienie miecznika północnoatlantyckiego trzeci rok z rzędu, co stanowi naruszenie zalecenia 08-02. W odniesieniu do zalecenia 08-01 Korea, jako kraj prowadzący małe połowy, nie miała określonego limitu połowowego dla opastuna. Komitet podkreślił jednak, że w przypadku małych połowów nie przewidziano przekroczenia wartości połowów powyżej 2 100 ton metrycznych. Komitet wyraził swoje obawy dotyczące tendencji wzrostowej połowów opastuna przez Koreę. Komitet wyraził również zaniepokojenie faktem, że Korea nie podejmuje skutecznych działań w celu ograniczenia połowów marlina białego w granicach określonych w zaleceniu 06-09. |
| --- | --- |

(57)

Przypomina się, że w 2010 r. ICCAT wystosowała do Korei pismo w sprawie uznania Korei za niewspółpracujące państwo trzecie (13). W piśmie tym zarzucono Korei, że nie wywiązuje się w pełni i skutecznie ze swojego obowiązku przekazywania statystyk zgodnie z zaleceniem ICCAT 05-09. W tym samym piśmie ICCAT podkreśliła, że Korea nie dostarczyła wszystkich niezbędnych danych i informacji, takich jak dane dotyczące „zadania I” (dane przedłożono po upływie wyznaczonego terminu); dane dotyczące „zadania II” (dane dotyczące połowów i nakładów połowowych przedłożono po upływie wyznaczonego terminu, natomiast nie przedłożono danych dotyczących wielkości połowów); tabele dotyczące zgodności przedłożono po upływie wyznaczonego terminu; nie przedłożono sprawozdań z przeładunku; informacje dotyczące norm zarządzania dla oceanicznych taklowców do połowów tuńczyka przedłożono po upływie wyznaczonego terminu; sprawozdanie z wdrażania zalecenia 08-05 przedłożono po upływie wyznaczonego terminu; sprawozdanie z wdrażania rocznego planu połowowego otrzymano po upływie wyznaczonego terminu oraz plan zarządzania zdolnością przedłożono po upływie wyznaczonego terminu. Komitet zauważył również następujące przypadki przełowienia przez Koreę: przełowienie południowoatlantyckiego tuńczyka białego, co stanowi naruszenie zalecenia 07-03; przełowienie miecznika południowoatlantyckiego drugi rok z rzędu, co stanowi naruszenie zalecenia 06-03, oraz przełowienie miecznika północnoatlantyckiego trzeci rok z rzędu, co stanowi naruszenie zalecenia 08-02. W odniesieniu do zalecenia 08-01 Korea, jako kraj prowadzący małe połowy, nie miała określonego limitu połowowego dla opastuna. Komitet podkreślił jednak, że w przypadku małych połowów nie przewidziano przekroczenia wartości połowów powyżej 2 100 ton metrycznych. Komitet wyraził swoje obawy dotyczące tendencji wzrostowej połowów opastuna przez Koreę. Komitet wyraził również zaniepokojenie faktem, że Korea nie podejmuje skutecznych działań w celu ograniczenia połowów marlina białego w granicach określonych w zaleceniu 06-09.

| (58) | W 2010 r. wystosowano do Korei pismo w sprawie uznania Korei za niewspółpracujące państwo trzecie dotyczące kilku uchybień w zakresie zgodności ze środkami zarządzania i wymogami w zakresie sprawozdawczości (14). W piśmie tym poinformowano Koreę, że ICCAT podjęła decyzję o utrzymaniu statusu Korei jako niewspółpracującego państwa trzeciego na podstawie zalecenia 06-13 dotyczącego środków handlowych. Uznano ponadto, że Korea nie wywiązuje się ze swoich obowiązków zgodnie z zaleceniem 05-09 ICCAT dotyczącym obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej, zaleceniem 06-09 dotyczącym dalszego wzmocnienia planu odbudowy populacji marlina błękitnego i marlina białego oraz z zaleceniem 07-03 dotyczącym limitów połowowych południowego tuńczyka białego na lata 2008, 2009, 2010 i 2011. W tym duchu Komitet ds. Zgodności uznał, że Korea nie dostarczyła w wyznaczonym terminie wszystkich niezbędnych danych i sprawozdań. Stwierdzono problemy dotyczące braku sprawozdań, przedkładania informacji z opóźnieniem, niepełnej sprawozdawczości i niezadowalającej jakości danych. Komitet wyraził również obawę, że Korea nie podjęła skutecznych działań w celu kontrolowania połowów południowego tuńczyka białego w granicach określonych w zaleceniu 07-03 oraz połowów makrelosza określonych w zaleceniu 06-09, o czym świadczą przypadki przełowienia południowego tuńczyka białego i marlina białego w latach 2008 i 2009. W wyniku stwierdzenia tych braków ICCAT zwróciła się do Korei, w tym samym piśmie w sprawie uznania Korei za niewspółpracujące państwo trzecie: o bezzwłoczną odpowiedź na roczny okólnik sekretariatu dotyczący stosowania wymogów ICCAT w zakresie sprawozdawczości oraz o dokonanie w tym celu przeglądu procedur w zakresie gromadzenia danych i sprawozdawczości; o przekazanie sekretariatowi wstępnych planów zarządzania połowami południowego tuńczyka białego i makrelosza, w tym działań, które zostaną podjęte w celu utrzymania operacji wyładunku na ustalonych poziomach docelowych, oraz informacji dotyczących zdolności połowowej flot w odniesieniu do połowów, podczas których doszło do przełowienia. |
| --- | --- |

(58)

W 2010 r. wystosowano do Korei pismo w sprawie uznania Korei za niewspółpracujące państwo trzecie dotyczące kilku uchybień w zakresie zgodności ze środkami zarządzania i wymogami w zakresie sprawozdawczości (14). W piśmie tym poinformowano Koreę, że ICCAT podjęła decyzję o utrzymaniu statusu Korei jako niewspółpracującego państwa trzeciego na podstawie zalecenia 06-13 dotyczącego środków handlowych. Uznano ponadto, że Korea nie wywiązuje się ze swoich obowiązków zgodnie z zaleceniem 05-09 ICCAT dotyczącym obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej, zaleceniem 06-09 dotyczącym dalszego wzmocnienia planu odbudowy populacji marlina błękitnego i marlina białego oraz z zaleceniem 07-03 dotyczącym limitów połowowych południowego tuńczyka białego na lata 2008, 2009, 2010 i 2011. W tym duchu Komitet ds. Zgodności uznał, że Korea nie dostarczyła w wyznaczonym terminie wszystkich niezbędnych danych i sprawozdań. Stwierdzono problemy dotyczące braku sprawozdań, przedkładania informacji z opóźnieniem, niepełnej sprawozdawczości i niezadowalającej jakości danych. Komitet wyraził również obawę, że Korea nie podjęła skutecznych działań w celu kontrolowania połowów południowego tuńczyka białego w granicach określonych w zaleceniu 07-03 oraz połowów makrelosza określonych w zaleceniu 06-09, o czym świadczą przypadki przełowienia południowego tuńczyka białego i marlina białego w latach 2008 i 2009. W wyniku stwierdzenia tych braków ICCAT zwróciła się do Korei, w tym samym piśmie w sprawie uznania Korei za niewspółpracujące państwo trzecie: o bezzwłoczną odpowiedź na roczny okólnik sekretariatu dotyczący stosowania wymogów ICCAT w zakresie sprawozdawczości oraz o dokonanie w tym celu przeglądu procedur w zakresie gromadzenia danych i sprawozdawczości; o przekazanie sekretariatowi wstępnych planów zarządzania połowami południowego tuńczyka białego i makrelosza, w tym działań, które zostaną podjęte w celu utrzymania operacji wyładunku na ustalonych poziomach docelowych, oraz informacji dotyczących zdolności połowowej flot w odniesieniu do połowów, podczas których doszło do przełowienia.

| (59) | ICCAT wystosowała do Korei pismo ostrzegawcze dotyczące kilku uchybień w zakresie zgodności w 2011 r. (15). Komitet ds. Zgodności postanowił wyrazić swoją obawę dotyczącą faktu, że Korea nie wywiązuje się w pełni ze spoczywających na niej obowiązków zgodnie z zaleceniem ICCAT dotyczącym wspierania przestrzegania środków ochrony i zarządzania ICCAT przez podmioty krajowe umawiających się stron, współpracujące państwa niebędące członkami, podmioty gospodarcze lub podmioty rybołówcze (zalecenie 06-14). Komitet wyraził również obawę dotyczącą działalności koreańskich podmiotów krajowych w zakresie połowów tuńczyka tropikalnego w Zatoce Gwinejskiej, która może obejmować zakazane przeładunki dokonywane przez statki pływające pod banderą Ghany. Komitet zachęcił Koreę, aby rozwiązała problem udziału koreańskich podmiotów krajowych w nielegalnej działalności na tym łowisku. Wezwano wreszcie Koreę, aby poinformowała ICCAT o działaniach podjętych w celu wspierania przestrzegania przepisów przez koreańskie podmioty krajowe, które uczestniczą w połowach tuńczyka tropikalnego w Zatoce Gwinejskiej. |
| --- | --- |

(59)

ICCAT wystosowała do Korei pismo ostrzegawcze dotyczące kilku uchybień w zakresie zgodności w 2011 r. (15). Komitet ds. Zgodności postanowił wyrazić swoją obawę dotyczącą faktu, że Korea nie wywiązuje się w pełni ze spoczywających na niej obowiązków zgodnie z zaleceniem ICCAT dotyczącym wspierania przestrzegania środków ochrony i zarządzania ICCAT przez podmioty krajowe umawiających się stron, współpracujące państwa niebędące członkami, podmioty gospodarcze lub podmioty rybołówcze (zalecenie 06-14). Komitet wyraził również obawę dotyczącą działalności koreańskich podmiotów krajowych w zakresie połowów tuńczyka tropikalnego w Zatoce Gwinejskiej, która może obejmować zakazane przeładunki dokonywane przez statki pływające pod banderą Ghany. Komitet zachęcił Koreę, aby rozwiązała problem udziału koreańskich podmiotów krajowych w nielegalnej działalności na tym łowisku. Wezwano wreszcie Koreę, aby poinformowała ICCAT o działaniach podjętych w celu wspierania przestrzegania przepisów przez koreańskie podmioty krajowe, które uczestniczą w połowach tuńczyka tropikalnego w Zatoce Gwinejskiej.

| (60) | W 2012 r. ICCAT wystosowała do Korei pismo ostrzegawcze dotyczące działalności koreańskich podmiotów krajowych w zakresie połowów tuńczyka tropikalnego w Zatoce Gwinejskiej, która może obejmować zakazane przeładunki na morzu (16). W piśmie tym ICCAT zwróciła się do Korei o podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu zagwarantowania, że koreańskie statki i podmioty krajowe nie uczestniczą w nielegalnych działaniach mających miejsce na tym łowisku. |
| --- | --- |

(60)

W 2012 r. ICCAT wystosowała do Korei pismo ostrzegawcze dotyczące działalności koreańskich podmiotów krajowych w zakresie połowów tuńczyka tropikalnego w Zatoce Gwinejskiej, która może obejmować zakazane przeładunki na morzu (16). W piśmie tym ICCAT zwróciła się do Korei o podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu zagwarantowania, że koreańskie statki i podmioty krajowe nie uczestniczą w nielegalnych działaniach mających miejsce na tym łowisku.

| (61) | Ponieważ Korea nie przeprowadziła kontroli statków pływających na morzu pełnym zgodnie z przepisami ustanowionymi przez RFMO oraz nie zapewniła przestrzegania zaleceń CCAMLR, ICCAT i IOTC przez statki pływające pod jej banderą, jej działania naruszają postanowienia art. 18 ust. 3 lit. a) porozumienia UNFSA wymagającego od państw, których statki prowadzą połowy na morzu pełnym, podjęcia środków kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przez te statki przepisów RFMO. |
| --- | --- |

(61)

Ponieważ Korea nie przeprowadziła kontroli statków pływających na morzu pełnym zgodnie z przepisami ustanowionymi przez RFMO oraz nie zapewniła przestrzegania zaleceń CCAMLR, ICCAT i IOTC przez statki pływające pod jej banderą, jej działania naruszają postanowienia art. 18 ust. 3 lit. a) porozumienia UNFSA wymagającego od państw, których statki prowadzą połowy na morzu pełnym, podjęcia środków kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przez te statki przepisów RFMO.

| (62) | Jak opisano w motywie 57, Korea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy art. 18 ust. 3 lit. b) pkt (ii) porozumienia UNFSA, pozwalając swoim statkom prowadzić połowy z naruszeniem warunków ustalonych przez ICCAT. Nie spełniając norm zarządzania dotyczących oznakowania narzędzi połowowych, Korea nie spełnia wymogów art. 18 ust. 3 lit. d) porozumienia UNFSA. Korea nie przestrzega wymogów w zakresie rejestrowania i terminowej sprawozdawczości określonych w art. 18 ust. 3 lit. e) i g) porozumienia UNFSA, ponieważ nie przekazała IOTC i ICCAT informacji dotyczących sprawozdań rocznych, sprawozdań statystycznych i sprawozdań obserwatorów, danych dotyczących handlu i przyłowów. Korea nie spełnia warunków określonych w art. 18 ust. 3 lit. g) porozumienia UNFSA, ponieważ nie wywiązuje się z obowiązku przekazywania IOTC informacji dotyczących zestawienia zapisów VMS i monitorowania przeładunków na morzu. |
| --- | --- |

(62)

Jak opisano w motywie 57, Korea nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy art. 18 ust. 3 lit. b) pkt (ii) porozumienia UNFSA, pozwalając swoim statkom prowadzić połowy z naruszeniem warunków ustalonych przez ICCAT. Nie spełniając norm zarządzania dotyczących oznakowania narzędzi połowowych, Korea nie spełnia wymogów art. 18 ust. 3 lit. d) porozumienia UNFSA. Korea nie przestrzega wymogów w zakresie rejestrowania i terminowej sprawozdawczości określonych w art. 18 ust. 3 lit. e) i g) porozumienia UNFSA, ponieważ nie przekazała IOTC i ICCAT informacji dotyczących sprawozdań rocznych, sprawozdań statystycznych i sprawozdań obserwatorów, danych dotyczących handlu i przyłowów. Korea nie spełnia warunków określonych w art. 18 ust. 3 lit. g) porozumienia UNFSA, ponieważ nie wywiązuje się z obowiązku przekazywania IOTC informacji dotyczących zestawienia zapisów VMS i monitorowania przeładunków na morzu.

| (63) | Należy wreszcie zauważyć, że wbrew zaleceniom zawartym w pkt 25, 26 i 27 IPOA IUU Korea nie uaktualniła skutecznie krajowego planu działania na rzecz walki z połowami NNN. |
| --- | --- |

(63)

Należy wreszcie zauważyć, że wbrew zaleceniom zawartym w pkt 25, 26 i 27 IPOA IUU Korea nie uaktualniła skutecznie krajowego planu działania na rzecz walki z połowami NNN.

| (64) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Koreę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Korea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych zasad, regulacji i środków ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

(64)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Koreę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Korea nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych zasad, regulacji i środków ochrony i zarządzania.

3.4.   Szczególne ograniczenia krajów rozwijających się

| (65) | Przypomina się, że według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (17) Korea jest państwem o wysokim stopniu rozwoju społecznego (12. miejsce wśród 186 państw). Z drugiej strony w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 Koreę zaliczono do kategorii krajów i terytoriów niebędących krajami rozwijającymi się. |
| --- | --- |

(65)

Przypomina się, że według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (17) Korea jest państwem o wysokim stopniu rozwoju społecznego (12. miejsce wśród 186 państw). Z drugiej strony w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 Koreę zaliczono do kategorii krajów i terytoriów niebędących krajami rozwijającymi się.

| (66) | Uwzględniając tę pozycję, Korei nie można uznać za państwo o szczególnych ograniczeniach bezpośrednio wynikających z jej poziomu rozwoju. |
| --- | --- |

(66)

Uwzględniając tę pozycję, Korei nie można uznać za państwo o szczególnych ograniczeniach bezpośrednio wynikających z jej poziomu rozwoju.

| (67) | Należy zauważyć, że zgodnie z art. 20 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja zaakceptowała powiadomienie od Korei jako państwa bandery z dniem 1 stycznia 2010 r. Korea następnie potwierdziła, zgodnie z przepisami art. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że wprowadziła krajowe rozwiązania w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać jej statki rybackie. |
| --- | --- |

(67)

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 20 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja zaakceptowała powiadomienie od Korei jako państwa bandery z dniem 1 stycznia 2010 r. Korea następnie potwierdziła, zgodnie z przepisami art. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że wprowadziła krajowe rozwiązania w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać jej statki rybackie.

| (68) | Komisja poinformowała Koreę o różnego rodzaju uchybieniach wykrytych podczas przeprowadzonych wizyt i odbytych posiedzeń. Komisja dążyła do nawiązania współpracy z władzami koreańskimi i osiągnięcia postępów we wdrażaniu działań naprawczych w związku z wykrytymi uchybieniami. Korea nie podjęła wystarczających działań naprawczych i nie osiągnęła pozytywnych rezultatów w korygowaniu wykrytych uchybień. Komisja przeanalizowała niedawną zmianę ustawy o rozwoju przemysłu oceanicznego, która ma na celu ustanowienie kar, stworzenie Centrum Monitorowania Rybołówstwa, rozszerzenie zakresu wyposażenia w urządzenia VMS na wszystkie statki prowadzące połowy dalekomorskie i stworzenie nowych programów szkoleń dla marynarzy. Ten nowy krajowy tekst prawny nie jest jeszcze zgodny z wymogami art. 62, 94, 117 i 118 konwencji UNCLOS, art. 18, 19 i 20 porozumienia UNFSA, jak również z zaleceniami różnych RFMO (których umawiającą się stroną jest Korea) z powodów wyjaśnionych już w sekcji 3 niniejszej decyzji. W odniesieniu do innych podkreślonych elementów Komisja potwierdziła na podstawie szeregu posiedzeń przeprowadzonych z władzami koreańskimi w okresie od kwietnia do lipca 2013 r., że Korea nie wprowadziła żadnego konkretnego i rzeczywistego planu wdrożenia tych działań i w dalszym ciągu nie jest w stanie wdrożyć swoich przepisów krajowych ani kontrolować swojej floty poza swoimi obszarami objętymi suwerennością państwową lub jurysdykcją krajową. |
| --- | --- |

(68)

Komisja poinformowała Koreę o różnego rodzaju uchybieniach wykrytych podczas przeprowadzonych wizyt i odbytych posiedzeń. Komisja dążyła do nawiązania współpracy z władzami koreańskimi i osiągnięcia postępów we wdrażaniu działań naprawczych w związku z wykrytymi uchybieniami. Korea nie podjęła wystarczających działań naprawczych i nie osiągnęła pozytywnych rezultatów w korygowaniu wykrytych uchybień. Komisja przeanalizowała niedawną zmianę ustawy o rozwoju przemysłu oceanicznego, która ma na celu ustanowienie kar, stworzenie Centrum Monitorowania Rybołówstwa, rozszerzenie zakresu wyposażenia w urządzenia VMS na wszystkie statki prowadzące połowy dalekomorskie i stworzenie nowych programów szkoleń dla marynarzy. Ten nowy krajowy tekst prawny nie jest jeszcze zgodny z wymogami art. 62, 94, 117 i 118 konwencji UNCLOS, art. 18, 19 i 20 porozumienia UNFSA, jak również z zaleceniami różnych RFMO (których umawiającą się stroną jest Korea) z powodów wyjaśnionych już w sekcji 3 niniejszej decyzji. W odniesieniu do innych podkreślonych elementów Komisja potwierdziła na podstawie szeregu posiedzeń przeprowadzonych z władzami koreańskimi w okresie od kwietnia do lipca 2013 r., że Korea nie wprowadziła żadnego konkretnego i rzeczywistego planu wdrożenia tych działań i w dalszym ciągu nie jest w stanie wdrożyć swoich przepisów krajowych ani kontrolować swojej floty poza swoimi obszarami objętymi suwerennością państwową lub jurysdykcją krajową.

| (69) | Sytuacja opisana powyżej w niniejszej sekcji potwierdza, że Korea jest krajem wysoko rozwiniętym posiadającym środki wystarczające do tego, aby sprostać zidentyfikowanym uchybieniom i skorygować je, niemniej władze koreańskie nadal nie wprowadzają i nie wdrażają środków mających na celu zwalczanie połowów NNN. |
| --- | --- |

(69)

Sytuacja opisana powyżej w niniejszej sekcji potwierdza, że Korea jest krajem wysoko rozwiniętym posiadającym środki wystarczające do tego, aby sprostać zidentyfikowanym uchybieniom i skorygować je, niemniej władze koreańskie nadal nie wprowadzają i nie wdrażają środków mających na celu zwalczanie połowów NNN.

| (70) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Koreę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Korei nie ma negatywnego wpływu na jej stopień zaawansowania i ogólną działalność w odniesieniu do rybołówstwa. |
| --- | --- |

(70)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Koreę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Korei nie ma negatywnego wpływu na jej stopień zaawansowania i ogólną działalność w odniesieniu do rybołówstwa.

4.   POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE REPUBLIKI GHANY

| (71) | Zgodnie z art. 20 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja zaakceptowała powiadomienie od Republiki Ghany (Ghany) jako państwa bandery z dniem 1 stycznia 2010 r. |
| --- | --- |

(71)

Zgodnie z art. 20 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja zaakceptowała powiadomienie od Republiki Ghany (Ghany) jako państwa bandery z dniem 1 stycznia 2010 r.

| (72) | W dniach 28–31 maja 2013 r. Komisja przy wsparciu ze strony EFCA przeprowadziła w Ghanie wizytę w ramach współpracy administracyjnej przewidzianej w art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(72)

W dniach 28–31 maja 2013 r. Komisja przy wsparciu ze strony EFCA przeprowadziła w Ghanie wizytę w ramach współpracy administracyjnej przewidzianej w art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

| (73) | Celem wizyty było zweryfikowanie informacji na temat wprowadzonych przez Ghanę rozwiązań w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać jej statki rybackie, oraz informacji na temat środków podjętych przez Ghanę w celu wypełnienia obowiązków w zakresie zwalczania połowów NNN i w celu spełnienia wymogów i punktów dotyczących wdrażania unijnego systemu świadectw połowowych. |
| --- | --- |

(73)

Celem wizyty było zweryfikowanie informacji na temat wprowadzonych przez Ghanę rozwiązań w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać jej statki rybackie, oraz informacji na temat środków podjętych przez Ghanę w celu wypełnienia obowiązków w zakresie zwalczania połowów NNN i w celu spełnienia wymogów i punktów dotyczących wdrażania unijnego systemu świadectw połowowych.

| (74) | Sprawozdanie końcowe z wizyty przesłano Ghanie w dniu 14 czerwca 2013 r. |
| --- | --- |

(74)

Sprawozdanie końcowe z wizyty przesłano Ghanie w dniu 14 czerwca 2013 r.

| (75) | W dniach 16–18 lipca 2013 r. Komisja przeprowadziła kolejną wizytę w Ghanie w celu przeprowadzenia działań następczych w związku z działaniami podjętymi podczas pierwszej wizyty. W dniu 17 lipca 2013 r. Komisja przekazała Ghanie uwagi na piśmie dotyczące zastanej sytuacji w państwie. W dniu 23 lipca odbyło się posiedzenie techniczne w formie wideokonferencji z udziałem władz Ghany i Komisji. Komisja przedstawiła Ghanie sprawozdanie z tego posiedzenia w dniu 1 sierpnia 2013 r. |
| --- | --- |

(75)

W dniach 16–18 lipca 2013 r. Komisja przeprowadziła kolejną wizytę w Ghanie w celu przeprowadzenia działań następczych w związku z działaniami podjętymi podczas pierwszej wizyty. W dniu 17 lipca 2013 r. Komisja przekazała Ghanie uwagi na piśmie dotyczące zastanej sytuacji w państwie. W dniu 23 lipca odbyło się posiedzenie techniczne w formie wideokonferencji z udziałem władz Ghany i Komisji. Komisja przedstawiła Ghanie sprawozdanie z tego posiedzenia w dniu 1 sierpnia 2013 r.

| (76) | Kolejne informacje od Ghany wpłynęły w dniu 23 września 2013 r. |
| --- | --- |

(76)

Kolejne informacje od Ghany wpłynęły w dniu 23 września 2013 r.

| (77) | Ghana jest umawiającą się stroną ICCAT, Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej (IWC), Komisji ds. Rybołówstwa Śródlądowego i Akwakultury Afryki (CIFAA), Komitetu ds. Rybołówstwa w Środkowo-Zachodniej Części Zatoki Gwinejskiej (FCWC) i Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF), które stanowią subregionalne organy doradcze ds. rybołówstwa. |
| --- | --- |

(77)

Ghana jest umawiającą się stroną ICCAT, Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej (IWC), Komisji ds. Rybołówstwa Śródlądowego i Akwakultury Afryki (CIFAA), Komitetu ds. Rybołówstwa w Środkowo-Zachodniej Części Zatoki Gwinejskiej (FCWC) i Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF), które stanowią subregionalne organy doradcze ds. rybołówstwa.

| (78) | Ghana ratyfikowała konwencję UNCLOS. W 2009 r. podpisała również Umowę FAO o środkach stosowanych przez państwo portu w celu zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania („umowa FAO o środkach stosowanych przez państwo portu”). |
| --- | --- |

(78)

Ghana ratyfikowała konwencję UNCLOS. W 2009 r. podpisała również Umowę FAO o środkach stosowanych przez państwo portu w celu zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania („umowa FAO o środkach stosowanych przez państwo portu”).

| (79) | W celu przeprowadzenia oceny przestrzegania przez Ghanę jej międzynarodowych zobowiązań jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu (18), określonych w międzynarodowych porozumieniach, o których mowa w motywie 76, i ustanowionych przez RFMO, o których mowa w motywach 76 i 79, Komisja zgromadziła i przeanalizowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do celów takiej oceny. |
| --- | --- |

(79)

W celu przeprowadzenia oceny przestrzegania przez Ghanę jej międzynarodowych zobowiązań jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu (18), określonych w międzynarodowych porozumieniach, o których mowa w motywie 76, i ustanowionych przez RFMO, o których mowa w motywach 76 i 79, Komisja zgromadziła i przeanalizowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do celów takiej oceny.

| (80) | Komisja korzystała z informacji pochodzących z dostępnych danych opublikowanych przez ICCAT, Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), Organizację Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) i Organizację Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) w postaci sprawozdań w sprawie zgodności lub w postaci wykazów statków NNN, a także z publicznie dostępnych informacji pochodzących ze sprawozdania Departamentu Handlu Stanów Zjednoczonych Krajowej Służby Rybołówstwa Morskiego (19). Ponadto Komisja wykorzystała wyniki uzyskane podczas wizyt przeprowadzonych w 2013 r. w Ghanie. |
| --- | --- |

(80)

Komisja korzystała z informacji pochodzących z dostępnych danych opublikowanych przez ICCAT, Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), Organizację Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) i Organizację Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) w postaci sprawozdań w sprawie zgodności lub w postaci wykazów statków NNN, a także z publicznie dostępnych informacji pochodzących ze sprawozdania Departamentu Handlu Stanów Zjednoczonych Krajowej Służby Rybołówstwa Morskiego (19). Ponadto Komisja wykorzystała wyniki uzyskane podczas wizyt przeprowadzonych w 2013 r. w Ghanie.

5.   MOŻLIWOŚĆ UZNANIA GHANY ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

| (81) | Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja przeprowadziła analizę obowiązków Ghany jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja uwzględniła elementy wymienione w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(81)

Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja przeprowadziła analizę obowiązków Ghany jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja uwzględniła elementy wymienione w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

5.1.   Powtarzające się przypadki statków prowadzących połowy NNN oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN (art. 31 ust. 4 lit. a) i b) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (82) | Na podstawie informacji pochodzących z wykazów statków NNN sporządzonych przez RFMO i zebranych podczas wizyt na miejscu przeprowadzonych w Ghanie w maju i lipcu 2013 r. Komisja stwierdziła, że statek rybacki Yucatan Basin prowadzący połowy NNN, uwzględniony w wykazach sporządzonych przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa NAFO, SEAFO i NEAFC zmienił nazwę na „Trinity” i jest obecnie zarejestrowany pod banderą Ghany (20). |
| --- | --- |

(82)

Na podstawie informacji pochodzących z wykazów statków NNN sporządzonych przez RFMO i zebranych podczas wizyt na miejscu przeprowadzonych w Ghanie w maju i lipcu 2013 r. Komisja stwierdziła, że statek rybacki Yucatan Basin prowadzący połowy NNN, uwzględniony w wykazach sporządzonych przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa NAFO, SEAFO i NEAFC zmienił nazwę na „Trinity” i jest obecnie zarejestrowany pod banderą Ghany (20).

| (83) | W tym kontekście przypomina się, że zgodnie z art. 94 ust. 1 i 2 konwencji UNCLOS, jeżeli chodzi o obowiązki państwa bandery, każde państwo skutecznie wykonuje swoją jurysdykcję i kontrolę nad statkiem podnoszącym jego banderę oraz jego kapitanem, oficerami i załogą. W artykule tym ustanowiono również obowiązek prowadzenia przez państwo rejestru statków podnoszących jego banderę. W związku z tą konkretną sprawą i obowiązującymi procedurami Komisja uważa, że Ghana nie jest w stanie zapobiec rejestracji statków NNN pod swoją banderą, co świadczy o tym, że nie wywiązuje się z obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

(83)

W tym kontekście przypomina się, że zgodnie z art. 94 ust. 1 i 2 konwencji UNCLOS, jeżeli chodzi o obowiązki państwa bandery, każde państwo skutecznie wykonuje swoją jurysdykcję i kontrolę nad statkiem podnoszącym jego banderę oraz jego kapitanem, oficerami i załogą. W artykule tym ustanowiono również obowiązek prowadzenia przez państwo rejestru statków podnoszących jego banderę. W związku z tą konkretną sprawą i obowiązującymi procedurami Komisja uważa, że Ghana nie jest w stanie zapobiec rejestracji statków NNN pod swoją banderą, co świadczy o tym, że nie wywiązuje się z obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego.

| (84) | Ponadto w ramach wdrażania rozporządzenia UE w sprawie połowów NNN przez państwa członkowskie Unii Komisja zebrała dowody na powtarzające się przypadki naruszania przepisów przez statki pływające pod banderą Ghany wbrew środkom ochrony i zarządzania ICCAT, w wyniku czego UE wystosowała oficjalne powiadomienie do sekretariatu ICCAT dotyczące Ghany w dniu 23 kwietnia 2013 r. UE przedstawiła sekretariatowi ICCAT wszystkie informacje uzupełniające na potwierdzenie faktów. Naruszenia dotyczyły powtarzających się przeładunków na morzu prowadzonych przez sejnery tuńczykowe pływające pod banderą Ghany na obszarze ICCAT z naruszeniem zakazu przeładunku na morzu wynikającego z przepisów ICCAT (zalecenie ICCAT 12-06). Ponadto oficjalne powiadomienie sekretariatu ICCAT wskazało na domniemane działanie Ghany niezgodnie z zaleceniem ICCAT 03-14 dotyczącym minimalnych norm w zakresie ustanowienia VMS w obszarze objętym konwencją ICCAT. Po otrzymaniu tej informacji sekretariat ICCAT poinformował władze Ghany w dniu 30 kwietnia 2013 r. o możliwej niezgodności z przepisami ICCAT i wezwał Ghanę do przedstawienia wyników jej dochodzeń prowadzonych w tej sprawie do dnia 18 października 2013 r. |
| --- | --- |

(84)

Ponadto w ramach wdrażania rozporządzenia UE w sprawie połowów NNN przez państwa członkowskie Unii Komisja zebrała dowody na powtarzające się przypadki naruszania przepisów przez statki pływające pod banderą Ghany wbrew środkom ochrony i zarządzania ICCAT, w wyniku czego UE wystosowała oficjalne powiadomienie do sekretariatu ICCAT dotyczące Ghany w dniu 23 kwietnia 2013 r. UE przedstawiła sekretariatowi ICCAT wszystkie informacje uzupełniające na potwierdzenie faktów. Naruszenia dotyczyły powtarzających się przeładunków na morzu prowadzonych przez sejnery tuńczykowe pływające pod banderą Ghany na obszarze ICCAT z naruszeniem zakazu przeładunku na morzu wynikającego z przepisów ICCAT (zalecenie ICCAT 12-06). Ponadto oficjalne powiadomienie sekretariatu ICCAT wskazało na domniemane działanie Ghany niezgodnie z zaleceniem ICCAT 03-14 dotyczącym minimalnych norm w zakresie ustanowienia VMS w obszarze objętym konwencją ICCAT. Po otrzymaniu tej informacji sekretariat ICCAT poinformował władze Ghany w dniu 30 kwietnia 2013 r. o możliwej niezgodności z przepisami ICCAT i wezwał Ghanę do przedstawienia wyników jej dochodzeń prowadzonych w tej sprawie do dnia 18 października 2013 r.

| (85) | W tym kontekście w latach 2009–2012 kilka sejnerów tuńczykowych pływających pod banderą Ghany kilkakrotnie dokonało nielegalnego przeładunku na morzu na obszarze ICCAT na dwa inne transportowce również pływające pod banderą Ghany. Zgodnie z treścią zalecenia ICCAT 06-11 (21) sejnery tuńczykowe nie mogą dokonywać przeładunku gatunków tuńczyka na morzu na obszarze ICCAT. Komisja ustaliła, że powtarzające się przypadki dokonywania przeładunku na morzu naruszały postanowienia tego zalecenia ICCAT oraz zauważyła, że te niezgodne z prawem operacje zostały zatwierdzone przez władze Ghany na ghańskich świadectwach połowowych dołączonych do produktów rybołówstwa przywożonych do UE. |
| --- | --- |

(85)

W tym kontekście w latach 2009–2012 kilka sejnerów tuńczykowych pływających pod banderą Ghany kilkakrotnie dokonało nielegalnego przeładunku na morzu na obszarze ICCAT na dwa inne transportowce również pływające pod banderą Ghany. Zgodnie z treścią zalecenia ICCAT 06-11 (21) sejnery tuńczykowe nie mogą dokonywać przeładunku gatunków tuńczyka na morzu na obszarze ICCAT. Komisja ustaliła, że powtarzające się przypadki dokonywania przeładunku na morzu naruszały postanowienia tego zalecenia ICCAT oraz zauważyła, że te niezgodne z prawem operacje zostały zatwierdzone przez władze Ghany na ghańskich świadectwach połowowych dołączonych do produktów rybołówstwa przywożonych do UE.

| (86) | Równolegle Komisja zebrała dowody potwierdzające, że Ghana przed dniem 1 października 2012 r. nigdy nie nałożyła na swoje statki rybackie poławiające tuńczyka na obszarze ICCAT obowiązku zgłaszania pozycji geograficznych, co jest sprzeczne z postanowieniami pkt 3, 4 i 5 zalecenia ICCAT 03-14. |
| --- | --- |

(86)

Równolegle Komisja zebrała dowody potwierdzające, że Ghana przed dniem 1 października 2012 r. nigdy nie nałożyła na swoje statki rybackie poławiające tuńczyka na obszarze ICCAT obowiązku zgłaszania pozycji geograficznych, co jest sprzeczne z postanowieniami pkt 3, 4 i 5 zalecenia ICCAT 03-14.

| (87) | Podobnie w ramach wdrażania rozporządzenia w sprawie połowów NNN przez państwa członkowskie Unii, Komisja zebrała dowody na powtarzające się przypadki naruszania przepisów NNN przez statki pływające pod banderą Ghany, które nie posiadały upoważnienia do połowów na wodach objętych jurysdykcją państw sąsiadujących (np. Togo, Beninu, Wybrzeża Kości Słoniowej i w.s.e. Nigerii). Komisja zauważyła, że naruszenia zostały wykryte przez państwa członkowskie w ramach prowadzonej przez nie weryfikacji informacji zawartych w świadectwach połowowych zatwierdzonych przez władze Ghany. |
| --- | --- |

(87)

Podobnie w ramach wdrażania rozporządzenia w sprawie połowów NNN przez państwa członkowskie Unii, Komisja zebrała dowody na powtarzające się przypadki naruszania przepisów NNN przez statki pływające pod banderą Ghany, które nie posiadały upoważnienia do połowów na wodach objętych jurysdykcją państw sąsiadujących (np. Togo, Beninu, Wybrzeża Kości Słoniowej i w.s.e. Nigerii). Komisja zauważyła, że naruszenia zostały wykryte przez państwa członkowskie w ramach prowadzonej przez nie weryfikacji informacji zawartych w świadectwach połowowych zatwierdzonych przez władze Ghany.

| (88) | Komisja zauważyła również, że Ghana jako państwo nadbrzeżne nie podjęła odpowiednich środków w odniesieniu do powtarzających się połowów NNN dokonywanych przez statki rybackie prowadzące działalność na jej wodach morskich lub korzystające z jej portów. Wspomniane połowy NNN zostały odpowiednio udokumentowane w ostatnich trzech rocznych sprawozdaniach z monitorowania, kontroli i nadzoru przekazanych Komisji przez władze Ghany w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. |
| --- | --- |

(88)

Komisja zauważyła również, że Ghana jako państwo nadbrzeżne nie podjęła odpowiednich środków w odniesieniu do powtarzających się połowów NNN dokonywanych przez statki rybackie prowadzące działalność na jej wodach morskich lub korzystające z jej portów. Wspomniane połowy NNN zostały odpowiednio udokumentowane w ostatnich trzech rocznych sprawozdaniach z monitorowania, kontroli i nadzoru przekazanych Komisji przez władze Ghany w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r.

| (89) | Zgodnie z art. 31 ust. 4 lit. b) Komisja zbadała również środki podjęte przez Ghanę w odniesieniu do wprowadzania na jej rynek produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN. |
| --- | --- |

(89)

Zgodnie z art. 31 ust. 4 lit. b) Komisja zbadała również środki podjęte przez Ghanę w odniesieniu do wprowadzania na jej rynek produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN.

| (90) | W tym względzie Komisja zauważyła, że Ghana nie podjęła odpowiednich środków w odniesieniu do stale wprowadzanych na jej rynek i do jej przemysłu produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN. W ramach wdrażania rozporządzenia w sprawie połowów NNN przez państwa członkowskie Komisja zebrała dowody potwierdzające, że produkty rybołówstwa (głównie gatunki tuńczyka) nielegalnie złowione lub przeładowane na obszarze ICCAT lub w w.s.e. państw sąsiadujących przez ghańskie i zagraniczne statki zostały wyładowane w ghańskim porcie Tema, następnie sprzedane ghańskim przedsiębiorstwom przez ghańskie podmioty dokonujące połowów oraz przetworzone przez ghańskie zakłady, zaś właściwe organy Ghany nie wykryły tych produktów ani nie zapobiegły ich wprowadzeniu do ghańskiego łańcucha dostaw. |
| --- | --- |

(90)

W tym względzie Komisja zauważyła, że Ghana nie podjęła odpowiednich środków w odniesieniu do stale wprowadzanych na jej rynek i do jej przemysłu produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN. W ramach wdrażania rozporządzenia w sprawie połowów NNN przez państwa członkowskie Komisja zebrała dowody potwierdzające, że produkty rybołówstwa (głównie gatunki tuńczyka) nielegalnie złowione lub przeładowane na obszarze ICCAT lub w w.s.e. państw sąsiadujących przez ghańskie i zagraniczne statki zostały wyładowane w ghańskim porcie Tema, następnie sprzedane ghańskim przedsiębiorstwom przez ghańskie podmioty dokonujące połowów oraz przetworzone przez ghańskie zakłady, zaś właściwe organy Ghany nie wykryły tych produktów ani nie zapobiegły ich wprowadzeniu do ghańskiego łańcucha dostaw.

| (91) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji, Komisja uważa, że wykazano, iż statki ghańskie i statki prowadzące działalność na wodach morskich Ghany kilkakrotnie prowadziły połowy NNN. |
| --- | --- |

(91)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji, Komisja uważa, że wykazano, iż statki ghańskie i statki prowadzące działalność na wodach morskich Ghany kilkakrotnie prowadziły połowy NNN.

| (92) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez przedmiotowe państwo, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Ghana nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do statków NNN i połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jej banderą lub przez jej podmioty krajowe oraz że nie podjęła ona wystarczających działań w celu przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN prowadzonym przez statki pływające wcześniej pod jej banderą, a także że nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie zbytu na mocy prawa międzynarodowego, które polegały na uniemożliwieniu wprowadzania na rynek produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN. |
| --- | --- |

(92)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez przedmiotowe państwo, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Ghana nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do statków NNN i połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jej banderą lub przez jej podmioty krajowe oraz że nie podjęła ona wystarczających działań w celu przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN prowadzonym przez statki pływające wcześniej pod jej banderą, a także że nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie zbytu na mocy prawa międzynarodowego, które polegały na uniemożliwieniu wprowadzania na rynek produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN.

5.2.   Niewypełnienie obowiązku współpracy i egzekwowania prawa (art. 31 ust. 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (93) | Jeżeli chodzi o kwestię dotyczącą tego, czy Ghana prowadzi skuteczną współpracę z Komisją i państwami członkowskimi UE w zakresie badania przypadków prowadzenia połowów NNN i działalności związanej z takimi połowami, należy odnotować, że dowody zgromadzone przez Komisję wskazują, iż Ghana nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

(93)

Jeżeli chodzi o kwestię dotyczącą tego, czy Ghana prowadzi skuteczną współpracę z Komisją i państwami członkowskimi UE w zakresie badania przypadków prowadzenia połowów NNN i działalności związanej z takimi połowami, należy odnotować, że dowody zgromadzone przez Komisję wskazują, iż Ghana nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego.

| (94) | W szczególności Komisja przeanalizowała to, w jaki sposób Ghana prowadziła współpracę w ramach procedur przewidzianych w rozporządzeniu w sprawie połowów NNN, czy Ghana podjęła skuteczne środki egzekucyjne w stosunku do podmiotów odpowiedzialnych za wykrytą działalność połowową NNN określoną w motywach 83–85 oraz czy wymierzono wystarczająco surowe kary w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN. |
| --- | --- |

(94)

W szczególności Komisja przeanalizowała to, w jaki sposób Ghana prowadziła współpracę w ramach procedur przewidzianych w rozporządzeniu w sprawie połowów NNN, czy Ghana podjęła skuteczne środki egzekucyjne w stosunku do podmiotów odpowiedzialnych za wykrytą działalność połowową NNN określoną w motywach 83–85 oraz czy wymierzono wystarczająco surowe kary w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN.

| (95) | W odniesieniu do obowiązków Ghany zarówno w zakresie współpracy, jak i egzekwowania, przypomina się sytuację kilku statków poławiających tuńczyka pływających pod banderą Ghany, które prowadzą działalność z naruszeniem środków ochrony i zarządzania ICCAT lub z naruszeniem prawa krajowego i przepisów sąsiednich państw (w szczególności Togo, Beninu, Wybrzeża Kości Słoniowej i Nigerii). W odniesieniu do tych konkretnych przypadków Komisja zgromadziła dowody świadczące o tym, że Ghana wielokrotnie nie przedłożyła żadnej odpowiedzi ani stosownych odpowiedzi na wnioski o pomoc przekazywane przez państwa członkowskie Unii na podstawie rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja uważa, że nieupoważnione połowy przez te ghańskie statki w wyłącznej strefie ekonomicznej sąsiednich państw nadbrzeżnych stanowi naruszenie art. 62 ust. 4 konwencji UNCLOS, ponieważ przedmiotowe połowy prowadzono niezgodnie z warunkami ustanowionymi w przepisach ustawowych i wykonawczych wspomnianych państw nadbrzeżnych. Ponadto w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja ustaliła, że Ghana nie powiadomiła o wykrytych naruszeniach w stosunku do sąsiednich państw nadbrzeżnych, których bezpośrednio dotyczą przedmiotowe nielicencjonowane połowy gatunków daleko migrujących na ich wodach, co stanowi naruszenie obowiązków Ghany w zakresie współpracy na mocy art. 64 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(95)

W odniesieniu do obowiązków Ghany zarówno w zakresie współpracy, jak i egzekwowania, przypomina się sytuację kilku statków poławiających tuńczyka pływających pod banderą Ghany, które prowadzą działalność z naruszeniem środków ochrony i zarządzania ICCAT lub z naruszeniem prawa krajowego i przepisów sąsiednich państw (w szczególności Togo, Beninu, Wybrzeża Kości Słoniowej i Nigerii). W odniesieniu do tych konkretnych przypadków Komisja zgromadziła dowody świadczące o tym, że Ghana wielokrotnie nie przedłożyła żadnej odpowiedzi ani stosownych odpowiedzi na wnioski o pomoc przekazywane przez państwa członkowskie Unii na podstawie rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja uważa, że nieupoważnione połowy przez te ghańskie statki w wyłącznej strefie ekonomicznej sąsiednich państw nadbrzeżnych stanowi naruszenie art. 62 ust. 4 konwencji UNCLOS, ponieważ przedmiotowe połowy prowadzono niezgodnie z warunkami ustanowionymi w przepisach ustawowych i wykonawczych wspomnianych państw nadbrzeżnych. Ponadto w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja ustaliła, że Ghana nie powiadomiła o wykrytych naruszeniach w stosunku do sąsiednich państw nadbrzeżnych, których bezpośrednio dotyczą przedmiotowe nielicencjonowane połowy gatunków daleko migrujących na ich wodach, co stanowi naruszenie obowiązków Ghany w zakresie współpracy na mocy art. 64 konwencji UNCLOS.

| (96) | W związku z tą sytuacją Komisja zauważyła, że Ghana nie kontrolowała skutecznie tych połowów i nie wykryła powtarzających się naruszeń zasad międzynarodowych i krajowych popełnianych przez jej statki. Komisja ustaliła, że Ghana nie posiadała informacji o tym, gdzie i na których obcych wodach faktycznie prowadzą działalność jej statki rybackie. Fakty te wskazują ponadto na brak zdolności Ghany jako państwa bandery do monitorowania i kontrolowania połowów prowadzonych przez jej flotę oraz do poddawania swojej jurysdykcji każdego statku pływającego pod jej banderą, jak przewidziano w art. 94 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(96)

W związku z tą sytuacją Komisja zauważyła, że Ghana nie kontrolowała skutecznie tych połowów i nie wykryła powtarzających się naruszeń zasad międzynarodowych i krajowych popełnianych przez jej statki. Komisja ustaliła, że Ghana nie posiadała informacji o tym, gdzie i na których obcych wodach faktycznie prowadzą działalność jej statki rybackie. Fakty te wskazują ponadto na brak zdolności Ghany jako państwa bandery do monitorowania i kontrolowania połowów prowadzonych przez jej flotę oraz do poddawania swojej jurysdykcji każdego statku pływającego pod jej banderą, jak przewidziano w art. 94 konwencji UNCLOS.

| (97) | Przewidziano również możliwość stosowania przez umawiające się państwa ICCAT procedur RFMO dotyczących powstrzymywania działalności statków, które zgłoszono jako prowadzące działalność podważającą skuteczność środków ochrony i zarządzania RFMO, do czasu podjęcia właściwych działań przez państwo bandery. |
| --- | --- |

(97)

Przewidziano również możliwość stosowania przez umawiające się państwa ICCAT procedur RFMO dotyczących powstrzymywania działalności statków, które zgłoszono jako prowadzące działalność podważającą skuteczność środków ochrony i zarządzania RFMO, do czasu podjęcia właściwych działań przez państwo bandery.

| (98) | Działania Ghany w odniesieniu do rejestracji statków rybackich również nie są zgodne z zaleceniami zawartymi w pkt 34 i 44 planu IPOA IUU, w których zaleca się państwom bandery dopilnowanie, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod ich banderą nie prowadziły ani nie wspierały połowów NNN, oraz zachęca się państwa bandery do przyjęcia środków mających na celu zapewnienie, aby żaden statek nie mógł dokonywać połowów, jeżeli nie jest do tego upoważniony zgodnie z przepisami krajowymi na obszarach objętych jurysdykcją krajową. |
| --- | --- |

(98)

Działania Ghany w odniesieniu do rejestracji statków rybackich również nie są zgodne z zaleceniami zawartymi w pkt 34 i 44 planu IPOA IUU, w których zaleca się państwom bandery dopilnowanie, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod ich banderą nie prowadziły ani nie wspierały połowów NNN, oraz zachęca się państwa bandery do przyjęcia środków mających na celu zapewnienie, aby żaden statek nie mógł dokonywać połowów, jeżeli nie jest do tego upoważniony zgodnie z przepisami krajowymi na obszarach objętych jurysdykcją krajową.

| (99) | W szczególności w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja zgromadziła dowody świadczące o tym, że do kwietnia 2013 r. Ghana nie posiadała żadnych procedur weryfikacji i sprawdzania informacji przedkładanych przez ghańskie podmioty gospodarcze na temat połowów objętych świadectwami połowowymi zatwierdzonymi przez Ghanę. Na podstawie tego faktu oraz informacji potwierdzających przedłożonych przez właściwe organy państw członkowskich Komisja ustaliła, że Ghana nie jest w stanie sprawować skutecznej kontroli nad połowami prowadzonymi przez jej flotę rybacką oraz że Ghana napotyka znaczne trudności w zapewnianiu wiarygodnego poświadczania produktów rybołówstwa pochodzących z połowów prowadzonych przez jej statki rybackie. W trakcie wizyty na miejscu przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja zauważyła, że od kwietnia 2013 r. podjęto pewne działania naprawcze mające na celu poprawę wiarygodności systemu świadectw połowowych. Komisja uważa jednak, że z uwagi na brak rzeczywistej kontroli i monitorowania połowów prowadzonych przez ghańską flotę nowe procedury ustanowione w maju 2013 r. nie doprowadziły jeszcze do wystarczającego rozwiązania wykrytych problemów w zakresie egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

(99)

W szczególności w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja zgromadziła dowody świadczące o tym, że do kwietnia 2013 r. Ghana nie posiadała żadnych procedur weryfikacji i sprawdzania informacji przedkładanych przez ghańskie podmioty gospodarcze na temat połowów objętych świadectwami połowowymi zatwierdzonymi przez Ghanę. Na podstawie tego faktu oraz informacji potwierdzających przedłożonych przez właściwe organy państw członkowskich Komisja ustaliła, że Ghana nie jest w stanie sprawować skutecznej kontroli nad połowami prowadzonymi przez jej flotę rybacką oraz że Ghana napotyka znaczne trudności w zapewnianiu wiarygodnego poświadczania produktów rybołówstwa pochodzących z połowów prowadzonych przez jej statki rybackie. W trakcie wizyty na miejscu przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja zauważyła, że od kwietnia 2013 r. podjęto pewne działania naprawcze mające na celu poprawę wiarygodności systemu świadectw połowowych. Komisja uważa jednak, że z uwagi na brak rzeczywistej kontroli i monitorowania połowów prowadzonych przez ghańską flotę nowe procedury ustanowione w maju 2013 r. nie doprowadziły jeszcze do wystarczającego rozwiązania wykrytych problemów w zakresie egzekwowania prawa.

| (100) | Pod tym względem weryfikacje i inspekcje przeprowadzone przez państwa członkowskie w zakresie produktów rybołówstwa objętych ghańskimi świadectwami połowowymi umożliwiły wykrycie powtarzających się połowów NNN prowadzonych przez ghańskie statki poławiające tuńczyka oraz zwróciły uwagę na fakt, że Ghana zatwierdzała świadectwa połowowe bez faktycznego zweryfikowania i sprawdzenia informacji przedkładanych przez podmioty gospodarcze. W związku z tym kilka państw członkowskich Unii odrzuciło na granicy Unii kilka przywozów produktów rybołówstwa pochodzących z nielegalnych połowów dokonanych przez ghańskie statki. |
| --- | --- |

(100)

Pod tym względem weryfikacje i inspekcje przeprowadzone przez państwa członkowskie w zakresie produktów rybołówstwa objętych ghańskimi świadectwami połowowymi umożliwiły wykrycie powtarzających się połowów NNN prowadzonych przez ghańskie statki poławiające tuńczyka oraz zwróciły uwagę na fakt, że Ghana zatwierdzała świadectwa połowowe bez faktycznego zweryfikowania i sprawdzenia informacji przedkładanych przez podmioty gospodarcze. W związku z tym kilka państw członkowskich Unii odrzuciło na granicy Unii kilka przywozów produktów rybołówstwa pochodzących z nielegalnych połowów dokonanych przez ghańskie statki.

| (101) | Ponadto Komisja zgromadziła dowody potwierdzające, że Ghana nie jest w stanie współpracować z Unią w celu zapewnienia informacji zwrotnych dotyczących domniemanej działalności połowowej NNN prowadzonej przez jej statki prowadzące działalność na obszarze ICCAT. W tej kwestii Komisja ustaliła, że Ghana nie jest w stanie podać państwom członkowskim UE pozycji geograficznych jej statków rybackich prowadzących działalność na obszarze ICCAT za okres przed dniem 1 października 2012 r., co stanowi naruszenie zalecenia ICCAT 03-14 (22). Komisja zauważyła, że we wspomnianym powyżej okresie Ghana nie zainstalowała urządzeń VMS na pokładzie statków poławiających tuńczyka prowadzących działalność na obszarze ICCAT oraz że Ghana nie nałożyła na swoje statki rybackie żadnych obowiązków w zakresie sprawozdawczości, co jest sprzeczne z pkt 3, 4 i 5 zalecenia ICCAT 03-14. Przedmiotowa sytuacja wskazuje, że Ghana nie jest w stanie właściwie przeprowadzić dochodzenia, udzielić odpowiedzi ani uzupełnić informacji w sprawie domniemanych połowów NNN i powiązanych działań wykrytych przez państwa członkowskie UE. |
| --- | --- |

(101)

Ponadto Komisja zgromadziła dowody potwierdzające, że Ghana nie jest w stanie współpracować z Unią w celu zapewnienia informacji zwrotnych dotyczących domniemanej działalności połowowej NNN prowadzonej przez jej statki prowadzące działalność na obszarze ICCAT. W tej kwestii Komisja ustaliła, że Ghana nie jest w stanie podać państwom członkowskim UE pozycji geograficznych jej statków rybackich prowadzących działalność na obszarze ICCAT za okres przed dniem 1 października 2012 r., co stanowi naruszenie zalecenia ICCAT 03-14 (22). Komisja zauważyła, że we wspomnianym powyżej okresie Ghana nie zainstalowała urządzeń VMS na pokładzie statków poławiających tuńczyka prowadzących działalność na obszarze ICCAT oraz że Ghana nie nałożyła na swoje statki rybackie żadnych obowiązków w zakresie sprawozdawczości, co jest sprzeczne z pkt 3, 4 i 5 zalecenia ICCAT 03-14. Przedmiotowa sytuacja wskazuje, że Ghana nie jest w stanie właściwie przeprowadzić dochodzenia, udzielić odpowiedzi ani uzupełnić informacji w sprawie domniemanych połowów NNN i powiązanych działań wykrytych przez państwa członkowskie UE.

| (102) | Wspomniany powyżej stan faktyczny przedstawiony w motywach 92–100 wskazuje, że Ghana nie spełnia warunków określonych w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę. |
| --- | --- |

(102)

Wspomniany powyżej stan faktyczny przedstawiony w motywach 92–100 wskazuje, że Ghana nie spełnia warunków określonych w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę.

| (103) | Działania Ghany w odniesieniu do współpracy z innymi państwami nie są również zgodne z zaleceniami określonymi w pkt 28 planu IPOA IUU, w którym zaleca się państwom koordynację ich działań i bezpośrednią współpracę w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, w szczególności poprzez opracowanie mechanizmów współpracy umożliwiających między innymi szybkie reagowanie na połowy NNN. |
| --- | --- |

(103)

Działania Ghany w odniesieniu do współpracy z innymi państwami nie są również zgodne z zaleceniami określonymi w pkt 28 planu IPOA IUU, w którym zaleca się państwom koordynację ich działań i bezpośrednią współpracę w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, w szczególności poprzez opracowanie mechanizmów współpracy umożliwiających między innymi szybkie reagowanie na połowy NNN.

| (104) | Działania Ghany w odniesieniu do monitorowania, kontroli i nadzoru nie są również zgodne z zaleceniami przedstawionymi w pkt 24 planu IPOA IUU, w którym państwom bandery zaleca się, aby zapewniły stosowanie kompleksowych i skutecznych środków monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do działalności połowowej. Komisja zauważyła, że opisana sytuacja uniemożliwia Ghanie skuteczną współpracę z państwami członkowskimi UE. Ghana nie jest w stanie odpowiadać na ich wnioski ani przeprowadzić dochodzenia, udzielić odpowiedzi i uzupełnić informacji w sprawie wykrytych przypadków domniemanych połowów NNN. |
| --- | --- |

(104)

Działania Ghany w odniesieniu do monitorowania, kontroli i nadzoru nie są również zgodne z zaleceniami przedstawionymi w pkt 24 planu IPOA IUU, w którym państwom bandery zaleca się, aby zapewniły stosowanie kompleksowych i skutecznych środków monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do działalności połowowej. Komisja zauważyła, że opisana sytuacja uniemożliwia Ghanie skuteczną współpracę z państwami członkowskimi UE. Ghana nie jest w stanie odpowiadać na ich wnioski ani przeprowadzić dochodzenia, udzielić odpowiedzi i uzupełnić informacji w sprawie wykrytych przypadków domniemanych połowów NNN.

| (105) | Komisja zauważyła, że poza wspomnianym brakiem zdolności do przeprowadzenia dochodzenia, udzielenia odpowiedzi i uzupełnienia informacji w sprawie domniemanych połowów NNN Ghana nie wprowadziła również skutecznych środków egzekucyjnych ani kar wobec statków i podmiotów gospodarczych dokonujących pogwałceń i naruszeń opisanych w motywach 83–85. W tej kwestii podczas wizyty na miejscu przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja zauważyła, że Ghana powołała międzyresortowy komitet w celu przeprowadzenia dochodzenia i podjęcia działań w zakresie egzekwowania prawa w odniesieniu do wspomnianych powyżej domniemanych naruszeń, nie zaobserwowano jednak dotychczas żadnych konkretnych postępów. |
| --- | --- |

(105)

Komisja zauważyła, że poza wspomnianym brakiem zdolności do przeprowadzenia dochodzenia, udzielenia odpowiedzi i uzupełnienia informacji w sprawie domniemanych połowów NNN Ghana nie wprowadziła również skutecznych środków egzekucyjnych ani kar wobec statków i podmiotów gospodarczych dokonujących pogwałceń i naruszeń opisanych w motywach 83–85. W tej kwestii podczas wizyty na miejscu przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja zauważyła, że Ghana powołała międzyresortowy komitet w celu przeprowadzenia dochodzenia i podjęcia działań w zakresie egzekwowania prawa w odniesieniu do wspomnianych powyżej domniemanych naruszeń, nie zaobserwowano jednak dotychczas żadnych konkretnych postępów.

| (106) | Na podstawie regulacji w zakresie rybołówstwa i rocznych sprawozdań w sprawie monitorowania, kontroli i nadzoru składanych przez Ghanę przez ostatnie trzy lata Komisja zauważyła, że Ghana posiada ramy prawne, w których przewiduje się odstraszający system kar, jednak do niedawna nie stosowano niemal żadnych kar, chociaż procedury egzekwowania prawa i ścigania nie przynoszą rezultatów. |
| --- | --- |

(106)

Na podstawie regulacji w zakresie rybołówstwa i rocznych sprawozdań w sprawie monitorowania, kontroli i nadzoru składanych przez Ghanę przez ostatnie trzy lata Komisja zauważyła, że Ghana posiada ramy prawne, w których przewiduje się odstraszający system kar, jednak do niedawna nie stosowano niemal żadnych kar, chociaż procedury egzekwowania prawa i ścigania nie przynoszą rezultatów.

| (107) | Ponadto w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja ustaliła, że ghańskie ministerstwo rozwoju rybołówstwa i akwakultury nie posiada służby prawnej odpowiedzialnej za wszczynanie postępowań przeciwko osobom fizycznym lub przedsiębiorstwom odpowiedzialnym za działalność połowową NNN. W tym względzie Komisja ustaliła, że w procedurach prawnych określonych w art. 115 i 116 ghańskiej ustawy o rybołówstwie z 2002 r. przewiduje się właściwość sądów w zakresie rozpatrywania naruszeń przepisów ustawowych i wykonawczych w zakresie rybołówstwa, z wyjątkiem przypadków, w których za zgodą prokuratora wobec sprawców można zastosować kary administracyjne. Komisja zauważyła również, że stosowanie ghańskich procedur prawnych w zakresie egzekwowania prawa i nakładania kar wiąże się ze znacznymi problemami (np. długotrwałość procedur; niezadowalające rezultaty pod względem wykrytych naruszeń i zastosowanych kar). W tym kontekście Komisja uważa, że obowiązujące procedury egzekwowania prawa i ścigania nie pozwalają właściwym organom ghańskim na podejmowanie skutecznych działań w zakresie egzekwowania prawa, w szczególności uniemożliwiają nakładanie wystarczająco surowych kar w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN. |
| --- | --- |

(107)

Ponadto w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja ustaliła, że ghańskie ministerstwo rozwoju rybołówstwa i akwakultury nie posiada służby prawnej odpowiedzialnej za wszczynanie postępowań przeciwko osobom fizycznym lub przedsiębiorstwom odpowiedzialnym za działalność połowową NNN. W tym względzie Komisja ustaliła, że w procedurach prawnych określonych w art. 115 i 116 ghańskiej ustawy o rybołówstwie z 2002 r. przewiduje się właściwość sądów w zakresie rozpatrywania naruszeń przepisów ustawowych i wykonawczych w zakresie rybołówstwa, z wyjątkiem przypadków, w których za zgodą prokuratora wobec sprawców można zastosować kary administracyjne. Komisja zauważyła również, że stosowanie ghańskich procedur prawnych w zakresie egzekwowania prawa i nakładania kar wiąże się ze znacznymi problemami (np. długotrwałość procedur; niezadowalające rezultaty pod względem wykrytych naruszeń i zastosowanych kar). W tym kontekście Komisja uważa, że obowiązujące procedury egzekwowania prawa i ścigania nie pozwalają właściwym organom ghańskim na podejmowanie skutecznych działań w zakresie egzekwowania prawa, w szczególności uniemożliwiają nakładanie wystarczająco surowych kar w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN.

| (108) | Wspomniany powyżej stan faktyczny przedstawiony w motywach 103–106 stanowi dowód na niezdolność Ghany do sprawowania pełnej jurysdykcji nad jej statkami rybackimi oraz wskazuje, że Ghana nie spełnia warunków określonych w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę. |
| --- | --- |

(108)

Wspomniany powyżej stan faktyczny przedstawiony w motywach 103–106 stanowi dowód na niezdolność Ghany do sprawowania pełnej jurysdykcji nad jej statkami rybackimi oraz wskazuje, że Ghana nie spełnia warunków określonych w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę.

| (109) | Ponadto na podstawie informacji uzyskanych przez Komisję w wyniku wizyt można stwierdzić, że Ghana nie posiada aktualnego rejestru. Władze ghańskie zgłosiły, że krajowy rejestr obejmuje 327 statków rybackich pływających pod banderą Ghany. Liczba ta nie zgadza się jednak z danymi uzyskanymi przez Komisję w wyniku wizyty, zgodnie z którymi liczba ghańskich statków posiadających ważną licencję połowową wynosi 117. W tym względzie, biorąc pod uwagę ewidentną niespójność między liczbą statków rybackich pływających pod banderą Ghany a liczbą statków posiadających ghańską licencję połowową, podczas wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. ghański organ administracji morskiej (GMA) uznał potrzebę zweryfikowania i zaktualizowania ghańskiego rejestru statków rybackich. W związku z tą sytuacją Komisja uznała, że Ghana nie spełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego, w szczególności w odniesieniu do art. 94 ust. 2 konwencji UNCLOS dotyczącego zobowiązania każdego państwa bandery do prowadzenia wiarygodnego rejestru statków pływających pod jego banderą. |
| --- | --- |

(109)

Ponadto na podstawie informacji uzyskanych przez Komisję w wyniku wizyt można stwierdzić, że Ghana nie posiada aktualnego rejestru. Władze ghańskie zgłosiły, że krajowy rejestr obejmuje 327 statków rybackich pływających pod banderą Ghany. Liczba ta nie zgadza się jednak z danymi uzyskanymi przez Komisję w wyniku wizyty, zgodnie z którymi liczba ghańskich statków posiadających ważną licencję połowową wynosi 117. W tym względzie, biorąc pod uwagę ewidentną niespójność między liczbą statków rybackich pływających pod banderą Ghany a liczbą statków posiadających ghańską licencję połowową, podczas wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. ghański organ administracji morskiej (GMA) uznał potrzebę zweryfikowania i zaktualizowania ghańskiego rejestru statków rybackich. W związku z tą sytuacją Komisja uznała, że Ghana nie spełnia obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego, w szczególności w odniesieniu do art. 94 ust. 2 konwencji UNCLOS dotyczącego zobowiązania każdego państwa bandery do prowadzenia wiarygodnego rejestru statków pływających pod jego banderą.

| (110) | Działania Ghany w odniesieniu do rejestracji statków rybackich nie są również zgodne z zaleceniami określonymi w pkt 36 i 38 planu IPOA IUU, w których zaleca się państwom bandery unikanie rejestrowania statków, które w przeszłości nie przestrzegały przepisów, i zachęca się państwa bandery do powstrzymywania statków od rejestrowania się pod inną banderą w celu uniknięcia konieczności stosowania środków ochrony i zarządzania lub przepisów przyjętych na poziomie krajowym, regionalnym lub globalnym. |
| --- | --- |

(110)

Działania Ghany w odniesieniu do rejestracji statków rybackich nie są również zgodne z zaleceniami określonymi w pkt 36 i 38 planu IPOA IUU, w których zaleca się państwom bandery unikanie rejestrowania statków, które w przeszłości nie przestrzegały przepisów, i zachęca się państwa bandery do powstrzymywania statków od rejestrowania się pod inną banderą w celu uniknięcia konieczności stosowania środków ochrony i zarządzania lub przepisów przyjętych na poziomie krajowym, regionalnym lub globalnym.

| (111) | Działania Ghany w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych nie są zgodne również z zaleceniami określonymi w pkt 21 planu IPOA IUU, w którym zaleca się państwom zapewnienie odpowiednio surowych kar za połowy NNN prowadzone przez statki w celu skutecznego zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, a także w celu pozbawiania sprawców korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów. Ponadto Ghana nie wdrożyła krajowego planu działania na rzecz walki z połowami NNN, a zatem nie spełnia zaleceń określonych w pkt 25, 26 i 27 planu IPOA IUU. |
| --- | --- |

(111)

Działania Ghany w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych nie są zgodne również z zaleceniami określonymi w pkt 21 planu IPOA IUU, w którym zaleca się państwom zapewnienie odpowiednio surowych kar za połowy NNN prowadzone przez statki w celu skutecznego zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, a także w celu pozbawiania sprawców korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów. Ponadto Ghana nie wdrożyła krajowego planu działania na rzecz walki z połowami NNN, a zatem nie spełnia zaleceń określonych w pkt 25, 26 i 27 planu IPOA IUU.

| (112) | Podczas wizyty w maju 2013 r. Komisja ustaliła, że w ghańskich przepisach ustawowych i wykonawczych nie przewiduje się obowiązku zgłaszania przez statki rybackie państw trzecich prowadzące działalność w Ghanie na podstawie ghańskich licencji połowowych ich pozycji VMS właściwym organom ghańskim. Ponadto Ghana nie wymaga, aby zagraniczne statki prowadzące działalność w w.s.e. uzyskiwały ghańską licencję połowową. Komisja uważa, że w takich okolicznościach Ghana jako państwo nadbrzeżne nie może zapewnić skutecznej kontroli i monitorowania działalności statków rybackich państw trzecich prowadzących działalność na jej wodach, ponieważ VMS jest powszechnie uznawany za wiarygodne narzędzie monitorowania działalności połowowej. Taką analizę potwierdzają powtarzające się przypadki połowów NNN zgłaszane w sprawozdaniach z monitorowania, kontroli i nadzoru składanych przez Ghanę przez ostatnie trzy lata. W szczególności we wspomnianych oficjalnych sprawozdaniach podkreśla się, że władze ghańskie często zajmują ghańskie statki przemysłowe lub półprzemysłowe lub nakładają na nie kary za nielegalną działalność połowową na obszarze zarezerwowanym dla rybaków trudniących się tradycyjnym łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym (obszar o głębokości poniżej 30 m). W tej sytuacji Komisja uważa, że przedmiotowy brak kontroli i monitorowania przez Ghanę wspomnianych statków prowadzących działalność na jej wodach morskich stwarza warunki sprzyjające działalności połowowej NNN w ghańskiej w.s.e. |
| --- | --- |

(112)

Podczas wizyty w maju 2013 r. Komisja ustaliła, że w ghańskich przepisach ustawowych i wykonawczych nie przewiduje się obowiązku zgłaszania przez statki rybackie państw trzecich prowadzące działalność w Ghanie na podstawie ghańskich licencji połowowych ich pozycji VMS właściwym organom ghańskim. Ponadto Ghana nie wymaga, aby zagraniczne statki prowadzące działalność w w.s.e. uzyskiwały ghańską licencję połowową. Komisja uważa, że w takich okolicznościach Ghana jako państwo nadbrzeżne nie może zapewnić skutecznej kontroli i monitorowania działalności statków rybackich państw trzecich prowadzących działalność na jej wodach, ponieważ VMS jest powszechnie uznawany za wiarygodne narzędzie monitorowania działalności połowowej. Taką analizę potwierdzają powtarzające się przypadki połowów NNN zgłaszane w sprawozdaniach z monitorowania, kontroli i nadzoru składanych przez Ghanę przez ostatnie trzy lata. W szczególności we wspomnianych oficjalnych sprawozdaniach podkreśla się, że władze ghańskie często zajmują ghańskie statki przemysłowe lub półprzemysłowe lub nakładają na nie kary za nielegalną działalność połowową na obszarze zarezerwowanym dla rybaków trudniących się tradycyjnym łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym (obszar o głębokości poniżej 30 m). W tej sytuacji Komisja uważa, że przedmiotowy brak kontroli i monitorowania przez Ghanę wspomnianych statków prowadzących działalność na jej wodach morskich stwarza warunki sprzyjające działalności połowowej NNN w ghańskiej w.s.e.

| (113) | Podobnie podczas wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja zauważyła, że właściwy organ ghański odpowiedzialny za monitorowanie oraz sprawowanie kontroli i nadzoru nad działalnością połowową w ghańskiej w.s.e. nie dysponuje środkami do prowadzenia operacji i inspekcji na morzu. Komisja Rybołówstwa opiera się wyłącznie na środkach logistycznych i statkach patrolowych ghańskiej marynarki wojennej. Ponadto Komisja zaobserwowała, że koordynacja działań i współpraca między Komisją Rybołówstwa i ghańską marynarką wojenną jest niewystarczająca, aby zapewnić skuteczny system monitorowania, kontroli i nadzoru działalności połowowej w ghańskiej w.s.e. Komisja jest zdania, że wspomniany brak środków do prowadzenia interwencji na morzu zagraża wszelkim działaniom w zakresie egzekwowania prawa oraz stwarza warunki sprzyjające rozprzestrzenianiu się potwierdzonych połowów NNN w ghańskiej w.s.e. |
| --- | --- |

(113)

Podobnie podczas wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja zauważyła, że właściwy organ ghański odpowiedzialny za monitorowanie oraz sprawowanie kontroli i nadzoru nad działalnością połowową w ghańskiej w.s.e. nie dysponuje środkami do prowadzenia operacji i inspekcji na morzu. Komisja Rybołówstwa opiera się wyłącznie na środkach logistycznych i statkach patrolowych ghańskiej marynarki wojennej. Ponadto Komisja zaobserwowała, że koordynacja działań i współpraca między Komisją Rybołówstwa i ghańską marynarką wojenną jest niewystarczająca, aby zapewnić skuteczny system monitorowania, kontroli i nadzoru działalności połowowej w ghańskiej w.s.e. Komisja jest zdania, że wspomniany brak środków do prowadzenia interwencji na morzu zagraża wszelkim działaniom w zakresie egzekwowania prawa oraz stwarza warunki sprzyjające rozprzestrzenianiu się potwierdzonych połowów NNN w ghańskiej w.s.e.

| (114) | Komisja zwróciła uwagę na istotny brak równowagi między zdolnościami administracyjnymi Ghany do monitorowania i kontroli działalności połowowej statków przemysłowych prowadzących działalność na jej wodach a liczbą licencji połowowych udzielonych statkom przemysłowym upoważnionym do prowadzenia działalności w ghańskiej w.s.e. (117 przemysłowych statków rybackich posiada upoważnienie do prowadzenia działalności w ghańskiej w.s.e. poza 12 000 tradycyjnych łodzi zajmujących się rybołówstwem przybrzeżnym). Sytuacja ta potwierdza, że w porównaniu z wielkością działalności połowowej odbywającej się na wodach objętych jurysdykcją Ghany jej zdolność w zakresie egzekwowania prawa jest niewystarczająca. Ponadto Komisja zaobserwowała, że Ghana nie przyjęła krajowego planu zarządzania połowami w oparciu o najlepsze dostępne informacje naukowe zgodnie z art. 61 ust. 2 i art. 62 ust. 4 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza. |
| --- | --- |

(114)

Komisja zwróciła uwagę na istotny brak równowagi między zdolnościami administracyjnymi Ghany do monitorowania i kontroli działalności połowowej statków przemysłowych prowadzących działalność na jej wodach a liczbą licencji połowowych udzielonych statkom przemysłowym upoważnionym do prowadzenia działalności w ghańskiej w.s.e. (117 przemysłowych statków rybackich posiada upoważnienie do prowadzenia działalności w ghańskiej w.s.e. poza 12 000 tradycyjnych łodzi zajmujących się rybołówstwem przybrzeżnym). Sytuacja ta potwierdza, że w porównaniu z wielkością działalności połowowej odbywającej się na wodach objętych jurysdykcją Ghany jej zdolność w zakresie egzekwowania prawa jest niewystarczająca. Ponadto Komisja zaobserwowała, że Ghana nie przyjęła krajowego planu zarządzania połowami w oparciu o najlepsze dostępne informacje naukowe zgodnie z art. 61 ust. 2 i art. 62 ust. 4 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza.

| (115) | W wyniku faktów przedstawionych w motywach 111–113 Komisja uznaje, że Ghana jako państwo nabrzeżne nie wypełniła spoczywających na niej obowiązków przewidzianych w art. 61 ust. 2 i art. 62 ust. 1 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, zgodnie z którym, uwzględniając najlepsze dostępne mu dane naukowe, państwo nadbrzeżne zapewnia ochronę żywych zasobów wyłącznej strefy ekonomicznej przed niebezpieczeństwem przełowienia, poprzez stosowanie właściwych środków w celu zachowania ich i właściwego gospodarowania nimi. |
| --- | --- |

(115)

W wyniku faktów przedstawionych w motywach 111–113 Komisja uznaje, że Ghana jako państwo nabrzeżne nie wypełniła spoczywających na niej obowiązków przewidzianych w art. 61 ust. 2 i art. 62 ust. 1 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, zgodnie z którym, uwzględniając najlepsze dostępne mu dane naukowe, państwo nadbrzeżne zapewnia ochronę żywych zasobów wyłącznej strefy ekonomicznej przed niebezpieczeństwem przełowienia, poprzez stosowanie właściwych środków w celu zachowania ich i właściwego gospodarowania nimi.

| (116) | W odniesieniu do historii, charakteru, okoliczności, zakresu i znaczenia przejawów rozważanych połowów NNN Komisja uwzględniła powtarzającą się działalność połowową NNN statków pływających pod banderą Ghany do 2013 r. |
| --- | --- |

(116)

W odniesieniu do historii, charakteru, okoliczności, zakresu i znaczenia przejawów rozważanych połowów NNN Komisja uwzględniła powtarzającą się działalność połowową NNN statków pływających pod banderą Ghany do 2013 r.

| (117) | W tym względzie należy zauważyć, że Ghana otrzymała w latach 2011–2013 od ICCAT szereg pism ostrzegawczych, w których zarzucano jej niepełne i nieskuteczne wywiązywanie się ze spoczywających na niej obowiązków zgodnie z zaleceniami 09-01, 10-01 i 11-01 dotyczącymi wieloletniego programu ochrony opastuna i gospodarowania jego zasobami. Ghańska flota prowadząca działalność na obszarze ICCAT przez szereg lat nie przestrzegała limitów połowowych opastuna nałożonych przez ICCAT, a Ghana nie podjęła skutecznych działań w celu naprawy sytuacji, w której systematycznie dochodziło do przełowienia opastuna. Ghana nie przestrzega limitów kwot połowowych opastuna przydzielonych zgodnie z zaleceniami ICCAT. Chociaż Komisja przyznaje, że Ghana poczyniła postępy w zakresie zwrotów kwot za minione lata, w których dochodziło do przełowienia opastuna, zauważa również, że Ghana zablokowała jedynie dalsze zwiększanie swojej zdolności połowowej, nie podjęła natomiast działań mających na celu zapewnienie zgodności z zaleceniami ICCAT, o których mowa powyżej. W tym kontekście Komisja jest zdania, że ta utrzymująca się nadmierna zdolność ghańskiej floty poławiającej tuńczyka na obszarze ICCAT oraz związane z nią przypadki przełowienia opastuna (w szczególności w latach 2008, 2009 i 2010), jest strukturalnym przejawem połowów NNN prowadzonych przez ghańską flotę poławiającą tuńczyka na obszarze ICCAT oraz narusza ogólne warunki określone w art. 62 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza w sprawie wykorzystania żywych zasobów. |
| --- | --- |

(117)

W tym względzie należy zauważyć, że Ghana otrzymała w latach 2011–2013 od ICCAT szereg pism ostrzegawczych, w których zarzucano jej niepełne i nieskuteczne wywiązywanie się ze spoczywających na niej obowiązków zgodnie z zaleceniami 09-01, 10-01 i 11-01 dotyczącymi wieloletniego programu ochrony opastuna i gospodarowania jego zasobami. Ghańska flota prowadząca działalność na obszarze ICCAT przez szereg lat nie przestrzegała limitów połowowych opastuna nałożonych przez ICCAT, a Ghana nie podjęła skutecznych działań w celu naprawy sytuacji, w której systematycznie dochodziło do przełowienia opastuna. Ghana nie przestrzega limitów kwot połowowych opastuna przydzielonych zgodnie z zaleceniami ICCAT. Chociaż Komisja przyznaje, że Ghana poczyniła postępy w zakresie zwrotów kwot za minione lata, w których dochodziło do przełowienia opastuna, zauważa również, że Ghana zablokowała jedynie dalsze zwiększanie swojej zdolności połowowej, nie podjęła natomiast działań mających na celu zapewnienie zgodności z zaleceniami ICCAT, o których mowa powyżej. W tym kontekście Komisja jest zdania, że ta utrzymująca się nadmierna zdolność ghańskiej floty poławiającej tuńczyka na obszarze ICCAT oraz związane z nią przypadki przełowienia opastuna (w szczególności w latach 2008, 2009 i 2010), jest strukturalnym przejawem połowów NNN prowadzonych przez ghańską flotę poławiającą tuńczyka na obszarze ICCAT oraz narusza ogólne warunki określone w art. 62 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza w sprawie wykorzystania żywych zasobów.

| (118) | W odniesieniu do obecnych możliwości władz Ghany należy zauważyć, że według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (23) Ghana jest państwem o średnim rozwoju społecznym (135. miejsce wśród 186 państw). Potwierdza to również załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (24), w którym Ghana jest wymieniana w kategorii krajów o niskich dochodach. |
| --- | --- |

(118)

W odniesieniu do obecnych możliwości władz Ghany należy zauważyć, że według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (23) Ghana jest państwem o średnim rozwoju społecznym (135. miejsce wśród 186 państw). Potwierdza to również załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (24), w którym Ghana jest wymieniana w kategorii krajów o niskich dochodach.

| (119) | Niezależnie od analizy przeprowadzonej w motywie 117 zauważa się, że na podstawie informacji zgromadzonych w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. można stwierdzić, iż uprawnienia organów Ghany wynikające z ram prawnych są wystarczające, system nie dysponuje jednak przede wszystkim niezbędnymi strukturami administracyjnymi i organizacyjnymi, które ułatwiłyby organom wykonywanie ich ustawowych obowiązków. Sytuacja ta stanowi zarazem czynnik ograniczający zdolność właściwych organów do współpracy z innymi państwami oraz do prowadzenia działań w zakresie egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

(119)

Niezależnie od analizy przeprowadzonej w motywie 117 zauważa się, że na podstawie informacji zgromadzonych w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. można stwierdzić, iż uprawnienia organów Ghany wynikające z ram prawnych są wystarczające, system nie dysponuje jednak przede wszystkim niezbędnymi strukturami administracyjnymi i organizacyjnymi, które ułatwiłyby organom wykonywanie ich ustawowych obowiązków. Sytuacja ta stanowi zarazem czynnik ograniczający zdolność właściwych organów do współpracy z innymi państwami oraz do prowadzenia działań w zakresie egzekwowania prawa.

| (120) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Ghanę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Ghana nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery i państwie nabrzeżnym na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do współpracy i działań w zakresie egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

(120)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Ghanę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Ghana nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery i państwie nabrzeżnym na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do współpracy i działań w zakresie egzekwowania prawa.

5.3.   Niewypełnienie obowiązku wdrażania zasad międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (121) | Ghana ratyfikowała konwencję UNCLOS. W 2010 r. podpisała umowę FAO o środkach stosowanych przez państwo portu. Ponadto Ghana jest umawiającą się stroną ICCAT. Ghana jest także członkiem Komitetu ds. Rybołówstwa w Środkowo-Zachodniej Części Zatoki Gwinejskiej (FCWC), który stanowi subregionalny organ doradczy ds. rybołówstwa. |
| --- | --- |

(121)

Ghana ratyfikowała konwencję UNCLOS. W 2010 r. podpisała umowę FAO o środkach stosowanych przez państwo portu. Ponadto Ghana jest umawiającą się stroną ICCAT. Ghana jest także członkiem Komitetu ds. Rybołówstwa w Środkowo-Zachodniej Części Zatoki Gwinejskiej (FCWC), który stanowi subregionalny organ doradczy ds. rybołówstwa.

| (122) | Komisja przeanalizowała wszystkie informacje na temat zachowania przez Ghanę zgodności z przepisami FCWC. W grudniu 2009 r. przyjęto regionalny plan działania dotyczący połowów NNN w strefach morskich państw będących członkami FCWC (FCWC RPOA). W następstwie posiedzenia grupy roboczej FCWC ds. połowów NNN w kwietniu 2010 r. przyjęto określone działania, które należy przeprowadzić na szczeblu krajowym, dotyczące w szczególności metod rejestracji statków, współpracy między państwami będącymi członkami FCWC na rzecz zwiększenia świadomości, porozumienia w sprawie środków państw portu i sporządzenia wykazu statków przemysłowych upoważnionych do połowów w każdym państwie będącym członkiem FCWC (25). Ponadto podczas pierwszej sesji konferencji ministerialnej FCWC, która odbyła się w grudniu 2009 r., w Deklaracji z Akry w sprawie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów postanowiono, że wszystkie państwa będące członkami FCWC w pełni stosują się do międzynarodowego planu działania. |
| --- | --- |

(122)

Komisja przeanalizowała wszystkie informacje na temat zachowania przez Ghanę zgodności z przepisami FCWC. W grudniu 2009 r. przyjęto regionalny plan działania dotyczący połowów NNN w strefach morskich państw będących członkami FCWC (FCWC RPOA). W następstwie posiedzenia grupy roboczej FCWC ds. połowów NNN w kwietniu 2010 r. przyjęto określone działania, które należy przeprowadzić na szczeblu krajowym, dotyczące w szczególności metod rejestracji statków, współpracy między państwami będącymi członkami FCWC na rzecz zwiększenia świadomości, porozumienia w sprawie środków państw portu i sporządzenia wykazu statków przemysłowych upoważnionych do połowów w każdym państwie będącym członkiem FCWC (25). Ponadto podczas pierwszej sesji konferencji ministerialnej FCWC, która odbyła się w grudniu 2009 r., w Deklaracji z Akry w sprawie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów postanowiono, że wszystkie państwa będące członkami FCWC w pełni stosują się do międzynarodowego planu działania.

| (123) | Ghana nie podjęła żadnych kroków w celu wdrożenia FCWC RPOA ani zaleceń przedstawionych podczas pierwszego posiedzenia grupy roboczej FCWC ds. połowów NNN. |
| --- | --- |

(123)

Ghana nie podjęła żadnych kroków w celu wdrożenia FCWC RPOA ani zaleceń przedstawionych podczas pierwszego posiedzenia grupy roboczej FCWC ds. połowów NNN.

| (124) | Komisja przeanalizowała wszelkie informacje, która uznała za istotne w kwestii wypełniania przez Ghanę spoczywających na niej obowiązków wynikających z jej statusu strony umawiającej się ICCAT. |
| --- | --- |

(124)

Komisja przeanalizowała wszelkie informacje, która uznała za istotne w kwestii wypełniania przez Ghanę spoczywających na niej obowiązków wynikających z jej statusu strony umawiającej się ICCAT.

| (125) | Przypomina się, że w 2010 r. ICCAT wystosowała do Ghany pismo dotyczące uznania Ghany za niewspółpracujące państwo trzecie w związku z niedostateczną sprawozdawczością (26). W piśmie tym Ghana została uznana przez ICCAT za niewspółpracujące państwo trzecie zgodnie z wydanymi przez ICCAT zaleceniami w sprawie środków handlowych (06-13) oraz zarzucono jej, że nie wywiązuje się w pełni i skutecznie ze swoich obowiązków zgodnie z zaleceniem ICCAT 05-09 dotyczącym obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej. W tym samym piśmie ICCAT podkreśliła, że Ghana nie dostarczyła w wyznaczonych terminach wszystkich niezbędnych danych i sprawozdań, takich jak: dane dotyczące „zadania I” i „zadania II”, tabele dotyczące zgodności, informacje dotyczące normy zarządzania dla oceanicznych taklowców do połowów tuńczyka. Sekretariat ICCAT wyraził swoje obawy co do skutecznego wdrażania zalecenia 08-01, w szczególności w odniesieniu do przypadków znacznego przełowienia opastuna przez Ghanę trzeci rok z rzędu. Sekretariat ICCAT podkreślił również, że chociaż w zaleceniu 09-01 dostosowano limity połowowe opastuna dla Ghany na 2010 r., częściowo poprzez transfer z Unii Europejskiej, Ghana została zobowiązana w zaleceniu 08-01 do skorygowania przełowienia z 2008 r. w latach 2009 lub 2010. Ponadto Ghana została zobowiązana do rozwiązania tej kwestii w planie działania wymaganym na podstawie zalecenia 09-01. Zwrócono się również do Ghany z wnioskiem o dokonanie przeglądu procedur gromadzenia danych i procedur sprawozdawczych w odniesieniu do wymogów ICCAT. |
| --- | --- |

(125)

Przypomina się, że w 2010 r. ICCAT wystosowała do Ghany pismo dotyczące uznania Ghany za niewspółpracujące państwo trzecie w związku z niedostateczną sprawozdawczością (26). W piśmie tym Ghana została uznana przez ICCAT za niewspółpracujące państwo trzecie zgodnie z wydanymi przez ICCAT zaleceniami w sprawie środków handlowych (06-13) oraz zarzucono jej, że nie wywiązuje się w pełni i skutecznie ze swoich obowiązków zgodnie z zaleceniem ICCAT 05-09 dotyczącym obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej. W tym samym piśmie ICCAT podkreśliła, że Ghana nie dostarczyła w wyznaczonych terminach wszystkich niezbędnych danych i sprawozdań, takich jak: dane dotyczące „zadania I” i „zadania II”, tabele dotyczące zgodności, informacje dotyczące normy zarządzania dla oceanicznych taklowców do połowów tuńczyka. Sekretariat ICCAT wyraził swoje obawy co do skutecznego wdrażania zalecenia 08-01, w szczególności w odniesieniu do przypadków znacznego przełowienia opastuna przez Ghanę trzeci rok z rzędu. Sekretariat ICCAT podkreślił również, że chociaż w zaleceniu 09-01 dostosowano limity połowowe opastuna dla Ghany na 2010 r., częściowo poprzez transfer z Unii Europejskiej, Ghana została zobowiązana w zaleceniu 08-01 do skorygowania przełowienia z 2008 r. w latach 2009 lub 2010. Ponadto Ghana została zobowiązana do rozwiązania tej kwestii w planie działania wymaganym na podstawie zalecenia 09-01. Zwrócono się również do Ghany z wnioskiem o dokonanie przeglądu procedur gromadzenia danych i procedur sprawozdawczych w odniesieniu do wymogów ICCAT.

| (126) | W piśmie dotyczącym uznania Ghany za niewspółpracujące państwo trzecie wystosowanym przez ICCAT do Ghany w 2011 r. (27) ICCAT postanowiła podtrzymać uznanie Ghany za niewspółpracujące państwo trzecie zgodnie z zaleceniem 06-03 w sprawie środków handlowych. Ghana istotnie nadal nie wywiązywała się w pełni i skutecznie ze spoczywających na niej obowiązków zgodnie z zaleceniem ICCAT 05-09 dotyczącym obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej oraz zaleceniem zmieniającym zalecenie dotyczące wieloletniego programu ochrony opastuna i gospodarowania jego zasobami (zalecenie 09-01). W tym samym piśmie ICCAT podkreśliła, że Ghana ponownie nie dostarczyła w wyznaczonych terminach wszystkich niezbędnych danych i sprawozdań, takich jak: dane dotyczące „zadania I” (w zakresie charakterystyki floty), sprawozdanie w sprawie działań wewnętrznych w odniesieniu do statków o długości powyżej 20 metrów, dane dotyczące normy zarządzania dla oceanicznych taklowców do połowów tuńczyka oraz sprawozdania w sprawie programu dotyczącego statystycznej dokumentacji połowów ICCAT. Sekretariat ICCAT wyraził także swoje obawy odnośnie do niepodjęcia przez Ghanę skutecznych działań w celu kontrolowania połowów opastuna atlantyckiego zgodnie z limitami określonymi w zaleceniu 08-01 oraz 09-01 oraz w zakresie możliwego naruszenia limitów zdolności połowowej określonych w zaleceniu 04-01. Ponownie zachęcono Ghanę do dokonania przeglądu procedur gromadzenia danych i procedur sprawozdawczych w odniesieniu do wymogów ICCAT. Wezwano Ghanę do przedstawienia sekretariatowi ICCAT wstępnego planu poprawy danych, w tym w szczególności informacji na temat programów monitorowania, programów obserwatorów, inspekcji w portach oraz programów pobierania próbek na rzecz tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w celu zapewnienia spełnienia przez Ghanę wszystkich spoczywających na niej wymogów ICCAT w zakresie sprawozdawczości w wyznaczonych terminach. Ponadto wezwano Ghanę do przedstawienia sekretariatowi ICCAT wstępnego planu zwrotu kwot połowowych za połów opastuna przez Ghanę, z uwzględnieniem środków dotyczących połowu opastuna przyjętych w 2010 r. oraz informacji na temat zdolności połowowej floty. |
| --- | --- |

(126)

W piśmie dotyczącym uznania Ghany za niewspółpracujące państwo trzecie wystosowanym przez ICCAT do Ghany w 2011 r. (27) ICCAT postanowiła podtrzymać uznanie Ghany za niewspółpracujące państwo trzecie zgodnie z zaleceniem 06-03 w sprawie środków handlowych. Ghana istotnie nadal nie wywiązywała się w pełni i skutecznie ze spoczywających na niej obowiązków zgodnie z zaleceniem ICCAT 05-09 dotyczącym obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej oraz zaleceniem zmieniającym zalecenie dotyczące wieloletniego programu ochrony opastuna i gospodarowania jego zasobami (zalecenie 09-01). W tym samym piśmie ICCAT podkreśliła, że Ghana ponownie nie dostarczyła w wyznaczonych terminach wszystkich niezbędnych danych i sprawozdań, takich jak: dane dotyczące „zadania I” (w zakresie charakterystyki floty), sprawozdanie w sprawie działań wewnętrznych w odniesieniu do statków o długości powyżej 20 metrów, dane dotyczące normy zarządzania dla oceanicznych taklowców do połowów tuńczyka oraz sprawozdania w sprawie programu dotyczącego statystycznej dokumentacji połowów ICCAT. Sekretariat ICCAT wyraził także swoje obawy odnośnie do niepodjęcia przez Ghanę skutecznych działań w celu kontrolowania połowów opastuna atlantyckiego zgodnie z limitami określonymi w zaleceniu 08-01 oraz 09-01 oraz w zakresie możliwego naruszenia limitów zdolności połowowej określonych w zaleceniu 04-01. Ponownie zachęcono Ghanę do dokonania przeglądu procedur gromadzenia danych i procedur sprawozdawczych w odniesieniu do wymogów ICCAT. Wezwano Ghanę do przedstawienia sekretariatowi ICCAT wstępnego planu poprawy danych, w tym w szczególności informacji na temat programów monitorowania, programów obserwatorów, inspekcji w portach oraz programów pobierania próbek na rzecz tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w celu zapewnienia spełnienia przez Ghanę wszystkich spoczywających na niej wymogów ICCAT w zakresie sprawozdawczości w wyznaczonych terminach. Ponadto wezwano Ghanę do przedstawienia sekretariatowi ICCAT wstępnego planu zwrotu kwot połowowych za połów opastuna przez Ghanę, z uwzględnieniem środków dotyczących połowu opastuna przyjętych w 2010 r. oraz informacji na temat zdolności połowowej floty.

| (127) | W piśmie ostrzegawczym wystosowanym przez ICCAT w 2012 r. (28) zarzucono Ghanie, że nie wywiązuje się w pełni i skutecznie ze spoczywających na niej obowiązków zgodnie z zaleceniem ICCAT dotyczącym obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej (05-09) oraz zaleceniem ICCAT dotyczącym wieloletniego programu ochrony opastuna i gospodarowania jego zasobami (04-01). W tym samym piśmie ICCAT podkreśliła, że Ghana ponownie nie dostarczyła charakterystyki floty w ramach „zadania I” (formularz ST01) ani sprawozdania w sprawie działań wewnętrznych w odniesieniu do statków o długości powyżej 20 metrów. Tabele dotyczące zgodności zostały dostarczone po upływie wyznaczonego terminu. Poruszono także kwestię przełowienia włócznika południowego, co stanowi naruszenie zalecenia 09-03. W odniesieniu do niewdrożenia przez Ghanę środków ICCAT w zakresie ochrony opastuna i gospodarowania jego zasobami wezwano Ghanę do usunięcia tych uchybień, mianowicie do: wdrożenia skutecznego środka w celu wprowadzenia zakazu przeprowadzania przeładunków na morzu przez ghańskie statki rybackie do połowów okrężnicą; zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi zdolności połowowej, określonymi w zaleceniach 09-01 (29), 10-01 (30) oraz 11-01 (31); wdrożenia planu zwrotu kwot za przełowienie opastuna, określonego w zaleceniu 11-01; współpracy z Wybrzeżem Kości Słoniowej w zakresie prowadzonych przez nie inspekcji statków pływających pod banderą Ghany w porcie Abidżan. |
| --- | --- |

(127)

W piśmie ostrzegawczym wystosowanym przez ICCAT w 2012 r. (28) zarzucono Ghanie, że nie wywiązuje się w pełni i skutecznie ze spoczywających na niej obowiązków zgodnie z zaleceniem ICCAT dotyczącym obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej (05-09) oraz zaleceniem ICCAT dotyczącym wieloletniego programu ochrony opastuna i gospodarowania jego zasobami (04-01). W tym samym piśmie ICCAT podkreśliła, że Ghana ponownie nie dostarczyła charakterystyki floty w ramach „zadania I” (formularz ST01) ani sprawozdania w sprawie działań wewnętrznych w odniesieniu do statków o długości powyżej 20 metrów. Tabele dotyczące zgodności zostały dostarczone po upływie wyznaczonego terminu. Poruszono także kwestię przełowienia włócznika południowego, co stanowi naruszenie zalecenia 09-03. W odniesieniu do niewdrożenia przez Ghanę środków ICCAT w zakresie ochrony opastuna i gospodarowania jego zasobami wezwano Ghanę do usunięcia tych uchybień, mianowicie do: wdrożenia skutecznego środka w celu wprowadzenia zakazu przeprowadzania przeładunków na morzu przez ghańskie statki rybackie do połowów okrężnicą; zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi zdolności połowowej, określonymi w zaleceniach 09-01 (29), 10-01 (30) oraz 11-01 (31); wdrożenia planu zwrotu kwot za przełowienie opastuna, określonego w zaleceniu 11-01; współpracy z Wybrzeżem Kości Słoniowej w zakresie prowadzonych przez nie inspekcji statków pływających pod banderą Ghany w porcie Abidżan.

| (128) | W piśmie ostrzegawczym wystosowanym przez ICCAT w 2013 r. (32) sekretariat ICCAT wyraził obawy odnośnie do niepodjęcia przez Ghanę wystarczających starań, aby w pełni wdrożyć zalecenie ICCAT 11-01 w sprawie wieloletniego programu ochrony opastuna i tuńczyka żółtopłetwego oraz gospodarowania ich zasobami. ICCAT przyznała, że Ghana poczyniła postępy w zakresie zwrotu kwot za przełowienia opastuna w poprzednich latach, wezwała jednak Ghanę do kontynuacji starań na rzecz pełnego wdrożenia mających zastosowanie limitów dla statków oraz jej planu zarządzania zasobami tuńczyka błękitnopłetwego, jak również w zakresie sprawozdawczości zgodnie z wymogiem określonym w zaleceniu 11-01. |
| --- | --- |

(128)

W piśmie ostrzegawczym wystosowanym przez ICCAT w 2013 r. (32) sekretariat ICCAT wyraził obawy odnośnie do niepodjęcia przez Ghanę wystarczających starań, aby w pełni wdrożyć zalecenie ICCAT 11-01 w sprawie wieloletniego programu ochrony opastuna i tuńczyka żółtopłetwego oraz gospodarowania ich zasobami. ICCAT przyznała, że Ghana poczyniła postępy w zakresie zwrotu kwot za przełowienia opastuna w poprzednich latach, wezwała jednak Ghanę do kontynuacji starań na rzecz pełnego wdrożenia mających zastosowanie limitów dla statków oraz jej planu zarządzania zasobami tuńczyka błękitnopłetwego, jak również w zakresie sprawozdawczości zgodnie z wymogiem określonym w zaleceniu 11-01.

| (129) | Ponadto w odniesieniu do faktów zidentyfikowanych przez służby Komisji ds. inspekcji Komisja poinformowała sekretariat ICCAT w piśmie wystosowanym w dniu 23 kwietnia 2013 r. o faktach, które mogą prowadzić do możliwego niezapewnienia przez Ghanę zgodności z zaleceniem ICCAT 08-09 dotyczącym procedury przeprowadzania przeglądu i przekazywania informacji w sprawie zgodności. Sekretariat ICCAT poinformował Ghanę w piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. (33) o możliwym braku zgodności z zaleceniem ICCAT 12-06 dotyczącym przeładunków na morzu, zaleceniem ICCAT 11-16 dotyczącym porozumienia w sprawie dostępu oraz zaleceniem ICCAT 03-14 w sprawie transmisji danych VMS. Wezwano Ghanę do przedstawienia ICCAT wyników każdego dochodzenia przeprowadzonego w odniesieniu do wspomnianych uwag na temat braku zgodności oraz wszelkich działań podjętych w celu rozwiązania problemu braku zgodności. |
| --- | --- |

(129)

Ponadto w odniesieniu do faktów zidentyfikowanych przez służby Komisji ds. inspekcji Komisja poinformowała sekretariat ICCAT w piśmie wystosowanym w dniu 23 kwietnia 2013 r. o faktach, które mogą prowadzić do możliwego niezapewnienia przez Ghanę zgodności z zaleceniem ICCAT 08-09 dotyczącym procedury przeprowadzania przeglądu i przekazywania informacji w sprawie zgodności. Sekretariat ICCAT poinformował Ghanę w piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. (33) o możliwym braku zgodności z zaleceniem ICCAT 12-06 dotyczącym przeładunków na morzu, zaleceniem ICCAT 11-16 dotyczącym porozumienia w sprawie dostępu oraz zaleceniem ICCAT 03-14 w sprawie transmisji danych VMS. Wezwano Ghanę do przedstawienia ICCAT wyników każdego dochodzenia przeprowadzonego w odniesieniu do wspomnianych uwag na temat braku zgodności oraz wszelkich działań podjętych w celu rozwiązania problemu braku zgodności.

| (130) | Ponadto podczas wizyt Komisji przeprowadzonych w Ghanie w maju i w lipcu 2013 r. ujawniono szereg faktów. Mimo że urządzenia VMS muszą być instalowane na pokładach statków prowadzących połowy na obszarze ICCAT (zgodnie z zaleceniem ICCAT 03-14), wykryto problemy związane z brakiem lub zakłóceniami sygnału VMS w trakcie połowów dotyczące okresu do października 2012 r. W odniesieniu do możliwości operacyjnych VMS stwierdzono, że Ghana poczyniła pewne wysiłki w celu ulepszenia jej systemu monitorowania, kontroli i nadzoru (MCS), tworząc Centrum VMS. Wysiłki te nie są jednak wystarczają odpowiedzią na uchybienia wykryte w związku z VMS. |
| --- | --- |

(130)

Ponadto podczas wizyt Komisji przeprowadzonych w Ghanie w maju i w lipcu 2013 r. ujawniono szereg faktów. Mimo że urządzenia VMS muszą być instalowane na pokładach statków prowadzących połowy na obszarze ICCAT (zgodnie z zaleceniem ICCAT 03-14), wykryto problemy związane z brakiem lub zakłóceniami sygnału VMS w trakcie połowów dotyczące okresu do października 2012 r. W odniesieniu do możliwości operacyjnych VMS stwierdzono, że Ghana poczyniła pewne wysiłki w celu ulepszenia jej systemu monitorowania, kontroli i nadzoru (MCS), tworząc Centrum VMS. Wysiłki te nie są jednak wystarczają odpowiedzią na uchybienia wykryte w związku z VMS.

| (131) | Urządzenia VMS zainstalowane na pokładzie ghańskich statków nie są stosowane odpowiednio, tak aby można było sprawdzić, czy działalność połowowa jest zgodna z zakresem licencji połowowych czy też nie. W systemie tym brakuje procedur administracyjnych i organizacyjnych oraz środków umożliwiających jego działanie: nie ma wytycznych ani stałych instrukcji dotyczących jego instalacji; system nie może wyświetlać w tym samym środowisku danych VMS i innych źródeł danych dotyczących lokalizacji; system nie uwzględnia chronionych obszarów połowowych. Istnieje tylko jeden punkt dostępu do danych VMS, do którego dostęp ma tylko dział MCS, w związku z czym inne ghańskie służby, w tym inne organy administracyjne odpowiedzialne za wydawanie świadectw połowowych (zarówno w Akrze, jak i w Temie), nie mają dostępu do tych danych. |
| --- | --- |

(131)

Urządzenia VMS zainstalowane na pokładzie ghańskich statków nie są stosowane odpowiednio, tak aby można było sprawdzić, czy działalność połowowa jest zgodna z zakresem licencji połowowych czy też nie. W systemie tym brakuje procedur administracyjnych i organizacyjnych oraz środków umożliwiających jego działanie: nie ma wytycznych ani stałych instrukcji dotyczących jego instalacji; system nie może wyświetlać w tym samym środowisku danych VMS i innych źródeł danych dotyczących lokalizacji; system nie uwzględnia chronionych obszarów połowowych. Istnieje tylko jeden punkt dostępu do danych VMS, do którego dostęp ma tylko dział MCS, w związku z czym inne ghańskie służby, w tym inne organy administracyjne odpowiedzialne za wydawanie świadectw połowowych (zarówno w Akrze, jak i w Temie), nie mają dostępu do tych danych.

| (132) | Podobnie sekretariat ICCAT, pomimo uznania w 2011 r. wysiłków Ghany na rzecz zapewnienia przejrzystości działalności połowowej, również wyraził dwie poważne i konkretne obawy: brak operacyjnego VMS i utrzymujące się nielegalne przeładunki tuńczyka na morzu przez ghańskie sejnery. |
| --- | --- |

(132)

Podobnie sekretariat ICCAT, pomimo uznania w 2011 r. wysiłków Ghany na rzecz zapewnienia przejrzystości działalności połowowej, również wyraził dwie poważne i konkretne obawy: brak operacyjnego VMS i utrzymujące się nielegalne przeładunki tuńczyka na morzu przez ghańskie sejnery.

| (133) | Ghana otrzymała w 2012 r. wsparcie finansowe od sekretariatu ICCA, na podstawie protokołu ustaleń, na zainstalowanie nowego systemu VMS w celu zapewnienia zgodności z zasadami ICCAT dotyczącymi sprawozdawczości w zakresie VMS. System ten funkcjonuje od dnia 1 października 2012 r. Na etapie stopniowego wdrażania protokołu ustaleń (od lutego do października 2012 r.) władze ghańskie nie nałożyły jednak na ghańskie statki rybackie prowadzące działalność na obszarze ICCAT żadnych obowiązków w zakresie zgłaszania położenia w ciągu dnia, co jest sprzeczne z postanowieniami zalecenia ICCAT 03-14 w sprawie VMS i z art. 47 ghańskich krajowych rozporządzeń dotyczących rybołówstwa z 2010 r. |
| --- | --- |

(133)

Ghana otrzymała w 2012 r. wsparcie finansowe od sekretariatu ICCA, na podstawie protokołu ustaleń, na zainstalowanie nowego systemu VMS w celu zapewnienia zgodności z zasadami ICCAT dotyczącymi sprawozdawczości w zakresie VMS. System ten funkcjonuje od dnia 1 października 2012 r. Na etapie stopniowego wdrażania protokołu ustaleń (od lutego do października 2012 r.) władze ghańskie nie nałożyły jednak na ghańskie statki rybackie prowadzące działalność na obszarze ICCAT żadnych obowiązków w zakresie zgłaszania położenia w ciągu dnia, co jest sprzeczne z postanowieniami zalecenia ICCAT 03-14 w sprawie VMS i z art. 47 ghańskich krajowych rozporządzeń dotyczących rybołówstwa z 2010 r.

| (134) | Ponadto system MCS i Centrum VMS utworzone przez Ghanę obejmują tylko flotę krajową Ghany. Instalacja urządzenia VMS nie została określone jako warunek zasadniczy otrzymania przez statki państw trzecich ghańskiej licencji połowowej. Władze ghańskie nie otrzymują zatem danych VMS dotyczących statków rybackich państw trzecich prowadzących działalność na wodach Ghany, co tworzy warunki sprzyjające prowadzeniu działalności połowowej NNN w ghańskiej w.s.e. Ghana nie przekazała sekretariatowi ICCAT wyników wdrażania protokołu ustaleń w zakresie instalacji VMS. |
| --- | --- |

(134)

Ponadto system MCS i Centrum VMS utworzone przez Ghanę obejmują tylko flotę krajową Ghany. Instalacja urządzenia VMS nie została określone jako warunek zasadniczy otrzymania przez statki państw trzecich ghańskiej licencji połowowej. Władze ghańskie nie otrzymują zatem danych VMS dotyczących statków rybackich państw trzecich prowadzących działalność na wodach Ghany, co tworzy warunki sprzyjające prowadzeniu działalności połowowej NNN w ghańskiej w.s.e. Ghana nie przekazała sekretariatowi ICCAT wyników wdrażania protokołu ustaleń w zakresie instalacji VMS.

| (135) | W zakresie systemu upoważnionych obserwatorów Ghana nie zachowuje pełnej zgodności z programem obserwatorów na podstawie zalecenia ICCAT 10-10 dotyczącego ustalenia minimalnych norm dla programów obserwatorów naukowych statków rybackich. |
| --- | --- |

(135)

W zakresie systemu upoważnionych obserwatorów Ghana nie zachowuje pełnej zgodności z programem obserwatorów na podstawie zalecenia ICCAT 10-10 dotyczącego ustalenia minimalnych norm dla programów obserwatorów naukowych statków rybackich.

| (136) | Jeżeli chodzi o wdrażanie programu inspekcji ICCAT w portach na podstawie zalecenia ICCAT 97-10, chociaż w ramach prawnych Ghany przewidziano odpowiednie uprawnienia dla jej organów w zakresie wypełniania ich obowiązków, program inspekcji ICCAT w portach nie jest w Ghanie wdrażany ani egzekwowany ze względu na brak doświadczenia i przeszkolenia ghańskich inspektorów rybołówstwa. |
| --- | --- |

(136)

Jeżeli chodzi o wdrażanie programu inspekcji ICCAT w portach na podstawie zalecenia ICCAT 97-10, chociaż w ramach prawnych Ghany przewidziano odpowiednie uprawnienia dla jej organów w zakresie wypełniania ich obowiązków, program inspekcji ICCAT w portach nie jest w Ghanie wdrażany ani egzekwowany ze względu na brak doświadczenia i przeszkolenia ghańskich inspektorów rybołówstwa.

| (137) | Ghana nie wykryła ponadto powtarzających się naruszeń zaleceń ICCAT przez statki pływające pod jej banderą w zakresie nielegalnego przeładunku na morzu i działalności połowowej nieobjętej licencją w sąsiadujących w.s.e. Z powodu braku umiejętności pracowników, braku programu inspekcji w portach oraz braku wytycznych i podręcznika dotyczących inspekcji inspekcje w portach charakteryzują się bardzo słabą jakością i są nieskutecznie przeprowadzane. Obserwatorzy nie wiedzieli o przepisach ICCAT. Inspektorzy rybołówstwa są zależni od informacji i logistyki zapewnionych przez podmioty gospodarcze poddawane inspekcji. Przedmiotowe uchybienia przyczyniają się do niewypełniania przez Ghanę spoczywających na niej obowiązków na mocy zalecenia ICCAT 06-11 ustanawiającego program przeładunków. |
| --- | --- |

(137)

Ghana nie wykryła ponadto powtarzających się naruszeń zaleceń ICCAT przez statki pływające pod jej banderą w zakresie nielegalnego przeładunku na morzu i działalności połowowej nieobjętej licencją w sąsiadujących w.s.e. Z powodu braku umiejętności pracowników, braku programu inspekcji w portach oraz braku wytycznych i podręcznika dotyczących inspekcji inspekcje w portach charakteryzują się bardzo słabą jakością i są nieskutecznie przeprowadzane. Obserwatorzy nie wiedzieli o przepisach ICCAT. Inspektorzy rybołówstwa są zależni od informacji i logistyki zapewnionych przez podmioty gospodarcze poddawane inspekcji. Przedmiotowe uchybienia przyczyniają się do niewypełniania przez Ghanę spoczywających na niej obowiązków na mocy zalecenia ICCAT 06-11 ustanawiającego program przeładunków.

| (138) | Podobnie w trakcie wizyt Komisji ujawniono, że w latach 2009–2012 kilka ghańskich transportowców i statków poławiających tuńczyka nie przestrzegało zalecenia ICCAT 06-11. Władze ghańskie zatwierdzały świadectwa połowowe obejmujące zakazane operacje przeładunkowe na morzu, podpisane przez kapitanów obydwu uczestniczących w nich statków. Jak opisano w motywie 126, w piśmie ostrzegawczym wystosowanym przez sekretariat ICCAT w dniu 21 lutego 2012 r. wyraźnie przypomniano Ghanie o konieczności wdrożenia skutecznych środków w celu zakazania ghańskim sejnerom przeładunków na morzu. Jak opisano w motywie 128, sekretariat ICCAT poinformował również Ghanę w piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. o możliwej niezgodności z zaleceniem ICCAT 12-06 dotyczącym przeładunków na morzu. |
| --- | --- |

(138)

Podobnie w trakcie wizyt Komisji ujawniono, że w latach 2009–2012 kilka ghańskich transportowców i statków poławiających tuńczyka nie przestrzegało zalecenia ICCAT 06-11. Władze ghańskie zatwierdzały świadectwa połowowe obejmujące zakazane operacje przeładunkowe na morzu, podpisane przez kapitanów obydwu uczestniczących w nich statków. Jak opisano w motywie 126, w piśmie ostrzegawczym wystosowanym przez sekretariat ICCAT w dniu 21 lutego 2012 r. wyraźnie przypomniano Ghanie o konieczności wdrożenia skutecznych środków w celu zakazania ghańskim sejnerom przeładunków na morzu. Jak opisano w motywie 128, sekretariat ICCAT poinformował również Ghanę w piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. o możliwej niezgodności z zaleceniem ICCAT 12-06 dotyczącym przeładunków na morzu.

| (139) | W odpowiedzi na pismo ostrzegawcze ICCAT z dnia 21 lutego 2012 r., w którym wezwano do rozwiązania problemu nieprzestrzegania przepisów dotyczących zdolności połowowej określonych w zaleceniach 09-01, 10-01 i 11-01, podczas wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja zapytała o zmniejszenie zdolności połowowej Ghany. Jak przyznał ghański organ administracji morskiej, dalsze zwiększenie zdolności połowowej zostało jedynie zablokowane, ale nie zmniejszone. Organ ten akceptuje zastąpienie zdolności połowowej statków zezłomowanych lub wyrejestrowanych spod ghańskiej bandery, ale odmawia rejestrowania nowych statków poławiających tuńczyka pod ghańską banderą. W tym zakresie Ghana nie ustanowiła skutecznych środków w celu zapewnienia faktycznego zmniejszenia zdolności połowowej, tak więc ryzyko przełowienia opastuna nie zostało zmniejszone. |
| --- | --- |

(139)

W odpowiedzi na pismo ostrzegawcze ICCAT z dnia 21 lutego 2012 r., w którym wezwano do rozwiązania problemu nieprzestrzegania przepisów dotyczących zdolności połowowej określonych w zaleceniach 09-01, 10-01 i 11-01, podczas wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r. Komisja zapytała o zmniejszenie zdolności połowowej Ghany. Jak przyznał ghański organ administracji morskiej, dalsze zwiększenie zdolności połowowej zostało jedynie zablokowane, ale nie zmniejszone. Organ ten akceptuje zastąpienie zdolności połowowej statków zezłomowanych lub wyrejestrowanych spod ghańskiej bandery, ale odmawia rejestrowania nowych statków poławiających tuńczyka pod ghańską banderą. W tym zakresie Ghana nie ustanowiła skutecznych środków w celu zapewnienia faktycznego zmniejszenia zdolności połowowej, tak więc ryzyko przełowienia opastuna nie zostało zmniejszone.

| (140) | Uchybienie ujawnione podczas wizyt Komisji przeprowadzonych w maju i lipcu 2013 r. oraz dodatkowe informacje, o których mowa w motywach 129–138, stanowią dowód na niewypełnienie przez Ghanę obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym określonych w art. 62, 94 i 118 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(140)

Uchybienie ujawnione podczas wizyt Komisji przeprowadzonych w maju i lipcu 2013 r. oraz dodatkowe informacje, o których mowa w motywach 129–138, stanowią dowód na niewypełnienie przez Ghanę obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym określonych w art. 62, 94 i 118 konwencji UNCLOS.

| (141) | Jak opisano w motywie 133 Ghana nie wywiązuje się z obowiązków spoczywających na niej jako na państwie nadbrzeżnym określonych w art. 62 ust. 4 lit. e) konwencji UNCLOS w zakresie wymogu żądania od statków rybackich prowadzących działalność na jej wodach morskich przedstawiania sprawozdań dotyczących pozycji VMS. Takie braki w krajowych ramach prawnych są ponadto niezgodne z pkt 24 ppkt 3 planu IPOA, który stanowi, że państwa powinny stosować kompleksowe i skuteczne środki monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do działalności połowowej od momentu jej rozpoczęcia, poprzez punkt wyładunku, aż do miejsca przeznaczenia, w tym poprzez wdrożenie VMS zgodnie z odpowiednimi normami krajowymi, regionalnymi lub międzynarodowymi, zobowiązując statki objęte ich jurysdykcją do zainstalowania urządzeń VMS na pokładzie. |
| --- | --- |

(141)

Jak opisano w motywie 133 Ghana nie wywiązuje się z obowiązków spoczywających na niej jako na państwie nadbrzeżnym określonych w art. 62 ust. 4 lit. e) konwencji UNCLOS w zakresie wymogu żądania od statków rybackich prowadzących działalność na jej wodach morskich przedstawiania sprawozdań dotyczących pozycji VMS. Takie braki w krajowych ramach prawnych są ponadto niezgodne z pkt 24 ppkt 3 planu IPOA, który stanowi, że państwa powinny stosować kompleksowe i skuteczne środki monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do działalności połowowej od momentu jej rozpoczęcia, poprzez punkt wyładunku, aż do miejsca przeznaczenia, w tym poprzez wdrożenie VMS zgodnie z odpowiednimi normami krajowymi, regionalnymi lub międzynarodowymi, zobowiązując statki objęte ich jurysdykcją do zainstalowania urządzeń VMS na pokładzie.

| (142) | Ponadto działania, o których mowa w motywach 129–138, osłabiają zdolność Ghany do wypełniania spoczywających na niej obowiązków określonych w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę. |
| --- | --- |

(142)

Ponadto działania, o których mowa w motywach 129–138, osłabiają zdolność Ghany do wypełniania spoczywających na niej obowiązków określonych w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę.

| (143) | Ponadto fakty zidentyfikowane podczas wizyt Komisji pokazują, że w ghańskich procedurach w zakresie rejestracji statków nie uwzględnia się historii udziału statków i ich właścicieli w działalności NNN. Takie podejście jest niezgodne z art. 94 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(143)

Ponadto fakty zidentyfikowane podczas wizyt Komisji pokazują, że w ghańskich procedurach w zakresie rejestracji statków nie uwzględnia się historii udziału statków i ich właścicieli w działalności NNN. Takie podejście jest niezgodne z art. 94 konwencji UNCLOS.

| (144) | Nieprzekazywanie informacji dotyczących środków ochrony i zarządzania, statystyk, wykazów statków i tabel dotyczących zgodności zmniejsza ponadto zdolność Ghany do wypełniania spoczywających na niej obowiązków na mocy art. 118 konwencji UNCLOS, w którym określono obowiązek współpracy państw w zakresie środków ochrony żywych zasobów morza na obszarach morza pełnego i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

(144)

Nieprzekazywanie informacji dotyczących środków ochrony i zarządzania, statystyk, wykazów statków i tabel dotyczących zgodności zmniejsza ponadto zdolność Ghany do wypełniania spoczywających na niej obowiązków na mocy art. 118 konwencji UNCLOS, w którym określono obowiązek współpracy państw w zakresie środków ochrony żywych zasobów morza na obszarach morza pełnego i zarządzania nimi.

| (145) | Komisja przeanalizowała wszystkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do możliwych działań lub zaniechań ze strony Ghany, które mogły osłabić skuteczność mających zastosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych lub międzynarodowych środków ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

(145)

Komisja przeanalizowała wszystkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do możliwych działań lub zaniechań ze strony Ghany, które mogły osłabić skuteczność mających zastosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych lub międzynarodowych środków ochrony i zarządzania.

| (146) | W tym zakresie należy zauważyć, że w ghańskich ramach prawnych przewidziano środki kontroli, na przykład rozporządzenia dotyczące rybołówstwa z 2010 r., w których przewidziano obowiązek uzyskania przez ghańskie statki rybackie upoważnienia przed rozpoczęciem działalności połowowej za granicą. W tym zakresie Komisja zauważyła, że władze ghańskie nie wdrożyły tych obowiązków, co jest sprzeczne ze wspomnianymi krajowymi ramami prawnymi i co następnie spowodowało osłabienie skuteczności mających zastosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych w zakresie zwalczania połowów NNN w latach 2010, 2011 i 2012. |
| --- | --- |

(146)

W tym zakresie należy zauważyć, że w ghańskich ramach prawnych przewidziano środki kontroli, na przykład rozporządzenia dotyczące rybołówstwa z 2010 r., w których przewidziano obowiązek uzyskania przez ghańskie statki rybackie upoważnienia przed rozpoczęciem działalności połowowej za granicą. W tym zakresie Komisja zauważyła, że władze ghańskie nie wdrożyły tych obowiązków, co jest sprzeczne ze wspomnianymi krajowymi ramami prawnymi i co następnie spowodowało osłabienie skuteczności mających zastosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych w zakresie zwalczania połowów NNN w latach 2010, 2011 i 2012.

| (147) | Podobnie Komisja zauważyła w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r., że Ghana nie wdrożyła przepisów art. 94 ustawy o rybołówstwie z 2002 r., w którym przewidziano ustanowienie jednostki ds. monitorowania, kontroli i nadzoru nad rybołówstwem oraz egzekwowania prawa w zakresie rybołówstwa z udziałem wszystkich odnośnych agencji państwowych. W tym kontekście, zgodnie z art. 95 ustawy o rybołówstwie z 2002 r., pracownicy ghańskiej marynarki wojennej, ghańskich sił powietrznych i instytutu badań wodnych mogą być mianowani na stanowisko upoważnionych urzędników do egzekwowania przepisów ustawy o rybołówstwie i rozporządzeń dotyczących rybołówstwa. W tym zakresie Komisja zauważyła, że Ghana nie wdrożyła wspomnianych przepisów, co następnie spowodowało osłabienie skuteczności mających zastosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych w zakresie zwalczania połowów NNN. |
| --- | --- |

(147)

Podobnie Komisja zauważyła w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r., że Ghana nie wdrożyła przepisów art. 94 ustawy o rybołówstwie z 2002 r., w którym przewidziano ustanowienie jednostki ds. monitorowania, kontroli i nadzoru nad rybołówstwem oraz egzekwowania prawa w zakresie rybołówstwa z udziałem wszystkich odnośnych agencji państwowych. W tym kontekście, zgodnie z art. 95 ustawy o rybołówstwie z 2002 r., pracownicy ghańskiej marynarki wojennej, ghańskich sił powietrznych i instytutu badań wodnych mogą być mianowani na stanowisko upoważnionych urzędników do egzekwowania przepisów ustawy o rybołówstwie i rozporządzeń dotyczących rybołówstwa. W tym zakresie Komisja zauważyła, że Ghana nie wdrożyła wspomnianych przepisów, co następnie spowodowało osłabienie skuteczności mających zastosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych w zakresie zwalczania połowów NNN.

| (148) | Komisja zauważyła w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r., że przed dniem 1 października 2012 r. Ghana nigdy nie nałożyła na swoje statki poławiające tuńczyka prowadzące działalność na obszarze ICCAT obowiązku przekazywania pozycji geograficznych, co jest sprzeczne z obowiązkami spoczywającymi na niej jako na umawiającej się stronie ICCAT określonymi w pkt 3, 4 i 5 zalecenia ICCAT 03-14. Tym samym Ghana nie wdrożyła również przepisów art. 42, 47, 48 i 49 rozporządzeń dotyczących rybołówstwa z 2010 r. W tym zakresie Komisja zauważyła, że Ghana nie wdrożyła wspomnianych przepisów, co jest sprzeczne z krajowymi ramami prawnymi i co następnie spowodowało osłabienie skuteczności mających zastosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych oraz międzynarodowych środków ochrony i zarządzania w zakresie zwalczania połowów NNN. |
| --- | --- |

(148)

Komisja zauważyła w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r., że przed dniem 1 października 2012 r. Ghana nigdy nie nałożyła na swoje statki poławiające tuńczyka prowadzące działalność na obszarze ICCAT obowiązku przekazywania pozycji geograficznych, co jest sprzeczne z obowiązkami spoczywającymi na niej jako na umawiającej się stronie ICCAT określonymi w pkt 3, 4 i 5 zalecenia ICCAT 03-14. Tym samym Ghana nie wdrożyła również przepisów art. 42, 47, 48 i 49 rozporządzeń dotyczących rybołówstwa z 2010 r. W tym zakresie Komisja zauważyła, że Ghana nie wdrożyła wspomnianych przepisów, co jest sprzeczne z krajowymi ramami prawnymi i co następnie spowodowało osłabienie skuteczności mających zastosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych oraz międzynarodowych środków ochrony i zarządzania w zakresie zwalczania połowów NNN.

| (149) | Komisja zauważyła również w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r., że Ghana nie wdrożyła przepisów art. 42 ustawy o rybołówstwie z 2002 r. i art. 1 rozporządzeń dotyczących rybołówstwa z 2010 r., w których przewidziano obowiązek przyjęcia krajowego planu zarządzania rybołówstwem i rozwoju rybołówstwa. Zgodnie z ghańskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi wspomniany plan, który należy oprzeć na najlepszych dostępnych informacjach naukowych, zapewnia optymalne wykorzystanie zasobów rybnych, pozwalając tym samym uniknąć nadmiernej eksploatacji, i jest spójny z zasadami dobrego zarządzania. W tym zakresie Komisja zauważyła, że Ghana nie wdrożyła wspomnianych przepisów, co jest sprzeczne z krajowymi ramami prawnymi, i co następnie spowodowało osłabienie skuteczności obowiązujących przepisów ustawowych i wykonawczych w zakresie zwalczania połowów NNN. |
| --- | --- |

(149)

Komisja zauważyła również w trakcie wizyty przeprowadzonej w maju 2013 r., że Ghana nie wdrożyła przepisów art. 42 ustawy o rybołówstwie z 2002 r. i art. 1 rozporządzeń dotyczących rybołówstwa z 2010 r., w których przewidziano obowiązek przyjęcia krajowego planu zarządzania rybołówstwem i rozwoju rybołówstwa. Zgodnie z ghańskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi wspomniany plan, który należy oprzeć na najlepszych dostępnych informacjach naukowych, zapewnia optymalne wykorzystanie zasobów rybnych, pozwalając tym samym uniknąć nadmiernej eksploatacji, i jest spójny z zasadami dobrego zarządzania. W tym zakresie Komisja zauważyła, że Ghana nie wdrożyła wspomnianych przepisów, co jest sprzeczne z krajowymi ramami prawnymi, i co następnie spowodowało osłabienie skuteczności obowiązujących przepisów ustawowych i wykonawczych w zakresie zwalczania połowów NNN.

| (150) | Należy wreszcie zauważyć, że Ghanę wymieniono także w sprawozdaniu Krajowej Służby Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych (34). Ghanie zarzucono, że nie zarządza swoimi statkami rybackimi zgodnie ze środkami ochrony i zarządzania przyjętymi przez ICCAT, w szczególności z zaleceniem 05-09, zaleceniem 11-01, zaleceniem 04-01, zaleceniem 11-01 i zaleceniem 06-11. Krajowa Służba Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych wyraża ponadto obawy dotyczące możliwości spełnienia przez Ghanę wymogów ICCAT w zakresie ograniczenia zdolności połowowej oraz wdrożenia i skutecznego egzekwowania zakazów przeładunków na morzu. Krajowa Służba Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych sądzi również, że Ghana musi wykazać postępy w zakresie zgodności z zaleceniami ICCAT, wdrażając uzgodniony plan zwrotu kwot za przełowienie opastuna i poprawiając gromadzenie danych. Krajowa Służba Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych wzywa ponadto do poprawy dokładności szacunków połowowych Ghany w celu ulepszenia oceny wielkości zasobów opastuna przez ICCAT. |
| --- | --- |

(150)

Należy wreszcie zauważyć, że Ghanę wymieniono także w sprawozdaniu Krajowej Służby Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych (34). Ghanie zarzucono, że nie zarządza swoimi statkami rybackimi zgodnie ze środkami ochrony i zarządzania przyjętymi przez ICCAT, w szczególności z zaleceniem 05-09, zaleceniem 11-01, zaleceniem 04-01, zaleceniem 11-01 i zaleceniem 06-11. Krajowa Służba Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych wyraża ponadto obawy dotyczące możliwości spełnienia przez Ghanę wymogów ICCAT w zakresie ograniczenia zdolności połowowej oraz wdrożenia i skutecznego egzekwowania zakazów przeładunków na morzu. Krajowa Służba Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych sądzi również, że Ghana musi wykazać postępy w zakresie zgodności z zaleceniami ICCAT, wdrażając uzgodniony plan zwrotu kwot za przełowienie opastuna i poprawiając gromadzenie danych. Krajowa Służba Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych wzywa ponadto do poprawy dokładności szacunków połowowych Ghany w celu ulepszenia oceny wielkości zasobów opastuna przez ICCAT.

| (151) | Działania podejmowane przez Ghanę w zakresie wdrażania instrumentów międzynarodowych nie są zgodne z zaleceniami zawartymi w pkt 10 IPOA IUU, zgodnie z którym kwestią priorytetową powinno być dla państw ratyfikowanie porozumienia UNFSA, przyjęcie go lub przystąpienie do niego. Komisja uważa, że w przypadku Ghany, która posiada znaczną flotę statków rybackich prowadzących połowy gatunków daleko migrujących (głównie tuńczyka na obszarze ICCAT), zalecenie to ma szczególne znaczenie. |
| --- | --- |

(151)

Działania podejmowane przez Ghanę w zakresie wdrażania instrumentów międzynarodowych nie są zgodne z zaleceniami zawartymi w pkt 10 IPOA IUU, zgodnie z którym kwestią priorytetową powinno być dla państw ratyfikowanie porozumienia UNFSA, przyjęcie go lub przystąpienie do niego. Komisja uważa, że w przypadku Ghany, która posiada znaczną flotę statków rybackich prowadzących połowy gatunków daleko migrujących (głównie tuńczyka na obszarze ICCAT), zalecenie to ma szczególne znaczenie.

| (152) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Ghanę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Ghana nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych zasad, regulacji i środków ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

(152)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Ghanę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Ghana nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych zasad, regulacji i środków ochrony i zarządzania.

5.4.   Szczególne ograniczenia krajów rozwijających się

| (153) | Przypomina się, że według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (35) Ghana jest państwem o średnim stopniu rozwoju społecznego (135. miejsce wśród 186 państw). Przypomina się również, że zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Ghana należy do kategorii krajów o niskich dochodach. Uwzględniając pozycję Ghany we wspomnianym wyżej rankingu, Komisja sprawdziła, czy zgromadzone przez nią informacje można powiązać ze szczególnymi ograniczeniami występującymi w Ghanie jako kraju rozwijającym się. |
| --- | --- |

(153)

Przypomina się, że według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (35) Ghana jest państwem o średnim stopniu rozwoju społecznego (135. miejsce wśród 186 państw). Przypomina się również, że zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Ghana należy do kategorii krajów o niskich dochodach. Uwzględniając pozycję Ghany we wspomnianym wyżej rankingu, Komisja sprawdziła, czy zgromadzone przez nią informacje można powiązać ze szczególnymi ograniczeniami występującymi w Ghanie jako kraju rozwijającym się.

| (154) | Pomimo szczególnych ograniczeń zdolności, które mogą zasadniczo istnieć w odniesieniu do kontroli i monitorowania, szczególne ograniczenia Ghany związane z jej poziomem rozwoju nie mogą uzasadniać braku szczegółowych przepisów w krajowych ramach prawnych odnoszących się do międzynarodowych instrumentów na rzecz zwalczania działalności połowowej NNN, jej powstrzymywania i eliminowania. Ponadto ograniczenia te nie mogą uzasadniać braku skutecznego egzekwowania przez Ghanę ustawodawstwa krajowego w celu nakładania kar za naruszenia związane z połowami NNN. Ponadto można uznać, że nieprzestrzeganie zasad międzynarodowych zależy w większym stopniu od braku współpracy między organami krajowymi, jak również od skutecznego wdrażania krajowych przepisów i prawa międzynarodowego. Należy wreszcie zauważyć, że poziom rozwoju Ghany jest wyższy niż poziom państw w tym regionie świata, co pociąga za sobą logiczny wniosek, iż w porównaniu z wieloma innymi państwami afrykańskimi Ghana jest lepiej przygotowana do wypełniania obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie nadbrzeżnym, państwie portu lub państwie zbytu. |
| --- | --- |

(154)

Pomimo szczególnych ograniczeń zdolności, które mogą zasadniczo istnieć w odniesieniu do kontroli i monitorowania, szczególne ograniczenia Ghany związane z jej poziomem rozwoju nie mogą uzasadniać braku szczegółowych przepisów w krajowych ramach prawnych odnoszących się do międzynarodowych instrumentów na rzecz zwalczania działalności połowowej NNN, jej powstrzymywania i eliminowania. Ponadto ograniczenia te nie mogą uzasadniać braku skutecznego egzekwowania przez Ghanę ustawodawstwa krajowego w celu nakładania kar za naruszenia związane z połowami NNN. Ponadto można uznać, że nieprzestrzeganie zasad międzynarodowych zależy w większym stopniu od braku współpracy między organami krajowymi, jak również od skutecznego wdrażania krajowych przepisów i prawa międzynarodowego. Należy wreszcie zauważyć, że poziom rozwoju Ghany jest wyższy niż poziom państw w tym regionie świata, co pociąga za sobą logiczny wniosek, iż w porównaniu z wieloma innymi państwami afrykańskimi Ghana jest lepiej przygotowana do wypełniania obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie nadbrzeżnym, państwie portu lub państwie zbytu.

| (155) | Należy także zauważyć, że w Unia sfinansowała już szczegółowe działanie w zakresie pomocy technicznej dla Ghany w dziedzinie walki z połowami NNN (36). Nie istnieją żadne dowody na to, że Ghana uwzględniła wskazówki dotyczące usunięcia wspomnianych uchybień. |
| --- | --- |

(155)

Należy także zauważyć, że w Unia sfinansowała już szczegółowe działanie w zakresie pomocy technicznej dla Ghany w dziedzinie walki z połowami NNN (36). Nie istnieją żadne dowody na to, że Ghana uwzględniła wskazówki dotyczące usunięcia wspomnianych uchybień.

| (156) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Ghanę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że w tym przypadku nie ma żadnych istotnych ograniczeń rozwoju. Biorąc pod uwagę charakter wykrytych uchybień Ghany, poziom rozwoju tego państwa nie może usprawiedliwiać ani w inny sposób uzasadniać ogólnych wyników działalności Ghany jako państwa bandery lub państwa nadbrzeżnego w odniesieniu do rybołówstwa oraz niepodjęcia wystarczających działań służących zapobieganiu połowom NNN, ich powstrzymywaniu i eliminowaniu. |
| --- | --- |

(156)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Ghanę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że w tym przypadku nie ma żadnych istotnych ograniczeń rozwoju. Biorąc pod uwagę charakter wykrytych uchybień Ghany, poziom rozwoju tego państwa nie może usprawiedliwiać ani w inny sposób uzasadniać ogólnych wyników działalności Ghany jako państwa bandery lub państwa nadbrzeżnego w odniesieniu do rybołówstwa oraz niepodjęcia wystarczających działań służących zapobieganiu połowom NNN, ich powstrzymywaniu i eliminowaniu.

| (157) | Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Ghanę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Ghany nie ma negatywnego wpływu na jej stopień zaawansowania i ogólną działalność w odniesieniu do rybołówstwa. |
| --- | --- |

(157)

Uwzględniając sytuację przedstawioną w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie wszystkich faktów zgromadzonych przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Ghanę, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Ghany nie ma negatywnego wpływu na jej stopień zaawansowania i ogólną działalność w odniesieniu do rybołówstwa.

6.   POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE CURAÇAO

| (158) | Do dnia 10 października 2010 r. Curaçao stanowiło część Antyli Holenderskich (Curaçao, Sint Maarten, Bonaire, Sint Eustatius i Saba). Dnia 10 października 2010 r. Antyle Holenderskie przestały istnieć. Komisja zaakceptowała powiadomienie od Antyli Holenderskich jako państwa bandery z dniem 12 lutego 2010 r. Curaçao zgłosiło swoje właściwe organy do celów rozporządzenia w sprawie połowów NNN dnia 28 marca 2011 r. |
| --- | --- |

(158)

Do dnia 10 października 2010 r. Curaçao stanowiło część Antyli Holenderskich (Curaçao, Sint Maarten, Bonaire, Sint Eustatius i Saba). Dnia 10 października 2010 r. Antyle Holenderskie przestały istnieć. Komisja zaakceptowała powiadomienie od Antyli Holenderskich jako państwa bandery z dniem 12 lutego 2010 r. Curaçao zgłosiło swoje właściwe organy do celów rozporządzenia w sprawie połowów NNN dnia 28 marca 2011 r.

| (159) | W dniach 4–8 marca 2013 r. Komisja przy wsparciu ze strony EFCA przeprowadziła w Curaçao wizytę w ramach współpracy administracyjnej przewidzianej w art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(159)

W dniach 4–8 marca 2013 r. Komisja przy wsparciu ze strony EFCA przeprowadziła w Curaçao wizytę w ramach współpracy administracyjnej przewidzianej w art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

| (160) | Celem wizyty było zweryfikowanie informacji na temat wprowadzonych przez Curaçao rozwiązań w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać jego statki rybackie, oraz informacji na temat środków podjętych przez Curaçao w celu wypełnienia obowiązków w zakresie zwalczania połowów NNN i w celu spełnienia wymogów i punktów dotyczących wdrażania unijnego systemu świadectw połowowych. |
| --- | --- |

(160)

Celem wizyty było zweryfikowanie informacji na temat wprowadzonych przez Curaçao rozwiązań w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać jego statki rybackie, oraz informacji na temat środków podjętych przez Curaçao w celu wypełnienia obowiązków w zakresie zwalczania połowów NNN i w celu spełnienia wymogów i punktów dotyczących wdrażania unijnego systemu świadectw połowowych.

| (161) | Sprawozdanie z wizyty przekazano przedstawicielom Curaçao dnia 8 marca 2013 r. |
| --- | --- |

(161)

Sprawozdanie z wizyty przekazano przedstawicielom Curaçao dnia 8 marca 2013 r.

| (162) | W dniach 3–6 czerwca 2013 r. Komisja przeprowadziła koleją wizytę w Curaçao. |
| --- | --- |

(162)

W dniach 3–6 czerwca 2013 r. Komisja przeprowadziła koleją wizytę w Curaçao.

| (163) | W dniu 5 czerwca 2013 r. Komisja przedłożyła uwagi na piśmie dotyczące zastanej sytuacji w państwie. |
| --- | --- |

(163)

W dniu 5 czerwca 2013 r. Komisja przedłożyła uwagi na piśmie dotyczące zastanej sytuacji w państwie.

| (164) | Curaçao przedstawiło swoje uwagi w piśmie otrzymanym w dniu 31 lipca 2013 r. |
| --- | --- |

(164)

Curaçao przedstawiło swoje uwagi w piśmie otrzymanym w dniu 31 lipca 2013 r.

| (165) | Curaçao jest współpracującym państwem nieczłonkowskim ICCAT. Curaçao ratyfikowało konwencję UNCLOS. |
| --- | --- |

(165)

Curaçao jest współpracującym państwem nieczłonkowskim ICCAT. Curaçao ratyfikowało konwencję UNCLOS.

| (166) | W celu przeprowadzenia oceny przestrzegania przez Curaçao jego zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, określonych w konwencji UNCLOS i ICCAT, Komisja zgromadziła i przeanalizowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do celów tej oceny. |
| --- | --- |

(166)

W celu przeprowadzenia oceny przestrzegania przez Curaçao jego zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, określonych w konwencji UNCLOS i ICCAT, Komisja zgromadziła i przeanalizowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do celów tej oceny.

| (167) | W tym celu Komisja korzystała z informacji pochodzących z dostępnych danych opublikowanych przez RFMO, w tym przypadku – ICCAT. Ponadto podczas oceny przestrzegania przez Curaçao jego zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu oraz działań Curaçao w odniesieniu do przepisów określonych przez RFMO Komisja przyjęła również do wiadomości, że Curaçao zamierza, zgodnie z informacjami przekazanymi podczas wizyty Komisji w czerwcu 2013 r., rozwinąć swoje rybołówstwo międzynarodowe i stać się pełnoprawnym członkiem ICCAT. |
| --- | --- |

(167)

W tym celu Komisja korzystała z informacji pochodzących z dostępnych danych opublikowanych przez RFMO, w tym przypadku – ICCAT. Ponadto podczas oceny przestrzegania przez Curaçao jego zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu oraz działań Curaçao w odniesieniu do przepisów określonych przez RFMO Komisja przyjęła również do wiadomości, że Curaçao zamierza, zgodnie z informacjami przekazanymi podczas wizyty Komisji w czerwcu 2013 r., rozwinąć swoje rybołówstwo międzynarodowe i stać się pełnoprawnym członkiem ICCAT.

7.   MOŻLIWOŚĆ UZNANIA CURAÇAO ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

| (168) | Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja przeprowadziła analizę obowiązków Curaçao jako państwa bandery, państwa portu lub państwa nadbrzeżnego. Do celów tego przeglądu Komisja uwzględniła elementy wymienione w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. |
| --- | --- |

(168)

Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja przeprowadziła analizę obowiązków Curaçao jako państwa bandery, państwa portu lub państwa nadbrzeżnego. Do celów tego przeglądu Komisja uwzględniła elementy wymienione w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

7.1.   Powtarzające się przypadki statków prowadzących połowy NNN oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN (art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (169) | W odniesieniu do statków NNN pływających pod banderą Curaçao należy zauważyć, że na podstawie informacji pochodzących z wykazów statków sporządzonych przez RFMO, w tymczasowych ani końcowych wykazach NNN nie figurują żadne takie statki, a także nie ma żadnych dowodów potwierdzających wcześniejsze przypadki obecności statków NNN pływających pod banderą Curaçao, które pozwalałyby Komisji na przeprowadzenie analizy działań Curaçao w odniesieniu do powtarzających się przypadków działalności połowowej NNN. Należy jednak także zauważyć, że zgodnie z informacjami otrzymanymi przez Komisję miało miejsce kilka przypadków domniemanej działalności NNN prowadzonej przez dwa statki pływające pod banderą Curaçao. Mianowicie w 2011 r. rządy Japonii i Nowej Zelandii powiadomiły ministerstwo rozwoju gospodarczego, że statek pływający pod banderą Curaçao prowadził połowy gatunku dennego rekina z zastosowaniem głębokowodnych stawnych sieci skrzelowych na obszarze objętym Konwencją w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi (SPRFMO). Stosowanie głębokowodnych stawnych sieci skrzelowych na tym obszarze jest zakazane na mocy środków zatwierdzonych w akcie końcowym konsultacji międzynarodowych na temat ustanowienia proponowanej Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (akt końcowy) z 2009 r. (37). Ponadto Curaçao zatwierdziło świadectwa połowowe dla tego statku na przedmiotowy okres. Curaçao wszczęło procedurę dochodzeniową w odniesieniu do tego statku i podjęło środki ostrożności w celu powstrzymania jego działalności połowowej na łowisku objętym konwencją SPRFMO. Na statek nie nałożono jednak żadnych kar. W rezultacie, działając w sposób opisany powyżej, Curaçao naruszyło art. 117 i 118 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(169)

W odniesieniu do statków NNN pływających pod banderą Curaçao należy zauważyć, że na podstawie informacji pochodzących z wykazów statków sporządzonych przez RFMO, w tymczasowych ani końcowych wykazach NNN nie figurują żadne takie statki, a także nie ma żadnych dowodów potwierdzających wcześniejsze przypadki obecności statków NNN pływających pod banderą Curaçao, które pozwalałyby Komisji na przeprowadzenie analizy działań Curaçao w odniesieniu do powtarzających się przypadków działalności połowowej NNN. Należy jednak także zauważyć, że zgodnie z informacjami otrzymanymi przez Komisję miało miejsce kilka przypadków domniemanej działalności NNN prowadzonej przez dwa statki pływające pod banderą Curaçao. Mianowicie w 2011 r. rządy Japonii i Nowej Zelandii powiadomiły ministerstwo rozwoju gospodarczego, że statek pływający pod banderą Curaçao prowadził połowy gatunku dennego rekina z zastosowaniem głębokowodnych stawnych sieci skrzelowych na obszarze objętym Konwencją w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi (SPRFMO). Stosowanie głębokowodnych stawnych sieci skrzelowych na tym obszarze jest zakazane na mocy środków zatwierdzonych w akcie końcowym konsultacji międzynarodowych na temat ustanowienia proponowanej Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (akt końcowy) z 2009 r. (37). Ponadto Curaçao zatwierdziło świadectwa połowowe dla tego statku na przedmiotowy okres. Curaçao wszczęło procedurę dochodzeniową w odniesieniu do tego statku i podjęło środki ostrożności w celu powstrzymania jego działalności połowowej na łowisku objętym konwencją SPRFMO. Na statek nie nałożono jednak żadnych kar. W rezultacie, działając w sposób opisany powyżej, Curaçao naruszyło art. 117 i 118 konwencji UNCLOS.

7.2.   Niewypełnienie obowiązku współpracy i egzekwowania prawa (art. 31 ust. 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (170) | Komisja zbadała, czy Curaçao podjęło skuteczne środki egzekucyjne w stosunku do podmiotów odpowiedzialnych za połowy NNN oraz czy wymierzono wystarczająco surowe kary w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN. |
| --- | --- |

(170)

Komisja zbadała, czy Curaçao podjęło skuteczne środki egzekucyjne w stosunku do podmiotów odpowiedzialnych za połowy NNN oraz czy wymierzono wystarczająco surowe kary w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN.

| (171) | Podczas wizyt Komisji w Curaçao przeprowadzonych w marcu i w czerwcu 2013 r. wykryto szereg niedociągnięć polegających na niezgodności działań Curaçao z zasadami dotyczącymi pełnienia jego roli jako państwa bandery. W szczególności jednym z obowiązków państwa bandery jest skuteczne wykonywanie swojej jurysdykcji i kontroli pod względem administracyjnym, technicznym i społecznym nad statkami pływającymi pod jego banderą zgodnie z art. 94 konwencji UNCLOS i zasadami planu IPOA IUU. Podczas wspomnianych powyżej wizyt Komisji zidentyfikowano znaczące problemy dotyczące zdolności Curaçao w obszarze systemu zarządzania rybołówstwem i flotą w odniesieniu do jakości wdrażania środków i procedur w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru. |
| --- | --- |

(171)

Podczas wizyt Komisji w Curaçao przeprowadzonych w marcu i w czerwcu 2013 r. wykryto szereg niedociągnięć polegających na niezgodności działań Curaçao z zasadami dotyczącymi pełnienia jego roli jako państwa bandery. W szczególności jednym z obowiązków państwa bandery jest skuteczne wykonywanie swojej jurysdykcji i kontroli pod względem administracyjnym, technicznym i społecznym nad statkami pływającymi pod jego banderą zgodnie z art. 94 konwencji UNCLOS i zasadami planu IPOA IUU. Podczas wspomnianych powyżej wizyt Komisji zidentyfikowano znaczące problemy dotyczące zdolności Curaçao w obszarze systemu zarządzania rybołówstwem i flotą w odniesieniu do jakości wdrażania środków i procedur w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru.

| (172) | Po pierwsze, na podstawie informacji zgromadzonych podczas wizyt Komisji przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. ustalono również, że system kar za działania NNN jest niewystarczający i nie zapewnia skuteczności w zakresie przestrzegania prawa, nie zniechęca do jego naruszania bez względu na to, gdzie ma to miejsce, ani też nie pozbawia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku prowadzenia nielegalnej działalności. |
| --- | --- |

(172)

Po pierwsze, na podstawie informacji zgromadzonych podczas wizyt Komisji przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. ustalono również, że system kar za działania NNN jest niewystarczający i nie zapewnia skuteczności w zakresie przestrzegania prawa, nie zniechęca do jego naruszania bez względu na to, gdzie ma to miejsce, ani też nie pozbawia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku prowadzenia nielegalnej działalności.

| (173) | Po drugie, wizyty ujawniły znaczne braki w systemie identyfikowalności Curaçao. Jak ustalono podczas różnych kontroli dokumentów przeprowadzonych na miejscu, władze Curaçao istotnie nie są w stanie zapewnić identyfikowalności na wszystkie etapach działalności połowowej, tj. na etapie połowu, przeładunku, wyładunku, transportu, wywozu i obrotu. |
| --- | --- |

(173)

Po drugie, wizyty ujawniły znaczne braki w systemie identyfikowalności Curaçao. Jak ustalono podczas różnych kontroli dokumentów przeprowadzonych na miejscu, władze Curaçao istotnie nie są w stanie zapewnić identyfikowalności na wszystkie etapach działalności połowowej, tj. na etapie połowu, przeładunku, wyładunku, transportu, wywozu i obrotu.

| (174) | Po trzecie, odnotowano znaczne braki w kontroli sprawowanej przez Curaçao nad jego flotą dalekomorską. Za kontrolę nad flotą Curaçao i jej połowami odpowiada ministerstwo rozwoju gospodarczego, które jest również odpowiedzialne za wydawanie, zawieszanie i cofanie licencji połowowych. Curaçao nie posiada CMR. Biorąc pod uwagę charakterystykę techniczną floty dalekomorskiej Curaçao, zdolności Curaçao w zakresie kontroli nad zachowaniem jego floty dalekomorskiej oraz wypełnianiem obowiązków i przestrzeganiem zasad wskazują na istotną słabość pod względem administracyjnym, organizacyjnym i technicznym. Mimo że sejnery Curaçao są wyposażone w nowoczesne narzędzia przesyłania danych, ograniczone funkcje oprogramowania VMS zainstalowane w siedzibie ministerstwa rozwoju gospodarczego w połączeniu z systemem gromadzenia danych opartym na dokumentacji papierowej nie zapewniają niezbędnego poziomu kontroli i równowagi przedkładanych danych. |
| --- | --- |

(174)

Po trzecie, odnotowano znaczne braki w kontroli sprawowanej przez Curaçao nad jego flotą dalekomorską. Za kontrolę nad flotą Curaçao i jej połowami odpowiada ministerstwo rozwoju gospodarczego, które jest również odpowiedzialne za wydawanie, zawieszanie i cofanie licencji połowowych. Curaçao nie posiada CMR. Biorąc pod uwagę charakterystykę techniczną floty dalekomorskiej Curaçao, zdolności Curaçao w zakresie kontroli nad zachowaniem jego floty dalekomorskiej oraz wypełnianiem obowiązków i przestrzeganiem zasad wskazują na istotną słabość pod względem administracyjnym, organizacyjnym i technicznym. Mimo że sejnery Curaçao są wyposażone w nowoczesne narzędzia przesyłania danych, ograniczone funkcje oprogramowania VMS zainstalowane w siedzibie ministerstwa rozwoju gospodarczego w połączeniu z systemem gromadzenia danych opartym na dokumentacji papierowej nie zapewniają niezbędnego poziomu kontroli i równowagi przedkładanych danych.

| (175) | Po czwarte, władze Curaçao nie zapewniają ciągłego monitorowania otrzymywanych danych VMS. Jeżeli chodzi o słabości techniczne i operacyjne, funkcje oprogramowania wykorzystywanego do odczytywania i gromadzenia danych VMS są ograniczone. Statki pomocnicze są wyposażone w VMS i powinny systematycznie przesyłać dane, natomiast transportowce są wyposażone w VMS, ale są zobowiązane do przesyłania danych jedynie wówczas, gdy przewożą ryby. |
| --- | --- |

(175)

Po czwarte, władze Curaçao nie zapewniają ciągłego monitorowania otrzymywanych danych VMS. Jeżeli chodzi o słabości techniczne i operacyjne, funkcje oprogramowania wykorzystywanego do odczytywania i gromadzenia danych VMS są ograniczone. Statki pomocnicze są wyposażone w VMS i powinny systematycznie przesyłać dane, natomiast transportowce są wyposażone w VMS, ale są zobowiązane do przesyłania danych jedynie wówczas, gdy przewożą ryby.

| (176) | Po piąte, podczas wizyt przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. Komisja zauważyła, że koordynacja i współpraca w zakresie sprawozdawczości między statkami dalekomorskimi pływającymi pod banderą Curaçao a właściwymi organami Curaçao są niewystarczające, aby zapewnić skuteczność systemu monitorowania, kontroli i nadzoru działalności połowowej. Fakt ten wskazuje na brak zdolności Curaçao jako państwa bandery do monitorowania i kontrolowania działalności połowowej jego floty oraz do poddawania swojej jurysdykcji każdego statku pływającego pod jego banderą, jak przewidziano w art. 94 konwencji UNCLOS. Takie działania Curaçao w odniesieniu do monitorowania, kontroli i nadzoru nie są również zgodne z zaleceniami przedstawionymi w pkt 24 planu IPOA IUU, w którym państwom bandery zaleca się, aby zapewniły stosowanie kompleksowych i skutecznych środków monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do działalności połowowej. |
| --- | --- |

(176)

Po piąte, podczas wizyt przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. Komisja zauważyła, że koordynacja i współpraca w zakresie sprawozdawczości między statkami dalekomorskimi pływającymi pod banderą Curaçao a właściwymi organami Curaçao są niewystarczające, aby zapewnić skuteczność systemu monitorowania, kontroli i nadzoru działalności połowowej. Fakt ten wskazuje na brak zdolności Curaçao jako państwa bandery do monitorowania i kontrolowania działalności połowowej jego floty oraz do poddawania swojej jurysdykcji każdego statku pływającego pod jego banderą, jak przewidziano w art. 94 konwencji UNCLOS. Takie działania Curaçao w odniesieniu do monitorowania, kontroli i nadzoru nie są również zgodne z zaleceniami przedstawionymi w pkt 24 planu IPOA IUU, w którym państwom bandery zaleca się, aby zapewniły stosowanie kompleksowych i skutecznych środków monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do działalności połowowej.

| (177) | Po szóste, niewystarczające zasoby kadrowe, brak bieżącej weryfikacji dokładności danych przesyłanych przez statki oraz brak szczegółowych procedur weryfikacyjnych i wyspecjalizowanej weryfikacji w wytycznych lub podręcznikach procedur dla urzędników ministerstwa rozwoju gospodarczego stanowią naruszenie zobowiązań międzynarodowych Curaçao jako państwa bandery, zwłaszcza w odniesieniu do art. 94 konwencji UNCLOS. Podobnie Curaçao nie wdrożyło zaleceń planu IPOA IUU, w szczególności określonych w pkt 34. |
| --- | --- |

(177)

Po szóste, niewystarczające zasoby kadrowe, brak bieżącej weryfikacji dokładności danych przesyłanych przez statki oraz brak szczegółowych procedur weryfikacyjnych i wyspecjalizowanej weryfikacji w wytycznych lub podręcznikach procedur dla urzędników ministerstwa rozwoju gospodarczego stanowią naruszenie zobowiązań międzynarodowych Curaçao jako państwa bandery, zwłaszcza w odniesieniu do art. 94 konwencji UNCLOS. Podobnie Curaçao nie wdrożyło zaleceń planu IPOA IUU, w szczególności określonych w pkt 34.

| (178) | Biorąc pod uwagę sytuację opisaną w motywach 173–176, Curaçao nie wykazało, że spełnia warunki określone w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę. |
| --- | --- |

(178)

Biorąc pod uwagę sytuację opisaną w motywach 173–176, Curaçao nie wykazało, że spełnia warunki określone w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek podnoszący jego banderę oraz jego kapitana, oficerów i załogę.

| (179) | Curaçao nie wypełniło również międzynarodowych zobowiązań prawnych wynikających z art. 118 konwencji UNCLOS, który reguluje współpracę państw w zakresie ochrony żywych zasobów i zarządzania nimi. Mianowicie brak formalnie ustanowionego Centrum Monitorowania Rybołówstwa działającego w sposób stały i będącego pojedynczym punktem kontaktowym stanowi poważną przeszkodę w skutecznej współpracy z państwami trzecimi, które uczestniczą w przeładunku lub wyładunku gatunków tuńczyka prowadzonym przez statki Curaçao. |
| --- | --- |

(179)

Curaçao nie wypełniło również międzynarodowych zobowiązań prawnych wynikających z art. 118 konwencji UNCLOS, który reguluje współpracę państw w zakresie ochrony żywych zasobów i zarządzania nimi. Mianowicie brak formalnie ustanowionego Centrum Monitorowania Rybołówstwa działającego w sposób stały i będącego pojedynczym punktem kontaktowym stanowi poważną przeszkodę w skutecznej współpracy z państwami trzecimi, które uczestniczą w przeładunku lub wyładunku gatunków tuńczyka prowadzonym przez statki Curaçao.

| (180) | W związku z powyższym Curaçao nie wykazało, że współpracuje z innymi państwami i koordynuje z nimi swoje działania w zakresie zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania w sposób zgodny z postanowieniami pkt 28 planu IPOA IUU, w szczególności pkt 28 ust. 6, który stanowi, że państwa powinny rozwinąć mechanizmy współpracy umożliwiające między innymi szybkie reagowanie na połowy NNN. |
| --- | --- |

(180)

W związku z powyższym Curaçao nie wykazało, że współpracuje z innymi państwami i koordynuje z nimi swoje działania w zakresie zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania w sposób zgodny z postanowieniami pkt 28 planu IPOA IUU, w szczególności pkt 28 ust. 6, który stanowi, że państwa powinny rozwinąć mechanizmy współpracy umożliwiające między innymi szybkie reagowanie na połowy NNN.

| (181) | Jeżeli chodzi o system świadectw połowowych, podczas wizyt Komisji przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. zauważono, że w systemie zarządzania zatwierdzeniami świadectw połowowych stosowanym w Curaçao występuje kilka luk. Władze Curaçao zatwierdzały świadectwa połowowe, nie przeprowadzając faktycznej weryfikacji i nie sprawdzając informacji na miejscu, co jest sprzeczne z wymogami określonymi w zaleceniu ICCAT 09-11 (38). Ponadto zidentyfikowano zupełny brak współpracy między władzami Curaçao a państwami, w których miał miejsce wyładunek (tj. Wybrzeżem Kości Słoniowej, Senegalem, Ghaną). System świadectw połowowych opiera się całkowicie na kontroli dokumentów. Ruch statków na morzu można monitorować za pomocą VMS, jednak podstawowy system kontroli ruchu statków nie pozwala na gromadzenie danych historycznych i nie wysyła ostrzeżeń. Fakty te świadczą o nieprzestrzeganiu przez Curaçao przepisów określonych w art. 118 i 119 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(181)

Jeżeli chodzi o system świadectw połowowych, podczas wizyt Komisji przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. zauważono, że w systemie zarządzania zatwierdzeniami świadectw połowowych stosowanym w Curaçao występuje kilka luk. Władze Curaçao zatwierdzały świadectwa połowowe, nie przeprowadzając faktycznej weryfikacji i nie sprawdzając informacji na miejscu, co jest sprzeczne z wymogami określonymi w zaleceniu ICCAT 09-11 (38). Ponadto zidentyfikowano zupełny brak współpracy między władzami Curaçao a państwami, w których miał miejsce wyładunek (tj. Wybrzeżem Kości Słoniowej, Senegalem, Ghaną). System świadectw połowowych opiera się całkowicie na kontroli dokumentów. Ruch statków na morzu można monitorować za pomocą VMS, jednak podstawowy system kontroli ruchu statków nie pozwala na gromadzenie danych historycznych i nie wysyła ostrzeżeń. Fakty te świadczą o nieprzestrzeganiu przez Curaçao przepisów określonych w art. 118 i 119 konwencji UNCLOS.

| (182) | Jeżeli chodzi o zatwierdzanie świadectw połowowych, środki kontroli inne niż VMS są niedostępne. W związku z tym w przypadku statków stale prowadzących połowy poza wodami Curaçao oraz wyładowujących lub przeładowujących większość połowów w Wybrzeżu Kości Słoniowej i Angoli, władze Curaçao polegają wyłącznie na sprawozdaniach podmiotów. W portach, w których następuje wyładunek lub przeładunek, nie przeprowadza się żadnych kontroli. Ponadto nie nawiązano współpracy z państwami, w których odbywa się wyładunek lub przeładunek. |
| --- | --- |

(182)

Jeżeli chodzi o zatwierdzanie świadectw połowowych, środki kontroli inne niż VMS są niedostępne. W związku z tym w przypadku statków stale prowadzących połowy poza wodami Curaçao oraz wyładowujących lub przeładowujących większość połowów w Wybrzeżu Kości Słoniowej i Angoli, władze Curaçao polegają wyłącznie na sprawozdaniach podmiotów. W portach, w których następuje wyładunek lub przeładunek, nie przeprowadza się żadnych kontroli. Ponadto nie nawiązano współpracy z państwami, w których odbywa się wyładunek lub przeładunek.

| (183) | Curaçao nie opracowało systemu sprawozdawczości dotyczącej połowów, który zapewniałby rejestrowanie wszystkich połowów w czasie rzeczywistym, ani nie opracowało elektronicznego systemu prowadzenia dziennika pokładowego. Dlatego też Curaçao nie zapewniło pełnej kontroli i identyfikowalności, skutecznych kontroli krzyżowych pozycji VMS, wyładunku, informacji dotyczących wyładunku i przeładunku. Działania Curaçao prowadzone w tym zakresie są zatem niezgodne z zaleceniami określonymi w pkt 28 planu IPOA IUU. |
| --- | --- |

(183)

Curaçao nie opracowało systemu sprawozdawczości dotyczącej połowów, który zapewniałby rejestrowanie wszystkich połowów w czasie rzeczywistym, ani nie opracowało elektronicznego systemu prowadzenia dziennika pokładowego. Dlatego też Curaçao nie zapewniło pełnej kontroli i identyfikowalności, skutecznych kontroli krzyżowych pozycji VMS, wyładunku, informacji dotyczących wyładunku i przeładunku. Działania Curaçao prowadzone w tym zakresie są zatem niezgodne z zaleceniami określonymi w pkt 28 planu IPOA IUU.

| (184) | Krajowy dekret w sprawie rybołówstwa na pełnym morzu (Landsbesluit visserij op volle zee – BIP nr 109) z dnia 7 października 2010 r. jest podstawowym aktem prawnym dotyczącym rybołówstwa w Curaçao, który reguluje międzynarodowy sektor rybołówstwa. W krajowym dekrecie z 2010 r. ustanawia się międzynarodowy system licencyjny. Tekst prawny zawiera przepisy dotyczące przeładunku, obowiązków w zakresie sprawozdawczości i VMS. |
| --- | --- |

(184)

Krajowy dekret w sprawie rybołówstwa na pełnym morzu (Landsbesluit visserij op volle zee – BIP nr 109) z dnia 7 października 2010 r. jest podstawowym aktem prawnym dotyczącym rybołówstwa w Curaçao, który reguluje międzynarodowy sektor rybołówstwa. W krajowym dekrecie z 2010 r. ustanawia się międzynarodowy system licencyjny. Tekst prawny zawiera przepisy dotyczące przeładunku, obowiązków w zakresie sprawozdawczości i VMS.

| (185) | Krajowy dekret w sprawie rybołówstwa z 1991 r. (Visserijlandsverordening) jest podstawowym krajowym aktem prawnym dotyczącym rybołówstwa, który określa przepisy i regulacje obowiązujące w odniesieniu do połowów na wodach terytorialnych Curaçao i na jego obszarze połowowym. |
| --- | --- |

(185)

Krajowy dekret w sprawie rybołówstwa z 1991 r. (Visserijlandsverordening) jest podstawowym krajowym aktem prawnym dotyczącym rybołówstwa, który określa przepisy i regulacje obowiązujące w odniesieniu do połowów na wodach terytorialnych Curaçao i na jego obszarze połowowym.

| (186) | Jeżeli chodzi o ramy prawne i administracyjne Curaçao, podczas wizyt przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. Komisja wykazała braki w ustanowionych strukturach i systemach Curaçao. Mianowicie, Curaçao nie stworzyło rejestru naruszeń i kar, który ułatwiłby proces weryfikacji wcześniejszej działalności połowowej NNN prowadzonej przez właścicieli statków. Ogólna wysokość kar administracyjnych i grzywien jest niewystarczająca, dlatego też nie można uznać systemu kar za spójny i odstraszający. Według informacji przedstawionych przez Curaçao w ustawodawstwie tego państwa nie przewiduje się środków egzekucji na drodze administracyjnej. Dlatego też nie jest możliwe nałożenie grzywny administracyjnej na poszczególne podmioty odpowiedzialne za naruszenia polegające na połowach NNN ani też podjęcie przez rząd Curaçao środków prewencyjnych i egzekucyjnych. Działając w sposób opisany powyżej, Curaçao nie przestrzega warunków określonych w art. 94 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(186)

Jeżeli chodzi o ramy prawne i administracyjne Curaçao, podczas wizyt przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. Komisja wykazała braki w ustanowionych strukturach i systemach Curaçao. Mianowicie, Curaçao nie stworzyło rejestru naruszeń i kar, który ułatwiłby proces weryfikacji wcześniejszej działalności połowowej NNN prowadzonej przez właścicieli statków. Ogólna wysokość kar administracyjnych i grzywien jest niewystarczająca, dlatego też nie można uznać systemu kar za spójny i odstraszający. Według informacji przedstawionych przez Curaçao w ustawodawstwie tego państwa nie przewiduje się środków egzekucji na drodze administracyjnej. Dlatego też nie jest możliwe nałożenie grzywny administracyjnej na poszczególne podmioty odpowiedzialne za naruszenia polegające na połowach NNN ani też podjęcie przez rząd Curaçao środków prewencyjnych i egzekucyjnych. Działając w sposób opisany powyżej, Curaçao nie przestrzega warunków określonych w art. 94 konwencji UNCLOS.

| (187) | W trakcie wizyt Komisji przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. oraz w następstwie informacji przekazanych przez Curaçao Komisja zauważyła, że pomimo stwierdzonych braków w ramach prawnych i administracyjnych Curaçao właściwe organy Curaçao nie podjęły działań w celu wszczęcia niezbędnych procedur dotyczących przyjęcia kodeksu postępowania w sprawie połowów NNN i zmiany przepisów prawa Curaçao w zakresie rybołówstwa. |
| --- | --- |

(187)

W trakcie wizyt Komisji przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. oraz w następstwie informacji przekazanych przez Curaçao Komisja zauważyła, że pomimo stwierdzonych braków w ramach prawnych i administracyjnych Curaçao właściwe organy Curaçao nie podjęły działań w celu wszczęcia niezbędnych procedur dotyczących przyjęcia kodeksu postępowania w sprawie połowów NNN i zmiany przepisów prawa Curaçao w zakresie rybołówstwa.

| (188) | W związku z tym ze zgromadzonych przez Komisję dowodów wynika, że działania Curaçao w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych nie są zgodne również z zaleceniami określonymi w pkt 21 planu IPOA IUU, w którym zaleca się państwom zapewnienie odpowiednio surowych kar za połowy NNN prowadzone przez statki w celu skutecznego zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, a także w celu pozbawiania sprawców korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów. |
| --- | --- |

(188)

W związku z tym ze zgromadzonych przez Komisję dowodów wynika, że działania Curaçao w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych nie są zgodne również z zaleceniami określonymi w pkt 21 planu IPOA IUU, w którym zaleca się państwom zapewnienie odpowiednio surowych kar za połowy NNN prowadzone przez statki w celu skutecznego zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, a także w celu pozbawiania sprawców korzyści uzyskanych w wyniku takich połowów.

| (189) | W odniesieniu do obecnych możliwości władz Curaçao wskaźnik rozwoju społecznego ONZ nie zawiera informacji na temat poziomu rozwoju Curaçao. Według wskaźnika rozwoju światowego Banku Światowego (39) Curaçao uznaje się za państwo o wysokich dochodach. Uwzględniając pozycję tego państwa, uznaje się, że przeprowadzenie analizy obecnych możliwości właściwych organów Curaçao nie jest konieczne. |
| --- | --- |

(189)

W odniesieniu do obecnych możliwości władz Curaçao wskaźnik rozwoju społecznego ONZ nie zawiera informacji na temat poziomu rozwoju Curaçao. Według wskaźnika rozwoju światowego Banku Światowego (39) Curaçao uznaje się za państwo o wysokich dochodach. Uwzględniając pozycję tego państwa, uznaje się, że przeprowadzenie analizy obecnych możliwości właściwych organów Curaçao nie jest konieczne.

| (190) | Na podstawie informacji uzyskanych podczas wizyt przeprowadzonych przez Komisję w marcu i czerwcu 2013 r. nie można utrzymywać, że władzom Curaçao brakuje zasobów finansowych. Brakuje im raczej niezbędnego otoczenia prawno-administracyjnego i uprawnień do pełnienia ich obowiązków. Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z zaleceniami zawartymi w pkt 85 i 86 planu IPOA IUU dotyczącymi szczególnych wymogów dla krajów rozwijających się Komisja udzielała wsparcia Curaçao w zakresie stosowania rozporządzenia w sprawie połowów NNN, realizując specjalny program pomocy technicznej finansowany przez Komisję (40). |
| --- | --- |

(190)

Na podstawie informacji uzyskanych podczas wizyt przeprowadzonych przez Komisję w marcu i czerwcu 2013 r. nie można utrzymywać, że władzom Curaçao brakuje zasobów finansowych. Brakuje im raczej niezbędnego otoczenia prawno-administracyjnego i uprawnień do pełnienia ich obowiązków. Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z zaleceniami zawartymi w pkt 85 i 86 planu IPOA IUU dotyczącymi szczególnych wymogów dla krajów rozwijających się Komisja udzielała wsparcia Curaçao w zakresie stosowania rozporządzenia w sprawie połowów NNN, realizując specjalny program pomocy technicznej finansowany przez Komisję (40).

| (191) | Uwzględniając wszystkie powyższe ustalenia, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 31 ust. 5 lit. b) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Curaçao nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do współpracy i działań w zakresie egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

(191)

Uwzględniając wszystkie powyższe ustalenia, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 31 ust. 5 lit. b) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Curaçao nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do współpracy i działań w zakresie egzekwowania prawa.

7.3.   Niewypełnienie obowiązku wdrażania zasad międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

| (192) | Curaçao ratyfikowało konwencję UNCLOS. Ponadto Curaçao jest współpracującym państwem nieczłonkowskim ICCAT od dnia 17 listopada 2010 r. |
| --- | --- |

(192)

Curaçao ratyfikowało konwencję UNCLOS. Ponadto Curaçao jest współpracującym państwem nieczłonkowskim ICCAT od dnia 17 listopada 2010 r.

| (193) | Aby wyjaśnić bardziej szczegółowo wdrażanie przepisów międzynarodowych przez Curaçao, należy zauważyć, że Królestwo Niderlandów, w imieniu Antyli Holenderskich, ratyfikowało konwencję UNCLOS w 2007 r., a wszystkie instrumenty prawne przyjęte przez Antyle Holenderskie przed dniem 10 października 2010 r. są stosowane w Curaçao. |
| --- | --- |

(193)

Aby wyjaśnić bardziej szczegółowo wdrażanie przepisów międzynarodowych przez Curaçao, należy zauważyć, że Królestwo Niderlandów, w imieniu Antyli Holenderskich, ratyfikowało konwencję UNCLOS w 2007 r., a wszystkie instrumenty prawne przyjęte przez Antyle Holenderskie przed dniem 10 października 2010 r. są stosowane w Curaçao.

| (194) | Komisja przeanalizowała wszystkie informacje uznane za istotne w odniesieniu do statusu Curaçao jako współpracującego państwa nieczłonkowskiego ICCAT. Komisja przeanalizowała również wszystkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do zgody Curaçao na stosowanie środków ochrony i zarządzania przyjętych przez ICCAT. |
| --- | --- |

(194)

Komisja przeanalizowała wszystkie informacje uznane za istotne w odniesieniu do statusu Curaçao jako współpracującego państwa nieczłonkowskiego ICCAT. Komisja przeanalizowała również wszystkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do zgody Curaçao na stosowanie środków ochrony i zarządzania przyjętych przez ICCAT.

| (195) | Komisja przeanalizowała informacje udostępnione przez ICCAT dotyczące zgodności działań. W tym celu Komisja wykorzystała podsumowujące tabele zgodności ICCAT (41). |
| --- | --- |

(195)

Komisja przeanalizowała informacje udostępnione przez ICCAT dotyczące zgodności działań. W tym celu Komisja wykorzystała podsumowujące tabele zgodności ICCAT (41).

| (196) | Jeżeli chodzi o rok 2012, Komitet ds. Zgodności ze Środkami Ochrony i Zarządzania ICCAT wykazał, że Curaçao nie wywiązało się z obowiązku terminowego przedkładania ICCAT sprawozdań, statystyk i danych. W podsumowujących tabelach dotyczących zgodności zawartych w sprawozdaniu z posiedzenia komitetu ds. zgodności (42) zarzucono Curaçao, że ze zwłoką lub w sposób niekompletny przedstawiło następujące dokumenty: dane dotyczące „zadania I” zawierające charakterystykę floty w odniesieniu do sprawozdań/statystyk rocznych; sprawozdania z działań wewnętrznych (statki o długości przekraczającej 20 metrów) podjętych w odniesieniu do środków ochrony i zarządzania; informacje na temat porozumień w sprawie dostępu; sprawozdania z przeładunku; tabele dotyczące zgodności w odniesieniu do kwot i limitów połowowych. Powyższe przypadki nieprzestrzegania przepisów i zaleceń ICCAT (głównie zalecenia ICCAT 11-12) w połączeniu z innymi elementami wyróżnionymi w sekcji 7.1 i 7.2 niniejszej decyzji wskazują na istnienie braków, jeżeli chodzi o wywiązywanie się przez Curaçao z obowiązków dotyczących środków ochrony i zarządzania spoczywających na nim jako na państwie bandery, jak określono w art. 117 i 118 konwencji UNCLOS. |
| --- | --- |

(196)

Jeżeli chodzi o rok 2012, Komitet ds. Zgodności ze Środkami Ochrony i Zarządzania ICCAT wykazał, że Curaçao nie wywiązało się z obowiązku terminowego przedkładania ICCAT sprawozdań, statystyk i danych. W podsumowujących tabelach dotyczących zgodności zawartych w sprawozdaniu z posiedzenia komitetu ds. zgodności (42) zarzucono Curaçao, że ze zwłoką lub w sposób niekompletny przedstawiło następujące dokumenty: dane dotyczące „zadania I” zawierające charakterystykę floty w odniesieniu do sprawozdań/statystyk rocznych; sprawozdania z działań wewnętrznych (statki o długości przekraczającej 20 metrów) podjętych w odniesieniu do środków ochrony i zarządzania; informacje na temat porozumień w sprawie dostępu; sprawozdania z przeładunku; tabele dotyczące zgodności w odniesieniu do kwot i limitów połowowych. Powyższe przypadki nieprzestrzegania przepisów i zaleceń ICCAT (głównie zalecenia ICCAT 11-12) w połączeniu z innymi elementami wyróżnionymi w sekcji 7.1 i 7.2 niniejszej decyzji wskazują na istnienie braków, jeżeli chodzi o wywiązywanie się przez Curaçao z obowiązków dotyczących środków ochrony i zarządzania spoczywających na nim jako na państwie bandery, jak określono w art. 117 i 118 konwencji UNCLOS.

| (197) | W odniesieniu do polityki dotyczącej floty Komisja ustaliła, że wszystkie statki przemysłowe Curaçao są własnością zagranicznych armatorów, w związku z czym Curaçao może jedynie ustalić właściciela rzeczywistego statku. Komisja uważa, że istnienie informacji na temat danych właścicieli rzeczywistych nie stanowi wystarczającego dowodu na istnienie rzeczywistego związku między państwem bandery a statkami, i uznaje tę sytuację za niezgodną z przepisami określonymi w art. 91 konwencji UNCLOS odnośnie do przynależności państwowej statków. |
| --- | --- |

(197)

W odniesieniu do polityki dotyczącej floty Komisja ustaliła, że wszystkie statki przemysłowe Curaçao są własnością zagranicznych armatorów, w związku z czym Curaçao może jedynie ustalić właściciela rzeczywistego statku. Komisja uważa, że istnienie informacji na temat danych właścicieli rzeczywistych nie stanowi wystarczającego dowodu na istnienie rzeczywistego związku między państwem bandery a statkami, i uznaje tę sytuację za niezgodną z przepisami określonymi w art. 91 konwencji UNCLOS odnośnie do przynależności państwowej statków.

| (198) | Ponadto na podstawie informacji uzyskanych podczas wizyt przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. ustalono, że rejestracji statków rybackich prowadzących działalność na morzu pełnym dokonuje jeden organ (organ administracji morskiej Curaçao – MAC), natomiast za wszystkie czynności związane z zarządzaniem i monitorowaniem odpowiada inny organ (ministerstwo rozwoju gospodarczego – MED). Taki podział zadań wymaga od właściwych organów ścisłej koordynacji i współpracy. Podczas wizyt przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. Komisja zauważyła, że tego rodzaju współpraca między organem administracji morskiej a ministerstwem rozwoju gospodarczego nie istnieje. Z faktów ustalonych podczas tych wizyt Komisji wynika również, że przy przeprowadzaniu procedur rejestracji statku w Curaçao nie uwzględnia się historii udziału statków i ich właścicieli w działalności NNN. Wykazano, że właściwe organy Curaçao, rejestrując statek, nie sprawdzały historii statku ani jego ewentualnego udziału w działalności NNN. Oznacza to, że Curaçao nie przestrzega wymogów dotyczących rejestracji statków lub przyznania bandery określonych w zaleceniu 05-07 ICCAT i nie zachowuje zgodności z art. 94 konwencji UNCLOS. Działania Curaçao w odniesieniu do rejestracji statków rybackich nie są również zgodne z zaleceniami określonymi w pkt 36 i 38 planu IPOA IUU, w których zaleca się państwom bandery unikanie rejestrowania statków, które w przeszłości nie przestrzegały przepisów, i zachęca się państwa bandery do powstrzymywania statków od rejestrowania się pod inną banderą w celu uniknięcia konieczności stosowania środków ochrony i zarządzania lub przepisów przyjętych na poziomie krajowym, regionalnym lub globalnym. Ponadto opisane powyżej działania Curaçao dotyczące rejestracji statków rybackich nie są również zgodne z zaleceniami określonymi w pkt 39 planu IPOA IUU, w którym zaleca się państwom podjęcie wszelkich możliwych kroków, takich jak nieudzielanie statkowi zezwolenia na połowy i prawa do podnoszenia bandery danego państwa, tak aby zapobiec częstym i nagłym zmianom bandery statku w celu obejścia środków ochrony i zarządzania lub przepisów. |
| --- | --- |

(198)

Ponadto na podstawie informacji uzyskanych podczas wizyt przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. ustalono, że rejestracji statków rybackich prowadzących działalność na morzu pełnym dokonuje jeden organ (organ administracji morskiej Curaçao – MAC), natomiast za wszystkie czynności związane z zarządzaniem i monitorowaniem odpowiada inny organ (ministerstwo rozwoju gospodarczego – MED). Taki podział zadań wymaga od właściwych organów ścisłej koordynacji i współpracy. Podczas wizyt przeprowadzonych w marcu i czerwcu 2013 r. Komisja zauważyła, że tego rodzaju współpraca między organem administracji morskiej a ministerstwem rozwoju gospodarczego nie istnieje. Z faktów ustalonych podczas tych wizyt Komisji wynika również, że przy przeprowadzaniu procedur rejestracji statku w Curaçao nie uwzględnia się historii udziału statków i ich właścicieli w działalności NNN. Wykazano, że właściwe organy Curaçao, rejestrując statek, nie sprawdzały historii statku ani jego ewentualnego udziału w działalności NNN. Oznacza to, że Curaçao nie przestrzega wymogów dotyczących rejestracji statków lub przyznania bandery określonych w zaleceniu 05-07 ICCAT i nie zachowuje zgodności z art. 94 konwencji UNCLOS. Działania Curaçao w odniesieniu do rejestracji statków rybackich nie są również zgodne z zaleceniami określonymi w pkt 36 i 38 planu IPOA IUU, w których zaleca się państwom bandery unikanie rejestrowania statków, które w przeszłości nie przestrzegały przepisów, i zachęca się państwa bandery do powstrzymywania statków od rejestrowania się pod inną banderą w celu uniknięcia konieczności stosowania środków ochrony i zarządzania lub przepisów przyjętych na poziomie krajowym, regionalnym lub globalnym. Ponadto opisane powyżej działania Curaçao dotyczące rejestracji statków rybackich nie są również zgodne z zaleceniami określonymi w pkt 39 planu IPOA IUU, w którym zaleca się państwom podjęcie wszelkich możliwych kroków, takich jak nieudzielanie statkowi zezwolenia na połowy i prawa do podnoszenia bandery danego państwa, tak aby zapobiec częstym i nagłym zmianom bandery statku w celu obejścia środków ochrony i zarządzania lub przepisów.

| (199) | Co więcej, oprócz rejestru krajowego Curaçao prowadzi również rejestr statków bez załogi, zezwalając statkom pływającym pod banderą innego państwa na tymczasowe pływanie pod banderą Curaçao. Należy zauważyć, że władze Curaçao w przypadku wpisania statku nienależącego do Curaçao do swojego rejestru statków bez załogi informują o tym drugie państwo bandery. W takich przypadkach władze Curaçao nie przeprowadzają dodatkowej weryfikacji podmiotów ani właścicieli rzeczywistych statków. Należy również zauważyć, że zdarzały się przypadki, w których transportowce pływające pod banderą Curaçao były zarejestrowane w ICCAT przez inne państwo (Filipiny) bez powiadomienia o tym władz Curaçao. Podsumowując, tego rodzaju praktyka stosowana przez Curaçao jest niezgodna z art. 94 konwencji UNCLOS, w którym określono obowiązki państw bandery w odniesieniu do statków pływających pod ich banderą. Należy zauważyć, że Międzynarodowa Federacja Pracowników Transportu (ITF) uznaje Curaçao za tanią banderę (43). |
| --- | --- |

(199)

Co więcej, oprócz rejestru krajowego Curaçao prowadzi również rejestr statków bez załogi, zezwalając statkom pływającym pod banderą innego państwa na tymczasowe pływanie pod banderą Curaçao. Należy zauważyć, że władze Curaçao w przypadku wpisania statku nienależącego do Curaçao do swojego rejestru statków bez załogi informują o tym drugie państwo bandery. W takich przypadkach władze Curaçao nie przeprowadzają dodatkowej weryfikacji podmiotów ani właścicieli rzeczywistych statków. Należy również zauważyć, że zdarzały się przypadki, w których transportowce pływające pod banderą Curaçao były zarejestrowane w ICCAT przez inne państwo (Filipiny) bez powiadomienia o tym władz Curaçao. Podsumowując, tego rodzaju praktyka stosowana przez Curaçao jest niezgodna z art. 94 konwencji UNCLOS, w którym określono obowiązki państw bandery w odniesieniu do statków pływających pod ich banderą. Należy zauważyć, że Międzynarodowa Federacja Pracowników Transportu (ITF) uznaje Curaçao za tanią banderę (43).

| (200) | Należy wreszcie zauważyć, że wbrew zaleceniom zawartym w pkt 25–27 planu IPOA IUU Curaçao nie opracowało krajowego planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN. |
| --- | --- |

(200)

Należy wreszcie zauważyć, że wbrew zaleceniom zawartym w pkt 25–27 planu IPOA IUU Curaçao nie opracowało krajowego planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN.

| (201) | Uwzględniając wszystkie powyższe ustalenia, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Curaçao nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych zasad, regulacji i środków ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

(201)

Uwzględniając wszystkie powyższe ustalenia, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Curaçao nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych zasad, regulacji i środków ochrony i zarządzania.

7.4.   Szczególne ograniczenia krajów rozwijających się

| (202) | Przypomina się, że Curaçao nie zostało wymienione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1905/2006, w którym państwa klasyfikuje się w zależności od ich poziomu rozwoju, oraz że brak jest jakichkolwiek informacji na temat poziomu rozwoju Curaçao we wskaźniku rozwoju społecznego ONZ. Natomiast według wskaźnika rozwoju światowego Banku Światowego z 2013 r. (44) Curaçao uznaje się za państwo o wysokich dochodach. |
| --- | --- |

(202)

Przypomina się, że Curaçao nie zostało wymienione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1905/2006, w którym państwa klasyfikuje się w zależności od ich poziomu rozwoju, oraz że brak jest jakichkolwiek informacji na temat poziomu rozwoju Curaçao we wskaźniku rozwoju społecznego ONZ. Natomiast według wskaźnika rozwoju światowego Banku Światowego z 2013 r. (44) Curaçao uznaje się za państwo o wysokich dochodach.

| (203) | Uwzględniając ustalenia z wizyt i wskaźnik rozwoju światowego Banku Światowego, nie można uznać Curaçao za państwo o szczególnych ograniczeniach bezpośrednio wynikających z jego poziomu rozwoju. Nie można było znaleźć bezpośredniego dowodu na to, że niewypełnienie przez Curaçao obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jest spowodowane brakiem rozwoju. Podobnie nie istnieje żaden konkretny dowód na korelację między stwierdzonymi uchybieniami w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru działalności połowowej a brakiem zdolności i infrastruktury. |
| --- | --- |

(203)

Uwzględniając ustalenia z wizyt i wskaźnik rozwoju światowego Banku Światowego, nie można uznać Curaçao za państwo o szczególnych ograniczeniach bezpośrednio wynikających z jego poziomu rozwoju. Nie można było znaleźć bezpośredniego dowodu na to, że niewypełnienie przez Curaçao obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jest spowodowane brakiem rozwoju. Podobnie nie istnieje żaden konkretny dowód na korelację między stwierdzonymi uchybieniami w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru działalności połowowej a brakiem zdolności i infrastruktury.

| (204) | Należy jednak także zauważyć, że w 2011 r. Komisja sfinansowała już szczegółowe działanie w zakresie pomocy technicznej dla Curaçao w dziedzinie walki z połowami NNN (45). Nie istnieją żadne dowody na to, że Curaçao uwzględniło wskazówki dotyczące usunięcia wspomnianych uchybień. |
| --- | --- |

(204)

Należy jednak także zauważyć, że w 2011 r. Komisja sfinansowała już szczegółowe działanie w zakresie pomocy technicznej dla Curaçao w dziedzinie walki z połowami NNN (45). Nie istnieją żadne dowody na to, że Curaçao uwzględniło wskazówki dotyczące usunięcia wspomnianych uchybień.

| (205) | Uwzględniając wszystkie powyższe ustalenia, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Curaçao nie ma negatywnego wpływu na jego stopień zaawansowania i ogólne wyniki w odniesieniu do rybołówstwa. |
| --- | --- |

(205)

Uwzględniając wszystkie powyższe ustalenia, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Curaçao nie ma negatywnego wpływu na jego stopień zaawansowania i ogólne wyniki w odniesieniu do rybołówstwa.

8.   WNIOSKI DOTYCZĄCE MOŻLIWOŚCI UZNANIA PAŃSTW TRZECICH ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE

| (206) | Biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte powyżej w odniesieniu do niewywiązania się przez Curaçao, Ghanę i Koreę z obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwach bandery, państwach portu, państwach nadbrzeżnych lub państwach zbytu oraz w odniesieniu do niepodjęcia działania w celu zapobiegnięcia połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, państwa te należy powiadomić o możliwości uznania za państwa, które zdaniem Komisji są niewspółpracującymi państwami trzecimi w zakresie zwalczania połowów NNN. |
| --- | --- |

(206)

Biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte powyżej w odniesieniu do niewywiązania się przez Curaçao, Ghanę i Koreę z obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwach bandery, państwach portu, państwach nadbrzeżnych lub państwach zbytu oraz w odniesieniu do niepodjęcia działania w celu zapobiegnięcia połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, państwa te należy powiadomić o możliwości uznania za państwa, które zdaniem Komisji są niewspółpracującymi państwami trzecimi w zakresie zwalczania połowów NNN.

| (207) | Zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna powiadomić Curaçao, Ghanę i Koreę o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie. Komisja powinna również podjąć wszelkie działania określone w art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN w odniesieniu do Curaçao, Ghany i Korei. Do celów dobrej administracji należy ustalić okres, w którym wymienione państwa mogą przedstawiać pisemne odpowiedzi na powiadomienie i dokonać naprawy sytuacji. |
| --- | --- |

(207)

Zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna powiadomić Curaçao, Ghanę i Koreę o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie. Komisja powinna również podjąć wszelkie działania określone w art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN w odniesieniu do Curaçao, Ghany i Korei. Do celów dobrej administracji należy ustalić okres, w którym wymienione państwa mogą przedstawiać pisemne odpowiedzi na powiadomienie i dokonać naprawy sytuacji.

| (208) | Ponadto powiadomienie Curaçao, Ghany i Korei o możliwości uznania za państwa, które zdaniem Komisji są państwami niewspółpracującymi do celów niniejszej decyzji, nie wyklucza ani nie powoduje automatycznie żadnego późniejszego działania podejmowanego przez Komisję lub Radę na potrzeby określenia i ustanowienia wykazu państw niewspółpracujących, |
| --- | --- |

(208)

Ponadto powiadomienie Curaçao, Ghany i Korei o możliwości uznania za państwa, które zdaniem Komisji są państwami niewspółpracującymi do celów niniejszej decyzji, nie wyklucza ani nie powoduje automatycznie żadnego późniejszego działania podejmowanego przez Komisję lub Radę na potrzeby określenia i ustanowienia wykazu państw niewspółpracujących,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Niniejszym powiadamia się Curaçao, Republikę Ghany i Republikę Korei o możliwości uznania za państwa trzecie, które zdaniem Komisji są niewspółpracującymi państwami trzecimi w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

Maria DAMANAKI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

1

(2)  W sprawie państwa zbytu i odpowiednich środków zob. pkt 65–76 międzynarodowego planu działania FAO na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania oraz art. 11 ust. 2 Kodeksu odpowiedzialnego rybołówstwa FAO z 1995 r.

2

(3)  Pismo Qatar Investment Authority (QIA) z dnia 12 lipca 2011 r.

3

(4)  OECD, sprawozdanie „Ownership and Control of Ships”, pochodzące ze strony internetowej: http://www.oecd.org/dataoecd/53/9/17846120.pdf

4

(5)  FAO, „Comprehensive record of fishing vessels, refrigerated transport vessels, supply vessels and beneficial ownership”, sprawozdanie z badania przeprowadzonego przez Departament Rybołówstwa FAO, marzec 2010 r., pochodzące ze strony internetowej: ftp://ftp.fao.org/FI/DOCUMENT/global_record/eims_272369.pdf i plan IPOA IUU, pkt 18.

5

(6)  Korea podpisała umowy w sprawie połowów z 13 państwami (Rosją, Japonią, Chinami, Tuvalu, Wyspami Salomona, Kiribati, Papuą-Nową Gwineą, Wyspami Cooka, Francją, Iranem, Australią, Mauretanią i Ekwadorem).

6

(7)  Sprawozdanie Krajowej Służby Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych, s. 24.

7

(8)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://hdr.undp.org/en/statistics/

8

(9)  CCAMLR, sprawozdanie z trzydziestego posiedzenia Komisji, Australia, Hobart, 24 października–4 listopada 2011 r., CCAMLR-XXX, pkt 9.12–9.28.

9

(10)  Sprawozdanie IOTC w sprawie zgodności dotyczące Korei przygotowane przez Komitet ds. Zgodności, 8. sesja Komitetu ds. Zgodności, 14–16 marca 2011 r., IOTC-2011-S15-CoC25Rev1[E].

10

(11)  Sprawozdanie IOTC w sprawie zgodności z dnia 10 marca 2012 r., IOTC-2012-CoC09-CR14_Rev1[E].

11

(12)  Okólnik IOTC z dnia 12 lutego 2013 r.

12

(13)  Pismo ICCAT w sprawie uznania za niewspółpracujące państwo trzecie z dnia 4 marca 2010 r., okólnik ICCAT nr 590 z dnia 4 marca 2010 r.

13

(14)  Pismo ICCAT w sprawie uznania za niewspółpracujące państwo trzecie z dnia 18 stycznia 2011 r., okólnik ICCAT nr 173 z dnia 18 stycznia 2011 r.

14

(15)  Pismo ostrzegawcze ICCAT z dnia 21 lutego 2012 r., okólnik ICCAT nr 636 z dnia 21 lutego 2012 r.

15

(16)  Pismo ostrzegawcze ICCAT z dnia 11 lutego 2013 r., okólnik ICCAT nr 610 z dnia 11 lutego 2013 r.

16

(17)  Porównaj: przypis 8.

17

(18)  W sprawie państwa zbytu i odpowiednich środków zob. pkt 65–76 międzynarodowego planu działania FAO na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania oraz art. 11 ust. 2 Kodeksu odpowiedzialnego rybołówstwa FAO z 1995 r.

18

(19)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://www.nmfs.noaa.gov/ia/iuu/msra_page/2013_biennial_report_to_congress__jan_11__2013__final.pdf

19

(20)  Informacje pochodzące ze stron internetowych: http://www.neafc.org/mcs/iuu/blist i http://iuu-vessels.org/iuu/iuu/search

20

(21)  Zalecenie ICCAT 06-11 ustanawiające program przeładunku, zgodnie z którym wszystkie operacje przeładunku tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych muszą odbywać się w porcie na obszarze objętym konwencją ICCAT.

21

(22)  Zalecenie ICCAT 03-14 w sprawie minimalnych norm w zakresie ustanowienia satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) w obszarze objętym konwencją ICCAT.

22

(23)  Porównaj: przypis 8.

23

(24)  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41.

24

(25)  Informacje pochodzące ze strony internetowej FCWC: http://www.fcwc-fish.org/

25

(26)  Pismo ICCAT z dnia 4 marca 2010 r., okólnik ICCAT nr 592 z dnia 4 marca 2010 r.

26

(27)  Pismo ICCAT z dnia 18 stycznia 2011 r., okólnik ICCAT nr 174 z dnia 18 stycznia 2011 r.

27

(28)  Pismo ICCAT z dnia 21 lutego 2012 r., okólnik ICCAT nr 634 z dnia 21 lutego 2012 r.

28

(29)  Zalecenie ICCAT 09-01 dotyczące wieloletniego programu ochrony opastuna i gospodarowania jego zasobami.

29

(30)  Zalecenie ICCAT 10-01 dotyczące wieloletniego programu ochrony opastuna i gospodarowania jego zasobami.

30

(31)  Zalecenie ICCAT 11-01 dotyczące wieloletniego programu ochrony opastuna i tuńczyka żółtopłetwego oraz gospodarowania ich zasobami.

31

(32)  Pismo ICCAT z dnia 11 lutego 2013 r., okólnik ICCAT nr 609 z dnia 11 lutego 2013 r.

32

(33)  Pismo ICCAT z dnia 30 kwietnia 2013 r., okólnik ICCAT nr 2104 z dnia 30 kwietnia 2013.

33

(34)  Sprawozdanie Krajowej Służby Rybołówstwa Morskiego Stanów Zjednoczonych, s. 23.

34

(35)  Porównaj: przypis 8.

35

(36)  Pomoc przekazywana krajom rozwijającym się, służąca przestrzeganiu przepisów wdrażanego rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 w sprawie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (NNN), EuropeAid/129609/C/SER/Multi.

36

(37)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://www.southpacificrfmo.org/assets/Convention-and-Final-Act/2272942-v1-SPRFMOSignedFinalAct.pdf

37

(38)  Zalecenie ICCAT 09-11: zalecenie ICCAT zmieniające zalecenie 08-12 dotyczące programu ICCAT poświęconego dokumentowaniu połowów tuńczyka błękitnopłetwego.

38

(39)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://data.worldbank.org/country/CW; informacje te wykorzystano zamiast wskaźnika rozwoju społecznego ONZ i rozporządzenia (WE) nr 1905/2006, w których nie uwzględniono Curaçao.

39

(40)  Pomoc przekazywana krajom rozwijającym się, służąca przestrzeganiu przepisów wdrażanego rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 w sprawie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (NNN), EuropeAid/129609/C/SER/Multi, w dniach 13–27 czerwca 2011 r.

40

(41)  Dodatek 3 do załącznika 10 poświęconego obradom 18. specjalnego posiedzenia ICCAT z stycznia 2013 r., sprawozdanie z okresu dwuletniego 2012–2013, część I (2012 r.), wolumin 1.

41

(42)  Porównaj: przypis 41.

42

(43)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://www.itfglobal.org/flags-convenience/flags-convenien-183.cfm

43

(44)  Informacje pochodzące ze strony internetowej: http://data.worldbank.org/country/CW

44

(45)  Porównaj: przypis 40.

45

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 27.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 346/50 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 346/50

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.7089 – Ackermans & Van Haaren/Aannemingsmaatschappij CFE)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 346/04

| 1. | W dniu 18 listopada 2013 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Ackermans & van Haaren NV („AvH”, Belgia) przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Aannemingsmaatschappij CFE NV („CFE”, Belgia), w drodze zakupu udziałów. |
| --- | --- |

1.

W dniu 18 listopada 2013 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Ackermans & van Haaren NV („AvH”, Belgia) przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Aannemingsmaatschappij CFE NV („CFE”, Belgia), w drodze zakupu udziałów.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | AvH to notowana na giełdzie spółka holdingowa prowadząca zróżnicowaną działalność gospodarczą, w tym w sektorze prac pogłębiarskich i inżynierii morskiej, budownictwa, bankowości prywatnej, nieruchomości, branży rozrywkowej i opieki nad osobami starszymi, energii i zasobów, ICT i inżynierii, sprzedaży detalicznej i dystrybucji, mediów i druku oraz funduszy inwestycyjnych, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

AvH to notowana na giełdzie spółka holdingowa prowadząca zróżnicowaną działalność gospodarczą, w tym w sektorze prac pogłębiarskich i inżynierii morskiej, budownictwa, bankowości prywatnej, nieruchomości, branży rozrywkowej i opieki nad osobami starszymi, energii i zasobów, ICT i inżynierii, sprzedaży detalicznej i dystrybucji, mediów i druku oraz funduszy inwestycyjnych,

| — | CFE to notowana na giełdzie multidyscyplinarna grupa prowadząca działalność w dziedzinie koncesji w ramach partnerstw publiczno-prywatnych, budownictwa, nieruchomości, prac pogłębiarskich i inżynierii morskiej, infrastruktury kolejowej i drogowej, elektryczności dla sektora usług, systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji, urządzeń sanitarnych (systemy HVAC), konserwacji systemów elektrycznych i systemów HVAC oraz wykrywania dymu. |
| --- | --- |

—

CFE to notowana na giełdzie multidyscyplinarna grupa prowadząca działalność w dziedzinie koncesji w ramach partnerstw publiczno-prywatnych, budownictwa, nieruchomości, prac pogłębiarskich i inżynierii morskiej, infrastruktury kolejowej i drogowej, elektryczności dla sektora usług, systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji, urządzeń sanitarnych (systemy HVAC), konserwacji systemów elektrycznych i systemów HVAC oraz wykrywania dymu.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.7089 – Ackermans & Van Haaren/Aannemingsmaatschappij CFE, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.7089 – Ackermans & Van Haaren/Aannemingsmaatschappij CFE, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).

---

| 27.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 346/52 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 346/52

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.7070 – Gestamp Eolica/Banco Santander/JV)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 346/05

| 1. | W dniu 18 listopada 2013 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Gestamp Eolica S.L. (Hiszpania), kontrolowane przez Corporación Gestamp, S.L. (Hiszpania), i przedsiębiorstwo Banco Santander SA (Hiszpania) przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad nowo utworzoną spółką joint venture („JV”, Hiszpania) w drodze zakupu udziałów/akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 18 listopada 2013 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Gestamp Eolica S.L. (Hiszpania), kontrolowane przez Corporación Gestamp, S.L. (Hiszpania), i przedsiębiorstwo Banco Santander SA (Hiszpania) przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad nowo utworzoną spółką joint venture („JV”, Hiszpania) w drodze zakupu udziałów/akcji.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa Gestamp Eolica: projektowanie, finansowanie i budowa zakładów energetycznych wykorzystujących technologię wiatrową na świecie oraz zarządzanie nimi, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa Gestamp Eolica: projektowanie, finansowanie i budowa zakładów energetycznych wykorzystujących technologię wiatrową na świecie oraz zarządzanie nimi,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Banco Santander: spółka dominująca międzynarodowej grupy banków i spółek finansowych prowadzących działalność na skalę światową, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Banco Santander: spółka dominująca międzynarodowej grupy banków i spółek finansowych prowadzących działalność na skalę światową,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa JV: realizacja projektów energetycznych z wykorzystaniem technologii wiatrowej w Europie. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa JV: realizacja projektów energetycznych z wykorzystaniem technologii wiatrowej w Europie.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.7070 – Gestamp Eolica/Banco Santander/JV, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.7070 – Gestamp Eolica/Banco Santander/JV, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).

---

| 27.11.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 346/53 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 346/53

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6962 – Renova Industries/Schmolz + Bickenbach)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 346/06

| 1. | W dniu 19 listopada 2013 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Renova Industries Ltd. („Renova”, Bahamy) zamierza przejąć, za pośrednictwem Venetos Holding AG („Venetos”), spółki zależnej pośrednio stanowiącej w całości jej własność, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem Schmolz + Bickenbach AG („S+B”, Szwajcaria), w drodze umowy akcjonariuszy. |
| --- | --- |

1.

W dniu 19 listopada 2013 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Renova Industries Ltd. („Renova”, Bahamy) zamierza przejąć, za pośrednictwem Venetos Holding AG („Venetos”), spółki zależnej pośrednio stanowiącej w całości jej własność, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem Schmolz + Bickenbach AG („S+B”, Szwajcaria), w drodze umowy akcjonariuszy.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | Renova to prywatna grupa kapitałowa z działalnością obejmującą zarządzanie aktywami i bezpośrednie inwestycje portfelowe w aktywa w branży metalowej, górniczej, budowy maszyn, deweloperskiej, energetycznej, telekomunikacyjnej, nanotechnologii, infrastruktury publicznej oraz sektorze finansowym w Rosji, Europie, Republice Południowej Afryki i Stanach Zjednoczonych oraz zarządzanie takimi aktywami, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

Renova to prywatna grupa kapitałowa z działalnością obejmującą zarządzanie aktywami i bezpośrednie inwestycje portfelowe w aktywa w branży metalowej, górniczej, budowy maszyn, deweloperskiej, energetycznej, telekomunikacyjnej, nanotechnologii, infrastruktury publicznej oraz sektorze finansowym w Rosji, Europie, Republice Południowej Afryki i Stanach Zjednoczonych oraz zarządzanie takimi aktywami,

| — | w przypadku S+B: wytwarzanie, przetwarzanie i dystrybucja szczególnych ciągnionych wyrobów, w tym inżynieria i stal automatowa, stal nierdzewna i stal narzędziowa. |
| --- | --- |

—

w przypadku S+B: wytwarzanie, przetwarzanie i dystrybucja szczególnych ciągnionych wyrobów, w tym inżynieria i stal automatowa, stal nierdzewna i stal narzędziowa.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6962 – Renova Industries/Schmolz + Bickenbach, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6962 – Renova Industries/Schmolz + Bickenbach, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

---