# Publicatieblad C 346/2013

| | ISSN 1977-0995
  doi:10.3000/19770995.C_2013.346.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 346 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 56e jaargang27 november 2013 |

ISSN 1977-0995

doi:10.3000/19770995.C_2013.346.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 346

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

56e jaargang27 november 2013

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2013/C 346/01 | Wisselkoersen van de euro | 1 |
| 2013/C 346/02 | Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 26 november 2013 tot vaststelling van de derde landen die door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden beschouwd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen | 2 |
| 2013/C 346/03 | Besluit van de Commissie van 26 november 2013 inzake de kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen | 26 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2013/C 346/01

Wisselkoersen van de euro

1

2013/C 346/02

Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 26 november 2013 tot vaststelling van de derde landen die door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden beschouwd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

2

2013/C 346/03

Besluit van de Commissie van 26 november 2013 inzake de kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

26

| | V   Adviezen |
| --- | --- |
| | PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID |
| | Europese Commissie |
| 2013/C 346/04 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.7089 — Ackermans & Van Haaren/Aannemingsmaatschappij CFE) — Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 50 |
| 2013/C 346/05 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.7070 — Gestamp Eolica/Banco Santander/JV) — Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 52 |
| 2013/C 346/06 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.6962 — Renova Industries/Schmolz + Bickenbach) (
  1
  ) | 53 |

V   Adviezen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

2013/C 346/04

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.7089 — Ackermans & Van Haaren/Aannemingsmaatschappij CFE) — Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

50

2013/C 346/05

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.7070 — Gestamp Eolica/Banco Santander/JV) — Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

52

2013/C 346/06

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak COMP/M.6962 — Renova Industries/Schmolz + Bickenbach) (
  1
  )

1

53

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 27.11.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 346/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 346/1

---

Wisselkoersen van de euro (1)

26 november 2013

2013/C 346/01

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,3547 |
| JPY | Japanse yen | 137,34 |
| DKK | Deense kroon | 7,4585 |
| GBP | Pond sterling | 0,83830 |
| SEK | Zweedse kroon | 8,8942 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,2312 |
| ISK | IJslandse kroon | |
| NOK | Noorse kroon | 8,2685 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 27,329 |
| HUF | Hongaarse forint | 298,72 |
| LTL | Litouwse litas | 3,4528 |
| LVL | Letlandse lat | 0,7030 |
| PLN | Poolse zloty | 4,1987 |
| RON | Roemeense leu | 4,4448 |
| TRY | Turkse lira | 2,7280 |
| AUD | Australische dollar | 1,4861 |
| CAD | Canadese dollar | 1,4258 |
| HKD | Hongkongse dollar | 10,5022 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,6528 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,6965 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 437,19 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 13,7028 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 8,2530 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,6455 |
| IDR | Indonesische roepia | 15 935,30 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,3625 |
| PHP | Filipijnse peso | 59,271 |
| RUB | Russische roebel | 44,6620 |
| THB | Thaise baht | 43,463 |
| BRL | Braziliaanse real | 3,1139 |
| MXN | Mexicaanse peso | 17,7212 |
| INR | Indiase roepie | 84,6470 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,3547

JPY

Japanse yen

137,34

DKK

Deense kroon

7,4585

GBP

Pond sterling

0,83830

SEK

Zweedse kroon

8,8942

CHF

Zwitserse frank

1,2312

ISK

IJslandse kroon

NOK

Noorse kroon

8,2685

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

27,329

HUF

Hongaarse forint

298,72

LTL

Litouwse litas

3,4528

LVL

Letlandse lat

0,7030

PLN

Poolse zloty

4,1987

RON

Roemeense leu

4,4448

TRY

Turkse lira

2,7280

AUD

Australische dollar

1,4861

CAD

Canadese dollar

1,4258

HKD

Hongkongse dollar

10,5022

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,6528

SGD

Singaporese dollar

1,6965

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 437,19

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

13,7028

CNY

Chinese yuan renminbi

8,2530

HRK

Kroatische kuna

7,6455

IDR

Indonesische roepia

15 935,30

MYR

Maleisische ringgit

4,3625

PHP

Filipijnse peso

59,271

RUB

Russische roebel

44,6620

THB

Thaise baht

43,463

BRL

Braziliaanse real

3,1139

MXN

Mexicaanse peso

17,7212

INR

Indiase roepie

84,6470

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

| 27.11.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 346/2 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 346/2

---

UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 26 november 2013

tot vaststelling van de derde landen die door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden beschouwd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

2013/C 346/02

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (1), en met name artikel 31,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   INLEIDING

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 (de IOO-verordening) is een EU-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 (de IOO-verordening) is een EU-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (2) | Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie (ook wel „aanmerking” genoemd) van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot landen die zijn aangemerkt als niet-meewerkend derde land, de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende derde landen, de schrapping van landen van de lijst van niet-meewerkende derde landen, de bekendmaking van de lijst van niet-meewerkende derde landen en noodmaatregelen. |
| --- | --- |

(2)

Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie (ook wel „aanmerking” genoemd) van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot landen die zijn aangemerkt als niet-meewerkend derde land, de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende derde landen, de schrapping van landen van de lijst van niet-meewerkende derde landen, de bekendmaking van de lijst van niet-meewerkende derde landen en noodmaatregelen.

| (3) | Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening kan de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(3)

Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening kan de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (4) | Niet-meewerkende landen worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie. |
| --- | --- |

(4)

Niet-meewerkende landen worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie.

| (5) | Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening kan de Raad een lijst van niet-meewerkende landen opstellen. Op die landen zijn de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing. |
| --- | --- |

(5)

Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening kan de Raad een lijst van niet-meewerkende landen opstellen. Op die landen zijn de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing.

| (6) | Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening moeten andere dan EU-vlaggenstaten de Commissie in kennis stellen van de regelingen die zij hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door hun vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(6)

Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening moeten andere dan EU-vlaggenstaten de Commissie in kennis stellen van de regelingen die zij hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door hun vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (7) | Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden die verband houden met de uitvoering van die verordening. |
| --- | --- |

(7)

Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden die verband houden met de uitvoering van die verordening.

| (8) | Overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening heeft de Commissie bij besluit van 15 november 2012 aan acht derde landen gemeld dat deze haars inziens als niet-meewerkende landen kunnen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(8)

Overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening heeft de Commissie bij besluit van 15 november 2012 aan acht derde landen gemeld dat deze haars inziens als niet-meewerkende landen kunnen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (9) | In haar besluit van 15 november 2012 heeft de Commissie informatie opgenomen inzake de essentiële feiten en overwegingen die aan een dergelijke voorlopige identificatie ten grondslag liggen. |
| --- | --- |

(9)

In haar besluit van 15 november 2012 heeft de Commissie informatie opgenomen inzake de essentiële feiten en overwegingen die aan een dergelijke voorlopige identificatie ten grondslag liggen.

| (10) | Eveneens op 15 november 2012 heeft de Commissie elk van deze acht derde landen bij brief in kennis gesteld van het feit dat zij de mogelijkheid overwoog deze landen als niet-meewerkende derde landen te identificeren. Het besluit van 15 november 2012 was bij deze brieven gevoegd. |
| --- | --- |

(10)

Eveneens op 15 november 2012 heeft de Commissie elk van deze acht derde landen bij brief in kennis gesteld van het feit dat zij de mogelijkheid overwoog deze landen als niet-meewerkende derde landen te identificeren. Het besluit van 15 november 2012 was bij deze brieven gevoegd.

| (11) | In deze brieven heeft de Commissie erop gewezen dat de betrokken derde landen konden voorkomen om overeenkomstig de artikelen 31 en 33 van de IOO-verordening als niet-meewerkend derde land te worden geïdentificeerd en voor opname in de betrokken lijst te worden voorgesteld, door in nauwe samenwerking met de Commissie een actieplan vast te stellen en uit te voeren om de in het besluit van de Commissie van 15 november 2012 omschreven tekortkomingen te verhelpen. Een tijdige en doeltreffende uitvoering van het actieplan door de betrokken landen kon voorkomen dat deze als niet-meewerkend derde land werden geïdentificeerd en voor definitieve opname in de lijst werden voorgesteld. |
| --- | --- |

(11)

In deze brieven heeft de Commissie erop gewezen dat de betrokken derde landen konden voorkomen om overeenkomstig de artikelen 31 en 33 van de IOO-verordening als niet-meewerkend derde land te worden geïdentificeerd en voor opname in de betrokken lijst te worden voorgesteld, door in nauwe samenwerking met de Commissie een actieplan vast te stellen en uit te voeren om de in het besluit van de Commissie van 15 november 2012 omschreven tekortkomingen te verhelpen. Een tijdige en doeltreffende uitvoering van het actieplan door de betrokken landen kon voorkomen dat deze als niet-meewerkend derde land werden geïdentificeerd en voor definitieve opname in de lijst werden voorgesteld.

| (12) | Als gevolg daarvan heeft de Commissie de acht derde landen verzocht: 1) alle maatregelen te nemen die vereist zijn om de door de Commissie voorgestelde acties uit het actieplan uit te voeren, 2) de uitvoering van de door de Commissie voorgestelde acties uit het actieplan te beoordelen, en 3) om de zes maanden gedetailleerde verslagen aan de Commissie te doen toekomen waarin onder meer wordt nagegaan in hoeverre de acties, individueel en/of globaal, doeltreffend bijdragen tot de algehele conformiteit van het visserijcontrolesysteem. |
| --- | --- |

(12)

Als gevolg daarvan heeft de Commissie de acht derde landen verzocht: 1) alle maatregelen te nemen die vereist zijn om de door de Commissie voorgestelde acties uit het actieplan uit te voeren, 2) de uitvoering van de door de Commissie voorgestelde acties uit het actieplan te beoordelen, en 3) om de zes maanden gedetailleerde verslagen aan de Commissie te doen toekomen waarin onder meer wordt nagegaan in hoeverre de acties, individueel en/of globaal, doeltreffend bijdragen tot de algehele conformiteit van het visserijcontrolesysteem.

| (13) | De acht derde landen hebben de gelegenheid gekregen om schriftelijk te reageren op expliciet in het besluit van de Commissie vermelde punten en op andere relevante informatie, en om bewijsmateriaal in te dienen dat de in het besluit van 15 november 2012 aangevoerde feiten weerlegt of aanvult, of hetzij een actieplan ter verbetering van de situatie vast te stellen, hetzij maatregelen om de situatie te verhelpen. De acht landen kregen het recht om aanvullende informatie te vragen of te verstrekken. |
| --- | --- |

(13)

De acht derde landen hebben de gelegenheid gekregen om schriftelijk te reageren op expliciet in het besluit van de Commissie vermelde punten en op andere relevante informatie, en om bewijsmateriaal in te dienen dat de in het besluit van 15 november 2012 aangevoerde feiten weerlegt of aanvult, of hetzij een actieplan ter verbetering van de situatie vast te stellen, hetzij maatregelen om de situatie te verhelpen. De acht landen kregen het recht om aanvullende informatie te vragen of te verstrekken.

| (14) | Met haar besluit en brieven van 15 november 2012 heeft de Commissie een dialoog met de acht derde landen ingeleid die, haars inziens, in beginsel na zes maanden tot een regeling in deze zaak zou moeten leiden. |
| --- | --- |

(14)

Met haar besluit en brieven van 15 november 2012 heeft de Commissie een dialoog met de acht derde landen ingeleid die, haars inziens, in beginsel na zes maanden tot een regeling in deze zaak zou moeten leiden.

| (15) | De Commissie is intussen doorgegaan met het verzamelen en verifiëren van alle door haar noodzakelijk geachte informatie. Daarnaast is rekening gehouden met de opmerkingen die de acht landen naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 zowel mondeling als schriftelijk hebben ingediend. De acht landen werden mondeling of schriftelijk op de hoogte gehouden van de overwegingen van de Commissie. |
| --- | --- |

(15)

De Commissie is intussen doorgegaan met het verzamelen en verifiëren van alle door haar noodzakelijk geachte informatie. Daarnaast is rekening gehouden met de opmerkingen die de acht landen naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 zowel mondeling als schriftelijk hebben ingediend. De acht landen werden mondeling of schriftelijk op de hoogte gehouden van de overwegingen van de Commissie.

| (16) | Zoals toegelicht in het onderhavige uitvoeringsbesluit van de Commissie, zijn Belize, het Koninkrijk Cambodja en de Republiek Guinee er niet in geslaagd de door de Commissie aangevoerde feiten te weerleggen of in een actieplan aan te pakken. |
| --- | --- |

(16)

Zoals toegelicht in het onderhavige uitvoeringsbesluit van de Commissie, zijn Belize, het Koninkrijk Cambodja en de Republiek Guinee er niet in geslaagd de door de Commissie aangevoerde feiten te weerleggen of in een actieplan aan te pakken.

| (17) | Het uitvoeringsbesluit waarin de Commissie Belize, het Koninkrijk Cambodja en de Republiek Guinee identificeert als derde landen die zij als niet-meewerkend beschouwt in de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, is vastgesteld in het kader van de uitvoering van de IOO-verordening en is het resultaat van een onderzoeks- en dialoogproces overeenkomstig de in de IOO-verordening vastgestelde materiële en procedurele eisen die onder meer betrekking hebben op de taken die de derde landen krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(17)

Het uitvoeringsbesluit waarin de Commissie Belize, het Koninkrijk Cambodja en de Republiek Guinee identificeert als derde landen die zij als niet-meewerkend beschouwt in de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, is vastgesteld in het kader van de uitvoering van de IOO-verordening en is het resultaat van een onderzoeks- en dialoogproces overeenkomstig de in de IOO-verordening vastgestelde materiële en procedurele eisen die onder meer betrekking hebben op de taken die de derde landen krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (18) | Het uitvoeringsbesluit waarin de Commissie Belize, het Koninkrijk Cambodja en de Republiek Guinee identificeert als derde landen die zij als niet-meewerkend beschouwt in de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, brengt, in voorkomend geval, de in artikel 18, lid 1, onder g), van de IOO-verordening vastgestelde consequenties met zich mee. |
| --- | --- |

(18)

Het uitvoeringsbesluit waarin de Commissie Belize, het Koninkrijk Cambodja en de Republiek Guinee identificeert als derde landen die zij als niet-meewerkend beschouwt in de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, brengt, in voorkomend geval, de in artikel 18, lid 1, onder g), van de IOO-verordening vastgestelde consequenties met zich mee.

2.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN BELIZE

| (19) | De Commissie heeft op 15 november 2012 middels een op grond van artikel 32 van de IOO-verordening vastgesteld besluit van de Commissie aan Belize gemeld de mogelijkheid te overwegen Belize als niet-meewerkend derde land te identificeren (2). |
| --- | --- |

(19)

De Commissie heeft op 15 november 2012 middels een op grond van artikel 32 van de IOO-verordening vastgesteld besluit van de Commissie aan Belize gemeld de mogelijkheid te overwegen Belize als niet-meewerkend derde land te identificeren (2).

| (20) | De Commissie heeft Belize verzocht om in nauwe samenwerking met haar diensten een actieplan op te stellen om de in het besluit van de Commissie vastgestelde tekortkomingen te verhelpen. |
| --- | --- |

(20)

De Commissie heeft Belize verzocht om in nauwe samenwerking met haar diensten een actieplan op te stellen om de in het besluit van de Commissie vastgestelde tekortkomingen te verhelpen.

| (21) | In het voorgestelde actieplan heeft de Commissie vastgesteld dat de uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen herhaaldelijk niet in acht zijn genomen. Zo is geen adequaat rechtskader vastgesteld, ontbreekt zowel een adequaat en efficiënt monitorings-, controle- en inspectiesysteem als een ontradend sanctiesysteem, en wordt de vangstcertificeringsregeling niet naar behoren ten uitvoer gelegd. De geconstateerde tekortkomingen houden doorgaans verband met de naleving van internationale verplichtingen, waaronder aanbevelingen en resoluties van regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) en internationaalrechtelijke voorwaarden voor de registratie van vaartuigen. Voorts zijn tekortkomingen vastgesteld op het gebied van de naleving van aanbevelingen en resoluties van ter zake relevante instanties als de VN, met hun internationale actieplan tegen illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IAP-IOO). Hierbij dient te worden opgemerkt dat de gebrekkige naleving van niet-bindende aanbevelingen en resoluties uitsluitend als ondersteunend bewijsmateriaal in aanmerking is genomen en niet als basis voor de identificatie. |
| --- | --- |

(21)

In het voorgestelde actieplan heeft de Commissie vastgesteld dat de uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen herhaaldelijk niet in acht zijn genomen. Zo is geen adequaat rechtskader vastgesteld, ontbreekt zowel een adequaat en efficiënt monitorings-, controle- en inspectiesysteem als een ontradend sanctiesysteem, en wordt de vangstcertificeringsregeling niet naar behoren ten uitvoer gelegd. De geconstateerde tekortkomingen houden doorgaans verband met de naleving van internationale verplichtingen, waaronder aanbevelingen en resoluties van regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) en internationaalrechtelijke voorwaarden voor de registratie van vaartuigen. Voorts zijn tekortkomingen vastgesteld op het gebied van de naleving van aanbevelingen en resoluties van ter zake relevante instanties als de VN, met hun internationale actieplan tegen illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IAP-IOO). Hierbij dient te worden opgemerkt dat de gebrekkige naleving van niet-bindende aanbevelingen en resoluties uitsluitend als ondersteunend bewijsmateriaal in aanmerking is genomen en niet als basis voor de identificatie.

| (22) | Op 20 november 2012 heeft de Commissie de autoriteiten van Belize in Brussel ontmoet om de stand van zaken en de verdere stappen naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 te verduidelijken. |
| --- | --- |

(22)

Op 20 november 2012 heeft de Commissie de autoriteiten van Belize in Brussel ontmoet om de stand van zaken en de verdere stappen naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 te verduidelijken.

| (23) | In haar bijdrage van 10 december 2012 heeft Belize heeft zich akkoord verklaard met de inleiding van gesprekken met de Commissie en zijn wens geuit om in onderling overleg een routekaart vast te stellen. |
| --- | --- |

(23)

In haar bijdrage van 10 december 2012 heeft Belize heeft zich akkoord verklaard met de inleiding van gesprekken met de Commissie en zijn wens geuit om in onderling overleg een routekaart vast te stellen.

| (24) | Belize heeft op 28 december 2012, 29 januari 2013 en 13 februari 2013 schriftelijke bijdragen ingediend. |
| --- | --- |

(24)

Belize heeft op 28 december 2012, 29 januari 2013 en 13 februari 2013 schriftelijke bijdragen ingediend.

| (25) | Op 24 januari 2013 heeft de Commissie Belize bij brief verzocht actuele informatie over de belangrijkste punten van het voorgestelde actieplan te verstrekken. |
| --- | --- |

(25)

Op 24 januari 2013 heeft de Commissie Belize bij brief verzocht actuele informatie over de belangrijkste punten van het voorgestelde actieplan te verstrekken.

| (26) | Op 26 februari 2013 hebben de autoriteiten van Belize de volgende documenten ingediend: 1) een toelichting en een begeleidende nota, 2) de recentste informatie over het strategische actieplan van Belize, 3) de recentste informatie over de belangrijkste punten van het voorgestelde actieplan, 4) een ontwerpschema voor haveninspecties betreffende vollezeevisserij, 5) een lijst van inbreuken en sancties in 2011 en 2012, 6) statistische gegevens over vangstcertificaten, 7) een lijst van vaartuigen met een vergunning voor activiteiten in volle zee, 8) een lijst van vaartuigen met een vergunning voor activiteiten in het verdragsgebied van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT), de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC), de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC) en de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC) en 9) een lijst van andere vaartuigen met een vergunning voor het verrichten van activiteiten onder de vlag van Belize. |
| --- | --- |

(26)

Op 26 februari 2013 hebben de autoriteiten van Belize de volgende documenten ingediend: 1) een toelichting en een begeleidende nota, 2) de recentste informatie over het strategische actieplan van Belize, 3) de recentste informatie over de belangrijkste punten van het voorgestelde actieplan, 4) een ontwerpschema voor haveninspecties betreffende vollezeevisserij, 5) een lijst van inbreuken en sancties in 2011 en 2012, 6) statistische gegevens over vangstcertificaten, 7) een lijst van vaartuigen met een vergunning voor activiteiten in volle zee, 8) een lijst van vaartuigen met een vergunning voor activiteiten in het verdragsgebied van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT), de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC), de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC) en de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC) en 9) een lijst van andere vaartuigen met een vergunning voor het verrichten van activiteiten onder de vlag van Belize.

| (27) | Op 5 maart 2013 heeft in Brussel technisch overleg tussen de Commissie en Belize plaatsgevonden. Tijdens die vergadering hebben de autoriteiten van Belize de maatregelen voor beheer en controle van de vollezeevloot van Belize toegelicht ten aanzien van de Commissie. |
| --- | --- |

(27)

Op 5 maart 2013 heeft in Brussel technisch overleg tussen de Commissie en Belize plaatsgevonden. Tijdens die vergadering hebben de autoriteiten van Belize de maatregelen voor beheer en controle van de vollezeevloot van Belize toegelicht ten aanzien van de Commissie.

| (28) | Bij brief van 14 maart 2013 heeft de Commissie Belize een uitvoerig en bijgewerkt overzicht gegeven van de tekortkomingen die nog niet waren weggewerkt naar aanleiding van het op 5 maart 2013 in Brussel gehouden technische overleg, en heeft zij Belize verzocht de opmerkingen van de Commissie over het voorgestelde actieplan te onderzoeken en de door Belize als ter zake relevant beschouwde aanvullende informatie en documentatie te verstrekken. |
| --- | --- |

(28)

Bij brief van 14 maart 2013 heeft de Commissie Belize een uitvoerig en bijgewerkt overzicht gegeven van de tekortkomingen die nog niet waren weggewerkt naar aanleiding van het op 5 maart 2013 in Brussel gehouden technische overleg, en heeft zij Belize verzocht de opmerkingen van de Commissie over het voorgestelde actieplan te onderzoeken en de door Belize als ter zake relevant beschouwde aanvullende informatie en documentatie te verstrekken.

| (29) | Belize heeft op 30 mei 2013 aanvullende schriftelijke toelichtingen verstrekt, waaronder de volgende documenten: 1) een tabel over de voortgang van Belize overeenkomstig het door de Commissie voorgestelde actieplan, 2) een ontwerp van nationaal actieplan om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (daterend uit 2005), 3) een ontwerpregeling voor sancties inzake activiteiten in volle zee, 4) een overzicht van het nationale waarnemersprogramma, 5) een lijst van onder de vlag van Belize varende vaartuigen (met ingang van 20 mei 2013), 6) een verslag van een opleidingsworkshop over de verzameling van biologische gegevens over tonijnachtigen, en 7) de voornaamste kenmerken van het nieuwe systeem voor vaartuigmonitoring en „e-log”. |
| --- | --- |

(29)

Belize heeft op 30 mei 2013 aanvullende schriftelijke toelichtingen verstrekt, waaronder de volgende documenten: 1) een tabel over de voortgang van Belize overeenkomstig het door de Commissie voorgestelde actieplan, 2) een ontwerp van nationaal actieplan om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (daterend uit 2005), 3) een ontwerpregeling voor sancties inzake activiteiten in volle zee, 4) een overzicht van het nationale waarnemersprogramma, 5) een lijst van onder de vlag van Belize varende vaartuigen (met ingang van 20 mei 2013), 6) een verslag van een opleidingsworkshop over de verzameling van biologische gegevens over tonijnachtigen, en 7) de voornaamste kenmerken van het nieuwe systeem voor vaartuigmonitoring en „e-log”.

| (30) | Belize heeft op 24 juli 2013 geïnformeerd naar de stand van zaken in dit dossier. De Commissie heeft Belize op 5 augustus 2013 schriftelijk geantwoord. |
| --- | --- |

(30)

Belize heeft op 24 juli 2013 geïnformeerd naar de stand van zaken in dit dossier. De Commissie heeft Belize op 5 augustus 2013 schriftelijk geantwoord.

| (31) | De Commissie is intussen doorgegaan met het verzamelen en verifiëren van alle door haar noodzakelijk geachte informatie. De opmerkingen die Belize na het besluit van de Commissie van 15 november 2012 schriftelijk en mondeling heeft ingediend, zijn in aanmerking genomen en Belize werd tegelijkertijd mondeling of schriftelijk op de hoogte gehouden van de overwegingen van de Commissie. |
| --- | --- |

(31)

De Commissie is intussen doorgegaan met het verzamelen en verifiëren van alle door haar noodzakelijk geachte informatie. De opmerkingen die Belize na het besluit van de Commissie van 15 november 2012 schriftelijk en mondeling heeft ingediend, zijn in aanmerking genomen en Belize werd tegelijkertijd mondeling of schriftelijk op de hoogte gehouden van de overwegingen van de Commissie.

| (32) | Gezien de in deel 3 van het onderhavige besluit bedoelde gegevens is de Commissie van mening dat Belize onvoldoende heeft ondernomen om de problemen en tekortkomingen als beschreven in het besluit van de Commissie van 15 november 2012, op te lossen. Bovendien zijn de in het begeleidende actieplan voorgestelde maatregelen niet volledig ten uitvoer gelegd. |
| --- | --- |

(32)

Gezien de in deel 3 van het onderhavige besluit bedoelde gegevens is de Commissie van mening dat Belize onvoldoende heeft ondernomen om de problemen en tekortkomingen als beschreven in het besluit van de Commissie van 15 november 2012, op te lossen. Bovendien zijn de in het begeleidende actieplan voorgestelde maatregelen niet volledig ten uitvoer gelegd.

3.   IDENTIFICATIE VAN BELIZE ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (33) | Op grond van artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening beoordeelt de Commissie, aan de hand van de bevindingen in haar besluit van 15 november 2012, de daarover door Belize verstrekte relevante informatie, het voorgestelde actieplan en de maatregelen die genomen zijn om de situatie te verhelpen, of Belize zich kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters. |
| --- | --- |

(33)

Op grond van artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening beoordeelt de Commissie, aan de hand van de bevindingen in haar besluit van 15 november 2012, de daarover door Belize verstrekte relevante informatie, het voorgestelde actieplan en de maatregelen die genomen zijn om de situatie te verhelpen, of Belize zich kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

3.1.   Herhaalde IOO-visserij door vaartuigen en herhaalde IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening)

| (34) | Zoals is aangegeven in overweging (20) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de Commissie op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van meerdere ROVB's geconstateerd dat een aantal op die lijsten voorkomende IOO-vaartuigen de vlag van Belize voerden nadat zij in de IOO-vaartuigenlijst van die ROVB's waren opgenomen (3). Het gaat dan meer bepaald, met ingang van 15 november 2012, om de vaartuigen Goidau Ruey No 1, Orca, Reymar 6, Sunny Jane, Tching Ye No 6 en Wen Teng No 688. |
| --- | --- |

(34)

Zoals is aangegeven in overweging (20) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de Commissie op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van meerdere ROVB's geconstateerd dat een aantal op die lijsten voorkomende IOO-vaartuigen de vlag van Belize voerden nadat zij in de IOO-vaartuigenlijst van die ROVB's waren opgenomen (3). Het gaat dan meer bepaald, met ingang van 15 november 2012, om de vaartuigen Goidau Ruey No 1, Orca, Reymar 6, Sunny Jane, Tching Ye No 6 en Wen Teng No 688.

| (35) | De Commissie heeft op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van meerdere ROVB's geconstateerd dat momenteel acht op die lijsten voorkomende IOO-vaartuigen de vlag van Belize voerden nadat zij in de IOO-vaartuigenlijst van die ROVB's waren opgenomen (4). Het gaat dan meer bepaald om de vaartuigen Amorinn, Chia Hao No 66, Orca, Ray, Reymar 6, Tchaw, Tching Ye No. 6 en Wen Teng No. 688. De vaartuigen Amorinn, Ray en Tchaw staan op de lijst van de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR) en van de Visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO). De vaartuigen Orca, Reymar 6, Tching Ye No 6 en Wen Teng No 688 staan op de IATTC-lijst en vaartuig Chia Hao No 66 staat op de lijst van de IATTC en van de ICCAT. Bovendien heeft de Commissie geconstateerd dat het vaartuig Ray volgens de SEAFO-lijst van IOO-vaartuigen de vlag van Belize voert. |
| --- | --- |

(35)

De Commissie heeft op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van meerdere ROVB's geconstateerd dat momenteel acht op die lijsten voorkomende IOO-vaartuigen de vlag van Belize voerden nadat zij in de IOO-vaartuigenlijst van die ROVB's waren opgenomen (4). Het gaat dan meer bepaald om de vaartuigen Amorinn, Chia Hao No 66, Orca, Ray, Reymar 6, Tchaw, Tching Ye No. 6 en Wen Teng No. 688. De vaartuigen Amorinn, Ray en Tchaw staan op de lijst van de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR) en van de Visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO). De vaartuigen Orca, Reymar 6, Tching Ye No 6 en Wen Teng No 688 staan op de IATTC-lijst en vaartuig Chia Hao No 66 staat op de lijst van de IATTC en van de ICCAT. Bovendien heeft de Commissie geconstateerd dat het vaartuig Ray volgens de SEAFO-lijst van IOO-vaartuigen de vlag van Belize voert.

| (36) | Zoals wordt vermeld in deel 3.1 van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, laat het feit dat in de IOO-lijsten van de betrokken ROVB's IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, er volgens de Commissie geen misverstand over bestaan dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen. |
| --- | --- |

(36)

Zoals wordt vermeld in deel 3.1 van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, laat het feit dat in de IOO-lijsten van de betrokken ROVB's IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, er volgens de Commissie geen misverstand over bestaan dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen.

| (37) | Bovendien is het aantal vaartuigen die de vlag van Belize voerden nadat zij in de lijst van IOO-vaartuigen van ROVB's waren opgenomen sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012, toegenomen tot acht. Hieruit blijkt dat Belize heeft verzuimd zijn taken naar behoren ter harte te nemen en de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ROVB's na te leven, en dus niet voldoet aan artikel 94, lid 2, onder b), van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (UNCLOS), waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Tevens blijkt Belize er onvoldoende op toe te zien dat vissersvaartuigen die het recht hebben zijn vlag te voeren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen, wat indruist tegen punt 34 van het IAP-IOO waarin is bepaald dat de staten erop moeten toezien dat vissersvaartuigen die het recht hebben hun vlag te voeren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen. |
| --- | --- |

(37)

Bovendien is het aantal vaartuigen die de vlag van Belize voerden nadat zij in de lijst van IOO-vaartuigen van ROVB's waren opgenomen sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012, toegenomen tot acht. Hieruit blijkt dat Belize heeft verzuimd zijn taken naar behoren ter harte te nemen en de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ROVB's na te leven, en dus niet voldoet aan artikel 94, lid 2, onder b), van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (UNCLOS), waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Tevens blijkt Belize er onvoldoende op toe te zien dat vissersvaartuigen die het recht hebben zijn vlag te voeren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen, wat indruist tegen punt 34 van het IAP-IOO waarin is bepaald dat de staten erop moeten toezien dat vissersvaartuigen die het recht hebben hun vlag te voeren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen.

| (38) | Bovendien is de vlaggenstaat verantwoordelijk voor zijn in volle zee werkzame vaartuigen, en wel op grond van artikel 18, leden 1 en 2, van de overeenkomst van de Verenigde Naties voor de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden (UNFSA). Zoals wordt vermeld in overweging (35) van het onderhavige besluit, zijn vijf IOO-vaartuigen opgenomen in de IOO-lijst van ROVB's die dergelijke visbestanden beheren. Het feit dat in de IOO-lijst van de IATTC en de ICCAT vijf IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, laat er volgens de Commissie geen misverstand over bestaan dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen. Het feit dat in de IOO-lijst van de IATTC en de ICCAT IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, onderstreept in dit verband bovendien dat Belize zijn verplichtingen op grond van artikel 19, leden 1 en 2, van UNFSA niet is nagekomen. Aangezien Belize zich voor deze vijf IOO-vaartuigen niet heeft gekweten van zijn internationaalrechtelijke verplichtingen op het gebied van internationale samenwerking en handhaving, druist deze situatie ook in tegen artikel 20 van UNFSA op grond waarvan de staten onderzoek moeten verrichten, onderling moeten samenwerken en sancties moeten vaststellen met betrekking tot activiteiten van IOO-vaartuigen. |
| --- | --- |

(38)

Bovendien is de vlaggenstaat verantwoordelijk voor zijn in volle zee werkzame vaartuigen, en wel op grond van artikel 18, leden 1 en 2, van de overeenkomst van de Verenigde Naties voor de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden (UNFSA). Zoals wordt vermeld in overweging (35) van het onderhavige besluit, zijn vijf IOO-vaartuigen opgenomen in de IOO-lijst van ROVB's die dergelijke visbestanden beheren. Het feit dat in de IOO-lijst van de IATTC en de ICCAT vijf IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, laat er volgens de Commissie geen misverstand over bestaan dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen. Het feit dat in de IOO-lijst van de IATTC en de ICCAT IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, onderstreept in dit verband bovendien dat Belize zijn verplichtingen op grond van artikel 19, leden 1 en 2, van UNFSA niet is nagekomen. Aangezien Belize zich voor deze vijf IOO-vaartuigen niet heeft gekweten van zijn internationaalrechtelijke verplichtingen op het gebied van internationale samenwerking en handhaving, druist deze situatie ook in tegen artikel 20 van UNFSA op grond waarvan de staten onderzoek moeten verrichten, onderling moeten samenwerken en sancties moeten vaststellen met betrekking tot activiteiten van IOO-vaartuigen.

| (39) | Het feit dat in de IOO-lijst van de betrokken ROVB's acht IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, onderstreept dat Belize zich niet kwijt van zijn verplichtingen als vlaggenstaat. Feit is dat vaartuigen die aantoonbaar IOO-visserij bedrijven, de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen ondermijnen. Belize handelt in dit verband in strijd met artikel 118 van UNCLOS op grond waarvan de staten verplicht zijn tot samenwerking op het gebied van instandhouding en beheer van levende rijkdommen in gebieden in volle zee. |
| --- | --- |

(39)

Het feit dat in de IOO-lijst van de betrokken ROVB's acht IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, onderstreept dat Belize zich niet kwijt van zijn verplichtingen als vlaggenstaat. Feit is dat vaartuigen die aantoonbaar IOO-visserij bedrijven, de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen ondermijnen. Belize handelt in dit verband in strijd met artikel 118 van UNCLOS op grond waarvan de staten verplicht zijn tot samenwerking op het gebied van instandhouding en beheer van levende rijkdommen in gebieden in volle zee.

| (40) | Het feit dat Belize zijn nalevings- en handhavingsverplichtingen niet nakomt, druist bovendien in tegen artikel III (8) van de FAO-Nalevingsovereenkomst, waarin staat dat elke partij handhavingsmaatregelen moet nemen tegen onder zijn vlag varende vissersvaartuigen die de bepalingen van de FAO-Nalevingsovereenkomst overtreden, onder meer door in voorkomend geval vast te stellen dat overtreding van genoemde bepalingen als een inbreuk tegen de nationale wetgeving wordt beschouwd. De sancties ten aanzien van dergelijke overtredingen dienen voldoende zwaar te zijn om ervoor te zorgen dat de bepalingen van de FAO-Nalevingsovereenkomst worden nageleefd en dat overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen. |
| --- | --- |

(40)

Het feit dat Belize zijn nalevings- en handhavingsverplichtingen niet nakomt, druist bovendien in tegen artikel III (8) van de FAO-Nalevingsovereenkomst, waarin staat dat elke partij handhavingsmaatregelen moet nemen tegen onder zijn vlag varende vissersvaartuigen die de bepalingen van de FAO-Nalevingsovereenkomst overtreden, onder meer door in voorkomend geval vast te stellen dat overtreding van genoemde bepalingen als een inbreuk tegen de nationale wetgeving wordt beschouwd. De sancties ten aanzien van dergelijke overtredingen dienen voldoende zwaar te zijn om ervoor te zorgen dat de bepalingen van de FAO-Nalevingsovereenkomst worden nageleefd en dat overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen.

| (41) | Gezien de hierboven bedoelde, geverifieerde IOO-visserij door onder de vlag van Belize varende vaartuigen heeft Belize, zoals is bepaald in de overwegingen (22) en (23) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, er niet op toegezien dat adequate sancties worden opgelegd, dat herhaling van inbreuken wordt ontmoedigd en dat overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Voorts beschikte Belize niet over een adequaat administratief onderzoekssysteem en schoot het systeem voor monitoring van zijn vaartuigen tekort. Ten tijde van de vaststelling van het onderhavige besluit was dit gebrek aan adequate maatregelen nog niet in behandeling genomen. |
| --- | --- |

(41)

Gezien de hierboven bedoelde, geverifieerde IOO-visserij door onder de vlag van Belize varende vaartuigen heeft Belize, zoals is bepaald in de overwegingen (22) en (23) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, er niet op toegezien dat adequate sancties worden opgelegd, dat herhaling van inbreuken wordt ontmoedigd en dat overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Voorts beschikte Belize niet over een adequaat administratief onderzoekssysteem en schoot het systeem voor monitoring van zijn vaartuigen tekort. Ten tijde van de vaststelling van het onderhavige besluit was dit gebrek aan adequate maatregelen nog niet in behandeling genomen.

| (42) | Naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Belize documentatie ingediend zoals wordt aangegeven in de overwegingen (26) en (29) van het onderhavige besluit. |
| --- | --- |

(42)

Naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Belize documentatie ingediend zoals wordt aangegeven in de overwegingen (26) en (29) van het onderhavige besluit.

| (43) | De Commissie heeft geconstateerd dat Belize als gevolg van zijn tekortschietende rechtskader niet doeltreffend en adequaat tegen terugkerende IOO-visserij kon optreden. Daarom is in het actieplan voorgesteld het rechtskader zo te herzien dat de instandhouding en het beheer van de levende hulpbronnen in volle zee gewaarborgd zijn. De door Belize voorgestelde ontwerpwet inzake levende aquatische hulpbronnen is echter nog niet vastgesteld of zelfs maar aan de kamer van volksvertegenwoordigers voorgelegd. Het ontwerp bevat met name bepalingen met betrekking tot instandhouding en beheer van de visbestanden, vereisten en voorwaarden voor de afgifte van vergunningen, visserijactiviteiten in en buiten de exclusieve economische zone (EEZ) van Belize, monitoring, controle en bewaking, registratie van vissersvaartuigen en algemene bepalingen inzake sancties. De ontwerpwet inzake levende aquatische hulpbronnen is echter niet meer dan een globale wet. Om de wet volledig operationeel te maken en om het beheer van de wet te verzekeren, zo wordt in deel XXI ervan bepaald, kan het nodig zijn verordeningen vast te stellen om uitvoering te geven aan de bepalingen van de wet. Dergelijke verordeningen, zo wordt verder gestipuleerd, kunnen met name op de volgende gebieden vereist zijn: het verlenen van vergunningen voor en het reglementeren van de visserij, voorwaarden en omstandigheden voor het charteren van onder de vlag van Belize varende vissersvaartuigen, installatie en gebruik van mobiele zender/ontvanger-eenheden op individuele vaartuigen of categorieën vaartuigen die in het kader van deze wet mogen vissen, de aanwijzing van personen voor de bediening van de zend/ontvangapparatuur, onderhoud van de apparatuur en procedures voor het gebruik ervan, vaststelling van de vereisten voor de verstrekking van gegevens over economisch eigendom van vaartuigen voor het vangen, laden, aanlanden, behandelen, overladen, vervoeren, bezitten en verwijderen van vis, de omschrijving van inbreuken tegen de regels en van sancties tegen dergelijke inbreuken. Na de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 hebben de autoriteiten van Belize alleen de ontwerpregeling voor sancties inzake activiteiten in volle zee overgelegd. De ontwerpwet inzake levende aquatische hulpbronnen is al sinds 2011 in voorbereiding zonder dat in de tussentijd iets concreets uit de bus is gekomen. Het ontwerp is nog niet aangenomen en is dus niet wettelijk bindend. Evenmin hebben de ter zake bevoegde autoriteiten van Belize een concreet tijdschema voor de inwerkingtreding en tenuitvoerlegging van dit ontwerp ingediend. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(43)

De Commissie heeft geconstateerd dat Belize als gevolg van zijn tekortschietende rechtskader niet doeltreffend en adequaat tegen terugkerende IOO-visserij kon optreden. Daarom is in het actieplan voorgesteld het rechtskader zo te herzien dat de instandhouding en het beheer van de levende hulpbronnen in volle zee gewaarborgd zijn. De door Belize voorgestelde ontwerpwet inzake levende aquatische hulpbronnen is echter nog niet vastgesteld of zelfs maar aan de kamer van volksvertegenwoordigers voorgelegd. Het ontwerp bevat met name bepalingen met betrekking tot instandhouding en beheer van de visbestanden, vereisten en voorwaarden voor de afgifte van vergunningen, visserijactiviteiten in en buiten de exclusieve economische zone (EEZ) van Belize, monitoring, controle en bewaking, registratie van vissersvaartuigen en algemene bepalingen inzake sancties. De ontwerpwet inzake levende aquatische hulpbronnen is echter niet meer dan een globale wet. Om de wet volledig operationeel te maken en om het beheer van de wet te verzekeren, zo wordt in deel XXI ervan bepaald, kan het nodig zijn verordeningen vast te stellen om uitvoering te geven aan de bepalingen van de wet. Dergelijke verordeningen, zo wordt verder gestipuleerd, kunnen met name op de volgende gebieden vereist zijn: het verlenen van vergunningen voor en het reglementeren van de visserij, voorwaarden en omstandigheden voor het charteren van onder de vlag van Belize varende vissersvaartuigen, installatie en gebruik van mobiele zender/ontvanger-eenheden op individuele vaartuigen of categorieën vaartuigen die in het kader van deze wet mogen vissen, de aanwijzing van personen voor de bediening van de zend/ontvangapparatuur, onderhoud van de apparatuur en procedures voor het gebruik ervan, vaststelling van de vereisten voor de verstrekking van gegevens over economisch eigendom van vaartuigen voor het vangen, laden, aanlanden, behandelen, overladen, vervoeren, bezitten en verwijderen van vis, de omschrijving van inbreuken tegen de regels en van sancties tegen dergelijke inbreuken. Na de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 hebben de autoriteiten van Belize alleen de ontwerpregeling voor sancties inzake activiteiten in volle zee overgelegd. De ontwerpwet inzake levende aquatische hulpbronnen is al sinds 2011 in voorbereiding zonder dat in de tussentijd iets concreets uit de bus is gekomen. Het ontwerp is nog niet aangenomen en is dus niet wettelijk bindend. Evenmin hebben de ter zake bevoegde autoriteiten van Belize een concreet tijdschema voor de inwerkingtreding en tenuitvoerlegging van dit ontwerp ingediend. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt.

| (44) | Het ontwerp van nationaal actieplan van Belize tegen de IOO-visserij dateert van 2005 en is nog niet aangenomen, wat indruist tegen de punten 25, 26 en 27 van het IAP-IOO op grond waarvan de staten een nationaal actieplan tegen de IOO-visserij moeten opstellen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(44)

Het ontwerp van nationaal actieplan van Belize tegen de IOO-visserij dateert van 2005 en is nog niet aangenomen, wat indruist tegen de punten 25, 26 en 27 van het IAP-IOO op grond waarvan de staten een nationaal actieplan tegen de IOO-visserij moeten opstellen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt.

| (45) | Bovenop het feit dat onder de vlag van Belize varende vaartuigen herhaaldelijk aan IOO-visserij doen, concludeert de Commissie dat het land geen ontradende sanctieregeling handhaaft. De vigerende bindende wetgeving (5) voorziet in de volgende sancties: schriftelijke waarschuwing, boete, intrekking status en/of document en schorsing of intrekking van gezag. De maximumboete (USD 50 000) is onvoldoende ontradend en dus niet in overeenstemming met artikel 19, lid 2, van UNFSA, waarin onder meer is bepaald dat sancties zwaar genoeg moeten zijn om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(45)

Bovenop het feit dat onder de vlag van Belize varende vaartuigen herhaaldelijk aan IOO-visserij doen, concludeert de Commissie dat het land geen ontradende sanctieregeling handhaaft. De vigerende bindende wetgeving (5) voorziet in de volgende sancties: schriftelijke waarschuwing, boete, intrekking status en/of document en schorsing of intrekking van gezag. De maximumboete (USD 50 000) is onvoldoende ontradend en dus niet in overeenstemming met artikel 19, lid 2, van UNFSA, waarin onder meer is bepaald dat sancties zwaar genoeg moeten zijn om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (46) | Zoals wordt vermeld in overweging (43) van het onderhavige besluit, heeft Belize een nieuwe ontwerpregeling voor sancties inzake activiteiten in volle zee overgelegd. Die ontwerptekst hoort als secundaire wetgeving bij de ontwerpwet inzake levende aquatische hulpbronnen en kan dus pas van kracht worden na vaststelling van de laatstgenoemde wet. Bovendien voorziet de ontwerpregeling voor sancties inzake activiteiten in volle zee slechts in administratieve sancties. Krachtens de werkingssfeer van de wet kunnen weliswaar boetes worden opgelegd, maar over het bedrag van deze boetes blijft de regelgeving in het vage. Duidelijke termijnen voor het onderzoeken van vermeende inbreuken zijn evenmin vastgelegd. Voorts zijn de bevoegdheden van de autoriteiten van Belize die de voorgestelde sanctieregeling ten uitvoer moeten leggen, niet scherp afgebakend. Door het ontbreken van een duidelijk vastgesteld boetebedrag staat nu al vast dat Belize, wanneer het ontwerp eenmaal is vastgesteld, niet zal voldoen aan artikel 19, lid 2, van UNFSA. Zelfs al wordt het ontwerp aangenomen, dan zal het feit dat het bedrag van de boetes niet duidelijk is vastgesteld, indruisen tegen de aanbevelingen in punt 21 van het IAP-IOO, waarin de staten wordt aanbevolen sancties voor IOO-visserij door vaartuigen vast te stellen die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. Bovendien is in de ontwerpregeling voor sancties inzake activiteiten in volle zee geen lijst van sancties opgenomen voor IOO-activiteiten die onder de vlag van Belize varende vaartuigen in de wateren van derde landen begaan. |
| --- | --- |

(46)

Zoals wordt vermeld in overweging (43) van het onderhavige besluit, heeft Belize een nieuwe ontwerpregeling voor sancties inzake activiteiten in volle zee overgelegd. Die ontwerptekst hoort als secundaire wetgeving bij de ontwerpwet inzake levende aquatische hulpbronnen en kan dus pas van kracht worden na vaststelling van de laatstgenoemde wet. Bovendien voorziet de ontwerpregeling voor sancties inzake activiteiten in volle zee slechts in administratieve sancties. Krachtens de werkingssfeer van de wet kunnen weliswaar boetes worden opgelegd, maar over het bedrag van deze boetes blijft de regelgeving in het vage. Duidelijke termijnen voor het onderzoeken van vermeende inbreuken zijn evenmin vastgelegd. Voorts zijn de bevoegdheden van de autoriteiten van Belize die de voorgestelde sanctieregeling ten uitvoer moeten leggen, niet scherp afgebakend. Door het ontbreken van een duidelijk vastgesteld boetebedrag staat nu al vast dat Belize, wanneer het ontwerp eenmaal is vastgesteld, niet zal voldoen aan artikel 19, lid 2, van UNFSA. Zelfs al wordt het ontwerp aangenomen, dan zal het feit dat het bedrag van de boetes niet duidelijk is vastgesteld, indruisen tegen de aanbevelingen in punt 21 van het IAP-IOO, waarin de staten wordt aanbevolen sancties voor IOO-visserij door vaartuigen vast te stellen die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. Bovendien is in de ontwerpregeling voor sancties inzake activiteiten in volle zee geen lijst van sancties opgenomen voor IOO-activiteiten die onder de vlag van Belize varende vaartuigen in de wateren van derde landen begaan.

| (47) | Er wordt dan ook geconcludeerd dat Belize zich onvoldoende heeft gekweten van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig de artikelen 94 en 118 van UNCLOS, de artikelen 18, 19 en 20 van UNFSA en artikel III (8) van de FAO-Nalevingsovereenkomst. |
| --- | --- |

(47)

Er wordt dan ook geconcludeerd dat Belize zich onvoldoende heeft gekweten van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig de artikelen 94 en 118 van UNCLOS, de artikelen 18, 19 en 20 van UNFSA en artikel III (8) van de FAO-Nalevingsovereenkomst.

| (48) | Gezien de overwegingen (21) tot en met (27) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012 is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening van oordeel dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat Belize onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en herhaalde IOO-visserij door vaartuigen die vroeger zijn vlag voerden, tegen te gaan. |
| --- | --- |

(48)

Gezien de overwegingen (21) tot en met (27) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012 is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening van oordeel dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat Belize onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en herhaalde IOO-visserij door vaartuigen die vroeger zijn vlag voerden, tegen te gaan.

3.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, onder b), c) en d), van de IOO-verordening)

| (49) | Zoals wordt beschreven in de overwegingen (31) tot en met (36) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie geanalyseerd of Belize doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(49)

Zoals wordt beschreven in de overwegingen (31) tot en met (36) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie geanalyseerd of Belize doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (50) | Zoals wordt beschreven in overweging (33) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft Belize er niet op toegezien dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, door onderdanen die onder zijn jurisdictie vallen, worden vastgesteld die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(50)

Zoals wordt beschreven in overweging (33) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft Belize er niet op toegezien dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, door onderdanen die onder zijn jurisdictie vallen, worden vastgesteld die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (51) | Zoals wordt uiteengezet in de overwegingen (44) tot en met (46) van het onderhavige besluit, heeft Belize na de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 geen ontradend sanctiesysteem ingevoerd. De huidige lijst van sancties is niet in overeenstemming met artikel 19, lid 2, van UNFSA, waarin onder meer is bepaald dat sancties zwaar genoeg moeten zijn om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(51)

Zoals wordt uiteengezet in de overwegingen (44) tot en met (46) van het onderhavige besluit, heeft Belize na de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 geen ontradend sanctiesysteem ingevoerd. De huidige lijst van sancties is niet in overeenstemming met artikel 19, lid 2, van UNFSA, waarin onder meer is bepaald dat sancties zwaar genoeg moeten zijn om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (52) | Beschikbaar bewijsmateriaal bevestigt nog steeds dat Belize zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen inzake het nemen van doeltreffende handhavingsmaatregelen niet is nagekomen. Zoals uiteengezet in de overwegingen (35) tot en met (40) van het onderhavige besluit, voerden acht IOO-vaartuigen die op de IOO-lijst van ROVB's voorkwamen, de vlag van Belize nadat zij in deze lijsten waren opgenomen. Het bestaan van dergelijke IOO-vaartuigen onderstreept dat Belize zich niet heeft gekweten van zijn in artikel 18, leden 1 en 2, van UNFSA bedoelde verantwoordelijkheid ten aanzien van zijn vaartuigen die in volle zee actief zijn. |
| --- | --- |

(52)

Beschikbaar bewijsmateriaal bevestigt nog steeds dat Belize zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen inzake het nemen van doeltreffende handhavingsmaatregelen niet is nagekomen. Zoals uiteengezet in de overwegingen (35) tot en met (40) van het onderhavige besluit, voerden acht IOO-vaartuigen die op de IOO-lijst van ROVB's voorkwamen, de vlag van Belize nadat zij in deze lijsten waren opgenomen. Het bestaan van dergelijke IOO-vaartuigen onderstreept dat Belize zich niet heeft gekweten van zijn in artikel 18, leden 1 en 2, van UNFSA bedoelde verantwoordelijkheid ten aanzien van zijn vaartuigen die in volle zee actief zijn.

| (53) | Zoals uiteengezet in overweging (32) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, vormt het feit dat in de IOO-lijsten van ROVB's IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat zij in deze lijsten waren opgenomen, bewijsmateriaal ter bevestiging van het onvermogen van Belize om volledige jurisdictie over zijn vissersvaartuigen uit te oefenen. Na het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is het aantal IOO-vaartuigen in de IOO-lijsten van ROVB's die de vlag van Belize voerde nadat zij in deze lijsten waren opgenomen, inmiddels opgelopen tot acht. Belize heeft hiermee niet aangetoond te voldoen aan artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. |
| --- | --- |

(53)

Zoals uiteengezet in overweging (32) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, vormt het feit dat in de IOO-lijsten van ROVB's IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat zij in deze lijsten waren opgenomen, bewijsmateriaal ter bevestiging van het onvermogen van Belize om volledige jurisdictie over zijn vissersvaartuigen uit te oefenen. Na het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is het aantal IOO-vaartuigen in de IOO-lijsten van ROVB's die de vlag van Belize voerde nadat zij in deze lijsten waren opgenomen, inmiddels opgelopen tot acht. Belize heeft hiermee niet aangetoond te voldoen aan artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig.

| (54) | Zoals wordt benadrukt in overweging (35) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, kan het ontwikkelingsniveau van Belize niet worden aangemerkt als een factor die afbreuk doet aan de capaciteit van de bevoegde autoriteiten om met andere landen samen te werken en handhavingsmaatregelen te nemen. De specifieke beperkingen in verband met het ontwikkelingsniveau worden uitgebreider beoordeeld in de overwegingen (70) en (71) van het onderhavige besluit. |
| --- | --- |

(54)

Zoals wordt benadrukt in overweging (35) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, kan het ontwikkelingsniveau van Belize niet worden aangemerkt als een factor die afbreuk doet aan de capaciteit van de bevoegde autoriteiten om met andere landen samen te werken en handhavingsmaatregelen te nemen. De specifieke beperkingen in verband met het ontwikkelingsniveau worden uitgebreider beoordeeld in de overwegingen (70) en (71) van het onderhavige besluit.

| (55) | Wat betreft voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van de betrokken gebeurtenissen die duiden op IOO-visserij, heeft de Commissie rekening gehouden met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van onder de vlag van Belize varende vaartuigen tot 2013. De Commissie heeft ook de ontwikkelingen sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 in aanmerking genomen. |
| --- | --- |

(55)

Wat betreft voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van de betrokken gebeurtenissen die duiden op IOO-visserij, heeft de Commissie rekening gehouden met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van onder de vlag van Belize varende vaartuigen tot 2013. De Commissie heeft ook de ontwikkelingen sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 in aanmerking genomen.

| (56) | De maatregelen die Belize in het licht van zijn taken als vlaggenstaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS en de artikelen 18 en 19 van UNFSA. |
| --- | --- |

(56)

De maatregelen die Belize in het licht van zijn taken als vlaggenstaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS en de artikelen 18 en 19 van UNFSA.

| (57) | Gezien de overwegingen (31) tot en met (36) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 5, onder b), c) en d), van de IOO-verordening van oordeel dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(57)

Gezien de overwegingen (31) tot en met (36) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 5, onder b), c) en d), van de IOO-verordening van oordeel dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

3.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (58) | Zoals uiteengezet in de overwegingen (39) tot en met (63) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie een analyse verricht van alle door haar als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van Belize als verdragsluitende partij bij de IOTC en de ICCAT en als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij de WCPFC. Gezien de status van Belize als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij de Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) tot eind 2011, heeft de Commissie ook de als relevant beschouwde informatie met betrekking tot die ROVB geanalyseerd. Daarnaast heeft de Commissie, naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, een analyse gemaakt van de als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van Belize als verdragsluitende partij bij de IOTC en de ICCAT. |
| --- | --- |

(58)

Zoals uiteengezet in de overwegingen (39) tot en met (63) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie een analyse verricht van alle door haar als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van Belize als verdragsluitende partij bij de IOTC en de ICCAT en als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij de WCPFC. Gezien de status van Belize als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij de Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) tot eind 2011, heeft de Commissie ook de als relevant beschouwde informatie met betrekking tot die ROVB geanalyseerd. Daarnaast heeft de Commissie, naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, een analyse gemaakt van de als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van Belize als verdragsluitende partij bij de IOTC en de ICCAT.

| (59) | Er wordt aan herinnerd dat de ICCAT, sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012, in een brief aan Belize uit 2013 (6) haar bezorgdheid heeft geuit. Het ICCAT-secretariaat maakte zich met name zorgen over de volgende punten: de noodzaak verder onderzoek te verrichten naar mogelijke ongemelde of niet-toegestane overladingen van als bijvangst bovengehaalde ICCAT-soorten, de werking van het nieuwe door Belize ingevoerde VMS-systeem, en de behoefte aan extra informatie over het quotumbeheer voor zuidelijke zwaardvis. Het ICCAT-secretariaat heeft in dit verband benadrukt dat het adequate maatregelen zal aanbevelen voor gevallen waarin onvoldoende of helemaal geen gegevens worden verstrekt om de ICCAT-aanbevelingen voor deze punten onverkort ten uitvoer te leggen. |
| --- | --- |

(59)

Er wordt aan herinnerd dat de ICCAT, sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012, in een brief aan Belize uit 2013 (6) haar bezorgdheid heeft geuit. Het ICCAT-secretariaat maakte zich met name zorgen over de volgende punten: de noodzaak verder onderzoek te verrichten naar mogelijke ongemelde of niet-toegestane overladingen van als bijvangst bovengehaalde ICCAT-soorten, de werking van het nieuwe door Belize ingevoerde VMS-systeem, en de behoefte aan extra informatie over het quotumbeheer voor zuidelijke zwaardvis. Het ICCAT-secretariaat heeft in dit verband benadrukt dat het adequate maatregelen zal aanbevelen voor gevallen waarin onvoldoende of helemaal geen gegevens worden verstrekt om de ICCAT-aanbevelingen voor deze punten onverkort ten uitvoer te leggen.

| (60) | De Commissie heeft ook door de ICCAT beschikbaar gestelde informatie over de naleving van de ICCAT-voorschriften en rapportageverplichtingen door Belize geanalyseerd. Hiervoor heeft de Commissie de Compliance Summary Tables van de ICCAT voor 2012 (7) gebruikt. Volgens de beschikbare informatie zijn voor Belize tekortkomingen vastgesteld op het gebied van overladingen op zee buiten het programma voor overladingswaarnemers om, en op het gebied van VMS-transmissies. Bovendien heeft Belize het plan ter verbetering van de gegevensverzameling inzake haaien op soortspecifiek niveau nog niet voltooid. |
| --- | --- |

(60)

De Commissie heeft ook door de ICCAT beschikbaar gestelde informatie over de naleving van de ICCAT-voorschriften en rapportageverplichtingen door Belize geanalyseerd. Hiervoor heeft de Commissie de Compliance Summary Tables van de ICCAT voor 2012 (7) gebruikt. Volgens de beschikbare informatie zijn voor Belize tekortkomingen vastgesteld op het gebied van overladingen op zee buiten het programma voor overladingswaarnemers om, en op het gebied van VMS-transmissies. Bovendien heeft Belize het plan ter verbetering van de gegevensverzameling inzake haaien op soortspecifiek niveau nog niet voltooid.

| (61) | Volgens het nalevingsverslag van de IOTC voor 2013 (8) heeft Belize meerdere door de IOTC vastgestelde resoluties niet of slechts gedeeltelijk nageleefd. Met name heeft Belize in het kader van IOTC-resolutie 12/13 inzake vaartuigen voor de visserij met de drijvende beug en juridische en administratieve maatregelen voor de tenuitvoerlegging van een gebiedssluiting, geen informatie verstrekt over de sluitingsperiode 2012/2013. Wat IOTC-resolutie 10/08 inzake de lijst van actieve vaartuigen betreft, heeft Belize niet voldaan aan de eis de vaartuigen die in 2012 in het IOTC-gebied aanwezig waren, te rapporteren. Resolutie 07/02 (lijst van toegestane vaartuigen met een lengte over alles van ten minste 24 meter) heeft Belize deels nageleefd. Sommige verplichte gegevenselementen ontbreken namelijk, zoals operationele havens, vistuigtype en bepaalde vaartuigen met een ongeldige vergunning. In het kader van IOTC-resolutie 06/03 tot vaststelling van een VMS-programma heeft Belize niet voldaan aan de eis een voortgangs- en tenuitvoerleggingsverslag over te leggen. Met betrekking tot IOTC-resolutie 10/02 over bindende statistische vereisten heeft Belize geen gegevens over nominale vangsten, vangst en inspanning en grootteverdeling ingediend die voldoen aan de in deze resolutie vastgestelde norm. IOTC-resolutie 05/05 over de indiening van gegevens over haaien heeft Belize slecht gedeeltelijk nageleefd: gegevens over grootte ontbreken namelijk. In het kader van resolutie 12/05 over overladingen op zee heeft Belize het vereiste verslag niet ingediend. Wat resolutie 11/04 over waarnemers betreft, heeft Belize het waarnemersprogramma niet conform deze resolutie ten uitvoer gelegd. Meer bepaald heeft Belize geen waarnemersregeling vastgesteld voor de verplichte 5 % uitzetten op zee door vaartuigen van meer dan 24 meter en voldoet het land niet aan de rapportageplicht voor waarnemers. Wat IOTC-resolutie 01/06 over het statistischedocumentenprogramma betreft, heeft Belize geen informatie verstrekt over instellingen en personen die gemachtigd zijn om statistische documenten over grootoogtonijn te valideren. |
| --- | --- |

(61)

Volgens het nalevingsverslag van de IOTC voor 2013 (8) heeft Belize meerdere door de IOTC vastgestelde resoluties niet of slechts gedeeltelijk nageleefd. Met name heeft Belize in het kader van IOTC-resolutie 12/13 inzake vaartuigen voor de visserij met de drijvende beug en juridische en administratieve maatregelen voor de tenuitvoerlegging van een gebiedssluiting, geen informatie verstrekt over de sluitingsperiode 2012/2013. Wat IOTC-resolutie 10/08 inzake de lijst van actieve vaartuigen betreft, heeft Belize niet voldaan aan de eis de vaartuigen die in 2012 in het IOTC-gebied aanwezig waren, te rapporteren. Resolutie 07/02 (lijst van toegestane vaartuigen met een lengte over alles van ten minste 24 meter) heeft Belize deels nageleefd. Sommige verplichte gegevenselementen ontbreken namelijk, zoals operationele havens, vistuigtype en bepaalde vaartuigen met een ongeldige vergunning. In het kader van IOTC-resolutie 06/03 tot vaststelling van een VMS-programma heeft Belize niet voldaan aan de eis een voortgangs- en tenuitvoerleggingsverslag over te leggen. Met betrekking tot IOTC-resolutie 10/02 over bindende statistische vereisten heeft Belize geen gegevens over nominale vangsten, vangst en inspanning en grootteverdeling ingediend die voldoen aan de in deze resolutie vastgestelde norm. IOTC-resolutie 05/05 over de indiening van gegevens over haaien heeft Belize slecht gedeeltelijk nageleefd: gegevens over grootte ontbreken namelijk. In het kader van resolutie 12/05 over overladingen op zee heeft Belize het vereiste verslag niet ingediend. Wat resolutie 11/04 over waarnemers betreft, heeft Belize het waarnemersprogramma niet conform deze resolutie ten uitvoer gelegd. Meer bepaald heeft Belize geen waarnemersregeling vastgesteld voor de verplichte 5 % uitzetten op zee door vaartuigen van meer dan 24 meter en voldoet het land niet aan de rapportageplicht voor waarnemers. Wat IOTC-resolutie 01/06 over het statistischedocumentenprogramma betreft, heeft Belize geen informatie verstrekt over instellingen en personen die gemachtigd zijn om statistische documenten over grootoogtonijn te valideren.

| (62) | Dat Belize zich niet kwijt van zijn in UNCLOS en UNFSA vastgestelde taken als vlaggenstaat blijkt uit de prestatie van het land op het gebied van de ICCAT-voorschriften (zie de overwegingen (59) en (60) van het onderhavige besluit) en uit het feit dat het de in overweging (61) van het onderhavige besluit bedoelde informatie niet heeft verstrekt aan de IOTC. Belize slaagt er niet in tijdig informatie te verstrekken over statistieken, VMS, vangst en inspanning, overlading op zee en het waarnemersprogramma en voldoet bijgevolg niet aan de artikelen 117 en 118 van UNCLOS, waarin is bepaald dat de staten ten aanzien van hun onderdanen maatregelen voor de instandhouding van de levende rijkdommen in volle zee moeten nemen en moeten samenwerken aan maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen in gebieden die in volle zee gelegen zijn. |
| --- | --- |

(62)

Dat Belize zich niet kwijt van zijn in UNCLOS en UNFSA vastgestelde taken als vlaggenstaat blijkt uit de prestatie van het land op het gebied van de ICCAT-voorschriften (zie de overwegingen (59) en (60) van het onderhavige besluit) en uit het feit dat het de in overweging (61) van het onderhavige besluit bedoelde informatie niet heeft verstrekt aan de IOTC. Belize slaagt er niet in tijdig informatie te verstrekken over statistieken, VMS, vangst en inspanning, overlading op zee en het waarnemersprogramma en voldoet bijgevolg niet aan de artikelen 117 en 118 van UNCLOS, waarin is bepaald dat de staten ten aanzien van hun onderdanen maatregelen voor de instandhouding van de levende rijkdommen in volle zee moeten nemen en moeten samenwerken aan maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen in gebieden die in volle zee gelegen zijn.

| (63) | Zoals beschreven in overweging (46) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, zijn bepaalde elementen tijdens het bezoek aan Belize in november 2010 aan het licht gekomen, met name wat betreft de operationele VMS-capaciteit en het waarnemersprogramma. Andere punten van bezorgdheid op het gebied van de inspectieregeling en toezicht op het overladen zijn in overweging (51) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 onder de aandacht gebracht naar aanleiding van het IOTC-nalevingsverslag voor 2010. De door de autoriteiten van Belize verstrekte informatie over het opzetten van een betrouwbare inspectieregeling, het waarnemersprogramma, de losverslagen, toezicht op de overlading en monitoring van de aanlanding van vangsten is gebleken dat de autoriteiten in weerwil van hun internationale verplichtingen niet hebben gezorgd voor doeltreffende en efficiënte controle en monitoring van onder de vlag van Belize varende vaartuigen. Met name is Belize verzocht een nationale monitorings-, controle- en bewakingsregeling te ontwikkelen en toe te passen, net als een logboek- en vangstrapportagesysteem, een aanlandingsaangifteregeling, een regeling voor aanlandingsinspectie en -controle, een regeling inzake aangewezen havens en een waarnemersprogramma. De autoriteiten van Belize hebben informatie verstrekt over het nationale waarnemersprogramma en over de voornaamste kenmerken van het nieuwe systeem voor vaartuigmonitoring en „e-log”. Deze documenten geven echter slechts een beeld van een voorbereidende fase van het proces en omvatten geen gedetailleerd tijdschema voor de inwerkingtreding en toepassing. Het ontwerpschema voor haveninspecties betreffende vollezeevisserij dat Belize op 5 maart 2013 heeft gepresenteerd, bevindt zich in een voorbereidende fase en moet nog verder worden ontwikkeld voordat het concrete resultaten zal opleveren. Ook aan het nationale waarnemersprogramma wordt nog gewerkt. Als gevolg van ontoereikende inspectiemiddelen kan de vigerende inspectieregeling niet borg staan voor een adequate dekking van de onder de vlag van Belize varende vollezeevloot. In dit verband wordt erop gewezen dat Belize slecht met grote moeite gegevens aan de verschillende ROVB's kan rapporteren. Hierdoor wordt de capaciteit van het land om zich van zijn taken als vlaggenstaat te kwijten, ondermijnd. |
| --- | --- |

(63)

Zoals beschreven in overweging (46) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, zijn bepaalde elementen tijdens het bezoek aan Belize in november 2010 aan het licht gekomen, met name wat betreft de operationele VMS-capaciteit en het waarnemersprogramma. Andere punten van bezorgdheid op het gebied van de inspectieregeling en toezicht op het overladen zijn in overweging (51) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 onder de aandacht gebracht naar aanleiding van het IOTC-nalevingsverslag voor 2010. De door de autoriteiten van Belize verstrekte informatie over het opzetten van een betrouwbare inspectieregeling, het waarnemersprogramma, de losverslagen, toezicht op de overlading en monitoring van de aanlanding van vangsten is gebleken dat de autoriteiten in weerwil van hun internationale verplichtingen niet hebben gezorgd voor doeltreffende en efficiënte controle en monitoring van onder de vlag van Belize varende vaartuigen. Met name is Belize verzocht een nationale monitorings-, controle- en bewakingsregeling te ontwikkelen en toe te passen, net als een logboek- en vangstrapportagesysteem, een aanlandingsaangifteregeling, een regeling voor aanlandingsinspectie en -controle, een regeling inzake aangewezen havens en een waarnemersprogramma. De autoriteiten van Belize hebben informatie verstrekt over het nationale waarnemersprogramma en over de voornaamste kenmerken van het nieuwe systeem voor vaartuigmonitoring en „e-log”. Deze documenten geven echter slechts een beeld van een voorbereidende fase van het proces en omvatten geen gedetailleerd tijdschema voor de inwerkingtreding en toepassing. Het ontwerpschema voor haveninspecties betreffende vollezeevisserij dat Belize op 5 maart 2013 heeft gepresenteerd, bevindt zich in een voorbereidende fase en moet nog verder worden ontwikkeld voordat het concrete resultaten zal opleveren. Ook aan het nationale waarnemersprogramma wordt nog gewerkt. Als gevolg van ontoereikende inspectiemiddelen kan de vigerende inspectieregeling niet borg staan voor een adequate dekking van de onder de vlag van Belize varende vollezeevloot. In dit verband wordt erop gewezen dat Belize slecht met grote moeite gegevens aan de verschillende ROVB's kan rapporteren. Hierdoor wordt de capaciteit van het land om zich van zijn taken als vlaggenstaat te kwijten, ondermijnd.

| (64) | Uit de overwegingen (41), (42), (51) en (52) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en overweging (61) van het onderhavige besluit blijkt dat Belize zich niet van zijn registratie- en rapportagetaken heeft gekweten. Naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Belize aangegeven het punt registratie niet als substantieel te beschouwen, zonder evenwel het bestaan van de nalevingsbevindingen van de ROVB's te betwisten. In dit verband wordt gewezen op de discrepanties tussen de officiële documentatie van de ROVB's en de verklaringen van Belize. Zo heeft de Commissie geconstateerd dat het systeem van Belize voor elektronische rapportage van de vangsten zich nog in de ontwikkelingsfase bevindt en verder moet worden getest. Uit de door Belize verstrekte informatie bleek dat het niveau van naleving van dit land niet was veranderd ten opzichte van de nalevingsregelingen van de ROVB's zoals vermeld in het besluit van de Commissie van 15 november 2012. Belize heeft zijn verklaringen niet gestaafd met ter zake relevante documentatie op grond waarvan de Commissie de nog steeds uitermate kritische nalevingsverslagen van de ROVB's over de prestatie van Belize op het gebied van tenuitvoerlegging van internationale voorschriften (zie de rest van dit deel) naast zich neer zou kunnen leggen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(64)

Uit de overwegingen (41), (42), (51) en (52) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en overweging (61) van het onderhavige besluit blijkt dat Belize zich niet van zijn registratie- en rapportagetaken heeft gekweten. Naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Belize aangegeven het punt registratie niet als substantieel te beschouwen, zonder evenwel het bestaan van de nalevingsbevindingen van de ROVB's te betwisten. In dit verband wordt gewezen op de discrepanties tussen de officiële documentatie van de ROVB's en de verklaringen van Belize. Zo heeft de Commissie geconstateerd dat het systeem van Belize voor elektronische rapportage van de vangsten zich nog in de ontwikkelingsfase bevindt en verder moet worden getest. Uit de door Belize verstrekte informatie bleek dat het niveau van naleving van dit land niet was veranderd ten opzichte van de nalevingsregelingen van de ROVB's zoals vermeld in het besluit van de Commissie van 15 november 2012. Belize heeft zijn verklaringen niet gestaafd met ter zake relevante documentatie op grond waarvan de Commissie de nog steeds uitermate kritische nalevingsverslagen van de ROVB's over de prestatie van Belize op het gebied van tenuitvoerlegging van internationale voorschriften (zie de rest van dit deel) naast zich neer zou kunnen leggen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen vooruitgang geboekt.

| (65) | Zoals beschreven in de overwegingen (48) en (52) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en overweging (63) van het onderhavige besluit wijst de Commissie op meerdere problemen inzake het VMS-systeem die door de WCPFC, de IOTC en de ICCAT onder de aandacht zijn gebracht. Naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Belize meegedeeld dat het zijn VMS aan het upgraden is. Dit neemt echter niet weg dat het nieuwe visserijinformatiesysteem en het e-logsysteem zich nog in de ontwikkelingsfase bevinden en nog niet operationeel zijn. Evenmin beschikt Belize over een operationeel visserijcontrolecentrum (VCC). Bovendien zijn er discrepanties tussen de officiële documentatie van de ROVB's over de naleving van hun VMS-voorschriften en de desbetreffende verklaringen van Belize. Belize heeft de bevindingen van de ROVB's betwist. Toch blijkt uit door Belize verstrekte informatie niet dat de prestatie van het land in het kader van de nalevingsregeling van de ROVB's is veranderd. Belize heeft zijn verklaring niet gestaafd met ter zake relevante documentatie die de Commissie in staat zou stellen de bestaande nalevingsverslagen van de ROVB's naast zich neer te leggen. Gezien de informatie over de monitorings-, controle- en bewakingscapaciteit van de autoriteiten van Belize, en meer bepaald de operationaliteit en functionaliteit daarvan, voldoet Belize bijgevolg niet aan de voorwaarden van artikel 18, lid 3, onder g), van UNFSA. |
| --- | --- |

(65)

Zoals beschreven in de overwegingen (48) en (52) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en overweging (63) van het onderhavige besluit wijst de Commissie op meerdere problemen inzake het VMS-systeem die door de WCPFC, de IOTC en de ICCAT onder de aandacht zijn gebracht. Naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Belize meegedeeld dat het zijn VMS aan het upgraden is. Dit neemt echter niet weg dat het nieuwe visserijinformatiesysteem en het e-logsysteem zich nog in de ontwikkelingsfase bevinden en nog niet operationeel zijn. Evenmin beschikt Belize over een operationeel visserijcontrolecentrum (VCC). Bovendien zijn er discrepanties tussen de officiële documentatie van de ROVB's over de naleving van hun VMS-voorschriften en de desbetreffende verklaringen van Belize. Belize heeft de bevindingen van de ROVB's betwist. Toch blijkt uit door Belize verstrekte informatie niet dat de prestatie van het land in het kader van de nalevingsregeling van de ROVB's is veranderd. Belize heeft zijn verklaring niet gestaafd met ter zake relevante documentatie die de Commissie in staat zou stellen de bestaande nalevingsverslagen van de ROVB's naast zich neer te leggen. Gezien de informatie over de monitorings-, controle- en bewakingscapaciteit van de autoriteiten van Belize, en meer bepaald de operationaliteit en functionaliteit daarvan, voldoet Belize bijgevolg niet aan de voorwaarden van artikel 18, lid 3, onder g), van UNFSA.

| (66) | Uit de in deel 3.3. van dit besluit uiteengezette elementen blijkt dat de handelswijze van Belize in strijd is met artikel 18, lid 3, van UNFSA. |
| --- | --- |

(66)

Uit de in deel 3.3. van dit besluit uiteengezette elementen blijkt dat de handelswijze van Belize in strijd is met artikel 18, lid 3, van UNFSA.

| (67) | Zoals wordt vermeld in overweging (63) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 houdt Belize voor de registratie van vaartuigen een internationaal register voor de koopvaardijvloot (International Merchant Marine Registry — IMMARBE) bij dat niet garandeert dat onder de vlag van Belize varende vaartuigen een echte band hebben met het land. Belize heeft meegedeeld dat het beheer van het IMMARBE door een particuliere instantie niets afdoet aan de controle die het land op zijn visserijvloot uitoefent. Uit openbaar beschikbare informatie is gebleken dat de regering van Belize met ingang van juni 2013 (9) de controle op de werking van IMMARBE heeft overgenomen. Hoewel Belize reeds op 13 juli 2013 heeft besloten het IMMARBE te nationaliseren, heeft de Commissie geen informatie van Belize ontvangen met aanvullende elementen die wijzen op het bestaan van een echte band tussen Belize en de vaartuigen die onder zijn vlag zijn geregistreerd. Deze toestand is niet in overeenstemming met de in artikel 91 van UNCLOS vastgestelde vereisten. |
| --- | --- |

(67)

Zoals wordt vermeld in overweging (63) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 houdt Belize voor de registratie van vaartuigen een internationaal register voor de koopvaardijvloot (International Merchant Marine Registry — IMMARBE) bij dat niet garandeert dat onder de vlag van Belize varende vaartuigen een echte band hebben met het land. Belize heeft meegedeeld dat het beheer van het IMMARBE door een particuliere instantie niets afdoet aan de controle die het land op zijn visserijvloot uitoefent. Uit openbaar beschikbare informatie is gebleken dat de regering van Belize met ingang van juni 2013 (9) de controle op de werking van IMMARBE heeft overgenomen. Hoewel Belize reeds op 13 juli 2013 heeft besloten het IMMARBE te nationaliseren, heeft de Commissie geen informatie van Belize ontvangen met aanvullende elementen die wijzen op het bestaan van een echte band tussen Belize en de vaartuigen die onder zijn vlag zijn geregistreerd. Deze toestand is niet in overeenstemming met de in artikel 91 van UNCLOS vastgestelde vereisten.

| (68) | De maatregelen die Belize in het licht van zijn taken als vlaggenstaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan de artikelen 91, 117 en 118 van UNCLOS en artikel 18, lid 3, van UNFSA. |
| --- | --- |

(68)

De maatregelen die Belize in het licht van zijn taken als vlaggenstaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan de artikelen 91, 117 en 118 van UNCLOS en artikel 18, lid 3, van UNFSA.

| (69) | Gezien de overwegingen (39) tot en met (63) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening van oordeel dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(69)

Gezien de overwegingen (39) tot en met (63) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening van oordeel dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

3.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (70) | Belize wordt volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (10) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling beschouwd (96ste van 186 landen). Volgens Verordening (EG) nr. 1905/2006 wordt het land ingedeeld bij de lageremiddeninkomenslanden. |
| --- | --- |

(70)

Belize wordt volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (10) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling beschouwd (96ste van 186 landen). Volgens Verordening (EG) nr. 1905/2006 wordt het land ingedeeld bij de lageremiddeninkomenslanden.

| (71) | Zoals wordt vermeld in overweging (66) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, is geen bewijs gevonden dat erop wijst dat Belize zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kan nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. Evenmin zijn sinds 15 november 2012 aanvullende concrete bewijzen geleverd waaruit blijkt dat de geconstateerde tekortkomingen het gevolg zijn van het gebrek aan capaciteit en administratieve infrastructuur. |
| --- | --- |

(71)

Zoals wordt vermeld in overweging (66) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, is geen bewijs gevonden dat erop wijst dat Belize zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kan nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. Evenmin zijn sinds 15 november 2012 aanvullende concrete bewijzen geleverd waaruit blijkt dat de geconstateerde tekortkomingen het gevolg zijn van het gebrek aan capaciteit en administratieve infrastructuur.

| (72) | Gezien de overwegingen (65) en (66) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening van oordeel dat het niveau van ontwikkeling van Belize geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij. |
| --- | --- |

(72)

Gezien de overwegingen (65) en (66) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening van oordeel dat het niveau van ontwikkeling van Belize geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij.

4.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN HET KONINKRIJK CAMBODJA

| (73) | De Commissie heeft op 15 november 2012 middels een op grond van artikel 32 van de IOO-verordening vastgesteld besluit van de Commissie aan het Koninkrijk Cambodja (Cambodja) gemeld de mogelijkheid te overwegen Cambodja als niet-meewerkend derde land te identificeren (11). |
| --- | --- |

(73)

De Commissie heeft op 15 november 2012 middels een op grond van artikel 32 van de IOO-verordening vastgesteld besluit van de Commissie aan het Koninkrijk Cambodja (Cambodja) gemeld de mogelijkheid te overwegen Cambodja als niet-meewerkend derde land te identificeren (11).

| (74) | De Commissie heeft Cambodja verzocht om in nauwe samenwerking met haar diensten een actieplan op te stellen om de in het besluit van de Commissie vastgestelde tekortkomingen te verhelpen. |
| --- | --- |

(74)

De Commissie heeft Cambodja verzocht om in nauwe samenwerking met haar diensten een actieplan op te stellen om de in het besluit van de Commissie vastgestelde tekortkomingen te verhelpen.

| (75) | In het voorgestelde actieplan heeft de Commissie vastgesteld dat de uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen herhaaldelijk niet in acht zijn genomen. Zo is geen adequaat rechtskader vastgesteld, ontbreekt zowel een adequaat en efficiënt monitorings-, controle- en inspectiesysteem als een ontradend sanctiesysteem, en wordt de vangstcertificeringsregeling niet naar behoren ten uitvoer gelegd. De geconstateerde tekortkomingen houden doorgaans verband met de naleving van internationale verplichtingen en de voorwaarden voor de registratie van vaartuigen overeenkomstig internationaal recht. Voorts zijn tekortkomingen vastgesteld op het gebied van de naleving van aanbevelingen en resoluties van ter zake relevante instanties als de VN, met hun internationale actieplan tegen illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IAP-IOO). Hierbij dient te worden opgemerkt dat de gebrekkige naleving van niet-bindende aanbevelingen en resoluties uitsluitend als ondersteunend bewijsmateriaal in aanmerking is genomen en niet als basis voor de identificatie. |
| --- | --- |

(75)

In het voorgestelde actieplan heeft de Commissie vastgesteld dat de uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen herhaaldelijk niet in acht zijn genomen. Zo is geen adequaat rechtskader vastgesteld, ontbreekt zowel een adequaat en efficiënt monitorings-, controle- en inspectiesysteem als een ontradend sanctiesysteem, en wordt de vangstcertificeringsregeling niet naar behoren ten uitvoer gelegd. De geconstateerde tekortkomingen houden doorgaans verband met de naleving van internationale verplichtingen en de voorwaarden voor de registratie van vaartuigen overeenkomstig internationaal recht. Voorts zijn tekortkomingen vastgesteld op het gebied van de naleving van aanbevelingen en resoluties van ter zake relevante instanties als de VN, met hun internationale actieplan tegen illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IAP-IOO). Hierbij dient te worden opgemerkt dat de gebrekkige naleving van niet-bindende aanbevelingen en resoluties uitsluitend als ondersteunend bewijsmateriaal in aanmerking is genomen en niet als basis voor de identificatie.

| (76) | Op 22 november 2012 heeft de Commissie de autoriteiten van Cambodja in Brussel ontmoet om de stand van zaken en de verdere stappen naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 te verduidelijken. |
| --- | --- |

(76)

Op 22 november 2012 heeft de Commissie de autoriteiten van Cambodja in Brussel ontmoet om de stand van zaken en de verdere stappen naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 te verduidelijken.

| (77) | Cambodja heeft op 7 februari 2013 een antwoord op de brief van 15 november 2012 toegestuurd met daarin een lijst van maatregelen die genomen zijn tegen IOO-visserij. Cambodja deelde mee het strategische planningskader voor visserij 2010-2019, inclusief de Cambodjaanse gedragscode voor verantwoordelijke visserij (een essentieel document voor de controle en ontwikkeling van maritieme visserijrijkdommen en voor de afschaffing van illegale visserij) te hebben afgewerkt, net als het vissersvaartuiglogboek voor maritieme visserij en de verordening inzake technische voorschriften voor het beheer van vissersvaartuigen. Ook had het land, getuige dit schrijven, het monitorings-, controle- en bewakingssysteem versterkt en met de landen die het regionale actieplan hadden aangenomen, samengewerkt aan de uitvoering van het regionale actieplan tegen IOO-visserij. In de brief van 7 februari 2013 wees Cambodja er ten slotte op dat het vanwege een gebrek aan menselijke en financiële middelen meer tijd nodig had om aan zijn verbintenissen te voldoen. |
| --- | --- |

(77)

Cambodja heeft op 7 februari 2013 een antwoord op de brief van 15 november 2012 toegestuurd met daarin een lijst van maatregelen die genomen zijn tegen IOO-visserij. Cambodja deelde mee het strategische planningskader voor visserij 2010-2019, inclusief de Cambodjaanse gedragscode voor verantwoordelijke visserij (een essentieel document voor de controle en ontwikkeling van maritieme visserijrijkdommen en voor de afschaffing van illegale visserij) te hebben afgewerkt, net als het vissersvaartuiglogboek voor maritieme visserij en de verordening inzake technische voorschriften voor het beheer van vissersvaartuigen. Ook had het land, getuige dit schrijven, het monitorings-, controle- en bewakingssysteem versterkt en met de landen die het regionale actieplan hadden aangenomen, samengewerkt aan de uitvoering van het regionale actieplan tegen IOO-visserij. In de brief van 7 februari 2013 wees Cambodja er ten slotte op dat het vanwege een gebrek aan menselijke en financiële middelen meer tijd nodig had om aan zijn verbintenissen te voldoen.

| (78) | De Commissie heeft herhaaldelijk geprobeerd contact met Cambodja op te nemen om verdere stappen te zetten in de besprekingen over het reeds genoemde actieplan. De Commissie heeft Cambodja op 29 april 2013 in een tweede brief herinnerd aan haar verzoek van 15 november 2012 en het land verzocht om documenten ter ondersteuning van reeds door Cambodja genomen maatregelen. |
| --- | --- |

(78)

De Commissie heeft herhaaldelijk geprobeerd contact met Cambodja op te nemen om verdere stappen te zetten in de besprekingen over het reeds genoemde actieplan. De Commissie heeft Cambodja op 29 april 2013 in een tweede brief herinnerd aan haar verzoek van 15 november 2012 en het land verzocht om documenten ter ondersteuning van reeds door Cambodja genomen maatregelen.

| (79) | Op 24 mei 2013 is een videoconferentie gehouden met de vertegenwoordigers van Cambodja, die daar hebben verduidelijkt dat het systeem voor registratie van vaartuigen in 2003 enige wijzigingen had ondergaan toen het van een in Singapore gevestigde particuliere instantie werd overgeheveld naar een in Korea gevestigde particuliere instantie. Cambodja benadrukte zijn verbintenis om alle internationale en nationale reglementering in acht te nemen. Cambodja zou IOO-visserij bestrijden door vaartuigen waarvan wordt aangenomen dat zij bij IOO-visserij zijn betrokken, uit het vaartuigregister te schrappen. Volgens Cambodja zou dit met meerdere vaartuigen al daadwerkelijk zijn gebeurd. Bovendien mag Cambodja vaartuigen die op een IOO-lijst staan, niet registreren. Cambodja deelde mee met ingang van 2010 geen nieuwe vissersvaartuigen meer te hebben geregistreerd. |
| --- | --- |

(79)

Op 24 mei 2013 is een videoconferentie gehouden met de vertegenwoordigers van Cambodja, die daar hebben verduidelijkt dat het systeem voor registratie van vaartuigen in 2003 enige wijzigingen had ondergaan toen het van een in Singapore gevestigde particuliere instantie werd overgeheveld naar een in Korea gevestigde particuliere instantie. Cambodja benadrukte zijn verbintenis om alle internationale en nationale reglementering in acht te nemen. Cambodja zou IOO-visserij bestrijden door vaartuigen waarvan wordt aangenomen dat zij bij IOO-visserij zijn betrokken, uit het vaartuigregister te schrappen. Volgens Cambodja zou dit met meerdere vaartuigen al daadwerkelijk zijn gebeurd. Bovendien mag Cambodja vaartuigen die op een IOO-lijst staan, niet registreren. Cambodja deelde mee met ingang van 2010 geen nieuwe vissersvaartuigen meer te hebben geregistreerd.

| (80) | Tijdens de videoconferentie van 24 mei 2013 heeft de Commissie de aandacht gevestigd op de bevindingen in het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de Cambodjaanse autoriteiten gewezen op hun taak de vastgestelde tekortkomingen te verhelpen en documenten in te dienen ter staving van de mondelinge en schriftelijke bijdragen van Cambodja. Ook legde de Commissie uit welke de gevolgen zouden kunnen zijn indien het land er niet in zou slagen de geconstateerde tekortkomingen te verhelpen. |
| --- | --- |

(80)

Tijdens de videoconferentie van 24 mei 2013 heeft de Commissie de aandacht gevestigd op de bevindingen in het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de Cambodjaanse autoriteiten gewezen op hun taak de vastgestelde tekortkomingen te verhelpen en documenten in te dienen ter staving van de mondelinge en schriftelijke bijdragen van Cambodja. Ook legde de Commissie uit welke de gevolgen zouden kunnen zijn indien het land er niet in zou slagen de geconstateerde tekortkomingen te verhelpen.

| (81) | Bij brief van 14 juni 2013 heeft Cambodja extra informatie verstrekt over zijn huidige beleid op het gebied van IOO-visserij, samen met een actieplan tegen IOO-visserij dat wordt toegepast door zijn vlaggenstaatinstantie, i.e. de internationale scheepsregistratiedienst van Cambodja. Deze elementen kwamen overeen met de mondelinge toelichtingen van Cambodja tijdens de videoconferentie van 24 mei 2013. Voorts heeft Cambodja een lijst ingediend met de in mei 2013 onder de vlag van Cambodja varende vissersvaartuigen en vistransportvaartuigen/koeltransportvaartuigen/koelvaartuigen. |
| --- | --- |

(81)

Bij brief van 14 juni 2013 heeft Cambodja extra informatie verstrekt over zijn huidige beleid op het gebied van IOO-visserij, samen met een actieplan tegen IOO-visserij dat wordt toegepast door zijn vlaggenstaatinstantie, i.e. de internationale scheepsregistratiedienst van Cambodja. Deze elementen kwamen overeen met de mondelinge toelichtingen van Cambodja tijdens de videoconferentie van 24 mei 2013. Voorts heeft Cambodja een lijst ingediend met de in mei 2013 onder de vlag van Cambodja varende vissersvaartuigen en vistransportvaartuigen/koeltransportvaartuigen/koelvaartuigen.

| (82) | Cambodja heeft niet aangegeven wanneer het vigerende beleid tegen IOO-visserij en de in het kader van het actieplan inzake IOO-visserij aangegane verbintenissen zullen worden omgezet in wettelijk bindende voorschriften en door de Cambodjaanse autoriteiten ten uitvoer zullen worden gelegd. |
| --- | --- |

(82)

Cambodja heeft niet aangegeven wanneer het vigerende beleid tegen IOO-visserij en de in het kader van het actieplan inzake IOO-visserij aangegane verbintenissen zullen worden omgezet in wettelijk bindende voorschriften en door de Cambodjaanse autoriteiten ten uitvoer zullen worden gelegd.

| (83) | De Commissie heeft geen nadere informatie meer ontvangen over de maatregelen die Cambodja tegen IOO-visserij heeft genomen. |
| --- | --- |

(83)

De Commissie heeft geen nadere informatie meer ontvangen over de maatregelen die Cambodja tegen IOO-visserij heeft genomen.

| (84) | De Commissie is intussen doorgegaan met het verzamelen en verifiëren van alle door haar noodzakelijk geachte informatie. De opmerkingen die Cambodja na het besluit van de Commissie van 15 november 2012 schriftelijk en mondeling heeft ingediend, zijn in aanmerking genomen en Cambodja werd tegelijkertijd mondeling of schriftelijk op de hoogte gehouden van de overwegingen van de Commissie. |
| --- | --- |

(84)

De Commissie is intussen doorgegaan met het verzamelen en verifiëren van alle door haar noodzakelijk geachte informatie. De opmerkingen die Cambodja na het besluit van de Commissie van 15 november 2012 schriftelijk en mondeling heeft ingediend, zijn in aanmerking genomen en Cambodja werd tegelijkertijd mondeling of schriftelijk op de hoogte gehouden van de overwegingen van de Commissie.

| (85) | Gezien de verzamelde gegevens in het volgende deel, is de Commissie van mening dat Cambodja niets heeft ondernomen om de problemen en tekortkomingen als beschreven in het besluit van de Commissie van 15 november 2012, op te lossen. Bovendien zijn de in het begeleidende actieplan voorgestelde maatregelen niet volledig ten uitvoer gelegd. |
| --- | --- |

(85)

Gezien de verzamelde gegevens in het volgende deel, is de Commissie van mening dat Cambodja niets heeft ondernomen om de problemen en tekortkomingen als beschreven in het besluit van de Commissie van 15 november 2012, op te lossen. Bovendien zijn de in het begeleidende actieplan voorgestelde maatregelen niet volledig ten uitvoer gelegd.

5.   IDENTIFICATIE VAN CAMBODJA ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (86) | Op grond van artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening onderzoekt de Commissie, aan de hand van de bevindingen in haar besluit van 15 november 2012, het voorgestelde actieplan en de in verband daarmee door Cambodja verstrekte ter zake relevante informatie, of Cambodja zich kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters. |
| --- | --- |

(86)

Op grond van artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening onderzoekt de Commissie, aan de hand van de bevindingen in haar besluit van 15 november 2012, het voorgestelde actieplan en de in verband daarmee door Cambodja verstrekte ter zake relevante informatie, of Cambodja zich kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

5.1.   Herhaalde IOO-visserij door vaartuigen en herhaalde IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening)

| (87) | Zoals wordt aangegeven in de overwegingen (75) en (76) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie op basis van informatie van ROVB's en eigen onderzoek geconstateerd dat een aantal vaartuigen tijdens het verrichten van illegale visserijactiviteiten is waargenomen terwijl zij de vlag van Cambodja voerden. |
| --- | --- |

(87)

Zoals wordt aangegeven in de overwegingen (75) en (76) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie op basis van informatie van ROVB's en eigen onderzoek geconstateerd dat een aantal vaartuigen tijdens het verrichten van illegale visserijactiviteiten is waargenomen terwijl zij de vlag van Cambodja voerden.

| (88) | Zoals wordt aangegeven in overweging (75) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de Commissie op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's verschillende gevallen van IOO-activiteiten van onder de vlag van Cambodja varende of met een Cambodjaanse visvergunning vissende vaartuigen opgespoord. Vissersvaartuig Draco-1 (huidige naam (12): Shaanxi Henan 33; naam in november 2012 als vermeld in overweging (75) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012: Xiong Nu Baru 33 is in januari 2010 (13) en april 2010 (14) waargenomen bij het verrichten van illegale visserijactiviteiten in het CCAMLR-gebied terwijl het de vlag van Cambodja voerde. Voorts is vissersvaartuig Trosky (huidige naam (15): Huiqunan; naam in november 2012 als vermeld in overweging (75) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012: Yangzi Hua 44 is in april 2010 (16) waargenomen bij het verrichten van illegale visserijactiviteiten in het CCAMLR-gebied terwijl het de vlag van Cambodja voerde. |
| --- | --- |

(88)

Zoals wordt aangegeven in overweging (75) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de Commissie op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's verschillende gevallen van IOO-activiteiten van onder de vlag van Cambodja varende of met een Cambodjaanse visvergunning vissende vaartuigen opgespoord. Vissersvaartuig Draco-1 (huidige naam (12): Shaanxi Henan 33; naam in november 2012 als vermeld in overweging (75) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012: Xiong Nu Baru 33 is in januari 2010 (13) en april 2010 (14) waargenomen bij het verrichten van illegale visserijactiviteiten in het CCAMLR-gebied terwijl het de vlag van Cambodja voerde. Voorts is vissersvaartuig Trosky (huidige naam (15): Huiqunan; naam in november 2012 als vermeld in overweging (75) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012: Yangzi Hua 44 is in april 2010 (16) waargenomen bij het verrichten van illegale visserijactiviteiten in het CCAMLR-gebied terwijl het de vlag van Cambodja voerde.

| (89) | Zoals wordt vermeld in deel 5.1 van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 laat het feit dat in de IOO-lijsten van de betrokken ROVB's IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Cambodja voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, er volgens de Commissie geen misverstand over bestaan dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen. |
| --- | --- |

(89)

Zoals wordt vermeld in deel 5.1 van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 laat het feit dat in de IOO-lijsten van de betrokken ROVB's IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Cambodja voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, er volgens de Commissie geen misverstand over bestaan dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen.

| (90) | Bovendien heeft de Commissie, zoals wordt vermeld in overweging (76) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, bewijsmateriaal verzameld over de niet-naleving door Cambodja van internationaalrechtelijk bindende instandhoudings- en beheersmaatregelen. Meer bepaald heeft de Commissie aan de hand van EU-vangstcertificaten feitelijk bewijsmateriaal verzameld over herhaalde inbreuken tegen de ICCAT-instandhoudings- en beheersmaatregelen door een Cambodjaans vaartuig; deze activiteiten zijn vervolgens als IOO-visserijactiviteiten ingedeeld. Het ging in dat geval om een Cambodjaans transportvaartuig dat op zee vis in ontvangst nam van met zegennetten vissende vaartuigen. Overeenkomstig ICCAT-aanbeveling 06-11 mogen met zegennetten vissende vaartuigen op zee geen tonijnsoorten overladen in ICCAT-gebied. Bovendien was het Cambodjaanse transportvaartuig niet ingeschreven in het ICCAT-register van transportvaartuigen die in het ICCAT-gebied actief mogen zijn, zoals vastgesteld in deel 3 van ICCAT-aanbeveling 06-11. De Cambodjaanse autoriteiten hebben in dit verband geen maatregelen genomen. De handelswijze van Cambodja is in strijd met artikel 94, leden 1 en 2, van UNCLOS, waarin is bepaald dat elke staat effectieve jurisdictie en controle moet uitoefenen ten aanzien van de vaartuigen die zijn vlag voeren. Cambodja heeft er niet op toegezien dat adequate sancties werden opgelegd, dat herhaling van inbreuken werd ontmoedigd en dat overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen werden ontnomen, en heeft bijgevolg gehandeld in strijd met de aanbeveling in punt 21 van het IAP-IOO. |
| --- | --- |

(90)

Bovendien heeft de Commissie, zoals wordt vermeld in overweging (76) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, bewijsmateriaal verzameld over de niet-naleving door Cambodja van internationaalrechtelijk bindende instandhoudings- en beheersmaatregelen. Meer bepaald heeft de Commissie aan de hand van EU-vangstcertificaten feitelijk bewijsmateriaal verzameld over herhaalde inbreuken tegen de ICCAT-instandhoudings- en beheersmaatregelen door een Cambodjaans vaartuig; deze activiteiten zijn vervolgens als IOO-visserijactiviteiten ingedeeld. Het ging in dat geval om een Cambodjaans transportvaartuig dat op zee vis in ontvangst nam van met zegennetten vissende vaartuigen. Overeenkomstig ICCAT-aanbeveling 06-11 mogen met zegennetten vissende vaartuigen op zee geen tonijnsoorten overladen in ICCAT-gebied. Bovendien was het Cambodjaanse transportvaartuig niet ingeschreven in het ICCAT-register van transportvaartuigen die in het ICCAT-gebied actief mogen zijn, zoals vastgesteld in deel 3 van ICCAT-aanbeveling 06-11. De Cambodjaanse autoriteiten hebben in dit verband geen maatregelen genomen. De handelswijze van Cambodja is in strijd met artikel 94, leden 1 en 2, van UNCLOS, waarin is bepaald dat elke staat effectieve jurisdictie en controle moet uitoefenen ten aanzien van de vaartuigen die zijn vlag voeren. Cambodja heeft er niet op toegezien dat adequate sancties werden opgelegd, dat herhaling van inbreuken werd ontmoedigd en dat overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen werden ontnomen, en heeft bijgevolg gehandeld in strijd met de aanbeveling in punt 21 van het IAP-IOO.

| (91) | Gezien de hierboven bedoelde, geverifieerde IOO-visserij door onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen heeft Cambodja, hoewel het daarom in het kader van het actieplan is verzocht, geen enkel document ter staving van eventuele maatregelen tegen de vermeende illegale visserijactiviteiten ingediend waaruit zou blijken dat adequate sancties werden opgelegd, herhaling van inbreuken werd ontmoedigd en overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen werden ontnomen. Cambodja heeft enkel meegedeeld dat zijn beleid tegen IOO-visserij erin bestaat de betrokken vaartuigen uit het scheepsregister te schrappen en aan de betrokken vaartuigen afgegeven vergunningen, certificaten of andere documenten in te trekken. Voorts beschikt Cambodja niet over een adequaat administratief onderzoekssysteem en schiet het systeem voor monitoring van zijn vaartuigen tekort. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt. |
| --- | --- |

(91)

Gezien de hierboven bedoelde, geverifieerde IOO-visserij door onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen heeft Cambodja, hoewel het daarom in het kader van het actieplan is verzocht, geen enkel document ter staving van eventuele maatregelen tegen de vermeende illegale visserijactiviteiten ingediend waaruit zou blijken dat adequate sancties werden opgelegd, herhaling van inbreuken werd ontmoedigd en overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen werden ontnomen. Cambodja heeft enkel meegedeeld dat zijn beleid tegen IOO-visserij erin bestaat de betrokken vaartuigen uit het scheepsregister te schrappen en aan de betrokken vaartuigen afgegeven vergunningen, certificaten of andere documenten in te trekken. Voorts beschikt Cambodja niet over een adequaat administratief onderzoekssysteem en schiet het systeem voor monitoring van zijn vaartuigen tekort. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt.

| (92) | Wat de herziening van het rechtskader voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen in volle zee betreft, heeft Cambodja meegedeeld het strategische planningskader voor visserij 2010-2019, inclusief de Cambodjaanse gedragscode voor verantwoordelijke visserij, te hebben afgewerkt. Uit de door Cambodja verstrekte informatie bleek echter niet of concrete maatregelen zijn ingevoerd om de tekortkomingen te verhelpen die in het besluit van de Commissie van 15 november 2012 zijn vastgesteld. De door Cambodja ingediende documenten waren algemeen van aard en bevatten geen concreet actieplan om de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen in volle zee te waarborgen. Veeleer werden er algemene beginselen in verwoord. Bovendien werd enkel verwezen naar de visserij in Cambodja (binnenwateren en mariene kustwateren). Voorts behelsden de documenten een beschrijving van de visserijsector in Cambodja en de taakomschrijving van de voor visserij bevoegde overheidsdienst. Kortom: de informatie bleef aan de oppervlakte en gaf geen inzicht in de specifieke kenmerken van het visserijbeheer. De analyse in de bijdrage van Cambodja bevestigde de tekortkomingen (beperkte governance, lacunes in het wettelijke en bestuursrechtelijke kader, gebrekkige afbakening, zwakke handhaving, beperkte vaardigheden, normen en richtsnoeren). Bovendien heeft Cambodja, ondanks de verzoeken van de Commissie, geen documenten ingediend waaruit het voornemen van het land blijkt om het rechtskader te wijzigen naar aanleiding van de vaststelling van het reeds genoemde strategische planningskader en de eveneens reeds genoemde gedragscode voor verantwoordelijke visserij. |
| --- | --- |

(92)

Wat de herziening van het rechtskader voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen in volle zee betreft, heeft Cambodja meegedeeld het strategische planningskader voor visserij 2010-2019, inclusief de Cambodjaanse gedragscode voor verantwoordelijke visserij, te hebben afgewerkt. Uit de door Cambodja verstrekte informatie bleek echter niet of concrete maatregelen zijn ingevoerd om de tekortkomingen te verhelpen die in het besluit van de Commissie van 15 november 2012 zijn vastgesteld. De door Cambodja ingediende documenten waren algemeen van aard en bevatten geen concreet actieplan om de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen in volle zee te waarborgen. Veeleer werden er algemene beginselen in verwoord. Bovendien werd enkel verwezen naar de visserij in Cambodja (binnenwateren en mariene kustwateren). Voorts behelsden de documenten een beschrijving van de visserijsector in Cambodja en de taakomschrijving van de voor visserij bevoegde overheidsdienst. Kortom: de informatie bleef aan de oppervlakte en gaf geen inzicht in de specifieke kenmerken van het visserijbeheer. De analyse in de bijdrage van Cambodja bevestigde de tekortkomingen (beperkte governance, lacunes in het wettelijke en bestuursrechtelijke kader, gebrekkige afbakening, zwakke handhaving, beperkte vaardigheden, normen en richtsnoeren). Bovendien heeft Cambodja, ondanks de verzoeken van de Commissie, geen documenten ingediend waaruit het voornemen van het land blijkt om het rechtskader te wijzigen naar aanleiding van de vaststelling van het reeds genoemde strategische planningskader en de eveneens reeds genoemde gedragscode voor verantwoordelijke visserij.

| (93) | In verband met het rechtskader voor de registratie van vissersvaartuigen heeft Cambodja evenmin documentatie ingediend. Wel heeft het land meegedeeld een verordening inzake technische voorschriften voor het beheer van vissersvaartuigen te hebben vastgesteld die betrekking heeft op veiligheid op zee. |
| --- | --- |

(93)

In verband met het rechtskader voor de registratie van vissersvaartuigen heeft Cambodja evenmin documentatie ingediend. Wel heeft het land meegedeeld een verordening inzake technische voorschriften voor het beheer van vissersvaartuigen te hebben vastgesteld die betrekking heeft op veiligheid op zee.

| (94) | Cambodja heeft geen documentatie verstrekt over de herziening van het rechtskader met het oog op de invoering van een ontradend sanctiesysteem. |
| --- | --- |

(94)

Cambodja heeft geen documentatie verstrekt over de herziening van het rechtskader met het oog op de invoering van een ontradend sanctiesysteem.

| (95) | Cambodja heeft geen informatie verstrekt over de in het actieplan opgenomen punten inzake de herziening van het rechtskader die nodig is om de autoriteiten in de gelegenheid te stellen informatie op te eisen en onderzoek te verrichten met betrekking tot de activiteiten van exploitanten, geregistreerde eigenaren en economische eigenaren van onder de vlag van Cambodja varende vissersvaartuigen. |
| --- | --- |

(95)

Cambodja heeft geen informatie verstrekt over de in het actieplan opgenomen punten inzake de herziening van het rechtskader die nodig is om de autoriteiten in de gelegenheid te stellen informatie op te eisen en onderzoek te verrichten met betrekking tot de activiteiten van exploitanten, geregistreerde eigenaren en economische eigenaren van onder de vlag van Cambodja varende vissersvaartuigen.

| (96) | De handelswijze van Cambodja met betrekking tot de in dit deel van het besluit toegelichte maatregelen ter bestrijding van herhaalde IOO-activiteiten is niet in overeenstemming met artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig met betrekking tot administratieve, technische en sociale aangelegenheden betreffende het vaartuig. De Commissie kan uit de bijdragen van Cambodja niet opmaken dat het land zijn rechtskader sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 aantoonbaar heeft verbeterd. |
| --- | --- |

(96)

De handelswijze van Cambodja met betrekking tot de in dit deel van het besluit toegelichte maatregelen ter bestrijding van herhaalde IOO-activiteiten is niet in overeenstemming met artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig met betrekking tot administratieve, technische en sociale aangelegenheden betreffende het vaartuig. De Commissie kan uit de bijdragen van Cambodja niet opmaken dat het land zijn rechtskader sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 aantoonbaar heeft verbeterd.

| (97) | De maatregelen die Cambodja in het licht van zijn taken als vlaggenstaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan artikel 94 van UNCLOS. Aangezien de UNCLOS-bepalingen over navigatie in volle zee (artikelen 86 tot en met 115) worden erkend als internationaal gewoonterecht, is het van geen belang of Cambodja UNCLOS al dan niet heeft geratificeerd. In deze UNCLOS-bepalingen zijn reeds eerder bestaande regels van internationaal gewoonterecht gecodificeerd en is de tekst van het Verdrag inzake de volle zee en het Verdrag inzake de territoriale zee en de aansluitende zone (waarbij Cambodja partij is en die door het land zijn geratificeerd) bijna letterlijk overgenomen. |
| --- | --- |

(97)

De maatregelen die Cambodja in het licht van zijn taken als vlaggenstaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan artikel 94 van UNCLOS. Aangezien de UNCLOS-bepalingen over navigatie in volle zee (artikelen 86 tot en met 115) worden erkend als internationaal gewoonterecht, is het van geen belang of Cambodja UNCLOS al dan niet heeft geratificeerd. In deze UNCLOS-bepalingen zijn reeds eerder bestaande regels van internationaal gewoonterecht gecodificeerd en is de tekst van het Verdrag inzake de volle zee en het Verdrag inzake de territoriale zee en de aansluitende zone (waarbij Cambodja partij is en die door het land zijn geratificeerd) bijna letterlijk overgenomen.

| (98) | Gezien de overwegingen (76) tot en met (79) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012 is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening van oordeel dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat Cambodja onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en herhaalde IOO-visserij door vaartuigen die vroeger zijn vlag voerden, tegen te gaan. |
| --- | --- |

(98)

Gezien de overwegingen (76) tot en met (79) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012 is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening van oordeel dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat Cambodja onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en herhaalde IOO-visserij door vaartuigen die vroeger zijn vlag voerden, tegen te gaan.

5.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, onder b), c) en d), van de IOO-verordening)

| (99) | Zoals wordt beschreven in de overwegingen (83) tot en met (86) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie geanalyseerd of Cambodja doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(99)

Zoals wordt beschreven in de overwegingen (83) tot en met (86) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie geanalyseerd of Cambodja doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (100) | Zoals wordt beschreven in overweging (84) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft Cambodja er niet op toegezien dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, door onderdanen die onder zijn jurisdictie vallen, worden vastgesteld die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(100)

Zoals wordt beschreven in overweging (84) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft Cambodja er niet op toegezien dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, door onderdanen die onder zijn jurisdictie vallen, worden vastgesteld die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (101) | Cambodja heeft tijdens de videoconferentie van 24 mei 2013 toegelicht dat het vaartuigen waarvan werd aangenomen dat zij IOO-visserijactiviteiten hadden verricht, schrapt uit het scheepsregister. Bij schrijven van 14 juni 2013 deelde Cambodja mee dat de internationale scheepsregistratiedienst van Cambodja onmiddellijk ingrijpende disciplinaire maatregelen moet nemen tegen vaartuigen die aantoonbaar, bijvoorbeeld door opneming in een IOO-lijst van een ROVB, betrokken zijn bij illegale visserij. Deze maatregelen kunnen de vorm aannemen van schrapping uit het scheepsregister en intrekking van vergunningen, certificaten of andere documenten die zijn afgegeven aan onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen. Het louter schrappen van een vaartuig zonder dat een extra boete of andere sanctie wordt opgelegd, is volgens de Commissie niet streng genoeg. Door een vaartuig zonder meer te schrappen worden overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen namelijk niet ontnomen. Bovendien belet de schrapping de overtreder niet om zijn vaartuig om te vlaggen naar een goedkope-vlaggenstaat. Hierbij komt nog dat Cambodja niet is ingegaan op herhaalde verzoeken van de Commissie om documentatie ter staving van deze mondelinge en schriftelijke toelichtingen te verstrekken. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt. |
| --- | --- |

(101)

Cambodja heeft tijdens de videoconferentie van 24 mei 2013 toegelicht dat het vaartuigen waarvan werd aangenomen dat zij IOO-visserijactiviteiten hadden verricht, schrapt uit het scheepsregister. Bij schrijven van 14 juni 2013 deelde Cambodja mee dat de internationale scheepsregistratiedienst van Cambodja onmiddellijk ingrijpende disciplinaire maatregelen moet nemen tegen vaartuigen die aantoonbaar, bijvoorbeeld door opneming in een IOO-lijst van een ROVB, betrokken zijn bij illegale visserij. Deze maatregelen kunnen de vorm aannemen van schrapping uit het scheepsregister en intrekking van vergunningen, certificaten of andere documenten die zijn afgegeven aan onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen. Het louter schrappen van een vaartuig zonder dat een extra boete of andere sanctie wordt opgelegd, is volgens de Commissie niet streng genoeg. Door een vaartuig zonder meer te schrappen worden overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen namelijk niet ontnomen. Bovendien belet de schrapping de overtreder niet om zijn vaartuig om te vlaggen naar een goedkope-vlaggenstaat. Hierbij komt nog dat Cambodja niet is ingegaan op herhaalde verzoeken van de Commissie om documentatie ter staving van deze mondelinge en schriftelijke toelichtingen te verstrekken. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt.

| (102) | Zoals wordt uiteengezet in de overwegingen (91) tot en met (95) van het onderhavige besluit, heeft Cambodja na de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 geen ontradend sanctiesysteem ingevoerd. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt. |
| --- | --- |

(102)

Zoals wordt uiteengezet in de overwegingen (91) tot en met (95) van het onderhavige besluit, heeft Cambodja na de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 geen ontradend sanctiesysteem ingevoerd. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt.

| (103) | Zoals wordt toegelicht in overweging (86) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, ontbreekt in Cambodja niet alleen het juridische en administratieve kader, maar ook de bevoegdheidsoverdracht die de autoriteiten nodig hebben om hun taken te vervullen, en beschikt Cambodja bijgevolg over onvoldoende capaciteit om met andere landen samen te werken en handhavingsmaatregelen te nemen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt. |
| --- | --- |

(103)

Zoals wordt toegelicht in overweging (86) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, ontbreekt in Cambodja niet alleen het juridische en administratieve kader, maar ook de bevoegdheidsoverdracht die de autoriteiten nodig hebben om hun taken te vervullen, en beschikt Cambodja bijgevolg over onvoldoende capaciteit om met andere landen samen te werken en handhavingsmaatregelen te nemen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt.

| (104) | Wat de opleiding van Cambodjaanse waarnemers en aanlandingsfunctionarissen betreft, heeft Cambodja geen documentatie ingediend. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt. |
| --- | --- |

(104)

Wat de opleiding van Cambodjaanse waarnemers en aanlandingsfunctionarissen betreft, heeft Cambodja geen documentatie ingediend. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt.

| (105) | De handelswijze van Cambodja met betrekking tot de in dit deel van het besluit toegelichte maatregelen voor samenwerking en handhaving is niet in overeenstemming met artikel 94, leden 1 en 2, van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig, en onderstreept dat Cambodja zich niet heeft gekweten van zijn verantwoordelijkheid ten aanzien van zijn vaartuigen die in volle zee actief zijn. |
| --- | --- |

(105)

De handelswijze van Cambodja met betrekking tot de in dit deel van het besluit toegelichte maatregelen voor samenwerking en handhaving is niet in overeenstemming met artikel 94, leden 1 en 2, van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig, en onderstreept dat Cambodja zich niet heeft gekweten van zijn verantwoordelijkheid ten aanzien van zijn vaartuigen die in volle zee actief zijn.

| (106) | Wat betreft voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van de betrokken gebeurtenissen die duiden op IOO-visserij, heeft de Commissie rekening gehouden met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen tot 2013. De Commissie heeft ook de ontwikkelingen sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 in aanmerking genomen. |
| --- | --- |

(106)

Wat betreft voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van de betrokken gebeurtenissen die duiden op IOO-visserij, heeft de Commissie rekening gehouden met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen tot 2013. De Commissie heeft ook de ontwikkelingen sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 in aanmerking genomen.

| (107) | De maatregelen die Cambodja in het licht van zijn taken als vlaggenstaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan artikel 94 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(107)

De maatregelen die Cambodja in het licht van zijn taken als vlaggenstaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan artikel 94 van UNCLOS.

| (108) | Gezien de overwegingen (83) tot en met (86) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 5, onder b), c) en d), van de IOO-verordening van oordeel dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(108)

Gezien de overwegingen (83) tot en met (86) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 5, onder b), c) en d), van de IOO-verordening van oordeel dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

5.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (109) | Zoals wordt beschreven in de overwegingen (89) tot en met (96) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie door haar als relevant beschouwde informatie geanalyseerd op basis van beschikbare gegevens die zijn bekendgemaakt door ROVB's, met name de ICCAT en de CCAMLR (Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren). Daarnaast heeft de Commissie, naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, een analyse gemaakt van de als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van Cambodja als niet-verdragsluitende partij bij de ICCAT en de CCAMLR. |
| --- | --- |

(109)

Zoals wordt beschreven in de overwegingen (89) tot en met (96) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie door haar als relevant beschouwde informatie geanalyseerd op basis van beschikbare gegevens die zijn bekendgemaakt door ROVB's, met name de ICCAT en de CCAMLR (Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren). Daarnaast heeft de Commissie, naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, een analyse gemaakt van de als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van Cambodja als niet-verdragsluitende partij bij de ICCAT en de CCAMLR.

| (110) | Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de ICCAT zich in haar verslag voor de tweejarenperiode 2012-2013 (17) akkoord verklaard met de handhaving van de identificatie van Cambodja, aangezien de ICCAT-commissie geen antwoord op haar brieven had ontvangen. Bij gebrek aan een antwoord van Cambodja over naleving van instandhoudings- en beheersmaatregelen heeft de ICCAT besloten de identificatie van Cambodja in 2013 te handhaven. Het ICCAT-comité heeft de samenwerking van niet-verdragsluitende partijen aan de hand van de beschikbare informatie beoordeeld en het secretariaat heeft naar aanleiding van de door de Commissie aan Cambodja gerichte identificatiebrief geen correspondentie meer ontvangen. Besloten werd om in afwachting van verdere informatie de identificatie van Cambodja te handhaven. Deze situatie bevestigt dat Cambodja geen enkele vlaggenstaatverplichting op het gebied van beheers- en instandhoudingsmaatregelen van UNCLOS kan nakomen. |
| --- | --- |

(110)

Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de ICCAT zich in haar verslag voor de tweejarenperiode 2012-2013 (17) akkoord verklaard met de handhaving van de identificatie van Cambodja, aangezien de ICCAT-commissie geen antwoord op haar brieven had ontvangen. Bij gebrek aan een antwoord van Cambodja over naleving van instandhoudings- en beheersmaatregelen heeft de ICCAT besloten de identificatie van Cambodja in 2013 te handhaven. Het ICCAT-comité heeft de samenwerking van niet-verdragsluitende partijen aan de hand van de beschikbare informatie beoordeeld en het secretariaat heeft naar aanleiding van de door de Commissie aan Cambodja gerichte identificatiebrief geen correspondentie meer ontvangen. Besloten werd om in afwachting van verdere informatie de identificatie van Cambodja te handhaven. Deze situatie bevestigt dat Cambodja geen enkele vlaggenstaatverplichting op het gebied van beheers- en instandhoudingsmaatregelen van UNCLOS kan nakomen.

| (111) | Volgens informatie van de CCAMLR (18) inzake de vangstdocumentatieregeling is het mogelijk dat Cambodja als niet bij de CCAMLR aangesloten en niet met de CCAMLR meewerkende partij in 2012 betrokken was bij de oogst van en/of handel in Antarctische ijsheek. In 2012 heeft de CCAMLR Cambodja officieel benaderd om het land te verzoeken samen te werken en gegevens over de handel in Antarctische ijsheek te verstrekken. Op het verzoek om informatie is tot dusverre niet ingegaan. Deze situatie bevestigt dat Cambodja geen enkele vlaggenstaatverplichting op het gebied van beheers- en instandhoudingsmaatregelen van UNCLOS kan nakomen. |
| --- | --- |

(111)

Volgens informatie van de CCAMLR (18) inzake de vangstdocumentatieregeling is het mogelijk dat Cambodja als niet bij de CCAMLR aangesloten en niet met de CCAMLR meewerkende partij in 2012 betrokken was bij de oogst van en/of handel in Antarctische ijsheek. In 2012 heeft de CCAMLR Cambodja officieel benaderd om het land te verzoeken samen te werken en gegevens over de handel in Antarctische ijsheek te verstrekken. Op het verzoek om informatie is tot dusverre niet ingegaan. Deze situatie bevestigt dat Cambodja geen enkele vlaggenstaatverplichting op het gebied van beheers- en instandhoudingsmaatregelen van UNCLOS kan nakomen.

| (112) | Evenmin heeft Cambodja gevolg gegeven aan de in het kader van het actieplan gedane verzoeken om documentatie te verstrekken over het opzetten van een betrouwbare inspectieregeling, het waarnemersprogramma, de losverslagen, toezicht op de overlading en monitoring van de aanlanding van vangsten. Cambodja deelde mee het vissersvaartuiglogboek voor maritieme visserij te hebben voltooid en het monitorings-, controle- en bewakingssysteem te hebben versterkt en uitgebreid. Nadere informatie hierover werd door Cambodja niet verstrekt. Cambodja heeft enkel het model voor het vissersvaartuiglogboek overgelegd. Verder heeft de Commissie geen andere relevante documentatie ontvangen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt. |
| --- | --- |

(112)

Evenmin heeft Cambodja gevolg gegeven aan de in het kader van het actieplan gedane verzoeken om documentatie te verstrekken over het opzetten van een betrouwbare inspectieregeling, het waarnemersprogramma, de losverslagen, toezicht op de overlading en monitoring van de aanlanding van vangsten. Cambodja deelde mee het vissersvaartuiglogboek voor maritieme visserij te hebben voltooid en het monitorings-, controle- en bewakingssysteem te hebben versterkt en uitgebreid. Nadere informatie hierover werd door Cambodja niet verstrekt. Cambodja heeft enkel het model voor het vissersvaartuiglogboek overgelegd. Verder heeft de Commissie geen andere relevante documentatie ontvangen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt.

| (113) | Cambodja heeft geen gevolg gegeven aan de in het kader van het actieplan gedane verzoeken om documentatie over de registratie- en rapportageverplichtingen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt. |
| --- | --- |

(113)

Cambodja heeft geen gevolg gegeven aan de in het kader van het actieplan gedane verzoeken om documentatie over de registratie- en rapportageverplichtingen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt.

| (114) | De onder de vlag van Cambodja varende vistransportvaartuigen zouden, aldus Cambodja, in beginsel conform de voorschriften zijn uitgerust met een boordsysteem, inclusief VMS. Cambodja heeft geen gevolg gegeven aan de in het kader van het actieplan gedane verzoeken om documentatie ter staving van deze schriftelijke verklaring. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt. |
| --- | --- |

(114)

De onder de vlag van Cambodja varende vistransportvaartuigen zouden, aldus Cambodja, in beginsel conform de voorschriften zijn uitgerust met een boordsysteem, inclusief VMS. Cambodja heeft geen gevolg gegeven aan de in het kader van het actieplan gedane verzoeken om documentatie ter staving van deze schriftelijke verklaring. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang meer geboekt.

| (115) | Cambodja heeft met zijn in de overwegingen (112) en (114) beschreven handelswijze niet aangetoond te voldoen aan artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig met betrekking tot administratieve, technische en sociale aangelegenheden betreffende het vaartuig. |
| --- | --- |

(115)

Cambodja heeft met zijn in de overwegingen (112) en (114) beschreven handelswijze niet aangetoond te voldoen aan artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig met betrekking tot administratieve, technische en sociale aangelegenheden betreffende het vaartuig.

| (116) | Zoals wordt vermeld in overweging (96) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, beschikt Cambodja over een internationale scheepsregistratiedienst die bevoegd is om vaartuigen te registreren en fungeert als vlaggenstaatinstantie voor het land (zoals blijkt uit de bijdrage van Cambodja van 14 juni 2013). Deze internationale scheepsregistratiedienst is buiten Cambodja gevestigd en ziet er niet op toe dat onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen een echte band met het land hebben. Afgezien van een mondelinge en schriftelijke toelichting dat de registratie van nieuwe vissersvaartuigen onder de vlag van Cambodja met ingang van 2010 verboden is, heeft Cambodja geen documentatie ingediend waaruit blijkt dat het systeem voor vissersvaartuigregistratie inmiddels veranderd is. Uit de brief van 14 juni 2013 blijkt dat Cambodja in mei 2013 over 6 vissersvaartuigen en 78 vistransportvaartuigen/koeltransportvaartuigen/koelvaartuigen beschikte. Volgens openbaar beschikbare informatie (19) zouden echter 150 vissersvaartuigen onder Cambodjaanse vlag zijn geregistreerd. Dit komt overeen met een significante visserijcapaciteit die aan doeltreffende monitoring ontsnapt. In dergelijke omstandigheden is het voor Cambodja onmogelijk zich van zijn taken als vlaggenstaat te kwijten. De Commissie heeft geen bijdrage van Cambodja ontvangen met aanvullende elementen die wijzen op een echte band tussen Cambodja en de onder zijn vlag geregistreerde vaartuigen. Deze toestand is niet in overeenstemming met de in artikel 91 van UNCLOS vastgestelde vereisten. |
| --- | --- |

(116)

Zoals wordt vermeld in overweging (96) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, beschikt Cambodja over een internationale scheepsregistratiedienst die bevoegd is om vaartuigen te registreren en fungeert als vlaggenstaatinstantie voor het land (zoals blijkt uit de bijdrage van Cambodja van 14 juni 2013). Deze internationale scheepsregistratiedienst is buiten Cambodja gevestigd en ziet er niet op toe dat onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen een echte band met het land hebben. Afgezien van een mondelinge en schriftelijke toelichting dat de registratie van nieuwe vissersvaartuigen onder de vlag van Cambodja met ingang van 2010 verboden is, heeft Cambodja geen documentatie ingediend waaruit blijkt dat het systeem voor vissersvaartuigregistratie inmiddels veranderd is. Uit de brief van 14 juni 2013 blijkt dat Cambodja in mei 2013 over 6 vissersvaartuigen en 78 vistransportvaartuigen/koeltransportvaartuigen/koelvaartuigen beschikte. Volgens openbaar beschikbare informatie (19) zouden echter 150 vissersvaartuigen onder Cambodjaanse vlag zijn geregistreerd. Dit komt overeen met een significante visserijcapaciteit die aan doeltreffende monitoring ontsnapt. In dergelijke omstandigheden is het voor Cambodja onmogelijk zich van zijn taken als vlaggenstaat te kwijten. De Commissie heeft geen bijdrage van Cambodja ontvangen met aanvullende elementen die wijzen op een echte band tussen Cambodja en de onder zijn vlag geregistreerde vaartuigen. Deze toestand is niet in overeenstemming met de in artikel 91 van UNCLOS vastgestelde vereisten.

| (117) | De maatregelen die Cambodja in het licht van zijn taken als vlaggenstaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan de artikelen 91 en 94 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(117)

De maatregelen die Cambodja in het licht van zijn taken als vlaggenstaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan de artikelen 91 en 94 van UNCLOS.

| (118) | Gezien de overwegingen (83) tot en met (86) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening van oordeel dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(118)

Gezien de overwegingen (83) tot en met (86) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening van oordeel dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

5.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (119) | Zoals wordt vermeld in overweging (99) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 wordt Cambodja volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling beschouwd (138ste van 186 landen) (20). Volgens Verordening (EG) nr. 1905/2006 wordt het land ingedeeld bij de minst ontwikkelde landen. |
| --- | --- |

(119)

Zoals wordt vermeld in overweging (99) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 wordt Cambodja volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling beschouwd (138ste van 186 landen) (20). Volgens Verordening (EG) nr. 1905/2006 wordt het land ingedeeld bij de minst ontwikkelde landen.

| (120) | Zoals wordt vermeld in overweging (100) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, is geen bewijs gevonden dat erop wijst dat Cambodja zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kan nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. In de brief van 7 februari 2013 wees Cambodja er ten slotte op dat het vanwege een gebrek aan menselijke en financiële middelen meer tijd nodig heeftm onverkort aan de door de EU opgelegde verbintenissen te voldoen. Er zijn geen aanvullende concrete bewijzen geleverd waaruit blijkt dat de geconstateerde tekortkomingen het gevolg zijn van het gebrek aan capaciteit en infrastructuur. |
| --- | --- |

(120)

Zoals wordt vermeld in overweging (100) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, is geen bewijs gevonden dat erop wijst dat Cambodja zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kan nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. In de brief van 7 februari 2013 wees Cambodja er ten slotte op dat het vanwege een gebrek aan menselijke en financiële middelen meer tijd nodig heeftm onverkort aan de door de EU opgelegde verbintenissen te voldoen. Er zijn geen aanvullende concrete bewijzen geleverd waaruit blijkt dat de geconstateerde tekortkomingen het gevolg zijn van het gebrek aan capaciteit en infrastructuur.

| (121) | Gezien de overwegingen (99) en (100) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening van oordeel dat het niveau van ontwikkeling van Cambodja geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij. |
| --- | --- |

(121)

Gezien de overwegingen (99) en (100) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening van oordeel dat het niveau van ontwikkeling van Cambodja geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij.

6.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE REPUBLIEK GUINEE

| (122) | De Commissie heeft op 15 november 2012 middels een op grond van artikel 32 van de IOO-verordening vastgesteld besluit van de Commissie aan de Republiek Guinee (Guinee) gemeld de mogelijkheid te overwegen Guinee als niet-meewerkend derde land te identificeren (21). |
| --- | --- |

(122)

De Commissie heeft op 15 november 2012 middels een op grond van artikel 32 van de IOO-verordening vastgesteld besluit van de Commissie aan de Republiek Guinee (Guinee) gemeld de mogelijkheid te overwegen Guinee als niet-meewerkend derde land te identificeren (21).

| (123) | De Commissie heeft Guinee verzocht om in nauwe samenwerking met haar diensten een actieplan op te stellen om de in het besluit van de Commissie vastgestelde tekortkomingen te verhelpen. |
| --- | --- |

(123)

De Commissie heeft Guinee verzocht om in nauwe samenwerking met haar diensten een actieplan op te stellen om de in het besluit van de Commissie vastgestelde tekortkomingen te verhelpen.

| (124) | De voornaamste tekortkomingen die de Commissie in het voorgestelde actieplan heeft omschreven, hebben betrekking op nog ten uitvoer te leggen hervormingen om een voldoende adequate en doeltreffende monitoring van de visserijvloot te waarborgen, doeltreffende tenuitvoerlegging van de nationale wet- en regelgeving inzake visserij, handhaving van de voorschriften door achterhaalde IOO-activiteiten te vervolgen en te bestraffen, versterking van de middelen voor inspectie en bewaking, een ontradend sanctiesysteem, maatregelen om met het oog op controle en bewaking te zorgen voor een evenwicht tussen het visserijbeleid en de administratieve capaciteit. De geconstateerde tekortkomingen houden doorgaans verband met de naleving van internationale verplichtingen, waaronder aanbevelingen en resoluties van ROVB's en internationaalrechtelijke voorwaarden voor de registratie van vaartuigen. Hierbij dient te worden opgemerkt dat de gebrekkige naleving van niet-bindende aanbevelingen en resoluties uitsluitend als ondersteunend bewijsmateriaal in aanmerking is genomen en niet als basis voor de identificatie. |
| --- | --- |

(124)

De voornaamste tekortkomingen die de Commissie in het voorgestelde actieplan heeft omschreven, hebben betrekking op nog ten uitvoer te leggen hervormingen om een voldoende adequate en doeltreffende monitoring van de visserijvloot te waarborgen, doeltreffende tenuitvoerlegging van de nationale wet- en regelgeving inzake visserij, handhaving van de voorschriften door achterhaalde IOO-activiteiten te vervolgen en te bestraffen, versterking van de middelen voor inspectie en bewaking, een ontradend sanctiesysteem, maatregelen om met het oog op controle en bewaking te zorgen voor een evenwicht tussen het visserijbeleid en de administratieve capaciteit. De geconstateerde tekortkomingen houden doorgaans verband met de naleving van internationale verplichtingen, waaronder aanbevelingen en resoluties van ROVB's en internationaalrechtelijke voorwaarden voor de registratie van vaartuigen. Hierbij dient te worden opgemerkt dat de gebrekkige naleving van niet-bindende aanbevelingen en resoluties uitsluitend als ondersteunend bewijsmateriaal in aanmerking is genomen en niet als basis voor de identificatie.

| (125) | De Commissie heeft op 6 december 2012 met de Guineese autoriteiten in Brussel vergaderd. De Commissie heeft de vragen van de Guineese autoriteiten beantwoord en een toelichting gegeven bij de punten in haar besluit en bij de maatregelen die in het actieplan worden voorgesteld. |
| --- | --- |

(125)

De Commissie heeft op 6 december 2012 met de Guineese autoriteiten in Brussel vergaderd. De Commissie heeft de vragen van de Guineese autoriteiten beantwoord en een toelichting gegeven bij de punten in haar besluit en bij de maatregelen die in het actieplan worden voorgesteld.

| (126) | Op 7 december 2012 heeft Guinee documenten ingediend over een besluit van de minister voor Visserij en Aquacultuur om een Guineese functionaris te ontslaan die in verband was gebracht met de afgifte van vervalste Guineese vergunningen aan buitenlandse vaartuigen die actief waren in de exclusieve economische zone (EEZ) van Guinee. |
| --- | --- |

(126)

Op 7 december 2012 heeft Guinee documenten ingediend over een besluit van de minister voor Visserij en Aquacultuur om een Guineese functionaris te ontslaan die in verband was gebracht met de afgifte van vervalste Guineese vergunningen aan buitenlandse vaartuigen die actief waren in de exclusieve economische zone (EEZ) van Guinee.

| (127) | Op 10 december 2012 heeft Guinee in een extra bijdrage aanvaard besprekingen met de Commissie te beginnen en heeft het land verzocht om de termijn voor beantwoording van de kennisgeving van de Commissie te verlengen tot 17 januari 2013. Guinee heeft de volgende documenten ingediend: 1) een brief van de minister voor Economie en Financiën en 2) een brief van de minister voor Visserij en Aquacultuur, met bijgevoegd een voorstel voor een actieplan, een begroting voor de uitvoering en een tijdschema voor de uitvoering. |
| --- | --- |

(127)

Op 10 december 2012 heeft Guinee in een extra bijdrage aanvaard besprekingen met de Commissie te beginnen en heeft het land verzocht om de termijn voor beantwoording van de kennisgeving van de Commissie te verlengen tot 17 januari 2013. Guinee heeft de volgende documenten ingediend: 1) een brief van de minister voor Economie en Financiën en 2) een brief van de minister voor Visserij en Aquacultuur, met bijgevoegd een voorstel voor een actieplan, een begroting voor de uitvoering en een tijdschema voor de uitvoering.

| (128) | Op 10 januari 2013 heeft Guinee ter aanvulling van zijn eerste bijdragen nog de volgende documenten ingediend: 1) een brief van de minister voor Economie en Financiën, 2) een brief van de minister voor Visserij en Aquacultuur, met bijgevoegd een voorstel voor een actieplan, een begroting voor de uitvoering en een tijdschema voor de uitvoering en 3) een brief van de minister voor Visserij en Aquacultuur, met bijgevoegd een memorandum over de resultaten van het onderzoek en de maatregelen naar aanleiding van de afgifte van vervalste Guineese vergunningen aan EU-vaartuigen die actief waren in de exclusieve economische zone (EEZ) van Guinee. |
| --- | --- |

(128)

Op 10 januari 2013 heeft Guinee ter aanvulling van zijn eerste bijdragen nog de volgende documenten ingediend: 1) een brief van de minister voor Economie en Financiën, 2) een brief van de minister voor Visserij en Aquacultuur, met bijgevoegd een voorstel voor een actieplan, een begroting voor de uitvoering en een tijdschema voor de uitvoering en 3) een brief van de minister voor Visserij en Aquacultuur, met bijgevoegd een memorandum over de resultaten van het onderzoek en de maatregelen naar aanleiding van de afgifte van vervalste Guineese vergunningen aan EU-vaartuigen die actief waren in de exclusieve economische zone (EEZ) van Guinee.

| (129) | Op 22 januari 2013 heeft Guinee aanvullende informatie verstrekt over de concrete maatregelen die in overweging werden genomen om de voornaamste punten aan te pakken: 1) decreet van 18 juni 2012 tot instelling van een maritieme prefectuur, 2) decreet van 18 juni 2012 tot benoeming van een prefect, 3) decreet van 15 januari 2013 over de instelling en samenstelling van de nationale aanlandingscommissie voor de aanpak van niet-conform werkende vissersvaartuigen, 4) documentatie over de regeling vuurtorenbewaking, 5) verslag van de vergaderingen van het interministeriële zeecomité en 6) verslag van een vergadering van november 2012 over de nationale strategie voor maritieme beveiliging. |
| --- | --- |

(129)

Op 22 januari 2013 heeft Guinee aanvullende informatie verstrekt over de concrete maatregelen die in overweging werden genomen om de voornaamste punten aan te pakken: 1) decreet van 18 juni 2012 tot instelling van een maritieme prefectuur, 2) decreet van 18 juni 2012 tot benoeming van een prefect, 3) decreet van 15 januari 2013 over de instelling en samenstelling van de nationale aanlandingscommissie voor de aanpak van niet-conform werkende vissersvaartuigen, 4) documentatie over de regeling vuurtorenbewaking, 5) verslag van de vergaderingen van het interministeriële zeecomité en 6) verslag van een vergadering van november 2012 over de nationale strategie voor maritieme beveiliging.

| (130) | De Commissie heeft ingestemd met een ontmoeting met de Guineese autoriteiten op 24 januari 2013 in Brussel. De Guineese autoriteiten verzochten om een memorandum over de resterende punten. |
| --- | --- |

(130)

De Commissie heeft ingestemd met een ontmoeting met de Guineese autoriteiten op 24 januari 2013 in Brussel. De Guineese autoriteiten verzochten om een memorandum over de resterende punten.

| (131) | Op 4 februari 2013 heeft de Commissie gevolg gegeven aan het Guineese verzoek door een brief aan de Guineese autoriteiten toe te zenden samen met een memorandum waarin de voornaamste resterende punten worden samengevat in overeenstemming met haar besluit van 15 november 2012 en het voorgestelde actieplan. |
| --- | --- |

(131)

Op 4 februari 2013 heeft de Commissie gevolg gegeven aan het Guineese verzoek door een brief aan de Guineese autoriteiten toe te zenden samen met een memorandum waarin de voornaamste resterende punten worden samengevat in overeenstemming met haar besluit van 15 november 2012 en het voorgestelde actieplan.

| (132) | Op 19 februari 2013 heeft de Commissie de Guineese autoriteiten in Brussel ontmoet om een bezoek aan Guinee te organiseren dat zou plaatsvinden van 26 februari tot 1 maart 2013. |
| --- | --- |

(132)

Op 19 februari 2013 heeft de Commissie de Guineese autoriteiten in Brussel ontmoet om een bezoek aan Guinee te organiseren dat zou plaatsvinden van 26 februari tot 1 maart 2013.

| (133) | De Commissie heeft tijdens haar dienstbezoek aan Guinee van 26 februari tot en met 1 maart 2013 een ontmoeting gehad met alle betrokken Guineese autoriteiten, meer bepaald de premier, de minister voor Economie en Financiën, de minister voor Visserij en Aquacultuur, de minister voor Vervoer, de prefect voor Maritieme Zaken en de speciaal adviseur van de president van de Republiek Guinee. Deze autoriteiten werden op de hoogte gebracht van de stand van zaken overeenkomstig het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en het voorgestelde actieplan. De Guineese autoriteiten hebben het bezoek bovendien aangegrepen om verklaringen af te leggen en alle ter zake relevante documenten over te leggen naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en het op 4 februari 2013 meegedeelde memorandum met een samenvatting van de belangrijkste nog te behandelen punten. |
| --- | --- |

(133)

De Commissie heeft tijdens haar dienstbezoek aan Guinee van 26 februari tot en met 1 maart 2013 een ontmoeting gehad met alle betrokken Guineese autoriteiten, meer bepaald de premier, de minister voor Economie en Financiën, de minister voor Visserij en Aquacultuur, de minister voor Vervoer, de prefect voor Maritieme Zaken en de speciaal adviseur van de president van de Republiek Guinee. Deze autoriteiten werden op de hoogte gebracht van de stand van zaken overeenkomstig het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en het voorgestelde actieplan. De Guineese autoriteiten hebben het bezoek bovendien aangegrepen om verklaringen af te leggen en alle ter zake relevante documenten over te leggen naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en het op 4 februari 2013 meegedeelde memorandum met een samenvatting van de belangrijkste nog te behandelen punten.

| (134) | Op 26 februari 2013 heeft Guinee de volgende documenten ingediend: 1) het proces ter ontwikkeling en uitvoering van het actieplan en informatie over het gebruik van middelen afkomstig van de uitvoering van de visserijovereenkomst in 2009, 2) een lijst van permanent of tijdelijk onder de vlag van Guinee varende vaartuigen, 3) een lijst van buitenlandse vaartuigen die in 2013 over een visvergunning beschikten op grond van een tussen Guinee en een ander land gesloten overeenkomst tot verlening van het recht van toegang tot de levende rijkdommen van Guinee in de EEZ van Guinee of op grond van particuliere visvergunningen die zijn afgegeven aan vissersvaartuigen van een ander land die in de Guineese wateren actief zijn, 4) antwoorden op elk punt van het op 4 februari 2013 door de Commissie meegedeelde memorandum, 5) een lijst van sancties voor vissersvaartuigen die in 2012 en 2013 in de EEZ van Guinee actief waren, 6) het verslag over de wetenschappelijke campagne voor 2012, 7) een uitvoerige begroting en uitvoeringstijdschema voor het actieplan, 8) het arrêté A/2012/942 over de voorwaarden voor overlading in Guineese wateren, en 9) de overeenkomst tussen Guinee en China inzake de voorwaardelijke verlening van het recht van toegang tot de Guineese wateren aan Chinese vaartuigen voor de periode 2012-2013. |
| --- | --- |

(134)

Op 26 februari 2013 heeft Guinee de volgende documenten ingediend: 1) het proces ter ontwikkeling en uitvoering van het actieplan en informatie over het gebruik van middelen afkomstig van de uitvoering van de visserijovereenkomst in 2009, 2) een lijst van permanent of tijdelijk onder de vlag van Guinee varende vaartuigen, 3) een lijst van buitenlandse vaartuigen die in 2013 over een visvergunning beschikten op grond van een tussen Guinee en een ander land gesloten overeenkomst tot verlening van het recht van toegang tot de levende rijkdommen van Guinee in de EEZ van Guinee of op grond van particuliere visvergunningen die zijn afgegeven aan vissersvaartuigen van een ander land die in de Guineese wateren actief zijn, 4) antwoorden op elk punt van het op 4 februari 2013 door de Commissie meegedeelde memorandum, 5) een lijst van sancties voor vissersvaartuigen die in 2012 en 2013 in de EEZ van Guinee actief waren, 6) het verslag over de wetenschappelijke campagne voor 2012, 7) een uitvoerige begroting en uitvoeringstijdschema voor het actieplan, 8) het arrêté A/2012/942 over de voorwaarden voor overlading in Guineese wateren, en 9) de overeenkomst tussen Guinee en China inzake de voorwaardelijke verlening van het recht van toegang tot de Guineese wateren aan Chinese vaartuigen voor de periode 2012-2013.

| (135) | Op 1 maart 2013 heeft de Commissie ter plaatse schriftelijke opmerkingen over de nog te behandelen punten overgelegd teneinde de Guineese autoriteiten op de hoogte te houden van de beoordeling van de situatie in dat stadium van het proces. Het desbetreffende document is op 14 maart 2013 als brief officieel aan alle betrokken Guineese autoriteiten toegezonden. |
| --- | --- |

(135)

Op 1 maart 2013 heeft de Commissie ter plaatse schriftelijke opmerkingen over de nog te behandelen punten overgelegd teneinde de Guineese autoriteiten op de hoogte te houden van de beoordeling van de situatie in dat stadium van het proces. Het desbetreffende document is op 14 maart 2013 als brief officieel aan alle betrokken Guineese autoriteiten toegezonden.

| (136) | Op 6 maart 2013 heeft Guinee een deel van de gevraagde documenten overgelegd tijdens het bezoek ter plaatse. Het gaat dan meer bepaald om: 1) een toelichting van de directeur-generaal van het Centre National de Surveillance et de Protection des Pêches, 2) een tabel over inbreuken en inspecties in 2011 en 2012, 3) verslagen over inbreuken door buitenlandse vaartuigen in de EEZ van Guinee, 4) een tabel over globale vangsten en de procentuele hoeveelheid per type visserij voor 2012, en 5) meerdere waarnemersverslagen. |
| --- | --- |

(136)

Op 6 maart 2013 heeft Guinee een deel van de gevraagde documenten overgelegd tijdens het bezoek ter plaatse. Het gaat dan meer bepaald om: 1) een toelichting van de directeur-generaal van het Centre National de Surveillance et de Protection des Pêches, 2) een tabel over inbreuken en inspecties in 2011 en 2012, 3) verslagen over inbreuken door buitenlandse vaartuigen in de EEZ van Guinee, 4) een tabel over globale vangsten en de procentuele hoeveelheid per type visserij voor 2012, en 5) meerdere waarnemersverslagen.

| (137) | Op 1 april 2013 heeft Guinee extra elementen overgelegd teneinde de Commissie op de hoogte te houden van de voorwaarden waaronder EU-vaartuigen in 2013 in de Guineese wateren actief zijn. |
| --- | --- |

(137)

Op 1 april 2013 heeft Guinee extra elementen overgelegd teneinde de Commissie op de hoogte te houden van de voorwaarden waaronder EU-vaartuigen in 2013 in de Guineese wateren actief zijn.

| (138) | Op 14 mei 2013 heeft Guinee de volgende aanvullende elementen verstrekt: 1) antwoorden op de schriftelijke opmerkingen van de Commissie van 1 maart 2013, 2) een ontwerpdecreet over sancties en begeleidende sancties voor inbreuken, en 3) statuut van een onderneming die gemachtigd is om buitenlandse vaartuigen in Guinee te vertegenwoordigen. |
| --- | --- |

(138)

Op 14 mei 2013 heeft Guinee de volgende aanvullende elementen verstrekt: 1) antwoorden op de schriftelijke opmerkingen van de Commissie van 1 maart 2013, 2) een ontwerpdecreet over sancties en begeleidende sancties voor inbreuken, en 3) statuut van een onderneming die gemachtigd is om buitenlandse vaartuigen in Guinee te vertegenwoordigen.

| (139) | Op 30 mei 2013 heeft de Commissie zich bereid verklaard tot een vergadering in Brussel met de Guineese autoriteiten, die bij die gelegenheid een bijgewerkt actieplan hebben overgelegd, vergezeld van een schema met de voortgang op het gebied van uitvoering. De Commissie heeft, zoals haar was gevraagd, de Guineese autoriteiten meegedeeld dat een groot aantal punten uit het besluit van de Commissie van 15 november 2012 nog niet was aangepakt en in het actieplan voorgestelde maatregelen nog niet ten uitvoer waren gelegd. |
| --- | --- |

(139)

Op 30 mei 2013 heeft de Commissie zich bereid verklaard tot een vergadering in Brussel met de Guineese autoriteiten, die bij die gelegenheid een bijgewerkt actieplan hebben overgelegd, vergezeld van een schema met de voortgang op het gebied van uitvoering. De Commissie heeft, zoals haar was gevraagd, de Guineese autoriteiten meegedeeld dat een groot aantal punten uit het besluit van de Commissie van 15 november 2012 nog niet was aangepakt en in het actieplan voorgestelde maatregelen nog niet ten uitvoer waren gelegd.

| (140) | Op 16 juli 2013 heeft Guinee de volgende documenten ingediend: 1) de lijst van maatregelen die Guinee van plan is te nemen naar aanleiding van het op 4 februari 2013 door de Commissie meegedeelde memorandum, samen met een beschrijving van het niveau van uitvoering van deze maatregelen, 2) een kopie van het administratieve arrêté van 13 juni 2013 tot oprichting van een Comité de suivi-évaluation voor de naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 geplande maatregelen, 3) een kopie van het administratieve besluit van 1 juli 2013 over de voorschriften betreffende het VMS-systeem aan boord van Guineese vissersvaartuigen en vissersvaartuigen die in Guineese wateren actief zijn, 4) een kopie van het administratieve besluit van 1 juli 2013 tot oprichting van een Comité de suivi-évaluation voor de uitvoering van het Guineese plan voor visserijbeheer, 5) een kopie van de door de minister voor Visserij verstuurde brief van 27 juni 2013 waarin verzocht wordt om overleg met de exploitanten uit de visserijsector met het oog op de toepassing van een gesloten periode voor visserijactiviteiten („période de repos biologique”), 6) kopie van een brief van de minister voor Visserij en Aquacultuur van 15 mei 2013 met het verzoek tot intensievere samenwerking met de Préfecture Maritime, 7) een ontwerp van herzien decreet over nieuwe sancties. |
| --- | --- |

(140)

Op 16 juli 2013 heeft Guinee de volgende documenten ingediend: 1) de lijst van maatregelen die Guinee van plan is te nemen naar aanleiding van het op 4 februari 2013 door de Commissie meegedeelde memorandum, samen met een beschrijving van het niveau van uitvoering van deze maatregelen, 2) een kopie van het administratieve arrêté van 13 juni 2013 tot oprichting van een Comité de suivi-évaluation voor de naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 geplande maatregelen, 3) een kopie van het administratieve besluit van 1 juli 2013 over de voorschriften betreffende het VMS-systeem aan boord van Guineese vissersvaartuigen en vissersvaartuigen die in Guineese wateren actief zijn, 4) een kopie van het administratieve besluit van 1 juli 2013 tot oprichting van een Comité de suivi-évaluation voor de uitvoering van het Guineese plan voor visserijbeheer, 5) een kopie van de door de minister voor Visserij verstuurde brief van 27 juni 2013 waarin verzocht wordt om overleg met de exploitanten uit de visserijsector met het oog op de toepassing van een gesloten periode voor visserijactiviteiten („période de repos biologique”), 6) kopie van een brief van de minister voor Visserij en Aquacultuur van 15 mei 2013 met het verzoek tot intensievere samenwerking met de Préfecture Maritime, 7) een ontwerp van herzien decreet over nieuwe sancties.

| (141) | De Commissie is intussen doorgegaan met het verzamelen en verifiëren van alle door haar noodzakelijk geachte informatie. De opmerkingen die Guinee na het besluit van de Commissie van 15 november 2012 schriftelijk en mondeling heeft ingediend, zijn in aanmerking genomen en Guinee werd tegelijkertijd mondeling of schriftelijk op de hoogte gehouden van de overwegingen van de Commissie. |
| --- | --- |

(141)

De Commissie is intussen doorgegaan met het verzamelen en verifiëren van alle door haar noodzakelijk geachte informatie. De opmerkingen die Guinee na het besluit van de Commissie van 15 november 2012 schriftelijk en mondeling heeft ingediend, zijn in aanmerking genomen en Guinee werd tegelijkertijd mondeling of schriftelijk op de hoogte gehouden van de overwegingen van de Commissie.

| (142) | De Commissie is van mening dat Guinee onvoldoende heeft gedaan om de problemen en tekortkomingen als beschreven in het besluit van de Commissie van 15 november 2012, aan te pakken. Bovendien zijn de in het begeleidende actieplan voorgestelde maatregelen niet volledig ten uitvoer gelegd. |
| --- | --- |

(142)

De Commissie is van mening dat Guinee onvoldoende heeft gedaan om de problemen en tekortkomingen als beschreven in het besluit van de Commissie van 15 november 2012, aan te pakken. Bovendien zijn de in het begeleidende actieplan voorgestelde maatregelen niet volledig ten uitvoer gelegd.

7.   IDENTIFICATIE VAN GUINEE ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (143) | Op grond van artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening onderzoekt de Commissie, aan de hand van de bevindingen in haar besluit van 15 november 2012, de daarover door Guinee verstrekte relevante informatie, het voorgestelde actieplan en de maatregelen die genomen zijn om de situatie te verhelpen, of Guinee zich kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters. |
| --- | --- |

(143)

Op grond van artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening onderzoekt de Commissie, aan de hand van de bevindingen in haar besluit van 15 november 2012, de daarover door Guinee verstrekte relevante informatie, het voorgestelde actieplan en de maatregelen die genomen zijn om de situatie te verhelpen, of Guinee zich kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

7.1.   Herhaalde IOO-visserij door vaartuigen en herhaalde IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening)

| (144) | Zoals is aangegeven in de overwegingen (153) en (154) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de Commissie op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's geconstateerd dat een aantal op die lijsten voorkomende IOO-vaartuigen de vlag van Guinee voerde nadat zij in de IOO-vaartuigenlijst van die ROVB's waren opgenomen (22). Deze vaartuigen waren, per 15 november 2012, Daniaa (vorige naam: Carlos) en Maine. |
| --- | --- |

(144)

Zoals is aangegeven in de overwegingen (153) en (154) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de Commissie op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's geconstateerd dat een aantal op die lijsten voorkomende IOO-vaartuigen de vlag van Guinee voerde nadat zij in de IOO-vaartuigenlijst van die ROVB's waren opgenomen (22). Deze vaartuigen waren, per 15 november 2012, Daniaa (vorige naam: Carlos) en Maine.

| (145) | De Commissie heeft op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's (23) tevens geconstateerd dat één IOO-vaartuig in de relevante IOO-lijsten (RED, vorige naam KABOU) de vlag van Guinee voerde na in deze lijsten te zijn opgenomen (24). |
| --- | --- |

(145)

De Commissie heeft op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's (23) tevens geconstateerd dat één IOO-vaartuig in de relevante IOO-lijsten (RED, vorige naam KABOU) de vlag van Guinee voerde na in deze lijsten te zijn opgenomen (24).

| (146) | De Commissie heeft op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's geconstateerd dat momenteel twee op die lijsten voorkomende IOO-vaartuigen de vlag van Guinee voerden nadat zij in de IOO-vaartuigenlijst van die ROVB's waren opgenomen (25). Het gaat dan met name om Daniaa en Maine. |
| --- | --- |

(146)

De Commissie heeft op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's geconstateerd dat momenteel twee op die lijsten voorkomende IOO-vaartuigen de vlag van Guinee voerden nadat zij in de IOO-vaartuigenlijst van die ROVB's waren opgenomen (25). Het gaat dan met name om Daniaa en Maine.

| (147) | Zoals wordt vermeld in deel 9.1 van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, laat het feit dat in de IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's IOO-vaartuigen voorkomen die momenteel de vlag van Guinee voeren of de vlag van Guinee voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, er volgens de Commissie geen misverstand over bestaan dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen. |
| --- | --- |

(147)

Zoals wordt vermeld in deel 9.1 van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, laat het feit dat in de IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's IOO-vaartuigen voorkomen die momenteel de vlag van Guinee voeren of de vlag van Guinee voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, er volgens de Commissie geen misverstand over bestaan dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen.

| (148) | De Commissie heeft vastgesteld dat naast de in de overwegingen (155), (156), (174) en (175) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 bedoelde Guineese vaartuigen die momenteel op IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's voorkomen, nog drie met zegennetten vissende vaartuigen die onder Guineese vlag varen, herhaaldelijk visserijactiviteiten hebben verricht die in strijd zijn met de ICCAT-aanbevelingen, en wel in 2010 en 2011. Volgens vaststellingen van de Commissie hebben deze Guineese vaartuigen (samen de volledige Guineese tonijnvisserijvloot die in het ICCAT-gebied actief is) in 2010 continu en in 2011 gedurende meerdere maanden visserijactiviteiten verricht zonder internationale visvergunning en zonder VMS-apparatuur aan boord, en hebben zij ten minste 30 illegale overladingen op zee verricht in strijd met de ICCAT-voorschriften. Volgens informatie waarover de Commissie beschikt, werden bij deze activiteiten aanzienlijke hoeveelheden vis hetzij illegaal gevangen (8 922 ton tonijnsoorten in 2010) hetzij illegaal op zee overgeladen (ten minste 14 200 ton in 2010 en 2011). Bovendien heeft de Commissie in juli 2013 aanvullende informatie van de autoriteit van een lidstaat ontvangen als zouden deze drie met de zegen vissende vaartuigen in 2012 ook IOO-activiteiten hebben verricht. Gezien het herhaalde, permanente en langdurige karakter van de illegale activiteiten van deze tonijnvisserijvaartuigen (die samen de volledige Guineese ICCAT-vloot vormen) heeft de Commissie deze geconstateerde feiten als een relevante indicatie voor herhaalde IOO-visserij door onder de vlag van Guinee varende vissersvaartuigen beschouwd. Zoals duidelijk wordt aangetoond in dit deel van het onderhavige besluit, zijn deze vaartuigen nog steeds actief onder de Guineese vlag, zonder dat uit het oogpunt van operationele werking of regelgeving iets voor deze vaartuigen is veranderd — afgezien van het feit dat VMS-apparatuur aan boord is geïnstalleerd. De Commissie heeft opgemerkt dat sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 onvoldoende is gedaan om een doeltreffende controle en monitoring van de activiteiten van in het ICCAT-gebied actieve Guineese vissersvaartuigen te waarborgen. |
| --- | --- |

(148)

De Commissie heeft vastgesteld dat naast de in de overwegingen (155), (156), (174) en (175) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 bedoelde Guineese vaartuigen die momenteel op IOO-vaartuigenlijsten van ROVB's voorkomen, nog drie met zegennetten vissende vaartuigen die onder Guineese vlag varen, herhaaldelijk visserijactiviteiten hebben verricht die in strijd zijn met de ICCAT-aanbevelingen, en wel in 2010 en 2011. Volgens vaststellingen van de Commissie hebben deze Guineese vaartuigen (samen de volledige Guineese tonijnvisserijvloot die in het ICCAT-gebied actief is) in 2010 continu en in 2011 gedurende meerdere maanden visserijactiviteiten verricht zonder internationale visvergunning en zonder VMS-apparatuur aan boord, en hebben zij ten minste 30 illegale overladingen op zee verricht in strijd met de ICCAT-voorschriften. Volgens informatie waarover de Commissie beschikt, werden bij deze activiteiten aanzienlijke hoeveelheden vis hetzij illegaal gevangen (8 922 ton tonijnsoorten in 2010) hetzij illegaal op zee overgeladen (ten minste 14 200 ton in 2010 en 2011). Bovendien heeft de Commissie in juli 2013 aanvullende informatie van de autoriteit van een lidstaat ontvangen als zouden deze drie met de zegen vissende vaartuigen in 2012 ook IOO-activiteiten hebben verricht. Gezien het herhaalde, permanente en langdurige karakter van de illegale activiteiten van deze tonijnvisserijvaartuigen (die samen de volledige Guineese ICCAT-vloot vormen) heeft de Commissie deze geconstateerde feiten als een relevante indicatie voor herhaalde IOO-visserij door onder de vlag van Guinee varende vissersvaartuigen beschouwd. Zoals duidelijk wordt aangetoond in dit deel van het onderhavige besluit, zijn deze vaartuigen nog steeds actief onder de Guineese vlag, zonder dat uit het oogpunt van operationele werking of regelgeving iets voor deze vaartuigen is veranderd — afgezien van het feit dat VMS-apparatuur aan boord is geïnstalleerd. De Commissie heeft opgemerkt dat sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 onvoldoende is gedaan om een doeltreffende controle en monitoring van de activiteiten van in het ICCAT-gebied actieve Guineese vissersvaartuigen te waarborgen.

| (149) | Voorts heeft de Commissie vastgesteld dat Guinee geen adequate maatregelen heeft genomen om permanente en herhaalde inbreuken tegen het internationaal recht te achterhalen en te voorkomen dat uit de IOO-visserij afkomstige visserijproducten op de EU-markt komen. In dit verband wordt eraan herinnerd dat de Unie maatregelen had ingevoerd om de binnenkomst van visserijproducten in de EU om gezondheidsredenen te kunnen verbieden (26). De Commissie heeft vastgesteld dat de in overweging (148) bedoelde drie extra met zegennetten vissende vaartuigen die de Guineese vlag voerden, in 2010 systematisch vangstcertificaten hebben ontvangen om in staat te zijn deze illegaal gevangen en overgeladen visserijproducten naar de EU te exporteren. De Commissie heeft vastgesteld dat de Guineese autoriteiten in dit verband vangstcertificaten hebben gevalideerd waaruit duidelijk bleek dat de betrokken drie vaartuigen met betrekking tot de voor export naar de EU bestemde visserijproducten illegale overladingen hadden verricht (op de vangstcertificaten werden overladingen op zee vermeld, voorzien van de geografische positie en van de handtekening van de kapitein van zowel het overladende als het ontvangende vaartuig). |
| --- | --- |

(149)

Voorts heeft de Commissie vastgesteld dat Guinee geen adequate maatregelen heeft genomen om permanente en herhaalde inbreuken tegen het internationaal recht te achterhalen en te voorkomen dat uit de IOO-visserij afkomstige visserijproducten op de EU-markt komen. In dit verband wordt eraan herinnerd dat de Unie maatregelen had ingevoerd om de binnenkomst van visserijproducten in de EU om gezondheidsredenen te kunnen verbieden (26). De Commissie heeft vastgesteld dat de in overweging (148) bedoelde drie extra met zegennetten vissende vaartuigen die de Guineese vlag voerden, in 2010 systematisch vangstcertificaten hebben ontvangen om in staat te zijn deze illegaal gevangen en overgeladen visserijproducten naar de EU te exporteren. De Commissie heeft vastgesteld dat de Guineese autoriteiten in dit verband vangstcertificaten hebben gevalideerd waaruit duidelijk bleek dat de betrokken drie vaartuigen met betrekking tot de voor export naar de EU bestemde visserijproducten illegale overladingen hadden verricht (op de vangstcertificaten werden overladingen op zee vermeld, voorzien van de geografische positie en van de handtekening van de kapitein van zowel het overladende als het ontvangende vaartuig).

| (150) | Zoals wordt vermeld in overweging (161) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, bewijst het feit dat in de IOO-vaartuigenlijsten van de betrokken ROVB's IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Guinee voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, dat Guinee niet in staat is erop toe te zien dat vissersvaartuigen die het recht hebben zijn vlag te voeren, geen IOO-visserij bedrijven, en dus aanbeveling 34 van het IAP-IOO niet nakomt. |
| --- | --- |

(150)

Zoals wordt vermeld in overweging (161) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, bewijst het feit dat in de IOO-vaartuigenlijsten van de betrokken ROVB's IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Guinee voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, dat Guinee niet in staat is erop toe te zien dat vissersvaartuigen die het recht hebben zijn vlag te voeren, geen IOO-visserij bedrijven, en dus aanbeveling 34 van het IAP-IOO niet nakomt.

| (151) | Bovendien is sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 het aantal vaartuigen dat de vlag van Guinee voerde na in de IOO-vaartuigenlijsten van de betrokken ROVB's te zijn opgenomen, niet gedaald en zijn de voorwaarden waaronder de Guineese tonijnvisserijvloot in het ICCAT-gebied werkt, niet ingrijpend bijgestuurd. De Commissie heeft tijdens haar dienstbezoek van februari 2013 vastgesteld dat Guinee weliswaar VMS-apparatuur aan boord van deze vaartuigen had geïnstalleerd, maar desondanks niet in staat was de visserij- en overladingsactiviteiten op zee van deze vaartuigen doeltreffend te monitoren en te controleren. In dit verband heeft de Commissie vastgesteld dat deze vaartuigen als gevolg van het uitblijven van een hervorming van de Guineese visserijwetgeving nog steeds zonder internationale visvergunning vissen en dat geen maatregelen zijn genomen om te garanderen dat deze vaartuigen daadwerkelijk voldoen aan de ICCAT-voorschriften inzake het verbod van overlading op zee (zo zijn er, in strijd met de ICCAT-voorschriften, geen waarnemers aan boord, terwijl deze Guinee toch in staat zouden stellen de activiteiten van zijn in volle zee werkzame vissersvaartuigen beter te controleren en te monitoren.). Aangezien Guinee niet in staat is zijn in volle zee werkzame vaartuigen te controleren en niet kan garanderen dat onder zijn vlag varende vaartuigen de regionale instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden naleven, is de Commissie in dit verband van mening dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig de artikelen 18 en 19 van UNFSA. |
| --- | --- |

(151)

Bovendien is sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 het aantal vaartuigen dat de vlag van Guinee voerde na in de IOO-vaartuigenlijsten van de betrokken ROVB's te zijn opgenomen, niet gedaald en zijn de voorwaarden waaronder de Guineese tonijnvisserijvloot in het ICCAT-gebied werkt, niet ingrijpend bijgestuurd. De Commissie heeft tijdens haar dienstbezoek van februari 2013 vastgesteld dat Guinee weliswaar VMS-apparatuur aan boord van deze vaartuigen had geïnstalleerd, maar desondanks niet in staat was de visserij- en overladingsactiviteiten op zee van deze vaartuigen doeltreffend te monitoren en te controleren. In dit verband heeft de Commissie vastgesteld dat deze vaartuigen als gevolg van het uitblijven van een hervorming van de Guineese visserijwetgeving nog steeds zonder internationale visvergunning vissen en dat geen maatregelen zijn genomen om te garanderen dat deze vaartuigen daadwerkelijk voldoen aan de ICCAT-voorschriften inzake het verbod van overlading op zee (zo zijn er, in strijd met de ICCAT-voorschriften, geen waarnemers aan boord, terwijl deze Guinee toch in staat zouden stellen de activiteiten van zijn in volle zee werkzame vissersvaartuigen beter te controleren en te monitoren.). Aangezien Guinee niet in staat is zijn in volle zee werkzame vaartuigen te controleren en niet kan garanderen dat onder zijn vlag varende vaartuigen de regionale instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden naleven, is de Commissie in dit verband van mening dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig de artikelen 18 en 19 van UNFSA.

| (152) | Naar mening van de Commissie heeft Guinee zich in dit verband niet gekweten van zijn taak als vlaggenstaat erop toe te zien dat zijn visserijvloot de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de betrokken ROVB's in acht neemt. Naar mening van de Commissie wijst de in de overwegingen (144) tot en met (151) van het onderhavige besluit beschreven situatie erop dat Guinee zijn in de artikelen 94 en 117 van UNCLOS bedoelde verplichtingen niet nakomt. |
| --- | --- |

(152)

Naar mening van de Commissie heeft Guinee zich in dit verband niet gekweten van zijn taak als vlaggenstaat erop toe te zien dat zijn visserijvloot de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de betrokken ROVB's in acht neemt. Naar mening van de Commissie wijst de in de overwegingen (144) tot en met (151) van het onderhavige besluit beschreven situatie erop dat Guinee zijn in de artikelen 94 en 117 van UNCLOS bedoelde verplichtingen niet nakomt.

| (153) | Er wordt in dit verband op gewezen dat de vlaggenstaat op grond van artikel 18, leden 1 en 2, van UNFSA verantwoordelijk is voor zijn in volle zee werkzame vaartuigen. Voor de duidelijkheid: UNFSA heeft betrekking op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden. Zoals beschreven in de overwegingen (144) tot en met (151) van het onderhavige besluit, werden de voorschriften van de ICCAT (een ROVB bevoegd voor het beheer van dergelijke visbestanden) in 2010 en 2011 herhaald en permanent met de voet getreden door de onder Guineese vlag varende visserijvloot die actief was in het ICCAT-gebied. Aangezien is vastgesteld dat de hele in het ICCAT-gebied werkzame Guineese vloot systematisch en langdurig in strijd met de ICCAT-voorschriften heeft gehandeld, is de Commissie in dit verband van oordeel dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen. Het feit dat in de IOO-lijst van de ICCAT een Guinees IOO-vaartuig voorkomt dat de vlag van Guinee voerde nadat het in deze lijst was opgenomen, onderstreept in dit verband bovendien dat Guinee zijn verplichtingen op grond van artikel 19, leden 1 en 2, van UNFSA niet is nagekomen. |
| --- | --- |

(153)

Er wordt in dit verband op gewezen dat de vlaggenstaat op grond van artikel 18, leden 1 en 2, van UNFSA verantwoordelijk is voor zijn in volle zee werkzame vaartuigen. Voor de duidelijkheid: UNFSA heeft betrekking op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden. Zoals beschreven in de overwegingen (144) tot en met (151) van het onderhavige besluit, werden de voorschriften van de ICCAT (een ROVB bevoegd voor het beheer van dergelijke visbestanden) in 2010 en 2011 herhaald en permanent met de voet getreden door de onder Guineese vlag varende visserijvloot die actief was in het ICCAT-gebied. Aangezien is vastgesteld dat de hele in het ICCAT-gebied werkzame Guineese vloot systematisch en langdurig in strijd met de ICCAT-voorschriften heeft gehandeld, is de Commissie in dit verband van oordeel dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen. Het feit dat in de IOO-lijst van de ICCAT een Guinees IOO-vaartuig voorkomt dat de vlag van Guinee voerde nadat het in deze lijst was opgenomen, onderstreept in dit verband bovendien dat Guinee zijn verplichtingen op grond van artikel 19, leden 1 en 2, van UNFSA niet is nagekomen.

| (154) | Het feit dat de Guineese tonijnvisserijvaartuigen die actief zijn in het ICCAT-gebied, de voorschriften over de hele linie niet in acht nemen, benadrukt dat Guinee er niet in slaagt zich van zijn taken als vlaggenstaat te kwijten. De vastgestelde IOO-visserijactiviteiten die de in het ICCAT-gebied werkzame Guineese visserijvloot verricht, ondermijnen de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen. Guinee handelt in dit verband in strijd met artikel 118 van UNCLOS op grond waarvan de staten verplicht zijn tot samenwerking op het gebied van instandhouding en beheer van levende rijkdommen in gebieden in volle zee. |
| --- | --- |

(154)

Het feit dat de Guineese tonijnvisserijvaartuigen die actief zijn in het ICCAT-gebied, de voorschriften over de hele linie niet in acht nemen, benadrukt dat Guinee er niet in slaagt zich van zijn taken als vlaggenstaat te kwijten. De vastgestelde IOO-visserijactiviteiten die de in het ICCAT-gebied werkzame Guineese visserijvloot verricht, ondermijnen de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen. Guinee handelt in dit verband in strijd met artikel 118 van UNCLOS op grond waarvan de staten verplicht zijn tot samenwerking op het gebied van instandhouding en beheer van levende rijkdommen in gebieden in volle zee.

| (155) | Met betrekking tot de maatregelen die Guinee voor de situatie als beschreven in de overwegingen (144) tot en met (154) van het onderhavige besluit heeft getroffen, heeft de Commissie geconstateerd dat Guinee geen adequate maatregelen tegen herhaalde IOO-visserij door onder zijn vlag varende vaartuigen kon treffen omdat zijn rechtskader onvoldoende mogelijkheden bood om de activiteiten van zijn in volle zee werkzame vaartuigen doeltreffend te controleren en te monitoren. Daarom heeft zij in het actieplan voorgesteld dat Guinee het rechtskader waar nodig zou hervormen om een doeltreffende controle en monitoring van zijn in volle zee werkzame vaartuigen te waarborgen. De Commissie heeft haar voorstel om een hervorming van het Guineese rechtskader in te leiden, herhaald in een schrijven dat op 1 maart 2013 aan de Guineese autoriteiten is toegezonden. In zijn in deel 6 van het onderhavige besluit bedoelde bijdragen heeft Guinee aangekondigd van plan te zijn zijn visserijwet- en regelgeving te herzien. Tot dusverre is Guinee hier echter nog niet mee begonnen. Evenmin is een concreet tijdschema voor de invoering van een dergelijke hervorming ter beschikking gesteld. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband dus geen enkele vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(155)

Met betrekking tot de maatregelen die Guinee voor de situatie als beschreven in de overwegingen (144) tot en met (154) van het onderhavige besluit heeft getroffen, heeft de Commissie geconstateerd dat Guinee geen adequate maatregelen tegen herhaalde IOO-visserij door onder zijn vlag varende vaartuigen kon treffen omdat zijn rechtskader onvoldoende mogelijkheden bood om de activiteiten van zijn in volle zee werkzame vaartuigen doeltreffend te controleren en te monitoren. Daarom heeft zij in het actieplan voorgesteld dat Guinee het rechtskader waar nodig zou hervormen om een doeltreffende controle en monitoring van zijn in volle zee werkzame vaartuigen te waarborgen. De Commissie heeft haar voorstel om een hervorming van het Guineese rechtskader in te leiden, herhaald in een schrijven dat op 1 maart 2013 aan de Guineese autoriteiten is toegezonden. In zijn in deel 6 van het onderhavige besluit bedoelde bijdragen heeft Guinee aangekondigd van plan te zijn zijn visserijwet- en regelgeving te herzien. Tot dusverre is Guinee hier echter nog niet mee begonnen. Evenmin is een concreet tijdschema voor de invoering van een dergelijke hervorming ter beschikking gesteld. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband dus geen enkele vooruitgang geboekt.

| (156) | Met betrekking tot de maatregelen die Guinee heeft getroffen voor de situatie als beschreven in overweging (148) van het onderhavige besluit en in overweging (162) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft Guinee, aldus de vaststellingen van de Commissie, er niet op toegezien dat adequate sancties worden opgelegd, dat herhaling van inbreuken wordt ontmoedigd en dat overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Voorts beschikte Guinee niet over een adequaat administratief onderzoekssysteem en schoot het systeem voor monitoring van zijn vaartuigen tekort. Ten tijde van de vaststelling van het onderhavige besluit was dit gebrek aan adequate maatregelen nog niet in behandeling genomen. |
| --- | --- |

(156)

Met betrekking tot de maatregelen die Guinee heeft getroffen voor de situatie als beschreven in overweging (148) van het onderhavige besluit en in overweging (162) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft Guinee, aldus de vaststellingen van de Commissie, er niet op toegezien dat adequate sancties worden opgelegd, dat herhaling van inbreuken wordt ontmoedigd en dat overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Voorts beschikte Guinee niet over een adequaat administratief onderzoekssysteem en schoot het systeem voor monitoring van zijn vaartuigen tekort. Ten tijde van de vaststelling van het onderhavige besluit was dit gebrek aan adequate maatregelen nog niet in behandeling genomen.

| (157) | Wat de herziening van het rechtskader en de doeltreffende handhaving van een ontradend sanctiesysteem betreft, heeft Guinee op 1 maart 2012 een nieuw decreet aangenomen waarbij de sancties worden verscherpt. Dit neemt niet weg dat mogelijke illegale visserijactiviteiten die onder Guineese vlag varende vissersvaartuigen in volle zee verrichten, niet onder het toepassingsgebied van de Guineese visserijwetgeving vallen. In dit verband en gezien het herhaalde karakter en de omvang van de IOO-visserijactiviteiten die onder Guineese vlag varende vissersvaartuigen in volle zee verrichten, zoals beschreven in overweging (155) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, is de Commissie van oordeel dat deze maatregel niet volstaat om te waarborgen dat adequate sancties worden opgelegd, herhaling van inbreuken wordt ontmoedigd en overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband dus geen enkele concrete vooruitgang geboekt. Aangezien Guinee niet in staat is ten aanzien van zijn onderdanen de maatregelen te nemen die nodig zijn om de levende rijkdommen in volle zee in stand te houden, is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat in het kader van artikel 117 van UNCLOS. Aangezien Guinee niet kan garanderen dat onder zijn vlag varende vaartuigen de regionale instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden naleven, is de Commissie bovendien van mening dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 19 van UNFSA. |
| --- | --- |

(157)

Wat de herziening van het rechtskader en de doeltreffende handhaving van een ontradend sanctiesysteem betreft, heeft Guinee op 1 maart 2012 een nieuw decreet aangenomen waarbij de sancties worden verscherpt. Dit neemt niet weg dat mogelijke illegale visserijactiviteiten die onder Guineese vlag varende vissersvaartuigen in volle zee verrichten, niet onder het toepassingsgebied van de Guineese visserijwetgeving vallen. In dit verband en gezien het herhaalde karakter en de omvang van de IOO-visserijactiviteiten die onder Guineese vlag varende vissersvaartuigen in volle zee verrichten, zoals beschreven in overweging (155) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, is de Commissie van oordeel dat deze maatregel niet volstaat om te waarborgen dat adequate sancties worden opgelegd, herhaling van inbreuken wordt ontmoedigd en overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband dus geen enkele concrete vooruitgang geboekt. Aangezien Guinee niet in staat is ten aanzien van zijn onderdanen de maatregelen te nemen die nodig zijn om de levende rijkdommen in volle zee in stand te houden, is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat in het kader van artikel 117 van UNCLOS. Aangezien Guinee niet kan garanderen dat onder zijn vlag varende vaartuigen de regionale instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden naleven, is de Commissie bovendien van mening dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 19 van UNFSA.

| (158) | Evenmin beschouwt de Commissie de handelswijze van Guinee ten aanzien van doeltreffende handhavingsmaatregelen als zijnde in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van het IAP-IOO, waarin de staten wordt aanbevolen sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, door onderdanen die onder hun jurisdictie vallen, vast te stellen die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. Aangezien Guinee in dit verband geen actieplan tegen IOO-visserij ten uitvoer heeft gelegd, is het land evenmin in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 25 van het IAP-IOO. |
| --- | --- |

(158)

Evenmin beschouwt de Commissie de handelswijze van Guinee ten aanzien van doeltreffende handhavingsmaatregelen als zijnde in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van het IAP-IOO, waarin de staten wordt aanbevolen sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, door onderdanen die onder hun jurisdictie vallen, vast te stellen die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. Aangezien Guinee in dit verband geen actieplan tegen IOO-visserij ten uitvoer heeft gelegd, is het land evenmin in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 25 van het IAP-IOO.

| (159) | Tijdens haar dienstbezoek van mei 2011 heeft de Commissie op basis van door de Guineese autoriteiten verstrekt adequaat gestaafd bewijsmateriaal vastgesteld dat herhaalde IOO-visserijactiviteiten werden verricht door vissersvaartuigen die in de maritieme wateren van het land actief waren. |
| --- | --- |

(159)

Tijdens haar dienstbezoek van mei 2011 heeft de Commissie op basis van door de Guineese autoriteiten verstrekt adequaat gestaafd bewijsmateriaal vastgesteld dat herhaalde IOO-visserijactiviteiten werden verricht door vissersvaartuigen die in de maritieme wateren van het land actief waren.

| (160) | Zoals uiteengezet in overweging (163) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie vastgesteld dat Guinee geen adequate maatregelen heeft genomen om deze herhaalde IOO-visserijactiviteiten van vissersvaartuigen die in zijn water actief zijn, te voorkomen, te achterhalen en te bestraffen. |
| --- | --- |

(160)

Zoals uiteengezet in overweging (163) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie vastgesteld dat Guinee geen adequate maatregelen heeft genomen om deze herhaalde IOO-visserijactiviteiten van vissersvaartuigen die in zijn water actief zijn, te voorkomen, te achterhalen en te bestraffen.

| (161) | Sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Guinee naar aanleiding van deze herhaalde IOO-visserijactiviteiten bepaalde maatregelen genomen om de opsporing van IOO-visserijactiviteiten in zijn EEZ te verbeteren. Guinee heeft zijn instrumenten voor het controleren en monitoren van maritieme activiteiten in zijn EEZ (tot 50 zeemijl) versterkt door op het eiland Tamara een vuurtoren te bouwen en een Préfecture Maritime op te richten die bevoegd is voor de coördinatie van de bewakingswerkzaamheden op zee (patrouillevaartuigen van de marine worden gebruikt om IOO-visserijactiviteiten in de EEZ te achterhalen). |
| --- | --- |

(161)

Sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Guinee naar aanleiding van deze herhaalde IOO-visserijactiviteiten bepaalde maatregelen genomen om de opsporing van IOO-visserijactiviteiten in zijn EEZ te verbeteren. Guinee heeft zijn instrumenten voor het controleren en monitoren van maritieme activiteiten in zijn EEZ (tot 50 zeemijl) versterkt door op het eiland Tamara een vuurtoren te bouwen en een Préfecture Maritime op te richten die bevoegd is voor de coördinatie van de bewakingswerkzaamheden op zee (patrouillevaartuigen van de marine worden gebruikt om IOO-visserijactiviteiten in de EEZ te achterhalen).

| (162) | Sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Guinee nagelaten een aantal van de cruciale maatregelen uit het op 15 november 2012 meegedeelde actieplan in te zetten tegen deze herhaalde IOO-visserijactiviteiten. Deze maatregelen worden vermeld in het memorandum aan de Guineese autoriteiten van 4 februari 2013 en worden toegelicht in de aan de Guineese autoriteiten gerichte schriftelijke opmerkingen van 1 maart 2013 over de nog te behandelen punten. Het gaat met name om de volgende tekortkomingen die op de datum van vaststelling van het onderhavige besluit nog niet zijn verholpen, met name dat geen sancties zijn vastgesteld tegen inbreuken die op basis van documenten zijn opgespoord (vangstverslagen, waarnemersverslagen, VMS-verslagen), dat de status en de rechten van de waarnemers aan boord niet zijn versterkt en dat een groot aantal in Guinees recht verankerde voorschriften nog steeds niet ten uitvoer is gelegd, noch wordt gehandhaafd door de Guineese autoriteiten (zoals de verplichting om VMS-posities door te geven). Voorts zijn er nog steeds tekortkomingen wat betreft sancties tegen exploitanten die geen VMS-signalen doorgeven, wat betreft de verplichting om aan het eind van een viscampagne kopieën van de logboeken in te dienen, en wat betreft de verplichting om het binnenvaren/verlaten van de Guineese EEZ te melden. |
| --- | --- |

(162)

Sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Guinee nagelaten een aantal van de cruciale maatregelen uit het op 15 november 2012 meegedeelde actieplan in te zetten tegen deze herhaalde IOO-visserijactiviteiten. Deze maatregelen worden vermeld in het memorandum aan de Guineese autoriteiten van 4 februari 2013 en worden toegelicht in de aan de Guineese autoriteiten gerichte schriftelijke opmerkingen van 1 maart 2013 over de nog te behandelen punten. Het gaat met name om de volgende tekortkomingen die op de datum van vaststelling van het onderhavige besluit nog niet zijn verholpen, met name dat geen sancties zijn vastgesteld tegen inbreuken die op basis van documenten zijn opgespoord (vangstverslagen, waarnemersverslagen, VMS-verslagen), dat de status en de rechten van de waarnemers aan boord niet zijn versterkt en dat een groot aantal in Guinees recht verankerde voorschriften nog steeds niet ten uitvoer is gelegd, noch wordt gehandhaafd door de Guineese autoriteiten (zoals de verplichting om VMS-posities door te geven). Voorts zijn er nog steeds tekortkomingen wat betreft sancties tegen exploitanten die geen VMS-signalen doorgeven, wat betreft de verplichting om aan het eind van een viscampagne kopieën van de logboeken in te dienen, en wat betreft de verplichting om het binnenvaren/verlaten van de Guineese EEZ te melden.

| (163) | Voorts beschouwt de Commissie de in overweging (161) van het onderhavige besluit beschreven maatregelen die Guinee heeft vastgesteld, als louter voorafgaande voorwaarden die op zich onvoldoende zijn om herhaalde IOO-visserij door in de Guineese maritieme wateren werkzame vissersvaartuigen te voorkomen, te achterhalen en te beëindigen. Zoals wordt benadrukt in overweging (163) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, is Guinee er als kuststaat tot dusverre niet in geslaagd zijn rechtskader doeltreffend ten uitvoer te leggen, IOO-visserij naar behoren te vervolgen en sancties tegen bij IOO-visserij betrokken vaartuigen en exploitanten te handhaven. De Commissie is in dit verband van oordeel dat Guinee sinds 2011 een ondoeltreffend beleid heeft toegepast op het gebied van vervolging en handhaving ten aanzien van herhaalde IOO-visserijactiviteiten in zijn maritieme wateren. Meer bepaald heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd dat tot de datum van dat dienstbezoek zeven inbreuken die waren begaan door in Guineese wateren werkzame buitenlandse vaartuigen en waren achterhaald door de Guineese autoriteiten, waren bestraft met de laagste boete waarin het Guineese recht voorziet. Een voorbeeld: krachtens artikel 7 van decreet 27 van 1 maart 2012 kunnen voor visserijactiviteiten met illegale vistuigen of netten boetes gaande van 15 000 USD tot 30 000 USD worden opgelegd, met automatische inbeslagname van het gebruikte vistuig. In de praktijk bleken drie inbreuken die op 8 november 2012 met illegale netten waren begaan door evenzoveel vaartuigen, door de Guineese autoriteiten te zijn bestraft met de laagst mogelijke administratieve boete (15 000 USD), bovendien zonder inbeslagname van het gebruikte vistuig. Een ander voorbeeld: krachtens artikel 6 van decreet 27 van 1 maart 2012 kunnen voor illegale visserijactiviteiten in een verboden gebied of een voor de ambachtelijke visserij voorbehouden gebied boetes gaande van 30 000 USD tot 50 000 USD worden opgelegd, met automatische inbeslagname van de vangsten en het gebruikte vistuig. In de praktijk bleken vier gevallen van illegale visserij die op 30 november 2012 in verboden gebieden waren begaan door evenzoveel vaartuigen, ondanks de ernst van de inbreuken, door de Guineese autoriteiten te zijn bestraft met de laagst mogelijke administratieve boete (30 000 USD) en zonder de door de Guineese wetgeving vereiste inbeslagname van de betrokken vistuigen en vangsten. |
| --- | --- |

(163)

Voorts beschouwt de Commissie de in overweging (161) van het onderhavige besluit beschreven maatregelen die Guinee heeft vastgesteld, als louter voorafgaande voorwaarden die op zich onvoldoende zijn om herhaalde IOO-visserij door in de Guineese maritieme wateren werkzame vissersvaartuigen te voorkomen, te achterhalen en te beëindigen. Zoals wordt benadrukt in overweging (163) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, is Guinee er als kuststaat tot dusverre niet in geslaagd zijn rechtskader doeltreffend ten uitvoer te leggen, IOO-visserij naar behoren te vervolgen en sancties tegen bij IOO-visserij betrokken vaartuigen en exploitanten te handhaven. De Commissie is in dit verband van oordeel dat Guinee sinds 2011 een ondoeltreffend beleid heeft toegepast op het gebied van vervolging en handhaving ten aanzien van herhaalde IOO-visserijactiviteiten in zijn maritieme wateren. Meer bepaald heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd dat tot de datum van dat dienstbezoek zeven inbreuken die waren begaan door in Guineese wateren werkzame buitenlandse vaartuigen en waren achterhaald door de Guineese autoriteiten, waren bestraft met de laagste boete waarin het Guineese recht voorziet. Een voorbeeld: krachtens artikel 7 van decreet 27 van 1 maart 2012 kunnen voor visserijactiviteiten met illegale vistuigen of netten boetes gaande van 15 000 USD tot 30 000 USD worden opgelegd, met automatische inbeslagname van het gebruikte vistuig. In de praktijk bleken drie inbreuken die op 8 november 2012 met illegale netten waren begaan door evenzoveel vaartuigen, door de Guineese autoriteiten te zijn bestraft met de laagst mogelijke administratieve boete (15 000 USD), bovendien zonder inbeslagname van het gebruikte vistuig. Een ander voorbeeld: krachtens artikel 6 van decreet 27 van 1 maart 2012 kunnen voor illegale visserijactiviteiten in een verboden gebied of een voor de ambachtelijke visserij voorbehouden gebied boetes gaande van 30 000 USD tot 50 000 USD worden opgelegd, met automatische inbeslagname van de vangsten en het gebruikte vistuig. In de praktijk bleken vier gevallen van illegale visserij die op 30 november 2012 in verboden gebieden waren begaan door evenzoveel vaartuigen, ondanks de ernst van de inbreuken, door de Guineese autoriteiten te zijn bestraft met de laagst mogelijke administratieve boete (30 000 USD) en zonder de door de Guineese wetgeving vereiste inbeslagname van de betrokken vistuigen en vangsten.

| (164) | Gezien de situatie als beschreven in de overwegingen (159) tot en met (163) van het onderhavige besluit, is de Commissie van oordeel dat Guinee er niet in geslaagd is zijn rechtskader doeltreffend ten uitvoer te leggen om herhaalde IOO-visserij in zijn wateren naar behoren te vervolgen en sancties tegen bij deze visserij betrokken vaartuigen en exploitanten te handhaven en dat het land bijgevolg handelt in strijd met de artikelen 61 en 62 van UNCLOS op grond waarvan kuststaten de doelstelling van een optimale benutting van de levende rijkdommen in hun EEZ moeten bevorderen en erop moeten toezien dat deze levende rijkdommen niet in gevaar worden gebracht door overexploitatie. |
| --- | --- |

(164)

Gezien de situatie als beschreven in de overwegingen (159) tot en met (163) van het onderhavige besluit, is de Commissie van oordeel dat Guinee er niet in geslaagd is zijn rechtskader doeltreffend ten uitvoer te leggen om herhaalde IOO-visserij in zijn wateren naar behoren te vervolgen en sancties tegen bij deze visserij betrokken vaartuigen en exploitanten te handhaven en dat het land bijgevolg handelt in strijd met de artikelen 61 en 62 van UNCLOS op grond waarvan kuststaten de doelstelling van een optimale benutting van de levende rijkdommen in hun EEZ moeten bevorderen en erop moeten toezien dat deze levende rijkdommen niet in gevaar worden gebracht door overexploitatie.

| (165) | De maatregelen die Guinee in het licht van zijn taken als vlaggenstaat en kuststaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan de artikelen 61, 62, 94, 117 en 118 van UNCLOS en de artikelen 18, 19 en 20 van UNFSA. |
| --- | --- |

(165)

De maatregelen die Guinee in het licht van zijn taken als vlaggenstaat en kuststaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan de artikelen 61, 62, 94, 117 en 118 van UNCLOS en de artikelen 18, 19 en 20 van UNFSA.

| (166) | Gezien de overwegingen (153) tot en met (163) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012 is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening van oordeel dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat en kuststaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of in zijn maritieme wateren actief zijn, of door zijn onderdanen, en dat Guinee onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en herhaalde IOO-visserij door vaartuigen die zijn vlag voeren of in zijn maritieme wateren actief zijn, tegen te gaan. |
| --- | --- |

(166)

Gezien de overwegingen (153) tot en met (163) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012 is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening van oordeel dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat en kuststaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of in zijn maritieme wateren actief zijn, of door zijn onderdanen, en dat Guinee onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en herhaalde IOO-visserij door vaartuigen die zijn vlag voeren of in zijn maritieme wateren actief zijn, tegen te gaan.

7.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, onder b), van de IOO-verordening)

| (167) | Zoals wordt beschreven in de overwegingen (165) tot en met (180) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de Commissie geanalyseerd of Guinee doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(167)

Zoals wordt beschreven in de overwegingen (165) tot en met (180) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de Commissie geanalyseerd of Guinee doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (168) | Zoals wordt beschreven in de overwegingen (165) tot en met (175) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft Guinee er niet op toegezien dat sancties voor herhaalde IOO-visserij door onder zijn vlag varende vaartuigen en door onderdanen die onder zijn jurisdictie vallen, worden vastgesteld die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(168)

Zoals wordt beschreven in de overwegingen (165) tot en met (175) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft Guinee er niet op toegezien dat sancties voor herhaalde IOO-visserij door onder zijn vlag varende vaartuigen en door onderdanen die onder zijn jurisdictie vallen, worden vastgesteld die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (169) | Wat de overwegingen (165) tot en met (175) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 betreft, heeft Guinee tijdens de door de Commissie op grond van artikel 27 van de IOO-verordening ingeleide procedure administratieve sancties opgelegd aan de drie met zegennetten vissende vaartuigen die onder Guineese vlag voeren, teneinde te voorkomen dat deze drie vaartuigen als IOO-vaartuig zouden worden opgelijst. De Commissie vond het globale niveau van de toegepaste sancties niet streng genoeg om naleving te garanderen en inbreuken tegen de ICCAT-voorschriften te ontmoedigen. Bovendien vond de Commissie, gezien het herhaalde karakter en de duur van de inbreuken en de hoeveelheden en soorten vangsten die bij de illegale activiteiten waren bovengehaald, dat de definitieve sancties overduidelijk niet volstonden om de overtreder de uit zijn illegale activiteiten voortvloeiende voordelen daadwerkelijk te ontnemen. Het rechtskader maakt het Guinee onmogelijk een meer ontradende sanctie tegen deze vaartuigen toe te passen. Zoals wordt toegelicht in overweging (157) van het onderhavige besluit, hebben de sancties van Guinee tegen vaartuigen die in volle zee inbreuken tegen de internationale ICCAT-voorschriften plegen, bovendien geen solide rechtsgrondslag aangezien de Guineese visserijwetgeving niet kan worden toegepast op feiten die zich buiten de maritieme wateren van Guinee voordoen. In dit verband is het voor Guinee onmogelijk sancties toe te passen die streng genoeg zijn om op doeltreffende wijze naleving te garanderen, inbreuken te ontmoedigen en overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Bijgevolg is de Commissie van mening dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 117 van UNCLOS en artikel 19, lid 2, van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(169)

Wat de overwegingen (165) tot en met (175) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 betreft, heeft Guinee tijdens de door de Commissie op grond van artikel 27 van de IOO-verordening ingeleide procedure administratieve sancties opgelegd aan de drie met zegennetten vissende vaartuigen die onder Guineese vlag voeren, teneinde te voorkomen dat deze drie vaartuigen als IOO-vaartuig zouden worden opgelijst. De Commissie vond het globale niveau van de toegepaste sancties niet streng genoeg om naleving te garanderen en inbreuken tegen de ICCAT-voorschriften te ontmoedigen. Bovendien vond de Commissie, gezien het herhaalde karakter en de duur van de inbreuken en de hoeveelheden en soorten vangsten die bij de illegale activiteiten waren bovengehaald, dat de definitieve sancties overduidelijk niet volstonden om de overtreder de uit zijn illegale activiteiten voortvloeiende voordelen daadwerkelijk te ontnemen. Het rechtskader maakt het Guinee onmogelijk een meer ontradende sanctie tegen deze vaartuigen toe te passen. Zoals wordt toegelicht in overweging (157) van het onderhavige besluit, hebben de sancties van Guinee tegen vaartuigen die in volle zee inbreuken tegen de internationale ICCAT-voorschriften plegen, bovendien geen solide rechtsgrondslag aangezien de Guineese visserijwetgeving niet kan worden toegepast op feiten die zich buiten de maritieme wateren van Guinee voordoen. In dit verband is het voor Guinee onmogelijk sancties toe te passen die streng genoeg zijn om op doeltreffende wijze naleving te garanderen, inbreuken te ontmoedigen en overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Bijgevolg is de Commissie van mening dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 117 van UNCLOS en artikel 19, lid 2, van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt.

| (170) | Met betrekking tot overweging (173) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is het niveau van de sancties, ondanks de vaststelling van het in overweging (157) van het onderhavige besluit vermelde decreet van 1 maart 2012, nog steeds overduidelijk onvoldoende om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Bovendien dient, zoals toegelicht in overweging (157) van het onderhavige besluit, in aanmerking te worden genomen dat de Guineese visserijwetgeving slecht van toepassing is op visserijactiviteiten in Guineese wateren. Zonder een ingrijpende herziening kan deze wetgeving dus niet worden aangevoerd voor de behandeling van mogelijke illegale visserijactiviteiten die door onder Guineese vlag varende vissersvaartuigen worden verricht in volle zee. In dit verband is het voor Guinee onmogelijk om te garanderen dat onder zijn vlag varende vaartuigen de internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden naleven. Bijgevolg is de Commissie van mening dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 117 van UNCLOS en artikel 19, lid 1, van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(170)

Met betrekking tot overweging (173) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is het niveau van de sancties, ondanks de vaststelling van het in overweging (157) van het onderhavige besluit vermelde decreet van 1 maart 2012, nog steeds overduidelijk onvoldoende om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Bovendien dient, zoals toegelicht in overweging (157) van het onderhavige besluit, in aanmerking te worden genomen dat de Guineese visserijwetgeving slecht van toepassing is op visserijactiviteiten in Guineese wateren. Zonder een ingrijpende herziening kan deze wetgeving dus niet worden aangevoerd voor de behandeling van mogelijke illegale visserijactiviteiten die door onder Guineese vlag varende vissersvaartuigen worden verricht in volle zee. In dit verband is het voor Guinee onmogelijk om te garanderen dat onder zijn vlag varende vaartuigen de internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden naleven. Bijgevolg is de Commissie van mening dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 117 van UNCLOS en artikel 19, lid 1, van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt.

| (171) | Zoals beschreven in overweging (168) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, biedt het rechtskader van Guinee niet de juiste voorwaarden voor samenwerking met de EU, derde landen of ROVB's om IOO-visserijactiviteiten van in volle zee werkzame vissersvaartuigen voor lange afstand op te volgen en om doeltreffende handhavingsmaatregelen te nemen tegen exploitanten en vaartuigen die verantwoordelijk zijn voor IOO-visserij. Guinee heeft in dit verband niet samengewerkt met de Commissie en de ICCAT om naleving en handhaving van internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden te garanderen. Bijgevolg is de Commissie van mening dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 118 van UNCLOS en artikel 20 van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(171)

Zoals beschreven in overweging (168) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, biedt het rechtskader van Guinee niet de juiste voorwaarden voor samenwerking met de EU, derde landen of ROVB's om IOO-visserijactiviteiten van in volle zee werkzame vissersvaartuigen voor lange afstand op te volgen en om doeltreffende handhavingsmaatregelen te nemen tegen exploitanten en vaartuigen die verantwoordelijk zijn voor IOO-visserij. Guinee heeft in dit verband niet samengewerkt met de Commissie en de ICCAT om naleving en handhaving van internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden te garanderen. Bijgevolg is de Commissie van mening dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 118 van UNCLOS en artikel 20 van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt.

| (172) | Zoals beschreven in overweging (176) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, slaagt Guinee er niet in de voorschriften voor vaartuigen en marktdeelnemers die in zijn EEZ actief zijn, te handhaven, noch om vaartuigen en exploitanten die achterhaalde IOO-visserijactiviteiten hebben verricht, naar behoren te bestraffen. De Commissie heeft tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 vastgesteld dat de in haar besluit beschreven situatie niet verbeterd is, getuige het feit dat tal van inbreuken nog steeds niet worden vervolgd (zoals het ontbreken van VMS-signalen, herhaalde inbreuken op de voorschriften over bijvangsten) of niet naar behoren worden bestraft door de Guineese autoriteiten (zo werden de laatste zeven inbreuken die de Guineese autoriteiten tot de datum van het dienstbezoek in februari 2013 achterhaalden, bestraft met de laagst mogelijke boete, en dat in weerwil van de ernst van de inbreuken). Door zijn rechtskader niet doeltreffend ten uitvoer te leggen om herhaalde IOO-visserij in zijn wateren naar behoren te vervolgen en sancties tegen de betrokken vaartuigen en exploitanten te handhaven, heeft Guinee gehandeld in strijd met de artikelen 61 en 62 van de UNCLOS, op grond waarvan kuststaten erop moeten toezien dat geen overexploitatie plaatsvindt. |
| --- | --- |

(172)

Zoals beschreven in overweging (176) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, slaagt Guinee er niet in de voorschriften voor vaartuigen en marktdeelnemers die in zijn EEZ actief zijn, te handhaven, noch om vaartuigen en exploitanten die achterhaalde IOO-visserijactiviteiten hebben verricht, naar behoren te bestraffen. De Commissie heeft tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 vastgesteld dat de in haar besluit beschreven situatie niet verbeterd is, getuige het feit dat tal van inbreuken nog steeds niet worden vervolgd (zoals het ontbreken van VMS-signalen, herhaalde inbreuken op de voorschriften over bijvangsten) of niet naar behoren worden bestraft door de Guineese autoriteiten (zo werden de laatste zeven inbreuken die de Guineese autoriteiten tot de datum van het dienstbezoek in februari 2013 achterhaalden, bestraft met de laagst mogelijke boete, en dat in weerwil van de ernst van de inbreuken). Door zijn rechtskader niet doeltreffend ten uitvoer te leggen om herhaalde IOO-visserij in zijn wateren naar behoren te vervolgen en sancties tegen de betrokken vaartuigen en exploitanten te handhaven, heeft Guinee gehandeld in strijd met de artikelen 61 en 62 van de UNCLOS, op grond waarvan kuststaten erop moeten toezien dat geen overexploitatie plaatsvindt.

| (173) | Wat de afgifte van vervalste Guineese vergunningen aan buitenlandse vaartuigen die in 2012 in Guineese wateren actief waren betreft, heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd dat het ministerie voor Visserij en Aquacultuur geen strafrechtelijk onderzoek, noch strafrechtelijke procedures tegen de bij de fraude betrokken natuurlijke en rechtspersonen heeft ingeleid, en daarmee heeft gehandeld in strijd met de procedure als vastgesteld in artikel 10 van het décrêt van 1 maart 2012 inzake sancties en begeleidende sancties. Met betrekking tot dit concrete geval heeft de Commissie in haar memorandum van 4 februari 2013 met de samenvatting van de voornaamste nog te behandelen punten Guinee officieel verzocht de desbetreffende in Guinees recht verankerde bestuursrechtelijke en wettelijke bepalingen te handhaven met als doel de bestraffing en ontmoediging van dergelijke frauduleuze praktijken die direct kunnen leiden tot overexploitatie van de levende rijkdommen in de EEZ van Guinee. Door in dit specifieke geval niet doeltreffend te zijn opgetreden, heeft Guinee als kuststaat gehandeld in strijd met de artikelen 61 en 62 van UNCLOS en als vlaggenstaat in strijd met artikel 19, lid 2, van UNFSA waarin de verplichting is vastgesteld om alle onderzoeken en juridische procedures met bekwame spoed uit te voeren. |
| --- | --- |

(173)

Wat de afgifte van vervalste Guineese vergunningen aan buitenlandse vaartuigen die in 2012 in Guineese wateren actief waren betreft, heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd dat het ministerie voor Visserij en Aquacultuur geen strafrechtelijk onderzoek, noch strafrechtelijke procedures tegen de bij de fraude betrokken natuurlijke en rechtspersonen heeft ingeleid, en daarmee heeft gehandeld in strijd met de procedure als vastgesteld in artikel 10 van het décrêt van 1 maart 2012 inzake sancties en begeleidende sancties. Met betrekking tot dit concrete geval heeft de Commissie in haar memorandum van 4 februari 2013 met de samenvatting van de voornaamste nog te behandelen punten Guinee officieel verzocht de desbetreffende in Guinees recht verankerde bestuursrechtelijke en wettelijke bepalingen te handhaven met als doel de bestraffing en ontmoediging van dergelijke frauduleuze praktijken die direct kunnen leiden tot overexploitatie van de levende rijkdommen in de EEZ van Guinee. Door in dit specifieke geval niet doeltreffend te zijn opgetreden, heeft Guinee als kuststaat gehandeld in strijd met de artikelen 61 en 62 van UNCLOS en als vlaggenstaat in strijd met artikel 19, lid 2, van UNFSA waarin de verplichting is vastgesteld om alle onderzoeken en juridische procedures met bekwame spoed uit te voeren.

| (174) | Zoals wordt beschreven in de overwegingen (177) en (178) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft Guinee als kuststaat evenmin actief samengewerkt met de andere staten teneinde de naleving en de handhaving van instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden te waarborgen. In dit verband heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd dat in het kader van het Guineese plan de pêche voor 2013 geen duurzaam en geloofwaardig visvergunningsbeleid voor bepaalde over grote afstanden trekkende en grensoverschrijdende visbestanden (kleine pelagische vissoorten) ten uitvoer wordt gelegd overeenkomstig het op internationaal niveau opgestelde wetenschappelijke advies. Meer bepaald staan de in 2013 vastgestelde vangstmogelijkheden voor kleine pelagische vissoorten haaks op het wetenschappelijke advies van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijke deel van de Atlantische Oceaan (CECAF) (27). Zo heeft Guinee het advies in het CECAF-rapport van 2011 (maximale jaarlijkse vangsthoeveelheid van 112 000 ton kleine pelagische vissoorten in de EEZ van Guinee-Bissau, Guinee, Sierra Leone en Liberia) naast zich neergelegd en alleen al voor 2013 een nationaal quotum van 100 000 ton voor zijn eigen EEZ vastgesteld. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt. Integendeel: de houding die de Guineese autoriteiten sinds 15 november 2012 hebben ingenomen, is een duidelijke illustratie van het gebrek aan samenwerking met de internationale gemeenschap in de strijd tegen IOO-visserij. |
| --- | --- |

(174)

Zoals wordt beschreven in de overwegingen (177) en (178) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft Guinee als kuststaat evenmin actief samengewerkt met de andere staten teneinde de naleving en de handhaving van instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden te waarborgen. In dit verband heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd dat in het kader van het Guineese plan de pêche voor 2013 geen duurzaam en geloofwaardig visvergunningsbeleid voor bepaalde over grote afstanden trekkende en grensoverschrijdende visbestanden (kleine pelagische vissoorten) ten uitvoer wordt gelegd overeenkomstig het op internationaal niveau opgestelde wetenschappelijke advies. Meer bepaald staan de in 2013 vastgestelde vangstmogelijkheden voor kleine pelagische vissoorten haaks op het wetenschappelijke advies van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijke deel van de Atlantische Oceaan (CECAF) (27). Zo heeft Guinee het advies in het CECAF-rapport van 2011 (maximale jaarlijkse vangsthoeveelheid van 112 000 ton kleine pelagische vissoorten in de EEZ van Guinee-Bissau, Guinee, Sierra Leone en Liberia) naast zich neergelegd en alleen al voor 2013 een nationaal quotum van 100 000 ton voor zijn eigen EEZ vastgesteld. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt. Integendeel: de houding die de Guineese autoriteiten sinds 15 november 2012 hebben ingenomen, is een duidelijke illustratie van het gebrek aan samenwerking met de internationale gemeenschap in de strijd tegen IOO-visserij.

| (175) | Bovendien hebben de ter zake bevoegde Guineese autoriteiten de in het plan de pêche voor 2012 opgenomen wettelijke beperkingen om op basis van de capaciteit van de vaartuigen de visserijinspanning in de Guineese EEZ te beperken en de kleine pelagische visserijrijkdommen te beschermen, opgerekt in het plan de pêche voor 2013 met als gevolg dat in 2013 aan grotere vaartuigen visvergunningen konden worden afgeleverd. Op grond van het Guineese plan de pêche voor 2012 mochten namelijk alleen kleine pelagische vissersvaartuigen met een maximale capaciteit van 2 000 brutoregisterton in Guinee actief zijn. De Commissie heeft geconstateerd dat het plan de pêche voor 2013 gewijzigd is om vissersvaartuigen met een grotere capaciteit (tot 4 500 BRT) toe te staan activiteiten in Guineese wateren te verrichten. Als gevolg van deze wijziging van het plan de pêche 2013 hebben vijf extra pelagische vissersvaartuigen met een aanzienlijke vangstcapaciteit toestemming gekregen om in 2013 in de maritieme wateren van Guinee actief te zijn met door het ministerie voor Visserij en Aquacultuur afgegeven Guineese visvergunningen. |
| --- | --- |

(175)

Bovendien hebben de ter zake bevoegde Guineese autoriteiten de in het plan de pêche voor 2012 opgenomen wettelijke beperkingen om op basis van de capaciteit van de vaartuigen de visserijinspanning in de Guineese EEZ te beperken en de kleine pelagische visserijrijkdommen te beschermen, opgerekt in het plan de pêche voor 2013 met als gevolg dat in 2013 aan grotere vaartuigen visvergunningen konden worden afgeleverd. Op grond van het Guineese plan de pêche voor 2012 mochten namelijk alleen kleine pelagische vissersvaartuigen met een maximale capaciteit van 2 000 brutoregisterton in Guinee actief zijn. De Commissie heeft geconstateerd dat het plan de pêche voor 2013 gewijzigd is om vissersvaartuigen met een grotere capaciteit (tot 4 500 BRT) toe te staan activiteiten in Guineese wateren te verrichten. Als gevolg van deze wijziging van het plan de pêche 2013 hebben vijf extra pelagische vissersvaartuigen met een aanzienlijke vangstcapaciteit toestemming gekregen om in 2013 in de maritieme wateren van Guinee actief te zijn met door het ministerie voor Visserij en Aquacultuur afgegeven Guineese visvergunningen.

| (176) | In het kader van de in de overwegingen (174) en (175) beschreven context is vastgesteld dat Guinee in 2013 een nationaal visserijbeheersplan heeft aangenomen dat indruist tegen de subregionale en regionale instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden. Bijgevolg is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 20 van UNFSA op grond waarvan staten prompt en met bekwame spoed moeten samenwerken om de naleving en de handhaving van instandhoudings- en beheersmaatregelen te garanderen. Tevens is geconstateerd dat Guinee in 2013 heeft besloten de instandhoudings- en beheersmaatregelen voor de kleine pelagische visserij te wijzigen zonder rekening te houden met wetenschappelijk advies. De Commissie heeft vastgesteld dat Guinee heeft gehandeld in strijd met het beginsel van optimaal gebruik van de levende rijkdommen in zijn EEZ en op die wijze het betrokken visbestand aan overexploitatie heeft blootgesteld. Bijgevolg is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als kuststaat overeenkomstig de artikelen 61 en 62 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(176)

In het kader van de in de overwegingen (174) en (175) beschreven context is vastgesteld dat Guinee in 2013 een nationaal visserijbeheersplan heeft aangenomen dat indruist tegen de subregionale en regionale instandhoudings- en beheersmaatregelen voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden. Bijgevolg is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 20 van UNFSA op grond waarvan staten prompt en met bekwame spoed moeten samenwerken om de naleving en de handhaving van instandhoudings- en beheersmaatregelen te garanderen. Tevens is geconstateerd dat Guinee in 2013 heeft besloten de instandhoudings- en beheersmaatregelen voor de kleine pelagische visserij te wijzigen zonder rekening te houden met wetenschappelijk advies. De Commissie heeft vastgesteld dat Guinee heeft gehandeld in strijd met het beginsel van optimaal gebruik van de levende rijkdommen in zijn EEZ en op die wijze het betrokken visbestand aan overexploitatie heeft blootgesteld. Bijgevolg is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als kuststaat overeenkomstig de artikelen 61 en 62 van UNCLOS.

| (177) | Wat betreft voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van de betrokken gebeurtenissen die duiden op IOO-visserij, heeft de Commissie rekening gehouden met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van onder de vlag van Guinee varende vaartuigen tot 2013, met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van in de wateren van Guinee werkzame vissersvaartuigen en met IOO-visserijactiviteiten die worden ondersteund door onderdanen van Guinee. De Commissie heeft ook de ontwikkelingen sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 in aanmerking genomen. |
| --- | --- |

(177)

Wat betreft voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van de betrokken gebeurtenissen die duiden op IOO-visserij, heeft de Commissie rekening gehouden met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van onder de vlag van Guinee varende vaartuigen tot 2013, met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van in de wateren van Guinee werkzame vissersvaartuigen en met IOO-visserijactiviteiten die worden ondersteund door onderdanen van Guinee. De Commissie heeft ook de ontwikkelingen sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 in aanmerking genomen.

| (178) | Voorts heeft de Commissie geconstateerd dat de coördinatie tussen de pas opgerichte Préfecture Maritime en het Centre National de Surveillance des Pêches nog steeds zeer stroef verloopt. In dit verband heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 vastgesteld en aan de Guineese autoriteiten meegedeeld dat de coördinatie tussen de (onder de president ressorterende) Préfecture Maritime en het (tot het ministerie van Visserij en Aquacultuur behorende) Centre National de Surveillance des Pêches dient te worden verbeterd, wil men gegarandeerd concrete resultaten bereiken op het gebied van het achterhalen en bestraffen van IOO-visserij in de Guineese EEZ. De huidige situatie in dit verband ondermijnt de doeltreffendheid van de handhavingsprocedures die Guinee als kuststaat en vlaggenstaat heeft ingevoerd, en is dus niet in overeenstemming met UNFSA. |
| --- | --- |

(178)

Voorts heeft de Commissie geconstateerd dat de coördinatie tussen de pas opgerichte Préfecture Maritime en het Centre National de Surveillance des Pêches nog steeds zeer stroef verloopt. In dit verband heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 vastgesteld en aan de Guineese autoriteiten meegedeeld dat de coördinatie tussen de (onder de president ressorterende) Préfecture Maritime en het (tot het ministerie van Visserij en Aquacultuur behorende) Centre National de Surveillance des Pêches dient te worden verbeterd, wil men gegarandeerd concrete resultaten bereiken op het gebied van het achterhalen en bestraffen van IOO-visserij in de Guineese EEZ. De huidige situatie in dit verband ondermijnt de doeltreffendheid van de handhavingsprocedures die Guinee als kuststaat en vlaggenstaat heeft ingevoerd, en is dus niet in overeenstemming met UNFSA.

| (179) | De maatregelen die Guinee in het licht van zijn taken als vlaggenstaat en kuststaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan de artikelen 61, 62, 94, 117 en 118 van UNCLOS en de artikelen 18, 19 en 20 van UNFSA. |
| --- | --- |

(179)

De maatregelen die Guinee in het licht van zijn taken als vlaggenstaat en kuststaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan de artikelen 61, 62, 94, 117 en 118 van UNCLOS en de artikelen 18, 19 en 20 van UNFSA.

| (180) | Gezien de overwegingen (165) tot en met (180) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening van oordeel dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat en kuststaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(180)

Gezien de overwegingen (165) tot en met (180) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening van oordeel dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat en kuststaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

7.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (181) | Zoals uiteengezet in de overwegingen (183) tot en met (205) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie een analyse gemaakt van alle door haar als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van Guinee als verdragsluitende partij bij de IOTC en de ICCAT. Daarnaast heeft de Commissie, naar aanleiding van haar besluit van 15 november 2012, een analyse gemaakt van de als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van Guinee als verdragsluitende partij bij de IOTC en de ICCAT. |
| --- | --- |

(181)

Zoals uiteengezet in de overwegingen (183) tot en met (205) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012, heeft de Commissie een analyse gemaakt van alle door haar als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van Guinee als verdragsluitende partij bij de IOTC en de ICCAT. Daarnaast heeft de Commissie, naar aanleiding van haar besluit van 15 november 2012, een analyse gemaakt van de als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van Guinee als verdragsluitende partij bij de IOTC en de ICCAT.

| (182) | Er wordt aan herinnerd dat de ICCAT, sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012, in een brief aan Guinee uit 2013 (28) haar bezorgdheid heeft geuit. Ondanks de door Guinee geleverde inspanningen zag het ICCAT-secretariaat zich genoodzaakt de tekortkomingen op het gebied van rapportage in 2012 als punt van zorg te vermelden. In dat schrijven wordt met name geconstateerd dat Guinee zich noch volledig, noch doeltreffend kwijt van zijn taak relevante handelsgerelateerde informatie te verstrekken conform ICCAT-aanbeveling 06-13. Het gaat dan volgens de ICCAT met name om: de verplichting tot statistische rapportage (ICCAT-aanbeveling 05-09), deel II van het jaarverslag, gegevens over taak 1 (vlootstatistieken of gegevens over omvang), en informatie over beheersmaatregelen voor grootschalige met de beug op tonijn vissende vaartuigen, alsmede nalevingstabellen. Tevens belangrijk om op te merken is dat de ICCAT Guinee heeft verzocht om informatie over de maatregelen ten aanzien van het vaartuig met de naam Daniaa, dat sinds 2008 op de IOO-lijst staat. Wat ICCAT-aanbeveling 11-18 betreft (lijst met van IOO-visserij verdachte vaartuigen) heeft de ICCAT Guinee gevraagd een onderzoek in te stellen en aan de ICCAT mee te delen onder welke vlag de Daniaa momenteel vaart. |
| --- | --- |

(182)

Er wordt aan herinnerd dat de ICCAT, sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012, in een brief aan Guinee uit 2013 (28) haar bezorgdheid heeft geuit. Ondanks de door Guinee geleverde inspanningen zag het ICCAT-secretariaat zich genoodzaakt de tekortkomingen op het gebied van rapportage in 2012 als punt van zorg te vermelden. In dat schrijven wordt met name geconstateerd dat Guinee zich noch volledig, noch doeltreffend kwijt van zijn taak relevante handelsgerelateerde informatie te verstrekken conform ICCAT-aanbeveling 06-13. Het gaat dan volgens de ICCAT met name om: de verplichting tot statistische rapportage (ICCAT-aanbeveling 05-09), deel II van het jaarverslag, gegevens over taak 1 (vlootstatistieken of gegevens over omvang), en informatie over beheersmaatregelen voor grootschalige met de beug op tonijn vissende vaartuigen, alsmede nalevingstabellen. Tevens belangrijk om op te merken is dat de ICCAT Guinee heeft verzocht om informatie over de maatregelen ten aanzien van het vaartuig met de naam Daniaa, dat sinds 2008 op de IOO-lijst staat. Wat ICCAT-aanbeveling 11-18 betreft (lijst met van IOO-visserij verdachte vaartuigen) heeft de ICCAT Guinee gevraagd een onderzoek in te stellen en aan de ICCAT mee te delen onder welke vlag de Daniaa momenteel vaart.

| (183) | De Commissie heeft ook door de ICCAT beschikbaar gestelde informatie over de naleving van de ICCAT-voorschriften en rapportageverplichtingen door Guinee geanalyseerd. Hiervoor heeft de Commissie de Compliance Summary Tables van de ICCAT voor 2012 (29) gebruikt. Volgens de beschikbare informatie is Guinee geïdentificeerd op basis van tekortkomingen op het gebied van rapportage over quota en vangstbeperkingen, over instandhoudings- en beheersmaatregelen voor vaartuigen met een lengte over alles van 20 meter of meer, over deel II van het jaarverslag en over taak 1 (gegevens inzake vloot en omvang). Evenmin heeft Guinee verslag uitgebracht over maatregelen tegen een bepaald vaartuig dat in de IOO-vaartuigenlijst van de ICCAT voorkomt (Daniaa). |
| --- | --- |

(183)

De Commissie heeft ook door de ICCAT beschikbaar gestelde informatie over de naleving van de ICCAT-voorschriften en rapportageverplichtingen door Guinee geanalyseerd. Hiervoor heeft de Commissie de Compliance Summary Tables van de ICCAT voor 2012 (29) gebruikt. Volgens de beschikbare informatie is Guinee geïdentificeerd op basis van tekortkomingen op het gebied van rapportage over quota en vangstbeperkingen, over instandhoudings- en beheersmaatregelen voor vaartuigen met een lengte over alles van 20 meter of meer, over deel II van het jaarverslag en over taak 1 (gegevens inzake vloot en omvang). Evenmin heeft Guinee verslag uitgebracht over maatregelen tegen een bepaald vaartuig dat in de IOO-vaartuigenlijst van de ICCAT voorkomt (Daniaa).

| (184) | Volgens het nalevingsverslag van de IOTC voor 2013 (30) heeft Guinee ook in 2012 meerdere door de IOTC vastgestelde resoluties niet nageleefd. Meer bepaald heeft Guinee niet voldaan aan de in artikel X van de IOTC-overeenkomst vastgestelde eis een tenuitvoerleggingsverslag in te dienen. Met betrekking tot IOTC-resolutie 10/09 over de tenuitvoerleggingsverplichting heeft Guinee de ingevulde vragenlijst over de naleving niet overgelegd. Met betrekking tot IOTC resolutie 12/11 over vaartuigrapportage heeft Guinee verzuimd het verplichte verslag over zijn basiscapaciteit voor tropische tonijn en/of zwaardvis en witte tonijn in te dienen. Met betrekking tot IOTC-resolutie 10/02 over bindende statistische vereisten heeft Guinee geen gegevens over nominale vangsten, vangst en inspanning en grootteverdeling ingediend die voldoen aan de in deze resolutie vastgestelde norm. IOTC-resolutie 05/05 over de indiening van gegevens over haaien is evenmin in acht genomen door Guinee. |
| --- | --- |

(184)

Volgens het nalevingsverslag van de IOTC voor 2013 (30) heeft Guinee ook in 2012 meerdere door de IOTC vastgestelde resoluties niet nageleefd. Meer bepaald heeft Guinee niet voldaan aan de in artikel X van de IOTC-overeenkomst vastgestelde eis een tenuitvoerleggingsverslag in te dienen. Met betrekking tot IOTC-resolutie 10/09 over de tenuitvoerleggingsverplichting heeft Guinee de ingevulde vragenlijst over de naleving niet overgelegd. Met betrekking tot IOTC resolutie 12/11 over vaartuigrapportage heeft Guinee verzuimd het verplichte verslag over zijn basiscapaciteit voor tropische tonijn en/of zwaardvis en witte tonijn in te dienen. Met betrekking tot IOTC-resolutie 10/02 over bindende statistische vereisten heeft Guinee geen gegevens over nominale vangsten, vangst en inspanning en grootteverdeling ingediend die voldoen aan de in deze resolutie vastgestelde norm. IOTC-resolutie 05/05 over de indiening van gegevens over haaien is evenmin in acht genomen door Guinee.

| (185) | Dat Guinee zich niet kwijt van zijn in UNCLOS en UNFSA vastgestelde taken als vlaggenstaat blijkt uit de prestatie van het land op het gebied van de ICCAT-voorschriften (zie de overwegingen (182) en (183) van het onderhavige besluit) en uit het feit dat het de in overweging (184) van het onderhavige besluit bedoelde informatie niet heeft verstrekt aan de IOTC. Guinee slaagt er niet in informatie over statistieken, vangst en inspanning en zijn basiscapaciteit voor tropische tonijn, zwaardvis en witte tonijn te verstrekken, net zomin als gegevens over haaien, en voldoet bijgevolg niet aan de artikelen 117 en 118 van UNCLOS, waarin is bepaald dat de staten ten aanzien van hun onderdanen maatregelen voor de instandhouding van de levende rijkdommen in volle zee moeten nemen en moeten samenwerken aan maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen in gebieden die in volle zee gelegen zijn. |
| --- | --- |

(185)

Dat Guinee zich niet kwijt van zijn in UNCLOS en UNFSA vastgestelde taken als vlaggenstaat blijkt uit de prestatie van het land op het gebied van de ICCAT-voorschriften (zie de overwegingen (182) en (183) van het onderhavige besluit) en uit het feit dat het de in overweging (184) van het onderhavige besluit bedoelde informatie niet heeft verstrekt aan de IOTC. Guinee slaagt er niet in informatie over statistieken, vangst en inspanning en zijn basiscapaciteit voor tropische tonijn, zwaardvis en witte tonijn te verstrekken, net zomin als gegevens over haaien, en voldoet bijgevolg niet aan de artikelen 117 en 118 van UNCLOS, waarin is bepaald dat de staten ten aanzien van hun onderdanen maatregelen voor de instandhouding van de levende rijkdommen in volle zee moeten nemen en moeten samenwerken aan maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen in gebieden die in volle zee gelegen zijn.

| (186) | In het licht van de nieuwe in de overwegingen (182) tot en met (184) van het onderhavige besluit uiteengezette elementen die het bepaalde in de overwegingen (200) tot en met (205) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 versterken, is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 18, leden 3 en 4, van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(186)

In het licht van de nieuwe in de overwegingen (182) tot en met (184) van het onderhavige besluit uiteengezette elementen die het bepaalde in de overwegingen (200) tot en met (205) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 versterken, is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 18, leden 3 en 4, van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband geen enkele vooruitgang geboekt.

| (187) | Wat overweging (191) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de inbreuk tegen ICCAT-aanbeveling 03-14 (minimumnormen voor VMS in het ICCAT-verdragsgebied) betreft, heeft Guinee maatregelen genomen om het VMS-systeem te herstellen zodat het met ingang van 1 januari 2013 operationeel zou zijn. Dit neemt niet weg dat de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 heeft geconstateerd (en vervolgens aan Guinee meegedeeld) dat de voorwaarden waaronder het VMS-systeem momenteel wordt gebruikt, niet borg kan staan voor een doeltreffende en efficiënte monitoring en controle van de visserijactiviteiten van onder Guineese vlag varende vaartuigen en in de Guineese EEZ werkzame buitenlandse vaartuigen (geen doorlopende nacht- en weekenddienst, geen rapportage van VMS-posities door een aantal vissersvaartuigen, discriminerende handhaving van de vigerende voorschriften, onvoldoende opgeleid personeel, gebrek aan samenwerking en coördinatie tussen het (tot het Ministerie van Visserij en Aquacultuur behorende) Centre National de Surveillance des Pêches en de vuurtoren die onder toezicht van de Préfecture Maritime staat. Het administratieve besluit van 1 juli 2013 over de VMS-voorschriften als vermeld in overweging (140) van het onderhavige besluit, is positief, maar volstaat uit operationeel oogpunt niet om een doeltreffende en efficiënte monitoring en controle van de visserijactiviteiten van onder Guineese vlag varende vaartuigen en in de Guineese EEZ werkzame buitenlandse vaartuigen te waarborgen. Aangezien Guinee op de datum van het onderhavige besluit niet in staat is de activiteiten van onder zijn vlag varende vaartuigen die actief zijn in het ICCAT-gebied doeltreffend te monitoren en te controleren met een volledig operationeel visserijcontrolecentrum, is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 18, lid 3, onder g), van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband onvoldoende vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(187)

Wat overweging (191) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de inbreuk tegen ICCAT-aanbeveling 03-14 (minimumnormen voor VMS in het ICCAT-verdragsgebied) betreft, heeft Guinee maatregelen genomen om het VMS-systeem te herstellen zodat het met ingang van 1 januari 2013 operationeel zou zijn. Dit neemt niet weg dat de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 heeft geconstateerd (en vervolgens aan Guinee meegedeeld) dat de voorwaarden waaronder het VMS-systeem momenteel wordt gebruikt, niet borg kan staan voor een doeltreffende en efficiënte monitoring en controle van de visserijactiviteiten van onder Guineese vlag varende vaartuigen en in de Guineese EEZ werkzame buitenlandse vaartuigen (geen doorlopende nacht- en weekenddienst, geen rapportage van VMS-posities door een aantal vissersvaartuigen, discriminerende handhaving van de vigerende voorschriften, onvoldoende opgeleid personeel, gebrek aan samenwerking en coördinatie tussen het (tot het Ministerie van Visserij en Aquacultuur behorende) Centre National de Surveillance des Pêches en de vuurtoren die onder toezicht van de Préfecture Maritime staat. Het administratieve besluit van 1 juli 2013 over de VMS-voorschriften als vermeld in overweging (140) van het onderhavige besluit, is positief, maar volstaat uit operationeel oogpunt niet om een doeltreffende en efficiënte monitoring en controle van de visserijactiviteiten van onder Guineese vlag varende vaartuigen en in de Guineese EEZ werkzame buitenlandse vaartuigen te waarborgen. Aangezien Guinee op de datum van het onderhavige besluit niet in staat is de activiteiten van onder zijn vlag varende vaartuigen die actief zijn in het ICCAT-gebied doeltreffend te monitoren en te controleren met een volledig operationeel visserijcontrolecentrum, is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 18, lid 3, onder g), van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband onvoldoende vooruitgang geboekt.

| (188) | Met betrekking tot overweging (192) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de inbreuk tegen ICCAT-aanbeveling 06-11 (tot vaststelling van een programma voor overladingen) heeft Guinee, zoals aangegeven in overweging (134) van het onderhavige besluit, in zijn hoedanigheid van kuststaat een decreet vastgesteld tot handhaving van een verbod op overladingen op zee in zijn maritieme wateren en tot reglementering van overladingen in havens. Sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Guinee in zijn hoedanigheid van vlaggenstaat echter geen preventieve en corrigerende maatregelen genomen om een doeltreffende controle en handhaving van het verbod op overladingen op zee in het ICCAT-gebied te garanderen voor de drie onder de vlag van Guinee varende, met zegennetten vissende vaartuigen die in 2010 en 2011 herhaaldelijk en permanent ICCAT-aanbeveling 06-11 hebben overtreden. Aangezien Guinee op de datum van het onderhavige besluit niet in staat is de overladingen in volle zee door onder zijn vlag varende vaartuigen die actief zijn in het ICCAT-gebied, doeltreffend te reglementeren, is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 18, lid 3, onder h), van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband onvoldoende vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(188)

Met betrekking tot overweging (192) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de inbreuk tegen ICCAT-aanbeveling 06-11 (tot vaststelling van een programma voor overladingen) heeft Guinee, zoals aangegeven in overweging (134) van het onderhavige besluit, in zijn hoedanigheid van kuststaat een decreet vastgesteld tot handhaving van een verbod op overladingen op zee in zijn maritieme wateren en tot reglementering van overladingen in havens. Sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Guinee in zijn hoedanigheid van vlaggenstaat echter geen preventieve en corrigerende maatregelen genomen om een doeltreffende controle en handhaving van het verbod op overladingen op zee in het ICCAT-gebied te garanderen voor de drie onder de vlag van Guinee varende, met zegennetten vissende vaartuigen die in 2010 en 2011 herhaaldelijk en permanent ICCAT-aanbeveling 06-11 hebben overtreden. Aangezien Guinee op de datum van het onderhavige besluit niet in staat is de overladingen in volle zee door onder zijn vlag varende vaartuigen die actief zijn in het ICCAT-gebied, doeltreffend te reglementeren, is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 18, lid 3, onder h), van UNFSA. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband onvoldoende vooruitgang geboekt.

| (189) | Wat de internationaalrechtelijke taken van Guinee als kuststaat betreft, heeft de Commissie met betrekking tot de overwegingen (193) en (194) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de overwegingen (174) en (175) van het onderhavige besluit, vastgesteld dat het met het beheer van de visserijinspanning tegenwoordig zelfs nog slechter gesteld is dan ten tijde van de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012. De Commissie heeft geconstateerd dat het aantal buitenlandse vissersvaartuigen die in Guineese wateren mag vissen, als gevolg van het huidige beleid van het Ministerie voor Visserij en Aquacultuur is toegenomen van 60 in 2010 en 56 in juni 2011 tot 70 in februari 2013, en dat terwijl Guinee niet in staat is de visserijactiviteiten in zijn EEZ doeltreffend te monitoren en te controleren. In dit verband is de Commissie van mening dat het Guineese visserijbeleid (toename van de visserijinspanning in de Guineese maritieme wateren in strijd met het beste beschikbare wetenschappelijk advies en los van de administratieve monitorings- en controlecapaciteit) indruist tegen het principe van een optimaal gebruik van de levende rijkdommen in zijn EEZ en daardoor de betrokken visbestanden (kleine pelagische soorten, demersale soorten en schaaldieren) blootstelt aan overexploitatie. |
| --- | --- |

(189)

Wat de internationaalrechtelijke taken van Guinee als kuststaat betreft, heeft de Commissie met betrekking tot de overwegingen (193) en (194) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de overwegingen (174) en (175) van het onderhavige besluit, vastgesteld dat het met het beheer van de visserijinspanning tegenwoordig zelfs nog slechter gesteld is dan ten tijde van de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012. De Commissie heeft geconstateerd dat het aantal buitenlandse vissersvaartuigen die in Guineese wateren mag vissen, als gevolg van het huidige beleid van het Ministerie voor Visserij en Aquacultuur is toegenomen van 60 in 2010 en 56 in juni 2011 tot 70 in februari 2013, en dat terwijl Guinee niet in staat is de visserijactiviteiten in zijn EEZ doeltreffend te monitoren en te controleren. In dit verband is de Commissie van mening dat het Guineese visserijbeleid (toename van de visserijinspanning in de Guineese maritieme wateren in strijd met het beste beschikbare wetenschappelijk advies en los van de administratieve monitorings- en controlecapaciteit) indruist tegen het principe van een optimaal gebruik van de levende rijkdommen in zijn EEZ en daardoor de betrokken visbestanden (kleine pelagische soorten, demersale soorten en schaaldieren) blootstelt aan overexploitatie.

| (190) | Zoals wordt toegelicht in de overwegingen (206), (207) en (208) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 stelt het huidige visserijbeleid van Guinee het land niet in staat te voldoen aan zijn internationaalrechtelijke taken als kuststaat, aangezien het beleid niet borg staat voor op het beste wetenschappelijke advies gebaseerde adequate instandhoudings- en beheersmaatregelen die voorkomen dat de levende rijkdommen in de EEZ worden blootgesteld aan overexploitatie. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband dus geen enkele vooruitgang geboekt. Integendeel: de Commissie heeft geconstateerd dat Guinee nieuwe maatregelen heeft getroffen die haaks staan op het beste beschikbare wetenschappelijke advies en wijzigingen aan de instandhoudings- en beheersmaatregelen heeft aangebracht die de levende rijkdommen in de EEZ en de grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden in gevaar kunnen brengen, indien niet met de andere kuststaten van het gebied wordt samengewerkt. Bijgevolg is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als kuststaat overeenkomstig de artikelen 61 en 62 van UNCLOS. De handelswijze van de bevoegde Guineese autoriteiten in dit verband kan afbreuk hebben gedaan aan de doeltreffendheid van de Guineese wet- en regelgeving en de internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(190)

Zoals wordt toegelicht in de overwegingen (206), (207) en (208) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 stelt het huidige visserijbeleid van Guinee het land niet in staat te voldoen aan zijn internationaalrechtelijke taken als kuststaat, aangezien het beleid niet borg staat voor op het beste wetenschappelijke advies gebaseerde adequate instandhoudings- en beheersmaatregelen die voorkomen dat de levende rijkdommen in de EEZ worden blootgesteld aan overexploitatie. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband dus geen enkele vooruitgang geboekt. Integendeel: de Commissie heeft geconstateerd dat Guinee nieuwe maatregelen heeft getroffen die haaks staan op het beste beschikbare wetenschappelijke advies en wijzigingen aan de instandhoudings- en beheersmaatregelen heeft aangebracht die de levende rijkdommen in de EEZ en de grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden in gevaar kunnen brengen, indien niet met de andere kuststaten van het gebied wordt samengewerkt. Bijgevolg is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als kuststaat overeenkomstig de artikelen 61 en 62 van UNCLOS. De handelswijze van de bevoegde Guineese autoriteiten in dit verband kan afbreuk hebben gedaan aan de doeltreffendheid van de Guineese wet- en regelgeving en de internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (191) | In het kader van artikel 31, lid 6, onder c), van de IOO-verordening heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd dat wijzigingen aan het Guineese plan de pêche zijn aangebracht door het Ministerie voor Visserij en Aquacultuur zoals beschreven in de overwegingen (174) en (175) van het onderhavige besluit. Deze, in 2013 door de Guineese autoriteiten vastgestelde wijzigingen hebben afbreuk gedaan aan de doeltreffendheid van de vigerende wet- en regelgeving. Bovendien is het door de Guineese autoriteiten uitgevoerde visvergunningsbeleid in tegenspraak met het op internationaal niveau (CECAF) uitgebrachte wetenschappelijke advies voor bepaalde over grote afstanden trekkende en grensoverschrijdende visbestanden (kleine pelagische soorten). Het administratieve besluit van 1 juli 2013 tot oprichting van een Comité de suivi-évaluation voor de uitvoering van het Guineese plan voor visserijbeheer, zoals beschreven in overweging (140), volstaat volgens de Commissie op zich niet om de situatie te corrigeren. Om overexploitatie van de levende rijkdommen in de Guineese EEZ te voorkomen, is veeleer een ingrijpende herziening van het Guineese plan de pêche nodig. |
| --- | --- |

(191)

In het kader van artikel 31, lid 6, onder c), van de IOO-verordening heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd dat wijzigingen aan het Guineese plan de pêche zijn aangebracht door het Ministerie voor Visserij en Aquacultuur zoals beschreven in de overwegingen (174) en (175) van het onderhavige besluit. Deze, in 2013 door de Guineese autoriteiten vastgestelde wijzigingen hebben afbreuk gedaan aan de doeltreffendheid van de vigerende wet- en regelgeving. Bovendien is het door de Guineese autoriteiten uitgevoerde visvergunningsbeleid in tegenspraak met het op internationaal niveau (CECAF) uitgebrachte wetenschappelijke advies voor bepaalde over grote afstanden trekkende en grensoverschrijdende visbestanden (kleine pelagische soorten). Het administratieve besluit van 1 juli 2013 tot oprichting van een Comité de suivi-évaluation voor de uitvoering van het Guineese plan voor visserijbeheer, zoals beschreven in overweging (140), volstaat volgens de Commissie op zich niet om de situatie te corrigeren. Om overexploitatie van de levende rijkdommen in de Guineese EEZ te voorkomen, is veeleer een ingrijpende herziening van het Guineese plan de pêche nodig.

| (192) | Met betrekking tot overweging (209) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Guinee geen maatregelen genomen om een nationaal actieplan tegen IOO-visserij te ontwikkelen in de zin van de punten 25, 26 en 27 van het IAP-IOO. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband dus geen enkele vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(192)

Met betrekking tot overweging (209) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft Guinee geen maatregelen genomen om een nationaal actieplan tegen IOO-visserij te ontwikkelen in de zin van de punten 25, 26 en 27 van het IAP-IOO. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband dus geen enkele vooruitgang geboekt.

| (193) | Met betrekking tot overweging (210) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de Commissie vastgesteld dat Guinee geen maatregelen heeft genomen om de procedure voor tijdelijke registratie van onder de Guineese vlag varende vaartuigen in te trekken of te wijzigen, en dus niet gegarandeerd is dat registratie van IOO-vaartuigen wordt ontraden en voorkomen. Voorts heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd en vervolgens aan Guinee meegedeeld dat het gebrek aan coördinatie tussen het (onder toezicht van het ministerie voor Vervoer vallende) Agence de Navigation Maritime (ANAM) en het Ministerie voor Visserij en Aquacultuur een extra gevaar voor registratie van IOO-vaartuigen onder Guineese vlag met zich brengt. Guinee is dus op de datum van het onderhavige besluit niet in staat zijn jurisdictie en controle over vaartuigen die tijdelijk onder zijn vlag kunnen worden geregistreerd, doeltreffend uit te oefenen. De Commissie is dan ook van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband dus geen enkele vooruitgang geboekt. |
| --- | --- |

(193)

Met betrekking tot overweging (210) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de Commissie vastgesteld dat Guinee geen maatregelen heeft genomen om de procedure voor tijdelijke registratie van onder de Guineese vlag varende vaartuigen in te trekken of te wijzigen, en dus niet gegarandeerd is dat registratie van IOO-vaartuigen wordt ontraden en voorkomen. Voorts heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd en vervolgens aan Guinee meegedeeld dat het gebrek aan coördinatie tussen het (onder toezicht van het ministerie voor Vervoer vallende) Agence de Navigation Maritime (ANAM) en het Ministerie voor Visserij en Aquacultuur een extra gevaar voor registratie van IOO-vaartuigen onder Guineese vlag met zich brengt. Guinee is dus op de datum van het onderhavige besluit niet in staat zijn jurisdictie en controle over vaartuigen die tijdelijk onder zijn vlag kunnen worden geregistreerd, doeltreffend uit te oefenen. De Commissie is dan ook van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Sinds het besluit van de Commissie van 15 november 2012 is in dit verband dus geen enkele vooruitgang geboekt.

| (194) | Wat de toepassing van een adequaat vergunningsysteem voor onder Guineese vlag in volle zee varende vaartuigen betreft, heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd dat op dit punt geen vooruitgang is geboekt sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012. Aangezien Guinee op de datum van het onderhavige besluit niet in staat is onder zijn vlag varende vaartuigen doeltreffend te controleren aan de hand van visvergunningen en de vaststelling van regelgeving inzake de aan deze visvergunningen verbonden voorwaarden, is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 18, onder b), van UNFSA. |
| --- | --- |

(194)

Wat de toepassing van een adequaat vergunningsysteem voor onder Guineese vlag in volle zee varende vaartuigen betreft, heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van 26 februari tot en met 1 maart 2013 geconstateerd dat op dit punt geen vooruitgang is geboekt sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie van 15 november 2012. Aangezien Guinee op de datum van het onderhavige besluit niet in staat is onder zijn vlag varende vaartuigen doeltreffend te controleren aan de hand van visvergunningen en de vaststelling van regelgeving inzake de aan deze visvergunningen verbonden voorwaarden, is de Commissie van oordeel dat Guinee zich niet kwijt van zijn taken als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 18, onder b), van UNFSA.

| (195) | De maatregelen die Guinee in het licht van zijn taken als vlaggenstaat en kuststaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan de artikelen 61, 62, 94, 117 en 118 van UNCLOS en de artikelen 18 en 20 van UNFSA. |
| --- | --- |

(195)

De maatregelen die Guinee in het licht van zijn taken als vlaggenstaat en kuststaat heeft genomen, volstaan bijgevolg niet om te voldoen aan de artikelen 61, 62, 94, 117 en 118 van UNCLOS en de artikelen 18 en 20 van UNFSA.

| (196) | Gezien de overwegingen (182) tot en met (210) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening van oordeel dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(196)

Gezien de overwegingen (182) tot en met (210) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en gezien de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening van oordeel dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

7.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (197) | Zoals wordt vermeld in overweging (212) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 wordt Guinee volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties als een land met een lage menselijke ontwikkeling beschouwd (178ste van 186 landen) (31). Volgens Verordening (EG) nr. 1905/2006 wordt het land ingedeeld bij de minst ontwikkelde landen. |
| --- | --- |

(197)

Zoals wordt vermeld in overweging (212) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 wordt Guinee volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties als een land met een lage menselijke ontwikkeling beschouwd (178ste van 186 landen) (31). Volgens Verordening (EG) nr. 1905/2006 wordt het land ingedeeld bij de minst ontwikkelde landen.

| (198) | Zoals wordt beschreven in de overwegingen (215) en (216) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de EU de afgelopen jaren financiële en technische steun aan Guinee verleend. |
| --- | --- |

(198)

Zoals wordt beschreven in de overwegingen (215) en (216) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 heeft de EU de afgelopen jaren financiële en technische steun aan Guinee verleend.

| (199) | Bovendien heeft de Commissie met betrekking tot overweging (180) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 geconstateerd dat Guinee aanvullende technische en financiële steun van een EU-lidstaat heeft ontvangen om zijn monitorings-, controle- en bewakingssysteem te ontwikkelen met als doel zijn capaciteit voor het achterhalen en bestrijden van IOO-visserij in zijn maritieme wateren te verbeteren (onder meer middels apparatuur voor twee vuurtorens, ter plaatse door een militair geleverde technische samenwerking en steun voor de oprichting van de Préfecture Maritime en de coördinatie van acties en operaties op zee). |
| --- | --- |

(199)

Bovendien heeft de Commissie met betrekking tot overweging (180) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 geconstateerd dat Guinee aanvullende technische en financiële steun van een EU-lidstaat heeft ontvangen om zijn monitorings-, controle- en bewakingssysteem te ontwikkelen met als doel zijn capaciteit voor het achterhalen en bestrijden van IOO-visserij in zijn maritieme wateren te verbeteren (onder meer middels apparatuur voor twee vuurtorens, ter plaatse door een militair geleverde technische samenwerking en steun voor de oprichting van de Préfecture Maritime en de coördinatie van acties en operaties op zee).

| (200) | Gezien overweging (217) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening van oordeel dat het niveau van ontwikkeling van Guinee een rem kan zetten op de ontwikkelingsstatus van het land. Gezien de aard van de geconstateerde tekortkomingen, de door de EU en de lidstaten verleende steun en de ter rechtzetting van de situatie genomen maatregelen, kan het ontwikkelingsniveau van Guinee echter niet worden aangevoerd als verklaring voor de globale prestatie van Guinee als vlaggenstaat of kuststaat op het gebied van visserij en voor de ontoereikendheid van de door Guinee genomen maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(200)

Gezien overweging (217) van het besluit van de Commissie van 15 november 2012 en de ontwikkelingen sinds 15 november 2012, is de Commissie op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening van oordeel dat het niveau van ontwikkeling van Guinee een rem kan zetten op de ontwikkelingsstatus van het land. Gezien de aard van de geconstateerde tekortkomingen, de door de EU en de lidstaten verleende steun en de ter rechtzetting van de situatie genomen maatregelen, kan het ontwikkelingsniveau van Guinee echter niet worden aangevoerd als verklaring voor de globale prestatie van Guinee als vlaggenstaat of kuststaat op het gebied van visserij en voor de ontoereikendheid van de door Guinee genomen maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

8.   CONCLUSIE OVER DE IDENTIFICATIE VAN NIET-MEEWERKENDE DERDE LANDEN

| (201) | Gezien de hierboven getrokken conclusies over het onvermogen van Belize, Cambodja en Guinee om zich te kwijten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moeten deze landen overeenkomstig artikel 31 van de IOO-verordening worden geïdentificeerd als landen die door de Commissie worden aangemerkt als derde landen die niet meewerken aan de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(201)

Gezien de hierboven getrokken conclusies over het onvermogen van Belize, Cambodja en Guinee om zich te kwijten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moeten deze landen overeenkomstig artikel 31 van de IOO-verordening worden geïdentificeerd als landen die door de Commissie worden aangemerkt als derde landen die niet meewerken aan de bestrijding van IOO-visserij.

| (202) | Wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaten vaststellen dat vangstcertificaten zijn gevalideerd door de autoriteiten van een vlaggenstaat die overeenkomstig artikel 31 is aangemerkt als niet-meewerkend land, moeten zij krachtens artikel 18, lid 1, onder g), van de IOO-verordening zo nodig de invoer van visserijproducten in de Unie weigeren zonder dat zij enig aanvullend bewijs hoeven te verlangen of een bijstandsverzoek aan de vlaggenstaat hoeven te zenden. |
| --- | --- |

(202)

Wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaten vaststellen dat vangstcertificaten zijn gevalideerd door de autoriteiten van een vlaggenstaat die overeenkomstig artikel 31 is aangemerkt als niet-meewerkend land, moeten zij krachtens artikel 18, lid 1, onder g), van de IOO-verordening zo nodig de invoer van visserijproducten in de Unie weigeren zonder dat zij enig aanvullend bewijs hoeven te verlangen of een bijstandsverzoek aan de vlaggenstaat hoeven te zenden.

| (203) | Bovendien dient te worden gesteld dat de identificatie van Belize, Cambodja en Guinee als landen die de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als niet-meewerkend aanmerkt, niet uitsluit dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen kan nemen om een lijst van niet-meewerkende landen vast te stellen. |
| --- | --- |

(203)

Bovendien dient te worden gesteld dat de identificatie van Belize, Cambodja en Guinee als landen die de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als niet-meewerkend aanmerkt, niet uitsluit dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen kan nemen om een lijst van niet-meewerkende landen vast te stellen.

9.   COMITÉPROCEDURE

| (204) | De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de visserij en de aquacultuur, |
| --- | --- |

(204)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de visserij en de aquacultuur,

BESLUIT:

Enig artikel

Belize, het Koninkrijk Cambodja en de Republiek Guinee worden geïdentificeerd als derde landen die door de Commissie als niet-meewerkend worden beschouwd in de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij.

Gedaan te Brussel, 26 november 2013.

Voor de Commissie

Maria DAMANAKI

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1.

1

(2)  Brief van 15 november 2012 aan de minister van Landbouw en Visserij van Belize.

2

(3)  Zie deel B van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 724/2011 van de Commissie van 25 juli 2011 houdende wijziging van Verordening (EU) nr. 468/2010 tot vaststelling van de EU-lijst van vaartuigen die illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij bedrijven (PB L 194 van 26.7.2011, blz. 15).

3

(4)  Zie deel B van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 672/2013 van de Commissie van 15 juli 2013 houdende wijziging van Verordening (EU) nr. 468/2010 tot vaststelling van de EU-lijst van vaartuigen die illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij bedrijven (PB L 193 van 16.7.2013, blz. 15).

4

(5)  Registration of Merchant Ships Disciplinary Regulations (RMSDR), 1999, http://www.immarbe.com/IMMARBELIB/S.I.Number-56-of-1999%20.pdf

5

(6)  ICCAT-brief van 11 februari 2013, ICCAT Circular No 605/11.2.2013.

6

(7)  ICCAT, Compliance Summary Tables, ICCAT Report 2012-2013, ANNEX 10, Appendix 3.

7

(8)  IOTC Compliance Report for Belize, Compliance Committee Session 10, 2013, CoC10-CR02.

8

(9)  http://amandala.com.bz/news/gob-assumes-control-ibc-immarbe/

9

(10)  Voor verwijzingen naar deze index (overeenkomstig het meest recente VN-verslag bijgewerkte oplijsting van in het onderhavige besluit genoemde landen): http://hdr.undp.org/en/media/HDR2013_EN_Summary.pdf

10

(11)  Brief van 15 november 2012 aan de minister van Landbouw, Bosbouw en Visserij van Cambodja.

11

(12)  http://iuu-vessels.org/iuu/iuu/vessel?uid=63

12

(13)  CCAMLR-document COM CIRC 10/11 van 2 februari 2010.

13

(14)  CCAMLR-document COM CIRC 10/45 van 20 april 2010.

14

(15)  http://iuu-vessels.org/iuu/iuu/vessel?uid=102

15

(16)  Vgl. voetnoot 14.

16

(17)  Volume 1 van deel I (over 2012) van het ICCAT-verslag over 2012-2013 bevat een beschrijving van de werkzaamheden van de commissie in de eerste helft van deze tweejarenperiode, en het verslag van de 18de bijzondere vergadering van de commissie (Agadir, Marokko, 12-19 november 2012). Bron: http://www.iccat.es/Documents/BienRep/REP_EN_12-13_I_1.pdf

17

de

(18)  CCAMLR-verslag van de 31ste vergadering van de commissie, Australië, 23 oktober-1 november 2012. Relevante informatie afkomstig van de CCAMLR-website: http://www.ccamlr.org/en/system/files/e-cc-xxxi.pdf

18

ste

(19)  http://www.world-register.org/

19

(20)  Vgl. voetnoot 10.

20

(21)  Brief van 15 november 2012 aan de minister van Visserij en Aquacultuur van Guinee.

21

(22)  Zie deel B van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 724/2011 van de Commissie van 25 juli 2011 tot vaststelling van de EU-lijst van vaartuigen die illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij bedrijven (PB L 194 van 26.7.2011, blz. 15).

22

(23)  De relevante ROVB's zijn de NEAFC, de NAFO en de SEAFO.

23

(24)  Zie Uitvoeringsverordening (EU) nr. 724/2011 van de Commissie (PB L 194 van 26.7.2011, blz. 14).

24

(25)  Zie deel B van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 672/2013 van de Commissie van 15 juli 2013 houdende wijziging van Verordening (EU) nr. 468/2010 tot vaststelling van de EU-lijst van vaartuigen die illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij bedrijven (PB L 193 van 16.7.2013, blz. 6).

25

(26)  Zie de beschikking van de Commissie van 2 februari 2007 inzake noodmaatregelen tot opschorting van de invoer van visserijproducten bestemd voor menselijke consumptie uit de Republiek Guinee: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2007:028:0025:0026:nl:PDF

26

(27)  http://www.spcsrp.org/

27

(28)  ICCAT-brief van 11 februari 2013, ICCAT Circular No 620/11.2.2013.

28

(29)  ICCAT, Compliance Summary Tables, ICCAT Report 2012-2013.

29

(30)  IOTC Compliance Report for Guinea, Compliance Committee Session, 10, 2013, CoC10-CR08 [E].

30

(31)  Vgl. voetnoot 10.

31

---

| 27.11.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 346/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 346/26

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 26 november 2013

inzake de kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

2013/C 346/03

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (1), en in het bijzonder artikel 32,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   INLEIDING

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 (de IOO-verordening) is een EU-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 (de IOO-verordening) is een EU-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (2) | Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot landen die zijn aangemerkt als niet-meewerkend derde land, de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende derde landen, de schrapping van landen van de lijst van niet-meewerkende derde landen, de bekendmaking van de lijst van niet-meewerkende derde landen en noodmaatregelen. |
| --- | --- |

(2)

Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot landen die zijn aangemerkt als niet-meewerkend derde land, de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende derde landen, de schrapping van landen van de lijst van niet-meewerkende derde landen, de bekendmaking van de lijst van niet-meewerkende derde landen en noodmaatregelen.

| (3) | Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd, vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 vastgestelde stappen met betrekking tot deze landen te nemen. De Commissie moet in de kennisgeving in het bijzonder melding maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie, van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een schriftelijk antwoord te bezorgen alsmede bewijsmateriaal dat de identificatie weerlegt, of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen. |
| --- | --- |

(3)

Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd, vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 vastgestelde stappen met betrekking tot deze landen te nemen. De Commissie moet in de kennisgeving in het bijzonder melding maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie, van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een schriftelijk antwoord te bezorgen alsmede bewijsmateriaal dat de identificatie weerlegt, of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen.

| (4) | Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening kan de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(4)

Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening kan de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (5) | Niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie. |
| --- | --- |

(5)

Niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie.

| (6) | Krachtens artikel 33 van de IOO-verordening kan de Raad een lijst van niet-meewerkende landen opstellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing. |
| --- | --- |

(6)

Krachtens artikel 33 van de IOO-verordening kan de Raad een lijst van niet-meewerkende landen opstellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing.

| (7) | Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening moeten andere dan EU-vlaggenstaten de Commissie in kennis stellen van de regelingen die zij hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen. |
| --- | --- |

(7)

Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening moeten andere dan EU-vlaggenstaten de Commissie in kennis stellen van de regelingen die zij hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen.

| (8) | Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening. |
| --- | --- |

(8)

Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening.

2.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE REPUBLIEK KOREA

| (9) | De kennisgeving van de Republiek Korea (Korea) als vlaggenstaat is met ingang van 1 januari 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening. |
| --- | --- |

(9)

De kennisgeving van de Republiek Korea (Korea) als vlaggenstaat is met ingang van 1 januari 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening.

| (10) | Van 11 tot 15 juli 2011 heeft de Commissie met de steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) een dienstbezoek aan Korea afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking. |
| --- | --- |

(10)

Van 11 tot 15 juli 2011 heeft de Commissie met de steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) een dienstbezoek aan Korea afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

| (11) | Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van Korea voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen, over de door Korea genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie. |
| --- | --- |

(11)

Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van Korea voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen, over de door Korea genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie.

| (12) | Het slotverslag over het dienstbezoek is op 5 oktober 2011 aan Korea toegezonden. |
| --- | --- |

(12)

Het slotverslag over het dienstbezoek is op 5 oktober 2011 aan Korea toegezonden.

| (13) | De Commissie heeft op 28 maart 2012 de opmerkingen van Korea over dit slotverslag ontvangen. |
| --- | --- |

(13)

De Commissie heeft op 28 maart 2012 de opmerkingen van Korea over dit slotverslag ontvangen.

| (14) | In de brief van 11 oktober 2011 heeft de Commissie de Koreaanse autoriteiten informatie verstrekt over geïdentificeerde IOO-activiteiten door Koreaanse vaartuigen. |
| --- | --- |

(14)

In de brief van 11 oktober 2011 heeft de Commissie de Koreaanse autoriteiten informatie verstrekt over geïdentificeerde IOO-activiteiten door Koreaanse vaartuigen.

| (15) | Tijdens een follow-upbezoek van 17 tot 18 april 2012 is de Commissie nagegaan welke maatregelen naar aanleiding van het eerste bezoek waren genomen. |
| --- | --- |

(15)

Tijdens een follow-upbezoek van 17 tot 18 april 2012 is de Commissie nagegaan welke maatregelen naar aanleiding van het eerste bezoek waren genomen.

| (16) | Korea heeft aanvullende schriftelijke opmerkingen ingediend op 16 mei 2012, 25 juni 2012, 21 december 2012, 19 juni 2013 en 21 juni 2013. Tevens heeft Korea antwoorden verstrekt tijdens bijeenkomsten in Brussel op 26 januari 2012, 8 juni 2012, 6 september 2012, 9 oktober 2012, 8 maart 2013, 13 maart 2013, 22 april 2013, 31 mei 2013 en 25 juli 2013. De twee kanten hebben op 27 juni 2013 en 17 juli 2013 op politiek niveau opmerkingen uitgewisseld. |
| --- | --- |

(16)

Korea heeft aanvullende schriftelijke opmerkingen ingediend op 16 mei 2012, 25 juni 2012, 21 december 2012, 19 juni 2013 en 21 juni 2013. Tevens heeft Korea antwoorden verstrekt tijdens bijeenkomsten in Brussel op 26 januari 2012, 8 juni 2012, 6 september 2012, 9 oktober 2012, 8 maart 2013, 13 maart 2013, 22 april 2013, 31 mei 2013 en 25 juli 2013. De twee kanten hebben op 27 juni 2013 en 17 juli 2013 op politiek niveau opmerkingen uitgewisseld.

| (17) | Korea is verdragsluitende partij bij de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR), de Commissie voor de instandhouding van de zuidelijke blauwvintonijn (CCSBT), de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC), de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT), de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC), de Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPRFMO), de WCPFC, de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (NAFO) en de Visserijcommissie voor het zuidoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO). Zuid-Korea heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (UNCLOS) en de Overeenkomst van de Verenigde Naties over de visbestanden (UNFSA) geratificeerd. Het land heeft zich akkoord verklaard met de uit 2003 daterende FAO-Overeenkomst die tot doel heeft te bevorderen dat vissersvaartuigen in volle zee de internationale maatregelen voor instandhouding en beheer van de visbestanden naleven (FAO-Nalevingsovereenkomst). |
| --- | --- |

(17)

Korea is verdragsluitende partij bij de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR), de Commissie voor de instandhouding van de zuidelijke blauwvintonijn (CCSBT), de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC), de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT), de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC), de Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPRFMO), de WCPFC, de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (NAFO) en de Visserijcommissie voor het zuidoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO). Zuid-Korea heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (UNCLOS) en de Overeenkomst van de Verenigde Naties over de visbestanden (UNFSA) geratificeerd. Het land heeft zich akkoord verklaard met de uit 2003 daterende FAO-Overeenkomst die tot doel heeft te bevorderen dat vissersvaartuigen in volle zee de internationale maatregelen voor instandhouding en beheer van de visbestanden naleven (FAO-Nalevingsovereenkomst).

| (18) | Om te beoordelen of Korea zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat (2) naleeft die zijn opgenomen in internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in de overweging (17) genoemde regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), heeft de Commissie alle informatie geanalyseerd die zij hiertoe vereist acht. |
| --- | --- |

(18)

Om te beoordelen of Korea zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat (2) naleeft die zijn opgenomen in internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in de overweging (17) genoemde regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), heeft de Commissie alle informatie geanalyseerd die zij hiertoe vereist acht.

| (19) | De Commissie heeft gebruikgemaakt van informatie die is afgeleid uit beschikbare gegevens zoals gepubliceerd door CCAMLR, IOTC en ICCAT, hetzij in de vorm van nalevingsverslagen, hetzij in de vorm van IOO-vaartuigenlijsten en openbaar beschikbare gegevens uit het „United States Department of Commerce Report to Congress Pursuant to Section 403(a) of the Magnuson-Stevens Fisheries Conservation and Management Reauthorisation Act of 2006”, januari 2013 (het „National Marine Fisheries Service (NMFS) report”). |
| --- | --- |

(19)

De Commissie heeft gebruikgemaakt van informatie die is afgeleid uit beschikbare gegevens zoals gepubliceerd door CCAMLR, IOTC en ICCAT, hetzij in de vorm van nalevingsverslagen, hetzij in de vorm van IOO-vaartuigenlijsten en openbaar beschikbare gegevens uit het „United States Department of Commerce Report to Congress Pursuant to Section 403(a) of the Magnuson-Stevens Fisheries Conservation and Management Reauthorisation Act of 2006”, januari 2013 (het „National Marine Fisheries Service (NMFS) report”).

3.   MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN DE REPUBLIEK KOREA ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (20) | De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Korea als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters. |
| --- | --- |

(20)

De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Korea als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

3.1.   Herhaalde IOO-vaartuigen en IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening)

| (21) | De Commissie heeft op basis van de informatie die is verzameld tijdens haar dienstbezoeken ter plekke en uit schriftelijke bevestiging door de desbetreffende betrokken derde kuststaten dat 19 onder de Koreaanse vlag varende vaartuigen in 2011 en 2012 ernstige IOO-inbreuken hebben begaan. |
| --- | --- |

(21)

De Commissie heeft op basis van de informatie die is verzameld tijdens haar dienstbezoeken ter plekke en uit schriftelijke bevestiging door de desbetreffende betrokken derde kuststaten dat 19 onder de Koreaanse vlag varende vaartuigen in 2011 en 2012 ernstige IOO-inbreuken hebben begaan.

| (22) | Op basis van het verzamelde bewijs wordt aangenomen dat onder de Koreaanse vlag varende vaartuigen de volgende ernstige inbreuken hebben gepleegd in strijd met de instandhoudings- en beheermaatregelen die van toepassing zijn in de desbetreffende visgronden, aangezien zij: gevist hebben zonder geldige licentie, vergunning of toestemming die is afgegeven door de vlagstaat of de toepasselijke kuststaat; gevist hebben in gesloten gebieden of tijdens een gesloten seizoen; vervalste administratieve documenten van de kuststaat hebben gebruikt om visserijproducten in de EU in te voeren die onder illegale omstandigheden zijn gevangen in de onder de jurisdictie van de kuststaat vallende wateren; vervalste of ongeldige documenten hebben gebruikt om goedkeuring te verkrijgen voor vangstcertificaten van de Koreaanse autoriteiten en invoer van de producten in de EU; hun markeringen, identiteit of registratie hebben vervalst of verborgen; de werkzaamheden hebben gehinderd van ambtenaren van de kuststaat die hun taken uitvoerden bij de inspectie op de naleving van de toepasselijke instandhoudings- en beheermaatregelen; geen van de door de bevoegde autoriteiten van de kuststaat opgelegde sancties hebben voldaan; eenzijdig en op onrechtmatige wijze vaartuigen hebben hernoemd en hun roepletters hebben gewijzigd. Bovendien hebben deze vaartuigen bij het verlaten van de exclusieve economische zone (EEZ) van de kuststaat niet voldaan aan hun verplichtingen om vangstgegevens of vangstgerelateerde gegevens te noteren en te rapporteren en zij hebben de autoriteiten van de kuststaat niet vooraf geïnformeerd. Tot slot hebben zij zich beziggehouden met overladingsactiviteiten zonder te voldoen aan de voorwaarden van hun overlaadvergunning van de bevoegde kuststaten, zonder de kuststaten vooraf te hebben geïnformeerd en zonder een overlaadvergunning te hebben aangevraagd en verkregen van de bevoegde staten. Al deze elementen zijn bij brief van 11 oktober 2011 verstrekt aan de Koreaanse autoriteiten. |
| --- | --- |

(22)

Op basis van het verzamelde bewijs wordt aangenomen dat onder de Koreaanse vlag varende vaartuigen de volgende ernstige inbreuken hebben gepleegd in strijd met de instandhoudings- en beheermaatregelen die van toepassing zijn in de desbetreffende visgronden, aangezien zij: gevist hebben zonder geldige licentie, vergunning of toestemming die is afgegeven door de vlagstaat of de toepasselijke kuststaat; gevist hebben in gesloten gebieden of tijdens een gesloten seizoen; vervalste administratieve documenten van de kuststaat hebben gebruikt om visserijproducten in de EU in te voeren die onder illegale omstandigheden zijn gevangen in de onder de jurisdictie van de kuststaat vallende wateren; vervalste of ongeldige documenten hebben gebruikt om goedkeuring te verkrijgen voor vangstcertificaten van de Koreaanse autoriteiten en invoer van de producten in de EU; hun markeringen, identiteit of registratie hebben vervalst of verborgen; de werkzaamheden hebben gehinderd van ambtenaren van de kuststaat die hun taken uitvoerden bij de inspectie op de naleving van de toepasselijke instandhoudings- en beheermaatregelen; geen van de door de bevoegde autoriteiten van de kuststaat opgelegde sancties hebben voldaan; eenzijdig en op onrechtmatige wijze vaartuigen hebben hernoemd en hun roepletters hebben gewijzigd. Bovendien hebben deze vaartuigen bij het verlaten van de exclusieve economische zone (EEZ) van de kuststaat niet voldaan aan hun verplichtingen om vangstgegevens of vangstgerelateerde gegevens te noteren en te rapporteren en zij hebben de autoriteiten van de kuststaat niet vooraf geïnformeerd. Tot slot hebben zij zich beziggehouden met overladingsactiviteiten zonder te voldoen aan de voorwaarden van hun overlaadvergunning van de bevoegde kuststaten, zonder de kuststaten vooraf te hebben geïnformeerd en zonder een overlaadvergunning te hebben aangevraagd en verkregen van de bevoegde staten. Al deze elementen zijn bij brief van 11 oktober 2011 verstrekt aan de Koreaanse autoriteiten.

| (23) | Verder is de Commissie van mening dat rekening moet worden gehouden met het gedragspatroon van deze onder Koreaanse vlag varende vaartuigen bij het vaststellen van de bijzondere ernst van de feiten. De waarde, de mate waarin en de herhaling van de uitgevoerde illegale activiteiten, zoals beschreven in overweging (22), zijn nadere indicaties van de ernst van de gepleegde inbreuken. |
| --- | --- |

(23)

Verder is de Commissie van mening dat rekening moet worden gehouden met het gedragspatroon van deze onder Koreaanse vlag varende vaartuigen bij het vaststellen van de bijzondere ernst van de feiten. De waarde, de mate waarin en de herhaling van de uitgevoerde illegale activiteiten, zoals beschreven in overweging (22), zijn nadere indicaties van de ernst van de gepleegde inbreuken.

| (24) | Niet-naleving van de wettelijke vereisten van kuststaten voor de handhaving van gesloten seizoenen, een moratorium of een gesloten gebied bestemd voor ambachtelijke visserij is bijzonder schadelijk voor de duurzaamheid van de visbestanden in de betreffende ontwikkelingskuststaten en zijn schadelijk voor de bestaansmiddelen van de lokale bevolking. |
| --- | --- |

(24)

Niet-naleving van de wettelijke vereisten van kuststaten voor de handhaving van gesloten seizoenen, een moratorium of een gesloten gebied bestemd voor ambachtelijke visserij is bijzonder schadelijk voor de duurzaamheid van de visbestanden in de betreffende ontwikkelingskuststaten en zijn schadelijk voor de bestaansmiddelen van de lokale bevolking.

| (25) | Bovendien hebben deze vaartuigen, door te handelen op de wijze zoals beschreven in overweging (22), de mogelijkheden van de bevoegde visserijinstanties van de kuststaten belemmerd bij het monitoren en toezien op hun activiteiten op zee. De Commissie is van mening dat het uitvoeren van overladingen op zee in strijd met de door ICCAT opgelegde voorwaarden of zonder toestemming van de desbetreffende kuststaat in strijd met haar wet- en regelgeving, van bijzondere ernst is en het bereiken van de doelstellingen van de geschonden regelgeving aanzienlijk kan ondermijnen, de duurzaamheid van de visbestanden in de desbetreffende kuststaat in gevaar kan brengen en de bevoegde autoriteiten de enige mogelijkheid ontneemt om deze activiteiten te monitoren, die een risico vormen in termen van traceerbaarheid en controle van de visserijproducten. In sommige gevallen heeft de voortdurende niet-meewerkende houding van het Koreaanse vaartuig de ernst van de gepleegde inbreuken zelfs versterkt. Tot slot worden de meeste van deze inbreuken gedefinieerd als ernstig door de bevoegde kuststaten. |
| --- | --- |

(25)

Bovendien hebben deze vaartuigen, door te handelen op de wijze zoals beschreven in overweging (22), de mogelijkheden van de bevoegde visserijinstanties van de kuststaten belemmerd bij het monitoren en toezien op hun activiteiten op zee. De Commissie is van mening dat het uitvoeren van overladingen op zee in strijd met de door ICCAT opgelegde voorwaarden of zonder toestemming van de desbetreffende kuststaat in strijd met haar wet- en regelgeving, van bijzondere ernst is en het bereiken van de doelstellingen van de geschonden regelgeving aanzienlijk kan ondermijnen, de duurzaamheid van de visbestanden in de desbetreffende kuststaat in gevaar kan brengen en de bevoegde autoriteiten de enige mogelijkheid ontneemt om deze activiteiten te monitoren, die een risico vormen in termen van traceerbaarheid en controle van de visserijproducten. In sommige gevallen heeft de voortdurende niet-meewerkende houding van het Koreaanse vaartuig de ernst van de gepleegde inbreuken zelfs versterkt. Tot slot worden de meeste van deze inbreuken gedefinieerd als ernstig door de bevoegde kuststaten.

| (26) | Op basis van de verzamelde informatie concludeerde de Commissie dat Korea geen passende maatregelen heeft genomen ter preventie, detectie en sanctionering van herhaalde IOO-visserijactiviteiten die zijn uitgevoerd door vissersvaartuigen in zijn wateren. De beschikbare informatie bevestigt zelfs dat er herhaaldelijk inbreuk is gepleegd door onder Koreaanse vlag varende vissersvaartuigen die actief waren in wateren van derde landen. De Commissie heeft vastgesteld dat de Koreaanse autoriteiten in meerdere gevallen ondanks beschikbare relevante informatie: — geen procedures hebben ingesteld; — de betreffende vaartuigen geen sanctie hebben opgelegd; — de sancties niet op doeltreffende wijze hebben gehandhaafd wanneer ze wel waren opgelegd; — in sommige gevallen de begeleidende sancties zelfs werden verlaagd. Daarnaast waren de betrokken kuststaten, als gevolg van het gebrek aan medewerking door de vlaggenstaat (Korea), niet in staat om doeltreffende handhavingsacties te ondernemen. Bovendien heeft de Commissie vastgesteld dat in gevallen waarin de Koreaanse autoriteiten sancties oplegden, het niveau van de aan onder Koreaanse vlag varende vaartuigen opgelegde sancties duidelijk onvoldoende was en dat de sancties niet evenredig, doeltreffend en afschrikkend waren, zoals vereist overeenkomstig internationale regelgeving en aanbevelingen, in het bijzonder artikel 19 van de UNFSA en punt 21 van het IOO-IAP. |
| --- | --- |

(26)

Op basis van de verzamelde informatie concludeerde de Commissie dat Korea geen passende maatregelen heeft genomen ter preventie, detectie en sanctionering van herhaalde IOO-visserijactiviteiten die zijn uitgevoerd door vissersvaartuigen in zijn wateren. De beschikbare informatie bevestigt zelfs dat er herhaaldelijk inbreuk is gepleegd door onder Koreaanse vlag varende vissersvaartuigen die actief waren in wateren van derde landen. De Commissie heeft vastgesteld dat de Koreaanse autoriteiten in meerdere gevallen ondanks beschikbare relevante informatie: — geen procedures hebben ingesteld; — de betreffende vaartuigen geen sanctie hebben opgelegd; — de sancties niet op doeltreffende wijze hebben gehandhaafd wanneer ze wel waren opgelegd; — in sommige gevallen de begeleidende sancties zelfs werden verlaagd. Daarnaast waren de betrokken kuststaten, als gevolg van het gebrek aan medewerking door de vlaggenstaat (Korea), niet in staat om doeltreffende handhavingsacties te ondernemen. Bovendien heeft de Commissie vastgesteld dat in gevallen waarin de Koreaanse autoriteiten sancties oplegden, het niveau van de aan onder Koreaanse vlag varende vaartuigen opgelegde sancties duidelijk onvoldoende was en dat de sancties niet evenredig, doeltreffend en afschrikkend waren, zoals vereist overeenkomstig internationale regelgeving en aanbevelingen, in het bijzonder artikel 19 van de UNFSA en punt 21 van het IOO-IAP.

| (27) | Op basis van door een Koreaanse onderneming verstrekte informatie en tijdens het dienstbezoek van de Commissie in maart 2011 verzamelde informatie, heeft de Commissie vastgesteld dat illegale overladingen op zee in strijd met de wet- en regelgeving van Panama en de kuststaten gedurende vier jaar plaats hebben gevonden langs de West-Afrikaanse kust van Angola tot Guinee Bissau. |
| --- | --- |

(27)

Op basis van door een Koreaanse onderneming verstrekte informatie en tijdens het dienstbezoek van de Commissie in maart 2011 verzamelde informatie, heeft de Commissie vastgesteld dat illegale overladingen op zee in strijd met de wet- en regelgeving van Panama en de kuststaten gedurende vier jaar plaats hebben gevonden langs de West-Afrikaanse kust van Angola tot Guinee Bissau.

| (28) | De Commissie heeft bewijs van illegale overladingen die zijn uitgevoerd door vaartuigen die eigendom waren van Koreanen. Overeenkomstig artikel 62 van UNCLOS moeten onderdanen van andere staten die vissen in de EEZ van een kuststaat voldoen aan de instandhoudingsmaatregelen en andere voorwaarden die zijn vastgesteld in de wet- en regelgeving van de kuststaat. Daarom is de Commissie van mening dat het uitvoeren van overladingen op zee in strijd met de opgelegde voorwaarden of zonder toestemming van de desbetreffende kuststaat in strijd met de wet- en regelgeving van die staat, een IOO-inbreuk is van bijzondere ernst en de duurzaamheid van de visbestanden in de desbetreffende kuststaat aanzienlijk kan ondermijnen. |
| --- | --- |

(28)

De Commissie heeft bewijs van illegale overladingen die zijn uitgevoerd door vaartuigen die eigendom waren van Koreanen. Overeenkomstig artikel 62 van UNCLOS moeten onderdanen van andere staten die vissen in de EEZ van een kuststaat voldoen aan de instandhoudingsmaatregelen en andere voorwaarden die zijn vastgesteld in de wet- en regelgeving van de kuststaat. Daarom is de Commissie van mening dat het uitvoeren van overladingen op zee in strijd met de opgelegde voorwaarden of zonder toestemming van de desbetreffende kuststaat in strijd met de wet- en regelgeving van die staat, een IOO-inbreuk is van bijzondere ernst en de duurzaamheid van de visbestanden in de desbetreffende kuststaat aanzienlijk kan ondermijnen.

| (29) | Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Korea zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat Korea onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en terugkerende IOO-visserij door vaartuigen die vroeger zijn vlag voerden tegen te gaan. |
| --- | --- |

(29)

Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Korea zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat Korea onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en terugkerende IOO-visserij door vaartuigen die vroeger zijn vlag voerden tegen te gaan.

3.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, van de IOO-verordening)

| (30) | Met betrekking tot de vraag of Korea op doeltreffende wijze samenwerkt met de Commissie en kuststaten aan onderzoeken naar IOO-visserij en verwante activiteiten, wordt opgemerkt dat door de Commissie verzameld bewijs erop wijst dat Korea niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig internationaal recht. |
| --- | --- |

(30)

Met betrekking tot de vraag of Korea op doeltreffende wijze samenwerkt met de Commissie en kuststaten aan onderzoeken naar IOO-visserij en verwante activiteiten, wordt opgemerkt dat door de Commissie verzameld bewijs erop wijst dat Korea niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig internationaal recht.

| (31) | Met betrekking tot de 19 onder Koreaanse vlag varende vaartuigen zoals genoemd in overweging (21) wordt opgemerkt dat gezien het feit dat de Koreaanse autoriteiten niet hebben samengewerkt met de Commissie in het kader van artikel 26 van de IOO-verordening, de Commissie de procedure overeenkomstig artikel 27 van die verordening is gestart jegens de desbetreffende exploitanten. |
| --- | --- |

(31)

Met betrekking tot de 19 onder Koreaanse vlag varende vaartuigen zoals genoemd in overweging (21) wordt opgemerkt dat gezien het feit dat de Koreaanse autoriteiten niet hebben samengewerkt met de Commissie in het kader van artikel 26 van de IOO-verordening, de Commissie de procedure overeenkomstig artikel 27 van die verordening is gestart jegens de desbetreffende exploitanten.

| (32) | Deze situatie geeft aan dat Korea tevens heeft nagelaten samen te werken en activiteiten te coördineren met de EU en andere staten om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, zoals uiteengezet in punt 28 van het IOO-IAP. Korea heeft tevens nagelaten de aanbevelingen in punt 24 van het IOO-IAP in overweging te nemen, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd uitgebreide en doeltreffende monitoring en controle van en toezicht op de visserij te verzekeren, vanaf het punt van aanlanding tot de eindbestemming, waaronder de tenuitvoerlegging van het volgsysteem voor vaartuigen (VMS) in overeenstemming met de toepasselijke nationale, regionale en internationale normen. Dit omvat de eis voor vaartuigen onder zijn jurisdictie om VMS aan boord te hebben. Op dezelfde wijze heeft Korea nagelaten de aanbevelingen in punt 45 van het IOO-IAP in overweging te nemen, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd te verzekeren dat elk vaartuig dat zijn vlag mag dragen bij het vissen in wateren buiten zijn soevereiniteit of jurisdictie in bezit is van een geldige toestemming afgegeven door de desbetreffende vlaggenstaat. Bovendien heeft Korea nagelaten te voldoen aan punt 47, lid 7, van het IOO-IAP door de geschiedenis van het vaartuigen met betrekking tot mogelijk begane inbreuken na te gaan voorafgaand aan de verlening van een visvergunning. |
| --- | --- |

(32)

Deze situatie geeft aan dat Korea tevens heeft nagelaten samen te werken en activiteiten te coördineren met de EU en andere staten om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, zoals uiteengezet in punt 28 van het IOO-IAP. Korea heeft tevens nagelaten de aanbevelingen in punt 24 van het IOO-IAP in overweging te nemen, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd uitgebreide en doeltreffende monitoring en controle van en toezicht op de visserij te verzekeren, vanaf het punt van aanlanding tot de eindbestemming, waaronder de tenuitvoerlegging van het volgsysteem voor vaartuigen (VMS) in overeenstemming met de toepasselijke nationale, regionale en internationale normen. Dit omvat de eis voor vaartuigen onder zijn jurisdictie om VMS aan boord te hebben. Op dezelfde wijze heeft Korea nagelaten de aanbevelingen in punt 45 van het IOO-IAP in overweging te nemen, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd te verzekeren dat elk vaartuig dat zijn vlag mag dragen bij het vissen in wateren buiten zijn soevereiniteit of jurisdictie in bezit is van een geldige toestemming afgegeven door de desbetreffende vlaggenstaat. Bovendien heeft Korea nagelaten te voldoen aan punt 47, lid 7, van het IOO-IAP door de geschiedenis van het vaartuigen met betrekking tot mogelijk begane inbreuken na te gaan voorafgaand aan de verlening van een visvergunning.

| (33) | Tevens moet worden opgemerkt dat het nationaal plan om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-NAP) uit 2005 van Korea, in strijd met de aanbevelingen in de punten 26 en 27, niet is bijgewerkt. Het plan van Korea ter verbetering van het mechanisme om IOO-visserijactiviteiten door onder Koreaanse vlag varende vaartuigen te voorkomen en tegen te gaan uit mei 2013 is een ontwerp dat niet kan worden gezien als een gedetailleerd en duidelijk nationaal plan ter bestrijding van IOO-visserij. Korea heeft zijn niveau van tenuitvoerlegging van het IOO-NAP om te verzekeren dat nationale maatregelen om IOO-visserijactiviteiten te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen intern worden gecoördineerd, niet verbeterd. In het bijzonder is niet voldaan aan een aantal doelstellingen met betrekking tot de monitoring en controle van en het toezicht op de langeafstandsvloot. Tijdens haar dienstbezoeken heeft de Commissie aangetoond dat het niveau van informatie-uitwisseling met de kuststaten onvoldoende is. Korea voldoet niet aan de eisen om zijn verantwoordelijkheden als vlaggen- en havenstaat overeenkomstig internationaal recht na te komen. |
| --- | --- |

(33)

Tevens moet worden opgemerkt dat het nationaal plan om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-NAP) uit 2005 van Korea, in strijd met de aanbevelingen in de punten 26 en 27, niet is bijgewerkt. Het plan van Korea ter verbetering van het mechanisme om IOO-visserijactiviteiten door onder Koreaanse vlag varende vaartuigen te voorkomen en tegen te gaan uit mei 2013 is een ontwerp dat niet kan worden gezien als een gedetailleerd en duidelijk nationaal plan ter bestrijding van IOO-visserij. Korea heeft zijn niveau van tenuitvoerlegging van het IOO-NAP om te verzekeren dat nationale maatregelen om IOO-visserijactiviteiten te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen intern worden gecoördineerd, niet verbeterd. In het bijzonder is niet voldaan aan een aantal doelstellingen met betrekking tot de monitoring en controle van en het toezicht op de langeafstandsvloot. Tijdens haar dienstbezoeken heeft de Commissie aangetoond dat het niveau van informatie-uitwisseling met de kuststaten onvoldoende is. Korea voldoet niet aan de eisen om zijn verantwoordelijkheden als vlaggen- en havenstaat overeenkomstig internationaal recht na te komen.

| (34) | Tijdens het in juli 2011 in Korea uitgevoerde dienstbezoek, heeft de Commissie waargenomen dat er als zodanig geen centrum voor visserijtoezicht (FMC) is om de Koreaanse langeafstandsvloot te controleren en de exploitanten van de afdeling visserij in wateren op grote afstand kan niet bevestigen of een gegeven vaartuig zich binnen of buiten een bepaald geografisch gebied bevindt en of een gegeven vaartuig bij het vissen in een bepaald gebied (EEZ of ROVB) wel beschikt over een vergunning om daar te vissen. Bovendien bleek met betrekking tot de validering van vangstcertificaten voor de langeafstandsvloot dat de bevoegde Koreaanse autoriteit, de Nationale Dienst voor de inspectie van visserijproducten geen middelen heeft om de in de vangstcertificaten genoemde informatie of andere betrouwbare informatiebronnen, zoals de visvergunningen van de exploitant, de VMS-posities van de vissersvaartuigen, de vangstrapporten of kopieën van de logboeken, op andere manieren te controleren. Volgens de door de regering van Korea verstrekte informatie is er een nieuw Ministerie van Oceanen en Visserij opgericht en wordt er een FMC ingesteld om toezicht te houden op de Koreaanse vloot. De bestaande wetgeving voldoet echter nog niet aan artikel 18, lid 3, letter e), onder g), punt iii), en artikel 18, lid 4, van de UNFSA. In dit verband moeten de tekortkomingen die zijn vastgesteld in termen van personeelsbezetting, beschikbaarheid van gegevens over de posities van vissersvaartuigen in realtime of historische gegevens, gebruikte methoden en opleiding van de leidinggevende ambtenaren worden verholpen. |
| --- | --- |

(34)

Tijdens het in juli 2011 in Korea uitgevoerde dienstbezoek, heeft de Commissie waargenomen dat er als zodanig geen centrum voor visserijtoezicht (FMC) is om de Koreaanse langeafstandsvloot te controleren en de exploitanten van de afdeling visserij in wateren op grote afstand kan niet bevestigen of een gegeven vaartuig zich binnen of buiten een bepaald geografisch gebied bevindt en of een gegeven vaartuig bij het vissen in een bepaald gebied (EEZ of ROVB) wel beschikt over een vergunning om daar te vissen. Bovendien bleek met betrekking tot de validering van vangstcertificaten voor de langeafstandsvloot dat de bevoegde Koreaanse autoriteit, de Nationale Dienst voor de inspectie van visserijproducten geen middelen heeft om de in de vangstcertificaten genoemde informatie of andere betrouwbare informatiebronnen, zoals de visvergunningen van de exploitant, de VMS-posities van de vissersvaartuigen, de vangstrapporten of kopieën van de logboeken, op andere manieren te controleren. Volgens de door de regering van Korea verstrekte informatie is er een nieuw Ministerie van Oceanen en Visserij opgericht en wordt er een FMC ingesteld om toezicht te houden op de Koreaanse vloot. De bestaande wetgeving voldoet echter nog niet aan artikel 18, lid 3, letter e), onder g), punt iii), en artikel 18, lid 4, van de UNFSA. In dit verband moeten de tekortkomingen die zijn vastgesteld in termen van personeelsbezetting, beschikbaarheid van gegevens over de posities van vissersvaartuigen in realtime of historische gegevens, gebruikte methoden en opleiding van de leidinggevende ambtenaren worden verholpen.

| (35) | Met betrekking tot de administratieve regelgeving over overlading van vis op zee heeft Korea gesteld dat dergelijke regelgeving alleen bestaat in gevallen die vallen onder ROVB's of wanneer kuststaten dergelijke activiteiten reguleren. In dat laatste geval is verduidelijkt dat de regering van Korea geen rapport ontvangt van activiteiten betreffende dergelijke overlading op zee. In dit verband moet worden opgemerkt dat overladingen op zee die door Koreaanse vissersvaartuigen zijn uitgevoerd in West-Afrikaanse wateren aanleiding gaven tot inbreuken, zoals vermeld in overweging (21) tot (28), en dat deze in 2011 het onderwerp vormden van verificatieverzoeken van verschillende lidstaten (3). |
| --- | --- |

(35)

Met betrekking tot de administratieve regelgeving over overlading van vis op zee heeft Korea gesteld dat dergelijke regelgeving alleen bestaat in gevallen die vallen onder ROVB's of wanneer kuststaten dergelijke activiteiten reguleren. In dat laatste geval is verduidelijkt dat de regering van Korea geen rapport ontvangt van activiteiten betreffende dergelijke overlading op zee. In dit verband moet worden opgemerkt dat overladingen op zee die door Koreaanse vissersvaartuigen zijn uitgevoerd in West-Afrikaanse wateren aanleiding gaven tot inbreuken, zoals vermeld in overweging (21) tot (28), en dat deze in 2011 het onderwerp vormden van verificatieverzoeken van verschillende lidstaten (3).

| (36) | De aanwezigheid van een procedure uit hoofde van artikel 27 van de IOO-verordening vormt een nadere indicatie dat Korea nalaat zijn verantwoordelijkheden ten opzichte van vaartuigen die op volle zee opereren uit te oefenen, zoals uiteengezet in artikel 18, leden 1 en 2, van de UNFSA. Bovendien is de vlaggenstaat, uit hoofde van artikel 19, lid 1, van de UNFSA, verplicht de naleving te verzekeren van RVBO-instandhoudings- en beheermaatregelen door vaartuigen die onder zijn vlag varen. |
| --- | --- |

(36)

De aanwezigheid van een procedure uit hoofde van artikel 27 van de IOO-verordening vormt een nadere indicatie dat Korea nalaat zijn verantwoordelijkheden ten opzichte van vaartuigen die op volle zee opereren uit te oefenen, zoals uiteengezet in artikel 18, leden 1 en 2, van de UNFSA. Bovendien is de vlaggenstaat, uit hoofde van artikel 19, lid 1, van de UNFSA, verplicht de naleving te verzekeren van RVBO-instandhoudings- en beheermaatregelen door vaartuigen die onder zijn vlag varen.

| (37) | De Commissie heeft geanalyseerd of Korea doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen jegens de exploitanten die verantwoordelijk zijn voor IOO-visserij en of sancties zijn toegepast die voldoende zwaar waren om andere overtreders af te schrikken van de voordelen van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(37)

De Commissie heeft geanalyseerd of Korea doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen jegens de exploitanten die verantwoordelijk zijn voor IOO-visserij en of sancties zijn toegepast die voldoende zwaar waren om andere overtreders af te schrikken van de voordelen van IOO-visserij.

| (38) | De in de overwegingen (21) tot (28) beschreven gevallen van herhaalde IOO-visserij zijn een aanwijzing dat Korea heeft nagelaten handhavingsacties uit te voeren in reactie op dergelijke IOO-visserij, na door de Commissie gedane toepasselijke verzoeken. |
| --- | --- |

(38)

De in de overwegingen (21) tot (28) beschreven gevallen van herhaalde IOO-visserij zijn een aanwijzing dat Korea heeft nagelaten handhavingsacties uit te voeren in reactie op dergelijke IOO-visserij, na door de Commissie gedane toepasselijke verzoeken.

| (39) | Het nalaten van Korea om de deelname van Koreaanse vaartuigen aan deze illegale activiteiten doeltreffend te controleren en sanctioneren, ondermijnt zijn mogelijkheden om te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 117 van de UNCLOS, waarin de taken van staten worden beschreven om nationale maatregelen aan te nemen voor hun respectieve onderdanen voor de instandhouding van levende rijkdommen op volle zee. In verband hiermee moet ook worden opgemerkt dat het belang van doeltreffende acties tegen eigenaren die voordeel behalen wordt bevestigd door toepasselijke FAO- en OESO-documentatie, waarin het belang wordt benadrukt van informatie over eigenaren die voordeel behalen om illegale activiteiten tegen te gaan (4) en de noodzaak aan gegevens over vissersvaartuigen en eigenaren die voordeel behalen (5). Deze administratieve praktijk, die IOO-exploitanten kan aantrekken voor de registratie van IOO-vaartuigen, voldoet niet aan artikel 94 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(39)

Het nalaten van Korea om de deelname van Koreaanse vaartuigen aan deze illegale activiteiten doeltreffend te controleren en sanctioneren, ondermijnt zijn mogelijkheden om te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 117 van de UNCLOS, waarin de taken van staten worden beschreven om nationale maatregelen aan te nemen voor hun respectieve onderdanen voor de instandhouding van levende rijkdommen op volle zee. In verband hiermee moet ook worden opgemerkt dat het belang van doeltreffende acties tegen eigenaren die voordeel behalen wordt bevestigd door toepasselijke FAO- en OESO-documentatie, waarin het belang wordt benadrukt van informatie over eigenaren die voordeel behalen om illegale activiteiten tegen te gaan (4) en de noodzaak aan gegevens over vissersvaartuigen en eigenaren die voordeel behalen (5). Deze administratieve praktijk, die IOO-exploitanten kan aantrekken voor de registratie van IOO-vaartuigen, voldoet niet aan artikel 94 van UNCLOS.

| (40) | Dat Korea als vlaggenstaat niet voldoet aan zijn nalevings- en handhavingsverplichtingen uit hoofde van artikel 19 van de UNFSA wordt ook bevestigd door de tijdens de dienstbezoeken in 2011 en 2012 verzamelde informatie en door informatie die is verzameld door de Commissie in overeenstemming met artikel 25 van de IOO-verordening. De Commissie heeft vastgesteld dat onder Koreaanse vlag varende vissersvaartuigen herhaaldelijk IOO-visserijactiviteiten uitvoerden. Deze situatie heeft geleid tot de instelling van procedures uit hoofde van de artikelen 26 en 27 van de IOO-verordening. De procedures uit hoofde van artikel 27 worden momenteel uitgevoerd om vast te stellen of IOO-visserijactiviteiten voldoende worden gesanctioneerd op een manier die naleving verzekert, inbreuk ontmoedigt en overtreders de voordelen van hun illegale activiteiten onthoudt. De Koreaanse autoriteiten zijn bij brieven van 11 oktober 2011, 22 december 2011 en 2 maart 2012 over deze procedures geïnformeerd. |
| --- | --- |

(40)

Dat Korea als vlaggenstaat niet voldoet aan zijn nalevings- en handhavingsverplichtingen uit hoofde van artikel 19 van de UNFSA wordt ook bevestigd door de tijdens de dienstbezoeken in 2011 en 2012 verzamelde informatie en door informatie die is verzameld door de Commissie in overeenstemming met artikel 25 van de IOO-verordening. De Commissie heeft vastgesteld dat onder Koreaanse vlag varende vissersvaartuigen herhaaldelijk IOO-visserijactiviteiten uitvoerden. Deze situatie heeft geleid tot de instelling van procedures uit hoofde van de artikelen 26 en 27 van de IOO-verordening. De procedures uit hoofde van artikel 27 worden momenteel uitgevoerd om vast te stellen of IOO-visserijactiviteiten voldoende worden gesanctioneerd op een manier die naleving verzekert, inbreuk ontmoedigt en overtreders de voordelen van hun illegale activiteiten onthoudt. De Koreaanse autoriteiten zijn bij brieven van 11 oktober 2011, 22 december 2011 en 2 maart 2012 over deze procedures geïnformeerd.

| (41) | Uit de punten 34 en 35 van het IOO-IAP blijkt ook dat staten moeten verzekeren dat vissersvaartuigen die hun vlag mogen voeren zich niet bezighouden met IOO-visserij en dit niet ondersteunen en dat zij, voordat een vaartuig wordt geregistreerd, hun verantwoordelijkheden kunnen uitoefenen om te verzekeren dat een vaartuig zich niet bezighoudt met IOO-visserij. Bovendien ondermijnen de acties zoals vermeld in overweging (59) met betrekking tot de activiteiten van Koreaanse onderdanen in de tropische tonijnvisserij in de Golf van Guinee, waaronder verboden overladingen door vaartuigen die onder Ghanese vlag voeren, de mogelijkheden van Korea om aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS te voldoen, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig zijn interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert, evenals zijn kapitein, officieren en bemanning. |
| --- | --- |

(41)

Uit de punten 34 en 35 van het IOO-IAP blijkt ook dat staten moeten verzekeren dat vissersvaartuigen die hun vlag mogen voeren zich niet bezighouden met IOO-visserij en dit niet ondersteunen en dat zij, voordat een vaartuig wordt geregistreerd, hun verantwoordelijkheden kunnen uitoefenen om te verzekeren dat een vaartuig zich niet bezighoudt met IOO-visserij. Bovendien ondermijnen de acties zoals vermeld in overweging (59) met betrekking tot de activiteiten van Koreaanse onderdanen in de tropische tonijnvisserij in de Golf van Guinee, waaronder verboden overladingen door vaartuigen die onder Ghanese vlag voeren, de mogelijkheden van Korea om aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS te voldoen, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig zijn interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert, evenals zijn kapitein, officieren en bemanning.

| (42) | Op basis van beschikbaar bewijs wordt bevestigd dat Korea niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen overeenkomstig internationaal recht met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen. In dit verband wordt erop gewezen dat onder Koreaanse vlag varende vissersvaartuigen, overeenkomstig de Koreaanse wet van 2007 betreffende ontwikkeling van de oceaanindustrie, zoals gewijzigd in maart 2013, alleen verplicht zijn VMS aan boord te hebben wanneer zij vissen in het kader van RVBO's die een VMS verplichten of bij activiteiten in nationale wateren overeenkomstig visovereenkomsten met derde landen (6) die Korea heeft ondertekend. Als gevolg hiervan bestaat er geen verplichting voor vaartuigen om te zijn uitgerust met VMS wanneer zij vissen op volle zee buiten de het toepassingsbereik van ROVB's of in wateren van kuststaten waarmee geen visserijovereenkomst is gesloten. Volgens de door de Koreaanse autoriteiten op 25 juli 2013 verstrekte informatie zijn momenteel 97 van de 344 Koreaanse vissersvaartuigen voor de lange afstand niet uitgerust met een VMS-systeem. Uit hoofde van de wet van juli 2013 betreffende de ontwikkeling van de oceaanindustrie is de installatie van VMS niet duidelijk voorzien als verplicht voor de gehele Koreaanse langeafstandsvloot ongeacht waar zij actief zijn. Verplichte VMS-tracering is nu een internationaal geaccepteerde praktijk, die derhalve van nature onderdeel vormt van de taken van vlaggenstaten uit hoofde van artikel 18, lid 3, onder e), van de UNFSA. De in deze overweging en de overwegingen (21) tot (28) geven aan dat Korea niet heeft voldaan aan de voorwaarden van artikel 94 van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig zijn interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert en zijn kapitein, officieren en bemanning. Bovendien voldoet Korea niet aan zijn nalevings- en handhavingsverplichtingen als vlaggenstaat zoals voorgeschreven in artikel 19 van de UNFSA, aangezien Korea heeft nagelaten aan te tonen dat het heeft gehandeld in overeenstemming met de in dat artikel vermelde gedetailleerde regelgeving. |
| --- | --- |

(42)

Op basis van beschikbaar bewijs wordt bevestigd dat Korea niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen overeenkomstig internationaal recht met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen. In dit verband wordt erop gewezen dat onder Koreaanse vlag varende vissersvaartuigen, overeenkomstig de Koreaanse wet van 2007 betreffende ontwikkeling van de oceaanindustrie, zoals gewijzigd in maart 2013, alleen verplicht zijn VMS aan boord te hebben wanneer zij vissen in het kader van RVBO's die een VMS verplichten of bij activiteiten in nationale wateren overeenkomstig visovereenkomsten met derde landen (6) die Korea heeft ondertekend. Als gevolg hiervan bestaat er geen verplichting voor vaartuigen om te zijn uitgerust met VMS wanneer zij vissen op volle zee buiten de het toepassingsbereik van ROVB's of in wateren van kuststaten waarmee geen visserijovereenkomst is gesloten. Volgens de door de Koreaanse autoriteiten op 25 juli 2013 verstrekte informatie zijn momenteel 97 van de 344 Koreaanse vissersvaartuigen voor de lange afstand niet uitgerust met een VMS-systeem. Uit hoofde van de wet van juli 2013 betreffende de ontwikkeling van de oceaanindustrie is de installatie van VMS niet duidelijk voorzien als verplicht voor de gehele Koreaanse langeafstandsvloot ongeacht waar zij actief zijn. Verplichte VMS-tracering is nu een internationaal geaccepteerde praktijk, die derhalve van nature onderdeel vormt van de taken van vlaggenstaten uit hoofde van artikel 18, lid 3, onder e), van de UNFSA. De in deze overweging en de overwegingen (21) tot (28) geven aan dat Korea niet heeft voldaan aan de voorwaarden van artikel 94 van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig zijn interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert en zijn kapitein, officieren en bemanning. Bovendien voldoet Korea niet aan zijn nalevings- en handhavingsverplichtingen als vlaggenstaat zoals voorgeschreven in artikel 19 van de UNFSA, aangezien Korea heeft nagelaten aan te tonen dat het heeft gehandeld in overeenstemming met de in dat artikel vermelde gedetailleerde regelgeving.

| (43) | Bovendien bleek met betrekking tot de door Korea ingevoerde handhavingsmaatregelen tijdens de door de Commissie uitgevoerde dienstbezoeken dat het nodig is om de toepasselijke sancties op inbreuken, zoals voorzien in het Koreaanse ministerieel decreet van 29 december 2009 betreffende de IOO-regelgeving van de EU, de „wet betreffende de controle van de visbestanden”, te herzien. De strafrechtelijke sancties die worden voorzien in het Koreaanse rechtssysteem stellen een algemene maximale boetegrens vast van duizend Amerikaanse dollar voor inbreuken. De hoogte van dergelijke sancties is duidelijk onvoldoende en niet evenredig met de ernst van mogelijke inbreuken, de mogelijke gevolgen van inbreuken op de visbestanden en de mogelijke voordelen die kunnen voortvloeien uit dergelijke illegale acties voor de daders. In de recentelijk (juli 2013) goedgekeurde wet betreffende de ontwikkeling van de oceaanindustrie is geen duidelijke lijst opgenomen van afschrikkende sancties (strafrechtelijke en bestuurlijk) en bijbehorende sancties. Het huidige herziene systeem voorziet in verschillende afwijkingen voor de opschorting van vergunningen, definieert ernstige inbreuken niet duidelijk, bevat onduidelijke definities en onduidelijke methoden voor het bepalen van het sanctieniveau. Tijdens het in maart 2011 uitgevoerde dienstbezoek en de daaropvolgende communicatie met Korea heeft de Commissie waargenomen dat, ondanks de beschikbaarheid van voldoende informatie voor de kennisgeving van inbreuken die zijn gepleegd door hun vissersvaartuigen die actief zijn op volle zee en in de wateren van derde landen, de bevoegde Koreaanse autoriteiten nalieten direct actie te ondernemen om procedures te starten en, indien van toepassing, de betreffende vaartuigen voldoende te sanctioneren. Overeenkomstig artikel 62 van UNCLOS moeten onderdanen van andere staten die vissen in de EEZ van een derde land voldoen aan de instandhoudingsmaatregelen en andere voorwaarden die zijn vastgesteld in de wet- en regelgeving van de kuststaten. In verband hiermee zijn de in Korea waargenomen administratieve activiteiten niet consistent met zijn internationale verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig de UNCLOS. |
| --- | --- |

(43)

Bovendien bleek met betrekking tot de door Korea ingevoerde handhavingsmaatregelen tijdens de door de Commissie uitgevoerde dienstbezoeken dat het nodig is om de toepasselijke sancties op inbreuken, zoals voorzien in het Koreaanse ministerieel decreet van 29 december 2009 betreffende de IOO-regelgeving van de EU, de „wet betreffende de controle van de visbestanden”, te herzien. De strafrechtelijke sancties die worden voorzien in het Koreaanse rechtssysteem stellen een algemene maximale boetegrens vast van duizend Amerikaanse dollar voor inbreuken. De hoogte van dergelijke sancties is duidelijk onvoldoende en niet evenredig met de ernst van mogelijke inbreuken, de mogelijke gevolgen van inbreuken op de visbestanden en de mogelijke voordelen die kunnen voortvloeien uit dergelijke illegale acties voor de daders. In de recentelijk (juli 2013) goedgekeurde wet betreffende de ontwikkeling van de oceaanindustrie is geen duidelijke lijst opgenomen van afschrikkende sancties (strafrechtelijke en bestuurlijk) en bijbehorende sancties. Het huidige herziene systeem voorziet in verschillende afwijkingen voor de opschorting van vergunningen, definieert ernstige inbreuken niet duidelijk, bevat onduidelijke definities en onduidelijke methoden voor het bepalen van het sanctieniveau. Tijdens het in maart 2011 uitgevoerde dienstbezoek en de daaropvolgende communicatie met Korea heeft de Commissie waargenomen dat, ondanks de beschikbaarheid van voldoende informatie voor de kennisgeving van inbreuken die zijn gepleegd door hun vissersvaartuigen die actief zijn op volle zee en in de wateren van derde landen, de bevoegde Koreaanse autoriteiten nalieten direct actie te ondernemen om procedures te starten en, indien van toepassing, de betreffende vaartuigen voldoende te sanctioneren. Overeenkomstig artikel 62 van UNCLOS moeten onderdanen van andere staten die vissen in de EEZ van een derde land voldoen aan de instandhoudingsmaatregelen en andere voorwaarden die zijn vastgesteld in de wet- en regelgeving van de kuststaten. In verband hiermee zijn de in Korea waargenomen administratieve activiteiten niet consistent met zijn internationale verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig de UNCLOS.

| (44) | Er moet worden opgemerkt dat Korea ook is genoemd in het NMFS-verslag (7). Korea is geïdentificeerd voor het nalaten van de toepassing van voldoende sancties om zijn vaartuigen te ontmoedigen deel te nemen aan visserijactiviteiten die de instandhoudings- en beheermaatregelen zoals verplicht onder een internationale overeenkomst voor visserijbeheer schenden. Meer specifiek is de NMFS bezorgd dat Korea zijn negen vissersvaartuigen die momenteel beschikken over een vergunning om te vissen in het verdragsgebied van de CCAMLR niet effectief controleert. Tijdens de 18e speciale bijeenkomst van ICCAT in november 2012 werden soortgelijke zorgen geuit met betrekking tot de activiteiten van Koreaanse onderdanen die betrokken waren bij mogelijk illegale overladingen, zoals nader toegelicht in overweging (59). De regering van Korea heeft nader aangegeven dat een wijziging van de desbetreffende wet om de sancties op IOO-visserijactiviteiten te verhogen is aangenomen. Ondanks de wet betreffende de ontwikkeling van de oceaanindustrie van juli 2013, is het nieuwe sanctiesysteem nog steeds onvoldoende om IOO-visserijactiviteiten te ontmoedigen, zoals toegelicht in overweging (43). |
| --- | --- |

(44)

Er moet worden opgemerkt dat Korea ook is genoemd in het NMFS-verslag (7). Korea is geïdentificeerd voor het nalaten van de toepassing van voldoende sancties om zijn vaartuigen te ontmoedigen deel te nemen aan visserijactiviteiten die de instandhoudings- en beheermaatregelen zoals verplicht onder een internationale overeenkomst voor visserijbeheer schenden. Meer specifiek is de NMFS bezorgd dat Korea zijn negen vissersvaartuigen die momenteel beschikken over een vergunning om te vissen in het verdragsgebied van de CCAMLR niet effectief controleert. Tijdens de 18e speciale bijeenkomst van ICCAT in november 2012 werden soortgelijke zorgen geuit met betrekking tot de activiteiten van Koreaanse onderdanen die betrokken waren bij mogelijk illegale overladingen, zoals nader toegelicht in overweging (59). De regering van Korea heeft nader aangegeven dat een wijziging van de desbetreffende wet om de sancties op IOO-visserijactiviteiten te verhogen is aangenomen. Ondanks de wet betreffende de ontwikkeling van de oceaanindustrie van juli 2013, is het nieuwe sanctiesysteem nog steeds onvoldoende om IOO-visserijactiviteiten te ontmoedigen, zoals toegelicht in overweging (43).

| (45) | Rekening houdend met de in de overwegingen (43) en (44) toegelichte situatie, wordt geconcludeerd dat het sanctieniveau voor IOO-inbreuken zoals voorzien in Koreaanse wetgeving niet in overeenstemming is met artikel 19, lid 2, van de UNFSA, waarin wordt bepaald dat de toepasselijke sancties met betrekking tot inbreuken voldoende zwaar zullen zijn om doeltreffend te zijn voor de verzekering van de naleving en tot ontmoediging van inbreuken waar ze ook voorkomen en tevens inbreukplegers de voordelen moet onthouden die zij verkrijgen uit hun illegale activiteiten. Bovendien zijn ook de prestaties van Korea met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd te verzekeren dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen voldoende zwaar zijn om IOO-visserij effectief te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om de voordelen die worden verkregen middels dergelijke visserij te ontnemen. |
| --- | --- |

(45)

Rekening houdend met de in de overwegingen (43) en (44) toegelichte situatie, wordt geconcludeerd dat het sanctieniveau voor IOO-inbreuken zoals voorzien in Koreaanse wetgeving niet in overeenstemming is met artikel 19, lid 2, van de UNFSA, waarin wordt bepaald dat de toepasselijke sancties met betrekking tot inbreuken voldoende zwaar zullen zijn om doeltreffend te zijn voor de verzekering van de naleving en tot ontmoediging van inbreuken waar ze ook voorkomen en tevens inbreukplegers de voordelen moet onthouden die zij verkrijgen uit hun illegale activiteiten. Bovendien zijn ook de prestaties van Korea met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd te verzekeren dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen voldoende zwaar zijn om IOO-visserij effectief te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om de voordelen die worden verkregen middels dergelijke visserij te ontnemen.

| (46) | Het nalaten van Korea om te voldoen aan zijn nalevings- en handhavingsverplichtingen, zoals toegelicht in deze afdeling, pleegt ook inbreuk op artikel III, lid 8, van de FAO-Nalevingsovereenkomst waarin wordt bepaald dat elke partij handhavingsmaatregelen zal nemen met betrekking tot vissersvaartuigen die zijn vlag mogen voeren en die handelen in strijd met de bepalingen van de FAO-Nalevingsovereenkomst, met inbegrip van, indien van toepassing, de schending van dergelijke bepalingen als overtreding te classificeren in de nationale wetgeving. Toepasselijke sancties met betrekking tot dergelijke inbreuken moeten voldoende zwaar zijn om doeltreffend te zijn om de naleving van de eisen in de FAO-Nalevingsovereenkomst te verzekeren en om overtreders de voordelen die voortvloeien uit hun illegale activiteiten te ontnemen. |
| --- | --- |

(46)

Het nalaten van Korea om te voldoen aan zijn nalevings- en handhavingsverplichtingen, zoals toegelicht in deze afdeling, pleegt ook inbreuk op artikel III, lid 8, van de FAO-Nalevingsovereenkomst waarin wordt bepaald dat elke partij handhavingsmaatregelen zal nemen met betrekking tot vissersvaartuigen die zijn vlag mogen voeren en die handelen in strijd met de bepalingen van de FAO-Nalevingsovereenkomst, met inbegrip van, indien van toepassing, de schending van dergelijke bepalingen als overtreding te classificeren in de nationale wetgeving. Toepasselijke sancties met betrekking tot dergelijke inbreuken moeten voldoende zwaar zijn om doeltreffend te zijn om de naleving van de eisen in de FAO-Nalevingsovereenkomst te verzekeren en om overtreders de voordelen die voortvloeien uit hun illegale activiteiten te ontnemen.

| (47) | Met betrekking tot de geschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van de desbetreffende IOO-visserij heeft de Commissie rekening gehouden met de herhaaldelijke en terugkerende IOO-visserijactiviteiten van onder Koreaanse vlag varende vaartuigen tot 2013, zoals vermeld in de overwegingen (21) tot en met (24). |
| --- | --- |

(47)

Met betrekking tot de geschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van de desbetreffende IOO-visserij heeft de Commissie rekening gehouden met de herhaaldelijke en terugkerende IOO-visserijactiviteiten van onder Koreaanse vlag varende vaartuigen tot 2013, zoals vermeld in de overwegingen (21) tot en met (24).

| (48) | Merk op dat, wat de bestaande capaciteit van de autoriteiten van Korea betreft, Korea volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (8) als een land met een hoge menselijke ontwikkeling wordt beschouwd (12e van 186 landen). Gezien de positie van het land in deze lijsten wordt het niet als noodzakelijk beschouwd de bestaande capaciteit van de bevoegde autoriteiten van Korea te analyseren. Het ontwikkelingsniveau van Korea kan, zoals uit deze overweging blijkt, niet worden aangemerkt als een factor die afbreuk doet aan de capaciteit van de bevoegde autoriteiten om met andere landen samen te werken en handhavingsmaatregelen te nemen. |
| --- | --- |

(48)

Merk op dat, wat de bestaande capaciteit van de autoriteiten van Korea betreft, Korea volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (8) als een land met een hoge menselijke ontwikkeling wordt beschouwd (12e van 186 landen). Gezien de positie van het land in deze lijsten wordt het niet als noodzakelijk beschouwd de bestaande capaciteit van de bevoegde autoriteiten van Korea te analyseren. Het ontwikkelingsniveau van Korea kan, zoals uit deze overweging blijkt, niet worden aangemerkt als een factor die afbreuk doet aan de capaciteit van de bevoegde autoriteiten om met andere landen samen te werken en handhavingsmaatregelen te nemen.

| (49) | Overeenkomstig de analyse in overweging (48) blijkt uit de gegevens die zijn verzameld naar aanleiding van het dienstbezoek in juli 2011 niet dat de autoriteiten van Korea over onvoldoende financiële middelen beschikken, maar wel dat hun het vereiste juridische en administratieve kader ontbreekt, net als de bevoegdheidsoverdracht die nodig is om hun taken te vervullen. |
| --- | --- |

(49)

Overeenkomstig de analyse in overweging (48) blijkt uit de gegevens die zijn verzameld naar aanleiding van het dienstbezoek in juli 2011 niet dat de autoriteiten van Korea over onvoldoende financiële middelen beschikken, maar wel dat hun het vereiste juridische en administratieve kader ontbreekt, net als de bevoegdheidsoverdracht die nodig is om hun taken te vervullen.

| (50) | Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3 en lid 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Korea zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(50)

Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3 en lid 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Korea zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

3.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (51) | Korea heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (UNCLOS) en de Overeenkomst van de Verenigde Naties over de visbestanden (UNFSA) geratificeerd. Het land heeft de FAO-Nalevingsovereenkomst aanvaard. Bovendien is Korea verdragsluitende partij bij CCAMLR, CCSBT, IATTC, ICCAT, IOTC, SPRFMO, WCPFC, NAFO en SEAFO. |
| --- | --- |

(51)

Korea heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (UNCLOS) en de Overeenkomst van de Verenigde Naties over de visbestanden (UNFSA) geratificeerd. Het land heeft de FAO-Nalevingsovereenkomst aanvaard. Bovendien is Korea verdragsluitende partij bij CCAMLR, CCSBT, IATTC, ICCAT, IOTC, SPRFMO, WCPFC, NAFO en SEAFO.

| (52) | De Commissie heeft alle door haar als ter zake relevant beschouwde informatie geanalyseerd wat de status van Korea als verdragsluitende partij bij CCAMLR, IOTC en ICCAT betreft. |
| --- | --- |

(52)

De Commissie heeft alle door haar als ter zake relevant beschouwde informatie geanalyseerd wat de status van Korea als verdragsluitende partij bij CCAMLR, IOTC en ICCAT betreft.

| (53) | Bij de CCAMLR-bijeenkomst in 2011 (9) is, met betrekking tot het vaartuig Insung No 7, bezorgdheid geuit over het sanctieniveau van Korea richting de exploitant, het vaartuig en de kapitein, gezien de ernst van de illegale activiteit. Het Permanent Comité inzake tenuitvoerlegging en naleving (SCIC) van CCAMLR heeft voorgesteld de Insung No 7 op de IOO-vaartuigenlijst voor verdragsluitende partijen te plaatsen, maar Korea heeft de opname daarvan geblokkeerd tijdens de dertigste bijeenkomst van CCAMLR. |
| --- | --- |

(53)

Bij de CCAMLR-bijeenkomst in 2011 (9) is, met betrekking tot het vaartuig Insung No 7, bezorgdheid geuit over het sanctieniveau van Korea richting de exploitant, het vaartuig en de kapitein, gezien de ernst van de illegale activiteit. Het Permanent Comité inzake tenuitvoerlegging en naleving (SCIC) van CCAMLR heeft voorgesteld de Insung No 7 op de IOO-vaartuigenlijst voor verdragsluitende partijen te plaatsen, maar Korea heeft de opname daarvan geblokkeerd tijdens de dertigste bijeenkomst van CCAMLR.

| (54) | In het nalevingsverslag van IOTC voor Korea dat is afgegeven door het Nalevingscomité tijdens zijn bijeenkomst in 2011 (10), is geconstateerd dat Korea de verplichte vereisten betreffende statistieken zoals uiteengezet in Resolutie 05/05, 09/06 en 10/06 (bijvangst van zeeschildpadden en zeevogels niet ingediend, haaien deels ingediend) niet in acht heeft genomen. Het Comité heeft tevens meerdere inbreuken geconstateerd in de naleving van Koreaanse verslagleggingsverplichtingen betreffende: resolutie 10/04 over een regionale waarnemingsregeling, aangezien Korea geen waarnemingsverslagen had ingediend; en resoluties 01/06 en 03/03 over het statistischedocumentenprogramma van IOTC over grootoogtonijn, aangezien Korea aan de IOTC geen beoordeling had ingediend van uitvoergegevens ten opzichte van invoergegevens. De bezorgdheid van het Comité over het nalevingsniveau door Korea is aan het land meegedeeld door de voorzitter van de IOTC in een brief van 22 maart 2011. |
| --- | --- |

(54)

In het nalevingsverslag van IOTC voor Korea dat is afgegeven door het Nalevingscomité tijdens zijn bijeenkomst in 2011 (10), is geconstateerd dat Korea de verplichte vereisten betreffende statistieken zoals uiteengezet in Resolutie 05/05, 09/06 en 10/06 (bijvangst van zeeschildpadden en zeevogels niet ingediend, haaien deels ingediend) niet in acht heeft genomen. Het Comité heeft tevens meerdere inbreuken geconstateerd in de naleving van Koreaanse verslagleggingsverplichtingen betreffende: resolutie 10/04 over een regionale waarnemingsregeling, aangezien Korea geen waarnemingsverslagen had ingediend; en resoluties 01/06 en 03/03 over het statistischedocumentenprogramma van IOTC over grootoogtonijn, aangezien Korea aan de IOTC geen beoordeling had ingediend van uitvoergegevens ten opzichte van invoergegevens. De bezorgdheid van het Comité over het nalevingsniveau door Korea is aan het land meegedeeld door de voorzitter van de IOTC in een brief van 22 maart 2011.

| (55) | Overeenkomstig de informatie afkomstig uit het nalevingsverslag van IOTC van 10 maart 2012 (11) is geconstateerd dat Korea in 2011 meerdere door de IOTC aangenomen resoluties niet of slechts gedeeltelijk in acht heeft genomen. In het bijzonder was niet alle visgerei gemarkeerd zoals verplicht overeenkomstig resolutie 01/02 betreffende beheernormen. Met betrekking tot VMS neemt Korea resolutie 10/01 niet in acht, aangezien er geen informatie over de samenvatting van de VMS-verslagen is verstrekt in het tenuitvoerleggingsverslag. Korea heeft slechts gedeeltelijk voldaan aan zijn verplichting om gegevens over te leggen over haaien, zoals verplicht in resolutie 05/05. Bovendien heeft de voorzitter van het nalevingscomité geconstateerd dat er aanzienlijke niet-nalevingsacties zijn gepleegd jegens het juridisch kader van IOTC. In verband hiermee heeft Korea niet de overeenkomstig IOTC-resolutie 11/04 verplichte waarnemingsverslagen overgelegd en ook geen verslag verstrekt over de resultaten van een onderzoek naar de uitvoergegevens van grootoogtonijn. |
| --- | --- |

(55)

Overeenkomstig de informatie afkomstig uit het nalevingsverslag van IOTC van 10 maart 2012 (11) is geconstateerd dat Korea in 2011 meerdere door de IOTC aangenomen resoluties niet of slechts gedeeltelijk in acht heeft genomen. In het bijzonder was niet alle visgerei gemarkeerd zoals verplicht overeenkomstig resolutie 01/02 betreffende beheernormen. Met betrekking tot VMS neemt Korea resolutie 10/01 niet in acht, aangezien er geen informatie over de samenvatting van de VMS-verslagen is verstrekt in het tenuitvoerleggingsverslag. Korea heeft slechts gedeeltelijk voldaan aan zijn verplichting om gegevens over te leggen over haaien, zoals verplicht in resolutie 05/05. Bovendien heeft de voorzitter van het nalevingscomité geconstateerd dat er aanzienlijke niet-nalevingsacties zijn gepleegd jegens het juridisch kader van IOTC. In verband hiermee heeft Korea niet de overeenkomstig IOTC-resolutie 11/04 verplichte waarnemingsverslagen overgelegd en ook geen verslag verstrekt over de resultaten van een onderzoek naar de uitvoergegevens van grootoogtonijn.

| (56) | Bovendien is, overeenkomstig de IOTC-circulaire 2013-2014 (12), in 2012 één Koreaans vaartuig gerapporteerd als betrokken bij mogelijke inbreuken waargenomen uit hoofde van het regionaal waarnemingsprogramma van IOTC voor controle op overladingen op zee. |
| --- | --- |

(56)

Bovendien is, overeenkomstig de IOTC-circulaire 2013-2014 (12), in 2012 één Koreaans vaartuig gerapporteerd als betrokken bij mogelijke inbreuken waargenomen uit hoofde van het regionaal waarnemingsprogramma van IOTC voor controle op overladingen op zee.

| (57) | Er wordt op gewezen dat ICCAT in 2010 een identificatiebrief heeft gestuurd aan Korea (13). In die brief is Korea aangemerkt voor het nalaten om volledig en op doeltreffende wijze te voldoen aan zijn verplichting om statistieken te communiceren, zoals uiteengezet in ICCAT-aanbeveling 05-09. In dezelfde brief heeft ICCAT benadrukt dat Korea niet alle benodigde gegevens en informatie heeft verstrekt, zoals: gegevens over Task I (gegevens ingediend na de deadline); Task II (vangst- en inspanningsgegevens ingediend na de deadline en vangstgroottegegevens niet ingediend); nalevingstabellen ingediend na de deadline; overlaadverslagen niet ingediend; informatie over de beheernorm betreffende grootschalige met de beug op tonijn vissende vaartuigen ingediend na de deadline; verslag over de tenuitvoerlegging van aanbeveling 08-05 ingediend na de deadline; verslag over de tenuitvoerlegging van een jaarlijks visplan ontvangen na de deadline en capaciteitsbeheerplan ingediend na de deadline. Het comité heeft tevens de volgende overbevissingen door Korea vastgesteld: overbevissing van Zuid-Atlantische witte tonijn in strijd met aanbeveling 07-03, overbevissing van Zuid-Atlantische zwaardvis voor het tweede opeenvolgende jaar in strijd met aanbeveling 06-03 en overbevissing van Noord-Atlantische zwaardvis voor het derde opeenvolgende jaar in strijd met aanbeveling 08-02. Onder verwijzing naar aanbeveling 08-01 heeft Korea, als kleine visser, geen specifieke vangstlimiet voor grootoogtonijn. Het comité benadrukte echter ook dat het niet de bedoeling was dat kleine vissers meer vangen dan 2 100 kubieke ton. Het comité heeft zijn bezorgdheid geuit over de opwaartse tendens in de vangst van grootoogtonijn door Korea. Het comité was tevens bezorgd over het feit dat Korea geen doeltreffende actie ondernam tot beperking van de vangst van witte marlijn binnen de limieten opgenomen in aanbeveling 06-09. |
| --- | --- |

(57)

Er wordt op gewezen dat ICCAT in 2010 een identificatiebrief heeft gestuurd aan Korea (13). In die brief is Korea aangemerkt voor het nalaten om volledig en op doeltreffende wijze te voldoen aan zijn verplichting om statistieken te communiceren, zoals uiteengezet in ICCAT-aanbeveling 05-09. In dezelfde brief heeft ICCAT benadrukt dat Korea niet alle benodigde gegevens en informatie heeft verstrekt, zoals: gegevens over Task I (gegevens ingediend na de deadline); Task II (vangst- en inspanningsgegevens ingediend na de deadline en vangstgroottegegevens niet ingediend); nalevingstabellen ingediend na de deadline; overlaadverslagen niet ingediend; informatie over de beheernorm betreffende grootschalige met de beug op tonijn vissende vaartuigen ingediend na de deadline; verslag over de tenuitvoerlegging van aanbeveling 08-05 ingediend na de deadline; verslag over de tenuitvoerlegging van een jaarlijks visplan ontvangen na de deadline en capaciteitsbeheerplan ingediend na de deadline. Het comité heeft tevens de volgende overbevissingen door Korea vastgesteld: overbevissing van Zuid-Atlantische witte tonijn in strijd met aanbeveling 07-03, overbevissing van Zuid-Atlantische zwaardvis voor het tweede opeenvolgende jaar in strijd met aanbeveling 06-03 en overbevissing van Noord-Atlantische zwaardvis voor het derde opeenvolgende jaar in strijd met aanbeveling 08-02. Onder verwijzing naar aanbeveling 08-01 heeft Korea, als kleine visser, geen specifieke vangstlimiet voor grootoogtonijn. Het comité benadrukte echter ook dat het niet de bedoeling was dat kleine vissers meer vangen dan 2 100 kubieke ton. Het comité heeft zijn bezorgdheid geuit over de opwaartse tendens in de vangst van grootoogtonijn door Korea. Het comité was tevens bezorgd over het feit dat Korea geen doeltreffende actie ondernam tot beperking van de vangst van witte marlijn binnen de limieten opgenomen in aanbeveling 06-09.

| (58) | Er is aan Korea een identificatiebrief gestuurd betreffende meerdere tekortkomingen bij de naleving van beheermaatregelen en verslagleggingsvereisten in 2010 (14). In deze brief is Korea geïnformeerd dat ICCAT heeft besloten de aanmerking van Korea overeenkomstig de aanbeveling betreffende handelsmaatregelen 06-13 te handhaven. Bovendien is Korea geïdentificeerd voor het nalaten te voldoen aan zijn verplichtingen zoals opgenomen in ICCAT-aanbevelingen betreffende naleving van verplichtingen betreffende statistische verslaglegging 05-09, betreffende verdere versterking van het plan om de bestanden blauwe marlijn en witte marlijn te versterken 06-09, en betreffende de vangstlimieten voor 2008, 2009, 2010 en 2011 van zuidelijke witte tonijn 07-03. In dit kader heeft het nalevingscomité besloten dat Korea niet alle benodigde informatie en verslagen heeft ingediend voor de vastgelegde deadlines. Er zijn problemen geconstateerd met betrekking tot een gebrek aan verslaglegging, late indieningen, onvolledige verslaglegging en slechte gegevenskwaliteit. Het comité heeft tevens de bezorgdheid geuit dat Korea geen doeltreffende actie heeft ondernomen om de vangst van zuidelijke witte tonijn te controleren binnen de in aanbeveling 07-03 opgenomen limieten en de vangst van zeilvissen zoals vermeld in aanbeveling 06-09, zoals bleek uit de overbevissing van zuidelijke witte tonijn en witte marlijn in 2008 en 2009. Als gevolg van deze geconstateerde tekortkomingen, heeft ICCAT Korea in dezelfde identificatiebrief verzocht: per ommegaande te reageren op de jaarlijkse circulaire van het secretariaat betreffende de toepasselijkheid van verslagleggingsvereisten van ICCAT en om hiervoor zijn procedures voor gegevensverzameling en verslaglegging te herzien; bij het secretariaat voorlopige beheerplannen in te dienen voor zuidelijke witte tonijn en zeilvissen, met inbegrip van te nemen maatregelen om aanlandingen binnen de vastgestelde doelstellingsniveaus te houden en informatie over de vlootcapaciteit voor de visserijen waarin overbevissing heeft plaatsgevonden. |
| --- | --- |

(58)

Er is aan Korea een identificatiebrief gestuurd betreffende meerdere tekortkomingen bij de naleving van beheermaatregelen en verslagleggingsvereisten in 2010 (14). In deze brief is Korea geïnformeerd dat ICCAT heeft besloten de aanmerking van Korea overeenkomstig de aanbeveling betreffende handelsmaatregelen 06-13 te handhaven. Bovendien is Korea geïdentificeerd voor het nalaten te voldoen aan zijn verplichtingen zoals opgenomen in ICCAT-aanbevelingen betreffende naleving van verplichtingen betreffende statistische verslaglegging 05-09, betreffende verdere versterking van het plan om de bestanden blauwe marlijn en witte marlijn te versterken 06-09, en betreffende de vangstlimieten voor 2008, 2009, 2010 en 2011 van zuidelijke witte tonijn 07-03. In dit kader heeft het nalevingscomité besloten dat Korea niet alle benodigde informatie en verslagen heeft ingediend voor de vastgelegde deadlines. Er zijn problemen geconstateerd met betrekking tot een gebrek aan verslaglegging, late indieningen, onvolledige verslaglegging en slechte gegevenskwaliteit. Het comité heeft tevens de bezorgdheid geuit dat Korea geen doeltreffende actie heeft ondernomen om de vangst van zuidelijke witte tonijn te controleren binnen de in aanbeveling 07-03 opgenomen limieten en de vangst van zeilvissen zoals vermeld in aanbeveling 06-09, zoals bleek uit de overbevissing van zuidelijke witte tonijn en witte marlijn in 2008 en 2009. Als gevolg van deze geconstateerde tekortkomingen, heeft ICCAT Korea in dezelfde identificatiebrief verzocht: per ommegaande te reageren op de jaarlijkse circulaire van het secretariaat betreffende de toepasselijkheid van verslagleggingsvereisten van ICCAT en om hiervoor zijn procedures voor gegevensverzameling en verslaglegging te herzien; bij het secretariaat voorlopige beheerplannen in te dienen voor zuidelijke witte tonijn en zeilvissen, met inbegrip van te nemen maatregelen om aanlandingen binnen de vastgestelde doelstellingsniveaus te houden en informatie over de vlootcapaciteit voor de visserijen waarin overbevissing heeft plaatsgevonden.

| (59) | ICCAT heeft in een brief aan Korea bezorgdheid geuit betreffende meerdere nalevingstekortkomingen in 2011 (15). Het nalevingscomité heeft zelfs besloten zijn bezorgdheid te uiten dat Korea niet volledig aan zijn verplichtingen heeft voldaan met betrekking tot de aanbeveling door ICCAT ter bevordering van naleving door onderdanen van verdragsluitende partijen, meewerkende niet-verdragsluitende partijen, entiteiten of visserij-instanties van ICCAT-instandhoudings- en beheermaatregelen (aanbeveling 06-14). Het comité heeft ook zijn bezorgdheid geuit met betrekking tot de activiteiten van Koreaanse onderdanen bij de vangst van tropische tonijn in de Golf van Guinee, waarbij sprake kan zijn van verboden overlading door onder de Ghanese vlag varende vaartuigen. Het comité riep Korea op om de betrokkenheid van Koreaanse onderdanen bij illegale activiteiten die plaatsvinden bij die visserij aan te pakken. Tot slot werd Korea verzocht om ICCAT te informeren over acties die het land had genomen om de naleving door zijn onderdanen die betrokken zijn bij de tropische tonijnvisserij in de Golf van Guinee te bevorderen. |
| --- | --- |

(59)

ICCAT heeft in een brief aan Korea bezorgdheid geuit betreffende meerdere nalevingstekortkomingen in 2011 (15). Het nalevingscomité heeft zelfs besloten zijn bezorgdheid te uiten dat Korea niet volledig aan zijn verplichtingen heeft voldaan met betrekking tot de aanbeveling door ICCAT ter bevordering van naleving door onderdanen van verdragsluitende partijen, meewerkende niet-verdragsluitende partijen, entiteiten of visserij-instanties van ICCAT-instandhoudings- en beheermaatregelen (aanbeveling 06-14). Het comité heeft ook zijn bezorgdheid geuit met betrekking tot de activiteiten van Koreaanse onderdanen bij de vangst van tropische tonijn in de Golf van Guinee, waarbij sprake kan zijn van verboden overlading door onder de Ghanese vlag varende vaartuigen. Het comité riep Korea op om de betrokkenheid van Koreaanse onderdanen bij illegale activiteiten die plaatsvinden bij die visserij aan te pakken. Tot slot werd Korea verzocht om ICCAT te informeren over acties die het land had genomen om de naleving door zijn onderdanen die betrokken zijn bij de tropische tonijnvisserij in de Golf van Guinee te bevorderen.

| (60) | ICCAT heeft in een brief bezorgdheid geuit aan Korea betreffende de activiteiten van Koreaanse onderdanen in de tropische tonijnvisserij in de Golf van Guinee, waarbij sprake kan zijn van verboden overladingen op zee in 2012 (16). In deze brief heeft ICCAT Korea verzocht alle noodzakelijke acties te ondernemen om te verzekeren dat Koreaanse vaartuigen en onderdanen niet betrokken zijn bij illegale activiteiten die in die visserij plaatsvinden. |
| --- | --- |

(60)

ICCAT heeft in een brief bezorgdheid geuit aan Korea betreffende de activiteiten van Koreaanse onderdanen in de tropische tonijnvisserij in de Golf van Guinee, waarbij sprake kan zijn van verboden overladingen op zee in 2012 (16). In deze brief heeft ICCAT Korea verzocht alle noodzakelijke acties te ondernemen om te verzekeren dat Koreaanse vaartuigen en onderdanen niet betrokken zijn bij illegale activiteiten die in die visserij plaatsvinden.

| (61) | Gezien het nalaten van de controle van vaartuigen op volle zee overeenkomstig de regelgeving van ROVB's en het nalaten de naleving te verzekeren door de vaartuigen die zijn vlag voeren van CCAMLR-, ICCAT- en IOTC-aanbevelingen, handelt Korea in strijd met artikel 18, lid 3, onder a), van de UNFSA waarin staten waarvan de vaartuigen vissen op open zee worden verplicht maatregelen te nemen om te verzekeren dat deze vaartuigen voldoen aan de ROVB-regelgeving. |
| --- | --- |

(61)

Gezien het nalaten van de controle van vaartuigen op volle zee overeenkomstig de regelgeving van ROVB's en het nalaten de naleving te verzekeren door de vaartuigen die zijn vlag voeren van CCAMLR-, ICCAT- en IOTC-aanbevelingen, handelt Korea in strijd met artikel 18, lid 3, onder a), van de UNFSA waarin staten waarvan de vaartuigen vissen op open zee worden verplicht maatregelen te nemen om te verzekeren dat deze vaartuigen voldoen aan de ROVB-regelgeving.

| (62) | Zoals beschreven in overweging (57), voldoet Korea niet aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 18, lid 3, onder b), punt ii), van de UNFSA door zijn vaartuigen toe te staan te vissen in strijd met de door ICCAT ingestelde voorwaarden. Door niet te voldoen aan de beheernormen voor het markeren van visgerei, voldoet Korea niet aan artikel 18, lid 3, onder d), van de UNFSA. Korea voldoet niet aan de opname- en tijdige verslagleggingsvereisten van artikel 18, lid 3, onder e), en artikel 18, lid 3, onder g), van de UNFSA, aangezien het land geen IOTC- en ICCAT-informatie verstrekt over jaarlijkse, statistische en waarnemingsverslagen, handel en bijvangstgegevens. Korea voldoet niet aan de in artikel 18, lid 3, onder g), van de UNFSA voorgeschreven voorwaarden gezien het land nalaat te voldoen aan de verplichting om aan IOTC een overzicht van VMS-gegevens te verstrekken en om overlading op zee te controleren. |
| --- | --- |

(62)

Zoals beschreven in overweging (57), voldoet Korea niet aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 18, lid 3, onder b), punt ii), van de UNFSA door zijn vaartuigen toe te staan te vissen in strijd met de door ICCAT ingestelde voorwaarden. Door niet te voldoen aan de beheernormen voor het markeren van visgerei, voldoet Korea niet aan artikel 18, lid 3, onder d), van de UNFSA. Korea voldoet niet aan de opname- en tijdige verslagleggingsvereisten van artikel 18, lid 3, onder e), en artikel 18, lid 3, onder g), van de UNFSA, aangezien het land geen IOTC- en ICCAT-informatie verstrekt over jaarlijkse, statistische en waarnemingsverslagen, handel en bijvangstgegevens. Korea voldoet niet aan de in artikel 18, lid 3, onder g), van de UNFSA voorgeschreven voorwaarden gezien het land nalaat te voldoen aan de verplichting om aan IOTC een overzicht van VMS-gegevens te verstrekken en om overlading op zee te controleren.

| (63) | Tot slot moet worden opgemerkt dat Korea, in strijd met de aanbevelingen in de punten 25, 26 en 27 van het IOO-IAP, zijn nationale actieplan ter bestrijding van IOO-visserij niet op doeltreffende wijze heeft bijgewerkt. |
| --- | --- |

(63)

Tot slot moet worden opgemerkt dat Korea, in strijd met de aanbevelingen in de punten 25, 26 en 27 van het IOO-IAP, zijn nationale actieplan ter bestrijding van IOO-visserij niet op doeltreffende wijze heeft bijgewerkt.

| (64) | Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Korea zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheermaatregelen. |
| --- | --- |

(64)

Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Korea zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheermaatregelen.

3.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (65) | Zoals hierboven reeds is aangegeven, wordt Korea volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (17) als een land met een zeer hoge menselijke ontwikkeling beschouwd (12e van 186 landen). Aan de andere kant wordt Korea vermeld in bijlage V bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 als een land dat valt binnen de categorie van landen en gebieden andere dan ontwikkelingslanden en -gebieden. |
| --- | --- |

(65)

Zoals hierboven reeds is aangegeven, wordt Korea volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (17) als een land met een zeer hoge menselijke ontwikkeling beschouwd (12e van 186 landen). Aan de andere kant wordt Korea vermeld in bijlage V bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 als een land dat valt binnen de categorie van landen en gebieden andere dan ontwikkelingslanden en -gebieden.

| (66) | Rekening houdend met die positie kan Korea dus niet worden beschouwd als een land met specifieke beperkingen die rechtstreeks zijn terug te voeren op zijn ontwikkelingsniveau. |
| --- | --- |

(66)

Rekening houdend met die positie kan Korea dus niet worden beschouwd als een land met specifieke beperkingen die rechtstreeks zijn terug te voeren op zijn ontwikkelingsniveau.

| (67) | Er moet worden opgemerkt dat de kennisgeving van Korea als vlaggenstaat door de Commissie is geaccepteerd in overeenstemming met artikel 20 van de IOO-verordening per 1 januari 2010. Korea heeft daarna, zoals vermeld in artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening, bevestigd dat het nationale regelingen heeft aangenomen voor de tenuitvoerlegging van, controle op en handhaving van wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen waaraan moet worden voldaan door zijn vissersvaartuigen. |
| --- | --- |

(67)

Er moet worden opgemerkt dat de kennisgeving van Korea als vlaggenstaat door de Commissie is geaccepteerd in overeenstemming met artikel 20 van de IOO-verordening per 1 januari 2010. Korea heeft daarna, zoals vermeld in artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening, bevestigd dat het nationale regelingen heeft aangenomen voor de tenuitvoerlegging van, controle op en handhaving van wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen waaraan moet worden voldaan door zijn vissersvaartuigen.

| (68) | De Commissie heeft Korea geïnformeerd over de verschillende tekortkomingen die zij tijdens haar uitgevoerde dienstbezoeken en de gehouden bijeenkomsten heeft geconstateerd. De Commissie wenste actieve samenwerking met de Koreaanse autoriteiten te bereiken, evenals voortgang in correctieve acties met betrekking tot de geconstateerde tekortkomingen. Korea heeft nagelaten voldoende correctieve acties te nemen en positieve ontwikkelingen te bereiken bij het corrigeren van de geconstateerde tekortkomingen. De Commissie heeft de recente herziening van de wet betreffende de ontwikkeling van de oceaanindustrie geanalyseerd, die erop is gericht sancties vast te stellen, een centrum voor visserijtoezicht op te zetten, de uitrusting van VMS uit te breiden tot alle vissersvaartuigen voor de lange afstand en de oprichting van nieuwe opleidingsprogramma's voor zeevaarders. Deze nieuwe nationale wettekst is echter nog niet in overeenstemming met de vereisten van de artikelen 62, 94, 117 en 118 van de UNCLOS, de artikelen 18, 19 en 20 van de UNFSA evenals verschillende aanbevelingen van ROVB's (waarbij Korea een verdragsluitende partij is), vanwege de reeds in afdeling 3 van dit besluit toegelichte redenen. Met betrekking tot andere benadrukte elementen heeft de Commissie op basis van een reeks bijeenkomsten met de Koreaanse autoriteiten in de periode april-juli 2013 bevestigd dat Korea geen concreet en tastbaar plan ten uitvoer heeft gelegd om deze acties ten uitvoer te leggen en nog niet in de positie is om zijn nationale wetgeving ten uitvoer te leggen en zijn vloot te controleren buiten de gebieden die onder zijn soevereiniteit of jurisdictie vallen. |
| --- | --- |

(68)

De Commissie heeft Korea geïnformeerd over de verschillende tekortkomingen die zij tijdens haar uitgevoerde dienstbezoeken en de gehouden bijeenkomsten heeft geconstateerd. De Commissie wenste actieve samenwerking met de Koreaanse autoriteiten te bereiken, evenals voortgang in correctieve acties met betrekking tot de geconstateerde tekortkomingen. Korea heeft nagelaten voldoende correctieve acties te nemen en positieve ontwikkelingen te bereiken bij het corrigeren van de geconstateerde tekortkomingen. De Commissie heeft de recente herziening van de wet betreffende de ontwikkeling van de oceaanindustrie geanalyseerd, die erop is gericht sancties vast te stellen, een centrum voor visserijtoezicht op te zetten, de uitrusting van VMS uit te breiden tot alle vissersvaartuigen voor de lange afstand en de oprichting van nieuwe opleidingsprogramma's voor zeevaarders. Deze nieuwe nationale wettekst is echter nog niet in overeenstemming met de vereisten van de artikelen 62, 94, 117 en 118 van de UNCLOS, de artikelen 18, 19 en 20 van de UNFSA evenals verschillende aanbevelingen van ROVB's (waarbij Korea een verdragsluitende partij is), vanwege de reeds in afdeling 3 van dit besluit toegelichte redenen. Met betrekking tot andere benadrukte elementen heeft de Commissie op basis van een reeks bijeenkomsten met de Koreaanse autoriteiten in de periode april-juli 2013 bevestigd dat Korea geen concreet en tastbaar plan ten uitvoer heeft gelegd om deze acties ten uitvoer te leggen en nog niet in de positie is om zijn nationale wetgeving ten uitvoer te leggen en zijn vloot te controleren buiten de gebieden die onder zijn soevereiniteit of jurisdictie vallen.

| (69) | De hierboven beschreven situatie bevestigt dat Korea een zeer ontwikkeld land is met voldoende middelen om de geconstateerde tekortkomingen aan te pakken en te corrigeren, maar de Koreaanse autoriteiten laten nog steeds na maatregelen te introduceren en ten uitvoer te leggen ter bestrijding van IOO-activiteiten. |
| --- | --- |

(69)

De hierboven beschreven situatie bevestigt dat Korea een zeer ontwikkeld land is met voldoende middelen om de geconstateerde tekortkomingen aan te pakken en te corrigeren, maar de Koreaanse autoriteiten laten nog steeds na maatregelen te introduceren en ten uitvoer te leggen ter bestrijding van IOO-activiteiten.

| (70) | Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van Korea geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij. |
| --- | --- |

(70)

Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van Korea geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij.

4.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE REPUBLIEK GHANA

| (71) | De kennisgeving van de Republiek Ghana (Ghana) als vlaggenstaat is met ingang van 1 januari 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening. |
| --- | --- |

(71)

De kennisgeving van de Republiek Ghana (Ghana) als vlaggenstaat is met ingang van 1 januari 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening.

| (72) | Van 28 tot 31 mei 2013 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) een dienstbezoek aan Ghana afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking. |
| --- | --- |

(72)

Van 28 tot 31 mei 2013 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) een dienstbezoek aan Ghana afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

| (73) | Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van Ghana voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen, over de door Ghana genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie. |
| --- | --- |

(73)

Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van Ghana voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen, over de door Ghana genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie.

| (74) | Het slotverslag over het dienstbezoek is op 14 juni 2013 aan Ghana toegezonden. |
| --- | --- |

(74)

Het slotverslag over het dienstbezoek is op 14 juni 2013 aan Ghana toegezonden.

| (75) | Tijdens een follow-upbezoek van 16 tot 18 juli 2013 is de Commissie nagegaan welke maatregelen naar aanleiding van het eerste bezoek waren genomen. De Commissie heeft Ghana op 17 juli 2013 schriftelijke waarnemingen over de geconstateerde situatie in het land meegedeeld. Op 23 juli vond een technische videoconferentie plaats tussen de Ghanese autoriteiten en de Commissie. Het desbetreffende verslag van de bijeenkomst werd op 1 augustus 2013 door de Commissie aan Ghana verstrekt. |
| --- | --- |

(75)

Tijdens een follow-upbezoek van 16 tot 18 juli 2013 is de Commissie nagegaan welke maatregelen naar aanleiding van het eerste bezoek waren genomen. De Commissie heeft Ghana op 17 juli 2013 schriftelijke waarnemingen over de geconstateerde situatie in het land meegedeeld. Op 23 juli vond een technische videoconferentie plaats tussen de Ghanese autoriteiten en de Commissie. Het desbetreffende verslag van de bijeenkomst werd op 1 augustus 2013 door de Commissie aan Ghana verstrekt.

| (76) | Een nadere indiening van Ghana is ontvangen op 23 september 2013. |
| --- | --- |

(76)

Een nadere indiening van Ghana is ontvangen op 23 september 2013.

| (77) | Ghana is verdragsluitende partij bij ICCAT, de Internationale Walvisvaartcommissie (IWC), het Comité inzake visserij in binnenwateren en aquacultuur van Afrika (CIFAA) en twee subregionale adviesinstanties op het gebied van visserij, namelijk de Visserijcommissie voor het centraal-westelijke deel van de Golf van Guinee (FCWC) en de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijke deel van de Atlantische Oceaan (CECAF). |
| --- | --- |

(77)

Ghana is verdragsluitende partij bij ICCAT, de Internationale Walvisvaartcommissie (IWC), het Comité inzake visserij in binnenwateren en aquacultuur van Afrika (CIFAA) en twee subregionale adviesinstanties op het gebied van visserij, namelijk de Visserijcommissie voor het centraal-westelijke deel van de Golf van Guinee (FCWC) en de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijke deel van de Atlantische Oceaan (CECAF).

| (78) | Ghana heeft UNCLOS geratificeerd. Het land heeft de FAO-overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen om illegale, niet-gerapporteerde en ongereguleerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen uit 2009 (FAO-overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen) ondertekend. |
| --- | --- |

(78)

Ghana heeft UNCLOS geratificeerd. Het land heeft de FAO-overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen om illegale, niet-gerapporteerde en ongereguleerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen uit 2009 (FAO-overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen) ondertekend.

| (79) | Om te beoordelen of Ghana zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat (18) naleeft die zijn opgenomen in de in overweging (77) genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in de overwegingen (77) en (80) genoemde ROVB's, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd. |
| --- | --- |

(79)

Om te beoordelen of Ghana zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat (18) naleeft die zijn opgenomen in de in overweging (77) genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in de overwegingen (77) en (80) genoemde ROVB's, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd.

| (80) | De Commissie heeft gebruikgemaakt van informatie die is afgeleid uit beschikbare gegevens zoals gepubliceerd door ICCAT, de Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) en de Visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (SEAFC), hetzij in de vorm van nalevingsverslagen, hetzij in de vorm van IOO-vaartuigenlijsten en openbaar beschikbare gegevens uit het NMFS-verslag van het United States Department of Commerce (19). Daarnaast heeft de Commissie de resultaten gebruikt van de in 2013 aan Ghana gebrachte dienstbezoeken. |
| --- | --- |

(80)

De Commissie heeft gebruikgemaakt van informatie die is afgeleid uit beschikbare gegevens zoals gepubliceerd door ICCAT, de Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) en de Visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (SEAFC), hetzij in de vorm van nalevingsverslagen, hetzij in de vorm van IOO-vaartuigenlijsten en openbaar beschikbare gegevens uit het NMFS-verslag van het United States Department of Commerce (19). Daarnaast heeft de Commissie de resultaten gebruikt van de in 2013 aan Ghana gebrachte dienstbezoeken.

5.   MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN GHANA ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (81) | De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Ghana als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters. |
| --- | --- |

(81)

De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Ghana als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

5.1.   Herhaalde IOO-vaartuigen en IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, onder a) en b), van de IOO-verordening)

| (82) | De Commissie heeft op basis van informatie afkomstig uit de ROVB-IOO-vaartuigenlijsten en tijdens de dienstbezoeken ter plekke die in mei en juli 2013 zijn uitgevoerd in Ghana vastgesteld dat het IOO-vissersvaartuig Yucatan Basin, opgenomen overeenkomstig NAFO-, SEAFO- en NEAFC-ROVB's is hernoemd tot Trinity en momenteel is geregistreerd onder de vlag van Ghana (20). |
| --- | --- |

(82)

De Commissie heeft op basis van informatie afkomstig uit de ROVB-IOO-vaartuigenlijsten en tijdens de dienstbezoeken ter plekke die in mei en juli 2013 zijn uitgevoerd in Ghana vastgesteld dat het IOO-vissersvaartuig Yucatan Basin, opgenomen overeenkomstig NAFO-, SEAFO- en NEAFC-ROVB's is hernoemd tot Trinity en momenteel is geregistreerd onder de vlag van Ghana (20).

| (83) | In dit verband wordt erop gewezen dat de vlaggenstaat overeenkomstig artikel 94, leden 1 en 2, van UNCLOS jurisdictie en controle moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Dit artikel bevat ook de verplichting een register bij te houden van vaartuigen die de vlag van de vlaggenstaat voeren. Met betrekking hiertoe is de Commissie, gelet op dit concrete geval en de geldende procedures, van mening dat Ghana zich niet in de positie bevindt om de registratie van IOO-vaartuigen onder zijn vlag te voorkomen, hetgeen een aanwijzing is dat Ghana niet voldoet aan zijn verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig internationaal recht. |
| --- | --- |

(83)

In dit verband wordt erop gewezen dat de vlaggenstaat overeenkomstig artikel 94, leden 1 en 2, van UNCLOS jurisdictie en controle moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Dit artikel bevat ook de verplichting een register bij te houden van vaartuigen die de vlag van de vlaggenstaat voeren. Met betrekking hiertoe is de Commissie, gelet op dit concrete geval en de geldende procedures, van mening dat Ghana zich niet in de positie bevindt om de registratie van IOO-vaartuigen onder zijn vlag te voorkomen, hetgeen een aanwijzing is dat Ghana niet voldoet aan zijn verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig internationaal recht.

| (84) | Daarnaast heeft de Commissie, in het kader van de tenuitvoerlegging van de IOO-verordening van de EU door de lidstaten van de EU, bewijs verzameld van herhaaldelijke inbreuken gepleegd door onder Ghanese vlag varende vaartuigen in strijd met ICCAT-instandhoudings- en -beheermaatregelen, hetgeen op 23 april 2013 heeft geleid tot een officiële kennisgeving van Ghana door de EU aan het secretariaat van ICCAT. De EU heeft aan het secretariaat van ICCAT alle ondersteunende informatie verstrekt ter staving van de feiten. De inbreuken hadden betrekking op herhaalde overladingen op zee uitgevoerd door met zegennetten op tonijn vissende en onder Ghanese vlag varende vaartuigen binnen het ICCAT-gebied in strijd met het verbod op overlading op zee overeenkomstig de ICCAT-regelgeving (ICCAT-aanbeveling 12-06). Daarnaast werd in deze officiële kennisgeving aan het secretariaat van ICCAT de nadruk gelegd op de gestelde niet-naleving door Ghana van ICCAT-aanbeveling 03-14 betreffende minimumnormen voor de installatie van VMS in het gebied waarop het ICCAT-verdrag van toepassing is. Na ontvangst van deze informatie heeft het secretariaat van ICCAT de Ghanese autoriteiten op 30 april 2013 geïnformeerd over deze mogelijke niet-naleving van ICCAT-regelgeving en Ghana opgeroepen de resultaten van hun onderzoeken op dit gebied voor 18 oktober 2013 te overleggen. |
| --- | --- |

(84)

Daarnaast heeft de Commissie, in het kader van de tenuitvoerlegging van de IOO-verordening van de EU door de lidstaten van de EU, bewijs verzameld van herhaaldelijke inbreuken gepleegd door onder Ghanese vlag varende vaartuigen in strijd met ICCAT-instandhoudings- en -beheermaatregelen, hetgeen op 23 april 2013 heeft geleid tot een officiële kennisgeving van Ghana door de EU aan het secretariaat van ICCAT. De EU heeft aan het secretariaat van ICCAT alle ondersteunende informatie verstrekt ter staving van de feiten. De inbreuken hadden betrekking op herhaalde overladingen op zee uitgevoerd door met zegennetten op tonijn vissende en onder Ghanese vlag varende vaartuigen binnen het ICCAT-gebied in strijd met het verbod op overlading op zee overeenkomstig de ICCAT-regelgeving (ICCAT-aanbeveling 12-06). Daarnaast werd in deze officiële kennisgeving aan het secretariaat van ICCAT de nadruk gelegd op de gestelde niet-naleving door Ghana van ICCAT-aanbeveling 03-14 betreffende minimumnormen voor de installatie van VMS in het gebied waarop het ICCAT-verdrag van toepassing is. Na ontvangst van deze informatie heeft het secretariaat van ICCAT de Ghanese autoriteiten op 30 april 2013 geïnformeerd over deze mogelijke niet-naleving van ICCAT-regelgeving en Ghana opgeroepen de resultaten van hun onderzoeken op dit gebied voor 18 oktober 2013 te overleggen.

| (85) | In dit verband hebben meerdere met zegennetten vissende en onder Ghanese vlag varende vaartuigen van 2009 tot 2012 herhaaldelijk illegale overladingen op zee uitgevoerd binnen het ICCAT-gebied naar twee eveneens onder Ghanese vlag varende transportvaartuigen. Overeenkomstig aanbeveling 06-11 (21) mogen met zegennetten vissende vaartuigen op zee binnen het ICCAT-gebied geen overlading uitvoeren van tonijnsoorten. De Commissie heeft vastgesteld dat er herhaaldelijk overladingen op zee plaatsvonden in strijd met deze ICCAT-aanbeveling en constateerde dat deze onrechtmatige operaties werden goedgekeurd door de Ghanese autoriteiten op Ghanese vangstcertificaten die hoorden bij naar de EU uitgevoerde visserijproducten. |
| --- | --- |

(85)

In dit verband hebben meerdere met zegennetten vissende en onder Ghanese vlag varende vaartuigen van 2009 tot 2012 herhaaldelijk illegale overladingen op zee uitgevoerd binnen het ICCAT-gebied naar twee eveneens onder Ghanese vlag varende transportvaartuigen. Overeenkomstig aanbeveling 06-11 (21) mogen met zegennetten vissende vaartuigen op zee binnen het ICCAT-gebied geen overlading uitvoeren van tonijnsoorten. De Commissie heeft vastgesteld dat er herhaaldelijk overladingen op zee plaatsvonden in strijd met deze ICCAT-aanbeveling en constateerde dat deze onrechtmatige operaties werden goedgekeurd door de Ghanese autoriteiten op Ghanese vangstcertificaten die hoorden bij naar de EU uitgevoerde visserijproducten.

| (86) | Tegelijkertijd heeft de Commissie bewijs verzameld dat Ghana, vóór 1 oktober 2012, zijn binnen het ICCAT-gebied op tonijn vissende vaartuigen nooit de verplichting heeft opgelegd om de geografische posities te rapporteren, in strijd met de artikelen 3, 4 en 5 van ICCAT-aanbeveling 03-14. |
| --- | --- |

(86)

Tegelijkertijd heeft de Commissie bewijs verzameld dat Ghana, vóór 1 oktober 2012, zijn binnen het ICCAT-gebied op tonijn vissende vaartuigen nooit de verplichting heeft opgelegd om de geografische posities te rapporteren, in strijd met de artikelen 3, 4 en 5 van ICCAT-aanbeveling 03-14.

| (87) | Op dezelfde wijze heeft de Commissie, in het kader van de tenuitvoerlegging van de IOO-verordening door de EU-lidstaten, bewijs verzameld over herhaalde IOO-inbreuken gepleegd door onder Ghanese vlag varende vaartuigen die zonder visvergunning actief waren in wateren die onder jurisdictie vielen van buurlanden (bv. in de EEZ van Benin, Ivoorkust, Nigeria en Togo). De Commissie heeft geconstateerd dat inbreuken zijn gedetecteerd door de lidstaten in het kader van hun verificaties van informatie vermeld op vangstcertificaten die zijn goedgekeurd door de Ghanese autoriteiten. |
| --- | --- |

(87)

Op dezelfde wijze heeft de Commissie, in het kader van de tenuitvoerlegging van de IOO-verordening door de EU-lidstaten, bewijs verzameld over herhaalde IOO-inbreuken gepleegd door onder Ghanese vlag varende vaartuigen die zonder visvergunning actief waren in wateren die onder jurisdictie vielen van buurlanden (bv. in de EEZ van Benin, Ivoorkust, Nigeria en Togo). De Commissie heeft geconstateerd dat inbreuken zijn gedetecteerd door de lidstaten in het kader van hun verificaties van informatie vermeld op vangstcertificaten die zijn goedgekeurd door de Ghanese autoriteiten.

| (88) | De Commissie heeft ook geconstateerd dat Ghana als kuststaat geen passende maatregelen heeft genomen met betrekking tot herhaalde IOO-visserijactiviteiten door vissersvaartuigen die actief waren in zijn maritieme wateren of die zijn havens gebruikten. Deze IOO-activiteiten zijn voldoende gedocumenteerd in de laatste drie jaarrapporten betreffende monitoring, controle en toezicht die tijdens het dienstbezoek in mei 2013 door de Ghanese autoriteiten aan de Commissie zijn verstrekt. |
| --- | --- |

(88)

De Commissie heeft ook geconstateerd dat Ghana als kuststaat geen passende maatregelen heeft genomen met betrekking tot herhaalde IOO-visserijactiviteiten door vissersvaartuigen die actief waren in zijn maritieme wateren of die zijn havens gebruikten. Deze IOO-activiteiten zijn voldoende gedocumenteerd in de laatste drie jaarrapporten betreffende monitoring, controle en toezicht die tijdens het dienstbezoek in mei 2013 door de Ghanese autoriteiten aan de Commissie zijn verstrekt.

| (89) | Overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder b), heeft de Commissie ook de maatregelen onderzocht die Ghana heeft genomen met betrekking tot de toegang van het land tot de markt van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(89)

Overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder b), heeft de Commissie ook de maatregelen onderzocht die Ghana heeft genomen met betrekking tot de toegang van het land tot de markt van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij.

| (90) | In dit verband heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana geen passende maatregelen heeft genomen met betrekking tot de herhaalde toegang van visserijproducten die afkomstig zijn van IOO-visserij tot zijn markt en industrie. In het kader van de tenuitvoerlegging van de IOO-verordening door de lidstaten heeft de Commissie bewijs verzameld dat visserijproducten (voornamelijk tonijnsoorten) die illegaal zijn gevangen of overgeladen in het ICCAT-gebied of in de EEZ van buurlanden door Ghana en dat buitenlandse vaartuigen zijn aangeland in de Ghanese haven Tema; daarnaast zijn ze verder verkocht door Ghanese visexploitanten aan Ghanese bedrijven, verwerkt in Ghanese fabrieken zonder te zijn gedetecteerd en er is door de Ghanese autoriteiten niet voorkomen dat ze in de Ghanese toeleveringsketen terecht zijn gekomen. |
| --- | --- |

(90)

In dit verband heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana geen passende maatregelen heeft genomen met betrekking tot de herhaalde toegang van visserijproducten die afkomstig zijn van IOO-visserij tot zijn markt en industrie. In het kader van de tenuitvoerlegging van de IOO-verordening door de lidstaten heeft de Commissie bewijs verzameld dat visserijproducten (voornamelijk tonijnsoorten) die illegaal zijn gevangen of overgeladen in het ICCAT-gebied of in de EEZ van buurlanden door Ghana en dat buitenlandse vaartuigen zijn aangeland in de Ghanese haven Tema; daarnaast zijn ze verder verkocht door Ghanese visexploitanten aan Ghanese bedrijven, verwerkt in Ghanese fabrieken zonder te zijn gedetecteerd en er is door de Ghanese autoriteiten niet voorkomen dat ze in de Ghanese toeleveringsketen terecht zijn gekomen.

| (91) | Gezien de in deze afdeling van het besluit toegelichte situatie, is de Commissie van mening dat het herhaaldelijk karakter van IOO-visserij uitgevoerd door Ghanese vaartuigen en vaartuigen die actief zijn in de maritieme wateren van Ghana is aangetoond. |
| --- | --- |

(91)

Gezien de in deze afdeling van het besluit toegelichte situatie, is de Commissie van mening dat het herhaaldelijk karakter van IOO-visserij uitgevoerd door Ghanese vaartuigen en vaartuigen die actief zijn in de maritieme wateren van Ghana is aangetoond.

| (92) | Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Ghana zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat Ghana onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en terugkerende IOO-visserij door vaartuigen die vroeger zijn vlag voerden tegen te gaan en dat het land zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als marktstaat dient te vervullen om de toegang tot zijn markt van producten die afkomstig zijn uit IOO-visserij te voorkomen. |
| --- | --- |

(92)

Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Ghana zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat Ghana onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en terugkerende IOO-visserij door vaartuigen die vroeger zijn vlag voerden tegen te gaan en dat het land zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als marktstaat dient te vervullen om de toegang tot zijn markt van producten die afkomstig zijn uit IOO-visserij te voorkomen.

5.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, van de IOO-verordening)

| (93) | Met betrekking tot de vraag of Ghana op doeltreffende wijze samenwerkt met de Commissie en de lidstaten van de EU aan onderzoeken naar IOO-visserij en verwante activiteiten, wordt opgemerkt dat door de Commissie verzameld bewijs erop wijst dat Ghana niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig internationaal recht. |
| --- | --- |

(93)

Met betrekking tot de vraag of Ghana op doeltreffende wijze samenwerkt met de Commissie en de lidstaten van de EU aan onderzoeken naar IOO-visserij en verwante activiteiten, wordt opgemerkt dat door de Commissie verzameld bewijs erop wijst dat Ghana niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig internationaal recht.

| (94) | De Commissie heeft in het bijzonder geanalyseerd hoe Ghana heeft samengewerkt in het kader van de in de IOO-verordening voorziene procedures, of Ghana doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen met betrekking tot exploitanten die verantwoordelijk zijn voor geconstateerde IOO-visserijactiviteiten zoals vermeld in de overwegingen (84) tot (86) en of sancties voldoende zwaar zijn om overtreders de voordelen die zij hebben behaald met IOO-visserij te ontnemen. |
| --- | --- |

(94)

De Commissie heeft in het bijzonder geanalyseerd hoe Ghana heeft samengewerkt in het kader van de in de IOO-verordening voorziene procedures, of Ghana doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen met betrekking tot exploitanten die verantwoordelijk zijn voor geconstateerde IOO-visserijactiviteiten zoals vermeld in de overwegingen (84) tot (86) en of sancties voldoende zwaar zijn om overtreders de voordelen die zij hebben behaald met IOO-visserij te ontnemen.

| (95) | Met betrekking tot de samenwerkings- en handhavingstaken wordt opnieuw gewezen op de situatie dat meerdere onder Ghanese vlag varende tonijnvissersvaartuigen actief waren in strijd met de ICCAT-instandhoudings- en -beheermaatregelen of in strijd met nationale wet- en regelgeving van buurlanden (in het bijzonder Benin, Ivoorkust, Nigeria en Togo). In verband met deze concrete gevallen heeft de Commissie bewijs verzameld dat Ghana herhaaldelijk heeft nagelaten te reageren of adequaat te reageren op verzoeken om bijstand die zijn gedaan door lidstaten van de Unie uit hoofde van de IOO-verordening. De Commissie is van mening dat de onrechtmatige visserijactiviteiten van deze Ghanese vaartuigen die vissen in de exclusieve economische zone van naburige kuststaten een schending vormt van artikel 62, lid 4, van UNCLOS, aangezien deze activiteiten zijn uitgevoerd zonder te voldoen aan de voorwaarden zoals vastgesteld in de wet- en regelgeving van deze kuststaten. Daarnaast heeft de Commissie tijdens het dienstbezoek in mei 2013 geconstateerd dat Ghana de gedetecteerde inbreuken niet aan de buurlanden die direct betrokken waren bij deze onrechtmatige visserijactiviteiten gericht op zeer migrerende soorten in hun wateren heeft meegedeeld, hetgeen een inbreuk vormt op zijn samenwerkingsverplichtingen overeenkomstig artikel 64 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(95)

Met betrekking tot de samenwerkings- en handhavingstaken wordt opnieuw gewezen op de situatie dat meerdere onder Ghanese vlag varende tonijnvissersvaartuigen actief waren in strijd met de ICCAT-instandhoudings- en -beheermaatregelen of in strijd met nationale wet- en regelgeving van buurlanden (in het bijzonder Benin, Ivoorkust, Nigeria en Togo). In verband met deze concrete gevallen heeft de Commissie bewijs verzameld dat Ghana herhaaldelijk heeft nagelaten te reageren of adequaat te reageren op verzoeken om bijstand die zijn gedaan door lidstaten van de Unie uit hoofde van de IOO-verordening. De Commissie is van mening dat de onrechtmatige visserijactiviteiten van deze Ghanese vaartuigen die vissen in de exclusieve economische zone van naburige kuststaten een schending vormt van artikel 62, lid 4, van UNCLOS, aangezien deze activiteiten zijn uitgevoerd zonder te voldoen aan de voorwaarden zoals vastgesteld in de wet- en regelgeving van deze kuststaten. Daarnaast heeft de Commissie tijdens het dienstbezoek in mei 2013 geconstateerd dat Ghana de gedetecteerde inbreuken niet aan de buurlanden die direct betrokken waren bij deze onrechtmatige visserijactiviteiten gericht op zeer migrerende soorten in hun wateren heeft meegedeeld, hetgeen een inbreuk vormt op zijn samenwerkingsverplichtingen overeenkomstig artikel 64 van UNCLOS.

| (96) | Gezien deze situatie heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana heeft nagelaten doeltreffende controle uit te voeren op deze visserijactiviteiten en heeft nagelaten om herhaalde schendingen van internationale en nationale regelgeving te detecteren die door zijn vaartuigen werden gepleegd. De Commissie heeft geconstateerd dat Ghana geen informatie had over waar en in welke buitenlandse wateren zijn vissersvaartuigen daadwerkelijk actief waren. Deze elementen tonen nader aan dat Ghana niet de mogelijkheid heeft om als vlaggenstaat de visserijactiviteiten van zijn vloot te monitoren en te controleren en om jurisdictie te nemen over elk vaartuig dat zijn vlag voert, zoals voorzien in artikel 94 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(96)

Gezien deze situatie heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana heeft nagelaten doeltreffende controle uit te voeren op deze visserijactiviteiten en heeft nagelaten om herhaalde schendingen van internationale en nationale regelgeving te detecteren die door zijn vaartuigen werden gepleegd. De Commissie heeft geconstateerd dat Ghana geen informatie had over waar en in welke buitenlandse wateren zijn vissersvaartuigen daadwerkelijk actief waren. Deze elementen tonen nader aan dat Ghana niet de mogelijkheid heeft om als vlaggenstaat de visserijactiviteiten van zijn vloot te monitoren en te controleren en om jurisdictie te nemen over elk vaartuig dat zijn vlag voert, zoals voorzien in artikel 94 van UNCLOS.

| (97) | Tevens is erin voorzien dat met betrekking tot vaartuigen waarvan is gerapporteerd dat zij zich bezighielden met activiteiten die de doeltreffendheid van ROVB-instandhoudings- en -beheermaatregelen ondermijnen, verdragsluitende partijen bij de ICCAT een beroep kunnen doen op ROVB-procedures om dergelijke vaartuigen te ontmoedigen tot er passende actie is ondernomen door de vlaggenstaat. |
| --- | --- |

(97)

Tevens is erin voorzien dat met betrekking tot vaartuigen waarvan is gerapporteerd dat zij zich bezighielden met activiteiten die de doeltreffendheid van ROVB-instandhoudings- en -beheermaatregelen ondermijnen, verdragsluitende partijen bij de ICCAT een beroep kunnen doen op ROVB-procedures om dergelijke vaartuigen te ontmoedigen tot er passende actie is ondernomen door de vlaggenstaat.

| (98) | Ook de prestaties van Ghana met betrekking tot de registratie van vissersvaartuigen zijn niet in overeenstemming met de aanbevelingen in de punten 34 en 44 van het IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd te verzekeren dat vissersvaartuigen die hun vlag mogen voeren zich niet bezighouden met of ondersteuning verlenen aan IOO-visserij en waarin vlaggenstaten worden opgeroepen maatregelen te nemen om te verzekeren dat vaartuigen niet mogen vissen tenzij daarvoor een vergunning is verleend in overeenstemming met nationale wetgeving binnen gebieden van nationale jurisdictie. |
| --- | --- |

(98)

Ook de prestaties van Ghana met betrekking tot de registratie van vissersvaartuigen zijn niet in overeenstemming met de aanbevelingen in de punten 34 en 44 van het IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd te verzekeren dat vissersvaartuigen die hun vlag mogen voeren zich niet bezighouden met of ondersteuning verlenen aan IOO-visserij en waarin vlaggenstaten worden opgeroepen maatregelen te nemen om te verzekeren dat vaartuigen niet mogen vissen tenzij daarvoor een vergunning is verleend in overeenstemming met nationale wetgeving binnen gebieden van nationale jurisdictie.

| (99) | De Commissie heeft in het bijzonder, tijdens het in mei 2013 uitgevoerde dienstbezoek, bewijs verzameld dat Ghana, vóór april 2013, geen procedure had ingesteld om informatie te verifiëren en controleren die werd verstrekt door Ghanese exploitanten over de visserijactiviteiten die vielen onder de door Ghana goedgekeurde vangstcertificaten. Op basis van dit element en de door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten geleverde ondersteunende informatie heeft de Commissie vastgesteld dat Ghana zich niet in de positie bevindt om een doeltreffende controle uit te oefenen op de visserijactiviteiten van zijn vissersvloot en dat Ghana aanzienlijke moeilijkheden ondervindt om de betrouwbare certificering van de door zijn vissersvaartuigen gevangen visserijproducten te verzekeren. Tijdens het dienstbezoek ter plekke van mei 2013 heeft de Commissie geconstateerd dat sommige correctieve maatregelen zijn genomen, per april 2013, om de betrouwbaarheid van het vangstcertificeringssysteem te verbeteren. Desalniettemin is de Commissie van mening dat, als gevolg van de afwezigheid van werkelijke controle en monitoring van de visserijactiviteiten van de Ghanese vloot, de in april 2013 ingestelde nieuwe procedures de geconstateerde handhavingsproblemen nog niet voldoende aanpakken. |
| --- | --- |

(99)

De Commissie heeft in het bijzonder, tijdens het in mei 2013 uitgevoerde dienstbezoek, bewijs verzameld dat Ghana, vóór april 2013, geen procedure had ingesteld om informatie te verifiëren en controleren die werd verstrekt door Ghanese exploitanten over de visserijactiviteiten die vielen onder de door Ghana goedgekeurde vangstcertificaten. Op basis van dit element en de door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten geleverde ondersteunende informatie heeft de Commissie vastgesteld dat Ghana zich niet in de positie bevindt om een doeltreffende controle uit te oefenen op de visserijactiviteiten van zijn vissersvloot en dat Ghana aanzienlijke moeilijkheden ondervindt om de betrouwbare certificering van de door zijn vissersvaartuigen gevangen visserijproducten te verzekeren. Tijdens het dienstbezoek ter plekke van mei 2013 heeft de Commissie geconstateerd dat sommige correctieve maatregelen zijn genomen, per april 2013, om de betrouwbaarheid van het vangstcertificeringssysteem te verbeteren. Desalniettemin is de Commissie van mening dat, als gevolg van de afwezigheid van werkelijke controle en monitoring van de visserijactiviteiten van de Ghanese vloot, de in april 2013 ingestelde nieuwe procedures de geconstateerde handhavingsproblemen nog niet voldoende aanpakken.

| (100) | In dit verband hebben door lidstaten uitgevoerde verificaties en inspecties van visserijproducten die vielen onder Ghanese vangstcertificaten de detectie mogelijk gemaakt van herhaalde IOO-visserijactiviteiten die zijn uitgevoerd door Ghanese tonijnvissersvaartuigen en werd hiermee benadrukt dat Ghana vangstcertificaten goedkeurde zonder werkelijke verificaties en controles van de door de exploitanten ingediende informatie. Als gevolg hiervan is de invoer van visserijproducten die door Ghanese vaartuigen onder illegale omstandigheden zijn gevangen verschillende keren geweigerd bij de Uniegrens door meerdere lidstaten van de Unie. |
| --- | --- |

(100)

In dit verband hebben door lidstaten uitgevoerde verificaties en inspecties van visserijproducten die vielen onder Ghanese vangstcertificaten de detectie mogelijk gemaakt van herhaalde IOO-visserijactiviteiten die zijn uitgevoerd door Ghanese tonijnvissersvaartuigen en werd hiermee benadrukt dat Ghana vangstcertificaten goedkeurde zonder werkelijke verificaties en controles van de door de exploitanten ingediende informatie. Als gevolg hiervan is de invoer van visserijproducten die door Ghanese vaartuigen onder illegale omstandigheden zijn gevangen verschillende keren geweigerd bij de Uniegrens door meerdere lidstaten van de Unie.

| (101) | Daarnaast heeft de Commissie bewijs verzameld waarin wordt bevestigd dat Ghana zich niet in de positie bevindt om samen te werken met de Unie om feedback te leveren op gestelde IOO-visserijactiviteiten die worden uitgevoerd door zijn vaartuigen binnen het ICCAT-gebied. In dit verband heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana zich niet in de positie bevond om EU-lidstaten te voorzien van de geografische posities van zijn vissersvaartuigen die actief waren in het ICCAT-gebied voor de periode voorafgaand aan 1 oktober 2012, en daarmee wordt ICCAT-aanbeveling 03-14 (22) geschonden. De Commissie stelde vast dat Ghana tijdens de voormelde periode geen VMS-apparatuur installeerde aan boord van tonijnvissersvaartuigen die actief waren in het ICCAT-gebied en dat Ghana geen verslagleggingsverplichting over informatie heeft opgelegd aan zijn vissersvaartuigen, in strijd met de paragrafen 3, 4 en 5 van ICCAT-aanbeveling 03-14. Uit deze situatie blijkt dat Ghana zich niet in een positie bevond om door de EU-lidstaten geconstateerde gestelde IOO-visserij en verwante activiteiten op passende wijze te onderzoeken, hierover feedback te verstrekken en een follow-up uit te voeren. |
| --- | --- |

(101)

Daarnaast heeft de Commissie bewijs verzameld waarin wordt bevestigd dat Ghana zich niet in de positie bevindt om samen te werken met de Unie om feedback te leveren op gestelde IOO-visserijactiviteiten die worden uitgevoerd door zijn vaartuigen binnen het ICCAT-gebied. In dit verband heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana zich niet in de positie bevond om EU-lidstaten te voorzien van de geografische posities van zijn vissersvaartuigen die actief waren in het ICCAT-gebied voor de periode voorafgaand aan 1 oktober 2012, en daarmee wordt ICCAT-aanbeveling 03-14 (22) geschonden. De Commissie stelde vast dat Ghana tijdens de voormelde periode geen VMS-apparatuur installeerde aan boord van tonijnvissersvaartuigen die actief waren in het ICCAT-gebied en dat Ghana geen verslagleggingsverplichting over informatie heeft opgelegd aan zijn vissersvaartuigen, in strijd met de paragrafen 3, 4 en 5 van ICCAT-aanbeveling 03-14. Uit deze situatie blijkt dat Ghana zich niet in een positie bevond om door de EU-lidstaten geconstateerde gestelde IOO-visserij en verwante activiteiten op passende wijze te onderzoeken, hierover feedback te verstrekken en een follow-up uit te voeren.

| (102) | De in de overwegingen (92) tot en met (100) vermelde feiten geven aan dat Ghana als vlaggenstaat naliet te voldoen aan de voorwaarden van artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert, evenals over de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. |
| --- | --- |

(102)

De in de overwegingen (92) tot en met (100) vermelde feiten geven aan dat Ghana als vlaggenstaat naliet te voldoen aan de voorwaarden van artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert, evenals over de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig.

| (103) | De prestaties van Ghana met betrekking tot de samenwerking met andere staten is ook niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 28 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd hun activiteiten te coördineren en direct samen te werken om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, in het bijzonder door de ontwikkeling van samenwerkingsmechanismen waarmee onder andere een snelle reactie op IOO-visserij mogelijk wordt gemaakt. |
| --- | --- |

(103)

De prestaties van Ghana met betrekking tot de samenwerking met andere staten is ook niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 28 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd hun activiteiten te coördineren en direct samen te werken om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, in het bijzonder door de ontwikkeling van samenwerkingsmechanismen waarmee onder andere een snelle reactie op IOO-visserij mogelijk wordt gemaakt.

| (104) | De prestaties van Ghana met betrekking tot zijn monitoring, controle en toezicht zijn ook niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 24 van het IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd uitgebreide en doeltreffende monitoring, controle en toezicht op visserijactiviteiten te verzekeren. De Commissie constateerde dat de beschreven situatie Ghana heeft belemmerd om op doeltreffende wijze samen te werken met de EU-lidstaten. Ghana was niet in een positie om te reageren op hun verzoeken, noch in een positie om de geconstateerde gestelde IOO-visserij te onderzoeken, hierover feedback te verstrekken en een follow-up uit te voeren. |
| --- | --- |

(104)

De prestaties van Ghana met betrekking tot zijn monitoring, controle en toezicht zijn ook niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 24 van het IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd uitgebreide en doeltreffende monitoring, controle en toezicht op visserijactiviteiten te verzekeren. De Commissie constateerde dat de beschreven situatie Ghana heeft belemmerd om op doeltreffende wijze samen te werken met de EU-lidstaten. Ghana was niet in een positie om te reageren op hun verzoeken, noch in een positie om de geconstateerde gestelde IOO-visserij te onderzoeken, hierover feedback te verstrekken en een follow-up uit te voeren.

| (105) | In aanvulling op dit gebrek aan capaciteit om te onderzoeken, feedback te verstrekken en een follow-up uit te voeren voor gestelde IOO-visserij, heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana tevens heeft nagelaten doeltreffende handhavingsmaatregelen te treffen en sancties in te stellen tegen vaartuigen en exploitanten die betrokken zijn bij de schendingen en inbreuken zoals beschreven in de overwegingen (83) tot en met (85). In dit verband heeft de Commissie tijdens het dienstbezoek ter plaatse in mei 2013 geconstateerd dat Ghana een interministerieel comité heeft ingesteld om de voornoemde gestelde inbreuken te onderzoeken en handhavingsmaatregelen te nemen, maar dat er tot nu toe geen concrete voortgang is waargenomen. |
| --- | --- |

(105)

In aanvulling op dit gebrek aan capaciteit om te onderzoeken, feedback te verstrekken en een follow-up uit te voeren voor gestelde IOO-visserij, heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana tevens heeft nagelaten doeltreffende handhavingsmaatregelen te treffen en sancties in te stellen tegen vaartuigen en exploitanten die betrokken zijn bij de schendingen en inbreuken zoals beschreven in de overwegingen (83) tot en met (85). In dit verband heeft de Commissie tijdens het dienstbezoek ter plaatse in mei 2013 geconstateerd dat Ghana een interministerieel comité heeft ingesteld om de voornoemde gestelde inbreuken te onderzoeken en handhavingsmaatregelen te nemen, maar dat er tot nu toe geen concrete voortgang is waargenomen.

| (106) | Op basis van visserijverordeningen en de jaarverslagen betreffende monitoring, controle en toezicht die zijn verstrekt door Ghana over de afgelopen drie jaar, heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana over een juridisch kader beschikt waarin wordt voorzien in een afschrikkend sanctiesysteem, maar tot zeer recent werden er bijna geen sancties concreet toegepast, terwijl handhavings- en vervolgingsprocedures geen resultaten opleveren. |
| --- | --- |

(106)

Op basis van visserijverordeningen en de jaarverslagen betreffende monitoring, controle en toezicht die zijn verstrekt door Ghana over de afgelopen drie jaar, heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana over een juridisch kader beschikt waarin wordt voorzien in een afschrikkend sanctiesysteem, maar tot zeer recent werden er bijna geen sancties concreet toegepast, terwijl handhavings- en vervolgingsprocedures geen resultaten opleveren.

| (107) | Bovendien heeft de Commissie tijdens het dienstbezoek in mei 2013 geconstateerd dat het Ghanese Ministerie van Visserij en Aquacultuurontwikkeling geen juridische afdeling heeft die belast is met het aanklagen van personen of bedrijven die zich schuldig maken aan IOO-visserijactiviteiten. In dit verband heeft de Commissie geconstateerd dat de geldende juridische procedures overeenkomstig de artikelen 115 en 116 van de Ghanese visserijwet van 2002 voorzien in de bevoegdheid van de rechtbanken om schendingen van visserijwet- en regelgeving te behandelen, tenzij er met toestemming van de openbare aanklager administratieve boetes kunnen worden opgelegd aan de overtreders. De Commissie heeft tevens geconstateerd dat de Ghanese juridische procedures voor handhaving en sanctionering aanzienlijke tenuitvoerleggingsproblemen vertonen (bv. uitzonderlijk lange duur van procedures; slechte resultaten in termen van gedetecteerde inbreuken en toegepaste sancties). In dit kader is de Commissie van mening dat de huidige geldende juridische handhavings- en vervolgingsprocedures de bevoegde Ghanese autoriteiten niet in staat stellen om doeltreffende handhavingsmaatregelen te nemen, ze maken het in het bijzonder niet mogelijk om doeltreffende sancties op te leggen die voldoende zwaar zijn om de overtreders de voordelen die zij behalen met IOO-visserij te ontnemen. |
| --- | --- |

(107)

Bovendien heeft de Commissie tijdens het dienstbezoek in mei 2013 geconstateerd dat het Ghanese Ministerie van Visserij en Aquacultuurontwikkeling geen juridische afdeling heeft die belast is met het aanklagen van personen of bedrijven die zich schuldig maken aan IOO-visserijactiviteiten. In dit verband heeft de Commissie geconstateerd dat de geldende juridische procedures overeenkomstig de artikelen 115 en 116 van de Ghanese visserijwet van 2002 voorzien in de bevoegdheid van de rechtbanken om schendingen van visserijwet- en regelgeving te behandelen, tenzij er met toestemming van de openbare aanklager administratieve boetes kunnen worden opgelegd aan de overtreders. De Commissie heeft tevens geconstateerd dat de Ghanese juridische procedures voor handhaving en sanctionering aanzienlijke tenuitvoerleggingsproblemen vertonen (bv. uitzonderlijk lange duur van procedures; slechte resultaten in termen van gedetecteerde inbreuken en toegepaste sancties). In dit kader is de Commissie van mening dat de huidige geldende juridische handhavings- en vervolgingsprocedures de bevoegde Ghanese autoriteiten niet in staat stellen om doeltreffende handhavingsmaatregelen te nemen, ze maken het in het bijzonder niet mogelijk om doeltreffende sancties op te leggen die voldoende zwaar zijn om de overtreders de voordelen die zij behalen met IOO-visserij te ontnemen.

| (108) | De in de overwegingen (103) tot en met (106) vermelde feiten geven aan dat Ghana als vlaggenstaat niet in staat is zijn volledige jurisdictie uit te oefenen over zijn visvaartuigen en geven aan dat Ghana naliet te voldoen aan de voorwaarden van artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert, evenals over de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. |
| --- | --- |

(108)

De in de overwegingen (103) tot en met (106) vermelde feiten geven aan dat Ghana als vlaggenstaat niet in staat is zijn volledige jurisdictie uit te oefenen over zijn visvaartuigen en geven aan dat Ghana naliet te voldoen aan de voorwaarden van artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert, evenals over de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig.

| (109) | Bovendien kan op basis van de tijdens de dienstbezoeken van de Commissie verzamelde informatie worden geconcludeerd dat Ghana geen bijgewerkt register heeft. De Ghanese autoriteiten hebben gemeld dat in het register van het land 327 vaartuigen staan vermeld die de Ghanese vlag voeren. Dit aantal is echter niet in lijn met de gegevens die tijdens het dienstbezoek van de Commissie zijn verzameld, waaruit blijkt dat het aantal Ghanese vaartuigen met een geldige visvergunning 117 bedraagt. In dit kader heeft de Maritieme Autoriteit van Ghana (GMA), gezien de klaarblijkelijke inconsistentie tussen het aantal vissersvaartuigen dat de Ghanese vlag voert en het aantal vaartuigen dat beschikt over een Ghanese visvergunning tijdens het in mei 2013 uitgevoerde dienstbezoek, erkend dat het noodzakelijk is om het Ghanese register met vissersvaartuigen te verifiëren en bij te werken. Gelet op deze situatie is de Commissie van mening dat Ghana heeft nagelaten te voldoen aan zijn verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig internationaal recht, in het bijzonder gelet op artikel 94, lid 2, van UNCLOS betreffende de verplichting van elke vlaggenstaat om een betrouwbaar register bij te houden met vaartuigen die zijn vlag voeren. |
| --- | --- |

(109)

Bovendien kan op basis van de tijdens de dienstbezoeken van de Commissie verzamelde informatie worden geconcludeerd dat Ghana geen bijgewerkt register heeft. De Ghanese autoriteiten hebben gemeld dat in het register van het land 327 vaartuigen staan vermeld die de Ghanese vlag voeren. Dit aantal is echter niet in lijn met de gegevens die tijdens het dienstbezoek van de Commissie zijn verzameld, waaruit blijkt dat het aantal Ghanese vaartuigen met een geldige visvergunning 117 bedraagt. In dit kader heeft de Maritieme Autoriteit van Ghana (GMA), gezien de klaarblijkelijke inconsistentie tussen het aantal vissersvaartuigen dat de Ghanese vlag voert en het aantal vaartuigen dat beschikt over een Ghanese visvergunning tijdens het in mei 2013 uitgevoerde dienstbezoek, erkend dat het noodzakelijk is om het Ghanese register met vissersvaartuigen te verifiëren en bij te werken. Gelet op deze situatie is de Commissie van mening dat Ghana heeft nagelaten te voldoen aan zijn verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig internationaal recht, in het bijzonder gelet op artikel 94, lid 2, van UNCLOS betreffende de verplichting van elke vlaggenstaat om een betrouwbaar register bij te houden met vaartuigen die zijn vlag voeren.

| (110) | De prestaties van Ghana met betrekking tot de registratie van vissersvaartuigen is ook niet in overeenstemming met de aanbeveling in de punten 36 en 38 van het IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd vaartuigen met een geschiedenis van niet-naleving niet onder hun vlag te laten varen en waarin vlaggenstaten worden opgeroepen het voeren van een nieuwe vlag door vaartuigen, ten behoeve van niet-naleving van instandhoudings- en beheermaatregelen en -bepalingen die zijn aangenomen op nationaal, regionaal of wereldwijd niveau, tegen te gaan. |
| --- | --- |

(110)

De prestaties van Ghana met betrekking tot de registratie van vissersvaartuigen is ook niet in overeenstemming met de aanbeveling in de punten 36 en 38 van het IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd vaartuigen met een geschiedenis van niet-naleving niet onder hun vlag te laten varen en waarin vlaggenstaten worden opgeroepen het voeren van een nieuwe vlag door vaartuigen, ten behoeve van niet-naleving van instandhoudings- en beheermaatregelen en -bepalingen die zijn aangenomen op nationaal, regionaal of wereldwijd niveau, tegen te gaan.

| (111) | Ook de prestaties van Ghana met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen zijn niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd te verzekeren dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen voldoende zwaar zijn om IOO-visserij effectief te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de voordelen die worden verkregen middels dergelijke visserij te ontnemen. Bovendien heeft Ghana geen nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij ten uitvoer gelegd en voldoet dus niet aan de aanbevelingen in de punten 25, 26 en 27 van het IOO-IAP. |
| --- | --- |

(111)

Ook de prestaties van Ghana met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen zijn niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd te verzekeren dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen voldoende zwaar zijn om IOO-visserij effectief te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de voordelen die worden verkregen middels dergelijke visserij te ontnemen. Bovendien heeft Ghana geen nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij ten uitvoer gelegd en voldoet dus niet aan de aanbevelingen in de punten 25, 26 en 27 van het IOO-IAP.

| (112) | Tijdens het dienstbezoek van mei 2013 heeft de Commissie geconstateerd dat de Ghanese wet- en regelgeving niet voorziet in de verplichting voor vissersvaartuigen uit derde landen die in Ghana actief zijn onder Ghanese visvergunningen om hun VMS-posities te rapporteren aan de bevoegde Ghanese autoriteiten. Bovendien verplicht Ghana buitenlandse vaartuigen die actief zijn in zijn EEZ niet om een Ghanese visvergunning te verkrijgen. De Commissie is van mening dat Ghana onder deze omstandigheden als kuststaat geen doeltreffende controle en monitoring van de activiteiten van vissersvaartuigen die actief zijn in zijn wateren kan verzekeren, aangezien VMS universeel wordt gezien als een betrouwbaar hulpmiddel om visserijactiviteiten te monitoren. De herhaalde IOO-visserijactiviteiten die worden gerapporteerd in de monitoring-, controle- en toezichtverslagen die door Ghana zijn verstrekt voor de laatste drie jaar, bevestigen deze analyse. In het bijzonder wordt in deze officiële verslagen benadrukt dat industriële of semi-industriële Ghanese vaartuigen vaak worden gearresteerd of gestraft door de Ghanese autoriteiten voor illegale visserijactiviteiten in gebieden die zijn voorbehouden aan ambachtelijke vissers (gebieden van minder dan 30 m diep). In dit kader is de Commissie van mening dat deze afwezigheid van controle en monitoring door Ghana van deze vaartuigen die actief zijn in zijn maritieme wateren gunstige omstandigheden creëert voor IOO-visserijactiviteiten in de Ghanese EEZ. |
| --- | --- |

(112)

Tijdens het dienstbezoek van mei 2013 heeft de Commissie geconstateerd dat de Ghanese wet- en regelgeving niet voorziet in de verplichting voor vissersvaartuigen uit derde landen die in Ghana actief zijn onder Ghanese visvergunningen om hun VMS-posities te rapporteren aan de bevoegde Ghanese autoriteiten. Bovendien verplicht Ghana buitenlandse vaartuigen die actief zijn in zijn EEZ niet om een Ghanese visvergunning te verkrijgen. De Commissie is van mening dat Ghana onder deze omstandigheden als kuststaat geen doeltreffende controle en monitoring van de activiteiten van vissersvaartuigen die actief zijn in zijn wateren kan verzekeren, aangezien VMS universeel wordt gezien als een betrouwbaar hulpmiddel om visserijactiviteiten te monitoren. De herhaalde IOO-visserijactiviteiten die worden gerapporteerd in de monitoring-, controle- en toezichtverslagen die door Ghana zijn verstrekt voor de laatste drie jaar, bevestigen deze analyse. In het bijzonder wordt in deze officiële verslagen benadrukt dat industriële of semi-industriële Ghanese vaartuigen vaak worden gearresteerd of gestraft door de Ghanese autoriteiten voor illegale visserijactiviteiten in gebieden die zijn voorbehouden aan ambachtelijke vissers (gebieden van minder dan 30 m diep). In dit kader is de Commissie van mening dat deze afwezigheid van controle en monitoring door Ghana van deze vaartuigen die actief zijn in zijn maritieme wateren gunstige omstandigheden creëert voor IOO-visserijactiviteiten in de Ghanese EEZ.

| (113) | Zo heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek in mei 2013 ook geconstateerd dat de bevoegde Ghanese autoriteit belast met de monitoring en controle van en het toezicht op visserijactiviteiten in de Ghanese EEZ niet over de middelen beschikt om op zee op te treden en inspecties uit te voeren. De visserijcommissie is uitsluitend afhankelijk van de logistieke middelen en patrouillevaartuigen van de Ghanese marine. Daarnaast heeft de Commissie geconstateerd dat de coördinatie en samenwerking tussen de visserijcommissie en de Ghanese marine onvoldoende is om een efficiënt monitoring-, controle- en toezichtssysteem te verzekeren op visserijactiviteiten in de Ghanese EEZ. De Commissie is van mening dat dit gebrek aan middelen om op zee op te treden handhavingsinspanningen in gevaar brengen en gunstige omstandigheden creëren voor de ontwikkeling van de geconstateerde IOO-visserijactiviteiten in de Ghanese EEZ. |
| --- | --- |

(113)

Zo heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek in mei 2013 ook geconstateerd dat de bevoegde Ghanese autoriteit belast met de monitoring en controle van en het toezicht op visserijactiviteiten in de Ghanese EEZ niet over de middelen beschikt om op zee op te treden en inspecties uit te voeren. De visserijcommissie is uitsluitend afhankelijk van de logistieke middelen en patrouillevaartuigen van de Ghanese marine. Daarnaast heeft de Commissie geconstateerd dat de coördinatie en samenwerking tussen de visserijcommissie en de Ghanese marine onvoldoende is om een efficiënt monitoring-, controle- en toezichtssysteem te verzekeren op visserijactiviteiten in de Ghanese EEZ. De Commissie is van mening dat dit gebrek aan middelen om op zee op te treden handhavingsinspanningen in gevaar brengen en gunstige omstandigheden creëren voor de ontwikkeling van de geconstateerde IOO-visserijactiviteiten in de Ghanese EEZ.

| (114) | De Commissie heeft een aanzienlijke onevenwichtigheid waargenomen tussen de administratieve capaciteiten van Ghana om visserijactiviteiten van industriële vaartuigen die actief zijn in zijn wateren te monitoren en te controleren en het aantal visvergunningen dat is afgegeven aan industriële vaartuigen die actief mogen zijn in de Ghanese EEZ (117 industriële vaartuigen hebben toestemming om actief te zijn in de Ghanese EEZ, in aanvulling op 12 000 ambachtelijke vaartuigen). Deze situatie bevestigt dat Ghana in vergelijking met de omvang van de visactiviteit die plaatsvindt in de wateren onder zijn jurisdictie onvoldoende handhavingscapaciteit heeft. Daarnaast heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana geen nationaal plan voor visserijbeheer heeft aangenomen, op basis van de best beschikbare wetenschappelijke informatie overeenkomstig artikel 61, lid 2, en artikel 62, lid 4, van UNCLOS. |
| --- | --- |

(114)

De Commissie heeft een aanzienlijke onevenwichtigheid waargenomen tussen de administratieve capaciteiten van Ghana om visserijactiviteiten van industriële vaartuigen die actief zijn in zijn wateren te monitoren en te controleren en het aantal visvergunningen dat is afgegeven aan industriële vaartuigen die actief mogen zijn in de Ghanese EEZ (117 industriële vaartuigen hebben toestemming om actief te zijn in de Ghanese EEZ, in aanvulling op 12 000 ambachtelijke vaartuigen). Deze situatie bevestigt dat Ghana in vergelijking met de omvang van de visactiviteit die plaatsvindt in de wateren onder zijn jurisdictie onvoldoende handhavingscapaciteit heeft. Daarnaast heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana geen nationaal plan voor visserijbeheer heeft aangenomen, op basis van de best beschikbare wetenschappelijke informatie overeenkomstig artikel 61, lid 2, en artikel 62, lid 4, van UNCLOS.

| (115) | Als gevolg van de in de overwegingen (111) tot en met (113) beschreven feiten, is de Commissie van mening dat Ghana als kuststaat heeft nagelaten te voldoen aan zijn verplichtingen zoals voorzien in artikel 61, lid 2, en artikel 62, lid 1, van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een kuststaat de doelstelling moet bevorderen van optimaal gebruik van de levende rijkdommen in zijn EEZ, rekening houdend met het best beschikbare wetenschappelijke bewijs, in het bijzonder door passende instandhoudings- en beheermaatregelen te verzekeren voor het behoud van deze levende rijkdommen en overbevissing te voorkomen. |
| --- | --- |

(115)

Als gevolg van de in de overwegingen (111) tot en met (113) beschreven feiten, is de Commissie van mening dat Ghana als kuststaat heeft nagelaten te voldoen aan zijn verplichtingen zoals voorzien in artikel 61, lid 2, en artikel 62, lid 1, van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een kuststaat de doelstelling moet bevorderen van optimaal gebruik van de levende rijkdommen in zijn EEZ, rekening houdend met het best beschikbare wetenschappelijke bewijs, in het bijzonder door passende instandhoudings- en beheermaatregelen te verzekeren voor het behoud van deze levende rijkdommen en overbevissing te voorkomen.

| (116) | Met betrekking tot de geschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van de desbetreffende IOO-visserij heeft de Commissie rekening gehouden met de herhaaldelijke en terugkerende IOO-visserijactiviteiten van onder Ghanese vlag varende vaartuigen tot 2013. |
| --- | --- |

(116)

Met betrekking tot de geschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van de desbetreffende IOO-visserij heeft de Commissie rekening gehouden met de herhaaldelijke en terugkerende IOO-visserijactiviteiten van onder Ghanese vlag varende vaartuigen tot 2013.

| (117) | In dit verband moet worden opgemerkt dat Ghana de ICCAT tussen 2011 en 2013 meerdere keren zijn bezorgdheid heeft geuit over het nalaten van Ghana om volledig en op doeltreffende wijze te voldoen aan zijn verplichtingen in overeenstemming met de aanbevelingen 09-01, 10-01 en 11-01 betreffende een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoogtonijn. De Ghanese vloot die actief is in het ICCAT-gebied voldoet al enkele jaren niet aan de vangstlimieten van grootoogtonijn zoals opgelegd door ICCAT en Ghana heeft geen doeltreffende actie ondernomen om de situatie van systematische overbevissing van grootoogtonijn te corrigeren. Ghana voldoet niet aan de quotalimieten voor de vangst van grootoogtonijn zoals toegewezen uit hoofde van ICCAT-aanbevelingen. Hoewel de Commissie erkent dat Ghana vooruitgang heeft geboekt bij het terugbetalen van de overbevissing van grootoogtonijn van de laatste jaren, constateert zij ook dat Ghana alleen de uitbreiding van zijn industriële vlootcapaciteit heeft geblokkeerd, maar geen maatregelen heeft genomen om deze te verkleinen om te voldoen aan voornoemde ICCAT-aanbevelingen. In dit kader is de Commissie van mening dat deze voortdurende overcapaciteit van de Ghanese tonijnvissersvloot in ICCAT en de daaruit voortvloeiende situatie van overbevissing van grootoogtonijn (in het bijzonder in 2008, 2009 en 2010) structureel aantoont dat er sprake is van IOO-visserij door de Ghanese vissersvloot in het ICCAT-gebied en dat dit een schending oplevert van de algemene voorwaarden zoals vermeld in artikel 62 van UNCLOS betreffende het gebruik van levende rijkdommen. |
| --- | --- |

(117)

In dit verband moet worden opgemerkt dat Ghana de ICCAT tussen 2011 en 2013 meerdere keren zijn bezorgdheid heeft geuit over het nalaten van Ghana om volledig en op doeltreffende wijze te voldoen aan zijn verplichtingen in overeenstemming met de aanbevelingen 09-01, 10-01 en 11-01 betreffende een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoogtonijn. De Ghanese vloot die actief is in het ICCAT-gebied voldoet al enkele jaren niet aan de vangstlimieten van grootoogtonijn zoals opgelegd door ICCAT en Ghana heeft geen doeltreffende actie ondernomen om de situatie van systematische overbevissing van grootoogtonijn te corrigeren. Ghana voldoet niet aan de quotalimieten voor de vangst van grootoogtonijn zoals toegewezen uit hoofde van ICCAT-aanbevelingen. Hoewel de Commissie erkent dat Ghana vooruitgang heeft geboekt bij het terugbetalen van de overbevissing van grootoogtonijn van de laatste jaren, constateert zij ook dat Ghana alleen de uitbreiding van zijn industriële vlootcapaciteit heeft geblokkeerd, maar geen maatregelen heeft genomen om deze te verkleinen om te voldoen aan voornoemde ICCAT-aanbevelingen. In dit kader is de Commissie van mening dat deze voortdurende overcapaciteit van de Ghanese tonijnvissersvloot in ICCAT en de daaruit voortvloeiende situatie van overbevissing van grootoogtonijn (in het bijzonder in 2008, 2009 en 2010) structureel aantoont dat er sprake is van IOO-visserij door de Ghanese vissersvloot in het ICCAT-gebied en dat dit een schending oplevert van de algemene voorwaarden zoals vermeld in artikel 62 van UNCLOS betreffende het gebruik van levende rijkdommen.

| (118) | Wat de bestaande capaciteit van de autoriteiten van Ghana betreft, zij erop gewezen dat Ghana volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (23) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling wordt beschouwd (135e van 186 landen). Dit wordt ook bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (24), waarin Ghana is opgenomen in de categorie lage-inkomenslanden. |
| --- | --- |

(118)

Wat de bestaande capaciteit van de autoriteiten van Ghana betreft, zij erop gewezen dat Ghana volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (23) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling wordt beschouwd (135e van 186 landen). Dit wordt ook bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (24), waarin Ghana is opgenomen in de categorie lage-inkomenslanden.

| (119) | Niettegenstaande de analyse in overweging (117) wordt opgemerkt dat op basis van de tijdens het dienstbezoek in mei 2013 verzamelde informatie kan worden geconstateerd dat de Ghanese autoriteiten voldoende bevoegdheden hebben overeenkomstig het juridische kader, maar dat het systeem primair de benodigde administratieve en organisatorische structuren mist om hun wettelijke verantwoordelijkheden uit te voeren. Deze situatie vormt ook een factor die de capaciteit van de bevoegde autoriteiten ondermijnt om samen te werken met andere landen en handhavingsacties uit te voeren. |
| --- | --- |

(119)

Niettegenstaande de analyse in overweging (117) wordt opgemerkt dat op basis van de tijdens het dienstbezoek in mei 2013 verzamelde informatie kan worden geconstateerd dat de Ghanese autoriteiten voldoende bevoegdheden hebben overeenkomstig het juridische kader, maar dat het systeem primair de benodigde administratieve en organisatorische structuren mist om hun wettelijke verantwoordelijkheden uit te voeren. Deze situatie vormt ook een factor die de capaciteit van de bevoegde autoriteiten ondermijnt om samen te werken met andere landen en handhavingsacties uit te voeren.

| (120) | Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3 en lid 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Ghana zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen- en kuststaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(120)

Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3 en lid 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Ghana zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen- en kuststaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

5.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (121) | Ghana heeft UNCLOS geratificeerd. In 2010 heeft het land de FAO-overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen ondertekend. Bovendien is Ghana een verdragsluitende partij bij ICCAT. Ghana is tevens lid van FCWC, een subregionale adviesinstantie op het gebied van visserij. |
| --- | --- |

(121)

Ghana heeft UNCLOS geratificeerd. In 2010 heeft het land de FAO-overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen ondertekend. Bovendien is Ghana een verdragsluitende partij bij ICCAT. Ghana is tevens lid van FCWC, een subregionale adviesinstantie op het gebied van visserij.

| (122) | De Commissie heeft alle informatie betreffende de naleving door Ghana van de FCWC-bepalingen geanalyseerd. In december 2009 is een regionaal actieplan betreffende IOO-visserij in maritieme zones van de lidstaten van de FCWC (FCWC-RAP) vastgesteld. Na de bijeenkomst van de FCWC-IOO-werkgroep in april 2010 zijn bepaalde acties vastgesteld, in het bijzonder betreffende de methode voor de registratie van vaartuigen, samenwerking tussen FCWC-lidstaten om bewustzijn te verhogen, een overeenkomst over de maatregelen van havenstaten en de oprichting van een lijst op nationaal niveau met industriële vaartuigen die over een vergunning beschikken in elke FCWC-lidstaat (25). Daarnaast is tijdens de eerste sessie van de ministeriële bijeenkomst van het FCWC in december 2009 besloten in de „Accra-verklaring ter bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij” dat alle lidstaten van de FCWC zich volledig zullen houden aan het IAP. |
| --- | --- |

(122)

De Commissie heeft alle informatie betreffende de naleving door Ghana van de FCWC-bepalingen geanalyseerd. In december 2009 is een regionaal actieplan betreffende IOO-visserij in maritieme zones van de lidstaten van de FCWC (FCWC-RAP) vastgesteld. Na de bijeenkomst van de FCWC-IOO-werkgroep in april 2010 zijn bepaalde acties vastgesteld, in het bijzonder betreffende de methode voor de registratie van vaartuigen, samenwerking tussen FCWC-lidstaten om bewustzijn te verhogen, een overeenkomst over de maatregelen van havenstaten en de oprichting van een lijst op nationaal niveau met industriële vaartuigen die over een vergunning beschikken in elke FCWC-lidstaat (25). Daarnaast is tijdens de eerste sessie van de ministeriële bijeenkomst van het FCWC in december 2009 besloten in de „Accra-verklaring ter bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij” dat alle lidstaten van de FCWC zich volledig zullen houden aan het IAP.

| (123) | Ghana heeft geen stappen ondernomen in de richting van de tenuitvoerlegging van het FCWC-RAP of de aanbevelingen van de eerste bijeenkomst van de IOO-werkgroep van FCWC. |
| --- | --- |

(123)

Ghana heeft geen stappen ondernomen in de richting van de tenuitvoerlegging van het FCWC-RAP of de aanbevelingen van de eerste bijeenkomst van de IOO-werkgroep van FCWC.

| (124) | De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij van belang acht met betrekking tot de naleving door Ghana van zijn verplichting die voortvloeit uit zijn status als verdragsluitende partij bij ICCAT. |
| --- | --- |

(124)

De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij van belang acht met betrekking tot de naleving door Ghana van zijn verplichting die voortvloeit uit zijn status als verdragsluitende partij bij ICCAT.

| (125) | Er wordt op gewezen dat ICCAT in 2010 een identificatiebrief heeft gestuurd aan Ghana met betrekking tot zijn verslagleggingstekortkomingen (26). In die brief is Ghana door ICCAT aangemerkt overeenkomstig de ICCAT-aanbeveling betreffende handelsmaatregelen (06-13) voor het nalaten om volledig en op doeltreffende wijze te voldoen aan zijn verplichtingen in overeenstemming met ICCAT-aanbeveling 05-09 betreffende naleving van verslagleggingsverplichtingen betreffende statistiek. In dezelfde brief heeft ICCAT benadrukt dat Ghana niet alle benodigde gegevens en verslagen heeft overgelegd tegen de vastgestelde deadlines, zoals: gegevens over Task I en Task II, nalevingstabellen, informatie met betrekking tot de beheernorm betreffende grootschalige met de beug op tonijn vissende vaartuigen. Het secretariaat van ICCAT heeft zijn bezorgdheid geuit over de doeltreffende tenuitvoerlegging van aanbeveling 08-01, in het bijzonder over de aanzienlijke overbevissing van grootoogtonijn voor het derde jaar op rij. Het secretariaat van ICCAT heeft ook benadrukt dat, hoewel in aanbeveling 09-01 de vangstlimiet voor grootoogtonijn is bijgesteld voor Ghana, gedeeltelijk via een overdracht van de Europese Unie, Ghana overeenkomstig aanbeveling 08-01 verplicht was in 2009 en/of 2010 een aanpassing door te voeren voor de overbevissing in 2008. Bovendien moest Ghana deze kwestie behandelen in het actieplan dat verplicht is overeenkomstig aanbeveling 09-01. Het land werd verzocht zijn gegevensverzameling en verslagleggingsprocedures met betrekking tot ICCAT-vereisten te herzien. |
| --- | --- |

(125)

Er wordt op gewezen dat ICCAT in 2010 een identificatiebrief heeft gestuurd aan Ghana met betrekking tot zijn verslagleggingstekortkomingen (26). In die brief is Ghana door ICCAT aangemerkt overeenkomstig de ICCAT-aanbeveling betreffende handelsmaatregelen (06-13) voor het nalaten om volledig en op doeltreffende wijze te voldoen aan zijn verplichtingen in overeenstemming met ICCAT-aanbeveling 05-09 betreffende naleving van verslagleggingsverplichtingen betreffende statistiek. In dezelfde brief heeft ICCAT benadrukt dat Ghana niet alle benodigde gegevens en verslagen heeft overgelegd tegen de vastgestelde deadlines, zoals: gegevens over Task I en Task II, nalevingstabellen, informatie met betrekking tot de beheernorm betreffende grootschalige met de beug op tonijn vissende vaartuigen. Het secretariaat van ICCAT heeft zijn bezorgdheid geuit over de doeltreffende tenuitvoerlegging van aanbeveling 08-01, in het bijzonder over de aanzienlijke overbevissing van grootoogtonijn voor het derde jaar op rij. Het secretariaat van ICCAT heeft ook benadrukt dat, hoewel in aanbeveling 09-01 de vangstlimiet voor grootoogtonijn is bijgesteld voor Ghana, gedeeltelijk via een overdracht van de Europese Unie, Ghana overeenkomstig aanbeveling 08-01 verplicht was in 2009 en/of 2010 een aanpassing door te voeren voor de overbevissing in 2008. Bovendien moest Ghana deze kwestie behandelen in het actieplan dat verplicht is overeenkomstig aanbeveling 09-01. Het land werd verzocht zijn gegevensverzameling en verslagleggingsprocedures met betrekking tot ICCAT-vereisten te herzien.

| (126) | In de identificatiebrief uit 2011 (27) van ICCAT aan Ghana, heeft ICCAT besloten zijn aanmerking uit hoofde van aanbeveling 06-03 betreffende handelsmaatregelen te handhaven. Ghana voldeed zelfs nog steeds niet volledig en op doeltreffende wijze aan zijn verplichtingen in overeenstemming met ICCAT-aanbeveling 05-09 betreffende naleving van verslagleggingsverplichtingen voor de statistiek en de aanbeveling tot wijziging van de aanbeveling van een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoogtonijn (aanbeveling 09-01). In dezelfde brief heeft ICCAT benadrukt dat Ghana alweer niet alle benodigde gegevens en verslagen heeft overgelegd tegen de vastgestelde deadlines, zoals: gegevens over Task I (onder verwijzing naar vlootkenmerken), intern actieverslag voor vaartuigen van meer dan 20 meter, beheernorm betreffende grootschalige met de beug op tonijn vissende vaartuigen en verslagen voor het statistischedocumentenprogramma van ICCAT. Het secretariaat van ICCAT heeft ook zijn bezorgdheid geuit over het feit dat Ghana geen doeltreffende actie ondernam voor controle op de vangst van Atlantische grootoogtonijn binnen de limieten zoals vermeld in aanbeveling 08-01 en 09-01 en inzake een mogelijke schending van de capaciteitslimieten zoals beschreven in aanbeveling 04-01. Ghana werd opnieuw opgeroepen zijn procedures voor gegevensverzameling en verslaglegging met betrekking tot ICCAT-vereisten te herzien. Ghana werd verzocht het secretariaat van ICCAT een voorlopig plan voor gegevensverbetering toe te zenden, met in het bijzonder informatie over monitoringsprogramma’s, waarnemingsprogramma’s, haveninspecties en monsternemingsprogramma’s voor ambachtelijke visserij, om te verzekeren dat Ghana tegen de respectieve deadlines voldoet aan alle verslagleggingsvereisten uit hoofde van ICCAT. Tevens werd het land verzocht om aan het secretariaat van ICCAT een voorlopig plan te overleggen voor de terugbetaling van quota voor de grootoogtonijnvisserij van Ghana, rekening houdend met de in 2010 aangenomen maatregelen met betrekking tot grootoogtonijn en informatie over de vlootcapaciteit. |
| --- | --- |

(126)

In de identificatiebrief uit 2011 (27) van ICCAT aan Ghana, heeft ICCAT besloten zijn aanmerking uit hoofde van aanbeveling 06-03 betreffende handelsmaatregelen te handhaven. Ghana voldeed zelfs nog steeds niet volledig en op doeltreffende wijze aan zijn verplichtingen in overeenstemming met ICCAT-aanbeveling 05-09 betreffende naleving van verslagleggingsverplichtingen voor de statistiek en de aanbeveling tot wijziging van de aanbeveling van een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoogtonijn (aanbeveling 09-01). In dezelfde brief heeft ICCAT benadrukt dat Ghana alweer niet alle benodigde gegevens en verslagen heeft overgelegd tegen de vastgestelde deadlines, zoals: gegevens over Task I (onder verwijzing naar vlootkenmerken), intern actieverslag voor vaartuigen van meer dan 20 meter, beheernorm betreffende grootschalige met de beug op tonijn vissende vaartuigen en verslagen voor het statistischedocumentenprogramma van ICCAT. Het secretariaat van ICCAT heeft ook zijn bezorgdheid geuit over het feit dat Ghana geen doeltreffende actie ondernam voor controle op de vangst van Atlantische grootoogtonijn binnen de limieten zoals vermeld in aanbeveling 08-01 en 09-01 en inzake een mogelijke schending van de capaciteitslimieten zoals beschreven in aanbeveling 04-01. Ghana werd opnieuw opgeroepen zijn procedures voor gegevensverzameling en verslaglegging met betrekking tot ICCAT-vereisten te herzien. Ghana werd verzocht het secretariaat van ICCAT een voorlopig plan voor gegevensverbetering toe te zenden, met in het bijzonder informatie over monitoringsprogramma’s, waarnemingsprogramma’s, haveninspecties en monsternemingsprogramma’s voor ambachtelijke visserij, om te verzekeren dat Ghana tegen de respectieve deadlines voldoet aan alle verslagleggingsvereisten uit hoofde van ICCAT. Tevens werd het land verzocht om aan het secretariaat van ICCAT een voorlopig plan te overleggen voor de terugbetaling van quota voor de grootoogtonijnvisserij van Ghana, rekening houdend met de in 2010 aangenomen maatregelen met betrekking tot grootoogtonijn en informatie over de vlootcapaciteit.

| (127) | In de brief uit 2012 (28) waarin ICCAT zijn bezorgdheid uitte, werd Ghana aangemerkt als een land dat niet volledig en op doeltreffende wijze voldeed aan zijn verplichtingen uit hoofde van de ICCAT-aanbeveling inzake naleving van de verplichtingen tot statistische rapportage (05-09) en van de ICCAT-aanbeveling betreffende een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoogtonijn (04-01). In dezelfde brief benadrukte ICCAT dat Ghana opnieuw de Task I-vlootgegevens (formulier ST01) niet had verstrekt evenmin als het verslag betreffende interne acties voor vaartuigen van 20 m. De nalevingstabellen waren na de deadline ingediend. Ook de kwestie van overbevissing van zuidelijke zwaardvis in strijd met aanbeveling 09-03 werd besproken. Met betrekking tot het nalaten van Ghana om de instandhoudings- en beheermaatregelen van ICCAT voor grootoogtonijn ten uitvoer te leggen werd Ghana verzocht dit nalaten te verhelpen, en in het bijzonder: effectieve maatregelen ten uitvoer te leggen om overlading op zee door Ghanese met zegennetten vissende vaartuigen te verbieden; te voldoen aan de bepalingen betreffende vlootcapaciteit van aanbevelingen 09-01 (29), 10-01 (30) en 11-01 (31); het terugbetalingsplan ten uitvoer te leggen voor overbevissing van de grootoogtonijn, zoals vastgesteld in aanbeveling 11-01; samen te werken met Ivoorkust bij de inspecties van onder Ghanese vlag varende vaartuigen in de haven van Abidjan. |
| --- | --- |

(127)

In de brief uit 2012 (28) waarin ICCAT zijn bezorgdheid uitte, werd Ghana aangemerkt als een land dat niet volledig en op doeltreffende wijze voldeed aan zijn verplichtingen uit hoofde van de ICCAT-aanbeveling inzake naleving van de verplichtingen tot statistische rapportage (05-09) en van de ICCAT-aanbeveling betreffende een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoogtonijn (04-01). In dezelfde brief benadrukte ICCAT dat Ghana opnieuw de Task I-vlootgegevens (formulier ST01) niet had verstrekt evenmin als het verslag betreffende interne acties voor vaartuigen van 20 m. De nalevingstabellen waren na de deadline ingediend. Ook de kwestie van overbevissing van zuidelijke zwaardvis in strijd met aanbeveling 09-03 werd besproken. Met betrekking tot het nalaten van Ghana om de instandhoudings- en beheermaatregelen van ICCAT voor grootoogtonijn ten uitvoer te leggen werd Ghana verzocht dit nalaten te verhelpen, en in het bijzonder: effectieve maatregelen ten uitvoer te leggen om overlading op zee door Ghanese met zegennetten vissende vaartuigen te verbieden; te voldoen aan de bepalingen betreffende vlootcapaciteit van aanbevelingen 09-01 (29), 10-01 (30) en 11-01 (31); het terugbetalingsplan ten uitvoer te leggen voor overbevissing van de grootoogtonijn, zoals vastgesteld in aanbeveling 11-01; samen te werken met Ivoorkust bij de inspecties van onder Ghanese vlag varende vaartuigen in de haven van Abidjan.

| (128) | In de brief uit 2013 (32) uitte het secretariaat van ICCAT zijn bezorgdheid over het feit dat Ghana zich niet voldoende inspande om ICCAT-aanbeveling 11-01 betreffende een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoog- en geelvintonijn volledig ten uitvoer te leggen. ICCAT erkende de voortgang die Ghana had geboekt bij de terugbetaling van de overbevissing van grootoogtonijn van het jaar ervoor, maar verzocht Ghana zich te blijven inspannen voor de volledige tenuitvoerlegging van toepasselijke vaartuiglimieten en het vangstbeheerplan voor blauwvintonijn evenals voor de verslaglegging van gegevens, zoals verplicht uit hoofde van aanbeveling 11-01. |
| --- | --- |

(128)

In de brief uit 2013 (32) uitte het secretariaat van ICCAT zijn bezorgdheid over het feit dat Ghana zich niet voldoende inspande om ICCAT-aanbeveling 11-01 betreffende een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoog- en geelvintonijn volledig ten uitvoer te leggen. ICCAT erkende de voortgang die Ghana had geboekt bij de terugbetaling van de overbevissing van grootoogtonijn van het jaar ervoor, maar verzocht Ghana zich te blijven inspannen voor de volledige tenuitvoerlegging van toepasselijke vaartuiglimieten en het vangstbeheerplan voor blauwvintonijn evenals voor de verslaglegging van gegevens, zoals verplicht uit hoofde van aanbeveling 11-01.

| (129) | Bovendien informeerde de Commissie, in verband met de feitelijke elementen die waren vastgesteld door de inspectiediensten van de Commissie, het secretariaat van ICCAT bij brief van 23 april 2013 over de feitelijke elementen die zouden kunnen leiden tot de niet-naleving door Ghana van ICCAT-aanbeveling 08-09 betreffende het proces voor herziening en verslaglegging van nalevingsinformatie. Het secretariaat van ICCAT informeerde Ghana bij brief van 30 april 2013 (33) over de mogelijke niet-naleving met betrekking tot ICCAT-aanbeveling 12-06 betreffende overlading op zee, tot ICCAT-aanbeveling 11-16 betreffende toegangsovereenkomsten en tot ICCAT-aanbeveling 03-14 betreffende VMS-transmissie. Ghana werd opgeroepen ICCAT de bevindingen te verstrekken van onderzoeken die waren uitgevoerd met betrekking tot deze waarnemingen inzake de niet-naleving en eventuele acties die waren ondernomen om de bezorgdheid over de naleving te verhelpen. |
| --- | --- |

(129)

Bovendien informeerde de Commissie, in verband met de feitelijke elementen die waren vastgesteld door de inspectiediensten van de Commissie, het secretariaat van ICCAT bij brief van 23 april 2013 over de feitelijke elementen die zouden kunnen leiden tot de niet-naleving door Ghana van ICCAT-aanbeveling 08-09 betreffende het proces voor herziening en verslaglegging van nalevingsinformatie. Het secretariaat van ICCAT informeerde Ghana bij brief van 30 april 2013 (33) over de mogelijke niet-naleving met betrekking tot ICCAT-aanbeveling 12-06 betreffende overlading op zee, tot ICCAT-aanbeveling 11-16 betreffende toegangsovereenkomsten en tot ICCAT-aanbeveling 03-14 betreffende VMS-transmissie. Ghana werd opgeroepen ICCAT de bevindingen te verstrekken van onderzoeken die waren uitgevoerd met betrekking tot deze waarnemingen inzake de niet-naleving en eventuele acties die waren ondernomen om de bezorgdheid over de naleving te verhelpen.

| (130) | Bovendien is een aantal elementen aan het licht gekomen tijdens de dienstbezoeken van de Commissie aan Ghana in mei en juli 2013. Hoewel VMS-apparatuur geïnstalleerd moet zijn aan boord van vaartuigen die actief zijn binnen het ICCAT-gebied (in overeenstemming met ICCAT-aanbeveling 03-14) zijn er met betrekking tot de periode vóór oktober 2012 problemen geconstateerd met de afwezigheid of onderbreking van VMS-signalen tijdens visexpedities. Met betrekking tot de operationele mogelijkheden van de VMS kwam aan het licht dat Ghana enige inspanningen had geleverd om het MCS-systeem te verbeteren door een VMS-centrum in te richten. Deze inspanningen pakken de geconstateerde tekortkomingen in verband met de VMS echter onvoldoende aan. |
| --- | --- |

(130)

Bovendien is een aantal elementen aan het licht gekomen tijdens de dienstbezoeken van de Commissie aan Ghana in mei en juli 2013. Hoewel VMS-apparatuur geïnstalleerd moet zijn aan boord van vaartuigen die actief zijn binnen het ICCAT-gebied (in overeenstemming met ICCAT-aanbeveling 03-14) zijn er met betrekking tot de periode vóór oktober 2012 problemen geconstateerd met de afwezigheid of onderbreking van VMS-signalen tijdens visexpedities. Met betrekking tot de operationele mogelijkheden van de VMS kwam aan het licht dat Ghana enige inspanningen had geleverd om het MCS-systeem te verbeteren door een VMS-centrum in te richten. Deze inspanningen pakken de geconstateerde tekortkomingen in verband met de VMS echter onvoldoende aan.

| (131) | De VMS aan boord van Ghanese vaartuigen wordt niet op de juiste wijze gebruikt om te controleren of vangstactiviteiten wel of niet overeenkomen met het toepassingsbereik van de visvergunningen. Het ontbreekt in dit systeem aan de administratieve en organisatorische procedures en middelen voor de werking ervan: er zijn geen richtsnoeren, noch permanente instructies voor de installatie ervan; het systeem kan niet in dezelfde omgeving VMS-gegevens en andere bronnen van locatiegegevens weergeven; het houdt geen rekening met beschermde visgebieden. Er is slechts één toegangspunt tot de VMS-gegevens en die is alleen beschikbaar voor de afdeling monitoring, controle en toezicht, zodat andere Ghanese diensten, waaronder andere administratieve instanties verantwoordelijk voor de afgifte van vangstcertificaten (zowel in Accra als in Tema) geen toegang hebben tot deze gegevens. |
| --- | --- |

(131)

De VMS aan boord van Ghanese vaartuigen wordt niet op de juiste wijze gebruikt om te controleren of vangstactiviteiten wel of niet overeenkomen met het toepassingsbereik van de visvergunningen. Het ontbreekt in dit systeem aan de administratieve en organisatorische procedures en middelen voor de werking ervan: er zijn geen richtsnoeren, noch permanente instructies voor de installatie ervan; het systeem kan niet in dezelfde omgeving VMS-gegevens en andere bronnen van locatiegegevens weergeven; het houdt geen rekening met beschermde visgebieden. Er is slechts één toegangspunt tot de VMS-gegevens en die is alleen beschikbaar voor de afdeling monitoring, controle en toezicht, zodat andere Ghanese diensten, waaronder andere administratieve instanties verantwoordelijk voor de afgifte van vangstcertificaten (zowel in Accra als in Tema) geen toegang hebben tot deze gegevens.

| (132) | Ook het secretariaat van ICCAT gaf, ondanks de erkenning van de inspanningen van Ghana in 2011 voor betere transparantie van zijn visserijactiviteiten, uitdrukking aan twee grote en specifieke punten van zorg: de afwezigheid van een functionerend VMS en de aanhoudende onrechtmatige overladingen van tonijn op zee door met zegennetten vissende Ghanese vaartuigen. |
| --- | --- |

(132)

Ook het secretariaat van ICCAT gaf, ondanks de erkenning van de inspanningen van Ghana in 2011 voor betere transparantie van zijn visserijactiviteiten, uitdrukking aan twee grote en specifieke punten van zorg: de afwezigheid van een functionerend VMS en de aanhoudende onrechtmatige overladingen van tonijn op zee door met zegennetten vissende Ghanese vaartuigen.

| (133) | Ghana heeft in 2012 van het secretariaat van ICCAT enige financiële bijstand ontvangen, uit hoofde van een memorandum van overeenstemming (MvO), voor de installatie van een nieuw VMS-systeem om te voldoen aan de ICCAT-regelgeving betreffende VMS-rapportage. Dit systeem is per 1 oktober 2012 in gebruik genomen. Gedurende de geleidelijke tenuitvoerleggingsfase van het MvO (van februari tot oktober 2012), hebben de Ghanese autoriteiten geen verplichtingen opgelegd aan Ghanese vissersvaartuigen die actief waren in het ICCAT-gebied om dagelijks posities door te geven, in strijd met de bepalingen van de VMS-aanbeveling 03-14 van ICCAT en met artikel 47 van de nationale visserijregelgeving van 2010 van Ghana. |
| --- | --- |

(133)

Ghana heeft in 2012 van het secretariaat van ICCAT enige financiële bijstand ontvangen, uit hoofde van een memorandum van overeenstemming (MvO), voor de installatie van een nieuw VMS-systeem om te voldoen aan de ICCAT-regelgeving betreffende VMS-rapportage. Dit systeem is per 1 oktober 2012 in gebruik genomen. Gedurende de geleidelijke tenuitvoerleggingsfase van het MvO (van februari tot oktober 2012), hebben de Ghanese autoriteiten geen verplichtingen opgelegd aan Ghanese vissersvaartuigen die actief waren in het ICCAT-gebied om dagelijks posities door te geven, in strijd met de bepalingen van de VMS-aanbeveling 03-14 van ICCAT en met artikel 47 van de nationale visserijregelgeving van 2010 van Ghana.

| (134) | Daarnaast beslaan het systeem van monitoring, controle en toezicht en het VMS-centrum die door Ghana zijn opgezet alleen de nationale vloot van Ghana. De installatie van VMS-apparatuur is niet vastgesteld als voorwaarde voor vaartuigen uit derde landen om een Ghanese visvergunning te verkrijgen. De Ghanese autoriteiten ontvangen dus geen VMS-gegevens voor vaartuigen uit derde landen die actief zijn in Ghanese wateren, waardoor gunstige omstandigheden ontstaan voor het uitvoeren van IOO-visserijactiviteiten in de EEZ van Ghana. Ghana heeft nagelaten aan het secretariaat van ICCAT te rapporteren over de resultaten van de tenuitvoerlegging van de MvO met betrekking tot de installatie van VMS. |
| --- | --- |

(134)

Daarnaast beslaan het systeem van monitoring, controle en toezicht en het VMS-centrum die door Ghana zijn opgezet alleen de nationale vloot van Ghana. De installatie van VMS-apparatuur is niet vastgesteld als voorwaarde voor vaartuigen uit derde landen om een Ghanese visvergunning te verkrijgen. De Ghanese autoriteiten ontvangen dus geen VMS-gegevens voor vaartuigen uit derde landen die actief zijn in Ghanese wateren, waardoor gunstige omstandigheden ontstaan voor het uitvoeren van IOO-visserijactiviteiten in de EEZ van Ghana. Ghana heeft nagelaten aan het secretariaat van ICCAT te rapporteren over de resultaten van de tenuitvoerlegging van de MvO met betrekking tot de installatie van VMS.

| (135) | In verband met het systeem van vergunde waarnemers, voldoet Ghana niet volledig met de waarnemersregeling overeenkomstig ICCAT-aanbeveling 10-10 betreffende de instelling van minimumnormen voor wetenschappelijke waarnemingsprogramma’s voor vissersvaartuigen. |
| --- | --- |

(135)

In verband met het systeem van vergunde waarnemers, voldoet Ghana niet volledig met de waarnemersregeling overeenkomstig ICCAT-aanbeveling 10-10 betreffende de instelling van minimumnormen voor wetenschappelijke waarnemingsprogramma’s voor vissersvaartuigen.

| (136) | Met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de haveninspectieregeling van ICCAT overeenkomstig ICCAT-aanbeveling 97-10 geldt dat, als het juridische raamwerk van Ghana voorziet in een adequate bevoegdheidsverlening aan zijn autoriteiten voor het uitoefenen van hun taken, de ICCAT-haveninspectieregeling als gevolg van het gebrek aan ervaring en opleiding van de Ghanese visserijinspecteurs niet ten uitvoer is gelegd of wordt gehandhaafd in Ghana. |
| --- | --- |

(136)

Met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de haveninspectieregeling van ICCAT overeenkomstig ICCAT-aanbeveling 97-10 geldt dat, als het juridische raamwerk van Ghana voorziet in een adequate bevoegdheidsverlening aan zijn autoriteiten voor het uitoefenen van hun taken, de ICCAT-haveninspectieregeling als gevolg van het gebrek aan ervaring en opleiding van de Ghanese visserijinspecteurs niet ten uitvoer is gelegd of wordt gehandhaafd in Ghana.

| (137) | Daarnaast is Ghana niet in staat geweest om herhaalde schendingen van ICCAT-aanbevelingen door vaartuigen die zijn vlag voeren te detecteren met betrekking tot illegale overladingen op zee en onvergunde visserijactiviteiten in de naburige EEZ’s. Als gevolg van het gebrek aan vaardigheden van het personeel, de afwezigheid van een haveninspectieregeling en de afwezigheid van richtsnoeren en handleidingen voor inspecties, zijn inspecties in de haven erg slecht en worden ze niet efficiënt uitgevoerd. De waarnemers zijn niet op de hoogte van ICCAT-regelgeving. Visserijinspecteurs zijn afhankelijk van informatie en logistiek die wordt verzorgd door de geïnspecteerde exploitanten. Deze tekortkomingen dragen bij aan het onvermogen van Ghana om te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van ICCAT-aanbeveling 06-11 tot oprichting van een overlaadprogramma. |
| --- | --- |

(137)

Daarnaast is Ghana niet in staat geweest om herhaalde schendingen van ICCAT-aanbevelingen door vaartuigen die zijn vlag voeren te detecteren met betrekking tot illegale overladingen op zee en onvergunde visserijactiviteiten in de naburige EEZ’s. Als gevolg van het gebrek aan vaardigheden van het personeel, de afwezigheid van een haveninspectieregeling en de afwezigheid van richtsnoeren en handleidingen voor inspecties, zijn inspecties in de haven erg slecht en worden ze niet efficiënt uitgevoerd. De waarnemers zijn niet op de hoogte van ICCAT-regelgeving. Visserijinspecteurs zijn afhankelijk van informatie en logistiek die wordt verzorgd door de geïnspecteerde exploitanten. Deze tekortkomingen dragen bij aan het onvermogen van Ghana om te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van ICCAT-aanbeveling 06-11 tot oprichting van een overlaadprogramma.

| (138) | Zo werd tijdens de dienstbezoeken van de Commissie ook onthuld dat tussen 2009 en 2012 meerdere Ghanese transport- en tonijnvissersvaartuigen niet voldeden aan ICCAT-aanbeveling 06-11. De autoriteiten van Ghana gaven goedkeuring aan vangstcertificaten met verboden overladingsactiviteiten op zee, ondertekend door de kapiteins van beide betrokken vaartuigen. Zoals beschreven in overweging (127), is Ghana er, middels een brief van 21 februari 2012 waarin het secretariaat van ICCAT zijn bezorgdheid uitte, expliciet aan herinnerd dat het land doeltreffende maatregelen ten uitvoer moest leggen om overladingen op zee te verbieden voor met zegennetten vissende Ghanese vissersvaartuigen. Zoals beschreven in overweging (129), heeft het secretariaat van ICCAT Ghana middels een brief op 30 april 2013 geïnformeerd over de mogelijke niet-naleving van ICCAT-aanbeveling 12-06 betreffende overladingen op zee. |
| --- | --- |

(138)

Zo werd tijdens de dienstbezoeken van de Commissie ook onthuld dat tussen 2009 en 2012 meerdere Ghanese transport- en tonijnvissersvaartuigen niet voldeden aan ICCAT-aanbeveling 06-11. De autoriteiten van Ghana gaven goedkeuring aan vangstcertificaten met verboden overladingsactiviteiten op zee, ondertekend door de kapiteins van beide betrokken vaartuigen. Zoals beschreven in overweging (127), is Ghana er, middels een brief van 21 februari 2012 waarin het secretariaat van ICCAT zijn bezorgdheid uitte, expliciet aan herinnerd dat het land doeltreffende maatregelen ten uitvoer moest leggen om overladingen op zee te verbieden voor met zegennetten vissende Ghanese vissersvaartuigen. Zoals beschreven in overweging (129), heeft het secretariaat van ICCAT Ghana middels een brief op 30 april 2013 geïnformeerd over de mogelijke niet-naleving van ICCAT-aanbeveling 12-06 betreffende overladingen op zee.

| (139) | Ter opvolging van de brief van 21 februari 2012 van ICCAT, waarin werd verzocht om de aanpak van de tekortkomingen in het voldoen aan de bepalingen betreffende vlootcapaciteit in aanbeveling 09-01, aanbeveling 10-01 en aanbeveling 11-01, heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek in mei 2013 geïnformeerd naar de verkleining van de viscapaciteit van Ghana. Zoals de Maritieme Autoriteit van Ghana heeft erkend, is de uitbreiding van de viscapaciteit alleen geblokkeerd, maar niet verminderd. De autoriteit accepteert de vervanging van vaartuigen die zijn geschrapt of uitgeschreven als varende onder de Ghanese vlag, maar registreert geen nieuwe tonijnvissersvaartuigen onder de Ghanese vlag. In dit opzicht heeft Ghana geen efficiënte maatregelen ingesteld om de werkelijke vermindering van de capaciteit te verzekeren, zodat het risico op overbevissing van grootvistonijn niet is verkleind. |
| --- | --- |

(139)

Ter opvolging van de brief van 21 februari 2012 van ICCAT, waarin werd verzocht om de aanpak van de tekortkomingen in het voldoen aan de bepalingen betreffende vlootcapaciteit in aanbeveling 09-01, aanbeveling 10-01 en aanbeveling 11-01, heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek in mei 2013 geïnformeerd naar de verkleining van de viscapaciteit van Ghana. Zoals de Maritieme Autoriteit van Ghana heeft erkend, is de uitbreiding van de viscapaciteit alleen geblokkeerd, maar niet verminderd. De autoriteit accepteert de vervanging van vaartuigen die zijn geschrapt of uitgeschreven als varende onder de Ghanese vlag, maar registreert geen nieuwe tonijnvissersvaartuigen onder de Ghanese vlag. In dit opzicht heeft Ghana geen efficiënte maatregelen ingesteld om de werkelijke vermindering van de capaciteit te verzekeren, zodat het risico op overbevissing van grootvistonijn niet is verkleind.

| (140) | De tekortkoming zoals aangetoond tijdens de dienstbezoeken van de Commissie in mei en juli 2013 en aanvullende informatie waarnaar wordt verwezen in de overwegingen (129) tot en met (138), vormen bewijs van het onvermogen van Ghana om te voldoen aan zijn verplichtingen als vlaggen- en kuststaat, zoals vastgelegd in de artikelen 62, 94 en 118 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(140)

De tekortkoming zoals aangetoond tijdens de dienstbezoeken van de Commissie in mei en juli 2013 en aanvullende informatie waarnaar wordt verwezen in de overwegingen (129) tot en met (138), vormen bewijs van het onvermogen van Ghana om te voldoen aan zijn verplichtingen als vlaggen- en kuststaat, zoals vastgelegd in de artikelen 62, 94 en 118 van UNCLOS.

| (141) | Zoals beschreven in overweging (133), voldoet Ghana niet aan zijn verantwoordelijkheden als kuststaat zoals vastgesteld in artikel 62, lid 4, onder e), van UNCLOS met betrekking tot het vereiste om VMS-positieverslagen te verzoeken van vissersvaartuigen die actief zijn in zijn maritieme wateren. Dergelijke tekortkomingen in het nationale juridische kader zijn daarnaast niet in lijn met punt 24, lid 3, van het IAP, waarin wordt voorgeschreven dat staten uitgebreide en doeltreffende monitoring, controle en toezicht moeten uitvoeren op visserij vanaf het begin via het aanlandingspunt tot de eindbestemming, waaronder door tenuitvoerlegging van een VMS, in overeenstemming met de toepasselijke nationale, regionale of internationale normen, met inbegrip van de verplichting voor vaartuigen onder hun jurisdictie om VMS aan boord te hebben. |
| --- | --- |

(141)

Zoals beschreven in overweging (133), voldoet Ghana niet aan zijn verantwoordelijkheden als kuststaat zoals vastgesteld in artikel 62, lid 4, onder e), van UNCLOS met betrekking tot het vereiste om VMS-positieverslagen te verzoeken van vissersvaartuigen die actief zijn in zijn maritieme wateren. Dergelijke tekortkomingen in het nationale juridische kader zijn daarnaast niet in lijn met punt 24, lid 3, van het IAP, waarin wordt voorgeschreven dat staten uitgebreide en doeltreffende monitoring, controle en toezicht moeten uitvoeren op visserij vanaf het begin via het aanlandingspunt tot de eindbestemming, waaronder door tenuitvoerlegging van een VMS, in overeenstemming met de toepasselijke nationale, regionale of internationale normen, met inbegrip van de verplichting voor vaartuigen onder hun jurisdictie om VMS aan boord te hebben.

| (142) | Bovendien ondermijnen de acties zoals beschreven in de overwegingen (128) tot en met (138) de mogelijkheden van Ghana om te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig zijn interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert evenals over de kapitein, officieren en bemanning van dat vaartuig. |
| --- | --- |

(142)

Bovendien ondermijnen de acties zoals beschreven in de overwegingen (128) tot en met (138) de mogelijkheden van Ghana om te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig zijn interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert evenals over de kapitein, officieren en bemanning van dat vaartuig.

| (143) | Verder blijkt uit de elementen die zijn geconstateerd tijdens de dienstbezoeken van de Commissie dat de Ghanese procedures voor vaartuigregistratie geen rekening houden met de geschiedenis van de betrokkenheid van de vaartuigen en hun eigenaren bij IOO-activiteiten. Een dergelijke aanpak stemt niet overeen met artikel 94 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(143)

Verder blijkt uit de elementen die zijn geconstateerd tijdens de dienstbezoeken van de Commissie dat de Ghanese procedures voor vaartuigregistratie geen rekening houden met de geschiedenis van de betrokkenheid van de vaartuigen en hun eigenaren bij IOO-activiteiten. Een dergelijke aanpak stemt niet overeen met artikel 94 van UNCLOS.

| (144) | Daarnaast ondermijnt het onvermogen om informatie te verstrekken over instandhoudings- en beheermaatregelen, statistieken, vaartuiglijsten en nalevingstabellen de mogelijkheden van Ghana om te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 118 van UNCLOS, waarin de verplichting is vastgesteld om samen te werken met andere staten voor de instandhouding en het beheer van levende rijkdommen in gebieden op open zee. |
| --- | --- |

(144)

Daarnaast ondermijnt het onvermogen om informatie te verstrekken over instandhoudings- en beheermaatregelen, statistieken, vaartuiglijsten en nalevingstabellen de mogelijkheden van Ghana om te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 118 van UNCLOS, waarin de verplichting is vastgesteld om samen te werken met andere staten voor de instandhouding en het beheer van levende rijkdommen in gebieden op open zee.

| (145) | De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij relevant achtte met betrekking tot mogelijk handelen of nalaten van Ghana dat de doeltreffendheid van toepasselijke wet- en regelgeving of internationale instandhoudings- en beheermaatregelen zou kunnen hebben verkleind. |
| --- | --- |

(145)

De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij relevant achtte met betrekking tot mogelijk handelen of nalaten van Ghana dat de doeltreffendheid van toepasselijke wet- en regelgeving of internationale instandhoudings- en beheermaatregelen zou kunnen hebben verkleind.

| (146) | In dit verband moet worden opgemerkt dat het Ghanese juridische kader voorziet in controlemaatregelen, bijvoorbeeld de visserijverordeningen uit 2010 waarin wordt voorzien in de verplichting voor Ghanese vissersvaartuigen om voorafgaande toestemming te verkrijgen voor zij visserijactiviteiten ontplooien in het buitenland. In dit verband heeft de Commissie, in strijd met dit nationale juridische kader, geconstateerd dat de Ghanese autoriteiten hebben nagelaten deze verplichtingen ten uitvoer te leggen, met als daaruit voortvloeiend resultaat dat de doeltreffendheid van toepasselijke wet- en regelgeving ter bestrijding van IOO-visserij in 2010, 2011 en 2012 kleiner was. |
| --- | --- |

(146)

In dit verband moet worden opgemerkt dat het Ghanese juridische kader voorziet in controlemaatregelen, bijvoorbeeld de visserijverordeningen uit 2010 waarin wordt voorzien in de verplichting voor Ghanese vissersvaartuigen om voorafgaande toestemming te verkrijgen voor zij visserijactiviteiten ontplooien in het buitenland. In dit verband heeft de Commissie, in strijd met dit nationale juridische kader, geconstateerd dat de Ghanese autoriteiten hebben nagelaten deze verplichtingen ten uitvoer te leggen, met als daaruit voortvloeiend resultaat dat de doeltreffendheid van toepasselijke wet- en regelgeving ter bestrijding van IOO-visserij in 2010, 2011 en 2012 kleiner was.

| (147) | Zo heeft de Commissie tijdens het dienstbezoek in mei 2013 ook geconstateerd dat Ghana artikel 94 van de visserijwet uit 2002 niet ten uitvoer heeft gelegd, waarin werd voorzien in de oprichting van een eenheid voor monitoring en controle van en toezicht op de visserij, met deelname van alle betrokken overheidsagentschappen. In dit kader kunnen medewerkers van de Ghanese marine, de Ghanese luchtmacht en het Instituut voor wateronderzoek, overeenkomstig artikel 95 van de visserijwet uit 2002, worden benoemd als bevoegd ambtenaar voor de handhaving van visserijwet- en regelgeving. In dit verband heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana heeft nagelaten deze bepalingen ten uitvoer te leggen, met als daaruit voortvloeiend resultaat een verminderde doeltreffendheid van toepasselijke wet- en regelgeving ter bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(147)

Zo heeft de Commissie tijdens het dienstbezoek in mei 2013 ook geconstateerd dat Ghana artikel 94 van de visserijwet uit 2002 niet ten uitvoer heeft gelegd, waarin werd voorzien in de oprichting van een eenheid voor monitoring en controle van en toezicht op de visserij, met deelname van alle betrokken overheidsagentschappen. In dit kader kunnen medewerkers van de Ghanese marine, de Ghanese luchtmacht en het Instituut voor wateronderzoek, overeenkomstig artikel 95 van de visserijwet uit 2002, worden benoemd als bevoegd ambtenaar voor de handhaving van visserijwet- en regelgeving. In dit verband heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana heeft nagelaten deze bepalingen ten uitvoer te leggen, met als daaruit voortvloeiend resultaat een verminderde doeltreffendheid van toepasselijke wet- en regelgeving ter bestrijding van IOO-visserij.

| (148) | Tijdens haar dienstbezoek in mei 2013 heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana vóór 1 oktober 2012 nooit de verplichting heeft opgelegd aan zijn tonijnvissersvaartuigen die actief zijn in het ICCAT-gebied om verslag te doen van hun geografische posities, in strijd met zijn verplichtingen als verdragsluitende partij bij ICCAT, zoals voorzien in de paragrafen 3, 4 en 5 van ICCAT-aanbeveling 03-14. Hierdoor heeft Ghana tevens nagelaten de bepalingen van de artikelen 42, 47, 48 en 49 van de visserijverordeningen uit 2010 ten uitvoer te leggen. De Commissie heeft geconstateerd dat Ghana heeft nagelaten deze bepalingen ten uitvoer te leggen, met als daaruit voortvloeiend resultaat dat de doeltreffendheid van toepasselijke wet- en regelgeving en internationale instandhoudings- en beheermaatregelen ter bestrijding van IOO-visserij werd verminderd. |
| --- | --- |

(148)

Tijdens haar dienstbezoek in mei 2013 heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana vóór 1 oktober 2012 nooit de verplichting heeft opgelegd aan zijn tonijnvissersvaartuigen die actief zijn in het ICCAT-gebied om verslag te doen van hun geografische posities, in strijd met zijn verplichtingen als verdragsluitende partij bij ICCAT, zoals voorzien in de paragrafen 3, 4 en 5 van ICCAT-aanbeveling 03-14. Hierdoor heeft Ghana tevens nagelaten de bepalingen van de artikelen 42, 47, 48 en 49 van de visserijverordeningen uit 2010 ten uitvoer te leggen. De Commissie heeft geconstateerd dat Ghana heeft nagelaten deze bepalingen ten uitvoer te leggen, met als daaruit voortvloeiend resultaat dat de doeltreffendheid van toepasselijke wet- en regelgeving en internationale instandhoudings- en beheermaatregelen ter bestrijding van IOO-visserij werd verminderd.

| (149) | De Commissie heeft tijdens haar dienstbezoek van mei 2013 tevens geconstateerd dat Ghana artikel 42 van de visserijwet van 2002 en artikel 1 van de visserijverordeningen van 2010 niet ten uitvoer heeft gelegd, waarin wordt voorzien in de verplichting om een nationaal plan voor instandhouding en beheer van visserij aan te nemen. In overeenstemming met Ghanese wet- en regelgeving moet dit plan zijn gebaseerd op de beste beschikbare wetenschappelijke informatie, verzekert het plan het optimale gebruik van visbestanden, zodat overbevissing wordt voorkomen, en is het plan consistent met de beginselen van goed bestuur. In dit verband heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana, in strijd met dit nationale juridische kader, heeft nagelaten deze bepalingen ten uitvoer te leggen, met als daaruit voortvloeiend resultaat een verminderde doeltreffendheid van toepasselijke wet- en regelgeving ter bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(149)

De Commissie heeft tijdens haar dienstbezoek van mei 2013 tevens geconstateerd dat Ghana artikel 42 van de visserijwet van 2002 en artikel 1 van de visserijverordeningen van 2010 niet ten uitvoer heeft gelegd, waarin wordt voorzien in de verplichting om een nationaal plan voor instandhouding en beheer van visserij aan te nemen. In overeenstemming met Ghanese wet- en regelgeving moet dit plan zijn gebaseerd op de beste beschikbare wetenschappelijke informatie, verzekert het plan het optimale gebruik van visbestanden, zodat overbevissing wordt voorkomen, en is het plan consistent met de beginselen van goed bestuur. In dit verband heeft de Commissie geconstateerd dat Ghana, in strijd met dit nationale juridische kader, heeft nagelaten deze bepalingen ten uitvoer te leggen, met als daaruit voortvloeiend resultaat een verminderde doeltreffendheid van toepasselijke wet- en regelgeving ter bestrijding van IOO-visserij.

| (150) | Tot slot moet worden opgemerkt dat Ghana ook is genoemd in het NMFS-verslag (34). Ghana is aangemerkt voor het nalaten om zijn vissersvaartuigen te beheren in overeenstemming met de instandhoudings- en beheermaatregelen die zijn aangenomen door ICCAT en in het bijzonder aanbeveling 05-09, aanbeveling 04-01, aanbeveling 11-01 en aanbeveling 06-11. Bovendien heeft de NMFS zijn bezorgdheid geuit over de capaciteit van Ghana om te voldoen aan de vereisten betreffende capaciteitsbeperking van ICCAT en om verboden betreffende overladingen op zee ten uitvoer te leggen en doeltreffend te handhaven. Het NMFS is ook van mening dat Ghana vooruitgang moet aantonen bij de naleving van ICCAT-aanbevelingen door tenuitvoerlegging van het overeengekomen terugbetalingsplan voor de overbevissing van grootoogtonijn en verbetering van gegevensverzameling. Daarnaast roept het NMFS op tot verbetering van de nauwkeurigheid van de vangstramingen van Ghana om de ICCAT-beoordelingen van de grootoogtonijnbestanden te verbeteren. |
| --- | --- |

(150)

Tot slot moet worden opgemerkt dat Ghana ook is genoemd in het NMFS-verslag (34). Ghana is aangemerkt voor het nalaten om zijn vissersvaartuigen te beheren in overeenstemming met de instandhoudings- en beheermaatregelen die zijn aangenomen door ICCAT en in het bijzonder aanbeveling 05-09, aanbeveling 04-01, aanbeveling 11-01 en aanbeveling 06-11. Bovendien heeft de NMFS zijn bezorgdheid geuit over de capaciteit van Ghana om te voldoen aan de vereisten betreffende capaciteitsbeperking van ICCAT en om verboden betreffende overladingen op zee ten uitvoer te leggen en doeltreffend te handhaven. Het NMFS is ook van mening dat Ghana vooruitgang moet aantonen bij de naleving van ICCAT-aanbevelingen door tenuitvoerlegging van het overeengekomen terugbetalingsplan voor de overbevissing van grootoogtonijn en verbetering van gegevensverzameling. Daarnaast roept het NMFS op tot verbetering van de nauwkeurigheid van de vangstramingen van Ghana om de ICCAT-beoordelingen van de grootoogtonijnbestanden te verbeteren.

| (151) | De prestaties van Ghana bij de tenuitvoerlegging van internationale instrumenten is niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 10 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd om, met voorrang, UNFSA te ratificeren, accepteren of er tot toe te treden. De Commissie is van mening dat in het geval van Ghana, dat een aanzienlijke vloot aan vissersvaartuigen heeft die zich bezighoudt met visserijactiviteiten die zich voornamelijk richten op zeer migrerende soorten (voornamelijk tonijn in het ICCAT-gebied), deze aanbeveling bijzonder relevant is. |
| --- | --- |

(151)

De prestaties van Ghana bij de tenuitvoerlegging van internationale instrumenten is niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 10 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd om, met voorrang, UNFSA te ratificeren, accepteren of er tot toe te treden. De Commissie is van mening dat in het geval van Ghana, dat een aanzienlijke vloot aan vissersvaartuigen heeft die zich bezighoudt met visserijactiviteiten die zich voornamelijk richten op zeer migrerende soorten (voornamelijk tonijn in het ICCAT-gebied), deze aanbeveling bijzonder relevant is.

| (152) | Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Ghana zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheermaatregelen. |
| --- | --- |

(152)

Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Ghana zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheermaatregelen.

5.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (153) | Zoals hierboven reeds is aangegeven, wordt Ghana volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (35) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling beschouwd (135e van 186 landen). Zoals hierboven ook al is aangegeven, wordt Ghana overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1905/2006 ingedeeld in de categorie lage-inkomenslanden. Rekening houdend met deze positie van Ghana, heeft de Commissie geanalyseerd of de door de Commissie verzamelde informatie zou kunnen worden gekoppeld aan de specifieke beperkingen van dat land als ontwikkelingsland. |
| --- | --- |

(153)

Zoals hierboven reeds is aangegeven, wordt Ghana volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (35) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling beschouwd (135e van 186 landen). Zoals hierboven ook al is aangegeven, wordt Ghana overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1905/2006 ingedeeld in de categorie lage-inkomenslanden. Rekening houdend met deze positie van Ghana, heeft de Commissie geanalyseerd of de door de Commissie verzamelde informatie zou kunnen worden gekoppeld aan de specifieke beperkingen van dat land als ontwikkelingsland.

| (154) | Hoewel er in het algemeen specifieke capaciteitsbeperkingen kunnen bestaan met betrekking tot controle en monitoring, kunnen de specifieke beperkingen van Ghana op basis van zijn niveau van ontwikkeling geen afwezigheid rechtvaardigen van specifieke bepalingen in zijn nationale wettelijke kader waarin wordt verwezen naar internationale instrumenten om IOO-visserijactiviteiten te bestrijden, tegen te gaan en te beëindigen. Bovendien kunnen deze beperkingen niet rechtvaardigen waarom Ghana zou nalaten de nationale wetgeving op doeltreffende wijze te handhaven en inbreuken in verband met IOO-visserij te bestraffen. Daarnaast zijn er aanwijzingen dat het nalaten om te voldoen aan internationale regelgeving meer te maken heeft met een gebrek aan samenwerking tussen nationale autoriteiten evenals aan de doeltreffende tenuitvoerlegging van zijn nationale regelgeving en internationaal recht. Tot slot wordt opgemerkt dat het niveau van ontwikkeling van Ghana hoger is dan het niveau van de landen in die regio van de wereld, zodat Ghana logischerwijs beter is geplaatst in vergelijking met veel andere Afrikaanse landen om te voldoen aan zijn verantwoordelijkheden als vlaggen-, kust-, haven- of marktstaat overeenkomstig internationaal recht. |
| --- | --- |

(154)

Hoewel er in het algemeen specifieke capaciteitsbeperkingen kunnen bestaan met betrekking tot controle en monitoring, kunnen de specifieke beperkingen van Ghana op basis van zijn niveau van ontwikkeling geen afwezigheid rechtvaardigen van specifieke bepalingen in zijn nationale wettelijke kader waarin wordt verwezen naar internationale instrumenten om IOO-visserijactiviteiten te bestrijden, tegen te gaan en te beëindigen. Bovendien kunnen deze beperkingen niet rechtvaardigen waarom Ghana zou nalaten de nationale wetgeving op doeltreffende wijze te handhaven en inbreuken in verband met IOO-visserij te bestraffen. Daarnaast zijn er aanwijzingen dat het nalaten om te voldoen aan internationale regelgeving meer te maken heeft met een gebrek aan samenwerking tussen nationale autoriteiten evenals aan de doeltreffende tenuitvoerlegging van zijn nationale regelgeving en internationaal recht. Tot slot wordt opgemerkt dat het niveau van ontwikkeling van Ghana hoger is dan het niveau van de landen in die regio van de wereld, zodat Ghana logischerwijs beter is geplaatst in vergelijking met veel andere Afrikaanse landen om te voldoen aan zijn verantwoordelijkheden als vlaggen-, kust-, haven- of marktstaat overeenkomstig internationaal recht.

| (155) | Tevens moet worden opgemerkt dat de Unie reeds subsidie heeft verleend voor een specifieke technische bijstandsactie in Ghana met betrekking tot de bestrijding van IOO-visserij (36). Er is geen bewijs dat Ghana de adviezen die zijn verleend in overweging heeft genomen om de betreffende tekortkomingen te verhelpen. |
| --- | --- |

(155)

Tevens moet worden opgemerkt dat de Unie reeds subsidie heeft verleend voor een specifieke technische bijstandsactie in Ghana met betrekking tot de bestrijding van IOO-visserij (36). Er is geen bewijs dat Ghana de adviezen die zijn verleend in overweging heeft genomen om de betreffende tekortkomingen te verhelpen.

| (156) | Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat er in dit geval geen toepasselijke ontwikkelingsbeperkingen zijn. Rekening houdend met de aard van de geconstateerde tekortkomingen van Ghana, is het ontwikkelingsniveau van het land geen excuus voor noch kan het anderszins de algemene prestaties rechtvaardigen van Ghana als vlaggen- of kuststaat met betrekking tot visserij en de ontoereikendheid van zijn acties om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(156)

Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat er in dit geval geen toepasselijke ontwikkelingsbeperkingen zijn. Rekening houdend met de aard van de geconstateerde tekortkomingen van Ghana, is het ontwikkelingsniveau van het land geen excuus voor noch kan het anderszins de algemene prestaties rechtvaardigen van Ghana als vlaggen- of kuststaat met betrekking tot visserij en de ontoereikendheid van zijn acties om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (157) | Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van Ghana geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij. |
| --- | --- |

(157)

Gezien de in deze afdeling van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van Ghana geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij.

6.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN CURAÇAO

| (158) | Curaçao maakte tot 10 oktober 2010 deel uit van de Nederlandse Antillen (Curaçao, Sint Maarten, Bonaire, Sint Eustatius en Saba). De Nederlandse Antillen hielden per 10 oktober 2010 op te bestaan. De kennisgeving van de Nederlandse Antillen als vlaggenstaat is door de Commissie geaccepteerd op 12 februari 2010. Curaçao heeft de bevoegde autoriteiten ten behoeve van de IOO-verordening op 28 maart 2011 in kennis gesteld. |
| --- | --- |

(158)

Curaçao maakte tot 10 oktober 2010 deel uit van de Nederlandse Antillen (Curaçao, Sint Maarten, Bonaire, Sint Eustatius en Saba). De Nederlandse Antillen hielden per 10 oktober 2010 op te bestaan. De kennisgeving van de Nederlandse Antillen als vlaggenstaat is door de Commissie geaccepteerd op 12 februari 2010. Curaçao heeft de bevoegde autoriteiten ten behoeve van de IOO-verordening op 28 maart 2011 in kennis gesteld.

| (159) | Van 4 tot 8 maart 2013 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) een dienstbezoek aan Curaçao afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking. |
| --- | --- |

(159)

Van 4 tot 8 maart 2013 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) een dienstbezoek aan Curaçao afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

| (160) | Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van Curaçao voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen, over de door Curaçao genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie. |
| --- | --- |

(160)

Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van Curaçao voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen, over de door Curaçao genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie.

| (161) | Het verslag van het dienstbezoek is op 8 maart 2013 overhandigd aan de vertegenwoordigers van Curaçao. |
| --- | --- |

(161)

Het verslag van het dienstbezoek is op 8 maart 2013 overhandigd aan de vertegenwoordigers van Curaçao.

| (162) | Van 3 tot 6 juni 2013 vond een volgend dienstbezoek plaats van de Commissie aan Curaçao. |
| --- | --- |

(162)

Van 3 tot 6 juni 2013 vond een volgend dienstbezoek plaats van de Commissie aan Curaçao.

| (163) | Op 5 juni 2013 heeft de Commissie schriftelijke opmerkingen ingediend over de vastgestelde situatie in het land. |
| --- | --- |

(163)

Op 5 juni 2013 heeft de Commissie schriftelijke opmerkingen ingediend over de vastgestelde situatie in het land.

| (164) | Curaçao heeft bij brief van 31 juli 2013 opmerkingen ingediend. |
| --- | --- |

(164)

Curaçao heeft bij brief van 31 juli 2013 opmerkingen ingediend.

| (165) | Curaçao is een samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij ICCAT. Curaçao heeft UNCLOS geratificeerd. |
| --- | --- |

(165)

Curaçao is een samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij ICCAT. Curaçao heeft UNCLOS geratificeerd.

| (166) | Om te beoordelen of Curaçao zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de UNCLOS en ICCAT, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd. |
| --- | --- |

(166)

Om te beoordelen of Curaçao zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de UNCLOS en ICCAT, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd.

| (167) | Hiervoor heeft de Commissie gebruikgemaakt van informatie afkomstig uit beschikbare gegevens gepubliceerd in ROVB's, in dit geval ICCAT. Bovendien heeft de Commissie, bij de evaluatie van de naleving door Curaçao van zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat evenals van de prestaties van Curaçao met betrekking tot in ROVB's vastgelegde regelgeving, rekening gehouden met de intentie van Curaçao, zoals uitgedrukt tijdens het dienstbezoek van de Commissie in juni 2013, om zijn internationale visserij uit te breiden en een volledig lid te worden van ICCAT. |
| --- | --- |

(167)

Hiervoor heeft de Commissie gebruikgemaakt van informatie afkomstig uit beschikbare gegevens gepubliceerd in ROVB's, in dit geval ICCAT. Bovendien heeft de Commissie, bij de evaluatie van de naleving door Curaçao van zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat evenals van de prestaties van Curaçao met betrekking tot in ROVB's vastgelegde regelgeving, rekening gehouden met de intentie van Curaçao, zoals uitgedrukt tijdens het dienstbezoek van de Commissie in juni 2013, om zijn internationale visserij uit te breiden en een volledig lid te worden van ICCAT.

7.   MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN CURAÇAO ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (168) | De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Curaçao als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters. |
| --- | --- |

(168)

De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Curaçao als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

7.1.   Herhaalde IOO-vaartuigen en IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening)

| (169) | Met betrekking tot onder Curaçaose vlag varende IOO-vaartuigen wordt opgemerkt dat, op basis van de informatie uit ROVB-vaartuigenlijsten, dergelijke vaartuigen niet zijn gevonden op voorlopige of definitieve IOO-lijsten en dat er geen bewijs is voor eerdere gevallen van onder Curaçaose vlag varende IOO-vaartuigen waardoor de Commissie in staat zou zijn de prestaties van Curaçao in verband met herhaalde IOO-visserijactiviteiten te analyseren. Desalniettemin moet worden opgemerkt dat, op basis van door de Commissie ontvangen informatie, er meerdere incidenten van gestelde IOO-activiteiten zijn voorgekomen met betrekking tot twee onder Curaçaose vlag varende vaartuigen. In 2011 is het Ministerie van Economische Ontwikkeling namelijk geïnformeerd door de regering van Japan en Nieuw-Zeeland dat een onder Curaçaose vlag varend vaartuig op de bodem levende haaien ving met behulp van diepwaterzeegnetten binnen het gebied dat viel onder de Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPRFMO). Overeenkomstig de maatregelen die zijn overeengekomen in de slotakte van de internationale raadplegingen over de oprichting van de voorgestelde Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (de slotakte) uit 2009 (37) is het gebruik van diepwaterzeegnetten verboden in dat gebied. Bovendien zijn de vangstcertificaten voor dit vaartuig voor de desbetreffende periode door Curaçao goedgekeurd. Curaçao heeft een onderzoeksprocedure ingesteld tegen het vaartuig en heeft voorzorgsmaatregelen genomen om de visserijactiviteiten in het visgebied van het SPRFMO-gebied te stoppen. Er zijn het vaartuig echter geen sancties opgelegd. Ter afsluiting: door zo te handelen, handelde Curaçao in strijd met de artikelen 117 en 118 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(169)

Met betrekking tot onder Curaçaose vlag varende IOO-vaartuigen wordt opgemerkt dat, op basis van de informatie uit ROVB-vaartuigenlijsten, dergelijke vaartuigen niet zijn gevonden op voorlopige of definitieve IOO-lijsten en dat er geen bewijs is voor eerdere gevallen van onder Curaçaose vlag varende IOO-vaartuigen waardoor de Commissie in staat zou zijn de prestaties van Curaçao in verband met herhaalde IOO-visserijactiviteiten te analyseren. Desalniettemin moet worden opgemerkt dat, op basis van door de Commissie ontvangen informatie, er meerdere incidenten van gestelde IOO-activiteiten zijn voorgekomen met betrekking tot twee onder Curaçaose vlag varende vaartuigen. In 2011 is het Ministerie van Economische Ontwikkeling namelijk geïnformeerd door de regering van Japan en Nieuw-Zeeland dat een onder Curaçaose vlag varend vaartuig op de bodem levende haaien ving met behulp van diepwaterzeegnetten binnen het gebied dat viel onder de Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPRFMO). Overeenkomstig de maatregelen die zijn overeengekomen in de slotakte van de internationale raadplegingen over de oprichting van de voorgestelde Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (de slotakte) uit 2009 (37) is het gebruik van diepwaterzeegnetten verboden in dat gebied. Bovendien zijn de vangstcertificaten voor dit vaartuig voor de desbetreffende periode door Curaçao goedgekeurd. Curaçao heeft een onderzoeksprocedure ingesteld tegen het vaartuig en heeft voorzorgsmaatregelen genomen om de visserijactiviteiten in het visgebied van het SPRFMO-gebied te stoppen. Er zijn het vaartuig echter geen sancties opgelegd. Ter afsluiting: door zo te handelen, handelde Curaçao in strijd met de artikelen 117 en 118 van UNCLOS.

7.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, van de IOO-verordening)

| (170) | De Commissie heeft geanalyseerd of Curaçao doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen jegens de exploitanten die verantwoordelijk zijn voor IOO-visserij en of sancties zijn toegepast die voldoende zwaar waren om andere overtreders af te schrikken van de voordelen van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(170)

De Commissie heeft geanalyseerd of Curaçao doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen jegens de exploitanten die verantwoordelijk zijn voor IOO-visserij en of sancties zijn toegepast die voldoende zwaar waren om andere overtreders af te schrikken van de voordelen van IOO-visserij.

| (171) | Bij de dienstbezoeken van de Commissie aan Curaçao in maart en juni 2013 zijn een aantal elementen geconstateerd waaruit de niet-naleving bleek van de prestaties van Curaçao bij de uitvoering van zijn rol als vlaggenstaat. De taak van een vlaggenstaat omvat in het bijzonder de verplichting om op doeltreffende wijze zijn jurisdictie uit te oefenen met betrekking tot administratieve, technische en sociale zaken over vaartuigen die onder zijn vlag varen, zoals voorzien in artikel 94 van UNCLOS en de IOO-IAP-regelgeving. Bij de voornoemde dienstbezoeken van de Commissie kwamen aanzienlijke problemen aan het licht met betrekking tot de mogelijkheden van Curaçao op het gebied van visserijen en een vlootbeheersysteem, met betrekking tot de kwaliteit van de tenuitvoerlegging van maatregelen en procedures voor monitoring, controle en toezicht. |
| --- | --- |

(171)

Bij de dienstbezoeken van de Commissie aan Curaçao in maart en juni 2013 zijn een aantal elementen geconstateerd waaruit de niet-naleving bleek van de prestaties van Curaçao bij de uitvoering van zijn rol als vlaggenstaat. De taak van een vlaggenstaat omvat in het bijzonder de verplichting om op doeltreffende wijze zijn jurisdictie uit te oefenen met betrekking tot administratieve, technische en sociale zaken over vaartuigen die onder zijn vlag varen, zoals voorzien in artikel 94 van UNCLOS en de IOO-IAP-regelgeving. Bij de voornoemde dienstbezoeken van de Commissie kwamen aanzienlijke problemen aan het licht met betrekking tot de mogelijkheden van Curaçao op het gebied van visserijen en een vlootbeheersysteem, met betrekking tot de kwaliteit van de tenuitvoerlegging van maatregelen en procedures voor monitoring, controle en toezicht.

| (172) | Ten eerste is, op basis van de tijdens de dienstbezoeken van de Commissie van maart en juni 2013, tevens vastgesteld dat er een ontoereikend systeem van sancties is tegen IOO-activiteiten die niet doeltreffend zijn in het verzekeren van de naleving en niet leiden tot ontmoediging van schendingen, waar die ook optreden, en overtreders de voordelen die zij verkrijgen uit de illegale activiteiten niet ontnemen. |
| --- | --- |

(172)

Ten eerste is, op basis van de tijdens de dienstbezoeken van de Commissie van maart en juni 2013, tevens vastgesteld dat er een ontoereikend systeem van sancties is tegen IOO-activiteiten die niet doeltreffend zijn in het verzekeren van de naleving en niet leiden tot ontmoediging van schendingen, waar die ook optreden, en overtreders de voordelen die zij verkrijgen uit de illegale activiteiten niet ontnemen.

| (173) | Ten tweede bleek bij de dienstbezoeken dat er aanzienlijke tekortkomingen waren in de traceerbaarheidsregeling van Curaçao. Er werd zelfs vastgesteld bij de verschillende documentcontroles die ter plaatse werden uitgevoerd dat de autoriteiten van Curaçao zich niet in een positie bevinden om de traceerbaarheid te verzekeren in alle fasen van de visserijactiviteiten: vangst, overlading, aanlanding, vervoer, uitvoer en handel. |
| --- | --- |

(173)

Ten tweede bleek bij de dienstbezoeken dat er aanzienlijke tekortkomingen waren in de traceerbaarheidsregeling van Curaçao. Er werd zelfs vastgesteld bij de verschillende documentcontroles die ter plaatse werden uitgevoerd dat de autoriteiten van Curaçao zich niet in een positie bevinden om de traceerbaarheid te verzekeren in alle fasen van de visserijactiviteiten: vangst, overlading, aanlanding, vervoer, uitvoer en handel.

| (174) | Ten derde vertoont de controle van Curaçao over zijn langeafstandsvloot aanzienlijke tekortkomingen. De controle over deze vloot en de vangsten ervan vallen onder de verantwoordelijkheid van het Ministerie van Economische Ontwikkeling, dat tevens verantwoordelijk is voor de afgifte, opschorting en intrekking van visvergunningen. Curaçao heeft geen centrum voor visserijtoezicht (FMC). Gezien de technische kenmerken van de langeafstandsvloot van Curaçao laten de mogelijkheden van de controle van Curaçao over het gedrag van zijn langeafstandsvloot en het naleven van verplichtingen en regelgeving aanzienlijke zwakke punten zien voor wat betreft administratieve, organisatorische en technische zaken. Hoewel de met zegennetten vissende vaartuigen van Curaçao zijn uitgerust met moderne transmissiemiddelen, maken de beperkte functionaliteiten van de op het Ministerie geïnstalleerde VMS-software in combinatie met een papieren systeem voor gegevensverzameling het benodigde niveau van controle van de ingediende gegevens niet mogelijk. |
| --- | --- |

(174)

Ten derde vertoont de controle van Curaçao over zijn langeafstandsvloot aanzienlijke tekortkomingen. De controle over deze vloot en de vangsten ervan vallen onder de verantwoordelijkheid van het Ministerie van Economische Ontwikkeling, dat tevens verantwoordelijk is voor de afgifte, opschorting en intrekking van visvergunningen. Curaçao heeft geen centrum voor visserijtoezicht (FMC). Gezien de technische kenmerken van de langeafstandsvloot van Curaçao laten de mogelijkheden van de controle van Curaçao over het gedrag van zijn langeafstandsvloot en het naleven van verplichtingen en regelgeving aanzienlijke zwakke punten zien voor wat betreft administratieve, organisatorische en technische zaken. Hoewel de met zegennetten vissende vaartuigen van Curaçao zijn uitgerust met moderne transmissiemiddelen, maken de beperkte functionaliteiten van de op het Ministerie geïnstalleerde VMS-software in combinatie met een papieren systeem voor gegevensverzameling het benodigde niveau van controle van de ingediende gegevens niet mogelijk.

| (175) | Ten vierde verzekeren de Curaçaose autoriteiten geen continue monitoring van de ontvangen VMS-gegevens. Voor wat betreft de technische en operationele zwakke punten heeft de software die wordt gebruikt voor het lezen en verzamelen van VMS-gegevens beperkte functionaliteiten. Ondersteuningsvaartuigen zijn uitgerust met VMS en moeten systematisch gegevens verzenden, terwijl transportvaartuigen zijn uitgerust met VMS, maar uitsluitend verplicht zijn om gegevens te verzenden wanneer zij vis vervoeren. |
| --- | --- |

(175)

Ten vierde verzekeren de Curaçaose autoriteiten geen continue monitoring van de ontvangen VMS-gegevens. Voor wat betreft de technische en operationele zwakke punten heeft de software die wordt gebruikt voor het lezen en verzamelen van VMS-gegevens beperkte functionaliteiten. Ondersteuningsvaartuigen zijn uitgerust met VMS en moeten systematisch gegevens verzenden, terwijl transportvaartuigen zijn uitgerust met VMS, maar uitsluitend verplicht zijn om gegevens te verzenden wanneer zij vis vervoeren.

| (176) | Ten vijfde heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoeken in maart en juni 2013 geconstateerd dat de coördinatie en samenwerking met betrekking tot de gegevensrapportage tussen onder Curaçaose vlag varende langeafstandsvaartuigen en de bevoegde autoriteiten van Curaçao onvoldoende is om een efficiënt monitorings-, controle- en toezichtssysteem te verzekeren voor visserijactiviteiten. Deze elementen tonen aan dat Curaçao niet de mogelijkheid heeft om als vlaggenstaat de visserijactiviteiten van zijn vloot te monitoren en te controleren en om jurisdictie te nemen over elk vaartuig dat zijn vlag voert, zoals voorzien in artikel 94 van UNCLOS. Dergelijke prestaties van Curaçao met betrekking tot zijn monitoring, controle en toezicht zijn ook niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 24 van het IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd uitgebreide en doeltreffende monitoring, controle en toezicht op visserijactiviteiten te verzekeren. |
| --- | --- |

(176)

Ten vijfde heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoeken in maart en juni 2013 geconstateerd dat de coördinatie en samenwerking met betrekking tot de gegevensrapportage tussen onder Curaçaose vlag varende langeafstandsvaartuigen en de bevoegde autoriteiten van Curaçao onvoldoende is om een efficiënt monitorings-, controle- en toezichtssysteem te verzekeren voor visserijactiviteiten. Deze elementen tonen aan dat Curaçao niet de mogelijkheid heeft om als vlaggenstaat de visserijactiviteiten van zijn vloot te monitoren en te controleren en om jurisdictie te nemen over elk vaartuig dat zijn vlag voert, zoals voorzien in artikel 94 van UNCLOS. Dergelijke prestaties van Curaçao met betrekking tot zijn monitoring, controle en toezicht zijn ook niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 24 van het IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd uitgebreide en doeltreffende monitoring, controle en toezicht op visserijactiviteiten te verzekeren.

| (177) | Ten zesde vormen onvoldoende personele middelen, het gebrek aan dagelijkse verificatie van de nauwkeurigheid van door vaartuigen verstuurde gegevens, evenals de afwezigheid van gespecificeerde verificatieprocedures en specifieke verificatie in richtsnoeren of handleidingen voor procedures voor ambtenaren van het Ministerie een schending van de internationale verplichtingen van Curaçao als vlaggenstaat, in het bijzonder gelet op artikel 94 van UNCLOS. Zo heeft Curaçao tevens nagelaten de IOO-IAP-aanbevelingen ten uitvoer te leggen, in het bijzonder punt 34 daarvan. |
| --- | --- |

(177)

Ten zesde vormen onvoldoende personele middelen, het gebrek aan dagelijkse verificatie van de nauwkeurigheid van door vaartuigen verstuurde gegevens, evenals de afwezigheid van gespecificeerde verificatieprocedures en specifieke verificatie in richtsnoeren of handleidingen voor procedures voor ambtenaren van het Ministerie een schending van de internationale verplichtingen van Curaçao als vlaggenstaat, in het bijzonder gelet op artikel 94 van UNCLOS. Zo heeft Curaçao tevens nagelaten de IOO-IAP-aanbevelingen ten uitvoer te leggen, in het bijzonder punt 34 daarvan.

| (178) | Gelet op de situatie zoals beschreven in de overwegingen (173) tot en met (176) is Curaçao er niet in geslaagd aan te tonen dat het land voldoet aan de verplichtingen uit hoofde van artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig zijn interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert evenals over de kapitein, officieren en bemanning van dat vaartuig. |
| --- | --- |

(178)

Gelet op de situatie zoals beschreven in de overwegingen (173) tot en met (176) is Curaçao er niet in geslaagd aan te tonen dat het land voldoet aan de verplichtingen uit hoofde van artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin wordt voorgeschreven dat een vlaggenstaat overeenkomstig zijn interne wetgeving jurisdictie verkrijgt over elk vaartuig dat zijn vlag voert evenals over de kapitein, officieren en bemanning van dat vaartuig.

| (179) | Tevens heeft Curaçao nagelaten om te voldoen aan zijn internationale wettelijke verplichtingen die voortvloeien uit artikel 118 van UNCLOS, waarin de samenwerking wordt geregeld tussen staten bij de instandhouding en het beheer van levende rijkdommen. De afwezigheid van een formeel opgericht centrum voor visserijtoezicht dat permanent functioneert en één contactpunt zou vormen, is namelijk een ernstige belemmering voor efficiënte samenwerking met derde landen die betrokken zijn bij de overlading en aanlanding van tonijnsoorten door Curaçaose vaartuigen. |
| --- | --- |

(179)

Tevens heeft Curaçao nagelaten om te voldoen aan zijn internationale wettelijke verplichtingen die voortvloeien uit artikel 118 van UNCLOS, waarin de samenwerking wordt geregeld tussen staten bij de instandhouding en het beheer van levende rijkdommen. De afwezigheid van een formeel opgericht centrum voor visserijtoezicht dat permanent functioneert en één contactpunt zou vormen, is namelijk een ernstige belemmering voor efficiënte samenwerking met derde landen die betrokken zijn bij de overlading en aanlanding van tonijnsoorten door Curaçaose vaartuigen.

| (180) | Daarom heeft Curaçao nagelaten aan te tonen dat het land samenwerkt en activiteiten coördineert met andere staten om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen op de wijze zoals uiteengezet in punt 28 van het IOO-IAP, in het bijzonder punt 28, lid 6, waarin wordt voorgeschreven dat staten samenwerkingsmechanismen moeten ontwikkelen die het onder meer mogelijk maken snel te reageren op IOO-visserij. |
| --- | --- |

(180)

Daarom heeft Curaçao nagelaten aan te tonen dat het land samenwerkt en activiteiten coördineert met andere staten om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen op de wijze zoals uiteengezet in punt 28 van het IOO-IAP, in het bijzonder punt 28, lid 6, waarin wordt voorgeschreven dat staten samenwerkingsmechanismen moeten ontwikkelen die het onder meer mogelijk maken snel te reageren op IOO-visserij.

| (181) | Met betrekking tot de vangstcertificatenregeling is tijdens de dienstbezoeken van de Commissie in maart en juni 2013 geconstateerd dat het beheersysteem voor de goedkeuring van vangstcertificaten in Curaçao enkele mazen in de wetgeving vertoont. Curaçao heeft vangstcertificaten goedgekeurd zonder werkelijke verificaties en controles van de informatie ter plekke door de Curaçaose autoriteiten, hetgeen in strijd is met de vereisten zoals opgenomen in ICCAT-aanbeveling 09-11 (38). Tevens is er een compleet gebrek aan samenwerking geconstateerd van de Curaçaose autoriteiten met de aanlandingsstaten (d.w.z. Ghana, Ivoorkust, Senegal). De vangstcertificeringsregeling is uitsluitend gebaseerd op documentatiecontroles. Vaartuigbewegingen op zee kunnen worden gemonitord via VMS, maar het basissysteem van vaartuigbewegingen staat het verzamelen van historische gegevens niet toe en het geeft geen waarschuwingen. Uit deze feiten blijkt het onvermogen van Curaçao om te voldoen aan de regelgeving zoals opgenomen in de artikelen 118 en 119 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(181)

Met betrekking tot de vangstcertificatenregeling is tijdens de dienstbezoeken van de Commissie in maart en juni 2013 geconstateerd dat het beheersysteem voor de goedkeuring van vangstcertificaten in Curaçao enkele mazen in de wetgeving vertoont. Curaçao heeft vangstcertificaten goedgekeurd zonder werkelijke verificaties en controles van de informatie ter plekke door de Curaçaose autoriteiten, hetgeen in strijd is met de vereisten zoals opgenomen in ICCAT-aanbeveling 09-11 (38). Tevens is er een compleet gebrek aan samenwerking geconstateerd van de Curaçaose autoriteiten met de aanlandingsstaten (d.w.z. Ghana, Ivoorkust, Senegal). De vangstcertificeringsregeling is uitsluitend gebaseerd op documentatiecontroles. Vaartuigbewegingen op zee kunnen worden gemonitord via VMS, maar het basissysteem van vaartuigbewegingen staat het verzamelen van historische gegevens niet toe en het geeft geen waarschuwingen. Uit deze feiten blijkt het onvermogen van Curaçao om te voldoen aan de regelgeving zoals opgenomen in de artikelen 118 en 119 van UNCLOS.

| (182) | Met betrekking tot de goedkeuring van vangstcertificaten zijn er geen andere controlemiddelen dan VMS beschikbaar. Als gevolg daarvan vertrouwen de Curaçaose autoriteiten voor de vaartuigen die permanent buiten Curaçaose wateren vissen en de meeste vangsten aanlanden en overladen in Ivoorkust en Angola uitsluitend op de verslaglegging door de exploitanten. Er worden geen controles uitgevoerd in de aanlandings- of overladingshavens. Bovendien is er geen sprake van samenwerking met de landen van aanlanding of overlading. |
| --- | --- |

(182)

Met betrekking tot de goedkeuring van vangstcertificaten zijn er geen andere controlemiddelen dan VMS beschikbaar. Als gevolg daarvan vertrouwen de Curaçaose autoriteiten voor de vaartuigen die permanent buiten Curaçaose wateren vissen en de meeste vangsten aanlanden en overladen in Ivoorkust en Angola uitsluitend op de verslaglegging door de exploitanten. Er worden geen controles uitgevoerd in de aanlandings- of overladingshavens. Bovendien is er geen sprake van samenwerking met de landen van aanlanding of overlading.

| (183) | Curaçao heeft geen vangstrapportagesysteem ontwikkeld waarin de registratie van alle vangsten in realtime wordt verzekerd, noch heeft het een elektronische logboekregeling ontwikkeld. Daarom heeft het nagelaten volledige controle en traceerbaarheid, efficiënte controles door middel van andere bronnen van VMS-posities en informatie over aanlandingen en overladingen mogelijk te maken. De prestaties van Curaçao in deze kwestie komen dus niet overeen met de aanbevelingen zoals opgenomen in punt 28 van het IOO-IAP. |
| --- | --- |

(183)

Curaçao heeft geen vangstrapportagesysteem ontwikkeld waarin de registratie van alle vangsten in realtime wordt verzekerd, noch heeft het een elektronische logboekregeling ontwikkeld. Daarom heeft het nagelaten volledige controle en traceerbaarheid, efficiënte controles door middel van andere bronnen van VMS-posities en informatie over aanlandingen en overladingen mogelijk te maken. De prestaties van Curaçao in deze kwestie komen dus niet overeen met de aanbevelingen zoals opgenomen in punt 28 van het IOO-IAP.

| (184) | Het Landsbesluit visserij op volle zee (PB nr. 109) van 7 oktober 2010 vormt de basisvisserijwet in Curaçao die van toepassing is op de internationale visserijsector. In het Landsbesluit van 2010 wordt de internationale vergunningenregeling vastgesteld. De wettekst bevat bepalingen over de uitvoering van overladingen, de verslagleggingsverplichtingen en de VMS. |
| --- | --- |

(184)

Het Landsbesluit visserij op volle zee (PB nr. 109) van 7 oktober 2010 vormt de basisvisserijwet in Curaçao die van toepassing is op de internationale visserijsector. In het Landsbesluit van 2010 wordt de internationale vergunningenregeling vastgesteld. De wettekst bevat bepalingen over de uitvoering van overladingen, de verslagleggingsverplichtingen en de VMS.

| (185) | De Visserijlandsverordening van 1991 vormt de nationale basisvisserijwet met visserijregels voor de territoriale wateren van Curaçao en zijn viszone. |
| --- | --- |

(185)

De Visserijlandsverordening van 1991 vormt de nationale basisvisserijwet met visserijregels voor de territoriale wateren van Curaçao en zijn viszone.

| (186) | Met betrekking tot het wettelijk en administratief kader van Curaçao is tijdens de dienstbezoeken van de Commissie in maart en juni 2013 geconstateerd dat er sprake is van tekortkomingen in de gevestigde structuren en systemen van Curaçao. Er is door Curaçao namelijk geen register van inbreuken en sancties ingericht, dat het proces voor de controle van eerdere IOO-activiteiten van de eigenaren van vaartuigen mogelijk maakt. Het algemene niveau van administratieve sancties en boetes is ontoereikend en vormt dus geen samenhangende en afschrikkende sanctieregeling. Volgens de indiening van Curaçao bevat zijn wetgeving geen maatregelen voor administratieve handhaving. Het is daarom niet mogelijk om een administratieve boete op te leggen aan personen die verantwoordelijk zijn voor IOO-inbreuken, noch kan de regering van Curaçao preventieve en handhavingsmaatregelen nemen. Door te handelen op de hierboven beschreven wijze, heeft Curaçao nagelaten te voldoen aan artikel 94 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(186)

Met betrekking tot het wettelijk en administratief kader van Curaçao is tijdens de dienstbezoeken van de Commissie in maart en juni 2013 geconstateerd dat er sprake is van tekortkomingen in de gevestigde structuren en systemen van Curaçao. Er is door Curaçao namelijk geen register van inbreuken en sancties ingericht, dat het proces voor de controle van eerdere IOO-activiteiten van de eigenaren van vaartuigen mogelijk maakt. Het algemene niveau van administratieve sancties en boetes is ontoereikend en vormt dus geen samenhangende en afschrikkende sanctieregeling. Volgens de indiening van Curaçao bevat zijn wetgeving geen maatregelen voor administratieve handhaving. Het is daarom niet mogelijk om een administratieve boete op te leggen aan personen die verantwoordelijk zijn voor IOO-inbreuken, noch kan de regering van Curaçao preventieve en handhavingsmaatregelen nemen. Door te handelen op de hierboven beschreven wijze, heeft Curaçao nagelaten te voldoen aan artikel 94 van UNCLOS.

| (187) | Tijdens de dienstbezoeken van de Commissie in maart en juni 2013 en na de indiening van Curaçao heeft de Commissie geconstateerd dat, ondanks de erkende tekortkomingen in het juridische en administratieve raamwerk van Curaçao, de bevoegde autoriteiten van Curaçao hebben nagelaten acties te ondernemen om de benodigde procedures te starten met betrekking tot de aanpassing van een IOO-gedragscode en de herziening van de visserijwet van Curaçao. |
| --- | --- |

(187)

Tijdens de dienstbezoeken van de Commissie in maart en juni 2013 en na de indiening van Curaçao heeft de Commissie geconstateerd dat, ondanks de erkende tekortkomingen in het juridische en administratieve raamwerk van Curaçao, de bevoegde autoriteiten van Curaçao hebben nagelaten acties te ondernemen om de benodigde procedures te starten met betrekking tot de aanpassing van een IOO-gedragscode en de herziening van de visserijwet van Curaçao.

| (188) | Daarom blijkt uit het door de Commissie verzamelde bewijs dat de prestaties van Curaçao met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen niet in overeenstemming is met de aanbevelingen in punt 21 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd te verzekeren dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen voldoende zwaar zijn om IOO-visserij effectief te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om de voordelen die worden verkregen middels dergelijke visserij te ontnemen. |
| --- | --- |

(188)

Daarom blijkt uit het door de Commissie verzamelde bewijs dat de prestaties van Curaçao met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen niet in overeenstemming is met de aanbevelingen in punt 21 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd te verzekeren dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen voldoende zwaar zijn om IOO-visserij effectief te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om de voordelen die worden verkregen middels dergelijke visserij te ontnemen.

| (189) | Met betrekking tot de bestaande capaciteit van de autoriteiten van Curaçao is er geen informatie over het niveau van ontwikkeling van Curaçao in de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties. Overeenkomstig de wereldontwikkelingsindicator van de Wereldbank (39) wordt Curaçao echter beschouwd als hoge-inkomensland. Gezien de positie van het land in deze lijsten wordt het niet als noodzakelijk beschouwd de bestaande capaciteit van de bevoegde autoriteiten van Curaçao te analyseren. |
| --- | --- |

(189)

Met betrekking tot de bestaande capaciteit van de autoriteiten van Curaçao is er geen informatie over het niveau van ontwikkeling van Curaçao in de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties. Overeenkomstig de wereldontwikkelingsindicator van de Wereldbank (39) wordt Curaçao echter beschouwd als hoge-inkomensland. Gezien de positie van het land in deze lijsten wordt het niet als noodzakelijk beschouwd de bestaande capaciteit van de bevoegde autoriteiten van Curaçao te analyseren.

| (190) | Op basis van de informatie afkomstig van de dienstbezoeken van de Commissie in maart en juni 2013, kan niet worden gesteld dat de autoriteiten van Curaçao een gebrek hebben aan financiële middelen. Ze hebben eerder gebrek aan de benodigde wettelijke en administratieve omgeving en bevoegdheden om hun taken uit te voeren. Bovendien moet worden benadrukt dat de Commissie, overeenkomstig de aanbevelingen van het IOO-IAP waarin in de punten 85 en 86 wordt geadviseerd over speciale vereisten voor ontwikkelingslanden, Curaçao heeft bijgestaan bij de toepassing van de IOO-verordening van de EU door middel van een specifiek technischebijstandsprogramma gefinancierd door de Commissie (40). |
| --- | --- |

(190)

Op basis van de informatie afkomstig van de dienstbezoeken van de Commissie in maart en juni 2013, kan niet worden gesteld dat de autoriteiten van Curaçao een gebrek hebben aan financiële middelen. Ze hebben eerder gebrek aan de benodigde wettelijke en administratieve omgeving en bevoegdheden om hun taken uit te voeren. Bovendien moet worden benadrukt dat de Commissie, overeenkomstig de aanbevelingen van het IOO-IAP waarin in de punten 85 en 86 wordt geadviseerd over speciale vereisten voor ontwikkelingslanden, Curaçao heeft bijgestaan bij de toepassing van de IOO-verordening van de EU door middel van een specifiek technischebijstandsprogramma gefinancierd door de Commissie (40).

| (191) | Gezien al het bovenstaande kan op grond van artikel 31, lid 3 en lid 5, onder b) en d), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Curaçao zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen als vlaggenstaat met betrekking tot inspanningen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(191)

Gezien al het bovenstaande kan op grond van artikel 31, lid 3 en lid 5, onder b) en d), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Curaçao zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen als vlaggenstaat met betrekking tot inspanningen op het gebied van samenwerking en handhaving.

7.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (192) | Curaçao heeft UNCLOS geratificeerd. Bovendien is Curaçao een samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij ICCAT sinds 17 november 2010. |
| --- | --- |

(192)

Curaçao heeft UNCLOS geratificeerd. Bovendien is Curaçao een samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij ICCAT sinds 17 november 2010.

| (193) | Om de tenuitvoerlegging van internationale regelgeving door Curaçao toe te lichten, moet worden opgemerkt dat het Koninkrijk der Nederlanden in 2007, namens de Nederlandse Antillen, UNCLOS heeft geratificeerd en dat alle wetgevingsinstrumenten die door de Nederlandse Antillen voor 10 oktober 2010 zijn aangenomen, worden gehandhaafd in Curaçao. |
| --- | --- |

(193)

Om de tenuitvoerlegging van internationale regelgeving door Curaçao toe te lichten, moet worden opgemerkt dat het Koninkrijk der Nederlanden in 2007, namens de Nederlandse Antillen, UNCLOS heeft geratificeerd en dat alle wetgevingsinstrumenten die door de Nederlandse Antillen voor 10 oktober 2010 zijn aangenomen, worden gehandhaafd in Curaçao.

| (194) | De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij van belang acht met betrekking tot de status van Curaçao als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij ICCAT. De Commissie heeft tevens alle informatie geanalyseerd die zij relevant acht met betrekking tot de instemming van Curaçao om instandhoudings- en beheermaatregelen die door ICCAT zijn aangenomen toe te passen. |
| --- | --- |

(194)

De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij van belang acht met betrekking tot de status van Curaçao als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij ICCAT. De Commissie heeft tevens alle informatie geanalyseerd die zij relevant acht met betrekking tot de instemming van Curaçao om instandhoudings- en beheermaatregelen die door ICCAT zijn aangenomen toe te passen.

| (195) | De Commissie heeft de beschikbare informatie van ICCAT betreffende nalevingsprestaties geanalyseerd. Hiervoor heeft de Commissie gebruikgemaakt van overzichtstabellen betreffende de naleving van ICCAT (41). |
| --- | --- |

(195)

De Commissie heeft de beschikbare informatie van ICCAT betreffende nalevingsprestaties geanalyseerd. Hiervoor heeft de Commissie gebruikgemaakt van overzichtstabellen betreffende de naleving van ICCAT (41).

| (196) | Het nalevingscomité voor instandhoudings- en beheermaatregelen van ICCAT (COC) heeft Curaçao met betrekking tot 2012 aangemerkt vanwege het nalaten te voldoen aan zijn verplichting om tijdig verslagen, statistieken en gegevens aan ICCAT over te leggen. In de overzichtstabellen betreffende naleving van het verslag van de COC-bijeenkomst (42), wordt Curaçao aangemerkt voor late of onvolledige indiening van de volgende documenten: Task I-vlootkenmerken betreffende jaarrapporten/statistieken; interne acties (vaartuigen van meer dan 20 m) betreffende instandhoudings- en beheermaatregelen; informatie over toegangsovereenkomsten; overladingsverslag; nalevingstabellen betreffende quota’s en vangstlimieten. Het voornoemde onvermogen om te voldoen aan ICCAT-regelgeving en -aanbevelingen (in het bijzonder ICCAT-aanbeveling 11-12), in combinatie met de andere elementen zoals vermeld in de afdelingen 7.1 en 7.2 van dit besluit, tonen aan dat er tekortkomingen bestaan in de uitvoering door Curaçao van zijn verplichtingen als vlaggenstaat met betrekking tot instandhoudings- en beheermaatregelen, zoals vastgesteld in de artikelen 117 en 118 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(196)

Het nalevingscomité voor instandhoudings- en beheermaatregelen van ICCAT (COC) heeft Curaçao met betrekking tot 2012 aangemerkt vanwege het nalaten te voldoen aan zijn verplichting om tijdig verslagen, statistieken en gegevens aan ICCAT over te leggen. In de overzichtstabellen betreffende naleving van het verslag van de COC-bijeenkomst (42), wordt Curaçao aangemerkt voor late of onvolledige indiening van de volgende documenten: Task I-vlootkenmerken betreffende jaarrapporten/statistieken; interne acties (vaartuigen van meer dan 20 m) betreffende instandhoudings- en beheermaatregelen; informatie over toegangsovereenkomsten; overladingsverslag; nalevingstabellen betreffende quota’s en vangstlimieten. Het voornoemde onvermogen om te voldoen aan ICCAT-regelgeving en -aanbevelingen (in het bijzonder ICCAT-aanbeveling 11-12), in combinatie met de andere elementen zoals vermeld in de afdelingen 7.1 en 7.2 van dit besluit, tonen aan dat er tekortkomingen bestaan in de uitvoering door Curaçao van zijn verplichtingen als vlaggenstaat met betrekking tot instandhoudings- en beheermaatregelen, zoals vastgesteld in de artikelen 117 en 118 van UNCLOS.

| (197) | Met betrekking tot het vlootbeleid heeft de Commissie geconstateerd dat alle industriële vaartuigen van Curaçao in handen zijn van buitenlandse scheepseigenaren en dat het voor Curaçao alleen mogelijk is om de beneficiair eigenaar van het vaartuig te identificeren. De Commissie is van mening dat het bestaan van informatie over de coördinaten van de beneficiair eigenaar niet voldoende bewijs vormt van het bestaan van een werkelijk verband tussen de vlaggenstaat en de vaartuigen en beschouwt deze situatie als niet-naleving van de bepalingen betreft de nationaliteit van vaartuigen in artikel 91 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(197)

Met betrekking tot het vlootbeleid heeft de Commissie geconstateerd dat alle industriële vaartuigen van Curaçao in handen zijn van buitenlandse scheepseigenaren en dat het voor Curaçao alleen mogelijk is om de beneficiair eigenaar van het vaartuig te identificeren. De Commissie is van mening dat het bestaan van informatie over de coördinaten van de beneficiair eigenaar niet voldoende bewijs vormt van het bestaan van een werkelijk verband tussen de vlaggenstaat en de vaartuigen en beschouwt deze situatie als niet-naleving van de bepalingen betreft de nationaliteit van vaartuigen in artikel 91 van UNCLOS.

| (198) | Bovendien is op basis van informatie die is verzameld tijdens de dienstbezoeken in maart en juni 2013 geconstateerd dat de registratie van vissersvaartuigen die actief zijn op volle zee wordt uitgevoerd door één autoriteit (de Maritieme Autoriteit van Curaçao, MAC), terwijl tegelijkertijd alle beheer en monitoring wordt uitgevoerd door een andere autoriteit (Ministerie van Economische Ontwikkeling). Het bestaan van een dergelijke taakverdeling vereist nauwe coördinatie en samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten. De Commissie heeft tijdens haar dienstbezoeken in maart en juni 2013 geconstateerd dat een dergelijke samenwerking tussen de MAC en het Ministerie niet aanwezig is. Uit de tijdens voornoemde dienstbezoeken van de Commissie geïdentificeerde elementen blijkt ook dat de Curaçaose procedures voor vaartuigregistratie geen rekening houden met de geschiedenis van het vaartuig en zijn eigenaren met betrekking tot IOO-activiteiten. Er is geconstateerd dat de bevoegde autoriteiten van Curaçao, op het moment van registratie van het vaartuig, geen controles uitvoeren naar de geschiedenis van het vaartuig of naar eventuele betrokkenheid van het vaartuig bij IOO-activiteiten. Dit vormt een nalaten door Curaçao om te voldoen aan de vereisten betreffende de registratie van of vlagverlening aan vaartuigen zoals vastgesteld in ICCAT-resolutie 05-07 en stemt niet overeen met artikel 94 van UNCLOS. De prestaties van Curaçao met betrekking tot de registratie van vissersvaartuigen is ook niet in overeenstemming met de aanbeveling in de punten 36 en 38 van de IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd vaartuigen met een geschiedenis van niet-naleving niet onder hun vlag te laten varen en waarin vlaggenstaten worden opgeroepen het voeren van een nieuwe vlag door vaartuigen, ten behoeve van niet-naleving van instandhoudings- en beheermaatregelen en -bepalingen die zijn aangenomen op nationaal, regionaal of wereldwijd niveau, tegen te gaan. Daarnaast zijn de hierboven beschreven prestaties van Curaçao betreffende de registratie van vissersvaartuigen niet overeenkomstig de aanbevelingen in punt 39 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd alle praktisch haalbare stappen te nemen, waaronder de weigering aan een vaartuig van een visvergunning en het recht om de vlag van die staat te voeren, om „vlaghoppen” te voorkomen. Dit is de praktijk van herhaalde en snelle veranderingen in de vlag die een vaartuig voert ten behoeve van het omzeilen van instandhoudings- en beheermaatregelen of -bepalingen. |
| --- | --- |

(198)

Bovendien is op basis van informatie die is verzameld tijdens de dienstbezoeken in maart en juni 2013 geconstateerd dat de registratie van vissersvaartuigen die actief zijn op volle zee wordt uitgevoerd door één autoriteit (de Maritieme Autoriteit van Curaçao, MAC), terwijl tegelijkertijd alle beheer en monitoring wordt uitgevoerd door een andere autoriteit (Ministerie van Economische Ontwikkeling). Het bestaan van een dergelijke taakverdeling vereist nauwe coördinatie en samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten. De Commissie heeft tijdens haar dienstbezoeken in maart en juni 2013 geconstateerd dat een dergelijke samenwerking tussen de MAC en het Ministerie niet aanwezig is. Uit de tijdens voornoemde dienstbezoeken van de Commissie geïdentificeerde elementen blijkt ook dat de Curaçaose procedures voor vaartuigregistratie geen rekening houden met de geschiedenis van het vaartuig en zijn eigenaren met betrekking tot IOO-activiteiten. Er is geconstateerd dat de bevoegde autoriteiten van Curaçao, op het moment van registratie van het vaartuig, geen controles uitvoeren naar de geschiedenis van het vaartuig of naar eventuele betrokkenheid van het vaartuig bij IOO-activiteiten. Dit vormt een nalaten door Curaçao om te voldoen aan de vereisten betreffende de registratie van of vlagverlening aan vaartuigen zoals vastgesteld in ICCAT-resolutie 05-07 en stemt niet overeen met artikel 94 van UNCLOS. De prestaties van Curaçao met betrekking tot de registratie van vissersvaartuigen is ook niet in overeenstemming met de aanbeveling in de punten 36 en 38 van de IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd vaartuigen met een geschiedenis van niet-naleving niet onder hun vlag te laten varen en waarin vlaggenstaten worden opgeroepen het voeren van een nieuwe vlag door vaartuigen, ten behoeve van niet-naleving van instandhoudings- en beheermaatregelen en -bepalingen die zijn aangenomen op nationaal, regionaal of wereldwijd niveau, tegen te gaan. Daarnaast zijn de hierboven beschreven prestaties van Curaçao betreffende de registratie van vissersvaartuigen niet overeenkomstig de aanbevelingen in punt 39 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd alle praktisch haalbare stappen te nemen, waaronder de weigering aan een vaartuig van een visvergunning en het recht om de vlag van die staat te voeren, om „vlaghoppen” te voorkomen. Dit is de praktijk van herhaalde en snelle veranderingen in de vlag die een vaartuig voert ten behoeve van het omzeilen van instandhoudings- en beheermaatregelen of -bepalingen.

| (199) | Naast het voorgaande hanteert Curaçao tevens een specifiek register waarin het vaartuigen die varen onder een andere vlag wordt toegestaan om tijdelijk de Curaçaose vlag te voeren. Er moet worden opgemerkt dat de autoriteiten van Curaçao, in geval van registratie van een niet-Curaçaos vaartuig in het specifieke register van Curaçao, de andere vlaggenstaat uitsluitend informeren. In deze gevallen voeren de autoriteiten van Curaçao geen nader onderzoek naar de exploitanten en/of beneficiair eigenaars van de vaartuigen. Tevens moet worden opgemerkt dat er gevallen zijn geweest waarin onder Curaçaose vlag varende transportvaartuigen bij de ICCAT zijn geregistreerd onder een ander land (de Filipijnen), zonder kennisgeving aan de Curaçaose autoriteiten. Tot slot is een dergelijke praktijk van Curaçao niet in overeenstemming met artikel 94 van UNCLOS, waarin de verantwoordelijkheden van vlaggenstaten met betrekking tot vaartuigen die hun vlag voeren zijn beschreven. In dit verband moet worden opgemerkt dat de Internationale Transportarbeidersfederatie (ITF) Curaçao beschouwt als een „gemaksvlag” (43). |
| --- | --- |

(199)

Naast het voorgaande hanteert Curaçao tevens een specifiek register waarin het vaartuigen die varen onder een andere vlag wordt toegestaan om tijdelijk de Curaçaose vlag te voeren. Er moet worden opgemerkt dat de autoriteiten van Curaçao, in geval van registratie van een niet-Curaçaos vaartuig in het specifieke register van Curaçao, de andere vlaggenstaat uitsluitend informeren. In deze gevallen voeren de autoriteiten van Curaçao geen nader onderzoek naar de exploitanten en/of beneficiair eigenaars van de vaartuigen. Tevens moet worden opgemerkt dat er gevallen zijn geweest waarin onder Curaçaose vlag varende transportvaartuigen bij de ICCAT zijn geregistreerd onder een ander land (de Filipijnen), zonder kennisgeving aan de Curaçaose autoriteiten. Tot slot is een dergelijke praktijk van Curaçao niet in overeenstemming met artikel 94 van UNCLOS, waarin de verantwoordelijkheden van vlaggenstaten met betrekking tot vaartuigen die hun vlag voeren zijn beschreven. In dit verband moet worden opgemerkt dat de Internationale Transportarbeidersfederatie (ITF) Curaçao beschouwt als een „gemaksvlag” (43).

| (200) | Tot slot moet worden opgemerkt dat Curaçao geen nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij heeft ontwikkeld, in strijd met de aanbevelingen in de punten 25 tot en met 27 van het IOO-IAP. |
| --- | --- |

(200)

Tot slot moet worden opgemerkt dat Curaçao geen nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij heeft ontwikkeld, in strijd met de aanbevelingen in de punten 25 tot en met 27 van het IOO-IAP.

| (201) | Gezien al het bovenstaande kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Curaçao zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheermaatregelen. |
| --- | --- |

(201)

Gezien al het bovenstaande kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Curaçao zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheermaatregelen.

7.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (202) | Er wordt op gewezen dat Curaçao niet is opgenomen in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006, waarin staten worden ingedeeld overeenkomstig hun niveau van ontwikkeling, noch is er informatie over het niveau van ontwikkeling van Curaçao in de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties. Op de wereldontwikkelingsindicator van de Wereldbank uit 2013 (44) wordt Curaçao echter beschouwd als een hoge-inkomensland. |
| --- | --- |

(202)

Er wordt op gewezen dat Curaçao niet is opgenomen in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006, waarin staten worden ingedeeld overeenkomstig hun niveau van ontwikkeling, noch is er informatie over het niveau van ontwikkeling van Curaçao in de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties. Op de wereldontwikkelingsindicator van de Wereldbank uit 2013 (44) wordt Curaçao echter beschouwd als een hoge-inkomensland.

| (203) | Rekening houdend met de bevindingen tijdens de dienstbezoeken en de wereldontwikkelingsindicator voor Curaçao van de Wereldbank, kan zijn positie niet worden beschouwd als een land met specifieke beperkingen als gevolg van zijn niveau van ontwikkeling. Er is geen ondersteunend bewijs vastgesteld dat suggereert dat het onvermogen van Curaçao om zich te kwijten van de aan het land toegekende taken overeenkomstig internationaal recht het gevolg is van een gebrek aan ontwikkeling. Zo is er ook geen concreet bewijs gevonden om de vastgestelde tekortkomingen in de monitoring en controle van en het toezicht op visserijactiviteiten te correleren aan het gebrek aan capaciteits- en infrastructuurmogelijkheden. |
| --- | --- |

(203)

Rekening houdend met de bevindingen tijdens de dienstbezoeken en de wereldontwikkelingsindicator voor Curaçao van de Wereldbank, kan zijn positie niet worden beschouwd als een land met specifieke beperkingen als gevolg van zijn niveau van ontwikkeling. Er is geen ondersteunend bewijs vastgesteld dat suggereert dat het onvermogen van Curaçao om zich te kwijten van de aan het land toegekende taken overeenkomstig internationaal recht het gevolg is van een gebrek aan ontwikkeling. Zo is er ook geen concreet bewijs gevonden om de vastgestelde tekortkomingen in de monitoring en controle van en het toezicht op visserijactiviteiten te correleren aan het gebrek aan capaciteits- en infrastructuurmogelijkheden.

| (204) | Tevens moet worden opgemerkt dat de Commissie in 2011 reeds subsidie heeft verleend voor een specifieke technische bijstandsactie in Curaçao met betrekking tot de bestrijding van IOO-visserij (45). Er is geen bewijs dat Curaçao de adviezen die zijn verleend in overweging heeft genomen om de betreffende tekortkomingen te verhelpen. |
| --- | --- |

(204)

Tevens moet worden opgemerkt dat de Commissie in 2011 reeds subsidie heeft verleend voor een specifieke technische bijstandsactie in Curaçao met betrekking tot de bestrijding van IOO-visserij (45). Er is geen bewijs dat Curaçao de adviezen die zijn verleend in overweging heeft genomen om de betreffende tekortkomingen te verhelpen.

| (205) | Gelet op al het voorgaande wordt, in overeenstemming met de bepalingen van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening, geconcludeerd dat de ontwikkelingsstatus en de algemene prestaties van Curaçao met betrekking tot visserij niet worden belemmerd door zijn niveau van ontwikkeling. |
| --- | --- |

(205)

Gelet op al het voorgaande wordt, in overeenstemming met de bepalingen van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening, geconcludeerd dat de ontwikkelingsstatus en de algemene prestaties van Curaçao met betrekking tot visserij niet worden belemmerd door zijn niveau van ontwikkeling.

8.   CONCLUSIE OVER DE MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN NIET-MEEWERKENDE DERDE LANDEN

| (206) | Gezien de hierboven getrokken conclusies over het onvermogen van Curaçao, Ghana en Korea om zich te kwijten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan deze landen overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat zij door de Commissie worden geïdentificeerd als derde landen die niet meewerken aan de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(206)

Gezien de hierboven getrokken conclusies over het onvermogen van Curaçao, Ghana en Korea om zich te kwijten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan deze landen overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat zij door de Commissie worden geïdentificeerd als derde landen die niet meewerken aan de bestrijding van IOO-visserij.

| (207) | Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie Curaçao, Ghana en Korea kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd. Tevens dient de Commissie alle in artikel 32 van de IOO-verordening opgenomen stappen te zetten met betrekking tot Curaçao, Ghana en Korea. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen deze landen schriftelijk kunnen reageren op de kennisgeving en de situatie kunnen corrigeren. |
| --- | --- |

(207)

Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie Curaçao, Ghana en Korea kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd. Tevens dient de Commissie alle in artikel 32 van de IOO-verordening opgenomen stappen te zetten met betrekking tot Curaçao, Ghana en Korea. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen deze landen schriftelijk kunnen reageren op de kennisgeving en de situatie kunnen corrigeren.

| (208) | Bovendien dient te worden gesteld dat de kennisgeving aan Curaçao, Ghana en Korea van de mogelijkheid dat zij door de Commissie worden geïdentificeerd als landen die de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als niet-meewerkend aanmerkt, noch uitsluit noch automatisch met zich brengt dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen neemt om de landen als niet-meewerkende landen te identificeren en een lijst van deze landen vast te stellen, |
| --- | --- |

(208)

Bovendien dient te worden gesteld dat de kennisgeving aan Curaçao, Ghana en Korea van de mogelijkheid dat zij door de Commissie worden geïdentificeerd als landen die de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als niet-meewerkend aanmerkt, noch uitsluit noch automatisch met zich brengt dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen neemt om de landen als niet-meewerkende landen te identificeren en een lijst van deze landen vast te stellen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel

Curaçao, de Republiek Ghana en de Republiek Korea ontvangen hierbij een kennisgeving van de mogelijkheid dat zij door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij.

Gedaan te Brussel, 26 november 2013.

Voor de Commissie

Maria DAMANAKI

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1.

1

(2)  Wat marktstaat- en aanverwante maatregelen betreft, zie het internationale actieplan van FAO om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, punten 65 tot en met 76, en de uit 1995 daterende gedragscode van FAO voor een verantwoorde visserij, artikel 11, lid 2.

2

(3)  Brief van 12 juli 2011 van de QIA.

3

(4)  OESO, „Ownership and Control of Ships Report”, afkomstig van: http://www.oecd.org/dataoecd/53/9/17846120.pdf

4

(5)  FAO, „Comprehensive record of fishing vessels, refrigerated transport vessels, supply vessels and beneficial ownership”, onderzoeksverslag van de afdeling Visserij van de FAO, maart 2010 (afkomstig van: ftp://ftp.fao.org/FI/DOCUMENT/global_record/eims_272369.pdf) en IOO-IAP, punt 18.

5

(6)  Korea heeft visovereenkomsten gesloten met 13 landen (Australië, China, Cookeilanden, Ecuador, Frankrijk, Iran, Japan, Kiribati, Mauritanië, Papoea-Nieuw-Guinea, Rusland, Salomonseilanden en Tuvalu).

6

(7)  NMFS-verslag, blz. 24.

7

(8)  Informatie afkomstig van http://hdr.undp.org/en/statistics/

8

(9)  CCAMLR, Verslag van de dertigste bijeenkomst van de Commissie, Australië, Hobart, 24 oktober-4 november 2011, CCAMLR-XXX, paragrafen 9.12-9.28.

9

(10)  „IOTC Compliance Report for Korea by the Compliance Committee”, achtste vergadering van het CoC, 14-16 maart 2011, IOTC-2011-S15-CoC25Rev1[E].

10

(11)  „IOTC Compliance Report” van 10.3.2012, IOTC-2012-CoC09-CR14_Rev1[E].

11

(12)  „IOTC Circular” van 12 februari 2013.

12

(13)  Identificatiebrief van ICCAT, 4 maart 2010, „ICCAT Circular” nr. 590, 4 maart 2010.

13

(14)  „ICCAT letter of identification”, 18 januari 2011, „ICCAT Circular” nr. 173, 18 januari 2011.

14

(15)  „ICCAT letter of identification”, 21 februari 2012, „ICCAT Circular” nr. 636, 21 februari 2012.

15

(16)  „ICCAT letter of concern”, 11 februari 2013, „ICCAT Circular” nr. 610, 11 februari 2013.

16

(17)  Vgl. voetnoot 8.

17

(18)  Wat marktstaat- en aanverwante maatregelen betreft, zie het internationale actieplan van FAO om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, punten 65 tot en met 76, en de uit 1995 daterende gedragscode van FAO voor een verantwoorde visserij, artikel 11, lid 2.

18

(19)  Informatie afkomstig uit http://www.nmfs.noaa.gov/ia/iuu/msra_page/2013_biennial_report_to_congress__jan_11__2013__final.pdf

19

(20)  Informatie afkomstig van http://www.neafc.org/blist en http://iuu-vessels.org/iuu/iuu/search

20

(21)  ICCAT-aanbeveling 06-11 tot oprichting van een overlaadprogramma, overeenkomstig welke alle overlaadactiviteiten van tonijn- en tonijnachtige soorten in het verdragsgebied van ICCAT in de haven moeten plaatsvinden.

21

(22)  ICCAT-aanbeveling 03-14 betreffende minimumnormen voor de installatie van een volgsysteem voor vaartuigen (VMS) in het gebied waarop het ICCAT-verdrag van toepassing is.

22

(23)  Vgl. voetnoot 8.

23

(24)  PB L 378 van 27.12.2006, blz. 41.

24

(25)  Relevante informatie afkomstig van de FCWC-website: http://www.fcwc-fish.org/

25

(26)  ICCAT-brief, 4 maart 2010, „ICCAT Circular” nr. 592 4 maart 2010.

26

(27)  ICCAT-brief, 18 januari 2011, „ICCAT Circular” nr. 174 18 januari 2011.

27

(28)  ICCAT-brief, 21 februari 2012, „ICCAT Circular” nr. 634, 21 februari 2012.

28

(29)  ICCAT-aanbeveling 09-01 betreffende een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoogtonijn.

29

(30)  ICCAT-aanbeveling 10-01 betreffende een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoogtonijn.

30

(31)  ICCAT-aanbeveling 11-01 betreffende een meerjarig instandhoudings- en beheerprogramma voor grootoog- en geelvintonijn.

31

(32)  ICCAT-brief, 11 februari 2013, „ICCAT Circular” nr. 609, 11 februari 2013.

32

(33)  ICCAT-brief, 30 april 2013, „ICCAT Circular” nr. 2104, 30 april 2013.

33

(34)  NMFS-verslag, blz. 23.

34

(35)  Vgl. voetnoot 8.

35

(36)  Begeleiding van ontwikkelingslanden in het kader van de naleving van de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1005/2008 inzake illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, EuropeAid/129609/C/SER/Multi.

36

(37)  Informatie afkomstig van: http://www.southpacificrfmo.org/assets/Convention-and-Final-Act/2272942-v1-SPRFMOSignedFinalAct.pdf

37

(38)  ICCAT-aanbeveling 09-11: Aanbeveling van ICCAT tot wijziging van aanbeveling 08-12 betreffende een ICCAT-vangstdocumentatieprogramma voor blauwvintonijn.

38

(39)  Informatie afkomstig van: http://data.worldbank.org/country/CW; deze informatie is gebruikt in plaats van de index voor de menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties en Verordening (EG) nr. 1905/2006 waarin Curaçao niet wordt genoemd.

39

(40)  Begeleiding van ontwikkelingslanden in het kader van de naleving van de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1005/2008 inzake illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, EuropeAid/129609/C/SER/Multi, 13 tot 27 juni 2011.

40

(41)  Aanhangsel 3 bij bijlage 10 van de „Proceedings of 18th Special Meeting of ICCAT” van januari 2013, „Report for Biennial Period 2012-2013, PART I (2012)”, vol. 1.

41

(42)  Vgl. voetnoot 41.

42

(43)  Informatie afkomstig van: http://www.itfglobal.org/flags-convenience/flags-convenien-183.cfm

43

(44)  Informatie afkomstig van: http://data.worldbank.org/country/CW

44

(45)  Vgl. voetnoot 40.

45

---

V Adviezen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

| 27.11.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 346/50 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 346/50

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak COMP/M.7089 — Ackermans & Van Haaren/Aannemingsmaatschappij CFE)

Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

2013/C 346/04

| 1. | Op 18 november 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Ackermans & van Haaren NV („AvH”, België) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening de volledige zeggenschap verkrijgt over Aannemingsmaatschappij CFE NV („CFE”, België) door de verwerving van aandelen. |
| --- | --- |

1.

Op 18 november 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Ackermans & van Haaren NV („AvH”, België) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening de volledige zeggenschap verkrijgt over Aannemingsmaatschappij CFE NV („CFE”, België) door de verwerving van aandelen.

| 2. | De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:






  — | AvH: beursgenoteerde gediversifieerde houdstermaatschappij met activiteiten in uiteenlopende bedrijfstakken, namelijk baggerwerken en mariene technieken, bouw, private banking, vastgoed, leisure en seniorenzorg, energie en grondstoffen, ICT en engineering, detailhandel en distributie, media en drukkerijen, en beleggingsfondsen, |
| --- | --- | --- |

2.

De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:

—

AvH: beursgenoteerde gediversifieerde houdstermaatschappij met activiteiten in uiteenlopende bedrijfstakken, namelijk baggerwerken en mariene technieken, bouw, private banking, vastgoed, leisure en seniorenzorg, energie en grondstoffen, ICT en engineering, detailhandel en distributie, media en drukkerijen, en beleggingsfondsen,

| — | CFE: beursgenoteerde multidisciplinaire groep die actief is in de sectoren PPS-concessies, bouw, vastgoed, baggerwerken en mariene technieken, spoor- en wegeninfrastructuur, tertiaire elektriciteit, verwarming, ventilatie, airconditioning, sanitair (HVAC), elektrisch onderhoud en HVAC-onderhoud, en rookbehandeling. |
| --- | --- |

—

CFE: beursgenoteerde multidisciplinaire groep die actief is in de sectoren PPS-concessies, bouw, vastgoed, baggerwerken en mariene technieken, spoor- en wegeninfrastructuur, tertiaire elektriciteit, verwarming, ventilatie, airconditioning, sanitair (HVAC), elektrisch onderhoud en HVAC-onderhoud, en rookbehandeling.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde concentratie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens de EG-concentratieverordening (2). |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde concentratie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens de EG-concentratieverordening (2).

| 4. | De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.7089 — Ackermans & Van Haaren/Aannemingsmaatschappij CFE, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.7089 — Ackermans & Van Haaren/Aannemingsmaatschappij CFE, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (de „EG-concentratieverordening”).

(2)  PB C 56 van 5.3.2005, blz. 32 („mededeling betreffende een vereenvoudigde procedure”).

---

| 27.11.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 346/52 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 346/52

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak COMP/M.7070 — Gestamp Eolica/Banco Santander/JV)

Voor een vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

2013/C 346/05

| 1. | Op 18 november 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Gestamp Eolica S.L. (Spanje), die onder zeggenschap staat van Corporación Gestamp, S.L. (Spanje), en Banco Santander SA (Spanje) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening de gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over een nieuw opgerichte gemeenschappelijke onderneming („JV”, Spanje) door de verwerving van aandelen. |
| --- | --- |

1.

Op 18 november 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Gestamp Eolica S.L. (Spanje), die onder zeggenschap staat van Corporación Gestamp, S.L. (Spanje), en Banco Santander SA (Spanje) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening de gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over een nieuw opgerichte gemeenschappelijke onderneming („JV”, Spanje) door de verwerving van aandelen.

| 2. | De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:






  — | Gestamp Eolica: ontwikkeling, financiering, bouw en beheer van technische installaties voor windenergie over de hele wereld, |
| --- | --- | --- |

2.

De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:

—

Gestamp Eolica: ontwikkeling, financiering, bouw en beheer van technische installaties voor windenergie over de hele wereld,

| — | Banco Santander: wereldwijd actieve houdstermaatschappij van een internationale groep van banken en financiële ondernemingen, |
| --- | --- |

—

Banco Santander: wereldwijd actieve houdstermaatschappij van een internationale groep van banken en financiële ondernemingen,

| — | JV: exploitatie van windenergieprojecten in Europa. |
| --- | --- |

—

JV: exploitatie van windenergieprojecten in Europa.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde concentratie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens de EG-concentratieverordening (2). |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde concentratie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens de EG-concentratieverordening (2).

| 4. | De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.7070 — Gestamp Eolica/Banco Santander/JV, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.7070 — Gestamp Eolica/Banco Santander/JV, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (de „EG-concentratieverordening”).

(2)  PB C 56 van 5.3.2005, blz. 32 („mededeling betreffende een vereenvoudigde procedure”).

---

| 27.11.2013 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 346/53 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2013

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 346/53

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak COMP/M.6962 — Renova Industries/Schmolz + Bickenbach)

(Voor de EER relevante tekst)

2013/C 346/06

| 1. | Op 19 november 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Renova Industries Ltd. („Renova”, Bahama's) voornemens is om via haar volle en indirecte dochteronderneming Venetos Holding AG („Venetos”), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening de uitsluitende zeggenschap te verkrijgen over Schmolz + Bickenbach AG („S+B”, Zwitserland) door een aandeelhoudersovereenkomst. |
| --- | --- |

1.

Op 19 november 2013 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Renova Industries Ltd. („Renova”, Bahama's) voornemens is om via haar volle en indirecte dochteronderneming Venetos Holding AG („Venetos”), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de EG-concentratieverordening de uitsluitende zeggenschap te verkrijgen over Schmolz + Bickenbach AG („S+B”, Zwitserland) door een aandeelhoudersovereenkomst.

| 2. | De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:






  — | Renova: particulier concern van vermogensbeheerders en directe investeringen in portefeuillefondsen dat activa bezit en beheert in de metaalsector, mijnbouw, machinebouw, bouwontwikkeling, energie, telecommunicatie, nanotechnologieën, openbare nutsvoorzieningen en de financiële sector in Rusland, Europa, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten, |
| --- | --- | --- |

2.

De bedrijfswerkzaamheden van de betrokken ondernemingen zijn:

—

Renova: particulier concern van vermogensbeheerders en directe investeringen in portefeuillefondsen dat activa bezit en beheert in de metaalsector, mijnbouw, machinebouw, bouwontwikkeling, energie, telecommunicatie, nanotechnologieën, openbare nutsvoorzieningen en de financiële sector in Rusland, Europa, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten,

| — | S+B: vervaardiging, verwerking en distributie van speciale lange staalproducten, onder meer constructiestaal en automatenstaal, roestvrij staal en gereedschapsstaal. |
| --- | --- |

—

S+B: vervaardiging, verwerking en distributie van speciale lange staalproducten, onder meer constructiestaal en automatenstaal, roestvrij staal en gereedschapsstaal.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de EG-concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.

| 4. | De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.6962 — Renova Industries/Schmolz + Bickenbach, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per faxbericht (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer COMP/M.6962 — Renova Industries/Schmolz + Bickenbach, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (de „EG-concentratieverordening”).

---