# Dziennik Urzędowy C 360E/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.CE2013.360.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 360E |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5610 grudnia 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.CE2013.360.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 360E

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5610 grudnia 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | III   Akty przygotowawcze |
| | RADA |
| 2013/C 360E/01 | Stanowisko Rady (UE) nr 11/2013 w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do procedur przyjmowania niektórych środków Przyjęte przez Radę w dniu 15 listopada 2013 r. | 1 |
| 2013/C 360E/02 | Stanowisko Rady (UE) nr 12/2013 w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do przyznania uprawnień przekazanych i wykonawczych do przyjmowania niektórych środków Przyjęte przez Radę w dniu 15 listopada 2013 r. | 49 |
| 2013/C 360E/03 | Stanowisko Rady (UE) nr 13/2013 w pierwszym czytaniu w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego Przyjęte przez Radę w dniu 15 listopada 2013 r. (
  1
  ) | 66 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

III   Akty przygotowawcze

RADA

2013/C 360E/01

Stanowisko Rady (UE) nr 11/2013 w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do procedur przyjmowania niektórych środków Przyjęte przez Radę w dniu 15 listopada 2013 r.

1

2013/C 360E/02

Stanowisko Rady (UE) nr 12/2013 w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do przyznania uprawnień przekazanych i wykonawczych do przyjmowania niektórych środków Przyjęte przez Radę w dniu 15 listopada 2013 r.

49

2013/C 360E/03

Stanowisko Rady (UE) nr 13/2013 w pierwszym czytaniu w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego Przyjęte przez Radę w dniu 15 listopada 2013 r. (
  1
  )

1

66

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

III Akty przygotowawcze

RADA

| 10.12.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 360/1 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 360/1

---

STANOWISKO RADY (UE) NR 11/2013 W PIERWSZYM CZYTANIU

w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do procedur przyjmowania niektórych środków

Przyjęte przez Radę w dniu 15 listopada 2013 r.

(2013/C 360 E/01)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W wielu rozporządzeniach podstawowych odnoszących się do wspólnej polityki handlowej przewidziano, że akty wykonujące wspólną politykę handlową przyjmowane są przez Radę zgodnie z procedurami ustanowionymi w różnych aktach prawnych lub przez Komisję w drodze specjalnych procedur i pod kontrolą ze strony Rady. Procedury takie nie są objęte decyzją Rady 1999/468/WE (2). |
| --- | --- |

(1)

W wielu rozporządzeniach podstawowych odnoszących się do wspólnej polityki handlowej przewidziano, że akty wykonujące wspólną politykę handlową przyjmowane są przez Radę zgodnie z procedurami ustanowionymi w różnych aktach prawnych lub przez Komisję w drodze specjalnych procedur i pod kontrolą ze strony Rady. Procedury takie nie są objęte decyzją Rady 1999/468/WE (2).

| (2) | Należy zmienić te rozporządzania podstawowe, tak by zapewnić zgodność z postanowieniami wprowadzonymi Traktatem z Lizbony. Powinno to nastąpić, w stosownych przypadkach, w drodze przyznania Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych oraz poprzez zastosowanie niektórych procedur określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3). |
| --- | --- |

(2)

Należy zmienić te rozporządzania podstawowe, tak by zapewnić zgodność z postanowieniami wprowadzonymi Traktatem z Lizbony. Powinno to nastąpić, w stosownych przypadkach, w drodze przyznania Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych oraz poprzez zastosowanie niektórych procedur określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3).

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić następujące rozporządzenia:






  — | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2841/72 (4), |
| --- | --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić następujące rozporządzenia:

—

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2841/72 (4),

| — | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2843/72 (5), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2843/72 (5),

| — | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1692/73 (6), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1692/73 (6),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 (7), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 (7),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 385/96 (8), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 385/96 (8),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/96 (9), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/96 (9),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 (10), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 (10),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 153/2002 (11), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 153/2002 (11),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 427/2003 (12), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 427/2003 (12),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2003 (13), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2003 (13),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 673/2005 (14), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 673/2005 (14),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1236/2005 (15), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1236/2005 (15),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1616/2006 (16), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1616/2006 (16),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1528/2007 (17), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1528/2007 (17),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 140/2008 (18), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 140/2008 (18),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 55/2008 (19), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 55/2008 (19),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 594/2008 (20), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 594/2008 (20),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 (21), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 (21),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 (22), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 (22),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 625/2009 (23), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 625/2009 (23),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1061/2009 (24), |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1061/2009 (24),

| — | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 (25). |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 (25).

| (4) | W celu zapewnienia pewności prawnej, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na procedury przyjmowania środków, które zostały wszczęte, lecz nie zakończone przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(4)

W celu zapewnienia pewności prawnej, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na procedury przyjmowania środków, które zostały wszczęte, lecz nie zakończone przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym wprowadza się zmiany w rozporządzeniach wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tym załącznikiem.

Artykuł 2

Odesłania do przepisów rozporządzeń wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do przepisów w brzmieniu zmienionym niniejszym rozporządzeniem.

Odesłania do wcześniejszych nazw komitetów odczytuje się jako odesłania do nowych nazw komitetów figurujących w niniejszym rozporządzeniu.

We wszystkich rozporządzeniach wymienionych w załączniku:

| a) | wszelkie odniesienia do „Wspólnoty Europejskiej”, „Wspólnoty”, „Wspólnot Europejskich” lub „Wspólnot” rozumie się jako odniesienia do Unii Europejskiej lub Unii; |
| --- | --- |

a)

wszelkie odniesienia do „Wspólnoty Europejskiej”, „Wspólnoty”, „Wspólnot Europejskich” lub „Wspólnot” rozumie się jako odniesienia do Unii Europejskiej lub Unii;

| b) | wszelkie odniesienia do „wspólnego rynku” rozumie się jako odniesienia do „rynku wewnętrznego”; |
| --- | --- |

b)

wszelkie odniesienia do „wspólnego rynku” rozumie się jako odniesienia do „rynku wewnętrznego”;

| c) | wszelkie odniesienia do słów „komitet określony w art. 113”, „komitet określony w art. 133”, „komitet, o którym mowa w art. 113” lub „komitet, o którym mowa w art. 133” rozumie się jako odniesienia do słów „komitet określony w art. 207”; |
| --- | --- |

c)

wszelkie odniesienia do słów „komitet określony w art. 113”, „komitet określony w art. 133”, „komitet, o którym mowa w art. 113” lub „komitet, o którym mowa w art. 133” rozumie się jako odniesienia do słów „komitet określony w art. 207”;

| d) | wszelkie odniesienia do słów „art. 113 Traktatu” lub „art. 133 Traktatu” rozumie się jako odniesienia do słów „art. 207 Traktatu”. |
| --- | --- |

d)

wszelkie odniesienia do słów „art. 113 Traktatu” lub „art. 133 Traktatu” rozumie się jako odniesienia do słów „art. 207 Traktatu”.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na procedury wszczęte w celu przyjmowania środków przewidzianych w rozporządzeniach wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy, w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub przed jego wejściem w życie:

| a) | Komisja przyjęła akt; |
| --- | --- |

a)

Komisja przyjęła akt;

| b) | wymagane jest przeprowadzenie konsultacji na podstawie jednego z rozporządzeń wymienionych w załączniku i takie konsultacje zostały rozpoczęte; lub |
| --- | --- |

b)

wymagane jest przeprowadzenie konsultacji na podstawie jednego z rozporządzeń wymienionych w załączniku i takie konsultacje zostały rozpoczęte; lub

| c) | wymagany jest wniosek na podstawie jednego z rozporządzeń wymienionych w załączniku i Komisja przyjęła taki wniosek. |
| --- | --- |

c)

wymagany jest wniosek na podstawie jednego z rozporządzeń wymienionych w załączniku i Komisja przyjęła taki wniosek.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzydziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2012 r. (Dz.U. C 251 E z 31.8.2013, s. 126) oraz stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 15 listopada 2013 r. Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ... (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia ... .

1

(2)  Decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

3

(4)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2841/72 z dnia 19 grudnia 1972 r. w sprawie środków ochronnych przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (Dz.U. L 300 z 31.12.1972, s. 284).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2843/72 z dnia 19 grudnia 1972 r. w sprawie środków ochronnych przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii (Dz.U. L 301 z 31.12.1972, s. 162).

5

(6)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1692/73 z dnia 25 czerwca 1973 r. w sprawie środków ochronnych przewidzianych Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (Dz.U. L 171 z 27.6.1973, s. 103).

6

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (Dz.U. L 349 z 31.12.1994, s. 71).

7

(8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 385/96 z dnia 29 stycznia 1996 r. w sprawie ochrony przed szkodliwymi praktykami cenowymi dotyczącymi statków (Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 21).

8

(9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/96 z dnia 22 listopada 1996 r. zabezpieczające przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi (Dz.U. L 309 z 29.11.1996, s. 1).

9

(10)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10).

10

(11)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 153/2002 z dnia 21 stycznia 2002 r. w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii (Dz.U. L 25 z 29.1.2002, s. 16).

11

(12)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (Dz.U. L 65 z 8.3.2003, s. 1).

12

(13)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2003 z dnia 6 marca 2003 r. w sprawie środków, jakie może przyjąć Wspólnota w stosunku do połączonego oddziaływania środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych i środków ochronnych (Dz.U. L 69 z 13.3.2003, s. 8).

13

(14)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 673/2005 z dnia 25 kwietnia 2005 r. ustanawiające dodatkowe cła przywozowe na niektóre produkty pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (Dz.U. L 110 z 30.4.2005, s. 1).

14

(15)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1236/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. w sprawie handlu niektórymi towarami, które mogłyby być użyte do wykonywania kary śmierci, tortur lub innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania (Dz.U. L 200 z 30.7.2005, s. 1).

15

(16)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1616/2006 z dnia 23 października 2006 r. w sprawie określonych procedur stosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony, oraz umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Republiką Albanii (Dz.U. L 300 z 31.10.2006, s. 1).

16

(17)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1528/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie stosowania uzgodnień dotyczących produktów pochodzących z niektórych państw wchodzących w skład grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) przewidzianych w umowach ustanawiających lub prowadzących do ustanowienia umów o partnerstwie gospodarczym (Dz.U. L 348 z 31.12.2007, s. 1).

17

(18)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 140/2008 z dnia 19 listopada 2007 r. w sprawie procedur dotyczących stosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, oraz procedur dotyczących stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony (Dz.U. L 43 z 19.2.2008, s. 1).

18

(19)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 55/2008 z dnia 21 stycznia 2008 r. wprowadzające autonomiczne preferencje handlowe dla Republiki Mołdowy i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 980/2005 i decyzję Komisji 2005/924/WE (Dz.U. L 20 z 24.1.2008, s. 1).

19

(20)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 594/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, oraz stosowania umowy przejściowej w sprawie handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony (Dz.U. L 169 z 30.6.2008, s. 1).

20

(21)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93).

21

(22)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).

22

(23)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (Dz.U. L 185 z 17.7.2009, s. 1).

23

(24)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1061/2009 z dnia 19 października 2009 r. ustanawiające wspólne reguły wywozu (Dz.U. L 291 z 7.11.2009, s. 1).

24

(25)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).

25

---

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ ROZPORZĄDZEŃ Z ZAKRESU WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ, ZMIENIONYCH W CELU DOSTOSOWANIA DO ART. 290 TRAKTATU O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ LUB DO MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 182/2011

1.   ROZPORZĄDZENIE (EWG) NR 2841/72

W odniesieniu do rozporządzenia (EWG) nr 2841/72, wykonywanie dwustronnych klauzul ochronnych Umowy wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeżeli – w odpowiednio uzasadnionych przypadkach odnoszących się do sytuacji, o których mowa w art. 24, 24a i 26 Umowy, lub w przypadku pomocy eksportowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla obrotu – jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (EWG) nr 2841/72 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 1
  Komisja może zwrócić się do wspólnego komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską – zwanej dalej »Umową« – w celu podjęcia środków przewidzianych w art. 22, 24, 24a i 26 Umowy. Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje te środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy Komisja postanawia przekazać sprawę do wspólnego komitetu, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Komisja może zwrócić się do wspólnego komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską – zwanej dalej »Umową« – w celu podjęcia środków przewidzianych w art. 22, 24, 24a i 26 Umowy. Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje te środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy Komisja postanawia przekazać sprawę do wspólnego komitetu, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 2) | w art. 2 ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

2)

w art. 2 ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.”;

| 3) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  1.   W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagają podjęcia natychmiastowych działań w sytuacjach określonych w art. 24, 24a i 26 Umowy lub w przypadku pomocy eksportowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla obrotu, Komisja może przyjąć środki ostrożności przewidziane w art. 27 ust. 3 lit. e) Umowy zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadkach pilnych – zgodnie z art. 7 ust. 3.
  2.   Gdy jedno z państw członkowskich zwraca się do Komisji o podjęcie działań, Komisja podejmuje decyzję w sprawie takiego wniosku najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od daty jego otrzymania.”; |
| --- | --- |

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

1.   W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagają podjęcia natychmiastowych działań w sytuacjach określonych w art. 24, 24a i 26 Umowy lub w przypadku pomocy eksportowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla obrotu, Komisja może przyjąć środki ostrożności przewidziane w art. 27 ust. 3 lit. e) Umowy zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadkach pilnych – zgodnie z art. 7 ust. 3.

2.   Gdy jedno z państw członkowskich zwraca się do Komisji o podjęcie działań, Komisja podejmuje decyzję w sprawie takiego wniosku najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od daty jego otrzymania.”;

| 4) | uchyla się art. 5; |
| --- | --- |

4)

uchyla się art. 5;

| 5) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 7
  1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (1). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (2).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.
  Artykuł 8
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (3).

  (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."


  (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."


  (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”." |
| --- | --- |

5)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 7

1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (1). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (2).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

Artykuł 8

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (3).

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”."

2.   ROZPORZĄDZENIE (EWG) NR 2843/72

W odniesieniu do rozporządzenia (EWG) nr 2843/72, wykonywanie dwustronnych klauzul ochronnych Umowy wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeżeli – w odpowiednio uzasadnionych przypadkach odnoszących się do sytuacji, o których mowa w art. 25, 25a i 27 Umowy, lub w przypadku pomocy eksportowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla obrotu – jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (EWG) nr 2843/72 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 1
  Komisja może zwrócić się do Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii – zwaną dalej »Umową« – w sprawie środków przewidzianych w art. 23, 25, 25a i 27 Umowy. Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje te środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy Komisja postanawia przekazać sprawę do wspólnego komitetu, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Komisja może zwrócić się do Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii – zwaną dalej »Umową« – w sprawie środków przewidzianych w art. 23, 25, 25a i 27 Umowy. Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje te środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy Komisja postanawia przekazać sprawę do wspólnego komitetu, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 2) | w art. 2 ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

2)

w art. 2 ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.”;

| 3) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  1.   W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagają podjęcia natychmiastowych działań w sytuacjach określonych w art. 25, 25a i 27 Umowy lub w przypadku pomocy eksportowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla obrotu, Komisja może przyjąć środki ostrożności przewidziane w art. 28 ust. 3 lit. e) Umowy zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadkach pilnych – zgodnie z art. 7 ust. 3.
  2.   Gdy jedno z państw członkowskich zwraca się do Komisji o podjęcie działań, Komisja podejmuje decyzję w sprawie takiego wniosku najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od daty jego otrzymania.”; |
| --- | --- |

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

1.   W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagają podjęcia natychmiastowych działań w sytuacjach określonych w art. 25, 25a i 27 Umowy lub w przypadku pomocy eksportowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla obrotu, Komisja może przyjąć środki ostrożności przewidziane w art. 28 ust. 3 lit. e) Umowy zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadkach pilnych – zgodnie z art. 7 ust. 3.

2.   Gdy jedno z państw członkowskich zwraca się do Komisji o podjęcie działań, Komisja podejmuje decyzję w sprawie takiego wniosku najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od daty jego otrzymania.”;

| 4) | uchyla się art. 5; |
| --- | --- |

4)

uchyla się art. 5;

| 5) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 7
  1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (4). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011w związku z jego art. 5.
  Artykuł 8
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (6).

  (4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."


  (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."


  (6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51) ”." |
| --- | --- |

5)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 7

1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (4). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011w związku z jego art. 5.

Artykuł 8

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (6).

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51) ”."

3.   ROZPORZĄDZENIE (EWG) NR 1692/73

W odniesieniu do rozporządzenia (EWG) nr 1692/73, wykonywanie dwustronnych klauzul ochronnych Umowy wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeżeli – w odpowiednio uzasadnionych przypadkach odnoszących się do sytuacji, o których mowa w art. 24, 24a i 26 Umowy, lub w przypadku pomocy eksportowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla obrotu – jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (EWG) nr 1692/73 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 1
  Komisja może zdecydować, że zwróci się do Wspólnego Komitetu powołanego na podstawie Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii, zwanej dalej »Umową«, w sprawie podjęcia środków przewidzianych w art. 22, 24, 24a i 26 Umowy. W miarę potrzeby Komisja przyjmuje te środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy Komisja postanawia przekazać sprawę do Wspólnego Komitetu, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Komisja może zdecydować, że zwróci się do Wspólnego Komitetu powołanego na podstawie Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii, zwanej dalej »Umową«, w sprawie podjęcia środków przewidzianych w art. 22, 24, 24a i 26 Umowy. W miarę potrzeby Komisja przyjmuje te środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy Komisja postanawia przekazać sprawę do Wspólnego Komitetu, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 2) | w art. 2 ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „W miarę potrzeby Komisja przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

2)

w art. 2 ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„W miarę potrzeby Komisja przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.”;

| 3) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  1.   W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagają podjęcia natychmiastowych działań w sytuacjach określonych w art. 24, 24a i 26 Umowy lub w przypadku pomocy eksportowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla obrotu, Komisja może przyjąć środki ostrożności przewidziane w art. 27 ust. 3 lit. e) Umowy zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadkach pilnych – zgodnie z art. 7 ust. 3.
  2.   Gdy jedno z państw członkowskich zwraca się do Komisji o podjęcie działań, Komisja podejmuje decyzję w sprawie takiego wniosku najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od daty jego otrzymania.”; |
| --- | --- |

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

1.   W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagają podjęcia natychmiastowych działań w sytuacjach określonych w art. 24, 24a i 26 Umowy lub w przypadku pomocy eksportowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla obrotu, Komisja może przyjąć środki ostrożności przewidziane w art. 27 ust. 3 lit. e) Umowy zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadkach pilnych – zgodnie z art. 7 ust. 3.

2.   Gdy jedno z państw członkowskich zwraca się do Komisji o podjęcie działań, Komisja podejmuje decyzję w sprawie takiego wniosku najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od daty jego otrzymania.”;

| 4) | uchyla się art. 5; |
| --- | --- |

4)

uchyla się art. 5;

| 5) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 7
  1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (7). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (8).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.
  Artykuł 8
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (9).

  (7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."


  (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."


  (9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”." |
| --- | --- |

5)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 7

1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (7). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (8).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

Artykuł 8

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (9).

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."

(9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”."

4.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 3286/94

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 3286/94, wykonywanie procedur badawczych przewidzianych w tym rozporządzeniu wymaga jednolitych warunków przyjmowania decyzji w sprawie przeprowadzania tych procedur badawczych oraz środków wynikających z tych procedur. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W przypadku zawieszania trwających badań należy stosować procedurę doradczą, ze względu na skutki takich środków i ich logiczną kolejność w odniesieniu do przyjęcia środków.

Parlament Europejski i Rada powinny być stale powiadamiane o rozwoju sytuacji w kontekście niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić im rozważenie jej szerszych implikacji politycznych.

Ponadto w przypadku gdy umowa z państwem trzecim wydaje się stanowić najbardziej właściwy środek dla rozwiązania sporu wynikającego z przeszkód w handlu, negocjacje w tym celu powinny być prowadzone zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 207 Traktatu.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 3286/94 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   W przypadku gdy staje się jasne, że skarga nie zawiera dostatecznego dowodu uzasadniającego wszczęcie dochodzenia, składający skargę powinien zostać o tym poinformowany.
  W przypadku gdy Komisja postanawia, że skarga nie zawiera dostatecznego dowodu uzasadniającego wszczęcie dochodzenia, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

1)

art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W przypadku gdy staje się jasne, że skarga nie zawiera dostatecznego dowodu uzasadniającego wszczęcie dochodzenia, składający skargę powinien zostać o tym poinformowany.

W przypadku gdy Komisja postanawia, że skarga nie zawiera dostatecznego dowodu uzasadniającego wszczęcie dochodzenia, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 2) | art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   W przypadku gdy staje się jasne, że wniosek nie dostarcza dostatecznych dowodów uzasadniających wszczęcie dochodzenia, powiadamia się o tym dane państwo członkowskie.
  W przypadku gdy Komisja postanawia, że skarga nie zawiera dostatecznego dowodu uzasadniającego wszczęcie dochodzenia, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

2)

art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W przypadku gdy staje się jasne, że wniosek nie dostarcza dostatecznych dowodów uzasadniających wszczęcie dochodzenia, powiadamia się o tym dane państwo członkowskie.

W przypadku gdy Komisja postanawia, że skarga nie zawiera dostatecznego dowodu uzasadniającego wszczęcie dochodzenia, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 3) | art. 7 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 7
  Procedura komitetowa






  1. | a) | Komisję wspomaga Komitet ds. Barier Handlowych, zwany dalej »komitetem«. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (10). |
| --- | --- | --- | --- |
| b) | W przypadku odesłania do niniejszej litery stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. |
| c) | W przypadku odesłania do niniejszej litery stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. |

3)

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Procedura komitetowa

1.

a)

Komisję wspomaga Komitet ds. Barier Handlowych, zwany dalej »komitetem«. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (10).

b)

W przypadku odesłania do niniejszej litery stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

c)

W przypadku odesłania do niniejszej litery stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   Komisja przekazuje również Parlamentowi Europejskiemu i Radzie informacje przedstawione na mocy niniejszego rozporządzenia, aby mogły one rozważyć szersze implikacje dla wspólnej polityki handlowej.

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 4) | art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy dla Komisji staje się jasne, że istnieją dostateczne dowody uzasadniające wszczęcie procedury badawczej oraz, że jest ona konieczna w interesie Unii, Komisja:






  a) | ogłasza wszczęcie procedury badawczej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Ogłoszenie takie wskazuje produkt lub usługę oraz zainteresowane państwa, zawiera streszczenie otrzymanych informacji oraz zapewnia, że wszystkie istotne informacje mają być przekazywane Komisji. Określa też termin, w którym zainteresowane strony mogą wnioskować o wysłuchanie ich ustnych wystąpień przez Komisję zgodnie z ust. 5; |
| --- | --- | --- |

4)

art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy dla Komisji staje się jasne, że istnieją dostateczne dowody uzasadniające wszczęcie procedury badawczej oraz, że jest ona konieczna w interesie Unii, Komisja:

a)

ogłasza wszczęcie procedury badawczej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Ogłoszenie takie wskazuje produkt lub usługę oraz zainteresowane państwa, zawiera streszczenie otrzymanych informacji oraz zapewnia, że wszystkie istotne informacje mają być przekazywane Komisji. Określa też termin, w którym zainteresowane strony mogą wnioskować o wysłuchanie ich ustnych wystąpień przez Komisję zgodnie z ust. 5;

| b) | powiadamia oficjalnie przedstawicieli państwa będącego przedmiotem procedury lub państw będących przedmiotem procedury z którymi, w odpowiednich przypadkach, mogą być prowadzone konsultacje; |
| --- | --- |

b)

powiadamia oficjalnie przedstawicieli państwa będącego przedmiotem procedury lub państw będących przedmiotem procedury z którymi, w odpowiednich przypadkach, mogą być prowadzone konsultacje;

| c) | przeprowadza badanie na szczeblu Unii, działając we współpracy z państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

c)

przeprowadza badanie na szczeblu Unii, działając we współpracy z państwami członkowskimi.

W przypadku gdy Komisja postanawia, że skarga zawiera dostateczne dowody uzasadniające wszczęcie dochodzenia, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 5) | art. 9 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „2. | a) | Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie ujawniają żadnych informacji o charakterze poufnym otrzymanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub jakichkolwiek informacji dostarczonych drogą poufną przez stronę procedury badawczej, bez specjalnego pozwolenia strony dostarczającej takich informacji.”; |
| --- | --- | --- | --- |

5)

art. 9 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„2.

a)

Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie ujawniają żadnych informacji o charakterze poufnym otrzymanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub jakichkolwiek informacji dostarczonych drogą poufną przez stronę procedury badawczej, bez specjalnego pozwolenia strony dostarczającej takich informacji.”;

| 6) | w art. 11 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 11
  Zakończenie i zawieszenie procedury
  1.   W przypadku gdy ustalono w wyniku procedury badawczej przeprowadzonej zgodnie z art. 8, że interesy Unii nie wymagają żadnych działań, procedura zostaje zakończona przez Komisję zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 1 lit. c).






  2. | a) | Jeżeli po zakończeniu procedury badawczej przeprowadzonej zgodnie z art. 8 dane państwo trzecie lub państwa trzecie podejmuje (podejmują) środki uznane za dostateczne i w związku z tym nie jest wymagane żadne działanie ze strony Unii, procedura może zostać zawieszona przez Komisję zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 1 lit. b). |
| --- | --- | --- | --- |
| b) | Komisja nadzoruje stosowanie tych środków tam, gdzie jest to właściwe, na podstawie informacji dostarczonych w odpowiednich odstępach czasu, których może żądać od danych państw trzecich, a także sprawdzać je w miarę potrzeby. |
| c) | W przypadku gdy środki podjęte przez dane państwo lub państwa trzecie zostały uchylone, zawieszone lub niewłaściwie wykonane, lub w przypadku gdy Komisja ma podstawy wierzyć, że jest tak w danym przypadku, czy też wreszcie, gdy wniosek o udzielenie informacji złożony przez Komisję jak przewidziano to w lit. b) nie został rozpatrzony pozytywnie, Komisja powiadamia o tym państwa członkowskie, a gdy jest to konieczne oraz uzasadnione wynikami dochodzenia i nowe dostępne fakty, podejmuje się wszelkie działania zgodnie z art. 13 ust. 3. |

6)

w art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Zakończenie i zawieszenie procedury

1.   W przypadku gdy ustalono w wyniku procedury badawczej przeprowadzonej zgodnie z art. 8, że interesy Unii nie wymagają żadnych działań, procedura zostaje zakończona przez Komisję zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 1 lit. c).

2.

a)

Jeżeli po zakończeniu procedury badawczej przeprowadzonej zgodnie z art. 8 dane państwo trzecie lub państwa trzecie podejmuje (podejmują) środki uznane za dostateczne i w związku z tym nie jest wymagane żadne działanie ze strony Unii, procedura może zostać zawieszona przez Komisję zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 1 lit. b).

b)

Komisja nadzoruje stosowanie tych środków tam, gdzie jest to właściwe, na podstawie informacji dostarczonych w odpowiednich odstępach czasu, których może żądać od danych państw trzecich, a także sprawdzać je w miarę potrzeby.

c)

W przypadku gdy środki podjęte przez dane państwo lub państwa trzecie zostały uchylone, zawieszone lub niewłaściwie wykonane, lub w przypadku gdy Komisja ma podstawy wierzyć, że jest tak w danym przypadku, czy też wreszcie, gdy wniosek o udzielenie informacji złożony przez Komisję jak przewidziano to w lit. b) nie został rozpatrzony pozytywnie, Komisja powiadamia o tym państwa członkowskie, a gdy jest to konieczne oraz uzasadnione wynikami dochodzenia i nowe dostępne fakty, podejmuje się wszelkie działania zgodnie z art. 13 ust. 3.

3.   W przypadku gdy po zakończeniu procedury badawczej przeprowadzonej zgodnie z art. 8 lub w dowolnym momencie przed, w trakcie lub też po procedurze rozstrzygania sporów międzynarodowych wydaje się, że najbardziej odpowiednim środkiem rozstrzygnięcia sporu wynikającego z przeszkody w handlu jest zawarcie umowy z danym państwem trzecim lub państwami trzecimi, które może zmienić prawa materialne Unii oraz danego państwa trzeciego lub państw trzecich, procedura zostaje zawieszona przez Komisję zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, a negocjacje są prowadzone zgodnie
  z
  postanowieniami art. 207 Traktatu.”;

| 7) | art. 13 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 13
  Procedury podejmowania decyzji
  1.   W przypadku gdy Unia, w wyniku skargi na podstawie art. 3 lub 4, lub przekazania na podstawie art. 6, podejmuje procedury oficjalnych międzynarodowych konsultacji lub rozstrzygania sporów, decyzje odnoszące się do rozpoczęcia, prowadzenia oraz zakończenia tych procedur podejmuje Komisja.
  W przypadku gdy Komisja postanawia rozpocząć, prowadzić lub zakończyć procedury oficjalnych międzynarodowych konsultacji lub rozstrzygania sporów, informuje o tym państwa członkowskie.
  2.   W przypadku gdy, po podjęciu działań zgodnie z art. 12 ust. 2, Unia musi podjąć decyzję co do środków w zakresie polityki handlowej, które mają zostać podjęte na podstawie art. 11 ust. 2 lit. c) lub art. 12 niniejszego rozporządzenia, stanowi ona niezwłocznie zgodnie z art. 207 Traktatu oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z innymi mającymi zastosowanie procedurami.”; |
| --- | --- |

7)

art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

Procedury podejmowania decyzji

1.   W przypadku gdy Unia, w wyniku skargi na podstawie art. 3 lub 4, lub przekazania na podstawie art. 6, podejmuje procedury oficjalnych międzynarodowych konsultacji lub rozstrzygania sporów, decyzje odnoszące się do rozpoczęcia, prowadzenia oraz zakończenia tych procedur podejmuje Komisja.

W przypadku gdy Komisja postanawia rozpocząć, prowadzić lub zakończyć procedury oficjalnych międzynarodowych konsultacji lub rozstrzygania sporów, informuje o tym państwa członkowskie.

2.   W przypadku gdy, po podjęciu działań zgodnie z art. 12 ust. 2, Unia musi podjąć decyzję co do środków w zakresie polityki handlowej, które mają zostać podjęte na podstawie art. 11 ust. 2 lit. c) lub art. 12 niniejszego rozporządzenia, stanowi ona niezwłocznie zgodnie z art. 207 Traktatu oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z innymi mającymi zastosowanie procedurami.”;

| 8) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 13a
  Sprawozdanie
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (11).

  (11)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”;" |
| --- | --- |

8)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 13a

Sprawozdanie

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (11).

(11)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”;"

| 9) | uchyla się art. 14. |
| --- | --- |

9)

uchyla się art. 14.

5.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 385/96

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 385/96, wykonywanie procedur przewidzianych w tym rozporządzeniu wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków koniecznych do jego wykonania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 385/96 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 5 ust. 11 otrzymuje brzmienie:
  „11.   Bez uszczerbku dla art. 15 ust. 2, jeśli dla Komisji staje się jasne, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania, Komisja wszczyna je w ciągu 45 dni od daty złożenia skargi lub, w przypadku wszczęcia postępowania zgodnie z ust. 8, nie później niż w ciągu sześciu miesięcy od kiedy powzięto wiadomość o sprzedaży lub od kiedy sprzedaż ta powinna być wiadoma, i publikuje zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Jeśli przedstawione dowody uznaje się za niewystarczające, składającego skargę powiadamia się o tej decyzji w ciągu 45 dni od daty złożenia skargi do Komisji.
  Gdy Komisja ustali konieczność wszczęcia takiego postępowania, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

1)

art. 5 ust. 11 otrzymuje brzmienie:

„11.   Bez uszczerbku dla art. 15 ust. 2, jeśli dla Komisji staje się jasne, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania, Komisja wszczyna je w ciągu 45 dni od daty złożenia skargi lub, w przypadku wszczęcia postępowania zgodnie z ust. 8, nie później niż w ciągu sześciu miesięcy od kiedy powzięto wiadomość o sprzedaży lub od kiedy sprzedaż ta powinna być wiadoma, i publikuje zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Jeśli przedstawione dowody uznaje się za niewystarczające, składającego skargę powiadamia się o tej decyzji w ciągu 45 dni od daty złożenia skargi do Komisji.

Gdy Komisja ustali konieczność wszczęcia takiego postępowania, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 2) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Postępowanie kończy się, jeśli nałożenie środków nie wydaje się konieczne. Komisja zamyka postępowanie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Postępowanie kończy się, jeśli nałożenie środków nie wydaje się konieczne. Komisja zamyka postępowanie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2.”;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Jeśli z ostatecznych ustaleń wynika, że stosowano nieuczciwe praktyki cenowe, które doprowadziły do wyrządzenia szkody, Komisja nakłada na budowniczego statku opłatę wyrównującą skutki szkodliwych praktyk cenowych, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2. Wysokość opłaty wyrównującej równa jest ustalonemu marginesowi szkodliwej ceny. Po poinformowaniu państw członkowskich Komisja przyjmuje konieczne środki w celu wykonania swojej decyzji, w szczególności w zakresie pobierania opłaty.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Jeśli z ostatecznych ustaleń wynika, że stosowano nieuczciwe praktyki cenowe, które doprowadziły do wyrządzenia szkody, Komisja nakłada na budowniczego statku opłatę wyrównującą skutki szkodliwych praktyk cenowych, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2. Wysokość opłaty wyrównującej równa jest ustalonemu marginesowi szkodliwej ceny. Po poinformowaniu państw członkowskich Komisja przyjmuje konieczne środki w celu wykonania swojej decyzji, w szczególności w zakresie pobierania opłaty.”;

| 3) | art. 8 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Postępowanie może zostać zakończone bez nałożenia opłaty wyrównującej, jeśli budowniczy statku ostatecznie i nieodwołalnie unieważni sprzedaż statku będącego przedmiotem nieuczciwych praktyk cenowych lub zastosuje inny równoważny środek zaakceptowany przez Komisję.”; |
| --- | --- |

3)

art. 8 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Postępowanie może zostać zakończone bez nałożenia opłaty wyrównującej, jeśli budowniczy statku ostatecznie i nieodwołalnie unieważni sprzedaż statku będącego przedmiotem nieuczciwych praktyk cenowych lub zastosuje inny równoważny środek zaakceptowany przez Komisję.”;

| 4) | art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Jeśli budowniczy statku nie wnosi opłaty wyrównującej skutki nieuczciwych praktyk cenowych nałożonych na mocy art. 7, Komisja nakłada środki zaradcze w formie odmowy prawa załadunku i rozładunku w stosunku do statków wybudowanych przez tego budowniczego.
  Gdy pojawią się przesłanki dla środków zaradczych, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

4)

art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Jeśli budowniczy statku nie wnosi opłaty wyrównującej skutki nieuczciwych praktyk cenowych nałożonych na mocy art. 7, Komisja nakłada środki zaradcze w formie odmowy prawa załadunku i rozładunku w stosunku do statków wybudowanych przez tego budowniczego.

Gdy pojawią się przesłanki dla środków zaradczych, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 5) | art. 10 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 10
  Procedura komitetowa
  1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1225/2009 (12). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (13).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

  (12)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51)."


  (13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

5)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1225/2009 (12). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (13).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

(12)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51)."

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 6) | art. 13 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie ujawniają informacji, w stosunku do których osoba, która ich dostarczyła, złożyła wniosek o zachowanie poufności, bez wyraźnej zgody tej osoby. Nie ujawnia się również, chyba że niniejsze rozporządzenie przewiduje inaczej, informacji, które wymieniają między sobą Komisja i państwa członkowskie ani wewnętrznych dokumentów przygotowywanych przez władze Unii lub państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

6)

art. 13 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie ujawniają informacji, w stosunku do których osoba, która ich dostarczyła, złożyła wniosek o zachowanie poufności, bez wyraźnej zgody tej osoby. Nie ujawnia się również, chyba że niniejsze rozporządzenie przewiduje inaczej, informacji, które wymieniają między sobą Komisja i państwa członkowskie ani wewnętrznych dokumentów przygotowywanych przez władze Unii lub państwa członkowskie.”;

| 7) | art. 14 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Ostateczne ustalenia ujawniane są na piśmie. Dokonuje się tego przy należytym uwzględnieniu potrzeby ochrony informacji poufnych, jak najszybciej i zwykle nie później niż na jeden miesiąc przed wydaniem ostatecznej decyzji. Jeśli Komisja nie jest w stanie ujawnić określonych faktów lub okoliczności w danym momencie, ujawniane są one jak najszybciej w późniejszym czasie. Ujawnienie ustaleń nie stanowi przeszkody dla podjęcia przez Komisję dalszych decyzji i jeśli decyzje te opierają się na innych faktach i okolicznościach, muszą być one jak najszybciej ujawnione.”; |
| --- | --- |

7)

art. 14 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Ostateczne ustalenia ujawniane są na piśmie. Dokonuje się tego przy należytym uwzględnieniu potrzeby ochrony informacji poufnych, jak najszybciej i zwykle nie później niż na jeden miesiąc przed wydaniem ostatecznej decyzji. Jeśli Komisja nie jest w stanie ujawnić określonych faktów lub okoliczności w danym momencie, ujawniane są one jak najszybciej w późniejszym czasie. Ujawnienie ustaleń nie stanowi przeszkody dla podjęcia przez Komisję dalszych decyzji i jeśli decyzje te opierają się na innych faktach i okolicznościach, muszą być one jak najszybciej ujawnione.”;

| 8) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 14a
  Sprawozdanie
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.”. |
| --- | --- |

8)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 14a

Sprawozdanie

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.”.

6.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 2271/96

Odnośnie do rozporządzenia (WE) nr 2271/96 Komisja powinna być upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w celu zmiany załącznika do tego rozporządzenia.

W celu przyjęcia przepisów niezbędnych do stosowania tego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dodawania przepisów do załącznika do tego rozporządzenia lub wykreślania ich z niego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Wykonywanie rozporządzenia (WE) nr 2271/96 wymaga jednolitych warunków określania kryteriów upoważnienia do całkowitego lub częściowego zastosowania się osób do wymogu lub zakazu, w tym żądań obcych sądów, w przypadku gdy brak zastosowania się poważnie naruszyłby ich interesy lub interesy Unii. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 2271/96 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 11a, aby dodawać do załącznika do niniejszego rozporządzenia przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne państw trzecich mające zastosowanie eksterytorialne i wywierające niekorzystny wpływ na interesy Unii i interesy osób fizycznych i prawnych wykonujących prawa zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz aby wykreślić przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne, kiedy nie wywierają już takiego wpływu.”; |
| --- | --- |

1)

art. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 11a, aby dodawać do załącznika do niniejszego rozporządzenia przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne państw trzecich mające zastosowanie eksterytorialne i wywierające niekorzystny wpływ na interesy Unii i interesy osób fizycznych i prawnych wykonujących prawa zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz aby wykreślić przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne, kiedy nie wywierają już takiego wpływu.”;

| 2) | uchyla się art. 7 lit. c); |
| --- | --- |

2)

uchyla się art. 7 lit. c);

| 3) | art. 8 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 8
  1.   Do celów wykonywania art. 7 lit. b) Komisję wspomaga Komitet ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (14).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

  (14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

3)

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

1.   Do celów wykonywania art. 7 lit. b) Komisję wspomaga Komitet ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (14).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 11a
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (15). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na okresy o tej samej długości, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”. |
| --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 11a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (15). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na okresy o tej samej długości, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”.

7.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1515/2001

Odnośnie do rozporządzenia (WE) nr 1515/2001, jego wykonanie wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków w następstwie sprawozdania przyjętego przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych. Te środki powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W przypadku zawieszania środków na czas określony należy stosować procedurę doradczą, zważywszy na skutki takich środków.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1515/2001 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 1
  1.   W każdym przypadku, gdy ORS przyjmuje sprawozdanie dotyczące środków przyjętych przez Unię na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (16), rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 (17) lub niniejszego rozporządzenia („środek kwestionowany”), Komisja może przyjąć jeden lub większą liczbę spośród następujących środków, które uznaje za właściwe, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3a ust. 3:






  a) | odwołanie lub wprowadzenie zmiany do kwestionowanego środka; lub |
| --- | --- | --- |

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

1.   W każdym przypadku, gdy ORS przyjmuje sprawozdanie dotyczące środków przyjętych przez Unię na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (16), rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 (17) lub niniejszego rozporządzenia („środek kwestionowany”), Komisja może przyjąć jeden lub większą liczbę spośród następujących środków, które uznaje za właściwe, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3a ust. 3:

a)

odwołanie lub wprowadzenie zmiany do kwestionowanego środka; lub

| b) | przyjęcie wszelkich innych szczególnych środków wykonawczych, które w tych okolicznościach uznaje się za właściwe do doprowadzenia Unii do zgodności z zaleceniami i zarządzeniami zawartymi w sprawozdaniu. |
| --- | --- |

b)

przyjęcie wszelkich innych szczególnych środków wykonawczych, które w tych okolicznościach uznaje się za właściwe do doprowadzenia Unii do zgodności z zaleceniami i zarządzeniami zawartymi w sprawozdaniu.

2.   Do celów przyjęcia środka na mocy ust. 1, Komisja może poprosić zainteresowane strony o dostarczenie wszystkich informacji niezbędnych do uzupełnienia informacji uzyskanych w toku badania skutkującego przyjęciem środka kwestionowanego.

3.   Jeśli przed przyjęciem środka na mocy ust. 1 lub w momencie jego przyjęcia, właściwe jest przeprowadzenie rewizji, rewizję tę podejmuje Komisja. Gdy Komisja postanawia podjąć rewizję, informuje o tym państwa członkowskie.

4.   Jeśli właściwe jest zawieszenie środka kwestionowanego lub środka, do którego wprowadzono zmiany, Komisja przyznaje takie zawieszenie na czas określony, działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 3a ust. 2.

(16)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51)."

(17)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93).”;"

| 2) | art. 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  1.   Jeśli Komisja uzna to za właściwe, może również przyjąć wszelkie środki wspomniane w art. 1 ust. 1, w celu wzięcia pod uwagę wykładni prawnych przedstawionych w sprawozdaniu przyjętym przez ORS w odniesieniu do środka niekwestionowanego.
  2.   Do celów przyjęcia środka na mocy ust. 1, Komisja może poprosić zainteresowane strony o dostarczenie wszystkich informacji niezbędnych do uzupełnienia informacji uzyskanych w toku badania skutkującego przyjęciem środka niekwestionowanego.
  3.   Jeśli przed przyjęciem środka na mocy ust. 1 lub w momencie jego przyjęcia właściwe jest przeprowadzenie rewizji, rewizję tę podejmuje Komisja. Gdy Komisja postanawia podjąć rewizję, informuje o tym państwa członkowskie.
  4.   Jeśli właściwe jest zawieszenie środka niekwestionowanego lub środka, do którego wprowadzono zmiany, Komisja przyznaje takie zawieszenie na czas określony, działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 3a ust. 2.”; |
| --- | --- |

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

1.   Jeśli Komisja uzna to za właściwe, może również przyjąć wszelkie środki wspomniane w art. 1 ust. 1, w celu wzięcia pod uwagę wykładni prawnych przedstawionych w sprawozdaniu przyjętym przez ORS w odniesieniu do środka niekwestionowanego.

2.   Do celów przyjęcia środka na mocy ust. 1, Komisja może poprosić zainteresowane strony o dostarczenie wszystkich informacji niezbędnych do uzupełnienia informacji uzyskanych w toku badania skutkującego przyjęciem środka niekwestionowanego.

3.   Jeśli przed przyjęciem środka na mocy ust. 1 lub w momencie jego przyjęcia właściwe jest przeprowadzenie rewizji, rewizję tę podejmuje Komisja. Gdy Komisja postanawia podjąć rewizję, informuje o tym państwa członkowskie.

4.   Jeśli właściwe jest zawieszenie środka niekwestionowanego lub środka, do którego wprowadzono zmiany, Komisja przyznaje takie zawieszenie na czas określony, działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 3a ust. 2.”;

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 3a
  1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (18).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

  (18)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 3a

1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (18).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

(18)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 13a
  Sprawozdanie
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.”. |
| --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 13a

Sprawozdanie

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.”.

8.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 153/2002

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 153/2002 – wykonywanie dwustronnych klauzul ochronnych Umowy przejściowej i Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych i innych środków. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, gdy w odpowiednio uzasadnionych przypadkach odnoszących się do pojawienia się okoliczności wyjątkowych i krytycznych w rozumieniu art. 24 ust. 4 lit. b) i art. 25 ust. 4 Umowy przejściowej, a następnie art. 37 ust. 4 lit. b) i art. 38 ust. 4 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 153/2002 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  Koncesje na młodą wołowinę
  Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy wykonawcze do art. 14 ust. 2 Umowy przejściowej, a następnie art. 27 ust. 2 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, dotyczące kontyngentów taryfowych na młodą wołowinę, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Koncesje na młodą wołowinę

Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy wykonawcze do art. 14 ust. 2 Umowy przejściowej, a następnie art. 27 ust. 2 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, dotyczące kontyngentów taryfowych na młodą wołowinę, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4 niniejszego rozporządzenia.”;

| 2) | uchyla się art. 3; |
| --- | --- |

2)

uchyla się art. 3;

| 3) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  Dalsze koncesje
  Jeżeli przyznane zostaną, w ramach kontyngentów taryfowych, dodatkowe ulgi na produkty rybołówstwa na podstawie art. 29 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz art. 16 Umowy przejściowej, Komisja przyjmie szczegółowe przepisy wykonawcze w odniesieniu do tych kontyngentów taryfowych, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Dalsze koncesje

Jeżeli przyznane zostaną, w ramach kontyngentów taryfowych, dodatkowe ulgi na produkty rybołówstwa na podstawie art. 29 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz art. 16 Umowy przejściowej, Komisja przyjmie szczegółowe przepisy wykonawcze w odniesieniu do tych kontyngentów taryfowych, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4 niniejszego rozporządzenia.”;

| 4) | uchyla się art. 5; |
| --- | --- |

4)

uchyla się art. 5;

| 5) | art. 7 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 7
  Dostosowania techniczne
  Zmiany i dostosowania techniczne do szczegółowych przepisów wykonawczych, przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia, które są niezbędne w następstwie zmian kodów Nomenklatury Scalonej oraz podpodziałów TARIC lub wynikające z zawarcia nowych umów, protokołów, wymiany listów lub innych aktów między Unią i byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, należy przyjmować zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4.”; |
| --- | --- |

5)

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Dostosowania techniczne

Zmiany i dostosowania techniczne do szczegółowych przepisów wykonawczych, przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia, które są niezbędne w następstwie zmian kodów Nomenklatury Scalonej oraz podpodziałów TARIC lub wynikające z zawarcia nowych umów, protokołów, wymiany listów lub innych aktów między Unią i byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, należy przyjmować zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4.”;

| 6) | w art. 7a wprowadza się następujące zmiany:






  a) | uchyla się ust. 2, 3 i 4; |
| --- | --- | --- |

6)

w art. 7a wprowadza się następujące zmiany:

a)

uchyla się ust. 2, 3 i 4;

| b) | ust. 6 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Po zakończeniu konsultacji oraz w przypadku niemożliwości dokonania innych uzgodnień, Komisja może, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4 niniejszego rozporządzenia, podjąć decyzję o zaniechaniu działania albo o przyjęciu właściwych środków przewidzianych w art. 25 i 26 Umowy przejściowej, a następnie w art. 37 i 38 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 6 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Po zakończeniu konsultacji oraz w przypadku niemożliwości dokonania innych uzgodnień, Komisja może, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4 niniejszego rozporządzenia, podjąć decyzję o zaniechaniu działania albo o przyjęciu właściwych środków przewidzianych w art. 25 i 26 Umowy przejściowej, a następnie w art. 37 i 38 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.”;

| c) | uchyla się ust. 7, 8 i 9; |
| --- | --- |

c)

uchyla się ust. 7, 8 i 9;

| d) | ust. 10 otrzymuje brzmienie:
  „10.   Konsultacje w ramach Rady Współpracy i w ramach Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia uważa się za zakończone 30 dni po notyfikacji określonej w ust. 5.”; |
| --- | --- |

d)

ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10.   Konsultacje w ramach Rady Współpracy i w ramach Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia uważa się za zakończone 30 dni po notyfikacji określonej w ust. 5.”;

| 7) | art. 7b otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 7b
  Okoliczności wyjątkowe i krytyczne
  W przypadku pojawienia się okoliczności wyjątkowych i krytycznych w rozumieniu art. 25 ust. 4 lit. b) i art. 26 ust. 4 Umowy przejściowej, a następnie art. 38 ust. 4 lit. b) i art. 39 ust. 4 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, Komisja może podjąć natychmiastowe środki przewidziane w art. 25 i 26 Umowy przejściowej, a następnie w art. 38 i 39 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadkach pilnych, zgodnie z art. 7fa ust. 5 niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy Komisja otrzyma wniosek od państwa członkowskiego, zobowiązana jest ona podjąć decyzję w przedmiotowej sprawie w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania danego wniosku.”; |
| --- | --- |

7)

art. 7b otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7b

Okoliczności wyjątkowe i krytyczne

W przypadku pojawienia się okoliczności wyjątkowych i krytycznych w rozumieniu art. 25 ust. 4 lit. b) i art. 26 ust. 4 Umowy przejściowej, a następnie art. 38 ust. 4 lit. b) i art. 39 ust. 4 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, Komisja może podjąć natychmiastowe środki przewidziane w art. 25 i 26 Umowy przejściowej, a następnie w art. 38 i 39 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadkach pilnych, zgodnie z art. 7fa ust. 5 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy Komisja otrzyma wniosek od państwa członkowskiego, zobowiązana jest ona podjąć decyzję w przedmiotowej sprawie w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania danego wniosku.”;

| 8) | art. 7e ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku praktyki, która podlega uzasadnionemu stosowaniu przez Unię środków przewidzianych w art. 33 Umowy przejściowej, a następnie w art. 69 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, Komisja po przeanalizowaniu sprawy, z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego, podejmuje decyzję co do zgodności danej praktyki z Umową. W miarę potrzeby przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4, z wyjątkiem przypadków pomocy, do której stosuje się rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 (19), kiedy środki przyjmuje się zgodnie z procedurami ustanowionymi w tym rozporządzeniu. Środki przyjmuje się wyłącznie zgodnie z warunkami określonymi w art. 33 ust. 5 Umowy przejściowej, a następnie w art. 69 ust. 5 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.

  (19)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93).”;" |
| --- | --- |

8)

art. 7e ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku praktyki, która podlega uzasadnionemu stosowaniu przez Unię środków przewidzianych w art. 33 Umowy przejściowej, a następnie w art. 69 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, Komisja po przeanalizowaniu sprawy, z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego, podejmuje decyzję co do zgodności danej praktyki z Umową. W miarę potrzeby przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4, z wyjątkiem przypadków pomocy, do której stosuje się rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 (19), kiedy środki przyjmuje się zgodnie z procedurami ustanowionymi w tym rozporządzeniu. Środki przyjmuje się wyłącznie zgodnie z warunkami określonymi w art. 33 ust. 5 Umowy przejściowej, a następnie w art. 69 ust. 5 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.

(19)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93).”;"

| 9) | w art. 7f wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Do czasu znalezienia wzajemnie korzystnego rozwiązania, w drodze konsultacji określonej w ust. 2 niniejszego artykułu, Komisja może podjąć decyzję o stosowaniu innych właściwych środków, jakie uzna za niezbędne, zgodnie z art. 30 Umowy przejściowej, a następnie z art. 43 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, oraz z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4 niniejszego rozporządzenia.” |
| --- | --- | --- |

9)

w art. 7f wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Do czasu znalezienia wzajemnie korzystnego rozwiązania, w drodze konsultacji określonej w ust. 2 niniejszego artykułu, Komisja może podjąć decyzję o stosowaniu innych właściwych środków, jakie uzna za niezbędne, zgodnie z art. 30 Umowy przejściowej, a następnie z art. 43 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, oraz z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7fa ust. 4 niniejszego rozporządzenia.”

| b) | uchyla się ust. 4, 5 i 6; |
| --- | --- |

b)

uchyla się ust. 4, 5 i 6;

| 10) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 7fa
  Procedura komitetowa
  1.   Do celów art. 2 Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 195 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (20). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (21).
  2.   Do celów art. 4 Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (22). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   Do celów art. 7a, 7b, 7e i 7f Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (23). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  5.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

  (20)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1)."


  (21)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."


  (22)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1)."


  (23)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).”." |
| --- | --- |

10)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 7fa

Procedura komitetowa

1.   Do celów art. 2 Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 195 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (20). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (21).

2.   Do celów art. 4 Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (22). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   Do celów art. 7a, 7b, 7e i 7f Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (23). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

5.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

(20)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1)."

(21)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."

(22)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1)."

(23)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).”."

9.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 427/2003

Odnośnie do rozporządzenia (WE) nr 427/2003, Komisja powinna być upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w celu zmiany załącznika I do tego rozporządzenia.

W celu przyjęcia przepisów niezbędnych do wykonania rozporządzenia (WE) nr 427/2003 należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do wprowadzania zmian do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 625/2009 w celu usunięcia państw z wykazu państw trzecich znajdującego się w tym załączniku, kiedy stają się one członkami WTO. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Ponadto należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do przyjmowania środków koniecznych do wykonywania tego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W przypadku przyjmowania środków nadzoru i środków tymczasowych należy stosować procedurę doradczą, zważywszy na skutki tych środków i ich logiczną kolejność w odniesieniu do przyjęcia ostatecznych środków ochronnych. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby szkodę, która byłaby trudna do naprawienia, należy zezwolić Komisji na przyjęcie środków tymczasowych mających natychmiastowe zastosowanie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 427/2003 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Jeżeli okaże się, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania, a konsultacje przeprowadzone na mocy ust. 3 nie doprowadziły do osiągnięcia rozwiązania satysfakcjonującego obie strony, Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Gdy Komisja ustali konieczność wszczęcia takiego postępowania, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

1)

art. 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Jeżeli okaże się, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania, a konsultacje przeprowadzone na mocy ust. 3 nie doprowadziły do osiągnięcia rozwiązania satysfakcjonującego obie strony, Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Gdy Komisja ustali konieczność wszczęcia takiego postępowania, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 2) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Tymczasowe środki ochronne stosuje się w sytuacjach krytycznych, w przypadku gdy zwłoka przyczyniłaby się do wyrządzenia szkody, którą trudno byłoby naprawić, po uprzednim stwierdzeniu, że przywóz spowodował lub zagrażał spowodowaniem zakłócenia rynku w odniesieniu do przemysłu Unii i jeżeli interes Unii wymaga interwencji. Komisja zastosuje takie tymczasowe środki zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2. W sprawach pilnych zastosowanie ma art. 15 ust. 4.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Tymczasowe środki ochronne stosuje się w sytuacjach krytycznych, w przypadku gdy zwłoka przyczyniłaby się do wyrządzenia szkody, którą trudno byłoby naprawić, po uprzednim stwierdzeniu, że przywóz spowodował lub zagrażał spowodowaniem zakłócenia rynku w odniesieniu do przemysłu Unii i jeżeli interes Unii wymaga interwencji. Komisja zastosuje takie tymczasowe środki zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2. W sprawach pilnych zastosowanie ma art. 15 ust. 4.”;

| b) | uchyla się ust. 3; |
| --- | --- |

b)

uchyla się ust. 3;

| 3) | art. 8 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 8
  Zakończenie postępowania bez nakładania środków
  Jeżeli dwustronne środki ochronne okażą się zbędne, badanie lub postępowanie zostaje zakończone zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3.”; |
| --- | --- |

3)

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Zakończenie postępowania bez nakładania środków

Jeżeli dwustronne środki ochronne okażą się zbędne, badanie lub postępowanie zostaje zakończone zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3.”;

| 4) | w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy ostatecznie ustalony stan faktyczny wskazuje, że warunki ustanowione w art. 1, 2 i 3, stosownie do przypadku, są spełnione, i z punktu widzenia interesu Unii wymagana jest interwencja zgodnie z art. 19, Komisja wystąpi z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji z rządem Chin, w celu poszukiwania rozwiązania satysfakcjonującego obie strony.
  2.   Jeżeli konsultacje określone w ust. 1 niniejszego artykułu nie doprowadzą do znalezienia rozwiązania satysfakcjonującego obie strony w ciągu 60 dni od otrzymania wniosku o konsultacje, ostateczne środki ochronne lub środki zmiany kierunku handlu zostaną nałożone zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3. W sprawach pilnych zastosowanie ma art. 15 ust. 5.”; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   W przypadku gdy ostatecznie ustalony stan faktyczny wskazuje, że warunki ustanowione w art. 1, 2 i 3, stosownie do przypadku, są spełnione, i z punktu widzenia interesu Unii wymagana jest interwencja zgodnie z art. 19, Komisja wystąpi z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji z rządem Chin, w celu poszukiwania rozwiązania satysfakcjonującego obie strony.

2.   Jeżeli konsultacje określone w ust. 1 niniejszego artykułu nie doprowadzą do znalezienia rozwiązania satysfakcjonującego obie strony w ciągu 60 dni od otrzymania wniosku o konsultacje, ostateczne środki ochronne lub środki zmiany kierunku handlu zostaną nałożone zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3. W sprawach pilnych zastosowanie ma art. 15 ust. 5.”;

| b) | uchyla się ust. 3 – 6; |
| --- | --- |

b)

uchyla się ust. 3 – 6;

| 5) | art. 12 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
  „3.   W czasie obowiązywania dowolnego środka ochronnego Komisja może, na wniosek państwa członkowskiego albo z własnej inicjatywy, zbadać efekty stosowania tego środka oraz stwierdzić, czy jego stosowanie jest nadal konieczne.
  Jeżeli Komisja uzna, że stosowanie tego środka jest nadal konieczne, informuje o tym państwa członkowskie.
  4.   Jeżeli Komisja uzna, że środek ochronny powinien być uchylony lub zmieniony, uchyla ona lub zmienia dany środek ochronny zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3.”; |
| --- | --- |

5)

art. 12 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3.   W czasie obowiązywania dowolnego środka ochronnego Komisja może, na wniosek państwa członkowskiego albo z własnej inicjatywy, zbadać efekty stosowania tego środka oraz stwierdzić, czy jego stosowanie jest nadal konieczne.

Jeżeli Komisja uzna, że stosowanie tego środka jest nadal konieczne, informuje o tym państwa członkowskie.

4.   Jeżeli Komisja uzna, że środek ochronny powinien być uchylony lub zmieniony, uchyla ona lub zmienia dany środek ochronny zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3.”;

| 6) | art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   W interesie Unii środki nałożone na mocy niniejszego rozporządzenia mogą zostać zawieszone decyzją Komisji na okres dziewięciu miesięcy, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, może przedłużyć zawieszenie na kolejny okres nie dłuższy niż jeden rok.”; |
| --- | --- |

6)

art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W interesie Unii środki nałożone na mocy niniejszego rozporządzenia mogą zostać zawieszone decyzją Komisji na okres dziewięciu miesięcy, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, może przedłużyć zawieszenie na kolejny okres nie dłuższy niż jeden rok.”;

| 7) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 14a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 14b niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zmian do załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 625/2009 (24), w celu usunięcia państw z wykazu państw trzecich znajdującego się w tym załączniku, kiedy stają się one członkami WTO.
  Artykuł 14b
  Wykonywanie przekazanych uprawnień
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 22 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (25). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na okresy o tej samej długości, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 22 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 22 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

  (24)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (Dz.U. L 185 z 17.7.2009, s. 1).”;" |
| --- | --- |

7)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 14a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 14b niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zmian do załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 625/2009 (24), w celu usunięcia państw z wykazu państw trzecich znajdującego się w tym załączniku, kiedy stają się one członkami WTO.

Artykuł 14b

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 22 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (25). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na okresy o tej samej długości, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 22 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 22 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(24)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (Dz.U. L 185 z 17.7.2009, s. 1).”;"

| 8) | art. 15 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 15
  Procedura komitetowa
  1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (26). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (27).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.
  5.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

  (26)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1.)"


  (27)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

8)

art. 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (26). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (27).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.

5.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

(26)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1.)"

(27)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 9) | art. 17 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie mogą ujawniać żadnych informacji uzyskanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, w stosunku do których osoba przekazująca wnioskowała o poufność, bez wyraźnego zezwolenia tej osoby. Wymiana informacji między Komisją a państwami członkowskimi, lub informacji dotyczących konsultacji prowadzonych na podstawie art. 12 lub konsultacji określonych w art. 5 ust. 3 i art. 9 ust. 1, bądź dokumenty wewnętrzne przygotowane przez organy Unii lub państwa członkowskie nie są podawane do publicznej wiadomości ani ujawniane żadnej stronie postępowania, z wyjątkiem sytuacji wyraźnie przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.”; |
| --- | --- |

9)

art. 17 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie mogą ujawniać żadnych informacji uzyskanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, w stosunku do których osoba przekazująca wnioskowała o poufność, bez wyraźnego zezwolenia tej osoby. Wymiana informacji między Komisją a państwami członkowskimi, lub informacji dotyczących konsultacji prowadzonych na podstawie art. 12 lub konsultacji określonych w art. 5 ust. 3 i art. 9 ust. 1, bądź dokumenty wewnętrzne przygotowane przez organy Unii lub państwa członkowskie nie są podawane do publicznej wiadomości ani ujawniane żadnej stronie postępowania, z wyjątkiem sytuacji wyraźnie przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.”;

| 10) | w art. 18 ust. 4 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:
  „Ujawnienie nie narusza żadnej dalszej decyzji, która może zostać podjęta przez Komisję, jednak w przypadku gdy taka decyzja będzie oparta na innych faktach i ustaleniach, są one niezwłocznie ujawniane.”; |
| --- | --- |

10)

w art. 18 ust. 4 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

„Ujawnienie nie narusza żadnej dalszej decyzji, która może zostać podjęta przez Komisję, jednak w przypadku gdy taka decyzja będzie oparta na innych faktach i ustaleniach, są one niezwłocznie ujawniane.”;

| 11) | art. 19 ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
  „5.   Komisja analizuje informacje właściwie przekazane oraz zakres, w jakim są one reprezentatywne, a wyniki tej analizy i opinię dotyczącą ich istoty przekazuje komitetowi jako część projektu środka przedstawianego na podstawie art. 9 niniejszego rozporządzenia. Komisja uwzględnia poglądy wyrażane na forum komitetu na zasadach określonych w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011.
  6.   Strony postępujące zgodnie z ust. 2 mogą występować z wnioskiem o udostępnienie faktów i ustaleń, w oparciu o które mogą zostać podjęte ostateczne decyzje. Te informacje udostępnia się w możliwym zakresie, bez uszczerbku dla dalszych decyzji podejmowanych przez Komisję.”; |
| --- | --- |

11)

art. 19 ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„5.   Komisja analizuje informacje właściwie przekazane oraz zakres, w jakim są one reprezentatywne, a wyniki tej analizy i opinię dotyczącą ich istoty przekazuje komitetowi jako część projektu środka przedstawianego na podstawie art. 9 niniejszego rozporządzenia. Komisja uwzględnia poglądy wyrażane na forum komitetu na zasadach określonych w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011.

6.   Strony postępujące zgodnie z ust. 2 mogą występować z wnioskiem o udostępnienie faktów i ustaleń, w oparciu o które mogą zostać podjęte ostateczne decyzje. Te informacje udostępnia się w możliwym zakresie, bez uszczerbku dla dalszych decyzji podejmowanych przez Komisję.”;

| 12) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 19a
  Sprawozdanie
  1.   Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (28).

  (28)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”;" |
| --- | --- |

12)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 19a

Sprawozdanie

1.   Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (28).

(28)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”;"

| 13) | w art. 22 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

13)

w art. 22 uchyla się ust. 3.

10.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 452/2003

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 452/2003, w celu zapewnienia jednolitych warunków jego wykonania Komisji należy powierzyć uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 452/2003 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
  „1.   Jeżeli Komisja uzna, że połączenie środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z ochronnymi środkami taryfowymi w stosunku do tego samego przywozu mogłoby mieć skutki większe niż pożądane w ramach polityki ochrony handlu Unii, Komisja może przyjąć zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 2a ust. 2, takie spośród następujących środków, jakie uzna za właściwe:”; |
| --- | --- |

1)

w art. 1 ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„1.   Jeżeli Komisja uzna, że połączenie środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z ochronnymi środkami taryfowymi w stosunku do tego samego przywozu mogłoby mieć skutki większe niż pożądane w ramach polityki ochrony handlu Unii, Komisja może przyjąć zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 2a ust. 2, takie spośród następujących środków, jakie uzna za właściwe:”;

| 2) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 2a
  1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (29). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (30).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

  (29)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51)."


  (30)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”." |
| --- | --- |

2)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 2a

1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (29). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (30).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

(29)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51)."

(30)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”."

11.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 673/2005

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 673/2005, Radzie przyznano uprawnienia do uchylenia tego rozporządzenia. Uprawnienia te należy cofnąć, a do uchylenia rozporządzenia (WE) nr 673/2005 powinien mieć zastosowanie art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 673/2005 uchyla się art. 7.

12.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1236/2005

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1236/2005, w celu dokonywania zmian załącznika do tego rozporządzenia, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

W celu przyjęcia przepisów niezbędnych do stosowania rozporządzenia (WE) nr 1236/2005 należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników I, II, III, IV i V do tego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1236/2005 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 12 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 12
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15a w celu zmiany załączników I, II, III, IV i V. Zamieszczone w załączniku I dane dotyczące właściwych organów państw członkowskich są zmieniane na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

1)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15a w celu zmiany załączników I, II, III, IV i V. Zamieszczone w załączniku I dane dotyczące właściwych organów państw członkowskich są zmieniane na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie.”;

| 2) | uchyla się art. 15; |
| --- | --- |

2)

uchyla się art. 15;

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 15a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (31). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużane na okresy o tej samej długości, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”; |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 15a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (31). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużane na okresy o tej samej długości, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

| 4) | uchyla się art. 16. |
| --- | --- |

4)

uchyla się art. 16.

13.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1616/2006

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1616/2006, wykonywanie dwustronnych klauzul ochronnych Umowy przejściowej i Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych i innych środków. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, gdy w odpowiednio uzasadnionych przypadkach odnoszących się do pojawienia się wyjątkowych i krytycznych okoliczności istniejących w rozumieniu art. 26 ust. 4 Umowy przejściowej, a następnie art. 39 ust. 4 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1616/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  Koncesje na ryby i produkty rybołówstwa
  Komisja przyjmuje szczegółowe zasady wykonania art. 15 ust. 1 Umowy przejściowej, a następnie art. 28 ust. 1 Układu dotyczące kontyngentów taryfowych na przywóz ryb i produktów rybołówstwa zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Koncesje na ryby i produkty rybołówstwa

Komisja przyjmuje szczegółowe zasady wykonania art. 15 ust. 1 Umowy przejściowej, a następnie art. 28 ust. 1 Układu dotyczące kontyngentów taryfowych na przywóz ryb i produktów rybołówstwa zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”;

| 2) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  Dostosowania techniczne
  Zmiany i dostosowania techniczne przepisów przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem niezbędne w związku ze zmianą kodów nomenklatury scalonej i podpodziałów TARIC lub wynikające z zawarcia między Unią a Republiką Albanii nowych lub zmienionych umów, protokołów, wymian listów lub innych aktów przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

2)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Dostosowania techniczne

Zmiany i dostosowania techniczne przepisów przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem niezbędne w związku ze zmianą kodów nomenklatury scalonej i podpodziałów TARIC lub wynikające z zawarcia między Unią a Republiką Albanii nowych lub zmienionych umów, protokołów, wymian listów lub innych aktów przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”;

| 3) | art. 5 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 5
  Ogólna klauzula ochronna
  W przypadku gdy Unia pragnie zastosować środek, o którym mowa w art. 25 Umowy przejściowej, a następnie w art. 38 Układu, środek ten przyjmowany jest zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, chyba że art. 25 Umowy przejściowej, a następnie art. 38 Układu stanowią inaczej.”; |
| --- | --- |

3)

art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

Ogólna klauzula ochronna

W przypadku gdy Unia pragnie zastosować środek, o którym mowa w art. 25 Umowy przejściowej, a następnie w art. 38 Układu, środek ten przyjmowany jest zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, chyba że art. 25 Umowy przejściowej, a następnie art. 38 Układu stanowią inaczej.”;

| 4) | art. 6 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 6
  Klauzula o niedoborach
  W przypadku gdy Unia pragnie zastosować środek, o którym mowa w art. 26 Umowy przejściowej, a następnie w art. 39 Układu, środek ten przyjmowany jest zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

4)

art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

Klauzula o niedoborach

W przypadku gdy Unia pragnie zastosować środek, o którym mowa w art. 26 Umowy przejściowej, a następnie w art. 39 Układu, środek ten przyjmowany jest zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”;

| 5) | art. 7 akapity trzeci, czwarty i piąty otrzymują brzmienie:
  „Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 8a ust. 4.”; |
| --- | --- |

5)

art. 7 akapity trzeci, czwarty i piąty otrzymują brzmienie:

„Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 8a ust. 4.”;

| 6) | art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 8a ust. 4.”; |
| --- | --- |

6)

art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 8a ust. 4.”;

| 7) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 8a
  Procedura komitetowa
  1.   Do celów art. 2, 4 i 11 Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EWG) nr 450/2008 (32). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (33).
  2.   Do celów art. 5, 6, 7 i 8 Komisję wspomaga komitet ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 260/2009 (34). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

  (32)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1)."


  (33)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."


  (34)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).”;" |
| --- | --- |

7)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Procedura komitetowa

1.   Do celów art. 2, 4 i 11 Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EWG) nr 450/2008 (32). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (33).

2.   Do celów art. 5, 6, 7 i 8 Komisję wspomaga komitet ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 260/2009 (34). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

(32)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1)."

(33)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."

(34)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).”;"

| 8) | art. 11 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „Komisja może postanowić, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, o tymczasowym zawieszeniu stosownego preferencyjnego traktowania produktów, zgodnie z art. 30 ust. 4 Umowy przejściowej, a następnie art. 43 ust. 4 Układu.”; |
| --- | --- |

8)

art. 11 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Komisja może postanowić, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, o tymczasowym zawieszeniu stosownego preferencyjnego traktowania produktów, zgodnie z art. 30 ust. 4 Umowy przejściowej, a następnie art. 43 ust. 4 Układu.”;

| 9) | uchyla się art. 12. |
| --- | --- |

9)

uchyla się art. 12.

14.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1528/2007

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1528/2007, Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania środków koniecznych do jego wykonywania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W przypadku zawieszania traktowania należy stosować procedurę doradczą, zważywszy na charakter tych zawieszeń. Procedura ta powinna również być stosowana do przyjmowania środków nadzoru i środków tymczasowych, zważywszy na skutki tych środków. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby szkodę, która byłaby trudna do naprawienia, należy zezwolić Komisji na przyjęcie środków tymczasowych mających natychmiastowe zastosowanie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1528/2007 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 3 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
  „3.   W przypadku ustalenia przez Komisję na podstawie informacji przedstawionych przez państwo członkowskie lub z własnej inicjatywy, że warunki określone w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu zostały spełnione, właściwe traktowanie może zostać zawieszone zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4, pod warunkiem że Komisja uprzednio:”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 3 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„3.   W przypadku ustalenia przez Komisję na podstawie informacji przedstawionych przez państwo członkowskie lub z własnej inicjatywy, że warunki określone w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu zostały spełnione, właściwe traktowanie może zostać zawieszone zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4, pod warunkiem że Komisja uprzednio:”;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Okres zawieszenia na mocy niniejszego artykułu ogranicza się do okresu niezbędnego w celu ochrony interesów finansowych Unii. Nie może on przekroczyć sześciu miesięcy, jednak może zostać przedłużony. Na końcu tego okresu Komisja podejmuje decyzję o zakończeniu zawieszenia lub o przedłużeniu okresu zawieszenia zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Okres zawieszenia na mocy niniejszego artykułu ogranicza się do okresu niezbędnego w celu ochrony interesów finansowych Unii. Nie może on przekroczyć sześciu miesięcy, jednak może zostać przedłużony. Na końcu tego okresu Komisja podejmuje decyzję o zakończeniu zawieszenia lub o przedłużeniu okresu zawieszenia zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4.”;

| c) | ust. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Decyzja zawieszająca właściwe traktowanie przyjmowana jest zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Decyzja zawieszająca właściwe traktowanie przyjmowana jest zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4.”;

| 2) | art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Szczegółowe zasady wprowadzenia kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, ustala się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”; |
| --- | --- |

2)

art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Szczegółowe zasady wprowadzenia kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, ustala się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”;

| 3) | art. 7 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Szczegółowe zasady dotyczące podziału według regionów i wprowadzenia kontyngentów, o których mowa w niniejszym artykule, przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”; |
| --- | --- |

3)

art. 7 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Szczegółowe zasady dotyczące podziału według regionów i wprowadzenia kontyngentów, o których mowa w niniejszym artykule, przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”;

| 4) | art. 9 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Komisja przyjmuje szczegółowe zasady podziału ilości określonych w ust. 1 i dotyczące zarządzania systemem, o którym mowa w ust. 1, 3 i 4 niniejszego artykułu, oraz dotyczące decyzji zawieszających zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”; |
| --- | --- |

4)

art. 9 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Komisja przyjmuje szczegółowe zasady podziału ilości określonych w ust. 1 i dotyczące zarządzania systemem, o którym mowa w ust. 1, 3 i 4 niniejszego artykułu, oraz dotyczące decyzji zawieszających zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”;

| 5) | art. 10 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Komisja przyjmuje szczegółowe zasady zarządzania tym systemem oraz decyzje zawieszające zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”; |
| --- | --- |

5)

art. 10 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Komisja przyjmuje szczegółowe zasady zarządzania tym systemem oraz decyzje zawieszające zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”;

| 6) | art. 14 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
  „3.   Jeżeli po konsultacjach oczywiste jest, że istnieją wystarczające dowody, by uzasadnić wszczęcie postępowania, Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Postępowanie zostaje wszczęte w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania informacji od państwa członkowskiego.
  O swojej analizie tych informacji Komisja informuje państwa członkowskie zazwyczaj w terminie 21 dni od daty przekazania Komisji tych informacji.
  4.   Jeżeli Komisja przyjmie stanowisko, że zaistniały okoliczności określone w art. 12, bezzwłocznie powiadomi dane regiony lub państwa wymienione w załączniku I o swoim zamiarze wszczęcia dochodzenia. Powiadomieniu może towarzyszyć zaproszenie do konsultacji mających na celu wyjaśnienie sytuacji i uzyskanie wzajemnie satysfakcjonującego rozwiązania.”; |
| --- | --- |

6)

art. 14 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3.   Jeżeli po konsultacjach oczywiste jest, że istnieją wystarczające dowody, by uzasadnić wszczęcie postępowania, Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Postępowanie zostaje wszczęte w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania informacji od państwa członkowskiego.

O swojej analizie tych informacji Komisja informuje państwa członkowskie zazwyczaj w terminie 21 dni od daty przekazania Komisji tych informacji.

4.   Jeżeli Komisja przyjmie stanowisko, że zaistniały okoliczności określone w art. 12, bezzwłocznie powiadomi dane regiony lub państwa wymienione w załączniku I o swoim zamiarze wszczęcia dochodzenia. Powiadomieniu może towarzyszyć zaproszenie do konsultacji mających na celu wyjaśnienie sytuacji i uzyskanie wzajemnie satysfakcjonującego rozwiązania.”;

| 7) | w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
  „1.   W krytycznych okolicznościach, w których zwłoka mogłaby spowodować szkody, które trudno byłoby naprawić, stosuje się tymczasowe środki ochronne, na podstawie wstępnego ustalenia, iż zaistniały okoliczności określone w art. 12. Tymczasowe środki przyjmowane są zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4 lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 21 ust. 6.
  2.   Z uwagi na szczególną sytuację najbardziej oddalonych regionów oraz ich wrażliwość na wszelkie gwałtowne wzrosty wielkości przywozu, w ramach postępowań dotyczących tych regionów wprowadzane są tymczasowe środki ochronne, o ile wstępne ustalenia wykazały, że wielkość przywozu wzrosła. Środki tymczasowe są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4, lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 21 ust. 6.”; |
| --- | --- | --- |

7)

w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   W krytycznych okolicznościach, w których zwłoka mogłaby spowodować szkody, które trudno byłoby naprawić, stosuje się tymczasowe środki ochronne, na podstawie wstępnego ustalenia, iż zaistniały okoliczności określone w art. 12. Tymczasowe środki przyjmowane są zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4 lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 21 ust. 6.

2.   Z uwagi na szczególną sytuację najbardziej oddalonych regionów oraz ich wrażliwość na wszelkie gwałtowne wzrosty wielkości przywozu, w ramach postępowań dotyczących tych regionów wprowadzane są tymczasowe środki ochronne, o ile wstępne ustalenia wykazały, że wielkość przywozu wzrosła. Środki tymczasowe są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4, lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 21 ust. 6.”;

| b) | uchyla się ust. 4; |
| --- | --- |

b)

uchyla się ust. 4;

| 8) | art. 17 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 17
  Zakończenie dochodzenia i postępowania bez wprowadzenia środków
  W przypadkach gdy dwustronne środki ochronne zostaną uznane za niepotrzebne, dochodzenie i postępowanie zostają zakończone zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”; |
| --- | --- |

8)

art. 17 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 17

Zakończenie dochodzenia i postępowania bez wprowadzenia środków

W przypadkach gdy dwustronne środki ochronne zostaną uznane za niepotrzebne, dochodzenie i postępowanie zostają zakończone zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”;

| 9) | w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Jeżeli konsultacje, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w terminie trzydziestu dni od skierowania sprawy do danego regionu lub państwa nie doprowadzą do rozwiązania możliwego do przyjęcia przez obie strony, to w terminie dwudziestu dni roboczych od zakończenia okresu konsultacji Komisja podejmuje decyzję o wprowadzeniu ostatecznych dwustronnych środków ochronnych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”; |
| --- | --- | --- |

9)

w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Jeżeli konsultacje, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w terminie trzydziestu dni od skierowania sprawy do danego regionu lub państwa nie doprowadzą do rozwiązania możliwego do przyjęcia przez obie strony, to w terminie dwudziestu dni roboczych od zakończenia okresu konsultacji Komisja podejmuje decyzję o wprowadzeniu ostatecznych dwustronnych środków ochronnych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 5.”;

| b) | uchyla się ust. 3 i 4; |
| --- | --- |

b)

uchyla się ust. 3 i 4;

| 10) | art. 20 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Decyzję o wprowadzeniu nadzoru podejmuje Komisja zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4.”; |
| --- | --- |

10)

art. 20 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Decyzję o wprowadzeniu nadzoru podejmuje Komisja zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 21 ust. 4.”;

| 11) | art. 21 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 21
  Procedura komitetowa
  1.   Do celów art. 16, 17, 18 i 20 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (35). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (36).
  2.   Do celów art. 4 i 5 Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (37). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   Do celów art. 6, 7 i 9 Komisję wspomaga komitet ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 (38). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  5.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  6.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.

  (35)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."


  (36)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."


  (37)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1)."


  (38)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).”;" |
| --- | --- |

11)

art. 21 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 21

Procedura komitetowa

1.   Do celów art. 16, 17, 18 i 20 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (35). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (36).

2.   Do celów art. 4 i 5 Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (37). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   Do celów art. 6, 7 i 9 Komisję wspomaga komitet ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 (38). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

5.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

6.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.

(35)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."

(36)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."

(37)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1)."

(38)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).”;"

| 12) | uchyla się art. 24; |
| --- | --- |

12)

uchyla się art. 24;

| 13) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 24b
  Sprawozdanie
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (39).

  (39)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”." |
| --- | --- |

13)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 24b

Sprawozdanie

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (39).

(39)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”."

15.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 140/2008

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 140/2008, wykonywanie dwustronnych klauzul ochronnych Umowy przejściowej i Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych i innych środków. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, gdy w odpowiednio uzasadnionych przypadkach odnoszących się do pojawienia się okoliczności wyjątkowych i krytycznych w rozumieniu art. 26 ust. 5 lit. b) i art. 27 ust. 4 Umowy przejściowej, a następnie art. 41 ust. 5 lit. b) i art. 42 ust. 4 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 140/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  Koncesje na ryby i produkty rybołówstwa
  Komisja przyjmuje szczegółowe zasady wykonania art. 14 Umowy przejściowej oraz art. 29 Układu dotyczące kontyngentów taryfowych na przywóz ryb i produktów rybołówstwa zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Koncesje na ryby i produkty rybołówstwa

Komisja przyjmuje szczegółowe zasady wykonania art. 14 Umowy przejściowej oraz art. 29 Układu dotyczące kontyngentów taryfowych na przywóz ryb i produktów rybołówstwa zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”;

| 2) | art. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:
  „Artykuł 4
  Dostosowania techniczne
  Zmiany i dostosowania techniczne przepisów przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, konieczne w związku ze zmianą kodów nomenklatury scalonej i podpodziałów TARIC lub wynikające z zawarcia między Unią a Republiką Czarnogóry nowych albo zmienionych umów, protokołów, wymiany listów lub innych aktów przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.
  Artykuł 5
  Ogólna klauzula ochronna
  W przypadku gdy Unia musi zastosować środek, o którym mowa w art. 26 Umowy przejściowej, a następnie w art. 41 Układu, przyjmuje go zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, chyba że art. 26 Umowy przejściowej, a następnie art. 41 Układu stanowi inaczej.
  Artykuł 6
  Klauzula o niedoborach
  W przypadku gdy Unia musi zastosować środek, o którym mowa w art. 27 Umowy przejściowej, a następnie w art. 42 Układu, przyjmuje go zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

2)

art. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 4

Dostosowania techniczne

Zmiany i dostosowania techniczne przepisów przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, konieczne w związku ze zmianą kodów nomenklatury scalonej i podpodziałów TARIC lub wynikające z zawarcia między Unią a Republiką Czarnogóry nowych albo zmienionych umów, protokołów, wymiany listów lub innych aktów przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5

Ogólna klauzula ochronna

W przypadku gdy Unia musi zastosować środek, o którym mowa w art. 26 Umowy przejściowej, a następnie w art. 41 Układu, przyjmuje go zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, chyba że art. 26 Umowy przejściowej, a następnie art. 41 Układu stanowi inaczej.

Artykuł 6

Klauzula o niedoborach

W przypadku gdy Unia musi zastosować środek, o którym mowa w art. 27 Umowy przejściowej, a następnie w art. 42 Układu, przyjmuje go zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”;

| 3) | art. 7 akapity trzeci, czwarty i piąty otrzymują brzmienie:
  „Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3. W sprawach pilnych zastosowanie ma art. 8a ust. 4.”; |
| --- | --- |

3)

art. 7 akapity trzeci, czwarty i piąty otrzymują brzmienie:

„Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3. W sprawach pilnych zastosowanie ma art. 8a ust. 4.”;

| 4) | art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3. W sprawach pilnych zastosowanie ma art. 8a ust. 4.”; |
| --- | --- |

4)

art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3. W sprawach pilnych zastosowanie ma art. 8a ust. 4.”;

| 5) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 8a
  Procedura komitetowa
  1.   Do celów art. 4 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (40). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (41).
  2.   Do celów art. 5, 6, 7 i 8 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga komitet ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 260/2009 (42). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

  (40)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1)."


  (41)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."


  (42)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).”;" |
| --- | --- |

5)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Procedura komitetowa

1.   Do celów art. 4 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (40). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (41).

2.   Do celów art. 5, 6, 7 i 8 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga komitet ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 260/2009 (42). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

(40)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1)."

(41)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."

(42)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).”;"

| 6) | art. 11 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „Komisja może zdecydować zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, o tymczasowym zawieszeniu zastosowanego preferencyjnego traktowania danych produktów, zgodnie z art. 31 ust. 4 Umowy przejściowej, a następnie art. 46 ust. 4 Układu.”; |
| --- | --- |

6)

art. 11 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Komisja może zdecydować zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, o tymczasowym zawieszeniu zastosowanego preferencyjnego traktowania danych produktów, zgodnie z art. 31 ust. 4 Umowy przejściowej, a następnie art. 46 ust. 4 Układu.”;

| 7) | uchyla się art. 12. |
| --- | --- |

7)

uchyla się art. 12.

16.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 55/2008

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 55/2008, w celu zapewnienia jednolitych warunków jego wykonania, Komisji należy powierzyć uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

Do przyjmowania środków nadzoru i środków tymczasowych oraz do tymczasowego zawieszania preferencyjnego traktowania właściwe jest zastosowanie procedury doradczej, zważywszy na skutki tych środków i ich logiczną kolejność w odniesieniu do przyjęcia ostatecznych środków ochronnych. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby szkodę, która byłaby trudna do naprawienia, należy zezwolić Komisji na przyjęcie środków tymczasowych mających natychmiastowe zastosowanie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 55/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Niezależnie od pozostałych przepisów niniejszego rozporządzenia, w szczególności art. 10, jeśli przywóz produktów rolnych powodowałby poważne zakłócenia na rynkach unijnych i ich mechanizmów regulacyjnych, Komisja może przedsięwziąć odpowiednie środki w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5.”; |
| --- | --- |

1)

art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Niezależnie od pozostałych przepisów niniejszego rozporządzenia, w szczególności art. 10, jeśli przywóz produktów rolnych powodowałby poważne zakłócenia na rynkach unijnych i ich mechanizmów regulacyjnych, Komisja może przedsięwziąć odpowiednie środki w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5.”;

| 2) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  Wdrożenie kontyngentu taryfowego dla przetworów mlecznych
  Komisja określa w drodze aktów wykonawczych szczegółowe przepisy w celu wdrożenia kontyngentu taryfowego na pozycje 0401 – 0406. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5.”; |
| --- | --- |

2)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Wdrożenie kontyngentu taryfowego dla przetworów mlecznych

Komisja określa w drodze aktów wykonawczych szczegółowe przepisy w celu wdrożenia kontyngentu taryfowego na pozycje 0401 – 0406. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5.”;

| 3) | uchyla się art. 8; |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 8;

| 4) | w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 tekst wprowadzający otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że istnieją wystarczające dowody nadużyć, nieprawidłowości lub systematycznego niedopełniania przez Mołdawię obowiązku przestrzegania reguł pochodzenia produktów i odnośnych procedur lub zapewniania zgodności z nimi czy zagwarantowania współpracy administracyjnej, określonej w art. 2 ust. 1, lub niedopełnienia wszelkich innych warunków określonych w art. 2 ust. 1, może, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5, przedsięwziąć środki w celu zawieszenia wszystkich lub części uzgodnień preferencyjnych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy, o ile wcześniej:”; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 tekst wprowadzający otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że istnieją wystarczające dowody nadużyć, nieprawidłowości lub systematycznego niedopełniania przez Mołdawię obowiązku przestrzegania reguł pochodzenia produktów i odnośnych procedur lub zapewniania zgodności z nimi czy zagwarantowania współpracy administracyjnej, określonej w art. 2 ust. 1, lub niedopełnienia wszelkich innych warunków określonych w art. 2 ust. 1, może, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5, przedsięwziąć środki w celu zawieszenia wszystkich lub części uzgodnień preferencyjnych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy, o ile wcześniej:”;

| b) | uchyla się ust. 2; |
| --- | --- |

b)

uchyla się ust. 2;

| c) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Przed upływem okresu zawieszenia Komisja zadecyduje albo o zniesieniu środka czasowego zawieszenia, albo o przedłużeniu środka zawieszenia zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Przed upływem okresu zawieszenia Komisja zadecyduje albo o zniesieniu środka czasowego zawieszenia, albo o przedłużeniu środka zawieszenia zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5.”;

| 5) | w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy produkt pochodzący z Mołdawii jest przywożony na warunkach, które powodują lub mogą powodować poważne trudności dla unijnego producenta produktu podobnego lub bezpośrednio konkurującego, Komisja może w dowolnym czasie wprowadzić cła Wspólnej Taryfy Celnej na ten produkt zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5.”; |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy produkt pochodzący z Mołdawii jest przywożony na warunkach, które powodują lub mogą powodować poważne trudności dla unijnego producenta produktu podobnego lub bezpośrednio konkurującego, Komisja może w dowolnym czasie wprowadzić cła Wspólnej Taryfy Celnej na ten produkt zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5.”;

| b) | ust. 5, 6 i 7 otrzymują brzmienie:
  „5.   Dochodzenie zostaje zakończone w ciągu sześciu miesięcy po publikacji zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Komisja może w wyjątkowych okolicznościach przedłużyć ten okres zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 11a ust. 4.
  6.   Komisja podejmuje decyzję w ciągu 3 miesięcy, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5. Decyzja wchodzi w życie w ciągu miesiąca od dnia jej publikacji.
  7.   W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagające natychmiastowego działania powodują, że dochodzenie staje się niemożliwe, Komisja może podjąć bezwzględnie konieczne środki zapobiegawcze zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11a ust. 6.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 5, 6 i 7 otrzymują brzmienie:

„5.   Dochodzenie zostaje zakończone w ciągu sześciu miesięcy po publikacji zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Komisja może w wyjątkowych okolicznościach przedłużyć ten okres zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 11a ust. 4.

6.   Komisja podejmuje decyzję w ciągu 3 miesięcy, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5. Decyzja wchodzi w życie w ciągu miesiąca od dnia jej publikacji.

7.   W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagające natychmiastowego działania powodują, że dochodzenie staje się niemożliwe, Komisja może podjąć bezwzględnie konieczne środki zapobiegawcze zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11a ust. 6.”;

| 6) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 11a
  Procedura komitetowa
  1.   Do celów art. 3 ust. 3, art. 11 i art. 12 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (43). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (44).
  2.   Do celów art. 4 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 195 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (45). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   Do celów art. 10 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (46). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  5.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  6.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.

  (43)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."


  (44)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)"


  (45)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1)."


  (46)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1).”;" |
| --- | --- |

6)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 11a

Procedura komitetowa

1.   Do celów art. 3 ust. 3, art. 11 i art. 12 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (43). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (44).

2.   Do celów art. 4 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 195 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (45). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   Do celów art. 10 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (46). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

5.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

6.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.

(43)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."

(44)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)"

(45)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1)."

(46)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1).”;"

| 7) | art. 12 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „W przypadku naruszenia przez Mołdawię reguł pochodzenia lub w przypadku nieudzielania pomocy administracyjnej, o której mowa w art. 2, w odniesieniu do wyżej wspomnianych działów 17, 18, 19 i 21, lub w przypadku gdy przywóz towarów objętych tymi działami podlegających uzgodnieniom preferencyjnym przyznanym na podstawie niniejszego rozporządzenia znacząco przekracza zwykły poziom wywozu z Mołdawii, podejmowane są odpowiednie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5.”. |
| --- | --- |

7)

art. 12 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W przypadku naruszenia przez Mołdawię reguł pochodzenia lub w przypadku nieudzielania pomocy administracyjnej, o której mowa w art. 2, w odniesieniu do wyżej wspomnianych działów 17, 18, 19 i 21, lub w przypadku gdy przywóz towarów objętych tymi działami podlegających uzgodnieniom preferencyjnym przyznanym na podstawie niniejszego rozporządzenia znacząco przekracza zwykły poziom wywozu z Mołdawii, podejmowane są odpowiednie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11a ust. 5.”.

17.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 594/2008

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 594/2008, wykonywanie dwustronnych klauzul ochronnych Umowy przejściowej i Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych i innych środków. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, gdy w odpowiednio uzasadnionych przypadkach odnoszących się do pojawienia się okoliczności wyjątkowych i krytycznych w rozumieniu art. 24 ust. 5 lit. b) oraz art. 25 ust. 4 Umowy przejściowej, a następnie art. 39 ust. 5 lit. b) oraz art. 40 ust. 4 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 594/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  Przywileje w zakresie produktów rybnych i produktów rybactwa
  Komisja przyjmuje szczegółowe zasady wykonywania art. 13 umowy przejściowej, a następnie art. 28 USiS dotyczące kontyngentów taryfowych na przywóz produktów rybnych i produktów rybactwa zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Przywileje w zakresie produktów rybnych i produktów rybactwa

Komisja przyjmuje szczegółowe zasady wykonywania art. 13 umowy przejściowej, a następnie art. 28 USiS dotyczące kontyngentów taryfowych na przywóz produktów rybnych i produktów rybactwa zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”;

| 2) | art. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:
  „Artykuł 4
  Dostosowania techniczne
  Zmiany i dostosowania techniczne przepisów przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia, które muszą zostać wprowadzone w konsekwencji zmian w kodach Nomenklatury Scalonej lub poddziałach TARIC albo zmian wynikających z zawarcia nowych lub zmienionych umów, protokołów, wymiany listów i innych aktów między Unią a Bośnią i Hercegowiną, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.
  Artykuł 5
  Ogólna klauzula ochronna
  W przypadku gdy Unia musi zastosować środek przewidziany w art. 24 umowy przejściowej, a następnie w art. 39 USiS, środek ten przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, chyba że art. 24 umowy przejściowej, a następnie art. 39 USiS stanowią inaczej.
  Artykuł 6
  Klauzula niedoboru
  W przypadku gdy Unia musi zastosować środek przewidziany w art. 25 umowy przejściowej, a następnie w art. 40 USiS, środek ten przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

2)

art. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 4

Dostosowania techniczne

Zmiany i dostosowania techniczne przepisów przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia, które muszą zostać wprowadzone w konsekwencji zmian w kodach Nomenklatury Scalonej lub poddziałach TARIC albo zmian wynikających z zawarcia nowych lub zmienionych umów, protokołów, wymiany listów i innych aktów między Unią a Bośnią i Hercegowiną, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5

Ogólna klauzula ochronna

W przypadku gdy Unia musi zastosować środek przewidziany w art. 24 umowy przejściowej, a następnie w art. 39 USiS, środek ten przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, chyba że art. 24 umowy przejściowej, a następnie art. 39 USiS stanowią inaczej.

Artykuł 6

Klauzula niedoboru

W przypadku gdy Unia musi zastosować środek przewidziany w art. 25 umowy przejściowej, a następnie w art. 40 USiS, środek ten przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”;

| 3) | art. 7 akapity trzeci, czwarty i piąty otrzymują brzmienie:
  „Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 8a ust. 4.”; |
| --- | --- |

3)

art. 7 akapity trzeci, czwarty i piąty otrzymują brzmienie:

„Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 8a ust. 4.”;

| 4) | art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 8a ust. 4.”; |
| --- | --- |

4)

art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 lub, w sprawach pilnych, zgodnie z art. 8a ust. 4.”;

| 5) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 8a
  Procedura komitetowa
  1.   Do celów art. 2, 4 i 11 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (47). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (48).
  2.   Do celów art. 5, 6, 7 i 8 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (49). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

  (47)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1)."


  (48)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."


  (49)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1.)”;" |
| --- | --- |

5)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Procedura komitetowa

1.   Do celów art. 2, 4 i 11 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (47). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (48).

2.   Do celów art. 5, 6, 7 i 8 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (49). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

(47)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1)."

(48)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)."

(49)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1.)”;"

| 6) | art. 11 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „Komisja może zdecydować, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, o czasowym zawieszeniu właściwych preferencji dotyczących produktów, zgodnie z art. 29 ust. 4 umowy przejściowej, a następnie art. 44 ust. 4 USiS.”; |
| --- | --- |

6)

art. 11 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Komisja może zdecydować, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8a ust. 3 niniejszego rozporządzenia, o czasowym zawieszeniu właściwych preferencji dotyczących produktów, zgodnie z art. 29 ust. 4 umowy przejściowej, a następnie art. 44 ust. 4 USiS.”;

| 7) | uchyla się art. 12. |
| --- | --- |

7)

uchyla się art. 12.

18.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 597/2009

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 597/2009, jego wykonanie wymaga jednolitych warunków przyjmowania ceł tymczasowych i ostatecznych oraz zamykania dochodzeń bez wprowadzania środków. Środki te Komisja powinna przyjmować zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W przypadku przyjmowania środków tymczasowych należy stosować procedurę doradczą ze względu na skutki takich środków i ich logiczną kolejność względem przyjmowania środków ostatecznych. Ze względu na skutek takich środków w porównaniu ze środkami ostatecznymi procedurę tę należy również stosować do akceptowania zobowiązań, do wszczynania i braku wszczęcia przeglądów w przypadku wygaśnięcia środków, do zawieszania środków, do przedłużania terminu zawieszenia środków oraz do ponownego wprowadzania środków. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, należy zezwolić Komisji na przyjęcie tymczasowych środków mających natychmiastowe zastosowanie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 597/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 10 ust. 8 otrzymuje brzmienie:
  „8.   Jeżeli, w szczególnych okolicznościach, Komisja podejmie decyzję o wszczęciu dochodzenia bez otrzymania pisemnej skargi ze strony lub w imieniu unijnego przemysłu o wszczęcie takiego dochodzenia, zostanie ono podjęte na podstawie dostatecznych dowodów istnienia subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, szkody oraz związku przyczynowego opisanego w ust. 2. Gdy Komisja ustali konieczność wszczęcia takiego dochodzenia, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

1)

art. 10 ust. 8 otrzymuje brzmienie:

„8.   Jeżeli, w szczególnych okolicznościach, Komisja podejmie decyzję o wszczęciu dochodzenia bez otrzymania pisemnej skargi ze strony lub w imieniu unijnego przemysłu o wszczęcie takiego dochodzenia, zostanie ono podjęte na podstawie dostatecznych dowodów istnienia subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, szkody oraz związku przyczynowego opisanego w ust. 2. Gdy Komisja ustali konieczność wszczęcia takiego dochodzenia, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 2) | art. 10 ust. 11 otrzymuje brzmienie:
  „11.   Jeżeli okaże się, że istnieją dostateczne dowody uzasadniające wszczęcie postępowania, Komisja uczyni to w ciągu 45 dni od daty wniesienia skargi i opublikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W przypadku przedstawienia niedostatecznych dowodów strona wnosząca skargę zostanie poinformowana w ciągu 45 dni od daty wniesienia skargi do Komisji. O swojej analizie skargi Komisja informuje państwa członkowskie zwykle w ciągu 21 dni od daty wniesienia skargi do Komisji.”; |
| --- | --- |

2)

art. 10 ust. 11 otrzymuje brzmienie:

„11.   Jeżeli okaże się, że istnieją dostateczne dowody uzasadniające wszczęcie postępowania, Komisja uczyni to w ciągu 45 dni od daty wniesienia skargi i opublikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W przypadku przedstawienia niedostatecznych dowodów strona wnosząca skargę zostanie poinformowana w ciągu 45 dni od daty wniesienia skargi do Komisji. O swojej analizie skargi Komisja informuje państwa członkowskie zwykle w ciągu 21 dni od daty wniesienia skargi do Komisji.”;

| 3) | w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | doręczono w tym celu powiadomienie i umożliwiono zainteresowanym stronom przedstawienie informacji i uwag zgodnie z art. 10 ust. 12 akapit drugi;”; |
| --- | --- | --- | --- |

3)

w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

doręczono w tym celu powiadomienie i umożliwiono zainteresowanym stronom przedstawienie informacji i uwag zgodnie z art. 10 ust. 12 akapit drugi;”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Komisja przyjmuje środki tymczasowe zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 25 ust. 4.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisja przyjmuje środki tymczasowe zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 25 ust. 4.”;

| c) | uchyla się ust. 5; |
| --- | --- |

c)

uchyla się ust. 5;

| 4) | w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Pod warunkiem tymczasowego potwierdzenia subsydiowania i szkody, Komisja może, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 2, przyjąć złożoną ofertę zadowalającego dobrowolnego zobowiązania, na mocy którego:






  a) | kraj pochodzenia lub wywozu wyraża zgodę na zniesienie albo ograniczenie subsydiów albo podejmuje inne działania dotyczące ich skutków; lub |
| --- | --- | --- | --- |

4)

w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Pod warunkiem tymczasowego potwierdzenia subsydiowania i szkody, Komisja może, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 2, przyjąć złożoną ofertę zadowalającego dobrowolnego zobowiązania, na mocy którego:

a)

kraj pochodzenia lub wywozu wyraża zgodę na zniesienie albo ograniczenie subsydiów albo podejmuje inne działania dotyczące ich skutków; lub

| b) | eksporter zobowiązuje się skorygować swoje ceny albo zaprzestać wywozu do danego obszaru tak długo, jak wywóz ten będzie korzystać z subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, tak aby Komisja była w pełni przekonana o wyeliminowaniu negatywnych skutków tych subsydiów. |
| --- | --- |

b)

eksporter zobowiązuje się skorygować swoje ceny albo zaprzestać wywozu do danego obszaru tak długo, jak wywóz ten będzie korzystać z subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, tak aby Komisja była w pełni przekonana o wyeliminowaniu negatywnych skutków tych subsydiów.

W takim przypadku oraz tak długo, jak zobowiązania takie obowiązują, cła tymczasowe nałożone przez Komisję zgodnie z art. 12 ust. 3 oraz cła ostateczne nałożone zgodnie z art. 15 ust. 1 nie mają zastosowania do odnośnego przywozu przedmiotowych towarów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa, o których mowa w decyzji Komisji o przyjęciu zobowiązań, wraz z późniejszymi zmianami takiej decyzji.

Podwyżki cen wynikające ze zobowiązań nie mogą być wyższe, niż jest to niezbędne do skompensowania subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, natomiast powinny być niższe od kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, jeżeli wystarczają do usunięcia szkody dla przemysłu unijnego.”;

| b) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   W przypadku przyjęcia zobowiązań postępowanie zostaje zakończone. Komisja zamyka postępowanie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25 ust. 3.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   W przypadku przyjęcia zobowiązań postępowanie zostaje zakończone. Komisja zamyka postępowanie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25 ust. 3.”;

| c) | ust. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „9.   W przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania przez dowolną ze stron lub w przypadku wycofania przyjęcia tego zobowiązania przez Komisję, przyjęcie zobowiązania zostaje przez Komisję wycofane, a tymczasowe cło nałożone przez Komisję zgodnie z art. 12 lub ostateczne cło nałożone zgodnie z art. 15 ust. 1 stosuje się automatycznie, przy zapewnieniu, aby zainteresowany eksporter lub państwo pochodzenia lub wywozu, z wyjątkiem eksporterów lub takich państw wycofujących zobowiązanie, mieli możliwość wypowiedzenia się. Gdy Komisja postanawia wycofać zobowiązanie, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„9.   W przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania przez dowolną ze stron lub w przypadku wycofania przyjęcia tego zobowiązania przez Komisję, przyjęcie zobowiązania zostaje przez Komisję wycofane, a tymczasowe cło nałożone przez Komisję zgodnie z art. 12 lub ostateczne cło nałożone zgodnie z art. 15 ust. 1 stosuje się automatycznie, przy zapewnieniu, aby zainteresowany eksporter lub państwo pochodzenia lub wywozu, z wyjątkiem eksporterów lub takich państw wycofujących zobowiązanie, mieli możliwość wypowiedzenia się. Gdy Komisja postanawia wycofać zobowiązanie, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| d) | ust. 10 otrzymuje brzmienie:
  „10.   Cło tymczasowe jest nakładane zgodnie z art. 12 na podstawie najlepszych dostępnych informacji, w przypadku gdy istnieje powód, aby sądzić, że zobowiązanie zostało naruszone lub w razie naruszenia lub wycofania się ze zobowiązania, gdy postępowanie, które doprowadziło do podjęcia zobowiązania, nie zostało zakończone.”; |
| --- | --- |

d)

ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10.   Cło tymczasowe jest nakładane zgodnie z art. 12 na podstawie najlepszych dostępnych informacji, w przypadku gdy istnieje powód, aby sądzić, że zobowiązanie zostało naruszone lub w razie naruszenia lub wycofania się ze zobowiązania, gdy postępowanie, które doprowadziło do podjęcia zobowiązania, nie zostało zakończone.”;

| 5) | art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   W przypadku gdy środki ochronne nie są niezbędne, dochodzenie bądź postępowanie zostaną zakończone. Komisja zamyka dochodzenie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25 ust. 3.”; |
| --- | --- |

5)

art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W przypadku gdy środki ochronne nie są niezbędne, dochodzenie bądź postępowanie zostaną zakończone. Komisja zamyka dochodzenie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25 ust. 3.”;

| 6) | w art. 15 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy ostatecznie ustalony stan faktyczny wykazuje istnienie subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych oraz szkodę spowodowaną w ich konsekwencji i gdy interes Unii wymaga interwencji zgodnie z art. 31, Komisja nakłada ostateczne cło wyrównawcze zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25 ust. 3. Jeżeli obowiązuje cło tymczasowe, Komisja wszczyna tę procedurę nie później niż jeden miesiąc przed wygaśnięciem tego cła.”; |
| --- | --- | --- |

6)

w art. 15 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy ostatecznie ustalony stan faktyczny wykazuje istnienie subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych oraz szkodę spowodowaną w ich konsekwencji i gdy interes Unii wymaga interwencji zgodnie z art. 31, Komisja nakłada ostateczne cło wyrównawcze zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25 ust. 3. Jeżeli obowiązuje cło tymczasowe, Komisja wszczyna tę procedurę nie później niż jeden miesiąc przed wygaśnięciem tego cła.”;

| b) | uchyla się akapity drugi i trzeci; |
| --- | --- |

b)

uchyla się akapity drugi i trzeci;

| 7) | art. 16 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „2.   W przypadku gdy zastosowano cło tymczasowe, a ustalony ostatecznie stan faktyczny wskazuje na istnienie subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych oraz szkody, Komisja zdecyduje, bez względu na to, czy ma zostać nałożone ostateczne cło wyrównawcze, czy też nie, jaką część tymczasowego cła należy ostatecznie pobierać.”; |
| --- | --- |

7)

art. 16 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.   W przypadku gdy zastosowano cło tymczasowe, a ustalony ostatecznie stan faktyczny wskazuje na istnienie subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych oraz szkody, Komisja zdecyduje, bez względu na to, czy ma zostać nałożone ostateczne cło wyrównawcze, czy też nie, jaką część tymczasowego cła należy ostatecznie pobierać.”;

| 8) | art. 20 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Przegląd taki wszczyna się po umożliwieniu unijnym producentom przedstawienia uwag.”; |
| --- | --- |

8)

art. 20 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Przegląd taki wszczyna się po umożliwieniu unijnym producentom przedstawienia uwag.”;

| 9) | art. 21 ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „4.   Komisja podejmuje decyzję, czy i w jakim zakresie wniosek należy przyjąć lub może również podjąć w dowolnym momencie decyzję o wszczęciu przeglądu okresowego, w którym to przypadku informacje i ustalenia wynikające z takiego przeglądu, przeprowadzonego zgodnie z przepisami stosowanymi w przypadku takich przeglądów, są wykorzystane do stwierdzenia, czy i w jakim stopniu refundacja jest uzasadniona.”; |
| --- | --- |

9)

art. 21 ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„4.   Komisja podejmuje decyzję, czy i w jakim zakresie wniosek należy przyjąć lub może również podjąć w dowolnym momencie decyzję o wszczęciu przeglądu okresowego, w którym to przypadku informacje i ustalenia wynikające z takiego przeglądu, przeprowadzonego zgodnie z przepisami stosowanymi w przypadku takich przeglądów, są wykorzystane do stwierdzenia, czy i w jakim stopniu refundacja jest uzasadniona.”;

| 10) | w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 uchyla się akapit piąty; |
| --- | --- | --- |

10)

w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 uchyla się akapit piąty;

| b) | ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
  „2.   Przeglądy, o których mowa w art. 18, 19 i 20, wszczynane są przez Komisję. O tym, czy wszcząć przegląd określony w art. 18, Komisja decyduje zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 2. Komisja informuje również państwa członkowskie, gdy przedsiębiorca lub państwo członkowskie wystąpili z wnioskiem uzasadniającym wszczęcie przeglądu, o którym mowa w art. 19 i 20, a Komisja zakończyła analizę wniosku, lub gdy Komisja samodzielnie ustaliła, że należy zrewidować potrzebę dalszego stosowania środków.
  3.   Jeżeli uzasadniają to przeglądy, to zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25 ust. 3, środki uchyla się lub utrzymuje zgodnie z art. 18, lub uchyla się, utrzymuje lub zmienia zgodnie z art. 19 i 20.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.   Przeglądy, o których mowa w art. 18, 19 i 20, wszczynane są przez Komisję. O tym, czy wszcząć przegląd określony w art. 18, Komisja decyduje zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 2. Komisja informuje również państwa członkowskie, gdy przedsiębiorca lub państwo członkowskie wystąpili z wnioskiem uzasadniającym wszczęcie przeglądu, o którym mowa w art. 19 i 20, a Komisja zakończyła analizę wniosku, lub gdy Komisja samodzielnie ustaliła, że należy zrewidować potrzebę dalszego stosowania środków.

3.   Jeżeli uzasadniają to przeglądy, to zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25 ust. 3, środki uchyla się lub utrzymuje zgodnie z art. 18, lub uchyla się, utrzymuje lub zmienia zgodnie z art. 19 i 20.”;

| 11) | w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 4 akapity pierwszy, drugi i trzeci otrzymują brzmienie:
  „4.   Dochodzenia na mocy niniejszego artykułu wszczyna się z inicjatywy Komisji, na wniosek państwa członkowskiego lub każdej zainteresowanej strony, w przypadkach gdy wniosek zawiera wystarczające dowody dotyczące czynników wymienionych w ust. 1, 2 i 3. Wszczęcie następuje w drodze rozporządzenia Komisji, które może także nakazać organom celnym poddanie przewozu rejestracji zgodnie z art. 24 ust. 5 lub żądanie gwarancji. Komisja informuje państwa członkowskie, gdy zainteresowana strona lub państwo członkowskie wystąpiły z wnioskiem uzasadniającym wszczęcie dochodzenia, a Komisja zakończyła jego analizę, lub gdy Komisja samodzielnie ustaliła, że należy wszcząć dochodzenie.
  Dochodzenia prowadzone są przez Komisję. Mogą jej towarzyszyć organy celne, a dochodzenia kończone są w ciągu dziewięciu miesięcy.
  W przypadku gdy początkowo ustalone fakty uzasadniają rozszerzenie środków, rozszerzenia tego dokonuje Komisja zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25 ust. 3.”; |
| --- | --- | --- |

11)

w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 4 akapity pierwszy, drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

„4.   Dochodzenia na mocy niniejszego artykułu wszczyna się z inicjatywy Komisji, na wniosek państwa członkowskiego lub każdej zainteresowanej strony, w przypadkach gdy wniosek zawiera wystarczające dowody dotyczące czynników wymienionych w ust. 1, 2 i 3. Wszczęcie następuje w drodze rozporządzenia Komisji, które może także nakazać organom celnym poddanie przewozu rejestracji zgodnie z art. 24 ust. 5 lub żądanie gwarancji. Komisja informuje państwa członkowskie, gdy zainteresowana strona lub państwo członkowskie wystąpiły z wnioskiem uzasadniającym wszczęcie dochodzenia, a Komisja zakończyła jego analizę, lub gdy Komisja samodzielnie ustaliła, że należy wszcząć dochodzenie.

Dochodzenia prowadzone są przez Komisję. Mogą jej towarzyszyć organy celne, a dochodzenia kończone są w ciągu dziewięciu miesięcy.

W przypadku gdy początkowo ustalone fakty uzasadniają rozszerzenie środków, rozszerzenia tego dokonuje Komisja zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25 ust. 3.”;

| b) | ust. 6 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
  „Zwolnienia te przyznawane są w drodze decyzji Komisji i pozostają w mocy w okresie i na warunkach w nich przewidzianych. Komisja informuje państwa członkowskie, gdy zakończy swoją analizę.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 6 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Zwolnienia te przyznawane są w drodze decyzji Komisji i pozostają w mocy w okresie i na warunkach w nich przewidzianych. Komisja informuje państwa członkowskie, gdy zakończy swoją analizę.”;

| 12) | w art. 24 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   W interesie Unii środki nałożone na mocy niniejszego rozporządzenia mogą zostać zawieszone decyzją Komisji na okres dziewięciu miesięcy zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 2. Komisja może zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 2, przedłużyć zawieszenie na kolejny okres nie dłuższy niż jeden rok.
  Środki mogą zostać zawieszone wyłącznie w przypadku gdy warunki rynkowe tymczasowo uległy zmianie w takim zakresie, że wskutek zawieszenia nie powinna ponownie nastąpić szkoda, oraz z zastrzeżeniem, że przemysł unijny miał możliwość wyrażenia na ten temat opinii, która została uwzględniona. Środki mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 2, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała..”; |
| --- | --- | --- |

12)

w art. 24 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W interesie Unii środki nałożone na mocy niniejszego rozporządzenia mogą zostać zawieszone decyzją Komisji na okres dziewięciu miesięcy zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 2. Komisja może zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 2, przedłużyć zawieszenie na kolejny okres nie dłuższy niż jeden rok.

Środki mogą zostać zawieszone wyłącznie w przypadku gdy warunki rynkowe tymczasowo uległy zmianie w takim zakresie, że wskutek zawieszenia nie powinna ponownie nastąpić szkoda, oraz z zastrzeżeniem, że przemysł unijny miał możliwość wyrażenia na ten temat opinii, która została uwzględniona. Środki mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 2, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała..”;

| b) | ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „5.   Komisja, po poinformowaniu w należytym terminie państw członkowskich, może zlecić organom celnym podjęcie właściwych kroków dla rejestracji przywozu, tak by można było następnie zastosować środki wobec tego przywozu z dniem jego rejestracji..”; |
| --- | --- |

b)

ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„5.   Komisja, po poinformowaniu w należytym terminie państw członkowskich, może zlecić organom celnym podjęcie właściwych kroków dla rejestracji przywozu, tak by można było następnie zastosować środki wobec tego przywozu z dniem jego rejestracji..”;

| 13) | art. 25 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 25
  Procedura komitetowa
  1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1225/2009 (50). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (51).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.
  5.   Jeżeli zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stosuje się procedurę pisemną, by zdecydować o przyjęciu ostatecznych środków na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu lub by zdecydować o wszczęciu lub braku wszczęcia przeglądu w przypadku wygaśnięcia środków na podstawie art. 18 niniejszego rozporządzenia, procedura zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub gdy wystąpi o to większość członków komitetu określona w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet omawiał projekt środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to zwykła większość członków komitetu. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet nie omawiał projektu środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to przynajmniej jedna czwarta członków komitetu.
  6.   Komitet może rozpatrywać wszelkie kwestie odnoszące się do stosowania niniejszego rozporządzenia zgłaszane przez Komisję lub państwo członkowskie. Państwa członkowskie mogą żądać informacji oraz wymieniać poglądy na forum komitetu lub w bezpośredniej relacji z Komisją.

  (50)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51)."


  (51)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

13)

art. 25 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1225/2009 (50). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (51).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.

5.   Jeżeli zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stosuje się procedurę pisemną, by zdecydować o przyjęciu ostatecznych środków na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu lub by zdecydować o wszczęciu lub braku wszczęcia przeglądu w przypadku wygaśnięcia środków na podstawie art. 18 niniejszego rozporządzenia, procedura zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub gdy wystąpi o to większość członków komitetu określona w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet omawiał projekt środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to zwykła większość członków komitetu. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet nie omawiał projektu środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to przynajmniej jedna czwarta członków komitetu.

6.   Komitet może rozpatrywać wszelkie kwestie odnoszące się do stosowania niniejszego rozporządzenia zgłaszane przez Komisję lub państwo członkowskie. Państwa członkowskie mogą żądać informacji oraz wymieniać poglądy na forum komitetu lub w bezpośredniej relacji z Komisją.

(50)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51)."

(51)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 14) | art. 29 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie ujawnią żadnej informacji otrzymanej na podstawie niniejszego rozporządzenia, o której poufne traktowanie prosiła osoba dostarczająca, bez jej wyraźnej zgody. Nie będzie ujawniana, z wyjątkiem szczególnych przypadków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, wymiana informacji między Komisją a państwami członkowskimi ani żadne wewnętrzne dokumenty sporządzane przez władze Unii lub jej państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

14)

art. 29 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie ujawnią żadnej informacji otrzymanej na podstawie niniejszego rozporządzenia, o której poufne traktowanie prosiła osoba dostarczająca, bez jej wyraźnej zgody. Nie będzie ujawniana, z wyjątkiem szczególnych przypadków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, wymiana informacji między Komisją a państwami członkowskimi ani żadne wewnętrzne dokumenty sporządzane przez władze Unii lub jej państwa członkowskie.”;

| 15) | art. 30 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
  „4.   Ostateczne ujawnienie należy składać w formie pisemnej. Należy go dokonywać, uwzględniając w sposób należyty ochronę informacji poufnych, najszybciej jak to możliwe, jednak z zasady nie później niż jeden miesiąc przed rozpoczęciem procedur określonych w art. 14 lub art. 15. Jeśli Komisja nie jest w stanie ujawnić niektórych faktów lub okoliczności w danym momencie, zostają one ujawnione później, gdy tylko stanie się to możliwe.
  Ujawnienie nie wyklucza podjęcia kolejnej decyzji przez Komisję, jeśli jednak decyzja taka opiera się na innych faktach i okolicznościach, wówczas muszą one być ujawnione najszybciej jak to możliwe.
  5.   Oświadczenia złożone po dokonaniu ostatecznego ujawnienia będą wzięte pod uwagę tylko wtedy, jeśli zostaną zgłoszone w formie pisemnej w terminie określonym przez Komisję osobno dla każdego przypadku, który to termin nie może być krótszy niż 10 dni, z uwzględnieniem pilnego charakteru sprawy. Wyznaczony termin może być krótszy, jeżeli konieczne jest dokonanie dodatkowego ostatecznego ujawnienia.”; |
| --- | --- |

15)

art. 30 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.   Ostateczne ujawnienie należy składać w formie pisemnej. Należy go dokonywać, uwzględniając w sposób należyty ochronę informacji poufnych, najszybciej jak to możliwe, jednak z zasady nie później niż jeden miesiąc przed rozpoczęciem procedur określonych w art. 14 lub art. 15. Jeśli Komisja nie jest w stanie ujawnić niektórych faktów lub okoliczności w danym momencie, zostają one ujawnione później, gdy tylko stanie się to możliwe.

Ujawnienie nie wyklucza podjęcia kolejnej decyzji przez Komisję, jeśli jednak decyzja taka opiera się na innych faktach i okolicznościach, wówczas muszą one być ujawnione najszybciej jak to możliwe.

5.   Oświadczenia złożone po dokonaniu ostatecznego ujawnienia będą wzięte pod uwagę tylko wtedy, jeśli zostaną zgłoszone w formie pisemnej w terminie określonym przez Komisję osobno dla każdego przypadku, który to termin nie może być krótszy niż 10 dni, z uwzględnieniem pilnego charakteru sprawy. Wyznaczony termin może być krótszy, jeżeli konieczne jest dokonanie dodatkowego ostatecznego ujawnienia.”;

| 16) | w art. 31 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
  „4.   Strony, które postępowały zgodnie z ust. 2, mogą zgłaszać uwagi na temat zastosowania wszelkich nałożonych ceł tymczasowych. Uwagi takie będą przyjmowane w terminie 25 dni od daty wprowadzenia takich środków, jeżeli mają zostać uwzględnione, a one same lub ich odpowiednie podsumowania będą udostępniane innym stronom, które są uprawnione do ustosunkowania się do tych uwag.
  5.   Komisja bada wszelkie informacje dostarczone w należyty sposób i w stopniu, w jakim są one reprezentatywne, a wyniki analizy wraz z opinią w sprawach merytorycznych są przekazywane komitetowi jako część projektu środka przedstawianego zgodnie z art. 14 i 15. Poglądy wyrażane na forum komitetu powinny być uwzględnione przez Komisję na zasadach określonych w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011.”; |
| --- | --- | --- |

16)

w art. 31 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.   Strony, które postępowały zgodnie z ust. 2, mogą zgłaszać uwagi na temat zastosowania wszelkich nałożonych ceł tymczasowych. Uwagi takie będą przyjmowane w terminie 25 dni od daty wprowadzenia takich środków, jeżeli mają zostać uwzględnione, a one same lub ich odpowiednie podsumowania będą udostępniane innym stronom, które są uprawnione do ustosunkowania się do tych uwag.

5.   Komisja bada wszelkie informacje dostarczone w należyty sposób i w stopniu, w jakim są one reprezentatywne, a wyniki analizy wraz z opinią w sprawach merytorycznych są przekazywane komitetowi jako część projektu środka przedstawianego zgodnie z art. 14 i 15. Poglądy wyrażane na forum komitetu powinny być uwzględnione przez Komisję na zasadach określonych w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011.”;

| b) | ust. 6 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „Informacje takie zostaną im ujawnione w stopniu, w jakim będzie to możliwe, bez uszczerbku dla każdej kolejnej decyzji podejmowanej przez Komisję .”; |
| --- | --- |

b)

ust. 6 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Informacje takie zostaną im ujawnione w stopniu, w jakim będzie to możliwe, bez uszczerbku dla każdej kolejnej decyzji podejmowanej przez Komisję .”;

| 17) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 33a
  Sprawozdanie
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.”. |
| --- | --- |

17)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 33a

Sprawozdanie

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.”.

19.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 260/2009

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 260/2009, jego wykonanie wymaga jednolitych warunków przyjmowania tymczasowych i ostatecznych środków ochronnych oraz wprowadzania uprzednich środków nadzoru. Środki te powinny być przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W przypadku przyjmowania środków nadzoru i środków tymczasowych należy stosować procedurę doradczą ze względu na skutki takich środków i ich logiczną kolejność względem przyjmowania ostatecznych środków ochronnych. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, należy zezwolić Komisji na przyjęcie tymczasowych środków mających natychmiastowe zastosowanie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 260/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | uchyla się art. 3; |
| --- | --- |

1)

uchyla się art. 3;

| 2) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (52).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.
  5.   Jeżeli zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stosuje się procedurę pisemną, by zdecydować o przyjęciu ostatecznych środków w myśl ust. 17 niniejszego rozporządzenia, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub gdy wystąpi o to większość członków komitetu określona w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet omawiał projekt środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to zwykła większość członków komitetu. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet nie omawiał projektu środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to przynajmniej jedna czwarta członków komitetu.

  (52)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

2)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (52).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

5.   Jeżeli zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stosuje się procedurę pisemną, by zdecydować o przyjęciu ostatecznych środków w myśl ust. 17 niniejszego rozporządzenia, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub gdy wystąpi o to większość członków komitetu określona w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet omawiał projekt środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to zwykła większość członków komitetu. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet nie omawiał projektu środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to przynajmniej jedna czwarta członków komitetu.

(52)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 3) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
  „1.   Jeżeli Komisja stwierdza, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania wyjaśniającego, wszczyna ona takie postępowanie w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania informacji od państwa członkowskiego oraz publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zawiadomienie takie:”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1.   Jeżeli Komisja stwierdza, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania wyjaśniającego, wszczyna ona takie postępowanie w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania informacji od państwa członkowskiego oraz publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zawiadomienie takie:”;

| b) | na końcu ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „O swojej analizie tych informacji Komisja informuje państwa członkowskie w zwykłych okolicznościach w terminie 21 dni od daty otrzymania informacji.”; |
| --- | --- |

b)

na końcu ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„O swojej analizie tych informacji Komisja informuje państwa członkowskie w zwykłych okolicznościach w terminie 21 dni od daty otrzymania informacji.”;

| c) | ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „2.   Komisja zbiera informacje, które uzna za niezbędne, oraz w przypadkach uznanych przez nią za uzasadnione, stara się, po poinformowaniu państw członkowskich, sprawdzić uzyskane informacje u importerów, przedsiębiorców, przedstawicieli, producentów, w zrzeszeniach i organizacjach handlowych.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja zbiera informacje, które uzna za niezbędne, oraz w przypadkach uznanych przez nią za uzasadnione, stara się, po poinformowaniu państw członkowskich, sprawdzić uzyskane informacje u importerów, przedsiębiorców, przedstawicieli, producentów, w zrzeszeniach i organizacjach handlowych.”;

| d) | ust. 7 otrzymuje brzmienie:
  „7.   Jeżeli Komisja stwierdza, że nie ma wystarczających dowodów, które uzasadniałyby wszczęcie postępowania wyjaśniającego, informuje ona państwa członkowskie o swojej decyzji w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania od nich informacji.”; |
| --- | --- |

d)

ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.   Jeżeli Komisja stwierdza, że nie ma wystarczających dowodów, które uzasadniałyby wszczęcie postępowania wyjaśniającego, informuje ona państwa członkowskie o swojej decyzji w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania od nich informacji.”;

| 4) | art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Jeżeli w terminie dziewięciu miesięcy od wszczęcia postępowania wyjaśniającego Komisja uzna, że zastosowanie unijnego nadzoru lub środków ochronnych nie jest konieczne, postępowanie wyjaśniające zostaje zakończone w ciągu jednego miesiąca. Komisja zamyka postępowanie zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”; |
| --- | --- |

4)

art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Jeżeli w terminie dziewięciu miesięcy od wszczęcia postępowania wyjaśniającego Komisja uzna, że zastosowanie unijnego nadzoru lub środków ochronnych nie jest konieczne, postępowanie wyjaśniające zostaje zakończone w ciągu jednego miesiąca. Komisja zamyka postępowanie zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”;

| 5) | art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie ujawnią żadnych informacji o poufnym charakterze uzyskanych na podstawie niniejszego rozporządzenia lub jakichkolwiek informacji dostarczonych z zastrzeżeniem poufności bez uzyskania wyraźnej zgody osoby, która tych informacji udzieliła”; |
| --- | --- |

5)

art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie ujawnią żadnych informacji o poufnym charakterze uzyskanych na podstawie niniejszego rozporządzenia lub jakichkolwiek informacji dostarczonych z zastrzeżeniem poufności bez uzyskania wyraźnej zgody osoby, która tych informacji udzieliła”;

| 6) | art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Decyzja o zastosowaniu nadzoru jest podejmowana przez Komisję w drodze aktu wykonawczego zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”; |
| --- | --- |

6)

art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Decyzja o zastosowaniu nadzoru jest podejmowana przez Komisję w drodze aktu wykonawczego zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”;

| 7) | art. 13 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 13
  W przypadku gdy przywóz produktu nie został poddany uprzedniemu unijnemu nadzorowi, Komisja, zgodnie z art. 18, może wprowadzić nadzór ograniczony do przywozu do jednego lub kilku regionów Unii. Gdy Komisja postanawia wprowadzić nadzór, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

7)

art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

W przypadku gdy przywóz produktu nie został poddany uprzedniemu unijnemu nadzorowi, Komisja, zgodnie z art. 18, może wprowadzić nadzór ograniczony do przywozu do jednego lub kilku regionów Unii. Gdy Komisja postanawia wprowadzić nadzór, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| 8) | art. 16 ust. 6 i 7 otrzymuje brzmienie:
  „6.   W przypadku gdy państwo członkowskie zwróciło się do Komisji z wnioskiem o interwencję, Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3 lub – w sprawach pilnych – zgodnie z art. 4 ust. 4, podejmuje decyzję w terminie nieprzekraczającym pięciu dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.”; |
| --- | --- |

8)

art. 16 ust. 6 i 7 otrzymuje brzmienie:

„6.   W przypadku gdy państwo członkowskie zwróciło się do Komisji z wnioskiem o interwencję, Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3 lub – w sprawach pilnych – zgodnie z art. 4 ust. 4, podejmuje decyzję w terminie nieprzekraczającym pięciu dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.”;

| 9) | art. 17 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 17
  Gdy wymagają tego interesy Unii, Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3, oraz z przepisami rozdziału III, może przyjąć odpowiednie środki zapobiegające przywozowi do Unii produktów w tak znacznie zwiększonych ilościach lub na takich warunkach, które powodują lub grożą spowodowaniem poważnej szkody dla unijnych producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych.
  Zastosowanie ma art. 16 ust. 2–5.”; |
| --- | --- |

9)

art. 17 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 17

Gdy wymagają tego interesy Unii, Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3, oraz z przepisami rozdziału III, może przyjąć odpowiednie środki zapobiegające przywozowi do Unii produktów w tak znacznie zwiększonych ilościach lub na takich warunkach, które powodują lub grożą spowodowaniem poważnej szkody dla unijnych producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych.

Zastosowanie ma art. 16 ust. 2–5.”;

| 10) | art. 21 ust. 1 i 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 21
  1.   Podczas trwania środków nadzoru lub środków ochronnych stosowanych zgodnie z przepisami rozdziałów IV i V, Komisja może na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy nie później niż w połowie okresu stosowania środków o czasie trwania przekraczającym trzy lata:






  a) | zbadać skutki stosowania środka; |
| --- | --- | --- |

10)

art. 21 ust. 1 i 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 21

1.   Podczas trwania środków nadzoru lub środków ochronnych stosowanych zgodnie z przepisami rozdziałów IV i V, Komisja może na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy nie później niż w połowie okresu stosowania środków o czasie trwania przekraczającym trzy lata:

a)

zbadać skutki stosowania środka;

| b) | określić, czy liberalizacja powinna zostać przyspieszona i w jaki sposób; |
| --- | --- |

b)

określić, czy liberalizacja powinna zostać przyspieszona i w jaki sposób;

| c) | upewnić się, czy stosowanie środka jest nadal konieczne. |
| --- | --- |

c)

upewnić się, czy stosowanie środka jest nadal konieczne.

Jeżeli Komisja uznaje, że stosowanie środka jest nadal konieczne, informuje o tym państwa członkowskie.

2.   Jeżeli Komisja uznaje, że środki nadzoru lub środki ochronne określone w art. 11, 13, 16, 17 i 18 powinny zostać uchylone lub zmienione, uchyla lub zmienia dany środek zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3.

W przypadku gdy decyzja odnosi się do środków nadzoru regionalnego, stosuje się ją od szóstego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.”;

| 11) | art. 23 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 23
  Jeżeli wymagają tego interesy Unii, Komisja może, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3, przyjąć odpowiednie środki umożliwiające wykonanie aktów ustawodawczych, tak by umożliwić wykonywanie praw i wypełnianie zobowiązań Unii lub wszystkich jej państw członkowskich, w szczególności dotyczących handlu produktami, na poziomie międzynarodowym.”; |
| --- | --- |

11)

art. 23 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 23

Jeżeli wymagają tego interesy Unii, Komisja może, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3, przyjąć odpowiednie środki umożliwiające wykonanie aktów ustawodawczych, tak by umożliwić wykonywanie praw i wypełnianie zobowiązań Unii lub wszystkich jej państw członkowskich, w szczególności dotyczących handlu produktami, na poziomie międzynarodowym.”;

| 12) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 23a
  Sprawozdanie
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (53).

  (53)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejski (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51)”." |
| --- | --- |

12)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 23a

Sprawozdanie

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (53).

(53)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejski (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51)”."

20.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 625/2009

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 625/2009, jego wykonanie wymaga jednolitych warunków przyjmowania tymczasowych i ostatecznych środków ochronnych oraz wprowadzania uprzednich środków nadzoru. Środki te powinny być przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W przypadku przyjmowania środków nadzoru i środków tymczasowych należy stosować procedurę doradczą ze względu na skutki takich środków i ich logiczną kolejność względem przyjmowania ostatecznych środków ochronnych. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, należy zezwolić Komisji na przyjęcie tymczasowych środków mających natychmiastowe zastosowanie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 625/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | uchyla się art. 3; |
| --- | --- |

1)

uchyla się art. 3;

| 2) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 260/2009 (54). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (55).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

  (54)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."


  (55)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

2)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 260/2009 (54). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (55).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

(54)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."

(55)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 3) | w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy Komisja stwierdza, że istnieją dostateczne dowody uzasadniające wszczęcie postępowania wyjaśniającego, wszczyna ona takie postępowanie w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania informacji od państwa członkowskiego oraz publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zawiadomienie to:”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy Komisja stwierdza, że istnieją dostateczne dowody uzasadniające wszczęcie postępowania wyjaśniającego, wszczyna ona takie postępowanie w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania informacji od państwa członkowskiego oraz publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zawiadomienie to:”;

| b) | na końcu ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „O swojej analizie tych informacji Komisja informuje państwa członkowskie w zwykłych okolicznościach w terminie 21 dni od daty otrzymania informacji.”; |
| --- | --- |

b)

na końcu ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„O swojej analizie tych informacji Komisja informuje państwa członkowskie w zwykłych okolicznościach w terminie 21 dni od daty otrzymania informacji.”;

| c) | ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „2.   Komisja zbiera wszelkie informacje, które uzna za niezbędne, oraz, w przypadku gdy uzna to za stosowne, stara się sprawdzić uzyskane informacje u importerów, przedsiębiorców, ich przedstawicieli, producentów, w zrzeszeniach i organizacjach handlowych.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja zbiera wszelkie informacje, które uzna za niezbędne, oraz, w przypadku gdy uzna to za stosowne, stara się sprawdzić uzyskane informacje u importerów, przedsiębiorców, ich przedstawicieli, producentów, w zrzeszeniach i organizacjach handlowych.”;

| d) | ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   W przypadku gdy Komisja uzna, że przedstawione dowody nie są wystarczające do uzasadnienia wszczęcia postępowania, informuje ona państwa członkowskie o swojej decyzji w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania informacji od państw członkowskich.”; |
| --- | --- |

d)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   W przypadku gdy Komisja uzna, że przedstawione dowody nie są wystarczające do uzasadnienia wszczęcia postępowania, informuje ona państwa członkowskie o swojej decyzji w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania informacji od państw członkowskich.”;

| 4) | art. 6 ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „2.   W przypadku gdy w terminie dziewięciu miesięcy od wszczęcia postępowania Komisja uzna, że zastosowanie unijnych środków ochronnych lub nadzoru nie jest konieczne, postępowanie zostaje zakończone w ciągu jednego miesiąca. Komisja kończy postępowanie zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”; |
| --- | --- |

4)

art. 6 ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„2.   W przypadku gdy w terminie dziewięciu miesięcy od wszczęcia postępowania Komisja uzna, że zastosowanie unijnych środków ochronnych lub nadzoru nie jest konieczne, postępowanie zostaje zakończone w ciągu jednego miesiąca. Komisja kończy postępowanie zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”;

| 5) | art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie udostępniają żadnych informacji o charakterze poufnym otrzymanych na podstawie niniejszego rozporządzenia ani żadnych informacji udostępnionych z zastrzeżeniem poufności, bez wyraźnej zgody osoby dostarczającej tych informacji.”; |
| --- | --- |

5)

art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie udostępniają żadnych informacji o charakterze poufnym otrzymanych na podstawie niniejszego rozporządzenia ani żadnych informacji udostępnionych z zastrzeżeniem poufności, bez wyraźnej zgody osoby dostarczającej tych informacji.”;

| 6) | w art. 9 dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „1a.   Decyzje, o których mowa w ust. 1, Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”; |
| --- | --- |

6)

w art. 9 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.   Decyzje, o których mowa w ust. 1, Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”;

| 7) | art. 11 tiret drugie otrzymuje brzmienie:






  „— | uzależnić wydanie tego dokumentu od spełnienia pewnych warunków i, jako środek nadzwyczajny, od umieszczenia klauzuli uchylającej.”; |
| --- | --- | --- |

7)

art. 11 tiret drugie otrzymuje brzmienie:

„—

uzależnić wydanie tego dokumentu od spełnienia pewnych warunków i, jako środek nadzwyczajny, od umieszczenia klauzuli uchylającej.”;

| 8) | art. 12 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 12
  W przypadku gdy przywóz danego produktu nie został poddany uprzedniemu nadzorowi unijnemu, Komisja może, w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2, i zgodnie z art. 17, zastosować nadzór nad przywozem produktu ograniczony do jednego lub kilku regionów Unii.”; |
| --- | --- |

8)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

W przypadku gdy przywóz danego produktu nie został poddany uprzedniemu nadzorowi unijnemu, Komisja może, w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2, i zgodnie z art. 17, zastosować nadzór nad przywozem produktu ograniczony do jednego lub kilku regionów Unii.”;

| 9) | w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   O przyjętych środkach niezwłocznie informuje się państwa członkowskie, a środki te stają się natychmiastowo skuteczne.”; |
| --- | --- | --- |

9)

w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   O przyjętych środkach niezwłocznie informuje się państwa członkowskie, a środki te stają się natychmiastowo skuteczne.”;

| b) | ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:
  „4.   W przypadku gdy państwo członkowskie zwróciło się do Komisji z wnioskiem o interwencję, Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3, lub – w sprawach pilnych – zgodnie z art. 4 ust. 4, podejmuje decyzję w terminie nieprzekraczającym pięciu dni roboczych od dnia otrzymania takiego wniosku.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„4.   W przypadku gdy państwo członkowskie zwróciło się do Komisji z wnioskiem o interwencję, Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3, lub – w sprawach pilnych – zgodnie z art. 4 ust. 4, podejmuje decyzję w terminie nieprzekraczającym pięciu dni roboczych od dnia otrzymania takiego wniosku.”;

| 10) | art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Komisja może, szczególnie w sytuacji, o której mowa w art. 15 ust. 1, przyjąć właściwe środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3.”; |
| --- | --- |

10)

art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja może, szczególnie w sytuacji, o której mowa w art. 15 ust. 1, przyjąć właściwe środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3.”;

| 11) | art. 18 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 18
  1.   Podczas trwania środków ochronnych lub nadzoru stosowanych zgodnie z przepisami rozdziałów IV i V, Komisja może na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy:






  a) | zbadać skutki stosowania środka; |
| --- | --- | --- |

11)

art. 18 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 18

1.   Podczas trwania środków ochronnych lub nadzoru stosowanych zgodnie z przepisami rozdziałów IV i V, Komisja może na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy:

a)

zbadać skutki stosowania środka;

| b) | upewnić się, czy stosowanie środka jest nadal konieczne. |
| --- | --- |

b)

upewnić się, czy stosowanie środka jest nadal konieczne.

Jeżeli Komisja stwierdzi, że stosowanie środka jest nadal konieczne, informuje o tym państwa członkowskie.

2.   W przypadku gdy Komisja uzna, że środki ochronne lub nadzoru określone w rozdziałach IV i V powinny zostać zmienione lub uchylone, zmienia lub uchyla je zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3.”;

| 12) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 19a
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (56).

  (56)  Rozporządzenie rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejski (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”." |
| --- | --- |

12)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 19a

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (56).

(56)  Rozporządzenie rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejski (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”."

21.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1061/2009

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1061/2009, jego wykonanie wymaga jednolitych warunków przyjmowania tymczasowych i ostatecznych środków ochronnych oraz wprowadzania uprzednich środków nadzoru. Środki te powinny być przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, należy zezwolić Komisji na przyjęcie tymczasowych środków mających natychmiastowe zastosowanie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1061/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | uchyla się art. 3; |
| --- | --- |

1)

uchyla się art. 3;

| 2) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 260/2009 (57). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (58).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

  (57)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."


  (58)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

2)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

1.   Komisję wspomaga Komitet Środków Ochronnych ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 260/2009 (57). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (58).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

(57)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)."

(58)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 3) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
  „1.   W celu zapobieżenia sytuacji krytycznej spowodowanej brakiem podstawowych produktów lub dla naprawienia takiej sytuacji oraz gdy interesy Unii wymagają działania natychmiastowego, Komisja, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy oraz uwzględniając rodzaj produktów oraz inne cechy szczególne danych transakcji, może podporządkować wywóz produktu przedstawieniu zezwolenia na wywóz przyznawanego według zasad oraz w granicach, jakie Komisja ustanawia zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 2, lub – w sprawach pilnych – zgodnie z art. 4 ust. 3.
  2.   Parlament Europejski, Rada i państwa członkowskie są powiadamiane o podjętych środkach. Środki takie stają się skuteczne niezwłocznie.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   W celu zapobieżenia sytuacji krytycznej spowodowanej brakiem podstawowych produktów lub dla naprawienia takiej sytuacji oraz gdy interesy Unii wymagają działania natychmiastowego, Komisja, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy oraz uwzględniając rodzaj produktów oraz inne cechy szczególne danych transakcji, może podporządkować wywóz produktu przedstawieniu zezwolenia na wywóz przyznawanego według zasad oraz w granicach, jakie Komisja ustanawia zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 2, lub – w sprawach pilnych – zgodnie z art. 4 ust. 3.

2.   Parlament Europejski, Rada i państwa członkowskie są powiadamiane o podjętych środkach. Środki takie stają się skuteczne niezwłocznie.”;

| b) | ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:
  „4.   W przypadku gdy z wnioskiem o podjęcie przez Komisję działania wystąpiło państwo członkowskie, Komisja podejmuje decyzję zgodnie z ust. 1 w terminie maksymalnie 5 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.
  5.   Jeżeli Komisja działała na mocy ust. 1 niniejszego artykułu, to w terminie 12 dni roboczych od dnia wejścia w życie środka, który przyjęła, decyduje, czy należy przyjąć właściwe środki w rozumieniu art. 7. Jeżeli w ciągu sześciu tygodni od dnia wejścia w życie środka nie przyjęto żadnych środków, środek ten uznany zostaje za uchylony.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„4.   W przypadku gdy z wnioskiem o podjęcie przez Komisję działania wystąpiło państwo członkowskie, Komisja podejmuje decyzję zgodnie z ust. 1 w terminie maksymalnie 5 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.

5.   Jeżeli Komisja działała na mocy ust. 1 niniejszego artykułu, to w terminie 12 dni roboczych od dnia wejścia w życie środka, który przyjęła, decyduje, czy należy przyjąć właściwe środki w rozumieniu art. 7. Jeżeli w ciągu sześciu tygodni od dnia wejścia w życie środka nie przyjęto żadnych środków, środek ten uznany zostaje za uchylony.”;

| 4) | w art. 7 ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
  „1.   Jeżeli interesy Unii tego wymagają, Komisja może zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 2, przyjąć właściwe środki w celu:”; |
| --- | --- |

4)

w art. 7 ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1.   Jeżeli interesy Unii tego wymagają, Komisja może zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 2, przyjąć właściwe środki w celu:”;

| 5) | art. 8 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 8
  1.   W czasie stosowania środków określonych w art. 6 i 7, Komisja może na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy:






  a) | zbadać skutki tych środków; |
| --- | --- | --- |

5)

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

1.   W czasie stosowania środków określonych w art. 6 i 7, Komisja może na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy:

a)

zbadać skutki tych środków;

| b) | sprawdzić, czy warunki ich stosowania są nadal spełnione. |
| --- | --- |

b)

sprawdzić, czy warunki ich stosowania są nadal spełnione.

Jeżeli Komisja stwierdzi, że stosowanie środków jest nadal konieczne, informuje o tym państwa członkowskie.

2.   Jeżeli Komisja uważa, że potrzebne jest uchylenie lub zmiana środków określonych w art. 6 lub 7, stanowi zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 2.”;

| 6) | art. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „W przypadku produktów wymienionych w załączniku I, państwa członkowskie są upoważnione, do momentu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą właściwe środki na podstawie zobowiązań międzynarodowych zaciągniętych przez Unię lub przez wszystkie państwa członkowskie, do wprowadzania, bez uszczerbku dla przepisów przyjętych przez Unię w tym zakresie, systemów zarządzania kryzysowego wprowadzających obowiązek przydziału wobec państw trzecich, oraz będących przedmiotem zobowiązań międzynarodowych, które państwa członkowskie zaciągnęły przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

6)

art. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„W przypadku produktów wymienionych w załączniku I, państwa członkowskie są upoważnione, do momentu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą właściwe środki na podstawie zobowiązań międzynarodowych zaciągniętych przez Unię lub przez wszystkie państwa członkowskie, do wprowadzania, bez uszczerbku dla przepisów przyjętych przez Unię w tym zakresie, systemów zarządzania kryzysowego wprowadzających obowiązek przydziału wobec państw trzecich, oraz będących przedmiotem zobowiązań międzynarodowych, które państwa członkowskie zaciągnęły przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.”;

| 7) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 9a
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (59).

  (59)  Rozporządzenie rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejski (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”." |
| --- | --- |

7)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 9a

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (59).

(59)  Rozporządzenie rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejski (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”."

22.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1225/2009

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, jego wykonanie wymaga jednolitych warunków przyjmowania ceł tymczasowych i ostatecznych oraz zamykania dochodzeń bez wprowadzania środków. Środki te powinny być przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W przypadku przyjmowania środków tymczasowych należy stosować procedurę doradczą ze względu na skutki takich środków i ich logiczną kolejność względem przyjmowania środków ostatecznych. Ze względu na skutek tych środków w porównaniu ze środkami ostatecznymi procedurę tę należy również stosować do akceptowania zobowiązań, do wszczynania i braku wszczęcia przeglądów wygaśnięcia środków, do zawieszania środków, do przedłużania terminu zawieszenia środków oraz do ponownego wprowadzania środków. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, należy zezwolić Komisji na przyjęcie tymczasowych środków mających natychmiastowe zastosowanie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1225/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 ust. 7 lit. c) wprowadza się następujące zmiany:






  a) | słowa „po przeprowadzeniu szczególnych konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedsiębiorstwom wspólnotowym” zastępuje się słowami „po umożliwieniu przedsiębiorstwom unijnym”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2 ust. 7 lit. c) wprowadza się następujące zmiany:

a)

słowa „po przeprowadzeniu szczególnych konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedsiębiorstwom wspólnotowym” zastępuje się słowami „po umożliwieniu przedsiębiorstwom unijnym”;

| b) | na końcu tej litery dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „O swojej analizie wniosków otrzymanych na podstawie lit. b) Komisja informuje państwa członkowskie w zwykłych okolicznościach w ciągu 28 tygodni od daty wszczęcia postępowania.”; |
| --- | --- |

b)

na końcu tej litery dodaje się zdanie w brzmieniu:

„O swojej analizie wniosków otrzymanych na podstawie lit. b) Komisja informuje państwa członkowskie w zwykłych okolicznościach w ciągu 28 tygodni od daty wszczęcia postępowania.”;

| 2) | w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   Jeżeli w szczególnych okolicznościach zostanie podjęta decyzja o wszczęciu postępowania bez złożenia przez unijny przemysł lub w jego imieniu pisemnego wniosku o wszczęcie postępowania, postępowanie to wszczyna się w oparciu o dowody istnienia dumpingu, szkody i związku przyczynowego, ustalone zgodnie z ust. 2, uzasadniające jego wszczęcie. Gdy Komisja ustali konieczność wszczęcia takiego postępowania, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Jeżeli w szczególnych okolicznościach zostanie podjęta decyzja o wszczęciu postępowania bez złożenia przez unijny przemysł lub w jego imieniu pisemnego wniosku o wszczęcie postępowania, postępowanie to wszczyna się w oparciu o dowody istnienia dumpingu, szkody i związku przyczynowego, ustalone zgodnie z ust. 2, uzasadniające jego wszczęcie. Gdy Komisja ustali konieczność wszczęcia takiego postępowania, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| b) | ust. 9 otrzymuje brzmienie:
  „9.   W przypadku gdy materiał dowodowy w sposób oczywisty jest wystarczający do wszczęcia postępowania, Komisja rozpoczyna je w ciągu 45 dni od daty złożenia wniosku i publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W przypadku przedstawienia niewystarczającego materiału dowodowego wnioskodawca zostaje o tym fakcie poinformowany w ciągu 45 dni od daty złożenia wniosku do Komisji.. O swojej analizie wniosku Komisja informuje państwa członkowskie w zwykłych okolicznościach w ciągu 21 dni od daty złożenia wniosku Komisji.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9.   W przypadku gdy materiał dowodowy w sposób oczywisty jest wystarczający do wszczęcia postępowania, Komisja rozpoczyna je w ciągu 45 dni od daty złożenia wniosku i publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W przypadku przedstawienia niewystarczającego materiału dowodowego wnioskodawca zostaje o tym fakcie poinformowany w ciągu 45 dni od daty złożenia wniosku do Komisji.. O swojej analizie wniosku Komisja informuje państwa członkowskie w zwykłych okolicznościach w ciągu 21 dni od daty złożenia wniosku Komisji.”;

| 3) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 wyrazy „zainteresowanym stronom umożliwiono przekazanie informacji i przedstawienie komentarzy” zastępuje się wyrazami „stworzono zainteresowanym stronom odpowiednią możliwość przedstawienia informacji i uwag”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 wyrazy „zainteresowanym stronom umożliwiono przekazanie informacji i przedstawienie komentarzy” zastępuje się wyrazami „stworzono zainteresowanym stronom odpowiednią możliwość przedstawienia informacji i uwag”;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Komisja podejmuje działania tymczasowe zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 4.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Komisja podejmuje działania tymczasowe zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 4.”;

| c) | uchyla się ust. 6; |
| --- | --- |

c)

uchyla się ust. 6;

| 4) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Pod warunkiem tymczasowego stwierdzenia dumpingu i szkody, Komisja może, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, przyjąć złożoną przez eksportera ofertę zadowalającego, dobrowolnego zobowiązania do zmiany cen lub zaprzestania wywozu na dany obszar po cenach dumpingowych, jeżeli uzna, że szkodliwe efekty dumpingu zostaną usunięte. W takim przypadku oraz tak długo, jak zobowiązania takie są obowiązujące, odpowiednio, tymczasowe cła nałożone przez Komisję zgodnie z art. 7 ust. 1 lub ostateczne cła nałożone zgodnie z art. 9 ust. 4 nie mają zastosowania do odnośnego przywozu przedmiotowych towarów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa, o których mowa w decyzji Komisji o przyjęciu zobowiązań, wraz z późniejszymi zmianami. Podwyżki cen wynikające ze zobowiązań nie mogą być wyższe od niezbędnych do wyeliminowania marginesu dumpingu, natomiast powinny być niższe od marginesu dumpingu, jeżeli spowodują usunięcie szkody dla przemysłu unijnego.”; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Pod warunkiem tymczasowego stwierdzenia dumpingu i szkody, Komisja może, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, przyjąć złożoną przez eksportera ofertę zadowalającego, dobrowolnego zobowiązania do zmiany cen lub zaprzestania wywozu na dany obszar po cenach dumpingowych, jeżeli uzna, że szkodliwe efekty dumpingu zostaną usunięte. W takim przypadku oraz tak długo, jak zobowiązania takie są obowiązujące, odpowiednio, tymczasowe cła nałożone przez Komisję zgodnie z art. 7 ust. 1 lub ostateczne cła nałożone zgodnie z art. 9 ust. 4 nie mają zastosowania do odnośnego przywozu przedmiotowych towarów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa, o których mowa w decyzji Komisji o przyjęciu zobowiązań, wraz z późniejszymi zmianami. Podwyżki cen wynikające ze zobowiązań nie mogą być wyższe od niezbędnych do wyeliminowania marginesu dumpingu, natomiast powinny być niższe od marginesu dumpingu, jeżeli spowodują usunięcie szkody dla przemysłu unijnego.”;

| b) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Jeżeli zobowiązania przyjęto, postępowanie zostaje zakończone. Komisja kończy postępowanie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Jeżeli zobowiązania przyjęto, postępowanie zostaje zakończone. Komisja kończy postępowanie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3.”;

| c) | ust. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „9.   W przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania przez dowolną ze stron, lub w przypadku wycofania przyjęcia tego zobowiązania przez Komisję, przyjęcie zobowiązania zostaje wycofane przez Komisję odpowiednio w drodze decyzji albo rozporządzenia, a tymczasowe cło nałożone przez Komisję zgodnie z art. 7 lub ostateczne cło nałożone zgodnie z art. 9 ust. 4 stosuje się automatycznie, przy zapewnieniu, aby zainteresowany eksporter, z wyjątkiem eksporterów wycofujących zobowiązanie, miał możliwość wypowiedzenia się.. Gdy Komisja postanawia wycofać zobowiązanie, informuje państwa członkowskie.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„9.   W przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania przez dowolną ze stron, lub w przypadku wycofania przyjęcia tego zobowiązania przez Komisję, przyjęcie zobowiązania zostaje wycofane przez Komisję odpowiednio w drodze decyzji albo rozporządzenia, a tymczasowe cło nałożone przez Komisję zgodnie z art. 7 lub ostateczne cło nałożone zgodnie z art. 9 ust. 4 stosuje się automatycznie, przy zapewnieniu, aby zainteresowany eksporter, z wyjątkiem eksporterów wycofujących zobowiązanie, miał możliwość wypowiedzenia się.. Gdy Komisja postanawia wycofać zobowiązanie, informuje państwa członkowskie.”;

| d) | ust. 10 otrzymuje brzmienie:
  „10.   Cło tymczasowe może zostać nałożone, stosownie do art. 7, w oparciu o najlepsze posiadane informacje, w przypadku uzasadnionego podejrzenia naruszenia zobowiązania lub w przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania, jeżeli postępowanie, które doprowadziło do zobowiązania, nie zostało zakończone.”; |
| --- | --- |

d)

ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10.   Cło tymczasowe może zostać nałożone, stosownie do art. 7, w oparciu o najlepsze posiadane informacje, w przypadku uzasadnionego podejrzenia naruszenia zobowiązania lub w przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania, jeżeli postępowanie, które doprowadziło do zobowiązania, nie zostało zakończone.”;

| 5) | w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Jeżeli środki ochronne nie są konieczne, postępowanie lub inne czynności w sprawie zostają zakończone. Komisja kończy postępowanie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3.”; |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Jeżeli środki ochronne nie są konieczne, postępowanie lub inne czynności w sprawie zostają zakończone. Komisja kończy postępowanie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3.”;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Jeżeli ostatecznie ustalone fakty wykazują istnienie dumpingu i spowodowanej nim szkody oraz interes Unii wymaga interwencji zgodnie z art. 21, Komisja nakłada ostateczne cło antydumpingowe zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3. W przypadku obowiązywania cła tymczasowego, Komisja wszczyna tę procedurę nie później niż jeden miesiąc przed wygaśnięciem tego cła. Kwota cła antydumpingowego nie może przekraczać stwierdzonego marginesu dumpingu, lecz powinna być niższa od tego marginesu, jeżeli mniejsze cło spowoduje usunięcie szkody dla przemysłu unijnego.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Jeżeli ostatecznie ustalone fakty wykazują istnienie dumpingu i spowodowanej nim szkody oraz interes Unii wymaga interwencji zgodnie z art. 21, Komisja nakłada ostateczne cło antydumpingowe zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3. W przypadku obowiązywania cła tymczasowego, Komisja wszczyna tę procedurę nie później niż jeden miesiąc przed wygaśnięciem tego cła. Kwota cła antydumpingowego nie może przekraczać stwierdzonego marginesu dumpingu, lecz powinna być niższa od tego marginesu, jeżeli mniejsze cło spowoduje usunięcie szkody dla przemysłu unijnego.”;

| 6) | art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „2.   W przypadku gdy zastosowano cło tymczasowe i ostatecznie ustalono istnienie dumpingu oraz szkody, Komisja decyduje, bez względu na fakt, czy zostanie nałożone ostateczne cło antydumpingowe, jaka część cła tymczasowego powinna być ostatecznie pobrana.”; |
| --- | --- |

6)

art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„2.   W przypadku gdy zastosowano cło tymczasowe i ostatecznie ustalono istnienie dumpingu oraz szkody, Komisja decyduje, bez względu na fakt, czy zostanie nałożone ostateczne cło antydumpingowe, jaka część cła tymczasowego powinna być ostatecznie pobrana.”;

| 7) | w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 4 akapit trzeci zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „Przegląd pod kątem nowego eksportera wszczyna się i prowadzi w trybie przyspieszonym po umożliwieniu producentom unijnym wyrażenia opinii.”; |
| --- | --- | --- |

7)

w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 4 akapit trzeci zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Przegląd pod kątem nowego eksportera wszczyna się i prowadzi w trybie przyspieszonym po umożliwieniu producentom unijnym wyrażenia opinii.”;

| b) | w ust. 5 uchyla się akapit drugi; |
| --- | --- |

b)

w ust. 5 uchyla się akapit drugi;

| c) | ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   Przeglądy prowadzone na podstawie niniejszego artykułu wszczyna Komisja. O tym, czy wszcząć przegląd określony w ust. 2 niniejszego artykułu, decyduje Komisja zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Komisja informuje również państwa członkowskie, gdy przedsiębiorca lub państwo członkowskie wystąpili z wnioskiem uzasadniającym wszczęcie przeglądu, o którym mowa w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu, a Komisja zakończyła analizę wniosku, lub gdy Komisja samodzielnie ustaliła, że należy zrewidować potrzebę dalszego stosowania środków. W zależności od wyniku przeglądu, środki, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3, uchyla się lub utrzymuje na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu albo uchyla, utrzymuje lub zmienia na podstawie ust. 3 i 4niniejszego artykułu. W przypadku uchylenia środków dla indywidualnych eksporterów, a nie dla kraju jako całości, eksporterzy ci pozostają przedmiotem postępowania i mogą automatycznie zostać poddani ponownemu postępowaniu w każdym kolejnym przeglądzie prowadzonym dla tego kraju na podstawie niniejszego artykułu.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Przeglądy prowadzone na podstawie niniejszego artykułu wszczyna Komisja. O tym, czy wszcząć przegląd określony w ust. 2 niniejszego artykułu, decyduje Komisja zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Komisja informuje również państwa członkowskie, gdy przedsiębiorca lub państwo członkowskie wystąpili z wnioskiem uzasadniającym wszczęcie przeglądu, o którym mowa w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu, a Komisja zakończyła analizę wniosku, lub gdy Komisja samodzielnie ustaliła, że należy zrewidować potrzebę dalszego stosowania środków. W zależności od wyniku przeglądu, środki, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3, uchyla się lub utrzymuje na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu albo uchyla, utrzymuje lub zmienia na podstawie ust. 3 i 4niniejszego artykułu. W przypadku uchylenia środków dla indywidualnych eksporterów, a nie dla kraju jako całości, eksporterzy ci pozostają przedmiotem postępowania i mogą automatycznie zostać poddani ponownemu postępowaniu w każdym kolejnym przeglądzie prowadzonym dla tego kraju na podstawie niniejszego artykułu.”;

| d) | ust. 8 akapit czwarty zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „Komisja zdecyduje, czy i w jakim zakresie wniosek ten należy przyjąć, lub może także w dowolnym momencie podjąć decyzję o wszczęciu przeglądu okresowego, po czym informacje i ustalenia uzyskane w wyniku takiego przeglądu, prowadzonego zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do takich przeglądów są wykorzystane do ustalenia, czy i w jakim zakresie zwrot jest uzasadniony. Komisja informuje państwa członkowskie, gdy zakończy analizę wniosku.”; |
| --- | --- |

d)

ust. 8 akapit czwarty zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Komisja zdecyduje, czy i w jakim zakresie wniosek ten należy przyjąć, lub może także w dowolnym momencie podjąć decyzję o wszczęciu przeglądu okresowego, po czym informacje i ustalenia uzyskane w wyniku takiego przeglądu, prowadzonego zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do takich przeglądów są wykorzystane do ustalenia, czy i w jakim zakresie zwrot jest uzasadniony. Komisja informuje państwa członkowskie, gdy zakończy analizę wniosku.”;

| 8) | w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy przemysł unijny lub dowolna inna zainteresowana strona przedstawi, zazwyczaj w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie środków, wystarczające informacje wskazujące, że po pierwotnym okresie objętym postępowaniem oraz przed wprowadzeniem środków lub w ich następstwie, ceny eksportowe zmniejszyły się lub nie nastąpiły żadne ruchy, albo nastąpiły niewystarczające ruchy cen odsprzedaży lub dalszych cen sprzedaży towaru przywożonego w Unii, Komisja może wznowić postępowanie w celu ustalenia, czy środki wywierają wpływ na powyższe ceny. Gdy zainteresowana strona przedstawi dostateczne informacje uzasadniające wznowienie postępowania, a Komisja zakończy ich analizę, Komisja informuje państwa członkowskie.”; |
| --- | --- | --- |

8)

w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy przemysł unijny lub dowolna inna zainteresowana strona przedstawi, zazwyczaj w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie środków, wystarczające informacje wskazujące, że po pierwotnym okresie objętym postępowaniem oraz przed wprowadzeniem środków lub w ich następstwie, ceny eksportowe zmniejszyły się lub nie nastąpiły żadne ruchy, albo nastąpiły niewystarczające ruchy cen odsprzedaży lub dalszych cen sprzedaży towaru przywożonego w Unii, Komisja może wznowić postępowanie w celu ustalenia, czy środki wywierają wpływ na powyższe ceny. Gdy zainteresowana strona przedstawi dostateczne informacje uzasadniające wznowienie postępowania, a Komisja zakończy ich analizę, Komisja informuje państwa członkowskie.”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   W przypadku gdy ponowne postępowanie na podstawie niniejszego artykułu wykaże wzrost dumpingu, Komisja może zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3, zmienić obowiązujące środki zgodnie z nowymi ustaleniami dotyczącymi cen eksportowych. Wysokość cła antydumpingowego nakładanego na podstawie niniejszego artykułu nie może przekroczyć dwukrotności kwoty cła nałożonego pierwotnie..”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W przypadku gdy ponowne postępowanie na podstawie niniejszego artykułu wykaże wzrost dumpingu, Komisja może zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3, zmienić obowiązujące środki zgodnie z nowymi ustaleniami dotyczącymi cen eksportowych. Wysokość cła antydumpingowego nakładanego na podstawie niniejszego artykułu nie może przekroczyć dwukrotności kwoty cła nałożonego pierwotnie..”;

| c) | w ust. 4 uchyla się akapit drugi; |
| --- | --- |

c)

w ust. 4 uchyla się akapit drugi;

| 9) | w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Postępowania na mocy niniejszego artykułu wszczyna się z inicjatywy Komisji, na wniosek państwa członkowskiego lub każdej zainteresowanej strony w przypadkach, gdy wniosek zawiera wystarczające dowody dotyczące czynników wymienionych w ust. 1. Wszczęcie następuje w drodze rozporządzenia Komisji, które może także nakazać organom celnym poddanie przywozu rejestracji zgodnie z art. 14 ust. 5 lub żądanie gwarancji. Komisja informuje państwa członkowskie, gdy zainteresowana strona lub państwo członkowskie wystąpiły z wnioskiem uzasadniającym wszczęcie postępowania, a Komisja zakończyła jego analizę, lub gdy Komisja samodzielnie ustaliła, że należy wszcząć postępowanie.
  Postępowania prowadzone są przez Komisję. Mogą jej towarzyszyć organy celne, a postępowania są kończone w ciągu dziewięciu miesięcy.
  W przypadku gdy ostatecznie ustalone fakty uzasadnią rozszerzanie środków, rozszerzenia tego dokonuje Komisja zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3. Rozszerzenie skutkuje począwszy od daty nałożenia obowiązku rejestracji na podstawie art. 14 ust. 5 lub żądania gwarancji. Odpowiednie przepisy proceduralne niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do wszczynania i prowadzenia postępowań mają zastosowanie na podstawie niniejszego artykułu.”; |
| --- | --- | --- |

9)

w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Postępowania na mocy niniejszego artykułu wszczyna się z inicjatywy Komisji, na wniosek państwa członkowskiego lub każdej zainteresowanej strony w przypadkach, gdy wniosek zawiera wystarczające dowody dotyczące czynników wymienionych w ust. 1. Wszczęcie następuje w drodze rozporządzenia Komisji, które może także nakazać organom celnym poddanie przywozu rejestracji zgodnie z art. 14 ust. 5 lub żądanie gwarancji. Komisja informuje państwa członkowskie, gdy zainteresowana strona lub państwo członkowskie wystąpiły z wnioskiem uzasadniającym wszczęcie postępowania, a Komisja zakończyła jego analizę, lub gdy Komisja samodzielnie ustaliła, że należy wszcząć postępowanie.

Postępowania prowadzone są przez Komisję. Mogą jej towarzyszyć organy celne, a postępowania są kończone w ciągu dziewięciu miesięcy.

W przypadku gdy ostatecznie ustalone fakty uzasadnią rozszerzanie środków, rozszerzenia tego dokonuje Komisja zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3. Rozszerzenie skutkuje począwszy od daty nałożenia obowiązku rejestracji na podstawie art. 14 ust. 5 lub żądania gwarancji. Odpowiednie przepisy proceduralne niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do wszczynania i prowadzenia postępowań mają zastosowanie na podstawie niniejszego artykułu.”;

| b) | ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Zwolnienia te przyznawane są w drodze decyzji Komisji i pozostają w mocy w okresie i na warunkach w niej przewidzianych. Komisja informuje państwa członkowskie, gdy zakończy swoją analizę.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Zwolnienia te przyznawane są w drodze decyzji Komisji i pozostają w mocy w okresie i na warunkach w niej przewidzianych. Komisja informuje państwa członkowskie, gdy zakończy swoją analizę.”;

| 10) | w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   W interesie Unii środki wprowadzone na mocy niniejszego rozporządzenia mogą zostać zawieszone decyzją Komisji na okres dziewięciu miesięcy zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Komisja może zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, przedłużyć zawieszenie na kolejny okres, nie dłuższy niż jeden rok. Środki mogą zostać zawieszone wyłącznie w przypadku, gdy warunki rynkowe tymczasowo uległy zmianie w takim zakresie, że wskutek zawieszenia nie powinna ponownie nastąpić szkoda, oraz z zastrzeżeniem, że przemysł unijny miał możliwość wyrażenia na ten temat opinii, która została uwzględniona. Środki mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała.”; |
| --- | --- | --- |

10)

w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W interesie Unii środki wprowadzone na mocy niniejszego rozporządzenia mogą zostać zawieszone decyzją Komisji na okres dziewięciu miesięcy zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Komisja może zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, przedłużyć zawieszenie na kolejny okres, nie dłuższy niż jeden rok. Środki mogą zostać zawieszone wyłącznie w przypadku, gdy warunki rynkowe tymczasowo uległy zmianie w takim zakresie, że wskutek zawieszenia nie powinna ponownie nastąpić szkoda, oraz z zastrzeżeniem, że przemysł unijny miał możliwość wyrażenia na ten temat opinii, która została uwzględniona. Środki mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała.”;

| b) | ust. 5 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „5.   Komisja, po poinformowaniu w odpowiednim czasie państw członkowskich, może polecić organom celnym podjęcie odpowiednich kroków w celu rejestrowania przywożonych towarów, tak aby środki mogły zostać zastosowane w odniesieniu do przywozu od daty rejestracji.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 5 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„5.   Komisja, po poinformowaniu w odpowiednim czasie państw członkowskich, może polecić organom celnym podjęcie odpowiednich kroków w celu rejestrowania przywożonych towarów, tak aby środki mogły zostać zastosowane w odniesieniu do przywozu od daty rejestracji.”;

| 11) | art. 15 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 15
  Procedura komitetowa
  1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (60).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.
  5.   Jeżeli zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stosuje się procedurę pisemną, by zdecydować o przyjęciu ostatecznych środków w myśl ust. 3 niniejszego artykułu lub by zdecydować o wszczęciu bądź braku wszczęcia przeglądu wygaśnięcia środków w myśl art. 11 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub gdy wystąpi o to większość członków komitetu określona w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet omawiał projekt środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to zwykła większość członków komitetu. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet nie omawiał projektu środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to przynajmniej jedna czwarta członków komitetu.
  6.   Komitet może rozpatrywać wszelkie sprawy odnoszące się do stosowania niniejszego rozporządzenia, zgłaszane przez Komisję lub we wniosku przez państwo członkowskie. Państwa członkowskie mogą żądać informacji oraz wymieniać poglądy na forum komitetu lub w bezpośredniej relacji z Komisją.

  (60)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

11)

art. 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (60).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.

5.   Jeżeli zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stosuje się procedurę pisemną, by zdecydować o przyjęciu ostatecznych środków w myśl ust. 3 niniejszego artykułu lub by zdecydować o wszczęciu bądź braku wszczęcia przeglądu wygaśnięcia środków w myśl art. 11 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub gdy wystąpi o to większość członków komitetu określona w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet omawiał projekt środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to zwykła większość członków komitetu. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których komitet nie omawiał projektu środka, procedura ta zostaje zamknięta bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to przynajmniej jedna czwarta członków komitetu.

6.   Komitet może rozpatrywać wszelkie sprawy odnoszące się do stosowania niniejszego rozporządzenia, zgłaszane przez Komisję lub we wniosku przez państwo członkowskie. Państwa członkowskie mogą żądać informacji oraz wymieniać poglądy na forum komitetu lub w bezpośredniej relacji z Komisją.

(60)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 12) | art. 19 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie mogą ujawniać żadnych informacji uzyskanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, w stosunku do których osoba przekazująca wnioskowała o poufność, bez wyraźnego zezwolenia tej osoby. Wymiana informacji między Komisją a państwami członkowskimi lub dokumenty wewnętrzne przygotowane przez organy Unii lub jej państwa członkowskie nie są ujawniane, z wyjątkiem przypadku gdy niniejsze rozporządzenie wyraźnie to przewiduje..”; |
| --- | --- |

12)

art. 19 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie mogą ujawniać żadnych informacji uzyskanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, w stosunku do których osoba przekazująca wnioskowała o poufność, bez wyraźnego zezwolenia tej osoby. Wymiana informacji między Komisją a państwami członkowskimi lub dokumenty wewnętrzne przygotowane przez organy Unii lub jej państwa członkowskie nie są ujawniane, z wyjątkiem przypadku gdy niniejsze rozporządzenie wyraźnie to przewiduje..”;

| 13) | art. 20 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
  „4.   Ostateczne ujawnienia należy składać w formie pisemnej. Sporządza się je z zastrzeżeniem ochrony informacji poufnych, tak szybko jak to możliwe, zwykle nie później niż jeden miesiąc przed wszczęciem procedur określonych w art. 9. W przypadku gdy Komisja nie jest w stanie ujawnić niektórych faktów lub okoliczności w danym terminie, robi to niezwłocznie po jego upływie. Ujawnienie nie przesądza o żadnej dalszej decyzji, która może zostać podjęta przez Komisję, ale w przypadku gdy decyzja taka będzie oparta na innych faktach i ustaleniach, są one niezwłocznie ujawniane.
  5.   Oświadczenia złożone po dokonaniu ostatecznego ujawnienia uwzględnia się wyłącznie w przypadku, gdy zostaną one przekazane w terminie określonym przez Komisję dla każdego przypadku, co najmniej dziesięciodniowym, przy należytym uwzględnieniu pilności sprawy. Wyznaczony termin może być krótszy, jeżeli konieczne jest dokonanie dodatkowego ostatecznego ujawnienia..”; |
| --- | --- |

13)

art. 20 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.   Ostateczne ujawnienia należy składać w formie pisemnej. Sporządza się je z zastrzeżeniem ochrony informacji poufnych, tak szybko jak to możliwe, zwykle nie później niż jeden miesiąc przed wszczęciem procedur określonych w art. 9. W przypadku gdy Komisja nie jest w stanie ujawnić niektórych faktów lub okoliczności w danym terminie, robi to niezwłocznie po jego upływie. Ujawnienie nie przesądza o żadnej dalszej decyzji, która może zostać podjęta przez Komisję, ale w przypadku gdy decyzja taka będzie oparta na innych faktach i ustaleniach, są one niezwłocznie ujawniane.

5.   Oświadczenia złożone po dokonaniu ostatecznego ujawnienia uwzględnia się wyłącznie w przypadku, gdy zostaną one przekazane w terminie określonym przez Komisję dla każdego przypadku, co najmniej dziesięciodniowym, przy należytym uwzględnieniu pilności sprawy. Wyznaczony termin może być krótszy, jeżeli konieczne jest dokonanie dodatkowego ostatecznego ujawnienia..”;

| 14) | art. 21 ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:
  „4.   Strony działające zgodnie z ust. 2 mogą przedstawić uwagi na temat zastosowania wszelkich ceł tymczasowych. Takie uwagi należy dostarczyć w ciągu 25 dni od daty wprowadzenia tych środków, jeżeli mają zostać uwzględnione; uwagi lub ich odpowiednie streszczenia udostępnia się innym stronom, które mają prawo się do nich odnieść.
  5.   Komisja bada odpowiednio przekazane informacje oraz określa, do jakiego stopnia są one reprezentatywne, a wyniki tej analizy wraz z ich oceną przekazuje komitetowi jako część projektu środka przedstawianego zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia. Poglądy wyrażone na forum komitetu Komisja uwzględnia na zasadach określonych w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011.
  6.   Strony działające zgodnie z ust. 2 mogą wystąpić z wnioskiem o udostępnienie faktów i ustaleń, w oparciu o które mają zostać podjęte ostateczne decyzje. Informacje te udostępnia się w możliwym zakresie, bez uszczerbku dla dalszych decyzji podejmowanych przez Komisję.”; |
| --- | --- |

14)

art. 21 ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„4.   Strony działające zgodnie z ust. 2 mogą przedstawić uwagi na temat zastosowania wszelkich ceł tymczasowych. Takie uwagi należy dostarczyć w ciągu 25 dni od daty wprowadzenia tych środków, jeżeli mają zostać uwzględnione; uwagi lub ich odpowiednie streszczenia udostępnia się innym stronom, które mają prawo się do nich odnieść.

5.   Komisja bada odpowiednio przekazane informacje oraz określa, do jakiego stopnia są one reprezentatywne, a wyniki tej analizy wraz z ich oceną przekazuje komitetowi jako część projektu środka przedstawianego zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia. Poglądy wyrażone na forum komitetu Komisja uwzględnia na zasadach określonych w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011.

6.   Strony działające zgodnie z ust. 2 mogą wystąpić z wnioskiem o udostępnienie faktów i ustaleń, w oparciu o które mają zostać podjęte ostateczne decyzje. Informacje te udostępnia się w możliwym zakresie, bez uszczerbku dla dalszych decyzji podejmowanych przez Komisję.”;

| 15) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 22a
  Sprawozdanie
  1.   Z poszanowaniem zasad ochrony informacji poufnych w rozumieniu art. 19 Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie roczne na temat stosowania i wykonywania niniejszego rozporządzenia. W sprawozdaniu ujmuje informacje o stosowaniu środków tymczasowych i ostatecznych, o zakończeniu postępowań bez wprowadzania środków, ponownych postępowań, przeglądów i wizyt weryfikacyjnych oraz o działalności różnych organów odpowiedzialnych za monitorowanie wykonywania niniejszego rozporządzenia i wypełniania wynikających z niego obowiązków.
  2.   W ciągu miesiąca od przedstawienia sprawozdania przez Komisję Parlament Europejski może zaprosić Komisję na specjalnie zwołane posiedzenie swojej przedmiotowo właściwej komisji, aby Komisja przedstawiła i objaśniła wszelkie kwestie związane z wykonywaniem niniejszego rozporządzenia.
  3.   Komisja podaje sprawozdanie do wiadomości publicznej nie później niż sześć miesięcy od daty jego przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.”. |
| --- | --- |

15)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 22a

Sprawozdanie

1.   Z poszanowaniem zasad ochrony informacji poufnych w rozumieniu art. 19 Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie roczne na temat stosowania i wykonywania niniejszego rozporządzenia. W sprawozdaniu ujmuje informacje o stosowaniu środków tymczasowych i ostatecznych, o zakończeniu postępowań bez wprowadzania środków, ponownych postępowań, przeglądów i wizyt weryfikacyjnych oraz o działalności różnych organów odpowiedzialnych za monitorowanie wykonywania niniejszego rozporządzenia i wypełniania wynikających z niego obowiązków.

2.   W ciągu miesiąca od przedstawienia sprawozdania przez Komisję Parlament Europejski może zaprosić Komisję na specjalnie zwołane posiedzenie swojej przedmiotowo właściwej komisji, aby Komisja przedstawiła i objaśniła wszelkie kwestie związane z wykonywaniem niniejszego rozporządzenia.

3.   Komisja podaje sprawozdanie do wiadomości publicznej nie później niż sześć miesięcy od daty jego przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.”.

---

(15)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(25)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(31)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

| 1. | W dniu 8 marca 2011 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do procedur przyjmowania niektórych środków (1) (I akt zbiorczy w sprawie handlu). |
| --- | --- |

1.

W dniu 8 marca 2011 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do procedur przyjmowania niektórych środków (1) (I akt zbiorczy w sprawie handlu).

| 2. | W dniu 14 marca 2012 r. w ramach zwykłej procedury ustawodawczej Parlament Europejski wydał opinię w pierwszym czytaniu w sprawie wspomnianego aktu (2). |
| --- | --- |

2.

W dniu 14 marca 2012 r. w ramach zwykłej procedury ustawodawczej Parlament Europejski wydał opinię w pierwszym czytaniu w sprawie wspomnianego aktu (2).

| 3. | Wiele kwestii przewidzianych we wniosku jest wspólnych z II aktem zbiorczym w sprawie handlu, dlatego w celu uspójnienia przyszłych rezultatów negocjacje w sprawie obu aktów postanowiono prowadzić równolegle. |
| --- | --- |

3.

Wiele kwestii przewidzianych we wniosku jest wspólnych z II aktem zbiorczym w sprawie handlu, dlatego w celu uspójnienia przyszłych rezultatów negocjacje w sprawie obu aktów postanowiono prowadzić równolegle.

| 4. | W dniu 14 listopada 2012 r. Coreper przyjął mandat negocjacyjny na potrzeby rozmów trójstronnych. W dniu 5 czerwca 2013 r. odbyło się ostateczne spotkanie trójstronne, na którym uzgodniono pakiet kompromisowy. W dniu 7 czerwca 2013 r. kompromisowy pakiet prezydencji został zatwierdzony przez Komitet ds. Polityki Handlowej (zastępcy), a tym samym przypieczętowano pozytywny wynik rozmów trójstronnych.
  W dniu 12 czerwca 2013 r. poinformowano o tym Coreper, a w dniu 14 czerwca 2013 – Radę (3). Następnie prezydencja – we współpracy z Parlamentem Europejskim i Komisją – przygotowała całościowy tekst rozporządzenia, włączając pakiet kompromisowy do aktu prawnego.
  W dniu 5 lipca 2013 r. ten skonsolidowany tekst został zatwierdzony przez Grupę Roboczą do Spraw Handlowych, a w dniu 11 lipca 2013 r. zaaprobowała go w głosowaniu parlamentarna Komisja Handlu Międzynarodowego. |
| --- | --- |

4.

W dniu 14 listopada 2012 r. Coreper przyjął mandat negocjacyjny na potrzeby rozmów trójstronnych. W dniu 5 czerwca 2013 r. odbyło się ostateczne spotkanie trójstronne, na którym uzgodniono pakiet kompromisowy. W dniu 7 czerwca 2013 r. kompromisowy pakiet prezydencji został zatwierdzony przez Komitet ds. Polityki Handlowej (zastępcy), a tym samym przypieczętowano pozytywny wynik rozmów trójstronnych.

W dniu 12 czerwca 2013 r. poinformowano o tym Coreper, a w dniu 14 czerwca 2013 – Radę (3). Następnie prezydencja – we współpracy z Parlamentem Europejskim i Komisją – przygotowała całościowy tekst rozporządzenia, włączając pakiet kompromisowy do aktu prawnego.

W dniu 5 lipca 2013 r. ten skonsolidowany tekst został zatwierdzony przez Grupę Roboczą do Spraw Handlowych, a w dniu 11 lipca 2013 r. zaaprobowała go w głosowaniu parlamentarna Komisja Handlu Międzynarodowego.

| 5. | W dniu 11 lipca 2013 r. przewodniczący Komisji Handlu Międzynarodowego powiadomił przewodniczącego Coreperu pismem (4), że komisja ta zatwierdziła skonsolidowany tekst, i zaznaczył, że jeżeli Rada formalnie przekaże Parlamentowi swoje stanowisko w formie takiej jak załączona do pisma, zaleci on zgromadzeniu plenarnemu, by podczas drugiego czytania w Parlamencie przyjęło stanowisko Rady bez zmian (abstrahując od weryfikacji prawno-językowej). |
| --- | --- |

5.

W dniu 11 lipca 2013 r. przewodniczący Komisji Handlu Międzynarodowego powiadomił przewodniczącego Coreperu pismem (4), że komisja ta zatwierdziła skonsolidowany tekst, i zaznaczył, że jeżeli Rada formalnie przekaże Parlamentowi swoje stanowisko w formie takiej jak załączona do pisma, zaleci on zgromadzeniu plenarnemu, by podczas drugiego czytania w Parlamencie przyjęło stanowisko Rady bez zmian (abstrahując od weryfikacji prawno-językowej).

| 6. | W dniu 18 lipca 2013 r. Coreper zatwierdził ostateczny tekst kompromisowy (5). |
| --- | --- |

6.

W dniu 18 lipca 2013 r. Coreper zatwierdził ostateczny tekst kompromisowy (5).

| 7. | Na tej podstawie Rada w dniu 23 września 2013 r. (za pośrednictwem Coreperu w dniu 18 września 2013 r.) potwierdziła porozumienie polityczne odnośnie do rozporządzenia (6). |
| --- | --- |

7.

Na tej podstawie Rada w dniu 23 września 2013 r. (za pośrednictwem Coreperu w dniu 18 września 2013 r.) potwierdziła porozumienie polityczne odnośnie do rozporządzenia (6).

| 8. | Uwzględniając to porozumienie, Rada w dniu 15 listopada 2013 r. przyjęła – po weryfikacji prawno-językowej – stanowisko w pierwszym czytaniu, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą przewidzianą w art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). |
| --- | --- |

8.

Uwzględniając to porozumienie, Rada w dniu 15 listopada 2013 r. przyjęła – po weryfikacji prawno-językowej – stanowisko w pierwszym czytaniu, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą przewidzianą w art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

II.   CEL

Wejście w życie traktatu lizbońskiego przyniosło znaczne zmiany, jeśli chodzi o sposób przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych, jak i o sposób prowadzenia polityki handlowej.

Traktat w szczególności przewiduje, że w kontekście unijnej polityki handlowej stosowana będzie zwykła procedura ustawodawcza.

I akt zbiorczy w sprawie handlu zmienia niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do procedur, na mocy których w procesie decyzyjnym uczestniczyła Rada i które nie opierały się na decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (7).

Proponuje, by procedury te przekształcić albo w akty delegowane na mocy art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, albo w akty wykonawcze na mocy jego art. 291. Należy to zrobić, w odpowiednim przypadku, stosując odnośne procedury przewidziane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (8).

W efekcie rozporządzenie ustanowi skuteczniejszy i wydajniejszy mechanizm realizacji przez Komisję uprawnień wykonawczych i tym sposobem zapewni spójność zmienianych rozporządzeń z postanowieniami wprowadzonymi traktatem lizbońskim.

III.   ANALIZA STANOWISKA RADY W PIERWSZYM CZYTANIU

Główne problemy dotyczyły zawartych w proponowanym I akcie zbiorczym modyfikacji do podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i podstawowego rozporządzenia wyrównawczego (rozporządzenie, odpowiednio, (WE) nr 1225/2009 i (WE) nr 597/2009):

| — | ogólnego czasu dochodzeń; |
| --- | --- |

—

ogólnego czasu dochodzeń;

| — | wprowadzenia mechanizmu info+, tam gdzie skreślono konsultacje; |
| --- | --- |

—

wprowadzenia mechanizmu info+, tam gdzie skreślono konsultacje;

| — | testu pod kątem interesów Unii. |
| --- | --- |

—

testu pod kątem interesów Unii.

Jeżeli chodzi o inne elementy proponowanego pakietu, kluczowymi kwestiami do modyfikacji były:

| — | zastosowanie procedury pisemnej; |
| --- | --- |

—

zastosowanie procedury pisemnej;

| — | zastosowanie trybu pilnego; |
| --- | --- |

—

zastosowanie trybu pilnego;

| — | wybór między procedurą doradczą a procedurą sprawdzającą: procedura doradcza zostaje zachowana dla środków tymczasowych lub przygotowawczych, a procedura sprawdzająca – dla środków ostatecznych; |
| --- | --- |

—

wybór między procedurą doradczą a procedurą sprawdzającą: procedura doradcza zostaje zachowana dla środków tymczasowych lub przygotowawczych, a procedura sprawdzająca – dla środków ostatecznych;

| — | zakres zastosowania rozporządzeń. |
| --- | --- |

—

zakres zastosowania rozporządzeń.

IV.   WNIOSKI

Stanowisko Rady w pierwszym czytaniu odzwierciedla kompromis osiągnięty podczas negocjacji – w których pośredniczyła Komisja – między Radą a Parlamentem Europejskim.

Kompromis ten został zatwierdzony przyjęciem porozumienia politycznego przez Radę w dniu 23 września 2013 r. (za pośrednictwem Coreperu w dniu 18 września 2013 r.).

Przewodniczący parlamentarnej Komisji Handlu Międzynarodowego zasygnalizował w piśmie do przewodniczącego Coreperu (9), że jeżeli Rada formalnie przekaże Parlamentowi swoje stanowisko w formie takiej jak załączona do tego pisma, zaleci on zgromadzeniu parlamentarnemu, by podczas drugiego czytania w Parlamencie przyjęło stanowisko Rady bez zmian (abstrahując od weryfikacji prawno-językowej).

---

(1)  Dok. 7455/11.

(2)  Dok. T7-0076/2012.

(3)  Dok. 10286/13.

(4)  Dok. EXPO-COM-INTA D(2013)35653.

(5)  Dok. 12276/13.

(6)  Dok. 13357/13.

(7)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

(8)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

(9)  Dok. EXPO-COM-INTA D(2013)35653.

---

| 10.12.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 360/49 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 360/49

---

STANOWISKO RADY (UE) NR 12/2013 W PIERWSZYM CZYTANIU

w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do przyznania uprawnień przekazanych i wykonawczych do przyjmowania niektórych środków

Przyjęte przez Radę w dniu 15 listopada 2013 r.

(2013/C 360 E/02)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom krajowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Szereg rozporządzeń podstawowych związanych ze wspólną polityką handlową przewiduje, że akty prawne mają być przyjmowane na podstawie procedur określonych w decyzji Rady 1999/468/WE (2). |
| --- | --- |

(1)

Szereg rozporządzeń podstawowych związanych ze wspólną polityką handlową przewiduje, że akty prawne mają być przyjmowane na podstawie procedur określonych w decyzji Rady 1999/468/WE (2).

| (2) | Niezbędna jest analiza obowiązujących aktów prawnych, które nie były dostosowane do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony, aby zapewnić spójność z przepisami wprowadzonymi na mocy tego traktatu. W niektórych przypadkach należy dokonać zmian takich aktów w celu przyznania uprawnień przekazanych Komisji na podstawie art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W niektórych przypadkach należy także zastosować niektóre procedury określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3). |
| --- | --- |

(2)

Niezbędna jest analiza obowiązujących aktów prawnych, które nie były dostosowane do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony, aby zapewnić spójność z przepisami wprowadzonymi na mocy tego traktatu. W niektórych przypadkach należy dokonać zmian takich aktów w celu przyznania uprawnień przekazanych Komisji na podstawie art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W niektórych przypadkach należy także zastosować niektóre procedury określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3).

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić następujące rozporządzenia:






  — | rozporządzenie Rady (EWG) nr 3030/93 (4), |
| --- | --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić następujące rozporządzenia:

—

rozporządzenie Rady (EWG) nr 3030/93 (4),

| — | rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 (5), |
| --- | --- |

—

rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 (5),

| — | rozporządzenie Rady (WE) nr 953/2003 (6), |
| --- | --- |

—

rozporządzenie Rady (WE) nr 953/2003 (6),

| — | rozporządzenie Rady (WE) nr 673/2005 (7), |
| --- | --- |

—

rozporządzenie Rady (WE) nr 673/2005 (7),

| — | rozporządzenie Rady (WE) nr 1528/2007 (8), |
| --- | --- |

—

rozporządzenie Rady (WE) nr 1528/2007 (8),

| — | rozporządzenie Rady (WE) nr 55/2008 (9), |
| --- | --- |

—

rozporządzenie Rady (WE) nr 55/2008 (9),

| — | rozporządzenie Rady (WE) nr 1340/2008 (10). |
| --- | --- |

—

rozporządzenie Rady (WE) nr 1340/2008 (10).

| (4) | W celu zapewnienia pewności prawa, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na procedury przyjmowania środków, które zostały wszczęte, lecz nie zostały zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(4)

W celu zapewnienia pewności prawa, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na procedury przyjmowania środków, które zostały wszczęte, lecz nie zostały zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Rozporządzenia wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostają niniejszym zmienione zgodnie z załącznikiem.

Artykuł 2

Odesłania do przepisów rozporządzeń wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do przepisów w brzmieniu zmienionym niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na procedury nakładania środków przewidzianych w rozporządzeniach wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, które zostały wszczęte, ale nie zostały zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzydziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2012 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 15 listopada 2013 r. Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ... (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia ....

1

(2)  Decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiające warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

3

(4)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3030/93 z dnia 12 października 1993 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich (Dz.U. L 275 z 8.11.1993, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu (Dz.U. L 67 z 10.3.1994, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 953/2003 z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie unikania w Unii Europejskiej przekierowania handlu niektórymi podstawowymi lekami (Dz.U. L 135 z 3.6.2003, s. 5).

6

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 673/2005 z dnia 25 kwietnia 2005 r. ustanawiające dodatkowe cła przywozowe na niektóre produkty pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (Dz.U. L 110 z 30.4.2005, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1528/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie stosowania uzgodnień dotyczących produktów pochodzących z niektórych państw wchodzących w skład grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) przewidzianych w umowach ustanawiających lub prowadzących do ustanowienia umów o partnerstwie gospodarczym (Dz.U. L 348 z 31.12.2007, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 55/2008 z dnia 21 stycznia 2008 r. wprowadzające autonomiczne preferencje handlowe dla Republiki Mołdowy i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 980/2005 i decyzję Komisji 2005/924/WE (Dz.U. L 20 z 24.1.2008, s. 1).

9

(10)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1340/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. w sprawie handlu niektórymi produktami stalowymi pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Kazachstanu (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 1).

10

---

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ ROZPORZĄDZEŃ Z ZAKRESU WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ ZMIENIONYCH W CELU DOSTOSOWANIA DO ARTYKUŁU 290 TRAKTATU O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ LUB DO MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 182/2011

1.   ROZPORZĄDZENIE (EWG) NR 3030/93

W odniesieniu do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, aby system zarządzania przywozem niektórych wyrobów włókienniczych odpowiednio funkcjonował, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w odniesieniu do zmiany załączników do tego rozporządzenia, przyznawania dodatkowych możliwości przywozu, wprowadzania lub dostosowywania limitów ilościowych oraz wprowadzania środków ochronnych i systemu nadzoru. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W przypadku wszczynania i prowadzenia konsultacji należy stosować procedurę doradczą.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (EWG) nr 3030/93 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | wszelkie odesłania do „art. 17” odczytuje się jako odesłania do „art. 17 ust. 2”; |
| --- | --- |

1)

wszelkie odesłania do „art. 17” odczytuje się jako odesłania do „art. 17 ust. 2”;

| 2) | art. 2 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu dostosowania definicji limitów ilościowych ustanowionych w załączniku V oraz kategorii wyrobów, do których mają one zastosowanie, w przypadku gdy okaże się to niezbędne w celu zapewnienia, aby jakiekolwiek zmiany Nomenklatury Scalonej (CN) lub jakiekolwiek decyzje zmieniające klasyfikację tego rodzaju wyrobów nie prowadziły do redukcji takich limitów ilościowych.”; |
| --- | --- |

2)

art. 2 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu dostosowania definicji limitów ilościowych ustanowionych w załączniku V oraz kategorii wyrobów, do których mają one zastosowanie, w przypadku gdy okaże się to niezbędne w celu zapewnienia, aby jakiekolwiek zmiany Nomenklatury Scalonej (CN) lub jakiekolwiek decyzje zmieniające klasyfikację tego rodzaju wyrobów nie prowadziły do redukcji takich limitów ilościowych.”;

| 3) | art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu zmiany załączników poprzez dostosowanie zawartych w tych załącznikach limitów ilościowych, tak aby zaradzić sytuacji, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, z należytym poszanowaniem zasad i warunków zawartych w odpowiednich umowach dwustronnych.
  W przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, gdyż do Unii zostałyby przywiezione wyroby włókiennicze po rażąco niskich cenach, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”; |
| --- | --- |

3)

art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu zmiany załączników poprzez dostosowanie zawartych w tych załącznikach limitów ilościowych, tak aby zaradzić sytuacji, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, z należytym poszanowaniem zasad i warunków zawartych w odpowiednich umowach dwustronnych.

W przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, gdyż do Unii zostałyby przywiezione wyroby włókiennicze po rażąco niskich cenach, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”;

| 4) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu zmiany załączników, aby przyznać dodatkowe możliwości przywozu w danym roku kontyngentowym w przypadku gdy w szczególnych okolicznościach w odniesieniu do jednej lub kilku kategorii wyrobów wymagany jest przywóz większy lub mniejszy od określonego w załączniku V.
  W nagłych przypadkach, gdy opóźnienie w przyznaniu dodatkowych możliwości przywozu w danym roku kontyngentowym spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, gdyż wielkość przywozu byłaby niewystarczająca, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b. Komisja podejmuje decyzję w terminie 15 dni roboczych od daty złożenia wniosku przez państwo członkowskie.”; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu zmiany załączników, aby przyznać dodatkowe możliwości przywozu w danym roku kontyngentowym w przypadku gdy w szczególnych okolicznościach w odniesieniu do jednej lub kilku kategorii wyrobów wymagany jest przywóz większy lub mniejszy od określonego w załączniku V.

W nagłych przypadkach, gdy opóźnienie w przyznaniu dodatkowych możliwości przywozu w danym roku kontyngentowym spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, gdyż wielkość przywozu byłaby niewystarczająca, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b. Komisja podejmuje decyzję w terminie 15 dni roboczych od daty złożenia wniosku przez państwo członkowskie.”;

| b) | skreśla się przedostatni akapit; |
| --- | --- |

b)

skreśla się przedostatni akapit;

| 5) | w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 7 skreśla się lit. b); |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 7 skreśla się lit. b);

| b) | ust. 13 otrzymuje brzmienie:
  „13.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu nakładania limitów ilościowych w drodze zmiany załączników w trybie określonym w ust. 3 i 9 niniejszego artykułu.
  W szczególnie pilnych przypadkach, gdy Komisja występuje albo z własnej inicjatywy - albo w terminie 10 dni roboczych na wniosek państwa członkowskiego zawierający powody uzasadniające szczególnie pilną potrzebę – w przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 13 otrzymuje brzmienie:

„13.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu nakładania limitów ilościowych w drodze zmiany załączników w trybie określonym w ust. 3 i 9 niniejszego artykułu.

W szczególnie pilnych przypadkach, gdy Komisja występuje albo z własnej inicjatywy - albo w terminie 10 dni roboczych na wniosek państwa członkowskiego zawierający powody uzasadniające szczególnie pilną potrzebę – w przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”;

| 6) | w art. 13 ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja przyjmuje decyzję o zmianie załącznika III w celu wprowadzenia systemu nadzoru a priori lub a posteriori. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a, dotyczących wprowadzenia systemu nadzoru a priori.”; |
| --- | --- |

6)

w art. 13 ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja przyjmuje decyzję o zmianie załącznika III w celu wprowadzenia systemu nadzoru a priori lub a posteriori. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a, dotyczących wprowadzenia systemu nadzoru a priori.”;

| 7) | w art. 15 ust. 3, 4 i 5 otrzymują brzmienie:
  „3.   Jeżeli Unia oraz kraj dostawca nie znajdą zadowalającego rozwiązania w terminie określonym w art. 16, a Komisja stwierdzi, że istnieją oczywiste dowody obchodzenia przepisów, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 16a w celu zmiany załącznika V, aby odliczyć równoważną ilość wyrobów pochodzących z danego kraju dostawcy od kwoty limitów ilościowych.
  W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że istnieją oczywiste dowody obchodzenia przepisów, a opóźnienie w nałożeniu środków przeciwko obchodzeniu przepisów spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.
  4.   W przypadku gdy istnieją wystarczające dowody wskazujące na to, że złożono fałszywe deklaracje dotyczące zawartości włókien, ilości, opisu lub klasyfikacji wyrobów pochodzących z danych krajów, zgodnie z postanowieniami protokołów oraz określonych porozumień dwustronnych zawartych z państwami trzecimi organy Unii mogą odmówić zgody na przywóz danych wyrobów. Ponadto, jeżeli okaże się, że na terytorium któregokolwiek z tych krajów dokonywany jest przeładunek bądź następuje zmiana trasy przewozu wyrobów niepochodzących z tego kraju, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu wprowadzeniu limitów ilościowych wobec takich samych wyrobów pochodzących z tego samego kraju, jeżeli nie są one jeszcze takimi limitami objęte, lub służących przeciwdziałaniu sytuacji, o której mowa w niniejszym ustępie, w drodze zmiany załącznika V.
  W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że istnieją oczywiste dowody obchodzenia przepisów, a opóźnienie w nałożeniu środków przeciwko obchodzeniu przepisów spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.
  5.   Ponadto, w przypadku gdy istnieje dowód zaangażowania terytoriów państw trzecich, które są członkami WTO, ale nie są wymienione w załączniku V, Komisja składa wniosek o konsultacje z odnośnym państwem lub państwami trzecimi zgodnie z procedurą opisaną w art. 16, w celu podjęcia odpowiednich działań zmierzających do rozwiązania tego problemu. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu wprowadzenia limitów ilościowych wobec danego państwa lub państw trzecich lub przeciwdziałaniu sytuacji, o której mowa w niniejszym ustępie, w drodze zmiany załącznika V.
  W przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków przeciwko obchodzeniu przepisów spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”; |
| --- | --- |

7)

w art. 15 ust. 3, 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„3.   Jeżeli Unia oraz kraj dostawca nie znajdą zadowalającego rozwiązania w terminie określonym w art. 16, a Komisja stwierdzi, że istnieją oczywiste dowody obchodzenia przepisów, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 16a w celu zmiany załącznika V, aby odliczyć równoważną ilość wyrobów pochodzących z danego kraju dostawcy od kwoty limitów ilościowych.

W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że istnieją oczywiste dowody obchodzenia przepisów, a opóźnienie w nałożeniu środków przeciwko obchodzeniu przepisów spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.

4.   W przypadku gdy istnieją wystarczające dowody wskazujące na to, że złożono fałszywe deklaracje dotyczące zawartości włókien, ilości, opisu lub klasyfikacji wyrobów pochodzących z danych krajów, zgodnie z postanowieniami protokołów oraz określonych porozumień dwustronnych zawartych z państwami trzecimi organy Unii mogą odmówić zgody na przywóz danych wyrobów. Ponadto, jeżeli okaże się, że na terytorium któregokolwiek z tych krajów dokonywany jest przeładunek bądź następuje zmiana trasy przewozu wyrobów niepochodzących z tego kraju, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu wprowadzeniu limitów ilościowych wobec takich samych wyrobów pochodzących z tego samego kraju, jeżeli nie są one jeszcze takimi limitami objęte, lub służących przeciwdziałaniu sytuacji, o której mowa w niniejszym ustępie, w drodze zmiany załącznika V.

W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że istnieją oczywiste dowody obchodzenia przepisów, a opóźnienie w nałożeniu środków przeciwko obchodzeniu przepisów spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.

5.   Ponadto, w przypadku gdy istnieje dowód zaangażowania terytoriów państw trzecich, które są członkami WTO, ale nie są wymienione w załączniku V, Komisja składa wniosek o konsultacje z odnośnym państwem lub państwami trzecimi zgodnie z procedurą opisaną w art. 16, w celu podjęcia odpowiednich działań zmierzających do rozwiązania tego problemu. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu wprowadzenia limitów ilościowych wobec danego państwa lub państw trzecich lub przeciwdziałaniu sytuacji, o której mowa w niniejszym ustępie, w drodze zmiany załącznika V.

W przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków przeciwko obchodzeniu przepisów spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”;

| 8) | w art. 16 ust. 1 wprowadzenie otrzymuje brzmienie:
  „1.   Po poinformowaniu państw członkowskich Komisja prowadzi konsultacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, zgodnie z następującymi zasadami:”; |
| --- | --- |

8)

w art. 16 ust. 1 wprowadzenie otrzymuje brzmienie:

„1.   Po poinformowaniu państw członkowskich Komisja prowadzi konsultacje, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, zgodnie z następującymi zasadami:”;

| 9) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 16a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 6, art. 6 ust. 2, art. 8, art. 10 ust. 13, art. 13 ust. 3, art. 15 ust. 3, 4 i 5 oraz art. 19 niniejszego rozporządzenia oraz w art. 4 ust. 3 załącznika IV oraz w art. 2, art. 3 ust. 1 i 3 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia... (1). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 6, art. 6 ust. 2, art. 8, art. 10 ust. 13, art. 13 ust. 3, art. 15 ust. 3, 4 i 5 oraz art. 19 niniejszego rozporządzenia oraz w art. 4 ust. 3 załącznika IV oraz w art. 2, art. 3 ust. 1 i 3 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 2 ust. 6, art. 8, art. 10 ust. 13, art. 13 ust. 3, art. 15 ust. 3, 4 i 5 oraz art. 19 niniejszego rozporządzenia oraz art. 4 ust. 3 załącznika IV do niniejszego rozporządzenia wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
  6.   Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 6 ust. 2 niniejszego rozporządzenia oraz art. 2, art. 3 ust. 1 i 3 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
  Artykuł 16b
  Tryb pilny
  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.
  2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16a ust. 5 lub 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.”; |
| --- | --- |

9)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 16a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 6, art. 6 ust. 2, art. 8, art. 10 ust. 13, art. 13 ust. 3, art. 15 ust. 3, 4 i 5 oraz art. 19 niniejszego rozporządzenia oraz w art. 4 ust. 3 załącznika IV oraz w art. 2, art. 3 ust. 1 i 3 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia... (1). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 6, art. 6 ust. 2, art. 8, art. 10 ust. 13, art. 13 ust. 3, art. 15 ust. 3, 4 i 5 oraz art. 19 niniejszego rozporządzenia oraz w art. 4 ust. 3 załącznika IV oraz w art. 2, art. 3 ust. 1 i 3 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 2 ust. 6, art. 8, art. 10 ust. 13, art. 13 ust. 3, art. 15 ust. 3, 4 i 5 oraz art. 19 niniejszego rozporządzenia oraz art. 4 ust. 3 załącznika IV do niniejszego rozporządzenia wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

6.   Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 6 ust. 2 niniejszego rozporządzenia oraz art. 2, art. 3 ust. 1 i 3 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 16b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16a ust. 5 lub 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.”;

| 10) | w art. 17 tytuł oraz ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
  „Artykuł 17
  Procedura komitetowa
  1.   Komisję wspomaga Komitet ds. Wyrobów Włókienniczych ustanowiony na mocy art. 25 rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 (2). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3).
  1a.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

  (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu (Dz.U. L 67 z 10.3.1994, s. 1)."


  (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

10)

w art. 17 tytuł oraz ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 17

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga Komitet ds. Wyrobów Włókienniczych ustanowiony na mocy art. 25 rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 (2). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3).

1a.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu (Dz.U. L 67 z 10.3.1994, s. 1)."

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 11) | art. 17a otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 17a
  Komitet ds. Wyrobów Włókienniczych może rozpatrywać wszelkie sprawy dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, zgłaszane przez Komisję lub we wniosku przez państwo członkowskie.”; |
| --- | --- |

11)

art. 17a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 17a

Komitet ds. Wyrobów Włókienniczych może rozpatrywać wszelkie sprawy dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, zgłaszane przez Komisję lub we wniosku przez państwo członkowskie.”;

| 12) | art. 19 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 19
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu zmiany odpowiednich załączników do niniejszego rozporządzenia w razie konieczności, tak aby uwzględnić zawarcie, zmianę bądź wygaśnięcie porozumień, protokołów lub uzgodnień z państwami trzecimi lub zmianę unijnych przepisów dotyczących statystyki, przepisów celnych bądź wspólnych reguł przywozu.”; |
| --- | --- |

12)

art. 19 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 19

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu zmiany odpowiednich załączników do niniejszego rozporządzenia w razie konieczności, tak aby uwzględnić zawarcie, zmianę bądź wygaśnięcie porozumień, protokołów lub uzgodnień z państwami trzecimi lub zmianę unijnych przepisów dotyczących statystyki, przepisów celnych bądź wspólnych reguł przywozu.”;

| 13) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 19a
  Sprawozdanie
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu zgodnie z art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4).

  (4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”;" |
| --- | --- |

13)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 19a

Sprawozdanie

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu zgodnie z art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4).

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”;"

| 14) | w załączniku IV art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   W przypadku gdy stwierdzi się, że przepisy niniejszego rozporządzenia zostały naruszone, i uzyska się uprzednią zgodę danego kraju dostawcy lub danych krajów dostawców, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a niniejszego rozporządzenia w celu dokonania zmiany odpowiednich załączników do niniejszego rozporządzenia, jaka jest konieczna do zapobieżenia kolejnym takim naruszeniom.
  W przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków przeciwko naruszeniom niniejszego rozporządzenia spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

14)

w załączniku IV art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W przypadku gdy stwierdzi się, że przepisy niniejszego rozporządzenia zostały naruszone, i uzyska się uprzednią zgodę danego kraju dostawcy lub danych krajów dostawców, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a niniejszego rozporządzenia w celu dokonania zmiany odpowiednich załączników do niniejszego rozporządzenia, jaka jest konieczna do zapobieżenia kolejnym takim naruszeniom.

W przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków przeciwko naruszeniom niniejszego rozporządzenia spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b niniejszego rozporządzenia.”;

| 15) | w załączniku VII art. 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a niniejszego rozporządzenia w celu poddania przywozu nieobjętego przepisami niniejszego załącznika szczególnym limitom ilościowym, pod warunkiem że dane wyroby są objęte limitami ilościowymi określonymi w art. 2 niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków przeciwko powrotnemu przywozowi w ramach biernie uszlachetniającego obrotu spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”; |
| --- | --- |

15)

w załączniku VII art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a niniejszego rozporządzenia w celu poddania przywozu nieobjętego przepisami niniejszego załącznika szczególnym limitom ilościowym, pod warunkiem że dane wyroby są objęte limitami ilościowymi określonymi w art. 2 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków przeciwko powrotnemu przywozowi w ramach biernie uszlachetniającego obrotu spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”;

| 16) | w załączniku VII art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a niniejszego rozporządzenia w celu przeniesienia wyrobów między kategoriami i wcześniejszego wykorzystania lub prolongowania części określonych limitów ilościowych z jednego roku na następny.
  W przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, gdyż przez prawny wymóg dokonania takiego przeniesienia utrudniony zostałby obrót w ramach uszlachetniania biernego, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”; |
| --- | --- | --- |

16)

w załączniku VII art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a niniejszego rozporządzenia w celu przeniesienia wyrobów między kategoriami i wcześniejszego wykorzystania lub prolongowania części określonych limitów ilościowych z jednego roku na następny.

W przypadku gdy opóźnienie w nałożeniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, gdyż przez prawny wymóg dokonania takiego przeniesienia utrudniony zostałby obrót w ramach uszlachetniania biernego, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a niniejszego rozporządzenia w celu dostosowania określonych limitów ilościowych do ewentualnych potrzeb dodatkowego przywozu.
  W przypadku gdy opóźnienie w dostosowaniu określonych limitów ilościowych, gdy zachodzi potrzeba dodatkowego przywozu, spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, gdyż utrudniałoby dostęp do takiego koniecznego dodatkowego przywozu, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”. |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16a niniejszego rozporządzenia w celu dostosowania określonych limitów ilościowych do ewentualnych potrzeb dodatkowego przywozu.

W przypadku gdy opóźnienie w dostosowaniu określonych limitów ilościowych, gdy zachodzi potrzeba dodatkowego przywozu, spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, gdyż utrudniałoby dostęp do takiego koniecznego dodatkowego przywozu, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”.

2.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 517/94

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 517/94, aby system zarządzania przywozem niektórych wyrobów włókienniczych nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami unijnymi dotyczącymi przywozu odpowiednio funkcjonował, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany załączników do niniejszego rozporządzenia, modyfikowania norm przywozowych oraz stosowania środków ochronnych i środków nadzoru, zgodnie z tym rozporządzeniem. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów.

Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (WE) nr 517/94, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W przypadku przyjmowania środków nadzoru, biorąc pod uwagę ich skutki i logiczną kolejność względem przyjmowania ostatecznych środków ochronnych, należy stosować procedurę doradczą.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 517/94 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Wszelkie wyroby włókiennicze określone w załączniku V do niniejszego rozporządzenia i pochodzące z krajów tam wskazanych mogą być przywożone do Unii, pod warunkiem że roczny limit ilościowy został ustalony przez Komisję. Każdy taki limit ilościowy opiera się na wcześniejszych przepływach handlowych, a jeżeli ich brak – na należycie umotywowanych prognozach takich przepływów. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w celu zmiany odpowiednich załączników do niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 25a, aby ustalić takie limity ilościowe.”; |
| --- | --- |

1)

art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Wszelkie wyroby włókiennicze określone w załączniku V do niniejszego rozporządzenia i pochodzące z krajów tam wskazanych mogą być przywożone do Unii, pod warunkiem że roczny limit ilościowy został ustalony przez Komisję. Każdy taki limit ilościowy opiera się na wcześniejszych przepływach handlowych, a jeżeli ich brak – na należycie umotywowanych prognozach takich przepływów. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w celu zmiany odpowiednich załączników do niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 25a, aby ustalić takie limity ilościowe.”;

| 2) | art. 5 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 5
  1.   Komitet, o którym mowa w art. 25, może rozpatrywać wszelkie sprawy dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, zgłaszane przez Komisję lub we wniosku przez państwo członkowskie.
  2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 25a dotyczących środków niezbędnych do dostosowania załączników III–VII do niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy zaistnieją problemy w ich skutecznym funkcjonowaniu.”; |
| --- | --- |

2)

art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

1.   Komitet, o którym mowa w art. 25, może rozpatrywać wszelkie sprawy dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, zgłaszane przez Komisję lub we wniosku przez państwo członkowskie.

2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 25a dotyczących środków niezbędnych do dostosowania załączników III–VII do niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy zaistnieją problemy w ich skutecznym funkcjonowaniu.”;

| 3) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy dla Komisji jest oczywiste, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do warunków przywozu wyrobów, o których mowa w art. 1, Komisja wszczyna takie postępowanie. Gdy Komisja ustali konieczność wszczęcia takiego postępowania, informuje o tym państwa członkowskie.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy dla Komisji jest oczywiste, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do warunków przywozu wyrobów, o których mowa w art. 1, Komisja wszczyna takie postępowanie. Gdy Komisja ustali konieczność wszczęcia takiego postępowania, informuje o tym państwa członkowskie.”;

| b) | ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „2.   W uzupełnieniu informacji przekazywanych na mocy art. 6 Komisja poszukuje wszelkich informacji, które uważa za konieczne, oraz dokłada wszelkich starań, aby te informacje sprawdzić, kontaktując się z importerami, podmiotami gospodarczymi, agentami, producentami, związkami oraz organizacjami handlowymi.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.   W uzupełnieniu informacji przekazywanych na mocy art. 6 Komisja poszukuje wszelkich informacji, które uważa za konieczne, oraz dokłada wszelkich starań, aby te informacje sprawdzić, kontaktując się z importerami, podmiotami gospodarczymi, agentami, producentami, związkami oraz organizacjami handlowymi.”;

| 4) | art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Jeżeli Komisja uzna, że nie są potrzebne żadne unijne środki nadzoru ani środki ochronne, podejmuje – działając zgodnie z procedurą sprawdzającą przewidzianą w art. 25 ust. 2 – decyzję o zamknięciu postępowania i przedstawia najważniejsze wnioski.”; |
| --- | --- |

4)

art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Jeżeli Komisja uzna, że nie są potrzebne żadne unijne środki nadzoru ani środki ochronne, podejmuje – działając zgodnie z procedurą sprawdzającą przewidzianą w art. 25 ust. 2 – decyzję o zamknięciu postępowania i przedstawia najważniejsze wnioski.”;

| 5) | w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 lit. a) i b) otrzymuje następujące brzmienie:






  „a) | zadecydować o wprowadzeniu retrospektywnego nadzoru unijnego nad przywozem niektórych towarów zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 1a; |
| --- | --- | --- | --- |

5)

w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. a) i b) otrzymuje następujące brzmienie:

„a)

zadecydować o wprowadzeniu retrospektywnego nadzoru unijnego nad przywozem niektórych towarów zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 1a;

| b) | zadecydować do celów monitorowania tendencji tego przywozu, aby przywóz niektórych towarów podlegał uprzedniemu nadzorowi unijnemu, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 1a.”; |
| --- | --- |

b)

zadecydować do celów monitorowania tendencji tego przywozu, aby przywóz niektórych towarów podlegał uprzedniemu nadzorowi unijnemu, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 1a.”;

| b) | ust. 2 lit. a) i b) otrzymuje brzmienie:






  „a) | zadecydować o wprowadzeniu retrospektywnego nadzoru unijnego nad przywozem niektórych towarów zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 1a; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 2 lit. a) i b) otrzymuje brzmienie:

„a)

zadecydować o wprowadzeniu retrospektywnego nadzoru unijnego nad przywozem niektórych towarów zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 1a;

| b) | zadecydować do celów monitorowania tendencji tego przywozu, aby przywóz niektórych towarów podlegał uprzedniemu nadzorowi unijnemu, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 1a.”; |
| --- | --- |

b)

zadecydować do celów monitorowania tendencji tego przywozu, aby przywóz niektórych towarów podlegał uprzedniemu nadzorowi unijnemu, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 1a.”;

| 6) | art. 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 25a dotyczących środków, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, w celu zmiany zasad przywozu danego wyrobu, w tym poprzez zmianę załączników do niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

6)

art. 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 25a dotyczących środków, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, w celu zmiany zasad przywozu danego wyrobu, w tym poprzez zmianę załączników do niniejszego rozporządzenia.”;

| 7) | art. 13 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 13
  W nagłych przypadkach – gdy brak działań wyrządziłby nieodwracalną szkodę unijnemu przemysłowi i gdy Komisja z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego stwierdzi, że zachodzą warunki określone w art. 12 ust. 1 i 2, oraz uważa, że dana kategoria wyrobów wymieniona w załączniku I do niniejszego rozporządzenia i niepodlegająca żadnym ograniczeniom ilościowym powinna podlegać limitom ilościowym lub uprzednim bądź retrospektywnym środkom nadzoru, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą – do aktów delegowanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2, w celu zmiany zasad przywozu danego wyrobu, w tym poprzez zmianę załączników do niniejszego rozporządzenia, ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 25b.”; |
| --- | --- |

7)

art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

W nagłych przypadkach – gdy brak działań wyrządziłby nieodwracalną szkodę unijnemu przemysłowi i gdy Komisja z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego stwierdzi, że zachodzą warunki określone w art. 12 ust. 1 i 2, oraz uważa, że dana kategoria wyrobów wymieniona w załączniku I do niniejszego rozporządzenia i niepodlegająca żadnym ograniczeniom ilościowym powinna podlegać limitom ilościowym lub uprzednim bądź retrospektywnym środkom nadzoru, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą – do aktów delegowanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2, w celu zmiany zasad przywozu danego wyrobu, w tym poprzez zmianę załączników do niniejszego rozporządzenia, ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 25b.”;

| 8) | w art. 15 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
  „Zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 1a, Komisja, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo zaistnienia sytuacji, o której mowa w art. 12 ust. 2, może:”; |
| --- | --- |

8)

w art. 15 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 25 ust. 1a, Komisja, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo zaistnienia sytuacji, o której mowa w art. 12 ust. 2, może:”;

| 9) | art. 16 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „Środki takie są przyjmowane zgodnie z odpowiednią procedurą mającą zastosowanie do środków przyjmowanych na podstawie art. 10, 11 i 12.”; |
| --- | --- |

9)

art. 16 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Środki takie są przyjmowane zgodnie z odpowiednią procedurą mającą zastosowanie do środków przyjmowanych na podstawie art. 10, 11 i 12.”;

| 10) | art. 25 ust. 1, 2 i 3 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 25
  1.   Komisję wspiera Komitet ds. Wyrobów Włókienniczych. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5).
  1a.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

  (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

10)

art. 25 ust. 1, 2 i 3 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25

1.   Komisję wspiera Komitet ds. Wyrobów Włókienniczych. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5).

1a.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

| 11) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 25a
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów, o których mowa w art. 3 ust. 3, art. 5 ust. 2, art. 12 ust. 3, art. 13 oraz art. 28, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (6). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 3, art. 5 ust. 2, art. 12 ust. 3, art. 13 i art. 28, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 2, art. 13 i art. 28 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 3 i art. 12 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
  Artykuł 25b
  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.
  2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 25a ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.”; |
| --- | --- |

11)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 25a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów, o których mowa w art. 3 ust. 3, art. 5 ust. 2, art. 12 ust. 3, art. 13 oraz art. 28, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (6). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 3, art. 5 ust. 2, art. 12 ust. 3, art. 13 i art. 28, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 2, art. 13 i art. 28 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 3 i art. 12 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 25b

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 25a ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.”;

| 12) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 26a
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu zgodnie z art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (7).

  (7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”;" |
| --- | --- |

12)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 26a

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu zgodnie z art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (7).

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”;"

| 13) | art. 28 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 28
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 25, w celu zmiany odpowiednich załączników w razie konieczności, aby uwzględnić zawarcie, zmianę bądź wygaśnięcie porozumień lub uzgodnień z państwami trzecimi lub zmianę unijnych przepisów dotyczących statystyki, przepisów celnych bądź wspólnych reguł przywozu.”. |
| --- | --- |

13)

art. 28 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 28

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 25, w celu zmiany odpowiednich załączników w razie konieczności, aby uwzględnić zawarcie, zmianę bądź wygaśnięcie porozumień lub uzgodnień z państwami trzecimi lub zmianę unijnych przepisów dotyczących statystyki, przepisów celnych bądź wspólnych reguł przywozu.”.

3.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 953/2003

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 953/2003, w celu dodawania produktów do wykazu produktów objętych tym rozporządzeniem, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu zmiany załączników do tego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 953/2003 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | uchyla się ust. 3; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

uchyla się ust. 3;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że produkt spełnia kryteria określone w niniejszym rozporządzeniu, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 5 ust. 5 w celu dodania danego produktu do załącznika I do niniejszego rozporządzenia przy najbliższej aktualizacji. Komisja informuje wnioskodawcę o swej decyzji w terminie 15 dni od jej podjęcia.
  W przypadku gdy opóźnienie w dodaniu produktu do załącznika I opóźniłoby reakcję na pilną potrzebę dostępu, po przystępnych cenach, do podstawowych leków w kraju rozwijającym się, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 5a.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że produkt spełnia kryteria określone w niniejszym rozporządzeniu, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 5 ust. 5 w celu dodania danego produktu do załącznika I do niniejszego rozporządzenia przy najbliższej aktualizacji. Komisja informuje wnioskodawcę o swej decyzji w terminie 15 dni od jej podjęcia.

W przypadku gdy opóźnienie w dodaniu produktu do załącznika I opóźniłoby reakcję na pilną potrzebę dostępu, po przystępnych cenach, do podstawowych leków w kraju rozwijającym się, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 5a.”;

| c) | ust. 9 otrzymuje brzmienie:
  „9.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 5 ust. 6 w celu dostosowania w razie potrzeby załączników II, III i IV, aby wykaz chorób, krajów przeznaczenia objętych niniejszym rozporządzeniem oraz formuł do identyfikowania produktów o cenach warstwowych zmienić w świetle doświadczenia uzyskanego w ramach stosowania niniejszego rozporządzenia lub aby zareagować na sytuację kryzysową dotyczącą zdrowia.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 5 ust. 6 w celu dostosowania w razie potrzeby załączników II, III i IV, aby wykaz chorób, krajów przeznaczenia objętych niniejszym rozporządzeniem oraz formuł do identyfikowania produktów o cenach warstwowych zmienić w świetle doświadczenia uzyskanego w ramach stosowania niniejszego rozporządzenia lub aby zareagować na sytuację kryzysową dotyczącą zdrowia.”;

| 2) | art. 5 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 5
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 4, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia .... (8). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 4 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”; |
| --- | --- |

2)

art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 4, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia .... (8). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 4 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 5a
  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.
  2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 5 ust. 5 i 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.”; |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 5a

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 5 ust. 5 i 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.”;

| 4) | w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Co dwa lata Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie o ilościach wywiezionych produktów o cenach warstwowych, w tym o ilościach wywiezionych w ramach umowy o partnerstwie między producentem a rządem kraju przeznaczenia. Sprawozdanie dotyczy zakresu krajów i chorób oraz kryteriów ogólnych wykonywania art. 3.”; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Co dwa lata Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie o ilościach wywiezionych produktów o cenach warstwowych, w tym o ilościach wywiezionych w ramach umowy o partnerstwie między producentem a rządem kraju przeznaczenia. Sprawozdanie dotyczy zakresu krajów i chorób oraz kryteriów ogólnych wykonywania art. 3.”;

| b) | dodaje się ustępy w brzmieniu:
  „3.   W ciągu miesiąca od przedłożenia sprawozdania przez Komisję Parlament Europejski może zaprosić Komisję na specjalnie zwołane posiedzenie swojej przedmiotowo właściwej komisji, aby Komisja przedstawiła i objaśniła wszelkie kwestie związane ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia.
  4.   Komisja publikuje sprawozdanie nie później niż sześć miesięcy od daty jego przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3.   W ciągu miesiąca od przedłożenia sprawozdania przez Komisję Parlament Europejski może zaprosić Komisję na specjalnie zwołane posiedzenie swojej przedmiotowo właściwej komisji, aby Komisja przedstawiła i objaśniła wszelkie kwestie związane ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia.

4.   Komisja publikuje sprawozdanie nie później niż sześć miesięcy od daty jego przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.”;

4.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 673/2005

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 673/2005, w celu dokonywania niezbędnych dostosowań do środków przewidzianych w tym rozporządzeniu, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany stawki dodatkowego cła lub zmianie wykazów w załączniku I i II do rozporządzenia (WE) nr 673/2005 na warunkach określonych w tym rozporządzeniu. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 673/2005 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 4 w celu dokonywania dostosowań i zmian na mocy niniejszego artykułu.
  W przypadku gdy informacje o kwotach wypłaconych przez Stany Zjednoczone staną się dostępne dopiero w późnych miesiącach roku, tak że procedura przewidziana w art. 4 nie pozwoli dotrzymać terminów WTO ani terminów ustawowych, i w przypadku gdy w odniesieniu do dostosowań i zmian załączników jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 4a.”; |
| --- | --- |

1)

art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 4 w celu dokonywania dostosowań i zmian na mocy niniejszego artykułu.

W przypadku gdy informacje o kwotach wypłaconych przez Stany Zjednoczone staną się dostępne dopiero w późnych miesiącach roku, tak że procedura przewidziana w art. 4 nie pozwoli dotrzymać terminów WTO ani terminów ustawowych, i w przypadku gdy w odniesieniu do dostosowań i zmian załączników jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 4a.”;

| 2) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia, o których mowa w art. 3 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (9). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”; |
| --- | --- |

2)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia, o których mowa w art. 3 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (9). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 4a
  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.
  2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 4 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.”; |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 4a

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 4 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.”;

5.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1528/2007

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1528/2007, w celu dokonywania technicznych dostosowań do uzgodnień dotyczących produktów pochodzących z niektórych państw wchodzących w skład grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian załącznika I do tego rozporządzenia w celu dodaniu lub usunięciu regionów lub państw, oraz w odniesieniu do zmian technicznych do załącznika II do tego rozporządzenia wynikających ze stosowania tego załącznika. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1528/2007 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Komisja, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 24a, zmienia załącznik I w celu dodania regionów lub państw z grupy państw AKP, które zakończyły negocjacje w sprawie umowy między Unią a tym regionem lub państwem, spełniającej co najmniej wymogi art. XXIV GATT 1994.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 24a, zmienia załącznik I w celu dodania regionów lub państw z grupy państw AKP, które zakończyły negocjacje w sprawie umowy między Unią a tym regionem lub państwem, spełniającej co najmniej wymogi art. XXIV GATT 1994.”;

| b) | w ust. 3 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
  „3.   Dane państwo lub region pozostaje w wykazie w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, dopóki Komisja nie przyjmie aktu delegowanego zgodnie z art. 24a, zmieniającego załącznik I w celu usunięcia państwa lub regionu z tego załącznika, w szczególności gdy:”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 3 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„3.   Dane państwo lub region pozostaje w wykazie w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, dopóki Komisja nie przyjmie aktu delegowanego zgodnie z art. 24a, zmieniającego załącznik I w celu usunięcia państwa lub regionu z tego załącznika, w szczególności gdy:”;

| 2) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego utworzony na mocy art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (10).

  (10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1).”;" |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego utworzony na mocy art. 184 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (10).

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1).”;"

| b) | dodaje się ustępy w brzmieniu:
  „4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 24a niniejszego rozporządzenia, dotyczących technicznych zmian załącznika II, w przypadku gdy konieczne jest uwzględnienie zmian innych unijnych przepisów celnych.
  5.   Decyzje w sprawie postępowania z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia mogą być przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 183 i 184 rozporządzenia (WE) nr 450/2008.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 24a niniejszego rozporządzenia, dotyczących technicznych zmian załącznika II, w przypadku gdy konieczne jest uwzględnienie zmian innych unijnych przepisów celnych.

5.   Decyzje w sprawie postępowania z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia mogą być przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 183 i 184 rozporządzenia (WE) nr 450/2008.”;

| 3) | art. 23 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 23
  Dostosowanie do zmian technicznych
  Komisja jest uprawniona zgodnie z art. 24a niniejszego rozporządzenia do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących technicznych zmian art. 5 i art. 8–22, które mogą być konieczne z uwagi na różnice między niniejszym rozporządzeniem a umowami podpisanymi i tymczasowo stosowanymi bądź zawartymi zgodnie z art. 218 TFUE z regionami lub państwami wymienionymi w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

3)

art. 23 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 23

Dostosowanie do zmian technicznych

Komisja jest uprawniona zgodnie z art. 24a niniejszego rozporządzenia do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących technicznych zmian art. 5 i art. 8–22, które mogą być konieczne z uwagi na różnice między niniejszym rozporządzeniem a umowami podpisanymi i tymczasowo stosowanymi bądź zawartymi zgodnie z art. 218 TFUE z regionami lub państwami wymienionymi w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.”;

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 24a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia, o których mowa w art. 2 ust. 2 i 3, art. 4 ust. 4 oraz art. 23, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (11). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 2 i 3, art. 4 ust. 4 i art. 23, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 4 i art. 23 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 2 ust. 2 i 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”. |
| --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 24a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia, o których mowa w art. 2 ust. 2 i 3, art. 4 ust. 4 oraz art. 23, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (11). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 2 i 3, art. 4 ust. 4 i art. 23, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 4 i art. 23 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 2 ust. 2 i 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o cztery miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”.

6.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 55/2008

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 55/2008, aby umożliwić jego dostosowywanie, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian, które są konieczne w świetle zmian kodów celnych lub zawarciem porozumień z Mołdawią. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 55/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 7 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 7
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 8a w celu dokonania niezbędnych zmian i dostosowań przepisów niniejszego rozporządzenia wynikających:






  a) | ze zmian kodów Nomenklatury Scalonej i podpodziałów TARIC; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 8a w celu dokonania niezbędnych zmian i dostosowań przepisów niniejszego rozporządzenia wynikających:

a)

ze zmian kodów Nomenklatury Scalonej i podpodziałów TARIC;

| b) | z zawarcia innych porozumień między Unią a Mołdawią, w zakresie, w jakim zmiany i dostosowania dotyczą załączników do niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

b)

z zawarcia innych porozumień między Unią a Mołdawią, w zakresie, w jakim zmiany i dostosowania dotyczą załączników do niniejszego rozporządzenia.”;

| 2) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 8a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia, o których mowa w art. 7, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia .... (12). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”; |
| --- | --- |

2)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia, o których mowa w art. 7, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia .... (12). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 12a
  Sprawozdanie
  Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu zgodnie z art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009. (13)


  (13)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”." |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 12a

Sprawozdanie

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu zgodnie z art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009. (13)

(13)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).”."

7.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1340/2008

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1340/2008, aby umożliwić skuteczne nakładanie pewnych ograniczeń, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian załącznika V do tego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1340/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Jeżeli Unia i Republika Kazachstanu nie znajdą zadowalającego rozwiązania i jeżeli Komisja stwierdzi, że istnieją wyraźne dowody na obchodzenie limitów ilościowych, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu potrącenia równoważnych ilości wyrobów pochodzących z Republiki Kazachstanu z limitów ilościowych oraz dokonania odpowiednich zmian załącznika V do niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku gdy opóźnienie w działaniu stanowiącemu odpowiednio skuteczną reakcję wobec wyraźnych dowodów obchodzenia limitów ilościowych spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Jeżeli Unia i Republika Kazachstanu nie znajdą zadowalającego rozwiązania i jeżeli Komisja stwierdzi, że istnieją wyraźne dowody na obchodzenie limitów ilościowych, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 16a w celu potrącenia równoważnych ilości wyrobów pochodzących z Republiki Kazachstanu z limitów ilościowych oraz dokonania odpowiednich zmian załącznika V do niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy opóźnienie w działaniu stanowiącemu odpowiednio skuteczną reakcję wobec wyraźnych dowodów obchodzenia limitów ilościowych spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, i w związku z tym jest to uzasadnione szczególnie pilna potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie akapitu pierwszego ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 16b.”;

| 2) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 16a
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Uprawnienia, o których mowa w art. 5 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (14). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
  Artykuł 16b
  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.
  2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16a ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.”. |
| --- | --- |

2)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 16a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia, o których mowa w art. 5 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia ... (14). Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 16b

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16a ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.”.

---

(1)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(6)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(8)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(9)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(11)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(12)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(14)  Dz.U.: proszę wstawić datę wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

| 1. | W dniu 15 czerwca 2011 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do przekazania Komisji przekazanych i wykonawczych uprawnień do przyjmowania niektórych środków (1) (II akt zbiorczy w sprawie handlu). |
| --- | --- |

1.

W dniu 15 czerwca 2011 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do przekazania Komisji przekazanych i wykonawczych uprawnień do przyjmowania niektórych środków (1) (II akt zbiorczy w sprawie handlu).

| 2. | W dniu 22 listopada 2012 r. w ramach zwykłej procedury ustawodawczej Parlament Europejski wydał opinię w pierwszym czytaniu w sprawie wspomnianego aktu (2). |
| --- | --- |

2.

W dniu 22 listopada 2012 r. w ramach zwykłej procedury ustawodawczej Parlament Europejski wydał opinię w pierwszym czytaniu w sprawie wspomnianego aktu (2).

| 3. | Wiele kwestii przewidzianych we wniosku jest wspólnych z I aktem zbiorczym w sprawie handlu, dlatego w celu uspójnienia przyszłych rezultatów negocjacje w sprawie obu aktów postanowiono prowadzić równolegle. |
| --- | --- |

3.

Wiele kwestii przewidzianych we wniosku jest wspólnych z I aktem zbiorczym w sprawie handlu, dlatego w celu uspójnienia przyszłych rezultatów negocjacje w sprawie obu aktów postanowiono prowadzić równolegle.

| 4. | W dniu 20 lutego 2013 r. Coreper przyjął mandat negocjacyjny na potrzeby rozmów trójstronnych. W dniu 5 czerwca 2013 r. odbyło się ostateczne spotkanie trójstronne, na którym uzgodniono pakiet kompromisowy. W dniu 7 czerwca 2013 r. kompromisowy pakiet prezydencji został zatwierdzony przez Komitet ds. Polityki Handlowej (zastępcy), a tym samym przypieczętowano pozytywny wynik rozmów trójstronnych.
  W dniu 12 czerwca 2013 r. poinformowano o tym Coreper, a w dniu 14 czerwca 2013 r. – Radę (3). Następnie prezydencja – we współpracy z Parlamentem Europejskim i Komisją – przygotowała całościowy tekst rozporządzenia, włączając pakiet kompromisowy do aktu prawnego.
  W dniu 5 lipca 2013 r. ten skonsolidowany tekst został zatwierdzony przez Grupę Roboczą do Spraw Handlowych, a w dniu 11 lipca 2013 r. zaaprobowany w głosowaniu przez parlamentarną Komisję Handlu Międzynarodowego. |
| --- | --- |

4.

W dniu 20 lutego 2013 r. Coreper przyjął mandat negocjacyjny na potrzeby rozmów trójstronnych. W dniu 5 czerwca 2013 r. odbyło się ostateczne spotkanie trójstronne, na którym uzgodniono pakiet kompromisowy. W dniu 7 czerwca 2013 r. kompromisowy pakiet prezydencji został zatwierdzony przez Komitet ds. Polityki Handlowej (zastępcy), a tym samym przypieczętowano pozytywny wynik rozmów trójstronnych.

W dniu 12 czerwca 2013 r. poinformowano o tym Coreper, a w dniu 14 czerwca 2013 r. – Radę (3). Następnie prezydencja – we współpracy z Parlamentem Europejskim i Komisją – przygotowała całościowy tekst rozporządzenia, włączając pakiet kompromisowy do aktu prawnego.

W dniu 5 lipca 2013 r. ten skonsolidowany tekst został zatwierdzony przez Grupę Roboczą do Spraw Handlowych, a w dniu 11 lipca 2013 r. zaaprobowany w głosowaniu przez parlamentarną Komisję Handlu Międzynarodowego.

| 5. | W dniu 11 lipca 2013 r. przewodniczący Komisji Handlu Międzynarodowego powiadomił przewodniczącego Coreperu pismem (4), że komisja ta zatwierdziła skonsolidowany tekst, i zaznaczył, że jeżeli Rada formalnie przekaże Parlamentowi swoje stanowisko w formie takiej jak załączona do pisma, zaleci on zgromadzeniu plenarnemu, by podczas drugiego czytania w Parlamencie przyjęło stanowisko Rady bez zmian (abstrahując od weryfikacji prawno-językowej). |
| --- | --- |

5.

W dniu 11 lipca 2013 r. przewodniczący Komisji Handlu Międzynarodowego powiadomił przewodniczącego Coreperu pismem (4), że komisja ta zatwierdziła skonsolidowany tekst, i zaznaczył, że jeżeli Rada formalnie przekaże Parlamentowi swoje stanowisko w formie takiej jak załączona do pisma, zaleci on zgromadzeniu plenarnemu, by podczas drugiego czytania w Parlamencie przyjęło stanowisko Rady bez zmian (abstrahując od weryfikacji prawno-językowej).

| 6. | W dniu 18 lipca 2013 r. Coreper zatwierdził ostateczny tekst kompromisowy (5). |
| --- | --- |

6.

W dniu 18 lipca 2013 r. Coreper zatwierdził ostateczny tekst kompromisowy (5).

| 7. | Na tej podstawie Rada w dniu 23 września 2013 r. (za pośrednictwem Coreperu w dniu 18 września 2013 r.) potwierdziła porozumienie polityczne odnośnie do rozporządzenia (6). |
| --- | --- |

7.

Na tej podstawie Rada w dniu 23 września 2013 r. (za pośrednictwem Coreperu w dniu 18 września 2013 r.) potwierdziła porozumienie polityczne odnośnie do rozporządzenia (6).

| 8. | Uwzględniając to porozumienie, Rada w dniu 15 listopada 2013 r. przyjęła – po weryfikacji prawno-językowej – stanowisko w pierwszym czytaniu, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą przewidzianą w art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). |
| --- | --- |

8.

Uwzględniając to porozumienie, Rada w dniu 15 listopada 2013 r. przyjęła – po weryfikacji prawno-językowej – stanowisko w pierwszym czytaniu, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą przewidzianą w art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

II.   CEL

Wejście w życie traktatu lizbońskiego przyniosło znaczne zmiany, jeśli chodzi o sposób przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych, jak i o sposób prowadzenia polityki handlowej.

Traktat w szczególności przewiduje, że w kontekście unijnej polityki handlowej stosowana będzie zwykła procedura ustawodawcza.

W porównaniu z I aktem zbiorczym w sprawie handlu II akt zbiorczy w stosownym przypadku zmienia wszystkie pozostałe procedury decyzyjne przewidziane w prawodawstwie dotyczącym polityki handlowej, po to by na mocy art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przyznać Komisji przekazane uprawnienia.

W pewnych przypadkach należy także zastosować niektóre procedury określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7).

W efekcie rozporządzenie ustanowi skuteczniejszy i wydajniejszy mechanizm realizacji uprawnień przekazanych Komisji i tym sposobem zapewni spójność zmienianych rozporządzeń z postanowieniami wprowadzonymi traktatem lizbońskim.

III.   ANALIZA STANOWISKA RADY W PIERWSZYM CZYTANIU

Główne kwestie, które wymagały modyfikacji, to:

| — | zastosowanie trybu pilnego; |
| --- | --- |

—

zastosowanie trybu pilnego;

| — | dostosowanie załączników; |
| --- | --- |

—

dostosowanie załączników;

| — | zakres zastosowania rozporządzeń; |
| --- | --- |

—

zakres zastosowania rozporządzeń;

| — | okres obowiązywania aktów delegowanych i jego przedłużanie; |
| --- | --- |

—

okres obowiązywania aktów delegowanych i jego przedłużanie;

| — | okres zgłaszania sprzeciwu wobec aktów delegowanych; |
| --- | --- |

—

okres zgłaszania sprzeciwu wobec aktów delegowanych;

| — | powierzenie przekazanych uprawnień do przyjmowania niektórych środków ochronnych. |
| --- | --- |

—

powierzenie przekazanych uprawnień do przyjmowania niektórych środków ochronnych.

IV.   WNIOSKI

Stanowisko Rady w pierwszym czytaniu odzwierciedla kompromis osiągnięty podczas negocjacji – w których pośredniczyła Komisja – między Radą a Parlamentem Europejskim.

Kompromis ten został zatwierdzony przyjęciem porozumienia politycznego przez Radę w dniu 23 września 2013 r. (za pośrednictwem Coreperu w dniu 18 września 2013 r.).

Przewodniczący parlamentarnej Komisji Handlu Międzynarodowego zasygnalizował w piśmie do przewodniczącego Coreperu (8), że jeżeli Rada formalnie przekaże Parlamentowi swoje stanowisko w formie takiej jak załączona do tego pisma, zaleci on zgromadzeniu parlamentarnemu, by podczas drugiego czytania w Parlamencie przyjęło stanowisko Rady bez zmian (abstrahując od weryfikacji prawno-językowej).

---

(1)  Dok. 11762/11.

(2)  Dok. T7-0447/2012.

(3)  Dok. 10286/13.

(4)  Dok. EXPO-COM-INTA D(2013)35655.

(5)  Dok. 12276/13.

(6)  Dok. 13357/13.

(7)  Dz.U. L 55 z 28.3.2011, s. 13.

(8)  Dok. EXPO-COM-INTA D(2013)35655.

---

| 10.12.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 360/66 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 360/66

---

STANOWISKO RADY (UE) NR 13/2013 W PIERWSZYM CZYTANIU

w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego

Przyjęte przez Radę w dniu 15 listopada 2013 r.

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2013/C 360 E/03)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 (3) ustanawia przepisy dotyczące budowy, instalacji, użytkowania oraz sprawdzania tachografów. Kilkukrotnie wprowadzano do niego znaczne zmiany. W celu zapewnienia większej przejrzystości jego główne przepisy należy uprościć i uporządkować. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 (3) ustanawia przepisy dotyczące budowy, instalacji, użytkowania oraz sprawdzania tachografów. Kilkukrotnie wprowadzano do niego znaczne zmiany. W celu zapewnienia większej przejrzystości jego główne przepisy należy uprościć i uporządkować.

| (2) | Doświadczenie wskazuje, że w celu zapewnienia skuteczności i sprawności systemu tachografów należy wprowadzić poprawki do pewnych elementów technicznych i procedur kontroli. |
| --- | --- |

(2)

Doświadczenie wskazuje, że w celu zapewnienia skuteczności i sprawności systemu tachografów należy wprowadzić poprawki do pewnych elementów technicznych i procedur kontroli.

| (3) | Niektóre pojazdy zostały zwolnione z obowiązku stosowania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 561/2006 (4). Na potrzeby zapewnienia spójności powinna również istnieć możliwość wyłączenia takich pojazdów z zakresu niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(3)

Niektóre pojazdy zostały zwolnione z obowiązku stosowania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 561/2006 (4). Na potrzeby zapewnienia spójności powinna również istnieć możliwość wyłączenia takich pojazdów z zakresu niniejszego rozporządzenia.

| (4) | W pojazdach, do których ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 561/2006 należy instalować tachografy. Aby zapewnić pełną elastyczność niektóre pojazdy powinny być wyłączone z zakresu stosowania tego rozporządzenia, mianowicie pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony używane do przewozu materiałów, sprzętu lub urządzeń do użytku kierowcy w trakcie pracy, które to pojazdy są używane wyłącznie w promieniu 100 km od bazy przedsiębiorstwa oraz pod warunkiem że prowadzenie takich pojazdów nie stanowi głównego zajęcia kierowcy. Celem zapewnienia spójności pomiędzy odpowiednimi wyłączeniami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 oraz ograniczenia obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw transportowych, przy jednoczesnym uwzględnieniu celów tego rozporządzenia, należy zweryfikować niektóre określone w tych wyłączeniach maksymalne dopuszczalne odległości. |
| --- | --- |

(4)

W pojazdach, do których ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 561/2006 należy instalować tachografy. Aby zapewnić pełną elastyczność niektóre pojazdy powinny być wyłączone z zakresu stosowania tego rozporządzenia, mianowicie pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony używane do przewozu materiałów, sprzętu lub urządzeń do użytku kierowcy w trakcie pracy, które to pojazdy są używane wyłącznie w promieniu 100 km od bazy przedsiębiorstwa oraz pod warunkiem że prowadzenie takich pojazdów nie stanowi głównego zajęcia kierowcy. Celem zapewnienia spójności pomiędzy odpowiednimi wyłączeniami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 oraz ograniczenia obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw transportowych, przy jednoczesnym uwzględnieniu celów tego rozporządzenia, należy zweryfikować niektóre określone w tych wyłączeniach maksymalne dopuszczalne odległości.

| (5) | Komisja rozważy przedłużenie okresu ważności adapterów dla pojazdów M1 i N1 do roku 2015, a przed upływem tego terminu określi dalsze długoterminowe rozwiązanie dla tych pojazdów. |
| --- | --- |

(5)

Komisja rozważy przedłużenie okresu ważności adapterów dla pojazdów M1 i N1 do roku 2015, a przed upływem tego terminu określi dalsze długoterminowe rozwiązanie dla tych pojazdów.

| (6) | Komisja powinna rozważyć instalowanie w pojazdach ciężarowych czujników wagi; powinna też ocenić, na ile czujniki wagi mogą się przyczynić do lepszego przestrzegania przepisów w transporcie drogowym. |
| --- | --- |

(6)

Komisja powinna rozważyć instalowanie w pojazdach ciężarowych czujników wagi; powinna też ocenić, na ile czujniki wagi mogą się przyczynić do lepszego przestrzegania przepisów w transporcie drogowym.

| (7) | Korzystanie z tachografów połączonych z globalnym systemem nawigacji satelitarnej stanowi właściwy i oszczędny środek umożliwiający automatyczną rejestrację położenia pojazdu w określonym miejscu podczas dziennego okresu pracy w celu wspierania funkcjonariuszy kontrolujących w trakcie kontroli; należy zatem wprowadzić taki środek. |
| --- | --- |

(7)

Korzystanie z tachografów połączonych z globalnym systemem nawigacji satelitarnej stanowi właściwy i oszczędny środek umożliwiający automatyczną rejestrację położenia pojazdu w określonym miejscu podczas dziennego okresu pracy w celu wspierania funkcjonariuszy kontrolujących w trakcie kontroli; należy zatem wprowadzić taki środek.

| (8) | Ponieważ w swoim wyroku w sprawie C-394/92 (5)
  MICHELSEN i Bebel Transport Service Trybunał Sprawiedliwości przedstawił definicję „dzienny okres pracy”, organy kontrolne powinny interpretować przepisy niniejszego rozporządzenia w świetle tej definicji. „Dzienny okres pracy” rozpoczyna się wraz z uruchomieniem przez kierowcę tachografu po zakończeniu tygodniowego lub dziennego okresu odpoczynku lub, jeżeli dzienny odpoczynek podzielony jest na odrębne okresy, po okresie odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin. Jego zakończenie następuje z rozpoczęciem dziennego okresu odpoczynku lub, jeżeli dzienny odpoczynek podzielony jest na oddzielne okresy, z rozpoczęciem okresu odpoczynku obejmującego co najmniej dziewięć kolejnych godzin. |
| --- | --- |

(8)

Ponieważ w swoim wyroku w sprawie C-394/92 (5)
  MICHELSEN i Bebel Transport Service Trybunał Sprawiedliwości przedstawił definicję „dzienny okres pracy”, organy kontrolne powinny interpretować przepisy niniejszego rozporządzenia w świetle tej definicji. „Dzienny okres pracy” rozpoczyna się wraz z uruchomieniem przez kierowcę tachografu po zakończeniu tygodniowego lub dziennego okresu odpoczynku lub, jeżeli dzienny odpoczynek podzielony jest na odrębne okresy, po okresie odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin. Jego zakończenie następuje z rozpoczęciem dziennego okresu odpoczynku lub, jeżeli dzienny odpoczynek podzielony jest na oddzielne okresy, z rozpoczęciem okresu odpoczynku obejmującego co najmniej dziewięć kolejnych godzin.

| (9) | W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/22/WE (6) nałożono na państwa członkowskie wymóg wykonywania minimalnej liczby kontroli drogowych. Komunikacja na odległość pomiędzy tachografem a organami kontrolnymi na potrzeby kontroli drogowych ułatwia ukierunkowane kontrole drogowe, umożliwiając zmniejszenie obciążeń administracyjnych powodowanych przez kontrole losowe przedsiębiorstw transportowych i należy ją wprowadzić. |
| --- | --- |

(9)

W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/22/WE (6) nałożono na państwa członkowskie wymóg wykonywania minimalnej liczby kontroli drogowych. Komunikacja na odległość pomiędzy tachografem a organami kontrolnymi na potrzeby kontroli drogowych ułatwia ukierunkowane kontrole drogowe, umożliwiając zmniejszenie obciążeń administracyjnych powodowanych przez kontrole losowe przedsiębiorstw transportowych i należy ją wprowadzić.

| (10) | Inteligentne systemy transportowe (ITS) mogą pomóc w sprostaniu wyzwaniom dotyczącym europejskiej polityki transportowej, takim jak zwiększający się wolumen transportu drogowego i jego natężenie oraz zwiększające się zużycie energii. Należy zatem wyposażyć tachografy w znormalizowane interfejsy w celu zagwarantowania ich interoperacyjności z aplikacjami ITS. |
| --- | --- |

(10)

Inteligentne systemy transportowe (ITS) mogą pomóc w sprostaniu wyzwaniom dotyczącym europejskiej polityki transportowej, takim jak zwiększający się wolumen transportu drogowego i jego natężenie oraz zwiększające się zużycie energii. Należy zatem wyposażyć tachografy w znormalizowane interfejsy w celu zagwarantowania ich interoperacyjności z aplikacjami ITS.

| (11) | Priorytetowo należy traktować tworzenie aplikacji ułatwiających kierowcom odczytywanie danych zarejestrowanych przez tachograf w celu ułatwienia im zachowania zgodności z przepisami socjalnymi. |
| --- | --- |

(11)

Priorytetowo należy traktować tworzenie aplikacji ułatwiających kierowcom odczytywanie danych zarejestrowanych przez tachograf w celu ułatwienia im zachowania zgodności z przepisami socjalnymi.

| (12) | Zabezpieczenie tachografów i ich systemu jest kwestią kluczową z punktu widzenia zapewnienia wiarygodności wygenerowanych danych. Producenci powinni zatem projektować, testować i poddawać ciągłym przeglądom tachografy w okresie ich użytkowania w celu wykrywania braków w zabezpieczeniu, zapobiegania im i ich ograniczania. |
| --- | --- |

(12)

Zabezpieczenie tachografów i ich systemu jest kwestią kluczową z punktu widzenia zapewnienia wiarygodności wygenerowanych danych. Producenci powinni zatem projektować, testować i poddawać ciągłym przeglądom tachografy w okresie ich użytkowania w celu wykrywania braków w zabezpieczeniu, zapobiegania im i ich ograniczania.

| (13) | Badania eksploatacyjne tachografów, które nie uzyskały jeszcze homologacji typu, umożliwiają testowanie urządzeń w warunkach rzeczywistych przed ich wprowadzeniem na szeroką skalę, tym samym umożliwiając szybsze wprowadzenie usprawnień. Należy zatem zezwolić na badania eksploatacyjne, pod warunkiem że udział w takich badaniach i zgodność z przepisami rozporządzenia (WE) nr 561/2006 będą skutecznie monitorowane i kontrolowane. |
| --- | --- |

(13)

Badania eksploatacyjne tachografów, które nie uzyskały jeszcze homologacji typu, umożliwiają testowanie urządzeń w warunkach rzeczywistych przed ich wprowadzeniem na szeroką skalę, tym samym umożliwiając szybsze wprowadzenie usprawnień. Należy zatem zezwolić na badania eksploatacyjne, pod warunkiem że udział w takich badaniach i zgodność z przepisami rozporządzenia (WE) nr 561/2006 będą skutecznie monitorowane i kontrolowane.

| (14) | Zważywszy na znaczenie zachowania jak najwyższego stopnia bezpieczeństwa, świadectwa bezpieczeństwa powinny być wydawane przez jednostkę certyfikującą uznawaną przez Komitet Zarządzający w ramach „Umowy o wzajemnym uznawaniu świadectw z oceny bezpieczeństwa informatycznego” przyjętej przez grupę wyższych urzędników ds. bezpieczeństwa systemów informatycznych (SOG-IS).
  W kontekście stosunków międzynarodowych z państwami trzecimi Komisja nie powinna uznawać żadnej jednostki certyfikującej do celów niniejszego rozporządzenia, o ile jednostka ta nie zapewni warunków oceny bezpieczeństwa równoważnych warunkom przewidzianym w umowie o wzajemnym uznawaniu świadectw. W takich przypadkach należy odwołać się do opinii Komitetu Zarządzającego. |
| --- | --- |

(14)

Zważywszy na znaczenie zachowania jak najwyższego stopnia bezpieczeństwa, świadectwa bezpieczeństwa powinny być wydawane przez jednostkę certyfikującą uznawaną przez Komitet Zarządzający w ramach „Umowy o wzajemnym uznawaniu świadectw z oceny bezpieczeństwa informatycznego” przyjętej przez grupę wyższych urzędników ds. bezpieczeństwa systemów informatycznych (SOG-IS).

W kontekście stosunków międzynarodowych z państwami trzecimi Komisja nie powinna uznawać żadnej jednostki certyfikującej do celów niniejszego rozporządzenia, o ile jednostka ta nie zapewni warunków oceny bezpieczeństwa równoważnych warunkom przewidzianym w umowie o wzajemnym uznawaniu świadectw. W takich przypadkach należy odwołać się do opinii Komitetu Zarządzającego.

| (15) | Instalatorzy i warsztaty odgrywają istotną rolę w bezpieczeństwie tachografów. Właściwe jest zatem określenie pewnych minimalnych wymogów dotyczących ich wiarygodności oraz ich zatwierdzania i audytowania. Ponadto państwa członkowskie powinny przyjąć odpowiednie środki, aby zapobiegać konfliktom interesów między instalatorami lub warsztatami a przedsiębiorstwami przewozowymi. Żaden z przepisów niniejszego rozporządzenia nie zabrania państwom członkowskim dokonywać kontroli i certyfikacji, przy zastosowaniu procedur określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (7), pod warunkiem spełnienia kryteriów minimalnych zawartych w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(15)

Instalatorzy i warsztaty odgrywają istotną rolę w bezpieczeństwie tachografów. Właściwe jest zatem określenie pewnych minimalnych wymogów dotyczących ich wiarygodności oraz ich zatwierdzania i audytowania. Ponadto państwa członkowskie powinny przyjąć odpowiednie środki, aby zapobiegać konfliktom interesów między instalatorami lub warsztatami a przedsiębiorstwami przewozowymi. Żaden z przepisów niniejszego rozporządzenia nie zabrania państwom członkowskim dokonywać kontroli i certyfikacji, przy zastosowaniu procedur określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (7), pod warunkiem spełnienia kryteriów minimalnych zawartych w niniejszym rozporządzeniu.

| (16) | W celu zapewnienia skuteczniejszego nadzoru nad kartami kierowcy i ich kontroli oraz w celu ułatwienia wykonywania zadań funkcjonariuszom kontrolującym należy ustanowić krajowe rejestry elektroniczne oraz przepisy dotyczące ich wzajemnego połączenia. |
| --- | --- |

(16)

W celu zapewnienia skuteczniejszego nadzoru nad kartami kierowcy i ich kontroli oraz w celu ułatwienia wykonywania zadań funkcjonariuszom kontrolującym należy ustanowić krajowe rejestry elektroniczne oraz przepisy dotyczące ich wzajemnego połączenia.

| (17) | Przy sprawdzaniu niepowtarzalności kart kierowcy państwa członkowskie powinny stosować procedury zawarte w zaleceniu Komisji 2010/19/UE (8). |
| --- | --- |

(17)

Przy sprawdzaniu niepowtarzalności kart kierowcy państwa członkowskie powinny stosować procedury zawarte w zaleceniu Komisji 2010/19/UE (8).

| (18) | Należy wziąć pod uwagę szczególną sytuację, w której państwo członkowskie powinno mieć możliwość wydania kierowcy niemającemu normalnego miejsca zamieszkania w państwie członkowskim lub państwie będącym umawiającą się stroną Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe z dnia 1 lipca 1970 r. (zwanej dalej „Umową AETR”) czasowej, nieodnawialnej karty kierowcy. W takich przypadkach państwa członkowskie stosują w pełni odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(18)

Należy wziąć pod uwagę szczególną sytuację, w której państwo członkowskie powinno mieć możliwość wydania kierowcy niemającemu normalnego miejsca zamieszkania w państwie członkowskim lub państwie będącym umawiającą się stroną Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe z dnia 1 lipca 1970 r. (zwanej dalej „Umową AETR”) czasowej, nieodnawialnej karty kierowcy. W takich przypadkach państwa członkowskie stosują w pełni odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia.

| (19) | Oprócz tego należy umożliwić wydawanie przez państwa członkowskie kart kierowcy kierowcom mającym miejsce zamieszkania na ich terytorium również w przypadku, gdy traktaty nie mają zastosowania do niektórych części terytorium takich państw członkowskich. W takich przypadkach państwa członkowskie stosują w pełni odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(19)

Oprócz tego należy umożliwić wydawanie przez państwa członkowskie kart kierowcy kierowcom mającym miejsce zamieszkania na ich terytorium również w przypadku, gdy traktaty nie mają zastosowania do niektórych części terytorium takich państw członkowskich. W takich przypadkach państwa członkowskie stosują w pełni odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia.

| (20) | Funkcjonariusze służb kontrolnych mają nieustannie do czynienia z wyzwaniami, których źródłem są zmiany tachografu oraz nowe techniki manipulacji. Aby zapewnić skuteczniejsze kontrole oraz zwiększyć harmonizację sposobu wykonywania kontroli w całej Unii, należy przyjąć wspólną metodologię na potrzeby szkoleń wstępnych i ustawicznych (doszkalanie) dla funkcjonariuszy kontrolujących. |
| --- | --- |

(20)

Funkcjonariusze służb kontrolnych mają nieustannie do czynienia z wyzwaniami, których źródłem są zmiany tachografu oraz nowe techniki manipulacji. Aby zapewnić skuteczniejsze kontrole oraz zwiększyć harmonizację sposobu wykonywania kontroli w całej Unii, należy przyjąć wspólną metodologię na potrzeby szkoleń wstępnych i ustawicznych (doszkalanie) dla funkcjonariuszy kontrolujących.

| (21) | Rejestrowanie danych za pomocą tachografu oraz rozwijanie technologii na potrzeby rejestrowania danych dotyczących położenia, komunikacji na odległość oraz interfejsów z ITS będzie wymagało przetwarzania danych osobowych. W związku z tym należy stosować odpowiednie przepisy Unii, w szczególności przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE (9) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/58/WE (10). |
| --- | --- |

(21)

Rejestrowanie danych za pomocą tachografu oraz rozwijanie technologii na potrzeby rejestrowania danych dotyczących położenia, komunikacji na odległość oraz interfejsów z ITS będzie wymagało przetwarzania danych osobowych. W związku z tym należy stosować odpowiednie przepisy Unii, w szczególności przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE (9) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/58/WE (10).

| (22) | (22). Aby umożliwić uczciwą konkurencję w zakresie rozwijania aplikacji związanych z tachografem, należy powszechnie udostępnić bezpłatne korzystanie z praw autorskich patentów związanych z przesyłem danych do lub z tachografu. |
| --- | --- |

(22)

(22). Aby umożliwić uczciwą konkurencję w zakresie rozwijania aplikacji związanych z tachografem, należy powszechnie udostępnić bezpłatne korzystanie z praw autorskich patentów związanych z przesyłem danych do lub z tachografu.

| (23) | W odpowiednich przypadkach dane wymieniane w ramach wymiany informacji z organami kontrolnymi w państwach członkowskich powinny być zgodne z właściwymi normami międzynarodowymi, takimi jak zestaw norm związanych z dedykowaną łącznością krótkiego zasięgu, opracowanych przez Europejski Komitet Normalizacyjny. |
| --- | --- |

(23)

W odpowiednich przypadkach dane wymieniane w ramach wymiany informacji z organami kontrolnymi w państwach członkowskich powinny być zgodne z właściwymi normami międzynarodowymi, takimi jak zestaw norm związanych z dedykowaną łącznością krótkiego zasięgu, opracowanych przez Europejski Komitet Normalizacyjny.

| (24) | Aby zapewnić uczciwą konkurencję na wewnętrznym rynku transportu drogowego i wysłać jednoznaczny sygnał kierowcom i przedsiębiorstwom transportowym, państwa członkowskie powinny nakładać skuteczne, proporcjonalne, odstraszające i niedyskryminacyjne sankcje zgodnie z kategoriami naruszeń określonymi w dyrektywie 2006/22/WE, bez uszczerbku dla zasady pomocniczości. |
| --- | --- |

(24)

Aby zapewnić uczciwą konkurencję na wewnętrznym rynku transportu drogowego i wysłać jednoznaczny sygnał kierowcom i przedsiębiorstwom transportowym, państwa członkowskie powinny nakładać skuteczne, proporcjonalne, odstraszające i niedyskryminacyjne sankcje zgodnie z kategoriami naruszeń określonymi w dyrektywie 2006/22/WE, bez uszczerbku dla zasady pomocniczości.

| (25) | Państwa członkowskie powinny zapewnić, by typowanie pojazdów do kontroli było przeprowadzane bez dyskryminowania ze względu na narodowość kierowcy, państwo rejestracji lub państwo dopuszczenia do ruchu pojazdu użytkowego. |
| --- | --- |

(25)

Państwa członkowskie powinny zapewnić, by typowanie pojazdów do kontroli było przeprowadzane bez dyskryminowania ze względu na narodowość kierowcy, państwo rejestracji lub państwo dopuszczenia do ruchu pojazdu użytkowego.

| (26) | Celem zapewnienia jasnego, skutecznego, proporcjonalnego egzekwowania jednolitego wdrożenia przepisów socjalnych dotyczących transportu drogowego organy państw członkowskich powinny stosować te przepisy w sposób jednolity. |
| --- | --- |

(26)

Celem zapewnienia jasnego, skutecznego, proporcjonalnego egzekwowania jednolitego wdrożenia przepisów socjalnych dotyczących transportu drogowego organy państw członkowskich powinny stosować te przepisy w sposób jednolity.

| (27) | Każde państwo członkowskie powinno informować Komisję o wszelkich znanych mu dostępnych urządzeniach lub instalacjach służących do manipulowania tachografem w celu dokonywania oszustw, w tym oferowanych w Internecie, a Komisja powinna o nich informować pozostałe państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(27)

Każde państwo członkowskie powinno informować Komisję o wszelkich znanych mu dostępnych urządzeniach lub instalacjach służących do manipulowania tachografem w celu dokonywania oszustw, w tym oferowanych w Internecie, a Komisja powinna o nich informować pozostałe państwa członkowskie.

| (28) | Komisja powinna w dalszym ciągu utrzymywać swój internetowy punkt informacyjny, który umożliwia kierowcom, przedsiębiorstwom transportowym, organom kontrolnym i upoważnionym instalatorom, warsztatom oraz producentom pojazdów zwrócenie się z pytaniami i problemami związanymi z tachografem cyfrowym, w tym dotyczącymi nowych rodzajów manipulacji lub oszustw. |
| --- | --- |

(28)

Komisja powinna w dalszym ciągu utrzymywać swój internetowy punkt informacyjny, który umożliwia kierowcom, przedsiębiorstwom transportowym, organom kontrolnym i upoważnionym instalatorom, warsztatom oraz producentom pojazdów zwrócenie się z pytaniami i problemami związanymi z tachografem cyfrowym, w tym dotyczącymi nowych rodzajów manipulacji lub oszustw.

| (29) | W wyniku dostosowań Umowy AETR, stosowanie tachografu cyfrowego stało się obowiązkowe dla pojazdów zarejestrowanych w państwach trzecich będących sygnatariuszami Umowy AETR. Ponieważ zmiany tachografu wprowadzane niniejszym rozporządzeniem bezpośrednio dotyczą tych państw, powinny one mieć możliwość udziału w dialogu dotyczącym kwestii technicznych, w tym w odniesieniu do systemu wymiany informacji na temat kart kierowcy oraz kart warsztatowych. Należy zatem ustanowić forum do spraw tachografów. |
| --- | --- |

(29)

W wyniku dostosowań Umowy AETR, stosowanie tachografu cyfrowego stało się obowiązkowe dla pojazdów zarejestrowanych w państwach trzecich będących sygnatariuszami Umowy AETR. Ponieważ zmiany tachografu wprowadzane niniejszym rozporządzeniem bezpośrednio dotyczą tych państw, powinny one mieć możliwość udziału w dialogu dotyczącym kwestii technicznych, w tym w odniesieniu do systemu wymiany informacji na temat kart kierowcy oraz kart warsztatowych. Należy zatem ustanowić forum do spraw tachografów.

| (30) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrożenia niniejszego rozporządzenia należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do wymogów, funkcji wyświetlania i ostrzeżeń oraz homologacji typu tachografu, także szczegółowych przepisów dotyczących inteligentnych tachografów, procedur, których należy przestrzegać w celu wykonania badań eksploatacyjnych oraz formularzy, z których należy korzystać w celu monitorowania tych badań; standardowego formularza pisemnego oświadczenia uzasadniającego zdjęcie plomby; wspólnych procedur i specyfikacji koniecznych do wzajemnego połączenia rejestrów elektronicznych oraz metodologii określania treści szkoleń początkowych i ustawicznych dla funkcjonariuszy kontrolujących. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (11). |
| --- | --- |

(30)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrożenia niniejszego rozporządzenia należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do wymogów, funkcji wyświetlania i ostrzeżeń oraz homologacji typu tachografu, także szczegółowych przepisów dotyczących inteligentnych tachografów, procedur, których należy przestrzegać w celu wykonania badań eksploatacyjnych oraz formularzy, z których należy korzystać w celu monitorowania tych badań; standardowego formularza pisemnego oświadczenia uzasadniającego zdjęcie plomby; wspólnych procedur i specyfikacji koniecznych do wzajemnego połączenia rejestrów elektronicznych oraz metodologii określania treści szkoleń początkowych i ustawicznych dla funkcjonariuszy kontrolujących. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (11).

| (31) | Akty wykonawcze przyjęte do celów niniejszego rozporządzenia, które zastąpią przepisy załącznika IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 i inne środki wykonawcze powinny zostać przyjęte do dnia ... (12). Jednak, jeżeli z jakiejkolwiek przyczyny te akty wykonawcze nie zostaną przyjęte w terminie, niezbędną ciągłość prawa powinny zapewnić przepisy przejściowe. |
| --- | --- |

(31)

Akty wykonawcze przyjęte do celów niniejszego rozporządzenia, które zastąpią przepisy załącznika IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 i inne środki wykonawcze powinny zostać przyjęte do dnia ... (12). Jednak, jeżeli z jakiejkolwiek przyczyny te akty wykonawcze nie zostaną przyjęte w terminie, niezbędną ciągłość prawa powinny zapewnić przepisy przejściowe.

| (32) | Komisja nie powinna przyjmować aktów wykonawczych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli komitet, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu nie wyda opinii w sprawie projektu aktu wykonawczego przedstawionego przez Komisję. |
| --- | --- |

(32)

Komisja nie powinna przyjmować aktów wykonawczych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli komitet, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu nie wyda opinii w sprawie projektu aktu wykonawczego przedstawionego przez Komisję.

| (33) | W kontekście stosowania Umowy AETR, odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 należy uznać za odesłania do niniejszego rozporządzenia. Unia rozważy, jakie kroki należy podjąć na forum Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ, aby zapewnić niezbędną spójność między niniejszym rozporządzeniem a Umową AETR. |
| --- | --- |

(33)

W kontekście stosowania Umowy AETR, odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 należy uznać za odesłania do niniejszego rozporządzenia. Unia rozważy, jakie kroki należy podjąć na forum Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ, aby zapewnić niezbędną spójność między niniejszym rozporządzeniem a Umową AETR.

| (34) | Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (13) zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał ją dnia 5 października 2011 r. (14). |
| --- | --- |

(34)

Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (13) zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał ją dnia 5 października 2011 r. (14).

| (35) | Rozporządzenie (EWG) nr 3821/85 powinno w związku z tym zostać uchylone, |
| --- | --- |

(35)

Rozporządzenie (EWG) nr 3821/85 powinno w związku z tym zostać uchylone,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

ZASADY, ZAKRES STOSOWANIA I WYMOGI

Artykuł 1

Przedmiot i zasady

1.   W niniejszym rozporządzeniu określono obowiązki i wymogi w odniesieniu do budowy, instalacji, użytkowania, sprawdzania i kontrolowania tachografów stosowanych w transporcie drogowym w celu weryfikacji zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/15/WE (15) i dyrektywą Rady 92/6/EWG (16).

Tachografy muszą spełniać wymogi niniejszego rozporządzenia pod względem budowy, instalacji, użytkowania i sprawdzania.

2.   W niniejszym rozporządzeniu określono warunki i wymogi, po spełnieniu których informacje i dane inne niż dane osobowe rejestrowane, przetwarzane lub przechowywane przez tachografy mogą być wykorzystywane do celów innych niż weryfikacja zgodności z aktami, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 2

Definicje

1.   Na użytek niniejszego rozporządzenia stosowane są definicje zawarte w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

2.   Poza definicjami, o których mowa w ust. 1, na użytek niniejszego rozporządzenia stosowane są następujące definicje:

| a) | „tachograf” lub „urządzenie rejestrujące” oznacza urządzenie przeznaczone do instalowania w pojazdach w celu automatycznego lub półautomatycznego wyświetlania, rejestrowania, drukowania, przechowywania i wysyłania szczegółowych danych dotyczących ruchu, w tym prędkości takich pojazdów, zgodnie z art. 4 ust. 3 i o pewnych okresach aktywności osób kierujących tymi pojazdami; |
| --- | --- |

a)

„tachograf” lub „urządzenie rejestrujące” oznacza urządzenie przeznaczone do instalowania w pojazdach w celu automatycznego lub półautomatycznego wyświetlania, rejestrowania, drukowania, przechowywania i wysyłania szczegółowych danych dotyczących ruchu, w tym prędkości takich pojazdów, zgodnie z art. 4 ust. 3 i o pewnych okresach aktywności osób kierujących tymi pojazdami;

| b) | „przyrząd rejestrujący” oznacza tachograf bez czujnika ruchu i przewodów do przyłączenia czujnika ruchu. Przyrząd rejestrujący może być zarówno pojedynczą jednostką, jak i kilkoma jednostkami rozmieszczonymi w pojeździe, o ile tylko spełnia wymogi zabezpieczenia określone w niniejszym rozporządzeniu; przyrząd rejestrujący składa się między innymi z jednostki przetwarzającej, pamięci danych, funkcji pomiaru czasu, dwóch czytników kart inteligentnych dla kierowcy i współkierowcy, drukarki, wyświetlacza, złącz i urządzeń do wprowadzania danych przez użytkownika; |
| --- | --- |

b)

„przyrząd rejestrujący” oznacza tachograf bez czujnika ruchu i przewodów do przyłączenia czujnika ruchu. Przyrząd rejestrujący może być zarówno pojedynczą jednostką, jak i kilkoma jednostkami rozmieszczonymi w pojeździe, o ile tylko spełnia wymogi zabezpieczenia określone w niniejszym rozporządzeniu; przyrząd rejestrujący składa się między innymi z jednostki przetwarzającej, pamięci danych, funkcji pomiaru czasu, dwóch czytników kart inteligentnych dla kierowcy i współkierowcy, drukarki, wyświetlacza, złącz i urządzeń do wprowadzania danych przez użytkownika;

| c) | „czujnik ruchu” oznacza część tachografu dostarczającą sygnał odzwierciedlający prędkość pojazdu lub przebytą drogę; |
| --- | --- |

c)

„czujnik ruchu” oznacza część tachografu dostarczającą sygnał odzwierciedlający prędkość pojazdu lub przebytą drogę;

| d) | „karta do tachografu” oznacza inteligentną kartę przeznaczoną do użytku w tachografie umożliwiającą identyfikację przez tachograf roli posiadacza karty oraz przesyłanie i przechowywanie danych; |
| --- | --- |

d)

„karta do tachografu” oznacza inteligentną kartę przeznaczoną do użytku w tachografie umożliwiającą identyfikację przez tachograf roli posiadacza karty oraz przesyłanie i przechowywanie danych;

| e) | „wykresówka” oznacza kartę wkładaną do tachografu analogowego, przeznaczoną do zapisywania i przechowywania zarejestrowanych danych, na której urządzenia znakujące tachografu analogowego zapisują w sposób ciągły informacje, które mają być rejestrowane; |
| --- | --- |

e)

„wykresówka” oznacza kartę wkładaną do tachografu analogowego, przeznaczoną do zapisywania i przechowywania zarejestrowanych danych, na której urządzenia znakujące tachografu analogowego zapisują w sposób ciągły informacje, które mają być rejestrowane;

| f) | „karta kierowcy” oznacza kartę do tachografu, która identyfikuje kierowcę i umożliwia gromadzenie danych dotyczących czynności kierowcy, wydaną konkretnemu kierowcy przez organ państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

f)

„karta kierowcy” oznacza kartę do tachografu, która identyfikuje kierowcę i umożliwia gromadzenie danych dotyczących czynności kierowcy, wydaną konkretnemu kierowcy przez organ państwa członkowskiego;

| g) | „tachograf analogowy” oznacza tachograf korzystający z wykresówki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- |

g)

„tachograf analogowy” oznacza tachograf korzystający z wykresówki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

| h) | „tachograf cyfrowy” oznacza tachograf korzystający z karty do tachografu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- |

h)

„tachograf cyfrowy” oznacza tachograf korzystający z karty do tachografu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

| i) | „karta kontrolna” oznacza kartę do tachografu wydaną właściwemu organowi kontrolnemu przez organ państwa członkowskiego, która identyfikuje organ kontrolny i fakultatywnie funkcjonariusza kontrolującego oraz umożliwia dostęp do danych zapisanych w pamięci danych, na kartach kierowcy i fakultatywnie na kartach warsztatowych w celu odczytu, wydruku lub pobrania danych; |
| --- | --- |

i)

„karta kontrolna” oznacza kartę do tachografu wydaną właściwemu organowi kontrolnemu przez organ państwa członkowskiego, która identyfikuje organ kontrolny i fakultatywnie funkcjonariusza kontrolującego oraz umożliwia dostęp do danych zapisanych w pamięci danych, na kartach kierowcy i fakultatywnie na kartach warsztatowych w celu odczytu, wydruku lub pobrania danych;

| j) | „karta przedsiębiorstwa” oznacza kartę do tachografu wydaną przez organ państwa członkowskiego przedsiębiorstwu transportowemu używającemu pojazdów wyposażonych w tachografy, która identyfikuje to przedsiębiorstwo transportowe i pozwala na wyświetlanie, pobieranie i drukowanie danych zapisanych w tachografie, który został zabezpieczony blokadą przez to przedsiębiorstwo transportowe; |
| --- | --- |

j)

„karta przedsiębiorstwa” oznacza kartę do tachografu wydaną przez organ państwa członkowskiego przedsiębiorstwu transportowemu używającemu pojazdów wyposażonych w tachografy, która identyfikuje to przedsiębiorstwo transportowe i pozwala na wyświetlanie, pobieranie i drukowanie danych zapisanych w tachografie, który został zabezpieczony blokadą przez to przedsiębiorstwo transportowe;

| k) | „karta warsztatowa” oznacza kartę do tachografu wydaną przez organ państwa członkowskiego wyznaczonemu personelowi producenta tachografu, instalatorowi, producentowi pojazdu lub warsztatowi zatwierdzonemu przez to państwo członkowskie, która identyfikuje posiadacza karty i umożliwia sprawdzanie, kalibrację i aktywację tachografów lub pobieranie z nich danych; |
| --- | --- |

k)

„karta warsztatowa” oznacza kartę do tachografu wydaną przez organ państwa członkowskiego wyznaczonemu personelowi producenta tachografu, instalatorowi, producentowi pojazdu lub warsztatowi zatwierdzonemu przez to państwo członkowskie, która identyfikuje posiadacza karty i umożliwia sprawdzanie, kalibrację i aktywację tachografów lub pobieranie z nich danych;

| l) | „aktywacja” oznacza fazę, gdy tachograf uzyskuje pełną funkcjonalność i uruchamia wszystkie funkcje, łącznie z funkcjami zabezpieczającymi, z wykorzystaniem karty warsztatowej; |
| --- | --- |

l)

„aktywacja” oznacza fazę, gdy tachograf uzyskuje pełną funkcjonalność i uruchamia wszystkie funkcje, łącznie z funkcjami zabezpieczającymi, z wykorzystaniem karty warsztatowej;

| m) | „kalibracja” tachografu cyfrowego oznacza aktualizację lub potwierdzenie parametrów pojazdu, w tym identyfikację pojazdu i charakterystykę pojazdu, które mają być przechowywane w pamięci danych, z wykorzystaniem karty warsztatowej; |
| --- | --- |

m)

„kalibracja” tachografu cyfrowego oznacza aktualizację lub potwierdzenie parametrów pojazdu, w tym identyfikację pojazdu i charakterystykę pojazdu, które mają być przechowywane w pamięci danych, z wykorzystaniem karty warsztatowej;

| n) | „pobieranie danych” z tachografu cyfrowego oznacza kopiowanie, wraz z podpisem cyfrowym, części lub kompletnego zestawu pliku danych zapisanych w pamięci danych przyrządu rejestrującego lub w pamięci karty tachografu, pod warunkiem że proces ten nie zmienia ani nie usuwa żadnych zapisanych danych; |
| --- | --- |

n)

„pobieranie danych” z tachografu cyfrowego oznacza kopiowanie, wraz z podpisem cyfrowym, części lub kompletnego zestawu pliku danych zapisanych w pamięci danych przyrządu rejestrującego lub w pamięci karty tachografu, pod warunkiem że proces ten nie zmienia ani nie usuwa żadnych zapisanych danych;

| o) | „zdarzenie” oznacza odbiegające od normy działanie wykryte przez tachograf, które może być spowodowane próbą oszustwa; |
| --- | --- |

o)

„zdarzenie” oznacza odbiegające od normy działanie wykryte przez tachograf, które może być spowodowane próbą oszustwa;

| p) | „usterka” oznacza odbiegające od normy działanie wykryte przez tachograf cyfrowy, które może być spowodowane wadliwą pracą lub awarią urządzeń; |
| --- | --- |

p)

„usterka” oznacza odbiegające od normy działanie wykryte przez tachograf cyfrowy, które może być spowodowane wadliwą pracą lub awarią urządzeń;

| q) | „instalacja” oznacza montaż tachografu w pojeździe; |
| --- | --- |

q)

„instalacja” oznacza montaż tachografu w pojeździe;

| r) | „karta nieważna” oznacza kartę wykrytą jako wadliwa lub kartę, której wstępne uwierzytelnienie nie jest możliwe lub której okres ważności jeszcze się nie rozpoczął lub już upłynął; |
| --- | --- |

r)

„karta nieważna” oznacza kartę wykrytą jako wadliwa lub kartę, której wstępne uwierzytelnienie nie jest możliwe lub której okres ważności jeszcze się nie rozpoczął lub już upłynął;

| s) | „przegląd okresowy” oznacza zespół czynności wykonywanych w celu sprawdzenia, czy tachograf pracuje prawidłowo, czy jego ustawienia odpowiadają parametrom pojazdu i czy do tachografu nie podłączono urządzeń manipulacyjnych; |
| --- | --- |

s)

„przegląd okresowy” oznacza zespół czynności wykonywanych w celu sprawdzenia, czy tachograf pracuje prawidłowo, czy jego ustawienia odpowiadają parametrom pojazdu i czy do tachografu nie podłączono urządzeń manipulacyjnych;

| t) | „naprawa” oznacza wszelką naprawę czujnika ruchu lub przyrządu rejestrującego, wymagającą odłączenia zasilania lub odłączenia od innych elementów tachografu, lub otwarcia czujnika ruchu lub przyrządu rejestrującego; |
| --- | --- |

t)

„naprawa” oznacza wszelką naprawę czujnika ruchu lub przyrządu rejestrującego, wymagającą odłączenia zasilania lub odłączenia od innych elementów tachografu, lub otwarcia czujnika ruchu lub przyrządu rejestrującego;

| u) | „homologacja typu” oznacza proces zmierzający do potwierdzenia przez państwo członkowskie, zgodnie z art. 13, że tachograf, jego właściwe elementy składowe lub karta do tachografu, które mają być wprowadzone na rynek, spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

u)

„homologacja typu” oznacza proces zmierzający do potwierdzenia przez państwo członkowskie, zgodnie z art. 13, że tachograf, jego właściwe elementy składowe lub karta do tachografu, które mają być wprowadzone na rynek, spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia;

| v) | „interoperacyjność” oznacza zdolność systemów oraz będących ich podstawą procesów gospodarczych do wymiany danych oraz do wymiany informacji; |
| --- | --- |

v)

„interoperacyjność” oznacza zdolność systemów oraz będących ich podstawą procesów gospodarczych do wymiany danych oraz do wymiany informacji;

| w) | „interfejs” oznacza połączenie między systemami, które zapewnia mechanizmy, za których pośrednictwem systemy te mogą się łączyć i wchodzić w interakcję; |
| --- | --- |

w)

„interfejs” oznacza połączenie między systemami, które zapewnia mechanizmy, za których pośrednictwem systemy te mogą się łączyć i wchodzić w interakcję;

| x) | „pomiar czasu” oznacza cyfrowy zapis uniwersalnej daty skoordynowanej i uniwersalnego czasu skoordynowanego (UTC); |
| --- | --- |

x)

„pomiar czasu” oznacza cyfrowy zapis uniwersalnej daty skoordynowanej i uniwersalnego czasu skoordynowanego (UTC);

| y) | „korekta czasu” oznacza automatyczną korektę bieżącego czasu dokonywaną w regularnych odstępach i z tolerancją maksymalnie jednej minuty lub korektę dokonaną podczas kalibracji; |
| --- | --- |

y)

„korekta czasu” oznacza automatyczną korektę bieżącego czasu dokonywaną w regularnych odstępach i z tolerancją maksymalnie jednej minuty lub korektę dokonaną podczas kalibracji;

| z) | „otwarty standard” oznacza standard określony w dokumencie specyfikacji standardów dostępnym bezpłatnie lub za symboliczną opłatą, który może być kopiowany, rozpowszechniany lub wykorzystywany bezpłatnie lub za symboliczną opłatą; |
| --- | --- |

z)

„otwarty standard” oznacza standard określony w dokumencie specyfikacji standardów dostępnym bezpłatnie lub za symboliczną opłatą, który może być kopiowany, rozpowszechniany lub wykorzystywany bezpłatnie lub za symboliczną opłatą;

Artykuł 3

Zakres stosowania

1.   Tachografy są instalowane i użytkowane w pojazdach zarejestrowanych w państwie członkowskim używanych do przewozu drogowego osób lub rzeczy oraz do których zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 561/2006.

2.   Państwa członkowskie mogą wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia pojazdy wymienione w art. 13 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

3.   Państwa członkowskie mogą wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia pojazdy używane do przewozów podlegającym wyjątkom zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

Państwa członkowskie mogą wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia pojazdy używane do przewozów podlegających wyjątkom zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006; państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

4.   Piętnaście lat po terminie, od którego obowiązuje wymóg wyposażania nowo rejestrowanych pojazdów w tachograf, zgodnie z art. 8, 9 i 10, pojazdy użytkowane w innym państwie członkowskim niż państwo ich rejestracji muszą być wyposażone w taki tachograf.

5.   W odniesieniu do transportu krajowego państwa członkowskie mogą wymagać instalacji i stosowania tachografów zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w pojazdach, w których ich instalacja i stosowanie nie jest wymagane na podstawie ust. 1.

Artykuł 4

Wymogi i dane, które muszą być rejestrowane

1.   Tachografy, w tym ich zewnętrzne elementy składowe, karty do tachografu i wykresówki spełniają surowe wymagania techniczne i inne wymagania, by umożliwić właściwe stosowanie niniejszego rozporządzenia.

2.   Tachografy i karty do tachografu spełniają następujące wymogi:

| — | rejestrują dokładne i wiarygodne dane dotyczące kierowcy, czynności kierowcy oraz pojazdu; |
| --- | --- |

—

rejestrują dokładne i wiarygodne dane dotyczące kierowcy, czynności kierowcy oraz pojazdu;

| — | są bezpieczne, w szczególności aby gwarantować integralność i pochodzenie źródła danych rejestrowanych przez przyrządy rejestrujące i czujniki ruchu oraz z nich pobieranych; |
| --- | --- |

—

są bezpieczne, w szczególności aby gwarantować integralność i pochodzenie źródła danych rejestrowanych przez przyrządy rejestrujące i czujniki ruchu oraz z nich pobieranych;

| — | są interoperacyjne między różnymi generacjami przyrządów rejestrujących i kart do tachografu; |
| --- | --- |

—

są interoperacyjne między różnymi generacjami przyrządów rejestrujących i kart do tachografu;

| — | umożliwiają efektywną weryfikację zgodności z niniejszym rozporządzeniem i innymi mającymi zastosowanie aktami prawymi; |
| --- | --- |

—

umożliwiają efektywną weryfikację zgodności z niniejszym rozporządzeniem i innymi mającymi zastosowanie aktami prawymi;

| — | są przyjazne dla użytkownika. |
| --- | --- |

—

są przyjazne dla użytkownika.

3.   Tachografy cyfrowe rejestrują następujące dane:

| a) | przebytą odległość i prędkość pojazdu; |
| --- | --- |

a)

przebytą odległość i prędkość pojazdu;

| b) | pomiar czasu; |
| --- | --- |

b)

pomiar czasu;

| c) | punkty położenia, o których mowa w art. 8 ust. 1; |
| --- | --- |

c)

punkty położenia, o których mowa w art. 8 ust. 1;

| d) | tożsamość kierowcy; |
| --- | --- |

d)

tożsamość kierowcy;

| e) | aktywność kierowcy; |
| --- | --- |

e)

aktywność kierowcy;

| f) | dane dotyczące kontroli, kalibracji i naprawy tachografu, w tym dane identyfikujące warsztat; |
| --- | --- |

f)

dane dotyczące kontroli, kalibracji i naprawy tachografu, w tym dane identyfikujące warsztat;

| g) | zdarzenia i usterki. |
| --- | --- |

g)

zdarzenia i usterki.

4.   Tachografy analogowe rejestrują co najmniej dane, o których mowa w ust. 3 lit. a), b) i e).

5.   Dostęp do danych przechowywanych w tachografie i na karcie do tachografu jest umożliwiany w dowolnym czasie:

| a) | właściwym organom kontrolnym; |
| --- | --- |

a)

właściwym organom kontrolnym;

| b) | właściwemu przedsiębiorstwu transportowemu, aby mogło ono wywiązać się z zobowiązań prawnych, określonych w szczególności w art. 32 i 33. |
| --- | --- |

b)

właściwemu przedsiębiorstwu transportowemu, aby mogło ono wywiązać się z zobowiązań prawnych, określonych w szczególności w art. 32 i 33.

6.   Pobieranie danych odbywa się tak, by opóźnienie dla przedsiębiorstw transportowych lub kierowców było minimalne.

7.   Dane, które mogą być przesyłane z tachografu lub do tachografu w sposób bezprzewodowy lub elektroniczny, są zapisywane przez tachograf w formacie publicznie dostępnych protokołów zdefiniowanych w otwartych standardach.

8.   Aby zapewnić zgodność tachografów i kart do tachografu z zasadami i wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności w niniejszym artykule, Komisja, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje szczegółowe przepisy konieczne do jednolitego stosowania niniejszego artykułu, w szczególności przepisy określające środki techniczne spełnienia tych wymogów. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 42 ust. 3.

9.   Przepisy szczegółowe, o których mowa w ust. 8, są w odpowiednich przypadkach oparte na normach i gwarantują interoperacyjność i zgodność między różnymi generacjami przyrządów rejestrujących i wszystkimi kartami do tachografu.

Artykuł 5

Funkcje tachografu cyfrowego

Tachografy cyfrowe zapewniają następujące funkcje:

| — | pomiar prędkości i odległości; |
| --- | --- |

—

pomiar prędkości i odległości;

| — | monitorowanie czynności kierowcy i stanu prowadzenia pojazdu; |
| --- | --- |

—

monitorowanie czynności kierowcy i stanu prowadzenia pojazdu;

| — | monitorowanie wkładania i wyjmowania kart do tachografu; |
| --- | --- |

—

monitorowanie wkładania i wyjmowania kart do tachografu;

| — | zapisywanie danych wprowadzanych ręcznie przez kierowcę; |
| --- | --- |

—

zapisywanie danych wprowadzanych ręcznie przez kierowcę;

| — | kalibrację; |
| --- | --- |

—

kalibrację;

| — | automatyczne zapisywanie punktów położenia, o których mowa w art. 8 ust. 1; |
| --- | --- |

—

automatyczne zapisywanie punktów położenia, o których mowa w art. 8 ust. 1;

| — | monitorowanie czynności kontrolnych; |
| --- | --- |

—

monitorowanie czynności kontrolnych;

| — | wykrywanie i zapisywanie zdarzeń i usterek; |
| --- | --- |

—

wykrywanie i zapisywanie zdarzeń i usterek;

| — | odczytywanie z pamięci danych oraz rejestrowanie i przechowywanie w pamięci danych; |
| --- | --- |

—

odczytywanie z pamięci danych oraz rejestrowanie i przechowywanie w pamięci danych;

| — | odczytywanie z kart do tachografu oraz zapisywanie i przechowywanie na kartach do tachografu; |
| --- | --- |

—

odczytywanie z kart do tachografu oraz zapisywanie i przechowywanie na kartach do tachografu;

| — | wyświetlanie, ostrzeganie i drukowanie danych oraz przesyłanie ich do urządzeń zewnętrznych; |
| --- | --- |

—

wyświetlanie, ostrzeganie i drukowanie danych oraz przesyłanie ich do urządzeń zewnętrznych;

| — | regulację i pomiar czasu; |
| --- | --- |

—

regulację i pomiar czasu;

| — | zdalną komunikację; |
| --- | --- |

—

zdalną komunikację;

| — | zarządzanie blokadami firmowymi; |
| --- | --- |

—

zarządzanie blokadami firmowymi;

| — | testy wbudowane i auto-testy. |
| --- | --- |

—

testy wbudowane i auto-testy.

Artykuł 6

Wyświetlanie i ostrzeganie

1.   Informacje zawarte w tachografach cyfrowych i na kartach do tachografu dotyczące aktywności pojazdu, kierowców i współkierowców są wyświetlane w sposób wyraźny, jednoznaczny i ergonomiczny.

2.   Wyświetlane są następujące informacje:

| a) | czas; |
| --- | --- |

a)

czas;

| b) | tryb pracy; |
| --- | --- |

b)

tryb pracy;

| c) | czynności kierowcy:






  — | jeżeli jego bieżącą czynnością jest prowadzenie – jego bieżący nieprzerwany czas prowadzenia pojazdu i jego bieżący skumulowany czas przerwy, |
| --- | --- | --- |

c)

czynności kierowcy:

—

jeżeli jego bieżącą czynnością jest prowadzenie – jego bieżący nieprzerwany czas prowadzenia pojazdu i jego bieżący skumulowany czas przerwy,

| — | jeżeli jego bieżącą czynnością jest gotowość/ inna praca / odpoczynek lub przerwa – bieżący czas trwania tej czynności (od jej wybrania) i jego bieżący skumulowany czas przerwy; |
| --- | --- |

—

jeżeli jego bieżącą czynnością jest gotowość/ inna praca / odpoczynek lub przerwa – bieżący czas trwania tej czynności (od jej wybrania) i jego bieżący skumulowany czas przerwy;

| d) | informacje związane z ostrzeżeniami; |
| --- | --- |

d)

informacje związane z ostrzeżeniami;

| e) | informacje związane z dostępem do menu. |
| --- | --- |

e)

informacje związane z dostępem do menu.

Mogą być wyświetlane również dodatkowe informacje, pod warunkiem że są łatwe do odróżnienia od informacji wymaganych w niniejszym ustępie.

3.   Tachografy cyfrowe ostrzegają kierowców, jeżeli wykryją zdarzenie lub usterkę, a także przed przekroczeniem i w momencie przekroczenia maksymalnego dopuszczalnego nieprzerwanego czasu prowadzenia pojazdu, aby ułatwiać przestrzeganie obowiązujących przepisów.

4.   Ostrzeżenia są wizualne oraz mogą też być akustyczne. Ostrzeżenia trwają przez przynajmniej 30 sekund, chyba że są potwierdzone przez użytkownika poprzez wciśnięcie dowolnego przycisku w tachografie. Przyczyna ostrzeżenia jest wyświetlana i pozostaje widoczna aż do potwierdzenia przez użytkownika za pomocą specjalnego przycisku lub polecenia tachografu.

5.   Aby zapewnić zgodność tachografów z wymogami niniejszego artykułu dotyczącymi wyświetlania i ostrzegania, Komisja, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje szczegółowe przepisy niezbędne do jednolitego stosowania niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 42 ust. 3.

Artykuł 7

Ochrona danych

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby przetwarzanie danych osobowych w kontekście niniejszego rozporządzenia odbywało się wyłącznie do celów kontroli zgodności z niniejszym rozporządzeniem i z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, zgodnie z dyrektywami 95/46/WE i 2002/58/WE oraz pod nadzorem organu nadzorczego państwa członkowskiego, o którym mowa w art. 28 dyrektywy 95/46/WE.

2.   W szczególności państwa członkowskie zapewniają ochronę danych osobowych przed wykorzystaniem w inny sposób niż w ścisłym związku z niniejszym rozporządzeniem i z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, zgodnie z ust. 1 w odniesieniu do:

| — | użytkowania globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) do celów rejestrowania danych dotyczących położenia, o którym mowa w art. 8, |
| --- | --- |

—

użytkowania globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) do celów rejestrowania danych dotyczących położenia, o którym mowa w art. 8,

| — | wykorzystania zdalnej komunikacji na potrzeby kontroli, o której mowa w art. 9, |
| --- | --- |

—

wykorzystania zdalnej komunikacji na potrzeby kontroli, o której mowa w art. 9,

| — | wykorzystania tachografów posiadających interfejs, o którym mowa w art. 10, |
| --- | --- |

—

wykorzystania tachografów posiadających interfejs, o którym mowa w art. 10,

| — | elektronicznej wymiany informacji dotyczących kart kierowcy, o której mowa w art. 31, w szczególności transgranicznej wymiany takich informacji z państwami trzecimi, |
| --- | --- |

—

elektronicznej wymiany informacji dotyczących kart kierowcy, o której mowa w art. 31, w szczególności transgranicznej wymiany takich informacji z państwami trzecimi,

| — | przechowywania danych przez przedsiębiorstwa transportowe, o których mowa w art. 33. |
| --- | --- |

—

przechowywania danych przez przedsiębiorstwa transportowe, o których mowa w art. 33.

3.   Tachografy cyfrowe projektuje się tak, aby zapewnić prywatność. Przetwarzają one wyłącznie dane, które są niezbędne dla celów niniejszego rozporządzenia.

4.   Właściciele pojazdów, przedsiębiorstwa transportowe oraz inne zainteresowane podmioty spełniają, w stosownych przypadkach, wymogi odpowiednich przepisów dotyczących ochrony danych osobowych.

ROZDZIAŁ II

INTELIGENTNY TACHOGRAF

Artykuł 8

Zapisywanie położenia pojazdu w pewnych punktach podczas dziennego okresu pracy

1.   Aby ułatwić sprawdzanie zgodności z właściwymi przepisami, położenie pojazdu jest zapisywane automatycznie w następujących punktach lub w punkcie położonym najbliżej tych miejsc, w którym dostępny jest sygnał satelitarny:

| — | punkt początkowy dziennego okresu pracy; |
| --- | --- |

—

punkt początkowy dziennego okresu pracy;

| — | co trzy godziny skumulowanego czasu prowadzenia pojazdu; |
| --- | --- |

—

co trzy godziny skumulowanego czasu prowadzenia pojazdu;

| — | punkt końcowy dziennego okresu pracy. |
| --- | --- |

—

punkt końcowy dziennego okresu pracy.

W tym celu pojazdy rejestrowane po raz pierwszy 36 miesięcy po wejściu w życie przepisów szczegółowych, o których mowa w art. 11, są wyposażane w tachograf podłączony do systemu określania położenia opartego na systemie nawigacji satelitarnej.

2.   W odniesieniu do podłączenia tachografu do systemu określania położenia opartego na systemie nawigacji satelitarnej, o którym mowa w ust. 1, wykorzystywane są wyłącznie połączenia z usługami, które pozwalają na korzystanie z usług określania położenia bez ponoszenia opłat. Tachograf nie zapisuje trwale innych danych dotyczących położenia niż dane wyrażone, gdzie to możliwe, we współrzędnych geograficznych określających punkty, o których mowa w ust. 1. Dane dotyczące położenia, które muszą być przechowywane czasowo, aby umożliwić automatyczne zapisywanie punktów, o których mowa w ust. 1, lub aby potwierdzić czujnik ruchu, nie są dostępne dla żadnego użytkownika i są automatycznie usuwane, nie później niż w momencie gdy nie są już wymagane do tych celów.

Artykuł 9

Wczesne zdalne wykrywanie możliwych przypadków manipulowania lub niewłaściwego użycia

1.   W celu ułatwienia przeprowadzania przez właściwe organy kontrolne ukierunkowanych kontroli drogowych tachografy zainstalowane w pojazdach zarejestrowanych po raz pierwszy 36 miesięcy po wejściu w życie szczegółowych przepisów, o których mowa w art. 11, umożliwiają komunikację z tymi organami, gdy pojazd jest w ruchu.

2.   Piętnaście lat po terminie, od którego obowiązuje wymóg wyposażania nowo zarejestrowanych pojazdów w tachograf, zgodnie z niniejszym artykułem i art. 8, 9 i 10 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie wyposażają w odpowiednim zakresie swoje organy kontrolne w urządzenia do wczesnego zdalnego wykrywania niezbędne do umożliwienia przekazywania danych, o których mowa w niniejszym artykule, uwzględniając ich szczegółowe wymogi i strategie egzekwowania prawa. Do tego czasu państwa członkowskie mogą decydować o tym, czy wyposażać swoje organy kontrolne w takie urządzenia do wczesnego zdalnego wykrywania.

3.   Łączność z tachografem, o której mowa w ust. 1, jest nawiązywana wyłącznie na żądanie wysłane z urządzenia organów kontrolnych. Podlega ona zabezpieczeniu w celu zapewnienia integralności danych oraz uwierzytelnienia urządzeń rejestrujących i kontrolnych. Dostęp do przesyłanych danych ograniczony jest do organów kontrolnych upoważnionych do kontroli naruszeń rozporządzenia (WE) nr 561/2006 i niniejszego rozporządzenia oraz do warsztatów w zakresie niezbędnym do sprawdzenia poprawnego funkcjonowania tachografu.

4.   Dane przesyłane w trakcie komunikacji ograniczają się do danych niezbędnych dla potrzeb ukierunkowanych kontroli drogowych pojazdów wyposażonych w tachografy, które mogły stać się przedmiotem manipulacji lub nadużyć. Takie dane dotyczą następujących zdarzeń lub danych rejestrowanych przez tachograf:

| — | ostatnia próba naruszenia zabezpieczenia, |
| --- | --- |

—

ostatnia próba naruszenia zabezpieczenia,

| — | najdłuższa przerwa w zasilaniu, |
| --- | --- |

—

najdłuższa przerwa w zasilaniu,

| — | usterka czujnika, |
| --- | --- |

—

usterka czujnika,

| — | błąd danych dotyczących ruchu, |
| --- | --- |

—

błąd danych dotyczących ruchu,

| — | konflikt ruchu pojazdu, |
| --- | --- |

—

konflikt ruchu pojazdu,

| — | prowadzenie pojazdu bez ważnej karty, |
| --- | --- |

—

prowadzenie pojazdu bez ważnej karty,

| — | włożenie karty podczas prowadzenia pojazdu, |
| --- | --- |

—

włożenie karty podczas prowadzenia pojazdu,

| — | dane dotyczące regulacji czasu, |
| --- | --- |

—

dane dotyczące regulacji czasu,

| — | dane kalibracyjne, w tym daty przeprowadzenia dwóch ostatnich kalibracji, |
| --- | --- |

—

dane kalibracyjne, w tym daty przeprowadzenia dwóch ostatnich kalibracji,

| — | numer rejestracyjny pojazdu, |
| --- | --- |

—

numer rejestracyjny pojazdu,

| — | prędkość zarejestrowana przez tachograf. |
| --- | --- |

—

prędkość zarejestrowana przez tachograf.

5.   Przesyłane dane są wykorzystywane wyłącznie do celów weryfikacji przestrzegania niniejszego rozporządzenia. Nie są one przekazywane podmiotom innym niż organy kontrolujące okresy prowadzenia pojazdu i odpoczynku oraz organy sądowe w ramach toczącego się postępowania sądowego.

6.   Dane mogą być przechowywane przez organy kontrolne wyłącznie na czas trwania kontroli drogowej i są usuwane najpóźniej trzy godziny po ich przesłaniu, chyba że ich zawartość wskazuje na możliwość manipulacji lub nadużyć dotyczących tachografu. Jeżeli na dalszym etapie kontroli drogowej manipulacja lub nadużycie nie zostaną potwierdzone, przesłane dane są usuwane.

7.   Przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów są odpowiedzialne za powiadomienie kierowców o możliwości zdalnej komunikacji do celów wczesnego zdalnego wykrywania ewentualnych manipulacji lub nadużyć dotyczących tachografów.

8.   W żadnym przypadku wczesne wykrywanie na odległość, które opisano w niniejszym artykule, nie prowadzi do automatycznego nałożenia mandatu lub grzywny na kierowcę lub przedsiębiorstwo transportowe. Na podstawie przekazanych danych właściwy organ kontrolny może zdecydować o przeprowadzeniu kontroli pojazdu i tachografu. Wyniki zdalnej komunikacji nie stoją na przeszkodzie do przeprowadzania przez organy kontrolne losowych kontroli drogowych w oparciu o system oceny ryzyka wprowadzony na mocy art. 9 dyrektywy 2006/22/WE.

Artykuł 10

Interfejs do inteligentnych systemów transportowych

Tachografy pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy 36 miesięcy po wejściu w życie szczegółowych przepisów, o których mowa w art. 11, mogą być wyposażone w znormalizowane interfejsy pozwalające na wykorzystywanie przez urządzenie zewnętrzne danych rejestrowanych lub generowanych przez tachograf w trybie operacyjnym, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

| a) | interfejs nie ma wpływu na autentyczność i integralność danych tachografu; |
| --- | --- |

a)

interfejs nie ma wpływu na autentyczność i integralność danych tachografu;

| b) | interfejs spełnia wymogi szczegółowych przepisów, o których mowa w art. 11; |
| --- | --- |

b)

interfejs spełnia wymogi szczegółowych przepisów, o których mowa w art. 11;

| c) | urządzenie zewnętrzne podłączone do interfejsu uzyskuje dostęp do danych osobowych, w tym do danych dotyczących umiejscowienia, dopiero po udzieleniu przez kierowcę, którego te dane dotyczą, podlegającej weryfikacji zgody. |
| --- | --- |

c)

urządzenie zewnętrzne podłączone do interfejsu uzyskuje dostęp do danych osobowych, w tym do danych dotyczących umiejscowienia, dopiero po udzieleniu przez kierowcę, którego te dane dotyczą, podlegającej weryfikacji zgody.

Artykuł 11

Szczegółowe przepisy dotyczące inteligentnych tachografów

W celu zapewnienia zgodności inteligentnych tachografów z zasadami i wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, Komisja, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje szczegółowe przepisy konieczne do jednolitego stosowania art. 8, 9 i 10, z wyłączeniem wszelkich przepisów, które przewidywałyby rejestrowanie przez tachograf dodatkowych informacji. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 42 ust. 3.

Przepisy szczegółowe, o których mowa w akapicie pierwszym:

| a) | w odniesieniu do realizacji funkcji inteligentnego tachografu, o których mowa w niniejszym rozdziale, obejmują wymogi niezbędne do zagwarantowania bezpieczeństwa, dokładności i rzetelności danych wysyłanych do tachografu przez satelitarną usługę pozycjonowania i technologię komunikacji na odległość, o których mowa w art. 8 i 9; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do realizacji funkcji inteligentnego tachografu, o których mowa w niniejszym rozdziale, obejmują wymogi niezbędne do zagwarantowania bezpieczeństwa, dokładności i rzetelności danych wysyłanych do tachografu przez satelitarną usługę pozycjonowania i technologię komunikacji na odległość, o których mowa w art. 8 i 9;

| b) | określają warunki i wymogi dotyczące satelitarnej usługi pozycjonowania i technologii komunikacji na odległość, o których mowa w art. 8 i 9, jako istniejących na zewnątrz lub wbudowanych w tachograf; w przypadku gdy są na zewnątrz – warunki wykorzystywania satelitarnego sygnału pozycjonującego jako drugiego czujnika ruchu; |
| --- | --- |

b)

określają warunki i wymogi dotyczące satelitarnej usługi pozycjonowania i technologii komunikacji na odległość, o których mowa w art. 8 i 9, jako istniejących na zewnątrz lub wbudowanych w tachograf; w przypadku gdy są na zewnątrz – warunki wykorzystywania satelitarnego sygnału pozycjonującego jako drugiego czujnika ruchu;

| c) | określają niezbędne standardy interfejsu, o którym mowa w art. 10. Standardy takie mogą obejmować przepisy dotyczące prawa dostępu dla kierowców, warsztatów oraz przedsiębiorstw transportowych oraz funkcje kontrolne danych rejestrowanych przez tachograf, które to funkcje są oparte na mechanizmie uwierzytelniania/autoryzacji zdefiniowanym dla tego interfejsu, takim jak certyfikat dla każdego poziomu dostępu, z zastrzeżeniem wykonalności technicznej. |
| --- | --- |

c)

określają niezbędne standardy interfejsu, o którym mowa w art. 10. Standardy takie mogą obejmować przepisy dotyczące prawa dostępu dla kierowców, warsztatów oraz przedsiębiorstw transportowych oraz funkcje kontrolne danych rejestrowanych przez tachograf, które to funkcje są oparte na mechanizmie uwierzytelniania/autoryzacji zdefiniowanym dla tego interfejsu, takim jak certyfikat dla każdego poziomu dostępu, z zastrzeżeniem wykonalności technicznej.

ROZDZIAŁ III

HOMOLOGACJA TYPU

Artykuł 12

Wnioski

1.   Producenci lub ich przedstawiciele składają organom udzielającym homologacji typu, wyznaczonym do tego celu przez poszczególne państwa członkowskie, wnioski o homologację typu przyrządu rejestrującego, czujnika ruchu, wzoru wykresówki lub karty do tachografu.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji do dnia ... (17) nazwy i dane kontaktowe wyznaczonych organów, o których mowa w ust. 1, a następnie, w miarę potrzeby, przedstawiają ich aktualizacje. Komisja publikuje na swojej stronie internetowej wykaz wyznaczonych organów do spraw homologacji typu i w miarę potrzeb aktualizuje ten wykaz.

3.   Do wniosku o homologację typu dołącza się odpowiednie specyfikacje, w tym niezbędne informacje dotyczące plomb oraz świadectwa bezpieczeństwa, funkcjonalności i interoperacyjności. Świadectwo bezpieczeństwa wydaje uznana jednostka certyfikująca wyznaczona przez Komisję.

Świadectwa funkcjonalności wydawane są producentowi przez organ odpowiedzialny za homologację typu.

Świadectwa interoperacyjności są wydawane przez jedno laboratorium w imieniu i na odpowiedzialność Komisji.

4.   W odniesieniu do tachografów, ich elementów składowych i kart do tachografu:

| a) | świadectwo bezpieczeństwa potwierdza poniższe w odniesieniu do przyrządu rejestrującego, kart do tachografu, czujnika ruchu i połączenia z odbiornikiem GNSS, jeżeli GNSS nie jest wbudowany w przyrządy rejestrujące:






  (i) | zgodność z celami bezpieczeństwa; |
| --- | --- | --- |

a)

świadectwo bezpieczeństwa potwierdza poniższe w odniesieniu do przyrządu rejestrującego, kart do tachografu, czujnika ruchu i połączenia z odbiornikiem GNSS, jeżeli GNSS nie jest wbudowany w przyrządy rejestrujące:

(i)

zgodność z celami bezpieczeństwa;

| (ii) | spełnianie następujących funkcji w zakresie bezpieczeństwa: identyfikacja i uwierzytelnianie, autoryzacja, poufność, odpowiedzialność, integralność, audyt, dokładność i rzetelność usługi; |
| --- | --- |

(ii)

spełnianie następujących funkcji w zakresie bezpieczeństwa: identyfikacja i uwierzytelnianie, autoryzacja, poufność, odpowiedzialność, integralność, audyt, dokładność i rzetelność usługi;

| b) | świadectwo funkcjonalności potwierdza, że badany element spełnia właściwe wymogi w kategoriach realizowanych funkcji, charakterystyki środowiskowe, charakterystyki kompatybilności elektromagnetycznej, zgodności z wymogami fizycznymi i zgodności z innymi normami mającymi zastosowanie; |
| --- | --- |

b)

świadectwo funkcjonalności potwierdza, że badany element spełnia właściwe wymogi w kategoriach realizowanych funkcji, charakterystyki środowiskowe, charakterystyki kompatybilności elektromagnetycznej, zgodności z wymogami fizycznymi i zgodności z innymi normami mającymi zastosowanie;

| c) | świadectwo interoperacyjności potwierdza, że badany element jest w pełni interoperacyjny z wymaganymi typami tachografów i kartami do tachografu. |
| --- | --- |

c)

świadectwo interoperacyjności potwierdza, że badany element jest w pełni interoperacyjny z wymaganymi typami tachografów i kartami do tachografu.

5.   O wszelkich modyfikacjach programowych lub sprzętowych tachografu oraz o modyfikacjach rodzaju materiałów użytych do wytworzenia tachografu powiadamia się, przed ich wprowadzeniem, organ, który wydał homologację typu dla urządzenia. Organ ten potwierdza producentowi rozszerzenie homologacji typu lub też może zażądać uaktualnienia lub potwierdzenia stosownych świadectw funkcjonalności, bezpieczeństwa lub interoperacyjności.

6.   Wniosek o udzielenie homologacji typu dla danego typu urządzenia rejestrującego, czujnika ruchu, wzoru wykresówki lub karty do tachografu można złożyć tylko w jednym państwie członkowskim.

7.   Komisja w drodze aktów wykonawczych przyjmuje szczegółowe przepisy niezbędne do jednolitego stosowania niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 42 ust. 3.

Artykuł 13

Udzielanie homologacji typu

Państwo członkowskie udziela homologacji typu dla każdego typu przyrządu rejestrującego, czujnika ruchu, wzoru wykresówki lub karty do tachografu spełniających wymogi określone w art. 4 i 11, pod warunkiem że to państwo członkowskie ma możliwość sprawdzenia, czy określony produkt jest zgodny z homologowanym wzorem.

Wszelkie zmiany lub uzupełnienia homologowanego wzoru wymagają dodatkowej homologacji typu w państwie członkowskim, które udzieliło pierwotnej homologacji typu.

Artykuł 14

Znak homologacji typu

Państwa członkowskie przyznają wnioskodawcy znak homologacji typu, odpowiadający wcześniej ustalonemu wzorowi, dla każdego typu przyrządu rejestrującego, czujnika ruchu, wzoru wykresówki lub karty do tachografu, które zatwierdzają zgodnie z art. 13 i załącznikiem II. Takie wzory są przyjmowane przez Komisję w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 42 ust. 3.

Artykuł 15

Udzielenie lub odmowa udzielenia homologacji typu

Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym złożono wniosek o homologację typu, w odniesieniu do każdego typu przyrządu rejestrującego, czujnika ruchu, wzoru wykresówki lub karty do tachografu, który homologują, przesyłają w terminie jednego miesiąca właściwym organom innych państw członkowskich kopię świadectwa homologacji typu wraz z kopią odpowiednich specyfikacji, w tym odnośnie do plomb. W przypadku gdy właściwe organy nie uwzględnią wniosku o udzielenie homologacji typu, powiadamiają organy innych państw członkowskich o odmowie udzielenia homologacji typu oraz podają powody takiej decyzji.

Artykuł 16

Zgodność urządzeń z homologacją typu

1.   Jeżeli państwo członkowskie, które zgodnie z art. 13 udzieliło homologacji typu, stwierdzi, że którykolwiek przyrząd rejestrujący, którykolwiek czujnik ruchu, którakolwiek wykresówka lub karta do tachografu oznaczone przyznanym przez nie znakiem homologacji typu nie odpowiada homologowanemu typowi, podejmuje niezbędne działania, by zapewnić zgodność produkowanych wzorów z homologowanym typem. W razie konieczności działania te mogą obejmować cofnięcie homologacji typu.

2.   Państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu, cofa homologację typu, jeżeli przyrząd rejestrujący, czujnik ruchu, wykresówka lub karta do tachografu po zatwierdzeniu nie spełniają wymogów niniejszego rozporządzenia lub wykazują w użytkowaniu wadę, która powoduje ich nieprzydatność do osiągnięcia celu, dla którego są przeznaczone.

3.   Jeżeli państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu, zostało powiadomione przez inne państwo członkowskie o jednym z przypadków, o których mowa w ust. 1 lub 2, podejmuje, po przeprowadzeniu konsultacji z powiadamiającym państwem członkowskim, działania określone we wspomnianych ustępach, z uwzględnieniem ust. 5.

4.   Państwo członkowskie, które stwierdzi, że zaistniał jeden z przypadków, o których mowa w ust. 2, może zabronić, aż do odwołania, wprowadzania do obrotu i użytkowania danego przyrządu rejestrującego, czujnika ruchu, danej wykresówki lub karty do tachografu. To samo ma zastosowanie do przypadków, o których mowa w ust. 1, odnośnie do przyrządów rejestrujących, czujników ruchu, wykresówek lub kart do tachografu, które były zwolnione z legalizacji pierwotnej UE, jeżeli producent, po stosownym ostrzeżeniu, nie doprowadzi do zgodności urządzeń z homologowanym wzorem lub z wymogami niniejszego rozporządzenia.

W każdym przypadku właściwe ograny państw członkowskich powiadamiają się wzajemnie oraz w terminie miesiąca powiadamiają Komisję o każdym przypadku cofnięcia homologacji typu lub o jakichkolwiek innych działaniach podjętych zgodnie z ust. 1, 2 lub 3 oraz określają powody podjęcia takiego działania.

5.   Jeżeli państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu, kwestionuje występowanie któregokolwiek z przypadków wymienionych w ust. 1 lub 2, o którym zostało powiadomione, zainteresowane państwa członkowskie dążą do rozwiązania sporu, powiadamiając o tym Komisję.

Jeżeli w terminie czterech miesięcy od daty powiadomienia, o którym mowa w ust. 3, rozmowy pomiędzy państwami członkowskimi nie zakończą się porozumieniem, Komisja po zasięgnięciu opinii ekspertów ze wszystkich państw członkowskich oraz po rozważeniu wszystkich istotnych czynników, np. ekonomicznych i technicznych, w ciągu sześciu miesięcy od upływu wspomnianego czteromiesięcznego terminu przyjmuje decyzję, którą notyfikuje danym państwom członkowskim i o której jednocześnie powiadamia pozostałe państwa członkowskie. Za każdym razem Komisja określa termin wykonania decyzji.

Artykuł 17

Homologacja typu wykresówek

1.   Wnioskujący o homologację typu dla wzoru wykresówki określa w formularzu wniosku typ lub typy tachografów analogowych, do których dana wykresówka jest przeznaczona, oraz dostarcza odpowiednie wyposażenie typu lub typów w celu zbadania wykresówki.

2.   Właściwe organy w każdym z państw członkowskich umieszczają w świadectwie homologacji typu wzoru wykresówki typ lub typy tachografów analogowych, w których wykresówka może być używana.

Artykuł 18

Uzasadnienie decyzji o odmowie udzielenia homologacji typu

We wszystkich wydanych na mocy niniejszego rozporządzenia decyzjach dotyczących odmowy udzielenia homologacji typu lub cofnięcia homologacji typu przyrządu rejestrującego, czujnika ruchu, wzoru wykresówki lub karty do tachografu podaje się szczegółowe uzasadnienie ich wydania. Decyzja jest podawana do wiadomości zainteresowanej stronie wraz z informacją o przysługującej możliwości odwołania, zgodnie z prawem właściwego państwa członkowskiego oraz o terminach wniesienia takiego odwołania.

Artykuł 19

Uznawanie tachografów posiadających homologację typu

Żadne państwo członkowskie nie może odmówić rejestracji pojazdu wyposażonego w tachograf ani zakazać wprowadzenia takiego pojazdu do ruchu bądź jego używania, podając jako przyczynę fakt wyposażenia w takie urządzenie, jeżeli to urządzenie jest oznaczone znakiem homologacji typu, o którym mowa w art. 14 oraz ma tabliczkę instalacyjną, o której mowa w art. 22 ust. 4.

Artykuł 20

Bezpieczeństwo

1.   Producenci projektują, badają i sprawdzają wprowadzone do produkcji przyrządy rejestrujące, czujniki ruchu i karty do tachografu, aby wykryć ich braki w zabezpieczeniach, które mogą powstać na każdym etapie użytkowania produktów i aby zapobiec ich wykorzystaniu bądź je ograniczyć. Częstotliwość tych badań jest określana przez państwo członkowskie, które przyznało świadectwo homologacji typu, przy czym limit ten nie powinien przekraczać dwóch lat.

2.   W tym celu producenci przedkładają jednostce certyfikującej, o której mowa w art. 12 ust. 3, dokumentację niezbędną do celów analizy braków w zakresie zabezpieczeń.

3.   Do celów ust. 1 jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 12 ust. 3, przeprowadza badania przyrządów rejestrujących, czujników ruchu i kart do tachografu w celu potwierdzenia, że znane braki w zakresie zabezpieczeń nie mogą zostać wykorzystane przez osoby posiadające powszechnie dostępne informacje.

4.   Jeżeli w wyniku badań, o których mowa w ust. 1, zostaną wykryte braki w zakresie zabezpieczeń w elementach systemu (przyrządzie rejestrującym, czujniku ruchu lub karcie do tachografu), elementów tych nie wprowadza się do obrotu. Jeżeli w trakcie badań, o których mowa w ust. 3, zostaną wykryte braki w zakresie zabezpieczeń elementów dostępnych już na rynku, producent lub jednostka certyfikująca informują właściwe organy państwa członkowskiego, które udzieliło homologacji typu. Te właściwe organy podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić rozwiązanie tego problemu, w szczególności przez producenta i informują niezwłocznie Komisję o wykrytych brakach w zakresie zabezpieczeń, i o planowanych lub zastosowanych środkach, w tym – w razie konieczności – o cofnięciu homologacji typu zgodnie z art. 16 ust. 2.

Artykuł 21

Badania eksploatacyjne

1.   Państwa członkowskie mogą zatwierdzić badania eksploatacyjne tachografów, które nie otrzymały jeszcze homologacji typu. Państwa członkowskie wzajemnie uznają takie dopuszczenia do badań eksploatacyjnych.

2.   Kierowcy i przedsiębiorstwa transportowe uczestniczący w badaniu eksploatacyjnym muszą spełniać wymogi określone w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006. W celu wykazania takiej zgodności kierowcy stosują się do procedur określonych w art. 35 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

3.   Komisja może przyjmować akty wykonawcze w celu określenia procedur, których należy przestrzegać w celu wykonania badań eksploatacyjnych oraz formularzy, z których należy korzystać w celu monitorowania tych badań eksploatacyjnych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 42 ust. 3.

ROZDZIAŁ IV

INSTALACJA I PRZEGLĄDY

Artykuł 22

Instalacja i naprawa

1.   Instalacji i napraw tachografów mogą dokonywać wyłącznie instalatorzy, warsztaty lub producenci pojazdów zatwierdzeni do tego celu przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 24.

2.   Upoważnieni instalatorzy, warsztaty lub producenci pojazdów plombują tachograf, zgodnie ze specyfikacjami zawartymi w świadectwie homologacji typu, o którym mowa w art. 15, po zweryfikowaniu prawidłowości jego działania, w szczególności w sposób zapewniający, aby żadne urządzenie manipulacyjne nie mogło naruszyć lub zmienić zarejestrowanych danych.

3.   Zatwierdzony instalator, warsztat lub producent pojazdu umieszcza specjalny znak na zakładanych przez siebie plombach i dodatkowo wprowadza do tachografu cyfrowego elektroniczne dane zabezpieczające w celu uwierzytelnienia wykonanego sprawdzenia. Właściwe organy poszczególnych państw członkowskich przekazują Komisji rejestr użytych znaków oraz elektronicznych danych zabezpieczających i niezbędne informacje dotyczące wykorzystanych elektronicznych danych zabezpieczających. Komisja na żądanie udziela państwom członkowskim dostępu do tych informacji.

4.   W celu poświadczenia, że instalację tachografu wykonano zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia, przytwierdza się tabliczkę instalacyjną w sposób zapewniający jej wyraźną widoczność i dostępność.

5.   Elementy tachografu są zaplombowane, jak wyszczególniono w świadectwie homologacji typu. Wszelkie połączenia z tachografem, które są potencjalnie narażone na ingerencje, w tym połączenie między czujnikiem ruchu a skrzynią biegów, a także w odpowiednich przypadkach, tabliczka instalacyjna, są zaplombowane.

Plomba może być usunięta lub naruszona wyłącznie:

| — | przez instalatorów lub warsztaty zatwierdzone przez właściwe organy, zgodnie z art. 24, do celów naprawy, konserwacji lub powtórnej kalibracji tachografu lub przez funkcjonariuszy służb kontrolnych odpowiednio przeszkolonych oraz, o ile jest to wymagane upoważnionych, do celów kontroli; |
| --- | --- |

—

przez instalatorów lub warsztaty zatwierdzone przez właściwe organy, zgodnie z art. 24, do celów naprawy, konserwacji lub powtórnej kalibracji tachografu lub przez funkcjonariuszy służb kontrolnych odpowiednio przeszkolonych oraz, o ile jest to wymagane upoważnionych, do celów kontroli;

| — | do celów naprawy lub modyfikacji pojazdu, która narusza plombę. W takich przypadkach w pojeździe przechowuje się pisemne oświadczenie określające datę i godzinę naruszenia plomby i zawierające uzasadnienie usunięcia plomby. Komisja w drodze aktów wykonawczych opracuje standardowy formularz pisemnego oświadczenia. |
| --- | --- |

—

do celów naprawy lub modyfikacji pojazdu, która narusza plombę. W takich przypadkach w pojeździe przechowuje się pisemne oświadczenie określające datę i godzinę naruszenia plomby i zawierające uzasadnienie usunięcia plomby. Komisja w drodze aktów wykonawczych opracuje standardowy formularz pisemnego oświadczenia.

W każdym przypadku plomby są zakładane na nowo przez zatwierdzonego instalatora lub zatwierdzony warsztat bez nieuzasadnionej zwłoki, a najpóźniej w ciągu 7 dni od ich zdjęcia.

Przed ponownym założeniem plomb zatwierdzony warsztat przeprowadza sprawdzenie i kalibrację tachografu.

Artykuł 23

Przeglądy tachografów

1.   Tachografy poddaje się regularnym przeglądom wykonywanym przez zatwierdzone warsztaty. Przeglądy te przeprowadza się przynajmniej raz na dwa lata.

2.   Zakres przeglądów, o których mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej sprawdzenie:

| — | czy tachograf jest właściwie zainstalowany i czy jest odpowiedni dla danego pojazdu; |
| --- | --- |

—

czy tachograf jest właściwie zainstalowany i czy jest odpowiedni dla danego pojazdu;

| — | czy tachograf działa prawidłowo; |
| --- | --- |

—

czy tachograf działa prawidłowo;

| — | czy tachograf jest opatrzony znakiem homologacji typu; |
| --- | --- |

—

czy tachograf jest opatrzony znakiem homologacji typu;

| — | czy zamocowana jest tabliczka instalacyjna; |
| --- | --- |

—

czy zamocowana jest tabliczka instalacyjna;

| — | czy wszystkie plomby są nienaruszone i spełniają swoją funkcję; |
| --- | --- |

—

czy wszystkie plomby są nienaruszone i spełniają swoją funkcję;

| — | czy do tachografu nie są podłączone urządzenia manipulacyjne lub czy nie ma śladów użytkowania takich urządzeń; |
| --- | --- |

—

czy do tachografu nie są podłączone urządzenia manipulacyjne lub czy nie ma śladów użytkowania takich urządzeń;

| — | rozmiaru opon i faktycznego obwodu tocznego opon. |
| --- | --- |

—

rozmiaru opon i faktycznego obwodu tocznego opon.

3.   Warsztaty przeprowadzające przeglądy sporządzają protokół przeglądu, w przypadkach gdy konieczne było usunięcie nieprawidłowego działania tachografu, bez względu na to czy nastąpiło to w efekcie przeglądu okresowego, czy przeglądu przeprowadzonego na konkretne żądanie właściwego organu krajowego. Prowadzą oni wykaz wszystkich sporządzonych protokołów przeglądu.

4.   Protokoły przeglądu są przechowywane co najmniej przez dwa lata od czasu sporządzenia protokołu. Państwa członkowskie decydują, czy protokoły przeglądu mają być w tym okresie przechowywane, czy przesyłane właściwemu organowi. Jeżeli warsztat, który sporządził protokoły przechowuje takie protokoły przeglądu, na żądanie właściwego organu udostępnia protokoły przeglądu i kalibracji wykonanych w tym okresie.

Artykuł 24

Zatwierdzanie instalatorów, warsztatów i producentów pojazdów

1.   Państwa członkowskie zatwierdzają, regularnie kontrolują i certyfikują instalatorów, warsztaty i producentów pojazdów upoważnionych do wykonywania instalacji, sprawdzeń, przeglądów i napraw tachografów.

2.   Państwa członkowskie zapewniają kompetentność i rzetelność instalatorów, warsztatów i producentów pojazdów. W tym celu ustanawiają i publikują zestaw jasnych procedur krajowych i zapewniają spełnienie następujących minimalnych kryteriów:

| a) | właściwe przeszkolenie pracowników; |
| --- | --- |

a)

właściwe przeszkolenie pracowników;

| b) | dostępność urządzeń niezbędnych do przeprowadzenia odpowiednich badań i zadań; |
| --- | --- |

b)

dostępność urządzeń niezbędnych do przeprowadzenia odpowiednich badań i zadań;

| c) | nieposzlakowana reputacja instalatorów, warsztatów i producentów pojazdów. |
| --- | --- |

c)

nieposzlakowana reputacja instalatorów, warsztatów i producentów pojazdów.

3.   Audyty zatwierdzonych instalatorów lub warsztatów przeprowadza się w następujący sposób:

| a) | zatwierdzeni instalatorzy lub zatwierdzone warsztaty podlegają co najmniej raz na dwa lata audytowi procedur stosowanych przy obsłudze tachografów. Audyt koncentruje się w szczególności na środkach zabezpieczeń i posługiwaniu się kartami warsztatowymi. Państwa członkowskie mogą wykonywać te audyty bez potrzeby wizyty na miejscu; |
| --- | --- |

a)

zatwierdzeni instalatorzy lub zatwierdzone warsztaty podlegają co najmniej raz na dwa lata audytowi procedur stosowanych przy obsłudze tachografów. Audyt koncentruje się w szczególności na środkach zabezpieczeń i posługiwaniu się kartami warsztatowymi. Państwa członkowskie mogą wykonywać te audyty bez potrzeby wizyty na miejscu;

| b) | odbywają się również niezapowiedziane audyty techniczne zatwierdzonych instalatorów lub warsztatów w celu skontrolowania wykonywanych kalibracji, przeglądów i instalacji. Audyty te obejmują rocznie co najmniej 10% zatwierdzonych instalatorów i warsztatów. |
| --- | --- |

b)

odbywają się również niezapowiedziane audyty techniczne zatwierdzonych instalatorów lub warsztatów w celu skontrolowania wykonywanych kalibracji, przeglądów i instalacji. Audyty te obejmują rocznie co najmniej 10% zatwierdzonych instalatorów i warsztatów.

4.   Państwa członkowskie i ich właściwe organy podejmują odpowiednie środki w celu zapobiegania konfliktom interesów pomiędzy instalatorami lub warsztatami a przedsiębiorstwami transportowymi. W szczególności, w przypadku poważnego ryzyka konfliktu interesów podejmuje się szczególne dodatkowe środki w celu zapewnienia przestrzegania niniejszego rozporządzenia przez instalatora lub warsztat.

5.   Właściwe organy państw członkowskich przesyłają Komisji co roku, w miarę możliwości drogą elektroniczną, wykazy zatwierdzonych instalatorów i warsztatów oraz kart im wydanych. Komisja publikuje te wykazy na swojej stronie internetowej.

6.   Właściwe organy państw członkowskich cofają zatwierdzenia, czasowo lub na stałe, instalatorom, warsztatom oraz producentom pojazdów niewykonującym swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 25

Karty warsztatowe

1.   Okres ważności kart warsztatowych nie przekracza jednego roku. Przy przedłużaniu karty warsztatowej właściwy organ zapewnia spełnianie przez instalatora, warsztat lub producenta pojazdów kryteriów wymienionych w art. 24 ust. 2.

2.   Właściwy organ przedłuża kartę warsztatową w ciągu 15 dni roboczych od otrzymania ważnego wniosku o przedłużenie i całej niezbędnej dokumentacji. Jeżeli karta warsztatowa została uszkodzona, działa wadliwie lub została zagubiona albo skradziona, właściwy organ wydaje kartę zastępczą w ciągu pięciu dni roboczych od dnia otrzymania szczegółowego wniosku o jej wydanie. Właściwe organy prowadzą rejestr kart zagubionych, skradzionych lub uszkodzonych.

3.   W przypadku gdy państwo członkowskie cofa upoważnienie dla instalatora, warsztatu lub producenta pojazdu zgodnie z art. 24, cofa również wydane im karty warsztatowe.

4.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania, aby zabezpieczyć karty warsztatowe przekazywane zatwierdzonym instalatorom, warsztatom oraz producentom pojazdów przed możliwością ich sfałszowania.

ROZDZIAŁ V

KARTY KIEROWCY

Artykuł 26

Wydawanie kart kierowcy

1.   Karty kierowcy są wydawane na wniosek kierowcy przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym kierowca posiada swoje miejsce normalnego zamieszkania. Wydaje się je w ciągu miesiąca od otrzymania przez właściwy organ wniosku i wszelkich niezbędnych dokumentów.

2.   Do celów niniejszego artykułu „miejsce normalnego zamieszkania” oznacza miejsce, w którym dana osoba zwykle przebywa, to znaczy, przez co najmniej 185 dni w każdym roku kalendarzowym, ze względu na więzi osobiste i zawodowe, a w przypadku osoby niezwiązanej z danym miejscem zawodowo, ze względu na więzi osobiste, które wskazują na istnienie ścisłych związków pomiędzy tą osobą a miejscem, w którym mieszka.

Jednakże za miejsce normalnego zamieszkania danej osoby, której więzi zawodowe są w innym miejscu niż więzi osobiste i która w konsekwencji mieszka na przemian w różnych miejscach położonych w dwóch lub więcej państwach członkowskich, uznaje się miejsce, na które wskazują jej więzi osobiste, pod warunkiem że powraca ona tam regularnie. Ten ostatni warunek nie musi być spełniony w przypadku, gdy osoba ta przebywa w jednym z państw członkowskich w celu realizacji umowy zawartej na czas określony.

3.   Kierowcy przedstawiają dowód potwierdzający miejsce ich normalnego zamieszkania poprzez okazanie jakiegokolwiek właściwego środka, takiego jak dowód tożsamości lub innego ważnego dokumentu. W przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego wydające kartę kierowcy mają wątpliwość co do ważności oświadczenia dotyczącego normalnego miejsca zamieszkania, jak również do celów szczegółowych kontroli, mogą zażądać dodatkowych informacji i dowodów.

4.   W odpowiednio uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach państwa członkowskie mogą wydać czasową i nieodnawialną kartę kierowcy, na okres nieprzekraczający 185 dni, kierowcy, który nie ma normalnego miejsca zamieszkania w państwie członkowskim lub w państwie, które jest umawiającą się stroną Umowy AETR, pod warunkiem że kierowcę takiego łączy stosunek pracy z przedsiębiorstwem transportowym mającym siedzibę w państwie członkowskim wydania oraz, o ile zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 (18), przedstawi świadectwo kierowcy, o którym mowa w tym rozporządzeniu.

Komisja, na podstawie danych przesłanych przez państwa członkowskie, ściśle monitoruje stosowanie niniejszego ustępu. Co dwa lata Komisja przedstawia swoje ustalenia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie i analizuje, w szczególności czy czasowe karty kierowcy wywierają negatywny wpływ na rynek pracy i czy czasowe karty kierowcy są w trybie zwykłym wydawane więcej niż jeden raz kierowcom znanym z nazwiska. W takich przypadkach Komisja może przedstawić odpowiedni wniosek legislacyjny dotyczący zmiany niniejszego ustępu.

5.   Właściwe organy wydającego państwa członkowskiego przyjmują odpowiednie środki w celu zapewnienia, by wnioskodawca nie posiadał już ważnej karty kierowcy oraz dokonują personalizacji karty kierowcy zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 3a, zapewniając, by zawarte na niej dane były widoczne i bezpieczne.

6.   Okres ważności wydanej karty kierowcy nie przekracza pięciu lat.

7.   Karta kierowcy nie może, w okresie swojej ważności, zostać cofnięta ani zawieszona, chyba że zostanie uznana przez właściwe organy państwa członkowskiego za sfałszowaną lub gdy kierowca korzysta z karty, której nie jest posiadaczem, lub gdy karta, w której posiadaniu jest kierowca, została wydana na podstawie fałszywych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów. Jeżeli takie zawieszenie lub cofnięcie karty zostało dokonane przez państwo członkowskie inne niż państwo, które wydało kartę, państwo członkowskie, które zawiesiło lub cofnęło kartę, jak najszybciej zwraca ją organom państwa członkowskiego, które wydało kartę oraz wskazuje powody cofnięcia lub zawieszenia. Jeżeli zwrot karty ma nastąpić w okresie dłuższym niż dwa tygodnie, państwo członkowskie, które ją zawiesiło lub cofnęło powiadamia w ciągu tych dwóch tygodni państwo, które wydało kartę, o powodach tego zawieszenia lub cofnięcia.

8.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie działania, aby zapobiec fałszowaniu kart kierowcy.

9.   Niniejszy artykuł jest bez uszczerbku dla możliwości wydania przez państwo członkowskie karty kierowcy, który ma miejsce normalnego zamieszkania w takiej części terytorium odnośnego państwa członkowskiego, do której nie mają zastosowania Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, pod warunkiem że w takich przypadkach stosowane są właściwe przepisy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 27

Posługiwanie się kartami kierowcy

1.   Karta kierowcy jest imienna.

2.   Kierowca może posiadać nie więcej niż jedną ważną kartę kierowcy i jest uprawniony do posługiwania się jedynie jego własną imienną kartą kierowcy. Kierowca nie może posługiwać się kartą uszkodzoną lub kartą, której okres ważności upłynął.

Artykuł 28

Przedłużanie karty kierowcy

1.   W przypadku gdy kierowca zamierza przedłużyć swoją kartę kierowcy, składa wniosek do właściwych organów w państwie członkowskim swojego normalnego miejsca zamieszkania nie później niż na 15 dni roboczych przed upływem okresu ważności karty.

2.   Jeżeli państwo członkowskie normalnego miejsca zamieszkania kierowcy jest inne niż to, które wydało aktualną kartę, oraz gdy organy państwa członkowskiego normalnego miejsca zamieszkania otrzymały wniosek o przedłużenie karty kierowcy, powiadamiają organy, które wydały poprzednią kartę, o powodach jej przedłużenia.

3.   W przypadku złożenia wniosku o przedłużenie karty, która wkrótce utraci ważność, właściwy organ wydaje nową kartę przed dniem upływu okresu ważności starej karty, pod warunkiem, że wniosek został przesłany w terminie określonym ust. 1.

Artykuł 29

Kradzież, zagubienie lub uszkodzenie kart kierowcy

1.   Organy wydające karty kierowcy prowadzą rejestr kart wydanych, skradzionych, zagubionych lub uszkodzonych w okresie odpowiadającym przynajmniej okresowi ich ważności.

2.   W przypadku gdy karta kierowcy zostanie uszkodzona lub działa wadliwie, kierowca zwraca ją do właściwego organu państwa członkowskiego jego normalnego miejsca zamieszkania. Kradzież karty kierowcy musi zostać formalnie zgłoszona właściwemu organowi państwa, w którym dokonano kradzieży.

3.   Zaginięcie karty kierowcy musi zostać zgłoszone w drodze formalnego zawiadomienia właściwych organów państwa członkowskiego, które ją wydało oraz właściwych organów państwa członkowskiego, które stanowi normalne miejsce zamieszkania kierowcy, o ile są to różne państwa.

4.   W przypadku gdy karta kierowcy została uszkodzona, działa wadliwie, została zagubiona lub skradziona, kierowca musi, w terminie siedmiu dni kalendarzowych, wystąpić o kartę zastępczą do właściwych organów w państwie członkowskim swojego normalnego miejsca zamieszkania. Organy te wydają kartę zastępczą w ciągu ośmiu dni roboczych od dnia otrzymania szczegółowego wniosku o jej wydanie.

5.   W sytuacjach określonych w ust. 4 kierowca może kontynuować jazdę bez karty kierowcy przez maksymalnie 15 dni kalendarzowych lub w dłuższym okresie, jeśli konieczny jest powrót pojazdu do bazy, pod warunkiem że kierowca może wykazać brak możliwości przedstawienia lub użycia karty podczas tego okresu.

Artykuł 30

Wzajemne uznawanie i wymiana kart kierowcy

1.   Karty kierowcy wydane przez państwa członkowskie są wzajemnie uznawane.

2.   W przypadku gdy posiadacz ważnej karty kierowcy wydanej przez państwo członkowskie zmienił państwo członkowskie swojego normalnego miejsca zamieszkania, może on ubiegać się o wymianę swojej dotychczasowej karty kierowcy na jej odpowiednik. Państwo członkowskie, które dokonuje wymiany, ponosi odpowiedzialność za sprawdzenie, czy przedstawiona karta jest nadal ważna.

3.   Państwa członkowskie dokonujące wymiany zwracają starą kartę organom państwa członkowskiego, w którym karta została wydana oraz wskazują powody tego zwrotu.

4.   W przypadku gdy państwo członkowskie dokonuje zastąpienia albo wymiany karty kierowcy, zastąpienie lub wymiana i inne dalsze zastąpienia oraz wymiany są rejestrowane w tym państwie członkowskim.

Artykuł 31

Elektroniczna wymiana informacji dotyczących kart kierowcy

1.   Aby wykluczyć możliwość, w której wnioskodawca posiada już ważną kartę kierowcy, o czym mowa w art. 26, państwa członkowskie prowadzą krajowe elektroniczne rejestry zawierające następujące informacje dotyczące kart kierowcy, łącznie z informacjami, o których mowa w art. 26 ust. 4, w okresie co najmniej równoważnym z okresem ich ważności:

| — | nazwisko i imię kierowcy, |
| --- | --- |

—

nazwisko i imię kierowcy,

| — | data i – jeśli ta informacja jest dostępna – miejsce urodzenia kierowcy, |
| --- | --- |

—

data i – jeśli ta informacja jest dostępna – miejsce urodzenia kierowcy,

| — | numer ważnego prawa jazdy i kraj wydający prawo jazdy (w stosownych przypadkach), |
| --- | --- |

—

numer ważnego prawa jazdy i kraj wydający prawo jazdy (w stosownych przypadkach),

| — | status karty kierowcy, |
| --- | --- |

—

status karty kierowcy,

| — | numer karty kierowcy. |
| --- | --- |

—

numer karty kierowcy.

2.   Komisja i państwa członkowskie przyjmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia wzajemnych połączeń rejestrów elektronicznych i ich dostępności w całej Unii, korzystając z systemu informacyjnego TACHOnet, o którym mowa w zaleceniu 2010/19/UE lub systemu z nim kompatybilnego. W przypadku stosowania systemu kompatybilnego wymiana danych elektronicznych ze wszystkimi pozostałymi państwami członkowskimi musi być możliwa za pośrednictwem systemu informacyjnego TACHOnet.

3.   W każdym przypadku wydawania, wymiany lub, w razie konieczności, przedłużenia karty kierowcy państwa członkowskie sprawdzają przy pomocy elektronicznej wymiany danych, czy kierowca nie posiada już innej ważnej karty kierowcy. Przekazywane dane ograniczają się do danych niezbędnych na potrzeby takiej weryfikacji.

4.   Funkcjonariusze służb kontrolnych mogą mieć dostęp do rejestru elektronicznego w celu sprawdzenia statusu karty kierowcy.

5.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia wspólnych procedur i specyfikacji niezbędnych dla wzajemnych połączeń, o których mowa w ust. 2, z uwzględnieniem formatu wymiany danych, procedur technicznych do celów konsultacji elektronicznych w krajowych rejestrach elektronicznych, procedur dostępu i mechanizmów zabezpieczenia. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 42 ust. 3.

ROZDZIAŁ VI

UŻYTKOWANIE URZĄDZEŃ

Artykuł 32

Prawidłowe użytkowanie tachografów

1.   Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy. Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy stosujący tachografy analogowe zapewniają ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek.

2.   Tachografy cyfrowe nie mogą być ustawione w sposób powodujący automatyczne przełączanie się na konkretną kategorię czynności po wyłączeniu silnika lub zapłonu pojazdu, chyba że kierowca ma w dalszym ciągu możliwość ręcznego wyboru odpowiedniej kategorii czynności.

3.   Zabrania się fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona. W pojeździe nie może znajdować się żadne urządzenie, które mogłoby zostać użyte w powyższych celach.

4.   W pojazdach nie instaluje się więcej niż jednego tachografu, chyba że do celów badań eksploatacyjnych, o których mowa w art. 21.

5.   Państwa członkowskie zabraniają produkcji, dystrybucji, reklamy lub sprzedaży urządzeń wykonanych lub przeznaczonych do celów manipulowania tachografami.

Artykuł 33

Odpowiedzialność przedsiębiorstw transportowych

1.   Przedsiębiorstwa transportowe są odpowiedzialne za zapewnienie, by ich kierowcy byli właściwie wyszkoleni i poinstruowani w zakresie prawidłowego działania tachografów, zarówno cyfrowych, jak i analogowych, przeprowadzają regularne kontrole, by zapewnić właściwe użytkowanie tachografów przez swoich kierowców i nie udzielają kierowcom żadnych bezpośrednich ani pośrednich zachęt, które mogłyby skłaniać ich do niewłaściwego używania tachografów.

Przedsiębiorstwa transportowe wydają wystarczającą liczbę wykresówek kierowcom pojazdów wyposażonych w tachografy analogowe, mając na uwadze indywidualny charakter wykresówki, długość okresu pracy i możliwość zaistnienia konieczności ich wymiany, w przypadku gdy zostaną zniszczone lub zatrzymane przez upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Przedsiębiorstwa transportowe wydają kierowcom tylko wykresówki zgodne z homologowanym wzorem i odpowiednie do użycia w urządzeniu zainstalowanym w pojeździe.

W przypadku gdy pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy, przedsiębiorstwo transportowe i kierowca zapewniają, biorąc pod uwagę długość okresu pracy, by drukowanie danych z tachografu na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych mogło być prawidłowo przeprowadzone w razie kontroli.

2.   Przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom na ich wniosek. Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.

3.   Przedsiębiorstwa transportowe są odpowiedzialne za naruszenia niniejszego rozporządzenia popełnione przez swoich kierowców lub kierowców będących w ich dyspozycji. Państwa członkowskie mogą jednak uzależnić taką odpowiedzialność od naruszenia przez przedsiębiorstwo transportowe ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu i art. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

Artykuł 34

Użytkowanie kart kierowcy i wykresówek

1.   Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona.

2.   Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy.

3.   Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv):

| a) | jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy – wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub |
| --- | --- |

a)

jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy – wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub

| b) | jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy – wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. |
| --- | --- |

b)

jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy – wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf.

Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu.

4.   Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu.

Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd.

5.   Kierowcy:

| a) | zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu; |
| --- | --- |

a)

zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu;

| b) | obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów:






  (i) | pod symbolem : czas prowadzenia pojazdu; |
| --- | --- | --- |

b)

obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów:

(i)

pod symbolem Image : czas prowadzenia pojazdu;

| (ii) | pod symbolem : „inna praca”, która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; |
| --- | --- |

(ii)

pod symbolem Image : „inna praca”, która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim;

| (iii) | pod symbolem : „okresy gotowości” zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE; |
| --- | --- |

(iii)

pod symbolem Image : „okresy gotowości” zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE;

| (iv) | pod symbolem : przerwy lub odpoczynek. |
| --- | --- |

(iv)

pod symbolem Image : przerwy lub odpoczynek.

6.   Każdy kierowca pojazdu wyposażonego w analogowy tachograf nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje:

| a) | na początku używania wykresówki – swoje nazwisko i imię; |
| --- | --- |

a)

na początku używania wykresówki – swoje nazwisko i imię;

| b) | datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania; |
| --- | --- |

b)

datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania;

| c) | numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został przydzielony kierowca, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki; |
| --- | --- |

c)

numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został przydzielony kierowca, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki;

| d) | wskazania licznika długości drogi:






  (i) | przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce, |
| --- | --- | --- |

d)

wskazania licznika długości drogi:

(i)

przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce,

| (ii) | przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce, |
| --- | --- |

(ii)

przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce,

| (iii) | w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy – wskazanie licznika w pierwszym pojeździe, do którego kierowca był przydzielony oraz wskazanie licznika w kolejnym pojeździe; |
| --- | --- |

(iii)

w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy – wskazanie licznika w pierwszym pojeździe, do którego kierowca był przydzielony oraz wskazanie licznika w kolejnym pojeździe;

| e) | czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu. |
| --- | --- |

e)

czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu.

7.   Kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Jednak państwo członkowskie może wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na jego terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o tym Komisję przed dniem 1 kwietnia 1998 r.

Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w pierwszym zdaniu akapitu pierwszego, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 8.

Artykuł 35

Uszkodzone karty kierowcy lub wykresówki

1.   W przypadku uszkodzenia wykresówki zawierającej zapis lub karty kierowcy, kierowcy przechowują uszkodzoną wykresówkę lub kartę kierowcy wraz z zapasową wykresówką zastępującą ją.

2.   W przypadku uszkodzenia karty kierowcy, jej nieprawidłowego działania, zagubienia lub kradzieży, kierowca:

| a) | na początku trasy drukuje dane prowadzonego przez siebie pojazdu i wpisuje na tym wydruku:






  (i) | dane umożliwiające identyfikację kierowcy (nazwisko, numer karty kierowcy lub prawa jazdy), wraz z podpisem; |
| --- | --- | --- |

a)

na początku trasy drukuje dane prowadzonego przez siebie pojazdu i wpisuje na tym wydruku:

(i)

dane umożliwiające identyfikację kierowcy (nazwisko, numer karty kierowcy lub prawa jazdy), wraz z podpisem;

| (ii) | okresy, o których mowa w art. 34 ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv); |
| --- | --- |

(ii)

okresy, o których mowa w art. 34 ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv);

| b) | na końcu trasy drukuje informacje odnoszące się do okresów zarejestrowanych przez tachograf, zapisuje wszystkie okresy innej pracy, okresy gotowości i odpoczynku, od sporządzenia wydruku na początku trasy, które nie zostały zarejestrowane przez tachograf oraz zaznacza na tym dokumencie dane umożliwiające identyfikację kierowcy (nazwisko, numer karty kierowcy lub prawa jazdy), wraz ze swoim podpisem. |
| --- | --- |

b)

na końcu trasy drukuje informacje odnoszące się do okresów zarejestrowanych przez tachograf, zapisuje wszystkie okresy innej pracy, okresy gotowości i odpoczynku, od sporządzenia wydruku na początku trasy, które nie zostały zarejestrowane przez tachograf oraz zaznacza na tym dokumencie dane umożliwiające identyfikację kierowcy (nazwisko, numer karty kierowcy lub prawa jazdy), wraz ze swoim podpisem.

Artykuł 36

Zapisy przechowywane przez kierowcę

1.   Jeśli kierowca prowadzi pojazd wyposażony w tachograf analogowy, musi być on w stanie okazać, na każde żądanie upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych:

| (i) | wykresówki z bieżącego dnia oraz wykresówki używane przez kierowcę w ciągu poprzednich 28 dni; |
| --- | --- |

(i)

wykresówki z bieżącego dnia oraz wykresówki używane przez kierowcę w ciągu poprzednich 28 dni;

| (ii) | kartę kierowcy, jeśli ją posiada, oraz |
| --- | --- |

(ii)

kartę kierowcy, jeśli ją posiada, oraz

| (iii) | wszelkie zapisy odręczne oraz wydruki sporządzone w ciągu bieżącego dnia oraz poprzednich 28 dni zgodnie z wymaganiami niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006. |
| --- | --- |

(iii)

wszelkie zapisy odręczne oraz wydruki sporządzone w ciągu bieżącego dnia oraz poprzednich 28 dni zgodnie z wymaganiami niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

2.   Jeśli kierowca prowadzi pojazd wyposażony w tachograf cyfrowy, musi być w stanie okazać, na każde żądanie upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych:

| (i) | swoją kartę kierowcy; |
| --- | --- |

(i)

swoją kartę kierowcy;

| (ii) | wszelkie zapisy odręczne oraz wydruki sporządzone w ciągu bieżącego dnia oraz poprzednich 28 dni zgodnie z wymaganiami niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006; |
| --- | --- |

(ii)

wszelkie zapisy odręczne oraz wydruki sporządzone w ciągu bieżącego dnia oraz poprzednich 28 dni zgodnie z wymaganiami niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006;

| (iii) | wykresówki odpowiadające okresowi, o którym mowa w ppkt (ii), w trakcie którego prowadził on pojazd wyposażony w tachograf analogowy. |
| --- | --- |

(iii)

wykresówki odpowiadające okresowi, o którym mowa w ppkt (ii), w trakcie którego prowadził on pojazd wyposażony w tachograf analogowy.

3.   Upoważniony funkcjonariusz służb kontrolnych może sprawdzić przestrzeganie przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 poprzez analizę wykresówek, wyświetlonych, wydrukowanych lub pobranych danych zapisanych przez tachograf na karcie kierowcy, lub w przypadku ich braku, wszelkich innych dokumentów pomocniczych, usprawiedliwiających nieprzestrzeganie przepisów, jak określono między innymi w art. 29 ust. 2 i w art. 37 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 37

Procedury na wypadek wadliwego działania urządzeń

1.   W razie awarii lub wadliwego działania tachografu przedsiębiorstwo transportowe zobowiązane jest do jego naprawy przez zatwierdzonego instalatora lub zatwierdzony warsztat, tak szybko jak pozwalają na to okoliczności.

Jeżeli sprowadzenie pojazdu do bazy przedsiębiorstwa transportowego nie jest możliwe w ciągu tygodnia, licząc od dnia uszkodzenia lub wykrycia wadliwego działania, wówczas naprawy dokonuje się w drodze.

Środki przyjęte przez państwa członkowskie zgodnie z art. 41 upoważniają właściwe organy do wydania zakazu używania pojazdu w przypadku, gdy awaria lub wadliwe działanie nie zostało naprawione zgodnie z akapitami pierwszym i drugim niniejszego ustępu, w zakresie, w jakim jest to zgodne z przepisami krajowymi w danym państwie członkowskim.

2.   W czasie gdy tachograf nie działa lub działa wadliwie, kierowca zaznacza dane umożliwiające jego identyfikację (nazwisko, numer karty kierowcy lub numer prawa jazdy) wraz z podpisem, jak również informacje dotyczące różnych okresów, które nie były poprawnie rejestrowane lub drukowane przez tachograf:

| a) | na wykresówce bądź wykresówkach, lub |
| --- | --- |

a)

na wykresówce bądź wykresówkach, lub

| b) | na tymczasowej wykresówce dołączanej do wykresówki lub karty kierowcy. |
| --- | --- |

b)

na tymczasowej wykresówce dołączanej do wykresówki lub karty kierowcy.

ROZDZIAŁ VII

EGZEKWOWANIE I SANKCJE

Artykuł 38

Funkcjonariusze służb kontrolnych

1.   W celu skutecznego monitorowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem upoważnionym funkcjonariuszom służb kontrolnych udostępnia się wystarczający sprzęt i nadaje się odpowiednie uprawnienia, aby umożliwić im wykonywanie ich obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Sprzęt ten obejmuje w szczególności:

| a) | karty kontrolne umożliwiające dostęp do danych zapisanych w tachografach i na kartach do tachografu, a opcjonalnie – na kartach warsztatowych; |
| --- | --- |

a)

karty kontrolne umożliwiające dostęp do danych zapisanych w tachografach i na kartach do tachografu, a opcjonalnie – na kartach warsztatowych;

| b) | niezbędne narzędzia, do pobierania plików z danymi z przyrządów rejestrujących i kart do tachografu; analizy takich plików z danymi i wydruków pochodzących z tachografów cyfrowych w połączeniu z wykresówkami pochodzącymi z tachografów analogowych. |
| --- | --- |

b)

niezbędne narzędzia, do pobierania plików z danymi z przyrządów rejestrujących i kart do tachografu; analizy takich plików z danymi i wydruków pochodzących z tachografów cyfrowych w połączeniu z wykresówkami pochodzącymi z tachografów analogowych.

2.   Jeżeli w wyniku kontroli funkcjonariusze służb kontrolnych znajdą wystarczające dowody pozwalające podejrzewać, że dokonano manipulacji, są oni upoważnieni do skierowania pojazdu do zatwierdzonego warsztatu w celu przeprowadzenia dodatkowych badań służących ustaleniu w szczególności, czy tachograf:

| a) | działa poprawnie; |
| --- | --- |

a)

działa poprawnie;

| b) | prawidłowo rejestruje i przechowuje dane, i czy poprawne są parametry kalibracji. |
| --- | --- |

b)

prawidłowo rejestruje i przechowuje dane, i czy poprawne są parametry kalibracji.

3.   Funkcjonariusze służb kontrolnych są uprawnieni do polecenia zatwierdzonym warsztatom przeprowadzenia badania, o którym mowa w ust. 2, i szczegółowych badań służących zbadaniu obecności urządzeń manipulacyjnych. W przypadku wykrycia urządzeń manipulacyjnych, sprzęt ten, w tym samo urządzenie, przyrząd rejestrujący lub jego elementy oraz karta kierowcy mogą zostać usunięte z pojazdu i wykorzystane jako dowód zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi postępowania z takimi dowodami.

4.   Funkcjonariusze służb kontrolnych korzystają, w odpowiednich przypadkach, z możliwości kontrolowania tachografów i kart kierowcy, które znajdują się w pomieszczeniach przedsiębiorstw podczas przeprowadzania kontroli na miejscu.

Artykuł 39

Szkolenie funkcjonariuszy służb kontrolnych

1.   Państwa członkowskie zapewniają odpowiedni stopień przeszkolenia funkcjonariuszy służb kontrolnych na potrzeby analizy zarejestrowanych danych i sprawdzenia tachografów, tak aby kontrole i egzekwowanie przepisów przebiegały w sposób sprawny i zharmonizowany.

2.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wymogach w zakresie szkoleń dla funkcjonariuszy służb kontrolnych do dnia ... (19).

3.   Komisja w drodze aktów wykonawczych przyjmuje środki dotyczące treści szkoleń wstępnych i ustawicznych dla funkcjonariuszy służb kontrolnych, w tym szkoleń z zakresu technik kontroli ukierunkowanych, wykrywania urządzeń manipulacyjnych i oszustw. Środki te obejmują wytyczne ułatwiające wykonywanie odnośnych przepisów niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 42 ust. 3.

4.   Państwa członkowskie uwzględniają w szkoleniach funkcjonariuszy służb kontrolnych treści wyszczególnione przez Komisję.

Artykuł 40

Wzajemna pomoc

Państwa członkowskie wspomagają się wzajemnie w wykonywaniu niniejszego rozporządzenia oraz w kontrolowaniu zgodności działania z niniejszym rozporządzeniem.

W ramach tej wzajemnej pomocy właściwe organy państw członkowskich, w szczególności przesyłają sobie regularnie wszystkie dostępne informacje dotyczące przypadków naruszeń niniejszego rozporządzenia przez instalatorów oraz warsztaty, rodzajów praktyk manipulacyjnych oraz wszelkich kar nakładanych z tytułu takich naruszeń.

Artykuł 41

Sankcje

1.   Państwa członkowskie ustanawiają zgodnie z krajowym prawem przepisy dotyczące sankcji nakładanych za naruszenia niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie konieczne środki, by zapewnić ich wykonywanie. Sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne, odstraszające i niedyskryminujące oraz muszą być zgodne z kategoriami naruszeń określonymi w dyrektywie 2006/22/WE.

2.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o przyjętych środkach oraz przepisach dotyczących sankcji do ... (20). Powiadamiają Komisję o wszelkich późniejszych zmianach tych środków.

ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 42

Komitet

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

W przypadku gdy komitet nie przedstawi opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i zastosowanie ma art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

W przypadku gdy opinia komitetu ma być uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez osiągnięcia rezultatu, jeżeli przed upływem terminu na wydanie opinii zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to zwykła większość członków komitetu.

Artykuł 43

Forum do spraw tachografów

1.   Forum do spraw tachografów ustanawia się w celu wspierania dialogu w zakresie kwestii technicznych dotyczących tachografów w gronie ekspertów z państw członkowskich, członków komitetu, o którym mowa w art. 42 i ekspertów z tych państw trzecich, które używają tachografów zgodnie z Umową AETR.

2.   Państwa członkowskie powinny oddelegować do uczestnictwa w forum do spraw tachografów ekspertów uczestniczących w pracach komitetu, o którym mowa w art. 42.

3.   Forum do spraw tachografów jest otwarte na uczestnictwo ekspertów z zainteresowanych państw trzecich, które są stronami Umowy AETR.

4.   Zainteresowane strony, przedstawiciele producentów pojazdów, producenci tachografów, partnerzy społeczni i Europejski Inspektor Ochrony Danych są zapraszani do udziału w forum do spraw tachografów.

5.   Forum do spraw tachografów przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

6.   Posiedzenia forum do spraw tachografów zwołuje się co najmniej raz na rok.

Artykuł 44

Powiadomienie o środkach krajowych

Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, które przyjmują w dziedzinie objętej niniejszym rozporządzeniem, nie później niż 30 dni od daty przyjęcia tych przepisów, a po raz pierwszy do dnia ... (21).

Artykuł 45

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006

W rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 3 po lit. a) dodaje się literę w brzmieniu:






  „aa) | pojazdami lub zespołami pojazdów o maksymalnej dopuszczalnej masie nieprzekraczającej 7,5 tony używanymi do przewozu materiałów, sprzętu lub urządzeń do użytku kierowcy w trakcie pracy, które to pojazdy są używane wyłącznie w promieniu 100 km od bazy przedsiębiorstwa oraz pod warunkiem że prowadzenie takich pojazdów nie stanowi głównego zajęcia kierowcy.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 3 po lit. a) dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

pojazdami lub zespołami pojazdów o maksymalnej dopuszczalnej masie nieprzekraczającej 7,5 tony używanymi do przewozu materiałów, sprzętu lub urządzeń do użytku kierowcy w trakcie pracy, które to pojazdy są używane wyłącznie w promieniu 100 km od bazy przedsiębiorstwa oraz pod warunkiem że prowadzenie takich pojazdów nie stanowi głównego zajęcia kierowcy.”;

| 2) | w art. 13 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w lit. d), f) i p) wyrazy „50 km” zastępuje się wyrazami „100 km”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 13 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w lit. d), f) i p) wyrazy „50 km” zastępuje się wyrazami „100 km”;

| b) | lit. d) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:






  „d) | pojazdami lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony, używanymi przez operatorów świadczących usługi powszechne określone w art. 2 ust. 13 dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (22) do dostarczania przesyłek w ramach usług powszechnych. |
| --- | --- | --- |

b)

lit. d) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„d)

pojazdami lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony, używanymi przez operatorów świadczących usługi powszechne określone w art. 2 ust. 13 dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (22) do dostarczania przesyłek w ramach usług powszechnych.

(22)  Dz. L 15 z 21.1.1998, s. 14.”"

Artykuł 46

Przepisy przejściowe

W zakresie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu, które nie zostały przyjęte i nie mogą być stosowane od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, nadal obowiązują przejściowo – do daty wejścia w życie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu – przepisy rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, w tym przepisy załącznika IB do tego rozporządzenia.

Artykuł 47

Uchylenie

Niniejszym uchyla się rozporządzenie (EWG) nr 3821/85. Odesłania do uchylonego rozporządzenia uznaje się za odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 48

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie nastpnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Z zastrzeżeniem środków przejściowych, o których mowa w art. 46, niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia ... (23), z wyjątkiem art. 24, 34 i 45, które mają zastosowanie od dnia ... (24).

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz. C 43 z 15.2.2012, s. 79.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lipca 2012 r. (Dz.U. C 349 E z 29.11.2013, s. 106) i stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 15 listopada 2013 r. Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ... (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8).

3

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 1).

4

(5)  Zb.Orz. 1994, I-2497.

5

(6)  Dyrektywa 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i (EWG) nr 3821/85 dotyczących przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym oraz uchylająca dyrektywę Rady 88/599/EWG (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 35).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).

7

(8)  Zalecenie Komisji 2010/19/UE z dnia 13 stycznia 2010 r. w sprawie bezpiecznej elektronicznej wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na potrzeby kontroli niepowtarzalności wydawanych przez nie kart kierowcy (Dz.U. L 9 z 14.1.2010, s. 10).

8

(9)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

9

(10)  Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (Dz. L 201 z 31.7.2002, s. 37–47.

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

11

(12)  Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

12

(13)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

13

(14)  Dz. C 37 z 10.2.2012, s. 6.

14

(15)  Dyrektywa 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego (Dz.U. L 80 z 23.3.2002, s. 35).

15

(16)  Dyrektywa Rady 92/6/EWG z dnia 10 lutego 1992 r. w sprawie montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych we Wspólnocie (Dz.U. L 57 z 2.3.1992, s. 27).

16

(17)  Rok po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

17

(18)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 72).

18

(19)  30 miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

19

(20)  Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

20

(21)  12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

21

(23)  Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

23

(24)  Rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

24

---

ZAŁĄCZNIK I

WYMOGI DOTYCZĄCE BUDOWY, BADAŃ, INSTALACJI I SPRAWDZANIA TACHOGRAFÓW ANALOGOWYCH

I.   DEFINICJE

W niniejszym załączniku:

| a) | „urządzenie rejestrujące” lub „tachograf analogowy” oznacza:
  urządzenie przeznaczone do instalowania w pojazdach w celu wskazywania i automatycznego lub półautomatycznego rejestrowania szczegółowych danych dotyczących ruchu takich pojazdów oraz szczegółowych danych dotyczących określonych okresów aktywności ich kierowców; |
| --- | --- |

a)

„urządzenie rejestrujące” lub „tachograf analogowy” oznacza:

urządzenie przeznaczone do instalowania w pojazdach w celu wskazywania i automatycznego lub półautomatycznego rejestrowania szczegółowych danych dotyczących ruchu takich pojazdów oraz szczegółowych danych dotyczących określonych okresów aktywności ich kierowców;

| b) | „stała urządzenia rejestrującego” oznacza:
  wielkość liczbową określającą liczbę sygnałów wejściowych niezbędną do wskazania i zarejestrowania przejechanej odległości jednego kilometra; stała ta musi być wyrażona w obrotach na kilometr (k = ... obr/km) albo w impulsach na kilometr (k = ... imp/km); |
| --- | --- |

b)

„stała urządzenia rejestrującego” oznacza:

wielkość liczbową określającą liczbę sygnałów wejściowych niezbędną do wskazania i zarejestrowania przejechanej odległości jednego kilometra; stała ta musi być wyrażona w obrotach na kilometr (k = ... obr/km) albo w impulsach na kilometr (k = ... imp/km);

| c) | „współczynnik charakterystyczny pojazdu” oznacza:
  wielkość liczbową określającą liczbę sygnałów dostarczanych przez element pojazdu podłączony do urządzenia rejestrującego (wał główny skrzyni biegów lub oś) w czasie, gdy pojazd przebywa drogę o długości jednego kilometra mierzoną w warunkach odniesienia (patrz: niniejszy załącznik część VI pkt 4). Współczynnik charakterystyczny pojazdu wyrażony jest w obrotach na kilometr (w = ... obr/km) albo w impulsach na kilometr (w = ... imp/km); |
| --- | --- |

c)

„współczynnik charakterystyczny pojazdu” oznacza:

wielkość liczbową określającą liczbę sygnałów dostarczanych przez element pojazdu podłączony do urządzenia rejestrującego (wał główny skrzyni biegów lub oś) w czasie, gdy pojazd przebywa drogę o długości jednego kilometra mierzoną w warunkach odniesienia (patrz: niniejszy załącznik część VI pkt 4). Współczynnik charakterystyczny pojazdu wyrażony jest w obrotach na kilometr (w = ... obr/km) albo w impulsach na kilometr (w = ... imp/km);

| d) | „obwód toczny opon kół pojazdu” oznacza:
  wartość średnią długości drogi przebytej przez koła (napędowe) poruszającego się pojazdu podczas jednego pełnego obrotu. Pomiar tych długości drogi musi odbywać się w normalnych warunkach odniesienia (patrz: niniejszy załącznik część VI pkt 4) i wyrażony w postaci: 1 = ... mm. |
| --- | --- |

d)

„obwód toczny opon kół pojazdu” oznacza:

wartość średnią długości drogi przebytej przez koła (napędowe) poruszającego się pojazdu podczas jednego pełnego obrotu. Pomiar tych długości drogi musi odbywać się w normalnych warunkach odniesienia (patrz: niniejszy załącznik część VI pkt 4) i wyrażony w postaci: 1 = ... mm.

II.   CHARAKTERYSTYKA OGÓLNA I FUNKCJE URZĄDZENIA REJESTRUJĄCEGO

Urządzenie musi być w stanie zapisywać następujące wielkości:

| 1. | długość przebytej przez pojazd drogi; |
| --- | --- |

1.

długość przebytej przez pojazd drogi;

| 2. | prędkość pojazdu; |
| --- | --- |

2.

prędkość pojazdu;

| 3. | czas prowadzenia pojazdu; |
| --- | --- |

3.

czas prowadzenia pojazdu;

| 4. | inne okresy pracy lub gotowości kierowcy; |
| --- | --- |

4.

inne okresy pracy lub gotowości kierowcy;

| 5. | przerwy w pracy i okresy dziennego odpoczynku; |
| --- | --- |

5.

przerwy w pracy i okresy dziennego odpoczynku;

| 6. | otwarcie obudowy zawierającej wykresówkę; |
| --- | --- |

6.

otwarcie obudowy zawierającej wykresówkę;

| 7. | w elektronicznym urządzeniu rejestrującym, które jest sterowane sygnałami elektrycznymi przesyłanymi z czujnika pomiaru odległości i prędkości, każde przekraczające 100 milisekund przerwanie zasilania urządzenia rejestrującego (z wyjątkiem oświetlenia) lub przerwanie zasilania czujnika prędkości i odległości lub przerwanie sygnału czujnika pomiaru prędkości i odległości. |
| --- | --- |

7.

w elektronicznym urządzeniu rejestrującym, które jest sterowane sygnałami elektrycznymi przesyłanymi z czujnika pomiaru odległości i prędkości, każde przekraczające 100 milisekund przerwanie zasilania urządzenia rejestrującego (z wyjątkiem oświetlenia) lub przerwanie zasilania czujnika prędkości i odległości lub przerwanie sygnału czujnika pomiaru prędkości i odległości.

Jeżeli pojazd prowadzony jest przez dwóch kierowców, wówczas urządzenie musi być w stanie rejestrować jednocześnie, a przy tym wyraźnie i na dwóch oddzielnych wykresówkach, dane dotyczące okresów wymienionych w pkt 3, 4 i 5 akapitu pierwszego.

III.   WYMAGANIA DOTYCZĄCE KONSTRUKCJI URZĄDZENIA REJESTRUJĄCEGO

a)   Wymagania ogólne:

1.   W skład urządzenia rejestrującego wchodzą:

| 1.1. | Przyrządy wskazujące:






  — | długość przebytej drogi (drogomierz), |
| --- | --- | --- |

1.1.

Przyrządy wskazujące:

—

długość przebytej drogi (drogomierz),

| — | prędkość (prędkościomierz), |
| --- | --- |

—

prędkość (prędkościomierz),

| — | czas (zegar). |
| --- | --- |

—

czas (zegar).

| 1.2. | Przyrządy rejestrujące, w tym:






  — | rejestrator długości przebytej drogi, |
| --- | --- | --- |

1.2.

Przyrządy rejestrujące, w tym:

—

rejestrator długości przebytej drogi,

| — | rejestrator prędkości, |
| --- | --- |

—

rejestrator prędkości,

| — | jeden lub więcej rejestratorów czasu, spełniających wymagania określone w lit. c) pkt 4. |
| --- | --- |

—

jeden lub więcej rejestratorów czasu, spełniających wymagania określone w lit. c) pkt 4.

| 1.3. | Urządzenia zaznaczające na wykresówce, indywidualnie:






  — | każde otwarcie obudowy zawierającej wykresówkę, |
| --- | --- | --- |

1.3.

Urządzenia zaznaczające na wykresówce, indywidualnie:

—

każde otwarcie obudowy zawierającej wykresówkę,

| — | dla elektronicznych urządzeń rejestrujących, zdefiniowanych w części II akapit pierwszy pkt 7, każde przekraczające 100 milisekund przerwanie zasilania urządzenia rejestrującego (z wyjątkiem oświetlenia), nie później niż przy ponownym załączeniu zasilania, |
| --- | --- |

—

dla elektronicznych urządzeń rejestrujących, zdefiniowanych w części II akapit pierwszy pkt 7, każde przekraczające 100 milisekund przerwanie zasilania urządzenia rejestrującego (z wyjątkiem oświetlenia), nie później niż przy ponownym załączeniu zasilania,

| — | dla elektronicznych urządzeń rejestrujących, zdefiniowanych w części II akapit pierwszy pkt 7, każde przekraczające 100 milisekund przerwanie zasilania czujnika prędkości i odległości lub przerwanie sygnału czujnika prędkości i odległości. |
| --- | --- |

—

dla elektronicznych urządzeń rejestrujących, zdefiniowanych w części II akapit pierwszy pkt 7, każde przekraczające 100 milisekund przerwanie zasilania czujnika prędkości i odległości lub przerwanie sygnału czujnika prędkości i odległości.

2.   Dodanie do urządzeń jakichkolwiek urządzeń dodatkowych niewymienionych w pkt 1 nie może zakłócać prawidłowego działania urządzeń obowiązkowych ani ich wskazań.

Urządzenie jest zgłaszane do homologacji typu wraz z ewentualnymi urządzeniami dodatkowymi.

3.   Materiały

| 3.1. | Wszystkie części składowe urządzenia rejestrującego muszą być wykonane z materiałów o dostatecznej trwałości i wytrzymałości mechanicznej oraz o stabilnych właściwościach elektrycznych i magnetycznych. |
| --- | --- |

3.1.

Wszystkie części składowe urządzenia rejestrującego muszą być wykonane z materiałów o dostatecznej trwałości i wytrzymałości mechanicznej oraz o stabilnych właściwościach elektrycznych i magnetycznych.

| 3.2. | Jakiekolwiek zmiany części składowych urządzenia lub materiałów użytych do jego produkcji są, przed wprowadzeniem do produkcji, przedstawiane do zatwierdzenia przez organy, które homologowały typ urządzenia. |
| --- | --- |

3.2.

Jakiekolwiek zmiany części składowych urządzenia lub materiałów użytych do jego produkcji są, przed wprowadzeniem do produkcji, przedstawiane do zatwierdzenia przez organy, które homologowały typ urządzenia.

4.   Pomiar przebytej drogi

Długość przebytej drogi może być mierzona i rejestrowana w taki sposób, by albo:

| — | obejmować ruch pojazdu do przodu lub do tyłu, albo |
| --- | --- |

—

obejmować ruch pojazdu do przodu lub do tyłu, albo

| — | obejmować ruch pojazdu tylko do przodu. |
| --- | --- |

—

obejmować ruch pojazdu tylko do przodu.

Żaden zapis ruchu do tyłu nie może w żadnym wypadku wpływać na czytelność i dokładność pozostałych zapisów.

5.   Pomiar prędkości

| 5.1. | Zakres pomiarowy prędkości jest określony w świadectwie homologacji typu. |
| --- | --- |

5.1.

Zakres pomiarowy prędkości jest określony w świadectwie homologacji typu.

| 5.2. | Częstotliwość drgań własnych i tłumienie drgań urządzenia mierzącego muszą być takie, aby przyrządy wskazujące i rejestrujące były zdolne, w zakresie pomiarowym, do nadążania za zmianami przyśpieszenia do wartości 2 m/s2, nie przekraczając dopuszczalnych błędów. |
| --- | --- |

5.2.

Częstotliwość drgań własnych i tłumienie drgań urządzenia mierzącego muszą być takie, aby przyrządy wskazujące i rejestrujące były zdolne, w zakresie pomiarowym, do nadążania za zmianami przyśpieszenia do wartości 2 m/s2, nie przekraczając dopuszczalnych błędów.

6.   Pomiar czasu (zegar)

| 6.1. | Mechanizm służący do nastawiania zegara musi się znajdować wewnątrz obudowy zawierającej wykresówkę; każde otwarcie tej obudowy musi być automatycznie rejestrowane na wykresówce. |
| --- | --- |

6.1.

Mechanizm służący do nastawiania zegara musi się znajdować wewnątrz obudowy zawierającej wykresówkę; każde otwarcie tej obudowy musi być automatycznie rejestrowane na wykresówce.

| 6.2. | Jeżeli mechanizm napędzający wykresówkę jest sterowany zegarem, to czas poprawnej pracy zegara, po jego całkowitym nakręceniu, musi być dłuższy o przynajmniej 10 % od najdłuższego okresu, który może być zarejestrowany na wykresówce. |
| --- | --- |

6.2.

Jeżeli mechanizm napędzający wykresówkę jest sterowany zegarem, to czas poprawnej pracy zegara, po jego całkowitym nakręceniu, musi być dłuższy o przynajmniej 10 % od najdłuższego okresu, który może być zarejestrowany na wykresówce.

7.   Oświetlenie i zabezpieczenie

| 7.1 | Przyrządy wskazujące urządzenia są wyposażone we właściwe i niepowodujące oślepienia oświetlenie. |
| --- | --- |

7.1

Przyrządy wskazujące urządzenia są wyposażone we właściwe i niepowodujące oślepienia oświetlenie.

| 7.2. | W normalnych warunkach użytkowania wszystkie wewnętrzne części urządzenia muszą być zabezpieczone przed wilgocią i kurzem. Ponadto, aby zapobiec ewentualnym ingerencjom, muszą być one zabezpieczone za pomocą obudów, które można zaplombować. |
| --- | --- |

7.2.

W normalnych warunkach użytkowania wszystkie wewnętrzne części urządzenia muszą być zabezpieczone przed wilgocią i kurzem. Ponadto, aby zapobiec ewentualnym ingerencjom, muszą być one zabezpieczone za pomocą obudów, które można zaplombować.

b)   Przyrządy wskazujące

1.   Licznik długości drogi (drogomierz)

| 1.1. | Wartość działki elementarnej licznika długości drogi musi wynosić 0,1 kilometra. Cyfry wskazujące hektometry powinny być łatwo odróżnialne od cyfr wskazujących pełne kilometry. |
| --- | --- |

1.1.

Wartość działki elementarnej licznika długości drogi musi wynosić 0,1 kilometra. Cyfry wskazujące hektometry powinny być łatwo odróżnialne od cyfr wskazujących pełne kilometry.

| 1.2. | Cyfry licznika długości drogi muszą być łatwe do odczytania, a ich widoczna wysokość wynosić co najmniej 4 mm. |
| --- | --- |

1.2.

Cyfry licznika długości drogi muszą być łatwe do odczytania, a ich widoczna wysokość wynosić co najmniej 4 mm.

| 1.3. | Zakres pomiarowy licznika wynosi co najmniej 99 999,9 kilometra. |
| --- | --- |

1.3.

Zakres pomiarowy licznika wynosi co najmniej 99 999,9 kilometra.

2.   Prędkościomierz

| 2.1. | W zakresie pomiarowym podziałka musi mieć równomiernie naniesione wskazy prędkości co 1, 2, 5 lub 10 kilometrów na godzinę. Wartość działki elementarnej prędkości (odległość między dwoma sąsiednimi wskazami podziałki) nie może być większa niż 10 % górnej granicy zakresu pomiarowego. |
| --- | --- |

2.1.

W zakresie pomiarowym podziałka musi mieć równomiernie naniesione wskazy prędkości co 1, 2, 5 lub 10 kilometrów na godzinę. Wartość działki elementarnej prędkości (odległość między dwoma sąsiednimi wskazami podziałki) nie może być większa niż 10 % górnej granicy zakresu pomiarowego.

| 2.2. | Zakres wskazań poza zakresem pomiarowym nie musi mieć oznaczeń liczbowych prędkości. |
| --- | --- |

2.2.

Zakres wskazań poza zakresem pomiarowym nie musi mieć oznaczeń liczbowych prędkości.

| 2.3. | Odległość między dwoma wskazami podziałki odpowiadająca różnicy prędkości wynoszącej dziesięć kilometrów na godzinę nie może być mniejsza niż dziesięć milimetrów. |
| --- | --- |

2.3.

Odległość między dwoma wskazami podziałki odpowiadająca różnicy prędkości wynoszącej dziesięć kilometrów na godzinę nie może być mniejsza niż dziesięć milimetrów.

| 2.4. | Jeżeli prędkość jest wskazywana za pomocą wskazówki, to odległość między wskazówką a podzielnią nie może być większa niż trzy milimetry. |
| --- | --- |

2.4.

Jeżeli prędkość jest wskazywana za pomocą wskazówki, to odległość między wskazówką a podzielnią nie może być większa niż trzy milimetry.

3.   Zegar

Przyrząd wskazujący czas musi być widoczny z zewnątrz urządzenia, a jego wskazania muszą być łatwo czytelne, zrozumiałe i jednoznaczne.

c)   Przyrządy rejestrujące

1.   Wymagania ogólne

| 1.1. | Wszystkie przyrządy, bez względu na rodzaj stosowanych w nich wykresówek (taśmy lub tarcze), muszą być opatrzone oznaczeniem umożliwiającym prawidłowe włożenie wykresówek, tak aby czas wskazywany przez zegar odpowiadał oznaczeniu czasu na wykresówce. |
| --- | --- |

1.1.

Wszystkie przyrządy, bez względu na rodzaj stosowanych w nich wykresówek (taśmy lub tarcze), muszą być opatrzone oznaczeniem umożliwiającym prawidłowe włożenie wykresówek, tak aby czas wskazywany przez zegar odpowiadał oznaczeniu czasu na wykresówce.

| 1.2. | Mechanizm napędzający wykresówkę musi zapewniać jej przesuw bez powstawania luzów i umożliwiać łatwe jej wkładanie i wyjmowanie. |
| --- | --- |

1.2.

Mechanizm napędzający wykresówkę musi zapewniać jej przesuw bez powstawania luzów i umożliwiać łatwe jej wkładanie i wyjmowanie.

| 1.3. | W przypadku wykresówek w postaci tarcz mechanizm napędzający powinien być sterowany przez mechanizm zegarowy. W tym przypadku ruch obrotowy wykresówki musi być ciągły i równomierny, przy czym minimalna prędkość przesuwu, mierzona na wewnętrznym okręgu pola przeznaczonego do rejestracji prędkości, musi wynosić siedem milimetrów na godzinę.
  W urządzeniach z wykresówką w postaci taśmy, w których mechanizm przesuwający taśmę do przodu jest sterowany mechanizmem zegarowym, prędkość prostoliniowego ruchu do przodu musi wynosić co najmniej dziesięć milimetrów na godzinę. |
| --- | --- |

1.3.

W przypadku wykresówek w postaci tarcz mechanizm napędzający powinien być sterowany przez mechanizm zegarowy. W tym przypadku ruch obrotowy wykresówki musi być ciągły i równomierny, przy czym minimalna prędkość przesuwu, mierzona na wewnętrznym okręgu pola przeznaczonego do rejestracji prędkości, musi wynosić siedem milimetrów na godzinę.

W urządzeniach z wykresówką w postaci taśmy, w których mechanizm przesuwający taśmę do przodu jest sterowany mechanizmem zegarowym, prędkość prostoliniowego ruchu do przodu musi wynosić co najmniej dziesięć milimetrów na godzinę.

| 1.4. | Zapis przebytej długości drogi, prędkości pojazdu oraz każdego otwarcia obudowy zawierającej wykresówkę lub wykresówki musi być automatyczny. |
| --- | --- |

1.4.

Zapis przebytej długości drogi, prędkości pojazdu oraz każdego otwarcia obudowy zawierającej wykresówkę lub wykresówki musi być automatyczny.

2.   Zapis długości przebytej drogi

| 2.1. | Każdy kilometr przebytej drogi musi być w zapisie przedstawiony przez zmianę o długości wynoszącej co najmniej jeden milimetr na odpowiedniej współrzędnej. |
| --- | --- |

2.1.

Każdy kilometr przebytej drogi musi być w zapisie przedstawiony przez zmianę o długości wynoszącej co najmniej jeden milimetr na odpowiedniej współrzędnej.

| 2.2. | Nawet przy prędkościach zbliżonych do górnej granicy zakresu pomiarowego zapis długości drogi musi być wyraźnie czytelny. |
| --- | --- |

2.2.

Nawet przy prędkościach zbliżonych do górnej granicy zakresu pomiarowego zapis długości drogi musi być wyraźnie czytelny.

3.   Rejestracja prędkości

| 3.1. | Niezależnie od rodzaju wykresówki pisak rejestrujący prędkość musi normalnie przesuwać się po linii prostej i pod kątem prostym w stosunku do kierunku przesuwu wykresówki.
  Ruch pisaka może jednak być krzywoliniowy, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  — | linia drogi pisaka jest prostopadła do średniego obwodu (w przypadku wykresówek w formie tarcz) lub do osi (w przypadku wykresówek w formie taśmy) pola rejestracji prędkości, |
| --- | --- | --- |

3.1.

Niezależnie od rodzaju wykresówki pisak rejestrujący prędkość musi normalnie przesuwać się po linii prostej i pod kątem prostym w stosunku do kierunku przesuwu wykresówki.

Ruch pisaka może jednak być krzywoliniowy, jeżeli spełnione są następujące warunki:

—

linia drogi pisaka jest prostopadła do średniego obwodu (w przypadku wykresówek w formie tarcz) lub do osi (w przypadku wykresówek w formie taśmy) pola rejestracji prędkości,

| — | stosunek promienia krzywizny drogi pisaka do szerokości pola rejestracji prędkości jest nie mniejszy niż 2,4: 1, bez względu na rodzaj wykresówki, |
| --- | --- |

—

stosunek promienia krzywizny drogi pisaka do szerokości pola rejestracji prędkości jest nie mniejszy niż 2,4: 1, bez względu na rodzaj wykresówki,

| — | wskazy podziałki czasu przecinają pole rejestracji wzdłuż krzywej o takim samym promieniu jak droga przebywana przez pisak. Odległości między sąsiednimi oznaczeniami podziałki czasu odpowiadają okresowi nie większemu niż jedna godzina. |
| --- | --- |

—

wskazy podziałki czasu przecinają pole rejestracji wzdłuż krzywej o takim samym promieniu jak droga przebywana przez pisak. Odległości między sąsiednimi oznaczeniami podziałki czasu odpowiadają okresowi nie większemu niż jedna godzina.

| 3.2. | Każda zmiana prędkości o dziesięć kilometrów na godzinę musi być zarejestrowana przez zmianę o co najmniej 1,5 milimetra na odpowiedniej współrzędnej. |
| --- | --- |

3.2.

Każda zmiana prędkości o dziesięć kilometrów na godzinę musi być zarejestrowana przez zmianę o co najmniej 1,5 milimetra na odpowiedniej współrzędnej.

4.   Rejestracja czasu

| 4.1. | Przyrząd rejestrujący jest tak skonstruowany, aby okres prowadzenia pojazdu był zawsze rejestrowany automatycznie i aby możliwa była – w razie potrzeby za pomocą przełącznika – automatyczna i oddzielna rejestracja pozostałych okresów aktywności wymienionych w art. 34 ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) i (iv) niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

4.1.

Przyrząd rejestrujący jest tak skonstruowany, aby okres prowadzenia pojazdu był zawsze rejestrowany automatycznie i aby możliwa była – w razie potrzeby za pomocą przełącznika – automatyczna i oddzielna rejestracja pozostałych okresów aktywności wymienionych w art. 34 ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) i (iv) niniejszego rozporządzenia.

| 4.2. | Wyraźne rozróżnienie różnych okresów aktywności musi być możliwe na podstawie cech wykreślonych linii, ich wzajemnego położenia i, o ile zachodzi potrzeba, również symboli określonych w art. 34 niniejszego rozporządzenia.
  Zapisy różnych okresów aktywności powinny różnić się między sobą różną grubością wykreślonych dla nich linii lub w inny sposób, który jest co najmniej tak samo skuteczny z punktu widzenia czytelności i łatwości interpretowania zapisu. |
| --- | --- |

4.2.

Wyraźne rozróżnienie różnych okresów aktywności musi być możliwe na podstawie cech wykreślonych linii, ich wzajemnego położenia i, o ile zachodzi potrzeba, również symboli określonych w art. 34 niniejszego rozporządzenia.

Zapisy różnych okresów aktywności powinny różnić się między sobą różną grubością wykreślonych dla nich linii lub w inny sposób, który jest co najmniej tak samo skuteczny z punktu widzenia czytelności i łatwości interpretowania zapisu.

| 4.3. | Jeżeli pojazd obsługuje załoga składająca się z więcej niż jednego kierowcy, wówczas zapisy przewidziane w pkt 4.1 są wykonywane na oddzielnych wykresówkach, tzn. każdy kierowca ma swoją własną wykresówkę. W takim przypadku przesuw oddzielnych wykresówek jest realizowany albo przez pojedynczy mechanizm albo przez oddzielne, zsynchronizowane mechanizmy. |
| --- | --- |

4.3.

Jeżeli pojazd obsługuje załoga składająca się z więcej niż jednego kierowcy, wówczas zapisy przewidziane w pkt 4.1 są wykonywane na oddzielnych wykresówkach, tzn. każdy kierowca ma swoją własną wykresówkę. W takim przypadku przesuw oddzielnych wykresówek jest realizowany albo przez pojedynczy mechanizm albo przez oddzielne, zsynchronizowane mechanizmy.

d)   Urządzenie zamykające

| 1. | Obudowa zawierająca wykresówkę lub wykresówki oraz mechanizm do nastawiania zegara jest wyposażona w zamek. |
| --- | --- |

1.

Obudowa zawierająca wykresówkę lub wykresówki oraz mechanizm do nastawiania zegara jest wyposażona w zamek.

| 2. | Każde otwarcie obudowy zawierającej wykresówkę lub wykresówki oraz mechanizm do nastawiania zegara jest automatycznie rejestrowane na wykresówce lub wykresówkach. |
| --- | --- |

2.

Każde otwarcie obudowy zawierającej wykresówkę lub wykresówki oraz mechanizm do nastawiania zegara jest automatycznie rejestrowane na wykresówce lub wykresówkach.

e)   Oznaczenia

| 1. | Na płycie czołowej przyrządu muszą być umieszczone następujące oznaczenia:






  — | w pobliżu cyfr licznika długości przebytej drogi jednostka długości oznaczona skrótem „km”, |
| --- | --- | --- |

1.

Na płycie czołowej przyrządu muszą być umieszczone następujące oznaczenia:

—

w pobliżu cyfr licznika długości przebytej drogi jednostka długości oznaczona skrótem „km”,

| — | w pobliżu podziałki prędkości oznaczenie „km/h”, |
| --- | --- |

—

w pobliżu podziałki prędkości oznaczenie „km/h”,

| — | zakres pomiarowy prędkościomierza w postaci „Vmin ... km/h, Vmax ... km/h”. Oznaczenie to nie jest wymagane, jeżeli znajduje się na tabliczce znamionowej przyrządu. |
| --- | --- |

—

zakres pomiarowy prędkościomierza w postaci „Vmin ... km/h, Vmax ... km/h”. Oznaczenie to nie jest wymagane, jeżeli znajduje się na tabliczce znamionowej przyrządu.

Wymagania te nie dotyczą urządzeń rejestrujących zatwierdzonych przed 10 sierpnia 1970 r.

| 2. | Tabliczka znamionowa jest wbudowana w przyrząd i zawiera następujące oznaczenia, które muszą być widoczne po zainstalowaniu przyrządu:






  — | nazwa i adres producenta urządzenia, |
| --- | --- | --- |

2.

Tabliczka znamionowa jest wbudowana w przyrząd i zawiera następujące oznaczenia, które muszą być widoczne po zainstalowaniu przyrządu:

—

nazwa i adres producenta urządzenia,

| — | numer seryjny i rok produkcji, |
| --- | --- |

—

numer seryjny i rok produkcji,

| — | znak homologacji typu, |
| --- | --- |

—

znak homologacji typu,

| — | stała przyrządu w postaci „k =... obr/km” lub „k =... imp/km”; |
| --- | --- |

—

stała przyrządu w postaci „k =... obr/km” lub „k =... imp/km”;

| — | ewentualnie: zakres pomiarowy prędkości w formie podanej w pkt 1, |
| --- | --- |

—

ewentualnie: zakres pomiarowy prędkości w formie podanej w pkt 1,

| — | w przypadku gdy urządzenie rejestrujące jest wrażliwe na kąt pochylenia w takim stopniu, że na skutek zmiany pochylenia jego wskazania mogą przekroczyć błędy dopuszczalne, wówczas dopuszczalny kąt pochylenia podany jest w sposób następujący:



  gdzie α oznacza kąt między poziomem a płaszczyzną płyty czołowej urządzenia (ustawionego w prawidłowym położeniu), przy którym urządzenie jest kalibrowane, natomiast β i γ oznaczają odpowiednio maksymalne dopuszczalne odchylenia do góry i do dołu od kąta kalibracji α. |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy urządzenie rejestrujące jest wrażliwe na kąt pochylenia w takim stopniu, że na skutek zmiany pochylenia jego wskazania mogą przekroczyć błędy dopuszczalne, wówczas dopuszczalny kąt pochylenia podany jest w sposób następujący:

Image

gdzie α oznacza kąt między poziomem a płaszczyzną płyty czołowej urządzenia (ustawionego w prawidłowym położeniu), przy którym urządzenie jest kalibrowane, natomiast β i γ oznaczają odpowiednio maksymalne dopuszczalne odchylenia do góry i do dołu od kąta kalibracji α.

f)   Błędy graniczne dopuszczalne (przyrządów wskazujących i rejestrujących)

| 1. | Na stanowisku pomiarowym przed zainstalowaniem:






  a) | długość przebytej drogi:
  1 % więcej lub mniej od rzeczywistej długości drogi, przy czym długość ta wynosi co najmniej jeden kilometr; |
| --- | --- | --- |

1.

Na stanowisku pomiarowym przed zainstalowaniem:

a)

długość przebytej drogi:

1 % więcej lub mniej od rzeczywistej długości drogi, przy czym długość ta wynosi co najmniej jeden kilometr;

| b) | prędkość:
  3 km/h więcej lub mniej od rzeczywistej prędkości; |
| --- | --- |

b)

prędkość:

3 km/h więcej lub mniej od rzeczywistej prędkości;

| c) | czas:
  ± dwie minuty na dobę, a maksymalnie 10 minut na siedem dni, w przypadkach gdy okres ciągłej pracy zegara po nakręceniu nie jest krótszy od tego okresu. |
| --- | --- |

c)

czas:

± dwie minuty na dobę, a maksymalnie 10 minut na siedem dni, w przypadkach gdy okres ciągłej pracy zegara po nakręceniu nie jest krótszy od tego okresu.

| 2. | Przy instalacji:






  a) | długość przebytej drogi:
  2 % więcej lub mniej od rzeczywistej długości drogi, przy czym długość ta wynosi co najmniej jeden kilometr; |
| --- | --- | --- |

2.

Przy instalacji:

a)

długość przebytej drogi:

2 % więcej lub mniej od rzeczywistej długości drogi, przy czym długość ta wynosi co najmniej jeden kilometr;

| b) | prędkość:
  4 km/h więcej lub mniej od rzeczywistej prędkości; |
| --- | --- |

b)

prędkość:

4 km/h więcej lub mniej od rzeczywistej prędkości;

| c) | czas:
  ± dwie minuty na dobę, lub
  ± 10 minut na siedem dni. |
| --- | --- |

c)

czas:

± dwie minuty na dobę, lub

± 10 minut na siedem dni.

| 3. | W użytkowaniu:






  a) | długość przebytej drogi:
  4 % więcej lub mniej od rzeczywistej długości drogi, przy czym długość ta wynosi co najmniej jeden kilometr; |
| --- | --- | --- |

3.

W użytkowaniu:

a)

długość przebytej drogi:

4 % więcej lub mniej od rzeczywistej długości drogi, przy czym długość ta wynosi co najmniej jeden kilometr;

| b) | prędkość:
  6 km/h więcej lub mniej od rzeczywistej prędkości; |
| --- | --- |

b)

prędkość:

6 km/h więcej lub mniej od rzeczywistej prędkości;

| c) | czas:
  ± dwie minuty na dobę, lub
  ± 10 minut na siedem dni. |
| --- | --- |

c)

czas:

± dwie minuty na dobę, lub

± 10 minut na siedem dni.

| 4. | Błędy graniczne dopuszczalne podane w pkt 1–3 obowiązują dla temperatur w zakresie pomiędzy 0 °C a 40 °C, przy czym temperatura musi być mierzona w pobliżu urządzenia. |
| --- | --- |

4.

Błędy graniczne dopuszczalne podane w pkt 1–3 obowiązują dla temperatur w zakresie pomiędzy 0 °C a 40 °C, przy czym temperatura musi być mierzona w pobliżu urządzenia.

| 5. | Błędy graniczne dopuszczalne, podane w pkt 2 i 3, są wyznaczane w warunkach określonych w części VI. |
| --- | --- |

5.

Błędy graniczne dopuszczalne, podane w pkt 2 i 3, są wyznaczane w warunkach określonych w części VI.

IV.   WYKRESÓWKI

a)   Wymagania ogólne

| 1. | Wykresówki muszą być tak wykonane, aby nie przeszkadzały w normalnym działaniu przyrządu kontrolnego i aby dokonane na nich zapisy nie dawały się zetrzeć, były łatwo czytelne i łatwe do zidentyfikowania.
  Wykresówki muszą zachowywać swoje wymiary i wszelkie dokonane na nich zapisy w normalnych warunkach wilgotności i temperatury powietrza.
  Ponadto musi być możliwe dokonywanie na nich zapisów bez uszkadzania ich i bez wpływu na czytelność zapisu informacji określonych w art. 34 niniejszego rozporządzenia.
  W normalnych warunkach przechowywania zapisy muszą pozostać wyraźnie czytelne przez okres co najmniej roku. |
| --- | --- |

1.

Wykresówki muszą być tak wykonane, aby nie przeszkadzały w normalnym działaniu przyrządu kontrolnego i aby dokonane na nich zapisy nie dawały się zetrzeć, były łatwo czytelne i łatwe do zidentyfikowania.

Wykresówki muszą zachowywać swoje wymiary i wszelkie dokonane na nich zapisy w normalnych warunkach wilgotności i temperatury powietrza.

Ponadto musi być możliwe dokonywanie na nich zapisów bez uszkadzania ich i bez wpływu na czytelność zapisu informacji określonych w art. 34 niniejszego rozporządzenia.

W normalnych warunkach przechowywania zapisy muszą pozostać wyraźnie czytelne przez okres co najmniej roku.

| 2. | Minimalna pojemność zapisu wykresówek, bez względu na ich rodzaj, wynosi 24 godziny.
  Jeżeli kilka tarcz jest łączonych razem w celu zwiększenia pojemności ciągłego zapisu bez ingerencji personelu, wówczas połączenia między poszczególnymi tarczami są wykonane w taki sposób, aby w punkcie przejścia z jednej tarczy na drugą nie powstawały przerwy zapisów ani zapisy nie nakładały się na siebie. |
| --- | --- |

2.

Minimalna pojemność zapisu wykresówek, bez względu na ich rodzaj, wynosi 24 godziny.

Jeżeli kilka tarcz jest łączonych razem w celu zwiększenia pojemności ciągłego zapisu bez ingerencji personelu, wówczas połączenia między poszczególnymi tarczami są wykonane w taki sposób, aby w punkcie przejścia z jednej tarczy na drugą nie powstawały przerwy zapisów ani zapisy nie nakładały się na siebie.

b)   Pola rejestracji i ich podziałki

| 1. | Wykresówki zawierają następujące pola rejestracji:






  — | pole przeznaczone wyłącznie do rejestracji danych o prędkości, |
| --- | --- | --- |

1.

Wykresówki zawierają następujące pola rejestracji:

—

pole przeznaczone wyłącznie do rejestracji danych o prędkości,

| — | pole przeznaczone wyłącznie do rejestracji danych o długości przebytej drogi, |
| --- | --- |

—

pole przeznaczone wyłącznie do rejestracji danych o długości przebytej drogi,

| — | jedno lub więcej pól do rejestracji danych dotyczących czasu kierowania pojazdem, innych okresów pracy i gotowości kierowców, przerw w pracy i okresów odpoczynku kierowców. |
| --- | --- |

—

jedno lub więcej pól do rejestracji danych dotyczących czasu kierowania pojazdem, innych okresów pracy i gotowości kierowców, przerw w pracy i okresów odpoczynku kierowców.

| 2. | Pole do rejestrowania prędkości musi mieć podziałkę prędkości o wartości działki elementarnej 20 kilometrów na godzinę lub mniejszej. Każdy wskaz podziałki prędkości musi być oznaczony odpowiadającą jej prędkością za pomocą cyfr umieszczonych na wprost wskazu. Oznaczenie jednostki prędkości w postaci „km/h” musi być umieszczone przynajmniej w jednym miejscu pola rejestracji prędkości. Ostatni wskaz podziałki prędkości musi odpowiadać górnej granicy zakresu pomiarowego. |
| --- | --- |

2.

Pole do rejestrowania prędkości musi mieć podziałkę prędkości o wartości działki elementarnej 20 kilometrów na godzinę lub mniejszej. Każdy wskaz podziałki prędkości musi być oznaczony odpowiadającą jej prędkością za pomocą cyfr umieszczonych na wprost wskazu. Oznaczenie jednostki prędkości w postaci „km/h” musi być umieszczone przynajmniej w jednym miejscu pola rejestracji prędkości. Ostatni wskaz podziałki prędkości musi odpowiadać górnej granicy zakresu pomiarowego.

| 3. | Pole do rejestrowania długości przebytej drogi musi być wykonane w taki sposób, aby bez trudu można było odczytać liczbę przebytych kilometrów. |
| --- | --- |

3.

Pole do rejestrowania długości przebytej drogi musi być wykonane w taki sposób, aby bez trudu można było odczytać liczbę przebytych kilometrów.

| 4. | Pole lub pola do rejestracji okresów aktywności, o których mowa w pkt 1, muszą być oznaczone w taki sposób, aby różne okresy aktywności były łatwo rozróżnialne. |
| --- | --- |

4.

Pole lub pola do rejestracji okresów aktywności, o których mowa w pkt 1, muszą być oznaczone w taki sposób, aby różne okresy aktywności były łatwo rozróżnialne.

c)   Informacje drukowane na wykresówkach

Na każdej wykresówce są drukowane następujące informacje:

| — | nazwisko i adres producenta lub znak handlowy producenta, |
| --- | --- |

—

nazwisko i adres producenta lub znak handlowy producenta,

| — | znak homologacji typu wzoru wykresówki, |
| --- | --- |

—

znak homologacji typu wzoru wykresówki,

| — | znak homologacji typu lub typów urządzeń rejestrujących, w których wykresówka może być używana, |
| --- | --- |

—

znak homologacji typu lub typów urządzeń rejestrujących, w których wykresówka może być używana,

| — | górna granica zakresu pomiarowego prędkości w kilometrach na godzinę. |
| --- | --- |

—

górna granica zakresu pomiarowego prędkości w kilometrach na godzinę.

Minimalnym wymaganiem dodatkowym jest, aby każda wykresówka miała naniesioną w formie wydruku podziałkę czasu, wyskalowaną w taki sposób, aby można było odczytać wskazanie czasu bezpośrednio w odstępach piętnastominutowych, przy czym każdy przedział pięciominutowy dawał się łatwo określić.

d)   Wolne miejsce na dopiski odręczne

Na wykresówkach pozostawia się wolne miejsce na dopiski odręczne, tak aby kierowcy mogli wpisać co najmniej następujące dane:

| — | nazwisko i imię kierowcy, |
| --- | --- |

—

nazwisko i imię kierowcy,

| — | data i miejsce rozpoczęcia używania tej wykresówki oraz data i miejsce zakończenia jej używania, |
| --- | --- |

—

data i miejsce rozpoczęcia używania tej wykresówki oraz data i miejsce zakończenia jej używania,

| — | numer lub numery rejestracyjne pojazdu lub pojazdów, do których kierowca jest przydzielony w czasie używania tej wykresówki, |
| --- | --- |

—

numer lub numery rejestracyjne pojazdu lub pojazdów, do których kierowca jest przydzielony w czasie używania tej wykresówki,

| — | wskazania licznika przebytej drogi pojazdu lub pojazdów, do których kierowca jest przydzielony podczas używania tej wykresówki, |
| --- | --- |

—

wskazania licznika przebytej drogi pojazdu lub pojazdów, do których kierowca jest przydzielony podczas używania tej wykresówki,

| — | data i czas zmiany pojazdu. |
| --- | --- |

—

data i czas zmiany pojazdu.

V.   INSTALACJA URZĄDZENIA REJESRTUJĄCEGO

1.   Urządzenie rejestrujące jest umieszczane w pojeździe w taki sposób, aby kierowca mógł ze swojego miejsca wyraźnie widzieć prędkościomierz, drogomierz i zegar, a jednocześnie by wszystkie części tych przyrządów, wraz z elementami napędzającymi, były zabezpieczone przed przypadkowym uszkodzeniem.

2.   Musi być możliwe dopasowanie stałej urządzenia rejestrującego do współczynnika charakterystycznego pojazdu za pomocą odpowiedniego urządzenia, znanego pod nazwą adaptera.

Pojazdy posiadające dwa lub więcej współczynników przełożeń tylnej osi są wyposażone w urządzenie przełączające, dzięki któremu różne przełożenia mogą być automatycznie dopasowane do przełożenia, dla którego urządzenie rejestrujące zostało dopasowane do pojazdu.

3.   Po zainstalowaniu i sprawdzeniu urządzenia w pojeździe, obok lub wewnątrz urządzenia rejestrującego, zamocowana musi być tabliczka instalacyjna, w taki sposób, aby była łatwo widoczna. Po każdej kontroli przeprowadzonej przez zatwierdzonego instalatora lub zatwierdzony warsztat, która wykaże konieczność zmiany ustawień instalacyjnych przyrządu, zamocowana musi zostać nowa tabliczka instalacyjna w miejsce starej.

Tabliczka instalacyjna zawiera co najmniej następujące dane:

| — | nazwa, adres lub nazwa handlowa zatwierdzonego instalatora, warsztatu lub producenta pojazdu, |
| --- | --- |

—

nazwa, adres lub nazwa handlowa zatwierdzonego instalatora, warsztatu lub producenta pojazdu,

| — | współczynnik charakterystyczny pojazdu, w postaci „w =... obr/km” lub „w =... imp/km”; |
| --- | --- |

—

współczynnik charakterystyczny pojazdu, w postaci „w =... obr/km” lub „w =... imp/km”;

| — | obwód toczny kół pojazdu w postaci „l =... mm”, |
| --- | --- |

—

obwód toczny kół pojazdu w postaci „l =... mm”,

| — | datę (daty) wyznaczenia współczynnika charakterystycznego pojazdu oraz zmierzenia obwodu tocznego kół. |
| --- | --- |

—

datę (daty) wyznaczenia współczynnika charakterystycznego pojazdu oraz zmierzenia obwodu tocznego kół.

4.   Plombowanie

Następujące części są plombowane:

| a) | tabliczka instalacyjna, chyba że jest przymocowana w taki sposób, że nie można jej usunąć bez uszkodzenia wykonanych na niej oznaczeń; |
| --- | --- |

a)

tabliczka instalacyjna, chyba że jest przymocowana w taki sposób, że nie można jej usunąć bez uszkodzenia wykonanych na niej oznaczeń;

| b) | oba zakończenia połączenia między urządzeniem rejestrującym a pojazdem; |
| --- | --- |

b)

oba zakończenia połączenia między urządzeniem rejestrującym a pojazdem;

| c) | sam adapter oraz punkt jego włączenia w tor połączenia; |
| --- | --- |

c)

sam adapter oraz punkt jego włączenia w tor połączenia;

| d) | mechanizm przełączający w pojazdach o dwóch lub więcej przełożeniach osi; |
| --- | --- |

d)

mechanizm przełączający w pojazdach o dwóch lub więcej przełożeniach osi;

| e) | połączenia łączące adapter i mechanizm przełączający z resztą urządzenia; |
| --- | --- |

e)

połączenia łączące adapter i mechanizm przełączający z resztą urządzenia;

| f) | obudowy wymagane zgodnie z częścią III pkt a) ppkt 7.2. |
| --- | --- |

f)

obudowy wymagane zgodnie z częścią III pkt a) ppkt 7.2.

| g) | jakakolwiek osłona dająca dostęp do środków dostosowujących stałą urządzenia rejestrującego do współczynnika charakterystycznego pojazdu. |
| --- | --- |

g)

jakakolwiek osłona dająca dostęp do środków dostosowujących stałą urządzenia rejestrującego do współczynnika charakterystycznego pojazdu.

W niektórych przypadkach homologacja typu może wymagać dodatkowego plombowania i wówczas homologacja typu musi określać, w których miejscach te plomby mają być nakładane.

Plomby wymienione w lit. b), c) oraz e) akapitu pierwszego mogą być usunięte:

| — | w nagłym wypadku, |
| --- | --- |

—

w nagłym wypadku,

| — | do celów zainstalowania, wyregulowania lub naprawy ogranicznika prędkości lub innego urządzenia przyczyniającego się do bezpieczeństwa ruchu drogowego, |
| --- | --- |

—

do celów zainstalowania, wyregulowania lub naprawy ogranicznika prędkości lub innego urządzenia przyczyniającego się do bezpieczeństwa ruchu drogowego,

z zastrzeżeniem, że urządzenie rejestrujące nadal pracuje niezawodnie i prawidłowo i zostanie powtórnie zaplombowane przez zatwierdzonego instalatora lub zatwierdzony warsztat niezwłocznie po zamontowaniu ogranicznika prędkości lub każdego innego urządzenia przyczyniającego się do bezpieczeństwa ruchu drogowego lub w ciągu siedmiu dni w innych przypadkach; każdy przypadek naruszenia takich plomb wymaga sporządzenia pisemnego oświadczenia podającego powody takiego działania, a oświadczenie to powinno być dostępne dla właściwego organu.

5.   Kable łączące urządzenie rejestrujące z nadajnikiem impulsów muszą być zabezpieczone za pomocą ciągłego, pokrytego osłoną z tworzywa sztucznego, zabezpieczonego przed korozją stalowego pancerza wyposażonego w zaciskane zakończenia, z wyjątkiem sytuacji, gdy przy użyciu innych środków zagwarantowana jest równoważna ochrona przed manipulacją (na przykład przy użyciu elektronicznego monitorowania, takiego jak kodowanie sygnału), zdolna wykryć obecność jakiegokolwiek urządzenia niepotrzebnego dla prawidłowej pracy urządzenia rejestrującego, a mającego za zadanie zakłócanie prawidłowej pracy urządzenia rejestrującego poprzez zwieranie, przerywanie lub modyfikację elektronicznych sygnałów z czujnika prędkości i drogi. Połączenie, zawierające zaplombowane złącza, jest uważane za ciągłe w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.

Wymieniony wyżej system monitorowania elektronicznego może być zastąpiony przez układ elektroniczny, który zapewni, że urządzenie rejestrujące będzie w stanie zarejestrować każdy ruch pojazdu, niezależnie od sygnału z czujnika prędkości i odległości.

Do celów stosowania niniejszego punktu pojazdy kategorii M 1 i N 1 są pojazdami określonymi w załączniku II część A dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE (1). W tych pojazdach wyposażonych w tachografy zgodne z niniejszym rozporządzeniem, i które nie są projektowane z myślą o instalowaniu opancerzonych kabli pomiędzy czujnikami drogi i prędkości a urządzeniem rejestrującym, adapter powinien być montowany możliwie jak najbliżej czujników drogi i prędkości.

Kabel opancerzony zakłada się między adapterem a urządzeniem rejestrującym.

VI.   SPRAWDZENIA I PRZEGLĄDY

Państwa członkowskie wyznaczają podmioty, które przeprowadzają sprawdzenia i przeglądy.

1.   Certyfikacja nowych i naprawionych urządzeń

Każde urządzenie, zarówno nowe jak i naprawione, podlega certyfikacji w zakresie poprawności swojego działania oraz dokładności wskazań i rejestracji, w granicach błędów określonych w części III lit. f) pkt 1, za pomocą plombowania zgodnie z częścią V pkt 4 akapit pierwszy lit. f).

W tym celu państwa członkowskie mogą ustanowić legalizację pierwotną obejmującą sprawdzenie i potwierdzenie zgodności nowego lub naprawionego urządzenia z homologowanym typem lub wymaganiami niniejszego rozporządzenia lub mogą przekazać uprawnienia do poświadczania producentom lub ich upoważnionym przedstawicielom.

2.   Instalacja

Po zamontowaniu w pojeździe urządzenie oraz cała instalacja muszą być zgodne z przepisami dotyczącymi maksymalnych dopuszczalnych błędów określonych w części III lit. f) pkt 2.

Sprawdzenia są wykonywane przez zatwierdzonego instalatora lub zatwierdzony warsztat na ich odpowiedzialność.

3.   Przeglądy okresowe

| a) | Przeglądy okresowe urządzeń zamontowanych w pojazdach są przeprowadzane co dwa lata, przy czym mogą być przeprowadzane przy okazji okresowego badania technicznego.
  Przeglądy te obejmują:






  — | sprawdzenie, czy urządzenie działa prawidłowo, |
| --- | --- | --- |

a)

Przeglądy okresowe urządzeń zamontowanych w pojazdach są przeprowadzane co dwa lata, przy czym mogą być przeprowadzane przy okazji okresowego badania technicznego.

Przeglądy te obejmują:

—

sprawdzenie, czy urządzenie działa prawidłowo,

| — | sprawdzenie, czy urządzenie opatrzone jest znakiem homologacji typu, |
| --- | --- |

—

sprawdzenie, czy urządzenie opatrzone jest znakiem homologacji typu,

| — | sprawdzenie, czy zamocowana jest tabliczka instalacyjna, |
| --- | --- |

—

sprawdzenie, czy zamocowana jest tabliczka instalacyjna,

| — | sprawdzenie czy plomby na urządzeniu i na innych częściach instalacji są w stanie nienaruszonym, |
| --- | --- |

—

sprawdzenie czy plomby na urządzeniu i na innych częściach instalacji są w stanie nienaruszonym,

| — | wyznaczenie faktycznego obwodu tocznego kół. |
| --- | --- |

—

wyznaczenie faktycznego obwodu tocznego kół.

| b) | Przegląd mający na celu stwierdzenie zgodności z lit. f) pkt 3 części III dotyczący granicznych dopuszczalnych błędów jest przeprowadzany co najmniej raz na sześć lat, przy czym każde państwo członkowskie może ustalić krótszy odstęp między takimi przeglądami, dotyczący pojazdów zarejestrowanych na swoim terytorium. Takie przeglądy obejmują wymianę tabliczki instalacyjnej. |
| --- | --- |

b)

Przegląd mający na celu stwierdzenie zgodności z lit. f) pkt 3 części III dotyczący granicznych dopuszczalnych błędów jest przeprowadzany co najmniej raz na sześć lat, przy czym każde państwo członkowskie może ustalić krótszy odstęp między takimi przeglądami, dotyczący pojazdów zarejestrowanych na swoim terytorium. Takie przeglądy obejmują wymianę tabliczki instalacyjnej.

4.   Wyznaczanie błędów

Wyznaczanie błędów po zainstalowaniu i podczas użytkowania jest wykonywane w następujących warunkach, które stanowią warunki odniesienia:

| — | pojazd bez ładunku w stanie jak przy normalnym użytkowaniu, |
| --- | --- |

—

pojazd bez ładunku w stanie jak przy normalnym użytkowaniu,

| — | ciśnienie w ogumieniu zgodne z instrukcjami producenta, |
| --- | --- |

—

ciśnienie w ogumieniu zgodne z instrukcjami producenta,

| — | zużycie ogumienia w granicach dopuszczonych w obowiązujących przepisach, |
| --- | --- |

—

zużycie ogumienia w granicach dopuszczonych w obowiązujących przepisach,

| — | przemieszczanie pojazdu: pojazd porusza się napędzany własnym silnikiem, po linii prostej i po poziomej powierzchni, z prędkością 50 ± 5 km/h. Badanie może być również przeprowadzone na stanowisku warsztatowym, pod warunkiem że zapewni ono porównywalną dokładność. |
| --- | --- |

—

przemieszczanie pojazdu: pojazd porusza się napędzany własnym silnikiem, po linii prostej i po poziomej powierzchni, z prędkością 50 ± 5 km/h. Badanie może być również przeprowadzone na stanowisku warsztatowym, pod warunkiem że zapewni ono porównywalną dokładność.

---

(1)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

---

ZAŁĄCZNIK II

ZNAK I ŚWIADECTWO HOMOLOGACJI TYPU

I.   ZNAK HOMOLOGACJI TYPU

| 1. | Znak homologacji typu składa się z:






  a) | prostokąta, wewnątrz którego jest umieszczona litera „e”, po której następuje liczba lub litera oznaczająca państwo, które wydało homologację, zgodnie z następującymi umownymi znakami:






  Belgia | 6, |
| --- | --- | --- | --- |
| Bułgaria | 34, |
| Republika Czeska | 8, |
| Dania | 18, |
| Niemcy | 1, |
| Estonia | 29, |
| Irlandia | 24, |
| Grecja | 23, |
| Hiszpania | 9, |
| Francja | 2, |
| Chorwacja | 25, |
| Włochy | 3, |
| Cypr | CY |
| Łotwa | 32, |
| Litwa | 36, |
| Luksemburg | 13, |
| Węgry | 7, |
| Malta | MT, |
| Holandia | 4, |
| Austria | 12, |
| Polska | 20, |
| Portugalia | 21, |
| Rumunia | 19, |
| Słowenia | 26, |
| Słowacja | 27, |
| Finlandia | 17, |
| Szwecja | 5, |
| Zjednoczone Królestwo | 11, |

1.

Znak homologacji typu składa się z:

a)

prostokąta, wewnątrz którego jest umieszczona litera „e”, po której następuje liczba lub litera oznaczająca państwo, które wydało homologację, zgodnie z następującymi umownymi znakami:

Belgia

6,

Bułgaria

34,

Republika Czeska

8,

Dania

18,

Niemcy

1,

Estonia

29,

Irlandia

24,

Grecja

23,

Hiszpania

9,

Francja

2,

Chorwacja

25,

Włochy

3,

Cypr

CY

Łotwa

32,

Litwa

36,

Luksemburg

13,

Węgry

7,

Malta

MT,

Holandia

4,

Austria

12,

Polska

20,

Portugalia

21,

Rumunia

19,

Słowenia

26,

Słowacja

27,

Finlandia

17,

Szwecja

5,

Zjednoczone Królestwo

11,

oraz

| b) | numeru homologacji typu odpowiadającego numerowi świadectwa homologacji typu wydanego dla prototypu urządzenia rejestrującego lub wykresówki, lub karty do tachografu, umieszczonego bezpośrednio obok tego prostokąta. |
| --- | --- |

b)

numeru homologacji typu odpowiadającego numerowi świadectwa homologacji typu wydanego dla prototypu urządzenia rejestrującego lub wykresówki, lub karty do tachografu, umieszczonego bezpośrednio obok tego prostokąta.

| 2. | Znak homologacji typu jest umieszczony na tabliczce znamionowej każdego urządzenia oraz na każdej wykresówce 1 i na każdej karcie do tachografu. Musi być nieusuwalny i zawsze wyraźnie czytelny. |
| --- | --- |

2.

Znak homologacji typu jest umieszczony na tabliczce znamionowej każdego urządzenia oraz na każdej wykresówce 1 i na każdej karcie do tachografu. Musi być nieusuwalny i zawsze wyraźnie czytelny.

| 3. | Wymiary narysowanego poniżej znaku homologacji typu wyrażone są w milimetrach, przy czym są to wymiary minimalne. Zachowuje się proporcje między wymiarami. |
| --- | --- |

3.

Wymiary narysowanego poniżej znaku homologacji typu wyrażone są w milimetrach, przy czym są to wymiary minimalne. Zachowuje się proporcje między wymiarami.

Image

II.   ŚWIADECTWO HOMOLOGACJI TYPU DLA TACHOGRAFÓW ANALOGOWYCH

Państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu, wydaje wnioskodawcy świadectwo homologacji, którego wzór przedstawiono poniżej. Informując inne państwa członkowskie o wydanej lub ewentualnie cofniętej homologacji typu, państwo członkowskie musi posługiwać się kopią tego świadectwa.

ŚWIADECTWO HOMOLOGACJI TYPU

Nazwa właściwej jednostki administracyjnej. ...

Zgłoszenie dotyczące (1):

| — | homologacji typu urządzenia rejestrującego |
| --- | --- |

—

homologacji typu urządzenia rejestrującego

| — | cofnięcia homologacji typu urządzenia rejestrującego |
| --- | --- |

—

cofnięcia homologacji typu urządzenia rejestrującego

| — | homologacji typu wzoru wykresówki |
| --- | --- |

—

homologacji typu wzoru wykresówki

| — | cofnięcia homologacji typu wzoru wykresówki |
| --- | --- |

—

cofnięcia homologacji typu wzoru wykresówki

...

Homologacja typu nr ...

| 1. | Znak handlowy lub nazwa handlowa ... |
| --- | --- |

1.

Znak handlowy lub nazwa handlowa ...

| 2. | Nazwa typu lub wzoru ... |
| --- | --- |

2.

Nazwa typu lub wzoru ...

| 3. | Nazwa producenta ... |
| --- | --- |

3.

Nazwa producenta ...

| 4. | Adres producenta ... |
| --- | --- |

4.

Adres producenta ...

| 5. | Zgłoszono do homologacji typu w dniu ... |
| --- | --- |

5.

Zgłoszono do homologacji typu w dniu ...

| 6. | Zbadano w ... |
| --- | --- |

6.

Zbadano w ...

| 7. | Data i numer badania/badań ... |
| --- | --- |

7.

Data i numer badania/badań ...

| 8. | Data homologacji typu ... |
| --- | --- |

8.

Data homologacji typu ...

| 9. | Data cofnięcia homologacji typu ... |
| --- | --- |

9.

Data cofnięcia homologacji typu ...

| 10. | Typ lub typy urządzeń rejestrujących, dla których przeznaczona jest wykresówka ... |
| --- | --- |

10.

Typ lub typy urządzeń rejestrujących, dla których przeznaczona jest wykresówka ...

| 11. | Miejscowość ... |
| --- | --- |

11.

Miejscowość ...

| 12. | Data ... |
| --- | --- |

12.

Data ...

| 13. | Załączone dokumenty opisowe ... |
| --- | --- |

13.

Załączone dokumenty opisowe ...

| 14. | Uwagi (w tym, w odpowiednich przypadkach, o umiejscowieniu plomb) |
| --- | --- |

14.

Uwagi (w tym, w odpowiednich przypadkach, o umiejscowieniu plomb)

...

(Podpis)

III.   ŚWIADECTWO HOMOLOGACJI TYPU DLA TACHOGRAFÓW CYFROWYCH

Państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu, wystawia wnioskodawcy świadectwo homologacji typu, którego wzór przedstawiono poniżej. Informując inne państwa członkowskie o wydanej lub ewentualnie cofniętej homologacji typu, państwo członkowskie musi posługiwać się kopią tego świadectwa.

ŚWIADECTWO HOMOLOGACJI TYPU DLA TACHOGRAFÓW CYFROWYCH

Nazwa właściwej jednostki administracyjnej ...

Zgłoszenie dotyczące (2):

|  | homologacji typu: |
| --- | --- |



homologacji typu:

|  | cofnięcia homologacji typu: |
| --- | --- |



cofnięcia homologacji typu:

|  | wzoru urządzenia rejestrującego |
| --- | --- |
|  | elementu składowego urządzenia rejestrującego (3) |
|  | karty kierowcy |
|  | karty warsztatowej |
|  | karty przedsiębiorstwa |
|  | karty kontrolera |



wzoru urządzenia rejestrującego



elementu składowego urządzenia rejestrującego (3)



karty kierowcy



karty warsztatowej



karty przedsiębiorstwa



karty kontrolera

...

Homologacja typu nr ...

| 1. | Znak handlowy lub nazwa handlowa ... |
| --- | --- |

1.

Znak handlowy lub nazwa handlowa ...

| 2. | Nazwa wzoru ... |
| --- | --- |

2.

Nazwa wzoru ...

| 3. | Nazwa producenta ... |
| --- | --- |

3.

Nazwa producenta ...

| 4. | Adres producenta ... |
| --- | --- |

4.

Adres producenta ...

| 5. | Zgłoszono do homologacji typu w dniu ... |
| --- | --- |

5.

Zgłoszono do homologacji typu w dniu ...

| 6. | Laboratorium/laboratoria ... |
| --- | --- |

6.

Laboratorium/laboratoria ...

| 7. | Data i numer protokołu badań ... |
| --- | --- |

7.

Data i numer protokołu badań ...

| 8. | Data homologacji typu ... |
| --- | --- |

8.

Data homologacji typu ...

| 9. | Data cofnięcia homologacji typu ... |
| --- | --- |

9.

Data cofnięcia homologacji typu ...

| 10. | Model urządzenia rejestrującego / urządzeń rejestrujących, z którym(i) ma współpracować element składowy ... |
| --- | --- |

10.

Model urządzenia rejestrującego / urządzeń rejestrujących, z którym(i) ma współpracować element składowy ...

| 11. | Miejscowość ... |
| --- | --- |

11.

Miejscowość ...

| 12. | Data ... |
| --- | --- |

12.

Data ...

| 13. | Załączone dokumenty opisowe ... |
| --- | --- |

13.

Załączone dokumenty opisowe ...

| 14. | Uwagi |
| --- | --- |

14.

Uwagi

...

(Podpis)

---

(1)  Niepotrzebne skreślić.

(2)  Proszę zaznaczyć właściwe pola.

(3)  Wskazać element składowy, o którym mowa w zgłoszeniu.

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

W dniu 19 lipca 2011 r. Komisja przekazała Radzie wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie 561/2006 (1).

W dniu 3 lipca 2012 r. Parlament Europejski zatwierdził swoją opinię w pierwszym czytaniu (2).

W dniu 29 października 2012 r. Rada osiągnęła porozumienie polityczne w sprawie projektu wniosku.

Podczas prac Rada uwzględniła także opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. Komitet Regionów postanowił nie przedstawiać opinii ani sprawozdania.

Po głosowaniu w Parlamencie Europejskim odbyły się negocjacje między Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją, tak aby osiągnąć porozumienie w sprawie przedmiotowego wniosku. Porozumienie zostało osiągnięte w dniu 14 maja 2013 r., a następnie zostało zatwierdzone przez Komitet Stałych Przedstawicieli w dniu 24 maja 2013 r. i przez Komisję Transportu i Turystyki w Parlamencie Europejskim w dniu 18 czerwca 2013 r.

Przy uwzględnieniu powyższego porozumienia i w następstwie weryfikacji prawno-językowej Rada przyjęła swoje stanowisko w pierwszym czytaniu w dniu 15 listopada 2013 r., zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą określoną w art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

II.   ANALIZA STANOWISKA RADY W PIERWSZYM CZYTANIU

1.   
  Uwagi ogólne

Wniosek w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym, przedstawiony Radzie w lipcu 2011 r., stanowi – wraz z wnioskiem dotyczącym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do praw jazdy z funkcją karty kierowcy – pakiet ustawodawczy służący lepszemu egzekwowaniu przepisów socjalnych w transporcie drogowym oraz ograniczeniu oszustw i obciążenia administracyjnego poprzez rozwinięcie aspektów technicznych i zwiększenie sprawności tachografów. Wyżej wymienionemu wnioskowi towarzyszył komunikat Komisji pt. „Tachograf cyfrowy: mapa drogowa dla dalszych działań”.

Ogólnie Rada z zadowoleniem przyjęła cele wniosku Komisji, mianowicie zwiększenie bezpieczeństwa systemu tachografów (ograniczenie oszustw i manipulowania tachografem), zmniejszenie kosztów administracyjnych oraz zwiększenie sprawności kontroli systemu. Rada zasugerowała jednak, że potrzebne są dalsze prace dotyczące oczekiwanych skutków niektórych środków proponowanych przez Komisję, podkreślając, jak ważna dla państw członkowskich jest elastyczność w odniesieniu do stosowania środków najbardziej racjonalnych pod względem kosztów, potrzebę wzmocnienia ochrony danych osobowych w rozporządzeniu oraz wyjaśnienia przepisów w sprawie technicznych i funkcjonalnych wymogów dotyczących tachografu. W związku z tym stanowisko Rady przewiduje znaczne zmiany we wniosku Komisji.

2.   
  Stanowisko Rady dotyczące poprawek Parlamentu w sprawie kluczowych kwestii

(i)   Struktura aktu prawnego (akty delegowane / akty wykonawcze)

W celu uwzględnienia postępu technicznego Komisja zaproponowała, aby przekazać jej uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dostosowywania załączników I, IB i II do postępu technicznego oraz uzupełniania załącznika IB o specyfikacje techniczne niezbędne do automatycznego rejestrowania danych dotyczących umiejscowienia, umożliwiania komunikacji na odległość oraz zapewnienia interfejsów z inteligentnymi systemami transportowymi (art. 4, 5, 6 i 38 wniosku Komisji).

Parlament zgodził się z podejściem zaproponowanym przez Komisję, ale zaproponował włączenie pewnych elementów wyżej wymienionych załączników do części normatywnej rozporządzenia, tak aby ograniczyć uprawnienia Komisji w zakresie wprowadzania zmian do głównych przepisów rozporządzenia w sprawie tachografów. Ma to zastosowanie w szczególności do przepisów tekstu dotyczących definicji, wymogów i danych, które należy rejestrować, funkcji tachografów cyfrowych oraz wyświetlania i ostrzegania; Parlament przyjął różne poprawki dotyczące tych kwestii.

Rada uznaje, że w rozporządzeniu należy ustalić podstawowe ramy prawne. W związku z tym zaproponowała, aby do tekstu rozporządzenia włączyć główne wymogi techniczne z wyżej wspomnianych załączników, na podstawie czego na późniejszym etapie Komisja powinna w drodze aktów wykonawczych ustanowić odpowiednie szczegółowe przepisy, tak aby zapewnić jednolite stosowanie we wszystkich państwach członkowskich UE. W tym kontekście stanowisko Rady obejmuje przepisy dotyczące definicji, wymogów technicznych i danych, które należy rejestrować, funkcji tachografów cyfrowych oraz wyświetlania i ostrzegania.

W rezultacie Rada mogła poprzeć założenia poprawek Parlamentu 20, 22–37, 39–43, 45 i 48. Nie uwzględniono natomiast poprawek 125, 113, 114 i 115.

(ii)   Przepisy dotyczące nowych technologii i ochrony danych

a)   Wzmocnienie ochrony danych

W pierwotnej wersji teksu Komisja zaproponowała wstawienie bezpośredniego odniesienia do prawodawstwa dotyczącego ochrony danych (art. 34).

Rada zgadza się z Parlamentem, że należy wzmocnić przepisy dotyczące ochrony danych zaproponowane przez Komisję, w oparciu o opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, i dlatego w dużym stopniu akceptuje założenia poprawek PE 12, 44 i 101–102. Rada nie mogła jednak uwzględnić poprawek 48 i 49.

b)   Rejestrowanie danych dotyczących umiejscowienia

Komisja proponowała, aby rejestrować jedynie punkt początkowy i końcowy dnia pracy (art. 4), natomiast Parlament opowiedział się za automatycznym rejestrowaniem każdego odcinka transportowego w dniu pracy kierowcy.

Rada nie mogła poprzeć tego podejścia, ale uznaje, że oprócz początkowego i końcowego punktu dnia pracy pożyteczne byłoby także automatyczne rejestrowanie umiejscowienia pojazdu co trzy godziny skumulowanego czasu prowadzenia pojazdu, tak aby poprawić przestrzeganie obowiązującego prawodawstwa przez zawodowych kierowców w transporcie drogowym. W związku z tym w stanowisku Rady można było częściowo uwzględnić niektóre z uwag Parlamentu odzwierciedlonych w poprawkach 46 i 47.

c)   Korzystanie przez funkcjonariuszy kontrolujących z technologii wczesnego zdalnego wykrywania

Parlament przedłożył kilka poprawek, zgodnie z którymi funkcjonariusze kontrolujący obowiązkowo korzystaliby z urządzeń do wczesnego zdalnego wykrywania ewentualnego manipulowania tachografem.

Rada oddaje częściowo uwagi Parlamentu w swoim stanowisku i uważa, że stosowne jest stopniowe podejście do korzystania przez funkcjonariuszy kontrolujących z technologii zdalnego dostępu, zgodnie z art. 9. Zatem 15 lat po wprowadzeniu inteligentnych tachografów państwa członkowskie będą musiały w odpowiednim zakresie wyposażyć swoje organy kontrolne w zdalne urządzenia, biorąc także pod uwagę krajowe strategie egzekwowania przyjęte przez państwa członkowskie. Do tego czasu wyposażanie organów kontrolnych w technologie zdalnego dostępu będzie opcjonalne. Zatem uwagi zgłoszone przez Parlament w poprawkach 52, 88 i 103 mogły być częściowo uwzględnione w stanowisku Rady przy jednoczesnym uwzględnieniu ograniczeń budżetowych państw członkowskich.

d)   Interfejs z inteligentnymi systemami transportowymi

Parlament przedłożył kilka poprawek przewidujących obowiązkowy interfejs tachografów z inteligentnymi systemami transportowymi.

Rada uważa, że kluczowe znaczenie ma utrzymanie dostatecznego stopnia elastyczności, tak aby przedsiębiorstwa transportowe były nadal w stanie decydować, czy podłączać tachografy do urządzeń zewnętrznych czy nie. W stanowisku Rady przewidziano zatem, że tachografy mogą być wyposażone w znormalizowane interfejsy pozwalające na wykorzystywanie, z zastrzeżeniem spełnienia pewnych warunków, przez urządzenie zewnętrzne danych rejestrowanych lub generowanych przez tachograf. W tekście Rady wyjaśniono ponadto, że urządzenie zewnętrzne podłączone do interfejsu może mieć dostęp do danych osobowych dopiero po udzieleniu wyraźnej zgody przez kierowcę, którego dane te dotyczą.

W tym kontekście w stanowisku Rady poprawki Parlamentu 59 + 122, 60–61, 62 + 123 uwzględniono jedynie częściowo.

(iii)   Data wejścia w życie inteligentnego tachografu i wyposażenie pojazdów

a)   Wejście w życie

Zgodnie z pierwotnym wnioskiem Komisji inteligentne tachografy byłyby instalowane w nowo rejestrowanych pojazdach 48 miesięcy po wejściu w życie rozporządzenia.

Parlament zaproponował, aby w inteligentne tachografy były wyposażane pojazdy wprowadzane do użytku 24 miesiące po wejściu w życie specyfikacji technicznych dotyczących takich tachografów.

Zgodnie ze stanowiskiem Rady w pierwszym czytaniu inteligentny tachograf byłby wymagany – w przypadku pojazdów rejestrowanych po raz pierwszy – 40 miesięcy po wejściu w życie specyfikacji technicznych dotyczących inteligentnych tachografów; Komisja zamierza ustanowić te specyfikacje najpóźniej do dnia 31 grudnia 2014 r.

W związku z tym nie można było uwzględnić poprawek 46, 51 i 61 w zakresie, w jakim dotyczą one ram czasowych.

b)   Wyposażenie pojazdów w tachografy cyfrowe

Komisja nie włączyła do swojego pierwotnego wniosku żadnych przepisów dotyczących wyposażania pojazdów w inteligentne tachografy, natomiast Parlament poparł zasadę wyposażenia do 2020 r. wszystkich pojazdów w nowe inteligentne tachografy, aby ułatwić działalność funkcjonariuszy kontrolujących i przedsiębiorstw transportowych.

Rada uważa, że wyposażanie pojazdów przewidziane przez Parlament miałoby nieproporcjonalne skutki ekonomiczne, w szczególności w wyniku zwiększenia obciążeń dla małych i średnich przedsiębiorstw, i w związku z tym mogłoby zaszkodzić konkurencyjności unijnych podmiotów gospodarczych. Rada zgodziła się jednak na to, aby w jej stanowisku w pierwszym czytaniu częściowo uwzględnić uwagi zgłoszone przez PE w poprawce 38: tekst Rady w art. 3 ust. 4 stanowi, że pojazdy biorące udział w transporcie międzynarodowym mają być wyposażane w inteligentne tachografy najpóźniej 15 lat po terminie, od którego obowiązuje wymóg wyposażania nowo zarejestrowanych pojazdów w nowy tachograf.

(iv)   Instalowanie czujników wagi w inteligentnych tachografach

Wniosek Komisji nie zawierał żadnych przepisów dotyczących czujników wagi, natomiast Parlament uznał, że czujniki wagi powinny być instalowane w inteligentnych tachografach, aby poprawić przestrzeganie obowiązującego prawodawstwa dotyczącego wagi pojazdów przez zawodowe przedsiębiorstwa transportu drogowego. W tym celu Parlament przedłożył kilka poprawek (13 + 147 + 148, 149, 63 + 150 i 71 + 151).

Rada nie podziela zdania Parlamentu, zgodnie z którym istnieje bezpośredni związek między instalowaniem czujników wagi w inteligentnych tachografach a lepszą kontrolą czasów jazdy i odpoczynku. Rada uważa, że z różnych powodów instalowanie czujników wagi w inteligentnych tachografach nie jest odpowiednie. Po pierwsze, włączenie nowych specyfikacji technicznych dotyczących czujników wagi generowałoby dodatkowe koszty, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw. Po drugie, rozwój tych nowych specyfikacji technicznych może opóźnić wprowadzanie nowych tachografów na rynek.

W tym kontekście oprócz motywu odnoszącego się ogólnie do przyszłej oceny, którą ma przeprowadzić Komisja i która ma dotyczyć potencjału czujników wagi w zakresie przyczynienia się do lepszego przestrzegania prawodawstwa dotyczącego transportu drogowego, zgodnie ze stanowiskiem Rady do tekstu rozporządzenia nie włączono przepisu w sprawie czujników wagi. W związku z tym Rada nie mogła uwzględnić wyżej wspomnianych poprawek Parlamentu.

(v)   Certyfikacja i szkolenie funkcjonariuszy kontrolujących

Parlament przedłożył zestaw poprawek dotyczących szkolenia funkcjonariuszy kontrolujących i harmonizacji certyfikacji ich umiejętności i kompetencji.

Rada silnie sprzeciwia się jakiemukolwiek systemowi certyfikacji dotyczącemu funkcjonariuszy kontrolujących i nie może zaakceptować poprawek Parlamentu 97, 98, 106, 107 i 108.

W stanowisku Rady w pierwszym czytaniu częściowo odzwierciedlono jednak zgłoszone przez Parlament w poprawkach 104 i 105 wątpliwości dotyczące szkolenia funkcjonariuszy kontrolujących. Zgodnie z art. 39 ust. 3 stanowiska Rady Komisja przyjmie środki dotyczące treści szkoleń wstępnych i ustawicznych dla funkcjonariuszy kontrolujących, a treść ta zostanie uwzględniona w szkoleniach oferowanych funkcjonariuszom kontrolującym w państwach członkowskich.

(vi)   Wyłączenia w ramach rozporządzenia 561/2006 w odniesieniu do harmonizacji pewnego prawodawstwa socjalnego odnoszącego się do transportu drogowego

W art. 43 wniosku Rada zaproponowała zmianę art. 13 ust. 1 rozporządzenia 561/2006, która pozwala państwom członkowskim na przyznawanie wyłączeń ze stosowania przepisów rozporządzenia z zastrzeżeniem pewnych warunków. Komisja zaproponowała, aby umożliwić państwom członkowskim przyznawanie wyłączeń ze stosowania rozporządzenia 561/2006 w odniesieniu do pojazdów wykorzystywanych wyłącznie w promieniu 100 km od bazy przedsiębiorstwa.

Parlament przedstawił zestaw poprawek mających na celu wprowadzenie nowych wyłączeń w ramach rozporządzenia 561/2006. W szczególności Parlament nie był do końca przekonany co do udzielonej państwom członkowskim możliwości przyznania wyłączenia w odniesieniu do działalności transportowej prowadzonej w promieniu 100 km zgodnie z propozycją Komisji i chciał, aby stosować to wyłączenie we wszystkich państwach członkowskich UE. W tym celu PE przedłożył poprawkę 126 + 135, której celem jest zmiana art. 3 rozporządzenia 561/2006, tak aby wyłączyć kierowców niezawodowych z zakresu stosowania rozporządzenia i tym samym z obowiązku używania tachografu, jeżeli pracują oni wyłącznie w promieniu 100 km od bazy ich przedsiębiorstwa.

W duchu kompromisu Rada zgodziła się uwzględnić w swoim stanowisku w pierwszym czytaniu uwagę Parlamentu. W związku z tym w tekście Rady kierowcy niezawodowi, którzy używają swoich pojazdów do przewożenia materiałów lub sprzętu potrzebnych im do pracy, są wyłączeni z obowiązku używania tachografu, jeżeli swoją działalność prowadzą wyłącznie w promieniu 100 km od bazy ich przedsiębiorstwa oraz pod warunkiem że waga ich pojazdu nie przekracza 7,5 tony. Rada nie uwzględniła jednak pozostałych poprawek Parlamentu: 6, 117–120, 127–128 i 134 mających na celu wprowadzenie nowych wyłączeń w ramach rozporządzenia 561/2006.

(vii)   Harmonizacja naruszeń i sankcji

Parlament przedstawił kilka poprawek mających na celu zwiększenie harmonizacji naruszeń i sankcji we wszystkich państwach członkowskich. W szczególności Parlament zaproponował, aby do tekstu rozporządzenia włączyć nowe przepisy odnoszące się do wiążącej kategoryzacji bardzo poważnych naruszeń rozporządzenia w sprawie tachografów; celem Parlamentu jest zapewnienie, aby nieprzestrzeganie przepisów dotyczących tachografów prowadziło do najwyższych sankcji w ustawodawstwie krajowym.

Rada nie może zaakceptować podejścia zaproponowanego przez Parlament w poprawkach 3, 109 i 111–112 i uważa, że państwa członkowskie ustanowią, zgodnie z krajowymi ustaleniami konstytucjonalnymi, przepisy dotyczące obowiązujących sankcji za naruszenia przedmiotowego rozporządzenia. Ponadto tekst stanowiska Rady stanowi, że sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne, odstraszające i niedyskryminacyjne oraz zgodne z kategoriami naruszeń zdefiniowanymi w dyrektywie 2006/22/WE (3). Dodano nowy motyw, aby podkreślić, że istniejące przepisy powinny być przez organy państw członkowskich stosowane w sposób jednolity. Dlatego też Rada mogła zaakceptować założenie poprawki 4.

(viii)   Zwiększanie wiarygodności warsztatów

Wniosek Komisji (rozdział IV, w szczególności art. 19) zawierał przepisy służące wzmocnieniu ram prawnych dotyczących zatwierdzania warsztatów. Komisja uważała, że przy systemie regularnych i niezapowiedzianych audytów oraz środkach zapobiegających występowaniu konfliktu interesów warsztaty byłyby bardziej wiarygodne i zmniejszyłoby się ryzyko oszustwa i manipulacji.

Parlament przedłożył poprawkę (poprawka 81) mającą na celu zwiększenie do 20 % niezapowiedzianych audytów technicznych zatwierdzonych warsztatów.

W związku z różnymi sytuacjami w poszczególnych państwach członkowskich Rada zmieniła tekst Komisji, aby przyznać państwom członkowskim elastyczność w odniesieniu do wewnętrznego stanowienia o tym, jak działać przy zapewnieniu zestawu minimalnych kryteriów zatwierdzania warsztatów (odpowiednio wyszkolony personel, dostępność sprzętu niezbędnego do wykonywania odpowiednich testów i zadań, dobra reputacja). Ponadto, aby zagwarantować wiarygodność warsztatów, Rada zmniejsza z jednego roku do dwóch lat częstotliwość regularnych audytów procedur stosowanych przez warsztaty przy obsłudze tachografów, utrzymuje wprowadzoną we wniosku Komisji wielkość 10 % niezapowiedzianych technicznych audytów warsztatów oraz okres ważności karty warsztatowej warsztatu (jeden rok) zaproponowany przez Komisję. W tym kontekście w stanowisku Rady nie można było uwzględnić poprawki 81 Parlamentu, natomiast co do zasady uwzględniono poprawki 82 i 152.

(ix)   Odpowiedzialność przedsiębiorstwa za naruszenia popełnione przez kierowców

Wniosek Komisji zawierał przepis stwierdzający, że przedsiębiorstwo transportowe powinno odpowiadać za naruszenia przepisów rozporządzenia popełnione przez jego kierowców, natomiast państwa członkowskie mogłyby uwzględnić jakiekolwiek dowody na to, że pociągnięcie przedsiębiorstwa transportowego do odpowiedzialności za popełnione naruszenie nie jest uzasadnione.

Opierając się na art. 10 rozporządzenia 561/2006, Rada proponuje włączyć zdanie, w którym odpowiedzialność tę uzależnia się od naruszenia przez przedsiębiorstwo przepisów art. 33 ust. 3 (nieodpowiednie przygotowanie kierowców przez przedsiębiorstwo) oraz art. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia 561/2006. Tekst Rady stanowi także, że przedsiębiorstwo transportowe jest odpowiedzialne za naruszenia popełnione przez jego kierowców lub osoby, które są do jego dyspozycji.

W tym kontekście Rada co do zasady zaakceptowała główne uwagi Parlamentu odzwierciedlone w poprawce 92 i 92 + 124 + 133.

(x)   Połączenie karty kierowcy do tachografu z prawem jazdy

W pierwotnym wniosku Komisji art. 27 stanowił, że ze skutkiem od dnia 19 stycznia 2018 r. karty kierowcy do tachografu powinny zostać włączone do praw jazdy i wydawane, odnawiane, wymieniane i zastępowane zgodnie z przepisami dyrektywy 2006/126/WE.

Stopniowy proces zastępowania kart kierowców prawami jazdy wymagałby zmiany dyrektywy w sprawie praw jazdy w celu organizacji – z prawnego punktu widzenia – współistnienia obu funkcji w jednym dokumencie, tj. w prawie jazdy z funkcją karty kierowcy do tachografu.

W poprawce 89 Parlament zastąpił art. 27 przepisem upoważniającym Komisję do przygotowania oceny skutków dotyczącej wykonalności połączenia wszystkich kart używanych przez zawodowych kierowców w ciągu 2 lat od wejścia w życie rozporządzenia.

Rada uważa, że zmiana dyrektywy w sprawie praw jazdy wymaga kompleksowej analizy kosztów i korzyści, którą Komisja powinna przygotować przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji dotyczącej tej skomplikowanej kwestii. W tym kontekście Rada zdecydowała o całkowitym skreśleniu art. 27.

W związku z tym Rada nie mogła uwzględnić poprawki 89 Parlamentu.

(xi)   Karty kierowcy do tachografu dla kierowców z państw trzecich

Rada zgadza się na wprowadzenie do rozporządzenia nowego przepisu dotyczącego kwestii kierowców z państw trzecich, które nie podpisały umowy AETR. Art. 26 ust. 4 stanowiska Rady pozwala państwom członkowskim na wydawanie czasowej i nieodnawialnej karty kierowcy na okres nieprzekraczający 185 dni.

Zgodnie z wnioskiem Komisji kartę kierowcy wydaje państwo członkowskie, w którym kierowca ma swoje zwykłe miejsce zamieszkania. Rada zasygnalizowała problemy w odniesieniu do kierowców z państw trzecich, którzy nie mają zwykłego miejsca zamieszkania w Unii Europejskiej i którzy muszą prowadzić samochód ciężarowy wyposażony w tachograf cyfrowy. Nowy przepis zawarty w stanowisku Rady służy znalezieniu rozwiązania w odniesieniu do tych kierowców z państw trzecich, którzy są zgodnie z prawem upoważnieni do pracy w UE, ale nie mogą wystąpić o kartę kierowcy, ponieważ nie mają zwykłego miejsca zamieszkania w UE.

Tekst stanowiska Rady stanowi ponadto, że Komisja będzie ściśle monitorować wydawanie czasowych kart kierowcy kierowcom z państw trzecich, w szczególności aby upewnić się, że proces ten nie wywiera negatywnego wpływu na rynek pracy i że czasowe karty nie są z reguły wydawane więcej niż jeden raz kierowcom znanym z nazwiska.

3.   
  Inne poprawki przyjęte przez Parlament Europejski

Inne poprawki nieujęte w stanowisku Rady w pierwszym czytaniu dotyczą:

| — | definicji „dziennego okresu pracy” (poprawka 21), uwzględnionej w motywie 8 zaproponowanym przez Radę; |
| --- | --- |

—

definicji „dziennego okresu pracy” (poprawka 21), uwzględnionej w motywie 8 zaproponowanym przez Radę;

| — | propozycji dotyczącej homologowanego oprogramowania, które ma być używane przez właściwe organy w celu interpretowania danych pobieranych z tachografu (poprawki 34, 45, 63 + 150, 68, 69, 70 i 103); |
| --- | --- |

—

propozycji dotyczącej homologowanego oprogramowania, które ma być używane przez właściwe organy w celu interpretowania danych pobieranych z tachografu (poprawki 34, 45, 63 + 150, 68, 69, 70 i 103);

| — | przepisów służących zapewnieniu, by kierowcy zawsze ręcznie rejestrowali swoje działania; celem Parlamentu jest zapobieżenie sytuacjom, w których – w odniesieniu do automatycznego ustawienia tachografów jako odpoczynek/przerwa, kiedy silnik pojazdu jest wyłączony – dochodziłoby do nadużyć ze strony pracodawców zmuszających swoich pracowników do pracy w czasie zarejestrowanym jako odpoczynek/przerwa (poprawka 91); |
| --- | --- |

—

przepisów służących zapewnieniu, by kierowcy zawsze ręcznie rejestrowali swoje działania; celem Parlamentu jest zapobieżenie sytuacjom, w których – w odniesieniu do automatycznego ustawienia tachografów jako odpoczynek/przerwa, kiedy silnik pojazdu jest wyłączony – dochodziłoby do nadużyć ze strony pracodawców zmuszających swoich pracowników do pracy w czasie zarejestrowanym jako odpoczynek/przerwa (poprawka 91);

| — | przepisu w sprawie indywidualnych umów o pracę kierowców międzynarodowych, który wykracza poza zakres stosowania przedmiotowego rozporządzenia (poprawka 132). |
| --- | --- |

—

przepisu w sprawie indywidualnych umów o pracę kierowców międzynarodowych, który wykracza poza zakres stosowania przedmiotowego rozporządzenia (poprawka 132).

III.   PODSUMOWANIE

Opracowując stanowisko w pierwszym czytaniu, Rada w pełni uwzględniła wniosek Komisji oraz opinię Parlamentu Europejskiego w pierwszym czytaniu. W odniesieniu do poprawek Parlamentu Europejskiego Rada stwierdza, że ich znaczna część została odzwierciedlona w stanowisku w pierwszym czytaniu – co do ich założeń, częściowo lub w pełni.

---

(1)  Dok. 13195/11.

(2)  P7_TA-PROV(2012)0271.

(3)  Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 35.

---