# Dziennik Urzędowy C 371/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.371.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 371 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5618 grudnia 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.371.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 371

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5618 grudnia 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | OPINIE |
| | Rada |
| 2013/C 371/01 | Opinia Rady z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie programu partnerstwa gospodarczego przedłożonego przez Maltę | 1 |
| 2013/C 371/02 | Opinia Rady z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie programu partnerstwa gospodarczego przedłożonego przez Niderlandy | 4 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

OPINIE

Rada

2013/C 371/01

Opinia Rady z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie programu partnerstwa gospodarczego przedłożonego przez Maltę

1

2013/C 371/02

Opinia Rady z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie programu partnerstwa gospodarczego przedłożonego przez Niderlandy

4

---

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 371/03 | Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (
  1
  ) | 6 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2013/C 371/03

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (
  1
  )

1

6

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 371/04 | Kursy walutowe euro | 11 |
| 2013/C 371/05 | Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 94/25/WE w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do łodzi rekreacyjnych (Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)
   (
  1
  ) | 12 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2013/C 371/06 | Środki odnoszące się do reorganizacji – Decyzja o podjęciu środka odnoszącego się do reorganizacji wobec zakładu ubezpieczeń LA VIE ANONYMI ELLINIKI ASFALISTIKI ETAIRIA YGEIAS (Publikacja zgodnie z art. 6 dyrektywy 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń) | 18 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2013/C 371/04

Kursy walutowe euro

11

2013/C 371/05

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 94/25/WE w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do łodzi rekreacyjnych (Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)
   (
  1
  )

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)

1

12

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2013/C 371/06

Środki odnoszące się do reorganizacji – Decyzja o podjęciu środka odnoszącego się do reorganizacji wobec zakładu ubezpieczeń LA VIE ANONYMI ELLINIKI ASFALISTIKI ETAIRIA YGEIAS (Publikacja zgodnie z art. 6 dyrektywy 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń)

(Publikacja zgodnie z art. 6 dyrektywy 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń)

18

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 371/07 | Zawiadomienie o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu niektórych produktów z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej | 19 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

2013/C 371/07

Zawiadomienie o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu niektórych produktów z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

19

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

OPINIE

Rada

| 18.12.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 371/1 |
| --- | --- | --- | --- |

18.12.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 371/1

---

OPINIA RADY

z dnia 10 grudnia 2013 r.

w sprawie programu partnerstwa gospodarczego przedłożonego przez Maltę

(2013/C 371/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wspólnych przepisów dotyczących monitorowania i oceny projektów planów budżetowych oraz zapewnienia korekty nadmiernego deficytu w państwach członkowskich należących do strefy euro (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Pakt stabilności i wzrostu ma na celu zapewnienie dyscypliny budżetowej w całej Unii i określa ramy zapobiegania nadmiernemu deficytowi sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz jego korygowania. Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia zdrowych finansów publicznych jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu gospodarczego opartego na stabilności finansowej, wspierając tym samym osiągnięcie celów Unii w zakresie zrównoważonego wzrostu i zatrudnienia. |
| --- | --- |

(1)

Pakt stabilności i wzrostu ma na celu zapewnienie dyscypliny budżetowej w całej Unii i określa ramy zapobiegania nadmiernemu deficytowi sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz jego korygowania. Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia zdrowych finansów publicznych jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu gospodarczego opartego na stabilności finansowej, wspierając tym samym osiągnięcie celów Unii w zakresie zrównoważonego wzrostu i zatrudnienia.

| (2) | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 ustanawia przepisy dotyczące ściślejszego monitorowania polityk budżetowych w strefie euro oraz zapewniania spójności budżetów krajowych z wytycznymi dotyczącymi polityki gospodarczej wydawanymi w kontekście paktu stabilności i wzrostu oraz europejskiego semestru. Ponieważ działania o wyłącznie budżetowym charakterze mogą być niewystarczające do zapewnienia trwałej korekty nadmiernego deficytu, może zaistnieć konieczność podjęcia dodatkowych działań politycznych oraz reform strukturalnych. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 ustanawia przepisy dotyczące ściślejszego monitorowania polityk budżetowych w strefie euro oraz zapewniania spójności budżetów krajowych z wytycznymi dotyczącymi polityki gospodarczej wydawanymi w kontekście paktu stabilności i wzrostu oraz europejskiego semestru. Ponieważ działania o wyłącznie budżetowym charakterze mogą być niewystarczające do zapewnienia trwałej korekty nadmiernego deficytu, może zaistnieć konieczność podjęcia dodatkowych działań politycznych oraz reform strukturalnych.

| (3) | Artykuł 9 rozporządzenia (UE) nr 473/2013 zawiera szczegółowe ustalenia dotyczące programów partnerstwa gospodarczego, które mają przedkładać państwa członkowskie, których walutą jest euro, objęte procedurą nadmiernego deficytu. Ponieważ program partnerstwa gospodarczego ustanawia plan działań mających przyczynić się do skutecznej i trwałej korekty nadmiernego deficytu, powinien on zawierać szczegółowe informacje na temat głównych reform budżetowych o charakterze strukturalnym – dotyczących zwłaszcza systemów podatkowego, emerytalnego i opieki zdrowotnej oraz ram budżetowych. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 9 rozporządzenia (UE) nr 473/2013 zawiera szczegółowe ustalenia dotyczące programów partnerstwa gospodarczego, które mają przedkładać państwa członkowskie, których walutą jest euro, objęte procedurą nadmiernego deficytu. Ponieważ program partnerstwa gospodarczego ustanawia plan działań mających przyczynić się do skutecznej i trwałej korekty nadmiernego deficytu, powinien on zawierać szczegółowe informacje na temat głównych reform budżetowych o charakterze strukturalnym – dotyczących zwłaszcza systemów podatkowego, emerytalnego i opieki zdrowotnej oraz ram budżetowych.

| (4) | W dniu 21 czerwca 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/319/UE (2), na mocy której Malta została objęta procedurą nadmiernego deficytu. W związku z tym Malta była zobowiązana do przedłożenia programu partnerstwa gospodarczego do dnia 1 października 2013 r. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 21 czerwca 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/319/UE (2), na mocy której Malta została objęta procedurą nadmiernego deficytu. W związku z tym Malta była zobowiązana do przedłożenia programu partnerstwa gospodarczego do dnia 1 października 2013 r.

| (5) | W dniu 1 października 2013 r., w terminie określonym w rozporządzeniu (UE) nr 473/2013, Malta przedłożyła Komisji i Radzie program partnerstwa gospodarczego określający w szczególności reformy budżetowe o charakterze strukturalnym mające zapewnić skuteczną i trwałą korektę nadmiernego deficytu oraz, bardziej ogólnie, realizację zaleceń z 2013 r. skierowanych do Malty zaleceniem Rady z dnia 9 lipca 2013 r. (3) („zalecenie Rady z dnia 9 lipca 2013 r.”): (i) zapewnienia stabilności finansów publicznych (zalecenia 1, 2 i 4); (ii) poprawy efektywności administracji publicznej (zalecenia 2 i 5); (iii) zwiększenia produktu potencjalnego, a jednocześnie wzrost konkurencyjności oraz działanie na rzecz zdywersyfikowanej i zrównoważonej gospodarki (zalecenia 2, 3 i 4) oraz (iv) zagwarantowania stabilności finansowej (zalecenie 5). |
| --- | --- |

(5)

W dniu 1 października 2013 r., w terminie określonym w rozporządzeniu (UE) nr 473/2013, Malta przedłożyła Komisji i Radzie program partnerstwa gospodarczego określający w szczególności reformy budżetowe o charakterze strukturalnym mające zapewnić skuteczną i trwałą korektę nadmiernego deficytu oraz, bardziej ogólnie, realizację zaleceń z 2013 r. skierowanych do Malty zaleceniem Rady z dnia 9 lipca 2013 r. (3) („zalecenie Rady z dnia 9 lipca 2013 r.”): (i) zapewnienia stabilności finansów publicznych (zalecenia 1, 2 i 4); (ii) poprawy efektywności administracji publicznej (zalecenia 2 i 5); (iii) zwiększenia produktu potencjalnego, a jednocześnie wzrost konkurencyjności oraz działanie na rzecz zdywersyfikowanej i zrównoważonej gospodarki (zalecenia 2, 3 i 4) oraz (iv) zagwarantowania stabilności finansowej (zalecenie 5).

| (6) | Malta planuje wprowadzić następujące środki budżetowe o charakterze strukturalnym: (i) reforma ram budżetowych; (ii) przegląd wydatków na poziomie ministerstw; (iii) kontynuacja reformy emerytalnej – wprowadzenie trzeciego filara systemu emerytalnego; (iv) środki poprawiające świadczenie usług w sektorze opieki zdrowotnej; (v) restrukturyzacja przedsiębiorstw państwowych; (vi) zwiększenie efektywności administracji publicznej oraz (vii) stopniowe przesuwanie ciężaru opodatkowania z podatków bezpośrednich na podatki pośrednie. Zestaw środków jest zasadniczo odpowiedni i można oczekiwać, że przyczynią się one do wzmocnienia finansów publicznych. Wydaje się jednak, że konieczne jest podjęcie dodatkowych działań w niektórych obszarach, między innymi zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych. |
| --- | --- |

(6)

Malta planuje wprowadzić następujące środki budżetowe o charakterze strukturalnym: (i) reforma ram budżetowych; (ii) przegląd wydatków na poziomie ministerstw; (iii) kontynuacja reformy emerytalnej – wprowadzenie trzeciego filara systemu emerytalnego; (iv) środki poprawiające świadczenie usług w sektorze opieki zdrowotnej; (v) restrukturyzacja przedsiębiorstw państwowych; (vi) zwiększenie efektywności administracji publicznej oraz (vii) stopniowe przesuwanie ciężaru opodatkowania z podatków bezpośrednich na podatki pośrednie. Zestaw środków jest zasadniczo odpowiedni i można oczekiwać, że przyczynią się one do wzmocnienia finansów publicznych. Wydaje się jednak, że konieczne jest podjęcie dodatkowych działań w niektórych obszarach, między innymi zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych.

| (7) | Reforma ram budżetowych jest adekwatna i można spodziewać się, że wzmocni ona zarządzanie budżetowe i pomoże ograniczyć poziom przekroczenia budżetu. Można oczekiwać, że ustanowienie niezależnej rady budżetowej przyczyni się do poprawy monitorowania i planowania maltańskich finansów publicznych. Reforma ta nie została jednak jeszcze przyjęta przez parlament. |
| --- | --- |

(7)

Reforma ram budżetowych jest adekwatna i można spodziewać się, że wzmocni ona zarządzanie budżetowe i pomoże ograniczyć poziom przekroczenia budżetu. Można oczekiwać, że ustanowienie niezależnej rady budżetowej przyczyni się do poprawy monitorowania i planowania maltańskich finansów publicznych. Reforma ta nie została jednak jeszcze przyjęta przez parlament.

| (8) | Trwający przegląd wydatków ma ustalić, w jakich obszarach można poczynić oszczędności, a także zwiększyć efektywność wydatków publicznych. Przegląd ten może, z jednej strony, ograniczyć tempo wzrostu wydatków, a z drugiej strony sprawić, aby wydatki publiczne bardziej sprzyjały wzrostowi gospodarczemu. |
| --- | --- |

(8)

Trwający przegląd wydatków ma ustalić, w jakich obszarach można poczynić oszczędności, a także zwiększyć efektywność wydatków publicznych. Przegląd ten może, z jednej strony, ograniczyć tempo wzrostu wydatków, a z drugiej strony sprawić, aby wydatki publiczne bardziej sprzyjały wzrostowi gospodarczemu.

| (9) | Wprowadzenie trzeciego filara systemu emerytalnego mogłoby poprawić adekwatność tego systemu, ale nie przyczyni się do zwiększenia jego stabilności. Wydaje się, że Malta nie prowadzi prac nad pozostałymi środkami w tej dziedzinie, o których mowa w zaleceniu 2, tj. nad szybszym podniesieniem ustawowego wieku emerytalnego i nad zwiększeniem rzeczywistego wieku przechodzenia na emeryturę. |
| --- | --- |

(9)

Wprowadzenie trzeciego filara systemu emerytalnego mogłoby poprawić adekwatność tego systemu, ale nie przyczyni się do zwiększenia jego stabilności. Wydaje się, że Malta nie prowadzi prac nad pozostałymi środkami w tej dziedzinie, o których mowa w zaleceniu 2, tj. nad szybszym podniesieniem ustawowego wieku emerytalnego i nad zwiększeniem rzeczywistego wieku przechodzenia na emeryturę.

| (10) | Można oczekiwać, że planowane środki poprawiające świadczenie usług w sektorze opieki zdrowotnej zwiększą efektywność i adekwatność systemu. Mogą one jednak przyczynić się także do wzrostu popytu na usługi zdrowotne finansowane przez rząd oraz do zwiększonego korzystania z tych usług. Wobec braku bardziej szczegółowych informacji o tych środkach nie można ocenić, w jakim zakresie ta reforma może zmniejszyć presję na wydatki publiczne w długim okresie. |
| --- | --- |

(10)

Można oczekiwać, że planowane środki poprawiające świadczenie usług w sektorze opieki zdrowotnej zwiększą efektywność i adekwatność systemu. Mogą one jednak przyczynić się także do wzrostu popytu na usługi zdrowotne finansowane przez rząd oraz do zwiększonego korzystania z tych usług. Wobec braku bardziej szczegółowych informacji o tych środkach nie można ocenić, w jakim zakresie ta reforma może zmniejszyć presję na wydatki publiczne w długim okresie.

| (11) | Restrukturyzacja przedsiębiorstw państwowych, takich jak narodowy przewoźnik lotniczy Air Malta i przedsiębiorstwo energetyczne Enemalta, może poprawić ich wyniki finansowe, a w rezultacie zmniejszyć zobowiązania warunkowe ciążące na finansach publicznych. Należy szczególnie odnotować wysiłki polityczne w sektorze energetyki, gdyż gwarantowane przez rząd zobowiązania Enemalty, głównego dostawcy energii, wynoszą ok. 10 % PKB. Ponadto można spodziewać się, że ta reforma w przyszłości zmniejszy zapotrzebowanie na dotacje rządowe. |
| --- | --- |

(11)

Restrukturyzacja przedsiębiorstw państwowych, takich jak narodowy przewoźnik lotniczy Air Malta i przedsiębiorstwo energetyczne Enemalta, może poprawić ich wyniki finansowe, a w rezultacie zmniejszyć zobowiązania warunkowe ciążące na finansach publicznych. Należy szczególnie odnotować wysiłki polityczne w sektorze energetyki, gdyż gwarantowane przez rząd zobowiązania Enemalty, głównego dostawcy energii, wynoszą ok. 10 % PKB. Ponadto można spodziewać się, że ta reforma w przyszłości zmniejszy zapotrzebowanie na dotacje rządowe.

| (12) | Władze przedstawiły kombinację już wdrażanych i nowych środków, dzięki którym, jak się zakłada, administracja publiczna będzie skuteczniej egzekwować przestrzeganie przepisów prawa podatkowego i ograniczy skalę uchylania się od podatków. W programie partnerstwa gospodarczego zaprezentowano także środki, które mają skrócić postępowania o udzielenie zamówienia publicznego i zwiększyć ich efektywność. |
| --- | --- |

(12)

Władze przedstawiły kombinację już wdrażanych i nowych środków, dzięki którym, jak się zakłada, administracja publiczna będzie skuteczniej egzekwować przestrzeganie przepisów prawa podatkowego i ograniczy skalę uchylania się od podatków. W programie partnerstwa gospodarczego zaprezentowano także środki, które mają skrócić postępowania o udzielenie zamówienia publicznego i zwiększyć ich efektywność.

| (13) | Wspomniane stopniowe przejście od podatków bezpośrednich do pośrednich może zachęcić do tworzenia miejsc pracy i sprawić, że system podatkowy będzie w większym stopniu sprzyjać wzrostowi gospodarczemu. Reforma ta została jednak przedstawiona tylko w ogólnym zarysie, bez żadnych szczegółów. Poza tym nadal brakuje planów ograniczających preferencyjne traktowanie zadłużenia w systemie opodatkowania przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(13)

Wspomniane stopniowe przejście od podatków bezpośrednich do pośrednich może zachęcić do tworzenia miejsc pracy i sprawić, że system podatkowy będzie w większym stopniu sprzyjać wzrostowi gospodarczemu. Reforma ta została jednak przedstawiona tylko w ogólnym zarysie, bez żadnych szczegółów. Poza tym nadal brakuje planów ograniczających preferencyjne traktowanie zadłużenia w systemie opodatkowania przedsiębiorstw.

| (14) | W programie partnerstwa gospodarczego zawarto także różne środki strukturalne o charakterze innym niż budżetowy, których ogólnym celem jest wykonanie zaleceń dla Malty z 2013 r. Planowana jest m.in. kompleksowa reforma systemu sądowego i dywersyfikacja źródeł energii. Wydaje się, że środki te idą w dobrym kierunku i można oczekiwać, że przyczynią się one do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy na Malcie, a jednocześnie zabezpieczą stabilność finansową. Reformy te są jeszcze jednak zasadniczo na etapie przygotowań, a w wielu przypadkach przedstawiono niewiele informacji na ich temat. Zatem po skonkretyzowaniu planów politycznych w tym zakresie, oraz gdy realizacja tych reform posunie się naprzód, konieczna będzie dalsza analiza konsekwencji tych planów oraz ich wkładu w rozwiązanie problemów, o których mowa w zaleceniach dla Malty z 2013 r., |
| --- | --- |

(14)

W programie partnerstwa gospodarczego zawarto także różne środki strukturalne o charakterze innym niż budżetowy, których ogólnym celem jest wykonanie zaleceń dla Malty z 2013 r. Planowana jest m.in. kompleksowa reforma systemu sądowego i dywersyfikacja źródeł energii. Wydaje się, że środki te idą w dobrym kierunku i można oczekiwać, że przyczynią się one do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy na Malcie, a jednocześnie zabezpieczą stabilność finansową. Reformy te są jeszcze jednak zasadniczo na etapie przygotowań, a w wielu przypadkach przedstawiono niewiele informacji na ich temat. Zatem po skonkretyzowaniu planów politycznych w tym zakresie, oraz gdy realizacja tych reform posunie się naprzód, konieczna będzie dalsza analiza konsekwencji tych planów oraz ich wkładu w rozwiązanie problemów, o których mowa w zaleceniach dla Malty z 2013 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:

Program partnerstwa gospodarczego przedłożony Komisji i Radzie przez Maltę w dniu 1 października 2013 r. zawiera zbiór reform budżetowych o charakterze strukturalnym, które częściowo odpowiadają celowi, polegającemu na osiągnięciu solidnej sytuacji budżetowej. W programie partnerstwa gospodarczego zaproponowano bowiem kontynuację planu reform budżetowych i o charakterze innym niż budżetowy, określonego w krajowym programie reform i programie stabilności z 2013 r., a także zawarto plany polityczne, które mają na celu poprawę efektywności wydatków rządowych, wzmocnienie administracji publicznej i restrukturyzację przedsiębiorstw państwowych. Zasadniczo jednak realizacja żadnej z tych reform nie została jeszcze zakończona, a ich przyjęcie i wdrożenie jest obarczone pewnym ryzykiem. Ponadto Malta nie odniosła się jeszcze w pełni do niektórych zaleceń Rady, mianowicie do kwestii preferencyjnego traktowania zadłużenia w systemie opodatkowania przedsiębiorstw (zalecenie 1) i do długoterminowej stabilności finansów publicznych (zalecenie 2). W związku z tym Malta proszona jest o przedstawienie dodatkowych informacji na temat planowanych reform w kolejnym krajowym programie reform i programie stabilności, a także o rozważenie dodatkowych środków, które posłużyłyby zapewnieniu długoterminowej stabilności finansów publicznych. Komisja i Rada będą monitorowały wdrożenie reform w kontekście europejskiego semestru.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2013 r.

W imieniu Rady

R. ŠADŽIUS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 140 z 27.5.2013, s. 11.

1

(2)  Decyzja Rady 2013/319/UE z dnia 21 czerwca 2013 r. w sprawie istnienia nadmiernego deficytu na Malcie (Dz.U. L 173 z 26.6.2013, s. 52).

2

(3)  Zalecenie Rady z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie krajowego programu reform Malty z 2013 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Maltę programu stabilności na lata 2012–2016 (Dz.U. C 217 z 30.7.2013, s. 59).

3

---

| 18.12.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 371/4 |
| --- | --- | --- | --- |

18.12.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 371/4

---

OPINIA RADY

z dnia 10 grudnia 2013 r.

w sprawie programu partnerstwa gospodarczego przedłożonego przez Niderlandy

(2013/C 371/02)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wspólnych przepisów dotyczących monitorowania i oceny projektów planów budżetowych oraz zapewnienia korekty nadmiernego deficytu w państwach członkowskich należących do strefy euro (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Pakt stabilności i wzrostu ma na celu zapewnienie dyscypliny budżetowej w całej Unii i określa ramy zapobiegania nadmiernemu deficytowi sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz jego korygowania. Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia zdrowych finansów publicznych jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu gospodarczego opartego na stabilności finansowej, wspierając tym samym osiągnięcie celów Unii w zakresie zrównoważonego wzrostu i zatrudnienia. |
| --- | --- |

(1)

Pakt stabilności i wzrostu ma na celu zapewnienie dyscypliny budżetowej w całej Unii i określa ramy zapobiegania nadmiernemu deficytowi sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz jego korygowania. Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia zdrowych finansów publicznych jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu gospodarczego opartego na stabilności finansowej, wspierając tym samym osiągnięcie celów Unii w zakresie zrównoważonego wzrostu i zatrudnienia.

| (2) | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 ustanawia przepisy dotyczące ściślejszego monitorowania polityk budżetowych w strefie euro oraz zapewniania spójności budżetów krajowych z wytycznymi dotyczącymi polityki gospodarczej wydawanymi w kontekście paktu stabilności i wzrostu oraz europejskiego semestru. Ponieważ działania o wyłącznie budżetowym charakterze mogą być niewystarczające do zapewnienia trwałej korekty nadmiernego deficytu, może zaistnieć konieczność podjęcia dodatkowych działań politycznych oraz reform strukturalnych. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 ustanawia przepisy dotyczące ściślejszego monitorowania polityk budżetowych w strefie euro oraz zapewniania spójności budżetów krajowych z wytycznymi dotyczącymi polityki gospodarczej wydawanymi w kontekście paktu stabilności i wzrostu oraz europejskiego semestru. Ponieważ działania o wyłącznie budżetowym charakterze mogą być niewystarczające do zapewnienia trwałej korekty nadmiernego deficytu, może zaistnieć konieczność podjęcia dodatkowych działań politycznych oraz reform strukturalnych.

| (3) | Artykuł 9 rozporządzenia (UE) nr 473/2013 zawiera szczegółowe ustalenia dotyczące programów partnerstwa gospodarczego, które mają przedkładać państwa członkowskie, których walutą jest euro, objęte procedurą nadmiernego deficytu. Ponieważ program partnerstwa gospodarczego ustanawia plan działań mających przyczynić się do skutecznej i trwałej korekty nadmiernego deficytu, powinien on zawierać w szczególności informacje na temat głównych reform budżetowych o charakterze strukturalnym – dotyczących zwłaszcza systemów podatkowego, emerytalnego i opieki zdrowotnej oraz ram budżetowych. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 9 rozporządzenia (UE) nr 473/2013 zawiera szczegółowe ustalenia dotyczące programów partnerstwa gospodarczego, które mają przedkładać państwa członkowskie, których walutą jest euro, objęte procedurą nadmiernego deficytu. Ponieważ program partnerstwa gospodarczego ustanawia plan działań mających przyczynić się do skutecznej i trwałej korekty nadmiernego deficytu, powinien on zawierać w szczególności informacje na temat głównych reform budżetowych o charakterze strukturalnym – dotyczących zwłaszcza systemów podatkowego, emerytalnego i opieki zdrowotnej oraz ram budżetowych.

| (4) | W dniu 2 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu, na mocy której Niderlandy zostały objęte procedurą nadmiernego deficytu. W dniu 21 czerwca 2013 r. Rada przyjęła zmienione zalecenie na podstawie art. 126 ust. 7 TFUE. W związku z tym Niderlandy były zobowiązane do przedłożenia programu partnerstwa gospodarczego do dnia 1 października 2013 r. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 2 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu, na mocy której Niderlandy zostały objęte procedurą nadmiernego deficytu. W dniu 21 czerwca 2013 r. Rada przyjęła zmienione zalecenie na podstawie art. 126 ust. 7 TFUE. W związku z tym Niderlandy były zobowiązane do przedłożenia programu partnerstwa gospodarczego do dnia 1 października 2013 r.

| (5) | W dniu 30 września 2013 r., w terminie określonym w art. 9 ust. 3 i art. 17 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 473/2013, Niderlandy przedłożyły Komisji i Radzie program partnerstwa gospodarczego określający w szczególności reformy budżetowe o charakterze strukturalnym mające zapewnić skuteczną i trwałą korektę nadmiernego deficytu (zalecenie 1). Program partnerstwa gospodarczego obejmuje także środki mające na celu zastosowanie się do szerszego zbioru zaleceń skierowanych do Niderlandów przez Radę w dniu 9 lipca 2013 r.: ograniczenie długów i związanego z nimi ryzyka finansowego na rynku mieszkaniowym; wspieranie obrotu na rynku mieszkaniowym; poprawa funkcjonowania sektora dotowanego najmu i przydziału mieszkań w tym sektorze; wsparcie dla prywatnego sektora najmu (zalecenie 2); ulepszenie nadzoru finansowego nad funduszami emerytalnymi, aby umożliwić lepszą równowagę między ryzykiem a ambitnymi celami, także z perspektywy międzypokoleniowej; obniżenie rocznej stopy przyrostu emerytur w ramach pracowniczych programów emerytalnych, przy uwzględnieniu dłuższego okresu składkowego wobec podniesienia wieku emerytalnego; zwiększenie szans starszych pracowników na zatrudnienie; zmiana systemu opieki długoterminowej (zalecenie 3); poprawa współczynnika aktywności zawodowej i wspieranie przepływów na rynku pracy (zalecenie 4). Oprócz dodatkowych środków konsolidacyjnych w 2014 r. i w latach kolejnych, które zostały przedstawione w niderlandzkim projekcie planu budżetowego, w programie partnerstwa gospodarczego wymienia się nowe środki budżetowe o charakterze strukturalnym, które polegają na zaostrzeniu przepisów budżetowych dotyczących organów władzy poniżej szczebla centralnego. Wymienione w programie środki realizujące zalecenia 2–4 zostały w większości wprowadzone jeszcze przed wydaniem ostatnich zaleceń Rady dla Niderlandów. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 30 września 2013 r., w terminie określonym w art. 9 ust. 3 i art. 17 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 473/2013, Niderlandy przedłożyły Komisji i Radzie program partnerstwa gospodarczego określający w szczególności reformy budżetowe o charakterze strukturalnym mające zapewnić skuteczną i trwałą korektę nadmiernego deficytu (zalecenie 1). Program partnerstwa gospodarczego obejmuje także środki mające na celu zastosowanie się do szerszego zbioru zaleceń skierowanych do Niderlandów przez Radę w dniu 9 lipca 2013 r.: ograniczenie długów i związanego z nimi ryzyka finansowego na rynku mieszkaniowym; wspieranie obrotu na rynku mieszkaniowym; poprawa funkcjonowania sektora dotowanego najmu i przydziału mieszkań w tym sektorze; wsparcie dla prywatnego sektora najmu (zalecenie 2); ulepszenie nadzoru finansowego nad funduszami emerytalnymi, aby umożliwić lepszą równowagę między ryzykiem a ambitnymi celami, także z perspektywy międzypokoleniowej; obniżenie rocznej stopy przyrostu emerytur w ramach pracowniczych programów emerytalnych, przy uwzględnieniu dłuższego okresu składkowego wobec podniesienia wieku emerytalnego; zwiększenie szans starszych pracowników na zatrudnienie; zmiana systemu opieki długoterminowej (zalecenie 3); poprawa współczynnika aktywności zawodowej i wspieranie przepływów na rynku pracy (zalecenie 4). Oprócz dodatkowych środków konsolidacyjnych w 2014 r. i w latach kolejnych, które zostały przedstawione w niderlandzkim projekcie planu budżetowego, w programie partnerstwa gospodarczego wymienia się nowe środki budżetowe o charakterze strukturalnym, które polegają na zaostrzeniu przepisów budżetowych dotyczących organów władzy poniżej szczebla centralnego. Wymienione w programie środki realizujące zalecenia 2–4 zostały w większości wprowadzone jeszcze przed wydaniem ostatnich zaleceń Rady dla Niderlandów.

| (6) | Środki budżetowe o charakterze strukturalnym, które planują wdrożyć Niderlandy, polegają w szczególności na kodyfikacji przepisów budżetowych, a także na zaostrzeniu przepisów budżetowych dotyczących organów władzy poniżej szczebla centralnego, co pomoże wzmocnić krajowe ramy budżetowe. Można oczekiwać, że działania te, wraz z dodatkowymi środkami konsolidacji budżetowej przyjętymi w projekcie planu budżetowego na 2014 r., przyczynią się do trwałej korekty nadmiernego deficytu i do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego, jakim jest saldo zrównoważone w ujęciu strukturalnym. |
| --- | --- |

(6)

Środki budżetowe o charakterze strukturalnym, które planują wdrożyć Niderlandy, polegają w szczególności na kodyfikacji przepisów budżetowych, a także na zaostrzeniu przepisów budżetowych dotyczących organów władzy poniżej szczebla centralnego, co pomoże wzmocnić krajowe ramy budżetowe. Można oczekiwać, że działania te, wraz z dodatkowymi środkami konsolidacji budżetowej przyjętymi w projekcie planu budżetowego na 2014 r., przyczynią się do trwałej korekty nadmiernego deficytu i do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego, jakim jest saldo zrównoważone w ujęciu strukturalnym.

| (7) | Można założyć, że środki służące poprawie funkcjonowania rynku mieszkaniowego doprowadzą do stopniowego ograniczenia dotacji do dłużnego finansowania zakupu mieszkań oraz do zmniejszenia ryzyka kredytowego, na które narażony jest rząd w ramach krajowego systemu gwarancji hipotek. Obniżenie podatku od przeniesienia własności nieruchomości skutkuje utratą dochodów budżetowych, ale powinno poprawić równowagę między popytem i podażą oraz alokację kapitału na rynku mieszkaniowym. Zarys najważniejszych spośród tych środków został już przedstawiony w krajowym programie reform. Ogólnie rzecz biorąc, wydaje się, że idą one w dobrym kierunku, ale trzeba je kontynuować i ewentualnie dostosować, aby były one odpowiednie do celów określonych w stosownym zaleceniu dla Niderlandów (zalecenie 2). |
| --- | --- |

(7)

Można założyć, że środki służące poprawie funkcjonowania rynku mieszkaniowego doprowadzą do stopniowego ograniczenia dotacji do dłużnego finansowania zakupu mieszkań oraz do zmniejszenia ryzyka kredytowego, na które narażony jest rząd w ramach krajowego systemu gwarancji hipotek. Obniżenie podatku od przeniesienia własności nieruchomości skutkuje utratą dochodów budżetowych, ale powinno poprawić równowagę między popytem i podażą oraz alokację kapitału na rynku mieszkaniowym. Zarys najważniejszych spośród tych środków został już przedstawiony w krajowym programie reform. Ogólnie rzecz biorąc, wydaje się, że idą one w dobrym kierunku, ale trzeba je kontynuować i ewentualnie dostosować, aby były one odpowiednie do celów określonych w stosownym zaleceniu dla Niderlandów (zalecenie 2).

| (8) | Można oczekiwać, że środki poprawiające funkcjonowanie funduszy emerytalnych ograniczą dotacje z budżetu do tego systemu emerytalnego, a jednocześnie zwiększą szanse starszych pracowników na zatrudnienie. Można też zakładać, że środki te podniosą efektywność systemu opieki długoterminowej, jeżeli ich rezultaty będą zgodne z oczekiwaniami. Przyczyniłoby się to do wzmocnienia stabilności finansów publicznych. Pozostaje jednak ryzyko związane ze szczegółami dotyczącymi realizacji tych działań oraz z ich skutkami dla gospodarki i budżetu, także pod względem wpływu na faktyczną wysokość składek emerytalnych. Prace nad tymi środkami wciąż trwają, potrzebna będzie zatem dalsza analiza skutków planów politycznych oraz ich wkładu w osiągnięcie stabilności budżetowej. |
| --- | --- |

(8)

Można oczekiwać, że środki poprawiające funkcjonowanie funduszy emerytalnych ograniczą dotacje z budżetu do tego systemu emerytalnego, a jednocześnie zwiększą szanse starszych pracowników na zatrudnienie. Można też zakładać, że środki te podniosą efektywność systemu opieki długoterminowej, jeżeli ich rezultaty będą zgodne z oczekiwaniami. Przyczyniłoby się to do wzmocnienia stabilności finansów publicznych. Pozostaje jednak ryzyko związane ze szczegółami dotyczącymi realizacji tych działań oraz z ich skutkami dla gospodarki i budżetu, także pod względem wpływu na faktyczną wysokość składek emerytalnych. Prace nad tymi środkami wciąż trwają, potrzebna będzie zatem dalsza analiza skutków planów politycznych oraz ich wkładu w osiągnięcie stabilności budżetowej.

| (9) | Wśród środków mających na celu poprawę współczynnika aktywności zawodowej należy wymienić zmiany dotyczące możliwości przenoszenia ulg podatkowych i reformę szeregu zasiłków, w tym zasiłku dla bezrobotnych. Ogólnie rzecz biorąc, można oczekiwać, że środki te będą miały pozytywny wpływ na saldo budżetowe. Wprowadzanie tych środków ma jednak odbywać się powoli, między innymi ze względu na wyniki uzgodnień z partnerami społecznymi na temat ich wdrażania. Zarys najważniejszych spośród tych środków został już przedstawiony w krajowym programie reform. Ich szybsze wprowadzenie umożliwiłoby lepsze funkcjonowanie rynku pracy i przyczyniłoby się do pobudzenia wzrostu gospodarczego, |
| --- | --- |

(9)

Wśród środków mających na celu poprawę współczynnika aktywności zawodowej należy wymienić zmiany dotyczące możliwości przenoszenia ulg podatkowych i reformę szeregu zasiłków, w tym zasiłku dla bezrobotnych. Ogólnie rzecz biorąc, można oczekiwać, że środki te będą miały pozytywny wpływ na saldo budżetowe. Wprowadzanie tych środków ma jednak odbywać się powoli, między innymi ze względu na wyniki uzgodnień z partnerami społecznymi na temat ich wdrażania. Zarys najważniejszych spośród tych środków został już przedstawiony w krajowym programie reform. Ich szybsze wprowadzenie umożliwiłoby lepsze funkcjonowanie rynku pracy i przyczyniłoby się do pobudzenia wzrostu gospodarczego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:

Program partnerstwa gospodarczego przedłożony Komisji i Radzie przez Niderlandy w dniu 30 września 2013 r. zawiera zasadniczo odpowiedni zbiór reform budżetowych o charakterze strukturalnym, które powinny przyczynić się do skutecznej i trwałej korekty nadmiernego deficytu. W szczególności w programie partnerstwa gospodarczego powtórzono zobowiązanie do przeprowadzenia reform, podjęte w ostatnim krajowym programie reform, oraz zamieszczono dodatkowe informacje na temat wdrażania niektórych z tych środków po przedłożeniu programu reform, a także o harmonogramie działań następczych. Wydaje się, że w szczególności harmonogram środków, które są wprowadzane w odpowiedzi na zalecenie dotyczące rynku pracy, opóźnia realizację istotnych reform w tym obszarze. W programie partnerstwa gospodarczego podano szczegółowe informacje o wszystkich środkach, nie zamieszczono jednak danych dotyczących problemów i zagrożeń, jakie wiążą się z wdrażaniem tych środków. W związku z tym Niderlandy proszone są o przedstawienie w kolejnym krajowym programie reform i programie stabilności dodatkowych informacji na temat wdrażania planowanych reform, a także o zapewnienie postępów w wykonywaniu zaleceń skierowanych do Niderlandów w ramach europejskiego semestru. Komisja i Rada będą monitorowały wdrożenie reform w kontekście europejskiego semestru.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2013 r.

W imieniu Rady

R. ŠADŽIUS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 140 z 27.5.2013, s. 11.

1

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 18.12.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 371/6 |
| --- | --- | --- | --- |

18.12.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 371/6

---

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE

Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2013/C 371/03)

| Data przyjęcia decyzji | 19.12.2012 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.34405 (12/N) |
| Państwo członkowskie | Grecja |
| Region | — | Artykuł 107 ust. 3 lit. a) |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | JESSICA Holding Fund Greece (JHFG) |
| Podstawa prawna | Regulation (EC) No 1080/2006, ERDF Regulation, Regulation (EC) No 1828/2006, Regulation (EC) No 1083/2006, General Regulation, the Funding Agreement between EIB and the Hellenic Republic as of 1.7.2010, 3.1.3 Joint Ministerial Decision No 35996/EYS 5362, as amended by the Ministerial Decision No 44915/ΕΥs 6091 (Government Gazette B’ 1607/4.10.2010) and in force today |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Zrównoważony rozwój obszarów miejskich |
| Forma pomocy | Kredyt preferencyjny, Inne formy pozyskiwania kapitału, Dotacja na spłatę odsetek – Transakcje na warunkach pozarynkowych |
| Budżet | Całkowity budżet: 258 EUR (w mln) |
| Intensywność pomocy | 70 % |
| Czas trwania | Do 31.12.2025 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Ministry of Development, Competitiveness, Infrastructure Transport and Networks |
| Nikis 5-7 |
| 101 80 Athens |
| GREECE |

Data przyjęcia decyzji

19.12.2012

Numer środka pomocy państwa

SA.34405 (12/N)

Państwo członkowskie

Grecja

Region

—

Artykuł 107 ust. 3 lit. a)

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

JESSICA Holding Fund Greece (JHFG)

Podstawa prawna

Regulation (EC) No 1080/2006, ERDF Regulation, Regulation (EC) No 1828/2006, Regulation (EC) No 1083/2006, General Regulation, the Funding Agreement between EIB and the Hellenic Republic as of 1.7.2010, 3.1.3 Joint Ministerial Decision No 35996/EYS 5362, as amended by the Ministerial Decision No 44915/ΕΥs 6091 (Government Gazette B’ 1607/4.10.2010) and in force today

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Zrównoważony rozwój obszarów miejskich

Forma pomocy

Kredyt preferencyjny, Inne formy pozyskiwania kapitału, Dotacja na spłatę odsetek – Transakcje na warunkach pozarynkowych

Budżet

Całkowity budżet: 258 EUR (w mln)

Intensywność pomocy

70 %

Czas trwania

Do 31.12.2025

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ministry of Development, Competitiveness, Infrastructure Transport and Networks

Nikis 5-7

101 80 Athens

GREECE

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 19.12.2012 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.35040 (12/N) |
| Państwo członkowskie | Bułgaria |
| Region | — | Artykuł 107 ust. 3 lit. a) |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Схема JESSICA България |
| Podstawa prawna | Оперативна програма „Регионално развитие 2007—2013“ (ОПРР) на България, одобрена с Решение на Комисията No 5440/5.11.2007 г., с измененията към него.
  Финансовото споразумение между правителството на Република България и ЕИБ от 29 юли 2010 г. за създаване на ХФ JESSICA за България и Оперативното споразумение между ЕИБ и ФГР
  Закон за регионалното развитие
  Закон за устройство на територията
  Закон за устройство на територията и строителните дейности в Столична община
  Закон за административно-териториалното устройство на Република България
  Регламент (ЕО) No 1083/2006 на Съвета от 11 юли 2006 г.
  Регламент (ЕО) No 1828/2006 на Комисията от 8 декември 2006 г.
  Регламент (ЕО) No 1080/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 5 юли 2006 г. |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Zrównoważony rozwój obszarów miejskich |
| Forma pomocy | Inne formy pozyskiwania kapitału, Gwarancja, Kredyt preferencyjny – Transakcje na warunkach pozarynkowych |
| Budżet | Całkowity budżet: 64,54 BGN (w mln) |
| Intensywność pomocy | — |
| Czas trwania | Do 31.12.2025 |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Министерство на регионалното развитие и благоустройството |
| ул. „Кирил и Методий“ No 17—19 |
| 1202 София/Sofia |
| БЪЛГАРИЯ/BULGARIA |

Data przyjęcia decyzji

19.12.2012

Numer środka pomocy państwa

SA.35040 (12/N)

Państwo członkowskie

Bułgaria

Region

—

Artykuł 107 ust. 3 lit. a)

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Схема JESSICA България

Podstawa prawna

Оперативна програма „Регионално развитие 2007—2013“ (ОПРР) на България, одобрена с Решение на Комисията No 5440/5.11.2007 г., с измененията към него.

Финансовото споразумение между правителството на Република България и ЕИБ от 29 юли 2010 г. за създаване на ХФ JESSICA за България и Оперативното споразумение между ЕИБ и ФГР

Закон за регионалното развитие

Закон за устройство на територията

Закон за устройство на територията и строителните дейности в Столична община

Закон за административно-териториалното устройство на Република България

Регламент (ЕО) No 1083/2006 на Съвета от 11 юли 2006 г.

Регламент (ЕО) No 1828/2006 на Комисията от 8 декември 2006 г.

Регламент (ЕО) No 1080/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 5 юли 2006 г.

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Zrównoważony rozwój obszarów miejskich

Forma pomocy

Inne formy pozyskiwania kapitału, Gwarancja, Kredyt preferencyjny – Transakcje na warunkach pozarynkowych

Budżet

Całkowity budżet: 64,54 BGN (w mln)

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

Do 31.12.2025

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Министерство на регионалното развитие и благоустройството

ул. „Кирил и Методий“ No 17—19

1202 София/Sofia

БЪЛГАРИЯ/BULGARIA

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 11.9.2012 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.35233 (12/N) |
| Państwo członkowskie | Włochy |
| Region | Marche | Obszary mieszane |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Broadband Marche |
| Podstawa prawna | DLgs 1o agosto 2003, n. 259 «Codice delle Comunicazioni Elettroniche»;
  DLgs 7 marzo 2005 n. 82 «Codice della Pubblica Amministrazione Digitale»
  Deliberazione consiglio regionale n. 95 del 15 luglio 2008«Piano telematico regionale per lo sviluppo della banda larga» |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Rozwój regionalny, Rozwój sektorowy |
| Forma pomocy | Dotacja bezpośrednia |
| Budżet | | Całkowity budżet: 7,46 EUR (w mln) |

Data przyjęcia decyzji

11.9.2012

Numer środka pomocy państwa

SA.35233 (12/N)

Państwo członkowskie

Włochy

Region

Marche

Obszary mieszane

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Broadband Marche

Podstawa prawna

DLgs 1o agosto 2003, n. 259 «Codice delle Comunicazioni Elettroniche»;

DLgs 7 marzo 2005 n. 82 «Codice della Pubblica Amministrazione Digitale»

Deliberazione consiglio regionale n. 95 del 15 luglio 2008«Piano telematico regionale per lo sviluppo della banda larga»

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Rozwój regionalny, Rozwój sektorowy

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

Całkowity budżet: 7,46 EUR (w mln)

| | Budżet roczny: 1,87 EUR (w mln) |
| --- | --- |

Budżet roczny: 1,87 EUR (w mln)

Intensywność pomocy

60 %

Czas trwania

12.1.2010–31.12.2015

Sektory gospodarki

Telekomunikacja

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

| Regione Marche — Posizione di Funzione Sistemi informativi e telematici |
| --- |
| Via Tiziano 44 |
| 60125 Ancona AN |
| ITALIA |

Regione Marche — Posizione di Funzione Sistemi informativi e telematici

Via Tiziano 44

60125 Ancona AN

ITALIA

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 20.11.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.36366 (13/N) |
| Państwo członkowskie | Dania |
| Region | Danmark | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Produktionsstøtte til skrevne medier samt etablering af en innovationspulje |
| Podstawa prawna | Lov om mediestøtte (proposal presented to the Parliament on 2 October 2013) |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Pozostałe |
| Forma pomocy | Dotacja bezpośrednia |
| Budżet | Budżet roczny: 400 DKK (w mln) |
| Intensywność pomocy | 35 % |
| Czas trwania | Od 1.1.2014 |
| Sektory gospodarki | Wydawanie gazet |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Kulturstyrelsen |
| H.C. Andersens Boulevard 2 |
| 1553 København V |
| DANMARK |

Data przyjęcia decyzji

20.11.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.36366 (13/N)

Państwo członkowskie

Dania

Region

Danmark

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Produktionsstøtte til skrevne medier samt etablering af en innovationspulje

Podstawa prawna

Lov om mediestøtte (proposal presented to the Parliament on 2 October 2013)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Pozostałe

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

Budżet roczny: 400 DKK (w mln)

Intensywność pomocy

35 %

Czas trwania

Od 1.1.2014

Sektory gospodarki

Wydawanie gazet

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Kulturstyrelsen

H.C. Andersens Boulevard 2

1553 København V

DANMARK

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 6.11.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.36929 (13/NN) |
| Państwo członkowskie | Niemcy |
| Region | Hessen | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Richtlinien für die Übernahme von Bürgschaften und Garantien durch das Land Hessen für die gewerbliche Wirtschaft — Teil C: Bürgschaften zur Rettung und Umstrukturierung von Unternehmen in Schwierigkeiten |
| Podstawa prawna | Richtlinien für die Übernahme von Bürgschaften und Garantien durch das Land Hessen für die gewerbliche Wirtschaft |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy | — |
| Cel pomocy | Pomoc na restrukturyzację |
| Forma pomocy | Gwarancja |
| Budżet | | Całkowity budżet: 180 EUR (w mln) |

Data przyjęcia decyzji

6.11.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.36929 (13/NN)

Państwo członkowskie

Niemcy

Region

Hessen

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Richtlinien für die Übernahme von Bürgschaften und Garantien durch das Land Hessen für die gewerbliche Wirtschaft — Teil C: Bürgschaften zur Rettung und Umstrukturierung von Unternehmen in Schwierigkeiten

Podstawa prawna

Richtlinien für die Übernahme von Bürgschaften und Garantien durch das Land Hessen für die gewerbliche Wirtschaft

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Pomoc na restrukturyzację

Forma pomocy

Gwarancja

Budżet

Całkowity budżet: 180 EUR (w mln)

| | Budżet roczny: 60 EUR (w mln) |
| --- | --- |

Budżet roczny: 60 EUR (w mln)

Intensywność pomocy

90 %

Czas trwania

1.7.2013–31.12.2015

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

| Hessisches Ministerium der Finanzen |
| --- |
| Friedrich-Ebert-Allee 8 |
| 65185 Wiesbaden |
| DEUTSCHLAND |

Hessisches Ministerium der Finanzen

Friedrich-Ebert-Allee 8

65185 Wiesbaden

DEUTSCHLAND

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 18.12.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 371/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.12.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 371/11

---

Kursy walutowe euro (1)

17 grudnia 2013 r.

(2013/C 371/04)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3749 |
| JPY | Jen | 141,61 |
| DKK | Korona duńska | 7,4607 |
| GBP | Funt szterling | 0,84560 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,0412 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2206 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,4600 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 27,657 |
| HUF | Forint węgierski | 299,30 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7030 |
| PLN | Złoty polski | 4,1790 |
| RON | Lej rumuński | 4,4673 |
| TRY | Lir turecki | 2,8055 |
| AUD | Dolar australijski | 1,5421 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4557 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,6595 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6626 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,7289 |
| KRW | Won | 1 448,07 |
| ZAR | Rand | 14,2344 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,3477 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,6300 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 471,30 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,4714 |
| PHP | Peso filipińskie | 60,838 |
| RUB | Rubel rosyjski | 45,2922 |
| THB | Bat tajlandzki | 44,165 |
| BRL | Real | 3,1891 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,7864 |
| INR | Rupia indyjska | 85,0840 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3749

JPY

Jen

141,61

DKK

Korona duńska

7,4607

GBP

Funt szterling

0,84560

SEK

Korona szwedzka

9,0412

CHF

Frank szwajcarski

1,2206

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,4600

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

27,657

HUF

Forint węgierski

299,30

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7030

PLN

Złoty polski

4,1790

RON

Lej rumuński

4,4673

TRY

Lir turecki

2,8055

AUD

Dolar australijski

1,5421

CAD

Dolar kanadyjski

1,4557

HKD

Dolar Hongkongu

10,6595

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6626

SGD

Dolar singapurski

1,7289

KRW

Won

1 448,07

ZAR

Rand

14,2344

CNY

Yuan renminbi

8,3477

HRK

Kuna chorwacka

7,6300

IDR

Rupia indonezyjska

16 471,30

MYR

Ringgit malezyjski

4,4714

PHP

Peso filipińskie

60,838

RUB

Rubel rosyjski

45,2922

THB

Bat tajlandzki

44,165

BRL

Real

3,1891

MXN

Peso meksykańskie

17,7864

INR

Rupia indyjska

85,0840

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 18.12.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 371/12 |
| --- | --- | --- | --- |

18.12.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 371/12

---

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 94/25/WE w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do łodzi rekreacyjnych

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2013/C 371/05)

| ESO (1) | Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej
  (oraz dokument referencyjny) | Pierwsza publikacja Dz.U. | Odniesienie do normy zastąpionej | Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej
  Przypis 1 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) |
| CEN | EN ISO 6185-1:2001
  Łodzie pneumatyczne – Część 1: Łodzie z silnikiem o maksymalnej znamionowej mocy do 4,5 KW (ISO 6185-1:2001) | 17.4.2002 | | |
| CEN | EN ISO 6185-2:2001
  Łodzie pneumatyczne – Część 2: Łodzie z silnikiem o maksymalnej znamionowej mocy od 4,5 kW do 15 kW (ISO 6185-2:2001) | 17.4.2002 | | |
| CEN | EN ISO 6185-3:2001
  Łodzie pneumatyczne – Część 3: Łodzie z silnikiem o maksymalnej znamionowej mocy 15 kW i większej (ISO 6185-3:2001) | 17.4.2002 | | |
| CEN | EN ISO 6185-4:2011
  Łodzie pneumatyczne – Część 4: Łodzie o długości kadłuba pomiędzy 8 m a 24 m z silnikiem o mocy znamionowej 15 kW i większej (ISO 6185-4:2011) | 4.1.2012 | | |
| CEN | EN ISO 7840:2013
  Małe statki – Węże paliwowe odporne na ogień (ISO 7840:2013) | Pierwsza publikacja | EN ISO 7840:2004
  Przypis 2.1 | 24.7.2014 |
| CEN | EN ISO 8099:2000
  Małe statki – Systemy retencji ścieków z toalet (ISO 8099:2000) | 11.5.2001 | | |
| CEN | EN ISO 8469:2013
  Małe statki – Węże paliwowe nieodporne na ogień (ISO 8469:2013) | Pierwsza publikacja | EN ISO 8469:2006
  Przypis 2.1 | 24.7.2014 |
| CEN | EN ISO 8665:2006
  Małe statki – Morskie silniki i zespoły napędowe – Pomiary i deklaracje mocy (ISO 8665:2006) | 16.9.2006 | EN ISO 8665:1995
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.12.2006) |
| CEN | EN ISO 8666:2002
  Małe statki – Dane podstawowe (ISO 8666:2002) | 20.5.2003 | | |
| CEN | EN ISO 8847:2004
  Małe statki – Urządzenia sterowe – Systemy sterociągów (ISO 8847:2004) | 8.1.2005 | EN 28847:1989
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.11.2004) |
| EN ISO 8847:2004/AC:2005 | 14.3.2006 | | |
| CEN | EN ISO 8849:2003
  Małe statki – Pompy zęzowe z napędem elektrycznym zasilanym prądem stałym (ISO 8849:2003) | 8.1.2005 | EN 28849:1993
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.4.2004) |
| CEN | EN ISO 9093-1:1997
  Małe statki – Zawory burtowe i przejścia burtowe – Metalowe (ISO 9093-1:1994) | 11.5.2001 | | |
| CEN | EN ISO 9093-2:2002
  Małe statki – Zawory burtowe i przejścia burtowe – Część 2: Niemetalowe (ISO 9093-2:2002) | 3.4.2003 | | |
| CEN | EN ISO 9094-1:2003
  Małe statki – Ochrona przeciwpożarowa – Część 1: Jednostki pływające o długości kadłuba do 15 m włącznie (ISO 9094-1:2003) | 12.7.2003 | | |
| CEN | EN ISO 9094-2:2002
  Małe statki – Ochrona przeciwpożarowa – Część 2: Jednostki pływające o długości kadłuba powyżej 15 m (ISO 9094-2:2002) | 20.5.2003 | | |
| CEN | EN ISO 9097:1994
  Małe statki – Wentylatory elektryczne (ISO 9097:1991) | 25.2.1998 | | |
| EN ISO 9097:1994/A1:2000 | 11.5.2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.3.2001) |
| CEN | EN ISO 10087:2006
  Małe statki – Identyfikacja jednostki pływającej – System kodowania (ISO 10087:2006) | 13.5.2006 | EN ISO 10087:1996
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.9.2006) |
| CEN | EN ISO 10088:2013
  Małe statki – Stałe instalacje paliwowe (ISO 10088:2013) | Pierwsza publikacja | EN ISO 10088:2009
  Przypis 2.1 | 28.8.2014 |
| CEN | EN ISO 10133:2012
  Małe statki – Systemy elektryczne – Instalacje prądu stałego bardzo niskiego napięcia (ISO 10133:2012) | 13.3.2013 | EN ISO 10133:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.6.2013) |
| CEN | EN ISO 10239:2008
  Małe statki – Instalacje skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) (ISO 10239:2008) | 30.4.2008 | EN ISO 10239:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.8.2008) |
| CEN | EN ISO 10240:2004
  Małe statki – Instrukcja dla właściciela (ISO 10240:2004) | 3.5.2005 | EN ISO 10240:1996
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.4.2005) |
| CEN | EN ISO 10592:1995
  Małe statki – Hydrauliczne systemy sterowania (ISO 10592:1994) | 25.2.1998 | | |
| EN ISO 10592:1995/A1:2000 | 11.5.2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.3.2001) |
| CEN | EN ISO 11105:1997
  Małe statki – Wentylacja przedziałów silnika benzynowego i/lub zbiornika benzyny (ISO 11105:1997) | 18.12.1997 | | |
| CEN | EN ISO 11192:2005
  Małe statki – Symbole graficzne (ISO 11192:2005) | 14.3.2006 | | |
| CEN | EN ISO 11547:1995
  Małe statki – Zabezpieczenie przed uruchomieniem silnika z włączoną przekładnią (ISO 11547:1994) | 18.12.1997 | | |
| EN ISO 11547:1995/A1:2000 | 11.5.2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.3.2001) |
| CEN | EN ISO 11591:2011
  Małe statki z napędem silnikowym – Pole widzenia ze stanowiska sterowania (ISO 11591:2011) | 4.1.2012 | EN ISO 11591:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.3.2012) |
| CEN | EN ISO 11592:2001
  Małe statki o długości kadłuba mniejszej niż 8 m – Określanie maksymalnej znamionowej mocy napędu (ISO 11592:2001) | 6.3.2002 | | |
| CEN | EN ISO 11812:2001
  Małe statki – Kokpity lekkowilgotne i szybkoodpływowe (ISO 11812:2001) | 17.4.2002 | | |
| CEN | EN ISO 12215-1:2000
  Małe statki – Konstrukcja kadłuba i wymiary elementów konstrukcyjnych kadłuba – Część 1: Materiały: Żywice termoutwardzalne, zbrojenie z włókna szklanego, laminat wzorcowy (ISO 12215-1:2000) | 11.5.2001 | | |
| CEN | EN ISO 12215-2:2002
  Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 2: Materiały: Materiały rdzeniowe dla konstrukcji przekładkowych, materiały wypełniające (ISO 12215-2:2002) | 1.10.2002 | | |
| CEN | EN ISO 12215-3:2002
  Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 3: Materiały: Stal, stopy aluminium, drewno, inne materiały (ISO 12215-3:2002) | 1.10.2002 | | |
| CEN | EN ISO 12215-4:2002
  Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 4: Warsztat i produkcja (ISO 12215-4:2002) | 1.10.2002 | | |
| CEN | EN ISO 12215-5:2008
  Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 5: Obciążenia projektowe dla jednokadłubowców, naprężenia projektowe, wymiarowanie elementów konstrukcyjnych (ISO 12215-5:2008) | 3.12.2008 | | |
| CEN | EN ISO 12215-6:2008
  Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 6: Układ konstrukcji i szczegóły (ISO 12215-6:2008) | 3.12.2008 | | |
| CEN | EN ISO 12215-8:2009
  Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 8: Stery (ISO 12215-8:2009) | 17.4.2010 | | |
| EN ISO 12215-8:2009/AC:2010 | 11.11.2010 | | |
| CEN | EN ISO 12215-9:2012
  Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 9: Jednostki żaglowe – Płetwy balastowe i mieczowe oraz zamocowanie osprzętu żaglowego (ISO 12215-9:2012) | 15.8.2012 | | |
| CEN | EN ISO 12216:2002
  Małe statki – Okna, iluminatory, luki, świetliki i drzwi – Wymagania dotyczące wytrzymałości i wodoszczelności (ISO 12216:2002) | 19.12.2002 | | |
| CEN | EN ISO 12217-1:2013
  Małe statki – Ocena stateczności i pływalności oraz podział na kategorie – Część 1: Jednostki nieżaglowe o długości kadłuba większej lub równej 6 m (ISO 12217-1:2013) | Pierwsza publikacja | EN ISO 12217-1:2002
  Przypis 2.1 | Data tej publikacji |
| CEN | EN ISO 12217-3:2013
  Małe statki – Ocena stateczności i pływalności oraz podział na kategorie – Część 3: Łodzie o długości kadłuba mniejszej niż 6 m (ISO 12217-3:2013) | Pierwsza publikacja | EN ISO 12217-3:2002
  Przypis 2.1 | Data tej publikacji |
| CEN | EN ISO 13297:2012
  Małe statki – Systemy elektryczne – Instalacje prądu przemiennego (ISO 13297:2012) | 13.3.2013 | EN ISO 13297:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.5.2013) |
| CEN | EN ISO 13590:2003
  Małe statki – Skutery wodne – Wymagania dotyczące konstrukcji i instalacji (ISO 13590:2003) | 8.1.2005 | | |
| EN ISO 13590:2003/AC:2004 | 3.5.2005 | | |
| CEN | EN ISO 13929:2001
  Małe statki – Urządzenia sterowe – Systemy łączników zębatych (ISO 13929:2001) | 6.3.2002 | | |
| CEN | EN ISO 14509-1:2008
  Małe statki – Rozprzestrzenianie się w powietrzu dźwięku emitowanego przez jednostki rekreacyjne z napędem mechanicznym – Część 1: Metody pomiaru przy przejściu jednostki (ISO 14509-1:2008) | 4.3.2009 | EN ISO 14509:2000
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.4.2009) |
| CEN | EN ISO 14509-2:2006
  Małe statki – Dźwięk rozprzestrzeniający się w powietrzu emitowany przez jednostki rekreacyjne z napędem mechanicznym – Część 2: Ocena emisji dźwięku przeprowadzana na statku odniesienia (ISO 14509-2:2006) | 19.7.2007 | | |
| CEN | EN ISO 14509-3:2009
  Małe statki – Dźwięk rozprzestrzeniający się w powietrzu emitowany przez jednostki rekreacyjne z napędem mechanicznym – Część 3: Ocena emisji dźwięku przeprowadzana przy użyciu obliczeń i pomiarów (ISO 14509-3:2009) | 17.4.2010 | | |
| CEN | EN ISO 14895:2003
  Małe statki – Kuchnie grzewcze na paliwo ciekłe (ISO 14895:2000) | 30.10.2003 | | |
| CEN | EN ISO 14945:2004
  Małe statki – Tabliczka producenta (ISO 14945:2004) | 8.1.2005 | | |
| EN ISO 14945:2004/AC:2005 | 14.3.2006 | | |
| CEN | EN ISO 14946:2001
  Małe statki – Nośność maksymalna (ISO 14946:2001) | 6.3.2002 | | |
| EN ISO 14946:2001/AC:2005 | 14.3.2006 | | |
| CEN | EN ISO 15083:2003
  Małe statki – Instalacje zęzowe (ISO 15083:2003) | 30.10.2003 | | |
| CEN | EN ISO 15084:2003
  Małe statki – Kotwiczenie, cumowanie i holowanie – Punkty mocowania (ISO 15084:2003) | 12.7.2003 | | |
| CEN | EN ISO 15085:2003
  Małe statki – Zapobieganie wypadnięciu człowieka za burtę i umożliwienie powrotu (ISO 15085:2003) | 30.10.2003 | | |
| EN ISO 15085:2003/A1:2009 | 17.4.2010 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.11.2009) |
| CEN | EN ISO 15584:2001
  Małe statki – Silniki benzynowe stałe – Podzespoły paliwowe i elektryczne montowane na silniku (ISO 15584:2001) | 6.3.2002 | | |
| CEN | EN 15609:2012
  Sprzęt do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) i wyposażenie dodatkowe – Układ zasilania skroplonym gazem węglowodorowym (LPG) w łodziach, jachtach i innych statkach | 15.8.2012 | EN 15609:2008
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (30.11.2012) |
| CEN | EN ISO 15652:2005
  Małe statki – Systemy zdalnego sterowania dla małych łodzi z wbudowanym na stałe strugowodnym układem napędowym (ISO 15652:2003) | 7.9.2005 | | |
| CEN | EN ISO 16147:2002
  Małe statki – Wbudowane na stałe silniki o zapłonie samoczynnym – Osprzęt paliwowy i elektryczny montowany na silniku (ISO 16147:2002) | 3.4.2003 | | |
| EN ISO 16147:2002/A1:2013 | 10.7.2013 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.8.2013) |
| CEN | EN ISO 16180:2013
  Małe statki – Światła nawigacyjne – Instalowanie i rozmieszczenie (ISO 16180:2013) | 10.7.2013 | | |
| CEN | EN ISO 21487:2012
  Małe statki – Stałe instalacje zbiorników benzyny i oleju napędowego (ISO 21487:2012) | 13.3.2013 | EN ISO 21487:2006
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (31.5.2013) |
| CEN | EN ISO 25197:2012
  Małe statki – Elektryczno-elektroniczne systemy sterowania kierunkiem i prędkością (ISO 25197:2012) | 13.3.2013 | | |
| CEN | EN 28846:1993
  Małe statki; urządzenia elektryczne – Ochrona przed zapaleniem otaczających gazów palnych (ISO 8846:1990) | 30.9.1995 | | |
| EN 28846:1993/A1:2000 | 11.5.2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.3.2001) |
| CEN | EN 28848:1993
  Małe statki – Systemy zdalnego sterowania (ISO 8848:1990) | 30.9.1995 | | |
| EN 28848:1993/A1:2000 | 11.5.2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.3.2001) |
| CEN | EN 29775:1993
  Małe statki – Systemy zdalnego sterowania do pojedynczych silników przyczepnych o mocy od 15 kW do 40 kW (ISO 9775:1990) | 30.9.1995 | | |
| EN 29775:1993/A1:2000 | 11.5.2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.3.2001) |
| Cenelec | EN 60092-507:2000
  Instalacje elektryczne na statkach – Część 507: Statki rekreacyjne
  IEC 60092-507:2000 | 12.6.2003 | | |

ESO (1)

Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej

(oraz dokument referencyjny)

Pierwsza publikacja Dz.U.

Odniesienie do normy zastąpionej

Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej

Przypis 1

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

CEN

EN ISO 6185-1:2001

Łodzie pneumatyczne – Część 1: Łodzie z silnikiem o maksymalnej znamionowej mocy do 4,5 KW (ISO 6185-1:2001)

17.4.2002

CEN

EN ISO 6185-2:2001

Łodzie pneumatyczne – Część 2: Łodzie z silnikiem o maksymalnej znamionowej mocy od 4,5 kW do 15 kW (ISO 6185-2:2001)

17.4.2002

CEN

EN ISO 6185-3:2001

Łodzie pneumatyczne – Część 3: Łodzie z silnikiem o maksymalnej znamionowej mocy 15 kW i większej (ISO 6185-3:2001)

17.4.2002

CEN

EN ISO 6185-4:2011

Łodzie pneumatyczne – Część 4: Łodzie o długości kadłuba pomiędzy 8 m a 24 m z silnikiem o mocy znamionowej 15 kW i większej (ISO 6185-4:2011)

4.1.2012

CEN

EN ISO 7840:2013

Małe statki – Węże paliwowe odporne na ogień (ISO 7840:2013)

Pierwsza publikacja

EN ISO 7840:2004

Przypis 2.1

24.7.2014

CEN

EN ISO 8099:2000

Małe statki – Systemy retencji ścieków z toalet (ISO 8099:2000)

11.5.2001

CEN

EN ISO 8469:2013

Małe statki – Węże paliwowe nieodporne na ogień (ISO 8469:2013)

Pierwsza publikacja

EN ISO 8469:2006

Przypis 2.1

24.7.2014

CEN

EN ISO 8665:2006

Małe statki – Morskie silniki i zespoły napędowe – Pomiary i deklaracje mocy (ISO 8665:2006)

16.9.2006

EN ISO 8665:1995

Przypis 2.1

Termin minął

(31.12.2006)

CEN

EN ISO 8666:2002

Małe statki – Dane podstawowe (ISO 8666:2002)

20.5.2003

CEN

EN ISO 8847:2004

Małe statki – Urządzenia sterowe – Systemy sterociągów (ISO 8847:2004)

8.1.2005

EN 28847:1989

Przypis 2.1

Termin minął

(30.11.2004)

EN ISO 8847:2004/AC:2005

14.3.2006

CEN

EN ISO 8849:2003

Małe statki – Pompy zęzowe z napędem elektrycznym zasilanym prądem stałym (ISO 8849:2003)

8.1.2005

EN 28849:1993

Przypis 2.1

Termin minął

(30.4.2004)

CEN

EN ISO 9093-1:1997

Małe statki – Zawory burtowe i przejścia burtowe – Metalowe (ISO 9093-1:1994)

11.5.2001

CEN

EN ISO 9093-2:2002

Małe statki – Zawory burtowe i przejścia burtowe – Część 2: Niemetalowe (ISO 9093-2:2002)

3.4.2003

CEN

EN ISO 9094-1:2003

Małe statki – Ochrona przeciwpożarowa – Część 1: Jednostki pływające o długości kadłuba do 15 m włącznie (ISO 9094-1:2003)

12.7.2003

CEN

EN ISO 9094-2:2002

Małe statki – Ochrona przeciwpożarowa – Część 2: Jednostki pływające o długości kadłuba powyżej 15 m (ISO 9094-2:2002)

20.5.2003

CEN

EN ISO 9097:1994

Małe statki – Wentylatory elektryczne (ISO 9097:1991)

25.2.1998

EN ISO 9097:1994/A1:2000

11.5.2001

Przypis 3

Termin minął

(31.3.2001)

CEN

EN ISO 10087:2006

Małe statki – Identyfikacja jednostki pływającej – System kodowania (ISO 10087:2006)

13.5.2006

EN ISO 10087:1996

Przypis 2.1

Termin minął

(30.9.2006)

CEN

EN ISO 10088:2013

Małe statki – Stałe instalacje paliwowe (ISO 10088:2013)

Pierwsza publikacja

EN ISO 10088:2009

Przypis 2.1

28.8.2014

CEN

EN ISO 10133:2012

Małe statki – Systemy elektryczne – Instalacje prądu stałego bardzo niskiego napięcia (ISO 10133:2012)

13.3.2013

EN ISO 10133:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(30.6.2013)

CEN

EN ISO 10239:2008

Małe statki – Instalacje skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) (ISO 10239:2008)

30.4.2008

EN ISO 10239:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(31.8.2008)

CEN

EN ISO 10240:2004

Małe statki – Instrukcja dla właściciela (ISO 10240:2004)

3.5.2005

EN ISO 10240:1996

Przypis 2.1

Termin minął

(30.4.2005)

CEN

EN ISO 10592:1995

Małe statki – Hydrauliczne systemy sterowania (ISO 10592:1994)

25.2.1998

EN ISO 10592:1995/A1:2000

11.5.2001

Przypis 3

Termin minął

(31.3.2001)

CEN

EN ISO 11105:1997

Małe statki – Wentylacja przedziałów silnika benzynowego i/lub zbiornika benzyny (ISO 11105:1997)

18.12.1997

CEN

EN ISO 11192:2005

Małe statki – Symbole graficzne (ISO 11192:2005)

14.3.2006

CEN

EN ISO 11547:1995

Małe statki – Zabezpieczenie przed uruchomieniem silnika z włączoną przekładnią (ISO 11547:1994)

18.12.1997

EN ISO 11547:1995/A1:2000

11.5.2001

Przypis 3

Termin minął

(31.3.2001)

CEN

EN ISO 11591:2011

Małe statki z napędem silnikowym – Pole widzenia ze stanowiska sterowania (ISO 11591:2011)

4.1.2012

EN ISO 11591:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(31.3.2012)

CEN

EN ISO 11592:2001

Małe statki o długości kadłuba mniejszej niż 8 m – Określanie maksymalnej znamionowej mocy napędu (ISO 11592:2001)

6.3.2002

CEN

EN ISO 11812:2001

Małe statki – Kokpity lekkowilgotne i szybkoodpływowe (ISO 11812:2001)

17.4.2002

CEN

EN ISO 12215-1:2000

Małe statki – Konstrukcja kadłuba i wymiary elementów konstrukcyjnych kadłuba – Część 1: Materiały: Żywice termoutwardzalne, zbrojenie z włókna szklanego, laminat wzorcowy (ISO 12215-1:2000)

11.5.2001

CEN

EN ISO 12215-2:2002

Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 2: Materiały: Materiały rdzeniowe dla konstrukcji przekładkowych, materiały wypełniające (ISO 12215-2:2002)

1.10.2002

CEN

EN ISO 12215-3:2002

Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 3: Materiały: Stal, stopy aluminium, drewno, inne materiały (ISO 12215-3:2002)

1.10.2002

CEN

EN ISO 12215-4:2002

Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 4: Warsztat i produkcja (ISO 12215-4:2002)

1.10.2002

CEN

EN ISO 12215-5:2008

Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 5: Obciążenia projektowe dla jednokadłubowców, naprężenia projektowe, wymiarowanie elementów konstrukcyjnych (ISO 12215-5:2008)

3.12.2008

CEN

EN ISO 12215-6:2008

Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 6: Układ konstrukcji i szczegóły (ISO 12215-6:2008)

3.12.2008

CEN

EN ISO 12215-8:2009

Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 8: Stery (ISO 12215-8:2009)

17.4.2010

EN ISO 12215-8:2009/AC:2010

11.11.2010

CEN

EN ISO 12215-9:2012

Małe statki – Konstrukcja i wymiarowanie kadłuba – Część 9: Jednostki żaglowe – Płetwy balastowe i mieczowe oraz zamocowanie osprzętu żaglowego (ISO 12215-9:2012)

15.8.2012

CEN

EN ISO 12216:2002

Małe statki – Okna, iluminatory, luki, świetliki i drzwi – Wymagania dotyczące wytrzymałości i wodoszczelności (ISO 12216:2002)

19.12.2002

CEN

EN ISO 12217-1:2013

Małe statki – Ocena stateczności i pływalności oraz podział na kategorie – Część 1: Jednostki nieżaglowe o długości kadłuba większej lub równej 6 m (ISO 12217-1:2013)

Pierwsza publikacja

EN ISO 12217-1:2002

Przypis 2.1

Data tej publikacji

CEN

EN ISO 12217-3:2013

Małe statki – Ocena stateczności i pływalności oraz podział na kategorie – Część 3: Łodzie o długości kadłuba mniejszej niż 6 m (ISO 12217-3:2013)

Pierwsza publikacja

EN ISO 12217-3:2002

Przypis 2.1

Data tej publikacji

CEN

EN ISO 13297:2012

Małe statki – Systemy elektryczne – Instalacje prądu przemiennego (ISO 13297:2012)

13.3.2013

EN ISO 13297:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(31.5.2013)

CEN

EN ISO 13590:2003

Małe statki – Skutery wodne – Wymagania dotyczące konstrukcji i instalacji (ISO 13590:2003)

8.1.2005

EN ISO 13590:2003/AC:2004

3.5.2005

CEN

EN ISO 13929:2001

Małe statki – Urządzenia sterowe – Systemy łączników zębatych (ISO 13929:2001)

6.3.2002

CEN

EN ISO 14509-1:2008

Małe statki – Rozprzestrzenianie się w powietrzu dźwięku emitowanego przez jednostki rekreacyjne z napędem mechanicznym – Część 1: Metody pomiaru przy przejściu jednostki (ISO 14509-1:2008)

4.3.2009

EN ISO 14509:2000

Przypis 2.1

Termin minął

(30.4.2009)

CEN

EN ISO 14509-2:2006

Małe statki – Dźwięk rozprzestrzeniający się w powietrzu emitowany przez jednostki rekreacyjne z napędem mechanicznym – Część 2: Ocena emisji dźwięku przeprowadzana na statku odniesienia (ISO 14509-2:2006)

19.7.2007

CEN

EN ISO 14509-3:2009

Małe statki – Dźwięk rozprzestrzeniający się w powietrzu emitowany przez jednostki rekreacyjne z napędem mechanicznym – Część 3: Ocena emisji dźwięku przeprowadzana przy użyciu obliczeń i pomiarów (ISO 14509-3:2009)

17.4.2010

CEN

EN ISO 14895:2003

Małe statki – Kuchnie grzewcze na paliwo ciekłe (ISO 14895:2000)

30.10.2003

CEN

EN ISO 14945:2004

Małe statki – Tabliczka producenta (ISO 14945:2004)

8.1.2005

EN ISO 14945:2004/AC:2005

14.3.2006

CEN

EN ISO 14946:2001

Małe statki – Nośność maksymalna (ISO 14946:2001)

6.3.2002

EN ISO 14946:2001/AC:2005

14.3.2006

CEN

EN ISO 15083:2003

Małe statki – Instalacje zęzowe (ISO 15083:2003)

30.10.2003

CEN

EN ISO 15084:2003

Małe statki – Kotwiczenie, cumowanie i holowanie – Punkty mocowania (ISO 15084:2003)

12.7.2003

CEN

EN ISO 15085:2003

Małe statki – Zapobieganie wypadnięciu człowieka za burtę i umożliwienie powrotu (ISO 15085:2003)

30.10.2003

EN ISO 15085:2003/A1:2009

17.4.2010

Przypis 3

Termin minął

(30.11.2009)

CEN

EN ISO 15584:2001

Małe statki – Silniki benzynowe stałe – Podzespoły paliwowe i elektryczne montowane na silniku (ISO 15584:2001)

6.3.2002

CEN

EN 15609:2012

Sprzęt do skroplonego gazu węglowodorowego (LPG) i wyposażenie dodatkowe – Układ zasilania skroplonym gazem węglowodorowym (LPG) w łodziach, jachtach i innych statkach

15.8.2012

EN 15609:2008

Przypis 2.1

Termin minął

(30.11.2012)

CEN

EN ISO 15652:2005

Małe statki – Systemy zdalnego sterowania dla małych łodzi z wbudowanym na stałe strugowodnym układem napędowym (ISO 15652:2003)

7.9.2005

CEN

EN ISO 16147:2002

Małe statki – Wbudowane na stałe silniki o zapłonie samoczynnym – Osprzęt paliwowy i elektryczny montowany na silniku (ISO 16147:2002)

3.4.2003

EN ISO 16147:2002/A1:2013

10.7.2013

Przypis 3

Termin minął

(31.8.2013)

CEN

EN ISO 16180:2013

Małe statki – Światła nawigacyjne – Instalowanie i rozmieszczenie (ISO 16180:2013)

10.7.2013

CEN

EN ISO 21487:2012

Małe statki – Stałe instalacje zbiorników benzyny i oleju napędowego (ISO 21487:2012)

13.3.2013

EN ISO 21487:2006

Przypis 2.1

Termin minął

(31.5.2013)

CEN

EN ISO 25197:2012

Małe statki – Elektryczno-elektroniczne systemy sterowania kierunkiem i prędkością (ISO 25197:2012)

13.3.2013

CEN

EN 28846:1993

Małe statki; urządzenia elektryczne – Ochrona przed zapaleniem otaczających gazów palnych (ISO 8846:1990)

30.9.1995

EN 28846:1993/A1:2000

11.5.2001

Przypis 3

Termin minął

(31.3.2001)

CEN

EN 28848:1993

Małe statki – Systemy zdalnego sterowania (ISO 8848:1990)

30.9.1995

EN 28848:1993/A1:2000

11.5.2001

Przypis 3

Termin minął

(31.3.2001)

CEN

EN 29775:1993

Małe statki – Systemy zdalnego sterowania do pojedynczych silników przyczepnych o mocy od 15 kW do 40 kW (ISO 9775:1990)

30.9.1995

EN 29775:1993/A1:2000

11.5.2001

Przypis 3

Termin minął

(31.3.2001)

Cenelec

EN 60092-507:2000

Instalacje elektryczne na statkach – Część 507: Statki rekreacyjne

IEC 60092-507:2000

12.6.2003

| Przypis 1: | Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejską organizację normalizacyjną. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame. |
| --- | --- |

Przypis 1:

Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejską organizację normalizacyjną. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame.

| Przypis 2.1: | Nowa (lub zmieniona) norma ma taki sam zakres, jak norma zastąpiona. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 2.1:

Nowa (lub zmieniona) norma ma taki sam zakres, jak norma zastąpiona. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

| Przypis 2.2: | Zakres nowej normy jest szerszy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 2.2:

Zakres nowej normy jest szerszy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

| Przypis 2.3: | Zakres nowej normy jest węższy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej (częściowo) z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które obejmuje zakres nowej normy. Domniemanie zgodności z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które nadal obejmuje zakres normy zastąpionej (częściowo), a których nie obejmuje zakres nowej normy, pozostaje bez zmian. |
| --- | --- |

Przypis 2.3:

Zakres nowej normy jest węższy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej (częściowo) z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które obejmuje zakres nowej normy. Domniemanie zgodności z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które nadal obejmuje zakres normy zastąpionej (częściowo), a których nie obejmuje zakres nowej normy, pozostaje bez zmian.

| Przypis 3: | W przypadku zmian normą, do której dokonuje się odniesienia, jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 3:

W przypadku zmian normą, do której dokonuje się odniesienia, jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

UWAGA:

| — | Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych jednostkach normalizacyjnych, których wykaz jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 (2). |
| --- | --- |

—

Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych jednostkach normalizacyjnych, których wykaz jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 (2).

| — | Europejskie organizacje normalizacyjne przyjmują normy w języku angielskim (CEN i Cenelec publikują je również w języku francuskim i niemieckim). Następnie krajowe jednostki normalizacyjne tłumaczą tytuły norm na wszystkie pozostałe wymagane języki urzędowe Unii Europejskiej. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za poprawność tytułów zgłoszonych do publikacji w Dzienniku Urzędowym. |
| --- | --- |

—

Europejskie organizacje normalizacyjne przyjmują normy w języku angielskim (CEN i Cenelec publikują je również w języku francuskim i niemieckim). Następnie krajowe jednostki normalizacyjne tłumaczą tytuły norm na wszystkie pozostałe wymagane języki urzędowe Unii Europejskiej. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za poprawność tytułów zgłoszonych do publikacji w Dzienniku Urzędowym.

| — | Odniesienia do sprostowań „.../AC:YYYY” publikuje się wyłącznie w celach informacyjnych. Za pomocą sprostowania usuwa się z tekstu normy błędy w druku, błędy językowe lub im podobne, sprostowanie może dotyczyć jednej wersji językowej lub kilku wersji językowych (angielskiej, francuskiej lub niemieckiej) normy przyjętej przez europejską organizację normalizacyjną. |
| --- | --- |

—

Odniesienia do sprostowań „.../AC:YYYY” publikuje się wyłącznie w celach informacyjnych. Za pomocą sprostowania usuwa się z tekstu normy błędy w druku, błędy językowe lub im podobne, sprostowanie może dotyczyć jednej wersji językowej lub kilku wersji językowych (angielskiej, francuskiej lub niemieckiej) normy przyjętej przez europejską organizację normalizacyjną.

| — | Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej.

| — | Wykaz ten zastępuje wszystkie poprzednie wykazy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja Europejska czuwa nad uaktualnianiem wykazu. |
| --- | --- |

—

Wykaz ten zastępuje wszystkie poprzednie wykazy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja Europejska czuwa nad uaktualnianiem wykazu.

| — | Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm i innych norm europejskich można uzyskać na stronie internetowej:
  http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm |
| --- | --- |

—

Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm i innych norm europejskich można uzyskać na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm

---

(1)  ESO: Europejska organizacja normalizacyjna:

| — | CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, tel.+32 25500811, faks +32 25500819 (http://www.cen.eu), |
| --- | --- |

—

CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, tel.+32 25500811, faks +32 25500819 (http://www.cen.eu),

| — | Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, tel.+32 25196871, faks +32 25196919 (http://www.cenelec.eu), |
| --- | --- |

—

Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, tel.+32 25196871, faks +32 25196919 (http://www.cenelec.eu),

| — | ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, tel.+33 492944200, faks +33 493654716 (http://www.etsi.eu). |
| --- | --- |

—

ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, tel.+33 492944200, faks +33 493654716 (http://www.etsi.eu).

(2)  Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 18.12.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 371/18 |
| --- | --- | --- | --- |

18.12.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 371/18

---

Środki odnoszące się do reorganizacji

Decyzja o podjęciu środka odnoszącego się do reorganizacji wobec zakładu ubezpieczeń LA VIE ANONYMI ELLINIKI ASFALISTIKI ETAIRIA YGEIAS

(Publikacja zgodnie z art. 6 dyrektywy 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń)

(2013/C 371/06)

| Zakład ubezpieczeń | LA VIE ANONYMI ELLINIKI ASFALISTIKI ETAIRIA YGEIAS, z siedzibą statutową pod adresem Filadelfeos kai Kefalariou nr 1, C. P. 14562 Kifissia, Greece, nr wpisu do rejestru: 20599/Β/05/1989/10; nr VAT: 094283413 |
| --- | --- |
| Data wydania, data wejścia w życie i rodzaj decyzji | Decyzja nr 94/6/15.11.2013 Komisji ds. Kredytów i Ubezpieczeń Banku Centralnego Grecji w sprawie:






  1) | powierzenia zarządu zakładem ubezpieczeń zarządcy wyznaczonemu zgodnie z decyzją nr 89/2/2.9.2013 Komisji ds. Kredytów i Ubezpieczeń, panu Ioannisowi Peristerisowi, który od momentu zgłoszenia niniejszej decyzji ponosi wyłączną odpowiedzialność za podejmowanie w imieniu zakładu ubezpieczeń decyzji, które są wiążące dla tego zakładu ubezpieczeń; |

Zakład ubezpieczeń

LA VIE ANONYMI ELLINIKI ASFALISTIKI ETAIRIA YGEIAS, z siedzibą statutową pod adresem Filadelfeos kai Kefalariou nr 1, C. P. 14562 Kifissia, Greece, nr wpisu do rejestru: 20599/Β/05/1989/10; nr VAT: 094283413

Data wydania, data wejścia w życie i rodzaj decyzji

Decyzja nr 94/6/15.11.2013 Komisji ds. Kredytów i Ubezpieczeń Banku Centralnego Grecji w sprawie:

1)

powierzenia zarządu zakładem ubezpieczeń zarządcy wyznaczonemu zgodnie z decyzją nr 89/2/2.9.2013 Komisji ds. Kredytów i Ubezpieczeń, panu Ioannisowi Peristerisowi, który od momentu zgłoszenia niniejszej decyzji ponosi wyłączną odpowiedzialność za podejmowanie w imieniu zakładu ubezpieczeń decyzji, które są wiążące dla tego zakładu ubezpieczeń;

| 2) | wyznaczenia na dzień 14 grudnia 2013 r. terminu dla zarządcy na wdrożenie środków i podjęcie decyzji administracyjnych w celu ograniczenia ryzyka ubezpieczeniowego spółki i zagwarantowania interesów ubezpieczonych osób; |
| --- | --- |

2)

wyznaczenia na dzień 14 grudnia 2013 r. terminu dla zarządcy na wdrożenie środków i podjęcie decyzji administracyjnych w celu ograniczenia ryzyka ubezpieczeniowego spółki i zagwarantowania interesów ubezpieczonych osób;

| 3) | zobowiązania zarządcy do przedstawienia Bankowi Centralnemu Grecji w terminie jednego miesiąca od wydania niniejszej decyzji sprawozdania na temat wdrożonych środków oraz do zarejestrowania i przedstawienia portfela polis i zobowiązań ubezpieczeniowych, a także rejestru gwarancji inwestycyjnych i dostępnych aktywów według stanu na dzień 4 grudnia 2013 r. |
| --- | --- |

3)

zobowiązania zarządcy do przedstawienia Bankowi Centralnemu Grecji w terminie jednego miesiąca od wydania niniejszej decyzji sprawozdania na temat wdrożonych środków oraz do zarejestrowania i przedstawienia portfela polis i zobowiązań ubezpieczeniowych, a także rejestru gwarancji inwestycyjnych i dostępnych aktywów według stanu na dzień 4 grudnia 2013 r.

Data wejścia w życie: 15.11.2013

Data ważności: 15.12.2013

Właściwe organy

| Bank Centralny Grecji |
| --- |
| Adres: |
| Eleftheriou Venizelou 21 |
| 102 50 Αθήνα/Athens |
| ΕΛΛΑΔΑ/GREECE |

Bank Centralny Grecji

Adres:

Eleftheriou Venizelou 21

102 50 Αθήνα/Athens

ΕΛΛΑΔΑ/GREECE

Organ nadzoru

| Bank Centralny Grecji |
| --- |
| Adres: |
| Eleftheriou Venizelou 21 |
| 102 50 Αθήνα/Athens |
| ΕΛΛΑΔΑ/GREECE |

Bank Centralny Grecji

Adres:

Eleftheriou Venizelou 21

102 50 Αθήνα/Athens

ΕΛΛΑΔΑ/GREECE

Wyznaczony zarządca

Obowiązujące przepisy

Prawo Grecji zgodnie z przepisami art. 9, 17a, 17b i 17c dekretu legislacyjnego 400/1970

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

| 18.12.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 371/19 |
| --- | --- | --- | --- |

18.12.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 371/19

---

Zawiadomienie o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu niektórych produktów z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

(2013/C 371/07)

Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”).

1.   Wniosek o dokonanie przeglądu

Wniosek został złożony w dniu przez Europejskie Stowarzyszenie Producentów Włókna Szklanego (European Glass Fibre Producers Association – „APFE”) („wnioskodawca”) w imieniu producentów reprezentujących więcej niż 25 % ogólnej produkcji unijnej niektórych produktów z włókien szklanych.

Zakres przeglądu ograniczony jest do badania szkody.

2.   Możliwość złożenia wniosku o dokonanie przeglądu na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego

Jeżeli którakolwiek ze stron uzna, że uzasadniony jest przegląd środków z przyczyn innych niż te wymienione w niniejszym zawiadomieniu o wszczęciu (np. ponowne obliczenie marginesu dumpingu), to strona ta może złożyć wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

Strony, które zamierzają złożyć wniosek o dokonanie takiego przeglądu, mogą skontaktować się z Komisją, używając w tym celu podanego poniżej adresu.

Jeśli wniosek taki złożony zostanie w odpowiednim terminie i nie uniemożliwi zakończenia powyższego przeglądu w terminie określonym prawem, Komisja postara się go rozpatrzyć w kontekście niniejszego dochodzenia.

3.   Produkt objęty przeglądem

Produktem objętym niniejszym przeglądem są nici cięte z włókien szklanych, o długości nieprzekraczającej 50 mm, niedoprzędy z włókien szklanych, z wyłączeniem niedoprzędów z włókien szklanych, które są impregnowane i powlekane i których straty podczas prażenia wynoszą więcej niż 3 % (ustalone zgodnie z normą ISO 1887), oraz maty z włókien szklanych, z wyłączeniem mat z waty szklanej („produkt objęty przeglądem”), obecnie objęte kodami CN 7019 11 00, ex 7019 12 00 i 7019 31 10, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („państwo, którego dotyczy postępowanie”).

4.   Obowiązujące środki

Obecnie obowiązującym środkiem jest ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (UE) nr 248/2011 (2).

5.   Podstawy dokonania przeglądu

Wniosek na podstawie art. 11 ust. 3 opiera się na dowodach prima facie, dostarczonych przez wnioskodawcę, wskazujących, jeśli chodzi o szkodę, że okoliczności, na podstawie których wprowadzono obowiązujące środki, zmieniły się i zmiany te mają charakter trwały.

Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie wskazujące, że okoliczności zmieniły się od ostatniego okresu dochodzenia i zmiany te mają charakter trwały, ponieważ dotyczą elementów składowych przemysłu unijnego. Wnioskodawca twierdzi, że dwóch producentów spośród producentów unijnych włączonych do próby w dochodzeniu pierwotnym dokonało znacznej restrukturyzacji działalności przez konsolidację swoich zakładów produkcyjnych, natomiast jeszcze inny producent unijny nie wytwarza już produktu objętego przeglądem w Unii.

Wnioskodawca przedstawił również dowody prima facie wskazujące, że obowiązujące środki nie usunęły szkody poniesionej przez przemysł unijny, zwłaszcza ze względu na stałe obniżanie cen przez producentów eksportujących z Chińskiej Republiki Ludowej pomimo obowiązywania wspomnianych środków. Domniemane obniżanie cen miało negatywny wpływ na udział producentów unijnych w rynku oraz na wielkość sprzedaży, zatrudnienie i wyniki finansowe przedsiębiorstw reprezentowanych przez wnioskodawcę. Z danych, którymi dysponuje Komisja, wynika również, że producenci eksportujący obniżyli swoje ceny sprzedaży.

W związku z powyższym wnioskodawca twierdzi, że dalsze stosowanie środków na obecnym poziomie, ustalonym na podstawie wcześniej określonego poziomu szkody, nie wydaje się już równoważyć wcześniej ustalonych skutków dumpingu wyrządzającego szkodę.

6.   Procedura

Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do zbadania szkody, Komisja niniejszym wszczyna przegląd zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

W dochodzeniu oceniona zostanie potrzeba kontynuacji, zniesienia lub zmiany obowiązujących środków.

6.1.   Dochodzenie dotyczące producentów eksportujących

W celu zbadania szkody wzywa się producentów eksportujących produktu objętego przeglądem z Chińskiej Republiki Ludowej do udziału w niniejszym dochodzeniu.

Ze względu na potencjalnie dużą liczbę producentów eksportujących z Chińskiej Republiki Ludowej uczestniczących w niniejszym częściowym przeglądzie okresowym oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja może objąć dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę producentów eksportujących, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa zostanie przeprowadzona zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności dokonania kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy producenci eksportujący lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym ci, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem środków objętych niniejszym przeglądem, są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji. Strony mają 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej, aby zgłosić się i dostarczyć Komisji informacje na temat ich przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw określone w załączniku I do niniejszego zawiadomienia.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby producentów eksportujących Komisja skontaktuje się też z władzami Chińskiej Republiki Ludowej, a ponadto może skontaktować się z wszelkimi znanymi jej zrzeszeniami producentów eksportujących.

Inne istotne informacje dotyczące doboru próby, poza informacjami, do których przedłożenia wzywa się powyżej, muszą zostać zgłoszone przez zainteresowane strony w terminie 21 dni od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

W przypadku konieczności kontroli wyrywkowej dobór próby producentów eksportujących może opierać się na kryterium największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach wybranych do próby wszystkich znanych producentów eksportujących, władze państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz zrzeszenia producentów eksportujących, w stosownych przypadkach za pośrednictwem władz państwa, którego dotyczy postępowanie.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia w odniesieniu do producentów eksportujących Komisja prześle kwestionariusze do producentów eksportujących wybranych do próby, do wszystkich znanych zrzeszeń producentów eksportujących oraz do władz państwa, którego dotyczy postępowanie.

Wszyscy producenci eksportujący wybrani do próby, wszystkie znane zrzeszenia producentów eksportujących oraz władze państwa, którego dotyczy postępowanie, będą musieli przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 37 dni od daty powiadomienia o doborze próby, o ile nie wskazano inaczej.

Kwestionariusz dotyczyć będzie informacji m.in. na temat struktury przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw producenta eksportującego, rodzaju działalności tych przedsiębiorstw w związku z produktem objętym przeglądem oraz sprzedaży produktu objętego przeglądem do Unii i państw trzecich.

6.2.   Dochodzenie dotyczące importerów niepowiązanych
   (3)
   (4)

W celu zbadania poniesionej szkody wzywa się importerów niepowiązanych produktu objętego przeglądem z Chińskiej Republiki Ludowej do Unii do udziału w niniejszym dochodzeniu.

Ze względu na potencjalnie dużą liczbę importerów niepowiązanych uczestniczących w niniejszym przeglądzie okresowym oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja może objąć dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę importerów niepowiązanych, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa zostanie przeprowadzona zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności dokonania kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy importerzy niepowiązani lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym ci, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem środków objętych niniejszym przeglądem, są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji. Strony mają 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej, aby zgłosić się i dostarczyć Komisji informacje na temat ich przedsiębiorstw określone w załączniku II do niniejszego zawiadomienia.

W celu otrzymania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby importerów niepowiązanych Komisja może ponadto skontaktować się z wszystkimi znanymi zrzeszeniami importerów.

Inne istotne informacje dotyczące doboru próby, poza informacjami, do których przedłożenia wzywa się powyżej, muszą zostać zgłoszone przez zainteresowane strony w terminie 21 dni od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

W przypadku konieczności kontroli wyrywkowej dobór próby importerów może opierać się na kryterium największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży w Unii produktu objętego przeglądem, którą to sprzedaż można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach wybranych do próby wszystkich znanych importerów niepowiązanych i zrzeszenia importerów.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle kwestionariusze do importerów niepowiązanych włączonych do próby oraz do wszelkich znanych zrzeszeń importerów. Strony muszą przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 37 dni od daty zawiadomienia o doborze próby, o ile nie wskazano inaczej.

Kwestionariusz dotyczyć będzie informacji m.in. na temat struktury ich przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw, rodzaju działalności tych przedsiębiorstw w związku z produktem objętym przeglądem oraz sprzedaży produktu objętego przeglądem.

6.3.   Dochodzenie dotyczące producentów unijnych

W celu zbadania szkody wzywa się producentów unijnych produktu objętego przeglądem do udziału w dochodzeniu Komisji.

Ze względu na dużą liczbę producentów unijnych uczestniczących w niniejszym przeglądzie okresowym oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja podjęła decyzję o objęciu dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę producentów unijnych, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa jest przeprowadzana zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Wstępnie Komisja wybrała próbę producentów unijnych. Szczegółowe informacje na ten temat są dostępne w dokumentacji do wglądu dla zainteresowanych stron. Niniejszym wzywa się zainteresowane strony do zapoznania się z dokumentacją (w tym celu należy skontaktować się z Komisją, podając dane kontaktowe wskazane w sekcji 6.6 poniżej). Pozostali producenci unijni lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym producenci unijni, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków, uważający, że istnieją powody, aby włączyć ich do próby, powinni zgłosić się do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Istotne informacje dotyczące doboru próby muszą zostać zgłoszone przez zainteresowane strony w terminie 21 dni od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach ostatecznie wybranych do próby wszystkich znanych producentów unijnych lub zrzeszenia producentów unijnych.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle kwestionariusze do producentów unijnych włączonych do próby oraz do wszelkich znanych zrzeszeń producentów unijnych. Strony muszą przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 37 dni od daty zawiadomienia o doborze próby, o ile nie wskazano inaczej.

Kwestionariusz dotyczyć będzie informacji m.in. na temat struktury ich przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw i sytuacji finansowej i gospodarczej tych przedsiębiorstw.

6.4.   Inne oświadczenia pisemne

Z zastrzeżeniem uregulowań zawartych w niniejszym zawiadomieniu wszystkie zainteresowane strony wzywa się niniejszym do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty. O ile nie wskazano inaczej, informacje te i dowody je potwierdzające muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

6.5.   Możliwość przesłuchania przez służby Komisji prowadzące dochodzenie

Wszystkie zainteresowane strony mogą wystąpić o przesłuchanie przez służby Komisji prowadzące dochodzenie. Wszelkie wnioski o przesłuchanie należy sporządzać na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących wstępnego etapu dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na kolejnych etapach wnioski o przesłuchanie należy składać w terminach określonych przez Komisję w korespondencji ze stronami.

6.6.   Instrukcje dotyczące składania oświadczeń pisemnych i przesyłania wypełnionych kwestionariuszy oraz korespondencji

Wszystkie pisemne zgłoszenia, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, wypełnione kwestionariusze i korespondencję dostarczone przez zainteresowane strony, w odniesieniu do których wnioskuje się o ich traktowanie na zasadzie poufności, należy oznakować „Limited” (5).

Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zainteresowane strony przedstawiające informacje oznakowane „Limited” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „For inspection by interested parties”. Streszczenia muszą być wystarczająco szczegółowe, żeby pozwolić na prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. Jeżeli zainteresowana strona przekazująca poufne informacje nie dostarczy ich niepoufnego streszczenia w wymaganym formacie i o wymaganej jakości, takie informacje mogą zostać pominięte.

Zainteresowane strony proszone są o składanie wszystkich oświadczeń i wniosków w formie elektronicznej (oświadczenia niepoufne – pocztą elektroniczną, poufne – na płytach CD-R/DVD) oraz o wskazanie swojej nazwy, adresu, adresu e-mail, numeru telefonu i faksu. Pełnomocnictwa, podpisane poświadczenia oraz ich aktualizacje, towarzyszące odpowiedziom na pytania zawarte w kwestionariuszu, należy jednak składać w formie papierowej, tj. pocztą lub osobiście, na adres podany poniżej. Zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, jeżeli zainteresowana strona nie może przekazać oświadczeń i wniosków w formie elektronicznej, musi niezwłocznie poinformować o tym Komisję. Zainteresowane strony mogą uzyskać dodatkowe informacje dotyczące korespondencji z Komisją na odpowiedniej stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu: http://ec.europa.eu/trade/tackling-unfair-trade/trade-defence

Adres Komisji do celów korespondencji:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Trade |
| Directorate H |
| Office: N105 08/020 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |
| Faks +32 22956505 |
| E-mail: trade-fgf-rev-injury@ec.europa.eu |

European Commission

Directorate-General for Trade

Directorate H

Office: N105 08/020

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Faks +32 22956505

E-mail: trade-fgf-rev-injury@ec.europa.eu

7.   Brak współpracy

W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń potwierdzających lub zaprzeczających na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te mogą zostać pominięte, a ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów.

Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

8.   Rzecznik praw stron

Zainteresowane strony mogą wystąpić o interwencję urzędnika Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron. Rzecznik praw stron pośredniczy w kontaktach między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji prowadzącymi dochodzenie. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wnioski stron trzecich o przesłuchanie. Rzecznik praw stron może zorganizować przesłuchanie indywidualnej zainteresowanej strony i podjąć się mediacji, aby zapewnić pełne wykonanie prawa zainteresowanych stron do obrony.

Wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron należy sporządzić na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących wstępnego etapu dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na kolejnych etapach wnioski o przesłuchanie należy składać w terminach określonych przez Komisję w korespondencji ze stronami.

Rzecznik praw stron umożliwi także zorganizowanie przesłuchania z udziałem stron, pozwalającego na przedstawienie różnych stanowisk i odpierających je argumentów w kwestiach dotyczących między innymi szkody.

Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych DG ds. Handlu dotyczących rzecznika praw stron: http://ec.europa.eu/commission_2010-2014/degucht/contact/hearing-officer/

9.   Harmonogram dochodzenia

Dochodzenie zostanie zamknięte, zgodnie z art. 11 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w terminie 15 miesięcy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

10.   Przetwarzanie danych osobowych

Wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas niniejszego dochodzenia będą traktowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (6).

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2)  Dz.U. L 67 z 15.3.2011, s. 1.

(3)  Do próby mogą zostać włączeni tylko importerzy niepowiązani z producentami eksportującymi. Importerzy powiązani z producentami eksportującymi muszą wypełnić załącznik I do kwestionariusza dla tych producentów eksportujących. Definicja strony powiązanej znajduje się w przypisie 5 w załączniku.

(4)  Dane przekazane przez niepowiązanych importerów mogą być wykorzystane także w związku z innymi aspektami niniejszego dochodzenia niż stwierdzenie dumpingu.

(5)  Dokument oznakowany „Limited” jest uważany za dokument poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51) i art. 6 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 („porozumienie antydumpingowe”). Jest on także dokumentem chronionym zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

(6)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

---

ZAŁĄCZNIK I

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK II

Image

Image

---