# Dziennik Urzędowy L 176/2014

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 176 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5714 czerwca 2014 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 176

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5714 czerwca 2014

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | 2014/341/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 3 września 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.32554 (09/C) Pomoc restrukturyzacyjna na rzecz Hypo Group Alpe Adria wdrożona przez Austrię
  (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 5648)

   (
  1
  ) | 1 |
| | | 2014/342/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 16 października 2013 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.18211 (C 25/05) (ex NN 21/05) udzielonej przez Republikę Słowacką na rzecz Frucona Košice a.s.
  (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 6261)

   (
  1
  ) | 38 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | * | Regulamin nr 98 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów samochodowych wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródła światła | 64 |
| | * | Regulamin nr 113 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów pojazdów silnikowych z symetrycznymi światłami mijania lub światłami drogowymi i wyposażonych w żarówki, gazowo-wyładowcze źródła światła lub moduły LED | 128 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

DECYZJE

2014/341/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 3 września 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.32554 (09/C) Pomoc restrukturyzacyjna na rzecz Hypo Group Alpe Adria wdrożona przez Austrię
  (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 5648)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 5648)

1

1

2014/342/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 16 października 2013 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.18211 (C 25/05) (ex NN 21/05) udzielonej przez Republikę Słowacką na rzecz Frucona Košice a.s.
  (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 6261)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 6261)

1

38

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

*

Regulamin nr 98 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów samochodowych wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródła światła

64

*

Regulamin nr 113 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów pojazdów silnikowych z symetrycznymi światłami mijania lub światłami drogowymi i wyposażonych w żarówki, gazowo-wyładowcze źródła światła lub moduły LED

128

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

DECYZJE

| 14.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 176/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 176/1

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 3 września 2013 r.

w sprawie pomocy państwa SA.32554 (09/C)

Pomoc restrukturyzacyjna na rzecz Hypo Group Alpe Adria wdrożona przez Austrię

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 5648)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/341/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu państw członkowskich oraz innych zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | W grudniu 2008 r. przedsiębiorstwo Hypo Alpe Adria Group („HGAA” lub „bank”) otrzymało od Republiki Austrii 900 mln EUR w postaci kapitału Tier I Partizipationskapital
   (2) w ramach austriackiego planu nadzwyczajnej pomocy na rzecz banków („system wsparcia finansowego”) (3). |
| --- | --- |

(1)

W grudniu 2008 r. przedsiębiorstwo Hypo Alpe Adria Group („HGAA” lub „bank”) otrzymało od Republiki Austrii 900 mln EUR w postaci kapitału Tier I Partizipationskapital
   (2) w ramach austriackiego planu nadzwyczajnej pomocy na rzecz banków („system wsparcia finansowego”) (3).

| (2) | W dniu 29 kwietnia 2009 r. Austria przedstawiła Komisji plan przywrócenia rentowności HGAA. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 29 kwietnia 2009 r. Austria przedstawiła Komisji plan przywrócenia rentowności HGAA.

| (3) | Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Rady nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4) Komisja w swojej decyzji z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie N 254/2009 („decyzja o wszczęciu postępowania z 2009 r.”) (5) wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, poddając w wątpliwość zgodność z rynkiem wewnętrznym pomocy restrukturyzacyjnej, którą w grudniu 2008 r. Niemcy przyznały większościowemu akcjonariuszowi HGAA, tj. przedsiębiorstwu BayernLB. W tej samej decyzji Komisja wyraziła wątpliwość, czy HGAA znajduje się w zasadniczo dobrej kondycji. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Rady nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4) Komisja w swojej decyzji z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie N 254/2009 („decyzja o wszczęciu postępowania z 2009 r.”) (5) wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, poddając w wątpliwość zgodność z rynkiem wewnętrznym pomocy restrukturyzacyjnej, którą w grudniu 2008 r. Niemcy przyznały większościowemu akcjonariuszowi HGAA, tj. przedsiębiorstwu BayernLB. W tej samej decyzji Komisja wyraziła wątpliwość, czy HGAA znajduje się w zasadniczo dobrej kondycji.

| (4) | W dniu 23 grudnia 2009 r. przeprowadzono nacjonalizację HGAA. W tym kontekście na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”) Komisja tymczasowo zatwierdziła kilka środków pomocy w swojej decyzji z dnia 23 grudnia 2009 r. w sprawie pomocy C 16/2009 i N 698/2009 (6) („decyzja w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r.”) do czasu przedłożenia Komisji wiarygodnego planu restrukturyzacji HGAA. W tej samej decyzji Komisja rozszerzyła zakres formalnego postępowania wyjaśniającego w związku z przyznaniem przez Austrię dodatkowych środków pomocy na rzecz HGAA. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 23 grudnia 2009 r. przeprowadzono nacjonalizację HGAA. W tym kontekście na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”) Komisja tymczasowo zatwierdziła kilka środków pomocy w swojej decyzji z dnia 23 grudnia 2009 r. w sprawie pomocy C 16/2009 i N 698/2009 (6) („decyzja w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r.”) do czasu przedłożenia Komisji wiarygodnego planu restrukturyzacji HGAA. W tej samej decyzji Komisja rozszerzyła zakres formalnego postępowania wyjaśniającego w związku z przyznaniem przez Austrię dodatkowych środków pomocy na rzecz HGAA.

| (5) | W dniu 22 czerwca 2010 r. Komisja po raz kolejny rozszerzyła zakres formalnego postępowania wyjaśniającego, w szczególności ze względu na fakt, że w zmienionym planie restrukturyzacji HGAA przedłożonym w dniu 16 kwietnia 2010 r. w nie udało się wykazać przywrócenia rentowności, odpowiedniego podziału obciążenia, ani wystarczającego stopnia ograniczenia zakłóceń konkurencji. Komisja w swojej decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r. przedłużyła również zgodę na pomoc, którą tymczasowo uznała za zgodną z rynkiem wewnętrznym, do czasu zakończenia badania planu restrukturyzacji HGAA („decyzja w sprawie przedłużenia z 2010 r.”) (7). |
| --- | --- |

(5)

W dniu 22 czerwca 2010 r. Komisja po raz kolejny rozszerzyła zakres formalnego postępowania wyjaśniającego, w szczególności ze względu na fakt, że w zmienionym planie restrukturyzacji HGAA przedłożonym w dniu 16 kwietnia 2010 r. w nie udało się wykazać przywrócenia rentowności, odpowiedniego podziału obciążenia, ani wystarczającego stopnia ograniczenia zakłóceń konkurencji. Komisja w swojej decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r. przedłużyła również zgodę na pomoc, którą tymczasowo uznała za zgodną z rynkiem wewnętrznym, do czasu zakończenia badania planu restrukturyzacji HGAA („decyzja w sprawie przedłużenia z 2010 r.”) (7).

| (6) | W dniu 29 grudnia 2010 r. Austria zgłosiła kolejny środek na rzecz HGAA w postaci gwarancji na aktywa w wysokości 200 mln EUR. Wspomniany środek pomocy zatwierdzono decyzją Komisji z dnia 19 lipca 2011 r. w sprawie pomocy SA.32172 (2011/NN) i SA.32554 (2009/C) (8) („decyzja w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r.”). |
| --- | --- |

(6)

W dniu 29 grudnia 2010 r. Austria zgłosiła kolejny środek na rzecz HGAA w postaci gwarancji na aktywa w wysokości 200 mln EUR. Wspomniany środek pomocy zatwierdzono decyzją Komisji z dnia 19 lipca 2011 r. w sprawie pomocy SA.32172 (2011/NN) i SA.32554 (2009/C) (8) („decyzja w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r.”).

| (7) | W dniu 7 lutego 2011 r. Komisja poinformowała Austrię i Niemcy, że sprawa 698/2009 (9) dotycząca HGAA zostanie oddzielona pod względem proceduralnym od sprawy C 16/2009 dotyczącej BayernLB. Postępowanie dotyczące HGAA zarejestrowano następnie pod numerem sprawy SA.32554 (2009/C). Niniejsza decyzja dotyczy wyłącznie sprawy SA.32554 (2009/C). |
| --- | --- |

(7)

W dniu 7 lutego 2011 r. Komisja poinformowała Austrię i Niemcy, że sprawa 698/2009 (9) dotycząca HGAA zostanie oddzielona pod względem proceduralnym od sprawy C 16/2009 dotyczącej BayernLB. Postępowanie dotyczące HGAA zarejestrowano następnie pod numerem sprawy SA.32554 (2009/C). Niniejsza decyzja dotyczy wyłącznie sprawy SA.32554 (2009/C).

| (8) | W dniu 21 kwietnia 2011 r. Austria przedstawiła nowy plan restrukturyzacji HGAA. |
| --- | --- |

(8)

W dniu 21 kwietnia 2011 r. Austria przedstawiła nowy plan restrukturyzacji HGAA.

| (9) | W dniu 3 grudnia 2012 r. Austria zgłosiła kolejny środek pomocy na rzecz HGAA w postaci zastrzyku kapitałowego dokonywanego za pośrednictwem emisji akcji zwykłych przez Republikę Austrii oraz gwarancji państwa dla podporządkowanych papierów dłużnych, które miały zostać wyemitowane przez HGAA. We wspomnianym zgłoszeniu zawarto wykaz zobowiązań w odniesieniu do HGAA. Środki te zatwierdzono tymczasowo decyzją Komisji z dnia 5 grudnia 2012 r. w sprawie pomocy SA.32554 (2009/C) (10) („decyzja w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r.”). Zgodę tę wydano w świetle określonych zobowiązań podjętych przez Austrię. Austria jednak dotrzymała tych zobowiązań jedynie częściowo. |
| --- | --- |

(9)

W dniu 3 grudnia 2012 r. Austria zgłosiła kolejny środek pomocy na rzecz HGAA w postaci zastrzyku kapitałowego dokonywanego za pośrednictwem emisji akcji zwykłych przez Republikę Austrii oraz gwarancji państwa dla podporządkowanych papierów dłużnych, które miały zostać wyemitowane przez HGAA. We wspomnianym zgłoszeniu zawarto wykaz zobowiązań w odniesieniu do HGAA. Środki te zatwierdzono tymczasowo decyzją Komisji z dnia 5 grudnia 2012 r. w sprawie pomocy SA.32554 (2009/C) (10) („decyzja w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r.”). Zgodę tę wydano w świetle określonych zobowiązań podjętych przez Austrię. Austria jednak dotrzymała tych zobowiązań jedynie częściowo.

| (10) | W dniu 5 października 2012 r. Austria wniosła skargę o unieważnienie decyzji Komisji z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy SA.28487 (C 16/2009 ex N 254/2009) (11) (później wycofanej i zastąpionej decyzją Komisji z dnia 5 lutego 2013 r. (12)) dotyczącej BayernLB („decyzja w sprawie BayernLB”). |
| --- | --- |

(10)

W dniu 5 października 2012 r. Austria wniosła skargę o unieważnienie decyzji Komisji z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy SA.28487 (C 16/2009 ex N 254/2009) (11) (później wycofanej i zastąpionej decyzją Komisji z dnia 5 lutego 2013 r. (12)) dotyczącej BayernLB („decyzja w sprawie BayernLB”).

| (11) | Szczegółowy opis postępowania znajduje się w decyzji o wszczęciu postępowania z 2009 r., decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r., decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r., decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r. oraz decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r. |
| --- | --- |

(11)

Szczegółowy opis postępowania znajduje się w decyzji o wszczęciu postępowania z 2009 r., decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r., decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r., decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r. oraz decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r.

| (12) | Władze austriackie i służby Komisji omówiły różne plany restrukturyzacji HGAA wraz z ich zmianami podczas szeregu spotkań, konferencji telefonicznych oraz za pośrednictwem innych środków wymiany informacji w okresie od lipca 2010 r. do sierpnia 2013 r. |
| --- | --- |

(12)

Władze austriackie i służby Komisji omówiły różne plany restrukturyzacji HGAA wraz z ich zmianami podczas szeregu spotkań, konferencji telefonicznych oraz za pośrednictwem innych środków wymiany informacji w okresie od lipca 2010 r. do sierpnia 2013 r.

| (13) | W dniu 29 czerwca 2013 r. Austria zgłosiła nowy plan restrukturyzacji przewidujący likwidację HGAA, który następnie uzupełniono wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2013 r. |
| --- | --- |

(13)

W dniu 29 czerwca 2013 r. Austria zgłosiła nowy plan restrukturyzacji przewidujący likwidację HGAA, który następnie uzupełniono wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2013 r.

2.   OPIS

2.1.   BENEFICJENT

| (14) | HGAA jest grupą finansową prowadzącą działalność na szczeblu międzynarodowym z siedzibą w Klagenfurcie w Karyntii, skąd jej działalność w zakresie bankowości i leasingu, w tym likwidowana część działalności, jest kontrolowana i kierowana za pośrednictwem przedsiębiorstwa Hypo Alpe Adria Bank-International („HBInt”). HBInt pełni centralne funkcje w grupie, w tym funkcje związane z kontrolą, rachunkowością grupy, ogólnym zarządzaniem ryzykiem, kwestiami prawnymi i kwestiami zgodności, zarządzeniem płynnością, emisją papierów wartościowych oraz refinansowaniem spółek zależnych HGAA. |
| --- | --- |

(14)

HGAA jest grupą finansową prowadzącą działalność na szczeblu międzynarodowym z siedzibą w Klagenfurcie w Karyntii, skąd jej działalność w zakresie bankowości i leasingu, w tym likwidowana część działalności, jest kontrolowana i kierowana za pośrednictwem przedsiębiorstwa Hypo Alpe Adria Bank-International („HBInt”). HBInt pełni centralne funkcje w grupie, w tym funkcje związane z kontrolą, rachunkowością grupy, ogólnym zarządzaniem ryzykiem, kwestiami prawnymi i kwestiami zgodności, zarządzeniem płynnością, emisją papierów wartościowych oraz refinansowaniem spółek zależnych HGAA.

| (15) | Na koniec 2012 r. ogólna suma bilansowa HGAA wynosiła 33,8 mld EUR, a wartość aktywów ważonych ryzykiem wynosiła około 21 mld EUR. |
| --- | --- |

(15)

Na koniec 2012 r. ogólna suma bilansowa HGAA wynosiła 33,8 mld EUR, a wartość aktywów ważonych ryzykiem wynosiła około 21 mld EUR.

| (16) | Spółka HGAA jest w 100 % własnością Republiki Austrii (13). |
| --- | --- |

(16)

Spółka HGAA jest w 100 % własnością Republiki Austrii (13).

| (17) | Na dzień 31 grudnia 2008 r. spółka HGAA była obecna za pośrednictwem bankowych lub leasingowych spółek zależnych w dwunastu państwach, a mianowicie w Austrii, Słowenii, we Włoszech, w Niemczech, na Węgrzech, w Bułgarii, Chorwacji, Serbii, Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, na Ukrainie oraz w byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii („FYROM”). |
| --- | --- |

(17)

Na dzień 31 grudnia 2008 r. spółka HGAA była obecna za pośrednictwem bankowych lub leasingowych spółek zależnych w dwunastu państwach, a mianowicie w Austrii, Słowenii, we Włoszech, w Niemczech, na Węgrzech, w Bułgarii, Chorwacji, Serbii, Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, na Ukrainie oraz w byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii („FYROM”).

| (18) | Obecnie HGAA prowadzi działalność w Austrii za pośrednictwem banku HBA. Przedsiębiorstwo to prowadzi również działalność w Słowenii (za pośrednictwem banku HBS i spółki leasingowej HLS), Chorwacji (za pośrednictwem banku HBC i zintegrowanej spółki leasingowej HAALC), Bośni i Hercegowinie (za pośrednictwem dwóch podmiotów bankowych, HBFBiH oraz – w Republice Serbskiej – HBRS, w tym także za pośrednictwem spółki leasingowej HLRS), Serbii (za pośrednictwem HBSE) i Czarnogórze (za pośrednictwem HBM) (łącznie „państwa Europy Południowo-Wschodniej”). |
| --- | --- |

(18)

Obecnie HGAA prowadzi działalność w Austrii za pośrednictwem banku HBA. Przedsiębiorstwo to prowadzi również działalność w Słowenii (za pośrednictwem banku HBS i spółki leasingowej HLS), Chorwacji (za pośrednictwem banku HBC i zintegrowanej spółki leasingowej HAALC), Bośni i Hercegowinie (za pośrednictwem dwóch podmiotów bankowych, HBFBiH oraz – w Republice Serbskiej – HBRS, w tym także za pośrednictwem spółki leasingowej HLRS), Serbii (za pośrednictwem HBSE) i Czarnogórze (za pośrednictwem HBM) (łącznie „państwa Europy Południowo-Wschodniej”).

| (19) | Rozpoczęto proces likwidacji wielu podmiotów branżowych posiadanych przez bank oraz finansowych spółek zależnych. Z dniem 1 lipca 2013 r. włoski bank HBI przestał podejmować nowe rodzaje działalności. Innymi jednostkami zależnymi w trakcie likwidacji są: chorwacka spółka leasingowa (HLC), chorwacka jednostka w likwidacji powstała w wyniku transferu aktywów (H-ABDUCO), austriacka spółka leasingowa (HLA), niemiecka spółka leasingowa (HLG), spółka leasingowa (HLM) i jednostka w likwidacji powstała w wyniku transferu aktywów (HDM) w Czarnogórze, spółka leasingowa (HLHU) na Węgrzech, spółka leasingowa (HLBG) w Bułgarii, spółka leasingowa w FYROM (HLMK), spółka leasingowa (HLUA) na Ukrainie, spółka leasingowa HETA BiH i jednostka w likwidacji powstała w wyniku transferu aktywów (BORA) w Bośni i Hercegowinie, spółki leasingowe HLSE i HRSE w Serbii oraz spółki TCK i TCV w Słowenii będące dwoma podmiotami powstałymi w wyniku przeniesienia działalności w zakresie bankowości i usług leasingowych, a także spółka leasingowa HLI we Włoszech (14). Przedsiębiorstwo Alpe Adria Privatbank w Lichtensteinie zostało już zlikwidowane. |
| --- | --- |

(19)

Rozpoczęto proces likwidacji wielu podmiotów branżowych posiadanych przez bank oraz finansowych spółek zależnych. Z dniem 1 lipca 2013 r. włoski bank HBI przestał podejmować nowe rodzaje działalności. Innymi jednostkami zależnymi w trakcie likwidacji są: chorwacka spółka leasingowa (HLC), chorwacka jednostka w likwidacji powstała w wyniku transferu aktywów (H-ABDUCO), austriacka spółka leasingowa (HLA), niemiecka spółka leasingowa (HLG), spółka leasingowa (HLM) i jednostka w likwidacji powstała w wyniku transferu aktywów (HDM) w Czarnogórze, spółka leasingowa (HLHU) na Węgrzech, spółka leasingowa (HLBG) w Bułgarii, spółka leasingowa w FYROM (HLMK), spółka leasingowa (HLUA) na Ukrainie, spółka leasingowa HETA BiH i jednostka w likwidacji powstała w wyniku transferu aktywów (BORA) w Bośni i Hercegowinie, spółki leasingowe HLSE i HRSE w Serbii oraz spółki TCK i TCV w Słowenii będące dwoma podmiotami powstałymi w wyniku przeniesienia działalności w zakresie bankowości i usług leasingowych, a także spółka leasingowa HLI we Włoszech (14). Przedsiębiorstwo Alpe Adria Privatbank w Lichtensteinie zostało już zlikwidowane.

| (20) | W poniższych motywach przedstawiono przegląd podmiotów, które nadal prowadzą działalność gospodarczą. |
| --- | --- |

(20)

W poniższych motywach przedstawiono przegląd podmiotów, które nadal prowadzą działalność gospodarczą.

| (21) | Austriacka spółka zależna HBA prowadzi działalność w sektorze detalicznym, korporacyjnym i instytucjonalnym. Oferta tego banku obejmuje wszystkie tradycyjne usługi banku uniwersalnego. Krajowy udział w rynku banku HBA, którego działalność ukierunkowana jest na region Karyntii i który posiada oddziały w Wiedniu i Salzburgu, wynosi poniżej [...] (15) % pod względem wartości aktywów i [...] % pod względem wartości depozytów. |
| --- | --- |

(21)

Austriacka spółka zależna HBA prowadzi działalność w sektorze detalicznym, korporacyjnym i instytucjonalnym. Oferta tego banku obejmuje wszystkie tradycyjne usługi banku uniwersalnego. Krajowy udział w rynku banku HBA, którego działalność ukierunkowana jest na region Karyntii i który posiada oddziały w Wiedniu i Salzburgu, wynosi poniżej [...] (15) % pod względem wartości aktywów i [...] % pod względem wartości depozytów.

| (22) | W Słowenii grupa prowadzi działalność za pośrednictwem banku HBS (którego udział w rynku wynosi około [...] % pod względem wartości aktywów i [...] % pod względem wartości depozytów). Jeżeli chodzi o spółkę leasingową HLS, jej działalność ukierunkowana jest na świadczenie usług leasingowych w zakresie ruchomości i wybranych nieruchomości. |
| --- | --- |

(22)

W Słowenii grupa prowadzi działalność za pośrednictwem banku HBS (którego udział w rynku wynosi około [...] % pod względem wartości aktywów i [...] % pod względem wartości depozytów). Jeżeli chodzi o spółkę leasingową HLS, jej działalność ukierunkowana jest na świadczenie usług leasingowych w zakresie ruchomości i wybranych nieruchomości.

| (23) | Chorwacki bank HBC jest bankiem uniwersalnym (którego udział w rynku wynosi około [...] % pod względem wartości aktywów i [...] % pod względem wartości depozytów). HAALC prowadzi działalność związaną z leasingiem i posiada udział w rynku wynoszący około [...] % pod względem wielkości nowego finansowania. |
| --- | --- |

(23)

Chorwacki bank HBC jest bankiem uniwersalnym (którego udział w rynku wynosi około [...] % pod względem wartości aktywów i [...] % pod względem wartości depozytów). HAALC prowadzi działalność związaną z leasingiem i posiada udział w rynku wynoszący około [...] % pod względem wielkości nowego finansowania.

| (24) | W Bośni i Hercegowinie działalność prowadzą dwa różne banki, a mianowicie HBRS w Republice Serbskiej (którego udział w rynku wynosi około [...] % pod względem wartości aktywów i [...] % pod względem wartości depozytów) oraz HBFBiH w Federacji Bośni i Hercegowiny (którego udział w rynku wynosi [...] % pod względem wartości aktywów). Udział w rynku spółki leasingowej HLRS, będącej własnością HBRS, wynosi około [...] % pod względem wielkości nowego finansowania. |
| --- | --- |

(24)

W Bośni i Hercegowinie działalność prowadzą dwa różne banki, a mianowicie HBRS w Republice Serbskiej (którego udział w rynku wynosi około [...] % pod względem wartości aktywów i [...] % pod względem wartości depozytów) oraz HBFBiH w Federacji Bośni i Hercegowiny (którego udział w rynku wynosi [...] % pod względem wartości aktywów). Udział w rynku spółki leasingowej HLRS, będącej własnością HBRS, wynosi około [...] % pod względem wielkości nowego finansowania.

| (25) | Udział HBM w rynku w Czarnogórze wynosi [...] pod względem wartości aktywów. Udział w rynku pod względem działalności leasingowej banku wynosi [...] %. |
| --- | --- |

(25)

Udział HBM w rynku w Czarnogórze wynosi [...] pod względem wartości aktywów. Udział w rynku pod względem działalności leasingowej banku wynosi [...] %.

| (26) | Działalność serbskiego banku HBSE ukierunkowana jest na segment prywatny i branżowy (jego udział w rynku wynosi około [...] % pod względem wartości aktywów i [...] % pod względem wartości depozytów). |
| --- | --- |

(26)

Działalność serbskiego banku HBSE ukierunkowana jest na segment prywatny i branżowy (jego udział w rynku wynosi około [...] % pod względem wartości aktywów i [...] % pod względem wartości depozytów).

2.2.   ŚRODKI POMOCY

Grudzień 2008 r. – środki przyznane przez BayernLB i środki pomocy państwa w ramach austriackiego pakietu środków pomocy na rzecz banków

| (27) | W 2008 r. HGAA otrzymało pomoc od swoich ówczesnych akcjonariuszy, BayernLB i Republiki Austrii:






  — | w grudniu 2008 r. HGAA otrzymało 700 mln EUR od swojego ówczesnego akcjonariusza, tj. banku BayernLB, który sam również otrzymał pomoc państwa w tym samym miesiącu ze strony Wolnego Państwa Bawarii, |
| --- | --- | --- |

(27)

W 2008 r. HGAA otrzymało pomoc od swoich ówczesnych akcjonariuszy, BayernLB i Republiki Austrii:

—

w grudniu 2008 r. HGAA otrzymało 700 mln EUR od swojego ówczesnego akcjonariusza, tj. banku BayernLB, który sam również otrzymał pomoc państwa w tym samym miesiącu ze strony Wolnego Państwa Bawarii,

| — | w dniu 29 grudnia 2008 r. HGAA otrzymało 900 mln EUR w postaci kapitału Tier I Partizipationskapital ze strony Republiki Austrii oraz gwarancje zachowania płynności w wysokości 1,35 mld EUR na emisję obligacji; oba te środki pomocy przyznano w ramach systemu wsparcia finansowego. |
| --- | --- |

—

w dniu 29 grudnia 2008 r. HGAA otrzymało 900 mln EUR w postaci kapitału Tier I Partizipationskapital ze strony Republiki Austrii oraz gwarancje zachowania płynności w wysokości 1,35 mld EUR na emisję obligacji; oba te środki pomocy przyznano w ramach systemu wsparcia finansowego.

Grudzień 2009 r. – dokapitalizowanie przez państwo i gwarancje

| (28) | W czasie nacjonalizacji HGAA przyznano mu następujące środki pomocy:






  — | tymczasową gwarancję na aktywa w wysokości 100 mln EUR ze strony Austrii na warunkach dotyczących banków znajdujących się w trudnej sytuacji w ramach systemu wsparcia finansowego, |
| --- | --- | --- |

(28)

W czasie nacjonalizacji HGAA przyznano mu następujące środki pomocy:

—

tymczasową gwarancję na aktywa w wysokości 100 mln EUR ze strony Austrii na warunkach dotyczących banków znajdujących się w trudnej sytuacji w ramach systemu wsparcia finansowego,

| — | dokapitalizowanie w kwocie 450 mln EUR ze strony Austrii na warunkach dotyczących banków znajdujących się w trudnej sytuacji w ramach systemu wsparcia finansowego. |
| --- | --- |

—

dokapitalizowanie w kwocie 450 mln EUR ze strony Austrii na warunkach dotyczących banków znajdujących się w trudnej sytuacji w ramach systemu wsparcia finansowego.

Styczeń 2011 r. – gwarancja na aktywa

| (29) | Ze względu na dodatkową potrzebę przeprowadzenia odpisów aktualizujących wartość Austria przyznała HGAA gwarancję na aktywa w wysokości 200 mln EUR na okres od dnia 31 grudnia 2010 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. |
| --- | --- |

(29)

Ze względu na dodatkową potrzebę przeprowadzenia odpisów aktualizujących wartość Austria przyznała HGAA gwarancję na aktywa w wysokości 200 mln EUR na okres od dnia 31 grudnia 2010 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.

Grudzień 2012 r. – dokapitalizowanie przez państwo i gwarancja

| (30) | W następstwie decyzji austriackiego organu nadzoru HGAA musiało zapewnić zgodność z wymogiem dotyczącym podwyższonego współczynnika kapitałowego na poziomie 12,04 % w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r. W tym celu HGAA otrzymało od władz austriackich:






  — | podwyższenie kapitału w wysokości 500 mln EUR w formie akcji, oraz |
| --- | --- | --- |

(30)

W następstwie decyzji austriackiego organu nadzoru HGAA musiało zapewnić zgodność z wymogiem dotyczącym podwyższonego współczynnika kapitałowego na poziomie 12,04 % w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r. W tym celu HGAA otrzymało od władz austriackich:

—

podwyższenie kapitału w wysokości 500 mln EUR w formie akcji, oraz

| — | gwarancję państwa dla podporządkowanych instrumentów kapitałowych Tier II o wartości nominalnej 1 mld EUR. |
| --- | --- |

—

gwarancję państwa dla podporządkowanych instrumentów kapitałowych Tier II o wartości nominalnej 1 mld EUR.

| (31) | Szczegółowy opis banku i dotychczas zatwierdzonych środków pomocy znajduje się w motywach 17–19 decyzji o wszczęciu postępowania, motywach 13–15 i 27–40 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r., motywach 15–19 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r. oraz motywach 10–12 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r. |
| --- | --- |

(31)

Szczegółowy opis banku i dotychczas zatwierdzonych środków pomocy znajduje się w motywach 17–19 decyzji o wszczęciu postępowania, motywach 13–15 i 27–40 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r., motywach 15–19 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r. oraz motywach 10–12 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r.

2.3.   DODATKOWE ŚRODKI POMOCY DOTYCHCZAS NIEPRZYZNANE

| (32) | Plan restrukturyzacji na lata 2013–2017 przewiduje dodatkowe potrzeby kapitałowe dla jednostki w likwidacji w wysokości około 2,6 mld EUR w scenariuszu bazowym, 4,7 mld EUR w scenariuszu pesymistycznym oraz 5,4 mld EUR w scenariuszu warunków skrajnych. Przy założeniu, że kapitał wnoszony jest w postaci kapitału płynnego, dodatkowe potrzeby zapewnienia płynności HGAA do 2017 r. wyniosą 2,5 mld EUR w scenariuszu bazowym oraz osiągną, jak się szacuje, 3,3 mld EUR w pesymistycznym scenariuszu warunków skrajnych. (Jeżeli nie zostałyby przydzielone środki w postaci kapitału płynnego, konieczne mogłyby okazać się wyższe kwoty środków na utrzymanie płynności finansowej). |
| --- | --- |

(32)

Plan restrukturyzacji na lata 2013–2017 przewiduje dodatkowe potrzeby kapitałowe dla jednostki w likwidacji w wysokości około 2,6 mld EUR w scenariuszu bazowym, 4,7 mld EUR w scenariuszu pesymistycznym oraz 5,4 mld EUR w scenariuszu warunków skrajnych. Przy założeniu, że kapitał wnoszony jest w postaci kapitału płynnego, dodatkowe potrzeby zapewnienia płynności HGAA do 2017 r. wyniosą 2,5 mld EUR w scenariuszu bazowym oraz osiągną, jak się szacuje, 3,3 mld EUR w pesymistycznym scenariuszu warunków skrajnych. (Jeżeli nie zostałyby przydzielone środki w postaci kapitału płynnego, konieczne mogłyby okazać się wyższe kwoty środków na utrzymanie płynności finansowej).

| (33) | Austria z ostrożności zwróciła się o zgodę Komisji na środki pomocy państwa, które mogą być konieczne do zaspokojenia dodatkowych potrzeb kapitałowych lub potrzeb zapewnienia płynności finansowej, tak aby spełnić wszystkie wymogi regulacyjne lub pokryć straty. Wszelka pomoc przyznana w postaci kapitału będzie ograniczona do kwoty niezbędnej do spełnienia minimalnych regulacyjnych wymogów kapitałowych, przy czym kwota ta musi zostać potwierdzona przez właściwy organ nadzoru. |
| --- | --- |

(33)

Austria z ostrożności zwróciła się o zgodę Komisji na środki pomocy państwa, które mogą być konieczne do zaspokojenia dodatkowych potrzeb kapitałowych lub potrzeb zapewnienia płynności finansowej, tak aby spełnić wszystkie wymogi regulacyjne lub pokryć straty. Wszelka pomoc przyznana w postaci kapitału będzie ograniczona do kwoty niezbędnej do spełnienia minimalnych regulacyjnych wymogów kapitałowych, przy czym kwota ta musi zostać potwierdzona przez właściwy organ nadzoru.

2.4.   WKŁAD BYŁYCH AKCJONARIUSZY HGAA

| (34) | Przed nacjonalizacją właścicielami HGAA były następujące podmioty: BayernLB (67,08 %), kraj związkowy Karyntia za pośrednictwem Kärntner Landesholding (12,42 %), Grazer Wechselseitige Versicherung AG („GRAWE”) (20,48 %) oraz Mitarbeiterstiftung Hypo Alpe Adria (0,02 %). |
| --- | --- |

(34)

Przed nacjonalizacją właścicielami HGAA były następujące podmioty: BayernLB (67,08 %), kraj związkowy Karyntia za pośrednictwem Kärntner Landesholding (12,42 %), Grazer Wechselseitige Versicherung AG („GRAWE”) (20,48 %) oraz Mitarbeiterstiftung Hypo Alpe Adria (0,02 %).

| (35) | Wszyscy właściciele zrzekli się swoich praw akcjonariusza poprzez sprzedaż swoich akcji Austrii za symboliczną cenę jednego euro. |
| --- | --- |

(35)

Wszyscy właściciele zrzekli się swoich praw akcjonariusza poprzez sprzedaż swoich akcji Austrii za symboliczną cenę jednego euro.

| (36) | Przedsiębiorstwo BayernLB zrzekło się wszystkich swoich praw akcjonariusza, w tym również istniejącego kapitału Ergänzungskapital w wysokości 300 mln EUR w HGAA (Tier II), oraz zwolniło HGAA z obowiązku spłaty istniejących linii kredytowych w wysokości 525 mln EUR otrzymanych przez nie wcześniej (16). |
| --- | --- |

(36)

Przedsiębiorstwo BayernLB zrzekło się wszystkich swoich praw akcjonariusza, w tym również istniejącego kapitału Ergänzungskapital w wysokości 300 mln EUR w HGAA (Tier II), oraz zwolniło HGAA z obowiązku spłaty istniejących linii kredytowych w wysokości 525 mln EUR otrzymanych przez nie wcześniej (16).

| (37) | W celu zapewnienia HGAA płynności bank BayernLB dokonał ponownej emisji instrumentu płynnościowego o wartości [...] EUR, który został wycofany w grudniu 2009 r. Ponadto uzgodniono, że istniejące finansowanie wewnątrzgrupowe HGAA ze strony BayernLB w wysokości [...] EUR pozostanie w HGAA do dnia 31 grudnia 2013 r. Wartość finansowania HGAA przez BayernLB na rok 2014 r. będzie wynosiła [...] EUR, a na 2015 r. [...] EUR. Kwoty te są objęte gwarancją Austrii w przypadku podziału HGAA lub w przypadku podjęcia innego porównywalnego pod względem ekonomicznym środka, który nie zapewniałby rentowności HGAA (17). |
| --- | --- |

(37)

W celu zapewnienia HGAA płynności bank BayernLB dokonał ponownej emisji instrumentu płynnościowego o wartości [...] EUR, który został wycofany w grudniu 2009 r. Ponadto uzgodniono, że istniejące finansowanie wewnątrzgrupowe HGAA ze strony BayernLB w wysokości [...] EUR pozostanie w HGAA do dnia 31 grudnia 2013 r. Wartość finansowania HGAA przez BayernLB na rok 2014 r. będzie wynosiła [...] EUR, a na 2015 r. [...] EUR. Kwoty te są objęte gwarancją Austrii w przypadku podziału HGAA lub w przypadku podjęcia innego porównywalnego pod względem ekonomicznym środka, który nie zapewniałby rentowności HGAA (17).

| (38) | W 2008 r. przedsiębiorstwo BayernLB dokonało zastrzyku kapitałowego w kwocie 700 mln EUR do HGAA, które od tamtego momentu było całkowicie pozbawione środków, ponieważ w całości przeznaczyło je na pokrycie strat. |
| --- | --- |

(38)

W 2008 r. przedsiębiorstwo BayernLB dokonało zastrzyku kapitałowego w kwocie 700 mln EUR do HGAA, które od tamtego momentu było całkowicie pozbawione środków, ponieważ w całości przeznaczyło je na pokrycie strat.

| (39) | Przedsiębiorstwo GRAWE subskrybowało niezamienny kapitał Tier I (Partizipationskapital) w wysokości 30 mln EUR z dywidendą na poziomie 6 % rocznie począwszy od 2013 r. w przypadku osiągnięcia zysków. Na podstawie decyzji Republiki Austrii z dnia 30 maja 2011 r. wartość tego kapitału obniżono do 9 mln EUR w następstwie alokacji strat (Kapitalschnitt). |
| --- | --- |

(39)

Przedsiębiorstwo GRAWE subskrybowało niezamienny kapitał Tier I (Partizipationskapital) w wysokości 30 mln EUR z dywidendą na poziomie 6 % rocznie począwszy od 2013 r. w przypadku osiągnięcia zysków. Na podstawie decyzji Republiki Austrii z dnia 30 maja 2011 r. wartość tego kapitału obniżono do 9 mln EUR w następstwie alokacji strat (Kapitalschnitt).

| (40) | Do dnia 31 grudnia 2013 r. przedsiębiorstwo GRAWE przeznaczyło również 100 mln EUR na utrzymanie płynności. Aktywa zbywalne zostały w pełni zabezpieczone (50 mln EUR zabezpieczono austriackimi listami zastawnymi, a pozostałe 50 mln EUR innymi aktywami kwalifikującymi się do emitowania listów zastawnych). |
| --- | --- |

(40)

Do dnia 31 grudnia 2013 r. przedsiębiorstwo GRAWE przeznaczyło również 100 mln EUR na utrzymanie płynności. Aktywa zbywalne zostały w pełni zabezpieczone (50 mln EUR zabezpieczono austriackimi listami zastawnymi, a pozostałe 50 mln EUR innymi aktywami kwalifikującymi się do emitowania listów zastawnych).

| (41) | W grudniu 2009 r. Karyntia wsparła działania ratunkowe poprzez:






  — | dokapitalizowanie w kwocie 200 mln EUR, którego dokonano w dwóch częściach: (i) Karyntia dokonała przekształcenia 50 mln EUR kapitału Tier II w około 31 mln EUR kapitału Tier I Partizipationskapital i wniosła 150 mln EUR w postaci kapitału Partizipationskapital. W związku z kapitałem Partizipationskapital wypłacana jest dywidenda uzależniona od zysków na poziomie 6 %, należna po raz pierwszy za rok obrotowy 2013. W wyniku obniżenia kapitału (Kapitalschnitt) pierwotnie wniesiona całkowita kwota kapitału Partizipationskapital w wysokości 181 mln EUR została w międzyczasie zmniejszona do około 55 mln EUR, |
| --- | --- | --- |

(41)

W grudniu 2009 r. Karyntia wsparła działania ratunkowe poprzez:

—

dokapitalizowanie w kwocie 200 mln EUR, którego dokonano w dwóch częściach: (i) Karyntia dokonała przekształcenia 50 mln EUR kapitału Tier II w około 31 mln EUR kapitału Tier I Partizipationskapital i wniosła 150 mln EUR w postaci kapitału Partizipationskapital. W związku z kapitałem Partizipationskapital wypłacana jest dywidenda uzależniona od zysków na poziomie 6 %, należna po raz pierwszy za rok obrotowy 2013. W wyniku obniżenia kapitału (Kapitalschnitt) pierwotnie wniesiona całkowita kwota kapitału Partizipationskapital w wysokości 181 mln EUR została w międzyczasie zmniejszona do około 55 mln EUR,

| — | środki na utrzymanie płynności w wysokości około 200 mln EUR udzielone przez kraj związkowy Karyntii w kontekście istniejących relacji biznesowych. |
| --- | --- |

—

środki na utrzymanie płynności w wysokości około 200 mln EUR udzielone przez kraj związkowy Karyntii w kontekście istniejących relacji biznesowych.

| (42) | W poniższej tabeli przedstawiono przegląd pierwotnych kwot kapitału Partizipationskapital w HGAA (wszystkich kwot w banku HBInt) oraz bieżącą kwotę tego kapitału. Należy przypomnieć, że w związku z kapitałem Partizipationskapital nie przysługuje prawo głosu. Wszystkie akcje z prawem głosu należą do Republiki Austrii.

  Tabela 1


  Przegląd kwot kapitału Partizipationskapital








  Podział kapitału Partizipationskapital według byłych akcjonariuszy |
| --- | --- |
| | Kwota pierwotna (w EUR) | Kwota po obniżeniu kapitału (Kapitalschnitt) i zastosowaniu innych środków (zamianie itd.) |
| GRAWE | 30 000 000 | 9 170 369 |
| Kraj związkowy Karyntia | 30 772 982 | 9 406 653 |
| Kraj związkowy Karyntia | 150 000 000 | 45 851 845 |
| Suma niecałkowita | 210 772 982 | 64 428 867 |
| Republika Austrii | 900 000 000 | 275 111 073 |
| Ogółem | 1 110 772 982 | 339 539 940 |

(42)

W poniższej tabeli przedstawiono przegląd pierwotnych kwot kapitału Partizipationskapital w HGAA (wszystkich kwot w banku HBInt) oraz bieżącą kwotę tego kapitału. Należy przypomnieć, że w związku z kapitałem Partizipationskapital nie przysługuje prawo głosu. Wszystkie akcje z prawem głosu należą do Republiki Austrii.

Tabela 1

Przegląd kwot kapitału Partizipationskapital

Podział kapitału Partizipationskapital według byłych akcjonariuszy

Kwota pierwotna (w EUR)

Kwota po obniżeniu kapitału (Kapitalschnitt) i zastosowaniu innych środków (zamianie itd.)

GRAWE

30 000 000

9 170 369

Kraj związkowy Karyntia

30 772 982

9 406 653

Kraj związkowy Karyntia

150 000 000

45 851 845

Suma niecałkowita

210 772 982

64 428 867

Republika Austrii

900 000 000

275 111 073

Ogółem

1 110 772 982

339 539 940

| (43) | HGAA odkupiło kilka instrumentów hybrydowych i innych instrumentów kapitałowych po cenie znacznie niższej od wartości nominalnej lub unieważniło je w całości, zwiększając tym samym swój kapitał własny. W kwietniu 2012 r. HGAA dokonało transakcji, której wynikiem było zwiększenie kapitału Tier I o 153 mln EUR. W sierpniu 2012 r. HGAA unieważniło niektóre instrumenty hybrydowe, generując tym samym dodatkowy kapitał w wysokości 23,5 mln EUR. W grudniu 2012 r. HGAA zaproponowało wykup pozostałych instrumentów kapitałowych, w wyniku czego otrzymano zysk ze zdarzeń nadzwyczajnych w wysokości [...] EUR. |
| --- | --- |

(43)

HGAA odkupiło kilka instrumentów hybrydowych i innych instrumentów kapitałowych po cenie znacznie niższej od wartości nominalnej lub unieważniło je w całości, zwiększając tym samym swój kapitał własny. W kwietniu 2012 r. HGAA dokonało transakcji, której wynikiem było zwiększenie kapitału Tier I o 153 mln EUR. W sierpniu 2012 r. HGAA unieważniło niektóre instrumenty hybrydowe, generując tym samym dodatkowy kapitał w wysokości 23,5 mln EUR. W grudniu 2012 r. HGAA zaproponowało wykup pozostałych instrumentów kapitałowych, w wyniku czego otrzymano zysk ze zdarzeń nadzwyczajnych w wysokości [...] EUR.

| (44) | Ponadto właściciele instrumentów funduszy własnych (kapitału Partizipationskapital i innych instrumentów hybrydowych) nie otrzymali żadnych dywidend uzależnionych od zysków ani kuponów z tytułu strat HGAA. W 2009 r. i 2010 r. HGAA mogło zatem utrzymać kwotę wyższą niż [...] EUR. |
| --- | --- |

(44)

Ponadto właściciele instrumentów funduszy własnych (kapitału Partizipationskapital i innych instrumentów hybrydowych) nie otrzymali żadnych dywidend uzależnionych od zysków ani kuponów z tytułu strat HGAA. W 2009 r. i 2010 r. HGAA mogło zatem utrzymać kwotę wyższą niż [...] EUR.

2.5.   PRZYCZYNY TRUDNOŚCI HGAA

| (45) | Trudności HGAA były głównie spowodowane agresywną strategią wzrostową, której podstawą było tanie finansowanie gwarantowane przez państwo. |
| --- | --- |

(45)

Trudności HGAA były głównie spowodowane agresywną strategią wzrostową, której podstawą było tanie finansowanie gwarantowane przez państwo.

| (46) | HGAA zdecydowanie stawiało na dynamiczny rozwój i nadrabianie zaległości na rynkach państw Europy Południowo-Wschodniej. W szczególności w okresie 2000–2007 HGAA weszło na znaczną liczbę nowych rynków. W rezultacie bilans HGAA zwiększono z 9,8 mld EUR na dzień 31 grudnia 2002 r. do 43,3 mld EUR na dzień 31 grudnia 2008 r.

  Tabela 2


  Ekspansja HGAA w podziale na kraje i rodzaje działalności |
| --- | --- |

(46)

HGAA zdecydowanie stawiało na dynamiczny rozwój i nadrabianie zaległości na rynkach państw Europy Południowo-Wschodniej. W szczególności w okresie 2000–2007 HGAA weszło na znaczną liczbę nowych rynków. W rezultacie bilans HGAA zwiększono z 9,8 mld EUR na dzień 31 grudnia 2002 r. do 43,3 mld EUR na dzień 31 grudnia 2008 r.

Tabela 2

Ekspansja HGAA w podziale na kraje i rodzaje działalności

| (47) | Strategia zakładająca ekspansję była możliwa dzięki korzystnym kosztom finansowania HGAA ze względu na gwarancje państwowe udzielone przez kraj związkowy Karyntię (Ausfallshaftung), których kwoty zwiększono z 4,9 mld EUR na dzień 31 grudnia 2002 r. do 20,7 mld EUR na dzień 31 grudnia 2009 r. Dostęp do taniego finansowania spowodował, że HGAA zaniedbało tworzenie lokalnych depozytów. |
| --- | --- |

(47)

Strategia zakładająca ekspansję była możliwa dzięki korzystnym kosztom finansowania HGAA ze względu na gwarancje państwowe udzielone przez kraj związkowy Karyntię (Ausfallshaftung), których kwoty zwiększono z 4,9 mld EUR na dzień 31 grudnia 2002 r. do 20,7 mld EUR na dzień 31 grudnia 2009 r. Dostęp do taniego finansowania spowodował, że HGAA zaniedbało tworzenie lokalnych depozytów.

| (48) | Szybkie zwiększenie bilansu na rynkach Europy Południowo-Wschodniej, w połączeniu z tanim finansowaniem gwarantowanym przez państwo, generowało krótkoterminowe zyski. W okresie 2002–2006 HGAA odnotowało zyski we wszystkich latach oprócz roku 2004. Model biznesowy grupy ukrywał jednak podstawowe czynniki ryzyka związane z obniżaniem się jakości aktywów i refinansowaniem, przez co bank zaniedbywał dokonywania odpowiednich przeglądów oraz opracowywania procedur kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem, które były konieczne do zaspokojenia zmienionych potrzeb powstałych w wyniku ekspansji. Ponieważ strategia banku kształtowana była z uwzględnieniem wielkości jego działalności – co doprowadziło do konieczności podejmowania przez bank wysokiego ryzyka w szczególności przy realizacji projektów związanych z sektorem nieruchomości i turystyki – ryzyko ekonomiczne i ryzyko związane z działalnością gospodarczą było wielokrotnie źle oceniane. Brak odpowiednich mechanizmów kontroli również narażał bank na oszustwa, co było przyczyną wszczęcia szeregu dochodzeń. Z czasem portfel banku zdominował, częściowo ze względu na brak odpowiedniego zabezpieczenia, znaczny udział kredytów zagrożonych. W wielu przypadkach sprzedaż posiadanych zabezpieczeń okazywała się trudna lub niemożliwa, co skutkowało koniecznością dokonywania znacznych odpisów aktualizujących ich wartość. |
| --- | --- |

(48)

Szybkie zwiększenie bilansu na rynkach Europy Południowo-Wschodniej, w połączeniu z tanim finansowaniem gwarantowanym przez państwo, generowało krótkoterminowe zyski. W okresie 2002–2006 HGAA odnotowało zyski we wszystkich latach oprócz roku 2004. Model biznesowy grupy ukrywał jednak podstawowe czynniki ryzyka związane z obniżaniem się jakości aktywów i refinansowaniem, przez co bank zaniedbywał dokonywania odpowiednich przeglądów oraz opracowywania procedur kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem, które były konieczne do zaspokojenia zmienionych potrzeb powstałych w wyniku ekspansji. Ponieważ strategia banku kształtowana była z uwzględnieniem wielkości jego działalności – co doprowadziło do konieczności podejmowania przez bank wysokiego ryzyka w szczególności przy realizacji projektów związanych z sektorem nieruchomości i turystyki – ryzyko ekonomiczne i ryzyko związane z działalnością gospodarczą było wielokrotnie źle oceniane. Brak odpowiednich mechanizmów kontroli również narażał bank na oszustwa, co było przyczyną wszczęcia szeregu dochodzeń. Z czasem portfel banku zdominował, częściowo ze względu na brak odpowiedniego zabezpieczenia, znaczny udział kredytów zagrożonych. W wielu przypadkach sprzedaż posiadanych zabezpieczeń okazywała się trudna lub niemożliwa, co skutkowało koniecznością dokonywania znacznych odpisów aktualizujących ich wartość.

| (49) | Ponadto poprzez udzielanie znacznej części kredytów detalicznych i kredytów przeznaczonych dla małych i średnich przedsiębiorstw („MŚP”) w państwach Europy Południowo-Wschodniej w euro i frankach szwajcarskich, bank sam naraził się na dodatkowe ryzyko związane z ich spłatą. W wyniku późniejszego wzrostu wartości w szczególności franka szwajcarskiego względem walut lokalnych, wspomniane ryzyko częściowo się zrealizowało. |
| --- | --- |

(49)

Ponadto poprzez udzielanie znacznej części kredytów detalicznych i kredytów przeznaczonych dla małych i średnich przedsiębiorstw („MŚP”) w państwach Europy Południowo-Wschodniej w euro i frankach szwajcarskich, bank sam naraził się na dodatkowe ryzyko związane z ich spłatą. W wyniku późniejszego wzrostu wartości w szczególności franka szwajcarskiego względem walut lokalnych, wspomniane ryzyko częściowo się zrealizowało.

| (50) | Chociaż działalność banku w tamtym czasie mieściła się w zakresie ograniczeń regulacyjnych w odniesieniu do profilu ryzyka wynikającego z jego docelowej bazy klientów, prowadził on działalność bez wystarczającego kapitału. Czynnik ten stał się problemem niemal natychmiast po odwróceniu się koniunktury. Obliczenie zawarte w przedłożonym planie ewentualnej likwidacji pokazuje, że w przypadku braku środków pomocy współczynnik kapitałowy banku byłby ujemny od 2013 r., co ma odniesienie zarówno do współczynnika kapitału Tier I [...], jak i ogólnego współczynnika kapitału ustawowego [...]. Obliczenie to jest fikcyjne, ponieważ potrzeba drastycznej redukcji zatrudnienia lub likwidacji banku zaistniałaby już wcześniej. Według Austrii wspomniana likwidacja wywarłaby systemowy wpływ na stabilność finansową w Austrii – który miałby miejsce w takim scenariuszu, w szczególności ze względu na gwarancje na zobowiązania przejęte przez kraj związkowy Karyntię – lecz również w tych państwach Europy Południowo-Wschodniej, w których udział HGAA w rynku był znaczny. |
| --- | --- |

(50)

Chociaż działalność banku w tamtym czasie mieściła się w zakresie ograniczeń regulacyjnych w odniesieniu do profilu ryzyka wynikającego z jego docelowej bazy klientów, prowadził on działalność bez wystarczającego kapitału. Czynnik ten stał się problemem niemal natychmiast po odwróceniu się koniunktury. Obliczenie zawarte w przedłożonym planie ewentualnej likwidacji pokazuje, że w przypadku braku środków pomocy współczynnik kapitałowy banku byłby ujemny od 2013 r., co ma odniesienie zarówno do współczynnika kapitału Tier I [...], jak i ogólnego współczynnika kapitału ustawowego [...]. Obliczenie to jest fikcyjne, ponieważ potrzeba drastycznej redukcji zatrudnienia lub likwidacji banku zaistniałaby już wcześniej. Według Austrii wspomniana likwidacja wywarłaby systemowy wpływ na stabilność finansową w Austrii – który miałby miejsce w takim scenariuszu, w szczególności ze względu na gwarancje na zobowiązania przejęte przez kraj związkowy Karyntię – lecz również w tych państwach Europy Południowo-Wschodniej, w których udział HGAA w rynku był znaczny.

| (51) | Bank zbyt późno zdał sobie sprawę, że jego model biznesowy był dysfunkcyjny, a jego reakcja była zbyt powolna, częściowo ze względu na złożoną strukturę grupy i trudności w zarządzaniu tak dużą i niejednorodną grupą. |
| --- | --- |

(51)

Bank zbyt późno zdał sobie sprawę, że jego model biznesowy był dysfunkcyjny, a jego reakcja była zbyt powolna, częściowo ze względu na złożoną strukturę grupy i trudności w zarządzaniu tak dużą i niejednorodną grupą.

| (52) | Nawet na początku [...], biorąc pod uwagę odpowiednie koszty ryzyka i kapitału, jakość aktywów związana z nowym rodzajem działalności nadal była kwestią problematyczną, a marże były nadal nieodpowiednie. |
| --- | --- |

(52)

Nawet na początku [...], biorąc pod uwagę odpowiednie koszty ryzyka i kapitału, jakość aktywów związana z nowym rodzajem działalności nadal była kwestią problematyczną, a marże były nadal nieodpowiednie.

| (53) | W poprzednio przedłożonych planach restrukturyzacji nie wykazano, że HGAA jest rentowne w sposób samodzielny. |
| --- | --- |

(53)

W poprzednio przedłożonych planach restrukturyzacji nie wykazano, że HGAA jest rentowne w sposób samodzielny.

| (54) | Ponadto w informacjach przekazanych przez Austrię, które stanowią podstawę niniejszej decyzji (18), scenariusze podstawowe dotyczące planu restrukturyzacji wskazują na ujemny wynik grupy w okresie 2013–2017, a jednocześnie podkreślają dodatkową potrzebę kapitałową w wysokości [...] EUR. Nawet w „scenariuszu zarządzania”, który nie zawiera odpowiednich środków mających na celu ograniczanie ewentualnych zakłóceń konkurencji, wskazano na powrót do umiarkowanej rentowności (w kwocie [...]) dopiero w 2017 r., przewidując straty przed tą datą. Ponadto w prognozie tej nie uwzględniono możliwych kosztów związanych z przedłużeniem gwarancji na okres wykraczający poza 2013 r. |
| --- | --- |

(54)

Ponadto w informacjach przekazanych przez Austrię, które stanowią podstawę niniejszej decyzji (18), scenariusze podstawowe dotyczące planu restrukturyzacji wskazują na ujemny wynik grupy w okresie 2013–2017, a jednocześnie podkreślają dodatkową potrzebę kapitałową w wysokości [...] EUR. Nawet w „scenariuszu zarządzania”, który nie zawiera odpowiednich środków mających na celu ograniczanie ewentualnych zakłóceń konkurencji, wskazano na powrót do umiarkowanej rentowności (w kwocie [...]) dopiero w 2017 r., przewidując straty przed tą datą. Ponadto w prognozie tej nie uwzględniono możliwych kosztów związanych z przedłużeniem gwarancji na okres wykraczający poza 2013 r.

2.6.   CZĘŚCIOWE WYKONANIE ZOBOWIĄZAŃ

| (55) | W decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r. Komisja zatwierdziła środki zgłoszone przez Austrię w świetle określonych zobowiązań podjętych przez państwo członkowskie, których celem było zapewnienie ograniczenia zakłóceń konkurencji w jak największym stopniu. Zobowiązania te miały na celu ograniczenie działalności gospodarczej banku, np. pod względem poziomów zwrotu, kategorii ryzyka obsługiwanych klientów i okresów zapadalności, oraz przyczynienie się w ten sposób do ograniczenia ryzykownych zachowań, a zatem możliwości rozszerzania działalności na niekorzyść konkurentów. |
| --- | --- |

(55)

W decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r. Komisja zatwierdziła środki zgłoszone przez Austrię w świetle określonych zobowiązań podjętych przez państwo członkowskie, których celem było zapewnienie ograniczenia zakłóceń konkurencji w jak największym stopniu. Zobowiązania te miały na celu ograniczenie działalności gospodarczej banku, np. pod względem poziomów zwrotu, kategorii ryzyka obsługiwanych klientów i okresów zapadalności, oraz przyczynienie się w ten sposób do ograniczenia ryzykownych zachowań, a zatem możliwości rozszerzania działalności na niekorzyść konkurentów.

| (56) | W styczniu 2013 r. Austria poinformowała Komisję, że ze względów ekonomicznych wykonanie przez bank wszystkich wspomnianych zobowiązań nie było możliwe w przypadku niektórych jego spółek zależnych. Austria w szczególności odniosła się do zobowiązania dotyczącego kredytów w walutach zagranicznych, zobowiązania ograniczającego możliwości udzielania publicznego finansowania i korporacyjnych zobowiązań kredytowych wobec klientów posiadających ocenę kredytową na poziomie [...], które według Austrii nie mogły zostać zrealizowane w państwach Europy Południowo-Wschodniej, oraz, w odniesieniu do HBA, do zobowiązania ograniczającego możliwości udzielania finansowania publicznego [...]. |
| --- | --- |

(56)

W styczniu 2013 r. Austria poinformowała Komisję, że ze względów ekonomicznych wykonanie przez bank wszystkich wspomnianych zobowiązań nie było możliwe w przypadku niektórych jego spółek zależnych. Austria w szczególności odniosła się do zobowiązania dotyczącego kredytów w walutach zagranicznych, zobowiązania ograniczającego możliwości udzielania publicznego finansowania i korporacyjnych zobowiązań kredytowych wobec klientów posiadających ocenę kredytową na poziomie [...], które według Austrii nie mogły zostać zrealizowane w państwach Europy Południowo-Wschodniej, oraz, w odniesieniu do HBA, do zobowiązania ograniczającego możliwości udzielania finansowania publicznego [...].

3.   PLAN EWENTUALNEJ LIKWIDACJI

| (57) | W dniu 29 czerwca 2013 r. Austria przedłożyła plan ewentualnej likwidacji, zgodnie z którym HGAA zostanie zlikwidowane w sposób zorganizowany, z zachowaniem czasu niezbędnego, aby dokonać sprzedaży potencjalnie rentownych aktywów, podczas gdy pozostałe części przedsiębiorstwa zostaną stopniowo zlikwidowane. |
| --- | --- |

(57)

W dniu 29 czerwca 2013 r. Austria przedłożyła plan ewentualnej likwidacji, zgodnie z którym HGAA zostanie zlikwidowane w sposób zorganizowany, z zachowaniem czasu niezbędnego, aby dokonać sprzedaży potencjalnie rentownych aktywów, podczas gdy pozostałe części przedsiębiorstwa zostaną stopniowo zlikwidowane.

| (58) | Zgodnie z planem ewentualnej likwidacji suma bilansowa HGAA zostanie zmniejszona o 85 %, z 43,3 mld EUR na koniec 2008 r. do 6,56 mld EUR w 2017 r. W tym samym okresie należące do przedsiębiorstwa aktywa ważone ryzykiem zostaną zmniejszone o 85 %, z 32,8 mld EUR na koniec 2008 r. do 4,75 mld EUR. |
| --- | --- |

(58)

Zgodnie z planem ewentualnej likwidacji suma bilansowa HGAA zostanie zmniejszona o 85 %, z 43,3 mld EUR na koniec 2008 r. do 6,56 mld EUR w 2017 r. W tym samym okresie należące do przedsiębiorstwa aktywa ważone ryzykiem zostaną zmniejszone o 85 %, z 32,8 mld EUR na koniec 2008 r. do 4,75 mld EUR.

| (59) | W celu zrealizowania tej likwidacji w planie ewentualnej likwidacji przedstawiono strategię w odniesieniu do trzech zachowanych filarów banku, tj. (i) banku austriackiego (HBA); (ii) sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej; oraz (iii) likwidowanej części działalności. |
| --- | --- |

(59)

W celu zrealizowania tej likwidacji w planie ewentualnej likwidacji przedstawiono strategię w odniesieniu do trzech zachowanych filarów banku, tj. (i) banku austriackiego (HBA); (ii) sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej; oraz (iii) likwidowanej części działalności.

| (60) | Procesem likwidacji będzie kierował centralny szczebel grupy, na którym w międzyczasie dokonano szeregu usprawnień w zakresie – między innymi – zarządzania ryzykiem, sprawozdawczości, wyceny zabezpieczeń i procedur dotyczących ratingów kredytowych (19). |
| --- | --- |

(60)

Procesem likwidacji będzie kierował centralny szczebel grupy, na którym w międzyczasie dokonano szeregu usprawnień w zakresie – między innymi – zarządzania ryzykiem, sprawozdawczości, wyceny zabezpieczeń i procedur dotyczących ratingów kredytowych (19).

| (61) | Ogólnie plan ewentualnej likwidacji skupia się na sprzedaży HBA, która już się rozpoczęła, oraz zwiększeniu atrakcyjności sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej celem umożliwienia sprzedaży wszystkich podmiotów w państwach Europy Południowo-Wschodniej najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r. W tym celu Austria podjęła szereg zobowiązań w odniesieniu do każdego nowego rodzaju działalności, aby zapewnić odpowiednią równowagę między ryzykiem a rentownością, dopóki podmioty mające siedziby w państwach Europy Południowo-Wschodniej nie zostaną sprzedane. |
| --- | --- |

(61)

Ogólnie plan ewentualnej likwidacji skupia się na sprzedaży HBA, która już się rozpoczęła, oraz zwiększeniu atrakcyjności sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej celem umożliwienia sprzedaży wszystkich podmiotów w państwach Europy Południowo-Wschodniej najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r. W tym celu Austria podjęła szereg zobowiązań w odniesieniu do każdego nowego rodzaju działalności, aby zapewnić odpowiednią równowagę między ryzykiem a rentownością, dopóki podmioty mające siedziby w państwach Europy Południowo-Wschodniej nie zostaną sprzedane.

| (62) | Przede wszystkim HGAA będzie zasadniczo udzielało nowych kredytów detalicznych o współczynniku pokrycia należności zabezpieczeniem na poziomie [...] % lub wyższym, a macierz struktury kosztów finansowania wewnętrznego będzie współmierna do sytuacji w zakresie finansowania odpowiedniego oddziału lub odpowiedniej spółki zależnej, a [...] będzie, z zastrzeżeniem pewnych wyjątków, zapewniany klientom wyłącznie, jeżeli dany klient posiada [...]. |
| --- | --- |

(62)

Przede wszystkim HGAA będzie zasadniczo udzielało nowych kredytów detalicznych o współczynniku pokrycia należności zabezpieczeniem na poziomie [...] % lub wyższym, a macierz struktury kosztów finansowania wewnętrznego będzie współmierna do sytuacji w zakresie finansowania odpowiedniego oddziału lub odpowiedniej spółki zależnej, a [...] będzie, z zastrzeżeniem pewnych wyjątków, zapewniany klientom wyłącznie, jeżeli dany klient posiada [...].

SPRZEDAŻ HBA

| (63) | W dniu 31 maja 2013 r. podpisano z Anadi Financial Holdings Pte. Ltd. umowę w sprawie sprzedaży wszystkich akcji banku HBA, przy czym oczekuje się, że sprzedaż ta zostanie sfinalizowana przed dniem 31 grudnia 2013 r. (20). |
| --- | --- |

(63)

W dniu 31 maja 2013 r. podpisano z Anadi Financial Holdings Pte. Ltd. umowę w sprawie sprzedaży wszystkich akcji banku HBA, przy czym oczekuje się, że sprzedaż ta zostanie sfinalizowana przed dniem 31 grudnia 2013 r. (20).

| (64) | Do momentu sfinalizowania umowy działalność HBA będzie nadal koncentrowała się na utrzymaniu pozycji banku jako banku regionalnego w Karyntii posiadającego oddziały w Wiedniu i Salzburgu. Wielkość banku została już znacznie zmniejszona, a problematyczny portfel o wartości 1,99 mld EUR został zlikwidowany przed dniem 31 grudnia 2011 r. Na dzień 31 grudnia 2012 r. bilans HBA wynosił 4,15 mld EUR (podczas gdy na dzień 31 grudnia 2008 r. jego bilans wynosił 7,05 mld EUR). |
| --- | --- |

(64)

Do momentu sfinalizowania umowy działalność HBA będzie nadal koncentrowała się na utrzymaniu pozycji banku jako banku regionalnego w Karyntii posiadającego oddziały w Wiedniu i Salzburgu. Wielkość banku została już znacznie zmniejszona, a problematyczny portfel o wartości 1,99 mld EUR został zlikwidowany przed dniem 31 grudnia 2011 r. Na dzień 31 grudnia 2012 r. bilans HBA wynosił 4,15 mld EUR (podczas gdy na dzień 31 grudnia 2008 r. jego bilans wynosił 7,05 mld EUR).

SIEĆ PRZEDSIĘBIORSTW W PAŃSTWACH EUROPY POŁUDNIOWO-WSCHODNIEJ

| (65) | Zakres działalności gospodarczej sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej został już w znacznym stopniu ograniczony poprzez ukierunkowanie działalności na rynki podstawowe oraz realizowanie podstawowych kompetencji w Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Serbii oraz Czarnogórze. Ponadto podmioty operacyjne w wymienionych państwach zostały odciążone poprzez uwolnienie portfela o wartości 2,4 mld EUR, a dalsza likwidacja portfela w kwocie [...] EUR, która oczekuje zatwierdzenia przez lokalne organy nadzoru, planowana jest na 2013 r. Na dzień 31 grudnia 2012 r. suma bilansowa całej sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej wynosiła 10,11 mld EUR i podlegała dalszemu pomniejszeniu do kwoty poniżej [...] EUR, po zakończeniu zaplanowanego dodatkowego transferu portfela, stanowiąc około [...] % sumy bilansowej w porównaniu do stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. (14,8 mld EUR). |
| --- | --- |

(65)

Zakres działalności gospodarczej sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej został już w znacznym stopniu ograniczony poprzez ukierunkowanie działalności na rynki podstawowe oraz realizowanie podstawowych kompetencji w Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Serbii oraz Czarnogórze. Ponadto podmioty operacyjne w wymienionych państwach zostały odciążone poprzez uwolnienie portfela o wartości 2,4 mld EUR, a dalsza likwidacja portfela w kwocie [...] EUR, która oczekuje zatwierdzenia przez lokalne organy nadzoru, planowana jest na 2013 r. Na dzień 31 grudnia 2012 r. suma bilansowa całej sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej wynosiła 10,11 mld EUR i podlegała dalszemu pomniejszeniu do kwoty poniżej [...] EUR, po zakończeniu zaplanowanego dodatkowego transferu portfela, stanowiąc około [...] % sumy bilansowej w porównaniu do stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. (14,8 mld EUR).

| (66) | Ponadto nastąpiła zmiana strategii działalności w odniesieniu do działalności wspomnianych podmiotów prowadzonej w państwach Europy Południowo-Wschodniej celem poprawy ich zbywalności, ze szczególnym uwzględnieniem działalności gospodarczej na małą skalę oraz działalności detalicznej i MŚP. Strategia tych podmiotów w zakresie finansowania również ulega zmianie; lokalne podmioty w państwach Europy Południowo-Wschodniej skupiają się na osiągnięciu większego stopnia finansowania ze środków lokalnych, zamiast polegać zbyt mocno na finansowaniu zapewnianym przez grupę. Nowe rodzaje działalności są już obecnie w pełni finansowane ze środków lokalnych. |
| --- | --- |

(66)

Ponadto nastąpiła zmiana strategii działalności w odniesieniu do działalności wspomnianych podmiotów prowadzonej w państwach Europy Południowo-Wschodniej celem poprawy ich zbywalności, ze szczególnym uwzględnieniem działalności gospodarczej na małą skalę oraz działalności detalicznej i MŚP. Strategia tych podmiotów w zakresie finansowania również ulega zmianie; lokalne podmioty w państwach Europy Południowo-Wschodniej skupiają się na osiągnięciu większego stopnia finansowania ze środków lokalnych, zamiast polegać zbyt mocno na finansowaniu zapewnianym przez grupę. Nowe rodzaje działalności są już obecnie w pełni finansowane ze środków lokalnych.

| (67) | W Słowenii działalność bankowa ukierunkowana jest na klientów [...] i [...] celem [...] [...]. [...] ulegnie znacznemu ograniczeniu z planowanym wyjściem z [...], podczas gdy bank nadal będzie prowadził działalność w [...]. |
| --- | --- |

(67)

W Słowenii działalność bankowa ukierunkowana jest na klientów [...] i [...] celem [...] [...]. [...] ulegnie znacznemu ograniczeniu z planowanym wyjściem z [...], podczas gdy bank nadal będzie prowadził działalność w [...].

| (68) | W Chorwacji działalność banku ukierunkowana jest na [...] celem [...]. Celem [...] jest koncentrowanie się w większym stopniu na [...]. [...] koncentruje się na [...]. |
| --- | --- |

(68)

W Chorwacji działalność banku ukierunkowana jest na [...] celem [...]. Celem [...] jest koncentrowanie się w większym stopniu na [...]. [...] koncentruje się na [...].

| (69) | W Bośni i Hercegowinie nacisk będzie w większym stopniu kładziony na [...] w połączeniu z rygorystyczną [...], lepszą [...] oraz [...]. [...] zostanie ograniczona, przy czym działalność pozostanie skupiona na [...]. |
| --- | --- |

(69)

W Bośni i Hercegowinie nacisk będzie w większym stopniu kładziony na [...] w połączeniu z rygorystyczną [...], lepszą [...] oraz [...]. [...] zostanie ograniczona, przy czym działalność pozostanie skupiona na [...].

| (70) | W Serbii nacisk jest kładziony na [...] celem [...]. W odniesieniu do [...] nacisk jest kładziony na [...] oraz [...]. Celem banku jest [...], nawet w przypadku rentownych portfeli [...]. |
| --- | --- |

(70)

W Serbii nacisk jest kładziony na [...] celem [...]. W odniesieniu do [...] nacisk jest kładziony na [...] oraz [...]. Celem banku jest [...], nawet w przypadku rentownych portfeli [...].

| (71) | W Czarnogórze [...] skupia się na [...], mając na uwadze, że [...]. |
| --- | --- |

(71)

W Czarnogórze [...] skupia się na [...], mając na uwadze, że [...].

| (72) | Celem zmian w zakresie ukierunkowania działalności i strategii działalności banków w państwach Europy Południowo-Wschodniej jest zwiększenie szans na sprzedaż tych podmiotów w przyszłości. Plan ewentualnej likwidacji zakłada, że do dnia 30 czerwca 2015 r. sieć przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej zostanie sprzedana jako całość lub w częściach. Sprzedaż będzie odbywać się zgodnie z otwartymi i przejrzystymi procedurami sprzedaży z umożliwieniem kupującym dokonania wyboru nabycia całej sieci albo jej części. |
| --- | --- |

(72)

Celem zmian w zakresie ukierunkowania działalności i strategii działalności banków w państwach Europy Południowo-Wschodniej jest zwiększenie szans na sprzedaż tych podmiotów w przyszłości. Plan ewentualnej likwidacji zakłada, że do dnia 30 czerwca 2015 r. sieć przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej zostanie sprzedana jako całość lub w częściach. Sprzedaż będzie odbywać się zgodnie z otwartymi i przejrzystymi procedurami sprzedaży z umożliwieniem kupującym dokonania wyboru nabycia całej sieci albo jej części.

| (73) | Każde przedsiębiorstwo należące do sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej, które nie zostanie sprzedane do dnia 30 czerwca 2015 r., przestanie podejmować nowe rodzaje działalności ze skutkiem natychmiastowym i zostanie przeniesione do jednostki likwidowanej (21). |
| --- | --- |

(73)

Każde przedsiębiorstwo należące do sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej, które nie zostanie sprzedane do dnia 30 czerwca 2015 r., przestanie podejmować nowe rodzaje działalności ze skutkiem natychmiastowym i zostanie przeniesione do jednostki likwidowanej (21).

JEDNOSTKA LIKWIDOWANA

| (74) | Jednostkę likwidowaną stworzono w celu ograniczenia liczby wszystkich likwidowanych podmiotów i portfeli w jak najkrótszym czasie. |
| --- | --- |

(74)

Jednostkę likwidowaną stworzono w celu ograniczenia liczby wszystkich likwidowanych podmiotów i portfeli w jak najkrótszym czasie.

| (75) | Działalność prowadzona we Włoszech jest już w trakcie likwidacji. Celem tych działań jest przeprowadzenie procesu likwidacji w sposób zorganizowany, unikając przy tym nagłego wycofywania depozytów (22). |
| --- | --- |

(75)

Działalność prowadzona we Włoszech jest już w trakcie likwidacji. Celem tych działań jest przeprowadzenie procesu likwidacji w sposób zorganizowany, unikając przy tym nagłego wycofywania depozytów (22).

| (76) | Ponadto likwidowana część działalności obejmuje wszystkie pozostałe portfele, które zidentyfikowano celem ich zlikwidowania (włączając w to podmioty, które zaprzestały podejmowania nowych rodzajów działalności, w tym jednostki zależne w Macedonii, na Ukrainie, w Bułgarii, Niemczech i na Węgrzech), oraz udziały w przedsiębiorstwach przemysłowych i turystycznych. |
| --- | --- |

(76)

Ponadto likwidowana część działalności obejmuje wszystkie pozostałe portfele, które zidentyfikowano celem ich zlikwidowania (włączając w to podmioty, które zaprzestały podejmowania nowych rodzajów działalności, w tym jednostki zależne w Macedonii, na Ukrainie, w Bułgarii, Niemczech i na Węgrzech), oraz udziały w przedsiębiorstwach przemysłowych i turystycznych.

| (77) | Podsumowując, likwidowana część działalności obejmuje w szczególności:






  (i) | HBI; |
| --- | --- | --- |

(77)

Podsumowując, likwidowana część działalności obejmuje w szczególności:

(i)

HBI;

| (ii) | niestrategiczne udziały w przedsiębiorstwach (przemysłowych i turystycznych); |
| --- | --- |

(ii)

niestrategiczne udziały w przedsiębiorstwach (przemysłowych i turystycznych);

| (iii) | likwidowane aktywa finansowe, a mianowicie a) portfel HBInt oraz istniejące likwidowane portfele i linie refinansowania nadal pozostające w różnych podmiotach (w szczególności w HBI i państwach Europy Południowo-Wschodniej); b) portfele usunięte z niektórych jednostek zależnych, takich jak HBI i banki należące do sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej lub spółek leasingowych; oraz c) likwidowane spółki leasingowe; |
| --- | --- |

(iii)

likwidowane aktywa finansowe, a mianowicie a) portfel HBInt oraz istniejące likwidowane portfele i linie refinansowania nadal pozostające w różnych podmiotach (w szczególności w HBI i państwach Europy Południowo-Wschodniej); b) portfele usunięte z niektórych jednostek zależnych, takich jak HBI i banki należące do sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej lub spółek leasingowych; oraz c) likwidowane spółki leasingowe;

| (iv) | pojazdy należące do Norica i HBInt Credit Management (CM) (23). |
| --- | --- |

(iv)

pojazdy należące do Norica i HBInt Credit Management (CM) (23).

| (78) | Do 2017 r. szacowane łączne potrzeby kapitałowe (głównie ze względu na odpisy aktualizujące wartość księgową podmiotów wystawionych na sprzedaż, na kolejne straty z tytułu różnych portfeli i na konieczne refinansowanie) wyniosą około 2,6 mld EUR w scenariuszu podstawowym oraz nawet do 5,4 mld EUR w przypadku pesymistycznego scenariusza warunków skrajnych. Plan ewentualnej likwidacji zakłada również dodatkowe potrzeby zapewnienia płynności, w zależności od tego, czy kapitał wniesiono by w gotówce, czy w postaci gwarancji. Przy założeniu, że kapitał wnoszony jest w postaci kapitału płynnego, dodatkowe potrzeby zapewnienia płynności HGAA do 2017 r. wyniosą 2,5 mld EUR w scenariuszu bazowym oraz osiągną, jak się szacuje, 3,3 mld EUR w pesymistycznym scenariuszu warunków skrajnych (24). |
| --- | --- |

(78)

Do 2017 r. szacowane łączne potrzeby kapitałowe (głównie ze względu na odpisy aktualizujące wartość księgową podmiotów wystawionych na sprzedaż, na kolejne straty z tytułu różnych portfeli i na konieczne refinansowanie) wyniosą około 2,6 mld EUR w scenariuszu podstawowym oraz nawet do 5,4 mld EUR w przypadku pesymistycznego scenariusza warunków skrajnych. Plan ewentualnej likwidacji zakłada również dodatkowe potrzeby zapewnienia płynności, w zależności od tego, czy kapitał wniesiono by w gotówce, czy w postaci gwarancji. Przy założeniu, że kapitał wnoszony jest w postaci kapitału płynnego, dodatkowe potrzeby zapewnienia płynności HGAA do 2017 r. wyniosą 2,5 mld EUR w scenariuszu bazowym oraz osiągną, jak się szacuje, 3,3 mld EUR w pesymistycznym scenariuszu warunków skrajnych (24).

| (79) | Ponieważ według Austrii różne warianty w odniesieniu do likwidowanej części działalności nadal są badane, szacunki te mogą jednak ulec zmianie. Przykładowo Austria ogłosiła, że bada możliwość założenia spółki zarządzania aktywami, co umożliwiłoby HGAA dokonanie transferu likwidowanych aktywów do tego podmiotu prowadzącego działalność bez licencji bankowej. Taki transfer miałby wpływ w momencie, w którym pojawiłyby się potrzeby kapitałowe. |
| --- | --- |

(79)

Ponieważ według Austrii różne warianty w odniesieniu do likwidowanej części działalności nadal są badane, szacunki te mogą jednak ulec zmianie. Przykładowo Austria ogłosiła, że bada możliwość założenia spółki zarządzania aktywami, co umożliwiłoby HGAA dokonanie transferu likwidowanych aktywów do tego podmiotu prowadzącego działalność bez licencji bankowej. Taki transfer miałby wpływ w momencie, w którym pojawiłyby się potrzeby kapitałowe.

ZOBOWIĄZANIA PODJĘTE PRZEZ AUSTRIĘ

| (80) | Austria zapewniła pełną realizację planu ewentualnej likwidacji przedłożonego w dniu 29 czerwca 2013 r., zmienionego ostatnio komunikatem Austrii z dnia 27 sierpnia 2013 r., włącznie z wykonaniem zobowiązań określonych w załączniku oraz zgodnie z harmonogramem przedstawionym w tym załączniku. |
| --- | --- |

(80)

Austria zapewniła pełną realizację planu ewentualnej likwidacji przedłożonego w dniu 29 czerwca 2013 r., zmienionego ostatnio komunikatem Austrii z dnia 27 sierpnia 2013 r., włącznie z wykonaniem zobowiązań określonych w załączniku oraz zgodnie z harmonogramem przedstawionym w tym załączniku.

4.   PODSTAWY DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

| (81) | Komisja przypomina, że wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające zgodnie z art. 108 ust. 2 Traktatu w sprawie zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy restrukturyzacyjnej przyznanej na rzecz HGAA, ponieważ na podstawie analizy wcześniej przedłożonych planów restrukturyzacji Komisja miała poważne wątpliwości, czy HGAA byłoby w stanie przywrócić swoją długoterminową rentowność. Komisja wyraziła również wątpliwości, czy zapewniono odpowiedni podział obciążenia i czy w wystarczającym stopniu ograniczono zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(81)

Komisja przypomina, że wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające zgodnie z art. 108 ust. 2 Traktatu w sprawie zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy restrukturyzacyjnej przyznanej na rzecz HGAA, ponieważ na podstawie analizy wcześniej przedłożonych planów restrukturyzacji Komisja miała poważne wątpliwości, czy HGAA byłoby w stanie przywrócić swoją długoterminową rentowność. Komisja wyraziła również wątpliwości, czy zapewniono odpowiedni podział obciążenia i czy w wystarczającym stopniu ograniczono zakłócenia konkurencji.

| (82) | Komisja kilkakrotnie kwestionowała zdolność HGAA do przywrócenia rentowności (25), wyraźnie wyrażając poważne wątpliwości co do modelu biznesowego (26). Komisja miała również wątpliwości, czy HGAA byłoby w stanie zrealizować wystarczający zwrot ze swojego kapitału, co stanowi warunek wstępny dla uznania banku za rentowny (27). W swojej decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r. Komisja wnioskowała już, aby państwo członkowskie rozważyło wariant zorganizowanej likwidacji banku (28). |
| --- | --- |

(82)

Komisja kilkakrotnie kwestionowała zdolność HGAA do przywrócenia rentowności (25), wyraźnie wyrażając poważne wątpliwości co do modelu biznesowego (26). Komisja miała również wątpliwości, czy HGAA byłoby w stanie zrealizować wystarczający zwrot ze swojego kapitału, co stanowi warunek wstępny dla uznania banku za rentowny (27). W swojej decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r. Komisja wnioskowała już, aby państwo członkowskie rozważyło wariant zorganizowanej likwidacji banku (28).

| (83) | Oceniając rentowność, Komisja wyraziła w szczególności wątpliwości dotyczące strategii finansowania (29), jakości aktywów (30) i struktur kontroli wewnętrznej (31). W motywie 37 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z 2012 r. Komisja wyraziła wątpliwości co do jakości nowych rodzajów działalności HGAA. |
| --- | --- |

(83)

Oceniając rentowność, Komisja wyraziła w szczególności wątpliwości dotyczące strategii finansowania (29), jakości aktywów (30) i struktur kontroli wewnętrznej (31). W motywie 37 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z 2012 r. Komisja wyraziła wątpliwości co do jakości nowych rodzajów działalności HGAA.

| (84) | Jeżeli chodzi o podział obciążenia, w decyzji o wszczęciu postępowania z 2009 r. (32) i w decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r. (33) stwierdza się możliwy brak podziału obciążenia między BayernLB i poprzednich właścicieli HGAA (GRAWE i Land Carinthia). W motywie 102 decyzji o wszczęciu postępowania z 2009 r. stwierdza się brak podziału obciążenia między właścicieli kapitału hybrydowego HGAA. |
| --- | --- |

(84)

Jeżeli chodzi o podział obciążenia, w decyzji o wszczęciu postępowania z 2009 r. (32) i w decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r. (33) stwierdza się możliwy brak podziału obciążenia między BayernLB i poprzednich właścicieli HGAA (GRAWE i Land Carinthia). W motywie 102 decyzji o wszczęciu postępowania z 2009 r. stwierdza się brak podziału obciążenia między właścicieli kapitału hybrydowego HGAA.

| (85) | W motywie 41 decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r. podaje się w wątpliwość, czy zastrzyk kapitałowy na rzecz HGAA wniesiony przez Austrię na warunkach systemu austriackiego został w wystarczającym stopniu opłacony, ponieważ Austria uznawała bank za zasadniczo nieznajdujący się w trudnej sytuacji i w związku z tym korzystał on z niższych stawek odpłatności niż stawki, jakie musiałaby ponieść w przypadku, gdyby uznano go za bank znajdujący się w trudnej sytuacji. |
| --- | --- |

(85)

W motywie 41 decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r. podaje się w wątpliwość, czy zastrzyk kapitałowy na rzecz HGAA wniesiony przez Austrię na warunkach systemu austriackiego został w wystarczającym stopniu opłacony, ponieważ Austria uznawała bank za zasadniczo nieznajdujący się w trudnej sytuacji i w związku z tym korzystał on z niższych stawek odpłatności niż stawki, jakie musiałaby ponieść w przypadku, gdyby uznano go za bank znajdujący się w trudnej sytuacji.

| (86) | W odniesieniu do zakłóceń konkurencji Komisja, opierając się na poprzednich planach przedłożonych przez Austrię, podała w wątpliwość, czy zakres ograniczeń wielkości kwoty pozostającej do spłaty był wystarczający (34), i kilkakrotnie wzywała do zastosowania środków przeciwdziałających zakłóceniom konkurencji (35). W związku z nieustannie rosnącą kwotą pomocy Komisja wielokrotnie wzywała do zastosowania dodatkowych środków przeciwdziałających zakłóceniom konkurencji (36). |
| --- | --- |

(86)

W odniesieniu do zakłóceń konkurencji Komisja, opierając się na poprzednich planach przedłożonych przez Austrię, podała w wątpliwość, czy zakres ograniczeń wielkości kwoty pozostającej do spłaty był wystarczający (34), i kilkakrotnie wzywała do zastosowania środków przeciwdziałających zakłóceniom konkurencji (35). W związku z nieustannie rosnącą kwotą pomocy Komisja wielokrotnie wzywała do zastosowania dodatkowych środków przeciwdziałających zakłóceniom konkurencji (36).

5.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (87) | Nie otrzymano żadnych uwag od zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(87)

Nie otrzymano żadnych uwag od zainteresowanych stron.

6.   UWAGI OD AUSTRII

| (88) | Uwagi Austrii dotyczą głównie traktowania przez Komisję pomocy przyznanej przez państwo na rzecz BayernLB. W odniesieniu do pomocy restrukturyzacyjnej przyznanej przedsiębiorstwu BayernLB Komisja w swojej decyzji z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie SA.28487 (C16/2009) (37) stwierdziła, że gwarancja Republiki Austrii dotycząca aktywów zbywalnych w kwocie 2,638 mld EUR, które w kontekście działań ratujących z 2009 r. BayernLB zgodził się zostawić w przedsiębiorstwie HGAA, stanowiła pomoc państwa na korzyść BayernLB, a później zatwierdziła ten środek pomocy jako zgodny z rynkiem wewnętrznym. Dnia 5 października 2012 r. Austria wniosła skargę o unieważnienie (38) tej decyzji, twierdząc w szczególności, że Komisja nie wykazała, dlaczego środek należy uznać za zgodny rynkiem wewnętrznym, oraz utrzymując, że środek nie stanowił pomocy na korzyść BayernLB. |
| --- | --- |

(88)

Uwagi Austrii dotyczą głównie traktowania przez Komisję pomocy przyznanej przez państwo na rzecz BayernLB. W odniesieniu do pomocy restrukturyzacyjnej przyznanej przedsiębiorstwu BayernLB Komisja w swojej decyzji z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie SA.28487 (C16/2009) (37) stwierdziła, że gwarancja Republiki Austrii dotycząca aktywów zbywalnych w kwocie 2,638 mld EUR, które w kontekście działań ratujących z 2009 r. BayernLB zgodził się zostawić w przedsiębiorstwie HGAA, stanowiła pomoc państwa na korzyść BayernLB, a później zatwierdziła ten środek pomocy jako zgodny z rynkiem wewnętrznym. Dnia 5 października 2012 r. Austria wniosła skargę o unieważnienie (38) tej decyzji, twierdząc w szczególności, że Komisja nie wykazała, dlaczego środek należy uznać za zgodny rynkiem wewnętrznym, oraz utrzymując, że środek nie stanowił pomocy na korzyść BayernLB.

| (89) | Austria podejmuje się zapewnić, aby zobowiązania określone w załączniku zostały w pełni spełnione. |
| --- | --- |

(89)

Austria podejmuje się zapewnić, aby zobowiązania określone w załączniku zostały w pełni spełnione.

7.   OCENA

Ocena pomocy restrukturyzacyjnej musi uwzględniać wszelką pomoc udzieloną HGAA od 2008 r.

7.1.   ISTNIENIE POMOCY PAŃSTWA

| (90) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(90)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (91) | Środek można uznać za pomoc państwa, jeżeli spełnione są następujące warunki: (i) środek jest finansowany przy użyciu zasobów państwowych; (ii) środek stanowi przyznanie korzyści, która może sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów; (iii) korzyść ta musi być selektywna; oraz (iv) środek zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem i może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Ponieważ warunki te rozpatruje się łącznie, wszystkie z nich muszą zostać spełnione, aby środek mógł zostać uznany za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(91)

Środek można uznać za pomoc państwa, jeżeli spełnione są następujące warunki: (i) środek jest finansowany przy użyciu zasobów państwowych; (ii) środek stanowi przyznanie korzyści, która może sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów; (iii) korzyść ta musi być selektywna; oraz (iv) środek zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem i może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Ponieważ warunki te rozpatruje się łącznie, wszystkie z nich muszą zostać spełnione, aby środek mógł zostać uznany za pomoc państwa.

| (92) | Motywy 51–56 decyzji zatwierdzającej system wsparcia finansowego potwierdzają, że wszelkie środki udzielone w ramach tego systemu stanowią pomoc państwa. Komisja przypomina ponadto, że już w motywach 48–53 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z 2009 r., motywie 25 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r. i w motywie 16 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r. ustaliła, że spełniono warunki określone w art. 107 ust. 1 Traktatu w odniesieniu do środków wymienionych w lit. a) i b), a zatem środki te stanowią pomoc państwa. Zgodnie z wyjaśnieniami przedstawionymi poniżej Komisja podtrzymuje swoją opinię. |
| --- | --- |

(92)

Motywy 51–56 decyzji zatwierdzającej system wsparcia finansowego potwierdzają, że wszelkie środki udzielone w ramach tego systemu stanowią pomoc państwa. Komisja przypomina ponadto, że już w motywach 48–53 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z 2009 r., motywie 25 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r. i w motywie 16 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r. ustaliła, że spełniono warunki określone w art. 107 ust. 1 Traktatu w odniesieniu do środków wymienionych w lit. a) i b), a zatem środki te stanowią pomoc państwa. Zgodnie z wyjaśnieniami przedstawionymi poniżej Komisja podtrzymuje swoją opinię.

a)   Środki przyznane przez Austrię w ramach systemu wsparcia finansowego

| (93) | Wszelkie środki przyznane w ramach systemu wsparcia finansowego, a mianowicie dokapitalizowanie w kwocie 900 mln EUR i gwarancje w wysokości 1,35 mld EUR otrzymane w 2008 r., stanowią pomoc, jak określono w motywach 51–56 decyzji zatwierdzającej przedmiotowy system. |
| --- | --- |

(93)

Wszelkie środki przyznane w ramach systemu wsparcia finansowego, a mianowicie dokapitalizowanie w kwocie 900 mln EUR i gwarancje w wysokości 1,35 mld EUR otrzymane w 2008 r., stanowią pomoc, jak określono w motywach 51–56 decyzji zatwierdzającej przedmiotowy system.

b)   Dalsze środki przyznane przez Austrię

| (94) | Poza systemem wsparcia finansowego Austria zatwierdziła dokapitalizowanie w kwocie 450 mln EUR, gwarancję na aktywa w wysokości 100 mln EUR (którą w międzyczasie zakończono), gwarancję na aktywa w wysokości 200 mln EUR, podwyższenie kapitału o 500 mln EUR w formie akcji oraz gwarancję dla podporządkowanych instrumentów kapitałowych Tier II o wartości nominalnej 1 mld EUR. |
| --- | --- |

(94)

Poza systemem wsparcia finansowego Austria zatwierdziła dokapitalizowanie w kwocie 450 mln EUR, gwarancję na aktywa w wysokości 100 mln EUR (którą w międzyczasie zakończono), gwarancję na aktywa w wysokości 200 mln EUR, podwyższenie kapitału o 500 mln EUR w formie akcji oraz gwarancję dla podporządkowanych instrumentów kapitałowych Tier II o wartości nominalnej 1 mld EUR.

| (95) | Zarówno zastrzyk kapitałowy, jak i gwarancje przydzielono z zasobów państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Środki te przydzielane są pojedynczemu przedsiębiorstwu, a zatem są one selektywne. Przedmiotowe środki przydzielane są na warunkach, które na rynkach nie byłyby dostępne dla HGAA, czego Austria nie kwestionuje. Zważywszy, że HGAA jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w sektorze finansowym, który jest otwarty na intensywną konkurencję międzynarodową, wszelkie korzyści na rzecz HGAA wynikające z zasobów państwowych mogą wpływać na wymianę handlową wewnątrz Unii i zakłócać konkurencję. Ustalenia te przedstawiono już w motywie 16 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r. i potwierdza się je w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(95)

Zarówno zastrzyk kapitałowy, jak i gwarancje przydzielono z zasobów państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Środki te przydzielane są pojedynczemu przedsiębiorstwu, a zatem są one selektywne. Przedmiotowe środki przydzielane są na warunkach, które na rynkach nie byłyby dostępne dla HGAA, czego Austria nie kwestionuje. Zważywszy, że HGAA jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w sektorze finansowym, który jest otwarty na intensywną konkurencję międzynarodową, wszelkie korzyści na rzecz HGAA wynikające z zasobów państwowych mogą wpływać na wymianę handlową wewnątrz Unii i zakłócać konkurencję. Ustalenia te przedstawiono już w motywie 16 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r. i potwierdza się je w niniejszej decyzji.

c)   Dokapitalizowanie przez BayernLB

| (96) | BayernLB sam został dokapitalizowany przez Wolne Państwo Bawarię w 2008 r., a część środków finansowych wykorzystał na dokapitalizowanie swojej spółki zależnej HGAA. Zgodnie z motywem 124 decyzji dotyczącej BayernLB cała kwota dokapitalizowania przyznana przez Wolne Państwo Bawarię stanowi pomoc na rzecz BayernLB. Ponieważ kwota pomocy w ramach jednego środka nie może być liczona podwójnie, Komisja stwierdza, że dokapitalizowanie HGAA przez bank BayernLB nie stanowi pomocy państwa na korzyść HGAA. Ponadto wydaje się, że w czasie dokonywania dokapitalizowania HGAA BayernLB działał w celu zapewnienia ochrony swojej inwestycji w należącej do niego spółce zależnej w warunkach gospodarki rynkowej oraz że jego decyzji o dokapitalizowaniu HGAA nie można przypisać państwu członkowskiemu. |
| --- | --- |

(96)

BayernLB sam został dokapitalizowany przez Wolne Państwo Bawarię w 2008 r., a część środków finansowych wykorzystał na dokapitalizowanie swojej spółki zależnej HGAA. Zgodnie z motywem 124 decyzji dotyczącej BayernLB cała kwota dokapitalizowania przyznana przez Wolne Państwo Bawarię stanowi pomoc na rzecz BayernLB. Ponieważ kwota pomocy w ramach jednego środka nie może być liczona podwójnie, Komisja stwierdza, że dokapitalizowanie HGAA przez bank BayernLB nie stanowi pomocy państwa na korzyść HGAA. Ponadto wydaje się, że w czasie dokonywania dokapitalizowania HGAA BayernLB działał w celu zapewnienia ochrony swojej inwestycji w należącej do niego spółce zależnej w warunkach gospodarki rynkowej oraz że jego decyzji o dokapitalizowaniu HGAA nie można przypisać państwu członkowskiemu.

d)   Warunkowe środki pomocy

| (97) | Austria dąży do uzyskania zgody na środki pomocy w celu zaspokojenia ewentualnych potrzeb kapitałowych i płynnościowych, które w ramach scenariusza warunków skrajnych mogą dotyczyć kwot w wysokości do 5,4 mld EUR w odniesieniu do potrzeb kapitałowych i do 3,3 mld EUR w odniesieniu do zapewnienia płynności. Takie możliwe przyszłe środki pomocy na likwidację HGAA zostaną przyznane z zasobów państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Środki te przydzielane są pojedynczemu przedsiębiorstwu, a zatem są one selektywne. Ponieważ środki te przydzielane są na warunkach, które nie byłyby dostępne dla HGAA na rynkach, stanowią one korzyść. Zważywszy, że HGAA jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w sektorze finansowym, który jest otwarty na intensywną konkurencję międzynarodową, wszelkie korzyści na rzecz HGAA wynikające z zasobów państwowych mogą wpływać na wymianę handlową wewnątrz Unii i zakłócać konkurencję. |
| --- | --- |

(97)

Austria dąży do uzyskania zgody na środki pomocy w celu zaspokojenia ewentualnych potrzeb kapitałowych i płynnościowych, które w ramach scenariusza warunków skrajnych mogą dotyczyć kwot w wysokości do 5,4 mld EUR w odniesieniu do potrzeb kapitałowych i do 3,3 mld EUR w odniesieniu do zapewnienia płynności. Takie możliwe przyszłe środki pomocy na likwidację HGAA zostaną przyznane z zasobów państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Środki te przydzielane są pojedynczemu przedsiębiorstwu, a zatem są one selektywne. Ponieważ środki te przydzielane są na warunkach, które nie byłyby dostępne dla HGAA na rynkach, stanowią one korzyść. Zważywszy, że HGAA jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w sektorze finansowym, który jest otwarty na intensywną konkurencję międzynarodową, wszelkie korzyści na rzecz HGAA wynikające z zasobów państwowych mogą wpływać na wymianę handlową wewnątrz Unii i zakłócać konkurencję.

Wnioski dotyczące całkowitej kwoty pomocy

| (98) | Całkowita kwota pomocy przyznanej HGAA przez Austrię poprzez podwyższenie kapitału wynosi 3,15 mld EUR (włączając w to gwarancje na aktywa o wartości 300 mln EUR mające takie same konsekwencje jak zastrzyk kapitałowy). Kwota ta stanowi około 9,6 % aktywów ważonych ryzykiem HGAA w 2008 r. Dodatkowo HGAA otrzymało gwarancje o łącznej wartości 1,35 mld EUR. Ponadto Austria złożyła wniosek o zgodę na ewentualne środki pomocy, które mogą stać się konieczne w celu pokrycia przyszłych potrzeb kapitałowych w ramach likwidacji HGAA i których wysokość w skrajnych warunkach może wynieść 5,4 mld EUR, skutkując całkowitą kwotą pomocy w formie kapitału i gwarancji na aktywa w wysokości 8,55 mld EUR, równą 26 % aktywów ważonych ryzykiem. Dodatkowo Austria złożyła wniosek o zatwierdzenie środków na utrzymanie płynności finansowej w kwocie 3,3 mld EUR. |
| --- | --- |

(98)

Całkowita kwota pomocy przyznanej HGAA przez Austrię poprzez podwyższenie kapitału wynosi 3,15 mld EUR (włączając w to gwarancje na aktywa o wartości 300 mln EUR mające takie same konsekwencje jak zastrzyk kapitałowy). Kwota ta stanowi około 9,6 % aktywów ważonych ryzykiem HGAA w 2008 r. Dodatkowo HGAA otrzymało gwarancje o łącznej wartości 1,35 mld EUR. Ponadto Austria złożyła wniosek o zgodę na ewentualne środki pomocy, które mogą stać się konieczne w celu pokrycia przyszłych potrzeb kapitałowych w ramach likwidacji HGAA i których wysokość w skrajnych warunkach może wynieść 5,4 mld EUR, skutkując całkowitą kwotą pomocy w formie kapitału i gwarancji na aktywa w wysokości 8,55 mld EUR, równą 26 % aktywów ważonych ryzykiem. Dodatkowo Austria złożyła wniosek o zatwierdzenie środków na utrzymanie płynności finansowej w kwocie 3,3 mld EUR.

7.2.   ZGODNOŚĆ POMOCY Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

7.2.1.   Zastosowanie art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE

| (99) | Art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu stanowi, że pomoc państwa można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, jeżeli jej przydzielenie ma na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. |
| --- | --- |

(99)

Art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu stanowi, że pomoc państwa można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, jeżeli jej przydzielenie ma na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”.

| (100) | Na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu za zgodną z rynkiem wewnętrznym można uznać pomoc mającą na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. Pomimo powolnego ożywienia gospodarczego następującego od początku 2010 r. Komisja w dalszym ciągu uważa, że wymogi dotyczące zatwierdzenia pomocy państwa zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu są nadal spełniane, biorąc pod uwagę utrzymujące się warunki skrajne na rynkach finansowych. W lipcu 2013 r. Komisja potwierdziła tę opinię, przyjmując komunikat Komisji w sprawie stosowania począwszy od dnia 1 sierpnia 2013 r. zasad pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego (39). |
| --- | --- |

(100)

Na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu za zgodną z rynkiem wewnętrznym można uznać pomoc mającą na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. Pomimo powolnego ożywienia gospodarczego następującego od początku 2010 r. Komisja w dalszym ciągu uważa, że wymogi dotyczące zatwierdzenia pomocy państwa zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu są nadal spełniane, biorąc pod uwagę utrzymujące się warunki skrajne na rynkach finansowych. W lipcu 2013 r. Komisja potwierdziła tę opinię, przyjmując komunikat Komisji w sprawie stosowania począwszy od dnia 1 sierpnia 2013 r. zasad pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego (39).

| (101) | Austriacki bank centralny już w przeszłości potwierdził, że HGAA jest bankiem mającym znaczenie systemowe dla rynku finansowego w Austrii i Europie Południowo-Wschodniej, oraz powtórzył tę opinię w piśmie z dnia 3 grudnia 2012 r. Bez środków pomocy organy nadzoru prawdopodobnie zamknęłyby HGAA ze względu na naruszenie przez grupę wymogów kapitałowych. |
| --- | --- |

(101)

Austriacki bank centralny już w przeszłości potwierdził, że HGAA jest bankiem mającym znaczenie systemowe dla rynku finansowego w Austrii i Europie Południowo-Wschodniej, oraz powtórzył tę opinię w piśmie z dnia 3 grudnia 2012 r. Bez środków pomocy organy nadzoru prawdopodobnie zamknęłyby HGAA ze względu na naruszenie przez grupę wymogów kapitałowych.

| (102) | Zamknięcie w takich warunkach banku, takiego jak HGAA, uznawanego przez państwo członkowskie za bank mający znaczenie systemowe, mogłoby wywrzeć bezpośredni wpływ na rynki finansowe, a co za tym idzie na całą gospodarkę państwa członkowskiego. W świetle obecnej niestabilności rynków finansowych Komisja w dalszym ciągu opiera swoją ocenę środków pomocy państwa w sektorze bankowym na art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. |
| --- | --- |

(102)

Zamknięcie w takich warunkach banku, takiego jak HGAA, uznawanego przez państwo członkowskie za bank mający znaczenie systemowe, mogłoby wywrzeć bezpośredni wpływ na rynki finansowe, a co za tym idzie na całą gospodarkę państwa członkowskiego. W świetle obecnej niestabilności rynków finansowych Komisja w dalszym ciągu opiera swoją ocenę środków pomocy państwa w sektorze bankowym na art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu.

7.2.2.   Zgodność środków pomocy z rynkiem wewnętrznym

| (103) | Wszystkie środki pomocy zidentyfikowane jako pomoc państwa zostały przyznane w kontekście restrukturyzacji i likwidacji HGAA. W komunikacie w sprawie przywrócenia rentowności i oceny środków restrukturyzacyjnych stosowanych w sektorze finansowym w dobie kryzysu zgodnie z regułami pomocy państwa (40) (komunikat w sprawie restrukturyzacji) określono zasady mające zastosowanie do przyznawania pomocy restrukturyzacyjnej i pomocy na likwidację instytucjom finansowym w związku z obecnym kryzysem. Zgodnie z komunikatem w sprawie restrukturyzacji, aby zachować zgodność z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, restrukturyzacja instytucji finansowych w kontekście obecnego kryzysu finansowego musi (i) prowadzić do przywrócenia rentowności banku; (ii) obejmować dostateczny wkład własny wnoszony przez beneficjenta (podział obciążenia) i zapewnić ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum; oraz (iii) obejmować wystarczające środki ograniczające zakłócenie konkurencji. |
| --- | --- |

(103)

Wszystkie środki pomocy zidentyfikowane jako pomoc państwa zostały przyznane w kontekście restrukturyzacji i likwidacji HGAA. W komunikacie w sprawie przywrócenia rentowności i oceny środków restrukturyzacyjnych stosowanych w sektorze finansowym w dobie kryzysu zgodnie z regułami pomocy państwa (40) (komunikat w sprawie restrukturyzacji) określono zasady mające zastosowanie do przyznawania pomocy restrukturyzacyjnej i pomocy na likwidację instytucjom finansowym w związku z obecnym kryzysem. Zgodnie z komunikatem w sprawie restrukturyzacji, aby zachować zgodność z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, restrukturyzacja instytucji finansowych w kontekście obecnego kryzysu finansowego musi (i) prowadzić do przywrócenia rentowności banku; (ii) obejmować dostateczny wkład własny wnoszony przez beneficjenta (podział obciążenia) i zapewnić ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum; oraz (iii) obejmować wystarczające środki ograniczające zakłócenie konkurencji.

Przywrócenie rentowności

| (104) | Jak Komisja wskazała w komunikacie w sprawie restrukturyzacji, państwo członkowskie musi przedstawić kompleksowy plan restrukturyzacji prezentujący sposób przywrócenia danemu podmiotowi długoterminowej rentowności bez udziału pomocy państwa, w rozsądnym okresie i w ciągu maksymalnie pięciu lat. Zgodnie z pkt 13 komunikatu w sprawie restrukturyzacji bank osiąga długoterminową rentowność, jeżeli jest w stanie konkurować o kapitał na rynku na podstawie własnych osiągnięć zgodnie z odpowiednimi wymogami prawnymi. Aby tego dokonać, bank musi być w stanie pokryć wszystkie swoje koszty oraz wypracować odpowiedni zwrot z zaangażowanego kapitału z uwzględnieniem profilu ryzyka banku. Punkt 14 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że długoterminowa rentowność wymaga, aby każda otrzymana pomoc państwa została w określonym czasie zwrócona lub aby była odpłatna zgodnie z normalnymi warunkami rynkowymi, gwarantując w ten sposób wstrzymanie jakiejkolwiek dalszej pomocy państwa. |
| --- | --- |

(104)

Jak Komisja wskazała w komunikacie w sprawie restrukturyzacji, państwo członkowskie musi przedstawić kompleksowy plan restrukturyzacji prezentujący sposób przywrócenia danemu podmiotowi długoterminowej rentowności bez udziału pomocy państwa, w rozsądnym okresie i w ciągu maksymalnie pięciu lat. Zgodnie z pkt 13 komunikatu w sprawie restrukturyzacji bank osiąga długoterminową rentowność, jeżeli jest w stanie konkurować o kapitał na rynku na podstawie własnych osiągnięć zgodnie z odpowiednimi wymogami prawnymi. Aby tego dokonać, bank musi być w stanie pokryć wszystkie swoje koszty oraz wypracować odpowiedni zwrot z zaangażowanego kapitału z uwzględnieniem profilu ryzyka banku. Punkt 14 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że długoterminowa rentowność wymaga, aby każda otrzymana pomoc państwa została w określonym czasie zwrócona lub aby była odpłatna zgodnie z normalnymi warunkami rynkowymi, gwarantując w ten sposób wstrzymanie jakiejkolwiek dalszej pomocy państwa.

| (105) | Przedstawione wcześniej plany restrukturyzacji HGAA nie pozwalały na sformułowanie wniosku, że przywrócenie rentowności całej grupy jest wykonalne. |
| --- | --- |

(105)

Przedstawione wcześniej plany restrukturyzacji HGAA nie pozwalały na sformułowanie wniosku, że przywrócenie rentowności całej grupy jest wykonalne.

| (106) | Ponadto Komisja zauważa, że wraz z upływem czasu tanie finansowanie pochodzące z gwarancji oferowanych przez Karyntię dobiegnie końca oraz że zakończył się dynamiczny proces nadrabiania zaległości przez gospodarki Europy Południowo-Wschodniej. |
| --- | --- |

(106)

Ponadto Komisja zauważa, że wraz z upływem czasu tanie finansowanie pochodzące z gwarancji oferowanych przez Karyntię dobiegnie końca oraz że zakończył się dynamiczny proces nadrabiania zaległości przez gospodarki Europy Południowo-Wschodniej.

| (107) | W rezultacie bank nie jest w stanie zrealizować zwrotu z kapitału ani zwrócić kapitału otrzymanego od państwa, a tym samym nie jest w stanie przywrócić rentowności przed końcem okresu restrukturyzacji. W związku z tym wydaje się, że przywrócenie samodzielnej rentowności HGAA nie jest możliwe. Komisja stwierdza zatem, że jej wątpliwości w odniesieniu do przywrócenia rentowności nie zostały wyjaśnione. |
| --- | --- |

(107)

W rezultacie bank nie jest w stanie zrealizować zwrotu z kapitału ani zwrócić kapitału otrzymanego od państwa, a tym samym nie jest w stanie przywrócić rentowności przed końcem okresu restrukturyzacji. W związku z tym wydaje się, że przywrócenie samodzielnej rentowności HGAA nie jest możliwe. Komisja stwierdza zatem, że jej wątpliwości w odniesieniu do przywrócenia rentowności nie zostały wyjaśnione.

| (108) | Zgodnie z pkt 9 komunikatu w sprawie restrukturyzacji każdy plan restrukturyzacji powinien zawierać jego porównanie z alternatywnymi rozwiązaniami, takimi jak podział lub przejęcie przez inny bank. Jeżeli przywrócenie rentowności danego banku nie jest możliwe, w planie restrukturyzacji należy wskazać sposób jego zorganizowanej likwidacji. Punkt 21 stanowi, że jeżeli nie ma możliwości wiarygodnego przywrócenia długoterminowej rentowności banku znajdującego się w trudnej sytuacji, należy zawsze rozważyć jego zorganizowaną likwidację lub sprzedaż na aukcji. |
| --- | --- |

(108)

Zgodnie z pkt 9 komunikatu w sprawie restrukturyzacji każdy plan restrukturyzacji powinien zawierać jego porównanie z alternatywnymi rozwiązaniami, takimi jak podział lub przejęcie przez inny bank. Jeżeli przywrócenie rentowności danego banku nie jest możliwe, w planie restrukturyzacji należy wskazać sposób jego zorganizowanej likwidacji. Punkt 21 stanowi, że jeżeli nie ma możliwości wiarygodnego przywrócenia długoterminowej rentowności banku znajdującego się w trudnej sytuacji, należy zawsze rozważyć jego zorganizowaną likwidację lub sprzedaż na aukcji.

| (109) | Władze austriackie przedłożyły plan ewentualnej likwidacji, w którym uwzględniły taką strategię zorganizowanej likwidacji. Przedłożony plan zakłada sprzedaż podmiotów operacyjnych, a mianowicie austriackiego HBA (w odniesieniu do którego podpisano już umowę sprzedaży) oraz sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej, w drodze otwartej procedury najpóźniej do końca czerwca 2015 r. Wszystkie pozostałe części działalności zostają poddane procesowi kontrolowanej i zorganizowanej likwidacji. W tym kontekście Austria podejmuje zobowiązanie, zgodnie z którym z dniem 1 lipca 2013 r. włoski podmiot HBI nie będzie podejmował nowego rodzaju działalności. Jeżeli sprzedaż podmiotów operacyjnych z siedzibami w państwach Europy Południowo-Wschodniej nie będzie możliwa do dnia 30 czerwca 2015 r., one również zaprzestaną podejmowania nowego rodzaju działalności i zostaną zlikwidowane. W rezultacie najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r. HGAA zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze finansowym. |
| --- | --- |

(109)

Władze austriackie przedłożyły plan ewentualnej likwidacji, w którym uwzględniły taką strategię zorganizowanej likwidacji. Przedłożony plan zakłada sprzedaż podmiotów operacyjnych, a mianowicie austriackiego HBA (w odniesieniu do którego podpisano już umowę sprzedaży) oraz sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej, w drodze otwartej procedury najpóźniej do końca czerwca 2015 r. Wszystkie pozostałe części działalności zostają poddane procesowi kontrolowanej i zorganizowanej likwidacji. W tym kontekście Austria podejmuje zobowiązanie, zgodnie z którym z dniem 1 lipca 2013 r. włoski podmiot HBI nie będzie podejmował nowego rodzaju działalności. Jeżeli sprzedaż podmiotów operacyjnych z siedzibami w państwach Europy Południowo-Wschodniej nie będzie możliwa do dnia 30 czerwca 2015 r., one również zaprzestaną podejmowania nowego rodzaju działalności i zostaną zlikwidowane. W rezultacie najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r. HGAA zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze finansowym.

| (110) | Sprzedaż podmiotów operacyjnych odbędzie się w drodze bezwarunkowych, przejrzystych i otwartych procedur, pozwalając wszystkim zainteresowanym uczestnikom rynku na składanie ofert na zakup tych podmiotów. Takie konkurencyjne procedury zapewniają, aby najlepsza oferta stanowiła cenę rynkową, wykluczając tym samym pomoc na rzecz nabywcy (41). Jeżeli Komisja wykryje istnienie pomocy na rzecz nabywcy, dokona oddzielnej oceny zgodności tej pomocy z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(110)

Sprzedaż podmiotów operacyjnych odbędzie się w drodze bezwarunkowych, przejrzystych i otwartych procedur, pozwalając wszystkim zainteresowanym uczestnikom rynku na składanie ofert na zakup tych podmiotów. Takie konkurencyjne procedury zapewniają, aby najlepsza oferta stanowiła cenę rynkową, wykluczając tym samym pomoc na rzecz nabywcy (41). Jeżeli Komisja wykryje istnienie pomocy na rzecz nabywcy, dokona oddzielnej oceny zgodności tej pomocy z rynkiem wewnętrznym.

| (111) | W odniesieniu do kwestii, czy podmioty będące przedmiotem sprzedaży mogą stanowić ciągłość gospodarczą HGAA i czy środki pomocy mogą w związku z tym stanowić pomoc na rzecz tych podmiotów, Komisja zwraca przede wszystkim uwagę, że nie jest jasne, czy sieć przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej zostanie sprzedana jednemu nabywcy jako całość, czy też części obecnej sieci zostaną zakupione przez różnych nabywców. |
| --- | --- |

(111)

W odniesieniu do kwestii, czy podmioty będące przedmiotem sprzedaży mogą stanowić ciągłość gospodarczą HGAA i czy środki pomocy mogą w związku z tym stanowić pomoc na rzecz tych podmiotów, Komisja zwraca przede wszystkim uwagę, że nie jest jasne, czy sieć przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej zostanie sprzedana jednemu nabywcy jako całość, czy też części obecnej sieci zostaną zakupione przez różnych nabywców.

| (112) | Aby wykazać ciągłość gospodarczą, można rozważyć między innymi następujące czynniki: przedmiotowy zakres transferu, cenę transferu, tożsamość akcjonariuszy lub właścicieli przedsiębiorstwa dokonującego przejęcia oraz pierwotnego przedsiębiorstwa lub ekonomiczną logikę operacji (42). |
| --- | --- |

(112)

Aby wykazać ciągłość gospodarczą, można rozważyć między innymi następujące czynniki: przedmiotowy zakres transferu, cenę transferu, tożsamość akcjonariuszy lub właścicieli przedsiębiorstwa dokonującego przejęcia oraz pierwotnego przedsiębiorstwa lub ekonomiczną logikę operacji (42).

| (113) | Komisja zauważa przede wszystkim, że przyznana pomoc miała na celu rozwiązanie problemów HGAA jako grupy, a nie problemów poszczególnych podmiotów operacyjnych w Austrii lub w państwach Europy Południowo-Wschodniej. Żadna ze spółek zależnych w państwach Europy Południowo-Wschodniej ani HBA nie stanowi podstawowej działalności HGAA, a podmioty przewidziane do sprzedaży odpowiadają jedynie części aktywów grupy. Ponadto model biznesowy podmiotów przewidzianych do sprzedaży jest inny niż model biznesowy HGAA, które jest międzynarodową grupą bankową uzależnioną od taniego finansowania opartego w znacznym stopniu na państwowych gwarancjach udzielanych przez Karyntię i ukierunkowaną na dynamiczną ekspansję, czerpiącą korzyści z potencjału wzrostowego rynków wschodzących. W przyszłości finansowanie spółek zależnych w państwach Europy Południowo-Wschodniej nie będzie już uzależnione od gwarancji państwowych, ale będzie opierało się na finansowaniu ze środków lokalnych (będzie zatem bardziej kosztowne), co będzie wymagało przyjęcia bardziej ostrożnego podejścia w odniesieniu do marż i zarządzania ryzykiem. Podczas gdy działalność HGAA ukierunkowana była raczej na działalność na dużą skalę i na kluczowych klientów, działalność podmiotów przewidzianych do sprzedaży będzie ukierunkowana na sektor MŚP. W praktyce działalność podmiotów przewidzianych do sprzedaży będzie ukierunkowana na świadczenie usług innej bazie klientów. |
| --- | --- |

(113)

Komisja zauważa przede wszystkim, że przyznana pomoc miała na celu rozwiązanie problemów HGAA jako grupy, a nie problemów poszczególnych podmiotów operacyjnych w Austrii lub w państwach Europy Południowo-Wschodniej. Żadna ze spółek zależnych w państwach Europy Południowo-Wschodniej ani HBA nie stanowi podstawowej działalności HGAA, a podmioty przewidziane do sprzedaży odpowiadają jedynie części aktywów grupy. Ponadto model biznesowy podmiotów przewidzianych do sprzedaży jest inny niż model biznesowy HGAA, które jest międzynarodową grupą bankową uzależnioną od taniego finansowania opartego w znacznym stopniu na państwowych gwarancjach udzielanych przez Karyntię i ukierunkowaną na dynamiczną ekspansję, czerpiącą korzyści z potencjału wzrostowego rynków wschodzących. W przyszłości finansowanie spółek zależnych w państwach Europy Południowo-Wschodniej nie będzie już uzależnione od gwarancji państwowych, ale będzie opierało się na finansowaniu ze środków lokalnych (będzie zatem bardziej kosztowne), co będzie wymagało przyjęcia bardziej ostrożnego podejścia w odniesieniu do marż i zarządzania ryzykiem. Podczas gdy działalność HGAA ukierunkowana była raczej na działalność na dużą skalę i na kluczowych klientów, działalność podmiotów przewidzianych do sprzedaży będzie ukierunkowana na sektor MŚP. W praktyce działalność podmiotów przewidzianych do sprzedaży będzie ukierunkowana na świadczenie usług innej bazie klientów.

| (114) | Komisja zauważa ponadto, że sprzedaż podmiotów operacyjnych ma na celu maksymalizację wartości aktywów HGAA przed jego likwidacją, co leży w interesie jego wierzycieli. |
| --- | --- |

(114)

Komisja zauważa ponadto, że sprzedaż podmiotów operacyjnych ma na celu maksymalizację wartości aktywów HGAA przed jego likwidacją, co leży w interesie jego wierzycieli.

| (115) | Biorąc pod uwagę zakres przedmiotowy i fakt, że akcjonariusze HGAA i podmioty przewidziane do sprzedaży nie będą identyczni, a także uwzględniając ekonomiczną logikę operacji sprzedaży, Komisja uważa, że w momencie, w którym podmioty operacyjne zostaną sprzedane, a HGAA przestanie istnieć, działalność gospodarcza grupy nie będzie kontynuowana. |
| --- | --- |

(115)

Biorąc pod uwagę zakres przedmiotowy i fakt, że akcjonariusze HGAA i podmioty przewidziane do sprzedaży nie będą identyczni, a także uwzględniając ekonomiczną logikę operacji sprzedaży, Komisja uważa, że w momencie, w którym podmioty operacyjne zostaną sprzedane, a HGAA przestanie istnieć, działalność gospodarcza grupy nie będzie kontynuowana.

| (116) | W planie ewentualnej likwidacji określono niektóre aktywa, które zostaną wyłączone z jednostek operacyjnych przewidzianych do sprzedaży. Takie wyłączenie spowoduje poprawę zdolności finansowania podmiotów oraz poprawę średniej jakości aktywów znajdujących w pozostałej części bilansu, wspierając tym samym zbywalność tych podmiotów. |
| --- | --- |

(116)

W planie ewentualnej likwidacji określono niektóre aktywa, które zostaną wyłączone z jednostek operacyjnych przewidzianych do sprzedaży. Takie wyłączenie spowoduje poprawę zdolności finansowania podmiotów oraz poprawę średniej jakości aktywów znajdujących w pozostałej części bilansu, wspierając tym samym zbywalność tych podmiotów.

| (117) | W punkcie 21 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wskazano, że możliwym do zaakceptowania sposobem na przywrócenie rentowności jest również utworzenie autonomicznego „dobrego” banku, zachowującego „dobre” aktywa i pasywa istniejącego banku, pod warunkiem że taki nowy podmiot nie zakłóci nadmiernie konkurencji. W tej kwestii możliwym do zaakceptowania rozwiązaniem byłoby utworzenie przedsiębiorstwa w państwach Europy Południowo-Wschodniej lub wydzielenie niektórych aktywów z HBInt do tego przedsiębiorstwa celem stworzenia rentownej i zbywalnej jednostki prowadzącej działalność w zakresie bankowości (43). |
| --- | --- |

(117)

W punkcie 21 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wskazano, że możliwym do zaakceptowania sposobem na przywrócenie rentowności jest również utworzenie autonomicznego „dobrego” banku, zachowującego „dobre” aktywa i pasywa istniejącego banku, pod warunkiem że taki nowy podmiot nie zakłóci nadmiernie konkurencji. W tej kwestii możliwym do zaakceptowania rozwiązaniem byłoby utworzenie przedsiębiorstwa w państwach Europy Południowo-Wschodniej lub wydzielenie niektórych aktywów z HBInt do tego przedsiębiorstwa celem stworzenia rentownej i zbywalnej jednostki prowadzącej działalność w zakresie bankowości (43).

| (118) | Problem dotyczący jakości aktywów, wynikający zarówno z portfela historycznego, jak i bardziej aktualnych ryzykownych zobowiązań, nie mógł zostać rozwiązany przy założeniu kontynuacji działalności ze względu na rosnące koszty związane z ryzykiem i utratę wartości aktywów. Komisja uznaje zatem, że przedstawiony przez Austrię plan ewentualnej likwidacji zakładający intensyfikację transferu problematycznych aktywów do likwidowanej jednostki jest właściwą strategią. |
| --- | --- |

(118)

Problem dotyczący jakości aktywów, wynikający zarówno z portfela historycznego, jak i bardziej aktualnych ryzykownych zobowiązań, nie mógł zostać rozwiązany przy założeniu kontynuacji działalności ze względu na rosnące koszty związane z ryzykiem i utratę wartości aktywów. Komisja uznaje zatem, że przedstawiony przez Austrię plan ewentualnej likwidacji zakładający intensyfikację transferu problematycznych aktywów do likwidowanej jednostki jest właściwą strategią.

| (119) | W odniesieniu do finansowania przewidzianego w planie ewentualnej likwidacji sprzedawane podmioty będą w coraz większym stopniu podlegały finansowaniu w wymiarze lokalnym oraz będą dążyły do ograniczenia swojej zależności od finansowania z rynku międzybankowego otrzymywanego od HGAA. Komisja z zadowoleniem przyjmuje tę zmianę w strategii finansowania. Komisja zauważa również, że HGAA będzie posiadało bieżące zobowiązanie do finansowania podmiotów przewidzianych do sprzedaży. |
| --- | --- |

(119)

W odniesieniu do finansowania przewidzianego w planie ewentualnej likwidacji sprzedawane podmioty będą w coraz większym stopniu podlegały finansowaniu w wymiarze lokalnym oraz będą dążyły do ograniczenia swojej zależności od finansowania z rynku międzybankowego otrzymywanego od HGAA. Komisja z zadowoleniem przyjmuje tę zmianę w strategii finansowania. Komisja zauważa również, że HGAA będzie posiadało bieżące zobowiązanie do finansowania podmiotów przewidzianych do sprzedaży.

| (120) | Ponadto w planie ewentualnej likwidacji przewidziano znaczne ograniczenie działalności leasingowej HGAA, która w przeszłości stanowiła główne źródło problemów grupy, ponieważ działalność leasingowa charakteryzuje się relatywnie niską rentownością w stosunku do związanego z nią ryzyka i wymogów finansowania. Ograniczenie to również wpłynie pozytywnie na zbywalność podmiotów operacyjnych grupy. |
| --- | --- |

(120)

Ponadto w planie ewentualnej likwidacji przewidziano znaczne ograniczenie działalności leasingowej HGAA, która w przeszłości stanowiła główne źródło problemów grupy, ponieważ działalność leasingowa charakteryzuje się relatywnie niską rentownością w stosunku do związanego z nią ryzyka i wymogów finansowania. Ograniczenie to również wpłynie pozytywnie na zbywalność podmiotów operacyjnych grupy.

| (121) | Komisja stwierdza, że rentowność HGAA nie może zostać przywrócona oraz że strategia zorganizowanej likwidacji grupy przedstawiona przez Austrię jest właściwym środkiem rozwiązania kwestii HGAA, biorąc pod uwagę, że przywrócenie rentowności banku nie jest możliwe. |
| --- | --- |

(121)

Komisja stwierdza, że rentowność HGAA nie może zostać przywrócona oraz że strategia zorganizowanej likwidacji grupy przedstawiona przez Austrię jest właściwym środkiem rozwiązania kwestii HGAA, biorąc pod uwagę, że przywrócenie rentowności banku nie jest możliwe.

Wkład własny i podział obciążeń

| (122) | W komunikacie w sprawie restrukturyzacji wskazuje się, że odpowiedni wkład ze strony beneficjenta jest konieczny, aby ograniczyć pomoc do minimum oraz usunąć zakłócenia konkurencji i pokusę nadużycia. W związku z tym komunikat stanowi, że (i) należy ograniczyć zarówno koszty restrukturyzacji, jak i kwotę pomocy oraz że (ii) konieczny jest znaczny wkład własny. |
| --- | --- |

(122)

W komunikacie w sprawie restrukturyzacji wskazuje się, że odpowiedni wkład ze strony beneficjenta jest konieczny, aby ograniczyć pomoc do minimum oraz usunąć zakłócenia konkurencji i pokusę nadużycia. W związku z tym komunikat stanowi, że (i) należy ograniczyć zarówno koszty restrukturyzacji, jak i kwotę pomocy oraz że (ii) konieczny jest znaczny wkład własny.

| (123) | W komunikacie tym stwierdza się ponadto, że aby ograniczyć kwotę pomocy do minimum, do finansowania restrukturyzacji bank powinien w pierwszej kolejności wykorzystywać swoje zasoby własne. Nie tylko państwo, ale również inwestorzy banku powinni ponieść koszty związane z restrukturyzacją. Cel ten może zostać osiągnięty w szczególności poprzez absorpcję strat za pomocą dostępnego kapitału. |
| --- | --- |

(123)

W komunikacie tym stwierdza się ponadto, że aby ograniczyć kwotę pomocy do minimum, do finansowania restrukturyzacji bank powinien w pierwszej kolejności wykorzystywać swoje zasoby własne. Nie tylko państwo, ale również inwestorzy banku powinni ponieść koszty związane z restrukturyzacją. Cel ten może zostać osiągnięty w szczególności poprzez absorpcję strat za pomocą dostępnego kapitału.

| (124) | Po pierwsze, wszyscy byli akcjonariusze HGAA sprzedali swoje akcje Republice Austrii za symboliczną cenę jednego euro, co ograniczyło ryzyko, że środki pomocy przyniosłyby korzyść byłym akcjonariuszom. Byli właściciele wnieśli również do HGAA kapitał lub aktywa zbywalne, które wykorzystano w celu pokrycia strat i poprawy płynności. |
| --- | --- |

(124)

Po pierwsze, wszyscy byli akcjonariusze HGAA sprzedali swoje akcje Republice Austrii za symboliczną cenę jednego euro, co ograniczyło ryzyko, że środki pomocy przyniosłyby korzyść byłym akcjonariuszom. Byli właściciele wnieśli również do HGAA kapitał lub aktywa zbywalne, które wykorzystano w celu pokrycia strat i poprawy płynności.

| (125) | W momencie przedmiotowej sprzedaży akcjonariuszem większościowym HGAA był bank BayernLB. Ogółem BayernLB dokonał wkładu w postaci kapitału w wysokości około 1,5 mld EUR, zrzekając się natomiast dalszych praw własności bez jakiejkolwiek perspektywy na otrzymanie dodatkowego wynagrodzenia. BayernLB wniósł również do HGAA wkład w wysokości 4,3 mld EUR w postaci zbywalnych aktywów. Ponadto w przypadku BayernLB odnotowano znaczną stratę wynikającą z odpisów aktualizujących wartość przy sprzedaży jego akcji HGAA, co przyczyniło się do ograniczenia pokusy nadużycia zgodnie z pkt 22 komunikatu w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(125)

W momencie przedmiotowej sprzedaży akcjonariuszem większościowym HGAA był bank BayernLB. Ogółem BayernLB dokonał wkładu w postaci kapitału w wysokości około 1,5 mld EUR, zrzekając się natomiast dalszych praw własności bez jakiejkolwiek perspektywy na otrzymanie dodatkowego wynagrodzenia. BayernLB wniósł również do HGAA wkład w wysokości 4,3 mld EUR w postaci zbywalnych aktywów. Ponadto w przypadku BayernLB odnotowano znaczną stratę wynikającą z odpisów aktualizujących wartość przy sprzedaży jego akcji HGAA, co przyczyniło się do ograniczenia pokusy nadużycia zgodnie z pkt 22 komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

| (126) | Komisja uznaje zatem, że kwota podziału obciążeń otrzymana od byłego właściciela, tj. banku BayernLB, jest znaczna i odpowiednia. |
| --- | --- |

(126)

Komisja uznaje zatem, że kwota podziału obciążeń otrzymana od byłego właściciela, tj. banku BayernLB, jest znaczna i odpowiednia.

| (127) | Ostateczny wynik trwającego procesu w sprawie spłaty niespłaconych kredytów bankowi BayernLB nie będzie miał wpływu na ten wniosek. W przypadku przegranej BayernLB w tym procesie kwota podziału obciążeń byłaby jeszcze wyższa. W przypadku wygranej BayernLB w tym procesie kwota podziału obciążeń, zgodna z oceną zawartą w niniejszej decyzji, nie uległaby zmianie. |
| --- | --- |

(127)

Ostateczny wynik trwającego procesu w sprawie spłaty niespłaconych kredytów bankowi BayernLB nie będzie miał wpływu na ten wniosek. W przypadku przegranej BayernLB w tym procesie kwota podziału obciążeń byłaby jeszcze wyższa. W przypadku wygranej BayernLB w tym procesie kwota podziału obciążeń, zgodna z oceną zawartą w niniejszej decyzji, nie uległaby zmianie.

| (128) | Wkład GRAWE obejmuje zarówno środki kapitałowe, jak i środki na utrzymanie płynności. Pierwotny kapitał powstały w wyniku zastrzyku kapitałowego GRAWE wniesionego do HGAA w kwocie 30 mln EUR został w międzyczasie zmniejszony do kwoty około 9 mln EUR w następstwie decyzji Republiki Austrii, jako jedynego akcjonariusza banku, dotyczącej alokacji kapitału w celu absorpcji strat (Kapitalschnitt). Przedsiębiorstwo GRAWE wniosło również do HGAA środki w postaci zbywalnych aktywów. |
| --- | --- |

(128)

Wkład GRAWE obejmuje zarówno środki kapitałowe, jak i środki na utrzymanie płynności. Pierwotny kapitał powstały w wyniku zastrzyku kapitałowego GRAWE wniesionego do HGAA w kwocie 30 mln EUR został w międzyczasie zmniejszony do kwoty około 9 mln EUR w następstwie decyzji Republiki Austrii, jako jedynego akcjonariusza banku, dotyczącej alokacji kapitału w celu absorpcji strat (Kapitalschnitt). Przedsiębiorstwo GRAWE wniosło również do HGAA środki w postaci zbywalnych aktywów.

| (129) | Na podstawie powyższych ustaleń Komisja uznaje stopień podziału obciążeń GRAWE za wystarczający. |
| --- | --- |

(129)

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja uznaje stopień podziału obciążeń GRAWE za wystarczający.

| (130) | W odniesieniu do kraju związkowego Karyntii Komisja zauważa, że wkładem kraju związkowego Karyntii w podział obciążeń był zastrzyk kapitałowy, którego kwotę w międzyczasie znacznie obniżono w drodze wspomnianego Kapitalschnitt. |
| --- | --- |

(130)

W odniesieniu do kraju związkowego Karyntii Komisja zauważa, że wkładem kraju związkowego Karyntii w podział obciążeń był zastrzyk kapitałowy, którego kwotę w międzyczasie znacznie obniżono w drodze wspomnianego Kapitalschnitt.

| (131) | Na podstawie powyższych ustaleń Komisja uznaje stopień podziału obciążeń kraju związkowego Karyntii za wystarczający. |
| --- | --- |

(131)

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja uznaje stopień podziału obciążeń kraju związkowego Karyntii za wystarczający.

| (132) | Fakt, że wynagrodzenie przedsiębiorstwa GRAWE i kraju związkowego Karyntii z tytułu kapitału Partizipationskapital jest wyższe niż wynagrodzenie z tytuły zastrzyku kapitałowego BayernLB, jest uzasadniony, ponieważ BayernLB wniósł inny rodzaj instrumentu kapitałowego. W odróżnieniu od GRAWE i kraju związkowego Karyntii BayernLB nie wniósł kapitału w postaci Partizipationskapital, tylko po prostu zrzekł się wszystkich praw związanych z instrumentami kapitałowymi i pewnymi aktywami zbywalnymi. BayernLB zapewnił zatem wyższy stopień podziału obciążeń, co wydaje się właściwe, ponieważ BayernLB był dominującym właścicielem HGAA przed przejęciem banku przez Austrię. |
| --- | --- |

(132)

Fakt, że wynagrodzenie przedsiębiorstwa GRAWE i kraju związkowego Karyntii z tytułu kapitału Partizipationskapital jest wyższe niż wynagrodzenie z tytuły zastrzyku kapitałowego BayernLB, jest uzasadniony, ponieważ BayernLB wniósł inny rodzaj instrumentu kapitałowego. W odróżnieniu od GRAWE i kraju związkowego Karyntii BayernLB nie wniósł kapitału w postaci Partizipationskapital, tylko po prostu zrzekł się wszystkich praw związanych z instrumentami kapitałowymi i pewnymi aktywami zbywalnymi. BayernLB zapewnił zatem wyższy stopień podziału obciążeń, co wydaje się właściwe, ponieważ BayernLB był dominującym właścicielem HGAA przed przejęciem banku przez Austrię.

| (133) | Kolejna otwarta kwestia dotyczy tego, czy wynagrodzenie z tytułu kapitału w postaci Partizipationskapital wniesionego do HGAA przez Austrię w ramach systemu wsparcia finansowego jest wystarczające. Należy przypomnieć, że w ramach systemu wsparcia finansowego istniały dwie różne stopy procentowe stosowane w zależności od tego, czy bank, któremu udzielano pomocy, był bankiem znajdującym się w trudnej sytuacji, czy też bankiem będącym zasadniczo w dobrej kondycji. Austria uznała HGAA za bank będący zasadniczo w dobrej kondycji, w związku z czym uzyskał on niższe wynagrodzenie z tytułu odsetek niż uzyskałby, gdyby został uznany za bank znajdujący się w trudnej sytuacji. |
| --- | --- |

(133)

Kolejna otwarta kwestia dotyczy tego, czy wynagrodzenie z tytułu kapitału w postaci Partizipationskapital wniesionego do HGAA przez Austrię w ramach systemu wsparcia finansowego jest wystarczające. Należy przypomnieć, że w ramach systemu wsparcia finansowego istniały dwie różne stopy procentowe stosowane w zależności od tego, czy bank, któremu udzielano pomocy, był bankiem znajdującym się w trudnej sytuacji, czy też bankiem będącym zasadniczo w dobrej kondycji. Austria uznała HGAA za bank będący zasadniczo w dobrej kondycji, w związku z czym uzyskał on niższe wynagrodzenie z tytułu odsetek niż uzyskałby, gdyby został uznany za bank znajdujący się w trudnej sytuacji.

| (134) | W tej kwestii Komisja zauważa, że cały pozostały kapitał Partizipationskapital pozostaje w HBInt, a zatem w likwidowanej części HGAA. Biorąc pod uwagę, że likwidowana część grupy nie prowadzi już działalności na rynku oraz że nie można przywrócić rentowności HGAA (w związku z czym HGAA zostanie zlikwidowane), Komisja stwierdza, że w tym przypadku niskie wynagrodzenie jest możliwe do zaakceptowania. |
| --- | --- |

(134)

W tej kwestii Komisja zauważa, że cały pozostały kapitał Partizipationskapital pozostaje w HBInt, a zatem w likwidowanej części HGAA. Biorąc pod uwagę, że likwidowana część grupy nie prowadzi już działalności na rynku oraz że nie można przywrócić rentowności HGAA (w związku z czym HGAA zostanie zlikwidowane), Komisja stwierdza, że w tym przypadku niskie wynagrodzenie jest możliwe do zaakceptowania.

| (135) | Przedsiębiorstwo Mitarbeiterstiftung Alpe Adria było najmniejszym właścicielem HGAA, którego udział w grupie wynosił 0,02 %. W momencie przejęcia HGAA przez Republikę Austrii w grudniu 2009 r. udział ten został sprzedany za cenę jednego euro. Biorąc pod uwagę całkowitą utratę praw akcjonariuszy bez żadnego wynagrodzenia z tego tytułu, Komisja uznaje stopień podziału obciążeń za wystarczający, w szczególności uwzględniając jego stosunkowo niewielki rozmiar w porównaniu z innymi właścicielami. |
| --- | --- |

(135)

Przedsiębiorstwo Mitarbeiterstiftung Alpe Adria było najmniejszym właścicielem HGAA, którego udział w grupie wynosił 0,02 %. W momencie przejęcia HGAA przez Republikę Austrii w grudniu 2009 r. udział ten został sprzedany za cenę jednego euro. Biorąc pod uwagę całkowitą utratę praw akcjonariuszy bez żadnego wynagrodzenia z tego tytułu, Komisja uznaje stopień podziału obciążeń za wystarczający, w szczególności uwzględniając jego stosunkowo niewielki rozmiar w porównaniu z innymi właścicielami.

| (136) | W odniesieniu do posiadaczy kapitału hybrydowego HGAA podjęło szereg działań w celu zapewnienia podziału obciążeń poprzez dokonywanie wykupu tych instrumentów po cenie znacznie niższej od ich wartości nominalnej lub wycofywanie ich w całości, co spowodowało istotny efekt kapitałowy. |
| --- | --- |

(136)

W odniesieniu do posiadaczy kapitału hybrydowego HGAA podjęło szereg działań w celu zapewnienia podziału obciążeń poprzez dokonywanie wykupu tych instrumentów po cenie znacznie niższej od ich wartości nominalnej lub wycofywanie ich w całości, co spowodowało istotny efekt kapitałowy.

| (137) | Ponadto Komisja zauważa, że wiele hybrydowych instrumentów kapitałowych i instrumentów kapitału Partizipationskapital gwarantuje wypłaty z tytułu dywidend lub płatności kuponowych wyłącznie w przypadku zysków. Biorąc pod uwagę brak rentowności banku w ostatnich latach, posiadacze takich instrumentów nie otrzymali wspomnianych płatności. Dodatkowo w przyszłości będą istniały ograniczenia dotyczące wypłat z tytułu dywidend i płatności kuponowych. W rezultacie Komisja uważa, że posiadacze takich instrumentów zapewniają wystarczający stopień podziału obciążeń. |
| --- | --- |

(137)

Ponadto Komisja zauważa, że wiele hybrydowych instrumentów kapitałowych i instrumentów kapitału Partizipationskapital gwarantuje wypłaty z tytułu dywidend lub płatności kuponowych wyłącznie w przypadku zysków. Biorąc pod uwagę brak rentowności banku w ostatnich latach, posiadacze takich instrumentów nie otrzymali wspomnianych płatności. Dodatkowo w przyszłości będą istniały ograniczenia dotyczące wypłat z tytułu dywidend i płatności kuponowych. W rezultacie Komisja uważa, że posiadacze takich instrumentów zapewniają wystarczający stopień podziału obciążeń.

| (138) | Z tych powodów Komisja stwierdza, że plan ewentualnej likwidacji HGAA zapewnia odpowiedni stopień podziału obciążeń. |
| --- | --- |

(138)

Z tych powodów Komisja stwierdza, że plan ewentualnej likwidacji HGAA zapewnia odpowiedni stopień podziału obciążeń.

Ograniczanie zakłóceń konkurencji

| (139) | W sekcji 4 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wymaga się ponadto, aby plan restrukturyzacji zawierał środki ograniczające zakłócenia konkurencji. Środki takie powinny być opracowane w taki sposób, aby ograniczały zakłócenia na rynkach, na których beneficjent prowadzi działalność po restrukturyzacji. W niniejszym przypadku należy zapewnić, aby podmioty, które nadal będą prowadziły działalność na rynku zanim zostaną ostatecznie sprzedane, nie korzystały z otrzymanych zasobów państwowych w sposób przynoszący szkodę konkurentom oraz nie podejmowały działań powodujących zakłócenia. |
| --- | --- |

(139)

W sekcji 4 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wymaga się ponadto, aby plan restrukturyzacji zawierał środki ograniczające zakłócenia konkurencji. Środki takie powinny być opracowane w taki sposób, aby ograniczały zakłócenia na rynkach, na których beneficjent prowadzi działalność po restrukturyzacji. W niniejszym przypadku należy zapewnić, aby podmioty, które nadal będą prowadziły działalność na rynku zanim zostaną ostatecznie sprzedane, nie korzystały z otrzymanych zasobów państwowych w sposób przynoszący szkodę konkurentom oraz nie podejmowały działań powodujących zakłócenia.

| (140) | W tym celu Austria zobowiązuje się do wprowadzenia ograniczeń w odniesieniu do rodzajów działalności określonych w sekcji 4 załącznika, które do momentu sprzedaży zapewnią jak największe ograniczenie zakłóceń konkurencji wynikających z istnienia i działalności podmiotów operacyjnych. |
| --- | --- |

(140)

W tym celu Austria zobowiązuje się do wprowadzenia ograniczeń w odniesieniu do rodzajów działalności określonych w sekcji 4 załącznika, które do momentu sprzedaży zapewnią jak największe ograniczenie zakłóceń konkurencji wynikających z istnienia i działalności podmiotów operacyjnych.

| (141) | Charakter i forma środków w zakresie konkurencji zależą od dwóch kryteriów: po pierwsze kwoty pomocy oraz warunków i okoliczności przyznania tej pomocy, a po drugie cech charakterystycznych rynków, na których beneficjent będzie prowadził działalność. |
| --- | --- |

(141)

Charakter i forma środków w zakresie konkurencji zależą od dwóch kryteriów: po pierwsze kwoty pomocy oraz warunków i okoliczności przyznania tej pomocy, a po drugie cech charakterystycznych rynków, na których beneficjent będzie prowadził działalność.

| (142) | Komisja przypomina, że HGAA otrzymało pomoc państwa w wysokości 3,15 mld EUR w postaci kapitału i gwarancji na aktywa oraz pomoc w kwocie 1,35 mld EUR w postaci gwarancji zachowania płynności, jak również, że do celów przeprowadzenia procesu likwidacji w przyszłości HGAA może otrzymać dodatkową pomoc państwa w wysokości maksymalnie 5,4 mld EUR w postaci kapitału i 3,3 mld EUR w postaci aktywów zbywalnych. |
| --- | --- |

(142)

Komisja przypomina, że HGAA otrzymało pomoc państwa w wysokości 3,15 mld EUR w postaci kapitału i gwarancji na aktywa oraz pomoc w kwocie 1,35 mld EUR w postaci gwarancji zachowania płynności, jak również, że do celów przeprowadzenia procesu likwidacji w przyszłości HGAA może otrzymać dodatkową pomoc państwa w wysokości maksymalnie 5,4 mld EUR w postaci kapitału i 3,3 mld EUR w postaci aktywów zbywalnych.

| (143) | Całkowita kwota pomocy w postaci kapitału i gwarancji na aktywa wyniosłaby 8,55 mld EUR, co odpowiada około 26 % aktywów ważonych ryzykiem HGAA, których wartość na dzień 31 grudnia 2008 r. wynosiła 32,8 mld EUR. Kwota przyznanej pomocy jest zatem bardzo wysoka i wymaga odpowiednich środków. |
| --- | --- |

(143)

Całkowita kwota pomocy w postaci kapitału i gwarancji na aktywa wyniosłaby 8,55 mld EUR, co odpowiada około 26 % aktywów ważonych ryzykiem HGAA, których wartość na dzień 31 grudnia 2008 r. wynosiła 32,8 mld EUR. Kwota przyznanej pomocy jest zatem bardzo wysoka i wymaga odpowiednich środków.

| (144) | Punkt 35 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że środki strukturalne, takie jak zbycia, powinny sprzyjać wchodzeniu konkurentów na rynek, umożliwiając jednocześnie przeznaczenie na proces opuszczania rynku odpowiednio długiego czasu, aby zachować stabilność finansową. |
| --- | --- |

(144)

Punkt 35 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że środki strukturalne, takie jak zbycia, powinny sprzyjać wchodzeniu konkurentów na rynek, umożliwiając jednocześnie przeznaczenie na proces opuszczania rynku odpowiednio długiego czasu, aby zachować stabilność finansową.

| (145) | Komisja zauważa, że w planie ewentualnej likwidacji przewidziano zorganizowaną likwidację, w ramach której najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r. HGAA przestanie istnieć na rynkach jako podmiot gospodarczy oraz zlikwiduje te podmioty prowadzące działalność, które w tym terminie nie zostaną sprzedane. |
| --- | --- |

(145)

Komisja zauważa, że w planie ewentualnej likwidacji przewidziano zorganizowaną likwidację, w ramach której najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r. HGAA przestanie istnieć na rynkach jako podmiot gospodarczy oraz zlikwiduje te podmioty prowadzące działalność, które w tym terminie nie zostaną sprzedane.

| (146) | W odniesieniu do dalszej działalności podmiotów w państwach Europy Południowo-Wschodniej prowadzonej do momentu ich sprzedaży Austria przedstawiła szereg zobowiązań dotyczących nowych rodzajów działalności podejmowanych przez te podmioty, pozwalających na uniknięcie wszelkich możliwych zakłóceń konkurencji do momentu sprzedaży. |
| --- | --- |

(146)

W odniesieniu do dalszej działalności podmiotów w państwach Europy Południowo-Wschodniej prowadzonej do momentu ich sprzedaży Austria przedstawiła szereg zobowiązań dotyczących nowych rodzajów działalności podejmowanych przez te podmioty, pozwalających na uniknięcie wszelkich możliwych zakłóceń konkurencji do momentu sprzedaży.

| (147) | W związku z tym Komisja w szczególności z zadowoleniem odnotowuje ograniczenia dotyczące nowych rodzajów działalności, które są przedmiotem zobowiązań podjętych przez Austrię i HGAA. Po uwzględnieniu kosztów związanych z ryzykiem i kosztów finansowania realizowana minimalna stopa zwrotu z nowych rodzajów działalności powinna wynosić [...] % rocznie. Ta minimalna stopa zwrotu z nowych rodzajów działalności zapewni niestosowanie przez pomioty operacyjne antykonkurencyjnych praktyk cenowych, co jednocześnie przyczyni się do zapewnienia ich długoterminowej rentowności. W tym samym duchu bank zobowiązuje się do wprowadzenia ograniczeń w odniesieniu do terminów zapadalności dotyczących nowych rodzajów działalności, tak aby transformacja terminów zapadalności stanowiła jedynie ograniczony wkład w zwiększenie rentowności. [...] (44) [...]. W odniesieniu do [...] Austria przedstawiła dodatkowe zobowiązanie dotyczące ograniczenia działalności [...] do klientów, których rating jest co najmniej na poziomie [...] oraz nieprzekraczania całkowitej wartości [...] EUR. Zobowiązanie to pozwala na ograniczenie ryzyka związanego z dewaluacją walut i dopuszczalnej wielkości działalności banku w tym segmencie rynku. Podsumowując, celem wprowadzenia tych ograniczeń jest zarazem zapewnienie długoterminowej rentowności i ograniczenie zdolności konkurencyjnej odpowiednich podmiotów. |
| --- | --- |

(147)

W związku z tym Komisja w szczególności z zadowoleniem odnotowuje ograniczenia dotyczące nowych rodzajów działalności, które są przedmiotem zobowiązań podjętych przez Austrię i HGAA. Po uwzględnieniu kosztów związanych z ryzykiem i kosztów finansowania realizowana minimalna stopa zwrotu z nowych rodzajów działalności powinna wynosić [...] % rocznie. Ta minimalna stopa zwrotu z nowych rodzajów działalności zapewni niestosowanie przez pomioty operacyjne antykonkurencyjnych praktyk cenowych, co jednocześnie przyczyni się do zapewnienia ich długoterminowej rentowności. W tym samym duchu bank zobowiązuje się do wprowadzenia ograniczeń w odniesieniu do terminów zapadalności dotyczących nowych rodzajów działalności, tak aby transformacja terminów zapadalności stanowiła jedynie ograniczony wkład w zwiększenie rentowności. [...] (44) [...]. W odniesieniu do [...] Austria przedstawiła dodatkowe zobowiązanie dotyczące ograniczenia działalności [...] do klientów, których rating jest co najmniej na poziomie [...] oraz nieprzekraczania całkowitej wartości [...] EUR. Zobowiązanie to pozwala na ograniczenie ryzyka związanego z dewaluacją walut i dopuszczalnej wielkości działalności banku w tym segmencie rynku. Podsumowując, celem wprowadzenia tych ograniczeń jest zarazem zapewnienie długoterminowej rentowności i ograniczenie zdolności konkurencyjnej odpowiednich podmiotów.

| (148) | Komisja wyraża ponadto pozytywną opinię w odniesieniu do zobowiązań dotyczących lepszego zarządzania ryzykiem, w szczególności w odniesieniu do corocznego ponownego wystawiania ratingów dla wszystkich ekspozycji przekraczających kwotę [...] EUR, oraz zobowiązania, zgodnie z którym w zakresie finansowania detalicznego i publicznego bank będzie prowadził działalność wyłącznie w odniesieniu do klientów, których rating jest na poziomie [...] (45). Dzięki tym zobowiązaniom działalność prowadzona będzie w sposób ostrożny, a odnośne podmioty powstrzymają się od realizowania ryzykownej strategii biznesowej. Działalność prowadzona będzie w sposób pozwalający na zrównoważenie potrzeb w zakresie rentowności poprzez niezbędne środki kontroli ryzyka. Jednocześnie zobowiązania te uniemożliwiają również realizowanie agresywnej strategii ekspansji rynkowej. |
| --- | --- |

(148)

Komisja wyraża ponadto pozytywną opinię w odniesieniu do zobowiązań dotyczących lepszego zarządzania ryzykiem, w szczególności w odniesieniu do corocznego ponownego wystawiania ratingów dla wszystkich ekspozycji przekraczających kwotę [...] EUR, oraz zobowiązania, zgodnie z którym w zakresie finansowania detalicznego i publicznego bank będzie prowadził działalność wyłącznie w odniesieniu do klientów, których rating jest na poziomie [...] (45). Dzięki tym zobowiązaniom działalność prowadzona będzie w sposób ostrożny, a odnośne podmioty powstrzymają się od realizowania ryzykownej strategii biznesowej. Działalność prowadzona będzie w sposób pozwalający na zrównoważenie potrzeb w zakresie rentowności poprzez niezbędne środki kontroli ryzyka. Jednocześnie zobowiązania te uniemożliwiają również realizowanie agresywnej strategii ekspansji rynkowej.

| (149) | Komisja pozytywnie ocenia dwojaki cel zobowiązań określonych w motywach 147 i 148. Po pierwsze, przyczyniają się one do zwiększenia zbywalności danej działalności, ponieważ uniemożliwiają prowadzenie zbyt ryzykownej działalności, a po drugie, zmniejszają zakłócenia konkurencji poprzez hamowanie agresywnych zachowań, a tym samym ograniczanie nowych rodzajów działalności. |
| --- | --- |

(149)

Komisja pozytywnie ocenia dwojaki cel zobowiązań określonych w motywach 147 i 148. Po pierwsze, przyczyniają się one do zwiększenia zbywalności danej działalności, ponieważ uniemożliwiają prowadzenie zbyt ryzykownej działalności, a po drugie, zmniejszają zakłócenia konkurencji poprzez hamowanie agresywnych zachowań, a tym samym ograniczanie nowych rodzajów działalności.

| (150) | Zgodnie z planem ewentualnej likwidacji wszystkie operacyjne części HGAA zostaną zlikwidowane albo sprzedane. Austria przedstawiła wiążące zobowiązanie w odniesieniu do sprzedaży HBA i sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej (w częściach lub jako całość), zgodnie z którym sprzedaż ta musi zostać zrealizowana do dnia 30 czerwca 2014 r. i odpowiednio najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r. Po tym terminie prowadzenie wszelkich nowych rodzajów działalności musi zostać przerwane, a HGAA opuści rynek, ponieważ cała działalność będzie objęta procesem likwidacji albo zostanie w sposób przejrzysty sprzedana osobie trzeciej. W związku z tym proces sprzedaży/likwidacji HGAA w znacznym stopniu przyczynia się do ograniczania zakłóceń konkurencji wynikających z pomocy, ponieważ HGAA jako takie zniknie z rynków. |
| --- | --- |

(150)

Zgodnie z planem ewentualnej likwidacji wszystkie operacyjne części HGAA zostaną zlikwidowane albo sprzedane. Austria przedstawiła wiążące zobowiązanie w odniesieniu do sprzedaży HBA i sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej (w częściach lub jako całość), zgodnie z którym sprzedaż ta musi zostać zrealizowana do dnia 30 czerwca 2014 r. i odpowiednio najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r. Po tym terminie prowadzenie wszelkich nowych rodzajów działalności musi zostać przerwane, a HGAA opuści rynek, ponieważ cała działalność będzie objęta procesem likwidacji albo zostanie w sposób przejrzysty sprzedana osobie trzeciej. W związku z tym proces sprzedaży/likwidacji HGAA w znacznym stopniu przyczynia się do ograniczania zakłóceń konkurencji wynikających z pomocy, ponieważ HGAA jako takie zniknie z rynków.

| (151) | Komisja uznaje, że wciąż niepewna sytuacja na rynkach finansowych, w szczególności w państwach Europy Południowo-Wschodniej, uzasadnia wydłużenie terminu sprzedaży podmiotów w tych państwach do dnia 30 czerwca 2015 r. Komisja zauważa, że działalność w Austrii już została sprzedana oraz że, jeżeli sprzedaż nie zostanie zrealizowana w całości do dnia 30 czerwca 2014 r., działalność ta zostanie również zlikwidowana. |
| --- | --- |

(151)

Komisja uznaje, że wciąż niepewna sytuacja na rynkach finansowych, w szczególności w państwach Europy Południowo-Wschodniej, uzasadnia wydłużenie terminu sprzedaży podmiotów w tych państwach do dnia 30 czerwca 2015 r. Komisja zauważa, że działalność w Austrii już została sprzedana oraz że, jeżeli sprzedaż nie zostanie zrealizowana w całości do dnia 30 czerwca 2014 r., działalność ta zostanie również zlikwidowana.

| (152) | W ujęciu ogólnym Komisja zauważa, że do 2017 r. pozostała suma bilansowa oraz aktywa ważone ryzykiem HGAA zostaną pomniejszone o około 85 % (pod warunkiem że sprzedaż zakończy się powodzeniem zgodnie z planem). |
| --- | --- |

(152)

W ujęciu ogólnym Komisja zauważa, że do 2017 r. pozostała suma bilansowa oraz aktywa ważone ryzykiem HGAA zostaną pomniejszone o około 85 % (pod warunkiem że sprzedaż zakończy się powodzeniem zgodnie z planem).

| (153) | Oprócz tych dalekosiężnych środków Komisja odnotowuje zobowiązanie Austrii dotyczące zakazu nagłaśniania pomocy państwa oraz zakazu stosowania agresywnych praktyk handlowych. Komisja z zadowoleniem przyjmuje również zakaz przejęć zapewniający utrzymanie sytuacji, w której pomoc państwa nie będzie wykorzystywana w celu przejmowania konkurentów, lecz będzie służyła realizacji zamierzonego celu, tj. finansowania procesu likwidacji. |
| --- | --- |

(153)

Oprócz tych dalekosiężnych środków Komisja odnotowuje zobowiązanie Austrii dotyczące zakazu nagłaśniania pomocy państwa oraz zakazu stosowania agresywnych praktyk handlowych. Komisja z zadowoleniem przyjmuje również zakaz przejęć zapewniający utrzymanie sytuacji, w której pomoc państwa nie będzie wykorzystywana w celu przejmowania konkurentów, lecz będzie służyła realizacji zamierzonego celu, tj. finansowania procesu likwidacji.

| (154) | Komisja ubolewa nad częściowym tylko wykonaniem przez Austrię zobowiązań podjętych przez nią w ramach decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z 2012 r. Komisja uznaje jednak, że podział i likwidacja banku w całości równoważą naruszenie niektórych spośród tych zobowiązań trwające przez ograniczony okres. |
| --- | --- |

(154)

Komisja ubolewa nad częściowym tylko wykonaniem przez Austrię zobowiązań podjętych przez nią w ramach decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z 2012 r. Komisja uznaje jednak, że podział i likwidacja banku w całości równoważą naruszenie niektórych spośród tych zobowiązań trwające przez ograniczony okres.

| (155) | Biorąc pod uwagę zobowiązania oraz w świetle adekwatności wkładu własnego i stopnia podziału obciążeń, jak wskazano w motywach 122–138, Komisja uznaje, że mimo wysokiej kwoty pomocy przyznanej HGAA istnieją wystarczające gwarancje mające na celu ograniczenie możliwych zakłóceń konkurencji. |
| --- | --- |

(155)

Biorąc pod uwagę zobowiązania oraz w świetle adekwatności wkładu własnego i stopnia podziału obciążeń, jak wskazano w motywach 122–138, Komisja uznaje, że mimo wysokiej kwoty pomocy przyznanej HGAA istnieją wystarczające gwarancje mające na celu ograniczenie możliwych zakłóceń konkurencji.

WNIOSKI

| (156) | Uwzględniając podjęte przez Austrię zobowiązania, stwierdza się, że strategia likwidacji jest zgodna z komunikatem w sprawie restrukturyzacji, pomoc na likwidację jest ograniczona do niezbędnego minimum, a zakłócenia konkurencji zostały usunięte w wystarczającym stopniu. Pomoc na likwidację jest zatem zgodna z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, |
| --- | --- |

(156)

Uwzględniając podjęte przez Austrię zobowiązania, stwierdza się, że strategia likwidacji jest zgodna z komunikatem w sprawie restrukturyzacji, pomoc na likwidację jest ograniczona do niezbędnego minimum, a zakłócenia konkurencji zostały usunięte w wystarczającym stopniu. Pomoc na likwidację jest zatem zgodna z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Następujące środki stanowią pomoc państwa:

| a) | dokapitalizowanie w kwocie 900 mln EUR w ramach systemu wsparcia finansowego; |
| --- | --- |

a)

dokapitalizowanie w kwocie 900 mln EUR w ramach systemu wsparcia finansowego;

| b) | dokapitalizowanie w kwocie 450 mln EUR w ramach systemu wsparcia finansowego; |
| --- | --- |

b)

dokapitalizowanie w kwocie 450 mln EUR w ramach systemu wsparcia finansowego;

| c) | gwarancje w wysokości 1,35 mld EUR w ramach systemu wsparcia finansowego; |
| --- | --- |

c)

gwarancje w wysokości 1,35 mld EUR w ramach systemu wsparcia finansowego;

| d) | gwarancja na aktywa w wysokości 100 mln EUR; |
| --- | --- |

d)

gwarancja na aktywa w wysokości 100 mln EUR;

| e) | gwarancja na aktywa w wysokości 200 mln EUR; |
| --- | --- |

e)

gwarancja na aktywa w wysokości 200 mln EUR;

| f) | dokapitalizowanie w kwocie 500 mln EUR; |
| --- | --- |

f)

dokapitalizowanie w kwocie 500 mln EUR;

| g) | gwarancja państwa dla podporządkowanych instrumentów kapitałowych Tier II o wartości nominalnej 1 mld EUR; |
| --- | --- |

g)

gwarancja państwa dla podporządkowanych instrumentów kapitałowych Tier II o wartości nominalnej 1 mld EUR;

| h) | kapitał warunkowy przeznaczony na likwidację HGAA w maksymalnej wysokości 5,4 mld EUR; |
| --- | --- |

h)

kapitał warunkowy przeznaczony na likwidację HGAA w maksymalnej wysokości 5,4 mld EUR;

| i) | warunkowa pomoc na utrzymanie płynności finansowej w maksymalnej wysokości 3,3 mld EUR. |
| --- | --- |

i)

warunkowa pomoc na utrzymanie płynności finansowej w maksymalnej wysokości 3,3 mld EUR.

2.   W świetle zobowiązań określonych w załączniku pomoc państwa, o której mowa w art. 1, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 2

Austria zapewnia pełną realizację planu likwidacji przedłożonego w dniu 29 czerwca 2013 r. i uzupełnionego wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2013 r. oraz wypełnienie zobowiązań określonych w załączniku.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Austrii.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 września 2013 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 85 z 31.3.2010, s. 21. Dz.U. C 266 z 1.10.2013, s. 5. Dz.U. C 59 z 28.2.2013, s. 34.

1

(2)  Z tytułu kapitału Partizipationskapital nie przysługują prawa głosu.

2

Partizipationskapital

(3)  Plan ten został zatwierdzony decyzją Komisji z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa N 557/2008 (Dz.U. C 3 z 8.1.2009, s. 2), Maßnahmen nach dem Finanzmarktstabilitäts- und dem Interbankmarktstärkungsgesetz für Kreditinstitute und Versicherungsunternehmen in Österreich.

3

Maßnahmen nach dem Finanzmarktstabilitäts- und dem Interbankmarktstärkungsgesetz für Kreditinstitute und Versicherungsunternehmen in Österreich

(4)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

4

(5)  Dz.U. C 134 z 13.6.2009, s. 31.

5

(6)  Dz.U. C 85 z 31.3.2010, s. 21.

6

(7)  Dz.U. C 266 z 1.10.2010, s. 5.

7

(8)  Dz.U. C 31 z 4.2.2012, s. 13.

8

(9)  Zwana dalej sprawą SA.32554 (2009/C) „Pomoc restrukturyzacyjna na rzecz Hypo Group Alpe Adria”.

9

(10)  Dz.U. C 59 z 28.2.2013, s. 34.

10

(11)  Dotychczas niepublikowana.

11

(12)  Dotychczas niepublikowana.

12

(13)  Zob. motyw 4 oraz decyzja w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r.

13

(14)  Spółki Norica i HBInt Credit Managment (CM), z których każda posiada inwestorów zewnętrznych będących w posiadaniu 49 % akcji, są również w fazie likwidacji.

14

(15)  Informacje poufne.

15

(16)  Ratowanie HGAA przez Austrię w tych warunkach oznaczało, że przedsiębiorstwo BayernLB musiało dokonać odpisu aktualizującego pełną wartość księgową HGAA w kwocie 2,3 mld EUR oraz zrzec się należności od HGAA za przyznane już finansowanie w wysokości 825 mln EUR.

16

(17)  W międzyczasie HGAA wstrzymało spłatę odsetek i kwot głównych dotyczących niektórych pożyczek udzielonych przez BayernLB zgodnie ze swoją interpretacją austriackich przepisów dotyczących zamiany kapitału ustawowego (Eigenkapitalersatzgesetz). BayernLB zakwestionowało tę decyzję i wniosło sprawę do sądu w celu odzyskania pożyczek wraz z odsetkami zgodnie z pierwotnymi ustaleniami. [...].

17

Eigenkapitalersatzgesetz

(18)  Kommunikation zur EU – Überarbeiteter Umstrukturierungsplan, Klagenfurt, 29.6.2013.

18

Kommunikation zur EU – Überarbeiteter Umstrukturierungsplan

(19)  W planie zawarto wyjaśnienie, że dozwolone jest utworzenie prawnie niezależnego przedsiębiorstwa z siedzibą w Europie Południowo-Wschodniej lub dokonanie podziału części HBInt (obejmującego linie refinansowania), tak aby podmioty w państwach Europy Południowo-Wschodniej mogły prowadzić działalność gospodarczą w sposób niezależny.

19

(20)  Gdyby nie doszło do finalizacji zgodnie z pierwotnymi oczekiwaniami, HGAA nadal będzie usiłowało sprzedać HBA do dnia 30 czerwca 2014 r. Jeżeli sprzedaż ta nie będzie możliwa w tym terminie, HBA zostanie przeniesione do jednostki likwidowanej.

20

(21)  Zob. pkt 3.2.2 sekcja IV załącznika.

21

(22)  [...] należy wdrożyć zgodnie z [...] określonym w tabeli zawartej w pkt 3.4 sekcji V katalogu zobowiązań przedstawionego w załączniku. W celu zapewnienia refinansowania [...] ze środków własnych HBI [...] w razie zaistnienia konieczności zapobieżenia spadkowi depozytów poniżej [...] lub zrekompensowania każdego takiego spadku.

22

(23)  Zob. przypis 14.

23

(24)  Jak wyjaśniono w przypisie 16 [...].

24

(25)  Zob. na przykład motyw 92 decyzji o wszczęciu postępowania z 2009 r.; motyw 66 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r.; motywy 31–39 decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r.; motywy 39–43 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r.; motyw 37 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r.

25

(26)  Zob. na przykład motyw 31 decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r.; motyw 40 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r.

26

(27)  Zob. na przykład motyw 39 decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r.

27

(28)  Zob. motyw 65 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z 2009 r.

28

(29)  Zob. na przykład motyw 34 i 38 decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r.

29

(30)  Zob. na przykład motyw 66 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r.; motywy 35 i 37 decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r. i motyw 43 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r.

30

(31)  Zob. na przykład motyw 36 decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r.

31

(32)  Zob. motyw 102 decyzji o wszczęciu postępowania z 2009 r.

32

(33)  Zob. motyw 67 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2009 r.

33

(34)  Zob. motyw 98 decyzji o wszczęciu postępowania z 2009 r.

34

(35)  Zob. motyw 98 decyzji o wszczęciu postępowania z 2009 r.; motyw 42 decyzji w sprawie przedłużenia z 2010 r.

35

(36)  Zob. motyw 44 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z lipca 2011 r.; motyw 38 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie z grudnia 2012 r.

36

(37)  Zastąpiona decyzją Komisji z dnia 5 lutego 2013 r. oznaczoną tym samym numerem sprawy, dotychczas niepublikowana.

37

(38)  Zarejestrowana jako sprawa T-427/12.

38

(39)  Dz.U. C 216 z 30.7.2013, s. 1, zob. w szczególności pkt 6.

39

(40)  Dz.U. C 195 z 19.8.2009, s. 9.

40

(41)  Zob. pkt 20 komunikatu w sprawie restrukturyzacji i pkt 49 komunikatu w sprawie zastosowania zasad pomocy państwa do środków podjętych w odniesieniu do instytucji finansowych w kontekście obecnego, globalnego kryzysu finansowego (Dz.U. C 270 z 25.10.2008, s. 8).

41

(42)  Zob. wyrok z dnia 13 września 2010 r. w sprawach połączonych C-415/05, C-416/05 oraz C-423/05 Hiszpania przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2010, s. I-4749, pkt 135.

42

(43)  Komisja z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Austria zobowiązuje się do zapewnienia, aby relacja kredytów do depozytów nieprzeznaczonych do likwidacji była ukierunkowana na skuteczną sprzedaż poprzez kierowanie procesem kredytowym albo poprzez zastosowanie środków mających na celu syntetyczne lub skuteczne obniżanie relacji kredytów do depozytów, zob. sekcja III dotycząca zobowiązań pkt 4.1.8.

43

(44)  [...].

44

(45)  Dotyczy to prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania w odniesieniu do 1 roku na poziomie [...] % lub niższym.

45

---

ZAŁĄCZNIK

Uwagi wstępne

Austria wywiązuje się z następujących zobowiązań wyłącznie względem Komisji Europejskiej (zwanej dalej „Komisją”) jako jedynego adresata i jedynie do celów sprawy SA.32554 (ex C 16/2009). Osoby trzecie nie mogą powoływać się na te zobowiązania, aby wysuwać jakiekolwiek roszczenia o określone postępowanie Austrii lub grupy instytucji kredytowych Hypo Alpe Adria (dalej zwanej „HGAA”).

Zobowiązania przedstawione Komisji przez Austrię w piśmie dotyczącym zobowiązań z dnia 30 listopada 2012 r., które określono w załączniku do decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2012 r., C(2012) 9255 final, zatwierdzającej środki, zastępuje się zobowiązaniami określonymi w sekcjach B.III.3 i B.III.4.

O ile przepisy określone poniżej nie stanowią inaczej, wszystkie zobowiązania mają zastosowanie do każdego podmiotu operacyjnego uwzględnionego w sekcji B.II.1, jedynie dopóki właściwy podmiot nie zostanie sprywatyzowany zgodnie z sekcją B.IV.3.

Zobowiązania

I.   Wdrożenie planu restrukturyzacji; powiernik monitorujący

Austria zapewni pełne wdrożenie planu restrukturyzacji w odpowiednich terminach. Austria zobowiązuje się, że powiernik monitorujący będzie monitorował wdrożenie planu restrukturyzacji i wykonanie zobowiązań. Mianowanie, zadania, obowiązki i zwolnienie powiernika monitorującego muszą być zgodne z procedurami określonymi w sekcji C.

II.   Definicje

1.   Podmioty operacyjne

„Podmiotami operacyjnymi” reprywatyzowanymi zgodnie z sekcją B.IV.3 są następujące przedsiębiorstwa (w tym w każdym przypadku spółki kontrolowane wyłącznie przez te przedsiębiorstwa, bezpośrednio lub pośrednio):

1.1.   HBA

Hypo Alpe-Adria-Bank AG, Klagenfurt, Austria („HBA”).

1.2.   przedsiębiorstwa w państwach Europy Południowo-Wschodniej/sieć przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej:

| — | Hypo Alpe-Adria-Bank d.d., Lublana, Słowenia („HBA”), |
| --- | --- |

—

Hypo Alpe-Adria-Bank d.d., Lublana, Słowenia („HBA”),

| — | Hypo Leasing d.o.o., Lublana, Słowenia („HLS”) lub jego następca prawny utworzony w ramach restrukturyzacji wewnętrznej HGAA, pod warunkiem wystawienia go na sprzedaż. Działalność tego przedsiębiorstwa ogranicza się do leasingu [...] i [...], |
| --- | --- |

—

Hypo Leasing d.o.o., Lublana, Słowenia („HLS”) lub jego następca prawny utworzony w ramach restrukturyzacji wewnętrznej HGAA, pod warunkiem wystawienia go na sprzedaż. Działalność tego przedsiębiorstwa ogranicza się do leasingu [...] i [...],

| — | Hypo Alpe-Adria-Bank d.d., Zagrzeb, Chorwacja („HBC”) i jego spółka zależna Hypo Alpe-Adria-Leasing d.o.o., Chorwacja („HAALC”), której działalność gospodarcza ogranicza się do [...], |
| --- | --- |

—

Hypo Alpe-Adria-Bank d.d., Zagrzeb, Chorwacja („HBC”) i jego spółka zależna Hypo Alpe-Adria-Leasing d.o.o., Chorwacja („HAALC”), której działalność gospodarcza ogranicza się do [...],

| — | Hypo Alpe-Adria-Bank d.d., Mostar, Bośnia i Hercegowina („HBFBiH”), |
| --- | --- |

—

Hypo Alpe-Adria-Bank d.d., Mostar, Bośnia i Hercegowina („HBFBiH”),

| — | Hypo Alpe-Adria-Bank a.d., Banja Luka, Republika Serbska („HBRS”) i jej spółka zależna Hypo Alpe-Adria-Leasing d.o.o., Banja Luka, Republika Serbska („HLRS”), której działalność gospodarcza ogranicza się do leasingu [...], |
| --- | --- |

—

Hypo Alpe-Adria-Bank a.d., Banja Luka, Republika Serbska („HBRS”) i jej spółka zależna Hypo Alpe-Adria-Leasing d.o.o., Banja Luka, Republika Serbska („HLRS”), której działalność gospodarcza ogranicza się do leasingu [...],

| — | Hypo Alpe-Adria-Bank a.d., Podgorica, Czarnogóra („HBM”), |
| --- | --- |

—

Hypo Alpe-Adria-Bank a.d., Podgorica, Czarnogóra („HBM”),

| — | Hypo Alpe-Adria-Bank a.d., Belgrad, Serbia („HBSE”). |
| --- | --- |

—

Hypo Alpe-Adria-Bank a.d., Belgrad, Serbia („HBSE”).

2.   Likwidowana część działalności

W odniesieniu do likwidowanej części działalności niestrategiczne rodzaje działalności i portfele HGAA oraz przedsiębiorstwa Hypo-Alpe-Adria Bank S.p.A., którego siedziba znajduje się w Udine we Włoszech („HBI”), mają zostać zlikwidowane zgodnie z planem restrukturyzacji przy jednoczesnym zachowaniu kapitału i minimalizowaniu straty wartości. Wszystkie przedsiębiorstwa/podmioty niewymienione wyraźnie w poprzedniej sekcji II.1 włącza się do likwidowanej część działalności. Likwidowana część działalności obejmuje między innymi:

2.1.   udziały będące przedmiotem likwidacji:

udziały niestrategiczne;

2.2.   aktywa finansowe będące przedmiotem likwidacji:

| — | portfel HBInt. i linie refinansowania spółek zależnych (w szczególności przedsiębiorstw z siedzibą w państwach Europy Południowo-Wschodniej, HBI) pozostających w HGAA, |
| --- | --- |

—

portfel HBInt. i linie refinansowania spółek zależnych (w szczególności przedsiębiorstw z siedzibą w państwach Europy Południowo-Wschodniej, HBI) pozostających w HGAA,

| — | subportfele należące do poszczególnych banków będących spółkami zależnymi (HBA, HBI, banki należące do sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej) i do HLS transferowane podczas likwidacji, |
| --- | --- |

—

subportfele należące do poszczególnych banków będących spółkami zależnymi (HBA, HBI, banki należące do sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej) i do HLS transferowane podczas likwidacji,

| — | likwidowane spółki leasingowe (HLHU, HLUA, HLBG, HLG, HLC, HLMK, HLA, HLM, HETA, HLI, HRSE i HLSE), |
| --- | --- |

—

likwidowane spółki leasingowe (HLHU, HLUA, HLBG, HLG, HLC, HLMK, HLA, HLM, HETA, HLI, HRSE i HLSE),

| — | spółki o udziałach mniejszościowych inwestorów zewnętrznych (Credit Management, Norica). |
| --- | --- |

—

spółki o udziałach mniejszościowych inwestorów zewnętrznych (Credit Management, Norica).

2.3.   HBI

Hypo Alpe-Adria-Bank S.p.A., Udine, Włochy („HBI”).

III.   Zobowiązania ogólne

1.   Realizacja ostrożnej, prawidłowej i zrównoważonej polityki handlowej

Austria zapewni, aby podczas wdrażania planu restrukturyzacji HGAA prowadziło ostrożną, prawidłową i zrównoważoną politykę handlową, dokonywało przeglądu dotyczącego adekwatności jego wewnętrznych systemów zachęt w ramach przepisów ustawowych i wykonawczych oraz dopilnowało, aby jego systemy zachęt nie skutkowały zachętami do podejmowania niewłaściwego ryzyka.

2.   Przeniesienie zysku

Austria zapewni, aby każdy podmiot operacyjny (tj. HBA i sieć przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej) do momentu jego reprywatyzacji przenosił wszelki roczny zysk na odpowiednich właścicieli jedynie w zakresie, w jakim jest to dopuszczone przepisami prawa i nie powoduje niespełnienia przez dany podmiot operacyjny wymogów w zakresie regulacyjnych współczynników kapitału własnego mających zastosowanie w momencie przeniesienia zysku lub jakichkolwiek innych niekorzystnych skutków ekonomicznych dla przedsiębiorstwa. Zobowiązanie to stosuje się odpowiednio również do wszystkich spółek pośredniczących (holdingowych), do przedsiębiorstwa HBI do czasu jego całkowitej likwidacji oraz do przedsiębiorstwa HBInt., dopóki jest ono kontrolowane przez Austrię.

3.   Wkład własny

Zakaz dokonywania płatności kuponowej, o którym mowa w przedłożonym przez Austrię piśmie dotyczącym zobowiązań z dnia 30 listopada 2012 r. i w pkt 11 załącznika do decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2012 r., C(2012) 9255 final, zatwierdzającej środki, zastępuje się określonymi poniżej zobowiązaniami.

3.1.   Zakaz płatności dywidend lub płatności kuponowych niewymaganych przepisami prawa

| 3.1.1. | Austria zapewni, aby w czasie wdrażania planu restrukturyzacji HGAA nie dokonywało płatności dywidend ani płatności kuponowych z tytułu wyemitowanych instrumentów kapitałowych Tier 1 i Tier 2 (w tym akcji, udziałów, kapitału hybrydowego i kapitału dodatkowego), które wyemitowano przed przyjęciem ostatecznej decyzji zatwierdzającej, chyba że HGAA jest prawnie zobowiązane do takich płatności, nawet bez zwalniania rezerw, lub że odbywa się to za uprzednią zgodą służb Komisji. |
| --- | --- |

3.1.1.

Austria zapewni, aby w czasie wdrażania planu restrukturyzacji HGAA nie dokonywało płatności dywidend ani płatności kuponowych z tytułu wyemitowanych instrumentów kapitałowych Tier 1 i Tier 2 (w tym akcji, udziałów, kapitału hybrydowego i kapitału dodatkowego), które wyemitowano przed przyjęciem ostatecznej decyzji zatwierdzającej, chyba że HGAA jest prawnie zobowiązane do takich płatności, nawet bez zwalniania rezerw, lub że odbywa się to za uprzednią zgodą służb Komisji.

| 3.1.2. | Instrumenty kapitałowe, o których mowa powyżej, nie obejmują posiadanych przez Austrię instrumentów kapitałowych, akcji lub udziałów, chyba że dokonanie płatności dywidendy lub płatności kuponowej z tytułu instrumentów kapitałowych posiadanych przez Austrię skutkowałoby zobowiązaniem płatniczym wobec osób trzecich. |
| --- | --- |

3.1.2.

Instrumenty kapitałowe, o których mowa powyżej, nie obejmują posiadanych przez Austrię instrumentów kapitałowych, akcji lub udziałów, chyba że dokonanie płatności dywidendy lub płatności kuponowej z tytułu instrumentów kapitałowych posiadanych przez Austrię skutkowałoby zobowiązaniem płatniczym wobec osób trzecich.

| 3.1.3. | Zakaz płatności dywidendy na mocy pkt 3.1.1 nie ma zastosowania do płatności dywidendy przez spółki będące czasowo spółkami o udziałach mniejszościowych inwestorów zewnętrznych, które nie podejmują działań reklamowych, [...] i [...], (tj. dwie spółki celowe, w których inwestorzy zewnętrzni posiadają 49 % udziałów; działalność spółek celowych jest ograniczona do posiadania określonych papierów wartościowych i wypłacania uzyskanych z nich dochodów w formie dywidend na rzecz przedsiębiorstwa HBInt. i spółek o udziałach mniejszościowych inwestorów zewnętrznych, zob. sekcja 5.3.4 planu restrukturyzacji), jeżeli niedokonanie takich płatności skutkowałoby likwidacją jednej z tych spółek, co miałoby niekorzystny wpływ na całkowitą kapitalizację HGAA. |
| --- | --- |

3.1.3.

Zakaz płatności dywidendy na mocy pkt 3.1.1 nie ma zastosowania do płatności dywidendy przez spółki będące czasowo spółkami o udziałach mniejszościowych inwestorów zewnętrznych, które nie podejmują działań reklamowych, [...] i [...], (tj. dwie spółki celowe, w których inwestorzy zewnętrzni posiadają 49 % udziałów; działalność spółek celowych jest ograniczona do posiadania określonych papierów wartościowych i wypłacania uzyskanych z nich dochodów w formie dywidend na rzecz przedsiębiorstwa HBInt. i spółek o udziałach mniejszościowych inwestorów zewnętrznych, zob. sekcja 5.3.4 planu restrukturyzacji), jeżeli niedokonanie takich płatności skutkowałoby likwidacją jednej z tych spółek, co miałoby niekorzystny wpływ na całkowitą kapitalizację HGAA.

3.2.   Zakaz dokonywania niewymaganego przepisami prawa opłacania lub odkupywania instrumentów kapitałowych

| 3.2.1. | Austria zapewni, aby w czasie wdrażania planu restrukturyzacji HGAA nie opłacało, nie odkupywało lub w inny sposób nie rozwiązywało instrumentów finansowych przed upływem terminu zapadalności instrumentów kapitałowych w rozumieniu pkt 3.1.1 powyżej, chyba że HGAA jest prawnie zobowiązane do takich działań, nawet bez zwalniania rezerw, lub że odbywa się to za uprzednią zgodą służb Komisji. |
| --- | --- |

3.2.1.

Austria zapewni, aby w czasie wdrażania planu restrukturyzacji HGAA nie opłacało, nie odkupywało lub w inny sposób nie rozwiązywało instrumentów finansowych przed upływem terminu zapadalności instrumentów kapitałowych w rozumieniu pkt 3.1.1 powyżej, chyba że HGAA jest prawnie zobowiązane do takich działań, nawet bez zwalniania rezerw, lub że odbywa się to za uprzednią zgodą służb Komisji.

| 3.2.2. | Za uprzednią zgodą służb Komisji wyklucza się opłacanie, odkupywanie i inne sposoby wcześniejszego rozwiązania instrumentów kapitałowych, jeżeli:






  — | działania te nie skutkują trwałym obniżeniem współczynnika kapitału ustawowego HGAA, oraz |
| --- | --- | --- |

3.2.2.

Za uprzednią zgodą służb Komisji wyklucza się opłacanie, odkupywanie i inne sposoby wcześniejszego rozwiązania instrumentów kapitałowych, jeżeli:

—

działania te nie skutkują trwałym obniżeniem współczynnika kapitału ustawowego HGAA, oraz

| — | płatności dokonane przez HGAA na rzecz wierzycieli w związku ze wcześniejszym rozwiązaniem instrumentów kapitałowych (np. cena odkupu, zabezpieczenie) nie przekraczają wartości rynkowej poszczególnych instrumentów w czasie rozwiązywania instrumentów w stosownych przypadkach powiększonej o następujące elementy:






  — | dopłatę w wysokości nieprzekraczającej 10 % wartości rynkowej, oraz |
| --- | --- | --- |

—

płatności dokonane przez HGAA na rzecz wierzycieli w związku ze wcześniejszym rozwiązaniem instrumentów kapitałowych (np. cena odkupu, zabezpieczenie) nie przekraczają wartości rynkowej poszczególnych instrumentów w czasie rozwiązywania instrumentów w stosownych przypadkach powiększonej o następujące elementy:

—

dopłatę w wysokości nieprzekraczającej 10 % wartości rynkowej, oraz

| — | płatność nie większą niż zdyskontowana wartość pieniężna należnych odsetek z tytułu instrumentu do pierwotnego terminu zapadalności. |
| --- | --- |

—

płatność nie większą niż zdyskontowana wartość pieniężna należnych odsetek z tytułu instrumentu do pierwotnego terminu zapadalności.

| 3.2.3. | Za uprzednią zgodą Komisji szczegółowe określenie wartości rynkowej w rozumieniu powyższej sekcji będzie odpowiadało:






  — | w przypadku instrumentów będących przedmiotem publicznego obrotu: średniej cenie danego instrumentu lub instrumentu porównywalnego w miesiącu poprzedzającym publikację oferty odkupu przedmiotowych instrumentów, |
| --- | --- | --- |

3.2.3.

Za uprzednią zgodą Komisji szczegółowe określenie wartości rynkowej w rozumieniu powyższej sekcji będzie odpowiadało:

—

w przypadku instrumentów będących przedmiotem publicznego obrotu: średniej cenie danego instrumentu lub instrumentu porównywalnego w miesiącu poprzedzającym publikację oferty odkupu przedmiotowych instrumentów,

| — | w przypadku innych instrumentów: wartości ustalonej w inny odpowiedni sposób i zweryfikowanej przez niezależną osobę trzecią za pomocą wycen danego instrumentu lub instrumentów porównywalnych. |
| --- | --- |

—

w przypadku innych instrumentów: wartości ustalonej w inny odpowiedni sposób i zweryfikowanej przez niezależną osobę trzecią za pomocą wycen danego instrumentu lub instrumentów porównywalnych.

4.   Zobowiązania dotyczące postępowania/ograniczenia w odniesieniu do nowego rodzaju działalności

4.1.   Zastąpienie zobowiązań z dnia 30 listopada 2013 r. (załącznik do decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2012 r. C(2012) 9255 final zatwierdzającej środki)

Zobowiązania przedstawione Komisji przez Austrię w piśmie dotyczącym zobowiązań z dnia 30 listopada 2012 r., które określono w załączniku do decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2012 r., C(2012) 9255 final, zatwierdzającej środki, zastępuje się określonymi poniżej zobowiązaniami.

| 4.1.1. | HGAA ograniczy nowy rodzaj działalności w segmencie finansów publicznych do [...] i korporacyjnych zobowiązań kredytowych do [...] lub mniejszego poziomu, przy rocznym prawdopodobieństwie niewykonania zobowiązania wynoszącym [...] lub mniej w odniesieniu do zarówno do finansów publicznych, jak i korporacyjnych. Ponadto wszystkie zobowiązania w segmencie korporacyjnym na okres powyżej [...] muszą być w [...] % zabezpieczone zgodnie z parametrami wewnętrznej polityki kredytowej HGAA. Dopuszcza się wyjątki od powyższych ograniczeń, jeżeli lokalny organ regulacyjny wymaga utrzymania określonych instrumentów finansowych. Ponadto bony wyemitowane przez Republikę Serbską i Federację Bośni i Hercegowiny z maksymalnym okresem zapadalności wynoszącym [...] będą wyłączone z powyższych ograniczeń, jeżeli nabycie tych papierów wartościowych [...]. |
| --- | --- |

4.1.1.

HGAA ograniczy nowy rodzaj działalności w segmencie finansów publicznych do [...] i korporacyjnych zobowiązań kredytowych do [...] lub mniejszego poziomu, przy rocznym prawdopodobieństwie niewykonania zobowiązania wynoszącym [...] lub mniej w odniesieniu do zarówno do finansów publicznych, jak i korporacyjnych. Ponadto wszystkie zobowiązania w segmencie korporacyjnym na okres powyżej [...] muszą być w [...] % zabezpieczone zgodnie z parametrami wewnętrznej polityki kredytowej HGAA. Dopuszcza się wyjątki od powyższych ograniczeń, jeżeli lokalny organ regulacyjny wymaga utrzymania określonych instrumentów finansowych. Ponadto bony wyemitowane przez Republikę Serbską i Federację Bośni i Hercegowiny z maksymalnym okresem zapadalności wynoszącym [...] będą wyłączone z powyższych ograniczeń, jeżeli nabycie tych papierów wartościowych [...].

| 4.1.2. | HGAA wypłaci jedynie te nowe detaliczne kredyty hipoteczne, których współczynnik pokrycia należności zabezpieczeniem (współczynnik LTV) wynosi [...] % lub mniej. Dopuszcza się nowe detaliczne kredyty hipoteczne o maksymalnym współczynniku LTV wynoszącym [...] %, jeżeli stosunek zadłużenia do dochodów odpowiednich klientów – zdefiniowany jako całkowite miesięczne zobowiązania względem HGAA i innych instytucji finansowych (ustalone poprzez lokalne biura informacji kredytowej) podzielone przez miesięczny dochód netto – jest mniejszy niż [...] % lub równy tej wartości. Ponadto jakikolwiek przyznany nowy kredyt hipoteczny musi kwalifikować się do włączenia do obligacji zabezpieczonych na mocy lokalnych przepisów dotyczących obligacji zabezpieczonych hipoteką/sekurytyzacji, jeżeli takie przepisy istnieją. |
| --- | --- |

4.1.2.

HGAA wypłaci jedynie te nowe detaliczne kredyty hipoteczne, których współczynnik pokrycia należności zabezpieczeniem (współczynnik LTV) wynosi [...] % lub mniej. Dopuszcza się nowe detaliczne kredyty hipoteczne o maksymalnym współczynniku LTV wynoszącym [...] %, jeżeli stosunek zadłużenia do dochodów odpowiednich klientów – zdefiniowany jako całkowite miesięczne zobowiązania względem HGAA i innych instytucji finansowych (ustalone poprzez lokalne biura informacji kredytowej) podzielone przez miesięczny dochód netto – jest mniejszy niż [...] % lub równy tej wartości. Ponadto jakikolwiek przyznany nowy kredyt hipoteczny musi kwalifikować się do włączenia do obligacji zabezpieczonych na mocy lokalnych przepisów dotyczących obligacji zabezpieczonych hipoteką/sekurytyzacji, jeżeli takie przepisy istnieją.

| 4.1.3. | Macierz struktury kosztów finansowania wewnętrznego każdego nowego zobowiązania (w rozumieniu sekcji 4.2) musi być proporcjonalna do sytuacji finansowania danego oddziału/danej spółki zależnej w całej strukturze ram czasowych. Minimalna wartość macierzy powinna wynosić: | EURIBOR 3 m + [...] % w przypadku zobowiązań na okres do [...] lat, |
| --- | --- | --- |

4.1.3.

Macierz struktury kosztów finansowania wewnętrznego każdego nowego zobowiązania (w rozumieniu sekcji 4.2) musi być proporcjonalna do sytuacji finansowania danego oddziału/danej spółki zależnej w całej strukturze ram czasowych. Minimalna wartość macierzy powinna wynosić:

EURIBOR 3 m + [...] % w przypadku zobowiązań na okres do [...] lat,

| | EURIBOR 3 m + [...] % w przypadku zobowiązań na okres od [...] lat ([...]), |
| --- | --- |

EURIBOR 3 m + [...] % w przypadku zobowiązań na okres od [...] lat ([...]),

| | EURIBOR 3 m + [...] % w przypadku zobowiązań na okres powyżej [...] lat ([...]), |
| --- | --- |

EURIBOR 3 m + [...] % w przypadku zobowiązań na okres powyżej [...] lat ([...]),

oraz ulegać zwiększeniu w odniesieniu do państwa o szczególnie słabej sytuacji kredytowej [...]. Oprócz ograniczeń terminu zapadalności w odniesieniu do finansów publicznych i finansów korporacyjnych dla całej grupy (zob. pkt 4.1.1) w państwach tych nie można podejmować żadnych zobowiązań przekraczających okres [...] lat. Dodatki do finansowania mogą zostać obniżone w przypadkach, w których aktywa spełniają kryteria prawne i kryteria uznawalności aktywów w odniesieniu do sekurytyzacji oraz są przeznaczone do bezpośredniego wykorzystywania w celu sekurytyzacji (np. kredyty hipoteczne, leasing finansowy, kredyty dla MŚP i finanse publiczne) na podstawie możliwych do użycia zabezpieczeń zweryfikowanych przez powiernika monitorującego (między [...] a [...] punktami bazowymi w zależności od kwoty zabezpieczenia, [...] punktów bazowych w odniesieniu do nadwyżki zabezpieczenia).

| 4.1.4. | Po właściwym obliczeniu kosztów finansowania (zgodnie z pkt 4.1.3) i kosztów ryzyka (całkowitej przewidywanej straty z tytułu niepokrytej kwoty po zastosowaniu dodatkowej redukcji wartości w wysokości [...] % w odniesieniu do zabezpieczenia) konieczne jest zapewnienie rocznego dochodu z tytułu udziałów kapitałowych w wysokości [...] % w odniesieniu do każdego nowego zobowiązania kredytowego (w ramach obliczania można uwzględnić opłaty). Komisja, w drodze pisma, może podnieść wymogi w odniesieniu do dodatkowej redukcji wartości w wysokości [...] % do celów obliczenia kosztów ryzyka po przedstawieniu przez powiernika monitorującego uzasadnionej opinii, zgodnie z którą istniejący system wyceny zabezpieczeń stosowany przez bank jest jako całość odpowiedni i obejmuje już właściwe redukcje wartości. |
| --- | --- |

4.1.4.

Po właściwym obliczeniu kosztów finansowania (zgodnie z pkt 4.1.3) i kosztów ryzyka (całkowitej przewidywanej straty z tytułu niepokrytej kwoty po zastosowaniu dodatkowej redukcji wartości w wysokości [...] % w odniesieniu do zabezpieczenia) konieczne jest zapewnienie rocznego dochodu z tytułu udziałów kapitałowych w wysokości [...] % w odniesieniu do każdego nowego zobowiązania kredytowego (w ramach obliczania można uwzględnić opłaty). Komisja, w drodze pisma, może podnieść wymogi w odniesieniu do dodatkowej redukcji wartości w wysokości [...] % do celów obliczenia kosztów ryzyka po przedstawieniu przez powiernika monitorującego uzasadnionej opinii, zgodnie z którą istniejący system wyceny zabezpieczeń stosowany przez bank jest jako całość odpowiedni i obejmuje już właściwe redukcje wartości.

| 4.1.5. | Dochody z tytułu udziałów kapitałowych w rozumieniu powyższego punktu należy zasadniczo obliczać na podstawie wymogów dotyczących kapitału ustawowego w podziale na poszczególne kredyty. Metoda stosowana obecnie przez HGAA do obliczania wymogów kapitałowych w odniesieniu do danego kredytu opiera się jednak na podejściu ekonomicznym zgodnym z obliczaniem kosztów ryzyka. Komisja Europejska może skierować do HGAA pismo zezwalające na kontynuowanie stosowania podejścia ekonomicznego przy obliczaniu wymogów kapitałowych w odniesieniu do poszczególnych kredytów po sprawdzeniu przez powiernika monitorującego, (i) czy metoda jest prawidłowa, oraz (ii) pod warunkiem że HGAA ustaliło, iż równoważny zwrot z wymogu dotyczącego kapitału ustawowego w wysokości [...] % będzie się utrzymywał zarówno na poziomie portfela docelowego, jak i na poziomie portfela faktycznego. |
| --- | --- |

4.1.5.

Dochody z tytułu udziałów kapitałowych w rozumieniu powyższego punktu należy zasadniczo obliczać na podstawie wymogów dotyczących kapitału ustawowego w podziale na poszczególne kredyty. Metoda stosowana obecnie przez HGAA do obliczania wymogów kapitałowych w odniesieniu do danego kredytu opiera się jednak na podejściu ekonomicznym zgodnym z obliczaniem kosztów ryzyka. Komisja Europejska może skierować do HGAA pismo zezwalające na kontynuowanie stosowania podejścia ekonomicznego przy obliczaniu wymogów kapitałowych w odniesieniu do poszczególnych kredytów po sprawdzeniu przez powiernika monitorującego, (i) czy metoda jest prawidłowa, oraz (ii) pod warunkiem że HGAA ustaliło, iż równoważny zwrot z wymogu dotyczącego kapitału ustawowego w wysokości [...] % będzie się utrzymywał zarówno na poziomie portfela docelowego, jak i na poziomie portfela faktycznego.

| 4.1.6. | [...] może zostać przyznane klientom, jedynie jeżeli klienci [...]. Wyjątki od tej zasady są następujące:






  — | [...], |
| --- | --- | --- |

4.1.6.

[...] może zostać przyznane klientom, jedynie jeżeli klienci [...]. Wyjątki od tej zasady są następujące:

—

[...],

| — | [...] ogranicza się do wartości nominalnej nowego rodzaju działalności wynoszącej [...] EUR w skali roku; wszystkie [...] przyznane w [...] muszą mieć rating kredytowy przynajmniej na poziomie [...] lub wyższym (zgodnie z wewnętrzną wzorcową skalą ratingu kredytowego). |
| --- | --- |

—

[...] ogranicza się do wartości nominalnej nowego rodzaju działalności wynoszącej [...] EUR w skali roku; wszystkie [...] przyznane w [...] muszą mieć rating kredytowy przynajmniej na poziomie [...] lub wyższym (zgodnie z wewnętrzną wzorcową skalą ratingu kredytowego).

| 4.1.7. | HGAA zapewni coroczny ponowny rating i kompletne monitorowanie dokumentacji finansowej każdego klienta, którego ekspozycja jest większa niż równowartość [...] EUR, co weryfikuje się w ramach zarządzania ryzykiem na szczeblu siedziby zarządu grupy. |
| --- | --- |

4.1.7.

HGAA zapewni coroczny ponowny rating i kompletne monitorowanie dokumentacji finansowej każdego klienta, którego ekspozycja jest większa niż równowartość [...] EUR, co weryfikuje się w ramach zarządzania ryzykiem na szczeblu siedziby zarządu grupy.

| 4.1.8. | Republika Austrii zobowiązuje się zapewnić, aby relacja kredytów do depozytów w przypadku podmiotów operacyjnych była ukierunkowana na skuteczną sprzedaż poprzez kierowanie procesem kredytowym lub poprzez zastosowanie innych środków obniżających relację kredytów do depozytów (sztucznie lub faktycznie). Republika Austrii ma świadomość, że relacje kredytów do depozytów powyżej 100 % mogą stanowić przeszkodę w skutecznej sprzedaży podmiotu. |
| --- | --- |

4.1.8.

Republika Austrii zobowiązuje się zapewnić, aby relacja kredytów do depozytów w przypadku podmiotów operacyjnych była ukierunkowana na skuteczną sprzedaż poprzez kierowanie procesem kredytowym lub poprzez zastosowanie innych środków obniżających relację kredytów do depozytów (sztucznie lub faktycznie). Republika Austrii ma świadomość, że relacje kredytów do depozytów powyżej 100 % mogą stanowić przeszkodę w skutecznej sprzedaży podmiotu.

| 4.1.9. | HGAA zastąpi lub ponownie przeszkoli pracowników zajmujących się kredytami i kierowników ds. relacji z klientami w przypadkach, w których wykryto wady w procesie kredytowym lub w których kredyty były wypłacane przy poziomie rentowności niższym od zwykłego poziomu rentowności. |
| --- | --- |

4.1.9.

HGAA zastąpi lub ponownie przeszkoli pracowników zajmujących się kredytami i kierowników ds. relacji z klientami w przypadkach, w których wykryto wady w procesie kredytowym lub w których kredyty były wypłacane przy poziomie rentowności niższym od zwykłego poziomu rentowności.

| 4.1.10. | HGAA nie przejmuje żadnych udziałów w spółkach ani w częściach spółek (zwanych dalej „udziałami w spółkach”), o ile przepisy określone poniżej nie stanowią inaczej. Za uprzednią zgodą Komisji HGAA może przejąć udziały w spółkach, jeżeli wymagają tego szczególne okoliczności, w celu utrzymania lub zapewnienia stabilności finansowej lub efektywnej konkurencji. HGAA może przejąć udziały w spółkach bez uprzedniej zgody Komisji, w przypadkach gdy: (i) odpowiednia cena przejęcia jest mniejsza niż [...] % sumy bilansowej HGAA w czasie podejmowania decyzji przez Komisję; oraz (ii) suma wszystkich kosztów przejęcia poniesionych przez HGAA przez cały okres restrukturyzacji (tj. do momentu zakończenia sprzedaży sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej, zob. IV) jest mniejsza niż [...] % sumy bilansowej HGAA w czasie podejmowania decyzji przez Komisję. Z zakazu przejęć wyłączone są udziały w spółkach zarządzane lub przejęte w ramach zwykłej działalności HGAA w związku z nierealizowaniem kredytów lub podobnych działalności bankowych. |
| --- | --- |

4.1.10.

HGAA nie przejmuje żadnych udziałów w spółkach ani w częściach spółek (zwanych dalej „udziałami w spółkach”), o ile przepisy określone poniżej nie stanowią inaczej. Za uprzednią zgodą Komisji HGAA może przejąć udziały w spółkach, jeżeli wymagają tego szczególne okoliczności, w celu utrzymania lub zapewnienia stabilności finansowej lub efektywnej konkurencji. HGAA może przejąć udziały w spółkach bez uprzedniej zgody Komisji, w przypadkach gdy: (i) odpowiednia cena przejęcia jest mniejsza niż [...] % sumy bilansowej HGAA w czasie podejmowania decyzji przez Komisję; oraz (ii) suma wszystkich kosztów przejęcia poniesionych przez HGAA przez cały okres restrukturyzacji (tj. do momentu zakończenia sprzedaży sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej, zob. IV) jest mniejsza niż [...] % sumy bilansowej HGAA w czasie podejmowania decyzji przez Komisję. Z zakazu przejęć wyłączone są udziały w spółkach zarządzane lub przejęte w ramach zwykłej działalności HGAA w związku z nierealizowaniem kredytów lub podobnych działalności bankowych.

| 4.1.11. | HGAA nie wykorzystuje pomocy do celów promocyjnych. |
| --- | --- |

4.1.11.

HGAA nie wykorzystuje pomocy do celów promocyjnych.

| 4.1.12. | Wdrożenie powyższych środków będzie monitorowane raz na kwartał przez zewnętrznego powiernika monitorującego (zob. sekcja C powyżej), który składa sprawozdanie Komisji. |
| --- | --- |

4.1.12.

Wdrożenie powyższych środków będzie monitorowane raz na kwartał przez zewnętrznego powiernika monitorującego (zob. sekcja C powyżej), który składa sprawozdanie Komisji.

4.2.   Zakres zobowiązań („ograniczenia dotyczące nowego rodzaju działalności”) zgodnie z pkt 4.1.1–4.1.6

Ograniczenia określone w pkt 4.1.1–4.1.6 mają zastosowanie jedynie do określonych niżej nowych rodzajów działalności.

4.2.1.   Definicja segmentu korporacyjnego, segmentu finansów publicznych i segmentu detalicznego

Segmenty korporacyjny i finansów publicznych odpowiadają zasadniczo obecnym definicjom segmentów działalności HGAA z następującymi zmianami:

| 4.2.1.1. | Segment korporacyjny oznacza:
  przedsiębiorstwa prywatne (z wyjątkiem instytucji finansowych), które spełniają następujące kryteria wielkości w odniesieniu do obrotu lub ekspozycji:






  — | roczny obrót wynosi co najmniej [...] EUR, lub |
| --- | --- | --- |

4.2.1.1.

Segment korporacyjny oznacza:

przedsiębiorstwa prywatne (z wyjątkiem instytucji finansowych), które spełniają następujące kryteria wielkości w odniesieniu do obrotu lub ekspozycji:

—

roczny obrót wynosi co najmniej [...] EUR, lub

| — | wartość ekspozycji brutto wynosi co najmniej [...] EUR, z wyjątkiem Chorwacji, gdzie próg wynosi [...] EUR. HGAA dostarcza powiernikowi monitorującemu dowód na to, że bieżący próg ekspozycji odróżniający segment detaliczny od segmentu korporacyjnego w Chorwacji faktycznie wynosi [...] EUR oraz że zmiana tego progu wiązałaby się ze zbyt wysokimi kosztami. |
| --- | --- |

—

wartość ekspozycji brutto wynosi co najmniej [...] EUR, z wyjątkiem Chorwacji, gdzie próg wynosi [...] EUR. HGAA dostarcza powiernikowi monitorującemu dowód na to, że bieżący próg ekspozycji odróżniający segment detaliczny od segmentu korporacyjnego w Chorwacji faktycznie wynosi [...] EUR oraz że zmiana tego progu wiązałaby się ze zbyt wysokimi kosztami.

| 4.2.1.2. | Segment finansów publicznych:
  Segment finansów publicznych oznacza:






  — | „jednostki państwowe”, czyli podmioty, które są w stanie wykonywać kompetencje państwowe poprzez wydawanie powszechnie obowiązujących ustaw lub innych wiążących przepisów prawa (państwa, ministerstwa, organy państwowe/rządowe, instytucje zabezpieczenia społecznego itp.), |
| --- | --- | --- |

4.2.1.2.

Segment finansów publicznych:

Segment finansów publicznych oznacza:

—

„jednostki państwowe”, czyli podmioty, które są w stanie wykonywać kompetencje państwowe poprzez wydawanie powszechnie obowiązujących ustaw lub innych wiążących przepisów prawa (państwa, ministerstwa, organy państwowe/rządowe, instytucje zabezpieczenia społecznego itp.),

| — | ekspozycję wyraźnie zagwarantowaną przez jednostki państwowe, |
| --- | --- |

—

ekspozycję wyraźnie zagwarantowaną przez jednostki państwowe,

| — | „jednostki szczebla niższego niż państwowy”, czyli samorządy regionalne i lokalne (państwa federalne, prowincje, powiaty, miasta, gminy) i podmioty polityczne Republiki Bośni i Hercegowiny, mianowicie Republika Serbska i Federacja Bośni i Hercegowiny, oraz |
| --- | --- |

—

„jednostki szczebla niższego niż państwowy”, czyli samorządy regionalne i lokalne (państwa federalne, prowincje, powiaty, miasta, gminy) i podmioty polityczne Republiki Bośni i Hercegowiny, mianowicie Republika Serbska i Federacja Bośni i Hercegowiny, oraz

| — | podmioty sektora publicznego (1), pod warunkiem że korzystają z bezpośredniej gwarancji państwowej lub gwarancji szczebla niższego niż państwowy. |
| --- | --- |

—

podmioty sektora publicznego (1), pod warunkiem że korzystają z bezpośredniej gwarancji państwowej lub gwarancji szczebla niższego niż państwowy.

Wszelkie podmioty lub instytucje, które nie są jednostkami państwowymi/szczebla niższego niż państwowy zgodnie z powyższą definicją i nie mają gwarancji państwowej lub gwarancji szczebla niższego niż państwowy, należy traktować jak klienta korporacyjnego (instytucjonalnego), zgodnie z zasadami dotyczącymi segmentu korporacyjnego (instytucjonalnego).

| 4.2.1.3. | Segment detaliczny:
  Segment detaliczny oznacza:






  — | osoby fizyczne, |
| --- | --- | --- |

4.2.1.3.

Segment detaliczny:

Segment detaliczny oznacza:

—

osoby fizyczne,

| — | wszystkie formy MŚP, tj. przedsiębiorstwa prywatne, osoby samozatrudnione i podmioty z sektora rolnictwa, niezależnie od ich formy prawnej, które spełniają następujące kryteria wielkości w odniesieniu do obrotu lub ekspozycji:






  — | roczny obrót jest mniejszy niż [...] EUR, oraz |
| --- | --- | --- |

—

wszystkie formy MŚP, tj. przedsiębiorstwa prywatne, osoby samozatrudnione i podmioty z sektora rolnictwa, niezależnie od ich formy prawnej, które spełniają następujące kryteria wielkości w odniesieniu do obrotu lub ekspozycji:

—

roczny obrót jest mniejszy niż [...] EUR, oraz

| — | wartość ekspozycji brutto wynosi co najmniej [...] EUR, z wyjątkiem Chorwacji, gdzie próg wynosi [...] EUR (pod warunkiem przedstawienia dowodu, jak określono w pkt 4.2.1.1 tiret drugie powyżej). |
| --- | --- |

—

wartość ekspozycji brutto wynosi co najmniej [...] EUR, z wyjątkiem Chorwacji, gdzie próg wynosi [...] EUR (pod warunkiem przedstawienia dowodu, jak określono w pkt 4.2.1.1 tiret drugie powyżej).

4.2.2.   Nowe rodzaje działalności w ramach segmentu korporacyjnego i segmentu finansów publicznych

4.2.2.1.   Definicje ogólne

Zasadniczo „nowy rodzaj działalności” w rozumieniu ograniczeń dotyczących nowych rodzajów działalności na mocy pkt 4.1.1–4.1.6 definiuje się zgodnie z istniejącymi normami w zakresie raportowania ryzyka HGAA i w związku z tym obejmuje on:

| — | istotne pod względem ryzyka (2) transakcje kredytowe/leasingowe z zupełnie nowym klientem (lub grupą powiązanych klientów), tj. „działalność z udziałem nowego klienta”, lub |
| --- | --- |

—

istotne pod względem ryzyka (2) transakcje kredytowe/leasingowe z zupełnie nowym klientem (lub grupą powiązanych klientów), tj. „działalność z udziałem nowego klienta”, lub

| — | zwiększenie ekspozycji kredytowej/leasingowej wobec istniejących klientów (według produktów), tj. „działalność zwiększająca ekspozycję”, oraz |
| --- | --- |

—

zwiększenie ekspozycji kredytowej/leasingowej wobec istniejących klientów (według produktów), tj. „działalność zwiększająca ekspozycję”, oraz

| — | odnowienia ekspozycji kredytowej/leasingowej (przedłużenia) wobec istniejących klientów (według produktów) przekraczające okres zapadalności wynoszący [...], tj. „działalność przedłużająca ekspozycję” (3). |
| --- | --- |

—

odnowienia ekspozycji kredytowej/leasingowej (przedłużenia) wobec istniejących klientów (według produktów) przekraczające okres zapadalności wynoszący [...], tj. „działalność przedłużająca ekspozycję” (3).

4.2.2.2.   Kryteria dodatkowe

| — | W kontekście działalności zwiększającej ekspozycję należy rozpatrywać nowe rodzaje działalności na poziomie indywidualnych transakcji. Jeżeli zatem klient zamierza zwiększyć swoją ekspozycję pieniężną, a w rezultacie ograniczyć swoją ekspozycję gwarantowaną o tę samą kwotę, zwiększoną ekspozycję pieniężną nadal uznaje się za nowy rodzaj działalności. |
| --- | --- |

—

W kontekście działalności zwiększającej ekspozycję należy rozpatrywać nowe rodzaje działalności na poziomie indywidualnych transakcji. Jeżeli zatem klient zamierza zwiększyć swoją ekspozycję pieniężną, a w rezultacie ograniczyć swoją ekspozycję gwarantowaną o tę samą kwotę, zwiększoną ekspozycję pieniężną nadal uznaje się za nowy rodzaj działalności.

| — | Leasing finansowy należy traktować jako finansowanie kredytu. Nowe rodzaje działalności (działalność z udziałem nowego klienta i działalność zwiększająca ekspozycję) muszą zatem być całkowicie zgodne z wymogami dotyczącymi nowych rodzajów działalności na mocy pkt 4.1.1–4.1.6 powyżej. |
| --- | --- |

—

Leasing finansowy należy traktować jako finansowanie kredytu. Nowe rodzaje działalności (działalność z udziałem nowego klienta i działalność zwiększająca ekspozycję) muszą zatem być całkowicie zgodne z wymogami dotyczącymi nowych rodzajów działalności na mocy pkt 4.1.1–4.1.6 powyżej.

| — | Leasing operacyjny należy traktować jako nowy rodzaj działalności w rozumieniu pkt 4.1.1–4.1.6, z uwzględnieniem następujących kwestii:






  — | należy osiągnąć minimalny rating na poziomie [...] i maksymalny okres zapadalności jak w przypadku ograniczeń dotyczących nowych rodzajów działalności, |
| --- | --- | --- |

—

Leasing operacyjny należy traktować jako nowy rodzaj działalności w rozumieniu pkt 4.1.1–4.1.6, z uwzględnieniem następujących kwestii:

—

należy osiągnąć minimalny rating na poziomie [...] i maksymalny okres zapadalności jak w przypadku ograniczeń dotyczących nowych rodzajów działalności,

| — | należy założyć pełne zabezpieczenie, o ile wartość końcowa znajduje całkowite pokrycie w wartości bilansowej, pod warunkiem że wartość końcowa jest wystarczająco konserwatywna; będzie to miało miejsce, w przypadku gdy wartość końcowa odpowiada wysoce prawdopodobnej wartości sprzedaży (po odjęciu kosztów sprzedaży) bazowego instrumentu w ewidencji księgowej jednostki księgującej. |
| --- | --- |

—

należy założyć pełne zabezpieczenie, o ile wartość końcowa znajduje całkowite pokrycie w wartości bilansowej, pod warunkiem że wartość końcowa jest wystarczająco konserwatywna; będzie to miało miejsce, w przypadku gdy wartość końcowa odpowiada wysoce prawdopodobnej wartości sprzedaży (po odjęciu kosztów sprzedaży) bazowego instrumentu w ewidencji księgowej jednostki księgującej.

| — | Wszelkie zobowiązania kredytowe obejmujące niezaangażowane linie kredytowe powinny być zgodne z nowymi normami w zakresie kredytów na mocy pkt 4.1.1–4.1.6. |
| --- | --- |

—

Wszelkie zobowiązania kredytowe obejmujące niezaangażowane linie kredytowe powinny być zgodne z nowymi normami w zakresie kredytów na mocy pkt 4.1.1–4.1.6.

| — | Transakcje wewnątrzgrupowe (np. refinansowanie lokalnych banków, leasing i inne udziały) i rodzaje działalności gospodarczej wynikające z wymogów dotyczących zarządzania płynnością HGAA ujmuje się w segmencie instytucji finansowych. |
| --- | --- |

—

Transakcje wewnątrzgrupowe (np. refinansowanie lokalnych banków, leasing i inne udziały) i rodzaje działalności gospodarczej wynikające z wymogów dotyczących zarządzania płynnością HGAA ujmuje się w segmencie instytucji finansowych.

4.2.2.3.   Ograniczenia

Następujące transakcje istotne pod względem ryzyka nie podlegają ograniczeniom dotyczącym nowych rodzajów działalności na mocy pkt 4.1.1–4.1.6:

| — | transakcje z instytucjami finansowymi w kontekście księgi zarządzania płynnością HGAA, tj.:






  — | kasowe transakcje walutowe (tj. limity dotyczące rozliczenia śróddziennego), |
| --- | --- | --- |

—

transakcje z instytucjami finansowymi w kontekście księgi zarządzania płynnością HGAA, tj.:

—

kasowe transakcje walutowe (tj. limity dotyczące rozliczenia śróddziennego),

| — | kontrakty terminowej wymiany walut i swapy walutowe z maksymalnym okresem zapadalności wynoszącym [...], pod warunkiem zawarcia umowy o kompensowaniu zobowiązań i umowy dotyczącej zabezpieczenia (wg wzorów umów ISDA i CSA), w których określa się próg (istotnej ekspozycji niezabezpieczonej) na maksymalnym poziomie [...] EUR, |
| --- | --- |

—

kontrakty terminowej wymiany walut i swapy walutowe z maksymalnym okresem zapadalności wynoszącym [...], pod warunkiem zawarcia umowy o kompensowaniu zobowiązań i umowy dotyczącej zabezpieczenia (wg wzorów umów ISDA i CSA), w których określa się próg (istotnej ekspozycji niezabezpieczonej) na maksymalnym poziomie [...] EUR,

| — | kredyty na rynku pieniężnym, depozyty i transakcje (reverse) repo; maksymalny okres zapadalności każdego z tych instrumentów wynosi [...], jeżeli maksymalną kwotę na kontrahenta ogranicza się do [...] EUR, a całkowitą kwotę przyznaną w dowolnym czasie ogranicza się do maksymalnej kwoty [...] EUR, |
| --- | --- |

—

kredyty na rynku pieniężnym, depozyty i transakcje (reverse) repo; maksymalny okres zapadalności każdego z tych instrumentów wynosi [...], jeżeli maksymalną kwotę na kontrahenta ogranicza się do [...] EUR, a całkowitą kwotę przyznaną w dowolnym czasie ogranicza się do maksymalnej kwoty [...] EUR,

| — | pochodne instrumenty finansowe (swapy stóp procentowych) z maksymalnym okresem zapadalności wynoszącym [...], pod warunkiem zawarcia umowy o kompensowaniu zobowiązań i umowy dotyczącej zabezpieczenia (wg wzorów umów ISDA i CSA), w których określa się próg (istotnej ekspozycji niezabezpieczonej) na maksymalnym poziomie [...] EUR. |
| --- | --- |

—

pochodne instrumenty finansowe (swapy stóp procentowych) z maksymalnym okresem zapadalności wynoszącym [...], pod warunkiem zawarcia umowy o kompensowaniu zobowiązań i umowy dotyczącej zabezpieczenia (wg wzorów umów ISDA i CSA), w których określa się próg (istotnej ekspozycji niezabezpieczonej) na maksymalnym poziomie [...] EUR.

HGAA musi zapewnić, aby dział zarządzania ryzykiem w siedzibie zarządu grupy zatwierdził limity dla poszczególnych kontrahentów w odniesieniu do działalności instytucji finansowych, z maksymalnym okresem zapadalności wynoszącym [...],

| — | nowe finansowanie i przedłużenia, przeniesienia, restrukturyzacje i zmiany programu przyznane klientom znajdującym się w trudnej sytuacji (i wszystkim klientom w zakresie kompetencji naprawy grupowej/lokalnej grupy zadaniowej/naprawy kredytu), z zamiarem i wyraźnie udokumentowaną perspektywą przywrócenia im dobrej sytuacji lub umożliwienia ostatecznego odzyskania ekspozycji, o ile okres zapadalności nowego finansowania w tym kontekście jest ograniczony do [...]. Wszelkie takie transakcje należy odpowiednio udokumentować, uwzględniając ilościowy dowód na to, że stanowią one najlepszy sposób utrzymania wartości HGAA, a nie tylko opóźnienie w uznawaniu strat. Założenia stosowane do tej ilościowej oceny powinny być wystarczająco konserwatywne, |
| --- | --- |

—

nowe finansowanie i przedłużenia, przeniesienia, restrukturyzacje i zmiany programu przyznane klientom znajdującym się w trudnej sytuacji (i wszystkim klientom w zakresie kompetencji naprawy grupowej/lokalnej grupy zadaniowej/naprawy kredytu), z zamiarem i wyraźnie udokumentowaną perspektywą przywrócenia im dobrej sytuacji lub umożliwienia ostatecznego odzyskania ekspozycji, o ile okres zapadalności nowego finansowania w tym kontekście jest ograniczony do [...]. Wszelkie takie transakcje należy odpowiednio udokumentować, uwzględniając ilościowy dowód na to, że stanowią one najlepszy sposób utrzymania wartości HGAA, a nie tylko opóźnienie w uznawaniu strat. Założenia stosowane do tej ilościowej oceny powinny być wystarczająco konserwatywne,

| — | przedłużenia, przeniesienia, restrukturyzacje lub zmiany programowania istniejących niezagrożonych ekspozycji (4) lub dokonywane w odniesieniu do istniejących klientów (grup powiązanych klientów) znajdujących się w dobrej sytuacji, które są obiektywnie uzasadnione, ponieważ leżą w interesie HGAA i w odniesieniu do których nie przyznano okresu zapadalności dłuższego niż [...]. Wszelkie takie transakcje należy odpowiednio udokumentować, uwzględniając ilościowy dowód na to, że stanowią one najlepszy sposób utrzymania wartości HGAA, a nie tylko opóźnienie w uznawaniu strat. Założenia stosowane do tej ilościowej oceny powinny być wystarczająco konserwatywne, |
| --- | --- |

—

przedłużenia, przeniesienia, restrukturyzacje lub zmiany programowania istniejących niezagrożonych ekspozycji (4) lub dokonywane w odniesieniu do istniejących klientów (grup powiązanych klientów) znajdujących się w dobrej sytuacji, które są obiektywnie uzasadnione, ponieważ leżą w interesie HGAA i w odniesieniu do których nie przyznano okresu zapadalności dłuższego niż [...]. Wszelkie takie transakcje należy odpowiednio udokumentować, uwzględniając ilościowy dowód na to, że stanowią one najlepszy sposób utrzymania wartości HGAA, a nie tylko opóźnienie w uznawaniu strat. Założenia stosowane do tej ilościowej oceny powinny być wystarczająco konserwatywne,

| — | dodatkowe finansowania na rzecz klientów objętych grupową/lokalną listą zagrożeń z zamiarem i wyraźnie udokumentowaną perspektywą ustabilizowania ich sytuacji finansowej (w tym zabezpieczeniem ich stóp procentowych i ryzyka walutowego), a zatem zapobiegania niewykonywaniu zobowiązań i umożliwienia klientom odzyskania dobrej sytuacji finansowej, o ile tego rodzaju finansowania nie przyznaje się na okres zapadalności przekraczający [...]. Wszelkie takie transakcje należy odpowiednio udokumentować, uwzględniając ilościowy dowód na to, że stanowią one najlepszy sposób utrzymania wartości HGAA, a nie tylko opóźnienie w uznawaniu strat. Założenia stosowane do tej ilościowej oceny powinny być wystarczająco konserwatywne, |
| --- | --- |

—

dodatkowe finansowania na rzecz klientów objętych grupową/lokalną listą zagrożeń z zamiarem i wyraźnie udokumentowaną perspektywą ustabilizowania ich sytuacji finansowej (w tym zabezpieczeniem ich stóp procentowych i ryzyka walutowego), a zatem zapobiegania niewykonywaniu zobowiązań i umożliwienia klientom odzyskania dobrej sytuacji finansowej, o ile tego rodzaju finansowania nie przyznaje się na okres zapadalności przekraczający [...]. Wszelkie takie transakcje należy odpowiednio udokumentować, uwzględniając ilościowy dowód na to, że stanowią one najlepszy sposób utrzymania wartości HGAA, a nie tylko opóźnienie w uznawaniu strat. Założenia stosowane do tej ilościowej oceny powinny być wystarczająco konserwatywne,

| — | transakcje,






  — | które są w pełni pokryte środkami pieniężnymi, w pełni wykonalne do celów zabezpieczeń przez cały okres trwania umowy kredytowej, nieobciążone zastawami w istniejących kredytach, pod warunkiem że rating klienta nie jest gorszy niż [...], LUB |
| --- | --- | --- |

—

transakcje,

—

które są w pełni pokryte środkami pieniężnymi, w pełni wykonalne do celów zabezpieczeń przez cały okres trwania umowy kredytowej, nieobciążone zastawami w istniejących kredytach, pod warunkiem że rating klienta nie jest gorszy niż [...], LUB

| — | które są w pełni pokryte gwarancjami instytucji finansowych (gwarancjami bankowymi), pod warunkiem że rating gwaranta nie jest gorszy niż [...], |
| --- | --- |

—

które są w pełni pokryte gwarancjami instytucji finansowych (gwarancjami bankowymi), pod warunkiem że rating gwaranta nie jest gorszy niż [...],

| — | zwiększenia ekspozycji ze względu na wahania kursów wymiany walut, wartości rynkowych instrumentów pochodnych i cen obligacji, |
| --- | --- |

—

zwiększenia ekspozycji ze względu na wahania kursów wymiany walut, wartości rynkowych instrumentów pochodnych i cen obligacji,

| — | konwersja istniejących kredytów walutowych na kredyty w EUR; jeżeli walutą księgową klienta jest euro, kuna lub marka zamienna, całkowitą ekspozycję konwertuje się po dominującym kursie wymiany walut, a warunki zabezpieczenia dla HGAA są takie same lub lepsze, |
| --- | --- |

—

konwersja istniejących kredytów walutowych na kredyty w EUR; jeżeli walutą księgową klienta jest euro, kuna lub marka zamienna, całkowitą ekspozycję konwertuje się po dominującym kursie wymiany walut, a warunki zabezpieczenia dla HGAA są takie same lub lepsze,

| — | działalność, w odniesieniu do której wysłano klientom HGAA ofertę (podstawowe warunki) uzgodnioną wspólnie z odpowiedzialną lokalną jednostką ds. ryzyka i sprzedaży, którą klienci ci przyjęli przed dniem 1 stycznia 2013 r., pod warunkiem że HGAA jest prawnie zobowiązane do wypłacenia i można to odpowiednio udokumentować, |
| --- | --- |

—

działalność, w odniesieniu do której wysłano klientom HGAA ofertę (podstawowe warunki) uzgodnioną wspólnie z odpowiedzialną lokalną jednostką ds. ryzyka i sprzedaży, którą klienci ci przyjęli przed dniem 1 stycznia 2013 r., pod warunkiem że HGAA jest prawnie zobowiązane do wypłacenia i można to odpowiednio udokumentować,

| — | działalność prowadzona z wykorzystaniem funduszy z banków rozwoju i ponadnarodowych instytucji finansowych (np. EBI, EBOR, HBOR, SID itp.) oraz programów kredytów uprzywilejowanych oferowanych przez instytucje państwowe/szczebla niższego niż państwowy, pod warunkiem że w odniesieniu do zabezpieczenia odnotowuje się rating ostateczny na poziomie [...], a maksymalny okres zapadalności wynosi [...]. Takie programy kredytów uprzywilejowanych muszą mieć cechy ograniczania ryzyka kredytowego [...], co musi zostać potwierdzone przez powiernika monitorującego, zanim HGAA z nich skorzysta, |
| --- | --- |

—

działalność prowadzona z wykorzystaniem funduszy z banków rozwoju i ponadnarodowych instytucji finansowych (np. EBI, EBOR, HBOR, SID itp.) oraz programów kredytów uprzywilejowanych oferowanych przez instytucje państwowe/szczebla niższego niż państwowy, pod warunkiem że w odniesieniu do zabezpieczenia odnotowuje się rating ostateczny na poziomie [...], a maksymalny okres zapadalności wynosi [...]. Takie programy kredytów uprzywilejowanych muszą mieć cechy ograniczania ryzyka kredytowego [...], co musi zostać potwierdzone przez powiernika monitorującego, zanim HGAA z nich skorzysta,

| — | finansowania wewnętrzne (tj. linie refinansowania) świadczone na rzecz innych podmiotów HGAA w odniesieniu do nabywania zabezpieczeń i aktywów w procesie licytacji sądowej lub sprzedaży sądowej, |
| --- | --- |

—

finansowania wewnętrzne (tj. linie refinansowania) świadczone na rzecz innych podmiotów HGAA w odniesieniu do nabywania zabezpieczeń i aktywów w procesie licytacji sądowej lub sprzedaży sądowej,

| — | przeklasyfikowanie leasingu, tj. z leasingu operacyjnego na leasing finansowy, jeżeli ryzyko aktywów leasingu operacyjnego może zostać w pełni przekształcone w ryzyko kontrahenta (innymi słowy wszelkie ryzyko i pożytki wynikające z tytułu posiadania leasingowego składnika aktywów przenosi się z leasingodawcy na leasingobiorcę), |
| --- | --- |

—

przeklasyfikowanie leasingu, tj. z leasingu operacyjnego na leasing finansowy, jeżeli ryzyko aktywów leasingu operacyjnego może zostać w pełni przekształcone w ryzyko kontrahenta (innymi słowy wszelkie ryzyko i pożytki wynikające z tytułu posiadania leasingowego składnika aktywów przenosi się z leasingodawcy na leasingobiorcę),

| — | realizacja istniejących umów i zobowiązań (np. nieruchomości w budowie, rozpoczęcie zawartych umów leasingu), pod warunkiem że umowa lub przepisy lokalne nie dopuszczają możliwości unieważnienia całego zobowiązania lub jego części, na przykład w ramach jednej z klauzul umownych. |
| --- | --- |

—

realizacja istniejących umów i zobowiązań (np. nieruchomości w budowie, rozpoczęcie zawartych umów leasingu), pod warunkiem że umowa lub przepisy lokalne nie dopuszczają możliwości unieważnienia całego zobowiązania lub jego części, na przykład w ramach jednej z klauzul umownych.

4.2.3.   Nowy rodzaj działalności w segmencie detalicznym

Zgodnie z pkt 4.2.2.1 oraz zgodnie z zasadami należytego i ostrożnego raportowania ryzyka „nowy rodzaj działalności” w odniesieniu do segmentu detalicznego definiuje się, jak następuje:

| (i) | istotne pod względem ryzyka transakcje kredytowe lub leasingowe (np. kredyt lub linia kredytowa), które uznaje się za kredyty detaliczne lub leasing detaliczny produktów i które przyznaje się od nowa istniejącym lub nowym klientom (lub grupie związanych klientów);
  LUB |
| --- | --- |

(i)

istotne pod względem ryzyka transakcje kredytowe lub leasingowe (np. kredyt lub linia kredytowa), które uznaje się za kredyty detaliczne lub leasing detaliczny produktów i które przyznaje się od nowa istniejącym lub nowym klientom (lub grupie związanych klientów);
  LUB

| (ii) | w odniesieniu do opartych na limitach produktów detalicznych posiadanych już przez klienta detalicznego, takich jak kredyty w rachunku bieżącym, karty kredytowe i linie kredytowe dla MŚP detalicznych (aktywa obrotowe), różnica między limitem przyznanym ponownie (wyższym) i poprzednim (niższym) limitem;
  LUB |
| --- | --- |

(ii)

w odniesieniu do opartych na limitach produktów detalicznych posiadanych już przez klienta detalicznego, takich jak kredyty w rachunku bieżącym, karty kredytowe i linie kredytowe dla MŚP detalicznych (aktywa obrotowe), różnica między limitem przyznanym ponownie (wyższym) i poprzednim (niższym) limitem;
  LUB

| (iii) | w odniesieniu do amortyzujących produktów detalicznych posiadanych już przez klienta, takich jak wszelkie formy kredytów ratalnych, różnica między ponownie przyznaną (wyższą) kwotą kredytu a poprzednią (niższą) kwotą kredytu. |
| --- | --- |

(iii)

w odniesieniu do amortyzujących produktów detalicznych posiadanych już przez klienta, takich jak wszelkie formy kredytów ratalnych, różnica między ponownie przyznaną (wyższą) kwotą kredytu a poprzednią (niższą) kwotą kredytu.

4.2.3.1.   Dalsze definicje i ustalenia

| (i) | Dopóki HGAA nie będzie w stanie zgłaszać wzrostów dodatkowego narażenia na ryzyko, jak określono w pkt 4.2.3 ppkt (ii) i (iii), wzrosty ekspozycji wobec istniejących klientów (według produktów) uznaje się za nowy rodzaj działalności. Uwaga: zmniejszenie częstotliwości uiszczania rat (np. z miesięcznego na kwartalne) uznaje się za nowy rodzaj działalności. |
| --- | --- |

(i)

Dopóki HGAA nie będzie w stanie zgłaszać wzrostów dodatkowego narażenia na ryzyko, jak określono w pkt 4.2.3 ppkt (ii) i (iii), wzrosty ekspozycji wobec istniejących klientów (według produktów) uznaje się za nowy rodzaj działalności. Uwaga: zmniejszenie częstotliwości uiszczania rat (np. z miesięcznego na kwartalne) uznaje się za nowy rodzaj działalności.

| (ii) | Marginalnego/nieznacznego wzrostu ekspozycji (do [...] EUR) spowodowanego opłatami transakcyjnymi, skapitalizowanymi odsetkami/opłatami itp., w szczególności związanymi z transakcjami objętymi pkt 4.2.3.2 (np. zmiany waluty transakcyjnej, restrukturyzacje, konsolidacje, przedłużenia itp.), nigdy nie uznaje się za nowy rodzaj działalności. |
| --- | --- |

(ii)

Marginalnego/nieznacznego wzrostu ekspozycji (do [...] EUR) spowodowanego opłatami transakcyjnymi, skapitalizowanymi odsetkami/opłatami itp., w szczególności związanymi z transakcjami objętymi pkt 4.2.3.2 (np. zmiany waluty transakcyjnej, restrukturyzacje, konsolidacje, przedłużenia itp.), nigdy nie uznaje się za nowy rodzaj działalności.

| (iii) | W kontekście działalności detalicznych zwiększających ekspozycję należy określić na poziomie poszczególnych transakcji istnienie nowego rodzaju działalności lub jego brak, aby wzrosty ekspozycji w odniesieniu do jednego produktu (posiadanego przez klienta) nie podlegały kompensowaniu za pomocą spadków ekspozycji w odniesieniu do innego produktu. Kompensowanie kredytów klientów za pomocą depozytów klientów również nie jest dopuszczalne. |
| --- | --- |

(iii)

W kontekście działalności detalicznych zwiększających ekspozycję należy określić na poziomie poszczególnych transakcji istnienie nowego rodzaju działalności lub jego brak, aby wzrosty ekspozycji w odniesieniu do jednego produktu (posiadanego przez klienta) nie podlegały kompensowaniu za pomocą spadków ekspozycji w odniesieniu do innego produktu. Kompensowanie kredytów klientów za pomocą depozytów klientów również nie jest dopuszczalne.

| (iv) | Leasing finansowy należy traktować jako finansowanie kredytu, w związku z tym stanowi on nowy rodzaj działalności na mocy pkt 4.2.3 i podlega ograniczeniom dotyczącym nowych rodzajów działalności. |
| --- | --- |

(iv)

Leasing finansowy należy traktować jako finansowanie kredytu, w związku z tym stanowi on nowy rodzaj działalności na mocy pkt 4.2.3 i podlega ograniczeniom dotyczącym nowych rodzajów działalności.

| (v) | Leasing operacyjny należy traktować jako nowy rodzaj działalności, jeżeli jest on objęty zakresem pkt 4.2.3, w związku z czym podlega on ograniczeniom dotyczącym nowych rodzajów działalności. |
| --- | --- |

(v)

Leasing operacyjny należy traktować jako nowy rodzaj działalności, jeżeli jest on objęty zakresem pkt 4.2.3, w związku z czym podlega on ograniczeniom dotyczącym nowych rodzajów działalności.

| (vi) | Przeklasyfikowania leasingu (np. z leasingu operacyjnego na leasing finansowy) nie uznaje się za nowy rodzaj działalności, chyba że zwiększa ono ryzyko ekspozycji banku pod względem regulacyjnym i gospodarczym. |
| --- | --- |

(vi)

Przeklasyfikowania leasingu (np. z leasingu operacyjnego na leasing finansowy) nie uznaje się za nowy rodzaj działalności, chyba że zwiększa ono ryzyko ekspozycji banku pod względem regulacyjnym i gospodarczym.

4.2.3.2.   Ograniczenia/wyłączenia

Następujące transakcje istotne pod względem ryzyka są traktowane w sposób szczególny:

| — | żadne oferty dotyczące kredytów detalicznych przedstawione klientom przed dniem 1 stycznia 2013 r.nie podlegają ograniczeniom dotyczącym nowych rodzajów działalności, pod warunkiem że klient przyjął je w okresie przewidzianym na zatwierdzenie określonym w przepisach prawa właściwego państwa. Oferty przedstawione po dniu 1 stycznia 2013 r. muszą być zgodne z zobowiązaniami określonymi w pkt 4.1, |
| --- | --- |

—

żadne oferty dotyczące kredytów detalicznych przedstawione klientom przed dniem 1 stycznia 2013 r.nie podlegają ograniczeniom dotyczącym nowych rodzajów działalności, pod warunkiem że klient przyjął je w okresie przewidzianym na zatwierdzenie określonym w przepisach prawa właściwego państwa. Oferty przedstawione po dniu 1 stycznia 2013 r. muszą być zgodne z zobowiązaniami określonymi w pkt 4.1,

| — | kredyty detaliczne udzielone z wykorzystaniem funduszy z banków rozwoju i ponadnarodowych instytucji finansowych (np. EBI, EBOR, HBOR, SID itp.) oraz programów kredytów uprzywilejowanych wspieranych przez kredytowe lub ubezpieczeniowe instytucje państwowe/szczebla niższego niż państwowy lub fundusze publiczne nie podlegają ograniczeniom dotyczącym nowych rodzajów działalności, |
| --- | --- |

—

kredyty detaliczne udzielone z wykorzystaniem funduszy z banków rozwoju i ponadnarodowych instytucji finansowych (np. EBI, EBOR, HBOR, SID itp.) oraz programów kredytów uprzywilejowanych wspieranych przez kredytowe lub ubezpieczeniowe instytucje państwowe/szczebla niższego niż państwowy lub fundusze publiczne nie podlegają ograniczeniom dotyczącym nowych rodzajów działalności,

| — | restrukturyzacji kredytów detalicznych lub umów leasingowych, jeżeli udzielono ich osobom fizycznym (klientom prywatnym) i nie przekraczają one maksymalnej kwoty [...] EUR, nie uznaje się za nowy rodzaj działalności, o ile ekspozycja nie ulegnie zwiększeniu. Należy przestrzegać następujących zasad:






  — | restrukturyzacja powinna zawsze mieć neutralną wartość bieżącą netto, |
| --- | --- | --- |

—

restrukturyzacji kredytów detalicznych lub umów leasingowych, jeżeli udzielono ich osobom fizycznym (klientom prywatnym) i nie przekraczają one maksymalnej kwoty [...] EUR, nie uznaje się za nowy rodzaj działalności, o ile ekspozycja nie ulegnie zwiększeniu. Należy przestrzegać następujących zasad:

—

restrukturyzacja powinna zawsze mieć neutralną wartość bieżącą netto,

| — | w czasie restrukturyzacji ekspozycja wobec klienta NIE może ulec zwiększeniu, |
| --- | --- |

—

w czasie restrukturyzacji ekspozycja wobec klienta NIE może ulec zwiększeniu,

| — | nie można wypłacać klientom żadnych nowych środków w czasie procesu restrukturyzacji lub w ramach zobowiązania zrestrukturyzowanego, |
| --- | --- |

—

nie można wypłacać klientom żadnych nowych środków w czasie procesu restrukturyzacji lub w ramach zobowiązania zrestrukturyzowanego,

| — | restrukturyzację w odniesieniu do klientów detalicznych można przeprowadzić tylko wówczas, gdy dany klient wykazuje zdolność i chęć spłaty zrestrukturyzowanego zobowiązania, |
| --- | --- |

—

restrukturyzację w odniesieniu do klientów detalicznych można przeprowadzić tylko wówczas, gdy dany klient wykazuje zdolność i chęć spłaty zrestrukturyzowanego zobowiązania,

| — | restrukturyzacji nie można przeprowadzać w odniesieniu do klientów pozwanych (przez osobę trzecią), podlegających prawnym środkom egzekucyjnym lub takich, których zdolność prawna jest ograniczona ze względu na procedury prawne. |
| --- | --- |

—

restrukturyzacji nie można przeprowadzać w odniesieniu do klientów pozwanych (przez osobę trzecią), podlegających prawnym środkom egzekucyjnym lub takich, których zdolność prawna jest ograniczona ze względu na procedury prawne.

Jeżeli klient nie jest osobą fizyczną (klientem prywatnym), lecz MŚP (klientem biznesowym) i w związku z tym nie podlega powyższym kryteriom kwalifikacji, zastosowanie będą miały zasady restrukturyzacji (maksymalizacja odzyskiwania należności) i ograniczenia terminów zapadalności dotyczące klientów korporacyjnych,

| — | międzysegmentowej migracji istniejących ekspozycji bez jakiegokolwiek zwiększenia ekspozycji nie uznaje się za nowy rodzaj działalności. Dotyczy to w szczególności ekspozycji w odniesieniu do finansowania projektów (np. budowa mieszkań) przygotowanych przez segment korporacyjny, które ostatecznie pokrywają/spłacają klienci detaliczni, na przykład zaciągając kredyty na zakup mieszkań. W tym przypadku ekspozycja została faktycznie przeniesiona z segmentu korporacyjnego do segmentu detalicznego. Następujące ograniczenia mają jednak zastosowanie:






  — | maksymalny dopuszczalny współczynnik LTV wynosi [...] %, oraz |
| --- | --- | --- |

—

międzysegmentowej migracji istniejących ekspozycji bez jakiegokolwiek zwiększenia ekspozycji nie uznaje się za nowy rodzaj działalności. Dotyczy to w szczególności ekspozycji w odniesieniu do finansowania projektów (np. budowa mieszkań) przygotowanych przez segment korporacyjny, które ostatecznie pokrywają/spłacają klienci detaliczni, na przykład zaciągając kredyty na zakup mieszkań. W tym przypadku ekspozycja została faktycznie przeniesiona z segmentu korporacyjnego do segmentu detalicznego. Następujące ograniczenia mają jednak zastosowanie:

—

maksymalny dopuszczalny współczynnik LTV wynosi [...] %, oraz

| — | maksymalną roczną wielkość nowego rodzaju działalności ogranicza się do [...] % rocznej wielkości nowego rodzaju działalności w zakresie detalicznych kredytów hipotecznych w każdym państwie, |
| --- | --- |

—

maksymalną roczną wielkość nowego rodzaju działalności ogranicza się do [...] % rocznej wielkości nowego rodzaju działalności w zakresie detalicznych kredytów hipotecznych w każdym państwie,

| — | zwiększeń całkowitej ekspozycji kredytów detalicznych ze względu na odsetki, opłaty lub inne formy zmiany długu na udziały w kapitale (głownie w kontekście kredytów zagrożonych lub restrukturyzacji) nie uznaje się za nowy rodzaj działalności, |
| --- | --- |

—

zwiększeń całkowitej ekspozycji kredytów detalicznych ze względu na odsetki, opłaty lub inne formy zmiany długu na udziały w kapitale (głownie w kontekście kredytów zagrożonych lub restrukturyzacji) nie uznaje się za nowy rodzaj działalności,

| — | konsolidację zadłużenia w odniesieniu do klientów detalicznych (w ramach jednostek księgujących lub grup rozliczeń HGAA) uznaje się za część restrukturyzacji, jeżeli powiązana ekspozycja jest ograniczona do [...] EUR ([...] EUR w Chorwacji, pod warunkiem akceptacji ze strony powiernika monitorującego, zob. 4.2.1.3). Jeżeli ekspozycja jest większa, będą miały zastosowanie ograniczenia terminu zapadalności dotyczące klientów korporacyjnych.
  Jeżeli nowy, skonsolidowany kredyt przyznaje się w formie kredytu detalicznego, a ekspozycja jest (znacząco) wyższa niż suma ekspozycji kredytów skonsolidowanych, różnicę w ekspozycji uznaje się jednak za nowy rodzaj działalności, zgodnie z pkt 4.2.3 ppkt (ii) i (iii). Jeżeli jednak przedsiębiorstwo ma zdolności w zakresie sprawozdawczości, stosuje się pkt 4.2.3.1 ppkt (i), |
| --- | --- |

—

konsolidację zadłużenia w odniesieniu do klientów detalicznych (w ramach jednostek księgujących lub grup rozliczeń HGAA) uznaje się za część restrukturyzacji, jeżeli powiązana ekspozycja jest ograniczona do [...] EUR ([...] EUR w Chorwacji, pod warunkiem akceptacji ze strony powiernika monitorującego, zob. 4.2.1.3). Jeżeli ekspozycja jest większa, będą miały zastosowanie ograniczenia terminu zapadalności dotyczące klientów korporacyjnych.

Jeżeli nowy, skonsolidowany kredyt przyznaje się w formie kredytu detalicznego, a ekspozycja jest (znacząco) wyższa niż suma ekspozycji kredytów skonsolidowanych, różnicę w ekspozycji uznaje się jednak za nowy rodzaj działalności, zgodnie z pkt 4.2.3 ppkt (ii) i (iii). Jeżeli jednak przedsiębiorstwo ma zdolności w zakresie sprawozdawczości, stosuje się pkt 4.2.3.1 ppkt (i),

| — | „uzupełnień kredytów” w odniesieniu do kredytów detalicznych nie uznaje się za nowy rodzaj działalności, jeżeli wariant uzupełnienia przyznano wyraźnie w pierwotnej umowie kredytowej, HGAA nie mogło go anulować i był on dostępny wyłącznie dla klientów spełniających określone warunki umów kredytowych, jakkolwiek klienci nie musieli przechodzić przez zwykłą ocenę zdolności kredytowej. W przypadku innych form uzupełnień kredytów detalicznych różnicę między poprzednią kwotą kredytu a nową kwotą kredytu uznaje się za nowy rodzaj działalności zgodnie z pkt 4.2.3 ppkt (ii) i (iii). Dopóki jednak przedsiębiorstwo nie będzie miało odpowiednich zdolności w zakresie sprawozdawczości, stosuje się pkt 4.2.3.1 ppkt (i), |
| --- | --- |

—

„uzupełnień kredytów” w odniesieniu do kredytów detalicznych nie uznaje się za nowy rodzaj działalności, jeżeli wariant uzupełnienia przyznano wyraźnie w pierwotnej umowie kredytowej, HGAA nie mogło go anulować i był on dostępny wyłącznie dla klientów spełniających określone warunki umów kredytowych, jakkolwiek klienci nie musieli przechodzić przez zwykłą ocenę zdolności kredytowej. W przypadku innych form uzupełnień kredytów detalicznych różnicę między poprzednią kwotą kredytu a nową kwotą kredytu uznaje się za nowy rodzaj działalności zgodnie z pkt 4.2.3 ppkt (ii) i (iii). Dopóki jednak przedsiębiorstwo nie będzie miało odpowiednich zdolności w zakresie sprawozdawczości, stosuje się pkt 4.2.3.1 ppkt (i),

| — | „zmian waluty transakcyjnej”, tj. zamiany przez klienta detalicznego kredytu denominowanego w walucie obcej (lub kredytu indeksowanego w walucie obcej) na kredyt denominowany w walucie krajowej bez znacznego wzrostu ekspozycji (do [...] EUR), nie uznaje się za nowy rodzaj działalności. W przypadku znacznego wzrostu ekspozycji różnicę między poprzednią kwotą kredytu a nową kwotą kredytu uznaje się za nowy rodzaj działalności zgodnie z pkt 4.2.3 ppkt (ii) i (iii). Dopóki jednak przedsiębiorstwo nie będzie miało odpowiednich zdolności w zakresie sprawozdawczości, stosuje się pkt 4.2.3.1 ppkt (i), |
| --- | --- |

—

„zmian waluty transakcyjnej”, tj. zamiany przez klienta detalicznego kredytu denominowanego w walucie obcej (lub kredytu indeksowanego w walucie obcej) na kredyt denominowany w walucie krajowej bez znacznego wzrostu ekspozycji (do [...] EUR), nie uznaje się za nowy rodzaj działalności. W przypadku znacznego wzrostu ekspozycji różnicę między poprzednią kwotą kredytu a nową kwotą kredytu uznaje się za nowy rodzaj działalności zgodnie z pkt 4.2.3 ppkt (ii) i (iii). Dopóki jednak przedsiębiorstwo nie będzie miało odpowiednich zdolności w zakresie sprawozdawczości, stosuje się pkt 4.2.3.1 ppkt (i),

| — | kredytów detalicznych przyznanych na ponowne wprowadzenie do obrotu lub ponowny leasing odzyskanych aktywów/zabezpieczeń nie uznaje się za nowy rodzaj działalności, ale mają do nich zastosowanie następujące ograniczenia:






  — | w odniesieniu do ponownego wprowadzania do obrotu mieszkań i innych nieruchomości maksymalny dopuszczalny współczynnik LTV wynosi [...] %, a maksymalną roczną wielkość nowego rodzaju działalności ogranicza się do [...] % rocznej wielkości nowego rodzaju działalności w zakresie detalicznych kredytów hipotecznych w każdym państwie, |
| --- | --- | --- |

—

kredytów detalicznych przyznanych na ponowne wprowadzenie do obrotu lub ponowny leasing odzyskanych aktywów/zabezpieczeń nie uznaje się za nowy rodzaj działalności, ale mają do nich zastosowanie następujące ograniczenia:

—

w odniesieniu do ponownego wprowadzania do obrotu mieszkań i innych nieruchomości maksymalny dopuszczalny współczynnik LTV wynosi [...] %, a maksymalną roczną wielkość nowego rodzaju działalności ogranicza się do [...] % rocznej wielkości nowego rodzaju działalności w zakresie detalicznych kredytów hipotecznych w każdym państwie,

| — | w odniesieniu do pojazdów i sprzętu maksymalną roczną wielkość nowego rodzaju działalności ogranicza się do [...] % rocznej wielkości nowego rodzaju działalności detalicznej w zakresie pojazdów i sprzętu w każdym państwie, |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do pojazdów i sprzętu maksymalną roczną wielkość nowego rodzaju działalności ogranicza się do [...] % rocznej wielkości nowego rodzaju działalności detalicznej w zakresie pojazdów i sprzętu w każdym państwie,

| — | realizacji istniejących umów i zobowiązań (np. nieruchomości w budowie, rozpoczęcia zawartych umów leasingu) nie uznaje się za nowy rodzaj działalności. |
| --- | --- |

—

realizacji istniejących umów i zobowiązań (np. nieruchomości w budowie, rozpoczęcia zawartych umów leasingu) nie uznaje się za nowy rodzaj działalności.

IV.   Reprywatyzacja podmiotów operacyjnych

1.   Zmniejszenie sumy bilansowej i obecności na rynku

| 1.1. | Na dzień 31 grudnia 2008 r. HGAA prowadziło działalność jako międzynarodowa grupa finansowa posiadająca 384 oddziały w dwunastu państwach (w Austrii, we Włoszech, w Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Serbii, Czarnogórze, Bułgarii, Niemczech, byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii, na Ukrainie i na Węgrzech) w obszarze bankowości (detalicznej, korporacyjnej, publicznej) i leasingu (detalicznego, korporacyjnego, nieruchomości, pojazdów silnikowych, sprzętu) oraz udziały o sumie bilansowej wynoszącej 43,34 mld EUR i aktywa ważone ryzykiem o wartości 32,83 mld EUR. |
| --- | --- |

1.1.

Na dzień 31 grudnia 2008 r. HGAA prowadziło działalność jako międzynarodowa grupa finansowa posiadająca 384 oddziały w dwunastu państwach (w Austrii, we Włoszech, w Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Serbii, Czarnogórze, Bułgarii, Niemczech, byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii, na Ukrainie i na Węgrzech) w obszarze bankowości (detalicznej, korporacyjnej, publicznej) i leasingu (detalicznego, korporacyjnego, nieruchomości, pojazdów silnikowych, sprzętu) oraz udziały o sumie bilansowej wynoszącej 43,34 mld EUR i aktywa ważone ryzykiem o wartości 32,83 mld EUR.

| 1.2. | Wkrótce po nacjonalizacji HGAA wycofało się ono ze wszystkich nowych rodzajów działalności w Bułgarii, byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii, na Ukrainie, na Węgrzech i w Niemczech oraz zaprzestało prowadzenia wszystkich niestrategicznych rodzajów działalności. Spółki zależne w tych państwach zostały poddane likwidacji i obecnie rozwiązuje się je w sposób kontrolowany. Ustalanie nowej pozycji strategicznej skutkowało zamknięciem dwunastu z poprzedniej całkowitej liczby osiemnastu oddziałów w państwach objętych likwidacją: Bułgarii, byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii, na Ukrainie, na Węgrzech i w Niemczech. |
| --- | --- |

1.2.

Wkrótce po nacjonalizacji HGAA wycofało się ono ze wszystkich nowych rodzajów działalności w Bułgarii, byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii, na Ukrainie, na Węgrzech i w Niemczech oraz zaprzestało prowadzenia wszystkich niestrategicznych rodzajów działalności. Spółki zależne w tych państwach zostały poddane likwidacji i obecnie rozwiązuje się je w sposób kontrolowany. Ustalanie nowej pozycji strategicznej skutkowało zamknięciem dwunastu z poprzedniej całkowitej liczby osiemnastu oddziałów w państwach objętych likwidacją: Bułgarii, byłej jugosłowiańskiej Republice Macedonii, na Ukrainie, na Węgrzech i w Niemczech.

| 1.3. | Na dzień 31 grudnia 2012 r. pozostałe części działalności HGAA na rynku, tj. „podmioty operacyjne” w rozumieniu sekcji B.II.1 oraz HBI miały łączną sumę bilansową wynoszącą około 17,54 mld EUR oraz aktywa ważone ryzykiem o wartości 11,02 mld EUR, co odpowiadało jedynie około 40,5 % grupowej sumy bilansowej HGAA i 33,6 % aktywów ważonych ryzykiem według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. W tym:






  — | suma bilansowa HBA na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła około 4,15 mld EUR, co stanowiło około 59 % jego sumy bilansowej według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. (7,05 mld EUR) i jedynie 10 % grupowej sumy bilansowej HGAA według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r., a aktywa ważone ryzykiem przedsiębiorstwa HBA miały wartość 1,23 mld EUR (aktywa ważone ryzykiem przedsiębiorstwa HBA według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. miały wartość 3,392 mld EUR), |
| --- | --- | --- |

1.3.

Na dzień 31 grudnia 2012 r. pozostałe części działalności HGAA na rynku, tj. „podmioty operacyjne” w rozumieniu sekcji B.II.1 oraz HBI miały łączną sumę bilansową wynoszącą około 17,54 mld EUR oraz aktywa ważone ryzykiem o wartości 11,02 mld EUR, co odpowiadało jedynie około 40,5 % grupowej sumy bilansowej HGAA i 33,6 % aktywów ważonych ryzykiem według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. W tym:

—

suma bilansowa HBA na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła około 4,15 mld EUR, co stanowiło około 59 % jego sumy bilansowej według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. (7,05 mld EUR) i jedynie 10 % grupowej sumy bilansowej HGAA według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r., a aktywa ważone ryzykiem przedsiębiorstwa HBA miały wartość 1,23 mld EUR (aktywa ważone ryzykiem przedsiębiorstwa HBA według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. miały wartość 3,392 mld EUR),

| — | suma bilansowa HBI na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła 3,28 mld EUR, co odpowiadało około 65 % jego sumy bilansowej według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. (5,02 mld EUR) i jedynie 8 % grupowej sumy bilansowej HGAA według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r., a aktywa ważone ryzykiem HBI miały wartość 2,54 mld EUR (aktywa ważone ryzykiem HBI według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. miały wartość 4,198 mld EUR), |
| --- | --- |

—

suma bilansowa HBI na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła 3,28 mld EUR, co odpowiadało około 65 % jego sumy bilansowej według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. (5,02 mld EUR) i jedynie 8 % grupowej sumy bilansowej HGAA według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r., a aktywa ważone ryzykiem HBI miały wartość 2,54 mld EUR (aktywa ważone ryzykiem HBI według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. miały wartość 4,198 mld EUR),

| — | suma bilansowa sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła 10,11 mld EUR, co odpowiadało około 68,5 % ich sumy bilansowej według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. (14,775 mld EUR) i jedynie 23 % grupowej sumy bilansowej HGAA według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r., a aktywa ważone ryzykiem miały wartość 7,2 mld EUR (według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. aktywa ważone ryzykiem przedsiębiorstw mających siedzibę w państwach Europy Południowo-Wschodniej miały wartość 12,623 mld EUR). |
| --- | --- |

—

suma bilansowa sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła 10,11 mld EUR, co odpowiadało około 68,5 % ich sumy bilansowej według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. (14,775 mld EUR) i jedynie 23 % grupowej sumy bilansowej HGAA według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r., a aktywa ważone ryzykiem miały wartość 7,2 mld EUR (według stanu na dzień 31 grudnia 2008 r. aktywa ważone ryzykiem przedsiębiorstw mających siedzibę w państwach Europy Południowo-Wschodniej miały wartość 12,623 mld EUR).

Zaklasyfikowanie HBI jako podmiotu podlegającego likwidacji w drugiej połowie 2013 r. obniżyło łączną sumę bilansową podmiotów operacyjnych (HBA i sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej) o kolejne 19 % w porównaniu do istniejących danych, co odpowiadało jedynie około 33 % grupowej sumy bilansowej HGAA i 26 % aktywów ważonych ryzykiem według stanu na dzień 31 rudnia 2008 r.

| 1.4. | Pozostałe podmioty operacyjne mają zostać sprywatyzowane jak najszybciej i jak najefektywniej zgodnie z sekcją B.IV.3. Po całkowitej prywatyzacji podmiotów operacyjnych bilans HGAA nadal będzie obejmował działalności podlegające likwidacji. |
| --- | --- |

1.4.

Pozostałe podmioty operacyjne mają zostać sprywatyzowane jak najszybciej i jak najefektywniej zgodnie z sekcją B.IV.3. Po całkowitej prywatyzacji podmiotów operacyjnych bilans HGAA nadal będzie obejmował działalności podlegające likwidacji.

2.   Utrzymanie rentowności do momentu reprywatyzacji

Austria zobowiązuje się, że HGAA będzie prowadziło działalność podmiotów operacyjnych, mając na celu przywrócenie i utrzymanie ich długoterminowej rentowności, zgodnie z postanowieniami planu restrukturyzacji i jego załącznikami (w tym z niniejszym wykazem zobowiązań). Zobowiązanie to nie stoi na przeszkodzie restrukturyzacji podmiotów operacyjnych lub transferowi pojedynczych składników aktywów lub portfeli do likwidowanej części działalności, pod warunkiem że jest to konieczne do przywrócenia, utrzymania lub zoptymalizowania szans na reprywatyzację.

3.   Najkrótszy termin reprywatyzacji

Austria zobowiązuje się, że reprywatyzacja podmiotów operacyjnych zostanie przeprowadzona w jak najkrótszym terminie, zgodnie z niniejszą sekcją. Odniesienia do reprywatyzacji podmiotów operacyjnych zawarte w niniejszej sekcji B.IV.3 obejmują w stosownych przypadkach dozwoloną reprywatyzację części podmiotów operacyjnych.

3.1.   Reprywatyzacja

Reprywatyzację podmiotu operacyjnego uznaje się za dokonaną, jeżeli Republika Austrii sprzeda 100 % akcji lub wszystkie aktywa danego podmiotu operacyjnego jednemu nabywcy lub większej liczbie nabywców, którzy nie pozostają pod kontrolą Austrii. Reprywatyzacja obejmuje również sprzedaż wszystkich akcji posiadanych bezpośrednio lub pośrednio przez Austrię w podmiotach operacyjnych jako część IPO w normalnych warunkach rynkowych.

3.2.   Data reprywatyzacji

Uznaje się, że reprywatyzacja miała miejsce w dniu podpisania wiążącej umowy zakupu w sprawie przejęcia podmiotu operacyjnego zgodnie z przepisami dotyczącymi zobowiązań umownych („umowa zakupu”). Jeżeli części danego podmiotu operacyjnego sprzedaje się kilku nabywcom, datą wejścia w życie prywatyzacji jest dzień zawarcia ostatniej umowy zakupu. W przypadku IPO datą wejścia w życie prywatyzacji czasowej jest dzień wprowadzenia do obrotu ostatniej akcji posiadanej bezpośrednio lub pośrednio przez Austrię. Podmioty sprzedane w drodze IPO nie podlegają już jednak zobowiązaniom określonym w sekcji B.III, począwszy od dnia wprowadzenia [...] akcji do obrotu.

3.3.   Termin reprywatyzacji

HBA musi zostać poddane reprywatyzacji do dnia 31 grudnia 2013 r., a sieć przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej do dnia 30 czerwca 2015 r.

3.4.   Termin wykonania

Sprzedaż przedsiębiorstwa HBA musi zostać zrealizowana do dnia [...]. Wykonanie umów dotyczących sprzedaży sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej musi mieć miejsce do dnia [...].

3.5.   Przedłużenie terminów wykonania

W przypadku opóźnień wynikających z braku koniecznych zezwoleń na sprzedaż ze strony organu nadzoru lub organu ds. konkurencji Komisja może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania w odniesieniu do sprzedaży sieci przedsiębiorstw w państwach Europy Południowo-Wschodniej, zgodnie z pkt 3.4, o kolejne [...]. Austria przedłoży wniosek w odpowiednim terminie, a w każdym razie co najmniej dwa tygodnie przed upływem pierwotnego terminu wykonania, oraz dostarczy Komisji potwierdzenie od powiernika monitorującego, że opóźnienie leży całkowicie po stronie organu(-ów) odpowiedzialnego(-ych) za udzielanie zezwoleń i że HGAA podjęło wszystkie wystarczające działania w celu doprowadzenia do wykonania umowy sprzedaży w pierwotnym terminie.

3.6.   Zmiana nabywcy

Jeżeli po reprywatyzacji przeprowadzonej w terminie, ale przed upływem terminu wykonania, okaże się, że nabywca podmiotu nie jest w stanie spełnić warunków wykonania lub nie może ich spełnić w wyznaczonym terminie wykonania, za zgodą Komisji może nastąpić sprzedaż osobie trzeciej, pod warunkiem że sprzedaż ta może zostać wykonana w terminie wykonania wyznaczonym w odniesieniu do pierwszej sprzedaży.

3.7.   Niedotrzymanie terminów reprywatyzacji lub wykonania

Jeżeli termin reprywatyzacji określony w pkt 3.3 lub termin wykonania określony w pkt 3.4 w związku z pkt 3.5 nie zostaje dotrzymany, odnośny podmiot musi zaniechać nowego rodzaju działalności następnego dnia po upływie terminu wykonania. Od tego dnia postanowienia niniejszego wykazu zobowiązań mające zastosowanie do likwidowanej części działalności mają zastosowanie do odnośnego podmiotu.

4.   Procedura sprzedaży

| 4.1. | Austria zobowiązuje się, że HGAA rozpocznie procedury sprzedaży konieczne do reprywatyzacji podmiotów operacyjnych w terminie i że przeprowadzi je w trybie pilnym w celu umożliwienia przeprowadzenia sprawnej reprywatyzacji. |
| --- | --- |

4.1.

Austria zobowiązuje się, że HGAA rozpocznie procedury sprzedaży konieczne do reprywatyzacji podmiotów operacyjnych w terminie i że przeprowadzi je w trybie pilnym w celu umożliwienia przeprowadzenia sprawnej reprywatyzacji.

| 4.2. | Reprywatyzacja podmiotów operacyjnych odbędzie się w ramach IPO w normalnych warunkach rynkowych albo, w przypadkach, w których jest to dozwolone przepisami prawa i możliwe do zrealizowania bez naruszenia tajemnicy handlowej, w ramach otwartej, przejrzystej i bezwarunkowej procedury sprzedaży obejmującej zwykłe zasady informowania i gwarancje. Nie wyklucza to prowadzenia negocjacji ze specjalnie wybranymi zainteresowanymi stronami przed rozpoczęciem takiej procedury lub w jej trakcie. |
| --- | --- |

4.2.

Reprywatyzacja podmiotów operacyjnych odbędzie się w ramach IPO w normalnych warunkach rynkowych albo, w przypadkach, w których jest to dozwolone przepisami prawa i możliwe do zrealizowania bez naruszenia tajemnicy handlowej, w ramach otwartej, przejrzystej i bezwarunkowej procedury sprzedaży obejmującej zwykłe zasady informowania i gwarancje. Nie wyklucza to prowadzenia negocjacji ze specjalnie wybranymi zainteresowanymi stronami przed rozpoczęciem takiej procedury lub w jej trakcie.

V.   Likwidowana część działalności

1.   Likwidacja istniejących działalności, dzięki której kapitał i wartość zostają utrzymane

| 1.1. | Austria zobowiązuje się, że rozpoczynając od dnia przyjęcia ostatecznego zatwierdzenia, HGAA przeprowadzi likwidację wyłącznie działalności należącej do jej likwidowanej tego dnia części działalności w sposób, który pozwala na utrzymanie kapitału i wartości. |
| --- | --- |

1.1.

Austria zobowiązuje się, że rozpoczynając od dnia przyjęcia ostatecznego zatwierdzenia, HGAA przeprowadzi likwidację wyłącznie działalności należącej do jej likwidowanej tego dnia części działalności w sposób, który pozwala na utrzymanie kapitału i wartości.

| 1.2. | Aktywa w likwidowanej części działalności zostaną aktywnie i skutecznie sprzedane, upłynnione lub zlikwidowane. |
| --- | --- |

1.2.

Aktywa w likwidowanej części działalności zostaną aktywnie i skutecznie sprzedane, upłynnione lub zlikwidowane.

| 1.3. | Zasadniczo aktywa należy sprzedać jak najszybciej. HGAA zobowiązuje się sprzedać te aktywa, niezwłocznie gdy możliwe będzie osiągnięcie w ramach sprzedaży przynajmniej wartość księgowej aktywów, chyba że cenę sprzedaży uznaje się za wyraźnie niewłaściwą na podstawie niepodważalnej, obiektywnej wyceny. |
| --- | --- |

1.3.

Zasadniczo aktywa należy sprzedać jak najszybciej. HGAA zobowiązuje się sprzedać te aktywa, niezwłocznie gdy możliwe będzie osiągnięcie w ramach sprzedaży przynajmniej wartość księgowej aktywów, chyba że cenę sprzedaży uznaje się za wyraźnie niewłaściwą na podstawie niepodważalnej, obiektywnej wyceny.

| 1.4. | Wszystkie aktywa, których nie można sprzedać zgodnie z pkt 1.3 stracą ważność w tym terminie. |
| --- | --- |

1.4.

Wszystkie aktywa, których nie można sprzedać zgodnie z pkt 1.3 stracą ważność w tym terminie.

2.   Zakaz prowadzenia nowych rodzajów działalności w ramach likwidowanej części działalności

| 2.1. | Austria zobowiązuje się, że począwszy od dnia przyjęcia ostatecznego zatwierdzenia w ramach likwidowanej części działalności, nie zostanie podjęty żaden nowy rodzaj działalności. O ile przepisy pkt 2.2 i 2.3 poniżej nie stanowią inaczej, od tego dnia wszystkie spółki HGAA, z wyjątkiem podmiotów operacyjnych, będą likwidowały jedynie rodzaje działalności istniejące według stanu na ten dzień. |
| --- | --- |

2.1.

Austria zobowiązuje się, że począwszy od dnia przyjęcia ostatecznego zatwierdzenia w ramach likwidowanej części działalności, nie zostanie podjęty żaden nowy rodzaj działalności. O ile przepisy pkt 2.2 i 2.3 poniżej nie stanowią inaczej, od tego dnia wszystkie spółki HGAA, z wyjątkiem podmiotów operacyjnych, będą likwidowały jedynie rodzaje działalności istniejące według stanu na ten dzień.

| 2.2. | Przedłużenia w odniesieniu do istniejących klientów będą nadal dopuszczalne również w ramach likwidowanej części działalności, jeżeli istnieje realistyczna i wiarygodna perspektywa, poparta dowodami, poprawy przyszłej sprawności lub przyszłego wykorzystania finansowania dzięki przedłużeniu. Przyznawane przedłużenia nie będą dłuższe niż [...]; uzasadnione wyjątki dla dłuższych przedłużeń należy przedstawić powiernikowi monitorującemu i odpowiednio uzasadnić w każdym indywidualnym przypadku. Także na koniec okresu restrukturyzacji należy rozwiązać wszystkie likwidowane rodzaje działalności jak najszybciej.
  Nadal dopuszcza się następujące rodzaje działalności:






  — | transakcje, które są konieczne w kontekście zarządzania płynnością w likwidowanej części działalności, tj. transakcje banku centralnego, |
| --- | --- | --- |

2.2.

Przedłużenia w odniesieniu do istniejących klientów będą nadal dopuszczalne również w ramach likwidowanej części działalności, jeżeli istnieje realistyczna i wiarygodna perspektywa, poparta dowodami, poprawy przyszłej sprawności lub przyszłego wykorzystania finansowania dzięki przedłużeniu. Przyznawane przedłużenia nie będą dłuższe niż [...]; uzasadnione wyjątki dla dłuższych przedłużeń należy przedstawić powiernikowi monitorującemu i odpowiednio uzasadnić w każdym indywidualnym przypadku. Także na koniec okresu restrukturyzacji należy rozwiązać wszystkie likwidowane rodzaje działalności jak najszybciej.

Nadal dopuszcza się następujące rodzaje działalności:

—

transakcje, które są konieczne w kontekście zarządzania płynnością w likwidowanej części działalności, tj. transakcje banku centralnego,

| — | zarządzanie obligacjami zabezpieczonymi w likwidowanej części działalności, jeżeli nie podjęto żadnego nowego rodzaju działalności, o ile zasady określone w tiret czwartym nie stanowią inaczej, |
| --- | --- |

—

zarządzanie obligacjami zabezpieczonymi w likwidowanej części działalności, jeżeli nie podjęto żadnego nowego rodzaju działalności, o ile zasady określone w tiret czwartym nie stanowią inaczej,

| — | transakcje na instrumentach pochodnych, które są konieczne do zarządzania ryzykiem związanym z oprocentowaniem, walutami i kredytami w istniejącym portfelu, np. swapy aktywów, pod warunkiem że obniżają one pozycję ogólnego ryzyka rynkowego HGAA, |
| --- | --- |

—

transakcje na instrumentach pochodnych, które są konieczne do zarządzania ryzykiem związanym z oprocentowaniem, walutami i kredytami w istniejącym portfelu, np. swapy aktywów, pod warunkiem że obniżają one pozycję ogólnego ryzyka rynkowego HGAA,

| — | transakcje konieczne ze względów regulacyjnych lub innych względów prawych, w tym nabywanie, utrzymywanie i zbywanie papierów wartościowych, które dopuszcza się na potrzeby zarządzania obligacjami zabezpieczonymi i płynnością HGAA, |
| --- | --- |

—

transakcje konieczne ze względów regulacyjnych lub innych względów prawych, w tym nabywanie, utrzymywanie i zbywanie papierów wartościowych, które dopuszcza się na potrzeby zarządzania obligacjami zabezpieczonymi i płynnością HGAA,

| — | działalność podejmowana przez podmiot likwidowany w celu własnego refinansowania, w tym podwyższenie kapitału i wykup zadłużenia, |
| --- | --- |

—

działalność podejmowana przez podmiot likwidowany w celu własnego refinansowania, w tym podwyższenie kapitału i wykup zadłużenia,

| — | zakup ruchomości i nieruchomości w kontekście licytacji nadzorowanych przez sąd i pozasądowych oraz przeniesienia własności w celu wejścia w posiadanie papierów wartościowych, |
| --- | --- |

—

zakup ruchomości i nieruchomości w kontekście licytacji nadzorowanych przez sąd i pozasądowych oraz przeniesienia własności w celu wejścia w posiadanie papierów wartościowych,

| — | realizację istniejących umów i zobowiązań (np. nieruchomości w budowie, rozpoczęcie zawartych umów leasingu, przeklasyfikowanie leasingu finansowego na leasing operacyjny i odwrotnie), |
| --- | --- |

—

realizację istniejących umów i zobowiązań (np. nieruchomości w budowie, rozpoczęcie zawartych umów leasingu, przeklasyfikowanie leasingu finansowego na leasing operacyjny i odwrotnie),

| — | ponowny leasing aktywów (od krótkoterminowych do średnioterminowych) w przypadkach, w których niemożliwa jest sprzedaż aktywów w krótkim czasie i utrzymanie wartości w celu obniżenia lub uniknięcia kosztów (zachowanie itp.). |
| --- | --- |

—

ponowny leasing aktywów (od krótkoterminowych do średnioterminowych) w przypadkach, w których niemożliwa jest sprzedaż aktywów w krótkim czasie i utrzymanie wartości w celu obniżenia lub uniknięcia kosztów (zachowanie itp.).

Dodatkowo nadal dopuszcza się transakcje z grupą spółek HGAA (pod warunkiem że ich celem jest przedłużenie linii refinansowania) oraz transakcje z nabywcami aktywów HGAA (udziałów, portfeli itp.), które przeprowadza się w związku z reprywatyzacją i które są konieczne do skutecznej sprzedaży odnośnych podmiotów/aktywów (np. finansowanie transakcji sprzedaży przez sprzedawcę, dokonywane przez HGAA przedłużenia przyznanych zabezpieczeń, takich jak gwarancje, na rzecz nabywcy itp.).

| 2.3. | W przypadku zobowiązań, których realizacji to dotyczy, podmiot likwidowany może, w ramach naprawy i restrukturyzacji, przeprowadzić dostosowania transakcji z właściwym dłużnikiem odnośnego zobowiązania, pod warunkiem że środki te można uznać za utrzymujące wartość lub ograniczające ryzyko bez wywoływania zakłóceń konkurencji, co w każdym przypadku należy pisemnie uzasadnić powiernikowi monitorującemu. Dostosowaniami transakcji są zmiany w zobowiązaniach, tj. przykładowo dostosowania stopy procentowej, odroczenia, ponowne określenie terminu zapadalności, przejęcie zobowiązania, przedłużenia i zmiana długu, np. poprzez zawarcie nowych umów o kredyt na tę samą kwotę, zmiany zabezpieczeń lub zmiany wskaźników finansowych lub zniesienie skutków prawnych wskaźników finansowych. Dostosowania, o których mowa w niniejszym punkcie, mogą być objęte przedłużeniem terminu zapadalności o [...]; dostosowania wymagające dłuższego terminu zapadalności można przeprowadzić jedynie za zgodą powiernika monitorującego. |
| --- | --- |

2.3.

W przypadku zobowiązań, których realizacji to dotyczy, podmiot likwidowany może, w ramach naprawy i restrukturyzacji, przeprowadzić dostosowania transakcji z właściwym dłużnikiem odnośnego zobowiązania, pod warunkiem że środki te można uznać za utrzymujące wartość lub ograniczające ryzyko bez wywoływania zakłóceń konkurencji, co w każdym przypadku należy pisemnie uzasadnić powiernikowi monitorującemu. Dostosowaniami transakcji są zmiany w zobowiązaniach, tj. przykładowo dostosowania stopy procentowej, odroczenia, ponowne określenie terminu zapadalności, przejęcie zobowiązania, przedłużenia i zmiana długu, np. poprzez zawarcie nowych umów o kredyt na tę samą kwotę, zmiany zabezpieczeń lub zmiany wskaźników finansowych lub zniesienie skutków prawnych wskaźników finansowych. Dostosowania, o których mowa w niniejszym punkcie, mogą być objęte przedłużeniem terminu zapadalności o [...]; dostosowania wymagające dłuższego terminu zapadalności można przeprowadzić jedynie za zgodą powiernika monitorującego.

| 2.4. | Ponadto dopuszcza się (finansowanie na) wydatki na rzecz bezpośredniego zwiększenia aktywów przeznaczonych na sprzedaż, jeżeli dzięki nim możliwe jest znaczne zwiększenie szans na ich wprowadzenie do obrotu. Dotyczy to w szczególności opłat prawnych i administracyjnych (np. za korekty w lokalnym rejestrze gruntów) oraz, w indywidualnych przypadkach, strukturalnych/technicznych zmian pojedynczych składników aktywów, w odniesieniu do których wymagana jest zgoda powiernika monitorującego. |
| --- | --- |

2.4.

Ponadto dopuszcza się (finansowanie na) wydatki na rzecz bezpośredniego zwiększenia aktywów przeznaczonych na sprzedaż, jeżeli dzięki nim możliwe jest znaczne zwiększenie szans na ich wprowadzenie do obrotu. Dotyczy to w szczególności opłat prawnych i administracyjnych (np. za korekty w lokalnym rejestrze gruntów) oraz, w indywidualnych przypadkach, strukturalnych/technicznych zmian pojedynczych składników aktywów, w odniesieniu do których wymagana jest zgoda powiernika monitorującego.

3.   Likwidacja HBI

W celu uniknięcia zakłócenia rynku w czasie restrukturyzacji banku detalicznego HBI i odpływu depozytów oraz w celu zabezpieczenia przed wynikającymi z tego dodatkowymi wymogami w zakresie płynności w odniesieniu do HBI, poniższe przepisy będą miały zastosowanie do HBI:

| 3.1. | HBI nie będzie podejmowało żadnych nowych rodzajów działalności, o ile przepisy określone poniżej nie stanowią inaczej. |
| --- | --- |

3.1.

HBI nie będzie podejmowało żadnych nowych rodzajów działalności, o ile przepisy określone poniżej nie stanowią inaczej.

| 3.2. | Aktywa HBI będą stopniowo zmniejszane przez sprzedaż portfeli lub pojedynczych składników aktywów, dalszą restrukturyzację transakcji (tj. transfer portfeli lub aktywów do podmiotów likwidowanych), a także przez amortyzację istniejących aktywów. |
| --- | --- |

3.2.

Aktywa HBI będą stopniowo zmniejszane przez sprzedaż portfeli lub pojedynczych składników aktywów, dalszą restrukturyzację transakcji (tj. transfer portfeli lub aktywów do podmiotów likwidowanych), a także przez amortyzację istniejących aktywów.

| 3.3. | Likwidacja pasywów w bilansie HBI nastąpi po likwidacji aktywów w jego bilansie i będzie od niej zależna. Pasywa HBI zostaną zatem zmniejszone proporcjonalnie do zmniejszenia aktywów. |
| --- | --- |

3.3.

Likwidacja pasywów w bilansie HBI nastąpi po likwidacji aktywów w jego bilansie i będzie od niej zależna. Pasywa HBI zostaną zatem zmniejszone proporcjonalnie do zmniejszenia aktywów.

| 3.4. | Obecnie planuje się następujące działania główne w odniesieniu do likwidacji HBI:






  — | zmniejszenie bieżącej sumy bilansowej wynoszącej około 3 mld EUR o około [...] % do końca 2013 r. przez dalsze transfery portfeli do lokalnych podmiotów likwidowanych (HLI), |
| --- | --- | --- |

3.4.

Obecnie planuje się następujące działania główne w odniesieniu do likwidacji HBI:

—

zmniejszenie bieżącej sumy bilansowej wynoszącej około 3 mld EUR o około [...] % do końca 2013 r. przez dalsze transfery portfeli do lokalnych podmiotów likwidowanych (HLI),

| — | zmniejszenie sumy bilansowej o pozostałe kwoty należne do określonego w umowie terminu zapadalności o około [...] EUR i do około [...] EUR do końca 2018 r., |
| --- | --- |

—

zmniejszenie sumy bilansowej o pozostałe kwoty należne do określonego w umowie terminu zapadalności o około [...] EUR i do około [...] EUR do końca 2018 r.,

| — | [...]











  [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |

—

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| 3.5. | W celu zabezpieczenia [...] refinansowania własnego przeprowadzanego przez przedsiębiorstwo HBI na etapie likwidacji i uniknięcia potrzeby dodatkowej płynności, HBI może [...], o ile jest to konieczne, aby uniknąć niedostatecznego poziomu istniejących [...] lub zrównoważyć go. |
| --- | --- |

3.5.

W celu zabezpieczenia [...] refinansowania własnego przeprowadzanego przez przedsiębiorstwo HBI na etapie likwidacji i uniknięcia potrzeby dodatkowej płynności, HBI może [...], o ile jest to konieczne, aby uniknąć niedostatecznego poziomu istniejących [...] lub zrównoważyć go.

| 3.6. | HBI będzie oferowało/przyjmowało depozyty jedynie po nominalnych stopach procentowych niższych niż średnia najlepszych referencyjnych stóp procentowych oferowanych w tym samym okresie przez pięciu wiodących konkurentów HBI, którzy nie otrzymują pomocy [...], w odniesieniu do porównywalnych produktów. |
| --- | --- |

3.6.

HBI będzie oferowało/przyjmowało depozyty jedynie po nominalnych stopach procentowych niższych niż średnia najlepszych referencyjnych stóp procentowych oferowanych w tym samym okresie przez pięciu wiodących konkurentów HBI, którzy nie otrzymują pomocy [...], w odniesieniu do porównywalnych produktów.

| 3.7. | [...]. |
| --- | --- |

3.7.

[...].

| 3.8. | O ile przepisy określone powyżej nie stanowią inaczej, przepisy dotyczące likwidowanej części działalności zawarte w pkt V.1 i V.2 stosuje się odpowiednio do likwidacji HBI. |
| --- | --- |

3.8.

O ile przepisy określone powyżej nie stanowią inaczej, przepisy dotyczące likwidowanej części działalności zawarte w pkt V.1 i V.2 stosuje się odpowiednio do likwidacji HBI.

2.   Powiernik monitorujący

I.   Mianowanie

| 1. | Zgodnie z poniższymi przepisami Austria zapewni mianowanie przez HGAA powiernika monitorującego (zwanego dalej „powiernikiem”), który musi prowadzić działania i wypełniać obowiązki określone w sekcji C.II. |
| --- | --- |

1.

Zgodnie z poniższymi przepisami Austria zapewni mianowanie przez HGAA powiernika monitorującego (zwanego dalej „powiernikiem”), który musi prowadzić działania i wypełniać obowiązki określone w sekcji C.II.

| 2. | Powiernik musi być niezależny od HGAA, w żadnym momencie nie może być narażony na konflikt interesów i musi posiadać wiedzę specjalistyczną wymaganą do realizacji jego zadań. Powiernik otrzymuje wynagrodzenie od HGAA w sposób, który nie narusza niezależnego i skutecznego wypełniania jego zadań. Koszty działań powiernika ponoszone są w zakresie dopuszczalnym przepisami prawa przez HGAA, a w pozostałym zakresie przez Austrię. |
| --- | --- |

2.

Powiernik musi być niezależny od HGAA, w żadnym momencie nie może być narażony na konflikt interesów i musi posiadać wiedzę specjalistyczną wymaganą do realizacji jego zadań. Powiernik otrzymuje wynagrodzenie od HGAA w sposób, który nie narusza niezależnego i skutecznego wypełniania jego zadań. Koszty działań powiernika ponoszone są w zakresie dopuszczalnym przepisami prawa przez HGAA, a w pozostałym zakresie przez Austrię.

| 3. | Za zgodą Komisji powiernik mianowany już w ramach realizacji zobowiązań określonych w pkt 12 załącznika do decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2012 r., C(2012) 9255 final, zatwierdzającej środki, [...], nadal będzie działał jako powiernik. Jeżeli jednak Komisja wymaga mianowania innego powiernika, stosuje się poniższe przepisy.






  3.1. | Austria zobowiązuje się, że HGAA przedstawi nazwisko jednej osoby lub nazwiska kilku osób w celu mianowania powiernika w odpowiednich ramach czasowych. Propozycje muszą obejmować wystarczające informacje na temat tych osób dotyczące przydatności do pełnienia obowiązków powiernika (sekcja C.I.2.). Mianowanie proponowanej osoby na powiernika przez HGAA musi zostać zatwierdzone przez Komisję, która może wstrzymać swoją zgodę jedynie w przypadku, gdy kandydat na powiernika wyraźnie nie nadaje się do pełnienia obowiązków powiernika. |
| --- | --- | --- |

3.

Za zgodą Komisji powiernik mianowany już w ramach realizacji zobowiązań określonych w pkt 12 załącznika do decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2012 r., C(2012) 9255 final, zatwierdzającej środki, [...], nadal będzie działał jako powiernik. Jeżeli jednak Komisja wymaga mianowania innego powiernika, stosuje się poniższe przepisy.

3.1.

Austria zobowiązuje się, że HGAA przedstawi nazwisko jednej osoby lub nazwiska kilku osób w celu mianowania powiernika w odpowiednich ramach czasowych. Propozycje muszą obejmować wystarczające informacje na temat tych osób dotyczące przydatności do pełnienia obowiązków powiernika (sekcja C.I.2.). Mianowanie proponowanej osoby na powiernika przez HGAA musi zostać zatwierdzone przez Komisję, która może wstrzymać swoją zgodę jedynie w przypadku, gdy kandydat na powiernika wyraźnie nie nadaje się do pełnienia obowiązków powiernika.

| 3.2. | Jeżeli Komisja odrzuca wszystkich kandydatów na powierników proponowanych przez HGAA, Austria zobowiązuje się do zapewnienia, aby HGAA przedstawiło co najmniej jedną kolejną osobę w ciągu czterech tygodni od otrzymania powiadomienia o odrzuceniu kandydatur, zgodnie z wymogami i procedurą określonymi w sekcjach C.I.2. i C.I.3. Jeżeli Komisja odrzuci również wszystkich kolejnych kandydatów na powierników, wyznaczy ona powiernika, którego następnie mianuje HGAA. |
| --- | --- |

3.2.

Jeżeli Komisja odrzuca wszystkich kandydatów na powierników proponowanych przez HGAA, Austria zobowiązuje się do zapewnienia, aby HGAA przedstawiło co najmniej jedną kolejną osobę w ciągu czterech tygodni od otrzymania powiadomienia o odrzuceniu kandydatur, zgodnie z wymogami i procedurą określonymi w sekcjach C.I.2. i C.I.3. Jeżeli Komisja odrzuci również wszystkich kolejnych kandydatów na powierników, wyznaczy ona powiernika, którego następnie mianuje HGAA.

II.   Obowiązki i zobowiązania powiernika

| 1. | Obowiązkiem powiernika jest monitorowanie kompletności i terminowości wdrożenia planu restrukturyzacji HGAA i wypełnienia zobowiązań oraz wykonywanie szczególnych obowiązków powiernika określonych w wykazie zobowiązań (na przykład w sekcji D.I). Komisja może wymagać od powiernika wyjaśnień lub uszczegółowień. |
| --- | --- |

1.

Obowiązkiem powiernika jest monitorowanie kompletności i terminowości wdrożenia planu restrukturyzacji HGAA i wypełnienia zobowiązań oraz wykonywanie szczególnych obowiązków powiernika określonych w wykazie zobowiązań (na przykład w sekcji D.I). Komisja może wymagać od powiernika wyjaśnień lub uszczegółowień.

| 2. | Powiernik raz na kwartał będzie informował Komisję o wdrażaniu planu restrukturyzacji i przestrzeganiu zobowiązań. W tym celu po zakończeniu każdego kwartału powiernik będzie przedkładał Komisji, Austrii i HGAA projekt pisemnego sprawozdania dotyczącego wdrażania planu restrukturyzacji i przestrzegania zobowiązań. W razie potrzeby Komisja może bardziej szczegółowo określić zakres sprawozdania. |
| --- | --- |

2.

Powiernik raz na kwartał będzie informował Komisję o wdrażaniu planu restrukturyzacji i przestrzeganiu zobowiązań. W tym celu po zakończeniu każdego kwartału powiernik będzie przedkładał Komisji, Austrii i HGAA projekt pisemnego sprawozdania dotyczącego wdrażania planu restrukturyzacji i przestrzegania zobowiązań. W razie potrzeby Komisja może bardziej szczegółowo określić zakres sprawozdania.

| 3. | Komisja, Austria i HGAA mogą przedstawiać uwagi do projektu w ciągu dwóch tygodni od jego otrzymania („termin przedstawiania uwag”). W ciągu czterech tygodni od upłynięcia terminu przedstawiania uwag powiernik przedłoży Komisji sprawozdanie końcowe, włączając do niego wszelkie uwagi. Powiernik wysyła kopię sprawozdania końcowego również do Austrii i HGAA. |
| --- | --- |

3.

Komisja, Austria i HGAA mogą przedstawiać uwagi do projektu w ciągu dwóch tygodni od jego otrzymania („termin przedstawiania uwag”). W ciągu czterech tygodni od upłynięcia terminu przedstawiania uwag powiernik przedłoży Komisji sprawozdanie końcowe, włączając do niego wszelkie uwagi. Powiernik wysyła kopię sprawozdania końcowego również do Austrii i HGAA.

III.   Obowiązki i zobowiązania Austrii i HGAA

Austria zapewni, aby w czasie realizacji ostatecznego zatwierdzenia Komisja i powiernik mieli nieograniczony dostęp do wszystkich informacji niezbędnych do monitorowania realizacji ostatecznego zatwierdzenia. HGAA udzieli powiernikowi wsparcia poprzez szybkie przygotowywanie i udostępnianie informacji. Komisja i powiernik mogą zażądać od HGAA i Austrii wyjaśnień i uszczegółowień. Austria i HGAA będą w pełni współpracowały z Komisją i powiernikiem w zakresie monitorowania i realizacji ostatecznego zatwierdzenia.

IV.   Zastąpienie i zwolnienie powiernika

| 1. | Jeżeli powiernik nie wypełnia swoich obowiązków i zobowiązań lub nie spełnia (już) kryteriów kwalifikacji (sekcja C.I.2), HGAA może go zwolnić za zgodą Komisji lub musi go zwolnić w przypadku odpowiedniego uzasadnionego wniosku Komisji przedstawionego po wysłuchaniu powiernika. Jeżeli dany powiernik został zwolniony, należy zastąpić go nowym powiernikiem. Nowego powiernika mianuje się zgodnie z procedurą określoną w sekcji C.I. |
| --- | --- |

1.

Jeżeli powiernik nie wypełnia swoich obowiązków i zobowiązań lub nie spełnia (już) kryteriów kwalifikacji (sekcja C.I.2), HGAA może go zwolnić za zgodą Komisji lub musi go zwolnić w przypadku odpowiedniego uzasadnionego wniosku Komisji przedstawionego po wysłuchaniu powiernika. Jeżeli dany powiernik został zwolniony, należy zastąpić go nowym powiernikiem. Nowego powiernika mianuje się zgodnie z procedurą określoną w sekcji C.I.

| 2. | Jeżeli dany powiernik został zwolniony, można od niego wymagać, aby pełnił swoją funkcję do momentu mianowania nowego powiernika. Zwolniony powiernik musi przekazać wszystkie istotne informacje nowemu powiernikowi. Zwolniony powiernik przestanie pełnić swoje funkcje tylko po zwolnieniu go z obowiązków przez HGAA za zgodą Komisji. |
| --- | --- |

2.

Jeżeli dany powiernik został zwolniony, można od niego wymagać, aby pełnił swoją funkcję do momentu mianowania nowego powiernika. Zwolniony powiernik musi przekazać wszystkie istotne informacje nowemu powiernikowi. Zwolniony powiernik przestanie pełnić swoje funkcje tylko po zwolnieniu go z obowiązków przez HGAA za zgodą Komisji.

2.   Przepisy końcowe

I.   Sprawozdawczość na temat dalszej pomocy

| 1. | Republika Austrii zobowiązuje się nie przyznawać dalszej pomocy przedsiębiorstwom należącym do grupy HGAA, które nie należą do części likwidowanej, chyba że pomoc służy spełnieniu wymogów regulacyjnych, co zostało potwierdzone przez organ regulacyjny. Republika Austrii nadal zobowiązuje się do natychmiastowego powiadamiania Komisji o wszystkich kolejnych środkach pomocy na rzecz HGAA do momentu pełnego wdrożenia planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

1.

Republika Austrii zobowiązuje się nie przyznawać dalszej pomocy przedsiębiorstwom należącym do grupy HGAA, które nie należą do części likwidowanej, chyba że pomoc służy spełnieniu wymogów regulacyjnych, co zostało potwierdzone przez organ regulacyjny. Republika Austrii nadal zobowiązuje się do natychmiastowego powiadamiania Komisji o wszystkich kolejnych środkach pomocy na rzecz HGAA do momentu pełnego wdrożenia planu restrukturyzacji.

II.   Rozstrzyganie sporów prawnych

| 1. | W przypadku konfliktu między zobowiązaniami Austrii a obowiązkami prawnymi HGAA Austria zobowiązuje się do natychmiastowego powiadomienia o tym powiernika i zaproponowania alternatywnej propozycji w celu rozwiązania tego konfliktu. |
| --- | --- |

1.

W przypadku konfliktu między zobowiązaniami Austrii a obowiązkami prawnymi HGAA Austria zobowiązuje się do natychmiastowego powiadomienia o tym powiernika i zaproponowania alternatywnej propozycji w celu rozwiązania tego konfliktu.

| 2. | Po otrzymaniu wystarczająco udokumentowanej alternatywnej propozycji od HGAA powiernik w konsultacji z Komisją zbada jak najszybciej, czy propozycja alternatywna jest właściwa, biorąc pod uwagę ostateczne zatwierdzenie i konkretny przedmiotowy obowiązek prawny HGAA. Jeżeli propozycja jest odpowiednia, służby Komisji podejmą dalsze niezbędne działania zgodnie z właściwymi procedurami. |
| --- | --- |

2.

Po otrzymaniu wystarczająco udokumentowanej alternatywnej propozycji od HGAA powiernik w konsultacji z Komisją zbada jak najszybciej, czy propozycja alternatywna jest właściwa, biorąc pod uwagę ostateczne zatwierdzenie i konkretny przedmiotowy obowiązek prawny HGAA. Jeżeli propozycja jest odpowiednia, służby Komisji podejmą dalsze niezbędne działania zgodnie z właściwymi procedurami.

III.   Klauzula dotycząca konsultacji

W odpowiedzi na wystarczająco udokumentowany wniosek złożony przez Austrię Komisja w konsultacji z powiernikiem może przyznać przedłużenie terminów określonych w zobowiązaniach, pod warunkiem że zapewnione jest osiągnięcie określonego skutku w tym terminie, lub uchylić, zmienić lub zastąpić jeden z obowiązków i warunków wynikających z tych zobowiązań lub większą ich liczbę.

---

(1)  Podmioty bezpośrednio kontrolowane przez jednostkę państwową/jednostkę szczebla niższego niż państwowy lub ekonomicznie związane z jednostką państwową/jednostką szczebla niższego niż państwowy.

(2)  Pojęcie „działalność istotna pod względem ryzyka” jest definiowane zgodnie z zasadami kredytowymi grupy i w związku z tym obejmuje ono wszelką działalność kredytową/leasingową, w której występuje ryzyko kontrahenta lub ryzyko del credere.

(3)  Chociaż przedłużenia o maksymalnym okresie zapadalności wynoszącym [...] nie podlegają ograniczeniom dotyczącym nowych rodzajów działalności na mocy pkt 4.1.1–4.1.6, transakcje takie należy jednak przeprowadzać zgodnie z polityką w zakresie ryzyka HGAA oraz innymi właściwymi przepisami.

(4)  Zgodnie z metodą pomiaru ekspozycji stosowaną przez HGAA oznacza to, że niewykorzystana część istniejących, udzielonych kredytów ramowych nie będzie uznana za nowy rodzaj działalności.

---

| 14.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 176/38 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 176/38

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 16 października 2013 r.

w sprawie pomocy państwa nr SA.18211 (C 25/05) (ex NN 21/05) udzielonej przez Republikę Słowacką na rzecz Frucona Košice a.s.

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 6261)

(Jedynie tekst w języku słowackim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/342/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy (1),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (2) zgodnie z przywołanymi artykułami i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

1.   POSTĘPOWANIE PRZED KOMISJĄ

| (1) | Pismem z dnia 15 października 2004 r. zarejestrowanym w dniu 25 października 2004 r. Komisja otrzymała skargę dotyczącą pomocy państwa udzielonej rzekomo niezgodnie z prawem na rzecz Frucona Košice, a.s. Skarżący przekazał informacje uzupełniające w dniu 3 lutego 2005 r. W dniu 24 maja 2005 r. odbyło się spotkanie ze skarżącym. |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 15 października 2004 r. zarejestrowanym w dniu 25 października 2004 r. Komisja otrzymała skargę dotyczącą pomocy państwa udzielonej rzekomo niezgodnie z prawem na rzecz Frucona Košice, a.s. Skarżący przekazał informacje uzupełniające w dniu 3 lutego 2005 r. W dniu 24 maja 2005 r. odbyło się spotkanie ze skarżącym.

| (2) | Na podstawie informacji otrzymanych od skarżącego Komisja zwróciła się do Słowacji pismem z dnia 6 grudnia 2004 r. o przekazanie informacji dotyczących kwestionowanego środka. Słowacja odpowiedziała pismem z dnia 4 stycznia 2005 r., zarejestrowanym w dniu 17 stycznia 2005 r., w którym poinformowała Komisję o możliwym udzieleniu niezgodnej z prawem pomocy na rzecz Frucona Košice a.s. w kontekście układu z wierzycielami, i zwróciła się do Komisji o zatwierdzenie tej pomocy jako pomocy na ratowanie przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji finansowej. Słowacja przedłożyła informacje uzupełniające w piśmie z dnia 24 stycznia 2005 r., zarejestrowanym w dniu 28 stycznia 2005 r. Pismem z dnia 9 lutego 2005 r. Komisja zwróciła się o przekazanie dodatkowych informacji, które otrzymała w piśmie z dnia 4 marca 2005 r., zarejestrowanym w dniu 10 marca 2005 r. W dniu 12 maja 2005 r. odbyło się spotkanie z władzami słowackimi. |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie informacji otrzymanych od skarżącego Komisja zwróciła się do Słowacji pismem z dnia 6 grudnia 2004 r. o przekazanie informacji dotyczących kwestionowanego środka. Słowacja odpowiedziała pismem z dnia 4 stycznia 2005 r., zarejestrowanym w dniu 17 stycznia 2005 r., w którym poinformowała Komisję o możliwym udzieleniu niezgodnej z prawem pomocy na rzecz Frucona Košice a.s. w kontekście układu z wierzycielami, i zwróciła się do Komisji o zatwierdzenie tej pomocy jako pomocy na ratowanie przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji finansowej. Słowacja przedłożyła informacje uzupełniające w piśmie z dnia 24 stycznia 2005 r., zarejestrowanym w dniu 28 stycznia 2005 r. Pismem z dnia 9 lutego 2005 r. Komisja zwróciła się o przekazanie dodatkowych informacji, które otrzymała w piśmie z dnia 4 marca 2005 r., zarejestrowanym w dniu 10 marca 2005 r. W dniu 12 maja 2005 r. odbyło się spotkanie z władzami słowackimi.

| (3) | Pismem z dnia 5 lipca 2005 r. Komisja poinformowała Słowację, że podjęła decyzję o wszczęciu w odniesieniu do przedmiotowej pomocy postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 5 lipca 2005 r. Komisja poinformowała Słowację, że podjęła decyzję o wszczęciu w odniesieniu do przedmiotowej pomocy postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE.

| (4) | Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących przedmiotowego środka. |
| --- | --- |

(4)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących przedmiotowego środka.

| (5) | Władze słowackie przedłożyły swoje uwagi w piśmie z dnia 10 października 2005 r., zarejestrowanym w dniu 17 października 2005 r. Komisja otrzymała uwagi od jednej zainteresowanej strony (beneficjenta) w piśmie z dnia 24 października 2005 r., zarejestrowanym w dniu 25 października 2005 r. Komisja przekazała te uwagi Słowacji, umożliwiając jej ustosunkowanie się do ich treści; uwagi Słowacji otrzymano w piśmie z dnia 16 grudnia 2005 r., zarejestrowanym w dniu 20 grudnia. Spotkanie z beneficjentem, podczas którego umożliwiono mu wypowiedzenie się w tej sprawie, odbyło się w dniu 28 marca 2006 r. Słowacja przedłożyła informacje uzupełniające w piśmie z dnia 5 maja 2006 r., zarejestrowanym w dniu 8 maja 2006 r. |
| --- | --- |

(5)

Władze słowackie przedłożyły swoje uwagi w piśmie z dnia 10 października 2005 r., zarejestrowanym w dniu 17 października 2005 r. Komisja otrzymała uwagi od jednej zainteresowanej strony (beneficjenta) w piśmie z dnia 24 października 2005 r., zarejestrowanym w dniu 25 października 2005 r. Komisja przekazała te uwagi Słowacji, umożliwiając jej ustosunkowanie się do ich treści; uwagi Słowacji otrzymano w piśmie z dnia 16 grudnia 2005 r., zarejestrowanym w dniu 20 grudnia. Spotkanie z beneficjentem, podczas którego umożliwiono mu wypowiedzenie się w tej sprawie, odbyło się w dniu 28 marca 2006 r. Słowacja przedłożyła informacje uzupełniające w piśmie z dnia 5 maja 2006 r., zarejestrowanym w dniu 8 maja 2006 r.

| (6) | Komisja przyjęła decyzję nakazującą odzyskanie pomocy w dniu 7 czerwca 2006 r. (4). Począwszy od tej daty Komisja, w ramach kontaktów z władzami słowackimi dotyczących wykonania tej decyzji, otrzymywała informacje na temat wyników krajowego postępowania sądowego wszczętego w odniesieniu do kwoty zadłużenia, którą należało uwzględnić w ramach układu z wierzycielami. Informacje te należy uwzględnić w treści niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(6)

Komisja przyjęła decyzję nakazującą odzyskanie pomocy w dniu 7 czerwca 2006 r. (4). Począwszy od tej daty Komisja, w ramach kontaktów z władzami słowackimi dotyczących wykonania tej decyzji, otrzymywała informacje na temat wyników krajowego postępowania sądowego wszczętego w odniesieniu do kwoty zadłużenia, którą należało uwzględnić w ramach układu z wierzycielami. Informacje te należy uwzględnić w treści niniejszej decyzji.

2.   POSTĘPOWANIE PRZED SĄDEM

| (7) | W dniu 12 stycznia 2007 r. Frucona Košice a.s. wniosła odwołanie od decyzji nakazującej odzyskanie pomocy do Sądu Unii Europejskiej, zaskarżając m.in. zaklasyfikowanie umorzenia długu jako pomocy państwa z uwagi na fakt, że umorzenie to zostało przeprowadzone zgodnie z testem prywatnego wierzyciela. W wyroku z dnia 7 grudnia 2010 r. (sprawa T-11/07) Sąd oddalił zarzuty skarżącej i potwierdził zasadność wydania decyzji nakazującej odzyskanie pomocy przez Komisję z uwagi na fakt, że ogłoszenie upadłości przez spółkę byłoby bardziej korzystne dla państwa niż zawarcie układu z wierzycielami. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 12 stycznia 2007 r. Frucona Košice a.s. wniosła odwołanie od decyzji nakazującej odzyskanie pomocy do Sądu Unii Europejskiej, zaskarżając m.in. zaklasyfikowanie umorzenia długu jako pomocy państwa z uwagi na fakt, że umorzenie to zostało przeprowadzone zgodnie z testem prywatnego wierzyciela. W wyroku z dnia 7 grudnia 2010 r. (sprawa T-11/07) Sąd oddalił zarzuty skarżącej i potwierdził zasadność wydania decyzji nakazującej odzyskanie pomocy przez Komisję z uwagi na fakt, że ogłoszenie upadłości przez spółkę byłoby bardziej korzystne dla państwa niż zawarcie układu z wierzycielami.

3.   POSTĘPOWANIE PRZED TRYBUNAŁEM SPRAWIEDLIWOŚCI

| (8) | Frucona Košice a.s. wniosła odwołanie od wyroku Sądu do Trybunału Sprawiedliwości, stwierdzając w szczególności, że Sąd dokonał nieprawidłowej oceny zastosowania przez Komisję testu prywatnego wierzyciela i w niedopuszczalny sposób dążył do zastąpienia uzasadnienia przedstawionego przez Komisję swoim własnym uzasadnieniem w kontekście testu prywatnego wierzyciela (sprawa C-73/11 P). |
| --- | --- |

(8)

Frucona Košice a.s. wniosła odwołanie od wyroku Sądu do Trybunału Sprawiedliwości, stwierdzając w szczególności, że Sąd dokonał nieprawidłowej oceny zastosowania przez Komisję testu prywatnego wierzyciela i w niedopuszczalny sposób dążył do zastąpienia uzasadnienia przedstawionego przez Komisję swoim własnym uzasadnieniem w kontekście testu prywatnego wierzyciela (sprawa C-73/11 P).

| (9) | W dniu 24 stycznia 2013 r. Trybunał Sprawiedliwości uchylił zaskarżony wyrok Sądu. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, ponieważ pominęła czas trwania postępowania likwidacyjnego przy ocenie kryterium prywatnego wierzyciela, a nawet zakładając, że wzięła ten element pod uwagę, nie uzasadniła swojej decyzji w sposób wymagany prawem. Sprawa została skierowana do ponownego rozpoznania przez Sąd celem wydania orzeczenia w przedmiocie zarzutów spółki dotyczących egzekucji należności podatkowych, w przedmiocie których się nie wypowiedział. |
| --- | --- |

(9)

W dniu 24 stycznia 2013 r. Trybunał Sprawiedliwości uchylił zaskarżony wyrok Sądu. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, ponieważ pominęła czas trwania postępowania likwidacyjnego przy ocenie kryterium prywatnego wierzyciela, a nawet zakładając, że wzięła ten element pod uwagę, nie uzasadniła swojej decyzji w sposób wymagany prawem. Sprawa została skierowana do ponownego rozpoznania przez Sąd celem wydania orzeczenia w przedmiocie zarzutów spółki dotyczących egzekucji należności podatkowych, w przedmiocie których się nie wypowiedział.

4.   UNIEWAŻNIENIE DECYZJI

| (10) | W świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Komisja uznaje zatem za stosowne unieważnić pierwotną decyzję z dnia 7 czerwca 2006 r. i zastąpić ją niniejszą decyzją celem usunięcia uchybień wskazanych przez Trybunał Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

(10)

W świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Komisja uznaje zatem za stosowne unieważnić pierwotną decyzję z dnia 7 czerwca 2006 r. i zastąpić ją niniejszą decyzją celem usunięcia uchybień wskazanych przez Trybunał Sprawiedliwości.

II.   SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKÓW POMOCY

1.   PRZEDSIĘBIORSTWO

| (11) | Beneficjentem wsparcia finansowego jest Frucona Košice a.s., spółka, która prowadziła działalność w zakresie produkcji spirytusu i napojów spirytusowych, napojów bezalkoholowych, konserw owocowo-warzywnych oraz octu. Po utracie koncesji beneficjent zaprzestał produkcji spirytusu i napojów spirytusowych. W dalszym ciągu prowadził jednak działalność na hurtowym rynku spirytusu i napojów spirytusowych. Spółka ma swoją siedzibę w regionie kwalifikującym się do uzyskania pomocy na mocy art. 107 ust. 3 lit a) TFUE. |
| --- | --- |

(11)

Beneficjentem wsparcia finansowego jest Frucona Košice a.s., spółka, która prowadziła działalność w zakresie produkcji spirytusu i napojów spirytusowych, napojów bezalkoholowych, konserw owocowo-warzywnych oraz octu. Po utracie koncesji beneficjent zaprzestał produkcji spirytusu i napojów spirytusowych. W dalszym ciągu prowadził jednak działalność na hurtowym rynku spirytusu i napojów spirytusowych. Spółka ma swoją siedzibę w regionie kwalifikującym się do uzyskania pomocy na mocy art. 107 ust. 3 lit a) TFUE.

| (12) | W okresie zaistnienia przedmiotowych okoliczności beneficjent zatrudniał około 200 osób. W swoich uwagach do decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego spółka przekazała Komisji dane na temat obrotu (uwzględniające akcyzę i VAT), które zostały przedstawione w poniższej tabeli.

  Tabela 1


  Obrót w poszczególnych segmentach produkcji z uwzględnieniem akcyzy i VAT [SKK] | 2002 | 2003 | 2004 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ocet | 28 029 500 | 27 605 100 | 11 513 600 |
| Przetwory owocowo-warzywne | 37 112 500 | 32 584 500 | 22 696 400 |
| Kapusta | 2 878 340 | 503 030 | 201 310 |
| Napoje bezalkoholowe gazowane | 9 373 800 | 17 601 600 | 17 560 100 |
| Napoje bezalkoholowe niegazowane | 2 877 700 | 6 420 420 | 7 920 010 |
| Sok – 100 % | 51 654 900 | 43 421 600 | 22 706 600 |
| Napoje spirytusowe | 696 193 500 | 743 962 700 | 728 837 400 |
| Cydr | 1 495 640 | 106 360 | 0 |
| Syrop | 5 928 100 | 6 502 920 | 5 199 540 |
| Inne produkty/usługi | 59 476 000 | 99 635 000 | 63 680 000 |
| RAZEM | 895 019 980 | 978 343 230 | 880 314 960 (5) |

(12)

W okresie zaistnienia przedmiotowych okoliczności beneficjent zatrudniał około 200 osób. W swoich uwagach do decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego spółka przekazała Komisji dane na temat obrotu (uwzględniające akcyzę i VAT), które zostały przedstawione w poniższej tabeli.

Tabela 1

Obrót w poszczególnych segmentach produkcji z uwzględnieniem akcyzy i VAT [SKK]

2002

2003

2004

Ocet

28 029 500

27 605 100

11 513 600

Przetwory owocowo-warzywne

37 112 500

32 584 500

22 696 400

Kapusta

2 878 340

503 030

201 310

Napoje bezalkoholowe gazowane

9 373 800

17 601 600

17 560 100

Napoje bezalkoholowe niegazowane

2 877 700

6 420 420

7 920 010

Sok – 100 %

51 654 900

43 421 600

22 706 600

Napoje spirytusowe

696 193 500

743 962 700

728 837 400

Cydr

1 495 640

106 360

0

Syrop

5 928 100

6 502 920

5 199 540

Inne produkty/usługi

59 476 000

99 635 000

63 680 000

RAZEM

895 019 980

978 343 230

880 314 960 (5)

| (13) | Dane te znacznie odbiegają od danych uzyskanych przez Komisję od władz słowackich i przedstawionych w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego (6). W odpowiedzi na uwagi przekazane przez beneficjenta po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze słowackie nie zakwestionowały prawidłowości przytoczonych powyżej danych. W opinii władz słowackich beneficjent może zostać uznany za przedsiębiorstwo średniej wielkości. |
| --- | --- |

(13)

Dane te znacznie odbiegają od danych uzyskanych przez Komisję od władz słowackich i przedstawionych w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego (6). W odpowiedzi na uwagi przekazane przez beneficjenta po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze słowackie nie zakwestionowały prawidłowości przytoczonych powyżej danych. W opinii władz słowackich beneficjent może zostać uznany za przedsiębiorstwo średniej wielkości.

2.   OBOWIĄZUJĄCE PRZEPISY PRAWA KRAJOWEGO

| (14) | Kwestionowanym środkiem jest umorzenie zobowiązania podatkowego przez Urząd Skarbowy Košice IV w ramach układu z wierzycielami. Procedurę umarzania zobowiązań podatkowych reguluje ustawa nr 328/91 o postępowaniu upadłościowym i układowym („ustawa o upadłości”). |
| --- | --- |

(14)

Kwestionowanym środkiem jest umorzenie zobowiązania podatkowego przez Urząd Skarbowy Košice IV w ramach układu z wierzycielami. Procedurę umarzania zobowiązań podatkowych reguluje ustawa nr 328/91 o postępowaniu upadłościowym i układowym („ustawa o upadłości”).

| (15) | Układ z wierzycielami to postępowanie nadzorowane przez sąd, którego celem jest, podobnie jak w przypadku postępowania upadłościowego, uregulowanie sytuacji finansowej zadłużonych przedsiębiorstw (7). Po przeprowadzeniu postępowania upadłościowego spółka przestaje istnieć, a jej aktywa zostają sprzedane nowemu właścicielowi, albo spółka ulega likwidacji. Natomiast po przeprowadzeniu postępowania układowego zadłużona spółka w dalszym ciągu prowadzi działalność bez zmiany właściciela. |
| --- | --- |

(15)

Układ z wierzycielami to postępowanie nadzorowane przez sąd, którego celem jest, podobnie jak w przypadku postępowania upadłościowego, uregulowanie sytuacji finansowej zadłużonych przedsiębiorstw (7). Po przeprowadzeniu postępowania upadłościowego spółka przestaje istnieć, a jej aktywa zostają sprzedane nowemu właścicielowi, albo spółka ulega likwidacji. Natomiast po przeprowadzeniu postępowania układowego zadłużona spółka w dalszym ciągu prowadzi działalność bez zmiany właściciela.

| (16) | Postępowanie układowe wszczyna zadłużona spółka. Jego celem jest zawarcie porozumienia z wierzycielami polegającego na tym, że zadłużona spółka spłaca część swojego zadłużenia, a pozostała część zostaje umorzona. Zawarty układ musi zostać zatwierdzony przez sąd nadzorujący postępowanie. |
| --- | --- |

(16)

Postępowanie układowe wszczyna zadłużona spółka. Jego celem jest zawarcie porozumienia z wierzycielami polegającego na tym, że zadłużona spółka spłaca część swojego zadłużenia, a pozostała część zostaje umorzona. Zawarty układ musi zostać zatwierdzony przez sąd nadzorujący postępowanie.

| (17) | Wierzyciele, których wierzytelności zostały zabezpieczone, na przykład w drodze zastawu, występują jako wierzyciele uprzywilejowani. Aby wniosek układowy został przyjęty, wszyscy wierzyciele uprzywilejowani muszą zagłosować za jego przyjęciem, natomiast w przypadku pozostałych wierzycieli wystarczy większość kwalifikowana. Innymi słowy, wierzyciele uprzywilejowani głosują osobno i mają prawo zawetować wniosek. |
| --- | --- |

(17)

Wierzyciele, których wierzytelności zostały zabezpieczone, na przykład w drodze zastawu, występują jako wierzyciele uprzywilejowani. Aby wniosek układowy został przyjęty, wszyscy wierzyciele uprzywilejowani muszą zagłosować za jego przyjęciem, natomiast w przypadku pozostałych wierzycieli wystarczy większość kwalifikowana. Innymi słowy, wierzyciele uprzywilejowani głosują osobno i mają prawo zawetować wniosek.

| (18) | Wierzyciele uprzywilejowani zajmują uprzywilejowaną pozycję również w ramach postępowania upadłościowego. Wierzytelności wierzycieli uprzywilejowanych mogą zostać spłacone w dowolnym momencie przeprowadzania postępowania upadłościowego, a wszelkie zyski ze sprzedaży aktywów zabezpieczonych w postępowaniu upadłościowym powinny zostać wykorzystane wyłącznie w celu spłaty wierzytelności wierzycieli uprzywilejowanych. Jeżeli środki uzyskane ze sprzedaży nie umożliwiają pokrycia wszystkich wierzytelności wierzycieli uprzywilejowanych, pozostałe kwoty dolicza się do drugiej grupy, w skład której wchodzą wierzytelności pozostałych wierzycieli. W drugiej grupie roszczenia wierzycieli zaspokaja się proporcjonalnie. |
| --- | --- |

(18)

Wierzyciele uprzywilejowani zajmują uprzywilejowaną pozycję również w ramach postępowania upadłościowego. Wierzytelności wierzycieli uprzywilejowanych mogą zostać spłacone w dowolnym momencie przeprowadzania postępowania upadłościowego, a wszelkie zyski ze sprzedaży aktywów zabezpieczonych w postępowaniu upadłościowym powinny zostać wykorzystane wyłącznie w celu spłaty wierzytelności wierzycieli uprzywilejowanych. Jeżeli środki uzyskane ze sprzedaży nie umożliwiają pokrycia wszystkich wierzytelności wierzycieli uprzywilejowanych, pozostałe kwoty dolicza się do drugiej grupy, w skład której wchodzą wierzytelności pozostałych wierzycieli. W drugiej grupie roszczenia wierzycieli zaspokaja się proporcjonalnie.

| (19) | Zgodnie z przepisami ustawy o upadłości spółka, która zamierza zawrzeć układ z wierzycielami, musi przedłożyć sądowi sprawującemu nadzór nad postępowaniem listę działań na rzecz reorganizacji spółki i zapewnienia jej płynności finansowej po zawarciu układu z wierzycielami. |
| --- | --- |

(19)

Zgodnie z przepisami ustawy o upadłości spółka, która zamierza zawrzeć układ z wierzycielami, musi przedłożyć sądowi sprawującemu nadzór nad postępowaniem listę działań na rzecz reorganizacji spółki i zapewnienia jej płynności finansowej po zawarciu układu z wierzycielami.

| (20) | Na mocy ustawy nr 511/92 o administrowaniu podatkami i opłatami oraz o zmianach w systemie lokalnych organów podatkowych („ustawa o administrowaniu podatkami”) spółka może zwrócić się do organów podatkowych o odroczenie płatności podatku. Od kwoty, której spłata została odroczona, nalicza się odsetki, a odroczony dług musi zostać zabezpieczony. |
| --- | --- |

(20)

Na mocy ustawy nr 511/92 o administrowaniu podatkami i opłatami oraz o zmianach w systemie lokalnych organów podatkowych („ustawa o administrowaniu podatkami”) spółka może zwrócić się do organów podatkowych o odroczenie płatności podatku. Od kwoty, której spłata została odroczona, nalicza się odsetki, a odroczony dług musi zostać zabezpieczony.

| (21) | Ustawa o administrowaniu podatkami reguluje również przebieg procedury egzekucji należności podatkowych, której celem jest odzyskanie wierzytelności państwa poprzez sprzedaż nieruchomości, majątku ruchomego lub przedsiębiorstwa rozumianego jako całość. |
| --- | --- |

(21)

Ustawa o administrowaniu podatkami reguluje również przebieg procedury egzekucji należności podatkowych, której celem jest odzyskanie wierzytelności państwa poprzez sprzedaż nieruchomości, majątku ruchomego lub przedsiębiorstwa rozumianego jako całość.

3.   FAKTY

| (22) | W okresie od listopada 2002 r. do listopada 2003 r. beneficjent korzystał z możliwości odroczenia płatności akcyzy od spirytusu zgodnie z ustawą o administrowaniu podatkami (8). Kwota odroczonego długu wyniosła w sumie 477 015 759 SKK (12,6 mln EUR). Przed wyrażeniem zgody na odroczenie płatności urząd skarbowy zgodnie z obowiązującymi przepisami zabezpieczył wszystkie swoje wierzytelności na aktywach beneficjenta. Według władz słowackich wartość tych zabezpieczeń, wyliczona na podstawie ewidencji księgowej beneficjenta, wyniosła 397 476 726 SKK (10,5 mln EUR). Beneficjent twierdzi jednak, że zgodnie z szacunkami rzeczoznawców wartość tych zabezpieczeń pod koniec 2003 r. wynosiła 193 940 000 SKK (5 mln EUR). Zdaniem beneficjenta kwota ta odpowiada wartości zabezpieczonych aktywów (majątku ruchomego, nieruchomości i wierzytelności) wyrażonej w tzw. „cenach rzeczoznawcy”. |
| --- | --- |

(22)

W okresie od listopada 2002 r. do listopada 2003 r. beneficjent korzystał z możliwości odroczenia płatności akcyzy od spirytusu zgodnie z ustawą o administrowaniu podatkami (8). Kwota odroczonego długu wyniosła w sumie 477 015 759 SKK (12,6 mln EUR). Przed wyrażeniem zgody na odroczenie płatności urząd skarbowy zgodnie z obowiązującymi przepisami zabezpieczył wszystkie swoje wierzytelności na aktywach beneficjenta. Według władz słowackich wartość tych zabezpieczeń, wyliczona na podstawie ewidencji księgowej beneficjenta, wyniosła 397 476 726 SKK (10,5 mln EUR). Beneficjent twierdzi jednak, że zgodnie z szacunkami rzeczoznawców wartość tych zabezpieczeń pod koniec 2003 r. wynosiła 193 940 000 SKK (5 mln EUR). Zdaniem beneficjenta kwota ta odpowiada wartości zabezpieczonych aktywów (majątku ruchomego, nieruchomości i wierzytelności) wyrażonej w tzw. „cenach rzeczoznawcy”.

| (23) | Zgodnie ze zmienioną ustawą o administrowaniu podatkami obowiązującą od dnia 1 stycznia 2004 r. o odroczenie zobowiązań podatkowych można wystąpić tylko jeden raz w roku. Beneficjent skorzystał z tej możliwości w przypadku podatku akcyzowego za grudzień 2003 r., płatnego w styczniu 2004 r. Nie był jednak w stanie uregulować płatności akcyzy za styczeń 2004 r., której termin przypadał w dniu 25 lutego 2004 r. lub odroczył płatność tego podatku. Tym samym beneficjent stał się spółką zadłużoną w rozumieniu ustawy o upadłości. W konsekwencji utracił koncesję na produkcję i przetwórstwo spirytusu. |
| --- | --- |

(23)

Zgodnie ze zmienioną ustawą o administrowaniu podatkami obowiązującą od dnia 1 stycznia 2004 r. o odroczenie zobowiązań podatkowych można wystąpić tylko jeden raz w roku. Beneficjent skorzystał z tej możliwości w przypadku podatku akcyzowego za grudzień 2003 r., płatnego w styczniu 2004 r. Nie był jednak w stanie uregulować płatności akcyzy za styczeń 2004 r., której termin przypadał w dniu 25 lutego 2004 r. lub odroczył płatność tego podatku. Tym samym beneficjent stał się spółką zadłużoną w rozumieniu ustawy o upadłości. W konsekwencji utracił koncesję na produkcję i przetwórstwo spirytusu.

| (24) | W dniu 8 marca 2004 r. beneficjent złożył wniosek układowy we właściwym sądzie okręgowym. Na mocy orzeczenia z dnia 29 kwietnia 2004 r. sąd okręgowy wyraził zgodę na wszczęcie postępowania układowego stwierdzając, że wszystkie warunki wszczęcia postępowania układowego przewidziane w ustawie zostały spełnione. Na posiedzeniu zorganizowanym w dniu 9 lipca 2004 r. wierzyciele opowiedzieli się za zawarciem układu zaproponowanego przez beneficjenta. W dniu 14 lipca 2004 r. układ został zatwierdzony orzeczeniem sądu okręgowego sprawującego nadzór nad postępowaniem. |
| --- | --- |

(24)

W dniu 8 marca 2004 r. beneficjent złożył wniosek układowy we właściwym sądzie okręgowym. Na mocy orzeczenia z dnia 29 kwietnia 2004 r. sąd okręgowy wyraził zgodę na wszczęcie postępowania układowego stwierdzając, że wszystkie warunki wszczęcia postępowania układowego przewidziane w ustawie zostały spełnione. Na posiedzeniu zorganizowanym w dniu 9 lipca 2004 r. wierzyciele opowiedzieli się za zawarciem układu zaproponowanego przez beneficjenta. W dniu 14 lipca 2004 r. układ został zatwierdzony orzeczeniem sądu okręgowego sprawującego nadzór nad postępowaniem.

| (25) | W sierpniu 2004 r. urząd skarbowy odwołał się od wspomnianego orzeczenia sądu. Na mocy decyzji z dnia 25 października 2004 r. Sąd Najwyższy orzekł, że odwołanie jest bezpodstawne, i uznał orzeczenie sądu okręgowego zatwierdzające zawarcie układu za prawomocne i wykonalne od dnia 23 lipca 2004 r. Następnie prokurator generalny wniósł odwołanie od orzeczenia wydanego przez sąd okręgowy w ramach nadzwyczajnego postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

(25)

W sierpniu 2004 r. urząd skarbowy odwołał się od wspomnianego orzeczenia sądu. Na mocy decyzji z dnia 25 października 2004 r. Sąd Najwyższy orzekł, że odwołanie jest bezpodstawne, i uznał orzeczenie sądu okręgowego zatwierdzające zawarcie układu za prawomocne i wykonalne od dnia 23 lipca 2004 r. Następnie prokurator generalny wniósł odwołanie od orzeczenia wydanego przez sąd okręgowy w ramach nadzwyczajnego postępowania odwoławczego.

| (26) | Wierzyciele i urząd skarbowy zawarli z beneficjentem następujący układ: beneficjent spłaci 35 % kwoty długu w terminie jednego miesiąca od daty wejścia w życie układu z wierzycielami, a pozostałe 65 % kwoty długu zostanie umorzone przez wierzycieli. Wszyscy wierzyciele zostali potraktowani jednakowo. Konkretne kwoty należne każdemu z wierzycieli zostały przedstawione w poniższej tabeli.

  Tabela 2


  Stan zadłużenia beneficjenta przed zawarciem układu i po jego zawarciu [SKK]










  Wierzyciel | Kwota zadłużenia
  przed zawarciem układu | Kwota zadłużenia
  po zawarciu układu (9) | Umorzona kwota |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Publiczny | Urząd Skarbowy | 640 793 831 | 224 277 841 | 416 515 990 |
| Prywatny | Tetra Pak a.s. | 1 004 208 | 351 498 | 652 710 |
| MTM-obaly, s.r.p. | 317 934 | 111 277 | 206 657 |
| Merkant, družstvo | 332 808 | 116 483 | 216 325 |
| Vetropack, s. r. o. | 2 142 658 | 749 930 | 1 392 728 |
| RAZEM | | 644 591 439 (10) | 225 607 029 | 418 984 410 |

(26)

Wierzyciele i urząd skarbowy zawarli z beneficjentem następujący układ: beneficjent spłaci 35 % kwoty długu w terminie jednego miesiąca od daty wejścia w życie układu z wierzycielami, a pozostałe 65 % kwoty długu zostanie umorzone przez wierzycieli. Wszyscy wierzyciele zostali potraktowani jednakowo. Konkretne kwoty należne każdemu z wierzycieli zostały przedstawione w poniższej tabeli.

Tabela 2

Stan zadłużenia beneficjenta przed zawarciem układu i po jego zawarciu [SKK]

Wierzyciel

Kwota zadłużenia

przed zawarciem układu

Kwota zadłużenia

po zawarciu układu (9)

Umorzona kwota

Publiczny

Urząd Skarbowy

640 793 831

224 277 841

416 515 990

Prywatny

Tetra Pak a.s.

1 004 208

351 498

652 710

MTM-obaly, s.r.p.

317 934

111 277

206 657

Merkant, družstvo

332 808

116 483

216 325

Vetropack, s. r. o.

2 142 658

749 930

1 392 728

RAZEM

644 591 439 (10)

225 607 029

418 984 410

| (27) | Należności wobec urzędu skarbowego, które zostały objęte postępowaniem układowym, wynosiły 640 793 831 SKK (16,86 mln EUR) i obejmowały głównie zaległe kwoty podatku akcyzowego za okres od maja 2003 r. do marca 2004 r., VAT za okres od stycznia do kwietnia 2004 r. oraz naliczone kary i odsetki. Kwota należności umorzonych przez urząd skarbowy wynosiła 416 515 990 SKK (11 mln EUR). Dzięki zawarciu układu urząd skarbowy odzyskał 224 277 841 SKK (5,86 mln EUR). |
| --- | --- |

(27)

Należności wobec urzędu skarbowego, które zostały objęte postępowaniem układowym, wynosiły 640 793 831 SKK (16,86 mln EUR) i obejmowały głównie zaległe kwoty podatku akcyzowego za okres od maja 2003 r. do marca 2004 r., VAT za okres od stycznia do kwietnia 2004 r. oraz naliczone kary i odsetki. Kwota należności umorzonych przez urząd skarbowy wynosiła 416 515 990 SKK (11 mln EUR). Dzięki zawarciu układu urząd skarbowy odzyskał 224 277 841 SKK (5,86 mln EUR).

| (28) | Urząd skarbowy występował w postępowaniu układowym jako wierzyciel uprzywilejowany i jako taki głosował oddzielnie. Zawarcie ugody wymagało zatem poparcia ze strony urzędu skarbowego. Uprzywilejowana pozycja urzędu skarbowego wynikała z faktu, że niektóre jego należności będące przedmiotem postępowania układowego zostały zabezpieczone w związku z odroczeniem zobowiązania podatkowego beneficjenta w 2002 r. i 2003 r. (zob. motyw 17). Wszyscy pozostali wierzyciele głosowali za zawarciem zaproponowanego układu. Należności pozostałych wierzycieli miały postać zwykłych niezabezpieczonych należności handlowych. |
| --- | --- |

(28)

Urząd skarbowy występował w postępowaniu układowym jako wierzyciel uprzywilejowany i jako taki głosował oddzielnie. Zawarcie ugody wymagało zatem poparcia ze strony urzędu skarbowego. Uprzywilejowana pozycja urzędu skarbowego wynikała z faktu, że niektóre jego należności będące przedmiotem postępowania układowego zostały zabezpieczone w związku z odroczeniem zobowiązania podatkowego beneficjenta w 2002 r. i 2003 r. (zob. motyw 17). Wszyscy pozostali wierzyciele głosowali za zawarciem zaproponowanego układu. Należności pozostałych wierzycieli miały postać zwykłych niezabezpieczonych należności handlowych.

| (29) | W swoim wniosku o zawarcie układu przedłożonym zgodnie z wymogami ustawy o upadłości beneficjent opisał środki, które zamierza podjąć w celu dokonania reorganizacji produkcji, dystrybucji i struktury zatrudnienia (uwzględniając zwolnienia grupowe). |
| --- | --- |

(29)

W swoim wniosku o zawarcie układu przedłożonym zgodnie z wymogami ustawy o upadłości beneficjent opisał środki, które zamierza podjąć w celu dokonania reorganizacji produkcji, dystrybucji i struktury zatrudnienia (uwzględniając zwolnienia grupowe).

| (30) | W sferze organizacyjnej i w obszarze zatrudnienia beneficjent planował podjąć następujące kroki: utworzyć uniwersalną załogę produkcyjną odpowiedzialną za wykonywanie wszystkich prac produkcyjnych, infrastruktury transportowej, rezygnując z pojazdów o najniższej wartości końcowej, oraz przeprowadzić reorganizację działalności handlowej. Działaniom tym miało towarzyszyć zwolnienie 50 pracowników w okresie od marca do maja 2004 r. Kolejnych 50 pracowników miał w tym czasie pracować za 60 % wynagrodzenia. |
| --- | --- |

(30)

W sferze organizacyjnej i w obszarze zatrudnienia beneficjent planował podjąć następujące kroki: utworzyć uniwersalną załogę produkcyjną odpowiedzialną za wykonywanie wszystkich prac produkcyjnych, infrastruktury transportowej, rezygnując z pojazdów o najniższej wartości końcowej, oraz przeprowadzić reorganizację działalności handlowej. Działaniom tym miało towarzyszyć zwolnienie 50 pracowników w okresie od marca do maja 2004 r. Kolejnych 50 pracowników miał w tym czasie pracować za 60 % wynagrodzenia.

| (31) | Jeżeli chodzi o sferę produkcji i technologii, beneficjent stwierdził, że skoro spółka straciła koncesję na produkcję spirytusu, urządzenia do jego produkcji będą wynajmowane począwszy od kwietnia 2004 r. Beneficjent planował zmniejszenie lub zaprzestanie produkcji niektórych nierentownych napojów bezalkoholowych i oświadczył, że każdorazowe wprowadzenie nowego produktu tego typu zostanie poprzedzone analizą opłacalności jego produkcji. |
| --- | --- |

(31)

Jeżeli chodzi o sferę produkcji i technologii, beneficjent stwierdził, że skoro spółka straciła koncesję na produkcję spirytusu, urządzenia do jego produkcji będą wynajmowane począwszy od kwietnia 2004 r. Beneficjent planował zmniejszenie lub zaprzestanie produkcji niektórych nierentownych napojów bezalkoholowych i oświadczył, że każdorazowe wprowadzenie nowego produktu tego typu zostanie poprzedzone analizą opłacalności jego produkcji.

| (32) | Beneficjent wspomniał również o następujących działaniach: restrukturyzacji kosztów dzięki obniżeniu kosztów produkcji wskutek zakończenia produkcji spirytusu oraz likwidacji części własnych środków transportowych spółki, a także sprzedaży starych urządzeń na złom. |
| --- | --- |

(32)

Beneficjent wspomniał również o następujących działaniach: restrukturyzacji kosztów dzięki obniżeniu kosztów produkcji wskutek zakończenia produkcji spirytusu oraz likwidacji części własnych środków transportowych spółki, a także sprzedaży starych urządzeń na złom.

| (33) | Beneficjent planował także sprzedaż budynku administracyjnego, sklepu i budynku rekreacyjnego oraz wspomniał o możliwości sprzedaży lub wynajmu instalacji do produkcji octu. W przekazanych uwagach do decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze słowackie potwierdziły, że sprzedaż budynku administracyjnego, sklepu i budynku rekreacyjnego nie doszła do skutku. |
| --- | --- |

(33)

Beneficjent planował także sprzedaż budynku administracyjnego, sklepu i budynku rekreacyjnego oraz wspomniał o możliwości sprzedaży lub wynajmu instalacji do produkcji octu. W przekazanych uwagach do decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze słowackie potwierdziły, że sprzedaż budynku administracyjnego, sklepu i budynku rekreacyjnego nie doszła do skutku.

| (34) | Beneficjent planował intensywną sprzedaż zapasów gotowych produktów (11). |
| --- | --- |

(34)

Beneficjent planował intensywną sprzedaż zapasów gotowych produktów (11).

| (35) | Zgodnie z treścią omawianego wniosku beneficjent zobowiązał się do sfinansowania zawarcia układu z zasobów własnych (sprzedaż zapasów) w wysokości 110 mln SKK oraz ze źródeł zewnętrznych w formie kredytu z banku komercyjnego w wysokości 100 mln SKK. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez beneficjenta w odpowiedzi na decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego niespłacony dług został ostatecznie pokryty z przychodów pochodzących z emisji nowych akcji (21 mln SKK; 0,56 mln EUR), z przychodów ze sprzedaży zapasów (110 mln SKK, 2,9 mln EUR) oraz ze środków pochodzących z pożyczki dostawcy udzielonej przez Old Herold s.r.o. (100 mln SKK, 2,6 mln EUR). Termin płatności faktur wystawionych przez Old Herold, s.r.o. wynosił 40 dni, co w opinii beneficjenta było długim okresem, biorąc pod uwagę niepewną sytuację finansową beneficjenta. Wyznaczenie takiego dłuższego terminu płatności umożliwiło beneficjentowi pozyskanie wymaganej ilości środków pieniężnych. |
| --- | --- |

(35)

Zgodnie z treścią omawianego wniosku beneficjent zobowiązał się do sfinansowania zawarcia układu z zasobów własnych (sprzedaż zapasów) w wysokości 110 mln SKK oraz ze źródeł zewnętrznych w formie kredytu z banku komercyjnego w wysokości 100 mln SKK. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez beneficjenta w odpowiedzi na decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego niespłacony dług został ostatecznie pokryty z przychodów pochodzących z emisji nowych akcji (21 mln SKK; 0,56 mln EUR), z przychodów ze sprzedaży zapasów (110 mln SKK, 2,9 mln EUR) oraz ze środków pochodzących z pożyczki dostawcy udzielonej przez Old Herold s.r.o. (100 mln SKK, 2,6 mln EUR). Termin płatności faktur wystawionych przez Old Herold, s.r.o. wynosił 40 dni, co w opinii beneficjenta było długim okresem, biorąc pod uwagę niepewną sytuację finansową beneficjenta. Wyznaczenie takiego dłuższego terminu płatności umożliwiło beneficjentowi pozyskanie wymaganej ilości środków pieniężnych.

| (36) | Po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze słowackie poinformowały Komisję, że w dniu 17 grudnia 2004 r. urząd skarbowy otrzymał kwotę w wysokości 224 277 841 SKK zgodnie z treścią układu z wierzycielami. Władze słowackie potwierdziły, że do momentu zakończenia postępowania prowadzonego przez Komisję Europejską wstrzymano umorzenie długu przewidziane w układzie. |
| --- | --- |

(36)

Po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze słowackie poinformowały Komisję, że w dniu 17 grudnia 2004 r. urząd skarbowy otrzymał kwotę w wysokości 224 277 841 SKK zgodnie z treścią układu z wierzycielami. Władze słowackie potwierdziły, że do momentu zakończenia postępowania prowadzonego przez Komisję Europejską wstrzymano umorzenie długu przewidziane w układzie.

| (37) | W ramach kontaktów związanych z wykonaniem decyzji Komisji nakazującej odzyskanie pomocy władze słowackie poinformowały Komisję o wyniku nadzwyczajnej procedury odwoławczej, o której mowa w motywie 25: na mocy orzeczenia z dnia 27 kwietnia 2006 r. Sąd Najwyższy Republiki Słowackiej częściowo uchylił orzeczenie właściwego sądu okręgowego z dnia 14 lipca 2004 r. zatwierdzające porozumienie wierzycieli, ponieważ zaległości z tytułu podatku drogowego w wysokości 424 490 SKK zostały niesłusznie objęte układem. Sąd Najwyższy oddalił odwołanie w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2006 r. właściwy sąd okręgowy wykonał orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r. i ustalił, że kwota po korekcie należna urzędowi podatkowemu wynosiła 640 369 341,4 SKK (35 % tej kwoty odpowiadało 224 129 269,1 SKK). |
| --- | --- |

(37)

W ramach kontaktów związanych z wykonaniem decyzji Komisji nakazującej odzyskanie pomocy władze słowackie poinformowały Komisję o wyniku nadzwyczajnej procedury odwoławczej, o której mowa w motywie 25: na mocy orzeczenia z dnia 27 kwietnia 2006 r. Sąd Najwyższy Republiki Słowackiej częściowo uchylił orzeczenie właściwego sądu okręgowego z dnia 14 lipca 2004 r. zatwierdzające porozumienie wierzycieli, ponieważ zaległości z tytułu podatku drogowego w wysokości 424 490 SKK zostały niesłusznie objęte układem. Sąd Najwyższy oddalił odwołanie w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2006 r. właściwy sąd okręgowy wykonał orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r. i ustalił, że kwota po korekcie należna urzędowi podatkowemu wynosiła 640 369 341,4 SKK (35 % tej kwoty odpowiadało 224 129 269,1 SKK).

III.   DECYZJA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA NA MOCY ART. 108 UST. 2 TFUE

| (38) | W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja wyraziła wątpliwość, czy kwestionowane umorzenie nie zawierało elementu pomocy państwa. Komisja uznała, że postępowanie urzędu skarbowego w ramach postępowania układowego nie spełniało wymogów testu prywatnego wierzyciela. Komisja stwierdziła w szczególności, że sytuacja prawna urzędu skarbowego była inna niż sytuacja pozostałych wierzycieli, ponieważ dysponował on zabezpieczonymi należnościami oraz możliwością przystąpienia do egzekucji należności podatkowych. Komisja wyraziła również wątpliwość, czy przeprowadzenie postępowania układowego było najlepszym możliwym rozwiązaniem z punktu widzenia państwa w porównaniu z postępowaniem upadłościowym lub egzekucją należności podatkowych. |
| --- | --- |

(38)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja wyraziła wątpliwość, czy kwestionowane umorzenie nie zawierało elementu pomocy państwa. Komisja uznała, że postępowanie urzędu skarbowego w ramach postępowania układowego nie spełniało wymogów testu prywatnego wierzyciela. Komisja stwierdziła w szczególności, że sytuacja prawna urzędu skarbowego była inna niż sytuacja pozostałych wierzycieli, ponieważ dysponował on zabezpieczonymi należnościami oraz możliwością przystąpienia do egzekucji należności podatkowych. Komisja wyraziła również wątpliwość, czy przeprowadzenie postępowania układowego było najlepszym możliwym rozwiązaniem z punktu widzenia państwa w porównaniu z postępowaniem upadłościowym lub egzekucją należności podatkowych.

| (39) | Następnie Komisja podała w wątpliwość zgodność kwestionowanej pomocy z rynkiem wewnętrznym. W pierwszej kolejności wyraziła wątpliwość, czy pomoc można uznać za zgodną jako pomoc na ratowanie, jak twierdziły władze słowackie. Za pomoc na ratowanie można uznać wyłącznie pomoc na utrzymanie płynności finansowej w formie gwarancji kredytowych lub kredytów. Kwestionowany środek ma jednak postać umorzenia długu, które odpowiada bezzwrotnej dotacji. Ponadto środek ten przyznano, nie nakładając na beneficjenta obowiązku przedłożenia planu restrukturyzacji lub planu likwidacji w terminie sześciu miesięcy od daty zatwierdzenia środków na ratowanie przedsiębiorstwa ani nie zobowiązując go do zwrotu całości pomocy. |
| --- | --- |

(39)

Następnie Komisja podała w wątpliwość zgodność kwestionowanej pomocy z rynkiem wewnętrznym. W pierwszej kolejności wyraziła wątpliwość, czy pomoc można uznać za zgodną jako pomoc na ratowanie, jak twierdziły władze słowackie. Za pomoc na ratowanie można uznać wyłącznie pomoc na utrzymanie płynności finansowej w formie gwarancji kredytowych lub kredytów. Kwestionowany środek ma jednak postać umorzenia długu, które odpowiada bezzwrotnej dotacji. Ponadto środek ten przyznano, nie nakładając na beneficjenta obowiązku przedłożenia planu restrukturyzacji lub planu likwidacji w terminie sześciu miesięcy od daty zatwierdzenia środków na ratowanie przedsiębiorstwa ani nie zobowiązując go do zwrotu całości pomocy.

| (40) | Następnie Komisja zbadała zgodność kwestionowanego środka jako pomocy na restrukturyzację i podała w wątpliwość spełnienie dwóch głównych warunków: istnienia planu restrukturyzacji zapewniającego przywrócenie długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa w rozsądnym terminie oraz ograniczenia pomocy do niezbędnego minimum. |
| --- | --- |

(40)

Następnie Komisja zbadała zgodność kwestionowanego środka jako pomocy na restrukturyzację i podała w wątpliwość spełnienie dwóch głównych warunków: istnienia planu restrukturyzacji zapewniającego przywrócenie długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa w rozsądnym terminie oraz ograniczenia pomocy do niezbędnego minimum.

IV.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (41) | Beneficjent oprócz informacji o stanie faktycznym przedstawionych w części II przedłożył następujące uwagi. |
| --- | --- |

(41)

Beneficjent oprócz informacji o stanie faktycznym przedstawionych w części II przedłożył następujące uwagi.

| (42) | Beneficjent twierdzi, że przyczyną jego trudności finansowych na początku 2004 r. była zmiana ustawy o administrowaniu podatkami, która ograniczyła możliwość odroczenia zobowiązania podatkowego do jednego razu w ciągu roku. Dla beneficjenta była to istotna zmiana, ponieważ zgodnie z jego wypowiedzią, w poprzednich latach korzystał z tego mechanizmu. |
| --- | --- |

(42)

Beneficjent twierdzi, że przyczyną jego trudności finansowych na początku 2004 r. była zmiana ustawy o administrowaniu podatkami, która ograniczyła możliwość odroczenia zobowiązania podatkowego do jednego razu w ciągu roku. Dla beneficjenta była to istotna zmiana, ponieważ zgodnie z jego wypowiedzią, w poprzednich latach korzystał z tego mechanizmu.

| (43) | Co do istoty sprawy, beneficjent twierdził po pierwsze, że w kompetencji Komisji nie leży badanie kwestionowanego środka, ponieważ środek ten zaczął obowiązywać przed datą przystąpienia do UE i nie miał zastosowania po przystąpieniu. Środek rzekomo zaczął obowiązywać przed przystąpieniem, ponieważ postępowanie układowe wszczęto dnia 8 marca 2004 r., a jak twierdzi beneficjent, zostało ono zatwierdzone przez sąd dnia 29 kwietnia 2004 r., tj. przed przystąpieniem Słowacji do Unii Europejskiej. Organy podatkowe, rzekomo w ramach negocjacji przed wszczęciem postępowania układowego, wyraziły zgodę na wnioskowany układ. W grudniu 2003 r. odbyło się spotkanie z Dyrekcją Skarbową Republiki Słowackiej, a dnia 3 lutego 2004 r. urząd skarbowy wysłał beneficjentowi pismo, w którym rzekomo potwierdził możliwość układu. |
| --- | --- |

(43)

Co do istoty sprawy, beneficjent twierdził po pierwsze, że w kompetencji Komisji nie leży badanie kwestionowanego środka, ponieważ środek ten zaczął obowiązywać przed datą przystąpienia do UE i nie miał zastosowania po przystąpieniu. Środek rzekomo zaczął obowiązywać przed przystąpieniem, ponieważ postępowanie układowe wszczęto dnia 8 marca 2004 r., a jak twierdzi beneficjent, zostało ono zatwierdzone przez sąd dnia 29 kwietnia 2004 r., tj. przed przystąpieniem Słowacji do Unii Europejskiej. Organy podatkowe, rzekomo w ramach negocjacji przed wszczęciem postępowania układowego, wyraziły zgodę na wnioskowany układ. W grudniu 2003 r. odbyło się spotkanie z Dyrekcją Skarbową Republiki Słowackiej, a dnia 3 lutego 2004 r. urząd skarbowy wysłał beneficjentowi pismo, w którym rzekomo potwierdził możliwość układu.

| (44) | Następnie beneficjent twierdził, że jeżeli Komisja nadal jest zdania, iż zbadanie przedmiotowej sprawy leży w jej kompetencji, to i tak kwestionowany środek nie stanowi pomocy państwa, ponieważ zostały spełnione wymogi testu prywatnego wierzyciela. |
| --- | --- |

(44)

Następnie beneficjent twierdził, że jeżeli Komisja nadal jest zdania, iż zbadanie przedmiotowej sprawy leży w jej kompetencji, to i tak kwestionowany środek nie stanowi pomocy państwa, ponieważ zostały spełnione wymogi testu prywatnego wierzyciela.

| (45) | Po pierwsze, beneficjent twierdzi, że porównanie postępowania układowego z egzekucją podatkową wprowadza w błąd, ponieważ wszczęcie pierwszego powoduje wykluczenie lub zawieszenie drugiego. Urząd skarbowy nie mógł zatem wybrać egzekucji podatkowej. Beneficjent twierdzi też, że jeżeli nie zainicjowałby dobrowolnie postępowania układowego, po kilku tygodniach lub miesiącach miałby ustawowy obowiązek wszcząć postępowanie upadłościowe lub postępowanie układowe na mocy przepisów dotyczących niewypłacalności. |
| --- | --- |

(45)

Po pierwsze, beneficjent twierdzi, że porównanie postępowania układowego z egzekucją podatkową wprowadza w błąd, ponieważ wszczęcie pierwszego powoduje wykluczenie lub zawieszenie drugiego. Urząd skarbowy nie mógł zatem wybrać egzekucji podatkowej. Beneficjent twierdzi też, że jeżeli nie zainicjowałby dobrowolnie postępowania układowego, po kilku tygodniach lub miesiącach miałby ustawowy obowiązek wszcząć postępowanie upadłościowe lub postępowanie układowe na mocy przepisów dotyczących niewypłacalności.

| (46) | Po drugie, beneficjent twierdzi, że decyzja państwa dotycząca zapobieżenia upadłości i poszukiwania rozwiązania w toku postępowania układowego spełnia wymogi testu prywatnego wierzyciela. Beneficjent przedstawia zaświadczenia dwóch audytorów i jednego syndyka masy upadłościowej na dowód tego, że urząd skarbowy otrzyma wyższą kwotę w krótszym terminie w przypadku postępowania układowego niż w przypadku postępowania upadłościowego. Beneficjent załącza także inne materiały i statystyki, mające potwierdzić, że postępowanie upadłościowe trwa w Słowacji średnio od 3 do 7 lat i przynosi bardzo ograniczone zyski ze sprzedaży aktywów (12). |
| --- | --- |

(46)

Po drugie, beneficjent twierdzi, że decyzja państwa dotycząca zapobieżenia upadłości i poszukiwania rozwiązania w toku postępowania układowego spełnia wymogi testu prywatnego wierzyciela. Beneficjent przedstawia zaświadczenia dwóch audytorów i jednego syndyka masy upadłościowej na dowód tego, że urząd skarbowy otrzyma wyższą kwotę w krótszym terminie w przypadku postępowania układowego niż w przypadku postępowania upadłościowego. Beneficjent załącza także inne materiały i statystyki, mające potwierdzić, że postępowanie upadłościowe trwa w Słowacji średnio od 3 do 7 lat i przynosi bardzo ograniczone zyski ze sprzedaży aktywów (12).

| (47) | Swoją analizę beneficjent opiera przede wszystkim na sprawozdaniu spółki audytorskiej EKORDA z dnia 7 lipca 2004 r., które urząd skarbowy rzekomo miał do dyspozycji przed głosowaniem wierzycieli dnia 9 czerwca 2004 r. Nie przedstawiono jednak żadnego dowodu na potwierdzenie tej tezy. |
| --- | --- |

(47)

Swoją analizę beneficjent opiera przede wszystkim na sprawozdaniu spółki audytorskiej EKORDA z dnia 7 lipca 2004 r., które urząd skarbowy rzekomo miał do dyspozycji przed głosowaniem wierzycieli dnia 9 czerwca 2004 r. Nie przedstawiono jednak żadnego dowodu na potwierdzenie tej tezy.

| (48) | Zgodnie ze sprawozdaniem spółki EKORDA przychody ze sprzedaży aktywów w przypadku upadłości wyniosłyby najwyżej 204 mln SKK (5,3 mln EUR), a po odliczeniu różnego rodzaju opłat w wysokości 45 mln SKK – zaledwie 159 mln SKK (4,2 mln EUR). Beneficjent sam skorygował kwotę opłat, które należało odliczyć (36 mln SKK) i uzyskał kwotę 168 mln SKK (4,4 mln EUR). Nawet, jeżeli urząd skarbowy jako jedyny wierzyciel uprzywilejowany i największy wierzyciel otrzymałby większość powyższych przychodów, omawiana kwota nadal byłaby niższa, niż ta, którą urząd skarbowy otrzymał po układzie. |
| --- | --- |

(48)

Zgodnie ze sprawozdaniem spółki EKORDA przychody ze sprzedaży aktywów w przypadku upadłości wyniosłyby najwyżej 204 mln SKK (5,3 mln EUR), a po odliczeniu różnego rodzaju opłat w wysokości 45 mln SKK – zaledwie 159 mln SKK (4,2 mln EUR). Beneficjent sam skorygował kwotę opłat, które należało odliczyć (36 mln SKK) i uzyskał kwotę 168 mln SKK (4,4 mln EUR). Nawet, jeżeli urząd skarbowy jako jedyny wierzyciel uprzywilejowany i największy wierzyciel otrzymałby większość powyższych przychodów, omawiana kwota nadal byłaby niższa, niż ta, którą urząd skarbowy otrzymał po układzie.

| (49) | Spółka EKORDA jako podstawę wykorzystała wartość księgową – na dzień 31 marca 2004 r. – aktywów trwałych, zapasów, środków pieniężnych i skorygowanych należności krótkoterminowych biorąc pod uwagę ich nieściągalność i niską zdolność kredytową. Spółka EKORDA skorygowała wartość nominalną aktywów beneficjenta za pomocą tzw. współczynnika likwidacji w odniesieniu do każdego składnika majątku w przypadku sprzedaży w ramach postępowania upadłościowego (45 % w przypadku aktywów trwałych, 20 % na zapasy i należności krótkoterminowe, a 100 % w przypadku środków pieniężnych). |
| --- | --- |

(49)

Spółka EKORDA jako podstawę wykorzystała wartość księgową – na dzień 31 marca 2004 r. – aktywów trwałych, zapasów, środków pieniężnych i skorygowanych należności krótkoterminowych biorąc pod uwagę ich nieściągalność i niską zdolność kredytową. Spółka EKORDA skorygowała wartość nominalną aktywów beneficjenta za pomocą tzw. współczynnika likwidacji w odniesieniu do każdego składnika majątku w przypadku sprzedaży w ramach postępowania upadłościowego (45 % w przypadku aktywów trwałych, 20 % na zapasy i należności krótkoterminowe, a 100 % w przypadku środków pieniężnych).

| (50) | Spółka EKORDA uznała przyszłe dochody podatkowe z działalności beneficjenta (13), a także rozwój zatrudnienia w regionie oraz rozwój przemysłu spożywczego w Słowacji za bardzo istotne czynniki przemawiające za utrzymaniem działalności beneficjenta. |
| --- | --- |

(50)

Spółka EKORDA uznała przyszłe dochody podatkowe z działalności beneficjenta (13), a także rozwój zatrudnienia w regionie oraz rozwój przemysłu spożywczego w Słowacji za bardzo istotne czynniki przemawiające za utrzymaniem działalności beneficjenta.

| (51) | Beneficjent przedstawia jeszcze dwa sprawozdania. Audytor p. Marta Kochová uznała, że maksymalny przychód ze sprzedaży aktywów, które nie zostały jednak wycenione, wyniósłby 100 mln SKK (2,6 mln EUR), lub – po odliczeniu opłat w wysokości 22 mln SKK – tylko 78 mln SKK (2 mln EUR). Syndyk masy upadłościowej p. Holovačová rzekomo twierdzi, iż jej zdaniem postępowanie układowe w ogóle jest bardziej korzystne dla wierzycieli niż upadłość. Jednym z argumentów jest to, iż w interesie wierzyciela leży kontynuacja działalności dłużnika (przyszłe przychody z handlu i podatków). |
| --- | --- |

(51)

Beneficjent przedstawia jeszcze dwa sprawozdania. Audytor p. Marta Kochová uznała, że maksymalny przychód ze sprzedaży aktywów, które nie zostały jednak wycenione, wyniósłby 100 mln SKK (2,6 mln EUR), lub – po odliczeniu opłat w wysokości 22 mln SKK – tylko 78 mln SKK (2 mln EUR). Syndyk masy upadłościowej p. Holovačová rzekomo twierdzi, iż jej zdaniem postępowanie układowe w ogóle jest bardziej korzystne dla wierzycieli niż upadłość. Jednym z argumentów jest to, iż w interesie wierzyciela leży kontynuacja działalności dłużnika (przyszłe przychody z handlu i podatków).

| (52) | Po trzecie beneficjent twierdzi, że należy wziąć pod uwagę aspekty długofalowe, na przykład przyszłe dochody podatkowe. Orzecznictwo wykluczające aspekty społeczno-polityczne wymogów testu prywatnego wierzyciela rzekomo nie ma zastosowania, jeżeli organ publiczny weźmie pod uwagę obliczenia przyszłych dochodów podatkowych (14). Zdaniem beneficjenta sytuacja organu publicznego jest tu analogiczna z sytuacją prywatnego wierzyciela, będącego dostawcą, w którego interesie leży dalsze funkcjonowanie klienta. Beneficjent następnie powołuje się na orzecznictwo dotyczące zasady prywatnego inwestora. |
| --- | --- |

(52)

Po trzecie beneficjent twierdzi, że należy wziąć pod uwagę aspekty długofalowe, na przykład przyszłe dochody podatkowe. Orzecznictwo wykluczające aspekty społeczno-polityczne wymogów testu prywatnego wierzyciela rzekomo nie ma zastosowania, jeżeli organ publiczny weźmie pod uwagę obliczenia przyszłych dochodów podatkowych (14). Zdaniem beneficjenta sytuacja organu publicznego jest tu analogiczna z sytuacją prywatnego wierzyciela, będącego dostawcą, w którego interesie leży dalsze funkcjonowanie klienta. Beneficjent następnie powołuje się na orzecznictwo dotyczące zasady prywatnego inwestora.

| (53) | Beneficjent dochodzi do wniosku, że wymogi testu prywatnego wierzyciela zostały spełnione, a kwestionowany środek nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(53)

Beneficjent dochodzi do wniosku, że wymogi testu prywatnego wierzyciela zostały spełnione, a kwestionowany środek nie stanowi pomocy państwa.

| (54) | Jeżeli jednak Komisja doszłaby do innego wniosku, beneficjent twierdzi, że sporny środek jest zgodny ze wspólnym rynkiem jako pomoc na restrukturyzację. Twierdzi bowiem, że urząd skarbowy przed wydaniem zgody na układ zweryfikował potencjał biznesplanu beneficjenta w zakresie przywrócenia długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa. Brak formalnego planu restrukturyzacji w sytuacji, gdy Komisja prowadzi ocenę ex post, jest zdaniem beneficjenta nieistotny, ponieważ Komisja może się już przekonać, czy beneficjent faktycznie odzyskał rentowność. Beneficjent uznaje również, że w sytuacji opiniowania ex ante szczegółowy plan restrukturyzacji jest niezbędny. Następnie beneficjent krótko opisuje działania podjęte w celu restrukturyzacji: podwyższenie kapitału własnego, zwolnienia pracowników, sprzedaż zapasów. Beneficjent jest zdania, że wstrzymanie produkcji spirytusu i napojów spirytusowych oraz wynajęcie aktywów produkcyjnych spółce Old Herold s. r. o. są działaniami mającymi na celu restrukturyzację. Chociaż wstrzymanie produkcji pierwotnie było wymuszone utratą koncesji, beneficjent nie zwrócił się o wydanie nowej koncesji po układzie. |
| --- | --- |

(54)

Jeżeli jednak Komisja doszłaby do innego wniosku, beneficjent twierdzi, że sporny środek jest zgodny ze wspólnym rynkiem jako pomoc na restrukturyzację. Twierdzi bowiem, że urząd skarbowy przed wydaniem zgody na układ zweryfikował potencjał biznesplanu beneficjenta w zakresie przywrócenia długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa. Brak formalnego planu restrukturyzacji w sytuacji, gdy Komisja prowadzi ocenę ex post, jest zdaniem beneficjenta nieistotny, ponieważ Komisja może się już przekonać, czy beneficjent faktycznie odzyskał rentowność. Beneficjent uznaje również, że w sytuacji opiniowania ex ante szczegółowy plan restrukturyzacji jest niezbędny. Następnie beneficjent krótko opisuje działania podjęte w celu restrukturyzacji: podwyższenie kapitału własnego, zwolnienia pracowników, sprzedaż zapasów. Beneficjent jest zdania, że wstrzymanie produkcji spirytusu i napojów spirytusowych oraz wynajęcie aktywów produkcyjnych spółce Old Herold s. r. o. są działaniami mającymi na celu restrukturyzację. Chociaż wstrzymanie produkcji pierwotnie było wymuszone utratą koncesji, beneficjent nie zwrócił się o wydanie nowej koncesji po układzie.

| (55) | Zdaniem beneficjenta został też spełniony wymóg znaczącego wkładu beneficjenta w restrukturyzację. |
| --- | --- |

(55)

Zdaniem beneficjenta został też spełniony wymóg znaczącego wkładu beneficjenta w restrukturyzację.

| (56) | W końcu beneficjent stwierdza, że fakt, iż prowadzi działalność gospodarczą w regionie wspieranym i jest jednym z największych regionalnych pracodawców także powinien być wzięty pod uwagę przy zastosowaniu wytycznych dotyczących pomocy na restrukturyzację. |
| --- | --- |

(56)

W końcu beneficjent stwierdza, że fakt, iż prowadzi działalność gospodarczą w regionie wspieranym i jest jednym z największych regionalnych pracodawców także powinien być wzięty pod uwagę przy zastosowaniu wytycznych dotyczących pomocy na restrukturyzację.

V.   UWAGI REPUBLIKI SŁOWACKIEJ

| (57) | Władze słowackie w odpowiedzi na wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego wyraziły kilka uwag dotyczących stanu faktycznego, które zostały już wymienione w części II. |
| --- | --- |

(57)

Władze słowackie w odpowiedzi na wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego wyraziły kilka uwag dotyczących stanu faktycznego, które zostały już wymienione w części II.

| (58) | Władze słowackie potwierdziły, że urząd skarbowy w czasie głosowania nad postępowaniem układowym nie wziął pod uwagę aspektu pomocy państwa. Urząd skarbowy nie uważał układu za formę pomocy państwa, dlatego od beneficjenta nie wymagano przedłożenia planu restrukturyzacji różniącego się od biznesplanu przedłożonego sądowi zgodnie z przepisami prawa regulującymi niewypłacalność. |
| --- | --- |

(58)

Władze słowackie potwierdziły, że urząd skarbowy w czasie głosowania nad postępowaniem układowym nie wziął pod uwagę aspektu pomocy państwa. Urząd skarbowy nie uważał układu za formę pomocy państwa, dlatego od beneficjenta nie wymagano przedłożenia planu restrukturyzacji różniącego się od biznesplanu przedłożonego sądowi zgodnie z przepisami prawa regulującymi niewypłacalność.

| (59) | W reakcji na uwagi beneficjenta, władze słowackie przedstawiły następujące uwagi. |
| --- | --- |

(59)

W reakcji na uwagi beneficjenta, władze słowackie przedstawiły następujące uwagi.

| (60) | Zdaniem władz słowackich uwagi beneficjenta dotyczące średniego czasu trwania postępowania upadłościowego i średniego zysku ze sprzedaży aktywów w postępowaniu upadłościowym nie mają zastosowania w tym konkretnym przypadku. Ich zdaniem ze względu na małą liczbę wierzycieli i istnienie aktywów o dodatniej wartości likwidacyjnej, która przekracza kwotę uiszczoną na rzecz państwa po układzie, postępowanie upadłościowe trwałoby krócej niż jego średni czas trwania, a zysk urzędu skarbowego byłby wyższy niż w przypadku układu. Dnia 21 czerwca 2004 r. urzędy skarbowe dokonały kontroli w spółce i stwierdziły, że na dzień 17 czerwca 2004 r. beneficjent posiadał środki pieniężne w wysokości 161,3 mln SKK, należności w wysokości 62,8 mln SKK, zapasy spirytusu i napojów spirytusowych o wartości 84 mln SKK oraz aktywa trwałe o wartości księgowej 200 mln SKK. |
| --- | --- |

(60)

Zdaniem władz słowackich uwagi beneficjenta dotyczące średniego czasu trwania postępowania upadłościowego i średniego zysku ze sprzedaży aktywów w postępowaniu upadłościowym nie mają zastosowania w tym konkretnym przypadku. Ich zdaniem ze względu na małą liczbę wierzycieli i istnienie aktywów o dodatniej wartości likwidacyjnej, która przekracza kwotę uiszczoną na rzecz państwa po układzie, postępowanie upadłościowe trwałoby krócej niż jego średni czas trwania, a zysk urzędu skarbowego byłby wyższy niż w przypadku układu. Dnia 21 czerwca 2004 r. urzędy skarbowe dokonały kontroli w spółce i stwierdziły, że na dzień 17 czerwca 2004 r. beneficjent posiadał środki pieniężne w wysokości 161,3 mln SKK, należności w wysokości 62,8 mln SKK, zapasy spirytusu i napojów spirytusowych o wartości 84 mln SKK oraz aktywa trwałe o wartości księgowej 200 mln SKK.

| (61) | Władze słowackie są przekonane, że egzekucja podatkowa była faktyczną alternatywą dla urzędu skarbowego. Potwierdzają, że urząd skarbowy miał możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego przed rozpoczęciem postępowania układowego oraz gdyby sąd odmówił zatwierdzenia układu (ponieważ urząd skarbowy jako wierzyciel uprzywilejowany nie głosowałby za przyjęciem wniosku w sprawie układu). |
| --- | --- |

(61)

Władze słowackie są przekonane, że egzekucja podatkowa była faktyczną alternatywą dla urzędu skarbowego. Potwierdzają, że urząd skarbowy miał możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego przed rozpoczęciem postępowania układowego oraz gdyby sąd odmówił zatwierdzenia układu (ponieważ urząd skarbowy jako wierzyciel uprzywilejowany nie głosowałby za przyjęciem wniosku w sprawie układu).

| (62) | Władze słowackie nie zgadzają się z twierdzeniem beneficjenta, że jego trudności finansowe były spowodowane zmianą ustawy o administrowaniu podatkami. Zdaniem władz słowackich problemy finansowe beneficjenta były spowodowane strategią finansową wykorzystywania podatków pośrednich do prowadzenia działalności gospodarczej, podczas gdy beneficjent powinien był zamiast tego po prostu pobierać podatki od swoich klientów i przekazywać je do budżetu państwa. |
| --- | --- |

(62)

Władze słowackie nie zgadzają się z twierdzeniem beneficjenta, że jego trudności finansowe były spowodowane zmianą ustawy o administrowaniu podatkami. Zdaniem władz słowackich problemy finansowe beneficjenta były spowodowane strategią finansową wykorzystywania podatków pośrednich do prowadzenia działalności gospodarczej, podczas gdy beneficjent powinien był zamiast tego po prostu pobierać podatki od swoich klientów i przekazywać je do budżetu państwa.

| (63) | Władze słowackie nie zgadzają się z tezą, że spotkanie z Dyrekcją Skarbową w grudniu 2003 r. jest dowodem wstępnej zgody urzędu skarbowego na układ. Władze słowackie przedłożyły pismo z dnia 6 czerwca 2004 r. wystosowane przez Dyrekcję Skarbową adresowane do podlegającego jej urzędu skarbowego, w którym powyższa dyrekcja instruuje urząd skarbowy, aby nie zgadzał się na układ wnioskowany przez beneficjenta, ponieważ jest on niekorzystny dla państwa. Omawiane pismo odnosiło się do innego pisma ministra finansów o bardziej ogólnym charakterze z dnia 15 stycznia 2004 r. adresowanego do Dyrekcji Skarbowej, w którym minister domaga się od Dyrekcji zapewnienia, aby nie przystawała na takie wnioski układowe z wierzycielami, które oznaczałyby umorzenie przez urzędy skarbowe należności podatkowych. Ponadto władze słowackie interpretują pismo z dnia 3 lutego 2004 r., do którego nawiązywał beneficjent (zob. motyw 43), jako wyraźnie niezawierające zgody na układ w wysokości 35 %. |
| --- | --- |

(63)

Władze słowackie nie zgadzają się z tezą, że spotkanie z Dyrekcją Skarbową w grudniu 2003 r. jest dowodem wstępnej zgody urzędu skarbowego na układ. Władze słowackie przedłożyły pismo z dnia 6 czerwca 2004 r. wystosowane przez Dyrekcję Skarbową adresowane do podlegającego jej urzędu skarbowego, w którym powyższa dyrekcja instruuje urząd skarbowy, aby nie zgadzał się na układ wnioskowany przez beneficjenta, ponieważ jest on niekorzystny dla państwa. Omawiane pismo odnosiło się do innego pisma ministra finansów o bardziej ogólnym charakterze z dnia 15 stycznia 2004 r. adresowanego do Dyrekcji Skarbowej, w którym minister domaga się od Dyrekcji zapewnienia, aby nie przystawała na takie wnioski układowe z wierzycielami, które oznaczałyby umorzenie przez urzędy skarbowe należności podatkowych. Ponadto władze słowackie interpretują pismo z dnia 3 lutego 2004 r., do którego nawiązywał beneficjent (zob. motyw 43), jako wyraźnie niezawierające zgody na układ w wysokości 35 %.

| (64) | Władze słowackie twierdzą, że beneficjent nie zapłacił akcyzy w określonym terminie odroczenia od stycznia 2001 r. do marca 2004 r. i regularnie korzystał z odroczeń. |
| --- | --- |

(64)

Władze słowackie twierdzą, że beneficjent nie zapłacił akcyzy w określonym terminie odroczenia od stycznia 2001 r. do marca 2004 r. i regularnie korzystał z odroczeń.

| (65) | Zdaniem władz słowackich wyraźne różnice w szacunkach zawartych w dwóch sprawozdaniach z kontroli (zob. motywy 48 i 51) budzą wątpliwości co do wiarygodności obu sprawozdań. Wątpliwości budzi przede wszystkim współczynnik likwidacji, który spółka EKORDA zastosowała wobec aktywów obrotowych. Współczynnik ten powinien być wyższy niż 20 %. |
| --- | --- |

(65)

Zdaniem władz słowackich wyraźne różnice w szacunkach zawartych w dwóch sprawozdaniach z kontroli (zob. motywy 48 i 51) budzą wątpliwości co do wiarygodności obu sprawozdań. Wątpliwości budzi przede wszystkim współczynnik likwidacji, który spółka EKORDA zastosowała wobec aktywów obrotowych. Współczynnik ten powinien być wyższy niż 20 %.

| (66) | Ponadto zdaniem władz słowackich beneficjent nie opracował realnego planu restrukturyzacji, a działań proponowanych przez beneficjenta w ramach postępowania układowego nie można uznać za działania restrukturyzacyjne. |
| --- | --- |

(66)

Ponadto zdaniem władz słowackich beneficjent nie opracował realnego planu restrukturyzacji, a działań proponowanych przez beneficjenta w ramach postępowania układowego nie można uznać za działania restrukturyzacyjne.

VI.   OCENA

1.   KOMPETENCJE KOMISJI

| (67) | Ponieważ część wydarzeń istotnych dla niniejszego przypadku miała miejsce przed przystąpieniem Słowacji do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r., Komisja musiała najpierw stwierdzić, czy w jej kompetencji leży rozstrzyganie o kwestionowanym środku. |
| --- | --- |

(67)

Ponieważ część wydarzeń istotnych dla niniejszego przypadku miała miejsce przed przystąpieniem Słowacji do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r., Komisja musiała najpierw stwierdzić, czy w jej kompetencji leży rozstrzyganie o kwestionowanym środku.

| (68) | Komisja nie może badać środków, które zostały zrealizowane przed przystąpieniem do UE i które nie mają zastosowania po przystąpieniu ani na podstawie procedury mechanizmu przejściowego, ustanowionej na mocy pkt 3 załącznika IV Traktatu o przystąpieniu, ani na mocy zasad określonych w art. 108 TFUE. Traktat o przystąpieniu ani Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej nie wymagają ani nie uprawniają Komisji do badania środków tego rodzaju. |
| --- | --- |

(68)

Komisja nie może badać środków, które zostały zrealizowane przed przystąpieniem do UE i które nie mają zastosowania po przystąpieniu ani na podstawie procedury mechanizmu przejściowego, ustanowionej na mocy pkt 3 załącznika IV Traktatu o przystąpieniu, ani na mocy zasad określonych w art. 108 TFUE. Traktat o przystąpieniu ani Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej nie wymagają ani nie uprawniają Komisji do badania środków tego rodzaju.

| (69) | Z drugiej strony środki, które weszły w życie po przystąpieniu państwa do UE w sposób oczywisty należą do kompetencji Komisji. W celu określenia czasu, kiedy dany środek zaczął obowiązywać, jako decydujące kryterium ma zastosowanie wiążący akt prawny, w którym właściwy organ krajowy zobowiązuje się do udzielenia pomocy (15). |
| --- | --- |

(69)

Z drugiej strony środki, które weszły w życie po przystąpieniu państwa do UE w sposób oczywisty należą do kompetencji Komisji. W celu określenia czasu, kiedy dany środek zaczął obowiązywać, jako decydujące kryterium ma zastosowanie wiążący akt prawny, w którym właściwy organ krajowy zobowiązuje się do udzielenia pomocy (15).

| (70) | Beneficjent twierdził, że kwestionowany środek zaczął obowiązywać przed przystąpieniem do UE, a po przystąpieniu nie miał zastosowania (zob. motyw 43). |
| --- | --- |

(70)

Beneficjent twierdził, że kwestionowany środek zaczął obowiązywać przed przystąpieniem do UE, a po przystąpieniu nie miał zastosowania (zob. motyw 43).

| (71) | Komisja nie może przyjąć argumentów beneficjenta. Wniosek o wszczęcie postępowania układowego nie został złożony przez organ udzielający pomocy, tylko przez beneficjenta. Podobnie decyzja sądu zezwalająca na przeprowadzenie postępowania układowego nie została podjęta przez organ udzielający pomocy. Powyższa decyzja jedynie umożliwiła beneficjentowi i jego wierzycielom kontynuowanie negocjacji na temat układu, ale ewidentnie nie stanowiła udzielenia pomocy. Nie ma dowodów na to, że Dyrekcja Skarbowa Republiki Słowackiej wyraziła zgodę na kwestionowany środek na spotkaniu w grudniu 2003 r. Pismo z dnia 3 lutego 2004 r. otwarcie wyraża odmowę przyjęcia wniosku układowego na poziomie 35 %. |
| --- | --- |

(71)

Komisja nie może przyjąć argumentów beneficjenta. Wniosek o wszczęcie postępowania układowego nie został złożony przez organ udzielający pomocy, tylko przez beneficjenta. Podobnie decyzja sądu zezwalająca na przeprowadzenie postępowania układowego nie została podjęta przez organ udzielający pomocy. Powyższa decyzja jedynie umożliwiła beneficjentowi i jego wierzycielom kontynuowanie negocjacji na temat układu, ale ewidentnie nie stanowiła udzielenia pomocy. Nie ma dowodów na to, że Dyrekcja Skarbowa Republiki Słowackiej wyraziła zgodę na kwestionowany środek na spotkaniu w grudniu 2003 r. Pismo z dnia 3 lutego 2004 r. otwarcie wyraża odmowę przyjęcia wniosku układowego na poziomie 35 %.

| (72) | Decyzja właściwego organu dotycząca umorzenia części należności została przyjęta dnia 9 lipca 2004 r., kiedy urząd skarbowy wydał zgodę na układ wnioskowany przez beneficjenta. |
| --- | --- |

(72)

Decyzja właściwego organu dotycząca umorzenia części należności została przyjęta dnia 9 lipca 2004 r., kiedy urząd skarbowy wydał zgodę na układ wnioskowany przez beneficjenta.

| (73) | W związku z tym kwestia obowiązywania środka po przystąpieniu Słowacji do UE została rozwiązana. |
| --- | --- |

(73)

W związku z tym kwestia obowiązywania środka po przystąpieniu Słowacji do UE została rozwiązana.

| (74) | Dlatego Komisja uznała, że do jej kompetencji należy wydanie opinii dotyczącej kwestionowanego środka zgodnie z postanowieniami art. 108 TFUE. |
| --- | --- |

(74)

Dlatego Komisja uznała, że do jej kompetencji należy wydanie opinii dotyczącej kwestionowanego środka zgodnie z postanowieniami art. 108 TFUE.

2.   ISTNIENIE POMOCY PAŃSTWA W ROZUMIENIU ART. 107 UST. 1 TFUE

| (75) | Przepisy art. 107 ust. 1 TFUE stanowią, że wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(75)

Przepisy art. 107 ust. 1 TFUE stanowią, że wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (76) | Umorzenie długu wobec organu publicznego, jakim jest urząd skarbowy, jest formą wykorzystania zasobów państwowych. Środek jest selektywny ponieważ sprzyja on jednemu przedsiębiorstwu. |
| --- | --- |

(76)

Umorzenie długu wobec organu publicznego, jakim jest urząd skarbowy, jest formą wykorzystania zasobów państwowych. Środek jest selektywny ponieważ sprzyja on jednemu przedsiębiorstwu.

| (77) | Aż do wydarzeń, które skutkowały wszczęciem postępowania w sprawie niewypłacalności beneficjent działał w branży spirytusowej i napojów spirytusowych, napojów bezalkoholowych oraz konserw owocowo-warzywnych. W 2003 r. beneficjent był trzecim co do wielkości producentem spirytusu i napojów spirytusowych w Słowacji. Po utracie koncesji na produkcję spirytusu i napojów spirytusowych w marcu 2004 r. beneficjent zajmował się hurtową sprzedażą spirytusu i napojów spirytusowych produkowanych przez inne przedsiębiorstwo – Old Herold, s.r.o. – wykorzystujące do produkcji aktywa produkcyjne beneficjenta, które spółka Old Herold, s.r.o. wynajmuje od beneficjenta. Wszystkie branże, w których beneficjent prowadził działalność gospodarczą przed postępowaniem układowym i w których obecnie prowadzi działalność gospodarczą, należą do sfery handlu między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(77)

Aż do wydarzeń, które skutkowały wszczęciem postępowania w sprawie niewypłacalności beneficjent działał w branży spirytusowej i napojów spirytusowych, napojów bezalkoholowych oraz konserw owocowo-warzywnych. W 2003 r. beneficjent był trzecim co do wielkości producentem spirytusu i napojów spirytusowych w Słowacji. Po utracie koncesji na produkcję spirytusu i napojów spirytusowych w marcu 2004 r. beneficjent zajmował się hurtową sprzedażą spirytusu i napojów spirytusowych produkowanych przez inne przedsiębiorstwo – Old Herold, s.r.o. – wykorzystujące do produkcji aktywa produkcyjne beneficjenta, które spółka Old Herold, s.r.o. wynajmuje od beneficjenta. Wszystkie branże, w których beneficjent prowadził działalność gospodarczą przed postępowaniem układowym i w których obecnie prowadzi działalność gospodarczą, należą do sfery handlu między państwami członkowskimi.

| (78) | W decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego Komisja wyraziła wątpliwości, czy dany środek nie zakłócił lub nie groził zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie beneficjentowi i udzielenie mu korzyści, której w normalnych warunkach rynkowych nie byłby w stanie uzyskać. Innymi słowy, Komisja wątpi, czy państwo zachowało się wobec beneficjenta jak prywatny wierzyciel. |
| --- | --- |

(78)

W decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego Komisja wyraziła wątpliwości, czy dany środek nie zakłócił lub nie groził zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie beneficjentowi i udzielenie mu korzyści, której w normalnych warunkach rynkowych nie byłby w stanie uzyskać. Innymi słowy, Komisja wątpi, czy państwo zachowało się wobec beneficjenta jak prywatny wierzyciel.

| (79) | Okazało się, że układ z wierzycielami zawierał takie same warunki dla prywatnych wierzycieli jak i dla urzędu skarbowego (wierzyciela należącego do sektora publicznego). Wierzyciele mieli otrzymać 35 % długu w określonym terminie, czego beneficjent rzeczywiście dopełnił. Pozostałe 65 % długu miało zostać umorzone. |
| --- | --- |

(79)

Okazało się, że układ z wierzycielami zawierał takie same warunki dla prywatnych wierzycieli jak i dla urzędu skarbowego (wierzyciela należącego do sektora publicznego). Wierzyciele mieli otrzymać 35 % długu w określonym terminie, czego beneficjent rzeczywiście dopełnił. Pozostałe 65 % długu miało zostać umorzone.

| (80) | Jednak w tym przypadku pozycja urzędu skarbowego była niespotykanie silna i nie można jej zrównać z sytuacją typowego wierzyciela w postępowaniu upadłościowym. Przed układem z wierzycielami urząd skarbowy pod względem prawnym i ekonomicznym był w lepszej sytuacji niż wierzyciele prywatni. Urząd skarbowy, posiadający ponad 99 % wszystkich wierzytelności zarejestrowanych w ramach postępowania upadłościowego, nie tylko był wyraźnie dominującym i decydującym wierzycielem, lecz także, co ważniejsze, był wierzycielem uprzywilejowanym. W związku z tym jego wierzytelności mogły być spłacone w każdej chwili w trakcie postępowania upadłościowego z zysku ze sprzedaży zabezpieczonych aktywów – jak opisano w motywie 18 powyżej, przedmiotowy zysk zostałby wykorzystany wyłącznie w celu spłaty wierzytelności wierzyciela uprzywilejowanego. Dlatego należy zbadać, czy urząd skarbowy wykorzystał wszystkie dostępne środki, aby odzyskać możliwie najwyższą kwotę swoich należności tak, jak uczyniłby to prywatny wierzyciel. |
| --- | --- |

(80)

Jednak w tym przypadku pozycja urzędu skarbowego była niespotykanie silna i nie można jej zrównać z sytuacją typowego wierzyciela w postępowaniu upadłościowym. Przed układem z wierzycielami urząd skarbowy pod względem prawnym i ekonomicznym był w lepszej sytuacji niż wierzyciele prywatni. Urząd skarbowy, posiadający ponad 99 % wszystkich wierzytelności zarejestrowanych w ramach postępowania upadłościowego, nie tylko był wyraźnie dominującym i decydującym wierzycielem, lecz także, co ważniejsze, był wierzycielem uprzywilejowanym. W związku z tym jego wierzytelności mogły być spłacone w każdej chwili w trakcie postępowania upadłościowego z zysku ze sprzedaży zabezpieczonych aktywów – jak opisano w motywie 18 powyżej, przedmiotowy zysk zostałby wykorzystany wyłącznie w celu spłaty wierzytelności wierzyciela uprzywilejowanego. Dlatego należy zbadać, czy urząd skarbowy wykorzystał wszystkie dostępne środki, aby odzyskać możliwie najwyższą kwotę swoich należności tak, jak uczyniłby to prywatny wierzyciel.

| (81) | Warunki, jakie musi spełniać środek, aby mógł wchodzić w zakres pojęcia „pomocy” w rozumieniu art. 107 TFUE, nie są spełnione, jeżeli przedsiębiorstwo będące beneficjentem mogłoby uzyskać taką samą korzyść co korzyść przysporzona mu przy użyciu zasobów państwowych w okolicznościach, które odpowiadają normalnym warunkom rynkowym (16). Oceny tej dokonuje się co do zasady na podstawie testu prywatnego wierzyciela. W wypadku kiedy wierzyciel należący do sektora publicznego przyznaje udogodnienia w płatności zadłużenia należnego mu od przedsiębiorstwa, takie udogodnienia w płatnościach stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jeżeli ze względu na znaczenie wynikającej z tego korzyści gospodarczej jest oczywiste, że przedsiębiorstwo będące beneficjentem nie uzyskałoby porównywalnych udogodnień od wierzyciela prywatnego, który znajdowałby się w takiej samej sytuacji jak wierzyciel należący do sektora publicznego lub w sytuacji do niej podobnej i który podejmowałby działania w celu uzyskania zapłaty kwot należnych mu od dłużnika przeżywającego trudności finansowe (17). |
| --- | --- |

(81)

Warunki, jakie musi spełniać środek, aby mógł wchodzić w zakres pojęcia „pomocy” w rozumieniu art. 107 TFUE, nie są spełnione, jeżeli przedsiębiorstwo będące beneficjentem mogłoby uzyskać taką samą korzyść co korzyść przysporzona mu przy użyciu zasobów państwowych w okolicznościach, które odpowiadają normalnym warunkom rynkowym (16). Oceny tej dokonuje się co do zasady na podstawie testu prywatnego wierzyciela. W wypadku kiedy wierzyciel należący do sektora publicznego przyznaje udogodnienia w płatności zadłużenia należnego mu od przedsiębiorstwa, takie udogodnienia w płatnościach stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jeżeli ze względu na znaczenie wynikającej z tego korzyści gospodarczej jest oczywiste, że przedsiębiorstwo będące beneficjentem nie uzyskałoby porównywalnych udogodnień od wierzyciela prywatnego, który znajdowałby się w takiej samej sytuacji jak wierzyciel należący do sektora publicznego lub w sytuacji do niej podobnej i który podejmowałby działania w celu uzyskania zapłaty kwot należnych mu od dłużnika przeżywającego trudności finansowe (17).

| (82) | Stosowanie testu prywatnego wierzyciela ostatecznie zależy od danego państwa członkowskiego, które działając w charakterze innym niż w charakterze organu władzy publicznej, przyznało korzyść gospodarczą przedsiębiorstwu. Z powyższego wynika, że jeżeli państwo członkowskie powołuje się w trakcie postępowania administracyjnego na wspomniane kryterium, to w razie wątpliwości musi ono jednoznacznie wykazać na podstawie obiektywnych i weryfikowalnych dowodów, że wprowadzony w życie środek został podjęty w ramach jego działalności jako prywatnego podmiotu gospodarczego. Owe dowody muszą jasno wskazywać na to, że dane państwo członkowskie przed lub równocześnie z przyznaniem korzyści gospodarczej podjęło decyzję o postępowaniu w sposób, w jaki postąpiło. W związku z powyższym mogą być wymagane dowody, które wskazują na to, że wspomniana decyzja była oparta na szacunkach gospodarczych porównywalnych z tymi, jakie w okolicznościach niniejszego przypadku przeprowadziłby rozsądny prywatny podmiot gospodarczy znajdujący się w sytuacji możliwie podobnej do sytuacji wspomnianego państwa członkowskiego. Szacunki gospodarcze przeprowadzone po przyznaniu owej korzyści, retrospektywne stwierdzenie, że sposób postępowania danego państwa członkowskiego rzeczywiście był korzystny ani późniejsze uzasadnienie wybranego faktycznie sposobu postępowania nie są jednak wystarczające (18). |
| --- | --- |

(82)

Stosowanie testu prywatnego wierzyciela ostatecznie zależy od danego państwa członkowskiego, które działając w charakterze innym niż w charakterze organu władzy publicznej, przyznało korzyść gospodarczą przedsiębiorstwu. Z powyższego wynika, że jeżeli państwo członkowskie powołuje się w trakcie postępowania administracyjnego na wspomniane kryterium, to w razie wątpliwości musi ono jednoznacznie wykazać na podstawie obiektywnych i weryfikowalnych dowodów, że wprowadzony w życie środek został podjęty w ramach jego działalności jako prywatnego podmiotu gospodarczego. Owe dowody muszą jasno wskazywać na to, że dane państwo członkowskie przed lub równocześnie z przyznaniem korzyści gospodarczej podjęło decyzję o postępowaniu w sposób, w jaki postąpiło. W związku z powyższym mogą być wymagane dowody, które wskazują na to, że wspomniana decyzja była oparta na szacunkach gospodarczych porównywalnych z tymi, jakie w okolicznościach niniejszego przypadku przeprowadziłby rozsądny prywatny podmiot gospodarczy znajdujący się w sytuacji możliwie podobnej do sytuacji wspomnianego państwa członkowskiego. Szacunki gospodarcze przeprowadzone po przyznaniu owej korzyści, retrospektywne stwierdzenie, że sposób postępowania danego państwa członkowskiego rzeczywiście był korzystny ani późniejsze uzasadnienie wybranego faktycznie sposobu postępowania nie są jednak wystarczające (18).

| (83) | Reasumując, Słowacja twierdzi, że jej zdaniem niniejszy środek stanowi pomoc państwa. Przyznaje, że w czasie układu kwestia pomocy państwa po prostu nie była brana pod uwagę i wnioskuje o uznanie kwestionowanego środka za pomoc na ratowanie. W związku z tym wydaje się, że wymagania określone w orzecznictwie, o którym mowa powyżej, w tym przypadku nie zostały spełnione i kwestionowany środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(83)

Reasumując, Słowacja twierdzi, że jej zdaniem niniejszy środek stanowi pomoc państwa. Przyznaje, że w czasie układu kwestia pomocy państwa po prostu nie była brana pod uwagę i wnioskuje o uznanie kwestionowanego środka za pomoc na ratowanie. W związku z tym wydaje się, że wymagania określone w orzecznictwie, o którym mowa powyżej, w tym przypadku nie zostały spełnione i kwestionowany środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (84) | To beneficjent twierdził, że środek nie stanowi pomocy państwa i przedłożył wspomniane wyżej dokumenty, w szczególności sprawozdania dwóch audytorów. |
| --- | --- |

(84)

To beneficjent twierdził, że środek nie stanowi pomocy państwa i przedłożył wspomniane wyżej dokumenty, w szczególności sprawozdania dwóch audytorów.

| (85) | Na podstawie informacji przedłożonych przez beneficjenta oraz przez władze słowackie odnośnie do sytuacji finansowej beneficjenta we właściwym roku, w zakresie właściwym dla zastosowania testu prywatnego wierzyciela Komisja stwierdziła, co następuje. Komisja nie może zweryfikować danych na dzień 31 marca 2004 r. przedstawionych przez beneficjenta, ani danych na dzień 17 czerwca 2004 r. przedstawionych przez władze słowackie w ewidencji księgowej beneficjenta. Komisja nie ma jednak powodu, aby wątpić w prawdziwość omawianych danych.

  Tabela 3


  Sytuacja finansowa beneficjenta w latach 2003–2004 [w mln SKK] | 31.12.2003 (19) | 31.3.2004 (20) | 28.4.2004 (21) | 17.6.2004 (22) | 31.12.2004 (23) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Aktywa trwałe (24) | 208 | 205 | 204 | 200 | 200 |
| Zapasy | 119 | 209 | 176 | 84 | 52 |
| Środki pieniężne | 3 | 50 | 94 | 161 | 27 |
| Krótkoterminowe należności handlowe | 128 | 98 (25) | 80 | 63 (26) | 97 |

(85)

Na podstawie informacji przedłożonych przez beneficjenta oraz przez władze słowackie odnośnie do sytuacji finansowej beneficjenta we właściwym roku, w zakresie właściwym dla zastosowania testu prywatnego wierzyciela Komisja stwierdziła, co następuje. Komisja nie może zweryfikować danych na dzień 31 marca 2004 r. przedstawionych przez beneficjenta, ani danych na dzień 17 czerwca 2004 r. przedstawionych przez władze słowackie w ewidencji księgowej beneficjenta. Komisja nie ma jednak powodu, aby wątpić w prawdziwość omawianych danych.

Tabela 3

Sytuacja finansowa beneficjenta w latach 2003–2004 [w mln SKK]

31.12.2003 (19)

31.3.2004 (20)

28.4.2004 (21)

17.6.2004 (22)

31.12.2004 (23)

Aktywa trwałe (24)

208

205

204

200

200

Zapasy

119

209

176

84

52

Środki pieniężne

3

50

94

161

27

Krótkoterminowe należności handlowe

128

98 (25)

80

63 (26)

97

| (86) | Komisja zbada najpierw dowody przedłożone przez beneficjenta na poparcie jego twierdzenia, że w wyniku postępowania upadłościowego urząd skarbowy uzyskałby niższą kwotę niż w przypadku postępowania układowego (sekcja 2.1). Następnie Komisja zbada stanowisko w odniesieniu do egzekucji podatkowej (sekcja 2.2). Ponadto Komisja zbada inne dowody przedłożone przez władze słowackie i beneficjenta (sekcja 2.3). |
| --- | --- |

(86)

Komisja zbada najpierw dowody przedłożone przez beneficjenta na poparcie jego twierdzenia, że w wyniku postępowania upadłościowego urząd skarbowy uzyskałby niższą kwotę niż w przypadku postępowania układowego (sekcja 2.1). Następnie Komisja zbada stanowisko w odniesieniu do egzekucji podatkowej (sekcja 2.2). Ponadto Komisja zbada inne dowody przedłożone przez władze słowackie i beneficjenta (sekcja 2.3).

| (87) | Jak opisano w motywie 37, suma zadłużenia uwzględnionego w ramach układu została obniżona na skutek nadzwyczajnego postępowania odwoławczego. Należy jednak zauważyć, że przedmiotowe orzeczenie wydano kilka lat po decyzji o zawarciu układu. Do celów testu prywatnego wierzyciela informacje dostępne w czasie, kiedy hipotetyczny wierzyciel dokonałby oceny najlepszego sposobu postępowania, są normą, w odniesieniu do której należy oceniać postępowanie wierzyciela należącego do sektora publicznego. W związku z tym w poniższej analizie wykorzystano dane z układu, który zawarto dnia 23 lipca 2004 r. |
| --- | --- |

(87)

Jak opisano w motywie 37, suma zadłużenia uwzględnionego w ramach układu została obniżona na skutek nadzwyczajnego postępowania odwoławczego. Należy jednak zauważyć, że przedmiotowe orzeczenie wydano kilka lat po decyzji o zawarciu układu. Do celów testu prywatnego wierzyciela informacje dostępne w czasie, kiedy hipotetyczny wierzyciel dokonałby oceny najlepszego sposobu postępowania, są normą, w odniesieniu do której należy oceniać postępowanie wierzyciela należącego do sektora publicznego. W związku z tym w poniższej analizie wykorzystano dane z układu, który zawarto dnia 23 lipca 2004 r.

2.1.   Układ z wierzycielami a upadłość

| (88) | Aby ocenić, czy beneficjentowi faktycznie przyznano korzyść, Komisja musi przeprowadzić całościową ocenę, uwzględniając wszystkie istotne dowody w sprawie, które umożliwią jej ustalenie, czy przedsiębiorstwo beneficjenta w sposób oczywisty nie uzyskało porównywalnych korzyści od wierzyciela prywatnego (27). Innymi słowy, Komisja musi zbadać, czy urząd skarbowy zyskał więcej, przyjmując warunki proponowanego układu, czy korzystniejsze byłoby wszczęcie postępowania upadłościowego. |
| --- | --- |

(88)

Aby ocenić, czy beneficjentowi faktycznie przyznano korzyść, Komisja musi przeprowadzić całościową ocenę, uwzględniając wszystkie istotne dowody w sprawie, które umożliwią jej ustalenie, czy przedsiębiorstwo beneficjenta w sposób oczywisty nie uzyskało porównywalnych korzyści od wierzyciela prywatnego (27). Innymi słowy, Komisja musi zbadać, czy urząd skarbowy zyskał więcej, przyjmując warunki proponowanego układu, czy korzystniejsze byłoby wszczęcie postępowania upadłościowego.

| (89) | Komisja jest zdania, że sprawozdanie spółki EKORDA nie jest wiarygodną podstawą do porównania proponowanego układu z ewentualnym postępowaniem upadłościowym. Władze słowackie zgadzają się z Komisją w tej kwestii. |
| --- | --- |

(89)

Komisja jest zdania, że sprawozdanie spółki EKORDA nie jest wiarygodną podstawą do porównania proponowanego układu z ewentualnym postępowaniem upadłościowym. Władze słowackie zgadzają się z Komisją w tej kwestii.

| (90) | Najpierw Komisja stwierdza, że spółka EKORDA w swoim sprawozdaniu z dnia 7 lipca 2004 r. (wydanym zaledwie dwa dni przed posiedzeniem wierzycieli) użyła do swoich obliczeń stanu aktywów beneficjenta na dzień 31 marca 2004 r. Z tabeli 3 wyraźnie wynika, że poziom różnych aktywów po dniu 31 marca 2004 r. uległ wyraźnej zmianie. Przede wszystkim sprzedano znaczną część zapasów, co prowadziło do wzrostu stanu środków pieniężnych. Zmiany te mają duże znaczenie dla wykorzystania współczynników likwidacji, które spółka EKORDA określiła na poziomie od 20 % w przypadku zapasów i należności krótkoterminowych do 100 % w przypadku środków pieniężnych. W istocie, zakładając że współczynniki likwidacji określone przez spółkę EKORDA były poprawne (które Komisja kwestionuje z przyczyn podanych poniżej) i stosując metodykę wykorzystaną przez spółkę EKORDA, w poniższej tabeli przedstawiono, w jakim stopniu wyniki obliczone przez spółkę EKORDA różniłyby się, gdyby w obliczeniach uwzględniono dane z dnia 28 kwietnia 2004 r. i 17 czerwca 2004 r. tj. jeszcze ciągle przed posiedzeniem wierzycieli, które odbyło się dnia 9 lipca 2004 r.

  Tabela 4


  Porównanie prawdopodobnego zysku ze sprzedaży aktywów beneficjenta w postępowaniu upadłościowym [w mln SKK] | Sytuacja na dzień: |
| --- | --- | --- |
| | 31.3.2004 | 28.4.2004 | 17.6.2004 |
| | Współczynnik likwidacji [%] | Wartość księgowa | Zysk | Wartość księgowa | Zysk | Wartość księgowa | Zysk |
| Aktywa trwałe | 45 | 205 | 92 | 204 | 92 | 200 | 90 |
| Zapasy | 20 | 209 | 42 | 176 | 35 | 84 | 17 |
| Należności krótkoterminowe | 20 | 98 (28) | 20 | 86 (29) | 17 | 37 (30) | 7 |
| Środki pieniężne | 100 | 50 | 50 | 94 | 94 | 161 | 161 |
| Razem | | | 204 | | 238 | | 275 |

(90)

Najpierw Komisja stwierdza, że spółka EKORDA w swoim sprawozdaniu z dnia 7 lipca 2004 r. (wydanym zaledwie dwa dni przed posiedzeniem wierzycieli) użyła do swoich obliczeń stanu aktywów beneficjenta na dzień 31 marca 2004 r. Z tabeli 3 wyraźnie wynika, że poziom różnych aktywów po dniu 31 marca 2004 r. uległ wyraźnej zmianie. Przede wszystkim sprzedano znaczną część zapasów, co prowadziło do wzrostu stanu środków pieniężnych. Zmiany te mają duże znaczenie dla wykorzystania współczynników likwidacji, które spółka EKORDA określiła na poziomie od 20 % w przypadku zapasów i należności krótkoterminowych do 100 % w przypadku środków pieniężnych. W istocie, zakładając że współczynniki likwidacji określone przez spółkę EKORDA były poprawne (które Komisja kwestionuje z przyczyn podanych poniżej) i stosując metodykę wykorzystaną przez spółkę EKORDA, w poniższej tabeli przedstawiono, w jakim stopniu wyniki obliczone przez spółkę EKORDA różniłyby się, gdyby w obliczeniach uwzględniono dane z dnia 28 kwietnia 2004 r. i 17 czerwca 2004 r. tj. jeszcze ciągle przed posiedzeniem wierzycieli, które odbyło się dnia 9 lipca 2004 r.

Tabela 4

Porównanie prawdopodobnego zysku ze sprzedaży aktywów beneficjenta w postępowaniu upadłościowym [w mln SKK]

Sytuacja na dzień:

31.3.2004

28.4.2004

17.6.2004

Współczynnik likwidacji [%]

Wartość księgowa

Zysk

Wartość księgowa

Zysk

Wartość księgowa

Zysk

Aktywa trwałe

45

205

92

204

92

200

90

Zapasy

20

209

42

176

35

84

17

Należności krótkoterminowe

20

98 (28)

20

86 (29)

17

37 (30)

7

Środki pieniężne

100

50

50

94

94

161

161

Razem

204

238

275

| (91) | Należy zauważyć, że biznesplan, który beneficjent przedłożył sądowi, zakładał sprzedaż zapasów za 110 mln SKK w okresie od marca do maja 2004 r. Spółka EKORDA musiała być więc świadoma, że aktywa beneficjenta po dniu 31 marca 2004 r. ulegną zasadniczym zmianom, jednak nie uwzględniła tego faktu. |
| --- | --- |

(91)

Należy zauważyć, że biznesplan, który beneficjent przedłożył sądowi, zakładał sprzedaż zapasów za 110 mln SKK w okresie od marca do maja 2004 r. Spółka EKORDA musiała być więc świadoma, że aktywa beneficjenta po dniu 31 marca 2004 r. ulegną zasadniczym zmianom, jednak nie uwzględniła tego faktu.

| (92) | Jeżeli spółka EKORDA wzięłaby pod uwagę wartość księgową aktywów beneficjenta z dnia 28 kwietnia 2004 r., doszłaby do wniosku, że prawdopodobny zysk ze sprzedaży aktywów beneficjenta w postępowaniu upadłościowym byłby wyższy niż szacowano w sprawozdaniu (238 mln SKK lub 6,3 mln EUR, zamiast 204 mln SKK lub 5,3 mln EUR). Gdyby analiza opierała się na danych liczbowych z czerwca 2004 r. można byłoby wyraźnie stwierdzić, że prawdopodobny zysk ze sprzedaży aktywów beneficjenta w postępowaniu upadłościowym (275 mln SKK, 7,2 mln EUR) byłby wyższy niż wnioskowany w ramach układu, a urząd skarbowy mógłby skorzystać ze swojego prawa weta i odrzucić wniosek, co oznaczałoby zakończenie postępowania układowego. Komisja jeszcze raz podkreśla, że wspomniane wyżej wyniki otrzymano, wykorzystując założenia przyjęte przez spółkę EKORDA i zastosowaną przez nią metodykę. |
| --- | --- |

(92)

Jeżeli spółka EKORDA wzięłaby pod uwagę wartość księgową aktywów beneficjenta z dnia 28 kwietnia 2004 r., doszłaby do wniosku, że prawdopodobny zysk ze sprzedaży aktywów beneficjenta w postępowaniu upadłościowym byłby wyższy niż szacowano w sprawozdaniu (238 mln SKK lub 6,3 mln EUR, zamiast 204 mln SKK lub 5,3 mln EUR). Gdyby analiza opierała się na danych liczbowych z czerwca 2004 r. można byłoby wyraźnie stwierdzić, że prawdopodobny zysk ze sprzedaży aktywów beneficjenta w postępowaniu upadłościowym (275 mln SKK, 7,2 mln EUR) byłby wyższy niż wnioskowany w ramach układu, a urząd skarbowy mógłby skorzystać ze swojego prawa weta i odrzucić wniosek, co oznaczałoby zakończenie postępowania układowego. Komisja jeszcze raz podkreśla, że wspomniane wyżej wyniki otrzymano, wykorzystując założenia przyjęte przez spółkę EKORDA i zastosowaną przez nią metodykę.

| (93) | Komisja nie może jednak przyjąć metodyki zastosowanej przez spółkę EKORDA, a założeń beneficjenta nie może uznać za wiarygodne. Wniosek ten dodatkowo potwierdzają wątpliwości wyrażone przez władze słowackie wymienione w motywach 60 i 65. |
| --- | --- |

(93)

Komisja nie może jednak przyjąć metodyki zastosowanej przez spółkę EKORDA, a założeń beneficjenta nie może uznać za wiarygodne. Wniosek ten dodatkowo potwierdzają wątpliwości wyrażone przez władze słowackie wymienione w motywach 60 i 65.

| (94) | Spółka EKORDA po pierwsze nie wyjaśnia w swoim sprawozdaniu, w jaki sposób określiła trzy współczynniki likwidacji. Współczynniki likwidacji wykorzystuje się w celu obliczenia pozostałej wartości aktywów sprzedanych w postępowaniu likwidacyjnym, z uwzględnieniem charakteru sprzedaży np. aktywa sprzedawane oddzielnie, w określonych ramach czasowych itd. W związku z tym zakłada się, że wartość aktywów uzyskana w wyniku sprzedaży likwidacyjnej jest zwykle niższa niż wartość księgowa, w zależności od rodzaju aktywów. Udział procentowy wartości aktywów uzyskanej w wyniku likwidacji w stosunku do wartości księgowej stanowi współczynnik likwidacji. |
| --- | --- |

(94)

Spółka EKORDA po pierwsze nie wyjaśnia w swoim sprawozdaniu, w jaki sposób określiła trzy współczynniki likwidacji. Współczynniki likwidacji wykorzystuje się w celu obliczenia pozostałej wartości aktywów sprzedanych w postępowaniu likwidacyjnym, z uwzględnieniem charakteru sprzedaży np. aktywa sprzedawane oddzielnie, w określonych ramach czasowych itd. W związku z tym zakłada się, że wartość aktywów uzyskana w wyniku sprzedaży likwidacyjnej jest zwykle niższa niż wartość księgowa, w zależności od rodzaju aktywów. Udział procentowy wartości aktywów uzyskanej w wyniku likwidacji w stosunku do wartości księgowej stanowi współczynnik likwidacji.

| (95) | Ponadto współczynnik likwidacji w wysokości 45 % w przypadku aktywów trwałych wydaje się zbyt niski. Zdaniem beneficjenta wartość jego aktywów zastawionych na rzecz urzędu skarbowego wynosiła 194 mln SKK (31). Wartość ta jest zdaniem beneficjenta wyrażona w cenach szacunkowych określonych przez niezależnych rzeczoznawców na przełomie lat 2003 i 2004. Zdaniem Komisji niniejsza „cena rzeczoznawcy” powinna zwykle odzwierciedlać ogólną wartość aktywów, która określa, za jaką cenę można sprzedać aktywa w danym czasie. Należy przypomnieć, że rzeczoznawcy określili wartość tych aktywów w celu ustalenia ich wartości jako zabezpieczenia dla władz słowackich przed długiem beneficjenta z tytułu odroczonego podatku dochodowego, zgodnie z wymogami ustawy o administrowaniu podatkami. Spółka EKORDA nie wyjaśnia, dlaczego zysk ze sprzedaży aktywów trwałych w postępowaniu upadłościowym wyniósłby zaledwie 45 % ich wartości księgowej, czyli 205 mln SKK, natomiast sam beneficjent podaje o wiele wyższą wartość szacunkową tych aktywów. |
| --- | --- |

(95)

Ponadto współczynnik likwidacji w wysokości 45 % w przypadku aktywów trwałych wydaje się zbyt niski. Zdaniem beneficjenta wartość jego aktywów zastawionych na rzecz urzędu skarbowego wynosiła 194 mln SKK (31). Wartość ta jest zdaniem beneficjenta wyrażona w cenach szacunkowych określonych przez niezależnych rzeczoznawców na przełomie lat 2003 i 2004. Zdaniem Komisji niniejsza „cena rzeczoznawcy” powinna zwykle odzwierciedlać ogólną wartość aktywów, która określa, za jaką cenę można sprzedać aktywa w danym czasie. Należy przypomnieć, że rzeczoznawcy określili wartość tych aktywów w celu ustalenia ich wartości jako zabezpieczenia dla władz słowackich przed długiem beneficjenta z tytułu odroczonego podatku dochodowego, zgodnie z wymogami ustawy o administrowaniu podatkami. Spółka EKORDA nie wyjaśnia, dlaczego zysk ze sprzedaży aktywów trwałych w postępowaniu upadłościowym wyniósłby zaledwie 45 % ich wartości księgowej, czyli 205 mln SKK, natomiast sam beneficjent podaje o wiele wyższą wartość szacunkową tych aktywów.

| (96) | Komisja ma dwie uwagi dotyczące stwierdzenia beneficjenta, że trudno byłoby znaleźć kupca na zastawione maszyny i urządzenia, ponieważ większość z nich jest przeznaczona wyłącznie do produkcji spirytusu i napojów spirytusowych, napojów bezalkoholowych lub konserw. Po pierwsze, należy zaznaczyć, że „cena rzeczoznawcy” zastawionych nieruchomości wynosi 105 mln SKK, która to kwota jest wyższa niż ogólny zysk zakładany przez spółkę EKORDA (92 mln SKK). Po drugie, z faktycznego rozwoju wydarzeń wynika, że niektóre aktywa produkcyjne spółki szybko znalazły nowego użytkownika – spółkę Old Herold s.r.o. W istocie, po tym jak beneficjent utracił koncesję na produkcję spirytusu i napojów spirytusowych, aktywa produkcyjne zostały wynajęte spółce Old Herold. Z tej przyczyny wydaje się, że istniało bezpośrednie zainteresowanie konkurenta wspomnianymi aktywami produkcyjnymi. |
| --- | --- |

(96)

Komisja ma dwie uwagi dotyczące stwierdzenia beneficjenta, że trudno byłoby znaleźć kupca na zastawione maszyny i urządzenia, ponieważ większość z nich jest przeznaczona wyłącznie do produkcji spirytusu i napojów spirytusowych, napojów bezalkoholowych lub konserw. Po pierwsze, należy zaznaczyć, że „cena rzeczoznawcy” zastawionych nieruchomości wynosi 105 mln SKK, która to kwota jest wyższa niż ogólny zysk zakładany przez spółkę EKORDA (92 mln SKK). Po drugie, z faktycznego rozwoju wydarzeń wynika, że niektóre aktywa produkcyjne spółki szybko znalazły nowego użytkownika – spółkę Old Herold s.r.o. W istocie, po tym jak beneficjent utracił koncesję na produkcję spirytusu i napojów spirytusowych, aktywa produkcyjne zostały wynajęte spółce Old Herold. Z tej przyczyny wydaje się, że istniało bezpośrednie zainteresowanie konkurenta wspomnianymi aktywami produkcyjnymi.

| (97) | Jeżeli chodzi o zapasy, same władze słowackie uważają, że współczynnik likwidacji powinien być wyższy niż 20 %. |
| --- | --- |

(97)

Jeżeli chodzi o zapasy, same władze słowackie uważają, że współczynnik likwidacji powinien być wyższy niż 20 %.

| (98) | Beneficjent był w stanie uzyskać 110 mln SKK ze sprzedaży swoich zapasów w 2004 r. (zob. motyw 35) tj. ponad 50 % wartości księgowej zapasów, którą spółka EKORDA wykorzystała jako podstawę obliczeń. Fakt ten w dużym stopniu potwierdza przypuszczenie, że współczynnik likwidacji wynoszący 20 % był zbyt niski. Zmiany w bilansie z 2004 r. dotyczące stanu zapasów potwierdzają ten wniosek. Ponadto beneficjent w swoim biznesplanie oszacował zysk ze sprzedaży zapasów w okresie od marca do maja 2004 r. na 110 mln SKK (zob. motyw 35). Spółka EKORDA zignorowała powyższe obliczenia szacunkowe. Co więcej, znając charakter działalności beneficjenta można zakładać, iż na zapasy składały się gotowe produkty lub półprodukty, które mogły zostać sprzedane bezpośrednio dystrybutorom lub konsumentom, co dodatkowo przemawia za zastosowaniem wyższego współczynnika likwidacji. |
| --- | --- |

(98)

Beneficjent był w stanie uzyskać 110 mln SKK ze sprzedaży swoich zapasów w 2004 r. (zob. motyw 35) tj. ponad 50 % wartości księgowej zapasów, którą spółka EKORDA wykorzystała jako podstawę obliczeń. Fakt ten w dużym stopniu potwierdza przypuszczenie, że współczynnik likwidacji wynoszący 20 % był zbyt niski. Zmiany w bilansie z 2004 r. dotyczące stanu zapasów potwierdzają ten wniosek. Ponadto beneficjent w swoim biznesplanie oszacował zysk ze sprzedaży zapasów w okresie od marca do maja 2004 r. na 110 mln SKK (zob. motyw 35). Spółka EKORDA zignorowała powyższe obliczenia szacunkowe. Co więcej, znając charakter działalności beneficjenta można zakładać, iż na zapasy składały się gotowe produkty lub półprodukty, które mogły zostać sprzedane bezpośrednio dystrybutorom lub konsumentom, co dodatkowo przemawia za zastosowaniem wyższego współczynnika likwidacji.

| (99) | Komisja uważa, że współczynnik likwidacji w przypadku zapasów powinien wynosić 52 %. Dane te opierają się na szacunkowych obliczeniach beneficjenta w odniesieniu do zysku, jaki uzyskałby ze sprzedaży zapasów w celu sfinansowania umowy (tj. 110 mln SKK). Z uwagi na wartość księgową w tym czasie (209 mln SKK) jedyny możliwy współczynnik likwidacji w przypadku zapasów wynosił zatem co najmniej 52 % (52 % z 209 mln, tj. 110 mln). |
| --- | --- |

(99)

Komisja uważa, że współczynnik likwidacji w przypadku zapasów powinien wynosić 52 %. Dane te opierają się na szacunkowych obliczeniach beneficjenta w odniesieniu do zysku, jaki uzyskałby ze sprzedaży zapasów w celu sfinansowania umowy (tj. 110 mln SKK). Z uwagi na wartość księgową w tym czasie (209 mln SKK) jedyny możliwy współczynnik likwidacji w przypadku zapasów wynosił zatem co najmniej 52 % (52 % z 209 mln, tj. 110 mln).

| (100) | Jeżeli chodzi o należności krótkoterminowe, spółka EKORDA przeprowadziła podwójną korektę. Po pierwsze, skorygowała ich wartość księgową o współczynnik 59 % (wartość księgowa wynosiła 166 mln SKK, a wartość, którą spółka EKORDA wykorzystała w swoich obliczeniach 98 mln SKK), a następnie zastosowała niski współczynnik likwidacji w wysokości 20 %. Powyższa metodyka została zakwestionowana. Można zaakceptować korektę wartości księgowej należności w celu określenia ich faktycznej wartości w danym czasie. Spółka EKORDA jednak nie wyjaśnia, dlaczego zysk w przypadku upadłości/likwidacji stanowił tylko jedną piątą (20 mln SKK) kwoty, której odzyskanie od dłużników zakładał sam beneficjent (98 mln SKK). |
| --- | --- |

(100)

Jeżeli chodzi o należności krótkoterminowe, spółka EKORDA przeprowadziła podwójną korektę. Po pierwsze, skorygowała ich wartość księgową o współczynnik 59 % (wartość księgowa wynosiła 166 mln SKK, a wartość, którą spółka EKORDA wykorzystała w swoich obliczeniach 98 mln SKK), a następnie zastosowała niski współczynnik likwidacji w wysokości 20 %. Powyższa metodyka została zakwestionowana. Można zaakceptować korektę wartości księgowej należności w celu określenia ich faktycznej wartości w danym czasie. Spółka EKORDA jednak nie wyjaśnia, dlaczego zysk w przypadku upadłości/likwidacji stanowił tylko jedną piątą (20 mln SKK) kwoty, której odzyskanie od dłużników zakładał sam beneficjent (98 mln SKK).

| (101) | Wartość księgowa należności krótkoterminowych obliczona na podstawie danych liczbowych z marca 2004 r. (166 mln SKK) została skorygowana do 98 mln SKK przez spółkę EKORDA w celu korekty należności nieściągalnych lub należności o niskiej jakości. Ponadto spółka EKORDA zastosowała jednak jedynie współczynnik likwidacji w wysokości 20 % w odniesieniu do skorygowanej wartości księgowej. Jeżeli spółka EKORDA zastosowałaby współczynnik w wysokości 59 % w celu skorygowania wartości księgowej należności krótkoterminowych do wartości księgowej opartej na danych liczbowych z czerwca 2004 r. (63 mln SKK), uzyskałaby kwotę w wysokości 37 mln SKK. Zgodnie z informacjami władz słowackich należności w wysokości 63 mln SKK były jednak ściągalne. Dlatego jest wątpliwe, czy ich wartość księgowa w ogóle powinna zostać skorygowana. |
| --- | --- |

(101)

Wartość księgowa należności krótkoterminowych obliczona na podstawie danych liczbowych z marca 2004 r. (166 mln SKK) została skorygowana do 98 mln SKK przez spółkę EKORDA w celu korekty należności nieściągalnych lub należności o niskiej jakości. Ponadto spółka EKORDA zastosowała jednak jedynie współczynnik likwidacji w wysokości 20 % w odniesieniu do skorygowanej wartości księgowej. Jeżeli spółka EKORDA zastosowałaby współczynnik w wysokości 59 % w celu skorygowania wartości księgowej należności krótkoterminowych do wartości księgowej opartej na danych liczbowych z czerwca 2004 r. (63 mln SKK), uzyskałaby kwotę w wysokości 37 mln SKK. Zgodnie z informacjami władz słowackich należności w wysokości 63 mln SKK były jednak ściągalne. Dlatego jest wątpliwe, czy ich wartość księgowa w ogóle powinna zostać skorygowana.

| (102) | W każdym razie, nie istnieje oczywisty powód, dla którego wartość likwidacyjna powinna być jeszcze niższa od skorygowanej wartości. Komisja uważa zatem, że spodziewany zysk z należności krótkoterminowych z pewnością nie jest niższy od skorygowanej kwoty 37 mln SKK. |
| --- | --- |

(102)

W każdym razie, nie istnieje oczywisty powód, dla którego wartość likwidacyjna powinna być jeszcze niższa od skorygowanej wartości. Komisja uważa zatem, że spodziewany zysk z należności krótkoterminowych z pewnością nie jest niższy od skorygowanej kwoty 37 mln SKK.

| (103) | W związku z powyższym Komisja skorygowała szacunki spółki EKORDA i sporządziła nowe obliczenia na podstawie danych liczbowych z czerwca 2004 r. Z obliczeń tych wyraźnie wynika, że prawdopodobny zysk ze sprzedaży aktywów beneficjenta w postępowaniu upadłościowym byłby o wiele wyższy niż zysk przewidziany w sprawozdaniu spółki EKORDA. Poniższa tabela stanowi podsumowanie tych danych.

  Tabela 5


  Porównanie prawdopodobnego zysku ze sprzedaży aktywów beneficjenta w postępowaniu upadłościowym


  Dane liczbowe spółki EKORDA w stosunku do danych skorygowanych przez Komisję (w mln SKK) | Spółka EKORDA
  (31.3.2004) | Korekta
  (17.6.2004) |
| --- | --- | --- | --- |
| | Wartość księgowa | Zysk | Wartość księgowa | Zysk |
| Aktywa trwałe | 205 | 92 | 200 | 194 (32) |
| Zapasy | 209 | 42 | 84 | 43 (33) |
| Należności krótkoterminowe | 98 (34) | 20 | 63 | 37 (35) |
| Środki pieniężne | 50 | 50 | 161 | 161 |
| Razem | 562 | 204 | 508 | 435 |

(103)

W związku z powyższym Komisja skorygowała szacunki spółki EKORDA i sporządziła nowe obliczenia na podstawie danych liczbowych z czerwca 2004 r. Z obliczeń tych wyraźnie wynika, że prawdopodobny zysk ze sprzedaży aktywów beneficjenta w postępowaniu upadłościowym byłby o wiele wyższy niż zysk przewidziany w sprawozdaniu spółki EKORDA. Poniższa tabela stanowi podsumowanie tych danych.

Tabela 5

Porównanie prawdopodobnego zysku ze sprzedaży aktywów beneficjenta w postępowaniu upadłościowym

Dane liczbowe spółki EKORDA w stosunku do danych skorygowanych przez Komisję (w mln SKK)

Spółka EKORDA

(31.3.2004)

Korekta

(17.6.2004)

Wartość księgowa

Zysk

Wartość księgowa

Zysk

Aktywa trwałe

205

92

200

194 (32)

Zapasy

209

42

84

43 (33)

Należności krótkoterminowe

98 (34)

20

63

37 (35)

Środki pieniężne

50

50

161

161

Razem

562

204

508

435

| (104) | Koszty postępowania upadłościowego, zgodnie z uwagami beneficjenta w sprawie decyzji o wszczęciu postępowania, powinny stanowić 18 % szacowanej wartości dochodu ze sprzedaży aktywów beneficjenta w tym postępowaniu. W związku z raportem Banku Światowego z 2004 r. (36) w opinii beneficjenta stopa ta jest właściwa. Stosując zatem ten odsetek w odniesieniu do skorygowanej wartości prawdopodobnego zysku ze sprzedaży aktywów beneficjenta, zgodnie z ustaleniami Komisji, koszty postępowania upadłościowego wyniosłyby 78,3 mln SKK. Po odjęciu tej kwoty od skorygowanego zysku ze sprzedaży aktywów beneficjenta, otrzymano by kwotę wyższą niż suma uzyskana przez urząd skarbowy w ramach układu (435 mln – 78,3 mln = 356,7 mln; suma zatwierdzona w ramach układu wynosiła 224,3 mln SKK). |
| --- | --- |

(104)

Koszty postępowania upadłościowego, zgodnie z uwagami beneficjenta w sprawie decyzji o wszczęciu postępowania, powinny stanowić 18 % szacowanej wartości dochodu ze sprzedaży aktywów beneficjenta w tym postępowaniu. W związku z raportem Banku Światowego z 2004 r. (36) w opinii beneficjenta stopa ta jest właściwa. Stosując zatem ten odsetek w odniesieniu do skorygowanej wartości prawdopodobnego zysku ze sprzedaży aktywów beneficjenta, zgodnie z ustaleniami Komisji, koszty postępowania upadłościowego wyniosłyby 78,3 mln SKK. Po odjęciu tej kwoty od skorygowanego zysku ze sprzedaży aktywów beneficjenta, otrzymano by kwotę wyższą niż suma uzyskana przez urząd skarbowy w ramach układu (435 mln – 78,3 mln = 356,7 mln; suma zatwierdzona w ramach układu wynosiła 224,3 mln SKK).

| (105) | Zgodnie z tabelą 5 prawdopodobny zysk ze sprzedaży aktywów beneficjenta wynosił 435 mln SKK. Z uwagi na fakt, że urząd skarbowy otrzymałby prawie 100 % dochodów ze sprzedaży (37) oraz przyjmując, że koszty postępowania upadłościowego wyniosłyby ponad 18 % tych dochodów, jak twierdzi beneficjent, urząd skarbowy w dalszym ciągu zyskałby o 132,4 mln SKK więcej niż w ramach układu. |
| --- | --- |

(105)

Zgodnie z tabelą 5 prawdopodobny zysk ze sprzedaży aktywów beneficjenta wynosił 435 mln SKK. Z uwagi na fakt, że urząd skarbowy otrzymałby prawie 100 % dochodów ze sprzedaży (37) oraz przyjmując, że koszty postępowania upadłościowego wyniosłyby ponad 18 % tych dochodów, jak twierdzi beneficjent, urząd skarbowy w dalszym ciągu zyskałby o 132,4 mln SKK więcej niż w ramach układu.

| (106) | Ponadto, stosując nawet bardzo niskie współczynniki likwidacji przedstawione przez EKORDĘ w odniesieniu do wartości aktywów beneficjenta z czerwca 2004 r., prawdopodobny zysk ze sprzedaży tych aktywów (po odjęciu kosztów postępowania upadłościowego – 18 %) wyniósłby 225,5 mln SKK, co w dalszym ciągu przewyższa sumę zatwierdzoną przez urząd skarbowy w ramach układu (38). |
| --- | --- |

(106)

Ponadto, stosując nawet bardzo niskie współczynniki likwidacji przedstawione przez EKORDĘ w odniesieniu do wartości aktywów beneficjenta z czerwca 2004 r., prawdopodobny zysk ze sprzedaży tych aktywów (po odjęciu kosztów postępowania upadłościowego – 18 %) wyniósłby 225,5 mln SKK, co w dalszym ciągu przewyższa sumę zatwierdzoną przez urząd skarbowy w ramach układu (38).

| (107) | Co więcej, należy zauważyć, że władze słowackie nie poparły twierdzenia beneficjenta, że urząd skarbowy miał do dyspozycji sprawozdanie spółki EKORDA przed posiedzeniem wierzycieli w dniu 9 lipca 2004 r., a więc mógł korzystać z niego, formułując swoją decyzję. Urząd skarbowy dysponował jednak wynikami własnej kontroli przeprowadzonej w czerwcu 2004 r., na podstawie których można stwierdzić, że spółka Frucona posiadała znaczne aktywa zgodnie z tabelą 3. W oparciu o te dane, Dyrekcja Skarbowa w piśmie z dnia 6 czerwca 2004 r. skierowanym do lokalnego urzędu skarbowego wskazała, że lokalny urząd skarbowy nie powinien zgadzać się na układ wnioskowany przez beneficjenta, ponieważ był on niekorzystny dla państwa. |
| --- | --- |

(107)

Co więcej, należy zauważyć, że władze słowackie nie poparły twierdzenia beneficjenta, że urząd skarbowy miał do dyspozycji sprawozdanie spółki EKORDA przed posiedzeniem wierzycieli w dniu 9 lipca 2004 r., a więc mógł korzystać z niego, formułując swoją decyzję. Urząd skarbowy dysponował jednak wynikami własnej kontroli przeprowadzonej w czerwcu 2004 r., na podstawie których można stwierdzić, że spółka Frucona posiadała znaczne aktywa zgodnie z tabelą 3. W oparciu o te dane, Dyrekcja Skarbowa w piśmie z dnia 6 czerwca 2004 r. skierowanym do lokalnego urzędu skarbowego wskazała, że lokalny urząd skarbowy nie powinien zgadzać się na układ wnioskowany przez beneficjenta, ponieważ był on niekorzystny dla państwa.

| (108) | Sprawozdania pozostałych rzeczoznawców przedłożone przez beneficjenta nie spełniły norm wymaganych do wykazania, że wymogi testu prywatnego wierzyciela zostały spełnione. W szczególności w żadnym ze sprawozdań nie stwierdzono na jakiej podstawie ustanowiono, niekiedy wyjątkowo niskie, współczynniki likwidacji. Ponadto, jeżeli mowa o sprawozdaniu p. Kochová, której wnioski znacznie różniły się od wniosków spółki EKORDA, można zaobserwować, że nie jest jasne w jakim celu i kiedy sprawozdanie to zostało sporządzone oraz na jakich założeniach się opiera. W sprawozdaniu syndyka p. Holovačová podaje się tylko ogólnie, że postępowanie układowe jest dla wierzycieli korzystniejsze niż upadłość. W związku z tym żadnych informacji zawartych w tych dwóch sprawozdaniach nie można wykorzystać jako dowodu potwierdzającego lub negującego zdanie beneficjenta, że zostały spełnione wymogi testu prywatnego wierzyciela. |
| --- | --- |

(108)

Sprawozdania pozostałych rzeczoznawców przedłożone przez beneficjenta nie spełniły norm wymaganych do wykazania, że wymogi testu prywatnego wierzyciela zostały spełnione. W szczególności w żadnym ze sprawozdań nie stwierdzono na jakiej podstawie ustanowiono, niekiedy wyjątkowo niskie, współczynniki likwidacji. Ponadto, jeżeli mowa o sprawozdaniu p. Kochová, której wnioski znacznie różniły się od wniosków spółki EKORDA, można zaobserwować, że nie jest jasne w jakim celu i kiedy sprawozdanie to zostało sporządzone oraz na jakich założeniach się opiera. W sprawozdaniu syndyka p. Holovačová podaje się tylko ogólnie, że postępowanie układowe jest dla wierzycieli korzystniejsze niż upadłość. W związku z tym żadnych informacji zawartych w tych dwóch sprawozdaniach nie można wykorzystać jako dowodu potwierdzającego lub negującego zdanie beneficjenta, że zostały spełnione wymogi testu prywatnego wierzyciela.

| (109) | Ponadto, jeżeli chodzi o argumenty dotyczące czasy trwania postępowania upadłościowego, należy uwzględnić okoliczności tej sprawy podczas rozważania wpływu, jaki może mieć ewentualna długość postępowania upadłościowego na proces decyzyjny hipotetycznego wierzyciela prywatnego. |
| --- | --- |

(109)

Ponadto, jeżeli chodzi o argumenty dotyczące czasy trwania postępowania upadłościowego, należy uwzględnić okoliczności tej sprawy podczas rozważania wpływu, jaki może mieć ewentualna długość postępowania upadłościowego na proces decyzyjny hipotetycznego wierzyciela prywatnego.

| (110) | Kolejnym ważnym aspektem w tej sprawie, jest fakt, że w porównaniu do pozostałych wierzycieli państwo znajdowało się w pozycji uprzywilejowanej, ponieważ jego dług posiadał zabezpieczenie na aktywach trwałych beneficjenta. Podczas sprawy HAMSA sąd potwierdził, że status zabezpieczonego wierzyciela jest istotnym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę przy stosowaniu testu prywatnego wierzyciela (39). Zgodnie z art. 31 ust. 1 lit. e) ustawy o upadłości, należności wierzycieli uprzywilejowanych mogą zostać spłacone w dowolnym momencie w trakcie postępowania upadłościowego dotyczącego sprzedaży aktywów, które stanowią zabezpieczenie. W związku z tym, jeżeli chodzi o aktywa zastawione na rzecz urzędu skarbowego, czas trwania postępowania upadłościowego był ogólnie, zdaniem Komisji, nieistotny, ponieważ wspomniane należności można było spłacić niezależnie od etapu postępowania. |
| --- | --- |

(110)

Kolejnym ważnym aspektem w tej sprawie, jest fakt, że w porównaniu do pozostałych wierzycieli państwo znajdowało się w pozycji uprzywilejowanej, ponieważ jego dług posiadał zabezpieczenie na aktywach trwałych beneficjenta. Podczas sprawy HAMSA sąd potwierdził, że status zabezpieczonego wierzyciela jest istotnym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę przy stosowaniu testu prywatnego wierzyciela (39). Zgodnie z art. 31 ust. 1 lit. e) ustawy o upadłości, należności wierzycieli uprzywilejowanych mogą zostać spłacone w dowolnym momencie w trakcie postępowania upadłościowego dotyczącego sprzedaży aktywów, które stanowią zabezpieczenie. W związku z tym, jeżeli chodzi o aktywa zastawione na rzecz urzędu skarbowego, czas trwania postępowania upadłościowego był ogólnie, zdaniem Komisji, nieistotny, ponieważ wspomniane należności można było spłacić niezależnie od etapu postępowania.

| (111) | W szczególności, nawet przy wartości nadanej zabezpieczonym aktywom przez beneficjenta, urząd skarbowy mógłby otrzymać wcześniejszą spłatę poprzez sprzedaż papierów wartościowych o wartości co najmniej 194 mln SKK lub 86 % kwoty zaproponowanej w umowie zawartej z wierzycielami. Tylko w przypadku, gdy istniałoby prawdopodobieństwo nieotrzymania pełnej kwoty uzgodnionej w ramach układu, urząd skarbowy musiałby rozważyć, czy warto jest czekać na zakończenie postępowania upadłościowego. Ponadto, po ostatecznym podziale między wierzycieli, urząd skarbowy otrzymałby wówczas około 99 % zysku ze sprzedaży pozostałych aktywów (185 mln SKK w przypadku najbardziej pesymistycznego scenariusza, czyli stosując współczynniki likwidacji spółki EKORDA; zob. tabela 4). Urząd skarbowy powinien zdawać sobie sprawę, że wynikające z tego dochodzenie wierzytelności znacznie przekroczyłoby sumę oferowaną w ramach układu, i że musiałby czekać na spłatę tylko niewielkiej części tej sumy w porównaniu do ustaleń poczynionych w ramach układu. |
| --- | --- |

(111)

W szczególności, nawet przy wartości nadanej zabezpieczonym aktywom przez beneficjenta, urząd skarbowy mógłby otrzymać wcześniejszą spłatę poprzez sprzedaż papierów wartościowych o wartości co najmniej 194 mln SKK lub 86 % kwoty zaproponowanej w umowie zawartej z wierzycielami. Tylko w przypadku, gdy istniałoby prawdopodobieństwo nieotrzymania pełnej kwoty uzgodnionej w ramach układu, urząd skarbowy musiałby rozważyć, czy warto jest czekać na zakończenie postępowania upadłościowego. Ponadto, po ostatecznym podziale między wierzycieli, urząd skarbowy otrzymałby wówczas około 99 % zysku ze sprzedaży pozostałych aktywów (185 mln SKK w przypadku najbardziej pesymistycznego scenariusza, czyli stosując współczynniki likwidacji spółki EKORDA; zob. tabela 4). Urząd skarbowy powinien zdawać sobie sprawę, że wynikające z tego dochodzenie wierzytelności znacznie przekroczyłoby sumę oferowaną w ramach układu, i że musiałby czekać na spłatę tylko niewielkiej części tej sumy w porównaniu do ustaleń poczynionych w ramach układu.

| (112) | W związku z tym można stwierdzić, że informacje na temat czasu trwania postępowania upadłościowego w Słowacji nie wpłynęłyby w znaczący sposób na decyzję hipotetycznego wierzyciela prywatnego. |
| --- | --- |

(112)

W związku z tym można stwierdzić, że informacje na temat czasu trwania postępowania upadłościowego w Słowacji nie wpłynęłyby w znaczący sposób na decyzję hipotetycznego wierzyciela prywatnego.

| (113) | Ponadto, w każdym przypadku, w czasie obowiązywania układu beneficjent miał: (i) bardzo małą liczbę wierzycieli i (ii) aktywów o wartości likwidacyjnej wyższej od wartości zatwierdzonej przez państwo w ramach układu (jak wynika z tabeli 5, prawdopodobny zysk z samej sprzedaży niezabezpieczonych aktywów wyniósł 241 mln SKK). |
| --- | --- |

(113)

Ponadto, w każdym przypadku, w czasie obowiązywania układu beneficjent miał: (i) bardzo małą liczbę wierzycieli i (ii) aktywów o wartości likwidacyjnej wyższej od wartości zatwierdzonej przez państwo w ramach układu (jak wynika z tabeli 5, prawdopodobny zysk z samej sprzedaży niezabezpieczonych aktywów wyniósł 241 mln SKK).

| (114) | Jedynie pięciu wierzycieli było zaangażowanych w układ, co stanowi małą liczbę. Z tych pięciu wierzycieli czterech było wierzycielami prywatnymi a ich udział w całkowitym długu wynosił jedynie 0,6 % (3 797 608 SKK z 644 166 949 SKK) jak wynika z tabeli 2. Państwo jest zatem zdecydowanie największym wierzycielem, a jego należności wynosiły łącznie 99,4 %. Takie okoliczności znacząco zmniejszyłyby ryzyko ewentualnych sporów między wierzycielami i ich rozstrzygania, i tym samym wpłynęłyby na skrócenie czasu trwania postępowania upadłościowego. |
| --- | --- |

(114)

Jedynie pięciu wierzycieli było zaangażowanych w układ, co stanowi małą liczbę. Z tych pięciu wierzycieli czterech było wierzycielami prywatnymi a ich udział w całkowitym długu wynosił jedynie 0,6 % (3 797 608 SKK z 644 166 949 SKK) jak wynika z tabeli 2. Państwo jest zatem zdecydowanie największym wierzycielem, a jego należności wynosiły łącznie 99,4 %. Takie okoliczności znacząco zmniejszyłyby ryzyko ewentualnych sporów między wierzycielami i ich rozstrzygania, i tym samym wpłynęłyby na skrócenie czasu trwania postępowania upadłościowego.

| (115) | W odniesieniu do argumentu przedstawionego przez beneficjenta, w oparciu o raport Banku Światowego pt. „Prowadzenie działalności gospodarczej w 2004 r.”, zgodnie z którym postępowanie upadłościowe w Słowacji trwa średnio 4,8 roku, należy zauważyć, że raport odnosi się do ogólnego „wskaźnika zamknięcia przedsiębiorstwa”, który służy do zmierzenia całkowitego czasu potrzebnego na przeprowadzenie postępowania upadłościowego, a także do zmierzenia uprawnień sądu w trakcie postępowania upadłościowego. Czas ten nie oznacza dokładnie tego samego co średnia długość postępowania upadłościowego. Władze słowackie wyraziły pogląd, że z uwagi na okoliczności tej sprawy, czas trwania postępowania upadłościowego byłby krótszy niż normalnie (zob. motyw 60). Szacunki sporządzone przez władze słowackie są szczególnie istotne ze względu na fakt, że przedmiotowe postępowanie zostałoby przeprowadzone zgodnie ze słowackim prawem upadłościowymi i praktyką. Ponadto rząd Słowacji był wierzycielem beneficjenta. |
| --- | --- |

(115)

W odniesieniu do argumentu przedstawionego przez beneficjenta, w oparciu o raport Banku Światowego pt. „Prowadzenie działalności gospodarczej w 2004 r.”, zgodnie z którym postępowanie upadłościowe w Słowacji trwa średnio 4,8 roku, należy zauważyć, że raport odnosi się do ogólnego „wskaźnika zamknięcia przedsiębiorstwa”, który służy do zmierzenia całkowitego czasu potrzebnego na przeprowadzenie postępowania upadłościowego, a także do zmierzenia uprawnień sądu w trakcie postępowania upadłościowego. Czas ten nie oznacza dokładnie tego samego co średnia długość postępowania upadłościowego. Władze słowackie wyraziły pogląd, że z uwagi na okoliczności tej sprawy, czas trwania postępowania upadłościowego byłby krótszy niż normalnie (zob. motyw 60). Szacunki sporządzone przez władze słowackie są szczególnie istotne ze względu na fakt, że przedmiotowe postępowanie zostałoby przeprowadzone zgodnie ze słowackim prawem upadłościowymi i praktyką. Ponadto rząd Słowacji był wierzycielem beneficjenta.

| (116) | Co więcej, czas trwania postępowania upadłościowego w sprawozdaniach przedłożonych przez beneficjenta znacznie się waha, począwszy od dwóch do ponad sześciu lat (40). W związku z tym szacunki dotyczące czasu trwania postępowania upadłościowego w Słowacji, które beneficjent przedłożył Komisji, były ogólne i nie uwzględniały szczególnych okoliczności danej sprawy. Niektóre z tych szacunków podano w przybliżeniu i w pewnym zakresie nie zgadzały się ze sobą. |
| --- | --- |

(116)

Co więcej, czas trwania postępowania upadłościowego w sprawozdaniach przedłożonych przez beneficjenta znacznie się waha, począwszy od dwóch do ponad sześciu lat (40). W związku z tym szacunki dotyczące czasu trwania postępowania upadłościowego w Słowacji, które beneficjent przedłożył Komisji, były ogólne i nie uwzględniały szczególnych okoliczności danej sprawy. Niektóre z tych szacunków podano w przybliżeniu i w pewnym zakresie nie zgadzały się ze sobą.

| (117) | Jeżeli chodzi o konkretny przykład słowackiego przedsiębiorstwa działającego w tym samym sektorze co beneficjent, którego postępowanie upadłościowe trwało dłużej niż pięć lat, należy zauważyć, że beneficjent nie wykazał, w jaki sposób dany przykład wiąże się z tą sprawą, a przede wszystkim nie wykazał, że dane przedsiębiorstwo było w takiej samej lub bardzo podobnej sytuacji prawnej i materialnej co przedsiębiorstwo beneficjenta (41). Z uwagi na fakt, że beneficjent posiadał jednego dużego wierzyciela z uprzywilejowanym statusem państwa oraz liczne aktywa o znacznej wartości szacunkowej, postępowanie upadłościowe w przypadku danego beneficjenta można było przeprowadzić stosunkowo szybko i tym samym przedstawić preferowany kierunek działania w odniesieniu do największego wierzyciela, tj. państwa. |
| --- | --- |

(117)

Jeżeli chodzi o konkretny przykład słowackiego przedsiębiorstwa działającego w tym samym sektorze co beneficjent, którego postępowanie upadłościowe trwało dłużej niż pięć lat, należy zauważyć, że beneficjent nie wykazał, w jaki sposób dany przykład wiąże się z tą sprawą, a przede wszystkim nie wykazał, że dane przedsiębiorstwo było w takiej samej lub bardzo podobnej sytuacji prawnej i materialnej co przedsiębiorstwo beneficjenta (41). Z uwagi na fakt, że beneficjent posiadał jednego dużego wierzyciela z uprzywilejowanym statusem państwa oraz liczne aktywa o znacznej wartości szacunkowej, postępowanie upadłościowe w przypadku danego beneficjenta można było przeprowadzić stosunkowo szybko i tym samym przedstawić preferowany kierunek działania w odniesieniu do największego wierzyciela, tj. państwa.

| (118) | Ponadto, nawet zakładając, że postępowanie upadłościowe trwałoby od czterech do pięciu lat, jak twierdził beneficjent, różnica między prawdopodobnymi kwotami, które miały zostać odzyskane a kwotami ustalonymi w ramach układu była tak duża, że czas trwania tego postępowania nie odgrywałby istotnej roli w decyzji podjętej przez prywatnego wierzyciela dotyczącej zatwierdzenia układu. Z uwagi na stopę dyskontową w wysokości 5,14 % (42) wartość bieżąca przyszłych przepływów pieniężnych o wartości 356,7 mln SKK nawet po pięciu latach wynosi 277,6 mln SKK, tj. znacznie powyżej kwoty zatwierdzonej w ramach układu. W takich warunkach, aby wartość bieżąca wyniosła mniej niż wartość zatwierdzona w ramach układu, postępowanie upadłościowe musiałoby trwać dłużej niż dziewięć lat. Żaden z prywatnych podmiotów gospodarczych nie uznałby tak długiej procedury likwidacyjnej za prawdopodobną w tym przypadku. Ponadto wartość bieżąca sumy kwot do odzyskania zostałaby dodatkowo zwiększona, gdyby przyjąć, że znaczna część długu prawdopodobnie zostałaby spłacona wcześniej poprzez sprzedaż zabezpieczonych aktywów (zob. motyw 111). |
| --- | --- |

(118)

Ponadto, nawet zakładając, że postępowanie upadłościowe trwałoby od czterech do pięciu lat, jak twierdził beneficjent, różnica między prawdopodobnymi kwotami, które miały zostać odzyskane a kwotami ustalonymi w ramach układu była tak duża, że czas trwania tego postępowania nie odgrywałby istotnej roli w decyzji podjętej przez prywatnego wierzyciela dotyczącej zatwierdzenia układu. Z uwagi na stopę dyskontową w wysokości 5,14 % (42) wartość bieżąca przyszłych przepływów pieniężnych o wartości 356,7 mln SKK nawet po pięciu latach wynosi 277,6 mln SKK, tj. znacznie powyżej kwoty zatwierdzonej w ramach układu. W takich warunkach, aby wartość bieżąca wyniosła mniej niż wartość zatwierdzona w ramach układu, postępowanie upadłościowe musiałoby trwać dłużej niż dziewięć lat. Żaden z prywatnych podmiotów gospodarczych nie uznałby tak długiej procedury likwidacyjnej za prawdopodobną w tym przypadku. Ponadto wartość bieżąca sumy kwot do odzyskania zostałaby dodatkowo zwiększona, gdyby przyjąć, że znaczna część długu prawdopodobnie zostałaby spłacona wcześniej poprzez sprzedaż zabezpieczonych aktywów (zob. motyw 111).

| (119) | Na podstawie dostępnych dowodów można stwierdzić, że prywatny wierzyciel nie zawarłby układu na warunkach zatwierdzonych przed urząd skarbowy w tym przypadku; z uwagi na fakt, że urząd skarbowy mógł zostać spłacony jako wierzyciel uprzywilejowany w dowolnym momencie w trakcie postępowania upadłościowego i dodatkowo uzyskać ponad 99 % zysku do podziału między pozostałych wierzycieli (ze względu na wielkość swoich należności w porównaniu do innych wierzycieli), można stwierdzić, że prawie cały zysk uzyskany w wyniku postępowania upadłościowego przypadłby urzędowi skarbowemu i, jak wykazano powyżej, byłby wyższy niż kwota zatwierdzona w układzie między wierzycielami. |
| --- | --- |

(119)

Na podstawie dostępnych dowodów można stwierdzić, że prywatny wierzyciel nie zawarłby układu na warunkach zatwierdzonych przed urząd skarbowy w tym przypadku; z uwagi na fakt, że urząd skarbowy mógł zostać spłacony jako wierzyciel uprzywilejowany w dowolnym momencie w trakcie postępowania upadłościowego i dodatkowo uzyskać ponad 99 % zysku do podziału między pozostałych wierzycieli (ze względu na wielkość swoich należności w porównaniu do innych wierzycieli), można stwierdzić, że prawie cały zysk uzyskany w wyniku postępowania upadłościowego przypadłby urzędowi skarbowemu i, jak wykazano powyżej, byłby wyższy niż kwota zatwierdzona w układzie między wierzycielami.

2.2.   Układ z wierzycielami a egzekucja należności podatkowych

| (120) | Urząd skarbowy, w przeciwieństwie do wierzycieli prywatnych, był uprawniony do przeprowadzania egzekucji należności podatkowych z własnej inicjatywy przez sprzedaż nieruchomości, maszyn lub przedsiębiorstwa jako całości. Nie przedstawiono żadnego dowodu w rozumieniu orzecznictwa, o którym mowa w motywie 82 powyżej, który wskazywałby, że urząd skarbowy rozważył ten tok postępowania i stwierdził, że byłby on mniej korzystny niż zgoda na zwarcie układu. |
| --- | --- |

(120)

Urząd skarbowy, w przeciwieństwie do wierzycieli prywatnych, był uprawniony do przeprowadzania egzekucji należności podatkowych z własnej inicjatywy przez sprzedaż nieruchomości, maszyn lub przedsiębiorstwa jako całości. Nie przedstawiono żadnego dowodu w rozumieniu orzecznictwa, o którym mowa w motywie 82 powyżej, który wskazywałby, że urząd skarbowy rozważył ten tok postępowania i stwierdził, że byłby on mniej korzystny niż zgoda na zwarcie układu.

| (121) | W każdym razie Komisja uznaje za niewłaściwy argument beneficjenta, że postępowanie układowe chroni spółkę przed egzekucją należności podatkowych. Jak potwierdziły władze słowackie, urząd skarbowy miał możliwość przeprowadzenia egzekucji należności podatkowych przed wszczęciem postępowania układowego lub po zawetowaniu wnioskowanego układu przez urząd skarbowy. Dlatego też należy uwzględnić tę możliwość, stosując test prywatnego wierzyciela. Beneficjent nie porównuje wnioskowanego układu z prawdopodobnym wynikiem egzekucji należności podatkowych. |
| --- | --- |

(121)

W każdym razie Komisja uznaje za niewłaściwy argument beneficjenta, że postępowanie układowe chroni spółkę przed egzekucją należności podatkowych. Jak potwierdziły władze słowackie, urząd skarbowy miał możliwość przeprowadzenia egzekucji należności podatkowych przed wszczęciem postępowania układowego lub po zawetowaniu wnioskowanego układu przez urząd skarbowy. Dlatego też należy uwzględnić tę możliwość, stosując test prywatnego wierzyciela. Beneficjent nie porównuje wnioskowanego układu z prawdopodobnym wynikiem egzekucji należności podatkowych.

| (122) | Komisja przeprowadza swoją analizę na podstawie danych przedstawionych przez beneficjenta i władze słowackie. W związku z tym należy zauważyć, że władze słowackie potwierdziły, iż zastaw na rzecz urzędu skarbowego wynosił 397 mln SKK, jak określono w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Wartość ta rzekomo pochodzi z ksiąg rachunkowych beneficjenta. Z drugiej strony beneficjent twierdzi, że wartość zastawionych aktywów wyrażona w „cenach rzeczoznawcy” wynosi 194 mln SKK (zob. motyw 22). Chociaż Komisja nie musi ustalać, która z powyższych kwot jest prawidłowa, może jednak wyciągnąć następujące wnioski. |
| --- | --- |

(122)

Komisja przeprowadza swoją analizę na podstawie danych przedstawionych przez beneficjenta i władze słowackie. W związku z tym należy zauważyć, że władze słowackie potwierdziły, iż zastaw na rzecz urzędu skarbowego wynosił 397 mln SKK, jak określono w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Wartość ta rzekomo pochodzi z ksiąg rachunkowych beneficjenta. Z drugiej strony beneficjent twierdzi, że wartość zastawionych aktywów wyrażona w „cenach rzeczoznawcy” wynosi 194 mln SKK (zob. motyw 22). Chociaż Komisja nie musi ustalać, która z powyższych kwot jest prawidłowa, może jednak wyciągnąć następujące wnioski.

| (123) | Po pierwsze, zastaw był odpowiednikiem kwoty należnej z tytułu odroczonego zobowiązania podatkowego beneficjenta, jak określono w ustawie o administrowaniu podatkami. Jeżeli wartość aktywów beneficjenta stanowiła faktycznie tylko połowę wartości zastawu, zgodnie z ekspertyzą przedłożoną przez beneficjenta, oznacza to, że zabezpieczenia wymagane przez państwo w odniesieniu do takich odroczeń były niewystarczające. W tych okolicznościach odroczenia podatków, na które urząd skarbowy zezwolił między listopadem 2002 r. a listopadem 2003 r., i które wynosiły łącznie 477 mln SKK, z całym prawdopodobieństwem nie spełniały wymogów testu prywatnego wierzyciela. Do celów tej sprawy nie ma potrzeby, aby Komisja ustalała, czy wymienione środki nie wiązały się z pomocą państwa. Jeżeli już poprzednie odroczenia stanowiły pomoc państwa, wówczas nie można jednak odnosić się więcej do testu prywatnego wierzyciela w przypadkach, w których odroczone kwoty są później (częściowo) umarzane. |
| --- | --- |

(123)

Po pierwsze, zastaw był odpowiednikiem kwoty należnej z tytułu odroczonego zobowiązania podatkowego beneficjenta, jak określono w ustawie o administrowaniu podatkami. Jeżeli wartość aktywów beneficjenta stanowiła faktycznie tylko połowę wartości zastawu, zgodnie z ekspertyzą przedłożoną przez beneficjenta, oznacza to, że zabezpieczenia wymagane przez państwo w odniesieniu do takich odroczeń były niewystarczające. W tych okolicznościach odroczenia podatków, na które urząd skarbowy zezwolił między listopadem 2002 r. a listopadem 2003 r., i które wynosiły łącznie 477 mln SKK, z całym prawdopodobieństwem nie spełniały wymogów testu prywatnego wierzyciela. Do celów tej sprawy nie ma potrzeby, aby Komisja ustalała, czy wymienione środki nie wiązały się z pomocą państwa. Jeżeli już poprzednie odroczenia stanowiły pomoc państwa, wówczas nie można jednak odnosić się więcej do testu prywatnego wierzyciela w przypadkach, w których odroczone kwoty są później (częściowo) umarzane.

| (124) | Po drugie, nawet jeżeli przy obliczeniu zysków z egzekucji należności podatkowych stosuje się niższą kwotę przedstawioną przez beneficjenta, prywatny wierzyciel, gdyby miał taką możliwość, wybrałby egzekucję, a nie postępowanie układowe. |
| --- | --- |

(124)

Po drugie, nawet jeżeli przy obliczeniu zysków z egzekucji należności podatkowych stosuje się niższą kwotę przedstawioną przez beneficjenta, prywatny wierzyciel, gdyby miał taką możliwość, wybrałby egzekucję, a nie postępowanie układowe.

| (125) | W przypadku egzekucji należności podatkowych urząd skarbowy może bezpośrednio sprzedać aktywa (należności i inne aktywa obrotowe, ruchomości, nieruchomości) dłużnika. W czasie, gdy urząd skarbowy głosował za układem, beneficjent posiadał zapasy o wartości 43 mln SKK, ściągalne należności wynoszące co najmniej 37 mln SKK oraz środki pieniężne w wysokości 161 mln SKK (zob. tabela 5). Należy zauważyć, że wartość samych aktywów obrotowych (241 mln SKK; 6,3 mln EUR) (43) przekroczyłaby dochód, jaki uzyskano by w ramach wnioskowanego układu (224,3 mln SKK; 5,93 mln EUR). Poza tym beneficjent posiadał inne aktywa o wartości wynoszącej co najmniej 194 mln SKK. |
| --- | --- |

(125)

W przypadku egzekucji należności podatkowych urząd skarbowy może bezpośrednio sprzedać aktywa (należności i inne aktywa obrotowe, ruchomości, nieruchomości) dłużnika. W czasie, gdy urząd skarbowy głosował za układem, beneficjent posiadał zapasy o wartości 43 mln SKK, ściągalne należności wynoszące co najmniej 37 mln SKK oraz środki pieniężne w wysokości 161 mln SKK (zob. tabela 5). Należy zauważyć, że wartość samych aktywów obrotowych (241 mln SKK; 6,3 mln EUR) (43) przekroczyłaby dochód, jaki uzyskano by w ramach wnioskowanego układu (224,3 mln SKK; 5,93 mln EUR). Poza tym beneficjent posiadał inne aktywa o wartości wynoszącej co najmniej 194 mln SKK.

| (126) | Co więcej, w przeciwieństwie do przypadku stanu upadłości, egzekucja należności podatkowych nie obejmowałaby opłat administracyjnych. Postępowanie egzekucyjne wszczyna i kontroluje urząd skarbowy, dlatego można również założyć, że zostanie ono bardzo szybko przeprowadzone. |
| --- | --- |

(126)

Co więcej, w przeciwieństwie do przypadku stanu upadłości, egzekucja należności podatkowych nie obejmowałaby opłat administracyjnych. Postępowanie egzekucyjne wszczyna i kontroluje urząd skarbowy, dlatego można również założyć, że zostanie ono bardzo szybko przeprowadzone.

| (127) | Dlatego też Komisja uznaje, że egzekucja należności podatkowych z aktywów beneficjenta przyniosłaby większy zwrot niż układ. |
| --- | --- |

(127)

Dlatego też Komisja uznaje, że egzekucja należności podatkowych z aktywów beneficjenta przyniosłaby większy zwrot niż układ.

2.3.   Dalsze dowody

| (128) | Komisja bierze pod uwagę pismo dyrektora dyrekcji ds. podatków skierowane do jego podwładnego, dyrektora właściwego urzędu skarbowego, przedłożone przez władze słowackie (zob. motyw 63). Z pisma tego jasno wynika, że dyrekcja ds. podatków (która miała wcześniej bezpośredni kontakt z beneficjentem) była przeciwna wnioskowanemu układowi i wydała miejscowemu urzędowi skarbowemu jasne polecenie, aby nie głosował za układem. Przyczyną powyższego polecenia wskazaną w piśmie było to, że wnioskowany układ „jest niekorzystny” dla państwa. |
| --- | --- |

(128)

Komisja bierze pod uwagę pismo dyrektora dyrekcji ds. podatków skierowane do jego podwładnego, dyrektora właściwego urzędu skarbowego, przedłożone przez władze słowackie (zob. motyw 63). Z pisma tego jasno wynika, że dyrekcja ds. podatków (która miała wcześniej bezpośredni kontakt z beneficjentem) była przeciwna wnioskowanemu układowi i wydała miejscowemu urzędowi skarbowemu jasne polecenie, aby nie głosował za układem. Przyczyną powyższego polecenia wskazaną w piśmie było to, że wnioskowany układ „jest niekorzystny” dla państwa.

| (129) | Władze słowackie wykazały także, iż na początku 2004 r. ministerstwo finansów wydało organom podatkowym wyraźne polecenie w zakresie zasady postępowania, aby nie wyrażały zgody na układy, w których proponuje się umorzenie należności organów podatkowych (44). O powyższym wyborze zasady postępowania poinformowano w związku ze zmianą ustawy o administrowaniu podatkami z dnia 1 stycznia 2004 r. w celu zwiększenia dyscypliny poboru podatków. |
| --- | --- |

(129)

Władze słowackie wykazały także, iż na początku 2004 r. ministerstwo finansów wydało organom podatkowym wyraźne polecenie w zakresie zasady postępowania, aby nie wyrażały zgody na układy, w których proponuje się umorzenie należności organów podatkowych (44). O powyższym wyborze zasady postępowania poinformowano w związku ze zmianą ustawy o administrowaniu podatkami z dnia 1 stycznia 2004 r. w celu zwiększenia dyscypliny poboru podatków.

| (130) | Ponadto należy zauważyć, że sam urząd skarbowy już dnia 2 sierpnia 2004 r., tj. niecały miesiąc po wyrażeniu zgody na zawarcie układu, odwołał się od tego układu. |
| --- | --- |

(130)

Ponadto należy zauważyć, że sam urząd skarbowy już dnia 2 sierpnia 2004 r., tj. niecały miesiąc po wyrażeniu zgody na zawarcie układu, odwołał się od tego układu.

| (131) | Beneficjent stwierdził, że urząd skarbowy sygnalizował swoją zgodę na zawarcie układu jeszcze zanim beneficjent wszczął postępowanie. Komisja jest zdania, że dowody przedłożone przez beneficjenta przedstawiają odwrotną sytuację. Dyrektor urzędu skarbowego w piśmie do beneficjenta z dnia 3 lutego 2004 r. argumentuje, że chociaż w zasadzie nie jest przeciwny wszczęciu postępowania układowego, to nie zgadza się na spłatę długu w wysokości 35 % określoną we wniosku dotyczącym układu przedstawionym przez beneficjenta. |
| --- | --- |

(131)

Beneficjent stwierdził, że urząd skarbowy sygnalizował swoją zgodę na zawarcie układu jeszcze zanim beneficjent wszczął postępowanie. Komisja jest zdania, że dowody przedłożone przez beneficjenta przedstawiają odwrotną sytuację. Dyrektor urzędu skarbowego w piśmie do beneficjenta z dnia 3 lutego 2004 r. argumentuje, że chociaż w zasadzie nie jest przeciwny wszczęciu postępowania układowego, to nie zgadza się na spłatę długu w wysokości 35 % określoną we wniosku dotyczącym układu przedstawionym przez beneficjenta.

| (132) | Na podstawie powyższego dowodu Komisja może tylko stwierdzić, że władze słowackie były przeciwne układowi wnioskowanemu przez beneficjenta, a swój sprzeciw wyrażały jeszcze przed wszczęciem postępowania układowego dnia 8 marca 2004 r., przed głosowaniem wierzycieli dnia 9 lipca 2004 r. oraz po zatwierdzeniu układu przez sąd. |
| --- | --- |

(132)

Na podstawie powyższego dowodu Komisja może tylko stwierdzić, że władze słowackie były przeciwne układowi wnioskowanemu przez beneficjenta, a swój sprzeciw wyrażały jeszcze przed wszczęciem postępowania układowego dnia 8 marca 2004 r., przed głosowaniem wierzycieli dnia 9 lipca 2004 r. oraz po zatwierdzeniu układu przez sąd.

| (133) | Beneficjent twierdził, że należy wziąć pod uwagę skutki długoterminowe takie jak ciągłość dochodów podatkowych państwa (zob. motyw 52). |
| --- | --- |

(133)

Beneficjent twierdził, że należy wziąć pod uwagę skutki długoterminowe takie jak ciągłość dochodów podatkowych państwa (zob. motyw 52).

| (134) | Po pierwsze, należy podkreślić, że test prywatnego wierzyciela różni się od testu prywatnego inwestora. Prywatny inwestor jest w stanie zdecydować, czy nawiązać stosunki z daną spółką i kieruje się długoterminową, strategiczną perspektywą uzyskania odpowiedniego zwrotu ze swojej inwestycji (45), natomiast prywatny wierzyciel, będący już w stosunku handlowo- lub publicznoprawnym z niewypłacalną spółką, będzie dążył do otrzymania spłaty należnych mu już kwot (46) na jak najlepszych warunkach pod względem wysokości i terminu spłaty. Dlatego motywacja hipotetycznego prywatnego wierzyciela i prywatnego inwestora będzie różna. W związku z tym w orzecznictwie zdefiniowano oddzielne testy dotyczące dwóch wspomnianych sytuacji. |
| --- | --- |

(134)

Po pierwsze, należy podkreślić, że test prywatnego wierzyciela różni się od testu prywatnego inwestora. Prywatny inwestor jest w stanie zdecydować, czy nawiązać stosunki z daną spółką i kieruje się długoterminową, strategiczną perspektywą uzyskania odpowiedniego zwrotu ze swojej inwestycji (45), natomiast prywatny wierzyciel, będący już w stosunku handlowo- lub publicznoprawnym z niewypłacalną spółką, będzie dążył do otrzymania spłaty należnych mu już kwot (46) na jak najlepszych warunkach pod względem wysokości i terminu spłaty. Dlatego motywacja hipotetycznego prywatnego wierzyciela i prywatnego inwestora będzie różna. W związku z tym w orzecznictwie zdefiniowano oddzielne testy dotyczące dwóch wspomnianych sytuacji.

| (135) | Po drugie, jeżeli chodzi o analogię do wierzyciela-dostawcy, należy zauważyć, że charakter należności takiego wierzyciela i należności państwa zasadniczo się różni. Ponieważ stosunki dostawcy z niewypłacalnym przedsiębiorstwem mają wyłącznie podstawę umowną, dostawca mógłby faktycznie ucierpieć na stracie partnera handlowego. Jeżeli niewypłacalna spółka zostanie zlikwidowana lub sprzedana, dostawca będzie musiał znaleźć nowego klienta lub zawrzeć umowę z nowym właścicielem. Ryzyko jest wyższe w przypadkach, w których zależność dostawcy od niewypłacalnego przedsiębiorstwa jest znacząca. Taki wierzyciel faktycznie będzie myślał o przyszłości. Natomiast podstawą stosunków państwa z niewypłacalnym przedsiębiorstwem jest prawo publiczne, dlatego takie stosunki nie są zależne od woli stron. Każdy nowy właściciel, który przejmie aktywa zlikwidowanego przedsiębiorstwa, będzie automatycznie miał obowiązek płacenia podatków. Poza tym państwo nie jest nigdy zależne od jednego podatnika. Ponadto najważniejszym argumentem jest fakt, że państwo pobierając podatki nie kieruje się perspektywą zysku i nie zachowuje się jak handlowiec oraz nie działa z handlowych pobudek. Dlatego przedstawiona analogia jest bezpodstawna. |
| --- | --- |

(135)

Po drugie, jeżeli chodzi o analogię do wierzyciela-dostawcy, należy zauważyć, że charakter należności takiego wierzyciela i należności państwa zasadniczo się różni. Ponieważ stosunki dostawcy z niewypłacalnym przedsiębiorstwem mają wyłącznie podstawę umowną, dostawca mógłby faktycznie ucierpieć na stracie partnera handlowego. Jeżeli niewypłacalna spółka zostanie zlikwidowana lub sprzedana, dostawca będzie musiał znaleźć nowego klienta lub zawrzeć umowę z nowym właścicielem. Ryzyko jest wyższe w przypadkach, w których zależność dostawcy od niewypłacalnego przedsiębiorstwa jest znacząca. Taki wierzyciel faktycznie będzie myślał o przyszłości. Natomiast podstawą stosunków państwa z niewypłacalnym przedsiębiorstwem jest prawo publiczne, dlatego takie stosunki nie są zależne od woli stron. Każdy nowy właściciel, który przejmie aktywa zlikwidowanego przedsiębiorstwa, będzie automatycznie miał obowiązek płacenia podatków. Poza tym państwo nie jest nigdy zależne od jednego podatnika. Ponadto najważniejszym argumentem jest fakt, że państwo pobierając podatki nie kieruje się perspektywą zysku i nie zachowuje się jak handlowiec oraz nie działa z handlowych pobudek. Dlatego przedstawiona analogia jest bezpodstawna.

| (136) | Komisja stwierdza, że w tym przypadku nie można porównywać sytuacji państwa z sytuacją hipotetycznego prywatnego inwestora lub sytuacją hipotetycznego, zależnego prywatnego wierzyciela. W każdym razie nie można brać pod uwagę straty przyszłych podatków, stosując test prywatnego wierzyciela (47). |
| --- | --- |

(136)

Komisja stwierdza, że w tym przypadku nie można porównywać sytuacji państwa z sytuacją hipotetycznego prywatnego inwestora lub sytuacją hipotetycznego, zależnego prywatnego wierzyciela. W każdym razie nie można brać pod uwagę straty przyszłych podatków, stosując test prywatnego wierzyciela (47).

| (137) | Ponadto z przeglądu podatków przedłożonego przez beneficjenta wynika, że większość podatków zapłaconych przez beneficjenta od 1995 roku stanowiły podatki pośrednie (akcyza i VAT). Ponieważ podatki te płacą konsumenci końcowi, likwidacja beneficjenta nie miałaby wpływu na ich pobór, gdyż konsumenci nadal kupowaliby opodatkowane produkty (w tym przypadku głównie spirytus i napoje spirytusowe) od innych producentów. Dlatego argument beneficjenta dotyczący przyszłej znacznej straty podatkowej nie jest wiarygodny. |
| --- | --- |

(137)

Ponadto z przeglądu podatków przedłożonego przez beneficjenta wynika, że większość podatków zapłaconych przez beneficjenta od 1995 roku stanowiły podatki pośrednie (akcyza i VAT). Ponieważ podatki te płacą konsumenci końcowi, likwidacja beneficjenta nie miałaby wpływu na ich pobór, gdyż konsumenci nadal kupowaliby opodatkowane produkty (w tym przypadku głównie spirytus i napoje spirytusowe) od innych producentów. Dlatego argument beneficjenta dotyczący przyszłej znacznej straty podatkowej nie jest wiarygodny.

| (138) | Komisja stwierdza, że żaden inny dowód przedłożony przez beneficjenta nie wskazuje, jakoby zachowanie hipotetycznego prywatnego wierzyciela uległo wpływom. Dlatego też, żaden z przedstawionych w niniejszej sekcji argumentów nie zmienia oceny Komisji dotyczącej tego zachowania, którą zawarto w sekcjach 2.1 lub 2.2. |
| --- | --- |

(138)

Komisja stwierdza, że żaden inny dowód przedłożony przez beneficjenta nie wskazuje, jakoby zachowanie hipotetycznego prywatnego wierzyciela uległo wpływom. Dlatego też, żaden z przedstawionych w niniejszej sekcji argumentów nie zmienia oceny Komisji dotyczącej tego zachowania, którą zawarto w sekcjach 2.1 lub 2.2.

2.4.   Wniosek

| (139) | Na podstawie wymienionych wyżej dowodów Komisja stwierdza, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione wymogi testu prywatnego wierzyciela, a państwo udzieliło beneficjentowi korzyści, której beneficjent nie byłby w stanie uzyskać w warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(139)

Na podstawie wymienionych wyżej dowodów Komisja stwierdza, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione wymogi testu prywatnego wierzyciela, a państwo udzieliło beneficjentowi korzyści, której beneficjent nie byłby w stanie uzyskać w warunkach rynkowych.

| (140) | W związku z tym Komisja stwierdza, że umorzenie długu, na które zgodził się lokalny urząd skarbowy w ramach układu, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(140)

W związku z tym Komisja stwierdza, że umorzenie długu, na które zgodził się lokalny urząd skarbowy w ramach układu, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

3.   ZGODNOŚĆ POMOCY Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM: ODSTĘPSTWO NA MOCY ART. 107 UST. 3 TFUE

| (141) | Podstawowym celem środka jest wsparcie spółki znajdującej się w trudnej sytuacji. W takich przypadkach, jeżeli zostały spełnione właściwe warunki, można zastosować odstępstwo na mocy art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, które dopuszcza zezwolenie na pomoc państwa przeznaczoną na ułatwienie rozwoju niektórych działań gospodarczych, o ile taka pomoc nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(141)

Podstawowym celem środka jest wsparcie spółki znajdującej się w trudnej sytuacji. W takich przypadkach, jeżeli zostały spełnione właściwe warunki, można zastosować odstępstwo na mocy art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, które dopuszcza zezwolenie na pomoc państwa przeznaczoną na ułatwienie rozwoju niektórych działań gospodarczych, o ile taka pomoc nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (142) | Z uwagi na zakres produkcji beneficjenta Komisja oceniła, czy w tym przypadku mają zastosowanie szczegółowe zasady obowiązujące w sektorze rolnictwa. Na podstawie informacji dotyczących obrotów beneficjenta, przedłożonych przez władze słowackie, Komisja w swojej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego stwierdziła, że większość produktów beneficjenta stanowiły produkty nieobjęte przepisami załącznika I do TFUE i tym samym odnoszą się do nich ogólne zasady pomocy państwa. |
| --- | --- |

(142)

Z uwagi na zakres produkcji beneficjenta Komisja oceniła, czy w tym przypadku mają zastosowanie szczegółowe zasady obowiązujące w sektorze rolnictwa. Na podstawie informacji dotyczących obrotów beneficjenta, przedłożonych przez władze słowackie, Komisja w swojej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego stwierdziła, że większość produktów beneficjenta stanowiły produkty nieobjęte przepisami załącznika I do TFUE i tym samym odnoszą się do nich ogólne zasady pomocy państwa.

| (143) | Beneficjent w swoich uwagach do decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego kwestionował dane dotyczące obrotu przedstawione wcześniej przez władze słowackie (zob. tabela 1), ale nie miał zastrzeżeń do decyzji Komisji dotyczącej oparcia jej oceny na ogólnych zasadach pomocy państwa. Celem Komisji nie było określenie, czy dane przekazane przez beneficjenta są dokładne (48), ale sprawdzenie, czy wspomniany wyżej wniosek zostałby utrzymany, biorąc pod uwagę nowe dane. Komisja stwierdziła, że większość obrotu beneficjenta generują produkty nieobjęte przepisami załącznika I do TFUE. Dlatego mają zastosowanie ogólne, a nie sektorowe, zasady pomocy państwa. |
| --- | --- |

(143)

Beneficjent w swoich uwagach do decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego kwestionował dane dotyczące obrotu przedstawione wcześniej przez władze słowackie (zob. tabela 1), ale nie miał zastrzeżeń do decyzji Komisji dotyczącej oparcia jej oceny na ogólnych zasadach pomocy państwa. Celem Komisji nie było określenie, czy dane przekazane przez beneficjenta są dokładne (48), ale sprawdzenie, czy wspomniany wyżej wniosek zostałby utrzymany, biorąc pod uwagę nowe dane. Komisja stwierdziła, że większość obrotu beneficjenta generują produkty nieobjęte przepisami załącznika I do TFUE. Dlatego mają zastosowanie ogólne, a nie sektorowe, zasady pomocy państwa.

| (144) | Pomoc w celu ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji jest obecnie regulowana wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (49) („nowymi wytycznymi”), które zastąpiły poprzednie wytyczne przyjęte w 1999 r. (50) („wytyczne z 1999 r.”). |
| --- | --- |

(144)

Pomoc w celu ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji jest obecnie regulowana wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (49) („nowymi wytycznymi”), które zastąpiły poprzednie wytyczne przyjęte w 1999 r. (50) („wytyczne z 1999 r.”).

| (145) | Przepisy przejściowe określone w nowych wytycznych stanowią, że nowe wytyczne mają zastosowanie przy ocenie jakiejkolwiek pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji przyznanej bez zatwierdzenia przez Komisję (pomoc niezgodna z prawem), jeżeli część pomocy lub cała pomoc została przyznana po dniu 1 października 2004 r., czyli po dniu opublikowania nowych wytycznych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (pkt 104, akapit pierwszy). W przypadku przyznania pomocy niezgodnie z prawem przed dniem 1 października 2004 r. przeprowadza się jednak analizę na podstawie wytycznych obowiązujących w czasie przyznawania danej pomoc (pkt 104, akapit drugi). |
| --- | --- |

(145)

Przepisy przejściowe określone w nowych wytycznych stanowią, że nowe wytyczne mają zastosowanie przy ocenie jakiejkolwiek pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji przyznanej bez zatwierdzenia przez Komisję (pomoc niezgodna z prawem), jeżeli część pomocy lub cała pomoc została przyznana po dniu 1 października 2004 r., czyli po dniu opublikowania nowych wytycznych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (pkt 104, akapit pierwszy). W przypadku przyznania pomocy niezgodnie z prawem przed dniem 1 października 2004 r. przeprowadza się jednak analizę na podstawie wytycznych obowiązujących w czasie przyznawania danej pomoc (pkt 104, akapit drugi).

| (146) | Zatwierdzenie układu przez urząd skarbowy zostało wydane dnia 9 lipca 2004 r. i weszło w życie dnia 23 lipca 2004 r. W związku z tym pomoc przyznano niezgodnie z prawem przed dniem 1 października 2004 r. Dlatego też w tym przypadku mają zastosowanie wytyczne z 1999 r., obowiązujące w czasie przyznawania pomocy. |
| --- | --- |

(146)

Zatwierdzenie układu przez urząd skarbowy zostało wydane dnia 9 lipca 2004 r. i weszło w życie dnia 23 lipca 2004 r. W związku z tym pomoc przyznano niezgodnie z prawem przed dniem 1 października 2004 r. Dlatego też w tym przypadku mają zastosowanie wytyczne z 1999 r., obowiązujące w czasie przyznawania pomocy.

| (147) | Beneficjent jest średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (51). |
| --- | --- |

(147)

Beneficjent jest średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (51).

3.1.   Kwalifikowalność przedsiębiorstwa

| (148) | Zgodnie z pkt 5 lit. c) wytycznych z 1999 r., przedsiębiorstwo uznaje się za znajdujące się w trudnej sytuacji, jeżeli zgodnie z prawem krajowym spełnia ono warunki podlegania postępowaniu zbiorowemu w związku z jego niewypłacalnością. |
| --- | --- |

(148)

Zgodnie z pkt 5 lit. c) wytycznych z 1999 r., przedsiębiorstwo uznaje się za znajdujące się w trudnej sytuacji, jeżeli zgodnie z prawem krajowym spełnia ono warunki podlegania postępowaniu zbiorowemu w związku z jego niewypłacalnością.

| (149) | Beneficjent podlegał postępowaniu układowemu, które zgodnie z definicją ustawy o upadłości ma zastosowanie jedynie w odniesieniu do niewypłacalnych przedsiębiorstw. Dlatego beneficjent kwalifikuje się do pomocy w celu ratowania restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(149)

Beneficjent podlegał postępowaniu układowemu, które zgodnie z definicją ustawy o upadłości ma zastosowanie jedynie w odniesieniu do niewypłacalnych przedsiębiorstw. Dlatego beneficjent kwalifikuje się do pomocy w celu ratowania restrukturyzacji.

3.2.   Pomoc na ratowanie

| (150) | Władze słowackie opisały pierwotnie kwestionowany środek jako pomoc na ratowanie. Zgodnie z wytycznymi z 1999 r. Komisja wyraziła wątpliwość co do zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym jako pomocy na ratowanie z przyczyn opisanych w części III. |
| --- | --- |

(150)

Władze słowackie opisały pierwotnie kwestionowany środek jako pomoc na ratowanie. Zgodnie z wytycznymi z 1999 r. Komisja wyraziła wątpliwość co do zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym jako pomocy na ratowanie z przyczyn opisanych w części III.

| (151) | Władze słowackie ani beneficjent nie przedstawiły uwag do wspomnianych wątpliwości. Nie przedstawiono Komisji żadnych nowych faktów w tym zakresie. |
| --- | --- |

(151)

Władze słowackie ani beneficjent nie przedstawiły uwag do wspomnianych wątpliwości. Nie przedstawiono Komisji żadnych nowych faktów w tym zakresie.

| (152) | Ponieważ wspomniane wyżej wątpliwości nie zostały wyjaśnione, Komisja stwierdza, że pomoc nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym jako pomoc na ratowanie w rozumieniu wytycznych z 1999 r. |
| --- | --- |

(152)

Ponieważ wspomniane wyżej wątpliwości nie zostały wyjaśnione, Komisja stwierdza, że pomoc nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym jako pomoc na ratowanie w rozumieniu wytycznych z 1999 r.

3.3.   Pomoc restrukturyzacyjna

| (153) | Komisja wyraziła wątpliwość, czy przedmiotowa pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym jako pomoc restrukturyzacyjna w rozumieniu wytycznych z 1999 r., z przyczyn opisanych w części III. |
| --- | --- |

(153)

Komisja wyraziła wątpliwość, czy przedmiotowa pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym jako pomoc restrukturyzacyjna w rozumieniu wytycznych z 1999 r., z przyczyn opisanych w części III.

| (154) | Komisja zauważa, że władze słowackie, na których spoczywa ciężar udowodnienia, że pomoc państwa jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, nie przedstawiły żadnych nowych faktów na poparcie tego wniosku. Komisja należycie uwzględniła uwagi przedstawione przez beneficjenta. |
| --- | --- |

(154)

Komisja zauważa, że władze słowackie, na których spoczywa ciężar udowodnienia, że pomoc państwa jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, nie przedstawiły żadnych nowych faktów na poparcie tego wniosku. Komisja należycie uwzględniła uwagi przedstawione przez beneficjenta.

3.3.1.   Przywrócenie długoterminowej rentowności

| (155) | Zgodnie z wytycznymi z 1999 r. przyznanie pomocy restrukturyzacyjnej musi mieć związek z realizacją wykonalnego i spójnego planu restrukturyzacji w celu przywrócenia długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa oraz musi być od tej realizacji zależne. Państwo członkowskie zobowiązuje się do realizacji planu, który musi być zatwierdzony przez Komisję. Niezrealizowanie przez spółkę planu uważa się za wykorzystanie pomocy niezgodnie z przeznaczeniem. |
| --- | --- |

(155)

Zgodnie z wytycznymi z 1999 r. przyznanie pomocy restrukturyzacyjnej musi mieć związek z realizacją wykonalnego i spójnego planu restrukturyzacji w celu przywrócenia długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa oraz musi być od tej realizacji zależne. Państwo członkowskie zobowiązuje się do realizacji planu, który musi być zatwierdzony przez Komisję. Niezrealizowanie przez spółkę planu uważa się za wykorzystanie pomocy niezgodnie z przeznaczeniem.

| (156) | Zasadniczo plan restrukturyzacji musi umożliwiać beneficjentowi przywrócenie długoterminowej rentowności w rozsądnych ramach czasowych i na podstawie realistycznych założeń dotyczących przyszłych warunków działalności. W omawianym planie należy opisać okoliczności, które doprowadziły do powstania trudności finansowych beneficjenta, oraz wskazać właściwe środki mające na celu przezwyciężenie tych trudności. Operacje restrukturyzacyjne nie mogą być ograniczone do pomocy finansowej przeznaczonej na spłatę długów i dawnych strat, ale powinny także być ukierunkowane na usunięcie przyczyn trudnej sytuacji. |
| --- | --- |

(156)

Zasadniczo plan restrukturyzacji musi umożliwiać beneficjentowi przywrócenie długoterminowej rentowności w rozsądnych ramach czasowych i na podstawie realistycznych założeń dotyczących przyszłych warunków działalności. W omawianym planie należy opisać okoliczności, które doprowadziły do powstania trudności finansowych beneficjenta, oraz wskazać właściwe środki mające na celu przezwyciężenie tych trudności. Operacje restrukturyzacyjne nie mogą być ograniczone do pomocy finansowej przeznaczonej na spłatę długów i dawnych strat, ale powinny także być ukierunkowane na usunięcie przyczyn trudnej sytuacji.

| (157) | W przypadku spółek mających siedzibę na obszarach objętych pomocą oraz małych i średnich przedsiębiorstw, wytyczne z 1999 roku stanowią, że warunki zatwierdzenia pomocy mogą być mniej surowe w odniesieniu do wdrożenia środków wyrównawczych i treści sprawozdań z monitoringu. Czynniki te nie zwalniają jednak wspomnianych przedsiębiorstw z wymogu opracowania planu restrukturyzacji, a państw członkowskich z obowiązku uwarunkowania przyznania pomocy restrukturyzacyjnej od wdrożenia planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(157)

W przypadku spółek mających siedzibę na obszarach objętych pomocą oraz małych i średnich przedsiębiorstw, wytyczne z 1999 roku stanowią, że warunki zatwierdzenia pomocy mogą być mniej surowe w odniesieniu do wdrożenia środków wyrównawczych i treści sprawozdań z monitoringu. Czynniki te nie zwalniają jednak wspomnianych przedsiębiorstw z wymogu opracowania planu restrukturyzacji, a państw członkowskich z obowiązku uwarunkowania przyznania pomocy restrukturyzacyjnej od wdrożenia planu restrukturyzacji.

| (158) | Po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze słowackie potwierdziły, że biznesplan, który beneficjent miał obowiązek opracować jako warunek wszczęcia postępowania układowego, został zbadany tylko przez właściwy sąd, a nie organ przyznający pomoc, oraz że ani sąd ani urząd skarbowy nie monitorowały wdrożenia planu. |
| --- | --- |

(158)

Po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze słowackie potwierdziły, że biznesplan, który beneficjent miał obowiązek opracować jako warunek wszczęcia postępowania układowego, został zbadany tylko przez właściwy sąd, a nie organ przyznający pomoc, oraz że ani sąd ani urząd skarbowy nie monitorowały wdrożenia planu.

| (159) | Beneficjent niezgodnie z powyższym stwierdzeniem oznajmił, że urząd skarbowy jeszcze przed zatwierdzeniem układu zbadał, czy opracowany biznesplan stwarza możliwość przywrócenia długoterminowej rentowności, ale nie przedłożył na to żadnego dowodu. |
| --- | --- |

(159)

Beneficjent niezgodnie z powyższym stwierdzeniem oznajmił, że urząd skarbowy jeszcze przed zatwierdzeniem układu zbadał, czy opracowany biznesplan stwarza możliwość przywrócenia długoterminowej rentowności, ale nie przedłożył na to żadnego dowodu.

| (160) | Następnie beneficjent stwierdził, że brak formalnego planu restrukturyzacji w sytuacji, gdy Komisja prowadzi ocenę pomocy ex post jest nieistotny, ponieważ Komisja może już ocenić, czy beneficjent faktycznie osiągnął rentowność. Zdaniem beneficjenta formalny plan restrukturyzacji może być wymagany jedynie w przypadku przeprowadzenia oceny ex ante, do której mogą mieć zastosowanie wyłącznie wytyczne z 1999 r. |
| --- | --- |

(160)

Następnie beneficjent stwierdził, że brak formalnego planu restrukturyzacji w sytuacji, gdy Komisja prowadzi ocenę pomocy ex post jest nieistotny, ponieważ Komisja może już ocenić, czy beneficjent faktycznie osiągnął rentowność. Zdaniem beneficjenta formalny plan restrukturyzacji może być wymagany jedynie w przypadku przeprowadzenia oceny ex ante, do której mogą mieć zastosowanie wyłącznie wytyczne z 1999 r.

| (161) | Powyższa argumentacja nie jest poprawna. Wytyczne z 1999 r. mają zastosowanie do oceny zgodności zarówno pomocy zgłoszonej, jak i pomocy niezgodnej z prawem. Przy ocenie zawsze obowiązuje warunek, że pomoc restrukturyzacyjna wiąże się ze sporządzeniem wykonalnego planu restrukturyzacji. Komisja musi przeprowadzić swoją ocenę na podstawie informacji dostępnych w czasie, kiedy pomoc została przyznana. |
| --- | --- |

(161)

Powyższa argumentacja nie jest poprawna. Wytyczne z 1999 r. mają zastosowanie do oceny zgodności zarówno pomocy zgłoszonej, jak i pomocy niezgodnej z prawem. Przy ocenie zawsze obowiązuje warunek, że pomoc restrukturyzacyjna wiąże się ze sporządzeniem wykonalnego planu restrukturyzacji. Komisja musi przeprowadzić swoją ocenę na podstawie informacji dostępnych w czasie, kiedy pomoc została przyznana.

| (162) | Można stwierdzić, że urząd skarbowy jako organ przyznający pomoc nie miał okazji ocenić planu restrukturyzacji i uwarunkować umorzenia należności od odpowiednio monitorowanej realizacji takiego planu. W związku z tym nie został spełniony pierwszy, formalny warunek, który ma pełne zastosowanie także przy ocenie ex post. |
| --- | --- |

(162)

Można stwierdzić, że urząd skarbowy jako organ przyznający pomoc nie miał okazji ocenić planu restrukturyzacji i uwarunkować umorzenia należności od odpowiednio monitorowanej realizacji takiego planu. W związku z tym nie został spełniony pierwszy, formalny warunek, który ma pełne zastosowanie także przy ocenie ex post.

| (163) | Jeżeli chodzi o treść biznesplanu, władze słowackie nie przedłożyły żadnych informacji, które rozwiałyby wątpliwości Komisji dotyczące tego, czy plan jest faktycznym planem restrukturyzacji wymaganym zgodnie z wytycznymi z 1999 r. |
| --- | --- |

(163)

Jeżeli chodzi o treść biznesplanu, władze słowackie nie przedłożyły żadnych informacji, które rozwiałyby wątpliwości Komisji dotyczące tego, czy plan jest faktycznym planem restrukturyzacji wymaganym zgodnie z wytycznymi z 1999 r.

| (164) | Komisja podtrzymuje więc wniosek, do którego doszła w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. W przedłożonym biznesplanie uwzględnia się jedynie poważny problem beneficjenta, jakim jest rosnący dług wobec państwa. W omawianym planie w żaden sposób nie analizuje się okoliczności, które doprowadziły do powstania trudności finansowych beneficjenta, ani ówczesnej sytuacji finansowej spółki i jej perspektyw finansowych. Ponieważ brakowało takiej analizy, beneficjent nie zaproponował żadnych szczególnych działań ukierunkowanych na rozwiązanie poszczególnych przyczyny powstałych trudności. Jedynym szczegółowo opisanym środkiem jest proponowana restrukturyzacja finansowa w drodze zawarcie układu z wierzycielami. |
| --- | --- |

(164)

Komisja podtrzymuje więc wniosek, do którego doszła w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. W przedłożonym biznesplanie uwzględnia się jedynie poważny problem beneficjenta, jakim jest rosnący dług wobec państwa. W omawianym planie w żaden sposób nie analizuje się okoliczności, które doprowadziły do powstania trudności finansowych beneficjenta, ani ówczesnej sytuacji finansowej spółki i jej perspektyw finansowych. Ponieważ brakowało takiej analizy, beneficjent nie zaproponował żadnych szczególnych działań ukierunkowanych na rozwiązanie poszczególnych przyczyny powstałych trudności. Jedynym szczegółowo opisanym środkiem jest proponowana restrukturyzacja finansowa w drodze zawarcie układu z wierzycielami.

| (165) | W planie w ogóle nie wspomina się o podwyższeniu kapitału własnego beneficjenta, które beneficjent wymienia jako jeden ze środków restrukturyzacyjnych. W aktach brak jest jakiejkolwiek informacji wykazującej, że podwyższenie kapitału przez spółkę Hydree Slovakia należy uznać za środek zapewniający, aby beneficjent w dłuższym okresie nie powtórzył swojej strategii finansowania produkcji poprzez zadłużenia z tytułu VAT i akcyzy, która ostatecznie doprowadziła do postania jego trudności. Władze słowackie potwierdziły, że podwyższenie kapitału w żaden sposób nie zmniejszyło ryzyka powtórnego powstania trudności finansowych. Wątpliwości te są jeszcze większe, jeśli uwzględni się fakt, że kapitał podwyższono w sumie o 21 mln SKK, podczas gdy restrukturyzowane zadłużenie wynosiło 644 mln SKK. |
| --- | --- |

(165)

W planie w ogóle nie wspomina się o podwyższeniu kapitału własnego beneficjenta, które beneficjent wymienia jako jeden ze środków restrukturyzacyjnych. W aktach brak jest jakiejkolwiek informacji wykazującej, że podwyższenie kapitału przez spółkę Hydree Slovakia należy uznać za środek zapewniający, aby beneficjent w dłuższym okresie nie powtórzył swojej strategii finansowania produkcji poprzez zadłużenia z tytułu VAT i akcyzy, która ostatecznie doprowadziła do postania jego trudności. Władze słowackie potwierdziły, że podwyższenie kapitału w żaden sposób nie zmniejszyło ryzyka powtórnego powstania trudności finansowych. Wątpliwości te są jeszcze większe, jeśli uwzględni się fakt, że kapitał podwyższono w sumie o 21 mln SKK, podczas gdy restrukturyzowane zadłużenie wynosiło 644 mln SKK.

| (166) | Podwyższenie kapitału nie jest samo w sobie dowodem na zaufanie rynku w przywrócenie długoterminowej rentowności beneficjenta. Komisja zauważa, że beneficjentowi, pomimo aktywnych wysiłków, nie udało się uzyskać żadnego kredytu z prywatnego banku. |
| --- | --- |

(166)

Podwyższenie kapitału nie jest samo w sobie dowodem na zaufanie rynku w przywrócenie długoterminowej rentowności beneficjenta. Komisja zauważa, że beneficjentowi, pomimo aktywnych wysiłków, nie udało się uzyskać żadnego kredytu z prywatnego banku.

| (167) | Co więcej, wynajem aktywów produkcyjnych konkurentowi beneficjenta, spółce Old Herold, s. r. o., było wyraźnie wymuszone przez fakt, że beneficjent utracił koncesję na produkcję spirytusu i napojów spirytusowych, a nie przez fakt, że wspomniana produkcja przynosiła straty i dlatego wymagała restrukturyzacji. Faktem jest, że sam beneficjent mógł wystąpić o wydanie nowej koncesji po sfinalizowaniu układu, ale nie uczynił tego. Komisja zauważa jednak, że beneficjent nadal sprzedaje produkty wytwarzane przez spółkę Old Herold przy użyciu aktywów beneficjenta i pod marką beneficjenta, a nawet planuje zwiększyć sprzedaż, co wynika ze sprawozdania rocznego za okres 29 kwietnia 2004 r.– 30 grudnia 2004 r. W związku z tym wynajmu wspomnianych aktywów produkcyjnych nie można uznać za środek restrukturyzacyjny, ponieważ na podstawie wszelkich dostępnych dowodów można stwierdzić, że ta część produkcji nie wymagała restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(167)

Co więcej, wynajem aktywów produkcyjnych konkurentowi beneficjenta, spółce Old Herold, s. r. o., było wyraźnie wymuszone przez fakt, że beneficjent utracił koncesję na produkcję spirytusu i napojów spirytusowych, a nie przez fakt, że wspomniana produkcja przynosiła straty i dlatego wymagała restrukturyzacji. Faktem jest, że sam beneficjent mógł wystąpić o wydanie nowej koncesji po sfinalizowaniu układu, ale nie uczynił tego. Komisja zauważa jednak, że beneficjent nadal sprzedaje produkty wytwarzane przez spółkę Old Herold przy użyciu aktywów beneficjenta i pod marką beneficjenta, a nawet planuje zwiększyć sprzedaż, co wynika ze sprawozdania rocznego za okres 29 kwietnia 2004 r.– 30 grudnia 2004 r. W związku z tym wynajmu wspomnianych aktywów produkcyjnych nie można uznać za środek restrukturyzacyjny, ponieważ na podstawie wszelkich dostępnych dowodów można stwierdzić, że ta część produkcji nie wymagała restrukturyzacji.

| (168) | Wątpliwości Komisji dotyczące pozostałych środków proponowanych w biznesplanie nie zostały wyjaśnione. Środki te są po prostu działaniami w ramach zwykłej działalności gospodarczej, a nie środkami racjonalizacyjnymi (sprzedaż starych urządzeń lub pojazdów). Dwa wnioskowane środki strukturalne (zakończenie nierentownej produkcji napojów bezalkoholowych i sprzedaż niektórych nieruchomości) zostały opisane bardzo niejasno, bez jakiegokolwiek wskazania konkretnych produktów lub ram czasowych. Władze słowackie potwierdziły, że na dzień 10 października 2005 r. nieruchomości przeznaczone do sprzedaży (budynek administracji, sklep i budynek rekreacyjny) nie zostały sprzedane, tj. że planowany środek nie został wdrożony w sposób określony przez beneficjenta. |
| --- | --- |

(168)

Wątpliwości Komisji dotyczące pozostałych środków proponowanych w biznesplanie nie zostały wyjaśnione. Środki te są po prostu działaniami w ramach zwykłej działalności gospodarczej, a nie środkami racjonalizacyjnymi (sprzedaż starych urządzeń lub pojazdów). Dwa wnioskowane środki strukturalne (zakończenie nierentownej produkcji napojów bezalkoholowych i sprzedaż niektórych nieruchomości) zostały opisane bardzo niejasno, bez jakiegokolwiek wskazania konkretnych produktów lub ram czasowych. Władze słowackie potwierdziły, że na dzień 10 października 2005 r. nieruchomości przeznaczone do sprzedaży (budynek administracji, sklep i budynek rekreacyjny) nie zostały sprzedane, tj. że planowany środek nie został wdrożony w sposób określony przez beneficjenta.

| (169) | Ze względu na brak formalnego planu restrukturyzacji oraz faktycznej analizy trudności, środków koniecznych do rozwiązania tych trudności i warunków rynkowych, a także brak perspektyw, Komisja stwierdziła, że biznesplan przedłożony przez beneficjenta nie jest faktycznym planem restrukturyzacji wymaganym na podstawie wytycznych z 1999 r. (52). Wątpliwości Komisji dotyczące przywrócenia długoterminowej rentowności beneficjenta nie zostały więc wyjaśnione. |
| --- | --- |

(169)

Ze względu na brak formalnego planu restrukturyzacji oraz faktycznej analizy trudności, środków koniecznych do rozwiązania tych trudności i warunków rynkowych, a także brak perspektyw, Komisja stwierdziła, że biznesplan przedłożony przez beneficjenta nie jest faktycznym planem restrukturyzacji wymaganym na podstawie wytycznych z 1999 r. (52). Wątpliwości Komisji dotyczące przywrócenia długoterminowej rentowności beneficjenta nie zostały więc wyjaśnione.

3.3.2.   Pomoc ograniczona do ścisłego minimum

| (170) | Chociaż stwierdzenie przez Komisję, że wobec braku faktycznego planu restrukturyzacji nadal ma ona wątpliwości dotyczące długoterminowej rentowności, wystarcza samo w sobie, aby uznać, że przedmiotowa pomoc nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, Komisja przeprowadzi również analizę innego głównego kryterium wytycznych z 1999 r., zgodnie z którym pomoc musi być ograniczona do ścisłego minimum. |
| --- | --- |

(170)

Chociaż stwierdzenie przez Komisję, że wobec braku faktycznego planu restrukturyzacji nadal ma ona wątpliwości dotyczące długoterminowej rentowności, wystarcza samo w sobie, aby uznać, że przedmiotowa pomoc nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, Komisja przeprowadzi również analizę innego głównego kryterium wytycznych z 1999 r., zgodnie z którym pomoc musi być ograniczona do ścisłego minimum.

| (171) | Zgodnie z pkt 40 wytycznych z 1999 r. kwota i natężenie pomocy muszą być ograniczone do ścisłego minimum niezbędnego do umożliwienia przeprowadzenia restrukturyzacji w zależności od zasobów finansowych beneficjenta. Beneficjent powinien wnieść znaczący wkład w koszty restrukturyzacji z własnych zasobów. |
| --- | --- |

(171)

Zgodnie z pkt 40 wytycznych z 1999 r. kwota i natężenie pomocy muszą być ograniczone do ścisłego minimum niezbędnego do umożliwienia przeprowadzenia restrukturyzacji w zależności od zasobów finansowych beneficjenta. Beneficjent powinien wnieść znaczący wkład w koszty restrukturyzacji z własnych zasobów.

| (172) | Koszty restrukturyzacji osiągnęły wartość równą całkowitej kwocie zadłużenia restrukturyzowanego w drodze układu. Beneficjent pokrył 35 % tej kwoty. |
| --- | --- |

(172)

Koszty restrukturyzacji osiągnęły wartość równą całkowitej kwocie zadłużenia restrukturyzowanego w drodze układu. Beneficjent pokrył 35 % tej kwoty.

| (173) | Władze słowackie nie udzieliły dodatkowych wyjaśnień w odniesieniu do wątpliwości wyrażonych przez Komisję w tej kwestii. Beneficjent wytłumaczył, w jaki sposób finansował pokrycie zadłużenia pozostałego po zawarciu układu (zob. motywy 30–35). Zdaniem beneficjenta jego wkład własny wyniósł w sumie 231 mln SKK (6,1 mln EUR). |
| --- | --- |

(173)

Władze słowackie nie udzieliły dodatkowych wyjaśnień w odniesieniu do wątpliwości wyrażonych przez Komisję w tej kwestii. Beneficjent wytłumaczył, w jaki sposób finansował pokrycie zadłużenia pozostałego po zawarciu układu (zob. motywy 30–35). Zdaniem beneficjenta jego wkład własny wyniósł w sumie 231 mln SKK (6,1 mln EUR).

| (174) | Po pierwsze, zasoby, którymi dysponował beneficjent, przekraczały kwotę zadłużenia pozostałego po zawarciu układu. Oznacza to, że przedmiotowa pomoc nie była ograniczona do niezbędnego minimum. |
| --- | --- |

(174)

Po pierwsze, zasoby, którymi dysponował beneficjent, przekraczały kwotę zadłużenia pozostałego po zawarciu układu. Oznacza to, że przedmiotowa pomoc nie była ograniczona do niezbędnego minimum.

| (175) | Co ważniejsze, Komisja uznaje jednak, że kredyt udzielony przez spółkę Old Herold nie kwalifikuje się jako wkład własny beneficjenta w rozumieniu wytycznych z 1999 r. Zobowiązania stanowią trwałe źródło finansowania działalności przedsiębiorstwa. Są to kredyty krótkoterminowe, które jednak muszą zostać spłacone. Tylko wówczas, gdy dostawcy zobowiążą się zezwolić na dłuższy niż zwykle termin płatności, przedsiębiorstwo dysponuje dodatkowymi zasobami na restrukturyzację, a odroczenie to stanowi oznakę, że rynek wierzy w możliwość przywrócenia rentowności przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(175)

Co ważniejsze, Komisja uznaje jednak, że kredyt udzielony przez spółkę Old Herold nie kwalifikuje się jako wkład własny beneficjenta w rozumieniu wytycznych z 1999 r. Zobowiązania stanowią trwałe źródło finansowania działalności przedsiębiorstwa. Są to kredyty krótkoterminowe, które jednak muszą zostać spłacone. Tylko wówczas, gdy dostawcy zobowiążą się zezwolić na dłuższy niż zwykle termin płatności, przedsiębiorstwo dysponuje dodatkowymi zasobami na restrukturyzację, a odroczenie to stanowi oznakę, że rynek wierzy w możliwość przywrócenia rentowności przedsiębiorstwa.

| (176) | Beneficjent w żaden sposób nie wykazał, że odroczenie płatności przez spółkę Old Herold wyraźnie przekraczało zwykłą praktykę handlową między beneficjentem a jego dostawcami. Termin płatności wynoszący 40 dni można uważać za normalną praktykę, zwłaszcza przy uwzględnieniu faktu, że został on przyznany beneficjentowi po zawarciu układu. Wówczas beneficjent nie znajdował się już w trudnej sytuacji. Głównym celem układu była pomoc beneficjentowi w przezwyciężeniu jego trudności finansowych. |
| --- | --- |

(176)

Beneficjent w żaden sposób nie wykazał, że odroczenie płatności przez spółkę Old Herold wyraźnie przekraczało zwykłą praktykę handlową między beneficjentem a jego dostawcami. Termin płatności wynoszący 40 dni można uważać za normalną praktykę, zwłaszcza przy uwzględnieniu faktu, że został on przyznany beneficjentowi po zawarciu układu. Wówczas beneficjent nie znajdował się już w trudnej sytuacji. Głównym celem układu była pomoc beneficjentowi w przezwyciężeniu jego trudności finansowych.

| (177) | Dlatego też Komisja stwierdza, że tego przedłużonego terminu płatności nie można uznać za wkład w restrukturyzację pochodzący ze źródeł zewnętrznych. |
| --- | --- |

(177)

Dlatego też Komisja stwierdza, że tego przedłużonego terminu płatności nie można uznać za wkład w restrukturyzację pochodzący ze źródeł zewnętrznych.

| (178) | Nie uwzględniając wspomnianego odroczenia, wkład własny beneficjenta w rozumieniu wytycznych z 1999 r. wynosi 131 mln SKK (3,4 mln EUR), zatem odpowiada 20 % kosztów restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(178)

Nie uwzględniając wspomnianego odroczenia, wkład własny beneficjenta w rozumieniu wytycznych z 1999 r. wynosi 131 mln SKK (3,4 mln EUR), zatem odpowiada 20 % kosztów restrukturyzacji.

| (179) | W wytycznych z 1999 r. nie zawarto żadnych progów określających, kiedy wkład własny beneficjenta uważa się za znaczący. |
| --- | --- |

(179)

W wytycznych z 1999 r. nie zawarto żadnych progów określających, kiedy wkład własny beneficjenta uważa się za znaczący.

| (180) | Biorąc pod uwagę praktykę Komisji w zakresie stosowania wytycznych z 1999 r. oraz zmianę w polityce Komisji pod tym względem ukierunkowaną na wprowadzenie progów na mocy wytycznych z 2004 r. (53), Komisja uznaje wkład beneficjenta w wysokości 20 % za stosunkowo niski. Wkład taki mógłby zostać przyjęty na mocy wytycznych z 1999 r. jedynie wtedy, gdyby wszystkie pozostałe warunki w odniesieniu do zatwierdzenia pomocy zostały spełnione. Komisja wzięłaby wówczas pod uwagę takie kryteria jak to, czy spółka prowadzi działalność na obszarze objętym pomocą, w jakim zakresie źródła finansowania odzwierciedlają zaufanie rynku, poza samym beneficjentem i jego akcjonariuszami, w możliwość przywrócenia długoterminowej rentowności spółki lub inne szczegóły istotne dla danego przypadku. |
| --- | --- |

(180)

Biorąc pod uwagę praktykę Komisji w zakresie stosowania wytycznych z 1999 r. oraz zmianę w polityce Komisji pod tym względem ukierunkowaną na wprowadzenie progów na mocy wytycznych z 2004 r. (53), Komisja uznaje wkład beneficjenta w wysokości 20 % za stosunkowo niski. Wkład taki mógłby zostać przyjęty na mocy wytycznych z 1999 r. jedynie wtedy, gdyby wszystkie pozostałe warunki w odniesieniu do zatwierdzenia pomocy zostały spełnione. Komisja wzięłaby wówczas pod uwagę takie kryteria jak to, czy spółka prowadzi działalność na obszarze objętym pomocą, w jakim zakresie źródła finansowania odzwierciedlają zaufanie rynku, poza samym beneficjentem i jego akcjonariuszami, w możliwość przywrócenia długoterminowej rentowności spółki lub inne szczegóły istotne dla danego przypadku.

| (181) | W świetle powyższego Komisja nie może w tym przypadku uznać, że wkład beneficjenta był znaczący. Komisja stwierdza, że jej wątpliwości dotyczące tego, czy wkład własny beneficjenta był znaczący oraz czy przedmiotowa pomoc była ograniczona do niezbędnego minimum, nie zostały wyjaśnione. |
| --- | --- |

(181)

W świetle powyższego Komisja nie może w tym przypadku uznać, że wkład beneficjenta był znaczący. Komisja stwierdza, że jej wątpliwości dotyczące tego, czy wkład własny beneficjenta był znaczący oraz czy przedmiotowa pomoc była ograniczona do niezbędnego minimum, nie zostały wyjaśnione.

3.4.   Zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym: wniosek

| (182) | Komisja stwierdza, że przedmiotowa pomoc nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym jako pomoc w celu ratowania lub restrukturyzacji. Poza tym w tym przypadku nie ma zastosowania żadne inne odstępstwo ustanowione w TFUE. |
| --- | --- |

(182)

Komisja stwierdza, że przedmiotowa pomoc nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym jako pomoc w celu ratowania lub restrukturyzacji. Poza tym w tym przypadku nie ma zastosowania żadne inne odstępstwo ustanowione w TFUE.

VII.   WNIOSEK

| (183) | Komisja uznaje, że Republika Słowacka przyznała w sposób niezgodny z prawem umorzenie zobowiązania podatkowego na korzyść Frucona Košice, a. s. z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE. Przedmiotowa pomoc nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie żadnego odstępstwa ustanowionego w TFUE. |
| --- | --- |

(183)

Komisja uznaje, że Republika Słowacka przyznała w sposób niezgodny z prawem umorzenie zobowiązania podatkowego na korzyść Frucona Košice, a. s. z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE. Przedmiotowa pomoc nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie żadnego odstępstwa ustanowionego w TFUE.

| (184) | Mimo że wprowadzenie umorzenia przez urząd skarbowy zostało zawieszone do zakończenia przedmiotowego postępowania, Komisja uznaje, że korzyść beneficjenta powstała w momencie, kiedy urząd skarbowy postanowił zrzec się części swoich wierzytelności i w ten sposób udzielił pomocy beneficjentowi. W tym czasie, tj. 23 lipca 2004 r., wszedł w życie układ z wierzycielami. Przewaga beneficjenta nad jego konkurentami polegała na tym, że urząd skarbowy nie wyegzekwował od niego spłaty wierzytelności podatkowych. |
| --- | --- |

(184)

Mimo że wprowadzenie umorzenia przez urząd skarbowy zostało zawieszone do zakończenia przedmiotowego postępowania, Komisja uznaje, że korzyść beneficjenta powstała w momencie, kiedy urząd skarbowy postanowił zrzec się części swoich wierzytelności i w ten sposób udzielił pomocy beneficjentowi. W tym czasie, tj. 23 lipca 2004 r., wszedł w życie układ z wierzycielami. Przewaga beneficjenta nad jego konkurentami polegała na tym, że urząd skarbowy nie wyegzekwował od niego spłaty wierzytelności podatkowych.

| (185) | W celu przywrócenia stanu sprzed udzielenia pomocy pomoc państwa musi zostać odzyskana. Biorąc pod uwagę, że korzyść przyznano w momencie wejścia w życie układu z wierzycielami dnia 23 lipca 2004 r., kwota pomocy, która ma zostać odzyskana, jest pełną kwotą umorzenia, jak określono w układzie. |
| --- | --- |

(185)

W celu przywrócenia stanu sprzed udzielenia pomocy pomoc państwa musi zostać odzyskana. Biorąc pod uwagę, że korzyść przyznano w momencie wejścia w życie układu z wierzycielami dnia 23 lipca 2004 r., kwota pomocy, która ma zostać odzyskana, jest pełną kwotą umorzenia, jak określono w układzie.

| (186) | Sąd Najwyższy Republiki Słowackiej orzekł jednak, że zaległości z tytułu podatku drogowego wynoszące 424 490 SKK zostały błędnie uwzględnione w układzie. Dlatego też główny dług objęty układem został pomniejszony o tę kwotę, w związku z czym kwota długu należnego urzędowi skarbowemu i uwzględniona w układzie jako prawidłowa wynosiła 640 369 341 SKK. |
| --- | --- |

(186)

Sąd Najwyższy Republiki Słowackiej orzekł jednak, że zaległości z tytułu podatku drogowego wynoszące 424 490 SKK zostały błędnie uwzględnione w układzie. Dlatego też główny dług objęty układem został pomniejszony o tę kwotę, w związku z czym kwota długu należnego urzędowi skarbowemu i uwzględniona w układzie jako prawidłowa wynosiła 640 369 341 SKK.

| (187) | Zaległości z tytułu podatku drogowego, które tymczasowo traktowano jako umorzone, zostały całkowicie spłacone dnia 2 sierpnia 2006 r. Należy uwzględnić tę płatność przy obliczaniu kwoty pomocy i odsetek z jej tytułu pozostających do zwrócenia, |
| --- | --- |

(187)

Zaległości z tytułu podatku drogowego, które tymczasowo traktowano jako umorzone, zostały całkowicie spłacone dnia 2 sierpnia 2006 r. Należy uwzględnić tę płatność przy obliczaniu kwoty pomocy i odsetek z jej tytułu pozostających do zwrócenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Uchyla się decyzję 2007/254/WE.

Artykuł 2

Pomoc państwa w wysokości 416 515 990 SKK, która została przyznana przez Republikę Słowacką na rzecz spółki Frucona Košice, a.s., jest niezgodna ze rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 3

1.   Republika Słowacka podejmie wszelkie niezbędne środki, aby odzyskać od beneficjenta przekazaną mu w sposób niezgodny z prawem pomoc, o której mowa w art. 2, przy uwzględnieniu, że kwota zaległości z tytułu podatku drogowego w wysokości 424 490 SKK została wpłacona na rachunek lokalnego urzędu skarbowego dnia 2 sierpnia 2006 r.

2.   Odzyskanie pomocy odbywa się w sposób bezzwłoczny i zgodnie z procedurami prawa krajowego, pod warunkiem że pozwalają one na bezzwłoczne i skuteczne wykonanie tej decyzji.

3.   Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres począwszy od dnia, w którym pomoc została przekazana do dyspozycji spółce Frucona Košice, a. s. do jej faktycznego odzyskania.

4.   Odsetki oblicza się zgodnie przepisami rozdziału V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (54). Stopę procentową stosuje się narastająco przez cały okres, o którym mowa w ust. 3.

Artykuł 4

W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Republika Słowacka przekazuje Komisji informacje o środkach podjętych w celu wykonania niniejszej decyzji. Informacje dotyczące środków przedstawia posługując się kwestionariuszem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja jest skierowana do Republiki Słowackiej.

Sporzązono w Brukseli dnia 16 października 2013 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 TFUE. Treść tych dwóch grup postanowień jest zasadniczo identyczna. Do celów niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy w stosownych przypadkach rozumieć jako odniesienia odpowiednio do art. 87 i 88 Traktatu WE. W TFUE również wprowadzono pewne zmiany terminologiczne, takie jak zmiana terminu „Wspólnota” na „Unia” oraz „wspólny rynek” na „rynek wewnętrzny”. W niniejszej decyzji stosuje się terminologię TFUE.

1

(2)  Dz.U. C 233 z 22.9.2005, s. 47.

2

(3)  Zob. przypis 2.

3

(4)  Decyzja Komisji 2007/254/WE z dnia 7 czerwca 2006 r. w sprawie pomocy państwa C 25/2005 (ex NN 21/2005) udzielonej przez Republikę Słowacką na rzecz Frucona Košice, a.s. (Dz.U. L 112 z 30.4.2007, s. 14).

4

(5)  Obrót w euro miał wynieść 23,6 mln EUR w 2002 r., 25,7 mln EUR w 2003 r. i 23 mln EUR w 2004 r. Kurs wymiany przyjęty do celów niniejszej decyzji wynosi: 1 EUR = 38 SKK.

5

(6)  Obrót ogółem miał wynieść 334 mln SKK (8,8 mln EUR) w 2002 r., 360 mln SKK (9,5 mln EUR) w 2003 r. i 720 mln SKK (19 mln EUR) w 2004 r.

6

(7)  Spółkę uznaje się za zadłużoną, jeżeli posiada kilku wierzycieli i nie jest w stanie uregulować swoich zobowiązań w terminie 30 dni od terminu ich wymagalności.

7

(8)  Akcyzę opłaca się co miesiąc.

8

(9)  Kwotą, którą beneficjent jest zobowiązany zwrócić wierzycielom.

9

(10)  Łączna kwota zadłużenia w euro przed zawarciem układu wynosiła 16,96 mln EUR, a kwota długu pozostałego do spłacenia po zawarciu układu wynosiła ogółem 5,93 mln EUR.

10

(11)  Z uwagi na fakt, że spółka utraciła koncesję na produkcję spirytusu i napojów na bazie spirytusu, oraz zgodnie z informacjami przekazanymi przez skarżącego sprzedaż ta dotyczyła prawdopodobnie przede wszystkim spirytusu.

11

(12)  Beneficjent podaje przykład przedsiębiorstwa posiadającego podobne aktywa i prowadzącego działalność w tym samym sektorze oraz szereg dodatkowych uśrednionych danych statystycznych na temat stosowania postępowania upadłościowego w Słowacji.

12

(13)  Z danych za 2004 r., którymi spółka EKORDA posłużyła się w sprawozdaniu, wynika, że 98 % stanowi VAT i akcyza.

13

(14)  Beneficjent odnosi się do wyroku w połączonych sprawach C-278/92, C-279/92 oraz C-280/92 Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. 1994, s. I-4103.

14

(15)  Sprawa T-109/01 Fleuren Compost przeciwko Komisji, Rec. 2004, s. II-132, pkt 74.

15

(16)  Wyrok z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie C 73/11 P Frucona Košice, dotychczas nieopublikowany, pkt 70.

16

(17)  Zob. sprawa C-342/96, Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. 1999, s. I-2459, pkt 46; sprawa C-256/97 DM Transport, Rec. 1999, s. I-3913, pkt 30; wyrok z dnia 5 czerwca 2012 r. w sprawie C-124/10 P Komisja przeciwko EDF, dotychczas nieopublikowany, pkt 79 oraz wyrok, o który mowa powyżej, w sprawie C-73/11 P Frucona Košice, pkt 73.

17

(18)  Zob. sprawa C-124/10 P Komisja przeciwko EDF, o której mowa powyżej, pkt 81–85.

18

(19)

19

Źródło: bilans za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2003 r. przekazany przez beneficjenta. Wszystkie wartości to wartości księgowe.

(20)

20

Źródło: sprawozdanie spółki EKORDA z dnia 7 lipca 2004 r. wyrażające wartość księgową, oprócz należności, które są uregulowane ze względu na ich wartość likwidacyjną.

(21)

21

Źródło: bilans za okres od dnia 1 stycznia do dnia 28 kwietnia 2004 r. przekazany przez beneficjenta. Wszystkie wartości to wartości księgowe.

(22)  Informacje przekazane przez władze słowackie opierające się na kontroli na miejscu przeprowadzonej przez urząd skarbowy w pomieszczeniach beneficjenta dnia 17 czerwca 2004 r. (zob. motyw 60 powyżej).

22

(23)

23

Źródło: sprawozdanie roczne za 2004 rok przekazane przez beneficjenta. Wszystkie wartości to wartości księgowe.

(24)  Grunty, budynki, maszyny i urządzenia, aktywa niematerialne, aktywa finansowe.

24

(25)  Zdaniem spółki EKORDA wartość księgowa należności krótkoterminowych w wysokości 166 mln SKK musi zostać zamieniona na wartość likwidacyjną 98 mln SKK (zob. motyw 97 poniżej).

25

(26)  Nie wiadomo, czy niniejsza wartość to wartość księgowa czy wartość likwidacyjna należności krótkoterminowych. Na wszelki wypadek Komisja zakłada, że chodzi o wartość księgową.

26

(27)  Zob. sprawa C-124/10 P Komisja przeciwko EDF, o której mowa powyżej, pkt 86.

27

(28)  Jest to wartość księgowa (166 mln SKK) skorygowana przez spółkę EKORDA w taki sposób, aby odzwierciedlała wartość likwidacyjną należności.

28

(29)  Przybliżone określenie wartości likwidacyjnej, które Komisja uzyskała poprzez korektę wartości księgowej należności krótkoterminowych (147 mln SKK) w takim samym stosunku, jaki w swojej analizie wykorzystała spółka EKORDA (zob. przypis 6, tabela 3).

29

(30)  Przybliżone określenie wartości likwidacyjnej, które Komisja uzyskała poprzez korektę wartości księgowej należności krótkoterminowych (63 mln SKK; zob. przypis 1) w takim samym stosunku, jaki w swojej analizie wykorzystała spółka EKORDA (zob. przypis 16). Komisja zaznacza jednak, że zgodnie z informacjami władz słowackich należności w wysokości 63 mln SKK były ściągalne. Dlatego jest wątpliwe, czy ich wartość księgowa w ogóle powinna zostać skorygowana. Jeżeli wartość likwidacyjna tych należności wynosiłaby rzeczywiście 63 mln SKK, ogólny zysk w postępowaniu upadłościowym na dzień 17 czerwca 2004 r. wynosiłby 331 mln SKK (8,7 mln EUR).

30

(31)  Władze słowackie zakwestionowały tę kwotę, jak wyjaśniono poniżej.

31

(32)  W trakcie całego postępowania wyjaśniającego beneficjent twierdził, że wartość jego aktywów trwałych zastawionych na rzecz urzędu skarbowego wynosiła 194 mln SKK. Jest to ocena niezależnego rzeczoznawcy, wyrażona jako „cena rzeczoznawcy”. Cena ta stanowi przybliżoną cenę, za jaką można by sprzedać aktywa w tym czasie. Należy zauważyć, że jest to cena minimalna; władze słowackie oszacowały cenę zastawionych aktywów na 397 mln SKK.

32

(33)  Zastosowany współczynnik likwidacji wynosi 52 %. Zastosowanie danego współczynnika likwidacji może wynikać z faktu, że beneficjent wskazał, iż zamierza uzyskać co najmniej 110 mln SKK ze sprzedaży zasobów w celu sfinansowania układu. Na podstawie wartości księgowej w wysokości 209 mln SKK było to jednak możliwe tylko wtedy, gdy współczynnik likwidacji wynosił co najmniej 52 % (110 mln SKK/209 mln SKK).

33

(34)  Jest to wartość księgowa (166 mln SKK) skorygowana przez spółkę EKORDA w taki sposób, aby odzwierciedlała wartość likwidacyjną należności.

34

(35)  Jest to wartość należności krótkoterminowych po skorygowaniu ich wartości księgowej (63 mln) o współczynnik 59 % wykorzystany przez spółkę EKORDA. Nie istnieje oczywisty powód, dla którego wartość likwidacyjna powinna być niższa po zastosowaniu takiej korekty.

35

(36)  Należy zauważyć, że w pozostałych przedłożonych sprawozdaniach (a mianowicie sprawozdaniach spółki EKORDA i p. Kochová) beneficjent liczy na nieco wyższy odsetek kosztów, tj. około 22 %. Ponieważ postępowanie w tej sprawie prawdopodobnie byłoby krótsze niż średnie postępowanie upadłościowe, wydaje się jednak, że nie istnieje żaden powód, dla którego koszty powinny być jeszcze wyższe niż koszty średniego postępowania, jak odnotowano w raporcie Banku Światowego. Jeżeli już, można się spodziewać, że mała liczba wierzycieli i uproszczona struktura długu (ponad 99 % w posiadaniu jednego wierzyciela) doprowadzi do niższych kosztów niż średnie.

36

(37)  Otrzymałby 100 % zastawionych aktywów (194 mln SKK), oraz ponad 99 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży pozostałych aktywów.

37

(38)  Zysk ze sprzedaży aktywów beneficjenta wyniósłby 275 mln SKK (zob. tabela 4). Po odjęciu kosztów postępowania upadłościowego, które według beneficjenta stanowiły 18 % zysku ze sprzedaży aktywów tj. 49,5 mln SKK, urząd skarbowy otrzymałby 225,5 mln SKK.

38

(39)  Wyrok w sprawie T-152/99 HAMSA, Rec. 2002, s. II-3049, pkt 168.

39

(40)  Sprawozdanie p. Kochová – dwa lata, sprawozdanie p. Holovačová po okresie dłuższym niż sześć lat, raport Banku Światowego za 2004 r. – 4,8 roku, sprawozdanie słowackiego Ministerstwa Sprawiedliwości i raport Banku Światowego za 2002 r. – 3–7 lat.

40

(41)  Przykład przedstawiony przez beneficjenta w jego uwagach z dnia 25 października 2005 r. odnosi się do upadłości ogłoszonej przez przedsiębiorstwo Liehofruct White Lady Distillery, s.r.o. Levoča.

41

(42)  W 2004 r. stopa procentowa dla obligacji skarbowych z okresem zapadalności wynoszącym od trzech do pięciu lat wynosiła od 4,06 % do 5,14 %. Aby utrzymać się po stronie konserwatywnej, przy obliczaniu uwzględniono najwyższą kwotę w wysokości 5,14 %.

42

(43)  Wartość aktywów obrotowych = zapasy (43 mln SKK) + należności krótkoterminowe (37 mln SKK) + środki pieniężne (161 mln SKK) = 241 mln SKK.

43

(44)  Z pisma można wywnioskować, że ministerstwo zgodziło się na układy polegające na odroczeniu płatności o nie więcej niż dwa miesiące w odniesieniu do VAT-u i akcyz oraz sześć miesięcy w odniesieniu do innych podatków.

44

(45)  Wyrok w sprawie T-152/99 HAMSA, o którym mowa powyżej, pkt 126.

45

(46)  Zob. na przykład wyrok w sprawie C-342/96 Hiszpania przeciwko Komisji, o którym mowa powyżej, pkt 46.

46

(47)  Zob. przez analogię wyrok w sprawie C-124/10 P Komisja przeciwko EDF, o którym mowa powyżej, pkt 79 i 80.

47

(48)  Nie wydaje się, aby dane te zostały potwierdzone w rocznym sprawozdaniu finansowym przedłożonym przez beneficjenta.

48

(49)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2.

49

(50)  Dz.U. C 288 z 9.10.1999, s. 2.

50

(51)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 33.

51

(52)  Zob. również wyrok w sprawie C-17/99 Francja przeciwko Komisji, Rec. 2001, s. I-2481.

52

(53)  Próg w odniesieniu do średniego przedsiębiorstwa na mocy wytycznych z 2004 r. wynosi przynajmniej 40 %.

53

(54)  Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1.

54

---

ZAŁĄCZNIK

INFORMACJE DOTYCZĄCE WYKONANIA DECYZJI KOMISJI

1.   Obliczenie kwoty pomocy do odzyskania

| 1.1. | Proszę podać następujące informacje dotyczące kwoty niezgodnej z prawem pomocy państwa przekazanej do dyspozycji beneficjenta:







  Data(-y) (1) | Kwota pomocy (2) | Waluta |
| --- | --- | --- | --- |
| | | |
| | | |
| | | |

1.1.

Proszę podać następujące informacje dotyczące kwoty niezgodnej z prawem pomocy państwa przekazanej do dyspozycji beneficjenta:

Data(-y) (1)

Kwota pomocy (2)

Waluta

Uwagi:

| 1.2. | Proszę podać sposób, w jaki zostaną obliczone odsetki należne od kwoty pomocy podlegającej zwrotowi. |
| --- | --- |

1.2.

Proszę podać sposób, w jaki zostaną obliczone odsetki należne od kwoty pomocy podlegającej zwrotowi.

2.   Planowane i podjęte środki mające na celu odzyskanie kwot pomocy

| 2.1. | Proszę szczegółowo opisać, planowane i podjęte środki mające na celu niezwłoczne i skuteczne odzyskanie pomocy. W stosownych przypadkach proszę podać również podstawy prawne poszczególnych podjętych/planowanych środków. |
| --- | --- |

2.1.

Proszę szczegółowo opisać, planowane i podjęte środki mające na celu niezwłoczne i skuteczne odzyskanie pomocy. W stosownych przypadkach proszę podać również podstawy prawne poszczególnych podjętych/planowanych środków.

| 2.2. | Proszę określić harmonogram procesu odzyskania pomocy. Kiedy odzyskiwanie pomocy zostanie zakończone? |
| --- | --- |

2.2.

Proszę określić harmonogram procesu odzyskania pomocy. Kiedy odzyskiwanie pomocy zostanie zakończone?

3.   Dokonane zwroty pomocy

| 3.1. | Proszę podać następujące informacje dotyczące kwot pomocy, które zostały odzyskane od beneficjenta:







  Data(-y) (3) | Zwrócone kwoty pomocy | Waluta |
| --- | --- | --- | --- |
| | | |
| | | |
| | | |

3.1.

Proszę podać następujące informacje dotyczące kwot pomocy, które zostały odzyskane od beneficjenta:

Data(-y) (3)

Zwrócone kwoty pomocy

Waluta

| 3.2. | Proszę załączyć dowody zwrotu kwot pomocy określonych w tabeli w pkt 3.1 powyżej. |
| --- | --- |

3.2.

Proszę załączyć dowody zwrotu kwot pomocy określonych w tabeli w pkt 3.1 powyżej.

---

(1)

| (o) | Data(-y), w których pomoc (poszczególne transze pomocy) została przekazana do dyspozycji beneficjenta. |
| --- | --- |

(o)

Data(-y), w których pomoc (poszczególne transze pomocy) została przekazana do dyspozycji beneficjenta.

(2)  Kwota pomocy przekazana do dyspozycji beneficjenta (w środkach równoważnych pomocy brutto).

(3)

| (o) | Data(-y), w których nastąpił zwrot pomocy. |
| --- | --- |

(o)

Data(-y), w których nastąpił zwrot pomocy.

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 14.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 176/64 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 176/64

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem: http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html.

Regulamin nr 98 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów samochodowych wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródła światła

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

Suplement 4 do serii poprawek 01 – Data wejścia w życie: 15 lipca 2013 r.

SPIS TREŚCI

ZAKRES

| 1. | Definicje |
| --- | --- |

1.

| 2. | Wystąpienie o homologację reflektora |
| --- | --- |

2.

| 3. | Oznakowania |
| --- | --- |

3.

| 4. | Homologacja |
| --- | --- |

4.

| 5. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

5.

| 6. | Natężenie oświetlenia |
| --- | --- |

6.

| 7. | Ocena stopnia uciążliwości lub olśnienia |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zmiana typu reflektora i rozszerzenie homologacji |
| --- | --- |

8.

| 9. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

10.

| 11. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

11.

| 12. | Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu |
| --- | --- |

12.

| 13. | Przepisy przejściowe |
| --- | --- |

13.

ZAŁĄCZNIKI

| 1. | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy udzielenia lub cofnięcia homologacji albo ostatecznego zaniechania produkcji typu reflektora lub układu oświetlenia rozdzielonego zgodnie z regulaminem nr 98 |
| --- | --- |

1.

| 2. | Przykładowe układy znaków homologacji |
| --- | --- |

2.

| 3. | Stosowany w pomiarach sferyczny układ współrzędnych oraz rozmieszczenie punktów pomiarowych |
| --- | --- |

3.

| 4. | Badania stabilności parametrów fotometrycznych reflektorów podczas pracy |
| --- | --- |

4.

| 5. | Wymagania dotyczące świateł posiadających szyby z tworzywa sztucznego — badanie szyb lub próbek materiału oraz kompletnych świateł |
| --- | --- |

5.

| 6. | Środek odniesienia |
| --- | --- |

6.

| 7. | Oznakowanie napięcia |
| --- | --- |

7.

| 8. | Minimalne wymagania dotyczące procedur kontroli zgodności produkcji |
| --- | --- |

8.

| 9. | Minimalne wymagania dotyczące przeprowadzania kontroli wyrywkowej przez inspektora |
| --- | --- |

9.

| 10. | Kontrola przebiegu granicy światła i cienia świateł mijania za pomocą przyrządów |
| --- | --- |

10.

| 11. | Wymagania dotyczące modułów LED i reflektorów zawierających moduły LED |
| --- | --- |

11.

A.   PRZEPISY ADMINISTRACYJNE

Zakres (1)

Niniejszy regulamin stosuje się do:

| a) | reflektorów, oraz |
| --- | --- |

a)

reflektorów, oraz

| b) | układów oświetlenia rozdzielonego, |
| --- | --- |

b)

układów oświetlenia rozdzielonego,

wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródła światła, przeznaczonych do pojazdów kategorii M, N i L3.

1.   DEFINICJE

Do celów niniejszego regulaminu:

| 1.1. | do niniejszego regulaminu mają zastosowanie definicje zawarte w regulaminie nr 48 oraz w serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu. |
| --- | --- |

1.1.

do niniejszego regulaminu mają zastosowanie definicje zawarte w regulaminie nr 48 oraz w serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.

| 1.2. | „szyba” oznacza zewnętrzną część reflektora, która przepuszcza światło poprzez powierzchnię świetlną; |
| --- | --- |

1.2.

„szyba” oznacza zewnętrzną część reflektora, która przepuszcza światło poprzez powierzchnię świetlną;

| 1.3. | „powłoka” oznacza dowolny produkt lub produkty nałożone w jednej lub kilku warstwach na zewnętrzną powierzchnię szyby; |
| --- | --- |

1.3.

„powłoka” oznacza dowolny produkt lub produkty nałożone w jednej lub kilku warstwach na zewnętrzną powierzchnię szyby;

| 1.4. | „dopasowana para” oznacza zespół świateł pełniących tę samą funkcję, znajdujących się po lewej i prawej stronie pojazdu; |
| --- | --- |

1.4.

„dopasowana para” oznacza zespół świateł pełniących tę samą funkcję, znajdujących się po lewej i prawej stronie pojazdu;

| 1.5. | reflektory różnych „typów” to reflektory, które różnią się od siebie w sposób istotny pod następującymi względami:






  1.5.1. | nazwą handlową lub znakiem towarowym; |
| --- | --- | --- |

1.5.

reflektory różnych „typów” to reflektory, które różnią się od siebie w sposób istotny pod następującymi względami:

1.5.1.

nazwą handlową lub znakiem towarowym;

| 1.5.2. | charakterystyką układu optycznego; |
| --- | --- |

1.5.2.

charakterystyką układu optycznego;

| 1.5.3. | dodaniem lub usunięciem części, które mogą zmienić właściwości optyczne poprzez odbicie, załamanie, pochłanianie lub odkształcenie podczas pracy; |
| --- | --- |

1.5.3.

dodaniem lub usunięciem części, które mogą zmienić właściwości optyczne poprzez odbicie, załamanie, pochłanianie lub odkształcenie podczas pracy;

| 1.5.4. | dostosowaniem do potrzeb prawostronnego lub lewostronnego ruchu drogowego bądź obu systemów ruchu jednocześnie; |
| --- | --- |

1.5.4.

dostosowaniem do potrzeb prawostronnego lub lewostronnego ruchu drogowego bądź obu systemów ruchu jednocześnie;

| 1.5.5. | rodzajem wytwarzanej wiązki (światło mijania, światło drogowe lub oba te rodzaje); |
| --- | --- |

1.5.5.

rodzajem wytwarzanej wiązki (światło mijania, światło drogowe lub oba te rodzaje);

| 1.5.6. | urządzenie przeznaczone do montażu z lewej strony pojazdu i odpowiadające mu urządzenie przeznaczone do montażu z prawej strony pojazdu należy jednak uznać za urządzenia tego samego typu. |
| --- | --- |

1.5.6.

urządzenie przeznaczone do montażu z lewej strony pojazdu i odpowiadające mu urządzenie przeznaczone do montażu z prawej strony pojazdu należy jednak uznać za urządzenia tego samego typu.

| 1.6. | Odniesienia w niniejszym regulaminie do żarówek wzorcowych oraz gazowo-wyładowczych źródeł światła oznaczają odniesienia odpowiednio do regulaminu nr 37 i regulaminu nr 99 oraz serii poprawek do tych regulaminów obowiązujących w chwili występowania o homologację typu. |
| --- | --- |

1.6.

Odniesienia w niniejszym regulaminie do żarówek wzorcowych oraz gazowo-wyładowczych źródeł światła oznaczają odniesienia odpowiednio do regulaminu nr 37 i regulaminu nr 99 oraz serii poprawek do tych regulaminów obowiązujących w chwili występowania o homologację typu.

2.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ REFLEKTORA (2)

| 2.1. | O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego reflektora lub jego należycie upoważniony przedstawiciel. We wniosku należy wyszczególnić:






  2.1.1. | czy reflektor ma emitować wiązkę światła mijania, światła drogowego, czy obie te wiązki; |
| --- | --- | --- |

2.1.

O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego reflektora lub jego należycie upoważniony przedstawiciel. We wniosku należy wyszczególnić:

2.1.1.

czy reflektor ma emitować wiązkę światła mijania, światła drogowego, czy obie te wiązki;

| 2.1.2. | w przypadku reflektora mającego emitować wiązkę światła mijania: czy jest on przystosowany do potrzeb zarówno ruchu lewostronnego, jak i prawostronnego, czy tylko lewostronnego bądź tylko prawostronnego; |
| --- | --- |

2.1.2.

w przypadku reflektora mającego emitować wiązkę światła mijania: czy jest on przystosowany do potrzeb zarówno ruchu lewostronnego, jak i prawostronnego, czy tylko lewostronnego bądź tylko prawostronnego;

| 2.1.3. | w przypadku reflektora wyposażonego w nastawny odbłyśnik: położenia zamocowania reflektora w odniesieniu do podłoża i wzdłużnej środkowej płaszczyzny pojazdu; |
| --- | --- |

2.1.3.

w przypadku reflektora wyposażonego w nastawny odbłyśnik: położenia zamocowania reflektora w odniesieniu do podłoża i wzdłużnej środkowej płaszczyzny pojazdu;

| 2.1.4. | maksymalne kąty pionowe powyżej i poniżej położenia znamionowego lub położeń znamionowych, które może osiągnąć urządzenie służące do ustawiania świateł; |
| --- | --- |

2.1.4.

maksymalne kąty pionowe powyżej i poniżej położenia znamionowego lub położeń znamionowych, które może osiągnąć urządzenie służące do ustawiania świateł;

| 2.1.5. | które źródła światła są zasilane w zależności od stosowanych w danym przypadku kombinacji wiązek; |
| --- | --- |

2.1.5.

które źródła światła są zasilane w zależności od stosowanych w danym przypadku kombinacji wiązek;

| 2.1.6. | czy stosowany jest układ oświetlenia rozdzielonego i jaki rodzaj (jakie rodzaje) wiązki ma emitować ten układ; |
| --- | --- |

2.1.6.

czy stosowany jest układ oświetlenia rozdzielonego i jaki rodzaj (jakie rodzaje) wiązki ma emitować ten układ;

| 2.1.7. | kategorię źródła światła podaną w regulaminach nr 37 lub nr 99 oraz w seriach poprawek do tych regulaminów obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.
  W przypadku układu oświetlenia rozdzielonego, w którym wykorzystywane jest niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, numer części przydzielony generatorowi światła przez producenta tego generatora. |
| --- | --- |

2.1.7.

kategorię źródła światła podaną w regulaminach nr 37 lub nr 99 oraz w seriach poprawek do tych regulaminów obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.

W przypadku układu oświetlenia rozdzielonego, w którym wykorzystywane jest niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, numer części przydzielony generatorowi światła przez producenta tego generatora.

| 2.2. | Do każdego wniosku o homologację dołącza się:






  2.2.1. | rysunki w trzech egzemplarzach o stopniu szczegółowości umożliwiającym identyfikację typu (zob. pkt 3.2 i 4.2 poniżej). Rysunki muszą przedstawiać przewidywane położenie numeru homologacji i symboli dodatkowych w odniesieniu do okręgu znaku homologacji, w przypadku modułów LED muszą również wskazywać miejsce przeznaczone na kody identyfikacyjne modułów, oraz przekrój pionowy (osiowy) reflektora i jego widok przedni, z głównymi szczegółami układu optycznego łącznie z rowkowaniem, jeżeli zostało zastosowane. |
| --- | --- | --- |

2.2.

Do każdego wniosku o homologację dołącza się:

2.2.1.

rysunki w trzech egzemplarzach o stopniu szczegółowości umożliwiającym identyfikację typu (zob. pkt 3.2 i 4.2 poniżej). Rysunki muszą przedstawiać przewidywane położenie numeru homologacji i symboli dodatkowych w odniesieniu do okręgu znaku homologacji, w przypadku modułów LED muszą również wskazywać miejsce przeznaczone na kody identyfikacyjne modułów, oraz przekrój pionowy (osiowy) reflektora i jego widok przedni, z głównymi szczegółami układu optycznego łącznie z rowkowaniem, jeżeli zostało zastosowane.

| 2.2.2. | krótką specyfikację techniczną łącznie z marką i typem stateczników, jeżeli zostały one zastosowane, oraz, w przypadku gdy reflektor używany jest do doświetlania zakrętów, skrajne położenia zgodnie z pkt 6.2.7 poniżej. W przypadku modułów LED opis ten musi zawierać:






  a) | krótką specyfikację techniczną modułów LED; |
| --- | --- | --- |

2.2.2.

krótką specyfikację techniczną łącznie z marką i typem stateczników, jeżeli zostały one zastosowane, oraz, w przypadku gdy reflektor używany jest do doświetlania zakrętów, skrajne położenia zgodnie z pkt 6.2.7 poniżej. W przypadku modułów LED opis ten musi zawierać:

a)

krótką specyfikację techniczną modułów LED;

| b) | rysunek z wymiarami i podstawowymi parametrami elektrycznymi i fotometrycznymi oraz wartością obiektywnego strumienia świetlnego. |
| --- | --- |

b)

rysunek z wymiarami i podstawowymi parametrami elektrycznymi i fotometrycznymi oraz wartością obiektywnego strumienia świetlnego.

Ponadto w przypadku układu oświetlenia rozdzielonego, krótką specyfikację techniczną zawierającą wykaz światłowodów i powiązanych elementów optycznych oraz informacje opisujące generatory światła, umożliwiające ich identyfikację. Informacje te muszą zawierać numer części przydzielony przez producenta generatora światła, rysunek z wymiarami oraz podstawowymi wartościami elektrycznymi i fotometrycznymi, a także urzędowe sprawozdanie z badań związanych z wymaganiami określonymi w pkt 5.8 niniejszego regulaminu;

| 2.2.3. | następujące próbki:






  2.2.3.1. | w celu homologacji reflektora — dwie próbki każdego typu reflektora, jedna próbka przeznaczona do montażu z lewej strony pojazdu i jedna próbka przeznaczona do montażu z prawej strony pojazdu, ze wzorcowym gazowo-wyładowczym źródłem światła i jednym statecznikiem każdego używanego typu, w stosownych przypadkach;
  w celu homologacji układu oświetlenia rozdzielonego, w którym wykorzystywane jest niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99 — dwie próbki układu łącznie z generatorem światła i jednym statecznikiem każdego używanego typu, w stosownych przypadkach; |
| --- | --- | --- |

2.2.3.

następujące próbki:

2.2.3.1.

w celu homologacji reflektora — dwie próbki każdego typu reflektora, jedna próbka przeznaczona do montażu z lewej strony pojazdu i jedna próbka przeznaczona do montażu z prawej strony pojazdu, ze wzorcowym gazowo-wyładowczym źródłem światła i jednym statecznikiem każdego używanego typu, w stosownych przypadkach;

w celu homologacji układu oświetlenia rozdzielonego, w którym wykorzystywane jest niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99 — dwie próbki układu łącznie z generatorem światła i jednym statecznikiem każdego używanego typu, w stosownych przypadkach;

| 2.2.4. | na potrzeby badań tworzywa sztucznego, z którego wykonane są szyby:






  2.2.4.1. | czternaście szyb;






  2.2.4.1.1. | dziesięć z tych szyb można zastąpić 10 próbkami materiału o wymiarach co najmniej 60 × 80 mm posiadającymi płaską lub wypukłą powierzchnię zewnętrzną i zasadniczo płaską powierzchnię w części środkowej (promień krzywizny nie mniejszy niż 300 mm), o wymiarach co najmniej 15 × 15 mm; |
| --- | --- | --- | --- |

2.2.4.

na potrzeby badań tworzywa sztucznego, z którego wykonane są szyby:

2.2.4.1.

czternaście szyb;

2.2.4.1.1.

dziesięć z tych szyb można zastąpić 10 próbkami materiału o wymiarach co najmniej 60 × 80 mm posiadającymi płaską lub wypukłą powierzchnię zewnętrzną i zasadniczo płaską powierzchnię w części środkowej (promień krzywizny nie mniejszy niż 300 mm), o wymiarach co najmniej 15 × 15 mm;

| 2.2.4.1.2. | każda taka szyba lub próbka materiału musi być wykonana metodą, która ma być stosowana w produkcji seryjnej; |
| --- | --- |

2.2.4.1.2.

każda taka szyba lub próbka materiału musi być wykonana metodą, która ma być stosowana w produkcji seryjnej;

| 2.2.4.2. | odbłyśnik, do którego szyby mogą być przymocowane zgodnie z instrukcjami producenta; |
| --- | --- |

2.2.4.2.

odbłyśnik, do którego szyby mogą być przymocowane zgodnie z instrukcjami producenta;

| 2.2.5. | na potrzeby badania odporności części przepuszczających światło wykonanych z tworzywa sztucznego na promieniowanie ultrafioletowe gazowo-wyładowczych źródeł światła wewnątrz reflektora:






  2.2.5.1. | jedną próbkę każdego z odpowiednich tworzyw stosowanych w reflektorze lub jedną próbkę reflektora zawierającego części z takich tworzyw. Każda z próbek tworzywa musi mieć ten sam wygląd i posiadać powierzchnię poddaną takiej samej obróbce, jeżeli obróbkę taką zastosowano, co tworzywo przeznaczone do stosowania w reflektorze, który ma być homologowany. |
| --- | --- | --- |

2.2.5.

na potrzeby badania odporności części przepuszczających światło wykonanych z tworzywa sztucznego na promieniowanie ultrafioletowe gazowo-wyładowczych źródeł światła wewnątrz reflektora:

2.2.5.1.

jedną próbkę każdego z odpowiednich tworzyw stosowanych w reflektorze lub jedną próbkę reflektora zawierającego części z takich tworzyw. Każda z próbek tworzywa musi mieć ten sam wygląd i posiadać powierzchnię poddaną takiej samej obróbce, jeżeli obróbkę taką zastosowano, co tworzywo przeznaczone do stosowania w reflektorze, który ma być homologowany.

| 2.2.5.2. | Badanie odporności tworzyw zastosowanych wewnątrz reflektora na promieniowanie ultrafioletowe źródła światła nie jest konieczne w następujących przypadkach:






  2.2.5.2.1. | jeżeli stosuje się gazowo-wyładowcze źródła światła o niskim poziomie promieniowania ultrafioletowego określone w regulaminie nr 99; lub |
| --- | --- | --- |

2.2.5.2.

Badanie odporności tworzyw zastosowanych wewnątrz reflektora na promieniowanie ultrafioletowe źródła światła nie jest konieczne w następujących przypadkach:

2.2.5.2.1.

jeżeli stosuje się gazowo-wyładowcze źródła światła o niskim poziomie promieniowania ultrafioletowego określone w regulaminie nr 99; lub

| 2.2.5.2.2. | jeśli przedsięwzięto środki w celu zabezpieczenia odpowiednich części reflektora przed promieniowaniem ultrafioletowym, np. stosując filtry szklane; lub |
| --- | --- |

2.2.5.2.2.

jeśli przedsięwzięto środki w celu zabezpieczenia odpowiednich części reflektora przed promieniowaniem ultrafioletowym, np. stosując filtry szklane; lub

| 2.2.5.2.3. | jeżeli stosuje się moduły LED o niskim poziomie promieniowania ultrafioletowego określone w załączniku 11 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

2.2.5.2.3.

jeżeli stosuje się moduły LED o niskim poziomie promieniowania ultrafioletowego określone w załączniku 11 do niniejszego regulaminu.

| 2.3. | W przypadku układu oświetlenia rozdzielonego 10 próbek materiałów i odpowiednich powłok ochronnych/osłon, jeżeli są one stosowane, z których wykonany jest światłowód i inne części optyczne układu. |
| --- | --- |

2.3.

W przypadku układu oświetlenia rozdzielonego 10 próbek materiałów i odpowiednich powłok ochronnych/osłon, jeżeli są one stosowane, z których wykonany jest światłowód i inne części optyczne układu.

| 2.4. | Do materiałów, z których wykonano szyby i, w przypadku układu oświetlenia rozdzielonego, materiałów, z których wykonano części optyczne układu i odpowiednie powłoki/osłony, jeżeli są one stosowane, dołącza się sprawozdanie z badań właściwości tych materiałów i powłok, jeśli zostały już zbadane. |
| --- | --- |

2.4.

Do materiałów, z których wykonano szyby i, w przypadku układu oświetlenia rozdzielonego, materiałów, z których wykonano części optyczne układu i odpowiednie powłoki/osłony, jeżeli są one stosowane, dołącza się sprawozdanie z badań właściwości tych materiałów i powłok, jeśli zostały już zbadane.

3.   OZNAKOWANIA

| 3.1. | Reflektory lub układy oświetlenia rozdzielonego przedstawione do homologacji oznakowane są w sposób czytelny i nieusuwalny nazwą handlową lub marką wnioskodawcy. |
| --- | --- |

3.1.

Reflektory lub układy oświetlenia rozdzielonego przedstawione do homologacji oznakowane są w sposób czytelny i nieusuwalny nazwą handlową lub marką wnioskodawcy.

| 3.2. | Na szybie i na głównym korpusie (3) reflektorów przewidzieć należy dostatecznie duże powierzchnie na znak homologacji i dodatkowe symbole, o których mowa w pkt 4; powierzchnie te należy wskazać na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej. |
| --- | --- |

3.2.

Na szybie i na głównym korpusie (3) reflektorów przewidzieć należy dostatecznie duże powierzchnie na znak homologacji i dodatkowe symbole, o których mowa w pkt 4; powierzchnie te należy wskazać na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej.

| 3.3. | Reflektory zaprojektowane stosownie do potrzeb zarówno ruchu prawostronnego, jak i lewostronnego, muszą posiadać oznakowania wskazujące dwa ustawienia układu optycznego w pojeździe lub gazowo-wyładowczego źródła światła na odbłyśniku; oznakowania te składają się z liter „R/D” określających położenie dla ruchu prawostronnego oraz liter „L/G” określających położenie dla ruchu lewostronnego. |
| --- | --- |

3.3.

Reflektory zaprojektowane stosownie do potrzeb zarówno ruchu prawostronnego, jak i lewostronnego, muszą posiadać oznakowania wskazujące dwa ustawienia układu optycznego w pojeździe lub gazowo-wyładowczego źródła światła na odbłyśniku; oznakowania te składają się z liter „R/D” określających położenie dla ruchu prawostronnego oraz liter „L/G” określających położenie dla ruchu lewostronnego.

| 3.4. | Wszystkie światła mogą mieć oznaczony na swojej powierzchni wysyłającej światło środek odniesienia, jak przedstawiono w załączniku 6. |
| --- | --- |

3.4.

Wszystkie światła mogą mieć oznaczony na swojej powierzchni wysyłającej światło środek odniesienia, jak przedstawiono w załączniku 6.

| 3.5. | W przypadku generatora światła układu oświetlenia rozdzielonego wykorzystującego niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, generator światła musi być opatrzony nazwą handlową lub znakiem towarowym producenta tego generatora oraz numerem części, o którym mowa w pkt 2.2.2 powyżej. |
| --- | --- |

3.5.

W przypadku generatora światła układu oświetlenia rozdzielonego wykorzystującego niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, generator światła musi być opatrzony nazwą handlową lub znakiem towarowym producenta tego generatora oraz numerem części, o którym mowa w pkt 2.2.2 powyżej.

| 3.6. | Światła wyposażone w moduły LED muszą posiadać oznakowanie określające napięcie znamionowe i moc znamionową oraz zawierające indywidualny kod identyfikacyjny modułu źródła światła. |
| --- | --- |

3.6.

Światła wyposażone w moduły LED muszą posiadać oznakowanie określające napięcie znamionowe i moc znamionową oraz zawierające indywidualny kod identyfikacyjny modułu źródła światła.

| 3.7. | Moduły LED przedłożone wraz z wnioskiem o udzielenie homologacji światła:






  3.7.1. | muszą być opatrzone nazwą handlową lub znakiem towarowym wnioskodawcy. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne; |
| --- | --- | --- |

3.7.

Moduły LED przedłożone wraz z wnioskiem o udzielenie homologacji światła:

3.7.1.

muszą być opatrzone nazwą handlową lub znakiem towarowym wnioskodawcy. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne;

| 3.7.2. | muszą być opatrzone indywidualnym kodem identyfikacyjnym modułu. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne.
  Kod identyfikacyjny rozpoczyna się od liter „MD”, oznaczających „MODUŁ”, po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 4.2.1 poniżej, oraz, w przypadku zastosowania kilku różniących się modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki. Kod ten musi być widoczny na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej. Oznakowanie homologacyjne modułu może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowany jest dany moduł, pod warunkiem że oba oznakowania pochodzą od tego samego wnioskodawcy. |
| --- | --- |

3.7.2.

muszą być opatrzone indywidualnym kodem identyfikacyjnym modułu. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne.

Kod identyfikacyjny rozpoczyna się od liter „MD”, oznaczających „MODUŁ”, po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 4.2.1 poniżej, oraz, w przypadku zastosowania kilku różniących się modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki. Kod ten musi być widoczny na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej. Oznakowanie homologacyjne modułu może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowany jest dany moduł, pod warunkiem że oba oznakowania pochodzą od tego samego wnioskodawcy.

| 3.8. | Jeżeli w modułach LED zastosowano elektroniczne urządzenie sterujące zasilaniem źródła światła, które nie jest częścią modułu, musi być ono opatrzone swoim indywidualnym kodem identyfikacyjnym oraz oznakowaniem znamionowego napięcia wejściowego oraz mocy znamionowej w watach. |
| --- | --- |

3.8.

Jeżeli w modułach LED zastosowano elektroniczne urządzenie sterujące zasilaniem źródła światła, które nie jest częścią modułu, musi być ono opatrzone swoim indywidualnym kodem identyfikacyjnym oraz oznakowaniem znamionowego napięcia wejściowego oraz mocy znamionowej w watach.

4.   HOMOLOGACJA

4.1.   Przepisy ogólne

| 4.1.1. | Homologacji udziela się, jeżeli wszystkie próbki typu reflektora przedstawione do homologacji zgodnie z pkt 2 powyżej spełniają przepisy niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.1.1.

Homologacji udziela się, jeżeli wszystkie próbki typu reflektora przedstawione do homologacji zgodnie z pkt 2 powyżej spełniają przepisy niniejszego regulaminu.

| 4.1.2. | Reflektory zgodne z niniejszym regulaminem mogą być zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z dowolnymi innymi funkcjami oświetlenia lub sygnalizacji świetlnej pod warunkiem że nie pogorszy to sprawności pełnienia przez nie poszczególnych funkcji oświetlenia. |
| --- | --- |

4.1.2.

Reflektory zgodne z niniejszym regulaminem mogą być zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z dowolnymi innymi funkcjami oświetlenia lub sygnalizacji świetlnej pod warunkiem że nie pogorszy to sprawności pełnienia przez nie poszczególnych funkcji oświetlenia.

| 4.1.3. | Jeśli światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania przewidziane w więcej niż jednym regulaminie, wystarczy opatrzenie ich jednym międzynarodowym znakiem homologacji, pod warunkiem że każde z zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł spełnia przepisy, które mają do niego zastosowanie. |
| --- | --- |

4.1.3.

Jeśli światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania przewidziane w więcej niż jednym regulaminie, wystarczy opatrzenie ich jednym międzynarodowym znakiem homologacji, pod warunkiem że każde z zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł spełnia przepisy, które mają do niego zastosowanie.

| 4.1.4. | Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Dwie pierwsze jego cyfry muszą wskazywać serię poprawek uwzględniających najnowsze w momencie udzielania homologacji znaczące zmiany w regulaminie, dostosowujące go do postępu technicznego (obecnie seria 01). Ta sama Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru innemu typowi reflektora objętego niniejszym regulaminem. Dopasowaną parę uznaje się jednak za jeden typ. |
| --- | --- |

4.1.4.

Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Dwie pierwsze jego cyfry muszą wskazywać serię poprawek uwzględniających najnowsze w momencie udzielania homologacji znaczące zmiany w regulaminie, dostosowujące go do postępu technicznego (obecnie seria 01). Ta sama Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru innemu typowi reflektora objętego niniejszym regulaminem. Dopasowaną parę uznaje się jednak za jeden typ.

| 4.1.5. | Zawiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu, odmowie udzielenia lub cofnięciu homologacji lub o ostatecznym zaniechaniu produkcji danego typu reflektora zgodnie z niniejszym regulaminem przekazuje się stosującym niniejszy regulamin Stronom Porozumienia z 1958 r. za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.1.5.

Zawiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu, odmowie udzielenia lub cofnięciu homologacji lub o ostatecznym zaniechaniu produkcji danego typu reflektora zgodnie z niniejszym regulaminem przekazuje się stosującym niniejszy regulamin Stronom Porozumienia z 1958 r. za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

| 4.1.6. | Oprócz znaku określonego w pkt 3.1, znak homologacji opisany w pkt 4.2 i 4.3 poniżej należy umieścić w miejscach, o których mowa w pkt 3.2 powyżej, na każdym reflektorze odpowiadającym typowi homologowanemu na podstawie niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.1.6.

Oprócz znaku określonego w pkt 3.1, znak homologacji opisany w pkt 4.2 i 4.3 poniżej należy umieścić w miejscach, o których mowa w pkt 3.2 powyżej, na każdym reflektorze odpowiadającym typowi homologowanemu na podstawie niniejszego regulaminu.

4.2.   Elementy znaku homologacji

Znak homologacji składa się z:

| 4.2.1. | międzynarodowego oznakowania homologacyjnego złożonego z:






  4.2.1.1. | okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, w którym udzielono homologacji (4); |
| --- | --- | --- |

4.2.1.

międzynarodowego oznakowania homologacyjnego złożonego z:

4.2.1.1.

okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, w którym udzielono homologacji (4);

| 4.2.1.2. | numeru homologacji określonego w pkt 4.1.4 powyżej; |
| --- | --- |

4.2.1.2.

numeru homologacji określonego w pkt 4.1.4 powyżej;

| 4.2.2. | następującego dodatkowego symbolu (lub symboli):






  4.2.2.1. | na reflektorach dostosowanych do potrzeb jedynie ruchu lewostronnego — poziomej strzałki, która względem obserwatora stojącego twarzą do reflektora skierowana jest w prawo, to znaczy w stronę pasa jezdni, po którym odbywa się ruch; |
| --- | --- | --- |

4.2.2.

następującego dodatkowego symbolu (lub symboli):

4.2.2.1.

na reflektorach dostosowanych do potrzeb jedynie ruchu lewostronnego — poziomej strzałki, która względem obserwatora stojącego twarzą do reflektora skierowana jest w prawo, to znaczy w stronę pasa jezdni, po którym odbywa się ruch;

| 4.2.2.2. | na reflektorach dostosowanych do potrzeb obu systemów ruchu poprzez odpowiednie ustawienie układu optycznego lub źródła światła — poziomej strzałki z grotem na każdym końcu, przy czym groty zwrócone są, odpowiednio, w lewo i w prawo; |
| --- | --- |

4.2.2.2.

na reflektorach dostosowanych do potrzeb obu systemów ruchu poprzez odpowiednie ustawienie układu optycznego lub źródła światła — poziomej strzałki z grotem na każdym końcu, przy czym groty zwrócone są, odpowiednio, w lewo i w prawo;

| 4.2.2.3. | na reflektorach spełniających wymagania określone w niniejszym regulaminie tylko w odniesieniu do światła mijania — liter „DC”; |
| --- | --- |

4.2.2.3.

na reflektorach spełniających wymagania określone w niniejszym regulaminie tylko w odniesieniu do światła mijania — liter „DC”;

| 4.2.2.4. | na reflektorach spełniających wymagania określone w niniejszym regulaminie tylko w odniesieniu do światła drogowego — liter „DR”; |
| --- | --- |

4.2.2.4.

na reflektorach spełniających wymagania określone w niniejszym regulaminie tylko w odniesieniu do światła drogowego — liter „DR”;

| 4.2.2.5. | na reflektorach spełniających wymagania określone w niniejszym regulaminie zarówno w odniesieniu do światła mijania, jak i drogowego — liter „DCR”; |
| --- | --- |

4.2.2.5.

na reflektorach spełniających wymagania określone w niniejszym regulaminie zarówno w odniesieniu do światła mijania, jak i drogowego — liter „DCR”;

| 4.2.2.6. | na reflektorach posiadających szybę z tworzywa sztucznego — liter „PL” umieszczonych w pobliżu symboli określonych w pkt 4.2.2.3–4.2.2.5 powyżej; |
| --- | --- |

4.2.2.6.

na reflektorach posiadających szybę z tworzywa sztucznego — liter „PL” umieszczonych w pobliżu symboli określonych w pkt 4.2.2.3–4.2.2.5 powyżej;

| 4.2.2.7. | na reflektorach spełniających wymagania określone w niniejszym regulaminie w odniesieniu do światła drogowego — oznaczenia stanowiące odniesienie do wartości maksymalnej światłości zgodnie z pkt 6.3.2.2 poniżej, umieszczonego w pobliżu okręgu otaczającego literę „E”;
  w przypadku reflektorów wzajemnie sprzężonych wartość łącznej maksymalnej światłości świateł drogowych oznacza się jak wyżej; |
| --- | --- |

4.2.2.7.

na reflektorach spełniających wymagania określone w niniejszym regulaminie w odniesieniu do światła drogowego — oznaczenia stanowiące odniesienie do wartości maksymalnej światłości zgodnie z pkt 6.3.2.2 poniżej, umieszczonego w pobliżu okręgu otaczającego literę „E”;

w przypadku reflektorów wzajemnie sprzężonych wartość łącznej maksymalnej światłości świateł drogowych oznacza się jak wyżej;

| 4.2.2.8. | na układach oświetlenia rozdzielonego litery „DLS” zastępują literę „D” przewidzianą w pkt 4.2.2.3, 4.2.2.4 i 4.2.2.5, przy czym stosuje się te same kryteria. |
| --- | --- |

4.2.2.8.

na układach oświetlenia rozdzielonego litery „DLS” zastępują literę „D” przewidzianą w pkt 4.2.2.3, 4.2.2.4 i 4.2.2.5, przy czym stosuje się te same kryteria.

| 4.2.3. | W każdym przypadku w świadectwach homologacji i w formularzach zawiadomienia przekazywanych krajom będącym Umawiającymi się Stronami Porozumienia i stosującym niniejszy regulamin podaje się tryb pracy stosowany podczas badania opisanego w pkt 1.1.1.1 załącznika 4 oraz dopuszczalne wartości napięcia określone w pkt 1.1.1.2 załącznika 4.
  W stosownych przypadkach urządzenie znakuje się w następujący sposób:






  4.2.3.1. | na reflektorach spełniających wymagania określone w niniejszym regulaminie i zaprojektowanych w taki sposób, że światło mijania nie zapala się jednocześnie z żadną inną funkcją oświetlenia, z którą może ono być wzajemnie sprzężone: w znaku homologacji za symbolem światła mijania umieszcza się ukośnik (/); |
| --- | --- | --- |

4.2.3.

W każdym przypadku w świadectwach homologacji i w formularzach zawiadomienia przekazywanych krajom będącym Umawiającymi się Stronami Porozumienia i stosującym niniejszy regulamin podaje się tryb pracy stosowany podczas badania opisanego w pkt 1.1.1.1 załącznika 4 oraz dopuszczalne wartości napięcia określone w pkt 1.1.1.2 załącznika 4.

W stosownych przypadkach urządzenie znakuje się w następujący sposób:

4.2.3.1.

na reflektorach spełniających wymagania określone w niniejszym regulaminie i zaprojektowanych w taki sposób, że światło mijania nie zapala się jednocześnie z żadną inną funkcją oświetlenia, z którą może ono być wzajemnie sprzężone: w znaku homologacji za symbolem światła mijania umieszcza się ukośnik (/);

| 4.2.3.2. | wymogu określonego w pkt 4.2.3.1 powyżej nie stosuje się do reflektorów spełniających wymogi niniejszego regulaminu, które są zaprojektowane w taki sposób, że światło mijania i światło drogowe mają to samo gazowo-wyładowcze źródło światła. |
| --- | --- |

4.2.3.2.

wymogu określonego w pkt 4.2.3.1 powyżej nie stosuje się do reflektorów spełniających wymogi niniejszego regulaminu, które są zaprojektowane w taki sposób, że światło mijania i światło drogowe mają to samo gazowo-wyładowcze źródło światła.

| 4.2.4. | W pobliżu wyżej wymienionych symboli dodatkowych można umieścić dwie cyfry numeru homologacji oznaczające serię poprawek uwzględniających najnowsze w momencie udzielania homologacji znaczące zmiany w regulaminie, dostosowujące go do postępu technicznego, oraz, w stosownych przypadkach, wymaganą strzałkę. |
| --- | --- |

4.2.4.

W pobliżu wyżej wymienionych symboli dodatkowych można umieścić dwie cyfry numeru homologacji oznaczające serię poprawek uwzględniających najnowsze w momencie udzielania homologacji znaczące zmiany w regulaminie, dostosowujące go do postępu technicznego, oraz, w stosownych przypadkach, wymaganą strzałkę.

| 4.2.5. | Znaki i symbole, o których mowa w pkt 4.2.1–4.2.3 powyżej muszą być czytelne i nieusuwalne. Można je umieścić na wewnętrznej lub zewnętrznej części (przezroczystej lub nieprzezroczystej) reflektora, której nie można oddzielić od przezroczystej części reflektora emitującej światło. W przypadku układu oświetlenia rozdzielonego z zewnętrzną szybą wbudowaną w światłowód warunek ten uznaje się za spełniony, jeśli oznakowanie homologacyjne jest umieszczone przynajmniej na generatorze światła i na światłowodzie lub na jego osłonie. W każdym przypadku oznakowanie to musi być widoczne, gdy reflektor lub układ jest zamontowany w pojeździe lub gdy otwarta jest ruchoma część, taka jak pokrywa silnika. |
| --- | --- |

4.2.5.

Znaki i symbole, o których mowa w pkt 4.2.1–4.2.3 powyżej muszą być czytelne i nieusuwalne. Można je umieścić na wewnętrznej lub zewnętrznej części (przezroczystej lub nieprzezroczystej) reflektora, której nie można oddzielić od przezroczystej części reflektora emitującej światło. W przypadku układu oświetlenia rozdzielonego z zewnętrzną szybą wbudowaną w światłowód warunek ten uznaje się za spełniony, jeśli oznakowanie homologacyjne jest umieszczone przynajmniej na generatorze światła i na światłowodzie lub na jego osłonie. W każdym przypadku oznakowanie to musi być widoczne, gdy reflektor lub układ jest zamontowany w pojeździe lub gdy otwarta jest ruchoma część, taka jak pokrywa silnika.

4.3.   Układ znaku homologacji

4.3.1.   Światła niezależne

Przykładowe układy znaków homologacji i wspomnianych dodatkowych symboli przedstawiają rysunki 1–9 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

4.3.2.   Światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone

| 4.3.2.1. | W przypadku stwierdzenia, że światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania określone w kilku regulaminach, wystarczy opatrzyć je jednym międzynarodowym znakiem homologacji składającym się z okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, w którym udzielono homologacji, oraz z numeru homologacji. Znak ten można umieścić w dowolnym miejscu na światłach zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, pod warunkiem że:






  4.3.2.1.1. | jest on widoczny, zgodnie z pkt 4.2.5; |
| --- | --- | --- |

4.3.2.1.

W przypadku stwierdzenia, że światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania określone w kilku regulaminach, wystarczy opatrzyć je jednym międzynarodowym znakiem homologacji składającym się z okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, w którym udzielono homologacji, oraz z numeru homologacji. Znak ten można umieścić w dowolnym miejscu na światłach zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, pod warunkiem że:

4.3.2.1.1.

jest on widoczny, zgodnie z pkt 4.2.5;

| 4.3.2.1.2. | żaden element świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, który przepuszcza światło, nie może zostać usunięty bez jednoczesnego usunięcia znaku homologacji. |
| --- | --- |

4.3.2.1.2.

żaden element świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, który przepuszcza światło, nie może zostać usunięty bez jednoczesnego usunięcia znaku homologacji.

| 4.3.2.2. | Symbol identyfikacyjny każdego światła zgodny z regulaminem, na podstawie którego udzielono homologacji, wraz z oznaczeniem odpowiedniej serii poprawek uwzględniających najnowsze w momencie udzielania homologacji znaczące zmiany w regulaminie, dostosowujące go do postępu technicznego, oraz, w stosownych przypadkach, wymaganą strzałkę umieszcza się:






  4.3.2.2.1. | na odpowiedniej powierzchni emitującej światło; |
| --- | --- | --- |

4.3.2.2.

Symbol identyfikacyjny każdego światła zgodny z regulaminem, na podstawie którego udzielono homologacji, wraz z oznaczeniem odpowiedniej serii poprawek uwzględniających najnowsze w momencie udzielania homologacji znaczące zmiany w regulaminie, dostosowujące go do postępu technicznego, oraz, w stosownych przypadkach, wymaganą strzałkę umieszcza się:

4.3.2.2.1.

na odpowiedniej powierzchni emitującej światło;

| 4.3.2.2.2. | lub w grupie, w taki sposób, aby każde ze świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych mogło zostać jednoznacznie zidentyfikowane (zob. przykłady czterech możliwości zamieszczone w załączniku 2 rysunek 10). |
| --- | --- |

4.3.2.2.2.

lub w grupie, w taki sposób, aby każde ze świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych mogło zostać jednoznacznie zidentyfikowane (zob. przykłady czterech możliwości zamieszczone w załączniku 2 rysunek 10).

| 4.3.2.3. | Wymiary elementów takiego pojedynczego znaku homologacji nie mogą być mniejsze niż minimalne wymiary najmniejszego ze znaków indywidualnych wymagane zgodnie z regulaminem, na podstawie którego udzielono homologacji. |
| --- | --- |

4.3.2.3.

Wymiary elementów takiego pojedynczego znaku homologacji nie mogą być mniejsze niż minimalne wymiary najmniejszego ze znaków indywidualnych wymagane zgodnie z regulaminem, na podstawie którego udzielono homologacji.

| 4.3.2.4. | Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru innemu typowi świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych objętych niniejszym regulaminem. |
| --- | --- |

4.3.2.4.

Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru innemu typowi świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych objętych niniejszym regulaminem.

| 4.3.2.5. | Na rysunku 10 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu przedstawiono przykłady układów znaków homologacji na światłach zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, z wszystkimi wyżej wymienionymi dodatkowymi symbolami. |
| --- | --- |

4.3.2.5.

Na rysunku 10 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu przedstawiono przykłady układów znaków homologacji na światłach zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, z wszystkimi wyżej wymienionymi dodatkowymi symbolami.

4.3.3.   Światła, które mogą być wzajemnie sprzężone lub zespolone z innymi światłami, posiadające szybę, która może być stosowana w różnych typach reflektorów

Stosuje się przepisy określone w pkt 4.3.2 powyżej.

| 4.3.3.1. | W przypadku stosowania tej samej szyby dopuszcza się ponadto, by na szybie tej były umieszczone różne znaki homologacji odnoszące się do różnych typów reflektorów lub zespołów świateł, pod warunkiem że główny korpus lub układ oświetlenia rozdzielonego reflektora, nawet jeśli nie można ich oddzielić od szyby, również posiada powierzchnię, o której mowa w pkt 3.2 powyżej, i opatrzony jest znakiem homologacji odpowiadającym pełnionym przez niego funkcjom. |
| --- | --- |

4.3.3.1.

W przypadku stosowania tej samej szyby dopuszcza się ponadto, by na szybie tej były umieszczone różne znaki homologacji odnoszące się do różnych typów reflektorów lub zespołów świateł, pod warunkiem że główny korpus lub układ oświetlenia rozdzielonego reflektora, nawet jeśli nie można ich oddzielić od szyby, również posiada powierzchnię, o której mowa w pkt 3.2 powyżej, i opatrzony jest znakiem homologacji odpowiadającym pełnionym przez niego funkcjom.

| 4.3.3.2. | Na rysunku 11 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu przedstawiono przykłady układów znaków homologacji w opisanym powyżej przypadku. |
| --- | --- |

4.3.3.2.

Na rysunku 11 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu przedstawiono przykłady układów znaków homologacji w opisanym powyżej przypadku.

4.3.4.   Układy oświetlenia rozdzielonego

W przypadku układów oświetlenia rozdzielonego spełnione muszą zostać wymogi określone w pkt 4.3.1–4.3.3.2 w związku z wymogami zawartymi w pkt 3.4.

B.   WYMAGANIA TECHNICZNE W ODNIESIENIU DO REFLEKTORÓW (5)

5.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

5.1.   Każda próbka musi odpowiadać specyfikacjom określonym w pkt 6–8 poniżej.

5.2.   Reflektory muszą być wykonane w taki sposób, aby w normalnych warunkach użytkowania, pomimo drgań, na które mogą być narażone, zachowywały wymagane właściwości fotometryczne i działały w zadowalający sposób.

5.2.1.   Reflektory muszą być wyposażone w urządzenie umożliwiające takie ustawienie ich położenia na pojeździe, by spełniały odnoszące się do nich wymogi. Urządzenie to nie musi być montowane w zespołach, w których nie można rozdzielić odbłyśnika i szyby rozpraszającej, pod warunkiem że stosowanie takich zespołów jest ograniczone do pojazdów, w których ustawienie reflektorów można regulować w inny sposób.

Jeżeli reflektor emitujący główną wiązkę światła mijania i reflektor emitujący wiązkę światła drogowego, każdy z nich wyposażony we własne źródło lub źródła światła, są połączone tak, że tworzą jedną całość, urządzenie do ich regulacji musi umożliwiać prawidłowe ustawienie każdego układu optycznego z osobna. Powyższy przepis stosuje się również do reflektorów emitujących wiązkę przedniego światła przeciwmgielnego i światła drogowego oraz do reflektorów emitujących główną wiązkę światła mijania i wiązkę przedniego światła przeciwmgielnego, jak również do reflektorów emitujących wszystkie te trzy wiązki.

5.2.2.   Przepisów tych nie stosuje się jednak do zespołów reflektorów z niepodzielnymi odbłyśnikami. Do tego rodzaju reflektorów stosuje się wymogi określone w pkt 6.3 niniejszego regulaminu.

5.3.   Reflektory zaprojektowane z uwzględnieniem potrzeb ruchu zarówno prawostronnego, jak i lewostronnego, można dostosować do ruchu daną stroną jezdni poprzez odpowiednie ustawienie początkowe podczas montażu w pojeździe lub przez stosowną zmianę ustawienia przez użytkownika. Takie początkowe ustawienie lub ustawienie dokonane przez użytkownika może polegać na przykład na ustawieniu układu optycznego pod danym kątem na pojeździe lub ustawieniu źródła lub źródeł światła pod danym kątem w stosunku do układu optycznego. We wszystkich przypadkach możliwe muszą być tylko dwa wyraźnie odróżniające się ustawienia, jedno dla ruchu prawostronnego i jedno dla ruchu lewostronnego, a konstrukcja reflektora musi uniemożliwiać niezamierzone przestawienie go z jednej pozycji do drugiej lub ustawienie w położeniu pośrednim. Jeśli dla źródła światła przewidziane są dwa różne ustawienia, to części służące do mocowania źródła światła do odbłyśnika muszą być tak zaprojektowane i wykonane, aby w każdym z tych dwóch ustawień źródło światła było utrzymywane w położeniu z dokładnością wymaganą dla reflektorów zaprojektowanych do potrzeb ruchu tylko po jednej stronie jezdni. Zgodność z wymogami niniejszego punktu sprawdza się w drodze kontroli wzrokowej oraz, jeśli zachodzi taka konieczność, montażu próbnego.

5.4.   Konfiguracja oświetlenia w zależności od warunków ruchu drogowego

5.4.1.   W przypadku reflektorów zaprojektowanych stosownie do potrzeb ruchu tylko po jednej stronie drogi (prawej lub lewej), stosuje się odpowiednie środki zapobiegawcze, aby ich światło nie stało się uciążliwe dla użytkowników dróg w kraju, w którym ruch odbywa się po stronie przeciwnej do strony ruchu, do której potrzeb dany reflektor został zaprojektowany (6). Środki te mogą obejmować:

| a) | zasłonięcie części szyby zewnętrznej reflektora; |
| --- | --- |

a)

zasłonięcie części szyby zewnętrznej reflektora;

| b) | skierowanie wiązki światła w dół. Dopuszcza się przesunięcie w poziomie; |
| --- | --- |

b)

skierowanie wiązki światła w dół. Dopuszcza się przesunięcie w poziomie;

| c) | dowolny inny sposób wyeliminowania lub ograniczenia asymetrycznej części wiązki światła. |
| --- | --- |

c)

dowolny inny sposób wyeliminowania lub ograniczenia asymetrycznej części wiązki światła.

5.4.2.   Po zastosowaniu powyższych środków parametry reflektora muszą spełniać następujące wymogi dotyczące światłości jego światła, przy czym ich kontroli dokonuje się bez zmiany ustawienia reflektora, pozostawiając go w ustawieniu odpowiadającym początkowemu kierunkowi ruchu:

| 5.4.2.1. | światło mijania przeznaczone do ruchu prawostronnego i dostosowane do ruchu lewostronnego: | w 0,86D–1,72L co najmniej 2 500 cd; |
| --- | --- | --- |

5.4.2.1.

światło mijania przeznaczone do ruchu prawostronnego i dostosowane do ruchu lewostronnego:

w 0,86D–1,72L co najmniej 2 500 cd;

| | w 0,57U–3,43R nie więcej niż 880 cd; |
| --- | --- |

w 0,57U–3,43R nie więcej niż 880 cd;

| 5.4.2.2. | światło mijania przeznaczone do ruchu lewostronnego i dostosowane do ruchu prawostronnego: | w 0,86D–1,72R co najmniej 2 500 cd; |
| --- | --- | --- |

5.4.2.2.

światło mijania przeznaczone do ruchu lewostronnego i dostosowane do ruchu prawostronnego:

w 0,86D–1,72R co najmniej 2 500 cd;

| | w 0,57U–3,43L nie więcej niż 880 cd. |
| --- | --- |

w 0,57U–3,43L nie więcej niż 880 cd.

5.5.   W reflektorach zaprojektowanych tak, aby emitowały naprzemiennie wiązkę światła drogowego i wiązkę światła mijania albo wiązkę światła mijania lub światła drogowego przeznaczoną do doświetlania zakrętów, wszelkie mechaniczne, elektromechaniczne lub inne urządzenie wbudowane w reflektor do tych celów (7) musi być skonstruowane w taki sposób, by spełniać następujące wymogi:

| 5.5.1. | urządzenie jest w stanie wytrzymać 50 000 cykli pracy w normalnych warunkach użytkowania. W celu sprawdzenia zgodności z tym wymogiem placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych może:






  a) | zażądać od wnioskodawcy dostarczenia sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia tych badań; |
| --- | --- | --- |

5.5.1.

urządzenie jest w stanie wytrzymać 50 000 cykli pracy w normalnych warunkach użytkowania. W celu sprawdzenia zgodności z tym wymogiem placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych może:

a)

zażądać od wnioskodawcy dostarczenia sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia tych badań;

| b) | zrezygnować z przeprowadzenia odnośnych badań, jeżeli przedstawionemu przez wnioskodawcę reflektorowi towarzyszy sprawozdanie z badań wydane przez placówkę techniczną upoważnioną do przeprowadzania badań homologacyjnych reflektorów takiej samej konstrukcji (zespołu), potwierdzające zgodność z tym wymogiem; |
| --- | --- |

b)

zrezygnować z przeprowadzenia odnośnych badań, jeżeli przedstawionemu przez wnioskodawcę reflektorowi towarzyszy sprawozdanie z badań wydane przez placówkę techniczną upoważnioną do przeprowadzania badań homologacyjnych reflektorów takiej samej konstrukcji (zespołu), potwierdzające zgodność z tym wymogiem;

| 5.5.2. | w razie awarii światłość reflektora powyżej linii H–H nie przekracza wartości światłości światła mijania zgodnie z pkt 6.2.6; ponadto w reflektorach emitujących wiązkę światła mijania lub drogowego przeznaczonych do doświetlania zakrętów światłość w punkcie pomiarowym 25 V (linia VV, 1,72 D) musi wynosić co najmniej 2 500 cd; |
| --- | --- |

5.5.2.

w razie awarii światłość reflektora powyżej linii H–H nie przekracza wartości światłości światła mijania zgodnie z pkt 6.2.6; ponadto w reflektorach emitujących wiązkę światła mijania lub drogowego przeznaczonych do doświetlania zakrętów światłość w punkcie pomiarowym 25 V (linia VV, 1,72 D) musi wynosić co najmniej 2 500 cd;

| 5.5.3. | można zawsze uzyskać zarówno główne światło mijania, jak i światło drogowe, bez możliwości zatrzymania się mechanizmu pomiędzy tymi dwoma położeniami; |
| --- | --- |

5.5.3.

można zawsze uzyskać zarówno główne światło mijania, jak i światło drogowe, bez możliwości zatrzymania się mechanizmu pomiędzy tymi dwoma położeniami;

| 5.5.4. | użytkownik nie może przy użyciu zwykłych narzędzi zmienić kształtu lub położenia części ruchomych. |
| --- | --- |

5.5.4.

użytkownik nie może przy użyciu zwykłych narzędzi zmienić kształtu lub położenia części ruchomych.

5.6.   Należy przeprowadzić badania uzupełniające zgodnie z wymogami określonymi w załączniku 4, aby wykluczyć występowanie nadmiernych zmian parametrów fotometrycznych podczas eksploatacji.

5.7.   Części przepuszczające światło wykonane z tworzywa sztucznego bada się zgodnie z wymogami określonymi w załączniku 5.

5.8.   Wymienialność źródeł światła

5.8.1.   Gazowo-wyładowcze źródła światła stosowane w gazowo-wyładowczych reflektorach lub układach oświetlenia rozdzielonego muszą być wymienne i homologowane zgodnie z regulaminem nr 99 oraz serią poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu. Gazowo-wyładowcze źródła światła niehomologowane zgodnie z regulaminem nr 99 mogą być stosowane tylko w przypadku, gdy są one niewymienną częścią generatora światła. W przypadku układów oświetlenia rozdzielonego generator światła może być jednak wymienialny bez użycia specjalistycznych narzędzi również w przypadku, gdy zastosowane w nim źródło światła nie jest homologowane.

5.8.2.   W przypadku gdy w gazowo-wyładowczym reflektorze stosuje się jedno lub kilka (dodatkowych) żarowych źródeł światła, muszą być one homologowane zgodnie z regulaminem nr 37 oraz serią poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili występowania o homologację typu, pod warunkiem że w regulaminie nr 37 oraz serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili występowania o homologację nie wprowadzono żadnych ograniczeń dotyczących ich użycia.

5.8.3.   Urządzenie musi być zaprojektowane w taki sposób, aby żarówki, jeśli są stosowane, można było zamontować tylko w jednym, właściwym położeniu.

5.8.4.   W przypadku wymiennych gazowo-wyładowczych źródeł światła i w przypadku dodatkowych żarowych źródeł światła oprawka światła musi odpowiadać charakterystyce dotyczącej wymiarów podanej w arkuszu danych technicznych zawartym w publikacji IEC nr 60061, właściwej dla kategorii zastosowanych źródeł światła. Źródła światła muszą swobodnie mieścić się w reflektorze.

5.9.   Niewymienne gazowo-wyładowcze źródła światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, stosowane w układach oświetlenia rozdzielonego, muszą ponadto spełniać następujące wymogi (odpowiadające wymogom określonym w regulaminie nr 99 w odniesieniu do homologacji gazowo-wyładowczych źródeł światła):

| 5.9.1. | zapłon, stabilizacja i ponowny zapłon w stanie ciepłym zgodnie z wymogami określonymi w pkt 3.6 regulaminu nr 99, |
| --- | --- |

5.9.1.

zapłon, stabilizacja i ponowny zapłon w stanie ciepłym zgodnie z wymogami określonymi w pkt 3.6 regulaminu nr 99,

| 5.9.2. | barwa zgodna z wymogami określonymi w pkt 3.9 regulaminu nr 99. Barwa musi być biała; |
| --- | --- |

5.9.2.

barwa zgodna z wymogami określonymi w pkt 3.9 regulaminu nr 99. Barwa musi być biała;

| 5.9.3. | promieniowanie ultrafioletowe zgodne z wymogami określonymi w pkt 3.10 regulaminu nr 99, jeżeli zaznaczono to we wniosku o udzielenie homologacji (pkt 2.2.2 powyżej). |
| --- | --- |

5.9.3.

promieniowanie ultrafioletowe zgodne z wymogami określonymi w pkt 3.10 regulaminu nr 99, jeżeli zaznaczono to we wniosku o udzielenie homologacji (pkt 2.2.2 powyżej).

5.10.   Reflektor i układ statecznika nie mogą generować promieniowania ani zakłóceń linii zasilania powodujących wadliwe funkcjonowanie innych układów elektrycznych/elektronicznych pojazdu (8).

5.11.   Jeżeli wymaga tego procedura badań, to ośrodek badawczy może zażądać od producenta dodatkowych próbek badawczych, stanowisk badawczych (uchwytów) lub specjalnych źródeł zasilania.

5.12.   Przy przeprowadzaniu badań wymagane jest stosowanie się do specyfikacji montażowym podanych przez producenta.

5.13.   Reflektor (jeżeli jest wyposażony w moduły LED) oraz same moduły LED muszą spełniać odpowiednie wymogi określone w załączniku 11 do niniejszego regulaminu. Zgodność z tymi wymogami sprawdza się w drodze odpowiednich badań.

6.   OŚWIETLENIE

6.1.   Przepisy ogólne

6.1.1.   Reflektory lub układy oświetlenia rozdzielonego muszą być wykonane tak, aby z odpowiednim gazowo-wyładowczym źródłem światła zapewniały wystarczające niepowodujące olśnienia oświetlenie przy włączonym świetle mijania oraz dobre oświetlenie przy włączonym świetle drogowym.

6.1.2.   Pomiaru światłości reflektora dokonuje się z odległości 25 m za pomocą ogniwa fotoelektrycznego o powierzchni użytecznej zawartej w kwadracie o boku 65 mm. Punkt HV stanowi punkt początkowy układu współrzędnych z pionową osią biegunową. Linia h przebiega poziomo przez punkt HV (zob. załącznik 3 do niniejszego regulaminu).

6.1.3.   Reflektor lub układy oświetlenia rozdzielonego uznaje się za odpowiednie, jeśli wymogi fotometryczne określone w niniejszym pkt 6 spełnione są przy zastosowaniu jednego źródła światła, które poddano starzeniu przez co najmniej 15 cykli zgodnie z pkt 4 załącznika 4 do regulaminu nr 99.

Gazowo-wyładowcze źródło światła homologowane zgodnie z regulaminem nr 99 uznaje się za wzorcowe źródło światła, a jego strumień świetlny może różnić się od obiektywnego strumienia świetlnego określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości światłości należy odpowiednio skorygować.

Korekty tej nie stosuje się do układów oświetlenia rozdzielonego, w których wykorzystuje się niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła, lub reflektorów ze statecznikami całkowicie lub częściowo zintegrowanymi.

Jeżeli gazowo-wyładowcze źródło światła nie jest homologowane zgodnie z regulaminem nr 99, to musi być ono niewymiennym źródłem światła pochodzącym z produkcji seryjnej.

6.1.4.   Wymiary określające położenie łuku wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła podano w odpowiednim arkuszu danych technicznych regulaminu nr 99.

6.1.5.   Zgodność z wymaganiami fotometrycznymi musi być sprawdzona zgodnie z pkt 6.2.6 lub 6.3 niniejszego regulaminu. Odnosi się to również do strefy granicy światła i cienia pomiędzy 3 R i 3 L (metoda pomiaru barwy granicy światła i cienia jest w trakcie opracowania).

6.1.6.   Barwa światła emitowanego przez reflektory, w których wykorzystuje się gazowo-wyładowcze źródła światła, musi być biała.

6.1.7.   Po czterech sekundach od zapłonu reflektora wyposażonego w gazowo-wyładowcze źródło światła ze statecznikiem niezintegrowanym z tym źródłem, który nie świecił od co najmniej 30 minut:

| 6.1.7.1. | reflektor emitujący tylko wiązkę światła drogowego musi osiągnąć światłość co najmniej 37 500 cd w punkcie HV; |
| --- | --- |

6.1.7.1.

reflektor emitujący tylko wiązkę światła drogowego musi osiągnąć światłość co najmniej 37 500 cd w punkcie HV;

| 6.1.7.2. | reflektory emitujący tylko wiązkę światła mijania lub naprzemiennie wiązki światła mijania i światła drogowego, o których mowa w pkt 5.4 niniejszego regulaminu, muszą osiągnąć światłość co najmniej 6 250 cd w punkcie 50 V; |
| --- | --- |

6.1.7.2.

reflektory emitujący tylko wiązkę światła mijania lub naprzemiennie wiązki światła mijania i światła drogowego, o których mowa w pkt 5.4 niniejszego regulaminu, muszą osiągnąć światłość co najmniej 6 250 cd w punkcie 50 V;

| 6.1.7.3. | w obu przypadkach zasilanie musi być wystarczające do zapewnienia wymaganego wzrostu impulsu wysokoprądowego. |
| --- | --- |

6.1.7.3.

w obu przypadkach zasilanie musi być wystarczające do zapewnienia wymaganego wzrostu impulsu wysokoprądowego.

6.2.   Przepisy dotyczące świateł mijania

6.2.1.   Rozkład światłości światła mijania musi obejmować granicę światła i cienia (zob. rysunek 1 poniżej), która umożliwia prawidłowe ustawienie reflektora do celów pomiarów fotometrycznych i regulacji na pojeździe.

Granica światła i cienia składa się z następujących części:

| a) | w przypadku świateł przeznaczonych do ruchu prawostronnego:






  (i) | prostej „części poziomej” z lewej strony; |
| --- | --- | --- |

a)

w przypadku świateł przeznaczonych do ruchu prawostronnego:

(i)

prostej „części poziomej” z lewej strony;

| (ii) | wznoszącej się części „załamanie – wzniesienie” z prawej strony; |
| --- | --- |

(ii)

wznoszącej się części „załamanie – wzniesienie” z prawej strony;

| b) | w przypadku świateł przeznaczonych do ruchu lewostronnego:






  (i) | prostej „części poziomej” z prawej strony; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku świateł przeznaczonych do ruchu lewostronnego:

(i)

prostej „części poziomej” z prawej strony;

| (ii) | wznoszącej się części „załamanie – wzniesienie” z lewej strony. |
| --- | --- |

(ii)

wznoszącej się części „załamanie – wzniesienie” z lewej strony.

W każdym przypadku krawędź części „załamanie – wzniesienie” musi być ostra.

6.2.2.   Reflektor ustawia się wzrokowo wykorzystując granicę światła i cienia (zob. rysunek 1 poniżej) w podany poniżej sposób. Ustawienia dokonuje się przy użyciu płaskiego pionowego ekranu umieszczonego w odległości 10 m lub 25 m (jak wskazano w sekcji 9 załącznika 1) od przodu reflektora i pod kątem prostym do osi H–V, jak pokazano w załączniku 3 do niniejszego regulaminu. Ekran musi być dostatecznie szeroki, aby umożliwiał zbadanie i dostosowanie granicy światła i cienia światła mijania w przedziale co najmniej 5° z każdej strony linii V–V.

6.2.2.1.   Regulacja w pionie: poziomą część granicy światła i cienia przesuwa się w górę z pozycji poniżej linii B i ustawia się w jej pozycji nominalnej, jeden procent (0,57 stopnia) poniżej linii H–H;

Rysunek 1

Image

Uwaga: Skala osi pionowej różni się od skali osi poziomej.

6.2.2.2.   Regulacja w poziomie: część „załamanie – wzniesienie” granicy światła i cienia przesuwa się:

| | w przypadku ruchu prawostronnego ze strony prawej na lewą, a następnie ustawia się w poziomie tak, aby:






  a) | ponad linią 0,2° D jej wzniesienie nie wykraczało poza linię A z lewej strony; oraz |
| --- | --- | --- |

w przypadku ruchu prawostronnego ze strony prawej na lewą, a następnie ustawia się w poziomie tak, aby:

a)

ponad linią 0,2° D jej wzniesienie nie wykraczało poza linię A z lewej strony; oraz

| b) | jej wzniesienie przecinało linię A na linii 0,2° D lub poniżej; oraz |
| --- | --- |

b)

jej wzniesienie przecinało linię A na linii 0,2° D lub poniżej; oraz

| c) | załamanie granicy znalazło się zasadniczo w obszarze ± 0,5 stopnia na prawo lub lewo od linii V–V; |
| --- | --- |

c)

załamanie granicy znalazło się zasadniczo w obszarze ± 0,5 stopnia na prawo lub lewo od linii V–V;

natomiast

| | w przypadku ruchu lewostronnego ze strony lewej na prawą, a następnie ustawia się w poziomie tak, aby:






  a) | ponad linią 0,2° D jej wzniesienie nie wykraczało poza linię A z prawej strony; oraz |
| --- | --- | --- |

w przypadku ruchu lewostronnego ze strony lewej na prawą, a następnie ustawia się w poziomie tak, aby:

a)

ponad linią 0,2° D jej wzniesienie nie wykraczało poza linię A z prawej strony; oraz

| b) | jej wzniesienie przecinało linię A na linii 0,2° D lub poniżej; oraz |
| --- | --- |

b)

jej wzniesienie przecinało linię A na linii 0,2° D lub poniżej; oraz

| c) | załamanie granicy znalazło się zasadniczo na linii V–V. |
| --- | --- |

c)

załamanie granicy znalazło się zasadniczo na linii V–V.

6.2.2.3.   Jeżeli tak ustawiony reflektor nie spełnia wymogów określonych w pkt 6.2.5, 6.2.6 i 6.3, jego ustawienie można zmienić pod warunkiem że oś wiązki światła nie ulegnie przesunięciu:

| | w poziomie od linii A o więcej niż:






  a) | 0,5° w lewo lub 0,75° w prawo, w przypadku ruchu prawostronnego; lub |
| --- | --- | --- |

w poziomie od linii A o więcej niż:

a)

0,5° w lewo lub 0,75° w prawo, w przypadku ruchu prawostronnego; lub

| b) | 0,5° w prawo lub 0,75° w lewo, w przypadku ruchu lewostronnego; oraz |
| --- | --- |

b)

0,5° w prawo lub 0,75° w lewo, w przypadku ruchu lewostronnego; oraz

| | w pionie o nie więcej niż 0,25° w górę lub w dół od linii B. |
| --- | --- |

w pionie o nie więcej niż 0,25° w górę lub w dół od linii B.

6.2.2.4.   Jeśli jednak regulacji w pionie nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji określonych w pkt 6.2.2.3 powyżej, stosuje się metodę z użyciem przyrządów opisaną w załączniku 10 pkt 2 i 3, aby zbadać zgodność z minimalnymi wymogami dotyczącymi granicy światła i cienia oraz przeprowadzić poziomą i pionową regulację wiązki światła.

6.2.3.   Tak ustawiony reflektor musi spełniać tylko wymagania zawarte w pkt 6.2.4 i 6.2.5 poniżej, jeżeli występuje się o homologację jedynie światła mijania; jeśli reflektor ma emitować zarówno wiązkę światła mijania, jak i wiązkę światła drogowego, musi spełniać wymagania zawarte w pkt 6.2.4–6.2.6.

6.2.4.   Każde światło mijania może posiadać tylko jedno gazowo-wyładowcze źródło światła. Dopuszczalne są najwyżej dwa dodatkowe źródła światła, określone poniżej.

6.2.4.1.   Wewnątrz światła mijania dopuszcza się zastosowanie jednego dodatkowego źródła światła zgodnie z regulaminem nr 37 lub jednego albo większej ilości dodatkowych modułów LED, aby poprawić doświetlenie zakrętów.

6.2.4.2.   Wewnątrz światła mijania dopuszcza się zastosowanie jednego dodatkowego źródła światła zgodnie z regulaminem nr 37 lub jednego albo większej ilości dodatkowych modułów LED w celu generowania promieniowania podczerwonego. Są one włączane tylko jednocześnie z gazowo-wyładowczym źródłem światła. W przypadku awarii gazowo-wyładowczego źródła światła dodatkowe źródło światła lub moduły LED wyłączają się samoczynnie.

6.2.4.3.   W przypadku awarii dodatkowego źródła światła lub modułów LED reflektor musi nadal spełniać wymogi dotyczące światła mijania.

6.2.4.4.   Warunki pomiaru w zależności od źródeł światła

| 6.2.4.4.1. | W przypadku gazowo-wyładowczego źródła światła:
  napięcie przyłożone do końcówek statecznika lub stateczników wynosi 13,2 V ± 0,1 dla układów 12 V, chyba że określono inne wartości (zob. załącznik 7). |
| --- | --- |

6.2.4.4.1.

W przypadku gazowo-wyładowczego źródła światła:

napięcie przyłożone do końcówek statecznika lub stateczników wynosi 13,2 V ± 0,1 dla układów 12 V, chyba że określono inne wartości (zob. załącznik 7).

| 6.2.4.4.2. | W przypadku żarowego źródła światła odpowiadającego wymogom regulaminu nr 37:
  pomiaru dokonuje się przy użyciu bezbarwnej żarówki wzorcowej przystosowanej do napięcia znamionowego 12 V. Podczas badania napięcie na końcówkach żarówki reguluje się tak, aby przy napięciu 13,2 V uzyskać referencyjny strumień światła określony w odpowiedniej karcie danych regulaminu nr 37. |
| --- | --- |

6.2.4.4.2.

W przypadku żarowego źródła światła odpowiadającego wymogom regulaminu nr 37:

pomiaru dokonuje się przy użyciu bezbarwnej żarówki wzorcowej przystosowanej do napięcia znamionowego 12 V. Podczas badania napięcie na końcówkach żarówki reguluje się tak, aby przy napięciu 13,2 V uzyskać referencyjny strumień światła określony w odpowiedniej karcie danych regulaminu nr 37.

| 6.2.4.4.3. | W przypadku modułów LED:
  pomiarów dokonuje się pod napięciem odpowiednio 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. Pomiary modułów LED, w których zastosowano elektroniczne urządzenie sterujące zasilaniem źródła światła, przeprowadza się w sposób określony przez wnioskodawcę. |
| --- | --- |

6.2.4.4.3.

W przypadku modułów LED:

pomiarów dokonuje się pod napięciem odpowiednio 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. Pomiary modułów LED, w których zastosowano elektroniczne urządzenie sterujące zasilaniem źródła światła, przeprowadza się w sposób określony przez wnioskodawcę.

6.2.5.   Po ponad 10 minutach od włączenia światła wartość światłości w punktach testowych, o których mowa w tabeli poniżej i w załączniku 3, rysunek B (lub, w odniesieniu do ruchu lewostronnego, ich lustrzanym odbiciu względem osi VV) musi spełniać następujące wymogi:

| Punkty lub odcinki | Oznaczenie (10) | Światłość (cd) | Kąt poziomy (w stopniach) | Kąt pionowy (w stopniach) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Max. | Min. |
| Dowolny punkt w strefie A
  (ograniczonej następującymi współrzędnymi w stopniach)












  8L | 8L | 8R | 8R | 6R | 1,5R | V–V | 4L |
| 1U | 4U | 4U | 2U | 1,5U | 1,5U | H–H | H–H |

Punkty lub odcinki

Oznaczenie (10)

Światłość (cd)

Kąt poziomy (w stopniach)

Kąt pionowy (w stopniach)

Max.

Min.

Dowolny punkt w strefie A

(ograniczonej następującymi współrzędnymi w stopniach)

8L

8L

8R

8R

6R

1,5R

V–V

4L

1U

4U

4U

2U

1,5U

1,5U

H–H

H–H

625

2

B 50 L

350

3,43 L

0,57 U

3

75 R

12 500

1,15 R

0,57 D

4

50 L

18 480

3,43 L

0,86 D

5

25 L1

18 800

3,43 L

1,72 D

6

50 V

7 500

0

0,86 D

7

50 R

12 500

1,72 R

0,86 D

8

25 L2

2 500

9 L

1,72 D

9

25 R1

2 500

9 R

1,72 D

10

25 L3

1 250

15 L

1,72 D

11

25 R2

1 250

15 R

1,72 D

12

15 L

625

20 L

2,86 D

13

15 R

625

20 R

2,86 D

14

(9)

8 L

4 U

15

(9)

0

4 U

16

(9)

8 R

4 U

17

(9)

4 L

2 U

18

(9)

0

2 U

19

(9)

4 R

2 U

20

65

8 R

0

21

125

4 L

0

A do B

Odcinek I

3 750

5,15 L do 5,15 R

0,86 D

C – D

1 750

2,5 R

1 U

E do F

Odcinek III i poniżej

12 500

9,37 L do 8,53 R

4,29 D

E max R

43 800

Na prawo od linii VV

Powyżej

1,72 D

E max L

31 300

Na lewo od linii VV

Uwaga: W tabeli:

| | Litera L oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się na lewo od linii VV. |
| --- | --- |

Litera L oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się na lewo od linii VV.

| | Litera R oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się na prawo od linii VV. |
| --- | --- |

Litera R oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się na prawo od linii VV.

| | Litera U oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się powyżej linii HH. |
| --- | --- |

Litera U oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się powyżej linii HH.

| | Litera D oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się poniżej linii HH. |
| --- | --- |

Litera D oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się poniżej linii HH.

6.2.6.   Wymogi określone w pkt 6.2.5 powyżej mają również zastosowanie do reflektorów przeznaczonych do doświetlania zakrętów lub zawierających dodatkowe źródło światła albo moduły LED, o których mowa w pkt 6.2.4.2. W przypadku reflektora zaprojektowanego tak, by doświetlać zakręty, jego ustawienie można zmienić, pod warunkiem że oś wiązki światła nie ulegnie przesunięciu w pionie o więcej niż 0,2 °.

6.2.6.1.   Jeżeli doświetlenie zakrętów uzyskuje się poprzez:

| 6.2.6.1.1. | obrót światła mijania lub poziome przemieszczenie załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się po ponownym ustawieniu poziomym całego zespołu reflektora, np. za pomocą goniometru; |
| --- | --- |

6.2.6.1.1.

obrót światła mijania lub poziome przemieszczenie załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się po ponownym ustawieniu poziomym całego zespołu reflektora, np. za pomocą goniometru;

| 6.2.6.1.2. | przemieszczenie jednego lub większej ilości elementów optycznych reflektora bez poziomego przemieszczania załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się, gdy elementy te znajdują się w swoich skrajnych położeniach roboczych; |
| --- | --- |

6.2.6.1.2.

przemieszczenie jednego lub większej ilości elementów optycznych reflektora bez poziomego przemieszczania załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się, gdy elementy te znajdują się w swoich skrajnych położeniach roboczych;

| 6.2.6.1.3. | zastosowanie dodatkowego źródła światła albo jednego lub większej ilości modułów LED bez poziomego przemieszczania załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się z włączonym dodatkowym źródłem światła lub włączonymi modułami LED. |
| --- | --- |

6.2.6.1.3.

zastosowanie dodatkowego źródła światła albo jednego lub większej ilości modułów LED bez poziomego przemieszczania załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się z włączonym dodatkowym źródłem światła lub włączonymi modułami LED.

6.3.   Przepisy dotyczące świateł drogowych

6.3.1.   W przypadku reflektora przeznaczonego do emitowania wiązek światła drogowego i światła mijania, pomiary światłości światła drogowego wykonuje się przy takim samym ustawieniu reflektora, jak w przypadku pomiarów, o których mowa w pkt 6.2.5 powyżej; reflektor emitujący tylko wiązkę światła drogowego ustawia się tak, aby środek obszaru maksymalnej światłości znajdował się w punkcie przecięcia linii H–H i V–V; taki reflektor musi spełniać tylko wymogi określone w pkt 6.3. W badaniu stosuje się napięcie określone w pkt 6.2.4.4.

6.3.2.   W świetle drogowym można stosować kilka źródeł światła spośród źródeł wymienionych w regulaminie nr 37 (w takim przypadku żarówki muszą generować referencyjny strumień światła), w regulaminie nr 99 lub w postaci modułów LED. W przypadku gdy do wytwarzania światła drogowego służy więcej niż jedno źródło światła, przy określaniu maksymalnej wartości światłości (IM) wszystkie odnośne źródła światła muszą być włączone.

Możliwe jest również wykorzystywanie części wiązki światła drogowego wytworzonej przez jedno z tych źródeł światła wyłącznie do wysyłania krótkich sygnałów świetlnych (ang. flash to pass) zgodnie z danymi podanymi przez wnioskodawcę. Przedstawia się to na odpowiednim rysunku, a w formularzu zawiadomienia zamieszcza się odpowiednią uwagę.

6.3.3.   W oparciu o dane w załączniku 3 rysunek C i w poniższej tabeli rozkład światłości świateł drogowych musi spełniać określone poniżej wymogi.

| Punkty wybrane do badania | Współrzędne kątowe
  Stopnie | Wymagana światłość
  cd |
| --- | --- | --- |
| | | Min. |
| H–5L | 0,0, 5,0 L | 6 250 |
| H–2,5L | 0,0, 2,5 L | 25 000 |
| H–2,5R | 0,0, 2,5 R | 25 000 |
| H–5R | 0,0, 5,0 R | 6 250 |

Punkty wybrane do badania

Współrzędne kątowe

Stopnie

Wymagana światłość

cd

Min.

H–5L

0,0, 5,0 L

6 250

H–2,5L

0,0, 2,5 L

25 000

H–2,5R

0,0, 2,5 R

25 000

H–5R

0,0, 5,0 R

6 250

6.3.3.1.   Punkt przecięcia linii HH i VV (punkt HV) musi znajdować się wewnątrz obszaru wyznaczonego izoluksą 80 procent maksymalnej wartości światłości. Ta wartość maksymalna (IM) nie może być mniejsza niż 43 800 cd.

6.3.3.2.   Wartość maksymalna (IM) w żadnym wypadku nie może przekraczać 215 000 cd.

6.3.4.   Umieszczaną w odnośnym znaku wartość odniesienia maksymalnej światłości (I′M), o której mowa z pkt 6.3.3.2 powyżej, uzyskuje się ze stosunku:

I′M
  = IM/4 300.

Wartość tę zaokrągla się do wartości 7,5 – 10 – 12,5 – 17,5 – 20 – 25 – 27,5 – 30 – 37,5 – 40 – 45 – 50.

6.4.   Przepisy dotyczące ruchomych odbłyśników

6.4.1.   Reflektor, ze światłem zamontowanym zgodnie ze wszystkimi położeniami opisanymi w pkt 2.1.4, musi spełniać wymogi fotometryczne określone w pkt 6.2 lub 6.3 lub w obu tych punktach.

6.4.2.   Dodatkowe badania przeprowadza się po odchyleniu odbłyśnika pionowo do góry o kąt podany w pkt 2.1.4 lub o kąt 2 stopni, w zależności od tego, który kąt jest mniejszy, przy użyciu urządzeń służących do ustawiania świateł reflektora. Po ponownym skierowaniu reflektora w dół (za pomocą goniometru) wymogi fotometryczne muszą być spełnione w następujących punktach:

| Główne światło mijania | : | HV i 75 R (lub odpowiednio 75 L); |
| --- | --- | --- |
| Światło drogowe | : | IM i punkt HV (odpowiedni procent IM). |

Główne światło mijania

:

HV i 75 R (lub odpowiednio 75 L);

Światło drogowe

:

IM i punkt HV (odpowiedni procent IM).

Jeżeli urządzenia służące do ustawiania świateł nie umożliwiają bezstopniowej regulacji, wybiera się położenie najbliższe kątowi 2 stopni.

6.4.3.   Odbłyśnik przywraca się do znamionowego położenia kątowego określonego w pkt 6.2.2, a goniometr ustawia z powrotem w położeniu wyjściowym. Odbłyśnik odchyla się pionowo w dół o kąt, o którym mowa w pkt 2.1.4, lub o kąt 2 stopni, w zależności od tego, który kąt jest mniejszy, przy użyciu urządzeń służących do ustawiania świateł reflektora. Po ponownym skierowaniu reflektora do góry (na przykład za pomocą goniometru) dokonuje się pomiaru w punktach określonych w pkt 6.5.2.

7.   OCENA UCIĄŻLIWOŚCI LUB OLŚNIENIA

Ocenia się uciążliwość lub olśnienie powodowane przez światło mijania reflektora (11).

C.   POZOSTAŁE PRZEPISY ADMINISTRACYJNE

8.   ZMIANA TYPU REFLEKTORA I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

| 8.1. | O każdej zmianie typu reflektora, włączając w to zmianę statecznika, należy powiadomić organ, który udzielił homologacji typu reflektora. Organ ten może:






  8.1.1. | uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki, i uznać, że w każdym wypadku dany reflektor nadal spełnia wymogi; lub |
| --- | --- | --- |

8.1.

O każdej zmianie typu reflektora, włączając w to zmianę statecznika, należy powiadomić organ, który udzielił homologacji typu reflektora. Organ ten może:

8.1.1.

uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki, i uznać, że w każdym wypadku dany reflektor nadal spełnia wymogi; lub

| 8.1.2. | zażądać kolejnego sprawozdania z badań od placówki technicznej upoważnionej do ich przeprowadzania. |
| --- | --- |

8.1.2.

zażądać kolejnego sprawozdania z badań od placówki technicznej upoważnionej do ich przeprowadzania.

| 8.2. | Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zostają powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie homologacji, z wyszczególnieniem zmian, zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.1.5 powyżej. |
| --- | --- |

8.2.

Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zostają powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie homologacji, z wyszczególnieniem zmian, zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.1.5 powyżej.

| 8.3. | Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny każdemu formularzowi zawiadomienia dotyczącego takiego rozszerzenia oraz informuje o tym pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

8.3.

Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny każdemu formularzowi zawiadomienia dotyczącego takiego rozszerzenia oraz informuje o tym pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

9.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

| 9.1. | Reflektory homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wytwarzane w taki sposób, aby zapewnić ich zgodność z homologowanym typem poprzez spełnienie wymogów określonych w pkt 6. |
| --- | --- |

9.1.

Reflektory homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wytwarzane w taki sposób, aby zapewnić ich zgodność z homologowanym typem poprzez spełnienie wymogów określonych w pkt 6.

| 9.2. | W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymogi określone w pkt 9.1, należy przeprowadzić odpowiednie inspekcje produkcji. |
| --- | --- |

9.2.

W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymogi określone w pkt 9.1, należy przeprowadzić odpowiednie inspekcje produkcji.

| 9.3. | Posiadacz homologacji jest zobowiązany w szczególności:






  9.3.1. | zapewnić istnienie procedur skutecznej kontroli jakości produktów; |
| --- | --- | --- |

9.3.

Posiadacz homologacji jest zobowiązany w szczególności:

9.3.1.

zapewnić istnienie procedur skutecznej kontroli jakości produktów;

| 9.3.2. | mieć dostęp do urządzeń kontrolnych niezbędnych do sprawdzania zgodności z każdym homologowanym typem; |
| --- | --- |

9.3.2.

mieć dostęp do urządzeń kontrolnych niezbędnych do sprawdzania zgodności z każdym homologowanym typem;

| 9.3.3. | zapewnić rejestrację wyników badań i dostępność powiązanych dokumentów przez okres ustalony w porozumieniu z organem administracji; |
| --- | --- |

9.3.3.

zapewnić rejestrację wyników badań i dostępność powiązanych dokumentów przez okres ustalony w porozumieniu z organem administracji;

| 9.3.4. | prowadzić analizę wyników każdego rodzaju badań w celu sprawdzenia i zapewnienia stabilności właściwości produktu, uwzględniając przy tym dopuszczalne odchylenia występujące w produkcji przemysłowej; |
| --- | --- |

9.3.4.

prowadzić analizę wyników każdego rodzaju badań w celu sprawdzenia i zapewnienia stabilności właściwości produktu, uwzględniając przy tym dopuszczalne odchylenia występujące w produkcji przemysłowej;

| 9.3.5. | zapewnić przeprowadzenie w odniesieniu do każdego typu produktu przynajmniej badań określonych w załączniku 8 do niniejszego regulaminu; |
| --- | --- |

9.3.5.

zapewnić przeprowadzenie w odniesieniu do każdego typu produktu przynajmniej badań określonych w załączniku 8 do niniejszego regulaminu;

| 9.3.6. | sprawić, by każde pobranie próbek świadczących o niezgodności z typem poddanym temu badaniu stanowiło podstawę do pobrania kolejnej próbki i ponownego przeprowadzenia badania. Wymagane jest podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu przywrócenia zgodności przedmiotowej produkcji. |
| --- | --- |

9.3.6.

sprawić, by każde pobranie próbek świadczących o niezgodności z typem poddanym temu badaniu stanowiło podstawę do pobrania kolejnej próbki i ponownego przeprowadzenia badania. Wymagane jest podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu przywrócenia zgodności przedmiotowej produkcji.

| 9.4. | Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w każdej chwili zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym zakładzie produkcyjnym.






  9.4.1. | Podczas każdej kontroli inspektorowi zewnętrznemu udostępnia się dokumentację badań i dokumentację nadzoru produkcji. |
| --- | --- | --- |

9.4.

Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w każdej chwili zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym zakładzie produkcyjnym.

9.4.1.

Podczas każdej kontroli inspektorowi zewnętrznemu udostępnia się dokumentację badań i dokumentację nadzoru produkcji.

| 9.4.2. | Inspektor może losowo pobrać próbki do przebadania w laboratorium producenta. Przy ustalaniu minimalnej liczby próbek można uwzględnić wyniki kontroli przeprowadzanych przez samego producenta. |
| --- | --- |

9.4.2.

Inspektor może losowo pobrać próbki do przebadania w laboratorium producenta. Przy ustalaniu minimalnej liczby próbek można uwzględnić wyniki kontroli przeprowadzanych przez samego producenta.

| 9.4.3. | Jeśli poziom jakości okaże się niezadowalający lub istnieją przesłanki wskazujące na konieczność sprawdzenia ważności badań przeprowadzonych w zastosowaniu pkt 9.4.2 powyżej, inspektor musi wybrać próbki, stosując kryteria określone w załączniku 9, w celu przesłania ich upoważnionej placówce technicznej, która przeprowadziła badania w ramach homologacji typu. |
| --- | --- |

9.4.3.

Jeśli poziom jakości okaże się niezadowalający lub istnieją przesłanki wskazujące na konieczność sprawdzenia ważności badań przeprowadzonych w zastosowaniu pkt 9.4.2 powyżej, inspektor musi wybrać próbki, stosując kryteria określone w załączniku 9, w celu przesłania ich upoważnionej placówce technicznej, która przeprowadziła badania w ramach homologacji typu.

| 9.4.4. | Właściwy organ może przeprowadzić dowolne badania przewidziane w niniejszym regulaminie. Badania te prowadzi się na losowo wybranych próbkach, tak by nie utrudniać producentowi wypełniania zobowiązań związanych z realizacją zamówień oraz zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku 9. |
| --- | --- |

9.4.4.

Właściwy organ może przeprowadzić dowolne badania przewidziane w niniejszym regulaminie. Badania te prowadzi się na losowo wybranych próbkach, tak by nie utrudniać producentowi wypełniania zobowiązań związanych z realizacją zamówień oraz zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku 9.

| 9.4.5. | Właściwy organ musi dążyć do przeprowadzania kontroli z częstotliwością raz na dwa lata. Jednakże kwestię tę pozostawia się do uznania właściwego organu zgodnie z jego stopniem zaufania do środków podjętych w celu zapewnienia skutecznej kontroli zgodności produkcji. W przypadku stwierdzenia negatywnych wyników właściwy organ jest zobowiązany zapewnić podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu niezwłocznego przywrócenia zgodności produkcji. |
| --- | --- |

9.4.5.

Właściwy organ musi dążyć do przeprowadzania kontroli z częstotliwością raz na dwa lata. Jednakże kwestię tę pozostawia się do uznania właściwego organu zgodnie z jego stopniem zaufania do środków podjętych w celu zapewnienia skutecznej kontroli zgodności produkcji. W przypadku stwierdzenia negatywnych wyników właściwy organ jest zobowiązany zapewnić podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu niezwłocznego przywrócenia zgodności produkcji.

| 9.5. | Nie bierze się pod uwagę reflektorów z widocznymi wadami. |
| --- | --- |

9.5.

Nie bierze się pod uwagę reflektorów z widocznymi wadami.

| 9.6. | Nie bierze się pod uwagę wartości odniesienia. |
| --- | --- |

9.6.

Nie bierze się pod uwagę wartości odniesienia.

| 9.7. | Nie bierze się pod uwagę punktów pomiarowych 14–21 wymienionych w pkt 6.2.6 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

9.7.

Nie bierze się pod uwagę punktów pomiarowych 14–21 wymienionych w pkt 6.2.6 niniejszego regulaminu.

10.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

| 10.1. | Homologacja typu reflektora udzielona na podstawie niniejszego regulaminu może zostać cofnięta, jeżeli nie zostały spełnione stosowne wymagania lub jeżeli opatrzony znakiem homologacji reflektor nie jest zgodny z homologowanym typem. |
| --- | --- |

10.1.

Homologacja typu reflektora udzielona na podstawie niniejszego regulaminu może zostać cofnięta, jeżeli nie zostały spełnione stosowne wymagania lub jeżeli opatrzony znakiem homologacji reflektor nie jest zgodny z homologowanym typem.

| 10.2. | Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio przez siebie udzieloną homologację, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

10.2.

Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio przez siebie udzieloną homologację, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

11.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji ostatecznie zaniecha produkcji typu reflektora homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, informuje o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu stosownego zawiadomienia wyżej wymieniony organ powiadamia o tym pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

12.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW UDZIELAJĄCYCH HOMOLOGACJI TYPU

Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz organów udzielających homologacji typu, którym należy przesyłać wydane w innych krajach zawiadomienia poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji albo ostateczne zaniechanie produkcji.

13.   PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

| 13.1. | Począwszy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji na podstawie niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01. |
| --- | --- |

13.1.

Począwszy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji na podstawie niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01.

| 13.2. | Przez 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, w odniesieniu do wprowadzonych przez serię poprawek 01 zmian dotyczących procedury badań fotometrycznych z wykorzystaniem sferycznego układu współrzędnych i specyfikacji wartości światłości oraz w celu umożliwienia służbom technicznym (laboratoriom badawczym) odpowiedniego dostosowania urządzeń używanych do badań, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji na podstawie niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01, jeśli podczas przeprowadzania badań przy użyciu istniejących urządzeń dokonuje się odpowiedniego przeliczenia wartości w sposób uznany za zadowalający przez urząd homologacji. |
| --- | --- |

13.2.

Przez 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, w odniesieniu do wprowadzonych przez serię poprawek 01 zmian dotyczących procedury badań fotometrycznych z wykorzystaniem sferycznego układu współrzędnych i specyfikacji wartości światłości oraz w celu umożliwienia służbom technicznym (laboratoriom badawczym) odpowiedniego dostosowania urządzeń używanych do badań, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji na podstawie niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01, jeśli podczas przeprowadzania badań przy użyciu istniejących urządzeń dokonuje się odpowiedniego przeliczenia wartości w sposób uznany za zadowalający przez urząd homologacji.

| 13.3. | Po upływie 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji tylko w przypadku, gdy reflektor spełnia wymagania określone w niniejszym regulaminie zmienionym serią poprawek 01. |
| --- | --- |

13.3.

Po upływie 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji tylko w przypadku, gdy reflektor spełnia wymagania określone w niniejszym regulaminie zmienionym serią poprawek 01.

| 13.4. | Homologacje reflektorów udzielone na podstawie niniejszego regulaminu przed datą wejścia w życie serii poprawek 01 pozostają ważne bezterminowo. |
| --- | --- |

13.4.

Homologacje reflektorów udzielone na podstawie niniejszego regulaminu przed datą wejścia w życie serii poprawek 01 pozostają ważne bezterminowo.

| 13.5. | Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia rozszerzenia homologacji w odniesieniu do reflektorów zgodnych z uprzednimi seriami poprawek do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

13.5.

Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia rozszerzenia homologacji w odniesieniu do reflektorów zgodnych z uprzednimi seriami poprawek do niniejszego regulaminu.

---

(1)  Żaden z przepisów niniejszego regulaminu nie stanowi przeszkody do wprowadzenia przez Umawiającą się Stronę Porozumienia stosującą niniejszy regulamin zakazu połączenia reflektora homologowanego na podstawie niniejszego regulaminu jako „PL” (o szybie z tworzywa sztucznego) z mechanicznym urządzeniem do oczyszczania reflektora (to jest z wycieraczkami) w pojazdach rejestrowanych przez tę stronę.

(2)  W przypadku gazowo-wyładowczych źródeł światła zob. regulamin nr 99.

(3)  Jeżeli szyby nie da się odłączyć od głównego korpusu reflektora, to wystarczające jest jedno oznakowanie zgodnie z pkt 4.2.5.

(4)  Numery wskazujące państwa będące Umawiającymi się Stronami Porozumienia z 1958 r. podano w załączniku 3 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.2/Amend.1.

(5)  Wymagania techniczne w odniesieniu do gazowo-wyładowczych źródeł światła: zob. regulamin nr 99.

(6)  Instrukcje dotyczące montażu świateł, w których zastosowano takie rozwiązanie, zawarto w regulaminie nr 48.

(7)  Przepisów tych nie stosuje się do wyłącznika.

(8)  Zgodność z wymogami w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej zależna jest od danego typu pojazdu.

(9)  Wartości światłości w punktach od 14 do 19 muszą być takie, aby:

| | 14 + 15 + 16 ≥ 190 cd oraz |
| --- | --- |

14 + 15 + 16 ≥ 190 cd oraz

| | 17 + 18 + 19 ≥ 375 cd. |
| --- | --- |

17 + 18 + 19 ≥ 375 cd.

(10)  W przypadku ruchu lewostronnego literę R zastępuje się literą L i na odwrót.

(11)  Wymagania te będą przedmiotem zaleceń dla organów administracyjnych.

---

ZAŁĄCZNIK 1

ZAWIADOMIENIE

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK 2

PRZYKŁADOWE UKŁADY ZNAKÓW HOMOLOGACJI

Rysunek 1

Reflektor opatrzony powyższym znakiem homologacji spełnia wymagania niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01 i uzyskał w Niderlandach (E4) homologację o numerze 2439. Światło mijania jest przeznaczone wyłącznie do ruchu prawostronnego.

Liczba 30 wskazuje, że maksymalna wartość światłości światła drogowego wynosi od 123 625 do 145 125 kandeli.

Uwaga: Numer homologacji oraz symbole dodatkowe umieszcza się blisko okręgu, powyżej lub poniżej bądź z lewej lub z prawej strony litery „E”. Wszystkie cyfry numeru homologacji muszą znajdować się po tej samej stronie litery „E” i muszą być skierowane w tę samą stronę.

Należy unikać stosowania cyfr rzymskich jako numerów homologacji, aby zapobiec pomyleniu ich z innymi symbolami.

| Rysunek 2 | Rysunek 3a |
| --- | --- |

Rysunek 2

Image

Rysunek 3a

Image

Reflektor opatrzony powyższym oznakowaniem homologacyjnym spełnia zarówno w odniesieniu do światła mijania, jak i światła drogowego, wymagania niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01 i jest przeznaczony:

| tylko do ruchu lewostronnego | do obu systemów ruchu, dzięki możliwości odpowiedniej zmiany ustawienia układu optycznego lub źródła światła na pojeździe |
| --- | --- |

tylko do ruchu lewostronnego

do obu systemów ruchu, dzięki możliwości odpowiedniej zmiany ustawienia układu optycznego lub źródła światła na pojeździe

Rysunek 3b

| Rysunek 4 | Rysunek 5 |
| --- | --- |

Rysunek 4

Image

Rysunek 5

Image

Reflektor opatrzony powyższym oznakowaniem homologacyjnym spełnia wymagania niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01, gazowo-wyładowcze źródło światła zastosowano w nim tylko w świetle mijania, jest wyposażony w szybę z tworzywa sztucznego i przeznaczony:

| do obu systemów ruchu | tylko do ruchu prawostronnego |
| --- | --- |

do obu systemów ruchu

tylko do ruchu prawostronnego

Rysunek 6

Reflektor opatrzony powyższym oznakowaniem homologacyjnym spełnia wymagania niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01, gazowo-wyładowcze źródła światła zastosowano w nim w świetle drogowym, i jest on zespolony, połączony lub wzajemnie sprzężony z przednim światłem przeciwmgielnym.

| Rysunek 7a | Rysunek 7b |
| --- | --- |

Rysunek 7a

Image

Rysunek 7b

Image

Reflektor opatrzony powyższym oznakowaniem homologacyjnym spełnia wymagania niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01:

| przy czym gazowo-wyładowcze źródło światła zastosowano w nim wyłącznie w świetle mijania i jest on przeznaczony tylko do ruchu lewostronnego. | dla takiego samego układu, jak na rysunku 6, ale przednie światło przeciwmgielne nie może być zapalane równocześnie ze światłem drogowym. |
| --- | --- |

przy czym gazowo-wyładowcze źródło światła zastosowano w nim wyłącznie w świetle mijania i jest on przeznaczony tylko do ruchu lewostronnego.

dla takiego samego układu, jak na rysunku 6, ale przednie światło przeciwmgielne nie może być zapalane równocześnie ze światłem drogowym.

| Rysunek 8 | Rysunek 9 |
| --- | --- |

Rysunek 8

Image

Rysunek 9

Image

Oznakowanie reflektora światła mijania, który spełnia wymagania niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01, jest wyposażony w szybę z tworzywa sztucznego

| oraz jest zespolony, połączony lub wzajemnie sprzężony z halogenowym światłem drogowym zgodnym z regulaminem nr 8. | oraz przeznaczony do obu systemów ruchu. |
| --- | --- |
| Światło mijania nie zapala się jednocześnie z halogenowym światłem drogowym. Światło mijania jest przeznaczone wyłącznie do ruchu prawostronnego. | Światło mijania nie zapala się jednocześnie z innym światłem, z którym jest wzajemnie sprzężone. |

oraz jest zespolony, połączony lub wzajemnie sprzężony z halogenowym światłem drogowym zgodnym z regulaminem nr 8.

oraz przeznaczony do obu systemów ruchu.

Światło mijania nie zapala się jednocześnie z halogenowym światłem drogowym. Światło mijania jest przeznaczone wyłącznie do ruchu prawostronnego.

Światło mijania nie zapala się jednocześnie z innym światłem, z którym jest wzajemnie sprzężone.

Rysunek 10

Powyższe oznakowanie homologacyjne identyfikuje układ oświetlenia rozdzielonego, w którym wykorzystuje się gazowo-wyładowcze źródło światła i który spełnia wymogi niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01 w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego przystosowanych do obu systemów ruchu.

Przykłady możliwego uproszczonego oznakowania świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, zamontowanych z przodu pojazdu

Rysunek 11

(Linie pionowe i poziome oznaczają schematycznie kształt i ogólny układ urządzenia sygnalizacji świetlnej. Nie stanowią one części znaku homologacji.)

Wzór A

Wzór B

Wzór C

Wzór D

Uwaga: Cztery przedstawione powyżej przykłady odpowiadają urządzeniu oświetleniowemu opatrzonemu znakiem homologacji odnoszącym się do:

| | przedniego światła pozycyjnego homologowanego na podstawie regulaminu nr 7 zmienionego serią poprawek 01, przeznaczonego do instalacji po lewej stronie; |
| --- | --- |

przedniego światła pozycyjnego homologowanego na podstawie regulaminu nr 7 zmienionego serią poprawek 01, przeznaczonego do instalacji po lewej stronie;

| | reflektora z gazowo-wyładowczym światłem mijania przeznaczonym do ruchu prawostronnego i lewostronnego oraz gazowo-wyładowczym światłem drogowym o maksymalnej światłości między 123 625 a 145 125 kandeli (na co wskazuje liczba 30), homologowanego na podstawie niniejszego regulaminu w jego wersji pierwotnej i wyposażonego w szybę z tworzywa sztucznego; |
| --- | --- |

reflektora z gazowo-wyładowczym światłem mijania przeznaczonym do ruchu prawostronnego i lewostronnego oraz gazowo-wyładowczym światłem drogowym o maksymalnej światłości między 123 625 a 145 125 kandeli (na co wskazuje liczba 30), homologowanego na podstawie niniejszego regulaminu w jego wersji pierwotnej i wyposażonego w szybę z tworzywa sztucznego;

| | przedniego światła przeciwmgielnego homologowanego na podstawie regulaminu nr 19 zmienionego serią poprawek 02 i wyposażonego w szybę z tworzywa sztucznego; |
| --- | --- |

przedniego światła przeciwmgielnego homologowanego na podstawie regulaminu nr 19 zmienionego serią poprawek 02 i wyposażonego w szybę z tworzywa sztucznego;

| | przedniego światła kierunkowskazu kategorii 1a homologowanego na podstawie regulaminu nr 6 zmienionego serią poprawek 01. |
| --- | --- |

przedniego światła kierunkowskazu kategorii 1a homologowanego na podstawie regulaminu nr 6 zmienionego serią poprawek 01.

Rysunek 12

Światło wzajemnie sprzężone lub zespolone z reflektorem

Przykład 1

Powyżej podano przykład oznakowania szyby przeznaczonej do różnych typów reflektorów, a mianowicie:

reflektora ze światłem mijania przeznaczonym do obu systemów ruchu oraz światłem drogowym o maksymalnej wartości światłości między 80 625 a 96 750 kandeli (na co wskazuje liczba 20), homologowanego w Niderlandach (E 4) zgodnie z wymogami określonymi w regulaminie nr 8 zmienionym serią poprawek 04; oraz

przedniego światła pozycyjnego homologowanego zgodnie z regulaminem nr 7 zmienionym serią poprawek 01,

albo:

reflektora z gazowo-wyładowczym światłem mijania oraz światłem drogowym o maksymalnej wartości światłości między 123 625 a 145 125 kandeli (na co wskazuje liczba 30), przeznaczonego do obu systemów ruchu i homologowanego Niderlandach zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym regulaminie zmienionym serią poprawek 01, sprzężonego wzajemnie z takim samym przednim światłem pozycyjnym, jak opisane powyżej,

albo:

nawet do któregokolwiek z wyżej wymienionych reflektorów homologowanych jako światło pojedyncze.

Na korpusie reflektora znaleźć może się tylko ten numer homologacji, który jest w danym przypadku właściwy, na przykład:

| | | lub | |
| --- | --- | --- | --- |
| lub | | lub | |

Image

lub

Image

lub

Image

lub

Image

Przykład 2

Powyższy przykład odpowiada oznakowaniu szyby z tworzywa sztucznego zastosowanej w zespole dwóch reflektorów, homologowanym w Niderlandach (E4) pod numerem homologacji 81151, składającym się z:

| | reflektora z halogenowym światłem mijania przeznaczonym do obu systemów ruchu oraz halogenowym światłem drogowym o maksymalnej wartości światłości między x a y kandeli, spełniającego wymogi określone w regulaminie nr 8, oraz |
| --- | --- |

reflektora z halogenowym światłem mijania przeznaczonym do obu systemów ruchu oraz halogenowym światłem drogowym o maksymalnej wartości światłości między x a y kandeli, spełniającego wymogi określone w regulaminie nr 8, oraz

| | reflektora z gazowo-wyładowczym światłem mijania o maksymalnej wartości światłości między w a z kandeli, spełniającego wymogi określone w niniejszym regulaminie zmienionym serią poprawek 01, o maksymalnej łącznej światłości wszystkich źródeł światła drogowego zawartej między 123 625 a 145 125 kandeli, na co wskazuje liczba 30. |
| --- | --- |

reflektora z gazowo-wyładowczym światłem mijania o maksymalnej wartości światłości między w a z kandeli, spełniającego wymogi określone w niniejszym regulaminie zmienionym serią poprawek 01, o maksymalnej łącznej światłości wszystkich źródeł światła drogowego zawartej między 123 625 a 145 125 kandeli, na co wskazuje liczba 30.

Rysunek 13

Moduły LED

Moduł LED oznaczony powyższym kodem identyfikacyjnym źródła światła uzyskał homologację wraz ze światłem homologowanym we Włoszech (E3) pod numerem homologacji 17325.

---

ZAŁĄCZNIK 3

STOSOWANY W POMIARACH SFERYCZNY UKŁAD WSPÓŁRZĘDNYCH ORAZ ROZMIESZCZENIE PUNKTÓW POMIAROWYCH

Rysunek A

Stosowany w pomiarach sferyczny układ współrzędnych

Image

Rysunek B

Światło mijania przeznaczone do ruchu prawostronnego

Image

Rozmieszczenie punktów pomiarowych stosowanych w badaniach światła przeznaczonego do ruchu lewostronnego jest zwierciadlanym odbiciem względem osi VV.

Rysunek C

Punkty pomiarowe stosowane w badaniach światła drogowego

Image

---

ZAŁĄCZNIK 4

BADANIA STABILNOŚCI PARAMETRÓW FOTOMETRYCZNYCH REFLEKTORÓW PODCZAS PRACY

Badanie kompletnych reflektorów

Po zmierzeniu wartości fotometrycznych zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu, w punkcie Imax w przypadku światła drogowego i w punktach HV, 50 R i B 50 L w przypadku światła mijania (lub HV, 50 L, B 50 R w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego), próbkę kompletnego reflektora należy zbadać pod względem stabilności parametrów fotometrycznych podczas pracy. „Kompletny reflektor” oznacza całe światło łącznie ze statecznikiem lub statecznikami i okalającymi go częściami obudowy oraz światłami, które mogą mieć wpływ na rozpraszanie energii cieplnej.

Badania przeprowadza się:

| a) | w suchej i nieruchomej atmosferze o temperaturze otoczenia wynoszącej 23 °C ± 5 °C, przy czym badaną próbkę montuje się do podstawy odpowiadającej prawidłowej instalacji w pojeździe; |
| --- | --- |

a)

w suchej i nieruchomej atmosferze o temperaturze otoczenia wynoszącej 23 °C ± 5 °C, przy czym badaną próbkę montuje się do podstawy odpowiadającej prawidłowej instalacji w pojeździe;

| b) | w przypadku wymiennych źródeł światła: używając żarowych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane starzeniu przez co najmniej jedną godzinę, lub gazowo-wyładowczych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane starzeniu przez co najmniej 15 godzin, lub modułów LED pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane starzeniu przez co najmniej 48 godzin, a następnie schłodzone do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań określonych w niniejszym regulaminie. Należy stosować moduły LED dostarczone przez wnioskodawcę. |
| --- | --- |

b)

w przypadku wymiennych źródeł światła: używając żarowych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane starzeniu przez co najmniej jedną godzinę, lub gazowo-wyładowczych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane starzeniu przez co najmniej 15 godzin, lub modułów LED pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane starzeniu przez co najmniej 48 godzin, a następnie schłodzone do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań określonych w niniejszym regulaminie. Należy stosować moduły LED dostarczone przez wnioskodawcę.

Urządzenia pomiarowe muszą być analogiczne do urządzeń stosowanych podczas badań homologacyjnych reflektora.

Badana próbka musi pracować bez demontowania jej lub zmiany jej położenia względem przyrządu mocującego. Należy stosować źródło światła kategorii określonej dla danego reflektora.

1.   BADANIE STABILNOŚCI PARAMETRÓW FOTOMETRYCZNYCH

Badania przeprowadza się w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia wynoszącej 23 ± 5 °C, przy czym kompletny reflektor jest zamontowany na podstawie odpowiadającej prawidłowej instalacji w pojeździe.

1.1.   Reflektor czysty

Reflektor włącza się na 12 godzin, jak opisano w pkt 1.1.1, i sprawdza się, jak opisano w pkt 1.1.2.

1.1.1.   Procedura badania

Reflektor włącza się na określony czas w następujący sposób:

| a) | w przypadku gdy ma zostać homologowana tylko jedna funkcja oświetlenia (światło drogowe albo światło mijania), odpowiednie źródło światła zapala się na określony czas (1); |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy ma zostać homologowana tylko jedna funkcja oświetlenia (światło drogowe albo światło mijania), odpowiednie źródło światła zapala się na określony czas (1);

| b) | w przypadku światła mijania wzajemnie sprzężonego ze światłem drogowym, lub przedniego światła przeciwmgłowego wzajemnie sprzężonego z reflektorem światła drogowego: | jeżeli wnioskodawca oświadcza, że reflektor ma być używany tylko z włączonym jednym źródłem światła (2), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (1) kolejno każdą z określonych funkcji na połowę czasu określonego w pkt 1.1, |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku światła mijania wzajemnie sprzężonego ze światłem drogowym, lub przedniego światła przeciwmgłowego wzajemnie sprzężonego z reflektorem światła drogowego:

jeżeli wnioskodawca oświadcza, że reflektor ma być używany tylko z włączonym jednym źródłem światła (2), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (1) kolejno każdą z określonych funkcji na połowę czasu określonego w pkt 1.1,

| | we wszystkich pozostałych przypadkach (1)
   (2) reflektor poddaje się następującemu cyklowi, aż do osiągnięcia określonego czasu: | 15 minut z włączonym światłem mijania, |
| --- | --- | --- |

we wszystkich pozostałych przypadkach (1)
   (2) reflektor poddaje się następującemu cyklowi, aż do osiągnięcia określonego czasu:

15 minut z włączonym światłem mijania,

| | 5 minut z włączonymi wszystkimi funkcjami. |
| --- | --- |

5 minut z włączonymi wszystkimi funkcjami.

| | W przypadku gdy światło mijania i światło drogowe mają to samo gazowo-wyładowcze źródło światła, cykl trwa: | 15 minut z włączonym światłem mijania, |
| --- | --- | --- |

W przypadku gdy światło mijania i światło drogowe mają to samo gazowo-wyładowcze źródło światła, cykl trwa:

15 minut z włączonym światłem mijania,

| | 5 minut z włączonymi wszystkimi źródłami światła drogowego; |
| --- | --- |

5 minut z włączonymi wszystkimi źródłami światła drogowego;

| c) | w przypadku zgrupowanych funkcji oświetlenia wszystkie poszczególne funkcje muszą być włączone jednocześnie na czas określony dla poszczególnych funkcji oświetlenia a) biorąc również pod uwagę zastosowanie wzajemnie sprzężonych funkcji oświetlenia, b) zgodnie z zaleceniami producenta; |
| --- | --- |

c)

w przypadku zgrupowanych funkcji oświetlenia wszystkie poszczególne funkcje muszą być włączone jednocześnie na czas określony dla poszczególnych funkcji oświetlenia a) biorąc również pod uwagę zastosowanie wzajemnie sprzężonych funkcji oświetlenia, b) zgodnie z zaleceniami producenta;

| d) | w przypadku światła mijania przeznaczonego do doświetlania zakrętów za pomocą dodatkowego źródła światła, źródło to musi być włączane na 1 minutę i wyłączane na 9 minut tylko podczas działania światła mijania (zob. dodatek do tego załącznika); |
| --- | --- |

d)

w przypadku światła mijania przeznaczonego do doświetlania zakrętów za pomocą dodatkowego źródła światła, źródło to musi być włączane na 1 minutę i wyłączane na 9 minut tylko podczas działania światła mijania (zob. dodatek do tego załącznika);

| e) | w przypadku gdy w świetle drogowym stosuje się wiele źródeł światła zgodnie z pkt 6.3.2, a wnioskodawca oświadcza, że część wiązki światła drogowego (jedno z tych dodatkowych źródeł światła) ma być używana wyłącznie do wysyłania krótkich sygnałów świetlnych (ang. flash to pass) to badanie należy przeprowadzić nie włączając tej części wiązki światła drogowego. |
| --- | --- |

e)

w przypadku gdy w świetle drogowym stosuje się wiele źródeł światła zgodnie z pkt 6.3.2, a wnioskodawca oświadcza, że część wiązki światła drogowego (jedno z tych dodatkowych źródeł światła) ma być używana wyłącznie do wysyłania krótkich sygnałów świetlnych (ang. flash to pass) to badanie należy przeprowadzić nie włączając tej części wiązki światła drogowego.

1.1.1.2.   Napięcie probiercze

Napięcie należy przyłożyć do zacisków wejściowych badanej próbki w następujący sposób:

| a) | w przypadku wymiennych żarowych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: badanie przeprowadza się stosując napięcie wynoszące odpowiednio 6,3 V, 13,2 V albo 28,0 V, chyba że wnioskodawca poda, że badana próbka może być eksploatowana przy innym napięciu. W takim przypadku badanie przeprowadza się, stosując najwyższe dopuszczalne napięcie dla danego żarowego źródła światła. |
| --- | --- |

a)

w przypadku wymiennych żarowych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: badanie przeprowadza się stosując napięcie wynoszące odpowiednio 6,3 V, 13,2 V albo 28,0 V, chyba że wnioskodawca poda, że badana próbka może być eksploatowana przy innym napięciu. W takim przypadku badanie przeprowadza się, stosując najwyższe dopuszczalne napięcie dla danego żarowego źródła światła.

| b) | w przypadku wymiennych gazowo-wyładowczych źródeł światła: napięcie probiercze elektronicznego urządzenia sterującego źródłem światła wynosi 13,2 ± 0,1 V w przypadku pojazdu pracującego pod napięciem 12 V, o ile nie zostało to określone inaczej we wniosku o homologację. |
| --- | --- |

b)

w przypadku wymiennych gazowo-wyładowczych źródeł światła: napięcie probiercze elektronicznego urządzenia sterującego źródłem światła wynosi 13,2 ± 0,1 V w przypadku pojazdu pracującego pod napięciem 12 V, o ile nie zostało to określone inaczej we wniosku o homologację.

| c) | w przypadku niewymiennych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: wszystkie pomiary przeprowadzane na jednostkach oświetlenia wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarowe lub inne) należy przeprowadzać pod napięciem 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V lub pod innym napięciem w zależności od napięcia pojazdu określonego przez wnioskodawcę; |
| --- | --- |

c)

w przypadku niewymiennych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: wszystkie pomiary przeprowadzane na jednostkach oświetlenia wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarowe lub inne) należy przeprowadzać pod napięciem 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V lub pod innym napięciem w zależności od napięcia pojazdu określonego przez wnioskodawcę;

| d) | w przypadku wymiennych lub niewymiennych źródeł światła, pracujących niezależnie od napięcia zasilania pojazdu i sterowanych w całości przez system, lub w przypadku źródeł światła włączanych przez urządzenia zasilające i sterujące, podczas badania na zaciskach wejściowych badanego urządzenia należy stosować wymienione wyżej napięcia. Laboratorium wykonujące badanie może poprosić producenta o dostarczenie mu urządzenia zasilającego i sterującego lub specjalnego zasilania elektrycznego niezbędnego do zasilania źródła lub źródeł światła. |
| --- | --- |

d)

w przypadku wymiennych lub niewymiennych źródeł światła, pracujących niezależnie od napięcia zasilania pojazdu i sterowanych w całości przez system, lub w przypadku źródeł światła włączanych przez urządzenia zasilające i sterujące, podczas badania na zaciskach wejściowych badanego urządzenia należy stosować wymienione wyżej napięcia. Laboratorium wykonujące badanie może poprosić producenta o dostarczenie mu urządzenia zasilającego i sterującego lub specjalnego zasilania elektrycznego niezbędnego do zasilania źródła lub źródeł światła.

| e) | w przypadku modułów LED pomiary należy przeprowadzać pod napięciem odpowiednio 6,75 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. Pomiary modułów LED, w których zastosowano elektroniczne urządzenie sterujące zasilaniem źródła światła, przeprowadza się w sposób określony przez wnioskodawcę; |
| --- | --- |

e)

w przypadku modułów LED pomiary należy przeprowadzać pod napięciem odpowiednio 6,75 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. Pomiary modułów LED, w których zastosowano elektroniczne urządzenie sterujące zasilaniem źródła światła, przeprowadza się w sposób określony przez wnioskodawcę;

| f) | jeżeli światła sygnalizacyjne są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z badaną próbką i zasilane są prądem o napięciu różnym od napięcia znamionowego wynoszącego odpowiednio 6 V, 12 V lub 24 V, napięcie prądu należy dostosowaćdo wartości określonej przez producenta jako właściwej do osiągnięcia prawidłowej charakterystyki fotometrycznej danego światła. |
| --- | --- |

f)

jeżeli światła sygnalizacyjne są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z badaną próbką i zasilane są prądem o napięciu różnym od napięcia znamionowego wynoszącego odpowiednio 6 V, 12 V lub 24 V, napięcie prądu należy dostosowaćdo wartości określonej przez producenta jako właściwej do osiągnięcia prawidłowej charakterystyki fotometrycznej danego światła.

1.1.2.   Wyniki badania

1.1.2.1.   Kontrola wzrokowa:

Po zrównaniu temperatury reflektora z temperaturą otoczenia, szybę reflektora oraz szybę zewnętrzną, jeśli występuje, należy wytrzeć czystą i wilgotną ściereczką bawełnianą. Należy poddać go następnie kontroli wzrokowej, która nie może wykazać zniekształcenia, odkształcenia, pęknięcia ani przebarwienia szyby reflektora ani szyby zewnętrznej, o ile występuje.

1.1.2.2.   Badanie fotometryczne:

W celu spełnienia wymogów niniejszego regulaminu kontroluje się parametry fotometryczne w następujących punktach:

| | Światło mijania: | 50 R – B 50 L – 25 L w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu prawostronnego |
| --- | --- | --- |

Światło mijania:

50 R – B 50 L – 25 L w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu prawostronnego

| | 50 L – B 50 R – 25 R w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego |
| --- | --- |

50 L – B 50 R – 25 R w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego

| | Światło drogowe: Punkt Imax. |
| --- | --- |

Światło drogowe: Punkt Imax.

Biorąc pod uwagę ewentualną deformację podstawy reflektora pod wpływem ciepła, konieczna może okazać się ponowna regulacja ustawienia (zmiana położenia granicy światła i cienia opisana jest w pkt 2 niniejszego załącznika).

Z wyjątkiem wartości mierzonej w punkcie B50 L, między parametrami fotometrycznymi otrzymanymi w wyniku badania a wartościami mierzonymi przed jego przeprowadzeniem dopuszcza się różnicę rzędu 10 %, z uwzględnieniem odchyleń związanych z procedurą pomiaru fotometrycznego. Wartość zmierzona w punkcie B50 L nie może przekraczać wartości fotometrycznej zmierzonej przed przeprowadzeniem testu o więcej niż 170 cd.

1.2.   Reflektor zabrudzony

Po przeprowadzeniu badania zgodnie z pkt 1.1 powyżej, reflektor, przygotowany zgodnie z wymogami zawartymi w pkt 1.2.1 i sprawdzony zgodnie z procedurą opisaną w pkt 1.1.2, pozostaje włączony przez jedną godzinę w sposób określony w pkt 1.1.1.

1.2.1.   Przygotowanie reflektora

1.2.1.1.   Mieszanina stosowana w badaniu

| 1.2.1.1.1. | W przypadku reflektora z szybą zewnętrzną ze szkła: | mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z: | 9 części wagowych piasku kwarcowego o wielkości ziaren 0–100 μm, |
| --- | --- | --- | --- |

1.2.1.1.1.

W przypadku reflektora z szybą zewnętrzną ze szkła:

mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z:

9 części wagowych piasku kwarcowego o wielkości ziaren 0–100 μm,

| | 1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm, |
| --- | --- |

1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm,

| | 0,2 części wagowych NaCMC (3) oraz |
| --- | --- |

0,2 części wagowych NaCMC (3) oraz

| | odpowiedniej ilości wody destylowanej o przewodności właściwej ≤ 1 mS/m. |
| --- | --- |

odpowiedniej ilości wody destylowanej o przewodności właściwej ≤ 1 mS/m.

| | Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni. |
| --- | --- |

Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni.

| 1.2.1.1.2. | W przypadku reflektora z szybą zewnętrzną z tworzywa sztucznego: | mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z: | 9 części wagowych piasku kwarcowego o wielkości ziaren 0–100 μm, |
| --- | --- | --- | --- |

1.2.1.1.2.

W przypadku reflektora z szybą zewnętrzną z tworzywa sztucznego:

mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z:

9 części wagowych piasku kwarcowego o wielkości ziaren 0–100 μm,

| | 1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm, |
| --- | --- |

1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm,

| | 0,2 części wagowych NaCMC (3), |
| --- | --- |

0,2 części wagowych NaCMC (3),

| | 13 części wagowych wody destylowanej o przewodności właściwej ≤ 1 mS/m oraz |
| --- | --- |

13 części wagowych wody destylowanej o przewodności właściwej ≤ 1 mS/m oraz

| | 2 ± 1 części wagowych środka powierzchniowo czynnego (4). |
| --- | --- |

2 ± 1 części wagowych środka powierzchniowo czynnego (4).

| | Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni. |
| --- | --- |

Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni.

1.2.1.2.   Nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu na reflektor:

Mieszaninę stosowaną w badaniu należy równomiernie nanieść na całą powierzchnię reflektora emitującą światło i pozostawić do wyschnięcia. Czynność tę należy powtarzać, aż do momentu, gdy wartość natężenia oświetlenia spadnie o 15–20 % w stosunku do wartości mierzonych w każdym z poniższych punktów, w warunkach opisanych w niniejszym załączniku:

| | w punkcie Emax światła mijania/światła drogowego oraz tylko światła drogowego, |
| --- | --- |

w punkcie Emax światła mijania/światła drogowego oraz tylko światła drogowego,

| | w punktach 50 R i 50 V (5) tylko w przypadku światła mijania przeznaczonego do ruchu prawostronnego, |
| --- | --- |

w punktach 50 R i 50 V (5) tylko w przypadku światła mijania przeznaczonego do ruchu prawostronnego,

| | w punktach 50 R i 50 V (5) tylko w przypadku światła mijania przeznaczonego do ruchu prawostronnego. |
| --- | --- |

w punktach 50 R i 50 V (5) tylko w przypadku światła mijania przeznaczonego do ruchu prawostronnego.

2.   BADANIE ZMIANY POŁOŻENIA PIONOWEGO GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA POD WPŁYWEM CIEPŁA

Badanie to polega na zweryfikowaniu, czy przesunięcie pionowe granicy światła i cienia pod wpływem ciepła nie przekracza wartości określonej w odniesieniu do światła mijania podczas eksploatacji.

Testowany zgodnie z pkt 1 reflektor poddaje się badaniu opisanemu w pkt 2.1, bez jego wymontowywania lub ponownej regulacji w danej pozycji.

Jeżeli reflektor ma regulowany odbłyśnik, do badania tego wybiera się tylko położenie najbliższe średniemu pionowemu położeniu kątowemu.

2.1.   Badanie reflektorów światła mijania

Badanie przeprowadza się w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 ± 5 °C.

Używając źródła światła pochodzącego z produkcji seryjnej, które było poddawane starzeniu przez co najmniej 15 godzin, włącza się funkcję światła mijania reflektora bez demontowania go lub zmiany jego położenia względem przyrządu mocującego. (Do celów niniejszego badania napięcie ustawia się w sposób określony w pkt 1.1.1.2). Położenie poziomej części linii granicy światła i cienia (między VV i linią pionową przechodzącą przez punkt B 50 L w przypadku ruchu prawostronnego lub B 50 R w przypadku ruchu lewostronnego) musi być sprawdzone odpowiednio 3 minuty (r3) i 60 minut (r60) po włączeniu.

Opisany powyżej pomiar zmian położenia granicy światła i cienia przeprowadza się przy zastosowaniu dowolnej metody o zadawalającej dokładności i dającej powtarzalne wyniki.

2.2.   Wyniki badania

| 2.2.1. | Wynik w miliradianach (mrad) uważa się za zadowalający w odniesieniu do światła mijania, jeżeli wartość bezwzględna

  badanego reflektora nie jest wyższa niż 1,0 mrad (Δr1 ≤ 1,0 mrad) w przypadku przesunięcia w górę, i nie jest wyższa niż 2,0 mrad (Δr1 ≤ 2,0 mrad) w przypadku przesunięcia w dół. |
| --- | --- |

2.2.1.

Formula

| 2.2.2. | Jeżeli jednak wartość ta wynosi:






  Przesunięcie | |
| --- | --- | --- |
| w górę | więcej niż 1,0 mrad, lecz nie przekracza 1,5 mrad
  (1, 0 mrad < ΔrI ≤ 1,5 mrad) |
| w dół | więcej niż 2,0 mrad, lecz nie przekracza 3,0 mrad
  (2,0 mrad < ΔrI ≤ 3,0 mrad) |

2.2.2.

Jeżeli jednak wartość ta wynosi:

Przesunięcie

w górę

więcej niż 1,0 mrad, lecz nie przekracza 1,5 mrad

(1, 0 mrad < ΔrI ≤ 1,5 mrad)

w dół

więcej niż 2,0 mrad, lecz nie przekracza 3,0 mrad

(2,0 mrad < ΔrI ≤ 3,0 mrad)

testowany jest w sposób określony w pkt 2.1 kolejny reflektor, po trzykrotnym poddaniu go opisanemu poniżej cyklowi, w celu ustabilizowania pozycji części mechanicznych reflektora przymocowanego do podstawy odpowiadającej prawidłowemu sposobowi montażu w pojeździe:

| | światło mijania pozostaje włączone przez jedną godzinę (napięcie należy ustawić zgodnie z pkt 1.1.1.2). |
| --- | --- |

światło mijania pozostaje włączone przez jedną godzinę (napięcie należy ustawić zgodnie z pkt 1.1.1.2).

| | Po upływie jednej godziny typ reflektora uznaje się za akceptowalny, jeśli wartość bezwzględna Δr badanej próbki spełnia wymogi określone w pkt 2.2.1 powyżej. |
| --- | --- |

Po upływie jednej godziny typ reflektora uznaje się za akceptowalny, jeśli wartość bezwzględna Δr badanej próbki spełnia wymogi określone w pkt 2.2.1 powyżej.

---

(1)  W przypadku gdy badany reflektor jest zespolony lub wzajemnie sprzężony ze światłami sygnalizacyjnymi, te ostatnie muszą pozostać włączone przez cały czas badania. W przypadku światła kierunkowskazu musi ono być włączone w trybie migania, z mniej więcej równymi czasami włączenia i wyłączenia.

(2)  Jeśli podczas świecenia reflektora światłem migającym zostaną równocześnie włączone dwa źródła światła lub ich większa ilość, nie uznaje się tego za normalne jednoczesne używanie źródeł światła.

(3)  NaCMC jest solą sodową karboksymetylocelulozy nazywaną potocznie „CMC”. NaCMC użyta w mieszaninie zanieczyszczenia musi mieć stopień podstawienia (DS) wynoszący 0,6–0,7 i lepkość 200–300 cP dla 2-procentowego roztworu w 20 °C.

(4)  Tolerancja ilości wynika z konieczności uzyskania zabrudzenia, które można równomiernie rozprowadzić na całej szybie z tworzywa sztucznego.

(5)  Punkt 50 V znajduje się 375 mm poniżej punktu HV na linii pionowej VV na ekranie ustawionym w odległości 25 m.

Dodatek

Przegląd okresów działania dotyczących badania stabilności parametrów fotometrycznych

| Skróty | : | P: światło mijania

  D: światło drogowe (D1 + D2 oznacza dwie wiązki światła drogowego)

  F: przednie światło przeciwmgielne |
| --- | --- | --- |

Skróty

:

P: światło mijania

D: światło drogowe (D1 + D2 oznacza dwie wiązki światła drogowego)

F: przednie światło przeciwmgielne

| | oznacza cykl wyłączenia światła na 15 minut i włączenia na 5 minut |
| --- | --- |
| | oznacza cykl wyłączenia światła na 9 minut i włączenia na 1minutę |
| | oznacza cykl włączenia światła na 15 minut i wyłączenia na 5 minut |

Image

oznacza cykl wyłączenia światła na 15 minut i włączenia na 5 minut

Image

oznacza cykl wyłączenia światła na 9 minut i włączenia na 1minutę

Image

oznacza cykl włączenia światła na 15 minut i wyłączenia na 5 minut

Wszystkie przedstawione poniżej zespolone reflektory i przednie światła przeciwmgielne wraz z dodanymi symbolami oznakowania są podane jako przykłady i nie wyczerpują wszystkich możliwości.

---

ZAŁĄCZNIK 5

Wymagania w odniesieniu do świateł posiadających szyby z tworzywa sztucznego — badanie szyb lub próbek materiału oraz kompletnych świateł

1.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 1.1. | Próbki dostarczone zgodnie z pkt 2.2.5 i 2.3 niniejszego regulaminu muszą spełniać wymagania wskazane w pkt 2.1–2.5 poniżej. |
| --- | --- |

1.1.

Próbki dostarczone zgodnie z pkt 2.2.5 i 2.3 niniejszego regulaminu muszą spełniać wymagania wskazane w pkt 2.1–2.5 poniżej.

| 1.2. | Dwie próbki kompletnych świateł/układów, dostarczone zgodnie z pkt 2.2.4 niniejszego regulaminu, zawierające szyby z tworzywa sztucznego, muszą spełniać wymagania określone poniżej odnośnie do tworzywa, z którego wykonano szyby. |
| --- | --- |

1.2.

Dwie próbki kompletnych świateł/układów, dostarczone zgodnie z pkt 2.2.4 niniejszego regulaminu, zawierające szyby z tworzywa sztucznego, muszą spełniać wymagania określone poniżej odnośnie do tworzywa, z którego wykonano szyby.

| 1.3. | Próbki szyb z tworzywa sztucznego lub próbki materiału, łącznie (w stosownych przypadkach) z odbłyśnikiem, do którego mają być zamontowane, poddaje się badaniom homologacyjnym w kolejności chronologicznej podanej w tabeli A przedstawionej w dodatku 1 do niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

1.3.

Próbki szyb z tworzywa sztucznego lub próbki materiału, łącznie (w stosownych przypadkach) z odbłyśnikiem, do którego mają być zamontowane, poddaje się badaniom homologacyjnym w kolejności chronologicznej podanej w tabeli A przedstawionej w dodatku 1 do niniejszego załącznika.

| 1.4. | Jeżeli jednak producent świateł może udowodnić, że produkt przeszedł już badania określone w pkt 2.1–2.5 poniżej lub równoważne badania zgodnie z innym regulaminem, to badania te nie muszą być powtarzane. Wykonane muszą być obowiązkowo jedynie badania określone w tabeli B zamieszczonej w dodatku 1. |
| --- | --- |

1.4.

Jeżeli jednak producent świateł może udowodnić, że produkt przeszedł już badania określone w pkt 2.1–2.5 poniżej lub równoważne badania zgodnie z innym regulaminem, to badania te nie muszą być powtarzane. Wykonane muszą być obowiązkowo jedynie badania określone w tabeli B zamieszczonej w dodatku 1.

| 1.5. | Jeżeli reflektory przeznaczone są wyłącznie do ruchu prawostronnego, lub wyłącznie do ruchu lewostronnego, badania wymienione w niniejszym załączniku mogą zostać przeprowadzone na tylko jednej próbce, zgodnie z decyzją wnioskodawcy. |
| --- | --- |

1.5.

Jeżeli reflektory przeznaczone są wyłącznie do ruchu prawostronnego, lub wyłącznie do ruchu lewostronnego, badania wymienione w niniejszym załączniku mogą zostać przeprowadzone na tylko jednej próbce, zgodnie z decyzją wnioskodawcy.

2.   BADANIA

2.1.   Odporność na zmiany temperatury

2.1.1.   Badania

Trzy nowe próbki (szyby) poddaje się pięciu cyklom zmiany temperatury i wilgotności (RH = wilgotność względna), w następującej kolejności:

| a) | 3 godziny w 40 ± 2 °C i 85–95 % HR; |
| --- | --- |

a)

3 godziny w 40 ± 2 °C i 85–95 % HR;

| b) | 1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR; |
| --- | --- |

b)

1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR;

| c) | 15 godzin w – 30 ± 2 °C; |
| --- | --- |

c)

15 godzin w – 30 ± 2 °C;

| d) | 1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR; |
| --- | --- |

d)

1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR;

| e) | 3 godziny w 80 ± 2 °C; |
| --- | --- |

e)

3 godziny w 80 ± 2 °C;

| f) | 1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR; |
| --- | --- |

f)

1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR;

Przed przeprowadzeniem badania próbki są kondycjonowane przez co najmniej cztery godziny w temperaturze 23 ± 5 °C i 60–75 % HR.

| Uwaga: | Okresy jednogodzinne w temperaturze 23 ± 5 °C muszą zawierać okresy przejścia między temperaturami, niezbędne dla uniknięcia efektu szoku termicznego. |
| --- | --- |

Uwaga:

Okresy jednogodzinne w temperaturze 23 ± 5 °C muszą zawierać okresy przejścia między temperaturami, niezbędne dla uniknięcia efektu szoku termicznego.

2.1.2.   Pomiary fotometryczne

2.1.2.1.   Metoda

Próbki są poddawane pomiarom fotometrycznym przed i po badaniu.

Pomiary fotometryczne przeprowadzane są za pomocą światła wzorcowego w następujących punktach:

B 50 L i 50 R w przypadku wiązki światła mijania emitowanej przez reflektor światła mijania lub reflektor światła mijania/drogowego (B 50 R i 50 L w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego);

Imax w przypadku światła drogowego.

2.1.2.2.   Wyniki

Różnica między wartościami fotometrycznymi mierzonymi przed i po badaniu każdej z próbek nie może być większa niż 10 %, z uwzględnieniem odchyleń związanych z procedurą pomiaru fotometrycznego.

2.2.   Odporność na czynniki atmosferyczne i chemiczne

2.2.1.   Odporność na czynniki atmosferyczne

Trzy nowe próbki (szyby lub próbki materiału) wystawia się na działanie promieniowania źródła mającego rozkład widmowy energii podobny do rozkładu widmowego energii ciała czarnego w temperaturze od 5 500 K do 6 000 K. Pomiędzy źródłem a próbkami umieszcza się odpowiednie filtry w celu ograniczenia w miarę możliwości promieniowania o długościach fali mniejszych od 295 nm i większych od 2 500 nm. Natężenie napromieniowania na poziomie próbek musi wynosić 1 200 W/m2 ± 200 W/m2 przez taki okres, by otrzymana przez nie energia świetlna była równa 4 500 MJ/m2 ± 200 MJ/m2. Temperatura komory mierzona na czarnej płycie umieszczonej na poziomie próbek musi wynosić 50 ± 5 °C. W celu zapewnienia regularnej ekspozycji próbki muszą obracać się wokół źródła promieniowania z prędkością od 1 do 5 obrotów na minutę–1.

Próbki natryskuje się wodą destylowaną o przewodności właściwej mniejszej od 1 mS/m w temperaturze 23 ± 5 °C według następującego cyklu:

| natryskiwanie | : | 5 minut; |
| --- | --- | --- |
| suszenie | : | 25 minut. |

natryskiwanie

:

5 minut;

suszenie

:

25 minut.

2.2.2.   Odporność na czynniki chemiczne

Po przeprowadzeniu badania opisanego w pkt 2.2.1 powyżej i wykonaniu pomiaru opisanego w pkt 2.2.3.1 poniżej na zewnętrzną powierzchnię wspomnianych trzech próbek nakłada się w sposób opisany w pkt 2.2.2.2 mieszaninę określoną w pkt 2.2.2.1 poniżej.

2.2.2.1.   Mieszanina stosowana w badaniu

Mieszanina stosowana w badaniu składa się z 61,5 % n-heptanu, 12,5 % toluenu, 7,5 % czterochlorku etylu, 12,5 % trójchloroetylenu i 6 % ksylenu (procent objętościowy).

2.2.2.2.   Nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu

Namoczyć kawałek tkaniny bawełnianej (zgodnie z normą ISO 105) aż do nasycenia mieszaniną określoną w pkt 2.2.2.1 powyżej i w ciągu 10 sekund nałożyć go na 10 minut na zewnętrzną powierzchnię próbki pod naciskiem 50 N/cm2, odpowiadającym sile 100 N przyłożonej na powierzchnię badaną o wymiarach 14 × 14 mm.

W trakcie tych 10 minut tkaninę ponownie nasącza się mieszaniną, aby skład nakładanej mieszaniny był przez cały czas identyczny z wymaganym.

W trakcie powyższej czynności dopuszcza się kompensowanie nacisku wywieranego na próbkę w celu uniknięcia pęknięć.

2.2.2.3.   Oczyszczanie

Na koniec nakładania mieszaniny stosowanej w badaniu próbki suszy się na otwartym powietrzu, a następnie przepłukuje się roztworem opisanym w pkt 2.3 (Odporność na detergenty) w temperaturze 23 ± 5 °C.

Następnie próbki dokładnie spłukuje się wodą destylowaną, zawierającą nie więcej niż 0,2 % zanieczyszczeń w temperaturze 23 ± 5 °C, po czym wyciera się miękką szmatką.

2.2.3.   Wyniki

2.2.3.1.   Po zbadaniu odporności na czynniki atmosferyczne zewnętrzna powierzchnia próbek nie może wykazywać żadnych pęknięć, zarysowań, odprysków ani odkształceń, a średnia wartość zmiany przepuszczania światła Formula, zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekroczyć 0,020 (Δtm < 0,020).

2.2.3.2.   Po zbadaniu odporności na czynniki chemiczne próbki nie mogą wykazywać śladów przebarwienia chemicznego mogącego powodować zmianę rozproszenia strumienia świetlnego, którego średnia wartość zmiany Formula, zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekroczyć 0,020 (Δdm < 0,020).

2.2.4.   Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła

Należy przeprowadzić następujące badanie:

| | Płaskie próbki każdego przepuszczającego światło i wykonanego z tworzywa sztucznego elementu reflektora są poddawane działaniu światła pochodzącego z gazowo-wyładowczego źródła światła. Parametry, takie jak kąty i odległości między tymi próbkami, muszą być identyczne jak w reflektorze. Próbki te muszą mieć identyczną barwę i obróbkę powierzchni, jeżeli takową zastosowano, jak części reflektora. |
| --- | --- |

Płaskie próbki każdego przepuszczającego światło i wykonanego z tworzywa sztucznego elementu reflektora są poddawane działaniu światła pochodzącego z gazowo-wyładowczego źródła światła. Parametry, takie jak kąty i odległości między tymi próbkami, muszą być identyczne jak w reflektorze. Próbki te muszą mieć identyczną barwę i obróbkę powierzchni, jeżeli takową zastosowano, jak części reflektora.

| | Po 1 500 godzinach nieprzerwanego poddawania działaniu światła, właściwości kolorymetryczne przepuszczanego światła muszą zostać osiągnięte przy użyciu nowego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła, a powierzchnia próbek nie może wykazywać pęknięć, zarysowań, odprysków ani zniekształceń. |
| --- | --- |

Po 1 500 godzinach nieprzerwanego poddawania działaniu światła, właściwości kolorymetryczne przepuszczanego światła muszą zostać osiągnięte przy użyciu nowego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła, a powierzchnia próbek nie może wykazywać pęknięć, zarysowań, odprysków ani zniekształceń.

2.3.   Odporność na detergenty i węglowodory

2.3.1.   Odporność na detergenty

Zewnętrzną powierzchnię trzech próbek (szyb lub próbek materiału) podgrzewa się do 50 ± 5 °C, a następnie zanurza się na pięć minut w mieszaninie utrzymywanej w temperaturze 23 ± 5 °C i złożonej z 99 części wody destylowanej zawierającej nie więcej niż 0,02 % zanieczyszczeń oraz jednej części sulfonianu alkiloarylowego.

Po przeprowadzeniu badania próbki są suszone w temperaturze 50 ± 5 °C. Powierzchnię próbek należy wyczyścić przy pomocy wilgotnej szmatki.

2.3.2.   Odporność na węglowodory

Zewnętrzną powierzchnię tych trzech próbek następnie lekko pociera się przez jedną minutę przy pomocy ściereczki bawełnianej, nasączonej mieszaniną składającą się z 70 % n-heptanu i 30 % toluenu (procenty objętościowe), a następnie osusza na wolnym powietrzu.

2.3.3.   Wyniki

Po pomyślnym przeprowadzeniu powyższych dwóch badań, średnia wartość zmian przepuszczalności światła Formula, zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekraczać 0,010 (Δtm < 0,010).

2.4.   Odporność na niszczenie mechaniczne

2.4.1.   Metoda niszczenia mechanicznego

Zewnętrzną powierzchnię trzech nowych próbek (szyb) poddaje się jednakowemu badaniu uszkodzeń mechanicznych przy użyciu metody opisanej w dodatku 3 do niniejszego załącznika.

2.4.2.   Wyniki

Po przeprowadzeniu tego badania zmiany:

| przepuszczalności | : | |
| --- | --- | --- |
| i rozproszenia | : | |

przepuszczalności

:

Formula

i rozproszenia

:

Formula

mierzy się zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2, na powierzchni określonej w pkt 2.2.4 powyżej. Średnia wartość wyników pomiarów z trzech próbek musi mieścić się w następujących zakresach:

| | Δtm ≤ 0,100; |
| --- | --- |

Δtm ≤ 0,100;

| | Δdm ≤ 0,050. |
| --- | --- |

Δdm ≤ 0,050.

2.5.   Badanie przyczepności powłok, jeśli występują

2.5.1.   Przygotowanie próbki

Na powłoce szyby na powierzchni 20 mm × 20 mm za pomocą żyletki lub igły nacina się wzór siatki złożonej z kwadratów o wymiarach około 2 mm × 2 mm. Nacisk wywierany na żyletkę lub igłę musi być wystarczający do przecięcia przynajmniej powłoki.

2.5.2.   Opis badania

Należy użyć taśmy samoprzylepnej o przyczepności 2 N/(cm szerokości) ± 20 % mierzonej w znormalizowanych warunkach określonych w dodatku 4 do niniejszego załącznika. Taśmę tę, o szerokości co najmniej 25 mm, dociska się przez co najmniej pięć minut do powierzchni przygotowanej w sposób określony w pkt 2.5.1.

Następnie obciąża się koniec taśmy tak, by siła przyczepności do badanej powierzchni została zrównoważona przez siłę prostopadłą do tej powierzchni. W tym momencie taśmę odrywa się ze stałą prędkością 1,5 m/s ± 0,2 m/s.

2.5.3.   Wyniki

Powierzchnia, na której nacięto wzór siatki, nie może ulec istotnemu zniekształceniu. Zniekształcenia miejsc przecięcia we wzorze siatki lub krawędzi nacięć są dopuszczalne, pod warunkiem że powierzchnia, która uległa zniekształceniu, nie jest większa niż 15 % powierzchni siatki.

2.6.   Badania kompletnego reflektora wyposażonego w szybę z tworzywa sztucznego

2.6.1.   Odporność na niszczenie mechaniczne powierzchni szyby

2.6.1.1.   Badania

Szybę próbki światła (próbka nr 1) należy poddać badaniu opisanemu w pkt 2.4.1 powyżej.

2.6.1.2.   Wyniki

Po zakończeniu badania wyniki pomiarów parametrów fotometrycznych reflektora, przeprowadzonych zgodnie z niniejszym regulaminem, nie mogą:

| a) | przekroczyć o więcej niż 30 % maksymalnych wartości określonych dla punktów B 50 L i HV, i nie mogą być niższe o więcej niż 10 % od minimalnych wartości określonych dla punktu 75 R (w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego bierze się pod uwagę punkty B 50 R, HV i 75 L);
  lub |
| --- | --- |

a)

przekroczyć o więcej niż 30 % maksymalnych wartości określonych dla punktów B 50 L i HV, i nie mogą być niższe o więcej niż 10 % od minimalnych wartości określonych dla punktu 75 R (w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego bierze się pod uwagę punkty B 50 R, HV i 75 L);

lub

| b) | być niższe o więcej niż 10 % od minimalnych wartości określonych dla punktu HV w przypadku reflektora emitującego tylko wiązkę światła drogowego. |
| --- | --- |

b)

być niższe o więcej niż 10 % od minimalnych wartości określonych dla punktu HV w przypadku reflektora emitującego tylko wiązkę światła drogowego.

2.6.2.   Badanie przyczepności powłok, jeśli występują

Szybę próbki światła (próbka nr 2) poddaje się badaniu opisanemu w pkt 2.5 powyżej.

Dodatek 1

KOLEJNOSC BADAN HOMOLOGACYJNYCH

A.   Badania tworzywa sztucznego (szyby lub próbki materiału dostarczone zgodnie z pkt 2.2.4 niniejszego regulaminu)

| Próbki
  Badania | Szyby lub próbki materiału | Szyby |
| --- | --- | --- |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 1.1. | Ograniczone badania fotometryczne
  (pkt 2.1.2) |

Próbki

Badania

Szyby lub próbki materiału

Szyby

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

1.1.

Ograniczone badania fotometryczne

(pkt 2.1.2)

x

x

x

| 1.1.1. | Zmiany temperatury
  (pkt 2.1.1) |
| --- | --- |

1.1.1.

Zmiany temperatury

(pkt 2.1.1)

x

x

x

| 1.2. | Ograniczone badania fotometryczne
  (pkt 2.1.2) |
| --- | --- |

1.2.

Ograniczone badania fotometryczne

(pkt 2.1.2)

x

x

x

| 1.2.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.2.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

x

x

x

x

x

x

| 1.2.2. | Pomiar rozproszenia |
| --- | --- |

1.2.2.

Pomiar rozproszenia

x

x

x

x

x

x

| 1.3. | Czynniki atmosferyczne
  (pkt 2.2.1) |
| --- | --- |

1.3.

Czynniki atmosferyczne

(pkt 2.2.1)

x

x

x

| 1.3.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.3.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

| 1.4. | Czynniki chemiczne
  (pkt 2.2.2) |
| --- | --- |

1.4.

Czynniki chemiczne

(pkt 2.2.2)

x

x

x

| 1.4.1. | Pomiary rozproszenia |
| --- | --- |

1.4.1.

Pomiary rozproszenia

x

x

x

| 1.5. | Detergenty
  (pkt 2.3.1) |
| --- | --- |

1.5.

Detergenty

(pkt 2.3.1)

x

x

x

| 1.6. | Węglowodory
  (pkt 2.3.2) |
| --- | --- |

1.6.

Węglowodory

(pkt 2.3.2)

x

x

x

| 1.6.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.6.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

| 1.7. | Niszczenie mechaniczne
  (pkt 2.4.1) |
| --- | --- |

1.7.

Niszczenie mechaniczne

(pkt 2.4.1)

x

x

x

| 1.7.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.7.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

| 1.7.2. | Pomiar rozproszenia |
| --- | --- |

1.7.2.

Pomiar rozproszenia

x

x

x

| 1.8. | Przyczepność
  (pkt 2.5) |
| --- | --- |

1.8.

Przyczepność

(pkt 2.5)

x

| 1.9. | Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła
  (pkt 2.2.4) |
| --- | --- |

1.9.

Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła

(pkt 2.2.4)

x

B.   Badania kompletnych reflektorów (dostarczonych zgodnie z pkt 2.2.3 niniejszego regulaminu)

| Badania | Kompletny reflektor |
| --- | --- |
| Nr próbki |
| 1 | 2 |
| 2.1. | Niszczenie
  (pkt 2.6.1.1.1) |

Badania

Kompletny reflektor

Nr próbki

1

2

2.1.

Niszczenie

(pkt 2.6.1.1.1)

x

| 2.2. | Fotometria
  (pkt 2.6.1.2) |
| --- | --- |

2.2.

Fotometria

(pkt 2.6.1.2)

x

| 2.3. | Przyczepność
  (pkt 2.6.2) |
| --- | --- |

2.3.

Przyczepność

(pkt 2.6.2)

x

Dodatek 2

Metoda pomiaru rozpraszania i przepuszczania światła

1.   URZĄDZENIA (ZOB. RYSUNEK)

Wiązka światła kolimatora K o dywergencji połowicznej β/2 = 17,4 × 10–4 rd jest ograniczona przysłoną DT z otworem 6 mm, naprzeciwko której umieszczone jest stanowisko z próbką.

Achromatyczna soczewka skupiająca L2 skorygowana pod względem aberracji sferycznej, łączy przysłonę DT z odbiornikiem R; średnicę soczewki L2 dobiera się tak, by nie przysłaniała światła wysyłanego przez próbkę w stożku o półkącie rozwarcia wierzchołka β/2 = 14°.

Pierścieniowa przysłona DD o kątach α/2 = 1° i αmax/2 = 12° umieszczona jest w płaszczyźnie ogniskowej obrazu soczewki L2.

Środkowa nieprzezroczysta część przysłony jest konieczna w celu wyeliminowania światła docierającego bezpośrednio ze źródła światła. Należy umożliwić odsuwanie środkowej części przysłony z drogi wiązki światła tak, aby powracała ona dokładnie do swojego pierwotnego położenia.

Odległość L2 DT oraz długość ogniskową F2
   (1) soczewki L2 dobiera się tak, aby obraz DT w całości pokrywał odbiornik R.

Jeśli jako wartość początkowego padającego strumienia świetlnego przyjmie się 1 000 jednostek, to bezwzględna dokładność każdego odczytu musi być większa niż do 1 jednostki.

2.   POMIARY

Należy dokonać następujących odczytów:

| Odczyt | Z próbką | Ze środkową częścią DD | Przedstawiana wielkość |
| --- | --- | --- | --- |
| T1 | nie | nie | Padający strumień w początkowym odczycie |
| T2 | tak
  (przed badaniem) | nie | Strumień przepuszczany przez nowy materiał w polu 24° |
| T3 | tak
  (po badaniu) | nie | Strumień przepuszczany przez badany materiał w polu 24° |
| T4 | tak
  (przed badaniem) | tak | Strumień rozproszony przez nowy materiał |
| T5 | tak
  (po badaniu) | tak | Strumień rozproszony przez badany materiał |

Odczyt

Z próbką

Ze środkową częścią DD

Przedstawiana wielkość

T1

nie

nie

Padający strumień w początkowym odczycie

T2

tak

(przed badaniem)

nie

Strumień przepuszczany przez nowy materiał w polu 24°

T3

tak

(po badaniu)

nie

Strumień przepuszczany przez badany materiał w polu 24°

T4

tak

(przed badaniem)

tak

Strumień rozproszony przez nowy materiał

T5

tak

(po badaniu)

tak

Strumień rozproszony przez badany materiał

Rysunek 1

Układ optyczny do pomiaru zmian rozproszenia i przepuszczalności

Image

---

(1)  W odniesieniu do L2 zaleca się stosowanie długości ogniskowej wynoszącej około 80 mm.

Dodatek 3

METODA BADANIA PRZEZ NATRYSKIWANIE

1.   APARATURA BADAWCZA

1.1.   Pistolet natryskowy

Stosowany pistolet natryskowy musi być wyposażony w dyszę o średnicy 1,3 mm pozwalającą na przepływ cieczy z prędkością 0,24 ± 0,02 l/minutę przy ciśnieniu roboczym wynoszącym 6,0 barów – 0, + 0,5 bara.

Stosując pistolet o powyższych parametrach należy uzyskać strumień o średnicy 170 mm ± 50 mm skierowany na powierzchnię narażoną na niszczenie znajdującą się w odległości 380 mm ± 10 mm od dyszy.

1.2.   Mieszanina stosowana w badaniu

Mieszanina stosowana w badaniu składa się z:

| a) | piasku kwarcowego o twardości 7 w skali Mohsa i ziarnistości od 0 do 0,2 mm oraz rozkładzie jak najbardziej zbliżonym do normalnego, o czynniku kątowym od 1,8 do 2; |
| --- | --- |

a)

piasku kwarcowego o twardości 7 w skali Mohsa i ziarnistości od 0 do 0,2 mm oraz rozkładzie jak najbardziej zbliżonym do normalnego, o czynniku kątowym od 1,8 do 2;

| b) | wody o twardości nieprzekraczającej 205 g/m3 w proporcji 25 g piasku na litr wody. |
| --- | --- |

b)

wody o twardości nieprzekraczającej 205 g/m3 w proporcji 25 g piasku na litr wody.

2.   BADANIE

Zewnętrzną powierzchnię szyb światła poddaje się jednorazowo lub wielokrotnie działaniu strumienia piasku, wytworzonego w sposób opisany powyżej. Strumień kieruje się niemal prostopadle do badanej powierzchni.

Stopień zniszczenia sprawdza się przy pomocy jednej lub większej ilości próbek szkła umieszczonych jako odniesienie w pobliżu badanych szyb. Natryskiwanie mieszaniną kontynuuje się do momentu osiągnięcia zmiany rozproszenia światła na próbce lub próbkach, mierzonego zgodnie z metodą opisaną w dodatku 2, o wartości:

Formula

W celu sprawdzenia, czy cała badana powierzchnia wykazuje ten sam stopień zniszczenia, można użyć kilku próbek odniesienia.

Dodatek 4

BADANIE PRZYCZEPNOŚCI TAŚMY SAMOPRZYLEPNEJ

1.   CEL

Niniejsza metoda pozwala określić w normalnych warunkach liniową siłę przyczepności taśmy samoprzylepnej do płytki szklanej.

2.   ZASADA

Pomiar siły potrzebnej do odklejenia taśmy samoprzylepnej z płytki szklanej pod kątem 90°.

3.   WYMAGANE WARUNKI OTOCZENIA

Temperatura otoczenia musi wynosić 23 ± 5 °C, a wilgotność względna (RH) 65 ± 15 procent.

4.   ODCINKI TAŚMY PRZEZNACZONE DO BADANIA

Przed przeprowadzeniem badania przeznaczoną do użycia w badaniu rolkę taśmy przechowuje się przez 24 godziny w wymaganych warunkach otoczenia (zob. pkt 3 powyżej).

Na użytek badania z każdej rolki pobiera się pięć odcinków o długości 400 mm każdy. Odcinki te pobiera się z rolki po odrzuceniu pierwszych trzech warstw taśmy na rolce.

5.   PROCEDURA

Badanie przeprowadza się w warunkach otoczenia określonych w pkt 3.

Pobiera się pięć odcinków, rozwijając taśmę promieniowo z prędkością około 300 mm/s, a następnie w ciągu 15 sekund nakłada się je w następujący sposób:

| | taśmę nanieść stopniowo na płytkę szklaną, pocierając ją lekko wzdłużnie palcem, tak by nie powstały pęcherzyki powietrza między taśmą a płytką szklaną, nie wywierając jednak nadmiernego nacisku, |
| --- | --- |

taśmę nanieść stopniowo na płytkę szklaną, pocierając ją lekko wzdłużnie palcem, tak by nie powstały pęcherzyki powietrza między taśmą a płytką szklaną, nie wywierając jednak nadmiernego nacisku,

| | pozostawić całość przez 10 minut w wymaganych warunkach otoczenia, |
| --- | --- |

pozostawić całość przez 10 minut w wymaganych warunkach otoczenia,

| | odkleić od płytki około 25 mm badanego odcinka w płaszczyźnie prostopadłej do osi tego odcinka, |
| --- | --- |

odkleić od płytki około 25 mm badanego odcinka w płaszczyźnie prostopadłej do osi tego odcinka,

| | unieruchomić płytkę i odwinąć wolny koniec taśmy pod kątem 90°. Wywierana siła musi być prostopadła do linii oddzielenia płytka/taśma oraz prostopadła do płytki, |
| --- | --- |

unieruchomić płytkę i odwinąć wolny koniec taśmy pod kątem 90°. Wywierana siła musi być prostopadła do linii oddzielenia płytka/taśma oraz prostopadła do płytki,

| | pociągnąć taśmę odklejając ją z prędkością 300 mm/s ± 30 mm/s i zapisać wartość siły, której należało użyć. |
| --- | --- |

pociągnąć taśmę odklejając ją z prędkością 300 mm/s ± 30 mm/s i zapisać wartość siły, której należało użyć.

6.   WYNIKI

Należy uszeregować pięć uzyskanych wartości, a wartość średnią przyjąć jako wynik pomiaru. Wartość tę należy wyrazić w niutonach na centymetr szerokości taśmy.

---

ZAŁĄCZNIK 6

ŚRODEK ODNIESIENIA

Image

Ten opcjonalny znak środka odniesienia należy umieścić na szybie na jej przecięciu z osią odniesienia światła mijania, a także na szybach świateł drogowych, jeżeli nie są one zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone ze światłem mijania.

Powyższy rysunek przedstawia znak środka odniesienia rzucony na płaszczyznę zasadniczo styczną do szyby w pobliżu środka okręgu. Linie tworzące ten znak mogą być ciągłe lub przerywane.

---

ZAŁĄCZNIK 7

OZNAKOWANIE NAPIĘCIA

| Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego tylko gazowo-wyładowcze źródła światła i statecznik oraz na każdej zewnętrznej części statecznika. | | Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego co najmniej jedno gazowo-wyładowcze źródło światła i statecznik. |
| --- | --- | --- |
| Stateczniki są przeznaczone do instalacji ** woltowej. | | Stateczniki są przeznaczone do instalacji ** woltowej. |
| | | Ani żarówki ani moduły LED znajdujące się w reflektorze nie są przeznaczone do instalacji 24-woltowej. |

Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego tylko gazowo-wyładowcze źródła światła i statecznik oraz na każdej zewnętrznej części statecznika.

Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego co najmniej jedno gazowo-wyładowcze źródło światła i statecznik.

Stateczniki są przeznaczone do instalacji ** woltowej.

Stateczniki są przeznaczone do instalacji ** woltowej.

Ani żarówki ani moduły LED znajdujące się w reflektorze nie są przeznaczone do instalacji 24-woltowej.

---

ZAŁĄCZNIK 8

MINIMALNE WYMOGI DOTYCZĄCE PROCEDUR KONTROLI ZGODNOŚCI PRODUKCJI

1.   PRZEPISY OGÓLNE

| 1.1. | Wymagania dotyczące zgodności uznaje się za spełnione pod względem mechanicznym i geometrycznym, jeżeli różnice nie przekraczają nieuniknionych odchyleń w produkcji mieszczących się w granicach wymagań niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.1.

Wymagania dotyczące zgodności uznaje się za spełnione pod względem mechanicznym i geometrycznym, jeżeli różnice nie przekraczają nieuniknionych odchyleń w produkcji mieszczących się w granicach wymagań niniejszego regulaminu.

| 1.2. | Zgodność seryjnie produkowanych reflektorów nie może być kwestionowana pod względem parametrów fotometrycznych, jeżeli w badaniu parametrów fotometrycznych dowolnego reflektora wybranego losowo i badanego przy napięciu 13,2 V ± 0,1 V lub określonym inaczej | oraz:
  wyposażonego w wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z pkt 6.1.3. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od obiektywnego strumienia świetlnego określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować; |
| --- | --- | --- |

1.2.

Zgodność seryjnie produkowanych reflektorów nie może być kwestionowana pod względem parametrów fotometrycznych, jeżeli w badaniu parametrów fotometrycznych dowolnego reflektora wybranego losowo i badanego przy napięciu 13,2 V ± 0,1 V lub określonym inaczej

oraz:

wyposażonego w wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z pkt 6.1.3. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od obiektywnego strumienia świetlnego określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować;

| | albo
  wyposażonego w seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i ewentualnie seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od obiektywnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji parametrów źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku. |
| --- | --- |

albo

wyposażonego w seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i ewentualnie seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od obiektywnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji parametrów źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku.

| 1.2.1. | żadna z wartości natężenia oświetlenia, zmierzonych i skorygowanych zgodnie z pkt 1.2 powyżej, nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie. W odniesieniu do wartości w punkcie B 50 L (lub R) i w strefie A maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio:






  B 50 L (lub R) (1): | 170 cd co odpowiada 20 %
  255 cd co odpowiada 30 % |
| --- | --- | --- |
| strefa A | 255 cd co odpowiada 20 %
  380 cd co odpowiada 30 % |

1.2.1.

żadna z wartości natężenia oświetlenia, zmierzonych i skorygowanych zgodnie z pkt 1.2 powyżej, nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie. W odniesieniu do wartości w punkcie B 50 L (lub R) i w strefie A maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio:

B 50 L (lub R) (1):

170 cd co odpowiada 20 %

255 cd co odpowiada 30 %

strefa A

255 cd co odpowiada 20 %

380 cd co odpowiada 30 %

| 1.2.2. | lub jeżeli






  1.2.2.1. | w odniesieniu do świateł mijania, wartości określone w niniejszym regulaminie są spełnione w punkcie HV (z tolerancją + 170 cd) i, w odniesieniu do takiego ustawienia, w jednym punkcie powierzchni ograniczonej okręgiem o promieniu 0,35 stopnia wokół punktów B 50 L (lub R) (1) (z tolerancją 85 cd), 75 R (lub L), 50 V, 25 Rl, 25 L2 oraz w segmencie I; |
| --- | --- | --- |

1.2.2.

lub jeżeli

1.2.2.1.

w odniesieniu do świateł mijania, wartości określone w niniejszym regulaminie są spełnione w punkcie HV (z tolerancją + 170 cd) i, w odniesieniu do takiego ustawienia, w jednym punkcie powierzchni ograniczonej okręgiem o promieniu 0,35 stopnia wokół punktów B 50 L (lub R) (1) (z tolerancją 85 cd), 75 R (lub L), 50 V, 25 Rl, 25 L2 oraz w segmencie I;

| 1.2.2.2. | i jeżeli, w odniesieniu do świateł drogowych, przy punkcie HV położonym wewnątrz izoluksy 0,75 Imax, stwierdzono następujące odchylenia od wartości fotometrycznych we wszystkich punktach pomiarowych określonych w pkt 6.3 niniejszego regulaminu: odchylenie + 20 % od wartości maksymalnych oraz – 20 % od wartości minimalnych; |
| --- | --- |

1.2.2.2.

i jeżeli, w odniesieniu do świateł drogowych, przy punkcie HV położonym wewnątrz izoluksy 0,75 Imax, stwierdzono następujące odchylenia od wartości fotometrycznych we wszystkich punktach pomiarowych określonych w pkt 6.3 niniejszego regulaminu: odchylenie + 20 % od wartości maksymalnych oraz – 20 % od wartości minimalnych;

| 1.2.3. | jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu o więcej niż 0,5° w prawo lub w lewo, ani o więcej niż 0,2° w górę lub w dół; |
| --- | --- |

1.2.3.

jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu o więcej niż 0,5° w prawo lub w lewo, ani o więcej niż 0,2° w górę lub w dół;

| 1.2.4. | jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub gazowo-wyładowczego źródła światła i statecznika zgodnie z pkt 1.2 powyżej. |
| --- | --- |

1.2.4.

jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub gazowo-wyładowczego źródła światła i statecznika zgodnie z pkt 1.2 powyżej.

| 1.3. | W odniesieniu do weryfikacji następującej pod wpływem ciepła zmiany pionowego położenia granicy światła i cienia stosuje się następującą procedurę: | Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4 po trzykrotnym poddaniu jej cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4. |
| --- | --- | --- |

1.3.

W odniesieniu do weryfikacji następującej pod wpływem ciepła zmiany pionowego położenia granicy światła i cienia stosuje się następującą procedurę:

Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4 po trzykrotnym poddaniu jej cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4.

| | Reflektor uznaje się za akceptowalny, jeśli wartość Δr (określona w pkt 2.1 i 2.2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu) nie przekracza 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Reflektor uznaje się za akceptowalny, jeśli wartość Δr (określona w pkt 2.1 i 2.2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu) nie przekracza 1,5 mrad.

| | Jeżeli wartość ta jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badany jest drugi reflektor, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Jeżeli wartość ta jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badany jest drugi reflektor, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad.

| 1.4. | Współrzędne trójchromatyczne muszą być zachowane. |
| --- | --- |

1.4.

Współrzędne trójchromatyczne muszą być zachowane.

| 1.5. | Jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji opisanych w pkt 6.2.2.3 niniejszego regulaminu, jedną próbkę bada się zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2 i 3 załącznika 10. |
| --- | --- |

1.5.

Jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji opisanych w pkt 6.2.2.3 niniejszego regulaminu, jedną próbkę bada się zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2 i 3 załącznika 10.

2.   MINIMALNE WYMOGI DOTYCZĄCE WERYFIKACJI ZGODNOŚCI PRZEZ PRODUCENTA

W odniesieniu do każdego typu reflektora posiadacz znaku homologacji przeprowadza w odpowiednich odstępach czasu przynajmniej badania wymienione poniżej. Badania przeprowadza się zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu.

Jeżeli w odniesieniu do danego rodzaju badania kontrola wyrywkowa wykaże niezgodność, to pobiera się i bada kolejne próbki. Producent podejmuje stosowne kroki w celu zapewnienia zgodności danej produkcji.

2.1.   Charakter badań

Badania zgodności, o których mowa w niniejszym regulaminie, dotyczą właściwości fotometrycznych i weryfikacji następującej pod wpływem ciepła zmiany położenia pionowego granicy światła i cienia.

2.2.   Metody stosowane w badaniach

| 2.2.1. | Badania przeprowadza się co do zasady zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.1.

Badania przeprowadza się co do zasady zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie.

| 2.2.2. | Za zgodą właściwego organu odpowiedzialnego za badania homologacyjne w dowolnym badaniu zgodności przeprowadzanym przez producenta można zastosować metody równoważne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne metodom określonym w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.2.

Za zgodą właściwego organu odpowiedzialnego za badania homologacyjne w dowolnym badaniu zgodności przeprowadzanym przez producenta można zastosować metody równoważne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne metodom określonym w niniejszym regulaminie.

| 2.2.3. | W celu zastosowania przepisów pkt 2.2.1 i 2.2.2 wymagane jest regularne wzorcowanie aparatury badawczej i jej korelacja z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ. |
| --- | --- |

2.2.3.

W celu zastosowania przepisów pkt 2.2.1 i 2.2.2 wymagane jest regularne wzorcowanie aparatury badawczej i jej korelacja z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ.

| 2.2.4. | We wszystkich przypadkach metodę odniesienia stanowią metody określone w niniejszym regulaminie, w szczególności do celów kontroli administracyjnej i pobierania próbek. |
| --- | --- |

2.2.4.

We wszystkich przypadkach metodę odniesienia stanowią metody określone w niniejszym regulaminie, w szczególności do celów kontroli administracyjnej i pobierania próbek.

2.3.   Sposób pobierania próbek

Próbki reflektorów wybiera się losowo z jednorodnej partii produkcji. Jednorodna partia oznacza zbiór reflektorów tego samego typu, określony zgodnie ze stosowanymi przez producenta metodami produkcji.

Ocena obejmuje zasadniczo produkcję seryjną z poszczególnych zakładów. Producent może jednak zebrać dane dotyczące tego samego typu z kilku zakładów, z zastrzeżeniem, że w zakładach tych obowiązuje ten sam system jakości i sposób zarządzania jakością.

2.4.   Zmierzone i zarejestrowane właściwości fotometryczne

Pobrane próbki reflektorów poddaje się pomiarom fotometrycznym w punktach przewidzianych w regulaminie, przy czym odczyt jest ograniczony do punktów Imax, HV (2), HL, HR (3) w przypadku światła drogowego, oraz punktów B 50 L (lub R) (1), HV, 50 V, 75 R (lub L) i 25 L2 (lub R2) w przypadku światła mijania (zob. rysunek w załączniku 3).

2.5.   Kryteria akceptacji

Producent jest odpowiedzialny za prowadzenie statystycznej analizy wyników badań i za określenie, w porozumieniu z właściwym organem, kryteriów służących ocenie akceptowalności wytwarzanych przez niego produktów w celu spełnienia określonych w pkt 9.1 niniejszego regulaminu wymagań w zakresie weryfikacji zgodności produkcji.

Stosuje się takie kryteria akceptowalności, by przy poziomie ufności 95 % minimalne prawdopodobieństwo pozytywnego wyniku kontroli wyrywkowej, przeprowadzonej zgodnie z załącznikiem 9 (pierwsze pobranie próbek), wynosiło 0,95.

---

(1)  Litery w nawiasie odnoszą się do reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego.

(2)  W przypadku gdy światło drogowe i światło mijania są wzajemnie sprzężone, punkt pomiarowy HV obu świateł znajduje się w tym samym miejscu.

(3)  HL i HR: punkty na linii „hh” położone 2,5 stopnia odpowiednio na lewo i na prawo od punktu HV.

---

ZAŁĄCZNIK 9

MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE PRZEPROWADZANIA KONTROLI WYRYWKOWEJ PRZEZ INSPEKTORA

1.   PRZEPISY OGÓLNE

| 1.1. | Wymagania dotyczące zgodności uznaje się za spełnione pod względem mechanicznym i geometrycznym, zgodnie wymogami niniejszego regulaminu, jeżeli ewentualne różnice nie przekraczają nieuniknionych odchyleń w produkcji. |
| --- | --- |

1.1.

Wymagania dotyczące zgodności uznaje się za spełnione pod względem mechanicznym i geometrycznym, zgodnie wymogami niniejszego regulaminu, jeżeli ewentualne różnice nie przekraczają nieuniknionych odchyleń w produkcji.

| 1.2. | Zgodność seryjnie produkowanych reflektorów nie może być kwestionowana pod względem parametrów fotometrycznych, jeżeli w badaniu parametrów fotometrycznych dowolnego reflektora wybranego losowo i badanego przy napięciu 13,2 V ± 0,1 V lub określonym inaczej | oraz:
  wyposażonego w wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z pkt 6.1.3. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od referencyjnego strumienia świetlnego określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować; |
| --- | --- | --- |

1.2.

Zgodność seryjnie produkowanych reflektorów nie może być kwestionowana pod względem parametrów fotometrycznych, jeżeli w badaniu parametrów fotometrycznych dowolnego reflektora wybranego losowo i badanego przy napięciu 13,2 V ± 0,1 V lub określonym inaczej

oraz:

wyposażonego w wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z pkt 6.1.3. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od referencyjnego strumienia świetlnego określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować;

| | albo
  wyposażonego w seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od nominalnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji parametrów źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku. |
| --- | --- |

albo

wyposażonego w seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od nominalnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji parametrów źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku.

| 1.2.1. | żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie.
  W strefie olśnienia maksymalne odchylenie może wynosić odpowiednio:






  B 50 L (lub R) (1): | 170 cd co odpowiada 20 %
  255 cd co odpowiada 30 % |
| --- | --- | --- |
| strefa A | 255 cd co odpowiada 20 %
  380 cd co odpowiada 30 %; |

1.2.1.

żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie.

W strefie olśnienia maksymalne odchylenie może wynosić odpowiednio:

B 50 L (lub R) (1):

170 cd co odpowiada 20 %

255 cd co odpowiada 30 %

strefa A

255 cd co odpowiada 20 %

380 cd co odpowiada 30 %;

| 1.2.2. | lub jeżeli






  1.2.2.1. | w odniesieniu do świateł mijania, wartości określone w niniejszym regulaminie są spełnione w punkcie HV (z tolerancją + 170 cd) i, w odniesieniu do takiego ustawienia, przynajmniej w jednym punkcie powierzchni ograniczonej okręgiem o promieniu 0,35 stopnia wokół punktów B 50 L (lub R) (1) (z tolerancją 85 cd), 75 R (lub L), 50 V, 25 Rl, 25 L2 oraz w segmencie I; |
| --- | --- | --- |

1.2.2.

lub jeżeli

1.2.2.1.

w odniesieniu do świateł mijania, wartości określone w niniejszym regulaminie są spełnione w punkcie HV (z tolerancją + 170 cd) i, w odniesieniu do takiego ustawienia, przynajmniej w jednym punkcie powierzchni ograniczonej okręgiem o promieniu 0,35 stopnia wokół punktów B 50 L (lub R) (1) (z tolerancją 85 cd), 75 R (lub L), 50 V, 25 Rl, 25 L2 oraz w segmencie I;

| 1.2.2.2. | i jeżeli, w odniesieniu do świateł drogowych, przy punkcie HV położonym wewnątrz izoluksy 0,75 Imax, stwierdzono następujące odchylenia od wartości fotometrycznych we wszystkich punktach pomiarowych określonych w pkt 6.3 niniejszego regulaminu: odchylenie + 20 % od wartości maksymalnych oraz – 20 % od wartości minimalnych. Nie bierze się pod uwagę wartości odniesienia. |
| --- | --- |

1.2.2.2.

i jeżeli, w odniesieniu do świateł drogowych, przy punkcie HV położonym wewnątrz izoluksy 0,75 Imax, stwierdzono następujące odchylenia od wartości fotometrycznych we wszystkich punktach pomiarowych określonych w pkt 6.3 niniejszego regulaminu: odchylenie + 20 % od wartości maksymalnych oraz – 20 % od wartości minimalnych. Nie bierze się pod uwagę wartości odniesienia.

| 1.2.3. | Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu o więcej niż 0,5° w prawo lub w lewo, ani o więcej niż 0,2° w górę lub w dół. |
| --- | --- |

1.2.3.

Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu o więcej niż 0,5° w prawo lub w lewo, ani o więcej niż 0,2° w górę lub w dół.

| 1.2.4. | Jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub gazowo-wyładowczego źródła światła i statecznika zgodnie z pkt 1.2 powyżej. |
| --- | --- |

1.2.4.

Jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub gazowo-wyładowczego źródła światła i statecznika zgodnie z pkt 1.2 powyżej.

| 1.3. | W odniesieniu do weryfikacji następującej pod wpływem ciepła zmiany pionowego położenia granicy światła i cienia stosuje się następującą procedurę: | Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4 po trzykrotnym poddaniu jej cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4. |
| --- | --- | --- |

1.3.

W odniesieniu do weryfikacji następującej pod wpływem ciepła zmiany pionowego położenia granicy światła i cienia stosuje się następującą procedurę:

Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4 po trzykrotnym poddaniu jej cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4.

| | Reflektor uznaje się za akceptowalny, jeśli wartość Δr (określona w pkt 2.1 i 2.2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu) nie przekracza 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Reflektor uznaje się za akceptowalny, jeśli wartość Δr (określona w pkt 2.1 i 2.2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu) nie przekracza 1,5 mrad.

| | Jeżeli wartość ta jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badany jest drugi reflektor, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Jeżeli wartość ta jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badany jest drugi reflektor, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad.

| 1.4. | Współrzędne trójchromatyczne muszą być zachowane. |
| --- | --- |

1.4.

Współrzędne trójchromatyczne muszą być zachowane.

| 1.5. | Jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji opisanych w pkt 6.2.2.3 niniejszego regulaminu, jedną próbkę bada się zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2 i 3 załącznika 10. |
| --- | --- |

1.5.

Jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji opisanych w pkt 6.2.2.3 niniejszego regulaminu, jedną próbkę bada się zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2 i 3 załącznika 10.

2.   PIERWSZE POBRANIE PRÓBEK

W pierwszym pobraniu próbek wybiera się losowo cztery reflektory. Pierwszą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą A, a drugą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą B.

2.1.   Zgodność nie jest kwestionowana

| 2.1.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości ich parametrów w niekorzystnym kierunku wynoszą:






  2.1.1.1. | Próbka A







  A1: | jeden reflektor | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| A2: | oba reflektory więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| przejść do próbki B | |

2.1.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości ich parametrów w niekorzystnym kierunku wynoszą:

2.1.1.1.

Próbka A

A1:

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

A2:

oba reflektory więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

przejść do próbki B

| 2.1.1.2. | Próbka B







  B1: | oba reflektory | 0 % |
| --- | --- | --- | --- |

2.1.1.2.

Próbka B

B1:

oba reflektory

0 %

| 2.1.2. | lub jeżeli próbka A spełnia wymogi określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

2.1.2.

lub jeżeli próbka A spełnia wymogi określone w pkt 1.2.2.

2.2.   Zgodność jest kwestionowana

| 2.2.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:






  2.2.1.1. | Próbka A







  A3: | jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 20 % |
| ale nie więcej niż | 30 % |

2.2.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:

2.2.1.1.

Próbka A

A3:

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

jeden reflektor więcej niż

20 %

ale nie więcej niż

30 %

| 2.2.1.2. | Próbka B







  B2: | w przypadku A2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| B3: | w przypadku A2 | |
| jeden reflektor | 0 % |
| jeden reflektor więcej niż | 20 % |
| ale nie więcej niż | 30 % |

2.2.1.2.

Próbka B

B2:

w przypadku A2

jeden reflektor więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

B3:

w przypadku A2

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor więcej niż

20 %

ale nie więcej niż

30 %

| 2.2.2. | lub jeżeli próbka A nie spełnia wymogów określonych w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

2.2.2.

lub jeżeli próbka A nie spełnia wymogów określonych w pkt 1.2.2.

2.3.   Cofnięcie homologacji

Zgodność kwestionuje się i stosuje pkt 10, jeżeli po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:

| 2.3.1. | Próbka A







  A4: | jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 30 % |
| A5: | oba reflektory więcej niż | 20 % |

2.3.1.

Próbka A

A4:

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

jeden reflektor więcej niż

30 %

A5:

oba reflektory więcej niż

20 %

| 2.3.2. | Próbka B







  B4: | w przypadku A2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jeden reflektor więcej niż | 20 % |
| B5: | w przypadku A2 | |
| oba reflektory więcej niż | 20 % |
| B6: | w przypadku A2 | |
| jeden reflektor | 0 % |
| jeden reflektor więcej niż | 30 % |

2.3.2.

Próbka B

B4:

w przypadku A2

jeden reflektor więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jeden reflektor więcej niż

20 %

B5:

w przypadku A2

oba reflektory więcej niż

20 %

B6:

w przypadku A2

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor więcej niż

30 %

| 2.3.3. | lub jeżeli próbki A i B nie spełniają wymogów określonych w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

2.3.3.

lub jeżeli próbki A i B nie spełniają wymogów określonych w pkt 1.2.2.

3.   PONOWNE POBRANIE PRÓBEK

W przypadkach określonych w A3, B2 i B3 w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia wymagane jest powtórne pobranie próbek, w ramach którego spośród egzemplarzy wyprodukowanych po dostosowaniu wybiera się trzecią próbkę C złożoną z dwóch reflektorów oraz czwartą próbkę D złożoną z dwóch reflektorów.

3.1.   Zgodność nie jest kwestionowana

| 3.1.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości ich parametrów wynoszą:






  3.1.1.1. | Próbka C







  C1: | jeden reflektor | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| C2: | oba reflektory więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| przejść do próbki D | |

3.1.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości ich parametrów wynoszą:

3.1.1.1.

Próbka C

C1:

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

C2:

oba reflektory więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

przejść do próbki D

| 3.1.1.2. | Próbka D







  D1: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| oba reflektory | 0 % |

3.1.1.2.

Próbka D

D1:

w przypadku C2

oba reflektory

0 %

| 3.1.2. | lub jeżeli próbka C spełnia wymogi określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

3.1.2.

lub jeżeli próbka C spełnia wymogi określone w pkt 1.2.2.

3.2.   Zgodność jest kwestionowana

| 3.2.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:






  3.2.1.1. | Próbka D







  D2: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |

3.2.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:

3.2.1.1.

Próbka D

D2:

w przypadku C2

jeden reflektor więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

| 3.2.1.2. | lub jeżeli próbka C nie spełnia wymogów określonych w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

3.2.1.2.

lub jeżeli próbka C nie spełnia wymogów określonych w pkt 1.2.2.

3.3.   Cofnięcie homologacji

Zgodność kwestionuje się i stosuje pkt 11, jeżeli po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:

| 3.3.1. | Próbka C







  C3: | jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 20 % |
| C4: | oba reflektory więcej niż | 20 % |

3.3.1.

Próbka C

C3:

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

jeden reflektor więcej niż

20 %

C4:

oba reflektory więcej niż

20 %

| 3.3.2. | Próbka D







  D3: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor 0 % lub więcej niż | 0 % |
| jeden reflektor więcej niż | 20 % |

3.3.2.

Próbka D

D3:

w przypadku C2

jeden reflektor 0 % lub więcej niż

0 %

jeden reflektor więcej niż

20 %

| 3.3.3. | lub jeżeli próbki C i D nie spełniają wymogów określonych w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

3.3.3.

lub jeżeli próbki C i D nie spełniają wymogów określonych w pkt 1.2.2.

4.   ZMIANA POŁOŻENIA PIONOWEGO GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA

W odniesieniu do weryfikacji następującej pod wpływem ciepła zmiany pionowego położenia granicy światła i cienia stosuje się następującą procedurę:

| | Po pobraniu próbki zgodnie z rysunkiem 1 poniżej jeden z reflektorów próbki A zostaje poddany badaniom zgodnie z procedurą określoną w pkt 2.1 załącznika 4, po trzykrotnym poddaniu go cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4. |
| --- | --- |

Po pobraniu próbki zgodnie z rysunkiem 1 poniżej jeden z reflektorów próbki A zostaje poddany badaniom zgodnie z procedurą określoną w pkt 2.1 załącznika 4, po trzykrotnym poddaniu go cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4.

| | Reflektor uznaje się za akceptowalny, jeśli Δr nie przekracza 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Reflektor uznaje się za akceptowalny, jeśli Δr nie przekracza 1,5 mrad.

| | Jeżeli wartość ta jest większa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, to badaniu zostaje poddany drugi reflektor próbki A. Średnia odnotowanych wartości bezwzględnych dla obydwu próbek nie może być większa niż 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Jeżeli wartość ta jest większa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, to badaniu zostaje poddany drugi reflektor próbki A. Średnia odnotowanych wartości bezwzględnych dla obydwu próbek nie może być większa niż 1,5 mrad.

| | Jeżeli jednak średnia ta w przypadku reflektorów próbki A przekracza 1,5 mrad, to takiemu samemu badaniu poddaje się oba reflektory próbki B, przy czym wartość Δr każdego z nich nie może być większa niż 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Jeżeli jednak średnia ta w przypadku reflektorów próbki A przekracza 1,5 mrad, to takiemu samemu badaniu poddaje się oba reflektory próbki B, przy czym wartość Δr każdego z nich nie może być większa niż 1,5 mrad.

Rysunek 1

---

(1)  Litery w nawiasie odnoszą się do reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego.

---

ZAŁĄCZNIK 10

KONTROLA GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA W ODNIESIENIU DO ŚWIATEŁ MIJANIA ZA POMOCĄ PRZYRZĄDÓW

1.   PRZEPISY OGÓLNE

W przypadku gdy zastosowanie ma pkt 6.2.2.4 niniejszego regulaminu, jakość granicy światła i cienia bada się zgodnie z wymogami określonymi w pkt 2 poniżej, a pionową i poziomą regulację wiązki przeprowadza się za pomocą przyrządów zgodnie z wymogami określonymi w pkt 3 poniżej.

Przed dokonaniem pomiaru jakości granicy światła i cienia i przeprowadzeniem procedury regulacji za pomocą przyrządów, wymagane jest wstępne ustawienie zgodnie z pkt 6.2.2.1 i 6.2.2.2 niniejszego regulaminu.

2.   POMIAR JAKOŚCI GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA

W celu określenia ostrości minimalnej pomiary należy wykonywać, skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w krokach kątowych wynoszących 0,05° z odległości pomiarowej wynoszącej:

| a) | 10 m, za pomocą detektora o średnicy ok. 10 mm; lub |
| --- | --- |

a)

10 m, za pomocą detektora o średnicy ok. 10 mm; lub

| b) | 25 m, za pomocą detektora o średnicy ok. 30 mm. |
| --- | --- |

b)

25 m, za pomocą detektora o średnicy ok. 30 mm.

Odległość, z której dokonano pomiaru w czasie badania, należy odnotować w pkt 9 formularza zawiadomienia (zob. załącznik 1 do niniejszego regulaminu).

W celu określenia ostrości maksymalnej pomiary należy wykonywać, skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w krokach kątowych wynoszących 0,05° wyłącznie z odległości pomiarowej wynoszącej 25 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 30 mm.

Jakość granicy światła i cienia należy uznać za akceptowalną, jeśli co najmniej jeden zestaw wyników pomiarów spełnia wymogi określone w pkt 2.1–2.3 poniżej.

2.1.   Widoczna musi być tylko jedna granica światła i cienia (1).

2.2.   Ostrość granicy światła i cienia

Czynnik ostrości G określa się skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w odległości 2,5° od linii V–V, gdzie:

Formula gdzie β = pozycja pionowa w stopniach.

Wartość G nie może być mniejsza niż 0,13 (ostrość minimalna) i większa niż 0,40 (ostrość maksymalna).

2.3.   Liniowość

Część pozioma granicy światła i cienia, która służy do regulacji pionowej, musi przebiegać poziomo w odległości od 1,5° do 3,5° od linii V–V (zob. rysunek 1 poniżej).

| a) | Punkty przegięcia granicy światła i cienia na liniach pionowych w pozycjach 1,5°, 2,5° i 3,5° określa się wzorem:

  . |
| --- | --- |

a)

Punkty przegięcia granicy światła i cienia na liniach pionowych w pozycjach 1,5°, 2,5° i 3,5° określa się wzorem:

Formula.

| b) | Maksymalna odległość w pionie między ustalonymi punktami przegięcia nie może przekraczać 0,2°. |
| --- | --- |

b)

Maksymalna odległość w pionie między ustalonymi punktami przegięcia nie może przekraczać 0,2°.

3.   REGULACJA PIONOWA I POZIOMA

Jeśli granica światła i cienia jest zgodna z wymogami dotyczącymi jakości określonymi w pkt 2 niniejszego załącznika, pionową regulację wiązki można przeprowadzić za pomocą przyrządów.

Rysunek 1

Pomiar jakości granicy światła i cienia

Image

| Uwaga: | Skala osi pionowej różni się od skali osi poziomej. |
| --- | --- |

Uwaga:

Skala osi pionowej różni się od skali osi poziomej.

3.1.   Regulacja pionowa

Przesuwając się w górę z pozycji poniżej linii B (zob. rysunek 2 poniżej) skanuje się w pionie poziomą część granicy światła i cienia w odległości 2,5° od V–V. Punkt przegięcia (gdzie d2 (log E)/dv2 = 0) określa się na linii B znajdującej się jeden procent poniżej linii H–H.

3.2.   Regulacja pozioma

Wnioskodawca określa, którą z następujących metod regulacji poziomej zastosował:

| a) | metoda „linii 0,2 D” (zob. rysunek 2 poniżej).
  Po regulacji pionowej światła skanuje się od 5° na lewo do 5° na prawo pojedynczą poziomą linię znajdującą się w odległości 0,2° D. Maksymalna wartość „G” określona wzorem gdzie β oznacza położenie poziome w stopniach, nie może być mniejsza niż 0,08.
  Punkt przegięcia określony na linii 0,2 D musi się znaleźć na linii A.

  Rysunek 2


  Regulacja pionowa i pozioma za pomocą przyrządów – metoda skanowania linii poziomej











  Uwaga: | Skala osi pionowej różni się od skali osi poziomej. |
| --- | --- | --- |

a)

metoda „linii 0,2 D” (zob. rysunek 2 poniżej).

Po regulacji pionowej światła skanuje się od 5° na lewo do 5° na prawo pojedynczą poziomą linię znajdującą się w odległości 0,2° D. Maksymalna wartość „G” określona wzorem Formula gdzie β oznacza położenie poziome w stopniach, nie może być mniejsza niż 0,08.

Punkt przegięcia określony na linii 0,2 D musi się znaleźć na linii A.

Rysunek 2

Regulacja pionowa i pozioma za pomocą przyrządów – metoda skanowania linii poziomej

Image

Uwaga:

Skala osi pionowej różni się od skali osi poziomej.

| b) | metoda „3 linii” (zob. rysunek 3 poniżej).
  Po regulacji pionowej światła skanuje się trzy linie pionowe od 2° D do 2° U w pozycjach 1°R, 2°R i 3°R. Odpowiednie maksymalne wartości „G” określone wzorem:

  gdzie β jest pozycją pionową w stopniach, nie mogą być mniejsze niż 0,08. Określone na trzech liniach punkty przegięcia wykorzystuje się do wytyczenia linii prostej. Punkt przecięcia tej linii oraz linii B wytyczonej przy przeprowadzaniu regulacji pionowej musi się znaleźć na linii V.

  Rysunek 3


  Regulacja pionowa i pozioma za pomocą przyrządów – metoda skanowania linii poziomej











  Uwaga: | Skala osi pionowej różni się od skali osi poziomej. |
| --- | --- | --- |

b)

metoda „3 linii” (zob. rysunek 3 poniżej).

Po regulacji pionowej światła skanuje się trzy linie pionowe od 2° D do 2° U w pozycjach 1°R, 2°R i 3°R. Odpowiednie maksymalne wartości „G” określone wzorem:

gdzie β jest pozycją pionową w stopniach, nie mogą być mniejsze niż 0,08. Określone na trzech liniach punkty przegięcia wykorzystuje się do wytyczenia linii prostej. Punkt przecięcia tej linii oraz linii B wytyczonej przy przeprowadzaniu regulacji pionowej musi się znaleźć na linii V.

Rysunek 3

Regulacja pionowa i pozioma za pomocą przyrządów – metoda skanowania linii poziomej

Image

Uwaga:

Skala osi pionowej różni się od skali osi poziomej.

---

(1)  Niniejszy punkt należy zmienić, kiedy dostępna będzie obiektywna metoda badań.

---

ZAŁĄCZNIK 11

WYMAGANIA DOTYCZĄCE MODUŁÓW LED I REFLEKTORÓW ZAWIERAJĄCYCH MODUŁY LED

1.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 1.1. | Każda dostarczona próbka modułu LED musi odpowiadać właściwym specyfikacjom niniejszego regulaminu, jeśli jest badana z elektronicznymi urządzeniami sterującymi źródłem światła, o ile takie występują. |
| --- | --- |

1.1.

Każda dostarczona próbka modułu LED musi odpowiadać właściwym specyfikacjom niniejszego regulaminu, jeśli jest badana z elektronicznymi urządzeniami sterującymi źródłem światła, o ile takie występują.

| 1.2. | Moduły LED muszą być zaprojektowane tak, by podczas zwykłego użytkowania przez cały czas pozostawały w dobrym stanie. Ponadto nie mogą wykazywać błędów konstrukcyjnych ani produkcyjnych. |
| --- | --- |

1.2.

Moduły LED muszą być zaprojektowane tak, by podczas zwykłego użytkowania przez cały czas pozostawały w dobrym stanie. Ponadto nie mogą wykazywać błędów konstrukcyjnych ani produkcyjnych.

| 1.3. | Moduły LED muszą być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją. |
| --- | --- |

1.3.

Moduły LED muszą być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją.

| 1.4. | Konstrukcja wymiennych modułów LED musi być taka, by:






  1.4.1. | Po wyjęciu modułu LED i zastąpieniu go innym modułem LED dostarczonym przez wnioskodawcę i oznakowanym tym samym kodem identyfikacyjnym modułu źródła światła były spełnione wymogi fotometryczne w odniesieniu do reflektora. |
| --- | --- | --- |

1.4.

Konstrukcja wymiennych modułów LED musi być taka, by:

1.4.1.

Po wyjęciu modułu LED i zastąpieniu go innym modułem LED dostarczonym przez wnioskodawcę i oznakowanym tym samym kodem identyfikacyjnym modułu źródła światła były spełnione wymogi fotometryczne w odniesieniu do reflektora.

| 1.4.2. | Moduły LED różniące się od siebie kodami identyfikacyjnymi modułu źródła światła nie mogły być stosowane wymiennie w tej samej obudowie światła. |
| --- | --- |

1.4.2.

Moduły LED różniące się od siebie kodami identyfikacyjnymi modułu źródła światła nie mogły być stosowane wymiennie w tej samej obudowie światła.

| 1.5. | Elektroniczne urządzenia sterujące zasilaniem źródła światła mogą być częścią modułów LED. |
| --- | --- |

1.5.

Elektroniczne urządzenia sterujące zasilaniem źródła światła mogą być częścią modułów LED.

2.   PRODUKCJA

| 2.1. | Diody LED w module LED muszą być wyposażone w odpowiednie elementy mocujące. |
| --- | --- |

2.1.

Diody LED w module LED muszą być wyposażone w odpowiednie elementy mocujące.

| 2.2. | Elementy mocujące muszą być wytrzymałe i ściśle przymocowane do diod LED i modułu LED. |
| --- | --- |

2.2.

Elementy mocujące muszą być wytrzymałe i ściśle przymocowane do diod LED i modułu LED.

3.   WARUNKI BADANIA

3.1.   Stosowanie

| 3.1.1. | Wszystkie próbki należy zbadać w sposób określony w pkt 4 poniżej; |
| --- | --- |

3.1.1.

Wszystkie próbki należy zbadać w sposób określony w pkt 4 poniżej;

| 3.1.2. | Źródłem światła w module LED muszą być diody elektroluminescencyjne (LED) zgodnie z definicją w pkt 2.7.1 regulaminu nr 48, szczególnie w odniesieniu do elementu emitującego promieniowanie widzialne. Nie zezwala się na stosowanie innych rodzajów źródeł światła. |
| --- | --- |

3.1.2.

Źródłem światła w module LED muszą być diody elektroluminescencyjne (LED) zgodnie z definicją w pkt 2.7.1 regulaminu nr 48, szczególnie w odniesieniu do elementu emitującego promieniowanie widzialne. Nie zezwala się na stosowanie innych rodzajów źródeł światła.

3.2.   Warunki pracy

3.2.1.   Warunki pracy modułu LED

Wszystkie próbki należy badać w warunkach określonych w pkt 6.2.4.4 niniejszego regulaminu. Jeśli w niniejszym załączniku nie podano inaczej, moduły LED należy badać wewnątrz reflektora dostarczonego przez producenta.

3.2.2.   Temperatura otoczenia

Do celów pomiaru właściwości elektrycznych i fotometrycznych, reflektor musi pracować w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C.

3.3.   Starzenie

Na żądanie wnioskodawcy moduł LED należy uruchomić na 15 godzin, a następnie schłodzić do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań określonych w niniejszym regulaminie.

4.   SZCZEGÓLNE WYMOGI I BADANIA

4.1.   Promieniowanie UV

Promieniowanie UV modułu LED o niskim promieniowaniu UV musi spełniać następujące wymogi:

Formula

gdzie:

| | S(λ)(jednostka: 1) oznacza widmową funkcję korygującą; |
| --- | --- |

S(λ)(jednostka: 1) oznacza widmową funkcję korygującą;

| | km = 683 lm/W oznacza maksymalną wartość skuteczności świetlnej promieniowania. |
| --- | --- |

km = 683 lm/W oznacza maksymalną wartość skuteczności świetlnej promieniowania.

(Definicje pozostałych symboli znajdują się w pkt 4.1.1 załącznika 9 do regulaminu nr 112).

Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra. Promieniowanie UV należy skorygować zgodnie z wartościami podanymi w poniższej tabeli UV.

Tabela UV:

Wartości zgodnie z „Wytycznymi IRPA/INIRC dot. limitów narażenia na promieniowanie ultrafioletowe”. Wybrane długości fal (w nanometrach) są reprezentatywne; inne wartości powinny być interpolowane.

| λ | S(λ) |
| --- | --- |
| 250 | 0,430 |
| 255 | 0,520 |
| 260 | 0,650 |
| 265 | 0,810 |
| 270 | 1,000 |
| 275 | 0,960 |
| 280 | 0,880 |
| 285 | 0,770 |
| 290 | 0,640 |
| 295 | 0,540 |
| 300 | 0,300 |
| 305 | 0,060 |
| 310 | 0,015 |
| 315 | 0,003 |
| 320 | 0,001 |
| 325 | 0,00050 |
| 330 | 0,00041 |
| 335 | 0,00034 |
| 340 | 0,00028 |
| 345 | 0,00024 |
| 350 | 0,00020 |
| | |
| 355 | 0,00016 |
| 360 | 0,00013 |
| 365 | 0,00011 |
| 370 | 0,00009 |
| 375 | 0,000077 |
| 380 | 0,000064 |
| 385 | 0,000053 |
| 390 | 0,000044 |
| 395 | 0,000036 |
| 400 | 0,000030 |
| | |

λ

S(λ)

250

0,430

255

0,520

260

0,650

265

0,810

270

1,000

275

0,960

280

0,880

285

0,770

290

0,640

295

0,540

300

0,300

305

0,060

310

0,015

315

0,003

320

0,001

325

0,00050

330

0,00041

335

0,00034

340

0,00028

345

0,00024

350

0,00020

355

0,00016

360

0,00013

365

0,00011

370

0,00009

375

0,000077

380

0,000064

385

0,000053

390

0,000044

395

0,000036

400

0,000030

---

| 14.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 176/128 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 176/128

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343/, dostępnej pod adresem: http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html.

Regulamin nr 113 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów pojazdów silnikowych z symetrycznymi światłami mijania lub światłami drogowymi i wyposażonych w żarówki, gazowo-wyładowcze źródła światła lub moduły LED

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

Suplement nr 3 do serii poprawek 01 do regulaminu – data wejścia w życie: 9 października 2014 r.

SPIS TREŚCI

ZAKRES

| 1. | Definicje |
| --- | --- |

1.

| 2. | Wystąpienie o homologację reflektora |
| --- | --- |

2.

| 3. | Oznakowania |
| --- | --- |

3.

| 4. | Homologacja |
| --- | --- |

4.

| 5. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

5.

| 6. | Oświetlenie |
| --- | --- |

6.

| 7. | Barwa |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zmiana typu reflektora i rozszerzenie homologacji |
| --- | --- |

8.

| 9. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

10.

| 11. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

11.

| 12. | Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu |
| --- | --- |

12.

| 13. | Przepisy przejściowe |
| --- | --- |

13.

ZAŁĄCZNIKI

| 1. | Zawiadomienie |
| --- | --- |

1.

| 2. | Przykłady układu znaków homologacji |
| --- | --- |

2.

| 3. | Układ pomiaru współrzędnych sferycznych i położenie punktów próbnych |
| --- | --- |

3.

| 4. | Badania stabilności parametrów fotometrycznych reflektorów podczas pracy – badanie kompletnych reflektorów klasy B, C, D i E |
| --- | --- |

4.

| 5. | Minimalne wymagania dotyczące procedur kontroli zgodności produkcji |
| --- | --- |

5.

| 6. | Wymagania dla świateł posiadających szyby z tworzywa sztucznego – badanie szyb lub próbek materiału oraz kompletnych świateł |
| --- | --- |

6.

| 7. | Minimalne wymagania dotyczące pobierania próbek przez kontrolera |
| --- | --- |

7.

| 8. | Przegląd okresów roboczych dotyczących badania stabilności parametrów fotometrycznych |
| --- | --- |

8.

| 9. | Definicja i ostrość granicy światła i cienia dla symetrycznych świateł mijania i procedura regulacji za pomocą tej granicy światła i cienia |
| --- | --- |

9.

| 10. | Środek odniesienia |
| --- | --- |

10.

| 11. | Oznakowanie napięcia |
| --- | --- |

11.

| 12. | Wymagania dotyczące modułów LED i reflektorów zawierających moduły LED |
| --- | --- |

12.

ZAKRES (1)
   (2),

Niniejszy regulamin dotyczy reflektorów dla pojazdów kategorii L i T (3).

1.   DEFINICJE

Do celów niniejszego regulaminu:

| 1.1. | „Szyba” oznacza zewnętrzną część (zespołu) reflektora, która przepuszcza światło poprzez powierzchnię świetlną. |
| --- | --- |

1.1.

„Szyba” oznacza zewnętrzną część (zespołu) reflektora, która przepuszcza światło poprzez powierzchnię świetlną.

| 1.2. | „Powłoka” oznacza dowolny produkt lub produkty nałożone w jednej lub wielu warstwach na zewnętrzną powierzchnię szyby. |
| --- | --- |

1.2.

„Powłoka” oznacza dowolny produkt lub produkty nałożone w jednej lub wielu warstwach na zewnętrzną powierzchnię szyby.

| 1.3. | „Reflektory różnych typów” oznaczają reflektory, które różnią się pod takimi zasadniczymi względami, jak:






  1.3.1. | nazwa handlowa lub znak towarowy; |
| --- | --- | --- |

1.3.

„Reflektory różnych typów” oznaczają reflektory, które różnią się pod takimi zasadniczymi względami, jak:

1.3.1.

nazwa handlowa lub znak towarowy;

| 1.3.2. | właściwości układu optycznego; |
| --- | --- |

1.3.2.

właściwości układu optycznego;

| 1.3.3. | dodanie lub usunięcie części, które mogą zmienić właściwości optyczne poprzez odbicie, załamanie, pochłanianie lub odkształcenie podczas działania; |
| --- | --- |

1.3.3.

dodanie lub usunięcie części, które mogą zmienić właściwości optyczne poprzez odbicie, załamanie, pochłanianie lub odkształcenie podczas działania;

| 1.3.4. | rodzaj wytwarzanej wiązki (światło mijania, światło drogowe lub obydwa światła); |
| --- | --- |

1.3.4.

rodzaj wytwarzanej wiązki (światło mijania, światło drogowe lub obydwa światła);

| 1.3.5. | kategoria żarówki(-ek), gazowo wyładowczego źródła światła lub indywidualny(-e) kod(-y) identyfikacyjny(-e) modułu LED. |
| --- | --- |

1.3.5.

kategoria żarówki(-ek), gazowo wyładowczego źródła światła lub indywidualny(-e) kod(-y) identyfikacyjny(-e) modułu LED.

| 1.4. | „Reflektory różnych »klas« (A lub B lub C lub D)” oznaczają reflektory określone przez szczególne właściwości fotometryczne. |
| --- | --- |

1.4.

„Reflektory różnych »klas« (A lub B lub C lub D)” oznaczają reflektory określone przez szczególne właściwości fotometryczne.

| 1.5. | „Barwa światła emitowanego przez urządzenie”. Definicje barwy emitowanego światła podane w regulaminie nr 48 oraz seria poprawek do tego regulaminu obowiązujących w momencie składania wniosków o udzielenie homologacji typu mają zastosowanie w odniesieniu do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.5.

„Barwa światła emitowanego przez urządzenie”. Definicje barwy emitowanego światła podane w regulaminie nr 48 oraz seria poprawek do tego regulaminu obowiązujących w momencie składania wniosków o udzielenie homologacji typu mają zastosowanie w odniesieniu do niniejszego regulaminu.

| 1.6. | Jednak w przypadku układu złożonego z dwóch reflektorów urządzenie przeznaczone do montażu z lewej strony pojazdu i odpowiadające mu urządzenie przeznaczone do montażu z prawej strony pojazdu należy uznać za urządzenia tego samego typu. |
| --- | --- |

1.6.

Jednak w przypadku układu złożonego z dwóch reflektorów urządzenie przeznaczone do montażu z lewej strony pojazdu i odpowiadające mu urządzenie przeznaczone do montażu z prawej strony pojazdu należy uznać za urządzenia tego samego typu.

| 1.7. | Odniesienia w niniejszym regulaminie do żarówek wzorcowych oraz do regulaminu nr 37 dotyczą regulaminu nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu. |
| --- | --- |

1.7.

Odniesienia w niniejszym regulaminie do żarówek wzorcowych oraz do regulaminu nr 37 dotyczą regulaminu nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.

| 1.8. | Odniesienia w niniejszym regulaminie do wzorcowych gazowo-wyładowczych źródeł światła oraz do regulaminu nr 99 dotyczą regulaminu nr 99 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu. |
| --- | --- |

1.8.

Odniesienia w niniejszym regulaminie do wzorcowych gazowo-wyładowczych źródeł światła oraz do regulaminu nr 99 dotyczą regulaminu nr 99 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.

| 1.9. | „Dodatkowa jednostka oświetlenia” oznacza część układu reflektora, która wytwarza oświetlenie zakrętowe. Jest ona niezależna od urządzenia, które wytwarza główne światło mijania, może składać się z elementów optycznych, mechanicznych i elektrycznych, i może być zespolona lub wzajemnie sprzężona z innymi urządzeniami oświetlenia i sygnalizacji świetlnej. |
| --- | --- |

1.9.

„Dodatkowa jednostka oświetlenia” oznacza część układu reflektora, która wytwarza oświetlenie zakrętowe. Jest ona niezależna od urządzenia, które wytwarza główne światło mijania, może składać się z elementów optycznych, mechanicznych i elektrycznych, i może być zespolona lub wzajemnie sprzężona z innymi urządzeniami oświetlenia i sygnalizacji świetlnej.

| 1.10. | Do niniejszego regulaminu mają zastosowanie definicje podane w regulaminach nr 48, 53 i 74 oraz serii poprawek do tych regulaminów obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu. |
| --- | --- |

1.10.

Do niniejszego regulaminu mają zastosowanie definicje podane w regulaminach nr 48, 53 i 74 oraz serii poprawek do tych regulaminów obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.

2.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ REFLEKTORA (4)

| 2.1. | O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel. We wniosku określa się:






  2.1.1. | Czy reflektor jest przeznaczony do wytwarzania zarówno światła mijania, jak i światła drogowego, czy tylko jednego z tych świateł. |
| --- | --- | --- |

2.1.

O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel. We wniosku określa się:

2.1.1.

Czy reflektor jest przeznaczony do wytwarzania zarówno światła mijania, jak i światła drogowego, czy tylko jednego z tych świateł.

| 2.1.2. | Czy dotyczy on reflektora klasy A lub B lub C lub D lub E. |
| --- | --- |

2.1.2.

Czy dotyczy on reflektora klasy A lub B lub C lub D lub E.

| 2.1.3. | Kategorię zastosowanej(-ych) żarówki(-ek) wymienioną w regulaminie nr 37 oraz serię ewentualnych poprawek do tego regulaminu obowiązujących w momencie składania wniosków o udzielenie homologacji typu. |
| --- | --- |

2.1.3.

Kategorię zastosowanej(-ych) żarówki(-ek) wymienioną w regulaminie nr 37 oraz serię ewentualnych poprawek do tego regulaminu obowiązujących w momencie składania wniosków o udzielenie homologacji typu.

| 2.1.4. | Kategorię gazowo-wyładowczego źródła światła, wymienioną w regulaminie nr 99, jeśli istnieje. |
| --- | --- |

2.1.4.

Kategorię gazowo-wyładowczego źródła światła, wymienioną w regulaminie nr 99, jeśli istnieje.

| 2.1.5. | W przypadku modułów LED, indywidualne kody identyfikacyjne modułu źródła światła, jeśli istnieją. |
| --- | --- |

2.1.5.

W przypadku modułów LED, indywidualne kody identyfikacyjne modułu źródła światła, jeśli istnieją.

| 2.1.6. | W przypadku dodatkowych jednostek oświetlenia, ich kody identyfikacyjne, jeśli istnieją. |
| --- | --- |

2.1.6.

W przypadku dodatkowych jednostek oświetlenia, ich kody identyfikacyjne, jeśli istnieją.

| 2.2. | Do każdego wniosku o homologację należy dołączyć:






  2.2.1. | Rysunki w trzech egzemplarzach o dostatecznej szczegółowości, umożliwiające identyfikację typu i przedstawiające przedni widok reflektora, ze szczegółami ewentualnego użebrowania szyby, oraz przekrój poprzeczny; rysunki muszą wskazywać miejsce zarezerwowane dla znaku homologacji oraz:






  a) | w przypadku modułów LED, na rysunku należy również wskazać miejsce na indywidualne kody identyfikacyjne modułów; |
| --- | --- | --- | --- |

2.2.

Do każdego wniosku o homologację należy dołączyć:

2.2.1.

Rysunki w trzech egzemplarzach o dostatecznej szczegółowości, umożliwiające identyfikację typu i przedstawiające przedni widok reflektora, ze szczegółami ewentualnego użebrowania szyby, oraz przekrój poprzeczny; rysunki muszą wskazywać miejsce zarezerwowane dla znaku homologacji oraz:

a)

w przypadku modułów LED, na rysunku należy również wskazać miejsce na indywidualne kody identyfikacyjne modułów;

| b) | w przypadku dodatkowych jednostek oświetlenia, miejsce na indywidualne kody identyfikacyjne na dodatkowych jednostkach oświetlenia i reflektorach wytwarzających główne światło mijania; |
| --- | --- |

b)

w przypadku dodatkowych jednostek oświetlenia, miejsce na indywidualne kody identyfikacyjne na dodatkowych jednostkach oświetlenia i reflektorach wytwarzających główne światło mijania;

| c) | w przypadku dodatkowych jednostek oświetlenia, geometryczne warunki montażu urządzeń, które spełniają wymagania pkt 6.2.8. |
| --- | --- |

c)

w przypadku dodatkowych jednostek oświetlenia, geometryczne warunki montażu urządzeń, które spełniają wymagania pkt 6.2.8.

| 2.2.2. | Krótki opis techniczny zawierający:






  2.2.2.1. | W przypadku gazowych lamp wyładowczych, markę i typ stateczników, jeżeli nie są one zintegrowane ze źródłem światła. |
| --- | --- | --- |

2.2.2.

Krótki opis techniczny zawierający:

2.2.2.1.

W przypadku gazowych lamp wyładowczych, markę i typ stateczników, jeżeli nie są one zintegrowane ze źródłem światła.

| 2.2.2.2. | W przypadku modułów LED:






  a) | krótką specyfikację techniczną modułu(-ów) LED; |
| --- | --- | --- |

2.2.2.2.

W przypadku modułów LED:

a)

krótką specyfikację techniczną modułu(-ów) LED;

| b) | rysunek z wymiarami i podstawowymi wielkościami elektrycznymi i fotometrycznymi oraz obiektywny strumień świetlny i dla każdego modułu LED informację, czy jest on wymienny; |
| --- | --- |

b)

rysunek z wymiarami i podstawowymi wielkościami elektrycznymi i fotometrycznymi oraz obiektywny strumień świetlny i dla każdego modułu LED informację, czy jest on wymienny;

| c) | w przypadku elektronicznego urządzenia sterowniczego źródła światła, informacje dotyczące interfejsu elektrycznego niezbędnego do badań homologacyjnych. |
| --- | --- |

c)

w przypadku elektronicznego urządzenia sterowniczego źródła światła, informacje dotyczące interfejsu elektrycznego niezbędnego do badań homologacyjnych.

| 2.2.2.3. | W przypadku reflektora przeznaczonego do doświetlania zakrętów, minimalne kąty przechylenia umożliwiające spełnienie wymagań pkt 6.2.8.1. |
| --- | --- |

2.2.2.3.

W przypadku reflektora przeznaczonego do doświetlania zakrętów, minimalne kąty przechylenia umożliwiające spełnienie wymagań pkt 6.2.8.1.

| 2.2.3. | Dwie próbki typu reflektora. W przypadku układu złożonego z dwóch reflektorów, jedną próbkę przeznaczoną do montażu z lewej strony pojazdu i jedną próbkę przeznaczoną do montażu z prawej strony pojazdu. |
| --- | --- |

2.2.3.

Dwie próbki typu reflektora. W przypadku układu złożonego z dwóch reflektorów, jedną próbkę przeznaczoną do montażu z lewej strony pojazdu i jedną próbkę przeznaczoną do montażu z prawej strony pojazdu.

| 2.2.4. | Jedynie w przypadku reflektorów klasy B lub C lub D lub E do badania tworzywa sztucznego, z którego wykonane są szyby:






  2.2.4.1. | Dla klasy B lub C lub D lub E, czternaście szyb;






  2.2.4.1.1. | Dla klasy B, C, D lub E dziesięć z tych szyb można zastąpić dziesięcioma próbkami materiału o wymiarach co najmniej 60 × 80 mm posiadającymi płaską lub wypukłą powierzchnię zewnętrzną i zasadniczo płaską powierzchnię w części środkowej (promień krzywizny nie mniejszy niż 300 mm) o wymiarach co najmniej 15 × 15 mm. |
| --- | --- | --- | --- |

2.2.4.

Jedynie w przypadku reflektorów klasy B lub C lub D lub E do badania tworzywa sztucznego, z którego wykonane są szyby:

2.2.4.1.

Dla klasy B lub C lub D lub E, czternaście szyb;

2.2.4.1.1.

Dla klasy B, C, D lub E dziesięć z tych szyb można zastąpić dziesięcioma próbkami materiału o wymiarach co najmniej 60 × 80 mm posiadającymi płaską lub wypukłą powierzchnię zewnętrzną i zasadniczo płaską powierzchnię w części środkowej (promień krzywizny nie mniejszy niż 300 mm) o wymiarach co najmniej 15 × 15 mm.

| 2.2.4.1.2. | Każda taka szyba lub próbka materiału musi być wykonana metodą, która ma być stosowana w produkcji seryjnej. |
| --- | --- |

2.2.4.1.2.

Każda taka szyba lub próbka materiału musi być wykonana metodą, która ma być stosowana w produkcji seryjnej.

| 2.2.4.2. | Odbłyśnik, do którego szyby mogą być przymocowane zgodnie z instrukcjami producenta. |
| --- | --- |

2.2.4.2.

Odbłyśnik, do którego szyby mogą być przymocowane zgodnie z instrukcjami producenta.

| 2.2.5. | W odniesieniu do reflektorów wyposażonych w źródła światła zgodnie z regulaminem nr 99 lub wyposażone tylko w moduły LED, do badania odporności części przepuszczających światło wykonanych z tworzywa sztucznego na promieniowanie ultrafioletowe źródła światła wewnątrz reflektora:






  2.2.5.1. | Jedną próbkę każdego z odpowiednich materiałów stosowanych w reflektorze lub jeden zawierający je reflektor. Każda z próbek materiału ma ten sam wygląd i podlega tej samej obróbce powierzchniowej (jeżeli taką zastosowano) co materiał przeznaczony do stosowania w przedkładanym do homologacji reflektorze. |
| --- | --- | --- |

2.2.5.

W odniesieniu do reflektorów wyposażonych w źródła światła zgodnie z regulaminem nr 99 lub wyposażone tylko w moduły LED, do badania odporności części przepuszczających światło wykonanych z tworzywa sztucznego na promieniowanie ultrafioletowe źródła światła wewnątrz reflektora:

2.2.5.1.

Jedną próbkę każdego z odpowiednich materiałów stosowanych w reflektorze lub jeden zawierający je reflektor. Każda z próbek materiału ma ten sam wygląd i podlega tej samej obróbce powierzchniowej (jeżeli taką zastosowano) co materiał przeznaczony do stosowania w przedkładanym do homologacji reflektorze.

| 2.2.5.2. | Nie jest konieczne badanie odporności materiałów wewnętrznych na promieniowanie ultrafioletowe źródła światła:






  2.2.5.2.1. | jeżeli stosuje się gazowo-wyładowcze źródła światła o niskim poziomie promieniowania ultrafioletowego określone w regulaminie nr 99; lub |
| --- | --- | --- |

2.2.5.2.

Nie jest konieczne badanie odporności materiałów wewnętrznych na promieniowanie ultrafioletowe źródła światła:

2.2.5.2.1.

jeżeli stosuje się gazowo-wyładowcze źródła światła o niskim poziomie promieniowania ultrafioletowego określone w regulaminie nr 99; lub

| 2.2.5.2.2. | jeżeli stosuje się tylko moduły LED o niskim promieniowaniu UV określone w załączniku 12 do niniejszego regulaminu, lub |
| --- | --- |

2.2.5.2.2.

jeżeli stosuje się tylko moduły LED o niskim promieniowaniu UV określone w załączniku 12 do niniejszego regulaminu, lub

| 2.2.5.2.3. | jeżeli podjęto środki w celu zabezpieczenia odpowiednich części reflektora przed promieniowaniem ultrafioletowym, np. stosując filtry szklane. |
| --- | --- |

2.2.5.2.3.

jeżeli podjęto środki w celu zabezpieczenia odpowiednich części reflektora przed promieniowaniem ultrafioletowym, np. stosując filtry szklane.

| 2.2.6. | Jeden statecznik lub jedno elektroniczne urządzenie sterownicze źródła światła, zależnie od przypadku. |
| --- | --- |

2.2.6.

Jeden statecznik lub jedno elektroniczne urządzenie sterownicze źródła światła, zależnie od przypadku.

| 2.3. | Materiałom, z których wykonano szyby i powłoki (o ile występują) towarzyszy sprawozdanie z badania cech tych materiałów i powłok, jeśli zostały już zbadane. |
| --- | --- |

2.3.

Materiałom, z których wykonano szyby i powłoki (o ile występują) towarzyszy sprawozdanie z badania cech tych materiałów i powłok, jeśli zostały już zbadane.

3.   OZNAKOWANIA

| 3.1. | Reflektory przedstawione do homologacji noszą nazwę handlową lub znak towarowy występującego o homologację. |
| --- | --- |

3.1.

Reflektory przedstawione do homologacji noszą nazwę handlową lub znak towarowy występującego o homologację.

| 3.2. | Na szybie i na głównym korpusie (5) musi znajdować się wystarczająco dużo miejsca na znak homologacji i dodatkowe symbole określone w pkt 4; miejsca te należy wskazać na rysunkach w pkt 2.2.1 powyżej. |
| --- | --- |

3.2.

Na szybie i na głównym korpusie (5) musi znajdować się wystarczająco dużo miejsca na znak homologacji i dodatkowe symbole określone w pkt 4; miejsca te należy wskazać na rysunkach w pkt 2.2.1 powyżej.

| 3.3. | Na tylnej części reflektora podana jest kategoria zastosowanej(-ych) żarówki(-ek) lub gazowo-wyładowczego źródła światła. |
| --- | --- |

3.3.

Na tylnej części reflektora podana jest kategoria zastosowanej(-ych) żarówki(-ek) lub gazowo-wyładowczego źródła światła.

| 3.4. | Reflektory klasy E mogą mieć oznaczony na swojej powierzchni emitującej światło środek odniesienia, jak przedstawiono w załączniku 10. |
| --- | --- |

3.4.

Reflektory klasy E mogą mieć oznaczony na swojej powierzchni emitującej światło środek odniesienia, jak przedstawiono w załączniku 10.

| 3.5. | Reflektory klasy E muszą być posiadać oznakowanie napięcia, jak pokazano w załączniku 11. |
| --- | --- |

3.5.

Reflektory klasy E muszą być posiadać oznakowanie napięcia, jak pokazano w załączniku 11.

| 3.6. | W przypadku świateł z modułami LED światło musi mieć oznaczenie napięcia znamionowego i mocy znamionowej oraz indywidualny kod identyfikacyjny modułu źródła światła. |
| --- | --- |

3.6.

W przypadku świateł z modułami LED światło musi mieć oznaczenie napięcia znamionowego i mocy znamionowej oraz indywidualny kod identyfikacyjny modułu źródła światła.

| 3.7. | Moduły LED przedłożone wraz z wnioskiem o udzielenie homologacji reflektora opatrzone są:






  3.7.1. | nazwą handlową lub znakiem towarowym występującego o homologację. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne; |
| --- | --- | --- |

3.7.

Moduły LED przedłożone wraz z wnioskiem o udzielenie homologacji reflektora opatrzone są:

3.7.1.

nazwą handlową lub znakiem towarowym występującego o homologację. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne;

| 3.7.2. | indywidualnym kodem identyfikacyjnym modułu. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne.
  Indywidualny kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych „MD”, oznaczających „MODUŁ”, po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 4.2.1 poniżej, oraz, w przypadku zastosowania kilku różniących się modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki. Ten indywidualny kod identyfikacyjny musi być widoczny na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej. Oznakowanie homologacyjne może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowany jest dany moduł, ale oba oznakowania muszą pochodzić od tego samego występującego o homologację; |
| --- | --- |

3.7.2.

indywidualnym kodem identyfikacyjnym modułu. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne.

Indywidualny kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych „MD”, oznaczających „MODUŁ”, po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 4.2.1 poniżej, oraz, w przypadku zastosowania kilku różniących się modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki. Ten indywidualny kod identyfikacyjny musi być widoczny na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej. Oznakowanie homologacyjne może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowany jest dany moduł, ale oba oznakowania muszą pochodzić od tego samego występującego o homologację;

| 3.7.3. | w przypadku niewymiennych modułów LED ich oznakowania nie są wymagane. |
| --- | --- |

3.7.3.

w przypadku niewymiennych modułów LED ich oznakowania nie są wymagane.

| 3.8. | Jeżeli w modułach LED zastosowano elektroniczne urządzenie sterownicze źródła światła, które nie jest częścią modułu, należy je opatrzyć oznaczeniem indywidualnego kodu identyfikacyjnego, znamionowego napięcia wejściowego oraz mocy znamionowej. |
| --- | --- |

3.8.

Jeżeli w modułach LED zastosowano elektroniczne urządzenie sterownicze źródła światła, które nie jest częścią modułu, należy je opatrzyć oznaczeniem indywidualnego kodu identyfikacyjnego, znamionowego napięcia wejściowego oraz mocy znamionowej.

| 3.9. | W przypadku dodatkowych jednostek oświetlenia reflektory wytwarzające główne światło mijania muszą być opatrzone indywidualnym kodem identyfikacyjnym dodatkowych jednostek oświetlenia, o których mowa w pkt 3.10.2 poniżej. |
| --- | --- |

3.9.

W przypadku dodatkowych jednostek oświetlenia reflektory wytwarzające główne światło mijania muszą być opatrzone indywidualnym kodem identyfikacyjnym dodatkowych jednostek oświetlenia, o których mowa w pkt 3.10.2 poniżej.

| 3.10. | Dodatkowe jednostki oświetlenia muszą posiadać następujące oznakowania:






  3.10.1. | Nazwę handlową lub znak towarowy występującego o homologację. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne. |
| --- | --- | --- |

3.10.

Dodatkowe jednostki oświetlenia muszą posiadać następujące oznakowania:

3.10.1.

Nazwę handlową lub znak towarowy występującego o homologację. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne.

| 3.10.2. | W przypadku żarowego źródła światła, kategorię(-e) żarówki(-ek), lub
  w przypadku modułów LED, oznakowanie napięcia znamionowego i mocy znamionowej oraz indywidualne kody identyfikacyjne modułów LED. |
| --- | --- |

3.10.2.

W przypadku żarowego źródła światła, kategorię(-e) żarówki(-ek), lub

w przypadku modułów LED, oznakowanie napięcia znamionowego i mocy znamionowej oraz indywidualne kody identyfikacyjne modułów LED.

| 3.10.3. | Indywidualne kody identyfikacyjne dodatkowych jednostek oświetlenia. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne.
  Indywidualny kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych „ALU” (ang. Additional Lighting Unit), po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 4.2.1 poniżej (np. ALU E43 1234), a w przypadku gdy stosuje się kilka różniących się dodatkowych jednostek oświetlenia, dodaje się dodatkowe symbole lub znaki (np. ALU E43 1234-A, ALU E43 1234-B). Kod ten musi być widoczny na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej. Oznakowanie homologacyjne może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowana jest dodatkowa jednostka oświetlenia, ale oba oznakowania muszą pochodzić od tego samego występującego o homologację. |
| --- | --- |

3.10.3.

Indywidualne kody identyfikacyjne dodatkowych jednostek oświetlenia. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne.

Indywidualny kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych „ALU” (ang. Additional Lighting Unit), po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 4.2.1 poniżej (np. ALU E43 1234), a w przypadku gdy stosuje się kilka różniących się dodatkowych jednostek oświetlenia, dodaje się dodatkowe symbole lub znaki (np. ALU E43 1234-A, ALU E43 1234-B). Kod ten musi być widoczny na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej. Oznakowanie homologacyjne może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowana jest dodatkowa jednostka oświetlenia, ale oba oznakowania muszą pochodzić od tego samego występującego o homologację.

4.   HOMOLOGACJA

4.1.   Ogólne

| 4.1.1. | Homologacji udziela się, jeżeli wszystkie próbki typu reflektora przedstawione do homologacji zgodnie z pkt 2 powyżej spełniają wymogi niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.1.1.

Homologacji udziela się, jeżeli wszystkie próbki typu reflektora przedstawione do homologacji zgodnie z pkt 2 powyżej spełniają wymogi niniejszego regulaminu.

| 4.1.2. | Jeśli zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone światła spełniają wymagania więcej niż jednego regulaminu, wystarczy zamieszczenie pojedynczego międzynarodowego znaku homologacji, pod warunkiem że każde z zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł spełnia przepisy, które się do niego stosują. |
| --- | --- |

4.1.2.

Jeśli zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone światła spełniają wymagania więcej niż jednego regulaminu, wystarczy zamieszczenie pojedynczego międzynarodowego znaku homologacji, pod warunkiem że każde z zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł spełnia przepisy, które się do niego stosują.

| 4.1.3. | Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry takiego numeru oznaczają serię poprawek obejmujących ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego przed datą udzielenia homologacji. Żadna Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru innemu typowi reflektora objętego niniejszym regulaminem. |
| --- | --- |

4.1.3.

Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry takiego numeru oznaczają serię poprawek obejmujących ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego przed datą udzielenia homologacji. Żadna Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru innemu typowi reflektora objętego niniejszym regulaminem.

| 4.1.4. | Zawiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu lub odmowie lub cofnięciu homologacji, albo o ostatecznym zaprzestaniu produkcji typu reflektora na podstawie niniejszego regulaminu należy przesłać Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin na formularzu zgodnym ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.1.4.

Zawiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu lub odmowie lub cofnięciu homologacji, albo o ostatecznym zaprzestaniu produkcji typu reflektora na podstawie niniejszego regulaminu należy przesłać Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin na formularzu zgodnym ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

| 4.1.5. | Na każdym reflektorze zgodnym z typem homologowanym na mocy niniejszego regulaminu, oprócz znaku określonego w pkt 3.1, umieszcza się w miejscach określonych w pkt 3.2 powyżej znak homologacji opisany w pkt 4.2 i 4.3 poniżej. |
| --- | --- |

4.1.5.

Na każdym reflektorze zgodnym z typem homologowanym na mocy niniejszego regulaminu, oprócz znaku określonego w pkt 3.1, umieszcza się w miejscach określonych w pkt 3.2 powyżej znak homologacji opisany w pkt 4.2 i 4.3 poniżej.

4.2.   Układ znaku homologacji

Znak homologacji składa się z:

| 4.2.1. | międzynarodowego znaku homologacji zawierającego:






  4.2.1.1. | okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraj, który udzielił homologacji (6); |
| --- | --- | --- |

4.2.1.

międzynarodowego znaku homologacji zawierającego:

4.2.1.1.

okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraj, który udzielił homologacji (6);

| 4.2.1.2. | numer homologacji określony w pkt 4.1.3 powyżej; |
| --- | --- |

4.2.1.2.

numer homologacji określony w pkt 4.1.3 powyżej;

| 4.2.2. | następującego dodatkowego symbolu:






  4.2.2.1. | poziomej strzałki z grotem na każdym końcu, zwróconej w lewo i w prawo; |
| --- | --- | --- |

4.2.2.

następującego dodatkowego symbolu:

4.2.2.1.

poziomej strzałki z grotem na każdym końcu, zwróconej w lewo i w prawo;

| 4.2.2.2. | na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu tylko pod względem światła mijania, liter „C-AS” dla reflektorów klasy A lub „C-BS” dla reflektorów klasy B lub „WC-CS” dla reflektora klasy C lub „WC-DS” dla reflektora klasy D lub „WC-ES” dla reflektorów klasy E; |
| --- | --- |

4.2.2.2.

na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu tylko pod względem światła mijania, liter „C-AS” dla reflektorów klasy A lub „C-BS” dla reflektorów klasy B lub „WC-CS” dla reflektora klasy C lub „WC-DS” dla reflektora klasy D lub „WC-ES” dla reflektorów klasy E;

| 4.2.2.3. | na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu tylko pod względem światła drogowego, liter „R-BS” dla reflektorów klasy B lub „WR-CS” dla reflektorów klasy C lub „WR-DS” dla reflektora klasy D lub „WR-ES” dla reflektorów klasy E; |
| --- | --- |

4.2.2.3.

na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu tylko pod względem światła drogowego, liter „R-BS” dla reflektorów klasy B lub „WR-CS” dla reflektorów klasy C lub „WR-DS” dla reflektora klasy D lub „WR-ES” dla reflektorów klasy E;

| 4.2.2.4. | na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu pod względem zarówno światła mijania, jak i światła drogowego, liter „CR-BS” dla reflektorów klasy B lub „WCR-CS” dla reflektora klasy C lub „WCR-DS” dla reflektora klasy D lub „WCR-ES” dla reflektorów klasy E; |
| --- | --- |

4.2.2.4.

na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu pod względem zarówno światła mijania, jak i światła drogowego, liter „CR-BS” dla reflektorów klasy B lub „WCR-CS” dla reflektora klasy C lub „WCR-DS” dla reflektora klasy D lub „WCR-ES” dla reflektorów klasy E;

| 4.2.2.5. | na reflektorach posiadających szybę z tworzywa sztucznego, grupy liter „PL” umieszczonej w pobliżu symboli określonych w pkt 4.2.1 i 4.2.2 powyżej; |
| --- | --- |

4.2.2.5.

na reflektorach posiadających szybę z tworzywa sztucznego, grupy liter „PL” umieszczonej w pobliżu symboli określonych w pkt 4.2.1 i 4.2.2 powyżej;

| 4.2.2.6. | na reflektorach, innych niż reflektory klasy A, spełniających wymagania niniejszego regulaminu pod względem światła drogowego, wskazania maksymalnej światłości wyrażonej za pomocą znaku referencyjnego określonego w pkt 6.3.4 poniżej, umieszczonego w pobliżu okręgu otaczającego literę „E”. |
| --- | --- |

4.2.2.6.

na reflektorach, innych niż reflektory klasy A, spełniających wymagania niniejszego regulaminu pod względem światła drogowego, wskazania maksymalnej światłości wyrażonej za pomocą znaku referencyjnego określonego w pkt 6.3.4 poniżej, umieszczonego w pobliżu okręgu otaczającego literę „E”.

| 4.2.3. | W każdym przypadku właściwy tryb pracy zastosowany podczas procedury badania zgodnie z w pkt 1.1.1.1 załącznika 4 oraz dopuszczalne napięcie(-a) zgodnie z pkt 1.1.1.2 załącznika 4 określa się na formularzach homologacji i na formularzach zawiadomienia przekazywanych Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin.
  W odpowiednich przypadkach urządzenie znakuje się następująco:






  4.2.3.1. | na reflektorach, które spełniają wymagania niniejszego regulaminu i które są tak zaprojektowane, że żarówka, gazowo-wyładowcze źródło światła lub moduły LED wytwarzające światło mijania nie są zapalane jednocześnie z inną funkcją oświetlającą, z którą to światło może być wzajemnie sprzężone: w znaku homologacji za symbolem światła mijania należy umieścić ukośnik (/); |
| --- | --- | --- |

4.2.3.

W każdym przypadku właściwy tryb pracy zastosowany podczas procedury badania zgodnie z w pkt 1.1.1.1 załącznika 4 oraz dopuszczalne napięcie(-a) zgodnie z pkt 1.1.1.2 załącznika 4 określa się na formularzach homologacji i na formularzach zawiadomienia przekazywanych Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin.

W odpowiednich przypadkach urządzenie znakuje się następująco:

4.2.3.1.

na reflektorach, które spełniają wymagania niniejszego regulaminu i które są tak zaprojektowane, że żarówka, gazowo-wyładowcze źródło światła lub moduły LED wytwarzające światło mijania nie są zapalane jednocześnie z inną funkcją oświetlającą, z którą to światło może być wzajemnie sprzężone: w znaku homologacji za symbolem światła mijania należy umieścić ukośnik (/);

| 4.2.4. | W pobliżu powyższych dodatkowych symboli mogą być umieszczone dwie cyfry numeru homologacji, które wskazują serię poprawek obejmujących najnowsze poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu w momencie wydawania homologacji oraz strzałka określona w pkt 4.2.2.1. |
| --- | --- |

4.2.4.

W pobliżu powyższych dodatkowych symboli mogą być umieszczone dwie cyfry numeru homologacji, które wskazują serię poprawek obejmujących najnowsze poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu w momencie wydawania homologacji oraz strzałka określona w pkt 4.2.2.1.

| 4.2.5. | Znaki i symbole podane w pkt 4.2.1–4.2.3 powyżej muszą być czytelne i nieusuwalne. Można je umieścić na wewnętrznej lub zewnętrznej części (przezroczystej lub nieprzezroczystej) reflektora, której nie można oddzielić od przezroczystej części reflektora emitującej światło. W każdym przypadku muszą być one widoczne, gdy reflektor jest zamontowany na pojeździe lub gdy ruchoma część (taka jak maska silnika) jest otwarta. |
| --- | --- |

4.2.5.

Znaki i symbole podane w pkt 4.2.1–4.2.3 powyżej muszą być czytelne i nieusuwalne. Można je umieścić na wewnętrznej lub zewnętrznej części (przezroczystej lub nieprzezroczystej) reflektora, której nie można oddzielić od przezroczystej części reflektora emitującej światło. W każdym przypadku muszą być one widoczne, gdy reflektor jest zamontowany na pojeździe lub gdy ruchoma część (taka jak maska silnika) jest otwarta.

4.3.   Układ znaku homologacji

| 4.3.1. | W załączniku 2 do niniejszego regulaminu, na rysunkach od 1 do 15, przedstawiono przykładowe układy znaku homologacji z wyżej wymienionymi dodatkowymi symbolami. |
| --- | --- |

4.3.1.

W załączniku 2 do niniejszego regulaminu, na rysunkach od 1 do 15, przedstawiono przykładowe układy znaku homologacji z wyżej wymienionymi dodatkowymi symbolami.

| 4.3.2. | Światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone:






  4.3.2.1. | W przypadku stwierdzenia, że światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania kilku regulaminów, wystarczy umieścić jeden międzynarodowy znak homologacji składający się z okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji, oraz numer homologacji. Ten znak homologacji może być umieszczony w dowolnym miejscu na zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych światłach, pod warunkiem że:






  4.3.2.1.1. | jest widoczny zgodnie z pkt 4.2.5; |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2.

Światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone:

4.3.2.1.

W przypadku stwierdzenia, że światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania kilku regulaminów, wystarczy umieścić jeden międzynarodowy znak homologacji składający się z okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji, oraz numer homologacji. Ten znak homologacji może być umieszczony w dowolnym miejscu na zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych światłach, pod warunkiem że:

4.3.2.1.1.

jest widoczny zgodnie z pkt 4.2.5;

| 4.3.2.1.2. | żadna część zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł, która przepuszcza światło, nie może być usunięta bez jednoczesnego usunięcia znaku homologacji. |
| --- | --- |

4.3.2.1.2.

żadna część zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł, która przepuszcza światło, nie może być usunięta bez jednoczesnego usunięcia znaku homologacji.

| 4.3.2.2. | Symbol identyfikacyjny każdego reflektora, odnoszący się do każdego regulaminu, na podstawie którego wydano homologację, wraz z odpowiednią serią poprawek odpowiadającą ostatnim istotnym zmianom technicznym wprowadzonym do regulaminu (na dzień udzielenia homologacji) oraz, jeśli to konieczne, odpowiednia strzałka, zostają umieszczone:






  4.3.2.2.1. | na odpowiedniej powierzchni emitującej światło, |
| --- | --- | --- |

4.3.2.2.

Symbol identyfikacyjny każdego reflektora, odnoszący się do każdego regulaminu, na podstawie którego wydano homologację, wraz z odpowiednią serią poprawek odpowiadającą ostatnim istotnym zmianom technicznym wprowadzonym do regulaminu (na dzień udzielenia homologacji) oraz, jeśli to konieczne, odpowiednia strzałka, zostają umieszczone:

4.3.2.2.1.

na odpowiedniej powierzchni emitującej światło,

| 4.3.2.2.2. | albo w grupie, w sposób umożliwiający jednoznaczną identyfikację każdego światła należącego do świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych. |
| --- | --- |

4.3.2.2.2.

albo w grupie, w sposób umożliwiający jednoznaczną identyfikację każdego światła należącego do świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych.

| 4.3.2.3. | Rozmiar składników takiego pojedynczego znaku homologacji nie może być mniejszy niż minimalny rozmiar najmniejszego z indywidualnych znaków wymagany przez regulamin, na podstawie którego udzielono homologacji. |
| --- | --- |

4.3.2.3.

Rozmiar składników takiego pojedynczego znaku homologacji nie może być mniejszy niż minimalny rozmiar najmniejszego z indywidualnych znaków wymagany przez regulamin, na podstawie którego udzielono homologacji.

| 4.3.2.4. | Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Żadna Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru typowi zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych reflektorów objętych niniejszym regulaminem. |
| --- | --- |

4.3.2.4.

Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Żadna Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru typowi zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych reflektorów objętych niniejszym regulaminem.

| 4.3.2.5. | W załączniku 2 do niniejszego regulaminu na rysunku 13, podano przykłady układów znaków homologacji dla zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł z wszystkimi wyżej wymienionymi dodatkowymi symbolami. |
| --- | --- |

4.3.2.5.

W załączniku 2 do niniejszego regulaminu na rysunku 13, podano przykłady układów znaków homologacji dla zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł z wszystkimi wyżej wymienionymi dodatkowymi symbolami.

| 4.3.3. | Reflektory, których szyby są używane w różnych typach reflektorów i które mogą być wzajemnie sprzężone lub zespolone z innymi reflektorami:
  Stosuje się przepisy określone w pkt 4.3.2 powyżej.






  4.3.3.1. | Ponadto, gdy stosowana jest ta sama szyba, to może ona nosić różne znaki homologacji odnoszące się do różnych typów reflektorów lub zespołów świateł, pod warunkiem że główny korpus reflektora, nawet jeśli nie może zostać oddzielony od szyby, również zawiera powierzchnię opisaną w pkt 3.2 powyżej i nosi znaki homologacji faktycznych funkcji. Jeżeli różne typy reflektorów posiadają ten sam główny korpus, to może on nosić różne znaki homologacji. |
| --- | --- | --- |

4.3.3.

Reflektory, których szyby są używane w różnych typach reflektorów i które mogą być wzajemnie sprzężone lub zespolone z innymi reflektorami:

Stosuje się przepisy określone w pkt 4.3.2 powyżej.

4.3.3.1.

Ponadto, gdy stosowana jest ta sama szyba, to może ona nosić różne znaki homologacji odnoszące się do różnych typów reflektorów lub zespołów świateł, pod warunkiem że główny korpus reflektora, nawet jeśli nie może zostać oddzielony od szyby, również zawiera powierzchnię opisaną w pkt 3.2 powyżej i nosi znaki homologacji faktycznych funkcji. Jeżeli różne typy reflektorów posiadają ten sam główny korpus, to może on nosić różne znaki homologacji.

| 4.3.3.2. | W załączniku 2 do niniejszego regulaminu, na rysunku 14, podano przykłady rozmieszczeń znaków homologacji odnoszących się do powyższego przypadku. |
| --- | --- |

4.3.3.2.

W załączniku 2 do niniejszego regulaminu, na rysunku 14, podano przykłady rozmieszczeń znaków homologacji odnoszących się do powyższego przypadku.

5.   SPECYFIKACJE OGÓLNE (7)

5.1.   Każda próbka musi odpowiadać specyfikacjom określonym w pkt 6–8 poniżej.

5.2.   Reflektory muszą być wykonane w taki sposób, aby w normalnych warunkach użytkowania, pomimo drgań, którym mogą podlegać, zachowywały wymagane właściwości fotometryczne i działały w zadowalający sposób.

5.2.1.   Reflektory muszą być wyposażone w urządzenie umożliwiające ich regulację w pojazdach, tak aby spełniały odnoszące się do nich przepisy. Urządzenie takie może zapewniać poziomą regulację, pod warunkiem że reflektory są tak zaprojektowane, aby mogły zachować poprawne ustawienie poziome nawet po regulacji ustawienia pionowego. Urządzenie takie nie musi być montowane na zespołach, w których nie można rozdzielić odbłyśnika i szyby rozpraszającej, pod warunkiem że stosowanie takich zespołów jest ograniczone do pojazdów, w których ustawienie reflektora może być regulowane za pomocą innych sposobów.

Gdy reflektor światła mijania i reflektor światła drogowego, z których każdy jest wyposażony we własną(-e) żarówkę(-i), gazowo-wyładowczego źródło światła lub moduł(-y) LED, są zmontowane, tworząc złożony zespół, to urządzenie regulacyjne musi umożliwiać należytą regulację każdego układu optycznego z osobna.

5.2.2.   Przepisów tych nie stosuje się jednak do reflektorów z niepodzielnymi odbłyśnikami. Do tego typu zespołu stosuje się wymagania określone w pkt 6.3 niniejszego regulaminu.

5.3.   Klasa A, B, C lub D

5.3.1.   Reflektory wyposażone są w żarówki homologowane zgodnie z regulaminem nr 37 lub, w przypadku reflektorów klasy C lub D, w moduł(-y) LED.

W przypadku gdy stosowane są dodatkowe źródła światła lub dodatkowe jednostki oświetlenia do doświetlania zakrętów, należy stosować tylko kategorie żarówek objęte regulaminem nr 37, pod warunkiem że w regulaminie nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu nie wprowadzono żadnych ograniczeń dotyczących ich użycia do doświetlania zakrętów, lub moduły LED.

5.3.2.   Możliwe jest użycie dwóch żarowych źródeł światła do głównego światła mijania i kilku żarowych źródeł światła do światła drogowego.

Można zastosować dowolną żarówkę zgodną z regulaminem nr 37, pod warunkiem że:

| a) | w regulaminie nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu nie wprowadzono żadnych ograniczeń dotyczących ich użycia; |
| --- | --- |

a)

w regulaminie nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu nie wprowadzono żadnych ograniczeń dotyczących ich użycia;

| b) | dla klasy A i B, jej strumień świetlny odniesienia pod napięciem 13,2 V dla głównego światła mijania nie przekracza 900 lm; |
| --- | --- |

b)

dla klasy A i B, jej strumień świetlny odniesienia pod napięciem 13,2 V dla głównego światła mijania nie przekracza 900 lm;

| c) | dla klasy C i D, jej strumień świetlny odniesienia pod napięciem 13,2 V dla głównego światła mijania nie przekracza 2 000 lm. |
| --- | --- |

c)

dla klasy C i D, jej strumień świetlny odniesienia pod napięciem 13,2 V dla głównego światła mijania nie przekracza 2 000 lm.

Urządzenie musi posiadać taką konstrukcję, by żarówki nie można było zamontować w położeniu innym niż prawidłowe (8).

Oprawka żarówki musi odpowiadać charakterystyce podanej w publikacji IEC 60061. Obowiązuje arkusz danych oprawki właściwy dla kategorii zastosowanej żarówki.

5.3.3.   Dla świateł wyposażonych w moduł(-y) LED:

| 5.3.3.1. | Elektroniczne urządzenia sterownicze źródła światła uznaje się za część reflektora; mogą być również częścią modułów LED. |
| --- | --- |

5.3.3.1.

Elektroniczne urządzenia sterownicze źródła światła uznaje się za część reflektora; mogą być również częścią modułów LED.

| 5.3.3.2. | Reflektor oraz same moduły LED muszą spełniać odpowiednie wymogi określone w załączniku 12 do niniejszego regulaminu. Należy zbadać zgodność z wymogami. |
| --- | --- |

5.3.3.2.

Reflektor oraz same moduły LED muszą spełniać odpowiednie wymogi określone w załączniku 12 do niniejszego regulaminu. Należy zbadać zgodność z wymogami.

| 5.3.3.3. | Łączny obiektywny strumień świetlny wszystkich modułów LED wytwarzających główne światło mijania należy mierzyć, jak opisano w pkt 5 załącznika 12. Stosuje się następujące minimalne i maksymalne limity: | Reflektory
  klasy A | Reflektory
  klasy B | Reflektory
  klasy C | Reflektory
  klasy D |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Główne światło mijania, minimum | 150 lm | 350 lm | 500 lm | 1 000 lm |
| Główne światło mijania, maksimum | 900 lm | 1 000 lm | 2 000 lm | 2 000 lm |

5.3.3.3.

Łączny obiektywny strumień świetlny wszystkich modułów LED wytwarzających główne światło mijania należy mierzyć, jak opisano w pkt 5 załącznika 12. Stosuje się następujące minimalne i maksymalne limity:

Reflektory

klasy A

Reflektory

klasy B

Reflektory

klasy C

Reflektory

klasy D

Główne światło mijania, minimum

150 lm

350 lm

500 lm

1 000 lm

Główne światło mijania, maksimum

900 lm

1 000 lm

2 000 lm

2 000 lm

| 5.3.3.4. | W przypadku wymiennego modułu LED jego wyjęcie i wymianę, jak opisano w załączniku 12, pkt 1.4.1, należy zademonstrować w sposób spełniający oczekiwania upoważnionej placówki technicznej. |
| --- | --- |

5.3.3.4.

W przypadku wymiennego modułu LED jego wyjęcie i wymianę, jak opisano w załączniku 12, pkt 1.4.1, należy zademonstrować w sposób spełniający oczekiwania upoważnionej placówki technicznej.

5.4.   Reflektory klasy E

5.4.1.   Reflektor musi być wyposażony w gazowo-wyładowcze źródło(-a) światła homologowane zgodnie z regulaminem nr 99 lub w moduł(-y) LED.

W przypadku gdy stosowane są dodatkowe źródła światła lub dodatkowe jednostki oświetlenia do doświetlania zakrętów, należy stosować tylko kategorie żarówek objęte regulaminem nr 37, pod warunkiem że w regulaminie nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu nie wprowadzono żadnych ograniczeń dotyczących ich użycia do doświetlania zakrętów, lub moduły LED.

5.4.2.   W przypadku wymiennych gazowo-wyładowczych źródeł światła oprawka światła musi odpowiadać charakterystyce wymiarowej podanej w arkuszu danych technicznych zawartym w publikacji IEC nr 60061-2, właściwej dla kategorii zastosowanych gazowo-wyładowczych źródeł światła. Gazowo-wyładowcze źródło światła musi swobodnie mieścić się w reflektorze.

5.4.3.   W przypadku modułu(-ów) LED stosuje się następujące wymagania:

| 5.4.3.1. | Elektroniczne urządzenia sterownicze źródła światła uznaje się za część reflektora; mogą być również częścią modułów LED. |
| --- | --- |

5.4.3.1.

Elektroniczne urządzenia sterownicze źródła światła uznaje się za część reflektora; mogą być również częścią modułów LED.

| 5.4.3.2. | Reflektor oraz same moduły LED muszą spełniać odpowiednie wymogi określone w załączniku 12 do niniejszego regulaminu. Należy zbadać zgodność z wymogami. |
| --- | --- |

5.4.3.2.

Reflektor oraz same moduły LED muszą spełniać odpowiednie wymogi określone w załączniku 12 do niniejszego regulaminu. Należy zbadać zgodność z wymogami.

| 5.4.3.3. | Łączny obiektywny strumień świetlny wszystkich modułów LED wytwarzających główne światło mijania, należy mierzyć jak opisano w pkt 5 załącznika 12. Stosuje się następujące minimalne wartości: | Reflektory klasy E |
| --- | --- | --- |
| Główne światło mijania, minimum | 2 000 lm |

5.4.3.3.

Łączny obiektywny strumień świetlny wszystkich modułów LED wytwarzających główne światło mijania, należy mierzyć jak opisano w pkt 5 załącznika 12. Stosuje się następujące minimalne wartości:

Reflektory klasy E

Główne światło mijania, minimum

2 000 lm

5.5.   Ponadto w przypadku reflektorów klasy B lub C lub D lub E należy przeprowadzić badania uzupełniające zgodnie z wymogami załącznika 4, aby wykluczyć występowanie nadmiernych zmian parametrów fotometrycznych podczas eksploatacji.

5.6.   Jeżeli szyba reflektora klasy B, C, D lub E jest wykonana z tworzywa sztucznego, to wykonuje się badania zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku 6.

5.7.   W reflektorach przeznaczonych do wytwarzania na przemian światła drogowego i światła mijania, albo systemach reflektorów obejmujących dodatkowe źródła światła mijania lub dodatkowe jednostki oświetlenia używane do doświetlania zakrętów, każde mechaniczne, elektromechaniczne lub inne urządzenie wbudowane w tym celu w reflektor musi być tak skonstruowane, aby:

| 5.7.1. | urządzenie było w stanie wytrzymać 50 000 cykli pracy podczas normalnego użytkowania. W celu sprawdzenia zgodności z tym wymogiem placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych może:






  a) | zażądać od występującego o homologację dostarczenia sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia badań; |
| --- | --- | --- |

5.7.1.

urządzenie było w stanie wytrzymać 50 000 cykli pracy podczas normalnego użytkowania. W celu sprawdzenia zgodności z tym wymogiem placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych może:

a)

zażądać od występującego o homologację dostarczenia sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia badań;

| b) | zrezygnować z przeprowadzenia badań, jeżeli przedstawionemu przez producenta reflektorowi towarzyszy sprawozdanie z badań wydane przez placówkę techniczną upoważnioną do przeprowadzania badań homologacyjnych reflektorów takiej samej konstrukcji (zespołu) potwierdzające zgodność z tym wymogiem. |
| --- | --- |

b)

zrezygnować z przeprowadzenia badań, jeżeli przedstawionemu przez producenta reflektorowi towarzyszy sprawozdanie z badań wydane przez placówkę techniczną upoważnioną do przeprowadzania badań homologacyjnych reflektorów takiej samej konstrukcji (zespołu) potwierdzające zgodność z tym wymogiem.

| 5.7.2. | Z wyjątkiem dodatkowych źródeł światła i dodatkowych jednostek oświetlenia użytych do doświetlania zakrętów, w przypadku awarii musi istnieć możliwość automatycznego przełączenia na światła mijania lub przejścia w stan, w którym wartości fotometryczne nie są wyższe niż 1 200 cd w strefie 1 i wynoszą co najmniej 2 400 cd w punkcie 0,86D-V, wskutek na przykład zgaszenia, osłabienia, obniżenia świateł lub zastąpienia funkcji. |
| --- | --- |

5.7.2.

Z wyjątkiem dodatkowych źródeł światła i dodatkowych jednostek oświetlenia użytych do doświetlania zakrętów, w przypadku awarii musi istnieć możliwość automatycznego przełączenia na światła mijania lub przejścia w stan, w którym wartości fotometryczne nie są wyższe niż 1 200 cd w strefie 1 i wynoszą co najmniej 2 400 cd w punkcie 0,86D-V, wskutek na przykład zgaszenia, osłabienia, obniżenia świateł lub zastąpienia funkcji.

| 5.7.3. | Z wyjątkiem dodatkowych źródeł światła i dodatkowych jednostek oświetlenia światło mijania oraz światło drogowe musi być zawsze uzyskiwane bez jakiejkolwiek możliwości zatrzymania się mechanizmu pomiędzy dwoma położeniami. |
| --- | --- |

5.7.3.

Z wyjątkiem dodatkowych źródeł światła i dodatkowych jednostek oświetlenia światło mijania oraz światło drogowe musi być zawsze uzyskiwane bez jakiejkolwiek możliwości zatrzymania się mechanizmu pomiędzy dwoma położeniami.

| 5.7.4. | Użytkownik nie może przy użyciu zwykłych narzędzi zmienić kształtu ani położenia części ruchomych. |
| --- | --- |

5.7.4.

Użytkownik nie może przy użyciu zwykłych narzędzi zmienić kształtu ani położenia części ruchomych.

5.8.   W przypadku klasy E reflektor i układ statecznika nie mogą generować promieniowania ani zakłóceń linii zasilania powodujących wadliwe funkcjonowanie innych układów elektrycznych/elektronicznych pojazdu (9).

5.9.   Definicje w pkt 2.7.1.1.3 i 2.7.1.1.7 w regulaminie nr 48 umożliwiają stosowanie modułu LED, który może zawierać uchwyty dla innych źródeł światła. Nie naruszając niniejszego przepisu nie zezwala się na łączenie LED i innych źródeł światła w przypadku światła mijania lub każdego światła drogowego, jak określono w niniejszym regulaminie.

5.10.   Moduł LED musi być:

| a) | możliwy do wymontowania z danego urządzenia tylko za pomocą narzędzi, chyba że w arkuszu zawiadomienia stwierdzono, że moduł LED jest niewymienny; oraz |
| --- | --- |

a)

możliwy do wymontowania z danego urządzenia tylko za pomocą narzędzi, chyba że w arkuszu zawiadomienia stwierdzono, że moduł LED jest niewymienny; oraz

| b) | zaprojektowany w taki sposób, że niezależnie od użycia narzędzia lub narzędzi pozostaje mechanicznie niezamienny z żadnym innym homologowanym wymiennym źródłem światła. |
| --- | --- |

b)

zaprojektowany w taki sposób, że niezależnie od użycia narzędzia lub narzędzi pozostaje mechanicznie niezamienny z żadnym innym homologowanym wymiennym źródłem światła.

6.   OŚWIETLENIE

6.1.   Przepisy ogólne

6.1.1.   Reflektory są tak wykonane, aby zapewniały odpowiednie oświetlenie bez oślepiania podczas emitowania światła mijania oraz dobre oświetlenie podczas emitowania światła drogowego.

6.1.2.   Światłość reflektora należy mierzyć z odległości 25 m za pomocą ogniwa fotoelektrycznego o powierzchni użytecznej zawartej w kwadracie o boku 65 mm. Punkt HV stanowi punkt środkowy układu współrzędnych z pionową osią biegunową. Linia h przebiega poziomo przez punkt HV (zob. załącznik 3 do niniejszego regulaminu).

6.1.3.   Dla klasy A, B, C lub D

6.1.3.1.   Z wyjątkiem modułów LEC, reflektory sprawdza się za pomocą bezbarwnej żarówki wzorcowej przystosowanej do napięcia znamionowego 12 V. Podczas sprawdzania reflektora napięcie na stykach żarówki reguluje się tak, aby uzyskać strumień świetlny odniesienia pod napięciem 13,2 V podany w odpowiednim arkuszu danych regulaminu danych regulaminu nr 37.

W celu ochrony żarówki wzorcowej podczas pomiaru fotometrycznego dopuszcza się przeprowadzenie pomiarów przy strumieniu świetlnym, który różni się od strumienia świetlnego odniesienia przy 13,2 V. Jeśli laboratorium badawcze postanawia dokonać pomiarów w taki sposób, światłość należy skorygować, mnożąc wartość zmierzoną przez współczynnik f danej żarówki wzorcowej w celu sprawdzenia zgodności z wymogami fotometrycznymi, gdzie:

F lamp
  = Φ reference/Φ test

Φ reference jest strumieniem świetlnym odniesienia przy 13,2 V, jak określono w odpowiednim arkuszu danych regulaminu nr 37.

Φ test jest rzeczywistym strumieniem świetlnym stosowanym do pomiaru.

6.1.3.2.   W zależności od liczby żarówek, dla której został zaprojektowany, reflektor uważa się za zadowalający, jeżeli spełnia wymagania określone w pkt 6, z taką samą liczbą żarówek wzorcowych, które można przedłożyć wraz z reflektorem.

6.1.3.3.   W przypadku modułów LED pomiary należy przeprowadzać pod napięciem odpowiednio 6,3 V lub 13,2 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. W przypadku modułów LED sterowanych elektronicznym urządzeniem sterowniczym źródła światła pomiary należy przeprowadzać w sposób określony przez wnioskodawcę.

6.1.4.   Dla klasy E z gazowo-wyładowczym(-i) źródłem(-ami) światła zgodnie z regulaminem nr 99

6.1.4.1.   Reflektor należy uznać za odpowiedni, jeśli wymogi fotometryczne określone w niniejszym pkt 6 są spełnione dla jednego źródła światła, które zgodnie z pkt 4 załącznika 4 do regulaminu nr 99 poddano sezonowaniu przez co najmniej 15 cykli.

Gazowo-wyładowcze źródło światła homologowane zgodnie z regulaminem nr 99, musi być wzorcowym źródłem światła, a jego strumień świetlny może różnić się od obiektywnego strumienia świetlnego określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować.

Korekty tej nie stosuje się do układów oświetlenia rozdzielonego, w których wykorzystuje się niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła, lub reflektorów ze statecznikami całkowicie lub częściowo zintegrowanymi.

Jeżeli gazowo-wyładowcze źródło światła nie jest homologowane zgodnie z regulaminem nr 99, to musi być ono niewymiennym źródłem światła pochodzącym z produkcji seryjnej.

Napięcie przyłożone do końcówek statecznika lub stateczników wynosi: 13,2 V ± 0,1 V dla układów 12 V lub jest określone inaczej (zob. załącznik 11).

6.1.4.2.   Wymiary określające położenie łuku wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła podano w odpowiednim arkuszu danych technicznych regulaminu nr 99.

6.1.4.3.   Po czterech sekundach od zapłonu reflektora, który nie świecił od co najmniej 30 minut, musi być osiągnięta wartość co najmniej 37 500 cd w punkcie HV światła drogowego, oraz 3 750 cd w punkcie 2 (0,86D-V) światła mijania dla reflektorów zawierających funkcje światła drogowego i mijania, lub 3 750 cd w punkcie 2 (0,86D-V) dla reflektorów posiadających tylko funkcję światła mijania. Urządzenie zasilające musi być wystarczające do zapewnienia szybkiego wzrostu impulsu wysokoprądowego.

6.1.5.   Dla klasy E z modułem(-ami) LED:

6.1.5.1.   W przypadku modułów LED pomiary należy przeprowadzać pod napięciem odpowiednio 6,3 V lub 13,2 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. W przypadku modułów LED sterowanych elektronicznym urządzeniem sterowniczym źródła światła pomiary należy przeprowadzać w sposób określony przez wnioskodawcę.

6.1.6.   W przypadku układów reflektorów z dodatkowym(-i) źródłem(-ami) światła lub dodatkową(-ymi) jednostką(-ami) oświetlenia stosowanymi do doświetlania zakrętów, dodatkowe źródła światła należy mierzyć zgodnie z pkt 6.1.3, 6.1.4 i 6.1.5.

6.2.   Przepisy dotyczące świateł mijania

6.2.1.   Przy poprawnym ustawieniu główne światło mijania musi wytwarzać dostatecznie ostrą granicę światła i cienia, aby umożliwić właściwą regulację wzrokową, jak wskazano w pkt 6.2.2 poniżej. Światło ustawia się, stosując płaski pionowy ekran ustawiony w odległości 10 lub 25 m przed reflektorem prostopadle do linii H-V. Ekran musi być dostatecznie szeroki, aby umożliwić zbadanie oraz regulację granicy światła i cienia światła mijania co najmniej w zakresie 3° z każdej strony linii V–V. Granica światła i cienia musi przebiegać zasadniczo poziomo i możliwie prosto co najmniej od 3° L do 3° R. W przypadku gdy regulacja wzrokowa powoduje problemy lub prowadzi do niejednoznaczności, należy zastosować metodę z użyciem przyrządów opisaną w załączniku 9 pkt 2 i 4, a jakość (ostrość) granicy światła i cienia oraz liniowość należy sprawdzić podczas eksploatacji.

6.2.2.   Główne światło mijania ustawia się tak, aby:

| 6.2.2.1. | w przypadku regulacji poziomej: wiązka była możliwie symetryczna w stosunku do linii V–V; |
| --- | --- |

6.2.2.1.

w przypadku regulacji poziomej: wiązka była możliwie symetryczna w stosunku do linii V–V;

| 6.2.2.2. | w przypadku regulacji pionowej: pozioma część granicy światła i cienia była ustawiona w jej pozycji nominalnej (0,57 stopnia) poniżej linii H-H.
  Jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji, należy zastosować metodę z użyciem przyrządów opisaną w załączniku 9 pkt 4 i 5, aby zbadać zgodność z minimalnymi wymogami dotyczącymi granicy światła i cienia oraz przeprowadzić regulację pionową światła. |
| --- | --- |

6.2.2.2.

w przypadku regulacji pionowej: pozioma część granicy światła i cienia była ustawiona w jej pozycji nominalnej (0,57 stopnia) poniżej linii H-H.

Jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji, należy zastosować metodę z użyciem przyrządów opisaną w załączniku 9 pkt 4 i 5, aby zbadać zgodność z minimalnymi wymogami dotyczącymi granicy światła i cienia oraz przeprowadzić regulację pionową światła.

6.2.3.   Tak ustawiony reflektor, jeżeli wystąpienie o jego homologację dotyczy wyłącznie wytwarzania światła mijania (10), musi spełniać wymagania określone w pkt 6.2.5 i 6.2.6 poniżej; jeżeli jest przeznaczone do wytwarzania zarówno światła mijania, jak i światła drogowego, wówczas musi spełniać wymagania określone w pkt 6.2.5, 6.2.6 i 6.3.

6.2.4.   Jeżeli tak ustawiony reflektor nie spełnia wymogów określonych w pkt 6.2.5, 6.2.6 i 6.3, jego ustawienie można zmienić, z wyjątkiem reflektorów, które nie mają mechanizmu ustawienia poziomego, pod warunkiem że oś wiązki światła zostanie przesunięta poprzecznie o nie więcej niż 0,5 stopnia w prawo lub w lewo i o nie więcej niż 0,25 stopnia w górę lub w dół. Aby ułatwić ustawienie światła za pomocą granicy światła i cienia, reflektor można częściowo przesłonić w celu wyostrzenia granicy światła i cienia. Granica światła i cienia nie może jednak wykraczać poza linię H-H.

6.2.5.   Światło mijania musi spełniać wymagania przedstawione w odpowiedniej tabeli poniżej oraz na odpowiednim rysunku przedstawionym w załączniku 3.

Uwagi:

Dla reflektorów klasy E napięcie przyłożone do końcówek statecznika(-ów) wynosi 13,2 V ± 0,1 V dla układów 12 V lub jest określone inaczej (zob. załącznik 11).

| „D” | oznacza: poniżej linii H-H. |
| --- | --- |
| „U” | oznacza: powyżej linii H-H. |
| „R” | oznacza: na prawo od linii V–V. |
| „L” | oznacza: na lewo od linii V–V. |

„D”

oznacza: poniżej linii H-H.

„U”

oznacza: powyżej linii H-H.

„R”

oznacza: na prawo od linii V–V.

„L”

oznacza: na lewo od linii V–V.

6.2.5.1.   Dla reflektorów klasy A (rysunek B w załączniku 3):

| Punkt próbny/linia/strefa | Współrzędne kątowe – stopnie (11) | Wymagana światłość w cd |
| --- | --- | --- |
| Dowolny punkt w strefie 1 | 0°–15°U | 5°L–5°R | ≤ 320 cd |
| Dowolny punkt na linii 25L–25R | 1,72°D | 5°L–5°R | ≥ 1 100 cd |
| Dowolny punkt na linii 12,5L–12,5R | 3,43°D | 5°L–5°R | ≥ 550 cd |

Punkt próbny/linia/strefa

Współrzędne kątowe – stopnie (11)

Wymagana światłość w cd

Dowolny punkt w strefie 1

0°–15°U

5°L–5°R

≤ 320 cd

Dowolny punkt na linii 25L–25R

1,72°D

5°L–5°R

≥ 1 100 cd

Dowolny punkt na linii 12,5L–12,5R

3,43°D

5°L–5°R

≥ 550 cd

6.2.5.2.   Dla reflektorów klasy B (rysunek C w załączniku 3):

| Punkt próbny/ Linia/strefa | Współrzędne kątowe - stopnie (12) | Wymagana światłość w cd |
| --- | --- | --- |
| Dowolny punkt w strefie 1 | 0°–15°U | 5°L–5°R | ≤ 700 cd |
| Dowolny punkt na linii 50L-50R poza 50 V | 0,86°D | 2,5°L–2,5°R | ≥ 1 100 cd |
| Punkt 50 V | 0,86°D | 0 | ≥ 2 200 cd |
| Dowolny punkt na linii 25L-25R | 1,72°D | 5°L–5°R | ≥ 2 200 cd |
| Dowolny punkt w strefie 2 | 0,86°L do 1,72°R | 5°L–5°R | ≥ 1 100 cd |

Punkt próbny/ Linia/strefa

Współrzędne kątowe - stopnie (12)

Wymagana światłość w cd

Dowolny punkt w strefie 1

0°–15°U

5°L–5°R

≤ 700 cd

Dowolny punkt na linii 50L-50R poza 50 V

0,86°D

2,5°L–2,5°R

≥ 1 100 cd

Punkt 50 V

0,86°D

0

≥ 2 200 cd

Dowolny punkt na linii 25L-25R

1,72°D

5°L–5°R

≥ 2 200 cd

Dowolny punkt w strefie 2

0,86°L do 1,72°R

5°L–5°R

≥ 1 100 cd

6.2.5.3.   Dla reflektorów klas C, D lub E (rysunek D w załączniku 3):

| Punkt próbny/ Linia/strefa | Współrzędne kątowe punktu próbnego w stopniach (13) | Wymagana światłość w cd |
| --- | --- | --- |
| Minimum | Maksimum |
| Klasa C | Klasa D | Klasa E | Klasy C, D, E |
| 1 | 0,86°D | 3,5°R | 2 000 | 2 000 | 2 500 | 13 750 |
| 2 | 0,86°D | 0 | 2 450 | 4 900 | 4 900 | — |
| 3 | 0,86°D | 3,5°L | 2 000 | 2 000 | 2 500 | 13 750 |
| 4 | 0,50°U | 1,50°L i 1,50°R | — | — | — | 900 |
| 5 | 2,00°D | 15°L i 15°R | 550 | 1 100 | 1 100 | — |
| 6 | 4,00°D | 20°L i 20°R | 150 | 300 | 600 | — |
| 7 | 0 | 0 | — | — | — | 1 700 |
| Linia 1 | 2,00°D | 9°L–9°R | 1 350 | 1 350 | 1 900 | — |
| 8 (14) | 4,00°U | 8,0°L | (14) | 700 |
| 9 (14) | 4,00°U | 0 | 700 |
| 10 (14) | 4,00°U | 8,0°R | 700 |
| 11 (14) | 2,00°U | 4,0°L | (14) | 900 |
| 12 (14) | 2,00°U | 0 | 900 |
| 13 (14) | 2,00°U | 4,0°R | 900 |
| 14 (14) | 0 | 8,0°L i 8,0°R | 50 cd (14) | 50 cd (14) | 50 cd (14) | — |
| 15 (14) | 0 | 4,0°L i 4,0°R | 100 cd (14) | 100 cd (14) | 100 cd (14) | 900 |
| Strefa 1 | 1°U/8°L-4°U/8°L-4°U/8°R-1°U/8°R-0/4°R-0/1°R-0,6°U/0-0/1°L-0/4°L-1°U/8°L | — | — | — | 900 |
| Strefa 2 | > 4U–< 15 U | 8°L–8°R | — | — | — | 700 |

Punkt próbny/ Linia/strefa

Współrzędne kątowe punktu próbnego w stopniach (13)

Wymagana światłość w cd

Minimum

Maksimum

Klasa C

Klasa D

Klasa E

Klasy C, D, E

1

0,86°D

3,5°R

2 000

2 000

2 500

13 750

2

0,86°D

0

2 450

4 900

4 900

—

3

0,86°D

3,5°L

2 000

2 000

2 500

13 750

4

0,50°U

1,50°L i 1,50°R

—

—

—

900

5

2,00°D

15°L i 15°R

550

1 100

1 100

—

6

4,00°D

20°L i 20°R

150

300

600

—

7

0

0

—

—

—

1 700

Linia 1

2,00°D

9°L–9°R

1 350

1 350

1 900

—

8 (14)

4,00°U

8,0°L

Formula

700

9 (14)

4,00°U

0

700

10 (14)

4,00°U

8,0°R

700

11 (14)

2,00°U

4,0°L

Formula

900

12 (14)

2,00°U

0

900

13 (14)

2,00°U

4,0°R

900

14 (14)

0

8,0°L i 8,0°R

50 cd (14)

50 cd (14)

50 cd (14)

—

15 (14)

0

4,0°L i 4,0°R

100 cd (14)

100 cd (14)

100 cd (14)

900

Strefa 1

1°U/8°L-4°U/8°L-4°U/8°R-1°U/8°R-0/4°R-0/1°R-0,6°U/0-0/1°L-0/4°L-1°U/8°L

—

—

—

900

Strefa 2

> 4U–< 15 U

8°L–8°R

—

—

—

700

Pozostałe uwagi ogólne:

Homologacja typu EKG ONZ przy strumieniu świetlnym odniesienia zgodnie z regulaminem nr 37.

Nominalne ustawienie dla fotometrii:

| Pionowo: | 1 % D (0,57°D) | Poziomo: | 0° |
| --- | --- | --- | --- |

Pionowo:

1 % D (0,57°D)

Poziomo:

0°

Dopuszczone tolerancje dla fotometrii:

| Pionowo: | 0,3°D–0,8°D | Poziomo: | ± 0,5°D L-R |
| --- | --- | --- | --- |

Pionowo:

0,3°D–0,8°D

Poziomo:

± 0,5°D L-R

6.2.6.   Światło jest rozłożone tak równomiernie jak to możliwe w obrębie stref 1 i 2 dla reflektorów klasy C, D lub E.

6.2.6.1.   Dodatkowe źródła światła lub dodatkowe jednostki oświetlenia nie są jednak włączane, gdy kąt przechylenia jest mniejszy niż 3 stopnie.

6.2.7.   Na główne światło mijania mogą przypadać jedno lub dwa żarowe źródła światła (klasy A, B, C, D) lub jedno gazowo-wyładowcze źródło światła (klasy E) lub jeden lub więcej modułów LED (klasy C, D, E).

6.2.8.   Dopuszcza się dodatkowe źródło(-a) światła lub dodatkową(-e) jednostkę(-i) oświetlenia do doświetlania zakrętów, pod warunkiem że:

| 6.2.8.1. | Jeżeli główne światło(-a) mijania i odpowiadające mu (im) dodatkowe źródło(-a) światła używane do doświetlania zakrętów są uruchamiane jednocześnie, muszą być spełnione następujące wymagania dotyczące oświetlenia:






  a) | Przechył w lewo (jeżeli motocykl jest obracany w lewo wokół osi wzdłużnej) – wartości światłości nie mogą przekraczać 900 cd w strefie rozciągającej się od HH do 15 stopni powyżej HH i od VV do 10 stopni w lewo. |
| --- | --- | --- |

6.2.8.1.

Jeżeli główne światło(-a) mijania i odpowiadające mu (im) dodatkowe źródło(-a) światła używane do doświetlania zakrętów są uruchamiane jednocześnie, muszą być spełnione następujące wymagania dotyczące oświetlenia:

a)

Przechył w lewo (jeżeli motocykl jest obracany w lewo wokół osi wzdłużnej) – wartości światłości nie mogą przekraczać 900 cd w strefie rozciągającej się od HH do 15 stopni powyżej HH i od VV do 10 stopni w lewo.

| b) | Przechył w prawo (jeżeli motocykl jest obracany w prawo wokół osi wzdłużnej) – wartości światłości nie mogą przekraczać 900 cd w strefie rozciągającej się od HH do 15 stopni powyżej HH i od VV do 10 stopni w prawo. |
| --- | --- |

b)

Przechył w prawo (jeżeli motocykl jest obracany w prawo wokół osi wzdłużnej) – wartości światłości nie mogą przekraczać 900 cd w strefie rozciągającej się od HH do 15 stopni powyżej HH i od VV do 10 stopni w prawo.

| 6.2.8.2. | Badanie to przeprowadza się przy minimalnym kącie przechylenia określonym przez wnioskodawcę, osiągając ten stan za pomocą uchwytu badawczego itp. |
| --- | --- |

6.2.8.2.

Badanie to przeprowadza się przy minimalnym kącie przechylenia określonym przez wnioskodawcę, osiągając ten stan za pomocą uchwytu badawczego itp.

| 6.2.8.3. | Do celów dokonania tego pomiaru, na wniosek występującego o homologację, główne światło mijania oraz dodatkowe źródło(-a) światła stosowane do doświetlania zakrętów, mogą być poddane pomiarom indywidualnym, a uzyskane wartości fotometryczne mogą być łączone, aby określić zgodność z określonymi wartościami światłości. |
| --- | --- |

6.2.8.3.

Do celów dokonania tego pomiaru, na wniosek występującego o homologację, główne światło mijania oraz dodatkowe źródło(-a) światła stosowane do doświetlania zakrętów, mogą być poddane pomiarom indywidualnym, a uzyskane wartości fotometryczne mogą być łączone, aby określić zgodność z określonymi wartościami światłości.

6.3.   Przepisy dotyczące świateł drogowych

6.3.1.   W przypadku reflektora przeznaczonego do wytwarzania światła drogowego i światła mijania, pomiary światłości światła drogowego są dokonywane przy tym samym ustawieniu reflektora, jak w przypadku pomiarów zgodnie z pkt 6.2 powyżej; w przypadku reflektora wytwarzającego jedynie światło drogowe, musi on być tak wyregulowany, aby obszar maksymalnej światłości (IM) był wyśrodkowany w punkcie przecięcia linii H-H i V–V; taki reflektor musi spełniać tylko wymagania określone w pkt 6.3.

6.3.2.   Niezależnie od rodzaju źródła światła (moduł(-y) LED, żarowe źródło(-a) światła lub gazowo-wyładowcze źródło światła) użytego do wytwarzania światła mijania, do każdego pojedynczego światła drogowego można wykorzystać kilka źródeł światła:

| a) | jedno lub więcej żarowych źródeł światła wymienionych w regulaminie nr 37 (klasy A, B, C, D);
  lub |
| --- | --- |

a)

jedno lub więcej żarowych źródeł światła wymienionych w regulaminie nr 37 (klasy A, B, C, D);

lub

| b) | gazowo-wyładowcze źródła światła wymienione w regulaminie nr 99 (klasa E); lub |
| --- | --- |

b)

gazowo-wyładowcze źródła światła wymienione w regulaminie nr 99 (klasa E); lub

| c) | moduł(-y) LED (klasy C, D, E). |
| --- | --- |

c)

moduł(-y) LED (klasy C, D, E).

6.3.3.   Z wyjątkiem reflektorów klasy A, światłość światła drogowego musi być zgodna z wymogami określonymi w pkt 6.3.3.1 (podstawowe światło drogowe) albo pkt 6.3.3.2 (dodatkowe światło drogowe).

Podstawowe światło drogowe, zgodnie z wymogami pkt 6.3.3.1, może zostać homologowane w każdym przypadku.

Dodatkowe światło drogowe, zgodnie z wymogami pkt 6.3.3.2, może zostać homologowane jedynie w przypadku, gdy światło drogowe jest włączane razem ze światłem mijania lub podstawowym światłem drogowym. Należy to wyraźnie wskazać w formularzu zawiadomienia w załączniku 1 w pozycji 9.1.

6.3.3.1.   Światłość podstawowego światła drogowego musi być zgodna z poniższą tabelą (rysunek E w załączniku 3):

| Numer punktu próbnego | Współrzędne kątowe punktu próbnego w stopniach (15) | Wymagana światłość [cd] |
| --- | --- | --- |
| Klasa B | Klasa C | Klasa D, E |
| MIN | MAX | MIN | MAX | MIN | MAX |
| 1 | H-V | 16 000 | — | 20 000 | — | 30 000 | — |
| 2 | H-2,5°R i 2,5°L | 9 000 | — | 10 000 | — | 20 000 | — |
| 3 | H-5°R i 5°L | 2 500 | — | 3 500 | — | 5 000 | — |
| 4 | H-9°R i 9°L | — | — | 2 000 | — | 3 400 | — |
| 5 | H-12°R i 12°L | — | — | 600 | — | 1 000 | — |
| 6 | 2°U-V | — | — | 1 000 | — | 1 700 | — |
| | Min. światłość w maksimum (IM) | 20 000 | — | 25 000 | — | 40 000 | — |
| | Max. światłość w maksimum (IM) | — | 215 000 | — | 215 000 | — | 215 000 |

Numer punktu próbnego

Współrzędne kątowe punktu próbnego w stopniach (15)

Wymagana światłość [cd]

Klasa B

Klasa C

Klasa D, E

MIN

MAX

MIN

MAX

MIN

MAX

1

H-V

16 000

—

20 000

—

30 000

—

2

H-2,5°R i 2,5°L

9 000

—

10 000

—

20 000

—

3

H-5°R i 5°L

2 500

—

3 500

—

5 000

—

4

H-9°R i 9°L

—

—

2 000

—

3 400

—

5

H-12°R i 12°L

—

—

600

—

1 000

—

6

2°U-V

—

—

1 000

—

1 700

—

Min. światłość w maksimum (IM)

20 000

—

25 000

—

40 000

—

Max. światłość w maksimum (IM)

—

215 000

—

215 000

—

215 000

6.3.3.2.   Światłość dodatkowego światła drogowego musi być zgodna z poniższą tabelą (rysunek F w załączniku 3):

| Numer punktu próbnego | Współrzędne kątowe punktu próbnego w stopniach (16) | Wymagana światłość [cd] |
| --- | --- | --- |
| Klasa B | Klasa C | Klasy D, E |
| MIN | MAX | MIN | MAX | MIN | MAX |
| 1 | H-V | 16 000 | — | 20 000 | — | 30 000 | — |
| 2 | H-2,5°R i 2,5°L | 9 000 | — | 10 000 | — | 20 000 | — |
| 3 | H-5°R i 5°L | 2 500 | — | 3 500 | — | 5 000 | — |
| 6 | 2°U-V | — | — | 1 000 | — | 1 700 | — |
| | Min. światłość w maksimum (IM) | 20 000 | — | 25 000 | — | 40 000 | — |
| | Max. światłość w maksimum (IM) | — | 215 000 | — | 215 000 | — | 215 000 |

Numer punktu próbnego

Współrzędne kątowe punktu próbnego w stopniach (16)

Wymagana światłość [cd]

Klasa B

Klasa C

Klasy D, E

MIN

MAX

MIN

MAX

MIN

MAX

1

H-V

16 000

—

20 000

—

30 000

—

2

H-2,5°R i 2,5°L

9 000

—

10 000

—

20 000

—

3

H-5°R i 5°L

2 500

—

3 500

—

5 000

—

6

2°U-V

—

—

1 000

—

1 700

—

Min. światłość w maksimum (IM)

20 000

—

25 000

—

40 000

—

Max. światłość w maksimum (IM)

—

215 000

—

215 000

—

215 000

6.3.4.   Znak referencyjny (I′M) maksymalnej światłości (IM), o którym mowa w pkt 4.2.2.6 i 6.3.3.1 lub 6.3.3.2, uzyskuje się ze stosunku:

I′M
  = IM/4 300

Wartość tę zaokrągla się do wartości 7,5 – 10 – 12,5 – 17,5 – 20 – 25 – 27,5 – 30 – 37,5 – 40 – 45 – 50.

6.4.   W przypadku reflektorów z regulowanym odbłyśnikiem wykonuje się dodatkowe badania po przemieszczeniu odbłyśnika w kierunku pionowym o ± 2° lub co najmniej do położenia maksymalnego, jeżeli jest ono mniejsze od 2°, z jego początkowego położenia, za pomocą urządzenia do regulacji reflektorów. Cały reflektor następnie przestawia się (na przykład za pomocą goniometru), przesuwając go o ten sam kąt w kierunku przeciwnym do ruchu reflektora. Wykonuje się następujące pomiary, przy czym muszą być dotrzymane wymagane wartości graniczne:

| Światło mijania | : | punkty HV i 0,86 D-V |
| --- | --- | --- |
| Światło drogowe | : | IM i punkt HV (procent IM). |

Światło mijania

:

punkty HV i 0,86 D-V

Światło drogowe

:

IM i punkt HV (procent IM).

6.5.   Wartości oświetlenia ekranu wymienione w pkt 6.2 i 6.3 powyżej mierzy się za pomocą fotoreceptora, którego efektywne pole zawiera się wewnątrz kwadratu o boku 65 mm.

7.   BARWA

| 7.1. | Światło emitowane ma barwę białą. |
| --- | --- |

7.1.

Światło emitowane ma barwę białą.

8.   ZMIANA TYPU REFLEKTORA I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

| 8.1. | Każdą zmianę typu reflektora zgłasza się do organu, który udzielił homologacji typu reflektora. Organ taki może wówczas:






  8.1.1. | uznać, że dokonane zmiany prawdopodobnie nie mają znaczących negatywnych skutków i że w każdym wypadku reflektor nadal spełnia wymagania; lub |
| --- | --- | --- |

8.1.

Każdą zmianę typu reflektora zgłasza się do organu, który udzielił homologacji typu reflektora. Organ taki może wówczas:

8.1.1.

uznać, że dokonane zmiany prawdopodobnie nie mają znaczących negatywnych skutków i że w każdym wypadku reflektor nadal spełnia wymagania; lub

| 8.1.2. | zażądać dodatkowego sprawozdania z badań od upoważnionej placówki technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań. |
| --- | --- |

8.1.2.

zażądać dodatkowego sprawozdania z badań od upoważnionej placówki technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań.

| 8.2. | Potwierdzenie lub odmowa homologacji, z określeniem zmian, zostaje przekazane Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.1.4 powyżej. |
| --- | --- |

8.2.

Potwierdzenie lub odmowa homologacji, z określeniem zmian, zostaje przekazane Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.1.4 powyżej.

| 8.3. | Właściwy organ, który udzielił rozszerzenia homologacji, przyznaje numer seryjny każdemu formularzowi zawiadomienia wydanemu w związku z takim rozszerzeniem i powiadamia o nim pozostałe Strony porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

8.3.

Właściwy organ, który udzielił rozszerzenia homologacji, przyznaje numer seryjny każdemu formularzowi zawiadomienia wydanemu w związku z takim rozszerzeniem i powiadamia o nim pozostałe Strony porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

9.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury kontroli zgodności produkcji muszą być zgodne z procedurami zawartymi w Porozumieniu, w dodatku 2 (E/ECE/324 - E/ECE/TRANS/505/Rev.2) oraz z następującymi zaleceniami:

| 9.1. | Reflektory homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wytwarzane w sposób zapewniający ich zgodność z homologowanym typem przez spełnienie wymogów określonych w pkt 6 i 7. |
| --- | --- |

9.1.

Reflektory homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wytwarzane w sposób zapewniający ich zgodność z homologowanym typem przez spełnienie wymogów określonych w pkt 6 i 7.

| 9.2. | Należy spełnić minimalne wymogi dotyczące zgodności z procedurami kontroli produkcji określonymi w załączniku 5 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

9.2.

Należy spełnić minimalne wymogi dotyczące zgodności z procedurami kontroli produkcji określonymi w załączniku 5 do niniejszego regulaminu.

| 9.3. | Należy spełnić minimalne wymogi pobierania próbek przez kontrolera, określone w załączniku 7 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

9.3.

Należy spełnić minimalne wymogi pobierania próbek przez kontrolera, określone w załączniku 7 do niniejszego regulaminu.

| 9.4. | Organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym momencie sprawdzić metody kontroli zgodności stosowane w każdej jednostce produkcyjnej. Weryfikacje takie dokonywane są zazwyczaj co dwa lata. |
| --- | --- |

9.4.

Organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym momencie sprawdzić metody kontroli zgodności stosowane w każdej jednostce produkcyjnej. Weryfikacje takie dokonywane są zazwyczaj co dwa lata.

| 9.5. | Reflektorów z widocznymi wadami nie bierze się pod uwagę. |
| --- | --- |

9.5.

Reflektorów z widocznymi wadami nie bierze się pod uwagę.

| 9.6. | Nie bierze się pod uwagę punktów pomiarowych 8–15 z pkt 6.2.5.3 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

9.6.

Nie bierze się pod uwagę punktów pomiarowych 8–15 z pkt 6.2.5.3 niniejszego regulaminu.

10.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

| 10.1. | Homologacja typu reflektora udzielona na mocy niniejszego regulaminu może zostać cofnięta, jeżeli nie są spełnione stosowne wymagania lub jeżeli opatrzony znakiem homologacji reflektor jest niezgodny z homologowanym typem. |
| --- | --- |

10.1.

Homologacja typu reflektora udzielona na mocy niniejszego regulaminu może zostać cofnięta, jeżeli nie są spełnione stosowne wymagania lub jeżeli opatrzony znakiem homologacji reflektor jest niezgodny z homologowanym typem.

| 10.2. | Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest ona bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

10.2.

Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest ona bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

11.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

W przypadku całkowitego zaniechania produkcji typu reflektora homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem posiadacz homologacji jest zobowiązany poinformować o tym fakcie organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu stosownego zawiadomienia wyżej wymieniony organ powiadamia o tym pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

12.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW UDZIELAJĄCYCH HOMOLOGACJI TYPU

Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych, a także nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu, którym należy przesyłać wydane w innych krajach zawiadomienia poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji albo ostateczne zaniechanie produkcji.

13.   PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

| 13.1. | Począwszy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, żadna z Umawiających się Stron stosujących tenże regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 01. |
| --- | --- |

13.1.

Począwszy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, żadna z Umawiających się Stron stosujących tenże regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 01.

| 13.2. | Przed upływem 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu w odniesieniu do zmian wprowadzonych przez serię poprawek 01 dotyczących procedur badań fotometrycznych z wykorzystaniem układu współrzędnych sferycznych i określeniem wartości światłości oraz w celu umożliwienia upoważnionym placówkom technicznym (laboratoriom badawczym) dostosowanie sprzętu badawczego, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 01, przy zastosowaniu istniejącego sprzętu badawczego z zastosowaniem odpowiedniego przeliczenia wartości, w sposób zadowalający organ odpowiedzialny za homologację typu. |
| --- | --- |

13.2.

Przed upływem 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu w odniesieniu do zmian wprowadzonych przez serię poprawek 01 dotyczących procedur badań fotometrycznych z wykorzystaniem układu współrzędnych sferycznych i określeniem wartości światłości oraz w celu umożliwienia upoważnionym placówkom technicznym (laboratoriom badawczym) dostosowanie sprzętu badawczego, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 01, przy zastosowaniu istniejącego sprzętu badawczego z zastosowaniem odpowiedniego przeliczenia wartości, w sposób zadowalający organ odpowiedzialny za homologację typu.

| 13.3. | Po upływie 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji tylko w przypadku, gdy reflektor spełnia wymagania niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01. |
| --- | --- |

13.3.

Po upływie 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji tylko w przypadku, gdy reflektor spełnia wymagania niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01.

| 13.4. | Homologacje reflektorów wydane już zgodnie z niniejszym regulaminem przed datą wejścia w życie serii poprawek 01 pozostają ważne bezterminowo. |
| --- | --- |

13.4.

Homologacje reflektorów wydane już zgodnie z niniejszym regulaminem przed datą wejścia w życie serii poprawek 01 pozostają ważne bezterminowo.

| 13.5. | Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia rozszerzenia homologacji na podstawie poprzednich serii poprawek do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

13.5.

Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia rozszerzenia homologacji na podstawie poprzednich serii poprawek do niniejszego regulaminu.

---

(1)  Zastosowanie reflektorów jest podane we właściwych regulaminach dotyczących instalacji urządzeń oświetlenia i sygnalizacji świetlnej.

(2)  Przepisy niniejszego regulaminu nie stanowią dla Strony Porozumienia stosującej niniejszy regulamin przeszkody dla zakazania połączenia reflektora o szybie z tworzywa sztucznego, homologowanego na podstawie niniejszego regulaminu, z mechanicznym urządzeniem do czyszczenia reflektora (z wycieraczkami).

(3)  Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument TRANS/WP.29/78/Rev.2, pkt 2.

(4)  W przypadku gazowo-wyładowczych źródeł światła zob. regulamin nr 99.

(5)  Jeżeli szyby nie da się odłączyć od głównego korpusu reflektora, to wystarcza jedno oznakowanie zgodnie z pkt 4.2.5.

(6)  Numery wyróżniające Umawiających się Stron Porozumienia z 1958 r. podano w załączniku 3 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument TRANS/WP.29/78/Rev.2/Amend.1.

(7)  Wymagania techniczne dla żarówki: zob. regulamin nr 37. Wymagania techniczne dla gazowo-wyładowczych źródeł światła: zob. regulamin nr 99.

(8)  Uznaje się, że reflektor spełnia wymagania określone w niniejszym punkcie, jeżeli żarówkę da się łatwo zamocować w reflektorze, a występy ustalające można nawet w ciemności prawidłowo umieścić w przeznaczonych dla nich szczelinach.

(9)  Zgodność z wymogami w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej jest odpowiednia dla typu pojazdu.

(10)  Taki specjalny reflektor z funkcją światła mijania może również zawierać światło drogowe nie podlegające wymaganiom.

(11)  Tolerancja 0,25° dopuszczona niezależnie w każdym punkcie próbnym dla fotometrii, o ile nie zaznaczono inaczej.

(12)  Tolerancja 0,25° dopuszczona niezależnie w każdym punkcie próbnym dla fotometrii, o ile nie zaznaczono inaczej.

(13)  Tolerancja 0,25° dopuszczona niezależnie w każdym punkcie próbnym dla fotometrii, o ile nie zaznaczono inaczej.

(14)  Na żądanie występującego o homologację podczas pomiaru tych punktów, przednie światło pozycyjne homologowane zgodnie z regulaminem nr 50 lub regulaminem nr 7; jeżeli jest połączone, zespolone lub wzajemnie sprzężone, jest włączane.

(15)  Tolerancja 0,25° dopuszczona niezależnie w każdym punkcie próbnym dla fotometrii, o ile nie zaznaczono inaczej.

(16)  Tolerancja 0,25° dopuszczona niezależnie w każdym punkcie próbnym dla fotometrii, o ile nie zaznaczono inaczej.

---

ZAŁĄCZNIK 1

ZAWIADOMIENIE

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK 2

PRZYKŁADY UKŁADU ZNAKÓW HOMOLOGACJI

| Rysunek 1 | Rysunek 2 |
| --- | --- |

Rysunek 1

Image

Rysunek 2

Image

Reflektor noszący jeden z powyższych znaków homologacji został homologowany w Niderlandach (E 4) zgodnie z regulaminem nr 113 pod numerem homologacji 243, spełniając wymagania niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01. Litery C-AS (rysunek 1) wskazują, że homologacja dotyczy reflektora klasy A ze światłem mijania, zaś litery CR-BS (rysunek 2) oznaczają, że homologacja dotyczy reflektora klasy B ze światłem mijania i światłem drogowym.

Uwaga: Numer homologacji oraz symbole dodatkowe umieszcza się blisko okręgu, powyżej lub poniżej litery „E” bądź z jej prawej lub lewej strony. Cyfry numeru homologacji muszą znajdować się po tej samej stronie litery „E” i muszą być skierowane w tę samą stronę. Należy unikać stosowania cyfr rzymskich jako numerów homologacji, aby zapobiec pomyleniu ich z innymi symbolami.

| Rysunek 3 | Rysunek 4 |
| --- | --- |

Rysunek 3

Image

Rysunek 4

Image

Reflektor noszący powyższy znak homologacji jest reflektorem posiadającym szybę z tworzywa sztucznego, spełniającym wymagania niniejszego regulaminu:

| Rysunek 3 | : | Klasa B wyłącznie w odniesieniu do światła mijania. |
| --- | --- | --- |
| Rysunek 4 | : | Klasa B w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego. |

Rysunek 3

:

Klasa B wyłącznie w odniesieniu do światła mijania.

Rysunek 4

:

Klasa B w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego.

| Rysunek 5 | Rysunek 6 |
| --- | --- |

Rysunek 5

Image

Rysunek 6

Image

Reflektor noszący powyższy znak homologacji jest reflektorem spełniającym wymagania niniejszego regulaminu:

| Rysunek 5 | : | Klasa B w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego. |
| --- | --- | --- |
| Rysunek 6 | : | Klasa B wyłącznie w odniesieniu do światła mijania. |

Rysunek 5

:

Klasa B w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego.

Rysunek 6

:

Klasa B wyłącznie w odniesieniu do światła mijania.

Światło mijania nie jest włączane jednocześnie ze światłem drogowym lub innym wzajemnie sprzężonym reflektorem.

| Rysunek 7 | Rysunek 8 |
| --- | --- |

Rysunek 7

Image

Rysunek 8

Image

Reflektor noszący powyższy znak homologacji jest reflektorem posiadającym szybę z tworzywa sztucznego, spełniającym wymagania niniejszego regulaminu:

| Rysunek 7 | : | Klasa C wyłącznie w odniesieniu do światła mijania. |
| --- | --- | --- |
| Rysunek 8 | : | Klasa C w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego. |

Rysunek 7

:

Klasa C wyłącznie w odniesieniu do światła mijania.

Rysunek 8

:

Klasa C w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego.

| Rysunek 9 | Rysunek 10 |
| --- | --- |

Rysunek 9

Image

Rysunek 10

Image

Reflektor noszący powyższy znak homologacji jest reflektorem spełniającym wymagania niniejszego regulaminu:

| Rysunek 9 | : | Klasa D wyłącznie w odniesieniu do światła mijania. |
| --- | --- | --- |
| Rysunek 10 | : | Klasa D w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego. |

Rysunek 9

:

Klasa D wyłącznie w odniesieniu do światła mijania.

Rysunek 10

:

Klasa D w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego.

Światło mijania nie jest włączane jednocześnie ze światłem drogowym lub innym wzajemnie sprzężonym reflektorem.

| Rysunek 11 | Rysunek 12 |
| --- | --- |

Rysunek 11

Image

Rysunek 12

Image

Reflektor noszący powyższy znak homologacji jest reflektorem spełniającym wymagania niniejszego regulaminu:

| Rysunek 11 | : | Klasa E wyłącznie w odniesieniu do światła mijania. |
| --- | --- | --- |
| Rysunek 12 | : | Klasa E w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego. |

Rysunek 11

:

Klasa E wyłącznie w odniesieniu do światła mijania.

Rysunek 12

:

Klasa E w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego.

Rysunek 13

Uproszczone oznaczenia świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych

(Linie pionowe i poziome określają schematycznie kształt urządzenia do sygnalizacji świetlnej. Nie są one częścią znaku homologacji).

Wzór A

Wzór B

Wzór C

Wzór D

Uwaga: Cztery przykłady przedstawione powyżej odpowiadają urządzeniu oświetlającemu noszącemu znak homologacji, obejmującemu:

| | przednie światło pozycyjne homologowane zgodnie z regulaminem nr 50 w jego pierwotnej wersji (00), |
| --- | --- |

przednie światło pozycyjne homologowane zgodnie z regulaminem nr 50 w jego pierwotnej wersji (00),

| | reflektor, klasa D, ze światłem mijania oraz światłem drogowym o maksymalnej światłości wynoszącej między 123 625 a 145 125 kandeli (co wskazuje liczba 30), homologowane zgodnie z wymaganiami niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01 i zawierające szybę z tworzywa sztucznego, |
| --- | --- |

reflektor, klasa D, ze światłem mijania oraz światłem drogowym o maksymalnej światłości wynoszącej między 123 625 a 145 125 kandeli (co wskazuje liczba 30), homologowane zgodnie z wymaganiami niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01 i zawierające szybę z tworzywa sztucznego,

| | przednie światło przeciwmgłowe klasy B homologowane zgodnie z serią poprawek 03 do regulaminu nr 19 i posiadające szybę z tworzywa sztucznego, |
| --- | --- |

przednie światło przeciwmgłowe klasy B homologowane zgodnie z serią poprawek 03 do regulaminu nr 19 i posiadające szybę z tworzywa sztucznego,

| | przednie światło kierunkowskazu kategorii 11 homologowane zgodnie z serią poprawek 00 do regulaminu nr 50. |
| --- | --- |

przednie światło kierunkowskazu kategorii 11 homologowane zgodnie z serią poprawek 00 do regulaminu nr 50.

Rysunek 14

Światło wzajemnie sprzężone z reflektorem

Przykład 1

Powyższy przykład odpowiada oznaczeniu szyby z tworzywa sztucznego przeznaczonej do zastosowania w różnych typach reflektorów, a mianowicie:

| | albo w reflektorze klasy D ze światłem mijania i światłem drogowym o maksymalnej światłości wynoszącej między 123 625 a 145 125 cd (co wskazuje liczba 30), homologowanym w Niemczech (E1) zgodnie z wymaganiami niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01, które jest wzajemnie sprzężone z przednim światłem pozycyjnym homologowanym zgodnie z regulaminem nr 50 w jego pierwotnej wersji (00);
  lub |
| --- | --- |

albo w reflektorze klasy D ze światłem mijania i światłem drogowym o maksymalnej światłości wynoszącej między 123 625 a 145 125 cd (co wskazuje liczba 30), homologowanym w Niemczech (E1) zgodnie z wymaganiami niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01, które jest wzajemnie sprzężone z przednim światłem pozycyjnym homologowanym zgodnie z regulaminem nr 50 w jego pierwotnej wersji (00);

lub

| | w reflektorze klasy C ze światłem mijania i światłem drogowym o maksymalnej światłości wynoszącej między 48 375 cd a 64 500 cd (co wskazuje liczba 12,5), homologowanym w Niemczech (E1) zgodnie z wymaganiami niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01, które jest wzajemnie sprzężone z tym samym przednim światłem pozycyjnym, co powyżej. |
| --- | --- |

w reflektorze klasy C ze światłem mijania i światłem drogowym o maksymalnej światłości wynoszącej między 48 375 cd a 64 500 cd (co wskazuje liczba 12,5), homologowanym w Niemczech (E1) zgodnie z wymaganiami niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01, które jest wzajemnie sprzężone z tym samym przednim światłem pozycyjnym, co powyżej.

Rysunek 15

Moduły LED

Moduł LED oznaczony powyższym kodem identyfikacyjnym źródła światła uzyskał homologację wraz z reflektorem pierwotnie homologowanym we Włoszech (E3) pod numerem homologacji 17325.

Rysunek 16

Dodatkowe jednostki oświetlenia przeznaczone do doświetlania zakrętów

Dodatkowa jednostka oświetlenia oznaczona powyższym kodem identyfikacyjnym uzyskała homologację wraz z reflektorem pierwotnie homologowanym w Japonii (E43) pod numerem homologacji 1234.

---

ZAŁĄCZNIK 3

UKŁAD POMIARU WSPÓŁRZĘDNYCH SFERYCZNYCH I POŁOŻENIE PUNKTÓW PRÓBNYCH

Rysunek A

Układ pomiaru współrzędnych sferycznych

Image

Współrzędne kątowe są wyrażane w stopniach na kuli o osi biegunowej pionowej, zgodnie z publikacją IEC nr 70-1987, The measurement of absolute luminous intensity distributions, to znaczy odpowiadającej goniometrowi, którego oś pozioma jest stała w stosunku do podłoża, a oś obrotu ruchoma i prostopadła do osi poziomej.

Rysunek B

Punkty i strefy próbne światła mijania dla reflektorów klasy A:

Rysunek C

Punkty i strefy próbne światła mijania dla reflektorów klasy B:

Rysunek D

Światło mijania – położenie punktów i stref próbnych dla reflektorów klas C, D i E:

Rysunek E

Podstawowe światło drogowe — położenie punktów próbnych

Rysunek F

Dodatkowe światło drogowe — położenie punktów próbnych

---

ZAŁĄCZNIK 4

BADANIA STABILNOŚCI PARAMETRÓW FOTOMETRYCZNYCH REFLEKTORÓW PODCZAS PRACY – BADANIE KOMPLETNYCH REFLEKTORÓW KLASY B, C, D I E

Po zmierzeniu wartości fotometrycznych zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu, w punkcie Imax dla światła drogowego i w punktach 0,50 U/1,5 L oraz 0,50 U/1,5 R, 50 R, 50 L dla światła mijania klasy B oraz w punktach 0,86 D-3,5 R, 0,86 D-3,5 L, 0,50 U-1,5 L i 0,50 U-1,5 R dla światła mijania klas C, D i E, próbkę kompletnego reflektora należy zbadać pod względem stabilności parametrów fotometrycznych podczas pracy. Określenie „kompletny reflektor” oznacza samo kompletne światło wraz z otaczającymi częściami korpusu, żarówkami, gazowo-wyładowczymi źródłami światła lub modułami LED, które mogą wpływać na rozpraszanie ciepła.

Badania przeprowadza się:

| a) | w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C, przy czym badana próbka jest zamontowana na podstawie odpowiadającej prawidłowej instalacji w pojeździe; |
| --- | --- |

a)

w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C, przy czym badana próbka jest zamontowana na podstawie odpowiadającej prawidłowej instalacji w pojeździe;

| b) | w przypadku wymiennych źródeł światła: używając żarowych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej jedną godzinę, lub gazowo-wyładowczych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej 15 godzin, lub modułów LED pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej 48 godzin, a następnie schłodzone do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań określonych w niniejszym regulaminie. Należy stosować moduły LED dostarczone przez wnioskodawcę. |
| --- | --- |

b)

w przypadku wymiennych źródeł światła: używając żarowych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej jedną godzinę, lub gazowo-wyładowczych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej 15 godzin, lub modułów LED pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej 48 godzin, a następnie schłodzone do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań określonych w niniejszym regulaminie. Należy stosować moduły LED dostarczone przez wnioskodawcę.

Urządzenia pomiarowe są analogiczne do używanych podczas badań homologacyjnych reflektora.

Badana próbka musi pracować bez demontowania jej lub zmiany jej położenia względem przyrządu mocującego. Należy stosować źródło światła określonej kategorii dla danego reflektora.

1.   BADANIE STABILNOŚCI PARAMETRÓW FOTOMETRYCZNYCH

1.1.   Reflektor czysty

Reflektor włącza się na 12 godzin pracy, jak opisano w pkt 1.1.1, i sprawdza się jak opisano w pkt 1.1.2.

1.1.1.   Procedura badania (1)

Reflektor włącza się na określony czas, tak aby:

| a) | w przypadku, gdy ma zostać homologowana tylko jedna funkcja oświetlania (światło drogowe lub mijania albo przednie światło przeciwmgłowe), odpowiednia żarówka była zapalona przez wyznaczony czas (2); |
| --- | --- |

a)

w przypadku, gdy ma zostać homologowana tylko jedna funkcja oświetlania (światło drogowe lub mijania albo przednie światło przeciwmgłowe), odpowiednia żarówka była zapalona przez wyznaczony czas (2);

| b) | w przypadku reflektora ze światłem mijania i jednym lub więcej światłem drogowym, albo w przypadku reflektora ze światłem mijania i przednim światłem przeciwmgłowym:






  (i) | reflektor poddaje się następującemu cyklowi, aż do osiągnięcia określonego czasu:






  a) | 15 minut z włączonym światłem mijania; |
| --- | --- | --- | --- |

b)

w przypadku reflektora ze światłem mijania i jednym lub więcej światłem drogowym, albo w przypadku reflektora ze światłem mijania i przednim światłem przeciwmgłowym:

(i)

reflektor poddaje się następującemu cyklowi, aż do osiągnięcia określonego czasu:

a)

15 minut z włączonym światłem mijania;

| b) | 5 minut z włączonymi wszystkimi funkcjami; |
| --- | --- |

b)

5 minut z włączonymi wszystkimi funkcjami;

| (ii) | jeżeli wnioskodawca oświadcza, że reflektor ma być za każdym razem używany tylko z włączonym światłem mijania lub tylko z włączonym światłem drogowym (włączonymi światłami drogowymi zapalanymi jednocześnie) (3), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (2) kolejno światło mijania na połowę czasu i światło drogowe (jednocześnie włączane światła drogowe) na połowę czasu określonego w pkt 1.1 powyżej; |
| --- | --- |

(ii)

jeżeli wnioskodawca oświadcza, że reflektor ma być za każdym razem używany tylko z włączonym światłem mijania lub tylko z włączonym światłem drogowym (włączonymi światłami drogowymi zapalanymi jednocześnie) (3), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (2) kolejno światło mijania na połowę czasu i światło drogowe (jednocześnie włączane światła drogowe) na połowę czasu określonego w pkt 1.1 powyżej;

| c) | w przypadku reflektora z przednim światłem przeciwmgłowym i jednym lub większą liczbą świateł drogowych:






  (i) | reflektor poddaje się następującemu cyklowi, aż do osiągnięcia określonego czasu:






  a) | 15 minut z zapalonym przednim światłem przeciwmgłowym; |
| --- | --- | --- | --- |

c)

w przypadku reflektora z przednim światłem przeciwmgłowym i jednym lub większą liczbą świateł drogowych:

(i)

reflektor poddaje się następującemu cyklowi, aż do osiągnięcia określonego czasu:

a)

15 minut z zapalonym przednim światłem przeciwmgłowym;

| b) | 5 minut z włączonymi wszystkimi funkcjami; |
| --- | --- |

b)

5 minut z włączonymi wszystkimi funkcjami;

| (ii) | jeżeli wnioskodawca oświadcza, że reflektor ma być za każdym razem używany tylko z włączonym przednim światłem przeciwmgłowym lub tylko z włączonym światłem drogowym (3) (włączonymi światłami drogowymi zapalanymi jednocześnie), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (2) kolejno przednie światło przeciwmgłowe na połowę czasu i światło drogowe (jednocześnie włączane światła drogowe) na połowę czasu określonego w pkt 1.1 powyżej; |
| --- | --- |

(ii)

jeżeli wnioskodawca oświadcza, że reflektor ma być za każdym razem używany tylko z włączonym przednim światłem przeciwmgłowym lub tylko z włączonym światłem drogowym (3) (włączonymi światłami drogowymi zapalanymi jednocześnie), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (2) kolejno przednie światło przeciwmgłowe na połowę czasu i światło drogowe (jednocześnie włączane światła drogowe) na połowę czasu określonego w pkt 1.1 powyżej;

| d) | w przypadku reflektora ze światłem mijania, jednym lub większą liczbą świateł drogowych oraz przednim światłem przeciwmgłowym:






  (i) | reflektor poddaje się następującemu cyklowi, aż do osiągnięcia określonego czasu:






  a) | 15 minut z włączonym światłem mijania; |
| --- | --- | --- | --- |

d)

w przypadku reflektora ze światłem mijania, jednym lub większą liczbą świateł drogowych oraz przednim światłem przeciwmgłowym:

(i)

reflektor poddaje się następującemu cyklowi, aż do osiągnięcia określonego czasu:

a)

15 minut z włączonym światłem mijania;

| b) | 5 minut z włączonymi wszystkimi funkcjami; |
| --- | --- |

b)

5 minut z włączonymi wszystkimi funkcjami;

| (ii) | jeżeli wnioskujący oświadcza, że reflektor ma być za każdym razem używany tylko z włączonym światłem mijania lub tylko z włączonym światłem drogowym (3) (włączonymi światłami drogowymi zapalanymi jednocześnie), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (2) kolejno światło mijania na połowę czasu i światło drogowe (jednocześnie włączane światła drogowe) na połowę czasu określonego w pkt 1.1 powyżej, przy czym przednie światło przeciwmgłowe poddaje się cyklowi składającemu się z 15 minut wygaszenia i 5 minut świecenia przez połowę czasu i podczas włączenia światła drogowego; |
| --- | --- |

(ii)

jeżeli wnioskujący oświadcza, że reflektor ma być za każdym razem używany tylko z włączonym światłem mijania lub tylko z włączonym światłem drogowym (3) (włączonymi światłami drogowymi zapalanymi jednocześnie), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (2) kolejno światło mijania na połowę czasu i światło drogowe (jednocześnie włączane światła drogowe) na połowę czasu określonego w pkt 1.1 powyżej, przy czym przednie światło przeciwmgłowe poddaje się cyklowi składającemu się z 15 minut wygaszenia i 5 minut świecenia przez połowę czasu i podczas włączenia światła drogowego;

| (iii) | jeżeli wnioskujący oświadcza, że reflektor ma być za każdym razem używany tylko z włączonym światłem mijania lub tylko z włączonym przednim światłem przeciwmgłowym (3), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (2) kolejno światło mijania na połowę czasu i przednie światło przeciwmgłowe na połowę czasu określonego w pkt 1.1 powyżej, przy czym światło(-a) drogowe poddaje się cyklowi składającemu się z 15 minut wygaszenia i 5 minut świecenia przez połowę czasu i podczas działania światła mijania; |
| --- | --- |

(iii)

jeżeli wnioskujący oświadcza, że reflektor ma być za każdym razem używany tylko z włączonym światłem mijania lub tylko z włączonym przednim światłem przeciwmgłowym (3), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (2) kolejno światło mijania na połowę czasu i przednie światło przeciwmgłowe na połowę czasu określonego w pkt 1.1 powyżej, przy czym światło(-a) drogowe poddaje się cyklowi składającemu się z 15 minut wygaszenia i 5 minut świecenia przez połowę czasu i podczas działania światła mijania;

| (iv) | jeżeli wnioskujący oświadcza, że reflektor ma być za każdym razem używany tylko z włączonym światłem mijania lub tylko z włączonym światłem drogowym (3) lub tylko z włączonym przednim światłem przeciwmgłowym (3), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (2) kolejno światło mijania na jedną trzecią czasu, światło(-a) drogowe na jedną trzecią czasu i przednie światło przeciwmgłowe na jedną trzecią czasu określonego w pkt 1.1 powyżej; |
| --- | --- |

(iv)

jeżeli wnioskujący oświadcza, że reflektor ma być za każdym razem używany tylko z włączonym światłem mijania lub tylko z włączonym światłem drogowym (3) lub tylko z włączonym przednim światłem przeciwmgłowym (3), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (2) kolejno światło mijania na jedną trzecią czasu, światło(-a) drogowe na jedną trzecią czasu i przednie światło przeciwmgłowe na jedną trzecią czasu określonego w pkt 1.1 powyżej;

| e) | w przypadku reflektora zawierającego dodatkowe źródło(-a) światła używane do doświetlania zakrętów, z wyjątkiem dodatkowych jednostek oświetlenia, musi (muszą) być ono(-e) włączane na jedną minutę i wyłączane na dziewięć minut podczas działania głównego światła mijania. |
| --- | --- |

e)

w przypadku reflektora zawierającego dodatkowe źródło(-a) światła używane do doświetlania zakrętów, z wyjątkiem dodatkowych jednostek oświetlenia, musi (muszą) być ono(-e) włączane na jedną minutę i wyłączane na dziewięć minut podczas działania głównego światła mijania.

Jeżeli reflektor zawiera kilka dodatkowych źródeł światła używanych do doświetlania zakrętów, badanie przeprowadza się z kombinacją źródeł światła, która stanowi najbardziej niesprzyjające warunki użytkowania.

1.1.1.2.   Napięcie próbne

Napięcie należy przyłożyć do zacisków wejściowych badanej próbki w następujący sposób:

| a) | W przypadku wymiennych żarowych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: badanie przeprowadza się, stosując napięcie wynoszące odpowiednio 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że wnioskodawca stwierdzi, że badana próbka może być używana przy innym napięciu. W takim przypadku badanie przeprowadza się, stosując najwyższe dopuszczalne napięcie dla danego żarowego źródła światła. |
| --- | --- |

a)

W przypadku wymiennych żarowych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: badanie przeprowadza się, stosując napięcie wynoszące odpowiednio 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że wnioskodawca stwierdzi, że badana próbka może być używana przy innym napięciu. W takim przypadku badanie przeprowadza się, stosując najwyższe dopuszczalne napięcie dla danego żarowego źródła światła.

| b) | W przypadku wymiennych gazowo-wyładowczych źródeł światła: napięcie próbne ich elektronicznego urządzenia sterującego zasilaniem źródła światła, lub źródła światła, jeżeli statecznik jest zintegrowany ze źródłem światła, wynosi 13,2 ± 0,1 V dla pojazdu pracującego pod napięciem 12 V, o ile nie zostało to określone inaczej we wniosku o homologację. |
| --- | --- |

b)

W przypadku wymiennych gazowo-wyładowczych źródeł światła: napięcie próbne ich elektronicznego urządzenia sterującego zasilaniem źródła światła, lub źródła światła, jeżeli statecznik jest zintegrowany ze źródłem światła, wynosi 13,2 ± 0,1 V dla pojazdu pracującego pod napięciem 12 V, o ile nie zostało to określone inaczej we wniosku o homologację.

| c) | W przypadku niewymiennych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: wszystkie pomiary przeprowadzane na jednostkach oświetlenia wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarowe lub inne) należy przeprowadzać pod napięciem 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V lub pod innym napięciem w zależności od napięcia pojazdu określonego przez wnioskodawcę. |
| --- | --- |

c)

W przypadku niewymiennych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: wszystkie pomiary przeprowadzane na jednostkach oświetlenia wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarowe lub inne) należy przeprowadzać pod napięciem 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V lub pod innym napięciem w zależności od napięcia pojazdu określonego przez wnioskodawcę.

| d) | W przypadku wymiennych lub niewymiennych źródeł światła, pracujących niezależnie od napięcia zasilania pojazdu i sterowanych w całości przez system, lub w przypadku źródeł światła włączanych przez urządzenia zasilające i sterujące, podczas badania na zaciskach wejściowych badanego urządzenia należy stosować wymienione wyżej napięcia. Wykonujące badanie laboratorium może poprosić producenta o dostarczenie mu urządzenia zasilającego i sterującego lub specjalnego zasilania elektrycznego niezbędnego do zasilania źródła lub źródeł światła. |
| --- | --- |

d)

W przypadku wymiennych lub niewymiennych źródeł światła, pracujących niezależnie od napięcia zasilania pojazdu i sterowanych w całości przez system, lub w przypadku źródeł światła włączanych przez urządzenia zasilające i sterujące, podczas badania na zaciskach wejściowych badanego urządzenia należy stosować wymienione wyżej napięcia. Wykonujące badanie laboratorium może poprosić producenta o dostarczenie mu urządzenia zasilającego i sterującego lub specjalnego zasilania elektrycznego niezbędnego do zasilania źródła lub źródeł światła.

| e) | W przypadku modułów LED pomiary należy przeprowadzać pod napięciem odpowiednio 6,75 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. W przypadku modułów LED sterowanych elektronicznym urządzeniem sterowniczym źródła światła pomiary należy przeprowadzać w sposób określony przez wnioskodawcę. |
| --- | --- |

e)

W przypadku modułów LED pomiary należy przeprowadzać pod napięciem odpowiednio 6,75 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. W przypadku modułów LED sterowanych elektronicznym urządzeniem sterowniczym źródła światła pomiary należy przeprowadzać w sposób określony przez wnioskodawcę.

| f) | W przypadku gdy światła sygnalizacyjne są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z próbką poddawaną badaniu i działają pod wartościami napięcia innymi niż nominalne napięcie znamionowe wynoszące odpowiednio 6 V, 12 V lub 24 V, napięcie należy wyregulować w sposób określony przez producenta dla poprawnego fotometrycznego funkcjonowania tego światła. |
| --- | --- |

f)

W przypadku gdy światła sygnalizacyjne są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z próbką poddawaną badaniu i działają pod wartościami napięcia innymi niż nominalne napięcie znamionowe wynoszące odpowiednio 6 V, 12 V lub 24 V, napięcie należy wyregulować w sposób określony przez producenta dla poprawnego fotometrycznego funkcjonowania tego światła.

1.1.2.   Wyniki badania

1.1.2.1.   Kontrola wzrokowa

Po zrównaniu temperatury reflektora z temperaturą otoczenia szybę reflektora oraz szybę zewnętrzną, jeśli występuje, należy wytrzeć czystą wilgotną ściereczką bawełnianą. Następnie dokonuje się jej kontroli wzrokowej; nie może być zauważalnego zniekształcenia, odkształcenia, pęknięcia lub zmiany koloru szyby reflektora lub ewentualnej szyby zewnętrznej.

1.1.2.2.   Badanie fotometryczne

Aby spełnić wymogi niniejszego regulaminu, parametry fotometryczne są kontrolowane w następujących punktach:

| | Dla reflektora klasy B: | Światło mijania: 50 R – 50 L – 0,50 U/1,5 L oraz 0,50 U/1,5 R. |
| --- | --- | --- |

Dla reflektora klasy B:

Światło mijania: 50 R – 50 L – 0,50 U/1,5 L oraz 0,50 U/1,5 R.

| | Światło drogowe: Punkt Imax |
| --- | --- |

Światło drogowe: Punkt Imax

| | Dla reflektorów klas C, D i E | Światło mijania: 0,86 D/3,5 R – 0,86 D/3,5 L – 0,50 U/1,5 L oraz 1,5 R. |
| --- | --- | --- |

Dla reflektorów klas C, D i E

Światło mijania: 0,86 D/3,5 R – 0,86 D/3,5 L – 0,50 U/1,5 L oraz 1,5 R.

| | Światło drogowe: Punkt Imax |
| --- | --- |

Światło drogowe: Punkt Imax

Można dokonać ponownego ustawienia reflektora w celu uwzględnienia ewentualnego odkształcenia jego podstawy na skutek nagrzania (zmiana położenia granicy światła i cienia została ujęta w pkt 2 niniejszego załącznika).

Z wyjątkiem punktów 0,50 U/1,5 L i 0,50 U/1,5 R dopuszczalne jest odchylenie wielkości 10 % między właściwościami fotometrycznymi a wartościami mierzonymi przed przeprowadzeniem badania, z uwzględnieniem tolerancji związanej z procedurą pomiaru fotometrycznego. Wartość zmierzona dla punktów 0,50 U/1,5 L i 0,50 U/1,5 R nie może przekraczać wartości fotometrycznej zmierzonej przed badaniem o więcej niż 255 cd.

1.2.   Reflektor zabrudzony

Po zbadaniu jak określono w pkt 1.1 powyżej, reflektor przygotowuje się, jak opisano w pkt 1.2.1, i włącza na jedną godzinę, jak opisano w pkt 1.1.1, a następnie dokonuje jego badania jak opisano w pkt 1.1.2.

1.2.1.   Przygotowanie reflektora

1.2.1.1.   Mieszanina stosowana w badaniu

| 1.2.1.1.1. | Dla reflektora z szybą zewnętrzną ze szkła: | mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z:






  a) | 9 części wagowych piasku krzemionkowego o wielkości ziaren 0–100 μm; |
| --- | --- | --- | --- |

1.2.1.1.1.

Dla reflektora z szybą zewnętrzną ze szkła:

mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z:

a)

9 części wagowych piasku krzemionkowego o wielkości ziaren 0–100 μm;

| b) | 1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm; |
| --- | --- |

b)

1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm;

| c) | 0,2 części wagowych NaCMC (4); oraz |
| --- | --- |

c)

0,2 części wagowych NaCMC (4); oraz

| d) | odpowiedniej ilości wody destylowanej o przewodności właściwej ≤ 1 mS/m. |
| --- | --- |

d)

odpowiedniej ilości wody destylowanej o przewodności właściwej ≤ 1 mS/m.

| | Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni. |
| --- | --- |

Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni.

| 1.2.1.1.2. | Dla reflektora z szybą zewnętrzną z tworzywa sztucznego: | mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z:






  a) | 9 części wagowych piasku krzemionkowego o wielkości ziaren 0–100 μm; |
| --- | --- | --- | --- |

1.2.1.1.2.

Dla reflektora z szybą zewnętrzną z tworzywa sztucznego:

mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z:

a)

9 części wagowych piasku krzemionkowego o wielkości ziaren 0–100 μm;

| b) | 1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm; |
| --- | --- |

b)

1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm;

| c) | 0,2 części (wagowych) NaCMC (4); |
| --- | --- |

c)

0,2 części (wagowych) NaCMC (4);

| d) | 13 części wagowych wody destylowanej o przewodności właściwej 1 ≤ mS/m; oraz |
| --- | --- |

d)

13 części wagowych wody destylowanej o przewodności właściwej 1 ≤ mS/m; oraz

| e) | 2 ± 1 części wagowej środka powierzchniowo czynnego (5). |
| --- | --- |

e)

2 ± 1 części wagowej środka powierzchniowo czynnego (5).

| | Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni. |
| --- | --- |

Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni.

1.2.1.2.   Nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu na reflektor

Mieszaninę stosowaną w badaniu należy równomiernie nanieść na całą powierzchnię reflektora emitującą światło i pozostawić do wyschnięcia.

Procedurę tę powtarza się, dopóki wartość oświetlenia nie spadnie do 15–20 % wartości zmierzonych dla każdego następującego punktu w warunkach opisanych w niniejszym załączniku:

| | Dla reflektora klasy B: | w świetle mijania/świetle drogowym oraz tylko w świetle drogowym: Punkt Emax |
| --- | --- | --- |

Dla reflektora klasy B:

w świetle mijania/świetle drogowym oraz tylko w świetle drogowym: Punkt Emax

| | tylko w świetle mijania: B 50 i 50 V |
| --- | --- |

tylko w świetle mijania: B 50 i 50 V

| | Dla reflektorów klas C, D i E | w świetle mijania/świetle drogowym oraz tylko w świetle drogowym: Punkt Emax |
| --- | --- | --- |

Dla reflektorów klas C, D i E

w świetle mijania/świetle drogowym oraz tylko w świetle drogowym: Punkt Emax

| | tylko w świetle mijania: 0,50 U/1,5 L i 1,5 R i 0,86 D/V |
| --- | --- |

tylko w świetle mijania: 0,50 U/1,5 L i 1,5 R i 0,86 D/V

2.   BADANIE ZMIANY POŁOŻENIA PIONOWEGO GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA POD WPŁYWEM CIEPŁA

Celem badania jest sprawdzenie, czy podczas pracy światła mijania przesunięcie pionowe jego granicy światła i cienia, następujące pod wpływem ciepła, nie przekracza określonej wartości.

Reflektor badany zgodnie z pkt 1 poddaje się badaniu opisanemu w pkt 2.1 bez wyjmowania go z przyrządu mocującego lub zmiany jego położenia w stosunku do tego przyrządu.

2.1.   Badanie

Badanie przeprowadza się w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C.

Używając pochodzącej z produkcji seryjnej żarówek, które poddano sezonowaniu przez co najmniej jedną godzinę, lub pochodzącego z produkcji seryjnej gazowo-wyładowczego źródła światła, które poddano sezonowaniu przez co najmniej 15 godzin, lub modułów LED dostarczonych wraz ze reflektorem, który poddano sezonowaniu przez co najmniej 48 godzin, włącza się funkcję światła mijania reflektora bez demontowania go lub zmiany jego położenia względem przyrządu mocującego. (Do celów niniejszego badania napięcie ustawia się w sposób określony w pkt 1.1.1.2). Położenie granicy światła i cienia w jej poziomej części (pomiędzy liniami pionowymi przechodzącymi przez punkt 50 L i 50 R dla reflektora klasy B, punkty 3,5 L i 3,5 R dla reflektora klas C, D i E) sprawdza się 3 minuty (r3) i 60 minut (r60) po rozpoczęciu badania.

Pomiar zmian położenia granicy światła i cienia, opisany powyżej, przeprowadza się przy zastosowaniu dowolnej metody o zadowalającej dokładności i dającej powtarzalne wyniki.

2.2.   Wyniki badania

| 2.2.1. | Wynik w miliradianach (mrad) uważa się za dopuszczalny w odniesieniu do światła mijania tylko wtedy, gdy wartość bezwzględna

  zmierzona dla danego reflektora nie przekracza 1,0 mrad (ΔrI ≤ 1,0 mrad). |
| --- | --- |

2.2.1.

Formula

| 2.2.2. | Jeżeli jednak wartość ta jest wyższa niż 1,0 mrad, ale nie przekracza 1,5 mrad (1,0 mrad < ΔrI ≤ 1,5 mrad), testowany jest drugi reflektor, zgodnie z pkt 2.1, po trzykrotnym poddaniu go opisanemu poniżej cyklowi, w celu ustabilizowania pozycji części mechanicznych reflektora na podstawie symulującej właściwy montaż w pojeździe: | działanie światła mijania przez jedną godzinę (napięcie reguluje się, jak opisano w pkt 1.1.1.2), |
| --- | --- | --- |

2.2.2.

Jeżeli jednak wartość ta jest wyższa niż 1,0 mrad, ale nie przekracza 1,5 mrad (1,0 mrad < ΔrI ≤ 1,5 mrad), testowany jest drugi reflektor, zgodnie z pkt 2.1, po trzykrotnym poddaniu go opisanemu poniżej cyklowi, w celu ustabilizowania pozycji części mechanicznych reflektora na podstawie symulującej właściwy montaż w pojeździe:

działanie światła mijania przez jedną godzinę (napięcie reguluje się, jak opisano w pkt 1.1.1.2),

| | okres spoczynku przez jedną godzinę. |
| --- | --- |

okres spoczynku przez jedną godzinę.

Typ reflektora uznaje się za akceptowalny, jeśli średnia wartość wartości bezwzględnych, ΔrI zmierzonej na pierwszej próbce i ΔrII zmierzonej na drugiej próbce, nie przekracza 1,0 mrad.

---

(1)  Harmonogram badań podano w załączniku 8 do niniejszego regulaminu.

(2)  Gdy badany reflektor zawiera światła sygnalizacyjne, to muszą one być zapalone przez czas trwania badania. W przypadku światła kierunkowskazu musi być ono zapalone w trybie migotania, przy stosunku czasu włączenia do czasu wyłączenia wynoszącym w przybliżeniu jeden do jednego.

(3)  Gdy równocześnie zostaną włączone dwa źródła światła lub ich większa liczba podczas używania migotania reflektora, nie jest to uważane za normalne jednoczesne używanie źródeł światła.

(4)  NaCMC jest solą sodową karboksymetylocelulozy nazywaną potocznie „CMC”. NaCMC użyta w mieszaninie zanieczyszczenia musi mieć stopień podstawienia (DS) wynoszący 0,6 - 0,7 i lepkość 0.2 – 0.3 Pa · s dla 2-procentowego roztworu w temperaturze 20 °C.

(5)  Tolerancja ilości wynika z konieczności uzyskania zabrudzenia, które można równomiernie rozprowadzić na całej soczewce z tworzywa sztucznego.

---

ZAŁĄCZNIK 5

MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE PROCEDUR KONTROLI ZGODNOŚCI PRODUKCJI

1.   OGÓLNE

| 1.1. | Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione z mechanicznego i geometrycznego punktu widzenia, jeżeli różnice nie przekraczają nieuchronnych tolerancji produkcyjnych w granicach wymagań niniejszego regulaminu. Warunek ten stosuje się również do barwy. |
| --- | --- |

1.1.

Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione z mechanicznego i geometrycznego punktu widzenia, jeżeli różnice nie przekraczają nieuchronnych tolerancji produkcyjnych w granicach wymagań niniejszego regulaminu. Warunek ten stosuje się również do barwy.

| 1.2. | Dla reflektorów klas A, B, C i D:






  1.2.1. | Zgodność produkowanych seryjnie reflektorów nie jest kwestionowana pod względem charakterystyki fotometrycznej, jeżeli w badaniu charakterystyki fotometrycznej dowolnego reflektora wybranego losowo i wyposażonego w żarówkę(-i) wzorcową(-e) lub moduł(-y) LED: |
| --- | --- | --- |

1.2.

Dla reflektorów klas A, B, C i D:

1.2.1.

Zgodność produkowanych seryjnie reflektorów nie jest kwestionowana pod względem charakterystyki fotometrycznej, jeżeli w badaniu charakterystyki fotometrycznej dowolnego reflektora wybranego losowo i wyposażonego w żarówkę(-i) wzorcową(-e) lub moduł(-y) LED:

| 1.2.2. | Dla reflektorów klasy A: żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie; |
| --- | --- |

1.2.2.

Dla reflektorów klasy A: żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie;

| 1.2.3. | Dla reflektorów klas B, C i D:






  1.2.3.1. | żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie. Dla wartości w strefie 1 w przypadku reflektorów klas B, C i D maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio: | 255 cd, co odpowiada 20 % |
| --- | --- | --- | --- |

1.2.3.

Dla reflektorów klas B, C i D:

1.2.3.1.

żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie. Dla wartości w strefie 1 w przypadku reflektorów klas B, C i D maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio:

255 cd, co odpowiada 20 %

| | 380 cd, co odpowiada 30 % |
| --- | --- |

380 cd, co odpowiada 30 %

| 1.2.3.2. | oraz jeżeli, dla światła drogowego, tolerancja + 20 % dla maksymalnych wartości i – 20 % dla minimalnych wartości jest zachowana dla wartości fotometrycznych w dowolnym punkcie pomiarowym określonym w pkt 6.3.3.1 lub 6.3.3.2 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.2.3.2.

oraz jeżeli, dla światła drogowego, tolerancja + 20 % dla maksymalnych wartości i – 20 % dla minimalnych wartości jest zachowana dla wartości fotometrycznych w dowolnym punkcie pomiarowym określonym w pkt 6.3.3.1 lub 6.3.3.2 niniejszego regulaminu.

| 1.2.4. | Jeżeli w przypadku reflektora wyposażonego w wymienne źródło światła zgodne z regulaminem nr 37 wyniki opisanego powyżej badania nie będą spełniały wymagań, to badania zostaną powtórzone z użyciem innej(-ych) żarówki(-ek) wzorcowej(-ych). |
| --- | --- |

1.2.4.

Jeżeli w przypadku reflektora wyposażonego w wymienne źródło światła zgodne z regulaminem nr 37 wyniki opisanego powyżej badania nie będą spełniały wymagań, to badania zostaną powtórzone z użyciem innej(-ych) żarówki(-ek) wzorcowej(-ych).

| 1.2.5. | Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół. |
| --- | --- |

1.2.5.

Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół.

| 1.3. | Dla reflektorów klasy E:






  1.3.1. | Dla reflektorów klasy E i dokonywaniu pomiarów pod napięciem 13,2 V ± 0,1 V lub określonym inaczej oraz wyposażonych w:






  a) | wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z regulaminem nr 99. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od referencyjnego strumienia odniesienia określonego w regulaminie nr 99, a wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować;
  lub |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.

Dla reflektorów klasy E:

1.3.1.

Dla reflektorów klasy E i dokonywaniu pomiarów pod napięciem 13,2 V ± 0,1 V lub określonym inaczej oraz wyposażonych w:

a)

wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z regulaminem nr 99. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od referencyjnego strumienia odniesienia określonego w regulaminie nr 99, a wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować;

lub

| b) | seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od nominalnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; a w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku;
  lub |
| --- | --- |

b)

seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od nominalnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; a w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku;

lub

| c) | moduły LED znajdujące się w obudowie światła. |
| --- | --- |

c)

moduły LED znajdujące się w obudowie światła.

Zgodność produkowanych seryjnie reflektorów wybranych losowo i wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródło światła lub moduł(-y) LED nie jest kwestionowana, w odniesieniu do charakterystyki fotometrycznej, pod warunkiem że:

| 1.3.2. | żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie. Dla wartości w strefie 1 maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio: | 255 cd, co odpowiada 20 % |
| --- | --- | --- |

1.3.2.

żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie. Dla wartości w strefie 1 maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio:

255 cd, co odpowiada 20 %

| | 380 cd, co odpowiada 30 % |
| --- | --- |

380 cd, co odpowiada 30 %

| 1.3.3. | oraz jeżeli, dla światła drogowego, tolerancja + 20 % dla maksymalnych wartości i – 20 % dla minimalnych wartości jest zachowana dla wartości fotometrycznych w dowolnym punkcie pomiarowym określonym w pkt 6.3.3.1 lub 6.3.3.2 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.3.3.

oraz jeżeli, dla światła drogowego, tolerancja + 20 % dla maksymalnych wartości i – 20 % dla minimalnych wartości jest zachowana dla wartości fotometrycznych w dowolnym punkcie pomiarowym określonym w pkt 6.3.3.1 lub 6.3.3.2 niniejszego regulaminu.

| 1.3.4. | Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół. |
| --- | --- |

1.3.4.

Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół.

| 1.3.5. | Jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub statecznika albo modułu LED i elektronicznego urządzenia sterowniczego źródła światła, zgodnie z pkt 1.3.1 powyżej. |
| --- | --- |

1.3.5.

Jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub statecznika albo modułu LED i elektronicznego urządzenia sterowniczego źródła światła, zgodnie z pkt 1.3.1 powyżej.

| 1.4. | W odniesieniu do weryfikacji zmian pionowego położenia granicy światła i cienia pod wpływem ciepła stosuje się następującą procedurę (wyłącznie reflektory klasy B, C, D i E): | Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4 po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4. |
| --- | --- | --- |

1.4.

W odniesieniu do weryfikacji zmian pionowego położenia granicy światła i cienia pod wpływem ciepła stosuje się następującą procedurę (wyłącznie reflektory klasy B, C, D i E):

Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4 po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4.

| | Reflektor należy uznać za akceptowalny, jeśli Δr nie przekracza 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Reflektor należy uznać za akceptowalny, jeśli Δr nie przekracza 1,5 mrad.

| | Jeżeli wymieniona wartość jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badana jest druga próbka, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Jeżeli wymieniona wartość jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badana jest druga próbka, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad.

| 1.5. | Reflektorów z widocznymi wadami nie bierze się pod uwagę. |
| --- | --- |

1.5.

Reflektorów z widocznymi wadami nie bierze się pod uwagę.

| 1.6. | Jeśli jednak dla serii próbek regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji, jakość granicy światła i cienia bada się na jednym reflektorze z serii próbek zgodnie z procedurą opisaną w załączniku 9 pkt 2 i 4. |
| --- | --- |

1.6.

Jeśli jednak dla serii próbek regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji, jakość granicy światła i cienia bada się na jednym reflektorze z serii próbek zgodnie z procedurą opisaną w załączniku 9 pkt 2 i 4.

2.   MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE WERYFIKOWANIA ZGODNOŚCI PRZEZ PRODUCENTA

Dla każdego typu reflektora posiadacz znaku homologacji przeprowadza w odpowiednich odstępach czasu co najmniej badania wymienione poniżej. Badania przeprowadza się zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu.

Jeżeli jakakolwiek skontrolowana próbka wykazuje niezgodność w odniesieniu do danego rodzaju badania, pobiera się i bada kolejne próbki. Producent podejmuje stosowne kroki w celu zapewnienia zgodności danej produkcji.

2.1.   Charakter badań

Badania zgodności określone w niniejszym regulaminie obejmują charakterystykę fotometryczną oraz, dla reflektorów klas B, C, D i E, sprawdzenie zmiany położenia pionowego granicy światła i cienia pod wpływem ciepła.

2.2.   Metody stosowane w badaniach

| 2.2.1. | Zasadniczo badania przeprowadza się zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.1.

Zasadniczo badania przeprowadza się zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie.

| 2.2.2. | We wszystkich badaniach zgodności przeprowadzanych samodzielnie, producent może stosować metody równoważne, po ich zatwierdzeniu przez właściwy organ odpowiedzialny za badania homologacyjne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne metodom określonym w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.2.

We wszystkich badaniach zgodności przeprowadzanych samodzielnie, producent może stosować metody równoważne, po ich zatwierdzeniu przez właściwy organ odpowiedzialny za badania homologacyjne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne metodom określonym w niniejszym regulaminie.

| 2.2.3. | Zastosowanie pkt 2.2.1 i 2.2.2 wymaga regularnej kalibracji aparatury badawczej i jej korelacji z pomiarami przeprowadzonymi przez właściwy organ. |
| --- | --- |

2.2.3.

Zastosowanie pkt 2.2.1 i 2.2.2 wymaga regularnej kalibracji aparatury badawczej i jej korelacji z pomiarami przeprowadzonymi przez właściwy organ.

| 2.2.4. | We wszystkich przypadkach metodami odniesienia są metody określone w niniejszym regulaminie, szczególnie do celów kontroli administracyjnej i pobierania próbek. |
| --- | --- |

2.2.4.

We wszystkich przypadkach metodami odniesienia są metody określone w niniejszym regulaminie, szczególnie do celów kontroli administracyjnej i pobierania próbek.

2.3.   Sposób pobierania próbek

Próbki reflektorów wybiera się losowo z jednorodnej partii produkcji. Jednorodna partia oznacza zestaw reflektorów tego samego typu, określony zgodnie ze stosowanymi przez producenta metodami produkcji.

Ocena obejmuje zasadniczo produkcję seryjną z poszczególnych zakładów. Producent może jednak zebrać zapisy dotyczące tego samego typu z kilku zakładów, pod warunkiem że zakłady te działają według tego samego systemu jakości i zarządzania jakością.

2.4.   Zmierzone i zarejestrowane charakterystyki fotometryczne

Pobrane próbki reflektorów poddaje się pomiarom fotometrycznym w punktach przewidzianych w regulaminie, przy czym odczyt jest ograniczony do punktów:

| 2.4.1. | Dla reflektorów klasy A: HV, LH, RH, 12,5L i 12,5R |
| --- | --- |

2.4.1.

Dla reflektorów klasy A: HV, LH, RH, 12,5L i 12,5R

| 2.4.2. | Dla reflektorów klasy B: Imax, HV (1) w przypadku światła drogowego i do punktów HV, 0,86D/3,5R, 0,86D/3,5L w przypadku światła mijania. |
| --- | --- |

2.4.2.

Dla reflektorów klasy B: Imax, HV (1) w przypadku światła drogowego i do punktów HV, 0,86D/3,5R, 0,86D/3,5L w przypadku światła mijania.

| 2.4.3. | Dla reflektorów klas C, D i E Imax, HV (1) w przypadku światła drogowego i do punktów HV, 0,86D/3,5R, 0,86D/3,5L w przypadku światła mijania. |
| --- | --- |

2.4.3.

Dla reflektorów klas C, D i E Imax, HV (1) w przypadku światła drogowego i do punktów HV, 0,86D/3,5R, 0,86D/3,5L w przypadku światła mijania.

2.5.   Kryteria dopuszczalności

Producent jest odpowiedzialny za przeprowadzenie statystycznego opracowania wyników badań i za określenie, w porozumieniu z właściwym organem, kryteriów akceptowalności jego produktów w celu spełnienia specyfikacji określonej dla sprawdzania zgodności produktów w pkt 9.1 niniejszego regulaminu.

Kryteria określające akceptowalność muszą gwarantować, że przy poziomie ufności 95 %, minimalne prawdopodobieństwo zakończonej wynikiem pozytywnym weryfikacji poprzez sondowanie opisane w załączniku 7 (pierwsze pobranie próbek) będzie wynosiło 0,95.

---

(1)  W przypadku gdy światło drogowe i światło mijania są wzajemnie sprzężone, punkt pomiarowy HV jest identyczny dla obydwu świateł.

---

ZAŁĄCZNIK 6

WYMAGANIA DLA ŚWIATEŁ POSIADAJĄCYCH SZYBY Z TWORZYWA SZTUCZNEGO – BADANIE SZYB LUB PRÓBEK MATERIAŁU ORAZ KOMPLETNYCH ŚWIATEŁ

1.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 1.1. | Próbki dostarczone zgodnie z pkt 2.2.4 niniejszego regulaminu muszą spełniać wymagania wskazane w pkt 2.1–2.5 poniżej. |
| --- | --- |

1.1.

Próbki dostarczone zgodnie z pkt 2.2.4 niniejszego regulaminu muszą spełniać wymagania wskazane w pkt 2.1–2.5 poniżej.

| 1.2. | Dwie próbki kompletnych świateł dostarczone zgodnie z pkt 2.2.3 niniejszego regulaminu i zawierające szyby z tworzywa sztucznego muszą spełniać, pod względem materiału szyby, specyfikacje wskazane w pkt 2.6 poniżej. |
| --- | --- |

1.2.

Dwie próbki kompletnych świateł dostarczone zgodnie z pkt 2.2.3 niniejszego regulaminu i zawierające szyby z tworzywa sztucznego muszą spełniać, pod względem materiału szyby, specyfikacje wskazane w pkt 2.6 poniżej.

| 1.3. | Próbki soczewek z tworzywa sztucznego lub próbki materiału, łącznie (w stosownych przypadkach) z odbłyśnikiem, do którego mają być zamontowane, poddaje się badaniom homologacyjnym w kolejności chronologicznej podanej w tabeli A przedstawionej w dodatku 1 do niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

1.3.

Próbki soczewek z tworzywa sztucznego lub próbki materiału, łącznie (w stosownych przypadkach) z odbłyśnikiem, do którego mają być zamontowane, poddaje się badaniom homologacyjnym w kolejności chronologicznej podanej w tabeli A przedstawionej w dodatku 1 do niniejszego załącznika.

| 1.4. | Jednakże jeżeli producent świateł może udowodnić, że produkt przeszedł już badania określone w pkt 2.1–2.5 poniżej lub równoważne badania zgodnie z innym regulaminem, to badania te nie muszą być powtarzane. Wykonane muszą być obowiązkowo jedynie badania określone w tabeli B zamieszczonej w dodatku 1. |
| --- | --- |

1.4.

Jednakże jeżeli producent świateł może udowodnić, że produkt przeszedł już badania określone w pkt 2.1–2.5 poniżej lub równoważne badania zgodnie z innym regulaminem, to badania te nie muszą być powtarzane. Wykonane muszą być obowiązkowo jedynie badania określone w tabeli B zamieszczonej w dodatku 1.

2.   BADANIA

2.1.   Odporność na zmiany temperatury

2.1.1.   Badania

Trzy nowe próbki (szyby) są poddawane pięciu cyklom zmiany temperatury i wilgotności (RH = wilgotność względna), w następującej kolejności:

| a) | 3 godziny w 40 °C ± 2 °C i RH 85–95 %; |
| --- | --- |

a)

3 godziny w 40 °C ± 2 °C i RH 85–95 %;

| b) | 1 godzina w 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 %; |
| --- | --- |

b)

1 godzina w 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 %;

| c) | 15 godzin w - 30 °C ± 2 °C; |
| --- | --- |

c)

15 godzin w - 30 °C ± 2 °C;

| d) | 1 godzina w 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 %; |
| --- | --- |

d)

1 godzina w 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 %;

| e) | 3 godziny w 80 °C ± 2 °C; |
| --- | --- |

e)

3 godziny w 80 °C ± 2 °C;

| f) | 1 godzina w 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 %; |
| --- | --- |

f)

1 godzina w 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 %;

Przed przeprowadzeniem badania próbki są przechowywane przez co najmniej cztery godziny w temperaturze 23 °C ± 5 °C i wilgotności względnej 60-75 % HR.

| Uwaga: | Okresy jednogodzinne w temperaturze 23 °C ± 5 °C zawierają okresy przejścia między temperaturami, niezbędne dla uniknięcia efektu szoku termicznego. |
| --- | --- |

Uwaga:

Okresy jednogodzinne w temperaturze 23 °C ± 5 °C zawierają okresy przejścia między temperaturami, niezbędne dla uniknięcia efektu szoku termicznego.

2.1.2.   Pomiary fotometryczne

2.1.2.1.   Metoda

Pomiary fotometryczne przeprowadza się na próbkach przed badaniem i po nim.

Pomiary te przeprowadza się z użyciem żarówki wzorcowej, wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub modułów LED, znajdujących się w reflektorze, w następujących punktach:

B 50, 50 L i 50 R dla reflektora klasy B, 0,86 D/3,5 R, 0,86 D/3,5 L, 0,50 U/1,5 L i 1,5 R dla reflektora klas C, D i E dla światła mijania lub światła mijania/drogowego;

Imax, dla wiązki światła drogowego reflektora z funkcją światła drogowego lub światła mijania/drogowego.

2.1.2.2.   Wyniki

Odchylenia między wartościami fotometrycznymi mierzonymi przed i po badaniu każdej z próbek nie mogą być większe niż 10 %, z uwzględnieniem odchyleń związanych z procedurą pomiaru fotometrycznego.

2.2.   Odporność na czynniki atmosferyczne i chemiczne

2.2.1.   Odporność na czynniki atmosferyczne

Trzy nowe próbki (szyby lub próbki materiału) wystawia się na działanie promieniowania źródła mającego rozkład widmowy energii podobny do rozkładu widmowego energii ciała czarnego w temperaturze od 5 500 K do 6 000 K. Pomiędzy źródłem a próbkami umieszcza się odpowiednie filtry w celu ograniczenia w miarę możliwości promieniowania o długościach fali mniejszych od 295 nm i większych od 2 500 nm. Natężenie napromieniowania próbek musi wynosić 1 200 W/m2 ± 200 W/m2 przez taki okres, by otrzymana przez nie energia świetlna była równa 4 500 MJ/m2 ± 200 MJ/m2. Temperatura komory mierzona na czarnej płycie umieszczonej na poziomie próbek musi wynosić 50 ± 5 °C. Aby zapewnić równomierną ekspozycję, próbki należy obracać wokół źródła promieniowania z prędkością od 1 do 5 obrotów na minutę–1.

Próbki natryskuje się wodą destylowaną o przewodności właściwej mniejszej od 1 mS/m w temperaturze 23 ± 5 °C według następującego cyklu:

natryskiwanie: 5 minut; suszenie: 25 minut.

2.2.2.   Odporność na czynniki chemiczne

Po przeprowadzeniu badania opisanego w pkt 2.2.1 powyżej i po dokonaniu pomiaru opisanego w pkt 2.2.3.1 poniżej, powierzchnię zewnętrzną wspomnianych trzech próbek poddaje się obróbce opisanej w pkt 2.2.2.2 przy użyciu mieszaniny określonej w pkt 2.2.2.1 poniżej.

2.2.2.1.   Mieszanina stosowana w badaniu

Mieszanina stosowana w badaniu składa się z 61,5 % n-heptanu, 12,5 % toluenu, 7,5 % czterochlorku etylu, 12,5 % trójchloroetylenu i 6 % ksylenu (procent objętościowy).

2.2.2.2.   Nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu

Namoczyć kawałek tkaniny bawełnianej (zgodnie z ISO 105) aż do nasycenia mieszaniną określoną w pkt 2.2.2.1 powyżej i w ciągu 10 sekund nałożyć ją na 10 minut na zewnętrzną stronę próbki pod naciskiem 50 N/cm2 odpowiadającym sile 100 N przyłożonej na powierzchnię badaną o wymiarach 14 × 14 mm.

W trakcie tych 10 minut ściereczkę ponownie nasącza się mieszaniną, aby skład nakładanej mieszaniny pozostawał przez cały czas identyczny z zalecanym.

Podczas nakładania dopuszczalne jest kompensowanie nacisku wywieranego na próbkę, tak aby nie dopuścić do spowodowania pęknięć.

2.2.2.3.   Oczyszczanie

Zakończywszy nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu, próbki suszy się na otwartym powietrzu, a następnie przepłukuje się roztworem opisanym w pkt 2.3 (odporność na detergenty) w temperaturze 23 °C ± 5 °C.

Następnie próbki dokładnie spłukuje się wodą destylowaną, zawierającą nie więcej niż 0,2 % zanieczyszczeń w temperaturze 23 °C ± 5 °C, po czym wyciera się je miękką szmatką.

2.2.3.   Wyniki

| 2.2.3.1. | Po badaniu wytrzymałości na czynniki atmosferyczne powierzchnia zewnętrzna próbek musi być wolna od pęknięć, zarysowań, łuszczenia się i deformacji, a średnia zmiana przepuszczalności

  , zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekraczać 0,020 (Δtm < 0,020). |
| --- | --- |

2.2.3.1.

Formula

| 2.2.3.2. | Po badaniu odporności na czynniki chemiczne próbki nie mogą nosić żadnych śladów chemicznego przebarwienia mogącego powodować zmianę rozproszenia strumienia światła, którego średnia zmiana

  , zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekraczać 0,020 (Δdm ≤ 0,020). |
| --- | --- |

2.2.3.2.

Formula

2.3.   Odporność na detergenty i węglowodory

2.3.1.   Odporność na detergenty

Zewnętrzną stronę trzech próbek (szyb lub próbek materiału) podgrzewa się do 50 °C ± 5 °C, a następnie zanurza się na pięć minut w mieszaninie utrzymywanej w temperaturze 23 °C ± 5 °C i złożonej z 99 części wody destylowanej zawierającej nie więcej niż 0,02 % zanieczyszczeń oraz jednej części sulfonianu alkiloarylowego.

Na koniec badania próbki suszy się w temperaturze 50 °C ± 5 °C.

Powierzchnię próbek wyciera się wilgotną ściereczką.

2.3.2.   Odporność na węglowodory

Zewnętrzną stronę tych trzech próbek następnie lekko pociera się przez jedną minutę przy pomocy ściereczki bawełnianej, nasączonej mieszaniną składającą się z 70 % n-heptanu i 30 % toluenu (procenty objętościowe), a następnie osusza na wolnym powietrzu.

2.3.3.   Wyniki

Po tym jak powyższe dwa badania przeprowadzono bezpośrednio jedno po drugim, średnia wartość zmiany przepuszczalności Formula, zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekraczać 0,010 (Δtm ≤ 0,010).

2.4.   Odporność na niszczenie mechaniczne

2.4.1.   Metoda niszczenia mechanicznego

Zewnętrzną stronę trzech nowych próbek (szyb) należy poddać jednakowemu badaniu uszkodzeń mechanicznych przy użyciu metody opisanej w dodatku 3 do niniejszego załącznika.

2.4.2.   Wyniki

Po tym badaniu zmiany:

| | przepuszczalności: , |
| --- | --- |

przepuszczalności: Formula,

| | i rozproszenia: , |
| --- | --- |

i rozproszenia: Formula,

| | mierzy się zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 w miejscu określonym w pkt 2.2.4.1.1 niniejszego regulaminu. Średnia wartość z trzech próbek musi być taka, aby: | Δtm ≤ 0,100; |
| --- | --- | --- |

mierzy się zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 w miejscu określonym w pkt 2.2.4.1.1 niniejszego regulaminu. Średnia wartość z trzech próbek musi być taka, aby:

Δtm ≤ 0,100;

| | Δdm ≤ 0,050 |
| --- | --- |

Δdm ≤ 0,050

2.5.   Badanie przyczepności powłok (jeśli występują)

2.5.1.   Przygotowanie próbki

Na powłoce szyby na powierzchni 20 mm × 20 mm za pomocą żyletki lub igły nacina się siatkę złożoną z kwadratów o boku około 2 mm × 2 mm. Nacisk wywierany na żyletkę lub igłę musi być wystarczający do przecięcia co najmniej powłoki.

2.5.2.   Opis badania

Należy użyć taśmy samoprzylepnej o przyczepności 2 N/(cm szerokości) ± 20 % mierzonej w znormalizowanych warunkach opisanych w dodatku 4 do niniejszego załącznika. Taśmę tę, o minimalnej szerokości 25 mm, należy dociskać do powierzchni przygotowanej zgodnie z zaleceniami w pkt 2.5.1 przez co najmniej pięć minut.

Obciążyć następnie koniec taśmy, aż do zrównoważenia siły przyczepności do powierzchni, na którą działa siła prostopadła do tej powierzchni. W tym momencie taśmę odrywa się ze stałą prędkością 1,5 m/s ± 0,2 m/s.

2.5.3.   Wyniki

Powierzchnia, na której nacięto siatkę, nie może zostać znacznie zniekształcona. Zniekształcenia miejsc przecięcia siatki lub krawędzi nacięć są dopuszczalne, pod warunkiem że powierzchnia objęta zniekształceniem nie będzie większa niż 15 % powierzchni siatki.

2.6.   Badania kompletnego reflektora zawierającego szybę z tworzywa sztucznego

2.6.1.   Odporność na niszczenie mechaniczne powierzchni szyby

2.6.1.1.   Badania

Szybę próbki świateł nr 1 należy poddać badaniu opisanemu w pkt 2.4.1 powyżej.

2.6.1.2.   Wyniki

Po zakończeniu badania wyniki pomiarów fotometrycznych, przeprowadzonych w odniesieniu do reflektora zgodnie z niniejszym regulaminem, nie mogą:

| a) | przekraczać o więcej niż 30 % maksymalnych wartości określonych w punkcie HV i nie mogą być niższe o więcej niż 10 % od minimalnych wartości określonych w punktach 50 L i 50 R dla reflektora klasy B, oraz w punktach 0,86 D/3,5 R, 0,86 D/3,5 L dla reflektora klasy C, D i E; |
| --- | --- |

a)

przekraczać o więcej niż 30 % maksymalnych wartości określonych w punkcie HV i nie mogą być niższe o więcej niż 10 % od minimalnych wartości określonych w punktach 50 L i 50 R dla reflektora klasy B, oraz w punktach 0,86 D/3,5 R, 0,86 D/3,5 L dla reflektora klasy C, D i E;

| b) | być niższe o więcej niż 10 % od minimalnych wartości określonych dla HV w przypadku reflektora pełniącego tylko funkcję światła drogowego. |
| --- | --- |

b)

być niższe o więcej niż 10 % od minimalnych wartości określonych dla HV w przypadku reflektora pełniącego tylko funkcję światła drogowego.

2.6.2.   Badanie przyczepności powłok (jeśli występują)

Szybę próbki świateł nr 2 poddaje się badaniu opisanemu w pkt 2.5 powyżej.

2.7.   Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła

Należy przeprowadzić następujące badanie:

| | Płaskie próbki każdej przepuszczającej światło i wykonanej z tworzywa sztucznego części reflektora są poddawane działaniu światła pochodzącego z modułu(-ów) LED lub gazowo-wyładowczego źródła światła. Parametry, takie jak kąty i odległości między tymi próbkami, muszą być identyczne jak w reflektorze. Próbki te muszą mieć identyczną barwę i obróbkę powierzchni, jeżeli takową zastosowano, jak części reflektora. |
| --- | --- |

Płaskie próbki każdej przepuszczającej światło i wykonanej z tworzywa sztucznego części reflektora są poddawane działaniu światła pochodzącego z modułu(-ów) LED lub gazowo-wyładowczego źródła światła. Parametry, takie jak kąty i odległości między tymi próbkami, muszą być identyczne jak w reflektorze. Próbki te muszą mieć identyczną barwę i obróbkę powierzchni, jeżeli takową zastosowano, jak części reflektora.

| | Po 1 500 godzinach nieprzerwanego działania właściwości kolorymetryczne przekazywanego światła muszą zostać osiągnięte, a powierzchnia próbek nie może wykazywać pęknięć, rys, odprysków ani zniekształceń. |
| --- | --- |

Po 1 500 godzinach nieprzerwanego działania właściwości kolorymetryczne przekazywanego światła muszą zostać osiągnięte, a powierzchnia próbek nie może wykazywać pęknięć, rys, odprysków ani zniekształceń.

3.   KONTROLA ZGODNOŚCI PRODUKCJI

| 3.1. | Pod względem materiałów użytych do produkcji szyb, światła serii uznaje się za zgodne z niniejszym regulaminem, jeżeli:






  3.1.1. | po zakończeniu badania odporności na działanie czynników chemicznych, detergentów oraz badania odporności na działanie węglowodorów, zewnętrzna powierzchnia próbek nie wykazuje dostrzegalnych gołym okiem pęknięć, rys, odprysków ani zniekształceń (zob. pkt 2.2.2, 2.3.1 i 2.3.2), |
| --- | --- | --- |

3.1.

Pod względem materiałów użytych do produkcji szyb, światła serii uznaje się za zgodne z niniejszym regulaminem, jeżeli:

3.1.1.

po zakończeniu badania odporności na działanie czynników chemicznych, detergentów oraz badania odporności na działanie węglowodorów, zewnętrzna powierzchnia próbek nie wykazuje dostrzegalnych gołym okiem pęknięć, rys, odprysków ani zniekształceń (zob. pkt 2.2.2, 2.3.1 i 2.3.2),

| 3.1.2. | Po przeprowadzeniu badania opisanego w pkt 2.6.1.1 wartości fotometryczne w punktach pomiaru wziętych pod uwagę w pkt 2.6.1.2 mieszczą się w granicach określonych w niniejszym regulaminie dla zgodności produkcji. |
| --- | --- |

3.1.2.

Po przeprowadzeniu badania opisanego w pkt 2.6.1.1 wartości fotometryczne w punktach pomiaru wziętych pod uwagę w pkt 2.6.1.2 mieszczą się w granicach określonych w niniejszym regulaminie dla zgodności produkcji.

| 3.2. | Jeżeli wyniki badań nie spełniają wymagań, to badania powtarza się na innej wybranej losowo próbce reflektorów. |
| --- | --- |

3.2.

Jeżeli wyniki badań nie spełniają wymagań, to badania powtarza się na innej wybranej losowo próbce reflektorów.

Dodatek 1

KOLEJNOŚĆ BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH

A.   Badania tworzywa sztucznego (szyby lub próbki materiału dostarczone zgodnie z pkt 2.2.4 niniejszego regulaminu).

| Próbki
  Badania | Szyby lub próbki materiału | Szyby: |
| --- | --- | --- |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 1.1. | Ograniczone badania fotometryczne
  (pkt 2.1.2) |

Próbki

Badania

Szyby lub próbki materiału

Szyby:

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

1.1.

Ograniczone badania fotometryczne

(pkt 2.1.2)

x

x

x

| 1.1.1. | Zmiana temperatury
  (pkt 2.1.1) |
| --- | --- |

1.1.1.

Zmiana temperatury

(pkt 2.1.1)

x

x

x

| 1.1.2. | Ograniczone badania fotometryczne
  (pkt 2.1.2) |
| --- | --- |

1.1.2.

Ograniczone badania fotometryczne

(pkt 2.1.2)

x

x

x

| 1.2.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.2.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

x

x

x

x

x

x

| 1.2.2. | Pomiar rozproszenia |
| --- | --- |

1.2.2.

Pomiar rozproszenia

x

x

x

x

x

x

| 1.3. | Czynniki atmosferyczne
  (pkt 2.2.1) |
| --- | --- |

1.3.

Czynniki atmosferyczne

(pkt 2.2.1)

x

x

x

| 1.3.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.3.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

| 1.4. | Czynniki chemiczne
  (pkt 2.2.2) |
| --- | --- |

1.4.

Czynniki chemiczne

(pkt 2.2.2)

x

x

x

| 1.4.1. | Pomiar rozproszenia |
| --- | --- |

1.4.1.

Pomiar rozproszenia

x

x

x

| 1.5. | Detergenty
  (pkt 2.3.1) |
| --- | --- |

1.5.

Detergenty

(pkt 2.3.1)

x

x

x

| 1.6. | Węglowodory
  (pkt 2.3.2) |
| --- | --- |

1.6.

Węglowodory

(pkt 2.3.2)

x

x

x

| 1.6.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.6.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

| 1.7. | Niszczenie
  (pkt 2.4.1) |
| --- | --- |

1.7.

Niszczenie

(pkt 2.4.1)

x

x

x

| 1.7.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.7.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

| 1.7.2. | Pomiar rozproszenia |
| --- | --- |

1.7.2.

Pomiar rozproszenia

x

x

x

| 1.8. | Przyczepność
  (pkt 2.5) |
| --- | --- |

1.8.

Przyczepność

(pkt 2.5)

x

| 1.9. | Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła
  (pkt 2.7) |
| --- | --- |

1.9.

Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła

(pkt 2.7)

x

B.   Badania kompletnych reflektorów (dostarczonych zgodnie z pkt 2.2.3 niniejszego regulaminu).

| Badania | Kompletny reflektor |
| --- | --- |
| Nr próbki |
| 1 | 2 |
| 2.1. | Niszczenie
  (pkt 2.6.1.1) |

Badania

Kompletny reflektor

Nr próbki

1

2

2.1.

Niszczenie

(pkt 2.6.1.1)

x

| 2.2. | Fotometria
  (pkt 2.6.1.2) |
| --- | --- |

2.2.

Fotometria

(pkt 2.6.1.2)

x

| 2.3. | Przyczepność
  (pkt 2.6.2) |
| --- | --- |

2.3.

Przyczepność

(pkt 2.6.2)

x

Dodatek 2

METODA POMIARU ROZPROSZENIA I PRZEPUSZCZANIA ŚWIATŁA

1.   Urządzenia (zob. rysunek)

Wiązka światła kolimatora K o dywergencji połowicznej β/2 = 17,4 × 104 rd jest ograniczona przysłoną Dτ z otworem 6 mm, naprzeciwko której umieszczone jest stanowisko z próbką.

Achromatyczna soczewka skupiająca L2, skorygowana pod względem aberracji sferycznej, łączy przysłonę Dτ z odbiornikiem R; średnica soczewki L2 jest taka, że nie przysłania światła rozproszonego przez próbkę w stożku o połowie kąta wierzchołkowego β/2 = 14 °.

Pierścieniowa przysłona DD o kątach αο/2 = 1° i αmax/2 = 12 jest umieszczona w płaszczyźnie ogniskowej obrazu soczewki L2.

Nieprzezroczysta środkowa część przysłony jest niezbędna w celu eliminacji światła przychodzącego bezpośrednio ze źródła światła. Musi być możliwe usunięcie środkowej części przysłony z wiązki światła w taki sposób, aby powróciła dokładnie do swojego pierwotnego położenia.

Odległość L2 Dτ oraz długość ogniskową F2
   (1) soczewki L2 dobiera się tak, aby obraz Dτ całkowicie przykrywał odbiornik R.

Gdy początkowy padający strumień jest odniesiony do 1 000 jednostek, to bezwzględna dokładność każdego odczytu musi być większa niż 1 jednostka.

2.   Pomiary

Dokonuje się następujących odczytów:

| Odczyt | Z próbką | Ze środkową częścią DD | Reprezentowana wielkość |
| --- | --- | --- | --- |
| T1 | nr | nr | Padający strumień w początkowym odczycie |
| T2 | tak (przed badaniem) | nr | Strumień przepuszczany przez nowy materiał w polu 24° |
| T3 | tak (po badaniu) | nr | Strumień przepuszczany przez badany materiał w polu 24° |
| T4 | tak (przed badaniem) | tak | Strumień rozproszony przez nowy materiał |
| T5 | tak (po badaniu) | tak | Strumień rozproszony przez badany materiał |

Odczyt

Z próbką

Ze środkową częścią DD

Reprezentowana wielkość

T1

nr

nr

Padający strumień w początkowym odczycie

T2

tak (przed badaniem)

nr

Strumień przepuszczany przez nowy materiał w polu 24°

T3

tak (po badaniu)

nr

Strumień przepuszczany przez badany materiał w polu 24°

T4

tak (przed badaniem)

tak

Strumień rozproszony przez nowy materiał

T5

tak (po badaniu)

tak

Strumień rozproszony przez badany materiał

Image

---

(1)  Dla L2 zaleca się zastosowanie odległości ogniskowej wynoszącej około 80 mm.

Dodatek 3

METODA BADANIA PRZEZ NATRYSKIWANIE

1.   Aparatura badawcza

1.1.   Pistolet natryskowy

Zastosowany pistolet natryskowy musi być wyposażony w dyszę o średnicy 1,3 mm pozwalającą na przepływ cieczy z prędkością 0,24 ± 0,02 l/minutę przy ciśnieniu roboczym wynoszącym 6,0 barów – 0/+ 0,5 bara.

W tych warunkach należy uzyskać strumień o średnicy 170 mm ± 50 mm skierowany na powierzchnię narażoną na niszczenie znajdującą się w odległości 380 mm ± 10 mm od dyszy.

1.2.   Mieszanina stosowana w badaniu

Mieszanina stosowana w badaniu składa się z:

| piasku kwarcowego o stopniu twardości 7 w skali Mohra, o wielkości ziaren od 0 do 0,2 mm i niemal normalnym ich rozkładzie, przy czynniku kątowym wynoszącym od 1,8 do 2, |
| --- |

piasku kwarcowego o stopniu twardości 7 w skali Mohra, o wielkości ziaren od 0 do 0,2 mm i niemal normalnym ich rozkładzie, przy czynniku kątowym wynoszącym od 1,8 do 2,

| wody o twardości nieprzekraczającej 205 g/m3 dla mieszaniny składającej się z 25 g piasku na litr wody. |
| --- |

wody o twardości nieprzekraczającej 205 g/m3 dla mieszaniny składającej się z 25 g piasku na litr wody.

2.   Badanie

Zewnętrzną powierzchnię szyb światła poddaje się raz lub wielokrotnie działaniu strumienia piasku, wytworzonego jak opisano powyżej. Strumień natryskuje się niemal prostopadle do badanej powierzchni.

Zniszczenie sprawdza się przy pomocy jednej lub więcej próbek szklanych umieszczonych jako odniesienie w pobliżu badanych szyb. Natryskiwanie mieszaniną jest kontynuowane do momentu osiągnięcia zmiany rozproszenia światła na próbce lub próbkach, mierzonego zgodnie z metodą opisaną w dodatku 2, o wartości:

Formula

Można użyć kilku próbek odniesienia, aby sprawdzić, czy cała badana powierzchnia uległa zniszczeniu w sposób równomierny.

Dodatek 4

BADANIE PRZYCZEPNOŚCI TAŚMY SAMOPRZYLEPNEJ

1.   CEL

Niniejsza metoda pozwala określić, w normalnych warunkach, liniową siłę przyczepności taśmy przylepnej do płytki szklanej.

2.   ZASADA

Pomiar siły potrzebnej do odklejenia taśmy samoprzylepnej z płytki szklanej pod kątem 90°.

3.   WARUNKI OTOCZENIA SĄ NASTĘPUJĄCE:

Temperatura otoczenia musi wynosić 23 °C ± 5 °C, a wilgotność względna (RH) 65 ± 15 %.

4.   ELEMENTY BADANE

Przed przeprowadzeniem badania należy poddać próbną rolkę taśmy samoprzylepnej kondycjonowaniu przez 24 godziny w zalecanych warunkach otoczenia (zob. pkt 3).

Dla każdej rolki należy przeprowadzić badania na pięciu próbkach o długości 400 mm każda. Odcinki te pobiera się z rolki po odrzuceniu pierwszych trzech warstw.

5.   PROCEDURA

Badanie przeprowadza się w warunkach otoczenia określonych w pkt 3.

Pobrać pięć odcinków, rozwijając taśmę promieniowo z prędkością około 300 mm/s, a następnie w ciągu 15 sekund nałożyć je w następujący sposób:

| | Nakładać taśmę na płytkę szklaną stopniowo lekkim wzdłużnym pocierającym ruchem palca, nie wywierając nadmiernego nacisku, w taki sposób, aby nie pozostawić pęcherza powietrza pomiędzy taśmą a płytką szklaną. |
| --- | --- |

Nakładać taśmę na płytkę szklaną stopniowo lekkim wzdłużnym pocierającym ruchem palca, nie wywierając nadmiernego nacisku, w taki sposób, aby nie pozostawić pęcherza powietrza pomiędzy taśmą a płytką szklaną.

| | Pozostawić całość przez 10 minut w zalecanych warunkach otoczenia. |
| --- | --- |

Pozostawić całość przez 10 minut w zalecanych warunkach otoczenia.

| | Odkleić od płytki około 25 mm badanego odcinka w płaszczyźnie prostopadłej do osi odcinka. Unieruchomić płytkę i odwinąć wolny koniec taśmy pod kątem 90°. Przyłożyć siłę w taki sposób, aby linia podziału pomiędzy taśmą a płytką była prostopadła do tej siły i prostopadła do płytki. |
| --- | --- |

Odkleić od płytki około 25 mm badanego odcinka w płaszczyźnie prostopadłej do osi odcinka. Unieruchomić płytkę i odwinąć wolny koniec taśmy pod kątem 90°. Przyłożyć siłę w taki sposób, aby linia podziału pomiędzy taśmą a płytką była prostopadła do tej siły i prostopadła do płytki.

| | Pociągnąć w celu odklejenia, z prędkością 300 ± 30 mm/s i zapisać wartość koniecznej użytej siły. |
| --- | --- |

Pociągnąć w celu odklejenia, z prędkością 300 ± 30 mm/s i zapisać wartość koniecznej użytej siły.

6.   WYNIKI

Uzyskanych pięć wartości układa się w kolejności i jako wynik pomiaru bierze się wartość środkową. Wartość tę należy wyrazić w niutonach na centymetr szerokości taśmy.

---

ZAŁĄCZNIK 7

MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE POBIERANIA PRÓBEK PRZEZ KONTROLERA

1.   OGÓLNE

1.1.   Wymagania zgodności uważa się za spełnione z mechanicznego i geometrycznego punktu widzenia zgodnie z wymaganiami niniejszego regulaminu, jeśli takie są, jeżeli różnice nie przekraczają nieuchronnych tolerancji produkcyjnych. Warunek ten stosuje się również do barwy.

1.2.   Dla reflektorów klas A, B, C i D:

| 1.2.1. | Zgodność produkowanych seryjnie reflektorów nie jest kwestionowana pod względem charakterystyki fotometrycznej, jeżeli w badaniu charakterystyki fotometrycznej dowolnego reflektora wybranego losowo i wyposażonego w żarówkę(-i) wzorcową(-e) lub moduł(-y) LED: |
| --- | --- |

1.2.1.

Zgodność produkowanych seryjnie reflektorów nie jest kwestionowana pod względem charakterystyki fotometrycznej, jeżeli w badaniu charakterystyki fotometrycznej dowolnego reflektora wybranego losowo i wyposażonego w żarówkę(-i) wzorcową(-e) lub moduł(-y) LED:

| 1.2.2. | Reflektory klasy A: żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie; |
| --- | --- |

1.2.2.

Reflektory klasy A: żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie;

| 1.2.3. | Reflektory klasy B, C i D:






  1.2.3.1. | żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie. Dla wartości w strefie 1 w przypadku reflektorów klas B, C i D maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio: | 255 cd, co odpowiada 20 % |
| --- | --- | --- | --- |

1.2.3.

Reflektory klasy B, C i D:

1.2.3.1.

żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie. Dla wartości w strefie 1 w przypadku reflektorów klas B, C i D maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio:

255 cd, co odpowiada 20 %

| | 380 cd, co odpowiada 30 % |
| --- | --- |

380 cd, co odpowiada 30 %

| 1.2.3.2. | oraz jeżeli, dla światła drogowego, tolerancja + 20 % dla maksymalnych wartości i – 20 % dla minimalnych wartości jest zachowana dla wartości fotometrycznych w dowolnym punkcie pomiarowym określonym w pkt 6.3.3.1 lub 6.3.3.2 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.2.3.2.

oraz jeżeli, dla światła drogowego, tolerancja + 20 % dla maksymalnych wartości i – 20 % dla minimalnych wartości jest zachowana dla wartości fotometrycznych w dowolnym punkcie pomiarowym określonym w pkt 6.3.3.1 lub 6.3.3.2 niniejszego regulaminu.

| 1.2.4. | Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie spełniają wymagań, to badania powtarza się używając innych wzorcowych żarówek. |
| --- | --- |

1.2.4.

Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie spełniają wymagań, to badania powtarza się używając innych wzorcowych żarówek.

| 1.2.5. | Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół. |
| --- | --- |

1.2.5.

Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół.

1.3.   Dla reflektorów klasy E

1.3.1.   Dla reflektorów klasy E i dokonywaniu pomiarów pod napięciem 13,2 V ± 0,1 V lub określonym inaczej oraz wyposażonych w:

| a) | wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z regulaminem nr 99. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od referencyjnego strumienia odniesienia określonego w regulaminie nr 99, a wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować;
  lub |
| --- | --- |

a)

wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z regulaminem nr 99. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od referencyjnego strumienia odniesienia określonego w regulaminie nr 99, a wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować;

lub

| b) | seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od nominalnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; a w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku;
  lub |
| --- | --- |

b)

seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od nominalnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; a w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku;

lub

| c) | moduły LED znajdujące się w obudowie światła;
  zgodność produkowanych seryjnie reflektorów wybranych losowo i wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródło światła lub moduł(-y) LED nie jest kwestionowana, w odniesieniu do charakterystyki fotometrycznej, pod warunkiem że: |
| --- | --- |

c)

moduły LED znajdujące się w obudowie światła;

zgodność produkowanych seryjnie reflektorów wybranych losowo i wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródło światła lub moduł(-y) LED nie jest kwestionowana, w odniesieniu do charakterystyki fotometrycznej, pod warunkiem że:

1.3.2.   żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie. Dla wartości w strefie 1 maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio:

| | 255 cd, co odpowiada 20 % |
| --- | --- |

255 cd, co odpowiada 20 %

| | 380 cd, co odpowiada 30 % |
| --- | --- |

380 cd, co odpowiada 30 %

1.3.3.   oraz jeżeli, dla światła drogowego, tolerancja + 20 % dla maksymalnych wartości i – 20 % dla minimalnych wartości jest zachowana dla wartości fotometrycznych w dowolnym punkcie pomiarowym określonym w pkt 6.3.3.1 lub 6.3.3.2 niniejszego regulaminu.

1.3.4.   Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół.

1.3.5.   Jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła, gazowo-wyładowczego źródła światła lub statecznika albo modułu LED i elektronicznego urządzenia sterowniczego źródła światła, zgodnie z pkt 1.3.1 powyżej.

1.4.   Reflektorów z widocznymi wadami nie bierze się pod uwagę.

1.5.   Jeśli jednak dla serii próbek regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji, jakość granicy światła i cienia bada się na jednym reflektorze z serii próbek zgodnie z procedurą opisaną w załączniku 9 pkt 2 i 4.

2.   PIERWSZE POBRANIE PRÓBEK

W pierwszym pobraniu próbek wybiera się losowo cztery reflektory. Pierwszą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą A, a drugą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą B.

2.1.   Zgodność nie jest kwestionowana

| 2.1.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów pochodzących z produkcji seryjnej, jeżeli niekorzystne odchylenia zmierzonych wartości ich parametrów wynoszą:






  2.1.1.1. | Próbka A








  A1: | jeden reflektor | | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor | nie więcej niż | 20 % |
| A2: | oba reflektory | ponad | 0 % |
| ale | nie więcej niż | 20 % |
| przejdź do próbki B | | |

2.1.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów pochodzących z produkcji seryjnej, jeżeli niekorzystne odchylenia zmierzonych wartości ich parametrów wynoszą:

2.1.1.1.

Próbka A

A1:

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor

nie więcej niż

20 %

A2:

oba reflektory

ponad

0 %

ale

nie więcej niż

20 %

przejdź do próbki B

| 2.1.1.2. | Próbka B







  B1: | oba reflektory | 0 % |
| --- | --- | --- | --- |

2.1.1.2.

Próbka B

B1:

oba reflektory

0 %

2.2.   Zgodność jest kwestionowana

| 2.2.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:






  2.2.1.1. | Próbka A








  A3: | jeden reflektor | nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor | ponad | 20 % |
| ale | nie więcej niż | 30 % |

2.2.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:

2.2.1.1.

Próbka A

A3:

jeden reflektor

nie więcej niż

20 %

jeden reflektor

ponad

20 %

ale

nie więcej niż

30 %

| 2.2.1.2. | Próbka B








  B2: | w przypadku A2 | | |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor | ponad | 0 % |
| ale | nie więcej niż | 20 % |
| jeden reflektor | nie więcej niż | 20 % |
| B3: | w przypadku A2 | | |
| jeden reflektor | | 0 % |
| jeden reflektor | ponad | 20 % |
| ale | nie więcej niż | 30 % |

2.2.1.2.

Próbka B

B2:

w przypadku A2

jeden reflektor

ponad

0 %

ale

nie więcej niż

20 %

jeden reflektor

nie więcej niż

20 %

B3:

w przypadku A2

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor

ponad

20 %

ale

nie więcej niż

30 %

2.3.   Cofnięcie homologacji

Zgodność kwestionuje się i stosuje się pkt 11, jeżeli po wykonaniu procedury próbkowania przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku, odchylenia zmierzonych wartości reflektorów wynoszą:

| 2.3.1. | Próbka A








  A4: | jeden reflektor | nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor | ponad | 30 % |
| A5: | oba reflektory | ponad | 20 % |

2.3.1.

Próbka A

A4:

jeden reflektor

nie więcej niż

20 %

jeden reflektor

ponad

30 %

A5:

oba reflektory

ponad

20 %

| 2.3.2. | Próbka B








  B4: | w przypadku A2 | | |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor | ponad | 0 % |
| ale | nie więcej niż | 20 % |
| jeden reflektor | ponad | 20 % |
| B5: | w przypadku A2 | | |
| oba reflektory | ponad | 20 % |
| B6: | w przypadku A2 | | |
| jeden reflektor | | 0 % |
| jeden reflektor | ponad | 30 % |

2.3.2.

Próbka B

B4:

w przypadku A2

jeden reflektor

ponad

0 %

ale

nie więcej niż

20 %

jeden reflektor

ponad

20 %

B5:

w przypadku A2

oba reflektory

ponad

20 %

B6:

w przypadku A2

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor

ponad

30 %

3.   PONOWNE POBRANIE PRÓBEK

W przypadku A3, B2, B3 niezbędne jest w terminie dwóch miesięcy po powiadomieniu powtórne pobranie próbek, w którym trzecią próbkę C złożoną z dwóch reflektorów wybiera się z zapasu wyprodukowanego po dostosowaniu.

3.1.   Zgodność nie jest kwestionowana

| 3.1.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:






  3.1.1.1. | Próbka C








  C1: | jeden reflektor | | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor | nie więcej niż | 20 % |
| C2: | oba reflektory | ponad | 0 % |
| ale | nie więcej niż | 20 % |
| przejść do próbki D | | |

3.1.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:

3.1.1.1.

Próbka C

C1:

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor

nie więcej niż

20 %

C2:

oba reflektory

ponad

0 %

ale

nie więcej niż

20 %

przejść do próbki D

| 3.1.1.2. | Próbka D







  D1: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| oba reflektory | 0 % |

3.1.1.2.

Próbka D

D1:

w przypadku C2

oba reflektory

0 %

3.2.   Zgodność jest kwestionowana

| 3.2.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:






  3.2.1.1. | Próbka D








  D2: | w przypadku C2 | | |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor | ponad | 0 % |
| ale | nie więcej niż | 20 % |
| jeden reflektor | nie więcej niż | 20 % |

3.2.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:

3.2.1.1.

Próbka D

D2:

w przypadku C2

jeden reflektor

ponad

0 %

ale

nie więcej niż

20 %

jeden reflektor

nie więcej niż

20 %

3.3.   Cofnięcie homologacji

Zgodność kwestionuje się i stosuje się pkt 11, jeżeli po wykonaniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku, odchylenia zmierzonych wartości reflektorów wynoszą:

| 3.3.1. | Próbka C








  C3: | jeden reflektor | nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor | ponad | 20 % |
| C4: | oba reflektory | ponad | 20 % |

3.3.1.

Próbka C

C3:

jeden reflektor

nie więcej niż

20 %

jeden reflektor

ponad

20 %

C4:

oba reflektory

ponad

20 %

| 3.3.2. | Próbka D








  D3: | w przypadku C2 | | |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor | 0 lub ponad | 0 % |
| jeden reflektor | ponad | 20 % |

3.3.2.

Próbka D

D3:

w przypadku C2

jeden reflektor

0 lub ponad

0 %

jeden reflektor

ponad

20 %

Rysunek 1

---

ZAŁĄCZNIK 8

PRZEGLĄD OKRESÓW ROBOCZYCH DOTYCZĄCYCH BADANIA STABILNOŚCI PARAMETRÓW FOTOMETRYCZNYCH

| Skróty | : | P: światło mijania

  D: światło drogowe (D1 + D2 oznacza dwie wiązki światła drogowego)

  F: przednie światło przeciwmgłowe |
| --- | --- | --- |

Skróty

:

P: światło mijania

D: światło drogowe (D1 + D2 oznacza dwie wiązki światła drogowego)

F: przednie światło przeciwmgłowe

| | : oznacza cykl 15 minut wygaszenia i 5 minut świecenia |
| --- | --- |
| | : oznacza cykl 9 minut wygaszenia i 1 minuty świecenia |

Image

: oznacza cykl 15 minut wygaszenia i 5 minut świecenia

Image

: oznacza cykl 9 minut wygaszenia i 1 minuty świecenia

Wszystkie następujące zespolone reflektory i przednie światła przeciwmgłowe wraz z dodanymi symbolami oznaczenia klasy B są podane jako przykłady i nie mają charakteru wyczerpującego wykazu.

| 1. | P lub D lub F (C-BS or R-BS lub B) |
| --- | --- |

1.

P lub D lub F (C-BS or R-BS lub B)

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

| 2. | P+D (CR-BS) or P+D1+D2 (CR-BS R-BS) |
| --- | --- |

2.

P+D (CR-BS) or P+D1+D2 (CR-BS R-BS)

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

| 3. | P+D (C/R-BS) lub P+D1+D2 (C/R-BS R-BS) |
| --- | --- |

3.

P+D (C/R-BS) lub P+D1+D2 (C/R-BS R-BS)

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

| 4. | P+F (C-BS B) |
| --- | --- |

4.

P+F (C-BS B)

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

| 5. | P+F (C-BS B/) lubC-BS/B |
| --- | --- |

5.

P+F (C-BS B/) lubC-BS/B

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

| 6. | D+F (R-BS B) lub D1+D2+F (R-BS R-BS B) |
| --- | --- |

6.

D+F (R-BS B) lub D1+D2+F (R-BS R-BS B)

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

| 7. | D+F (R-BS B/) lub D1+D2+F (R-BS R-BS B/) |
| --- | --- |

7.

D+F (R-BS B/) lub D1+D2+F (R-BS R-BS B/)

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

| 8. | P+D+F (CR-BS B) lub P+D1+D2+F (CR-BS R-BS B) |
| --- | --- |

8.

P+D+F (CR-BS B) lub P+D1+D2+F (CR-BS R-BS B)

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

| 9. | P+D+F (C/R-BS B) lub P+D1+D2+F (C/R-BS R-BS B) |
| --- | --- |

9.

P+D+F (C/R-BS B) lub P+D1+D2+F (C/R-BS R-BS B)

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

| 10. | P+D+F (CR-BS B/) lub P+D1+D2+F (CR-BS R-BS B/) |
| --- | --- |

10.

P+D+F (CR-BS B/) lub P+D1+D2+F (CR-BS R-BS B/)

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

| 11. | P+D+F (C/R-BS B/) lub P+D1+D2+F (C/R-BS R-BS/B) |
| --- | --- |

11.

P+D+F (C/R-BS B/) lub P+D1+D2+F (C/R-BS R-BS/B)

Dodatkowe źródło(-a) światła oświetlenia zakrętowego

Image

---

ZAŁĄCZNIK 9

DEFINICJA I OSTROŚĆ GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA DLA SYMETRYCZNYCH ŚWIATEŁ MIJANIA I PROCEDURA REGULACJI ZA POMOCĄ TEJ GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA

1.   OGÓLNE

| 1.1. | Rozkład światłości symetrycznych świateł mijania musi obejmować granicę światła i cienia, która umożliwia ich prawidłowe ustawienie do celów pomiarów fotometrycznych i regulacji w pojeździe. Właściwości granicy światła i cienia muszą być zgodne z wymogami określonymi w pkt 2–4 poniżej: |
| --- | --- |

1.1.

Rozkład światłości symetrycznych świateł mijania musi obejmować granicę światła i cienia, która umożliwia ich prawidłowe ustawienie do celów pomiarów fotometrycznych i regulacji w pojeździe. Właściwości granicy światła i cienia muszą być zgodne z wymogami określonymi w pkt 2–4 poniżej:

2.   KSZTAŁT GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA

| 2.1. | Do celów wzrokowej regulacji symetrycznego światła mijania reflektora granica światła i cienia zapewnia poziomą linię do pionowej regulacji symetrycznego światła mijania rozciągającą się po każdej strony linii V–V (zob. rysunek 1), jak określono w pkt 6.2.1 niniejszego regulaminu.

  Rysunek 1


  Kształt i umiejscowienie granicy światła i cienia |
| --- | --- |

2.1.

Do celów wzrokowej regulacji symetrycznego światła mijania reflektora granica światła i cienia zapewnia poziomą linię do pionowej regulacji symetrycznego światła mijania rozciągającą się po każdej strony linii V–V (zob. rysunek 1), jak określono w pkt 6.2.1 niniejszego regulaminu.

Rysunek 1

Kształt i umiejscowienie granicy światła i cienia

Image

3.   REGULACJA SYMETRYCZNEGO ŚWIATŁA MIJANIA

| 3.1. | Regulacja pozioma: granica światła i cienia musi być umiejscowiona tak, by wyświetlany kształt wiązki pojawiał się w przybliżeniu symetrycznie do linii V–V. |
| --- | --- |

3.1.

Regulacja pozioma: granica światła i cienia musi być umiejscowiona tak, by wyświetlany kształt wiązki pojawiał się w przybliżeniu symetrycznie do linii V–V.

| 3.2. | Regulacja pionowa: po regulacji poziomej symetrycznego światła mijania zgodnie z pkt 3.1 powyżej należy przeprowadzić regulację pionową w taki sposób, aby wyświetlany kształt wiązki z jej granicą światła i cienia przesuwał się z dolnej pozycji w górę, aż do przesunięcia granicy światła i cienia do jej pionowej pozycji nominalnej. Do nominalnej regulacji pionowej granica światła i cienia znajduje się na linii V–V i 1 % poniżej linii h-h.
  Jeśli część pozioma nie jest prosta, lecz lekko zakrzywiona lub nachylona, granica światła i cienia nie może wykraczać poza zakres pionowy wyznaczony przez dwie linie poziome znajdujące się w odległości od 3° w lewo do 3° w prawo od linii V–V na wysokości 0,2° dla reflektora klasy B i 0,3° dla reflektorów klas A, C, D i E powyżej i poniżej nominalnej pozycji granicy światła i cienia (zob. rysunek 1). |
| --- | --- |

3.2.

Regulacja pionowa: po regulacji poziomej symetrycznego światła mijania zgodnie z pkt 3.1 powyżej należy przeprowadzić regulację pionową w taki sposób, aby wyświetlany kształt wiązki z jej granicą światła i cienia przesuwał się z dolnej pozycji w górę, aż do przesunięcia granicy światła i cienia do jej pionowej pozycji nominalnej. Do nominalnej regulacji pionowej granica światła i cienia znajduje się na linii V–V i 1 % poniżej linii h-h.

Jeśli część pozioma nie jest prosta, lecz lekko zakrzywiona lub nachylona, granica światła i cienia nie może wykraczać poza zakres pionowy wyznaczony przez dwie linie poziome znajdujące się w odległości od 3° w lewo do 3° w prawo od linii V–V na wysokości 0,2° dla reflektora klasy B i 0,3° dla reflektorów klas A, C, D i E powyżej i poniżej nominalnej pozycji granicy światła i cienia (zob. rysunek 1).

| 3.3. | Jeżeli regulacja pionowa trzech różnych egzemplarzy różni się o więcej niż 0,2° dla klasy B i 0,3° dla reflektorów klas A, C, D i E, zakłada się, że pozioma część granicy światła i cienia nie zapewnia wystarczającej liniowości lub ostrości do przeprowadzenia regulacji wzrokowej. W tym przypadku jakość granicy światła i cienia należy zbadać za pomocą przyrządów pod kątem zgodności z poniższymi wymogami. |
| --- | --- |

3.3.

Jeżeli regulacja pionowa trzech różnych egzemplarzy różni się o więcej niż 0,2° dla klasy B i 0,3° dla reflektorów klas A, C, D i E, zakłada się, że pozioma część granicy światła i cienia nie zapewnia wystarczającej liniowości lub ostrości do przeprowadzenia regulacji wzrokowej. W tym przypadku jakość granicy światła i cienia należy zbadać za pomocą przyrządów pod kątem zgodności z poniższymi wymogami.

4.   POMIAR JAKOŚCI GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA

| 4.1. | Pomiary należy wykonywać, skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w krokach kątowych nieprzekraczających 0,05°:






  a) | bądź z odległości pomiarowej wynoszącej 10 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 10 mm; |
| --- | --- | --- |

4.1.

Pomiary należy wykonywać, skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w krokach kątowych nieprzekraczających 0,05°:

a)

bądź z odległości pomiarowej wynoszącej 10 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 10 mm;

| b) | bądź z odległości pomiarowej wynoszącej 25 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 30 mm. |
| --- | --- |

b)

bądź z odległości pomiarowej wynoszącej 25 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 30 mm.

Pomiar jakości granicy światła i cienia należy uznać za akceptowalny, jeśli wymogi pkt 4.1.2 niniejszego załącznika są zgodne z co najmniej jednym pomiarem, z odległości 10 m lub 25 m.

Odległość, z której dokonano pomiaru w czasie badania, należy odnotować w pkt 9 formularza zawiadomienia określonego w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

Skanowanie przeprowadza się od dolnej pozycji do góry przez granicę granicy światła i cienia wzdłuż linii pionowych w zakresie od - 3° do - 1,5° i od + 1,5° do + 3° od linii V–V. Po takim pomiarze jakość granicy światła i cienia musi spełniać następujące wymogi:

| 4.1.1. | Widoczna musi być tylko jedna granica światła i cienia (1). |
| --- | --- |

4.1.1.

Widoczna musi być tylko jedna granica światła i cienia (1).

| 4.1.2. | Ostrość granicy światła i cienia: W przypadku skanowania w pionie przez poziomą część granicy światła i cienia wzdłuż linii ± 2,5° maksymalna zmierzona wartość dla:

  nazywa się czynnikiem ostrości G granicy światła i cienia. Wartość G nie może być mniejsza niż 0,13 dla klasy B i 0,08 dla klas A, C, D i E. |
| --- | --- |

4.1.2.

Ostrość granicy światła i cienia: W przypadku skanowania w pionie przez poziomą część granicy światła i cienia wzdłuż linii ± 2,5° maksymalna zmierzona wartość dla:

nazywa się czynnikiem ostrości G granicy światła i cienia. Wartość G nie może być mniejsza niż 0,13 dla klasy B i 0,08 dla klas A, C, D i E.

| 4.1.3. | Liniowość: Część granicy światła i cienia, która służy do regulacji pionowej, musi przebiegać poziomo w odległości od 3°L do 3°R od linii V–V. Wymóg ten uważa się za spełniony, jeśli pionowe pozycje punktów przegięcia zgodnie z pkt 3.2 powyżej w odległości 3° w lewo i w prawo od linii V–V nie różnią się o więcej od pozycji nominalnej na linii V–V niż 0,2° dla reflektorów klasy B i 0,3° dla reflektorów klas A, C, D i E. |
| --- | --- |

4.1.3.

Liniowość: Część granicy światła i cienia, która służy do regulacji pionowej, musi przebiegać poziomo w odległości od 3°L do 3°R od linii V–V. Wymóg ten uważa się za spełniony, jeśli pionowe pozycje punktów przegięcia zgodnie z pkt 3.2 powyżej w odległości 3° w lewo i w prawo od linii V–V nie różnią się o więcej od pozycji nominalnej na linii V–V niż 0,2° dla reflektorów klasy B i 0,3° dla reflektorów klas A, C, D i E.

5.   REGULACJA PIONOWA Z POMOCĄ PRZYRZĄDÓW

Jeśli granica światła i cienia jest zgodna z powyższymi wymogami dotyczącymi jakości, pionową regulację wiązki można przeprowadzić za pomocą przyrządów. W tym celu punkt przegięcia, gdzie d2 (log E)/dv2 = 0, umieszcza się na linii V–V w położeniu nominalnym poniżej linii h-h. Ruch w trakcie pomiaru i regulacji granicy światła i cienia musi odbywać się od miejsca poniżej pozycji nominalnej, ku górze.

---

(1)  Niniejszy punkt zostanie zmieniony, jeżeli dostępna będzie obiektywna metoda badań.

---

ZAŁĄCZNIK 10

ŚRODEK ODNIESIENIA

Image

Ten opcjonalny znak środka odniesienia należy umieścić na szybie na jej przecięciu z osią odniesienia światła mijania, a także na szybach świateł drogowych, jeżeli nie są one zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone ze światłem mijania.

Powyższy rysunek przedstawia znak środka odniesienia rzucony na płaszczyznę zasadniczo styczną do szyby w pobliżu środka okręgu. Linie tworzące ten znak mogą być ciągłe lub przerywane.

---

ZAŁĄCZNIK 11

OZNAKOWANIE NAPIĘCIA

| Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego tylko gazowo-wyładowcze źródła światła i statecznik oraz na każdej zewnętrznej części statecznika. | | Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego co najmniej jedno gazowo-wyładowcze źródło światła i statecznik. |
| --- | --- | --- |
| Stateczniki są przeznaczone do instalacji **-woltowej | | Stateczniki są przeznaczone do instalacji **-woltowej |
| | | Żarówki znajdujące się w reflektorze nie są przeznaczone do instalacji 24-woltowej. |

Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego tylko gazowo-wyładowcze źródła światła i statecznik oraz na każdej zewnętrznej części statecznika.

Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego co najmniej jedno gazowo-wyładowcze źródło światła i statecznik.

Stateczniki są przeznaczone do instalacji **-woltowej

Stateczniki są przeznaczone do instalacji **-woltowej

Żarówki znajdujące się w reflektorze nie są przeznaczone do instalacji 24-woltowej.

---

ZAŁĄCZNIK 12

WYMAGANIA DOTYCZĄCE MODUŁÓW LED I REFLEKTORÓW ZAWIERAJĄCYCH MODUŁY LED

1.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 1.1. | Każda dostarczona próbka modułu LED musi odpowiadać właściwym specyfikacjom niniejszego regulaminu, jeśli jest badana z elektronicznymi urządzeniami sterującymi zasilaniem źródła światła, o ile takie występują. |
| --- | --- |

1.1.

Każda dostarczona próbka modułu LED musi odpowiadać właściwym specyfikacjom niniejszego regulaminu, jeśli jest badana z elektronicznymi urządzeniami sterującymi zasilaniem źródła światła, o ile takie występują.

| 1.2. | Moduły LED muszą być zaprojektowane tak, by podczas zwykłego użytkowania przez cały czas pozostawały w dobrym stanie. Ponadto nie mogą wykazywać błędów konstrukcyjnych ani produkcyjnych. Moduł LED uznaje się za niesprawny, jeśli niesprawna jest choć jedna z jego diod elektroluminescencyjnych (LED). |
| --- | --- |

1.2.

Moduły LED muszą być zaprojektowane tak, by podczas zwykłego użytkowania przez cały czas pozostawały w dobrym stanie. Ponadto nie mogą wykazywać błędów konstrukcyjnych ani produkcyjnych. Moduł LED uznaje się za niesprawny, jeśli niesprawna jest choć jedna z jego diod elektroluminescencyjnych (LED).

| 1.3. | Moduły LED muszą być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją. |
| --- | --- |

1.3.

Moduły LED muszą być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją.

| 1.4. | Konstrukcja wymiennych modułów LED musi być taka, by:






  1.4.1. | po wyjęciu modułu LED i zastąpieniu go innym modułem LED dostarczonym przez wnioskodawcę i oznakowanym tym samym kodem identyfikacyjnym modułu źródła światła spełnione były wymogi fotometryczne w odniesieniu do reflektora; |
| --- | --- | --- |

1.4.

Konstrukcja wymiennych modułów LED musi być taka, by:

1.4.1.

po wyjęciu modułu LED i zastąpieniu go innym modułem LED dostarczonym przez wnioskodawcę i oznakowanym tym samym kodem identyfikacyjnym modułu źródła światła spełnione były wymogi fotometryczne w odniesieniu do reflektora;

| 1.4.2. | moduły LED różniące się od siebie kodami identyfikacyjnymi modułu źródła światła nie mogły być stosowane wymiennie w tej samej obudowie światła. |
| --- | --- |

1.4.2.

moduły LED różniące się od siebie kodami identyfikacyjnymi modułu źródła światła nie mogły być stosowane wymiennie w tej samej obudowie światła.

2.   PRODUKCJA

| 2.1. | Diody LED w module LED muszą być wyposażone w odpowiednie elementy mocujące. |
| --- | --- |

2.1.

Diody LED w module LED muszą być wyposażone w odpowiednie elementy mocujące.

| 2.2. | Elementy mocujące muszą być wytrzymałe i ściśle przymocowane do diod LED i modułu LED. |
| --- | --- |

2.2.

Elementy mocujące muszą być wytrzymałe i ściśle przymocowane do diod LED i modułu LED.

3.   WARUNKI BADANIA

3.1.   Stosowanie

| 3.1.1. | Wszystkie próbki należy zbadać w sposób określony w pkt 4 poniżej. |
| --- | --- |

3.1.1.

Wszystkie próbki należy zbadać w sposób określony w pkt 4 poniżej.

| 3.1.2. | Źródłem światła w module LED muszą być diody elektroluminescencyjne (LED) zgodnie z definicją w pkt 2.7.1 regulaminu nr 48, szczególnie w odniesieniu do elementu emitującego promieniowanie widzialne. Nie zezwala się na stosowanie innych rodzajów źródeł światła. |
| --- | --- |

3.1.2.

Źródłem światła w module LED muszą być diody elektroluminescencyjne (LED) zgodnie z definicją w pkt 2.7.1 regulaminu nr 48, szczególnie w odniesieniu do elementu emitującego promieniowanie widzialne. Nie zezwala się na stosowanie innych rodzajów źródeł światła.

3.2.   Warunki pracy

3.2.1.   Warunki pracy modułu LED

wszystkie próbki należy badać w warunkach określonych w pkt 6.1.3 niniejszego regulaminu. Jeśli w niniejszym załączniku nie podano inaczej, moduły LED należy badać wewnątrz reflektora dostarczonego przez producenta.

3.2.2.   Temperatura otoczenia

Do celów pomiaru właściwości elektrycznych i fotometrycznych, reflektor musi pracować w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C.

3.3.   Sezonowanie

Na wniosek występującego o homologację moduł LED należy uruchomić na 48 godzin, a następnie schłodzić do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań określonych w niniejszym regulaminie.

4.   SPECYFIKACJE SZCZEGÓLNE I BADANIA

4.1.   Oddawanie barw

4.1.1.   Zawartość barwy czerwonej

Oprócz pomiarów określonych w pkt 7 niniejszego regulaminu minimalna zawartość barwy czerwonej w świetle modułu LED lub reflektora zawierającego moduły LED badanych przy napięciu 50 V musi być taka, aby:

Formula

gdzie:

| Ee(λ) (jednostka: W) | oznacza rozkład widmowy natężenia promieniowania; |
| --- | --- |
| V(λ) (jednostka: 1) | oznacza widmową skuteczność świetlną; |
| (λ) (jednostka: nm) | oznacza długość fali. |

Ee(λ) (jednostka: W)

oznacza rozkład widmowy natężenia promieniowania;

V(λ) (jednostka: 1)

oznacza widmową skuteczność świetlną;

(λ) (jednostka: nm)

oznacza długość fali.

Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra.

4.2.   Promieniowanie UV

Promieniowanie UV modułu LED o niskim promieniowaniu UV musi być takie, by:

Formula

gdzie:

| | S(λ)(jednostka: 1) oznacza widmową funkcję korygującą; |
| --- | --- |

S(λ)(jednostka: 1) oznacza widmową funkcję korygującą;

| | km = 683 lm/W oznacza maksymalną wartość skuteczności świetlnej promieniowania. |
| --- | --- |

km = 683 lm/W oznacza maksymalną wartość skuteczności świetlnej promieniowania.

(Definicje pozostałych symboli zawarto w powyższym pkt 4.1.1).

Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra. Promieniowanie UV należy skorygować zgodnie z wartościami podanymi w poniższej tabeli UV.

Tabela UV

Wartości zgodne z „Wytycznymi IRPA/INIRC dot. limitów narażenia na promieniowanie ultrafioletowe”. Wybrane długości fal (w nanometrach) są reprezentatywne; inne wartości należy interpolować.

| λ | S(λ) |
| --- | --- |
| 250 | 0,430 |
| 255 | 0,520 |
| 260 | 0,650 |
| 265 | 0,810 |
| 270 | 1,000 |
| 275 | 0,960 |
| 280 | 0,880 |
| 285 | 0,770 |
| 290 | 0,640 |
| 295 | 0,540 |
| 300 | 0,300 |
| 305 | 0,060 |
| 310 | 0,015 |
| 315 | 0,003 |
| 320 | 0,001 |
| 325 | 0,00050 |
| 330 | 0,00041 |
| 335 | 0,00034 |
| 340 | 0,00028 |
| 345 | 0,00024 |
| 350 | 0,00020 |
| | |
| 355 | 0,00016 |
| 360 | 0,00013 |
| 365 | 0,00011 |
| 370 | 0,00009 |
| 375 | 0,000077 |
| 380 | 0,000064 |
| 385 | 0,000530 |
| 390 | 0,000044 |
| 395 | 0,000036 |
| 400 | 0,000030 |
| | |

λ

S(λ)

250

0,430

255

0,520

260

0,650

265

0,810

270

1,000

275

0,960

280

0,880

285

0,770

290

0,640

295

0,540

300

0,300

305

0,060

310

0,015

315

0,003

320

0,001

325

0,00050

330

0,00041

335

0,00034

340

0,00028

345

0,00024

350

0,00020

355

0,00016

360

0,00013

365

0,00011

370

0,00009

375

0,000077

380

0,000064

385

0,000530

390

0,000044

395

0,000036

400

0,000030

4.3.   Stabilność temperatury

4.3.1.   Natężenie oświetlenia

| 4.3.1.1. | Pomiar fotometryczny reflektora należy przeprowadzić po 1 minucie działania w danej funkcji w punkcie próbnym określonym poniżej. Ustawienie dla tych pomiarów może być przybliżone, ale należy je utrzymać przed pomiarami stosunku i po tych pomiarach.
  Punkty próbne do przeprowadzenia pomiarów:
  Główne światło mijania 50 V
  (do pomiaru doświetlenia zakrętu, punkt próbny określa producent).
  Światło drogowe H – V |
| --- | --- |

4.3.1.1.

Pomiar fotometryczny reflektora należy przeprowadzić po 1 minucie działania w danej funkcji w punkcie próbnym określonym poniżej. Ustawienie dla tych pomiarów może być przybliżone, ale należy je utrzymać przed pomiarami stosunku i po tych pomiarach.

Punkty próbne do przeprowadzenia pomiarów:

Główne światło mijania 50 V

(do pomiaru doświetlenia zakrętu, punkt próbny określa producent).

Światło drogowe H – V

| 4.3.1.2. | Światło musi działać tak długo, aż uzyskana zostanie stabilność fotometryczna. Moment, w którym fotometria jest stabilna, określa się jako punkt w czasie, w którym zmiana wartości fotometrycznej wynosi mniej niż 3 % w ciągu dowolnego okresu 15-minutowego. Po osiągnięciu stabilności należy dokonać ustawienia w celu uzyskania pełnej fotometrii, zgodnie z wymogami danego urządzenia. Dla danego urządzenia wymagana jest fotometria światła we wszystkich punktach próbnych. |
| --- | --- |

4.3.1.2.

Światło musi działać tak długo, aż uzyskana zostanie stabilność fotometryczna. Moment, w którym fotometria jest stabilna, określa się jako punkt w czasie, w którym zmiana wartości fotometrycznej wynosi mniej niż 3 % w ciągu dowolnego okresu 15-minutowego. Po osiągnięciu stabilności należy dokonać ustawienia w celu uzyskania pełnej fotometrii, zgodnie z wymogami danego urządzenia. Dla danego urządzenia wymagana jest fotometria światła we wszystkich punktach próbnych.

| 4.3.1.3. | Należy zmierzyć stosunek między fotometryczną wartością punktu próbnego określoną w pkt 4.3.1.1 a wartością punktu określoną w pkt 4.3.1.2. |
| --- | --- |

4.3.1.3.

Należy zmierzyć stosunek między fotometryczną wartością punktu próbnego określoną w pkt 4.3.1.1 a wartością punktu określoną w pkt 4.3.1.2.

| 4.3.1.4. | Po uzyskaniu stabilności fotometrii należy zastosować stosunek obliczony powyżej do każdego z pozostałych punktów próbnych, tak aby stworzyć nową tabelę fotometryczną opisującą pełną fotometrię po jednej minucie pracy. |
| --- | --- |

4.3.1.4.

Po uzyskaniu stabilności fotometrii należy zastosować stosunek obliczony powyżej do każdego z pozostałych punktów próbnych, tak aby stworzyć nową tabelę fotometryczną opisującą pełną fotometrię po jednej minucie pracy.

| 4.3.1.5. | Wartości światłości zmierzone po jednej minucie i po osiągnięciu stabilności fotometrycznej muszą być zgodne z wymaganymi wartościami minimalnymi i maksymalnymi. |
| --- | --- |

4.3.1.5.

Wartości światłości zmierzone po jednej minucie i po osiągnięciu stabilności fotometrycznej muszą być zgodne z wymaganymi wartościami minimalnymi i maksymalnymi.

4.3.2.   Barwa

Barwa emitowanego światła mierzona po jednej minucie oraz barwa mierzona po uzyskaniu stabilności fotometrycznej, jak opisano w pkt 4.3.1.2 niniejszego załącznika, muszą się mieścić w wymaganych granicach barwy.

5.   Pomiar obiektywnego strumienia świetlnego modułu LED wytwarzającego główne światło mijania należy przeprowadzić w następujący sposób:

| 5.1. | Konfiguracja modułów LED musi być zgodna ze specyfikacjami technicznymi określonymi w pkt 2.2.2 niniejszego regulaminu. Elementy optyczne (optyka wtórna) są usuwane przez służbę techniczną na prośbę występującego o homologację, z użyciem narzędzi. Tę procedurę oraz warunki panujące podczas pomiarów, jak określono poniżej, należy opisać w sprawozdaniu z badania. |
| --- | --- |

5.1.

Konfiguracja modułów LED musi być zgodna ze specyfikacjami technicznymi określonymi w pkt 2.2.2 niniejszego regulaminu. Elementy optyczne (optyka wtórna) są usuwane przez służbę techniczną na prośbę występującego o homologację, z użyciem narzędzi. Tę procedurę oraz warunki panujące podczas pomiarów, jak określono poniżej, należy opisać w sprawozdaniu z badania.

| 5.2. | Wnioskodawca przedkłada trzy moduły LED każdego typu wraz z urządzeniem sterowniczym źródła światła, jeśli zostało zastosowane, oraz odpowiednimi instrukcjami.
  Można zastosować odpowiednie zarządzanie termiczne (np. rozpraszacz ciepła), aby stworzyć podobne warunki termiczne, jakie panują przy danym zastosowaniu reflektora.
  Przed badaniem każdy moduł LED należy poddać sezonowaniu przez co najmniej 48 godzin w takich samych warunkach, jakie panują przy danym zastosowaniu reflektora.
  W przypadku użycia kuli całkującej, kula ta musi mieć średnicę co najmniej jednego metra lub dziesięciokrotność maksymalnego wymiaru modułu LED, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa. Pomiary strumienia mogą być przeprowadzone również za pomocą całkowania przy użyciu goniofotometru. Należy uwzględnić przepisy publikacji CIE 84 – 1989 dotyczące temperatury pomieszczenia, położenia itp.
  Moduł LED musi się świecić przez około jedną godzinę w zamkniętej kuli lub goniofotometrze.
  Strumień należy mierzyć po uzyskaniu stabilności, jak wyjaśniono w pkt 4.3.1.2 niniejszego załącznika.
  Średnią pomiarów trzech próbek każdego typu modułu LED uważa się za jego obiektywny strumień świetlny. |
| --- | --- |

5.2.

Wnioskodawca przedkłada trzy moduły LED każdego typu wraz z urządzeniem sterowniczym źródła światła, jeśli zostało zastosowane, oraz odpowiednimi instrukcjami.

Można zastosować odpowiednie zarządzanie termiczne (np. rozpraszacz ciepła), aby stworzyć podobne warunki termiczne, jakie panują przy danym zastosowaniu reflektora.

Przed badaniem każdy moduł LED należy poddać sezonowaniu przez co najmniej 48 godzin w takich samych warunkach, jakie panują przy danym zastosowaniu reflektora.

W przypadku użycia kuli całkującej, kula ta musi mieć średnicę co najmniej jednego metra lub dziesięciokrotność maksymalnego wymiaru modułu LED, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa. Pomiary strumienia mogą być przeprowadzone również za pomocą całkowania przy użyciu goniofotometru. Należy uwzględnić przepisy publikacji CIE 84 – 1989 dotyczące temperatury pomieszczenia, położenia itp.

Moduł LED musi się świecić przez około jedną godzinę w zamkniętej kuli lub goniofotometrze.

Strumień należy mierzyć po uzyskaniu stabilności, jak wyjaśniono w pkt 4.3.1.2 niniejszego załącznika.

Średnią pomiarów trzech próbek każdego typu modułu LED uważa się za jego obiektywny strumień świetlny.

---