# Dziennik Urzędowy L 145/2014

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 145 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5716 maja 2014 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 145

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5716 maja 2014

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | | 2014/278/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 12 maja 2014 r. w sprawie zawarcia Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, z wyjątkiem kwestii związanych z readmisją | 1 |
| | | 2014/279/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 12 maja 2014 r. w sprawie zawarcia Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do kwestii związanych z readmisją | 3 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 499/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 oraz (UE) nr 1306/2013 poprzez zmianę rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw | 5 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 500/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 poprzez zmianę rozporządzenia Komisji (WE) nr 288/2009 w odniesieniu do przyznawania pomocy na środki towarzyszące w ramach programu Owoce i warzywa w szkole | 12 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 501/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 poprzez zmianę rozporządzenia Komisji (WE) nr 826/2008 w odniesieniu do określonych wymogów związanych z produktami rolnymi objętymi dopłatami do prywatnego przechowywania | 14 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 502/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do podstawy obliczania zmniejszeń stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do rolników ze względu na liniowe zmniejszenie płatności w 2014 r. oraz dyscyplinę finansową w roku kalendarzowym 2014 | 20 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 503/2014 z dnia 8 maja 2014 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Muscat du Ventoux (ChNP)] | 22 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 504/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej oleje roślinne/olejek cytronelowy (
  1
  ) | 28 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 505/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania barwników karmelowych (E 150a–d) w piwie i napojach słodowych (
  1
  ) | 32 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 506/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do stosowania arginianu etylowo-lauroilowego jako substancji konserwującej w niektórych produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej (
  1
  ) | 35 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 507/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 38 |
| | | DECYZJE |
| | | 2014/280/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 8 maja 2014 r. w sprawie stanowiska, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Organizacji Morskiej podczas 93. posiedzenia Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu poświęconego przyjęciu poprawek do prawideł II-1/29, II-2/3, 2/9.7, 2/13.4, 2/18, III/20 konwencji SOLAS, Międzynarodowego kodeksu środków ratunkowych i kodeksu dotyczącego rozszerzonego programu kontroli z 2011 r. | 40 |
| | | 2014/281/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 14 maja 2014 r. w sprawie uznania Chorwackiego Rejestru Statków zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3014)

   (
  1
  ) | 43 |
| | | 2014/282/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 14 maja 2014 r. zmieniająca decyzję wykonawczą Komisji 2012/44/UE w sprawie przepisów mających zastosowanie do kontroli weterynaryjnych żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z państw trzecich do niektórych francuskich departamentów zamorskich
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3053)

   (
  1
  ) | 45 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

2014/278/UE

*

Decyzja Rady z dnia 12 maja 2014 r. w sprawie zawarcia Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, z wyjątkiem kwestii związanych z readmisją

1

2014/279/UE

*

Decyzja Rady z dnia 12 maja 2014 r. w sprawie zawarcia Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do kwestii związanych z readmisją

3

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 499/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 oraz (UE) nr 1306/2013 poprzez zmianę rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw

5

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 500/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 poprzez zmianę rozporządzenia Komisji (WE) nr 288/2009 w odniesieniu do przyznawania pomocy na środki towarzyszące w ramach programu Owoce i warzywa w szkole

12

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 501/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 poprzez zmianę rozporządzenia Komisji (WE) nr 826/2008 w odniesieniu do określonych wymogów związanych z produktami rolnymi objętymi dopłatami do prywatnego przechowywania

14

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 502/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do podstawy obliczania zmniejszeń stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do rolników ze względu na liniowe zmniejszenie płatności w 2014 r. oraz dyscyplinę finansową w roku kalendarzowym 2014

20

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 503/2014 z dnia 8 maja 2014 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Muscat du Ventoux (ChNP)]

22

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 504/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej oleje roślinne/olejek cytronelowy (
  1
  )

1

28

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 505/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania barwników karmelowych (E 150a–d) w piwie i napojach słodowych (
  1
  )

1

32

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 506/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do stosowania arginianu etylowo-lauroilowego jako substancji konserwującej w niektórych produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej (
  1
  )

1

35

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 507/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

38

DECYZJE

2014/280/UE

*

Decyzja Rady z dnia 8 maja 2014 r. w sprawie stanowiska, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Organizacji Morskiej podczas 93. posiedzenia Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu poświęconego przyjęciu poprawek do prawideł II-1/29, II-2/3, 2/9.7, 2/13.4, 2/18, III/20 konwencji SOLAS, Międzynarodowego kodeksu środków ratunkowych i kodeksu dotyczącego rozszerzonego programu kontroli z 2011 r.

40

2014/281/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 14 maja 2014 r. w sprawie uznania Chorwackiego Rejestru Statków zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3014)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3014)

1

43

2014/282/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 14 maja 2014 r. zmieniająca decyzję wykonawczą Komisji 2012/44/UE w sprawie przepisów mających zastosowanie do kontroli weterynaryjnych żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z państw trzecich do niektórych francuskich departamentów zamorskich
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3053)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3053)

1

45

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/1

---

DECYZJA RADY

z dnia 12 maja 2014 r.

w sprawie zawarcia Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, z wyjątkiem kwestii związanych z readmisją

(2014/278/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 i 100, art. 191 ust. 4, art. 207 i 212, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z decyzją Rady 2013/40/UE (2) Umowa ramowa między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (zwana dalej „Umową”), została podpisana dnia 10 maja 2010 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z decyzją Rady 2013/40/UE (2) Umowa ramowa między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (zwana dalej „Umową”), została podpisana dnia 10 maja 2010 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

| (2) | Niektóre postanowienia Umowy dotyczą readmisji, zatem objęte są zakresem stosowania części trzeciej tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Równolegle z niniejszą decyzją przyjęta zostanie odrębna decyzja (3) dotycząca tych postanowień zawartych w art. 33 ust. 2 Umowy. |
| --- | --- |

(2)

Niektóre postanowienia Umowy dotyczą readmisji, zatem objęte są zakresem stosowania części trzeciej tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Równolegle z niniejszą decyzją przyjęta zostanie odrębna decyzja (3) dotycząca tych postanowień zawartych w art. 33 ust. 2 Umowy.

| (3) | Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii, |
| --- | --- |

(3)

Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę ramową między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, z wyjątkiem jej art. 33 ust. 2 (4).

Artykuł 2

Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa przewodzi Wspólnemu Komitetowi przewidzianemu w art. 44 Umowy. Unia lub Unia i państwa członkowskie, w stosownych przypadkach, są reprezentowane we Wspólnym Komitecie w zależności od przedmiotu sprawy.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby uprawnione do dokonania, w imieniu Unii, powiadomienia, o którym mowa w art. 49 ust. 1 Umowy (5).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 maja 2014 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący

---

(1)  Zgoda wydania dnia 16 kwietnia 2014 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Decyzja Rady 2013/40/UE z dnia 10 maja 2010 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (Dz.U. L 20 z 23.1.2013, s. 1).

2

(3)  Decyzja Rady 2014/279/UE z dnia 12 maja 2014 r. w sprawie zawarcia Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do kwestii związanych z readmisją (zob. s. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego).

3

(4)  Umowa została opublikowana w Dz.U. L 20 z 23.1.2013, s. 2, wraz z decyzją jej o podpisaniu.

4

(5)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

5

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/3

---

DECYZJA RADY

z dnia 12 maja 2014 r.

w sprawie zawarcia Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do kwestii związanych z readmisją

(2014/279/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 3, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z decyzją Rady 2013/40/UE (2) Umowa ramowa między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (zwana dalej „Umową”), została podpisana dnia 10 maja 2010 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z decyzją Rady 2013/40/UE (2) Umowa ramowa między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (zwana dalej „Umową”), została podpisana dnia 10 maja 2010 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

| (2) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie są nią związane ani jej nie stosują. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie są nią związane ani jej nie stosują.

| (3) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, który załączony jest do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, który załączony jest do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

| (4) | Postanowienia Umowy inne niż art. 33 ust. 2 dotyczący readmisji będą przedmiotem odrębnej decyzji (3), przyjętej równolegle z niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(4)

Postanowienia Umowy inne niż art. 33 ust. 2 dotyczący readmisji będą przedmiotem odrębnej decyzji (3), przyjętej równolegle z niniejszą decyzją.

| (5) | Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii, |
| --- | --- |

(5)

Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę ramową między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do jej art. 33 ust. 2 (4).

Artykuł 2

Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa przewodzi Wspólnemu Komitetowi przewidzianemu w art. 44 umowy. Unia lub Unia i państwa członkowskie, w stosownych przypadkach, są reprezentowane we Wspólnym Komitecie w zależności od przedmiotu sprawy.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby uprawnione do dokonania, w imieniu Unii, powiadomienia, o którym mowa w art. 49 ust. 1 Umowy (5).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 maja 2014 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący

---

(1)  Zgoda wydana dnia 16 kwietnia 2014 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Decyzja Rady 2013/40/UE z dnia 10 maja 2010 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (Dz.U. L 20 z 23.1.2013, s. 1).

2

(3)  Decyzja Rady 2014/278/UE z dnia 12 maja 2014 r. w sprawie zawarcia Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, z wyjątkiem kwestii związanych z readmisją (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

3

(4)  Umowa została opublikowana w Dz.U. L 20 z 23.1.2013, s. 2, wraz z decyzją o jej podpisaniu.

4

(5)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

5

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

---

ROZPORZĄDZENIA

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/5

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 499/2014

z dnia 11 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 oraz (UE) nr 1306/2013 poprzez zmianę rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 37 lit. c) ppkt (iv) i lit. d) ppkt (xiii), art. 173 ust. 1 lit. b), c) i f), art. 181 ust. 2 oraz art. 231 ust. 1,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 64 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (3) zostało przyjęte na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (4), które zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (3) zostało przyjęte na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (4), które zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013.

| (2) | Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 zawiera nowe przepisy dotyczące sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw. Przepisy te należy uzupełnić w odniesieniu do składek członków organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw (zwanych dalej „organizacjami producentów”), wprowadzania do obrotu całości produkcji za pośrednictwem organizacji producentów, outsourcingu działań, demokratycznie ponoszonej odpowiedzialności, określenia pułapów wydatków na zapobieganie sytuacjom kryzysowym i zarządzanie nimi, warunków dotyczących ponownego nasadzania sadów jako środka zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi, niektórych elementów procedury w przypadku nieprzestrzegania kryteriów uznania i stosowania systemu cen wejścia oraz warunków dotyczących wniesienia zabezpieczenia. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 zawiera nowe przepisy dotyczące sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw. Przepisy te należy uzupełnić w odniesieniu do składek członków organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw (zwanych dalej „organizacjami producentów”), wprowadzania do obrotu całości produkcji za pośrednictwem organizacji producentów, outsourcingu działań, demokratycznie ponoszonej odpowiedzialności, określenia pułapów wydatków na zapobieganie sytuacjom kryzysowym i zarządzanie nimi, warunków dotyczących ponownego nasadzania sadów jako środka zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi, niektórych elementów procedury w przypadku nieprzestrzegania kryteriów uznania i stosowania systemu cen wejścia oraz warunków dotyczących wniesienia zabezpieczenia.

| (3) | Artykuł 160 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że statuty organizacji producentów wymagają od ich członków będących producentami wprowadzania całej odnośnej produkcji do obrotu poprzez organizację producentów Aby zapewnić pewną elastyczność sektorowi owoców i warzyw, należy umożliwić producentom, pod pewnymi warunkami, wprowadzanie do obrotu ich produkcji poza organizacją producentów. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 160 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że statuty organizacji producentów wymagają od ich członków będących producentami wprowadzania całej odnośnej produkcji do obrotu poprzez organizację producentów Aby zapewnić pewną elastyczność sektorowi owoców i warzyw, należy umożliwić producentom, pod pewnymi warunkami, wprowadzanie do obrotu ich produkcji poza organizacją producentów.

| (4) | Zgodnie z art. 26 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 działalność główna organizacji producentów jest związana z koncentracją podaży i wprowadzaniem do obrotu produktów swoich członków, w odniesieniu do których jest uznana. Należy doprecyzować sposób prowadzenia tej działalności, w szczególności w przypadku outsourcingu. Ponadto, aby umożliwić państwom członkowskim przeprowadzanie koniecznych kontroli, organizacja producentów prowadzi rejestry, dzięki którym państwo członkowskie może sprawdzić, czy dana organizacja producentów wypełnia swoje zadania. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 26 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 działalność główna organizacji producentów jest związana z koncentracją podaży i wprowadzaniem do obrotu produktów swoich członków, w odniesieniu do których jest uznana. Należy doprecyzować sposób prowadzenia tej działalności, w szczególności w przypadku outsourcingu. Ponadto, aby umożliwić państwom członkowskim przeprowadzanie koniecznych kontroli, organizacja producentów prowadzi rejestry, dzięki którym państwo członkowskie może sprawdzić, czy dana organizacja producentów wypełnia swoje zadania.

| (5) | Artykuł 27 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 stanowi, że organizacje producentów pozostają odpowiedzialne za realizację działalności objętej outsourcingiem. Należy określić bardziej szczegółowo środki zapewniające, by działalność objęta outsourcingiem pozostawała pod kontrolą organizacji producentów, która zleciła tę działalność w ramach outsourcingu. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł 27 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 stanowi, że organizacje producentów pozostają odpowiedzialne za realizację działalności objętej outsourcingiem. Należy określić bardziej szczegółowo środki zapewniające, by działalność objęta outsourcingiem pozostawała pod kontrolą organizacji producentów, która zleciła tę działalność w ramach outsourcingu.

| (6) | Artykuł 31 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 stanowi, że państwa członkowskie podejmują wszelkie środki, które uznają za niezbędne, celem uniknięcia nadużywania władzy czy wpływów przez jednego lub więcej członków organizacji producentów. Organizacje producentów powinny przedstawiać państwom członkowskim dowody demokratycznej odpowiedzialności ich członków będących producentami. W tym celu należy ograniczyć maksymalny odsetek praw głosu i udziałów, jakie osoba fizyczna lub prawna może posiadać w obrębie organizacji producentów. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 31 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 stanowi, że państwa członkowskie podejmują wszelkie środki, które uznają za niezbędne, celem uniknięcia nadużywania władzy czy wpływów przez jednego lub więcej członków organizacji producentów. Organizacje producentów powinny przedstawiać państwom członkowskim dowody demokratycznej odpowiedzialności ich członków będących producentami. W tym celu należy ograniczyć maksymalny odsetek praw głosu i udziałów, jakie osoba fizyczna lub prawna może posiadać w obrębie organizacji producentów.

| (7) | Art. 153 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że statut organizacji producentów zobowiązuje członków do wpłacania składek potrzebnych do finansowania organizacji producentów. Aby zagwarantować, że członkowie organizacji producentów wpłacają składki konieczne do utworzenia i uzupełniania funduszu operacyjnego przewidzianego w art. 32 tego rozporządzenia, należy przewidzieć uwzględnienie takiego obowiązku w statucie organizacji producentów. |
| --- | --- |

(7)

Art. 153 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że statut organizacji producentów zobowiązuje członków do wpłacania składek potrzebnych do finansowania organizacji producentów. Aby zagwarantować, że członkowie organizacji producentów wpłacają składki konieczne do utworzenia i uzupełniania funduszu operacyjnego przewidzianego w art. 32 tego rozporządzenia, należy przewidzieć uwzględnienie takiego obowiązku w statucie organizacji producentów.

| (8) | Aby uniknąć sytuacji, w których zastosowanie środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi staje się przyczyną nierównego finansowania w obrębie zrzeszenia organizacji producentów, należy na poziomie każdej organizacji producentów będącej członkiem danego zrzeszenia obliczyć pułap wydatków na zapobieganie sytuacjom kryzysowym i zarządzanie nimi w ramach programów operacyjnych zrzeszeń organizacji producentów. Ponadto należy określić warunki ponownego nasadzania sadów jako środka zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi. Aby uniknąć nierównego finansowania programów operacyjnych, należy określić maksymalny odsetek wydatków, jaki może zostać przeznaczony na ponowne nasadzanie sadów. |
| --- | --- |

(8)

Aby uniknąć sytuacji, w których zastosowanie środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi staje się przyczyną nierównego finansowania w obrębie zrzeszenia organizacji producentów, należy na poziomie każdej organizacji producentów będącej członkiem danego zrzeszenia obliczyć pułap wydatków na zapobieganie sytuacjom kryzysowym i zarządzanie nimi w ramach programów operacyjnych zrzeszeń organizacji producentów. Ponadto należy określić warunki ponownego nasadzania sadów jako środka zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi. Aby uniknąć nierównego finansowania programów operacyjnych, należy określić maksymalny odsetek wydatków, jaki może zostać przeznaczony na ponowne nasadzanie sadów.

| (9) | Artykuł 114 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 przewiduje nałożenie sankcji w przypadku nieprzestrzegania kryteriów uznania. Zgodnie z art. 154 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie przeprowadzają w ustalonych przez siebie odstępach czasu kontrole, aby sprawdzić, czy organizacje producentów przestrzegają kryteriów uznania, nakładają kary na te organizacje, które nie przestrzegają przepisów lub naruszają je, oraz decydują, w stosownych przypadkach, o wycofaniu uznania. System, w którym wprowadza się rozróżnienie pomiędzy poważnymi naruszeniami i drobnymi uchybieniami w przestrzeganiu kryteriów uznania, byłby bardziej skuteczny i zapobiegłby rozbieżnej wykładni tych przepisów w państwach członkowskich. Należy zatem ustanowić uproszczoną procedurę i progresywne nakładanie sankcji przewidziane w art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, żeby zapobiec sytuacjom, w którym organizacje producentów, które przestały spełniać kryteria uznania, niesłusznie korzystają ze wsparcia Unii. |
| --- | --- |

(9)

Artykuł 114 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 przewiduje nałożenie sankcji w przypadku nieprzestrzegania kryteriów uznania. Zgodnie z art. 154 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie przeprowadzają w ustalonych przez siebie odstępach czasu kontrole, aby sprawdzić, czy organizacje producentów przestrzegają kryteriów uznania, nakładają kary na te organizacje, które nie przestrzegają przepisów lub naruszają je, oraz decydują, w stosownych przypadkach, o wycofaniu uznania. System, w którym wprowadza się rozróżnienie pomiędzy poważnymi naruszeniami i drobnymi uchybieniami w przestrzeganiu kryteriów uznania, byłby bardziej skuteczny i zapobiegłby rozbieżnej wykładni tych przepisów w państwach członkowskich. Należy zatem ustanowić uproszczoną procedurę i progresywne nakładanie sankcji przewidziane w art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, żeby zapobiec sytuacjom, w którym organizacje producentów, które przestały spełniać kryteria uznania, niesłusznie korzystają ze wsparcia Unii.

| (10) | Artykuł 181 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przewiduje stosowanie kodeksu celnego przy odprawie celnej w zależności od systemu ceny wejścia. Jako że przedmiotowe towary łatwo się psują, a ich wartość w momencie odprawy celnej nie zawsze jest określona, należy umożliwić Komisji przyjęcie przepisów mających na celu sprawdzenie prawdziwości deklarowanej przywozowej wartości celnej dostawy przy wykorzystaniu ryczałtowej wartości przywozowej, aby skrócić procedury odprawy celnej. Ponadto doświadczenia zebrane w trakcie stosowania systemu cen wejścia wskazują, że właściwe jest wymaganie wniesienia zabezpieczenia, gdy wartość celna określona zgodnie z wartością transakcyjną, o której mowa w art. 29 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (5), przewyższa o ponad 8 % standardową wartość przywozową obliczoną przez Komisję. |
| --- | --- |

(10)

Artykuł 181 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przewiduje stosowanie kodeksu celnego przy odprawie celnej w zależności od systemu ceny wejścia. Jako że przedmiotowe towary łatwo się psują, a ich wartość w momencie odprawy celnej nie zawsze jest określona, należy umożliwić Komisji przyjęcie przepisów mających na celu sprawdzenie prawdziwości deklarowanej przywozowej wartości celnej dostawy przy wykorzystaniu ryczałtowej wartości przywozowej, aby skrócić procedury odprawy celnej. Ponadto doświadczenia zebrane w trakcie stosowania systemu cen wejścia wskazują, że właściwe jest wymaganie wniesienia zabezpieczenia, gdy wartość celna określona zgodnie z wartością transakcyjną, o której mowa w art. 29 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (5), przewyższa o ponad 8 % standardową wartość przywozową obliczoną przez Komisję.

| (11) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011. |
| --- | --- |

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011.

| (12) | Aby zapewnić sprawne przejście do nowych przepisów ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 programom operacyjnym zatwierdzonym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007, należy przewidzieć przepisy przejściowe. |
| --- | --- |

(12)

Aby zapewnić sprawne przejście do nowych przepisów ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 programom operacyjnym zatwierdzonym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007, należy przewidzieć przepisy przejściowe.

| (13) | Przepisy dotyczące zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r., tj. od dnia, w którym stosuje się powiązane nowe przepisy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Aby umożliwić organizacjom producentów dostosowanie się do nowych przepisów w zakresie outsourcingu działań i odpowiedzialności demokratycznej, odpowiednie przepisy powinny mieć zastosowanie dopiero od dnia 1 stycznia 2015 r. Artykuł 181 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stosuje się od dnia 1 października 2014 r. i w związku z tym powiązane nowe przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące prawdziwości deklarowanej przywozowej wartości celnej dostawy i warunków, na jakich wymagane jest wniesienie zabezpieczenia, powinny mieć zastosowanie od tego samego dnia, |
| --- | --- |

(13)

Przepisy dotyczące zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r., tj. od dnia, w którym stosuje się powiązane nowe przepisy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Aby umożliwić organizacjom producentów dostosowanie się do nowych przepisów w zakresie outsourcingu działań i odpowiedzialności demokratycznej, odpowiednie przepisy powinny mieć zastosowanie dopiero od dnia 1 stycznia 2015 r. Artykuł 181 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stosuje się od dnia 1 października 2014 r. i w związku z tym powiązane nowe przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące prawdziwości deklarowanej przywozowej wartości celnej dostawy i warunków, na jakich wymagane jest wniesienie zabezpieczenia, powinny mieć zastosowanie od tego samego dnia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 543/2011 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 26 ust. 1 dodaje się akapity drugi i trzeci w brzmieniu:
  „Wprowadzanie do obrotu jest przeprowadzane przez organizację producentów lub pod kontrolą organizacji producentów w przypadku outsourcingu, jak określono w art. 27. Obejmuje ono decyzję w sprawie sprzedaży produktu, wybór kanału dystrybucji oraz, jeżeli sprzedaż nie odbywa się w drodze aukcji, negocjacje dotyczące ilości i ceny produktu.
  Organizacje producentów przechowują przez co najmniej 5 lat rejestry, w tym dokumenty księgowe, w których wykazuje się, że organizacja producentów zajmowała się koncentracją podaży i wprowadzała do obrotu produkty swoich członków, co stanowiło podstawę jej uznania.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 26 ust. 1 dodaje się akapity drugi i trzeci w brzmieniu:

„Wprowadzanie do obrotu jest przeprowadzane przez organizację producentów lub pod kontrolą organizacji producentów w przypadku outsourcingu, jak określono w art. 27. Obejmuje ono decyzję w sprawie sprzedaży produktu, wybór kanału dystrybucji oraz, jeżeli sprzedaż nie odbywa się w drodze aukcji, negocjacje dotyczące ilości i ceny produktu.

Organizacje producentów przechowują przez co najmniej 5 lat rejestry, w tym dokumenty księgowe, w których wykazuje się, że organizacja producentów zajmowała się koncentracją podaży i wprowadzała do obrotu produkty swoich członków, co stanowiło podstawę jej uznania.”;

| 2) | dodaje się art. 26a w brzmieniu:
  „Artykuł 26a
  Wprowadzanie produktów do obrotu poza organizacją producentów
  Jeżeli grupa producentów na to zezwala i jeżeli jest to zgodne z warunkami przez nią określonymi, jej członkowie będący producentami mogą:






  1) | sprzedawać konsumentom na ich własne potrzeby nie więcej niż określony odsetek ich produkcji i/lub produktów bezpośrednio w gospodarstwach lub poza nimi, przy czym część kwalifikująca się do takiej sprzedaży została ustalona przez państwa członkowskie na poziomie co najmniej 10 %; |
| --- | --- | --- |

2)

dodaje się art. 26a w brzmieniu:

„Artykuł 26a

Wprowadzanie produktów do obrotu poza organizacją producentów

Jeżeli grupa producentów na to zezwala i jeżeli jest to zgodne z warunkami przez nią określonymi, jej członkowie będący producentami mogą:

1)

sprzedawać konsumentom na ich własne potrzeby nie więcej niż określony odsetek ich produkcji i/lub produktów bezpośrednio w gospodarstwach lub poza nimi, przy czym część kwalifikująca się do takiej sprzedaży została ustalona przez państwa członkowskie na poziomie co najmniej 10 %;

| 2) | wprowadzania do obrotu — we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację — produktów w ilościach, które mają charakter marginalny w stosunku do wielkości wprowadzanych do obrotu przez ich organizację; |
| --- | --- |

2)

wprowadzania do obrotu — we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację — produktów w ilościach, które mają charakter marginalny w stosunku do wielkości wprowadzanych do obrotu przez ich organizację;

| 3) | wprowadzać do obrotu — we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację — produkty, które ze względu na swoje właściwości zwykle nie są objęte działalnością handlową danej organizacji producentów.”; |
| --- | --- |

3)

wprowadzać do obrotu — we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację — produkty, które ze względu na swoje właściwości zwykle nie są objęte działalnością handlową danej organizacji producentów.”;

| 3) | art. 27 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 27
  Outsourcing
  1.   Działalność, na której outsourcing państwo członkowskie może zezwolić zgodnie z art. 155 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (6), odnosi się do celów organizacji producentów określonych w art. 152 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia i może obejmować między innymi zbiór, przechowywanie, pakowanie i wprowadzanie do obrotu produkcji członków organizacji producentów
  2.   Organizacja producentów zlecająca działalność w ramach outsourcingu zawiera umowę handlową w formie pisemnej z innym podmiotem, w tym z jednym ze swoich członków lub większą ich liczbą, lub ze swoją spółką zależną na prowadzenie odnośnej działalności. Dana organizacja producentów pozostaje odpowiedzialna za realizację działalności objętej outsourcingiem oraz za ogólną kontrolę zarządzania i nadzór nad umową handlową na prowadzenie odnośnej działalności.
  3.   Ogólna kontrola zarządzania i nadzór, o których mowa w ust. 2, są skuteczne i nakładają na umowę dotyczącą outsourcingu następujące wymogi:






  a) | umowa umożliwia organizacji producentów wydawanie wiążących instrukcji oraz zawiera przepisy umożliwiające organizacji producentów rozwiązanie umowy, jeżeli wykonawca usługi nie spełnia warunków umowy dotyczącej outsourcingu; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 27 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 27

Outsourcing

1.   Działalność, na której outsourcing państwo członkowskie może zezwolić zgodnie z art. 155 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (6), odnosi się do celów organizacji producentów określonych w art. 152 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia i może obejmować między innymi zbiór, przechowywanie, pakowanie i wprowadzanie do obrotu produkcji członków organizacji producentów

2.   Organizacja producentów zlecająca działalność w ramach outsourcingu zawiera umowę handlową w formie pisemnej z innym podmiotem, w tym z jednym ze swoich członków lub większą ich liczbą, lub ze swoją spółką zależną na prowadzenie odnośnej działalności. Dana organizacja producentów pozostaje odpowiedzialna za realizację działalności objętej outsourcingiem oraz za ogólną kontrolę zarządzania i nadzór nad umową handlową na prowadzenie odnośnej działalności.

3.   Ogólna kontrola zarządzania i nadzór, o których mowa w ust. 2, są skuteczne i nakładają na umowę dotyczącą outsourcingu następujące wymogi:

a)

umowa umożliwia organizacji producentów wydawanie wiążących instrukcji oraz zawiera przepisy umożliwiające organizacji producentów rozwiązanie umowy, jeżeli wykonawca usługi nie spełnia warunków umowy dotyczącej outsourcingu;

| b) | umowa zawiera szczegółowe warunki, w tym obowiązki w zakresie sprawozdawczości i terminy, dzięki czemu organizacja producentów może dokonywać oceny i sprawować prawdziwą kontrolę nad zleconą działalnością. |
| --- | --- |

b)

umowa zawiera szczegółowe warunki, w tym obowiązki w zakresie sprawozdawczości i terminy, dzięki czemu organizacja producentów może dokonywać oceny i sprawować prawdziwą kontrolę nad zleconą działalnością.

Umowy dotyczące outsourcingu oraz sprawozdania, o których mowa w lit. b), są przechowywane przez organizację producentów przez co najmniej 5 lat do celów kontroli ex post oraz są dostępne dla wszystkich członków na żądanie.

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych i uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).”;"

| 4) | art. 31 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 31
  Demokratyczna odpowiedzialność organizacji producentów
  1.   Państwa członkowskie określają maksymalny odsetek praw głosu i udziałów, jakie osoba fizyczna lub prawna może posiadać w obrębie organizacji producentów. Maksymalny odsetek praw głosu i udziałów musi kształtować się poniżej 50 % całkowitej liczby praw głosu i poniżej 50 % udziałów. W odpowiednio uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą określić wyższy maksymalny odsetek udziałów, jakie osoba prawna może posiadać w obrębie organizacji producentów, pod warunkiem że nie dochodzi w żadnym wypadku do nadużycia władzy przez taką osobę prawną.
  W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku organizacji producentów realizujących program operacyjny w dniu 17 maja 2014 r., maksymalny odsetek udziałów określony przez państwo członkowskie w zastosowaniu akapitu pierwszego ma zastosowanie jedynie po zakończeniu programu operacyjnego.
  2.   Organy państw członkowskich przeprowadzają kontrolę w odniesieniu do praw głosu i udziałów, w tym kontrolę tożsamości osób fizycznych i prawnych posiadających udziały członków organizacji producentów, które są osobami prawnymi.
  3.   Jeżeli organizacja producentów jest jasno określoną częścią podmiotu prawnego, państwa członkowskie przyjmują środki ograniczające lub odbierające temu podmiotowi prawnemu uprawnienia do zmiany, zatwierdzania lub odrzucania decyzji organizacji producentów.”; |
| --- | --- |

4)

art. 31 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 31

Demokratyczna odpowiedzialność organizacji producentów

1.   Państwa członkowskie określają maksymalny odsetek praw głosu i udziałów, jakie osoba fizyczna lub prawna może posiadać w obrębie organizacji producentów. Maksymalny odsetek praw głosu i udziałów musi kształtować się poniżej 50 % całkowitej liczby praw głosu i poniżej 50 % udziałów. W odpowiednio uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą określić wyższy maksymalny odsetek udziałów, jakie osoba prawna może posiadać w obrębie organizacji producentów, pod warunkiem że nie dochodzi w żadnym wypadku do nadużycia władzy przez taką osobę prawną.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku organizacji producentów realizujących program operacyjny w dniu 17 maja 2014 r., maksymalny odsetek udziałów określony przez państwo członkowskie w zastosowaniu akapitu pierwszego ma zastosowanie jedynie po zakończeniu programu operacyjnego.

2.   Organy państw członkowskich przeprowadzają kontrolę w odniesieniu do praw głosu i udziałów, w tym kontrolę tożsamości osób fizycznych i prawnych posiadających udziały członków organizacji producentów, które są osobami prawnymi.

3.   Jeżeli organizacja producentów jest jasno określoną częścią podmiotu prawnego, państwa członkowskie przyjmują środki ograniczające lub odbierające temu podmiotowi prawnemu uprawnienia do zmiany, zatwierdzania lub odrzucania decyzji organizacji producentów.”;

| 5) | w art. 53 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
  „3.   Statut organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw nakłada na członków organizacji będących producentami obowiązek płacenia składek przewidzianych w regulaminie stowarzyszenia do celów utworzenia i uzupełniania funduszu operacyjnego przewidzianego w art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.”; |
| --- | --- |

5)

w art. 53 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3.   Statut organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw nakłada na członków organizacji będących producentami obowiązek płacenia składek przewidzianych w regulaminie stowarzyszenia do celów utworzenia i uzupełniania funduszu operacyjnego przewidzianego w art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.”;

| 6) | w art. 62 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
  „5.   Pułap wydatków na środki zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi, o którym mowa w art. 33 ust. 3 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w ramach programów operacyjnych zrzeszeń organizacji producentów, oblicza się na poziomie każdej organizacji producentów będącej członkiem danego zrzeszenia.”; |
| --- | --- |

6)

w art. 62 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5.   Pułap wydatków na środki zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi, o którym mowa w art. 33 ust. 3 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w ramach programów operacyjnych zrzeszeń organizacji producentów, oblicza się na poziomie każdej organizacji producentów będącej członkiem danego zrzeszenia.”;

| 7) | dodaje się art. 89a w brzmieniu:
  „Artykuł 89a
  Ponowne nasadzanie sadów po obowiązkowym ich karczowaniu
  Jeżeli państwa członkowskie włączają do krajowej strategii ponowne nasadzanie sadów po obowiązkowym ich karczowaniu ze względów zdrowotnych lub fitosanitarnych jako środek zarządzania sytuacją kryzysową, określają one kwalifikujące się gatunki drzew, a tam gdzie to konieczne — odmiany oraz warunki dotyczące stosowania tego środka. W przypadku karczowania ze względów fitosanitarnych środki wprowadzone przez państwa członkowskie są zgodne z dyrektywą Rady 2000/29/WE (7).
  Wydatki na ponowne nasadzanie sadów wynoszą najwyżej 20 % całkowitych wydatków w ramach programów operacyjnych. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o ustaleniu odsetka na niższym poziomie.

  (7)  Dyrektywa Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1).”;" |
| --- | --- |

7)

dodaje się art. 89a w brzmieniu:

„Artykuł 89a

Ponowne nasadzanie sadów po obowiązkowym ich karczowaniu

Jeżeli państwa członkowskie włączają do krajowej strategii ponowne nasadzanie sadów po obowiązkowym ich karczowaniu ze względów zdrowotnych lub fitosanitarnych jako środek zarządzania sytuacją kryzysową, określają one kwalifikujące się gatunki drzew, a tam gdzie to konieczne — odmiany oraz warunki dotyczące stosowania tego środka. W przypadku karczowania ze względów fitosanitarnych środki wprowadzone przez państwa członkowskie są zgodne z dyrektywą Rady 2000/29/WE (7).

Wydatki na ponowne nasadzanie sadów wynoszą najwyżej 20 % całkowitych wydatków w ramach programów operacyjnych. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o ustaleniu odsetka na niższym poziomie.

(7)  Dyrektywa Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1).”;"

| 8) | art. 114 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 114
  Nieprzestrzeganie kryteriów uznania
  1.   Jeżeli państwo członkowskie ustaliło, że organizacja producentów nie przestrzega któregoś z kryteriów uznania związanych z wymogami art. 21, 23, art. 26 ust. 1 i 2 oraz art. 31, przesyła ono tej organizacji producentów, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od momentu, gdy stwierdzono naruszenie, pismo polecone z ostrzeżeniem, w którym wymienia się stwierdzone naruszenie, środki naprawcze i okres, w ciągu którego należy wprowadzić te środki, nie dłuższy jednak niż 4 miesiące. Od momentu stwierdzenia naruszenia państwa członkowskie zawieszają płatność pomocy, dopóki nie zostaną w stopniu zadowalającym podjęte środki naprawcze.
  2.   Dalsze naruszanie przestrzegania kryteriów uznania, o którym mowa w ust. 1, po terminie wyznaczonym przez państwo członkowskie, prowadzi do zawieszenia uznania organizacji producentów. Państwo członkowskie powiadamia organizację producentów o okresie zawieszenia, nieprzekraczającym 12 miesięcy od daty otrzymania przez organizację producentów pisma z ostrzeżeniem. Pozostaje to bez uszczerbku dla stosowania krajowych przepisów horyzontalnych, które mogą przewidywać zawieszenie takiej decyzji po rozpoczęciu powiązanego postępowania sądowego.
  W trakcie zawieszenia uznania organizacja producentów może kontynuować działalność, ale płatność pomocy zostaje wstrzymana do chwili zniesienia zawieszenia uznania. Kwota pomocy otrzymana w ciągu jednego roku zostaje zmniejszona o 2 % w odniesieniu do każdego rozpoczętego miesiąca kalendarzowego, w czasie którego uznanie jest zawieszone.
  Zawieszenie kończy się w dniu kontroli, która wykazała spełnienie odpowiednich kryteriów.
  3.   Jeżeli kryteria nie zostały spełnione do końca okresu zawieszenia wyznaczonego przez właściwy organ państwa członkowskiego, państwo członkowskie wycofuje uznanie od dnia, w którym kryteria uznania przestały być spełniane, a jeżeli nie jest możliwe zidentyfikowanie tego dnia, od daty stwierdzenia naruszenia. Pozostaje to bez uszczerbku dla stosowania krajowych przepisów horyzontalnych, które mogą przewidywać zawieszenie takiej decyzji po rozpoczęciu powiązanego postępowania sądowego. Niezrealizowana pomoc nie jest wypłacana a pomoc nienależnie wypłacona jest odzyskiwana.
  4.   Jeżeli państwo członkowskie ustaliło, że organizacja producentów nie przestrzega któregoś z pozostałych kryteriów uznania określonych w art. 154 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, innego niż te wymienione w ust. 1, przesyła ono tej organizacji producentów, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od momentu, gdy stwierdzono naruszenie, pismo polecone z ostrzeżeniem, w którym wymienia się stwierdzone naruszenie, środki naprawcze i okres, w ciągu którego należy wprowadzić te środki, nie dłuższy jednak niż 4 miesiące.
  5.   Niepodjęcie środków naprawczych, o których mowa w ust. 4, w okresie wyznaczonym przez państwo członkowskie skutkuje zawieszeniem płatności i zmniejszeniem kwoty pomocy otrzymanej w ciągu jednego roku o 1 % w odniesieniu do każdego rozpoczętego miesiąca kalendarzowego, który wykracza poza ten okres. Pozostaje to bez uszczerbku dla stosowania krajowych przepisów horyzontalnych, które mogą przewidywać zawieszenie takiej decyzji po rozpoczęciu powiązanego postępowania sądowego.
  6.   Jeżeli jednak organizacja producentów przedstawi państwu członkowskiemu dowody, że na skutek klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych, chorób lub inwazji szkodników, pomimo podjęcia koniecznych środków zapobiegających sytuacjom kryzysowym, nie jest w stanie przestrzegać kryteriów uznania określonych w art. 154 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do minimalnej ilości lub wartości zbywalnej produkcji określonej przez państwa członkowskie, państwo członkowskie może w danym roku odstąpić od wymogu minimalnej ilości lub wartości zbywalnej produkcji w odniesieniu do tej organizacji producentów.
  7.   Jeżeli zastosowanie mają ust. 1, 2, 4 i 5 państwa członkowskie mogą dokonywać płatności po terminie ustalonym w art. 70, jeżeli jest to konieczne do stosowania niniejszego artykułu. Takich płatności nie można jednak dokonywać później niż dnia 15 października drugiego roku następującego po roku realizacji programu.”; |
| --- | --- |

8)

art. 114 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 114

Nieprzestrzeganie kryteriów uznania

1.   Jeżeli państwo członkowskie ustaliło, że organizacja producentów nie przestrzega któregoś z kryteriów uznania związanych z wymogami art. 21, 23, art. 26 ust. 1 i 2 oraz art. 31, przesyła ono tej organizacji producentów, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od momentu, gdy stwierdzono naruszenie, pismo polecone z ostrzeżeniem, w którym wymienia się stwierdzone naruszenie, środki naprawcze i okres, w ciągu którego należy wprowadzić te środki, nie dłuższy jednak niż 4 miesiące. Od momentu stwierdzenia naruszenia państwa członkowskie zawieszają płatność pomocy, dopóki nie zostaną w stopniu zadowalającym podjęte środki naprawcze.

2.   Dalsze naruszanie przestrzegania kryteriów uznania, o którym mowa w ust. 1, po terminie wyznaczonym przez państwo członkowskie, prowadzi do zawieszenia uznania organizacji producentów. Państwo członkowskie powiadamia organizację producentów o okresie zawieszenia, nieprzekraczającym 12 miesięcy od daty otrzymania przez organizację producentów pisma z ostrzeżeniem. Pozostaje to bez uszczerbku dla stosowania krajowych przepisów horyzontalnych, które mogą przewidywać zawieszenie takiej decyzji po rozpoczęciu powiązanego postępowania sądowego.

W trakcie zawieszenia uznania organizacja producentów może kontynuować działalność, ale płatność pomocy zostaje wstrzymana do chwili zniesienia zawieszenia uznania. Kwota pomocy otrzymana w ciągu jednego roku zostaje zmniejszona o 2 % w odniesieniu do każdego rozpoczętego miesiąca kalendarzowego, w czasie którego uznanie jest zawieszone.

Zawieszenie kończy się w dniu kontroli, która wykazała spełnienie odpowiednich kryteriów.

3.   Jeżeli kryteria nie zostały spełnione do końca okresu zawieszenia wyznaczonego przez właściwy organ państwa członkowskiego, państwo członkowskie wycofuje uznanie od dnia, w którym kryteria uznania przestały być spełniane, a jeżeli nie jest możliwe zidentyfikowanie tego dnia, od daty stwierdzenia naruszenia. Pozostaje to bez uszczerbku dla stosowania krajowych przepisów horyzontalnych, które mogą przewidywać zawieszenie takiej decyzji po rozpoczęciu powiązanego postępowania sądowego. Niezrealizowana pomoc nie jest wypłacana a pomoc nienależnie wypłacona jest odzyskiwana.

4.   Jeżeli państwo członkowskie ustaliło, że organizacja producentów nie przestrzega któregoś z pozostałych kryteriów uznania określonych w art. 154 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, innego niż te wymienione w ust. 1, przesyła ono tej organizacji producentów, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od momentu, gdy stwierdzono naruszenie, pismo polecone z ostrzeżeniem, w którym wymienia się stwierdzone naruszenie, środki naprawcze i okres, w ciągu którego należy wprowadzić te środki, nie dłuższy jednak niż 4 miesiące.

5.   Niepodjęcie środków naprawczych, o których mowa w ust. 4, w okresie wyznaczonym przez państwo członkowskie skutkuje zawieszeniem płatności i zmniejszeniem kwoty pomocy otrzymanej w ciągu jednego roku o 1 % w odniesieniu do każdego rozpoczętego miesiąca kalendarzowego, który wykracza poza ten okres. Pozostaje to bez uszczerbku dla stosowania krajowych przepisów horyzontalnych, które mogą przewidywać zawieszenie takiej decyzji po rozpoczęciu powiązanego postępowania sądowego.

6.   Jeżeli jednak organizacja producentów przedstawi państwu członkowskiemu dowody, że na skutek klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych, chorób lub inwazji szkodników, pomimo podjęcia koniecznych środków zapobiegających sytuacjom kryzysowym, nie jest w stanie przestrzegać kryteriów uznania określonych w art. 154 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do minimalnej ilości lub wartości zbywalnej produkcji określonej przez państwa członkowskie, państwo członkowskie może w danym roku odstąpić od wymogu minimalnej ilości lub wartości zbywalnej produkcji w odniesieniu do tej organizacji producentów.

7.   Jeżeli zastosowanie mają ust. 1, 2, 4 i 5 państwa członkowskie mogą dokonywać płatności po terminie ustalonym w art. 70, jeżeli jest to konieczne do stosowania niniejszego artykułu. Takich płatności nie można jednak dokonywać później niż dnia 15 października drugiego roku następującego po roku realizacji programu.”;

| 9) | art. 137 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 137
  Podstawa cen wejścia
  1.   Art. 181 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ma zastosowanie do produktów wymienionych w załączniku XVI.
  2.   Gdy wartość celna produktów wymienionych w części A załącznika XVI jest określona zgodnie z wartością transakcyjną, o której mowa w art. 29 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, i przewyższa ona o ponad 8 % stawkę ryczałtową obliczoną przez Komisję jako standardowa wartość przywozowa w momencie sporządzania zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu, importer musi wnieść zabezpieczenie, o którym mowa w art. 248 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Do tego celu kwotą należności przywozowej, której ostatecznie mogą podlegać produkty wymienione w części A załącznika XVI, jest kwota należności, którą importer uiściłby, gdyby dany produkt został sklasyfikowany na podstawie wskazanej wartości standardowej.
  Pierwszy akapit nie ma zastosowania, w przypadku gdy standardowa wartość przywozowa jest wyższa niż ceny wejścia wymienione w części III sekcja I załącznik 2 w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (8) oraz gdy zgłaszający wnioskuje o natychmiastowe zaksięgowanie kwoty należności celnych, którym towary mogą ostatecznie podlegać zamiast wnieść zabezpieczenie.
  3.   Gdy wartość celna produktów wymienionych w części A załącznika XVI jest obliczona zgodnie z art. 30 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, należności celne zostaną odliczone jak stanowi art. 136 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. W takim przypadku importer wnosi zabezpieczenie, o którym mowa w art. 248 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, w kwocie równoważnej kwocie należności celnych, którą importer uiściłby gdyby dany produkt został sklasyfikowany na podstawie mającej zastosowanie wartości standardowej.
  4.   Wartość celna towarów przywożonych do konsygnacji jest ustalana bezpośrednio zgodnie z art. 30 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, do tego celu ma zastosowanie standardowa wartość przywozowa obliczona zgodnie z art. 136 w terminach przepisanych prawem.
  5.   Importer ma jeden miesiąc od sprzedaży danych produktów, z zastrzeżeniem terminu do czterech miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu, na wykazanie, że partia towarów została zbyta zgodnie z warunkami potwierdzającymi poprawność cen, o których mowa w art. 29 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 lub na określenie wartości celnej, o której mowa w art. 30 ust. 2 lit. c) tego rozporządzenia. Niedotrzymanie jednego z powyższych terminów pociąga za sobą utratę wniesionego zabezpieczenia, bez uszczerbku dla stosowania przepisów ust. 6.
  Złożone zabezpieczenie jest zwalniane w stopniu, w jakim warunki zbytu towaru zostały udowodnione w sposób zgodny z wymogami organów celnych. W przeciwnym wypadku wniesione zabezpieczenie ulega przepadkowi, stanowiąc płatność z tytułu należności celnych przywozowych.
  Aby udowodnić, że partia towarów została zbyta zgodnie z warunkami określonymi w akapicie pierwszym, importer udostępnia, oprócz faktury, wszystkie dokumenty konieczne do przeprowadzenia odpowiednich kontroli celnych w odniesieniu do sprzedaży i zbytu każdego produktu z danej partii, w tym dokumenty dotyczące transportu, ubezpieczenia, przeładunku i składowania danej partii.
  W przypadku gdy normy handlowe, o których mowa w art. 3, wymagają wskazania na opakowaniu odmiany produktu lub typu handlowego owoców i warzyw, odmiana produktu lub typ handlowy owoców i warzyw, które stanowią część partii, zostają umieszczone w dokumentach dotyczących transportu, na fakturach i zamówieniach dostawy.
  6.   Na odpowiednio uzasadniony wniosek importera termin czterech miesięcy, o którym mowa w ust. 5 akapit pierwszy, może być przedłużony przez właściwe organy państwa członkowskiego maksymalnie o trzy miesiące.
  Jeżeli przy weryfikacji właściwe organy państw członkowskich stwierdzą, że wymogi niniejszego artykułu nie zostały spełnione, ściągają należność celną zgodnie z art. 220 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. Kwota należności celnej, która ma zostać odzyskana lub pozostaje do odzyskania, obejmuje odsetki naliczone od daty dopuszczenia towaru do swobodnego obrotu do daty odzyskania. Stosowana stopa procentowa jest taka sama jak stopa procentowa obowiązująca w odniesieniu do odzyskiwania należności na mocy prawa krajowego.

  (8)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).”." |
| --- | --- |

9)

art. 137 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 137

Podstawa cen wejścia

1.   Art. 181 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ma zastosowanie do produktów wymienionych w załączniku XVI.

2.   Gdy wartość celna produktów wymienionych w części A załącznika XVI jest określona zgodnie z wartością transakcyjną, o której mowa w art. 29 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, i przewyższa ona o ponad 8 % stawkę ryczałtową obliczoną przez Komisję jako standardowa wartość przywozowa w momencie sporządzania zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu, importer musi wnieść zabezpieczenie, o którym mowa w art. 248 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Do tego celu kwotą należności przywozowej, której ostatecznie mogą podlegać produkty wymienione w części A załącznika XVI, jest kwota należności, którą importer uiściłby, gdyby dany produkt został sklasyfikowany na podstawie wskazanej wartości standardowej.

Pierwszy akapit nie ma zastosowania, w przypadku gdy standardowa wartość przywozowa jest wyższa niż ceny wejścia wymienione w części III sekcja I załącznik 2 w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (8) oraz gdy zgłaszający wnioskuje o natychmiastowe zaksięgowanie kwoty należności celnych, którym towary mogą ostatecznie podlegać zamiast wnieść zabezpieczenie.

3.   Gdy wartość celna produktów wymienionych w części A załącznika XVI jest obliczona zgodnie z art. 30 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, należności celne zostaną odliczone jak stanowi art. 136 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. W takim przypadku importer wnosi zabezpieczenie, o którym mowa w art. 248 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, w kwocie równoważnej kwocie należności celnych, którą importer uiściłby gdyby dany produkt został sklasyfikowany na podstawie mającej zastosowanie wartości standardowej.

4.   Wartość celna towarów przywożonych do konsygnacji jest ustalana bezpośrednio zgodnie z art. 30 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, do tego celu ma zastosowanie standardowa wartość przywozowa obliczona zgodnie z art. 136 w terminach przepisanych prawem.

5.   Importer ma jeden miesiąc od sprzedaży danych produktów, z zastrzeżeniem terminu do czterech miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu, na wykazanie, że partia towarów została zbyta zgodnie z warunkami potwierdzającymi poprawność cen, o których mowa w art. 29 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 lub na określenie wartości celnej, o której mowa w art. 30 ust. 2 lit. c) tego rozporządzenia. Niedotrzymanie jednego z powyższych terminów pociąga za sobą utratę wniesionego zabezpieczenia, bez uszczerbku dla stosowania przepisów ust. 6.

Złożone zabezpieczenie jest zwalniane w stopniu, w jakim warunki zbytu towaru zostały udowodnione w sposób zgodny z wymogami organów celnych. W przeciwnym wypadku wniesione zabezpieczenie ulega przepadkowi, stanowiąc płatność z tytułu należności celnych przywozowych.

Aby udowodnić, że partia towarów została zbyta zgodnie z warunkami określonymi w akapicie pierwszym, importer udostępnia, oprócz faktury, wszystkie dokumenty konieczne do przeprowadzenia odpowiednich kontroli celnych w odniesieniu do sprzedaży i zbytu każdego produktu z danej partii, w tym dokumenty dotyczące transportu, ubezpieczenia, przeładunku i składowania danej partii.

W przypadku gdy normy handlowe, o których mowa w art. 3, wymagają wskazania na opakowaniu odmiany produktu lub typu handlowego owoców i warzyw, odmiana produktu lub typ handlowy owoców i warzyw, które stanowią część partii, zostają umieszczone w dokumentach dotyczących transportu, na fakturach i zamówieniach dostawy.

6.   Na odpowiednio uzasadniony wniosek importera termin czterech miesięcy, o którym mowa w ust. 5 akapit pierwszy, może być przedłużony przez właściwe organy państwa członkowskiego maksymalnie o trzy miesiące.

Jeżeli przy weryfikacji właściwe organy państw członkowskich stwierdzą, że wymogi niniejszego artykułu nie zostały spełnione, ściągają należność celną zgodnie z art. 220 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. Kwota należności celnej, która ma zostać odzyskana lub pozostaje do odzyskania, obejmuje odsetki naliczone od daty dopuszczenia towaru do swobodnego obrotu do daty odzyskania. Stosowana stopa procentowa jest taka sama jak stopa procentowa obowiązująca w odniesieniu do odzyskiwania należności na mocy prawa krajowego.

(8)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).”."

Artykuł 2

Przepisy przejściowe

Jeżeli państwo członkowskie zatwierdziło program operacyjny zgodnie z art. 64 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 przed dniem 20 stycznia 2014 r., wówczas ten program operacyjny uznaje się za zatwierdzony na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Nie naruszając przepisów art. 65 i 66 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, na wniosek organizacji producentów program operacyjny zatwierdzony na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 może:

| a) | obowiązywać do momentu jego zakończenia; |
| --- | --- |

a)

obowiązywać do momentu jego zakończenia;

| b) | być zmieniony zgodnie z wymogami rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; lub |
| --- | --- |

b)

być zmieniony zgodnie z wymogami rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; lub

| c) | być zastąpiony nowym programem operacyjnym zatwierdzonym na mocy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

c)

być zastąpiony nowym programem operacyjnym zatwierdzonym na mocy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 3

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 ust. 6 i 7 oraz art. 2 stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

Artykuł 1 ust. 9 stosuje się od dnia 1 października 2014 r.

Artykuł 1 ust. 3 i 4 stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.).

3

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/1992 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).

5

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/12 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/12

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 500/2014

z dnia 11 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 poprzez zmianę rozporządzenia Komisji (WE) nr 288/2009 w odniesieniu do przyznawania pomocy na środki towarzyszące w ramach programu „Owoce i warzywa w szkole”

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych i uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 24 ust. 1 lit. c) oraz art. ust. 2 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Z dniem 1 stycznia 2014 r. rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (2). |
| --- | --- |

(1)

Z dniem 1 stycznia 2014 r. rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (2).

| (2) | Art. 23 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że pomoc Unii w ramach programu „Owoce i warzywa w szkole” może pokrywać również środki towarzyszące konieczne, by program był skuteczny. Dlatego konieczne jest zdefiniowanie tych środków pod kątem celów i związanych z nimi kosztów oraz określenie, które z tych kosztów mogą kwalifikować się do objęcia pomocą unijną. |
| --- | --- |

(2)

Art. 23 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że pomoc Unii w ramach programu „Owoce i warzywa w szkole” może pokrywać również środki towarzyszące konieczne, by program był skuteczny. Dlatego konieczne jest zdefiniowanie tych środków pod kątem celów i związanych z nimi kosztów oraz określenie, które z tych kosztów mogą kwalifikować się do objęcia pomocą unijną.

| (3) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 288/2009 (3) ustanawia przepisy dotyczące realizacji programu „Owoce i warzywa w szkole”, w szczególności nałożony na państwa członkowskie obowiązek opisania w swoich strategiach środków towarzyszących, jakie zamierzają podjąć w celu zapewnienia skutecznego wdrażania programu. Rozporządzenie zawiera także przepisy dotyczące kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą unijną. Należy zatem zmienić rozporządzenie (WE) nr 288/2009, aby włączyć przepisy dotyczące środków towarzyszących, o których mowa w art. 23 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 288/2009 (3) ustanawia przepisy dotyczące realizacji programu „Owoce i warzywa w szkole”, w szczególności nałożony na państwa członkowskie obowiązek opisania w swoich strategiach środków towarzyszących, jakie zamierzają podjąć w celu zapewnienia skutecznego wdrażania programu. Rozporządzenie zawiera także przepisy dotyczące kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą unijną. Należy zatem zmienić rozporządzenie (WE) nr 288/2009, aby włączyć przepisy dotyczące środków towarzyszących, o których mowa w art. 23 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (4) | Art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 288/2009 stanowi, że państwa członkowskie ustanawiające program „Owoce i warzywa w szkole” mogą ubiegać się o przyznanie pomocy na jeden lub więcej okresów trwających od dnia 1 sierpnia do dnia 31 lipca. W celu uwzględnienia okresowości roku szkolnego nowe przepisy dotyczące środków towarzyszących powinno zatem stosować się od dnia 1 sierpnia 2014 r., |
| --- | --- |

(4)

Art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 288/2009 stanowi, że państwa członkowskie ustanawiające program „Owoce i warzywa w szkole” mogą ubiegać się o przyznanie pomocy na jeden lub więcej okresów trwających od dnia 1 sierpnia do dnia 31 lipca. W celu uwzględnienia okresowości roku szkolnego nowe przepisy dotyczące środków towarzyszących powinno zatem stosować się od dnia 1 sierpnia 2014 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 288/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 288/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| (1) | art. 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Państwa członkowskie przewidują w swoich strategiach środki towarzyszące, o których mowa w art. 23 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (4). Środki towarzyszące wspierają dystrybucję produktów pochodzących z sektorów owoców i warzyw oraz są bezpośrednio powiązane z celami programu „Owoce i warzywa w szkole”, jeśli chodzi o zwiększenie krótko- i długoterminowego spożycia owoców i warzyw oraz kształtowanie zdrowych nawyków żywieniowych. Środki te mogą obejmować również udział rodziców i nauczycieli.

  (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.”;" |
| --- | --- |

(1)

art. 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Państwa członkowskie przewidują w swoich strategiach środki towarzyszące, o których mowa w art. 23 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (4). Środki towarzyszące wspierają dystrybucję produktów pochodzących z sektorów owoców i warzyw oraz są bezpośrednio powiązane z celami programu „Owoce i warzywa w szkole”, jeśli chodzi o zwiększenie krótko- i długoterminowego spożycia owoców i warzyw oraz kształtowanie zdrowych nawyków żywieniowych. Środki te mogą obejmować również udział rodziców i nauczycieli.

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.”;"

| (2) | w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:






  (i) | w akapicie pierwszym lit. b) dodaje się pkt (iv) w brzmieniu:






  „(iv) | koszty środków towarzyszących, o których mowa w art. 23 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w szczególności:






  — | koszty organizowania degustacji, organizowania i prowadzenia zajęć ogrodniczych, zwiedzania gospodarstw i podobnych działań służących zainteresowaniu dzieci rolnictwem, |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

(2)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

(i)

w akapicie pierwszym lit. b) dodaje się pkt (iv) w brzmieniu:

„(iv)

koszty środków towarzyszących, o których mowa w art. 23 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w szczególności:

—

koszty organizowania degustacji, organizowania i prowadzenia zajęć ogrodniczych, zwiedzania gospodarstw i podobnych działań służących zainteresowaniu dzieci rolnictwem,

| — | koszty środków służących kształceniu dzieci w zakresie rolnictwa, zdrowych nawyków żywieniowych i kwestii dotyczących ochrony środowiska związanych z produkcją, dystrybucją i spożywaniem produktów z warzyw i owoców, |
| --- | --- |

—

koszty środków służących kształceniu dzieci w zakresie rolnictwa, zdrowych nawyków żywieniowych i kwestii dotyczących ochrony środowiska związanych z produkcją, dystrybucją i spożywaniem produktów z warzyw i owoców,

| — | koszty środków, które są podejmowane w celu wspierania dystrybucji produktów i które są zgodne z celami programu »Owoce i warzywa w szkole«.”; |
| --- | --- |

—

koszty środków, które są podejmowane w celu wspierania dystrybucji produktów i które są zgodne z celami programu »Owoce i warzywa w szkole«.”;

| (ii) | akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
  „Koszty komunikacji oraz środków towarzyszących, o których mowa odpowiednio w akapicie pierwszym lit. b) ppkt (iii) i (iv), nie mogą być finansowane w ramach innych unijnych programów pomocy.”; |
| --- | --- |

(ii)

akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Koszty komunikacji oraz środków towarzyszących, o których mowa odpowiednio w akapicie pierwszym lit. b) ppkt (iii) i (iv), nie mogą być finansowane w ramach innych unijnych programów pomocy.”;

| b) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Całkowita kwota wydatków wykorzystywanych do finansowania kosztów w ramach ust. 1 akapit pierwszy lit. b) ppkt (iv) nie przekracza 15 % wartości rocznej kwoty pomocy Unii przyznanej danemu państwu członkowskiemu po ostatecznym rozdziale pomocy, o którym mowa w art. 4 ust. 4.”. |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Całkowita kwota wydatków wykorzystywanych do finansowania kosztów w ramach ust. 1 akapit pierwszy lit. b) ppkt (iv) nie przekracza 15 % wartości rocznej kwoty pomocy Unii przyznanej danemu państwu członkowskiemu po ostatecznym rozdziale pomocy, o którym mowa w art. 4 ust. 4.”.

Artykuł 2

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 sierpnia 2014 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 288/2009 z dnia 7 kwietnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do pomocy wspólnotowej przeznaczonej na dostarczanie dzieciom w placówkach oświatowych owoców i warzyw świeżych i przetworzonych oraz produktów bananowych w ramach programu „Owoce w szkole” (Dz.U. L 94 z 8.4.2009, s. 38).

3

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/14 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/14

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 501/2014

z dnia 11 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 poprzez zmianę rozporządzenia Komisji (WE) nr 826/2008 w odniesieniu do określonych wymogów związanych z produktami rolnymi objętymi dopłatami do prywatnego przechowywania

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/01 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 19 ust. 1 i ust. 4 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 826/2008 (2) ustanawia wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych. Produkty kwalifikujące się do dopłat do prywatnego przechowywania zostały wymienione w art. 28 i 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (3). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 826/2008 (2) ustanawia wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych. Produkty kwalifikujące się do dopłat do prywatnego przechowywania zostały wymienione w art. 28 i 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (3).

| (2) | Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 od dnia 1 stycznia 2014 r. Część II tytuł I rozdział I sekcja 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zawiera przepisy dotyczące dopłat do prywatnego przechowywania. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 od dnia 1 stycznia 2014 r. Część II tytuł I rozdział I sekcja 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zawiera przepisy dotyczące dopłat do prywatnego przechowywania.

| (3) | Artykuł 17 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zawiera wykaz produktów kwalifikujących się do dopłat do prywatnego przechowywania. W porównaniu z produktami wymienionymi w art. 28 i 31 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zawiera trzy produkty więcej: włókno lniane, ser z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) lub chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) i odtłuszczone mleko w proszku wyprodukowane z mleka krowiego. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 17 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zawiera wykaz produktów kwalifikujących się do dopłat do prywatnego przechowywania. W porównaniu z produktami wymienionymi w art. 28 i 31 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zawiera trzy produkty więcej: włókno lniane, ser z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) lub chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) i odtłuszczone mleko w proszku wyprodukowane z mleka krowiego.

| (4) | Zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 dopłaty do prywatnego przechowywania mogą być przyznane, jeżeli dane produkty spełniają warunki ustanowione w części II rozdział I tytuł I sekcja 3 wymienionego rozporządzenia oraz dodatkowe wymogi w zakresie jakości i cech produktu, które mają zostać przyjęte przez Komisję. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 dopłaty do prywatnego przechowywania mogą być przyznane, jeżeli dane produkty spełniają warunki ustanowione w części II rozdział I tytuł I sekcja 3 wymienionego rozporządzenia oraz dodatkowe wymogi w zakresie jakości i cech produktu, które mają zostać przyjęte przez Komisję.

| (5) | Warunki kwalifikowalności dla masła, określone w art. 17 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uległy zmianie w stosunku do warunków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007. |
| --- | --- |

(5)

Warunki kwalifikowalności dla masła, określone w art. 17 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uległy zmianie w stosunku do warunków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007.

| (6) | Przepisy dotyczące jakości i cech produktu oraz kryteriów kwalifikowalności istnieją już w rozporządzeniu (WE) nr 826/2008 w odniesieniu do produktów kwalifikujących się do dopłat do prywatnego przechowywania zgodnie z art. 28 i 31 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. |
| --- | --- |

(6)

Przepisy dotyczące jakości i cech produktu oraz kryteriów kwalifikowalności istnieją już w rozporządzeniu (WE) nr 826/2008 w odniesieniu do produktów kwalifikujących się do dopłat do prywatnego przechowywania zgodnie z art. 28 i 31 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

| (7) | Należy dostosować wymogi dotyczące jakości i kryteria kwalifikowalności w odniesieniu do włókna lnianego, odtłuszczonego mleka w proszku i sera z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) lub chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) w celu dostosowania wyżej wymienionych wymogów i kryteriów dla masła oraz włączenia ich do rozporządzenia (WE) nr 826/2008. |
| --- | --- |

(7)

Należy dostosować wymogi dotyczące jakości i kryteria kwalifikowalności w odniesieniu do włókna lnianego, odtłuszczonego mleka w proszku i sera z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) lub chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) w celu dostosowania wyżej wymienionych wymogów i kryteriów dla masła oraz włączenia ich do rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

| (8) | W art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 określono kryteria, które należy wziąć pod uwagę w decyzji Komisji o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania. Kryteria te obejmują średnie ceny rynkowe notowane w Unii oraz progi referencyjne i koszty produkcji danych produktów, jak również potrzebę zareagowania we właściwym czasie na szczególnie trudną sytuację na rynku lub na zmiany sytuacji gospodarczej, które mają znaczący negatywny wpływ na marże w sektorze. |
| --- | --- |

(8)

W art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 określono kryteria, które należy wziąć pod uwagę w decyzji Komisji o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania. Kryteria te obejmują średnie ceny rynkowe notowane w Unii oraz progi referencyjne i koszty produkcji danych produktów, jak również potrzebę zareagowania we właściwym czasie na szczególnie trudną sytuację na rynku lub na zmiany sytuacji gospodarczej, które mają znaczący negatywny wpływ na marże w sektorze.

| (9) | W art. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 stanowi się, że decyzja o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania cukru białego oraz, odpowiednio, wołowiny może zostać podjęta na podstawie średnich cen rynkowych notowanych w Unii. Wyżej wymienione artykuły opierają się na rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007, które zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013. Należy zatem skreślić art. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 826/2008. |
| --- | --- |

(9)

W art. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 stanowi się, że decyzja o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania cukru białego oraz, odpowiednio, wołowiny może zostać podjęta na podstawie średnich cen rynkowych notowanych w Unii. Wyżej wymienione artykuły opierają się na rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007, które zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013. Należy zatem skreślić art. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

| (10) | Ilość przechowywana w okresie przechowywania objętym umową powinna być równa ilości określonej w umowie. Jednak do celów stosowania art. 15, 18 i 34 rozporządzenia (WE) nr 826/2008, w przypadku określonych produktów, które kwalifikują się do dopłat do prywatnego przechowywania, dopuszczalny jest margines tolerancji w odniesieniu do przechowywanych ilości. Ze względu na cechy produktów taką tolerancję należy również ustalić w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku w dużych workach i długiego włókna lnianego. |
| --- | --- |

(10)

Ilość przechowywana w okresie przechowywania objętym umową powinna być równa ilości określonej w umowie. Jednak do celów stosowania art. 15, 18 i 34 rozporządzenia (WE) nr 826/2008, w przypadku określonych produktów, które kwalifikują się do dopłat do prywatnego przechowywania, dopuszczalny jest margines tolerancji w odniesieniu do przechowywanych ilości. Ze względu na cechy produktów taką tolerancję należy również ustalić w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku w dużych workach i długiego włókna lnianego.

| (11) | Jeżeli chodzi o cechy jakości, które należy określić w odniesieniu do włókna lnianego, długie włókno lniane uważane jest za produkt wysokiej jakości, który kwalifikuje się do dopłat do prywatnego przechowywania. |
| --- | --- |

(11)

Jeżeli chodzi o cechy jakości, które należy określić w odniesieniu do włókna lnianego, długie włókno lniane uważane jest za produkt wysokiej jakości, który kwalifikuje się do dopłat do prywatnego przechowywania.

| (12) | Ponieważ nie jest już wymagane, by produkcja masła odbywała się w zatwierdzonym przedsiębiorstwie, przepisy dotyczące poświadczania zgodności ze szczególnymi wymogami w odniesieniu do pochodzenia w przypadku przechowywania w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym masło zostało wyprodukowane, określone w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 826/2008, nie mają już zastosowania. Nowe uproszczone przepisy powinny zostać ustanowione w odniesieniu do dowodu, że przechowywane masło spełnia wymogi art. 9 i 17 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Te same przepisy powinny obowiązywać również w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku. |
| --- | --- |

(12)

Ponieważ nie jest już wymagane, by produkcja masła odbywała się w zatwierdzonym przedsiębiorstwie, przepisy dotyczące poświadczania zgodności ze szczególnymi wymogami w odniesieniu do pochodzenia w przypadku przechowywania w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym masło zostało wyprodukowane, określone w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 826/2008, nie mają już zastosowania. Nowe uproszczone przepisy powinny zostać ustanowione w odniesieniu do dowodu, że przechowywane masło spełnia wymogi art. 9 i 17 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Te same przepisy powinny obowiązywać również w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku.

| (13) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 826/2008, |
| --- | --- |

(13)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 826/2008,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 826/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Masło i odtłuszczone mleko w proszku spełniają dodatkowe wymogi określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

1)

art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Masło i odtłuszczone mleko w proszku spełniają dodatkowe wymogi określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.”;

| 2) | skreśla się art. 3 i 5; |
| --- | --- |

2)

skreśla się art. 3 i 5;

| 3) | art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Oferty lub wnioski o dopłaty do prywatnego przechowywania w odniesieniu do masła, odtłuszczonego mleka w proszku oraz serów odnoszą się do produktów, które były w całości przechowywane, chyba że określono inaczej w rozporządzeniu otwierającym procedurę przetargową lub w rozporządzeniu ustalającym z góry stawkę dopłat.”; |
| --- | --- |

3)

art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Oferty lub wnioski o dopłaty do prywatnego przechowywania w odniesieniu do masła, odtłuszczonego mleka w proszku oraz serów odnoszą się do produktów, które były w całości przechowywane, chyba że określono inaczej w rozporządzeniu otwierającym procedurę przetargową lub w rozporządzeniu ustalającym z góry stawkę dopłat.”;

| 4) | art. 15 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | wprowadzenie do składu i przechowywanie w nim przynajmniej 99 % ilości umownej, odpowiednio — 90 % w przypadku produktów mięsnych, 98 % w przypadku oliwy z oliwek, 95 % w przypadku serów, 97 % w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku w dużych workach oraz 97 % w przypadku długiego włókna lnianego, przez okres przechowywania określony umową, na ryzyko strony zawierającej umowę w znaczeniu art. 19 niniejszego rozporządzenia i na warunkach, o których mowa w art. 22 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia;”; |
| --- | --- | --- |

4)

art. 15 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

wprowadzenie do składu i przechowywanie w nim przynajmniej 99 % ilości umownej, odpowiednio — 90 % w przypadku produktów mięsnych, 98 % w przypadku oliwy z oliwek, 95 % w przypadku serów, 97 % w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku w dużych workach oraz 97 % w przypadku długiego włókna lnianego, przez okres przechowywania określony umową, na ryzyko strony zawierającej umowę w znaczeniu art. 19 niniejszego rozporządzenia i na warunkach, o których mowa w art. 22 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia;”;

| 5) | art. 18 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | wprowadzenie do składu i przechowywanie w nim przynajmniej 99 % ilości umownej, odpowiednio — 90 % w przypadku produktów mięsnych, 98 % w przypadku oliwy z oliwek, 95 % w przypadku serów, 97 % w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku w dużych workach oraz 97 % w przypadku długiego włókna lnianego, przez okres przechowywania określony umową, na ryzyko strony zawierającej umowę w znaczeniu art. 19 niniejszego rozporządzenia i na warunkach, o których mowa w art. 22 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia;”; |
| --- | --- | --- |

5)

art. 18 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

wprowadzenie do składu i przechowywanie w nim przynajmniej 99 % ilości umownej, odpowiednio — 90 % w przypadku produktów mięsnych, 98 % w przypadku oliwy z oliwek, 95 % w przypadku serów, 97 % w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku w dużych workach oraz 97 % w przypadku długiego włókna lnianego, przez okres przechowywania określony umową, na ryzyko strony zawierającej umowę w znaczeniu art. 19 niniejszego rozporządzenia i na warunkach, o których mowa w art. 22 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia;”;

| 6) | w art. 34 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:
  „W przypadku odtłuszczonego mleka w proszku w »dużych workach« dopłata wypłacana jest w odniesieniu do ilości faktycznie przechowywanej, jeśli stanowi ona nie mniej niż 97 % ilości objętej umową.
  W przypadku długiego włókna lnianego dopłata wypłacana jest w odniesieniu do ilości faktycznie przechowywanej, jeśli stanowi ona nie mniej niż 97 % ilości objętej umową.”; |
| --- | --- |

6)

w art. 34 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

„W przypadku odtłuszczonego mleka w proszku w »dużych workach« dopłata wypłacana jest w odniesieniu do ilości faktycznie przechowywanej, jeśli stanowi ona nie mniej niż 97 % ilości objętej umową.

W przypadku długiego włókna lnianego dopłata wypłacana jest w odniesieniu do ilości faktycznie przechowywanej, jeśli stanowi ona nie mniej niż 97 % ilości objętej umową.”;

| 7) | w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

7)

w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia;

| 8) | załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

8)

załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (Dz.U. L 223 z 21.8.2008, s. 3).

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 826/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | części II i III otrzymują brzmienie:
  „II.   Ser z ChNP/ChOG

  Dopłaty do prywatnego przechowywania przyznaje się wyłącznie w odniesieniu do sera objętego chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) lub chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG), który w dniu rozpoczęcia obowiązywania umowy przechowywania posiada minimalny wiek, który odpowiada okresowi dojrzewania określonemu w specyfikacji produktu, o której mowa w art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1), dotyczącej tego sera w formie, w jakiej będzie on wprowadzany do obrotu po zakończeniu okresu przechowywania objętego umową, i który to minimalny wiek zwiększa się o okres dojrzewania, który wykracza poza okres dojrzewania określony w powyższej specyfikacji produktu i podczas którego ser nabiera większej wartości.
  Jeżeli okres dojrzewania nie jest określony w specyfikacji produktu, o której mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, w dniu, w którym umowa przechowywania zaczyna obowiązywać, ser powinien mieć minimalny wiek odpowiadający okresowi dojrzewania, podczas którego ser nabiera większej wartości.
  Ponadto ser musi spełniać następujące wymogi:






  a) | każda partia waży co najmniej jedną tonę; |
| --- | --- | --- |

1)

części II i III otrzymują brzmienie:

„II.   Ser z ChNP/ChOG

Dopłaty do prywatnego przechowywania przyznaje się wyłącznie w odniesieniu do sera objętego chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) lub chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG), który w dniu rozpoczęcia obowiązywania umowy przechowywania posiada minimalny wiek, który odpowiada okresowi dojrzewania określonemu w specyfikacji produktu, o której mowa w art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1), dotyczącej tego sera w formie, w jakiej będzie on wprowadzany do obrotu po zakończeniu okresu przechowywania objętego umową, i który to minimalny wiek zwiększa się o okres dojrzewania, który wykracza poza okres dojrzewania określony w powyższej specyfikacji produktu i podczas którego ser nabiera większej wartości.

Jeżeli okres dojrzewania nie jest określony w specyfikacji produktu, o której mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, w dniu, w którym umowa przechowywania zaczyna obowiązywać, ser powinien mieć minimalny wiek odpowiadający okresowi dojrzewania, podczas którego ser nabiera większej wartości.

Ponadto ser musi spełniać następujące wymogi:

a)

każda partia waży co najmniej jedną tonę;

| b) | posiada zamieszczone trwałe oznaczenie (które może być zakodowane) przedsiębiorstwa, w którym został wytworzony, oraz datę wytworzenia; |
| --- | --- |

b)

posiada zamieszczone trwałe oznaczenie (które może być zakodowane) przedsiębiorstwa, w którym został wytworzony, oraz datę wytworzenia;

| c) | jest opatrzony datą rozpoczęcia przechowywania; |
| --- | --- |

c)

jest opatrzony datą rozpoczęcia przechowywania;

| d) | jest przechowywany jako cały ser w państwie członkowskim, w którym ser jest produkowany i w którym kwalifikuje się go do opatrzenia chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1151/2012; oraz |
| --- | --- |

d)

jest przechowywany jako cały ser w państwie członkowskim, w którym ser jest produkowany i w którym kwalifikuje się go do opatrzenia chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1151/2012; oraz

| e) | nie był przedmiotem wcześniejszej umowy o przechowywanie. |
| --- | --- |

e)

nie był przedmiotem wcześniejszej umowy o przechowywanie.

Państwa członkowskie mogą zrezygnować z obowiązku umieszczenia na serze daty wprowadzenia do magazynu, pod warunkiem że kierownik magazynu podejmie się prowadzenia rejestru, w którym w dniu rozpoczęcia przechowywania zamieszczane są informacje szczegółowe określone w akapicie drugim lit. b).

III.   Masło

Dopłaty do prywatnego przechowywania przyznaje się wyłącznie w odniesieniu do masła:

| a) | wyprodukowanego ze śmietanki uzyskanej bezpośrednio i wyłącznie z mleka krowiego o minimalnej zawartości tłuszczu mlecznego w masie wynoszącej 80 %, maksymalnej zawartości suchej masy beztłuszczowej w masie wynoszącej 2 % i maksymalnej zawartości wody w masie wynoszącej 16 %; |
| --- | --- |

a)

wyprodukowanego ze śmietanki uzyskanej bezpośrednio i wyłącznie z mleka krowiego o minimalnej zawartości tłuszczu mlecznego w masie wynoszącej 80 %, maksymalnej zawartości suchej masy beztłuszczowej w masie wynoszącej 2 % i maksymalnej zawartości wody w masie wynoszącej 16 %;

| b) | wyprodukowanego w okresie 60 dni poprzedzających dzień złożenia wniosku lub dzień przedłożenia oferty przetargowej; oraz |
| --- | --- |

b)

wyprodukowanego w okresie 60 dni poprzedzających dzień złożenia wniosku lub dzień przedłożenia oferty przetargowej; oraz

| c) | w odniesieniu do którego minimalna ilość będąca przedmiotem wniosków o przyznanie pomocy lub ofert przetargowych objętych przyznawaniem pomocy wynosi 10 ton. |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do którego minimalna ilość będąca przedmiotem wniosków o przyznanie pomocy lub ofert przetargowych objętych przyznawaniem pomocy wynosi 10 ton.

Na opakowaniu masła zawarte są przynajmniej poniższe informacje, które w stosownych przypadkach mogą być zakodowane:

| a) | numer identyfikacyjny zakładu oraz państwo członkowskie produkcji; |
| --- | --- |

a)

numer identyfikacyjny zakładu oraz państwo członkowskie produkcji;

| b) | data produkcji; |
| --- | --- |

b)

data produkcji;

| c) | data rozpoczęcia przechowywania; |
| --- | --- |

c)

data rozpoczęcia przechowywania;

| d) | numer partii towaru; |
| --- | --- |

d)

numer partii towaru;

| e) | masa netto. |
| --- | --- |

e)

masa netto.

Państwa członkowskie mogą zrezygnować z obowiązku umieszczenia na opakowaniu daty wprowadzenia do magazynu, pod warunkiem że kierownik magazynu podejmie się prowadzenia rejestru, w którym w dniu rozpoczęcia przechowywania zamieszczane są informacje szczegółowe określone w akapicie drugim.

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).”;"

| 2) | dodaje się nowe części V i VI w brzmieniu:
  „V.   Odtłuszczone mleko w proszku

  Dopłaty do prywatnego przechowywania przyznaje się wyłącznie w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku wyprodukowanego z mleka krowiego:






  a) | które zawiera nie więcej niż 1,5 % tłuszczu i 5 % wody i w którym zawartość białka w suchej masie beztłuszczowej wynosi co najmniej 34 %; |
| --- | --- | --- |

2)

dodaje się nowe części V i VI w brzmieniu:

„V.   Odtłuszczone mleko w proszku

Dopłaty do prywatnego przechowywania przyznaje się wyłącznie w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku wyprodukowanego z mleka krowiego:

a)

które zawiera nie więcej niż 1,5 % tłuszczu i 5 % wody i w którym zawartość białka w suchej masie beztłuszczowej wynosi co najmniej 34 %;

| b) | wyprodukowanego w okresie 60 dni poprzedzających dzień złożenia wniosku lub dzień przedłożenia oferty przetargowej; |
| --- | --- |

b)

wyprodukowanego w okresie 60 dni poprzedzających dzień złożenia wniosku lub dzień przedłożenia oferty przetargowej;

| c) | przechowywanego w workach o zawartości netto 25 kg lub w dużych workach ważących nie więcej niż 1 500 kg, na których widnieją przynajmniej poniższe informacje szczegółowe, które w stosownych przypadkach mogą być zakodowane:






  (i) | numer identyfikacyjny zakładu oraz państwo członkowskie produkcji; |
| --- | --- | --- |

c)

przechowywanego w workach o zawartości netto 25 kg lub w dużych workach ważących nie więcej niż 1 500 kg, na których widnieją przynajmniej poniższe informacje szczegółowe, które w stosownych przypadkach mogą być zakodowane:

(i)

numer identyfikacyjny zakładu oraz państwo członkowskie produkcji;

| (ii) | data produkcji; |
| --- | --- |

(ii)

data produkcji;

| (iii) | data rozpoczęcia przechowywania; |
| --- | --- |

(iii)

data rozpoczęcia przechowywania;

| (iv) | numer partii towaru; |
| --- | --- |

(iv)

numer partii towaru;

| (v) | masa netto; oraz |
| --- | --- |

(v)

masa netto; oraz

| d) | w odniesieniu do którego minimalna ilość będąca przedmiotem wniosków o przyznanie pomocy lub ofert przetargowych objętych przyznawaniem pomocy wynosi 10 ton. |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do którego minimalna ilość będąca przedmiotem wniosków o przyznanie pomocy lub ofert przetargowych objętych przyznawaniem pomocy wynosi 10 ton.

Państwa członkowskie mogą zrezygnować z obowiązku umieszczenia na opakowaniu daty wprowadzenia do magazynu, pod warunkiem że kierownik magazynu podejmie się prowadzenia rejestru, w którym w dniu rozpoczęcia przechowywania zamieszczane są informacje szczegółowe określone w akapicie pierwszym.

VI.   Długie włókno lniane

Dopłaty do prywatnego przechowywania przyznaje się wyłącznie w odniesieniu do długiego włókna lnianego otrzymanego w wyniku całkowitego oddzielenia włókna od zdrewniałych części łodygi, o średniej długości przynajmniej 50 cm po trzepaniu i zebranego w równoległe pasma w wiązkach, arkuszach lub płatach i w odniesieniu do którego minimalna ilość będąca przedmiotem wniosków o przyznanie pomocy lub ofert przetargowych objętych przyznawaniem pomocy wynosi 2 000 kg.

Długie włókna lniane są przechowywane w belach, na których w stosownych przypadkach mogą być zakodowane następujące informacje:

| a) | numer identyfikacyjny zakładu oraz państwo członkowskie produkcji; |
| --- | --- |

a)

numer identyfikacyjny zakładu oraz państwo członkowskie produkcji;

| b) | data rozpoczęcia przechowywania; |
| --- | --- |

b)

data rozpoczęcia przechowywania;

| c) | masa netto.”. |
| --- | --- |

c)

masa netto.”.

---

---

ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK II

Masło musi być wyprodukowane ze śmietanki otrzymanej bezpośrednio i wyłącznie z mleka krowiego wyprodukowanego w Unii. Odtłuszczone mleko w proszku musi być wytworzone z mleka krowiego wyprodukowanego w Unii.

Zgodność z akapitem pierwszym nie może być potwierdzona dowodem na to, że masło lub odtłuszczone mleko w proszku zostało wyprodukowane w przedsiębiorstwie zatwierdzonym zgodnie z pkt 1 lit. a), b) i c) części III załącznika IV do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1272/2009 (1), podlegającym kontrolom sprawdzającym wymogi, o których mowa w akapicie pierwszym, lub innymi stosownymi dowodami stwierdzającymi zgodność z akapitem pierwszym.”

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1272/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży produktów rolnych w ramach interwencji publicznej (Dz.U. L 349 z 29.12.2009, s. 1).

1

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/20 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/20

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 502/2014

z dnia 11 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do podstawy obliczania zmniejszeń stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do rolników ze względu na liniowe zmniejszenie płatności w 2014 r. oraz dyscyplinę finansową w roku kalendarzowym 2014

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (1), w szczególności jego art. 140a,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (2), w szczególności jego art. 8 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | art. 40 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zmieniony art. 6 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 1310/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), przewiduje liniowe zmniejszenie płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku 2014. Art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 przewiduje dostosowanie płatności bezpośrednich dla zapewnienia dyscypliny finansowej. Należy ustanowić przepis zapewniający optymalne stosowanie tych zmniejszeń w 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

art. 40 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zmieniony art. 6 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 1310/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), przewiduje liniowe zmniejszenie płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku 2014. Art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 przewiduje dostosowanie płatności bezpośrednich dla zapewnienia dyscypliny finansowej. Należy ustanowić przepis zapewniający optymalne stosowanie tych zmniejszeń w 2014 r.

| (2) | W trosce o przejrzystość i przewidywalność metoda obliczania obu zmniejszeń w procesie obliczania kwoty płatności dla rolników w odniesieniu do 2014 r. odpowiada metodzie obliczania zmniejszenia liniowego płatności bezpośrednich na skutek stosowania art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz zmniejszenia wynikającego z dyscypliny finansowej na podstawie art. 11 wzmiankowanego rozporządzenia, jak określono w art. 79 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 (4) i zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 635/2013 (5). |
| --- | --- |

(2)

W trosce o przejrzystość i przewidywalność metoda obliczania obu zmniejszeń w procesie obliczania kwoty płatności dla rolników w odniesieniu do 2014 r. odpowiada metodzie obliczania zmniejszenia liniowego płatności bezpośrednich na skutek stosowania art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz zmniejszenia wynikającego z dyscypliny finansowej na podstawie art. 11 wzmiankowanego rozporządzenia, jak określono w art. 79 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 (4) i zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 635/2013 (5).

| (3) | Art. 29 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zmienionego art. 6 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1310/2013, przewiduje dla państw członkowskich możliwość wypłaty od dnia 16 października 2014 r. zaliczek dla rolników w odniesieniu do wniosków złożonych w 2014 r. W celu zapewnienia spójności z zasadami obowiązującymi w 2013 r. zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 946/2013 (6), pod warunkiem że zaliczki mogą być wypłacane bez uwzględnienia dostosowania wynikającego z dyscypliny finansowej zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, należy przewidzieć, że również w 2014 r. zaliczki mogą być wypłacane bez uwzględniania zmniejszeń wynikających z dyscypliny finansowej przewidzianej w art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (7) i art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. W saldzie płatności od dnia 1 grudnia 2014 r. należy uwzględniać wysokość dostosowania z tytułu dyscypliny finansowej mającej wówczas zastosowanie. |
| --- | --- |

(3)

Art. 29 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zmienionego art. 6 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1310/2013, przewiduje dla państw członkowskich możliwość wypłaty od dnia 16 października 2014 r. zaliczek dla rolników w odniesieniu do wniosków złożonych w 2014 r. W celu zapewnienia spójności z zasadami obowiązującymi w 2013 r. zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 946/2013 (6), pod warunkiem że zaliczki mogą być wypłacane bez uwzględnienia dostosowania wynikającego z dyscypliny finansowej zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, należy przewidzieć, że również w 2014 r. zaliczki mogą być wypłacane bez uwzględniania zmniejszeń wynikających z dyscypliny finansowej przewidzianej w art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (7) i art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. W saldzie płatności od dnia 1 grudnia 2014 r. należy uwzględniać wysokość dostosowania z tytułu dyscypliny finansowej mającej wówczas zastosowanie.

| (4) | Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu, ponieważ stosuje się ono do wniosków o przyznanie pomocy w odniesieniu do 2014 r., |
| --- | --- |

(4)

Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu, ponieważ stosuje się ono do wniosków o przyznanie pomocy w odniesieniu do 2014 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmniejszenia wynikające ze zmniejszenia liniowego płatności bezpośrednich w 2014 r., o którym mowa w art. 40 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, oraz zmniejszenia wynikające z dyscypliny finansowej, o której mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014, stosuje się do sumy płatności z różnych systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 73/2009, do których uprawniony jest każdych rolnik po zastosowaniu art. 78 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009.

Zmniejszenia te powinny być stosowane przed zmniejszeniami, o których mowa w art. 79 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009.

Artykuł 2

Zaliczki, o których mowa w art. 29 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 mogą zostać wypłacone bez uwzględnienia zmniejszeń wynikających z dyscypliny finansowej przewidzianej w art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. Saldo płatności, która ma być przyznana na rzecz beneficjentów od dnia 1 grudnia 2014 r., uwzględnia wysokość dostosowania dyscypliny finansowej mającej wówczas zastosowanie do całkowitej sumy płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków o przyznanie pomocy złożonych w odniesieniu do 2014 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.

1

(2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608.

2

(3)  Rozporządzenie (UE) nr 1310/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające niektóre przepisy przejściowe w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie środków i ich rozdziału w odniesieniu do roku 2014, a także i zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 oraz rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie ich stosowania w roku 2014 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 865).

3

(4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U. L 316 z 2.12.2009, s. 65).

4

(5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 635/2013 z dnia 25 kwietnia 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do podstawy obliczania zmniejszeń stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do rolników ze względu na dostosowanie płatności w 2013 r. oraz dyscyplinę finansową w roku kalendarzowym 2013 (Dz.U. L 183 z 2.7.2013, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 946/2013 z dnia 2 października 2013 r. w sprawie płatności zaliczkowych, które mają być wypłacone od dnia 16 października 2013 r. z tytułu płatności bezpośrednich wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (Dz.U. L 261 z 3.10.2013, s. 25).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549).

7

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/22

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 503/2014

z dnia 8 maja 2014 r.

zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Muscat du Ventoux (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 53 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Muscat du Ventoux” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/1999 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Muscat du Ventoux” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/1999 (2).

| (2) | Wniosek ma na celu zmianę specyfikacji poprzez sprecyzowanie definicji produktu, obszaru geograficznego, dowodu pochodzenia, metody otrzymywania, etykietowania, wymogów krajowych, odniesienia do struktur kontroli i grupy składającej wniosek, a także zniesienie obowiązku pakowania w wyznaczonym obszarze. |
| --- | --- |

(2)

Wniosek ma na celu zmianę specyfikacji poprzez sprecyzowanie definicji produktu, obszaru geograficznego, dowodu pochodzenia, metody otrzymywania, etykietowania, wymogów krajowych, odniesienia do struktur kontroli i grupy składającej wniosek, a także zniesienie obowiązku pakowania w wyznaczonym obszarze.

| (3) | Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. W związku z tym, że jest to zmiana nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 wymienionego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(3)

Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. W związku z tym, że jest to zmiana nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 wymienionego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Muscat du Ventoux” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Skonsolidowany jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 maja 2014 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 46 z 20.2.1999, s. 13.

2

---

ZAŁĄCZNIK I

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Muscat du Ventoux” zatwierdza się następującą zmianę:

1.   Rubryka „Opis produktu”

Opis produktu uzupełniono przepisami przewidzianymi w aktach krajowych definiujących „appellation d'origine contrôlée”„Muscat du Ventoux”, w szczególności dotyczącymi analitycznych cech charakterystycznych dotyczących tej nazwy (współczynnik refraktometryczny, stosunek zawartości cukru do kwasowości), jak również cech charakterystycznych grona (kształt, minimalna masa). Elementy te występowały już w specyfikacji zarejestrowanej na poziomie Unii Europejskiej w rubryce „metoda produkcji”.

2.   Rubryka „Obszar geograficzny”

Przypomniano wykaz etapów produkcji, które muszą odbywać się w wyznaczonym obszarze geograficznym, co wynika ze stosowania przepisów przewidzianych w metodzie produkcji.

Wykaz gmin wchodzących w skład wyznaczonego obszaru geograficznego włączono do specyfikacji w oparciu o wykaz zawarty w dekrecie z dnia 22 sierpnia 1997 r. definiującym AOC („appellation d'origine contrôlée”). W wyniku błędu w wyliczeniu gmin poprawiono liczbę gmin w wyznaczonym obszarze geograficznym.

W specyfikacji określono szczegółowe zasady identyfikacji działek nadających się do otrzymywania produktu objętego nazwą chronioną.

3.   Rubryka „Elementy świadczące o pochodzeniu produktu z obszaru geograficznego”

W świetle zmian w przepisach prawa krajowego rubryka „Elementy świadczące o pochodzeniu produktu z obszaru geograficznego” zostaje ujednolicona i zawiera obecnie między innymi wymogi dotyczące sprawozdawczości i prowadzenia rejestrów zapewniających identyfikowalność produktu i monitorowanie warunków produkcji.

Zmiany te wiążą się z reformą systemu kontroli nazw pochodzenia wprowadzoną na mocy rozporządzenia nr 2006-1547 z dnia 7 grudnia 2006 r. dotyczącego podnoszenia wartości produktów rolnych, leśnych lub spożywczych i owoców morza.

Ponadto elementy dotyczące historii produktu przeniesiono do rubryki „Związek z obszarem geograficznym”.

4.   Rubryka „Metoda produkcji”

Rubryka „Metoda produkcji” została uzupełniona o przepisy znajdujące się w pierwotnym dekrecie uznającym AOC „Muscat du Ventoux”, który był załączony do pierwotnego wniosku o uznanie nazwy jako ChNP, w szczególności jeśli chodzi o:

| — | minimalny wiek winorośli w chwili wejścia do produkcji, |
| --- | --- |

—

minimalny wiek winorośli w chwili wejścia do produkcji,

| — | gęstość obsady, |
| --- | --- |

—

gęstość obsady,

| — | sposoby przycinania, |
| --- | --- |

—

sposoby przycinania,

| — | dozwolona liczba gron i wysokość roślin, |
| --- | --- |

—

dozwolona liczba gron i wysokość roślin,

| — | zasady określania początku zbiorów i wymogi w zakresie wydajności, |
| --- | --- |

—

zasady określania początku zbiorów i wymogi w zakresie wydajności,

| — | szczegółowe przepisy dotyczące winogron poddanych długiemu przechowywaniu w chłodni. |
| --- | --- |

—

szczegółowe przepisy dotyczące winogron poddanych długiemu przechowywaniu w chłodni.

Usunięto również przepisy pozwalające, w razie nadzwyczajnych warunków klimatycznych, na odejście od zasad dotyczących wskaźnika refraktometrycznego, daty rozpoczęcia zbiorów i wydajności, jako że przepisy te nie są już właściwe.

5.   Rubryka „Szczegółowe elementy dotyczące etykietowania”

Zmieniono przepisy dotyczące etykietowania w celu:

| — | wprowadzenia obowiązku nanoszenia symbolu ChNP Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

wprowadzenia obowiązku nanoszenia symbolu ChNP Unii Europejskiej,

| — | uspójnienia ich ze zniesieniem obowiązku pakowania w wyznaczonym obszarze oraz zmianą zasad identyfikacji produktów. Obecnie identyfikacja produktów jest zapewniona dzięki taśmie klejącej, stanowiącej instrument identyfikowalności i umieszczanej na opakowaniach. Ze względu na wniosek dotyczący zniesienia obowiązku pakowania w wyznaczonym obszarze taśma klejąca jest umieszczana na paletach z zebranymi owocami lub, w odniesieniu do winogron długo przechowywanych, przy wyjściu z chłodni. Jeśli produkt jest poddawany innym zabiegom ze względu na końcowe pakowanie, na opakowaniu zachowuje się tylko numer taśmy klejącej, aby umożliwić zagwarantowanie identyfikowalności produktu. |
| --- | --- |

—

uspójnienia ich ze zniesieniem obowiązku pakowania w wyznaczonym obszarze oraz zmianą zasad identyfikacji produktów. Obecnie identyfikacja produktów jest zapewniona dzięki taśmie klejącej, stanowiącej instrument identyfikowalności i umieszczanej na opakowaniach. Ze względu na wniosek dotyczący zniesienia obowiązku pakowania w wyznaczonym obszarze taśma klejąca jest umieszczana na paletach z zebranymi owocami lub, w odniesieniu do winogron długo przechowywanych, przy wyjściu z chłodni. Jeśli produkt jest poddawany innym zabiegom ze względu na końcowe pakowanie, na opakowaniu zachowuje się tylko numer taśmy klejącej, aby umożliwić zagwarantowanie identyfikowalności produktu.

6.   Rubryka „Wymogi krajowe”

Zgodnie z krajową reformą systemu kontroli do specyfikacji załączono tabelę zawierającą główne punkty, które należy skontrolować, oraz metodę ich oceny.

7.   Inne

| — | Zniesiono obowiązek pakowania na wyznaczonym obszarze, gdyż przepis ten przestał być niezbędny. |
| --- | --- |

—

Zniesiono obowiązek pakowania na wyznaczonym obszarze, gdyż przepis ten przestał być niezbędny.

| — | Rubryki „Odesłania dotyczące organów kontroli” i „Grupa składająca wniosek”: zaktualizowano nazwy i dane kontaktowe oficjalnych organów kontroli oraz dane kontaktowe grupy, w szczególności w celu uwzględnienia zmian, jakie zaszły w zasadach kontroli. |
| --- | --- |

—

Rubryki „Odesłania dotyczące organów kontroli” i „Grupa składająca wniosek”: zaktualizowano nazwy i dane kontaktowe oficjalnych organów kontroli oraz dane kontaktowe grupy, w szczególności w celu uwzględnienia zmian, jakie zaszły w zasadach kontroli.

---

ZAŁĄCZNIK II

SKONSOLIDOWANY JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1)

„MUSCAT DU VENTOUX”

Nr WE: FR-PDO-0105-0996-24.04.2012

ChOG ( ) ChNP (X)

1.   Nazwa

„Muscat du Ventoux”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Muscat du Ventoux” to czarne winogrona stołowe otrzymywane z odmiany winorośli muskat hamburski. Charakteryzują się gronami o dosyć dużej wielkości, bez czerwonych pestek, są zazwyczaj mocno zabarwione, jędrne, posiadają intensywny i elegancki zapach muskatowy. Grona winogron są jednorodne, o masie co najmniej 250 g, winogrona są luźno osadzone w równomierny sposób na całym gronie. Silne zabarwienie na niebiesko właściwe dla tej winorośli jest typowe dla przedmiotowej chronionej nazwy. Nalot występujący na winogronach nie powinien być naruszony. Grona nie powinny być nabrzmiałe wodą.

Wskaźnik refraktometryczny winogron wynosi powyżej 18 (co odpowiada 169,3 g/l cukru), a stosunek łącznej zawartości cukrów do kwasowości — powyżej 25 (cukier wyrażony w g/l łącznej zawartości cukrów, kwasowość w g/l kwasu winowego).

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Cały proces produkcji winogron musi odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Długie przechowywanie winogron odbywa się na wyznaczonym obszarze geograficznym, tak by móc szybko umieścić je w chłodni, co pozwala ochronić produkt i uniknąć jego zepsucia. Szybkie obniżenie temperatury owoców jest bowiem warunkiem niezbędnym do przechowywania ich przez okres kilku miesięcy. Regularnie przeprowadzane są badania analityczne i organoleptyczne winogron po ich wyjściu z chłodni, aby upewnić się co do zachowania przez produkt jego właściwości.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na etykiecie winogron objętych chronioną nazwą pochodzenia „Muscat du Ventoux” znajduje się chroniona nazwa pochodzenia, symbol ChNP Unii Europejskiej oraz numer taśmy klejącej.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny produkcji „Muscat du Ventoux” znajduje się pomiędzy trzema masywami górskimi: na północy — Ventoux; na wschodzie — Vaucluse i na południu — Luberon. W departamencie Vaucluse obszar ten rozciąga się na terytorium następujących gmin:

Apt, Aubignan, Le Barroux, Le Beaucet, Beaumettes, Beaumont-du-Ventoux, Bédoin, Blauvac, Bonnieux, Cabrières-d'Avignon, Caromb, Carpentras, Caseneuve, Castellet, Crestet, Crillon-le-Brave, Entrechaux, Flassan, Fontaine-de-Vaucluse, Gargas, Gignac, Gordes, Goult, Joucas, Lacoste, Lagnes, Lioux, Loriol-du-Comtat, Malaucène, Malemort-du-Comtat, Maubec, Mazan, Ménerbes, Méthamis, Modène, Mormoiron, Murs, Oppède, Pernes-les-Fontaines, Robion, La Roque-sur-Pernes, Roussillon, Rustrel, Saignon, Saint-Didier, Saint-Hippolyte-le-Graveyron, Saint-Martin-de-Castillon, Saint-Pantaléon, Saint-Pierre-de-Vassols, Saint-Saturnin-lès-Apt, Saumane-de-Vaucluse, Vaison-la-Romaine, Venasque, Viens, Villars oraz Villes-sur-Auzon.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

5.1.1.   Czynniki naturalne

Region Ventoux posiada niepowtarzalne cechy geologiczne i klimatyczne.

Gleby są piaszczyste i gliniasto-piaszczyste. Takie właściwości edaficzne spowodowały, że obszar ten wyspecjalizował się w produkcji wina i wysokiej jakości winogron stołowych.

Klimat panujący na wyznaczonym obszarze jest klimatem śródziemnomorskim. Charakteryzuje się między innymi silnym nasłonecznieniem w lecie i małą ilością opadów. Mont Ventoux, który wznosi się na wysokość 1 900 m, ma wpływ na klimat, powodując występowanie w nocy niskich temperatur. Jego obecność chroni również przed mistralem — wiatrem dominującym w dolinie Rodanu, który czasem może być bardzo silny.

Wilgotność powietrza jest nieznaczna, co wiąże się z niskim poziomem opadów w ciągu roku i ma działanie profilaktyczne, szczególnie sprzyjające uprawie winorośli.

5.1.2.   Czynniki ludzkie

Uprawa winorośli „Muscat du Ventoux” w regionie Vaucluse sięga początków XX wieku. W 1914 r. odnotowano w tym departamencie pierwsze sadzenia odmiany muskatu hamburskiego — wykorzystywanej w produkcji „Muscat du Ventoux”.

Producenci w obszarze produkcji posiedli prawdziwe umiejętności, jeśli chodzi o zabiegi związane z uprawą winorośli, aby otrzymać zdrowe i właściwie zabarwione winogrona. Dzięki całorocznym zabiegom, takim jak przycinanie pędów w zimie i pielęgnacja liści w fazie wegetacji, producenci doprowadzają do maksymalnej żywotności roślin i optymalnego dojrzewania gron. Ręczny zbiór i formowanie gron oraz selekcja wykonywana na miejscu w winnicy stanowią również elementy wiedzy opierającej się na długotrwałym doświadczeniu przekazywanym z pokolenia na pokolenie.

5.2.   Specyfika produktu

„Muscat du Ventoux” to czarne winogrona stołowe otrzymywane z odmiany winorośli muskat hamburski. Charakteryzują się gronami o dosyć dużej wielkości, bez czerwonych pestek, zazwyczaj mocno zabarwionymi, jędrnymi, posiadającymi intensywny smak i zapach muskatowy, charakterystyczny dla winorośli muskat hamburski. Silne zabarwienie na niebiesko, właściwe dla tej winorośli podczas etapu dojrzewania, jest typowe dla przedmiotowej chronionej nazwy. Nalot występujący na winogronach nie powinien być naruszony. Grona winogron są jednorodne, o odpowiednio dużej zawartości cukru.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Klimat śródziemnomorski panujący w wyznaczonym obszarze pozwala na optymalne dojrzewanie winogron, szczególnie ze względu na duże nasłonecznienie. Poza rolą, jaką odgrywa Mont Ventoux, który odpowiada za dużą amplitudę temperatur nocnych i dziennych podczas etapu dojrzewania, warunki panujące w wyznaczonym obszarze są idealne dla muskatu, jeśli chodzi o osiąganie niebieskawego zabarwienia i koncentrację zapachu w gronach. Niskie temperatury w nocy również przyczyniają się do utrzymania zapachu.

Cięcie winorośli, które ogranicza jej wydajność, pozwala na optymalne dojrzewanie pestek. Szczególną troskę przykłada się ponadto do pielęgnacji liści. Dzięki niej otrzymuje się optymalną powierzchnię liści, co stanowi jeden z elementów zapewniających właściwą fotosyntezę cukrów, elementów organoleptycznych winogron i antocyjanów odpowiedzialnych za odpowiednie zabarwienie gron.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCMuscatDuVentoux.pdf

---

(1)  Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/28 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/28

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 504/2014

z dnia 15 maja 2014 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej oleje roślinne/olejek cytronelowy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 lit. c) oraz art. 78 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Substancja czynna oleje roślinne/olejek cytronelowy została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) dyrektywą Komisji 2008/127/WE (3) zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24b rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 (4). Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5). |
| --- | --- |

(1)

Substancja czynna oleje roślinne/olejek cytronelowy została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) dyrektywą Komisji 2008/127/WE (3) zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24b rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 (4). Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5).

| (2) | Zgodnie z art. 25a rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 w dniu 16 grudnia 2011 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, przedstawił Komisji opinię na temat projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejów roślinnych/olejku cytronelowego (6). Urząd przekazał powiadamiającemu swoją opinię na temat olejów roślinnych/olejku cytronelowego. Komisja zwróciła się do powiadamiającego o przedstawienie uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejów roślinnych/olejku cytronelowego. Projekt sprawozdania z oceny i opinia Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, a projekt sprawozdania z oceny został sfinalizowany w dniu 3 października 2013 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejów roślinnych/olejku cytronelowego. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 25a rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 w dniu 16 grudnia 2011 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, przedstawił Komisji opinię na temat projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejów roślinnych/olejku cytronelowego (6). Urząd przekazał powiadamiającemu swoją opinię na temat olejów roślinnych/olejku cytronelowego. Komisja zwróciła się do powiadamiającego o przedstawienie uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejów roślinnych/olejku cytronelowego. Projekt sprawozdania z oceny i opinia Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, a projekt sprawozdania z oceny został sfinalizowany w dniu 3 października 2013 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejów roślinnych/olejku cytronelowego.

| (3) | Potwierdza się, że substancja czynna oleje roślinne/olejek cytronelowy jest uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. |
| --- | --- |

(3)

Potwierdza się, że substancja czynna oleje roślinne/olejek cytronelowy jest uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

| (4) | Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej konieczna jest zmiana warunków zatwierdzenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej konieczna jest zmiana warunków zatwierdzenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

| (6) | Państwom członkowskim należy dać czas na zmianę lub cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające oleje roślinne/olejek cytronelowy. |
| --- | --- |

(6)

Państwom członkowskim należy dać czas na zmianę lub cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające oleje roślinne/olejek cytronelowy.

| (7) | Jeśli państwa członkowskie przyznają okres na zużycie zapasów w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających oleje roślinne/olejek cytronelowy zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, okres taki powinien upłynąć najpóźniej osiemnaście miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(7)

Jeśli państwa członkowskie przyznają okres na zużycie zapasów w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających oleje roślinne/olejek cytronelowy zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, okres taki powinien upłynąć najpóźniej osiemnaście miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011

W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Środki przejściowe

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające oleje roślinne/olejek cytronelowy jako substancję czynną w terminie do dnia 5 grudnia 2014 r.

Artykuł 3

Okres na zużycie zapasów

Okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jest możliwie najkrótszy i upływa najpóźniej w dniu 5 grudnia 2015 r.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

2

(3)  Dyrektywa Komisji 2008/127/WE z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej kilku substancji czynnych (Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 89).

3

(4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2229/2004 z dnia 3 grudnia 2004 r. ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, s. 13).

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

5

(6)  Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance plant oils/citronella oil (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej oleje roślinne/olejek cytronelowy). Dziennik EFSA 2012, 10(2):2518. [42 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2012.2518 Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.

6

---

ZAŁĄCZNIK

W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 pozycja 240 dotycząca substancji czynnej oleje roślinne/olejek cytronelowy otrzymuje brzmienie:

| Nr | Nazwa zwyczajowa,
  numery identyfikacyjne | Nazwa IUPAC | Czystość | Data zatwierdzenia | Data wygaśnięcia zatwierdzenia | Przepisy szczegółowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „240 | Oleje roślinne/olejek cytronelowy
  Nr CAS 8000-29-1
  Nr CIPAC 905 | Olejek cytronelowy stanowi złożoną mieszaninę substancji chemicznych.
  Jej głównymi składnikami są: | cytronelal (3,7-dimetylo-6-oktenal), |

Nr

Nazwa zwyczajowa,

numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Przepisy szczegółowe

„240

Oleje roślinne/olejek cytronelowy

Nr CAS 8000-29-1

Nr CIPAC 905

Olejek cytronelowy stanowi złożoną mieszaninę substancji chemicznych.

Jej głównymi składnikami są:

cytronelal (3,7-dimetylo-6-oktenal),

| | geraniol ((E)-3,7-dimetylo-2,6-oktadien-1-ol), |
| --- | --- |

geraniol ((E)-3,7-dimetylo-2,6-oktadien-1-ol),

| | cytronelol (3,7-dimetylo-6-oktan-2-ol), |
| --- | --- |

cytronelol (3,7-dimetylo-6-oktan-2-ol),

| | octan geranylu (octan 3,7-dimetylo-6-okten-1-ylu). |
| --- | --- |

octan geranylu (octan 3,7-dimetylo-6-okten-1-ylu).

Łączna zawartość następujących zanieczyszczeń nie może przekraczać 0,1 % materiału technicznego: eugenol metylowy i izoeugenol metylowy.

1 września 2009 r.

31 sierpnia 2019 r.

CZĘŚĆ A

Dopuszcza się wyłącznie zezwolenie na stosowanie w charakterze środka chwastobójczego.

CZĘŚĆ B

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego olejku cytronelowego (SANCO/2621/2008), w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.

Warunki stosowania określają, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

| — | ochronę operatorów, pracowników, osób postronnych i mieszkańców oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono, w stosownych przypadkach, zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej, |
| --- | --- |

—

ochronę operatorów, pracowników, osób postronnych i mieszkańców oraz dopilnowują, aby w warunkach stosowania uwzględniono, w stosownych przypadkach, zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej,

| — | ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji czynnej w regionach o niestabilnych warunkach glebowych, |
| --- | --- |

—

ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji czynnej w regionach o niestabilnych warunkach glebowych,

| — | ryzyko dla organizmów niebędących przedmiotem zwalczania. |
| --- | --- |

—

ryzyko dla organizmów niebędących przedmiotem zwalczania.

Powiadamiający przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

| a) | specyfikacji technicznej; |
| --- | --- |

a)

specyfikacji technicznej;

| b) | danych porównujących narażenie środowiskowe na oleje roślinne/olejek cytronelowy oraz eugenol metylowy i izoeugenol metylowy ze źródeł naturalnych z narażeniem związanym ze stosowaniem olejów roślinnych/olejku cytronelowego jako środka ochrony roślin. Dane te powinny uwzględniać zarówno narażenie ludzi, jak i organizmów niebędących przedmiotem zwalczania; |
| --- | --- |

b)

danych porównujących narażenie środowiskowe na oleje roślinne/olejek cytronelowy oraz eugenol metylowy i izoeugenol metylowy ze źródeł naturalnych z narażeniem związanym ze stosowaniem olejów roślinnych/olejku cytronelowego jako środka ochrony roślin. Dane te powinny uwzględniać zarówno narażenie ludzi, jak i organizmów niebędących przedmiotem zwalczania;

| c) | oceny narażenia wód podziemnych na potencjalne metabolity olejów roślinnych/olejku cytronelowego, w szczególności na eugenol metylowy i izoeugenol metylowy. |
| --- | --- |

c)

oceny narażenia wód podziemnych na potencjalne metabolity olejów roślinnych/olejku cytronelowego, w szczególności na eugenol metylowy i izoeugenol metylowy.

Powiadamiający przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 30 kwietnia 2016 r.”

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/32

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 505/2014

z dnia 15 maja 2014 r.

zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania barwników karmelowych (E 150a–d) w piwie i napojach słodowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania. |
| --- | --- |

(1)

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania.

| (2) | Wspomniany wykaz może zostać zmieniony zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 (2), z inicjatywy Komisji albo na podstawie wniosku. |
| --- | --- |

(2)

Wspomniany wykaz może zostać zmieniony zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 (2), z inicjatywy Komisji albo na podstawie wniosku.

| (3) | Barwniki karmelowe to barwniki spożywcze dopuszczone obecnie do stosowania i wymienione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. Dopuszczenie to uwzględnia dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) ustalone przez Komitet Naukowy ds. Żywności w 1987, 1990 i 1996 r. |
| --- | --- |

(3)

Barwniki karmelowe to barwniki spożywcze dopuszczone obecnie do stosowania i wymienione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. Dopuszczenie to uwzględnia dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) ustalone przez Komitet Naukowy ds. Żywności w 1987, 1990 i 1996 r.

| (4) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) wydał dnia 3 lutego 2011 r. opinię w odniesieniu do ponownej oceny bezpieczeństwa barwników karmelowych jako dodatków do żywności (3). W opinii tej Urząd określił łączne ADI na poziomie 300 mg/kg masy ciała/dzień. W ramach tego łącznego ADI ustalono indywidualne ADI na poziomie 100 mg/kg masy ciała/dzień dla karmelu amoniakalnego E 150c. Urząd stwierdził, że przewidywane narażenie z dietą populacji dzieci i dorosłych może przekroczyć ADI w przypadku karmelu (E 150a), karmelu amoniakalnego (E 150c) i karmelu amoniakalno-siarczynowego (E 150d). |
| --- | --- |

(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) wydał dnia 3 lutego 2011 r. opinię w odniesieniu do ponownej oceny bezpieczeństwa barwników karmelowych jako dodatków do żywności (3). W opinii tej Urząd określił łączne ADI na poziomie 300 mg/kg masy ciała/dzień. W ramach tego łącznego ADI ustalono indywidualne ADI na poziomie 100 mg/kg masy ciała/dzień dla karmelu amoniakalnego E 150c. Urząd stwierdził, że przewidywane narażenie z dietą populacji dzieci i dorosłych może przekroczyć ADI w przypadku karmelu (E 150a), karmelu amoniakalnego (E 150c) i karmelu amoniakalno-siarczynowego (E 150d).

| (5) | W dniu 3 grudnia 2012 r. Urząd wydał oświadczenie przedstawiające bardziej szczegółową ocenę narażenia na barwniki karmelowe E 150a, E 150c i E 150d i stwierdził, że przewidywane narażenie z dietą jest znacznie niższe niż szacowano w poprzedniej opinii (4). Urząd uznał jednak, że małe dzieci i dorośli mogą nadal przekraczać ADI dla karmelu amoniakalnego (E 150c). Podczas gdy ADI zostało przekroczone jedynie nieznacznie (6 %) na wysokim poziomie u małych dzieci w jednym państwie członkowskim, u dorosłych ADI zostało przekroczone o 5–51 % w pięciu państwach członkowskich. Przeanalizowawszy bardziej szczegółowe krajowe informacje dotyczące faktycznych zastosowań karmelu amoniakalnego (E 150c), zainteresowane państwa członkowskie wykazały, że rzeczywiste spożycie jest znacznie niższe. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że piwo jest główną przyczyną narażenia dorosłych, należy zmienić warunki stosowania i ustanowić maksymalne poziomy stosowania karmelu amoniakalnego (E 150c) w podkategorii żywności 14.2.1 „Piwo i napoje słodowe”, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 3 grudnia 2012 r. Urząd wydał oświadczenie przedstawiające bardziej szczegółową ocenę narażenia na barwniki karmelowe E 150a, E 150c i E 150d i stwierdził, że przewidywane narażenie z dietą jest znacznie niższe niż szacowano w poprzedniej opinii (4). Urząd uznał jednak, że małe dzieci i dorośli mogą nadal przekraczać ADI dla karmelu amoniakalnego (E 150c). Podczas gdy ADI zostało przekroczone jedynie nieznacznie (6 %) na wysokim poziomie u małych dzieci w jednym państwie członkowskim, u dorosłych ADI zostało przekroczone o 5–51 % w pięciu państwach członkowskich. Przeanalizowawszy bardziej szczegółowe krajowe informacje dotyczące faktycznych zastosowań karmelu amoniakalnego (E 150c), zainteresowane państwa członkowskie wykazały, że rzeczywiste spożycie jest znacznie niższe. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że piwo jest główną przyczyną narażenia dorosłych, należy zmienić warunki stosowania i ustanowić maksymalne poziomy stosowania karmelu amoniakalnego (E 150c) w podkategorii żywności 14.2.1 „Piwo i napoje słodowe”, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.

| (6) | Na podstawie art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 maksymalne poziomy barwników mają zastosowanie do ilości substancji barwiących zawartych w danym preparacie barwiącym, o ile nie określono inaczej. Złożony charakter barwników karmelowych i ograniczona wiedza na temat ich składu chemicznego sprawiają, że ich identyfikacja w produktach żywnościowych jest trudna. Dlatego też, przeprowadzając urzędowe kontrole, właściwe organy mogłyby także rozważyć sprawdzenie poziomu 2-acetylo-4-tetrahydroksy-butyloimidazolu, tj. zanieczyszczenia, które można oznaczyć analitycznie i które zostało uwzględnione przy ustalaniu indywidualnych ADI dla karmelu amoniakalnego (E 150c). |
| --- | --- |

(6)

Na podstawie art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 maksymalne poziomy barwników mają zastosowanie do ilości substancji barwiących zawartych w danym preparacie barwiącym, o ile nie określono inaczej. Złożony charakter barwników karmelowych i ograniczona wiedza na temat ich składu chemicznego sprawiają, że ich identyfikacja w produktach żywnościowych jest trudna. Dlatego też, przeprowadzając urzędowe kontrole, właściwe organy mogłyby także rozważyć sprawdzenie poziomu 2-acetylo-4-tetrahydroksy-butyloimidazolu, tj. zanieczyszczenia, które można oznaczyć analitycznie i które zostało uwzględnione przy ustalaniu indywidualnych ADI dla karmelu amoniakalnego (E 150c).

| (7) | Wniosek o zezwolenie na stosowanie dodatku barwników karmelowych (E 150a–d) w napojach słodowych przedłożono w dniu 4 czerwca 2013 r. i udostępniono go państwom członkowskim na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008. |
| --- | --- |

(7)

Wniosek o zezwolenie na stosowanie dodatku barwników karmelowych (E 150a–d) w napojach słodowych przedłożono w dniu 4 czerwca 2013 r. i udostępniono go państwom członkowskim na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008.

| (8) | Piwo nie jest zdefiniowane w przepisach UE i w poszczególnych państwach członkowskich występują różne jego definicje. W konsekwencji dany produkt sklasyfikowany jako piwo w jednym państwie członkowskim może być sklasyfikowany jako napój słodowy w innym. Ponieważ istnieje technologiczna potrzeba stosowania barwników karmelowych (E 150a–d) w napojach słodowych, a stosowanie barwników karmelowych jest dopuszczone wyłącznie w piwie, obecna sytuacja ma negatywny wpływ na rynek wewnętrzny i utrudnia swobodny przepływ tych produktów. W związku z powyższym należy naprawić tę sytuację. |
| --- | --- |

(8)

Piwo nie jest zdefiniowane w przepisach UE i w poszczególnych państwach członkowskich występują różne jego definicje. W konsekwencji dany produkt sklasyfikowany jako piwo w jednym państwie członkowskim może być sklasyfikowany jako napój słodowy w innym. Ponieważ istnieje technologiczna potrzeba stosowania barwników karmelowych (E 150a–d) w napojach słodowych, a stosowanie barwników karmelowych jest dopuszczone wyłącznie w piwie, obecna sytuacja ma negatywny wpływ na rynek wewnętrzny i utrudnia swobodny przepływ tych produktów. W związku z powyższym należy naprawić tę sytuację.

| (9) | Wspólną cechą napojów słodowych jest brak słodu jako takiego w produkcie końcowym i podobieństwo do piwa pod względem technologii i potrzeb w zakresie dodatków do żywności. Istnieje potrzeba stosowania barwników karmelowych w celu przywrócenia spójnego koloru, który uległ zmianie w wyniku procesów produkcyjnych, lub w celu uczynienia napojów słodowych wyprodukowanych z jasnego słodu bardziej atrakcyjnymi wizualnie. Palony słód nie może być stosowany w celu osiągnięcia ciemnego koloru, ponieważ wiąże się z nim silny aromat, który nie jest odpowiedni dla tych produktów. |
| --- | --- |

(9)

Wspólną cechą napojów słodowych jest brak słodu jako takiego w produkcie końcowym i podobieństwo do piwa pod względem technologii i potrzeb w zakresie dodatków do żywności. Istnieje potrzeba stosowania barwników karmelowych w celu przywrócenia spójnego koloru, który uległ zmianie w wyniku procesów produkcyjnych, lub w celu uczynienia napojów słodowych wyprodukowanych z jasnego słodu bardziej atrakcyjnymi wizualnie. Palony słód nie może być stosowany w celu osiągnięcia ciemnego koloru, ponieważ wiąże się z nim silny aromat, który nie jest odpowiedni dla tych produktów.

| (10) | Napoje słodowe to produkty niszowe stanowiące alternatywę dla produktów, w których stosowanie barwników karmelowych jest obecnie dopuszczone (tj. napojów aromatyzowanych i piwa). W związku z powyższym oczekuje się, że zezwolenie na stosowanie barwników karmelowych w napojach słodowych nie będzie miało znaczącego wpływu na całkowite narażenie na barwniki karmelowe. |
| --- | --- |

(10)

Napoje słodowe to produkty niszowe stanowiące alternatywę dla produktów, w których stosowanie barwników karmelowych jest obecnie dopuszczone (tj. napojów aromatyzowanych i piwa). W związku z powyższym oczekuje się, że zezwolenie na stosowanie barwników karmelowych w napojach słodowych nie będzie miało znaczącego wpływu na całkowite narażenie na barwniki karmelowe.

| (11) | Na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 Komisja powinna zasięgnąć opinii Urzędu w celu uaktualnienia unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, z wyjątkiem przypadków gdy taka aktualizacja nie ma wpływu na zdrowie człowieka. Ponieważ przedłużenie zezwolenia na stosowanie barwników karmelowych (E 150a–d) w napojach słodowych stanowi aktualizację tego wykazu niemającą wpływu na zdrowie człowieka, zasięgnięcie opinii Urzędu nie jest konieczne. |
| --- | --- |

(11)

Na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 Komisja powinna zasięgnąć opinii Urzędu w celu uaktualnienia unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, z wyjątkiem przypadków gdy taka aktualizacja nie ma wpływu na zdrowie człowieka. Ponieważ przedłużenie zezwolenia na stosowanie barwników karmelowych (E 150a–d) w napojach słodowych stanowi aktualizację tego wykazu niemającą wpływu na zdrowie człowieka, zasięgnięcie opinii Urzędu nie jest konieczne.

| (12) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. |
| --- | --- |

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

| (13) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1).

2

(3)  Dziennik EFSA 2011; 9(3):2004.

3

(4)  Dziennik EFSA 2012; 10(12):3030.

4

---

ZAŁĄCZNIK

W części E załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 w kategorii żywności 14.2.1 „Piwo i napoje słodowe”, pozycja E 150a–d otrzymuje brzmienie:

| | „E 150a, b, d | Karmel, karmel siarczynowy i karmel amoniakalno-siarczynowy | quantum satis | | |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | E 150c | Karmel amoniakalny | 6 000 | | |
| | E 150c | Karmel amoniakalny | 9 500 | | Tylko »Bière de table/Tafelbier/Table beer« (pierwotna zawartość brzeczki poniżej 6 %); brown ale, porter, stout i old ale” |

„E 150a, b, d

Karmel, karmel siarczynowy i karmel amoniakalno-siarczynowy

quantum satis

E 150c

Karmel amoniakalny

6 000

E 150c

Karmel amoniakalny

9 500

Tylko »Bière de table/Tafelbier/Table beer« (pierwotna zawartość brzeczki poniżej 6 %); brown ale, porter, stout i old ale”

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/35 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/35

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 506/2014

z dnia 15 maja 2014 r.

zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do stosowania arginianu etylowo-lauroilowego jako substancji konserwującej w niektórych produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3, art. 14 oraz art. 30 ust. 5,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (2), w szczególności jego art. 7 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania. |
| --- | --- |

(1)

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania.

| (2) | W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 231/2012 (3) ustanowiono specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 231/2012 (3) ustanowiono specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

| (3) | Wykaz unijny i specyfikacje mogą zostać uaktualnione zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008, z inicjatywy Komisji albo na podstawie wniosku. |
| --- | --- |

(3)

Wykaz unijny i specyfikacje mogą zostać uaktualnione zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008, z inicjatywy Komisji albo na podstawie wniosku.

| (4) | W dniu 5 maja 2006 r. złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie arginianu etylowo-lauroilowego jako substancji konserwującej w kilku kategoriach żywności. Wniosek ten udostępniono państwom członkowskim zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 5 maja 2006 r. złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie arginianu etylowo-lauroilowego jako substancji konserwującej w kilku kategoriach żywności. Wniosek ten udostępniono państwom członkowskim zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008.

| (5) | Następnie, w kwietniu 2007 r., Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) dokonał oceny bezpieczeństwa stosowania arginianu etylowo-lauroilowego jako substancji konserwującej i wyznaczył dopuszczalne dzienne spożycie na poziomie 0,5 mg/kg masy ciała (4). Ostrożne szacunki narażenia na rzeczoną substancję — zarówno dorosłych, jak i dzieci — sugerowały, że — przy najwyższych proponowanych poziomach stosowania — prawdopodobne było przekroczenie dopuszczalnego dziennego spożycia w przypadku kilku kategorii żywności. |
| --- | --- |

(5)

Następnie, w kwietniu 2007 r., Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) dokonał oceny bezpieczeństwa stosowania arginianu etylowo-lauroilowego jako substancji konserwującej i wyznaczył dopuszczalne dzienne spożycie na poziomie 0,5 mg/kg masy ciała (4). Ostrożne szacunki narażenia na rzeczoną substancję — zarówno dorosłych, jak i dzieci — sugerowały, że — przy najwyższych proponowanych poziomach stosowania — prawdopodobne było przekroczenie dopuszczalnego dziennego spożycia w przypadku kilku kategorii żywności.

| (6) | W reakcji na te wnioski wnioskodawca zmienił zastosowania i poziomy stosowania substancji i zwrócił się o wydanie zezwolenia na jej stosowanie w produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej. W lipcu 2013 r. Urząd opublikował oświadczenie w sprawie bardziej szczegółowej oceny narażenia dotyczącej arginianu etylowo-lauroilowego, opartej na zmienionych zamierzonych zastosowaniach jako dodatku do żywności (5), i stwierdził, że poziom narażenia wszystkich grup populacji jest niższy niż dopuszczalne dzienne spożycie wynoszące 0,5 mg/kg masy ciała/dzień. |
| --- | --- |

(6)

W reakcji na te wnioski wnioskodawca zmienił zastosowania i poziomy stosowania substancji i zwrócił się o wydanie zezwolenia na jej stosowanie w produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej. W lipcu 2013 r. Urząd opublikował oświadczenie w sprawie bardziej szczegółowej oceny narażenia dotyczącej arginianu etylowo-lauroilowego, opartej na zmienionych zamierzonych zastosowaniach jako dodatku do żywności (5), i stwierdził, że poziom narażenia wszystkich grup populacji jest niższy niż dopuszczalne dzienne spożycie wynoszące 0,5 mg/kg masy ciała/dzień.

| (7) | Istnieje technologiczna potrzeba stosowania arginianu etylowo-lauroilowego jako substancji konserwującej w produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej w celu polepszenia jakości mikrobiologicznej tych produktów spożywczych, w tym w celu hamowania wzrostu szkodliwych mikroorganizmów, takich jak Listeria monocytogenes. Ponieważ stosowanie arginianu etylowo-lauroilowego w produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej pomoże utrzymać ich jakość i bezpieczeństwo, należy zezwolić na jego stosowanie w produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej i przydzielić temu dodatkowi do żywności numer E 243. |
| --- | --- |

(7)

Istnieje technologiczna potrzeba stosowania arginianu etylowo-lauroilowego jako substancji konserwującej w produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej w celu polepszenia jakości mikrobiologicznej tych produktów spożywczych, w tym w celu hamowania wzrostu szkodliwych mikroorganizmów, takich jak Listeria monocytogenes. Ponieważ stosowanie arginianu etylowo-lauroilowego w produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej pomoże utrzymać ich jakość i bezpieczeństwo, należy zezwolić na jego stosowanie w produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej i przydzielić temu dodatkowi do żywności numer E 243.

| (8) | Specyfikacje arginianu etylowo-lauroilowego (E 243) należy włączyć do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 w następstwie pierwszego włączenia tej substancji do unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. |
| --- | --- |

(8)

Specyfikacje arginianu etylowo-lauroilowego (E 243) należy włączyć do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 w następstwie pierwszego włączenia tej substancji do unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 oraz (UE) nr 231/2012. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 oraz (UE) nr 231/2012.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.

1

(2)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1.

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 83 z 22.3.2012, s. 1).

3

(4)  Dziennik EFSA (2007) 511, s. 1.

4

(5)  Dziennik EFSA (2013) 11(6): 3294.

5

---

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w części B pkt 3 „Dodatki inne niż barwniki i substancje słodzące” po pozycji dotyczącej dodatku E 242 Dimetylodiwęglan dodaje się pozycję w brzmieniu:






  „E 243 | Arginian etylowo-lauroilowy” |
| --- | --- | --- |

1)

w części B pkt 3 „Dodatki inne niż barwniki i substancje słodzące” po pozycji dotyczącej dodatku E 242 Dimetylodiwęglan dodaje się pozycję w brzmieniu:

„E 243

Arginian etylowo-lauroilowy”

| 2) | w części E w kategorii żywności 08.2.2 „Mięso przetworzone poddane obróbce cieplnej” dodaje się pozycję w brzmieniu: | „E 243 | Arginian etylowo-lauroilowy | 160 | | Z wyjątkiem zemulgowanych kiełbas, wędzonych kiełbas i pasty z wątroby” |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

2)

w części E w kategorii żywności 08.2.2 „Mięso przetworzone poddane obróbce cieplnej” dodaje się pozycję w brzmieniu:

„E 243

Arginian etylowo-lauroilowy

160

Z wyjątkiem zemulgowanych kiełbas, wędzonych kiełbas i pasty z wątroby”

---

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 po specyfikacjach dotyczących dodatku do żywności E 242 dodaje się następująca pozycję:

„E 243 ARGINIAN ETYLOWO-LAUROILOWY

| Nazwy synonimowe | Ester laurynowy arginianu etylu; ester etylowy lauramidu argininy; etylo-Να-lauroilo-L-arginian HCl; LAE |
| --- | --- |
| Definicja | Arginian etylowo-lauroilowy jest syntetyzowany w drodze estryfikacji argininy etanolem i następującej po niej reakcji esteru z chlorku lauroilu. Powstały arginian etylowo lauroilowy pozyskuje się w postaci soli chlorowodorkowej, którą poddaje się filtrowaniu i suszeniu. |
| ELINCS | 434-630-6 |
| Nazwa chemiczna | Etylo-Να-dodekanoilo-L-arginian HCl |
| Wzór chemiczny | C20H41N4O3Cl |
| Masa cząsteczkowa | 421,02 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 85 % i nie więcej niż 95 % |
| Opis | Biały proszek |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, etanolu, glikolu propylenowym i glicerynie |
| Czystość | |
| Να-lauroilo-L-arginina | Nie więcej niż 3 % |
| Kwas laurynowy | Nie więcej niż 5 % |
| Laurynian etylu | Nie więcej niż 3 % |
| L-arginina·HCl | Nie więcej niż 1 % |
| Arginian etylowy·2HCl | Nie więcej niż 1 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg” |

Nazwy synonimowe

Ester laurynowy arginianu etylu; ester etylowy lauramidu argininy; etylo-Να-lauroilo-L-arginian HCl; LAE

Definicja

Arginian etylowo-lauroilowy jest syntetyzowany w drodze estryfikacji argininy etanolem i następującej po niej reakcji esteru z chlorku lauroilu. Powstały arginian etylowo lauroilowy pozyskuje się w postaci soli chlorowodorkowej, którą poddaje się filtrowaniu i suszeniu.

ELINCS

434-630-6

Nazwa chemiczna

Etylo-Να-dodekanoilo-L-arginian HCl

Wzór chemiczny

C20H41N4O3Cl

Masa cząsteczkowa

421,02

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 85 % i nie więcej niż 95 %

Opis

Biały proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, etanolu, glikolu propylenowym i glicerynie

Czystość

Να-lauroilo-L-arginina

Nie więcej niż 3 %

Kwas laurynowy

Nie więcej niż 5 %

Laurynian etylu

Nie więcej niż 3 %

L-arginina·HCl

Nie więcej niż 1 %

Arginian etylowy·2HCl

Nie więcej niż 1 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg”

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/38 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/38

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 507/2014

z dnia 15 maja 2014 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 43,7 |
| MK | 84,5 |
| TR | 69,9 |
| ZZ | 66,0 |
| 0707 00 05 | AL | 41,5 |
| MK | 40,5 |
| TR | 124,2 |
| ZZ | 68,7 |
| 0709 93 10 | TR | 112,6 |
| ZZ | 112,6 |
| 0805 10 20 | EG | 42,7 |
| IL | 74,1 |
| MA | 55,6 |
| TN | 68,6 |
| TR | 41,5 |
| ZZ | 56,5 |
| 0805 50 10 | TR | 105,6 |
| ZZ | 105,6 |
| 0808 10 80 | AR | 98,0 |
| BR | 68,0 |
| CL | 100,0 |
| CN | 98,7 |
| MK | 32,3 |
| NZ | 135,1 |
| US | 183,2 |
| UY | 78,1 |
| ZA | 96,5 |
| ZZ | 98,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

43,7

MK

84,5

TR

69,9

ZZ

66,0

0707 00 05

AL

41,5

MK

40,5

TR

124,2

ZZ

68,7

0709 93 10

TR

112,6

ZZ

112,6

0805 10 20

EG

42,7

IL

74,1

MA

55,6

TN

68,6

TR

41,5

ZZ

56,5

0805 50 10

TR

105,6

ZZ

105,6

0808 10 80

AR

98,0

BR

68,0

CL

100,0

CN

98,7

MK

32,3

NZ

135,1

US

183,2

UY

78,1

ZA

96,5

ZZ

98,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/40 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/40

---

DECYZJA RADY

z dnia 8 maja 2014 r.

w sprawie stanowiska, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Organizacji Morskiej podczas 93. posiedzenia Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu poświęconego przyjęciu poprawek do prawideł II-1/29, II-2/3, 2/9.7, 2/13.4, 2/18, III/20 konwencji SOLAS, Międzynarodowego kodeksu środków ratunkowych i kodeksu dotyczącego rozszerzonego programu kontroli z 2011 r.

(2014/280/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 i art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Działanie Unii Europejskiej w sektorze transportu morskiego powinno mieć na celu poprawę bezpieczeństwa morskiego. Głównym punktem odniesienia dla norm bezpieczeństwa powinna być Międzynarodowa konwencja o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (zwana dalej konwencją SOLAS z 1974 r.) wraz ze zmianami, obejmująca międzynarodowo uzgodnione normy dla statków pasażerskich i szybkich jednostek pasażerskich uprawiających żeglugę międzynarodową. |
| --- | --- |

(1)

Działanie Unii Europejskiej w sektorze transportu morskiego powinno mieć na celu poprawę bezpieczeństwa morskiego. Głównym punktem odniesienia dla norm bezpieczeństwa powinna być Międzynarodowa konwencja o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (zwana dalej konwencją SOLAS z 1974 r.) wraz ze zmianami, obejmująca międzynarodowo uzgodnione normy dla statków pasażerskich i szybkich jednostek pasażerskich uprawiających żeglugę międzynarodową.

| (2) | Komitet Bezpieczeństwa na Morzu IMO na swoim 92. posiedzeniu zatwierdził między innymi poprawki do prawideł II-1/29, II-2/3, 2/9.7, 2/13.4, 2/18, III/20 konwencji SOLAS, Międzynarodowego kodeksu środków ratunkowych i kodeksu dotyczącego rozszerzonego programu kontroli z 2011 r. Oczekuje się, że poprawki te zostaną przyjęte na 93. posiedzeniu Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu, które odbędzie się w maju 2014 r. |
| --- | --- |

(2)

Komitet Bezpieczeństwa na Morzu IMO na swoim 92. posiedzeniu zatwierdził między innymi poprawki do prawideł II-1/29, II-2/3, 2/9.7, 2/13.4, 2/18, III/20 konwencji SOLAS, Międzynarodowego kodeksu środków ratunkowych i kodeksu dotyczącego rozszerzonego programu kontroli z 2011 r. Oczekuje się, że poprawki te zostaną przyjęte na 93. posiedzeniu Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu, które odbędzie się w maju 2014 r.

| (3) | Poprawki do prawideł II-2/3 i II-2/9.7 konwencji SOLAS dotyczące odporności ogniowej kanałów wentylacyjnych w przypadku nowych statków spowodują wprowadzenie nowych wymagań dotyczących systemów wentylacyjnych na statkach, w tym na statkach pasażerskich przewożących więcej niż 36 pasażerów. Przepisy pkt 12 części A i pkt 9 części B rozdziału II-2 załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE (1) dotyczące otworów przewodów wentylacyjnych i systemów wentylacyjnych na statkach przewożących więcej niż 36 pasażerów obejmują te zagadnienia i pochodzą z prawideł konwencji SOLAS, które mają obecnie zostać zmienione. |
| --- | --- |

(3)

Poprawki do prawideł II-2/3 i II-2/9.7 konwencji SOLAS dotyczące odporności ogniowej kanałów wentylacyjnych w przypadku nowych statków spowodują wprowadzenie nowych wymagań dotyczących systemów wentylacyjnych na statkach, w tym na statkach pasażerskich przewożących więcej niż 36 pasażerów. Przepisy pkt 12 części A i pkt 9 części B rozdziału II-2 załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE (1) dotyczące otworów przewodów wentylacyjnych i systemów wentylacyjnych na statkach przewożących więcej niż 36 pasażerów obejmują te zagadnienia i pochodzą z prawideł konwencji SOLAS, które mają obecnie zostać zmienione.

| (4) | Poprawki do prawidła II-2/13.4 konwencji SOLAS wprowadzą dodatkowe drogi ewakuacji z pomieszczeń maszynowych dla nowych statków pasażerskich i towarowych. Przepisy pkt 6 części B rozdziału II-2 załącznika I do dyrektywy 2009/45/WE (drogi ewakuacji) obejmują te zagadnienia i pochodzą z prawideł konwencji SOLAS, które mają obecnie zostać zmienione. |
| --- | --- |

(4)

Poprawki do prawidła II-2/13.4 konwencji SOLAS wprowadzą dodatkowe drogi ewakuacji z pomieszczeń maszynowych dla nowych statków pasażerskich i towarowych. Przepisy pkt 6 części B rozdziału II-2 załącznika I do dyrektywy 2009/45/WE (drogi ewakuacji) obejmują te zagadnienia i pochodzą z prawideł konwencji SOLAS, które mają obecnie zostać zmienione.

| (5) | Poprawki do prawidła konwencji SOLAS II-2/18 dotyczącego lądowisk dla śmigłowców na statkach pasażerskich typu ro-ro w przypadku nowych statków będą obejmować wymóg, aby pianowe urządzenia gaśnicze były zgodne z okólnikiem IMO MSC.1/Circ.1431 z dnia 31 maja 2012 r. w sprawie wytycznych dotyczących zatwierdzania pianowych urządzeń gaśniczych na platformie śmigłowcowej. Punkt 18 części B rozdział II-2 załącznika I do dyrektywy 2009/45/WE stanowi, że statki wyposażone w lądowisko dla śmigłowców muszą spełniać wymagania prawidła SOLAS w wersji obowiązującej na dzień 1 stycznia 2003 r., które mają obecnie zostać zmienione. |
| --- | --- |

(5)

Poprawki do prawidła konwencji SOLAS II-2/18 dotyczącego lądowisk dla śmigłowców na statkach pasażerskich typu ro-ro w przypadku nowych statków będą obejmować wymóg, aby pianowe urządzenia gaśnicze były zgodne z okólnikiem IMO MSC.1/Circ.1431 z dnia 31 maja 2012 r. w sprawie wytycznych dotyczących zatwierdzania pianowych urządzeń gaśniczych na platformie śmigłowcowej. Punkt 18 części B rozdział II-2 załącznika I do dyrektywy 2009/45/WE stanowi, że statki wyposażone w lądowisko dla śmigłowców muszą spełniać wymagania prawidła SOLAS w wersji obowiązującej na dzień 1 stycznia 2003 r., które mają obecnie zostać zmienione.

| (6) | Poprawki do prawidła 20 w rozdziale III konwencji SOLAS oraz powiązanych wymagań dotyczących okresowego serwisowania i konserwacji łodzi ratunkowych i łodzi ratowniczych dla wszystkich statków mają na celu spowodowanie, aby te szczegółowe wymagania były obowiązkowe. Rozdział III załącznika I do dyrektywy 2009/45/WE stanowi, że konserwacja i przegląd środków ratunkowych powinny być przeprowadzane zgodnie z tymi samymi wymaganiami prawidła III/20 konwencji SOLAS, które mają obecnie zostać zmienione. |
| --- | --- |

(6)

Poprawki do prawidła 20 w rozdziale III konwencji SOLAS oraz powiązanych wymagań dotyczących okresowego serwisowania i konserwacji łodzi ratunkowych i łodzi ratowniczych dla wszystkich statków mają na celu spowodowanie, aby te szczegółowe wymagania były obowiązkowe. Rozdział III załącznika I do dyrektywy 2009/45/WE stanowi, że konserwacja i przegląd środków ratunkowych powinny być przeprowadzane zgodnie z tymi samymi wymaganiami prawidła III/20 konwencji SOLAS, które mają obecnie zostać zmienione.

| (7) | Poprawki do Międzynarodowego kodeksu środków ratunkowych dotyczące referencyjnych urządzeń testowych dla kamizelek ratunkowych wprowadzą nowe wymagania dla referencyjnych urządzeń testowych. Punkt 2.2 rozdziału III dyrektywy 2009/45/WE wskazuje, że wszystkie takie osobiste urządzenia ratunkowe powinny być zgodne z Międzynarodowym kodeksem środków ratunkowych. Ponadto art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 96/98/WE (2) stanowi, że wyposażenie wyszczególnione w załączniku A.1 do tej dyrektywy umieszczone na statku wspólnotowym musi odpowiadać stosownym wymaganiom określonym w wymienionych w tym załączniku dokumentach międzynarodowych. W pkt A.1.1.4 w tabeli w załączniku A.1 obowiązującą normą dla kamizelek ratunkowych jest rezolucja IMO MSC 48(66) — Międzynarodowy kodeks środków ratunkowych, która ma obecnie zostać zmieniona. |
| --- | --- |

(7)

Poprawki do Międzynarodowego kodeksu środków ratunkowych dotyczące referencyjnych urządzeń testowych dla kamizelek ratunkowych wprowadzą nowe wymagania dla referencyjnych urządzeń testowych. Punkt 2.2 rozdziału III dyrektywy 2009/45/WE wskazuje, że wszystkie takie osobiste urządzenia ratunkowe powinny być zgodne z Międzynarodowym kodeksem środków ratunkowych. Ponadto art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 96/98/WE (2) stanowi, że wyposażenie wyszczególnione w załączniku A.1 do tej dyrektywy umieszczone na statku wspólnotowym musi odpowiadać stosownym wymaganiom określonym w wymienionych w tym załączniku dokumentach międzynarodowych. W pkt A.1.1.4 w tabeli w załączniku A.1 obowiązującą normą dla kamizelek ratunkowych jest rezolucja IMO MSC 48(66) — Międzynarodowy kodeks środków ratunkowych, która ma obecnie zostać zmieniona.

| (8) | Poprawki do prawidła konwencji SOLAS II-1/29 dotyczącego wymagań dla prób urządzenia sterowego wprowadzą dodatkowe wymagania w celu wykazania zgodności podczas prób na morzu. Punkty 6 i 7 części C rozdziału II-1 załącznika I do dyrektywy 2009/45/WE pochodzą z analogicznych postanowień konwencji SOLAS (rozdział II-1 część C prawidło 29) dotyczących wymogów wobec głównego urządzenia sterowego i rezerwowego urządzenia sterowego i stanowią ich odwzorowanie, a obecnie mają zostać zmienione. |
| --- | --- |

(8)

Poprawki do prawidła konwencji SOLAS II-1/29 dotyczącego wymagań dla prób urządzenia sterowego wprowadzą dodatkowe wymagania w celu wykazania zgodności podczas prób na morzu. Punkty 6 i 7 części C rozdziału II-1 załącznika I do dyrektywy 2009/45/WE pochodzą z analogicznych postanowień konwencji SOLAS (rozdział II-1 część C prawidło 29) dotyczących wymogów wobec głównego urządzenia sterowego i rezerwowego urządzenia sterowego i stanowią ich odwzorowanie, a obecnie mają zostać zmienione.

| (9) | Powyższe poprawki do prawideł II-1/29, II-2/3, 2/9.7, 2/13.4, 2/18, III/20 konwencji SOLAS oraz Międzynarodowego kodeksu środków ratunkowych będą mieć zastosowanie do statków pasażerskich oraz szybkich jednostek pasażerskich wykonujących podróże krajowe, zgodnie z art. 1 i 3 dyrektywy 2009/45/WE. W związku z tym poprawki te, w zakresie, w jakim dotyczą statków pasażerskich oraz szybkich jednostek pasażerskich wykonujących podróże krajowe, podlegają wyłącznej kompetencji Unii. |
| --- | --- |

(9)

Powyższe poprawki do prawideł II-1/29, II-2/3, 2/9.7, 2/13.4, 2/18, III/20 konwencji SOLAS oraz Międzynarodowego kodeksu środków ratunkowych będą mieć zastosowanie do statków pasażerskich oraz szybkich jednostek pasażerskich wykonujących podróże krajowe, zgodnie z art. 1 i 3 dyrektywy 2009/45/WE. W związku z tym poprawki te, w zakresie, w jakim dotyczą statków pasażerskich oraz szybkich jednostek pasażerskich wykonujących podróże krajowe, podlegają wyłącznej kompetencji Unii.

| (10) | Poprawki do kodeksu dotyczącego rozszerzonego programu kontroli z 2011 r. dostosowują go do praktyk instytucji klasyfikacyjnych. Artykuły 5 i 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 (3) wprowadzają obowiązek spełniania warunków planu oceny stanu technicznego IMO dla zbiornikowców pojedynczokadłubowych mających więcej niż 15 lat. W rozszerzonym programie inspekcji podczas kontroli drobnicowców i tankowców, zwanym inaczej rozszerzonym programem kontroli, określono sposób przeprowadzania takiej zintensyfikowanej oceny. Jako że w planie oceny stanu technicznego do osiągnięcia celu stosuje się rozszerzony program kontroli, wszelkie zmiany kontroli w ramach rozszerzonego programu kontroli będą automatycznie miały zastosowanie na mocy rozporządzenia (UE) nr 530/2012. |
| --- | --- |

(10)

Poprawki do kodeksu dotyczącego rozszerzonego programu kontroli z 2011 r. dostosowują go do praktyk instytucji klasyfikacyjnych. Artykuły 5 i 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 (3) wprowadzają obowiązek spełniania warunków planu oceny stanu technicznego IMO dla zbiornikowców pojedynczokadłubowych mających więcej niż 15 lat. W rozszerzonym programie inspekcji podczas kontroli drobnicowców i tankowców, zwanym inaczej rozszerzonym programem kontroli, określono sposób przeprowadzania takiej zintensyfikowanej oceny. Jako że w planie oceny stanu technicznego do osiągnięcia celu stosuje się rozszerzony program kontroli, wszelkie zmiany kontroli w ramach rozszerzonego programu kontroli będą automatycznie miały zastosowanie na mocy rozporządzenia (UE) nr 530/2012.

| (11) | Unia nie jest ani członkiem IMO, ani umawiającą się stroną odnośnych konwencji i kodeksów. W związku z tym konieczne jest, aby Rada upoważniła państwa członkowskie do przekazania stanowiska Unii i wyrażenia przez nie zgody na związanie się tymi poprawkami, w zakresie, w jakim podlegają one wyłącznej kompetencji Unii, |
| --- | --- |

(11)

Unia nie jest ani członkiem IMO, ani umawiającą się stroną odnośnych konwencji i kodeksów. W związku z tym konieczne jest, aby Rada upoważniła państwa członkowskie do przekazania stanowiska Unii i wyrażenia przez nie zgody na związanie się tymi poprawkami, w zakresie, w jakim podlegają one wyłącznej kompetencji Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Stanowisko Unii na 93. posiedzenie Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO polega na wyrażeniu zgody na przyjęcie poprawek do prawideł II-2/3, 2/9.7, 2/13.4 i 2/18 konwencji SOLAS przedstawionych w załączniku 13 do dokumentu IMO MSC 92/26.Add.1 oraz na przyjęcie poprawek do prawideł II-1/29 i III/20 konwencji SOLAS, do Międzynarodowego kodeksu środków ratunkowych oraz do kodeksu dotyczącego rozszerzonego programu kontroli z 2011 r., przedstawionych odpowiednio w załącznikach 31, 32, 33, 34, 35 i 36 do dokumentu IMO MSC 92/26/Add.2.

2.   Stanowisko Unii określone w ust. 1 zostanie wyrażone przez państwa członkowskie będące członkami IMO, działające wspólnie w interesie Unii.

3.   Formalne i drobne zmiany w stanowisku mogą zostać uzgodnione bez konieczności wprowadzania zmian do tego stanowiska.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się państwa członkowskie do wyrażenia zgody na związanie się w interesie Unii poprawkami, o których mowa w art. 1 ust. 1, w zakresie, w jakim podlegają one wyłącznej kompetencji Unii.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja jest skierowana do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 maja 2014 r.

W imieniu Rady

P. MITARACHI

Przewodniczący

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz.U. L 163 z 25.6.2009, s. 1)

1

(2)  Dyrektywa Rady 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków (Dz.U. L 46 z 17.2.1997, s. 25)

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie przyspieszonego wprowadzania konstrukcji podwójnokadłubowej lub równoważnego rozwiązania konstrukcyjnego w odniesieniu do zbiornikowców pojedynczokadłubowych (Dz.U. L 172 z 30.6.2012, s. 3).

3

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/43 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/43

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 14 maja 2014 r.

w sprawie uznania Chorwackiego Rejestru Statków zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3014)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/281/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady(WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

uwzględniając pisma z dnia 23 lipca 2010 r. i z dnia 25 lutego 2014 r., w których władze Chorwacji zwracają się do Komisji o uznanie przez UE Chorwackiego Rejestru Statków (Hrvatski registar brodova, zwanego dalej HRB),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 państwa członkowskie, które chcą przyznać upoważnienie organizacji, która nie została jeszcze uznana, składają do Komisji wniosek o uznanie. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 państwa członkowskie, które chcą przyznać upoważnienie organizacji, która nie została jeszcze uznana, składają do Komisji wniosek o uznanie.

| (2) | W dniu 23 lipca 2010 r. Republika Chorwacji przekazała informacje i dowody dotyczące HRB zgodne z wymogami rozporządzenia (WE) nr 391/2009. Biorąc pod uwagę, że proces uznawania może trwać przez dłuższy czas od złożenia wniosku i że od dnia przystąpienia aż do zakończenia tego procesu chorwacki rząd nie byłby uprawniony do delegowania na HRB zadań ustawowych, Komisja rozpoczęła wstępne etapy oceny HRB, zanim Chorwacja stała się państwem członkowskim Unii. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 23 lipca 2010 r. Republika Chorwacji przekazała informacje i dowody dotyczące HRB zgodne z wymogami rozporządzenia (WE) nr 391/2009. Biorąc pod uwagę, że proces uznawania może trwać przez dłuższy czas od złożenia wniosku i że od dnia przystąpienia aż do zakończenia tego procesu chorwacki rząd nie byłby uprawniony do delegowania na HRB zadań ustawowych, Komisja rozpoczęła wstępne etapy oceny HRB, zanim Chorwacja stała się państwem członkowskim Unii.

| (3) | W dniu 25 lutego 2014 r. Chorwacja ponowiła swoją prośbę do Komisji o uznanie HRB przez UE po przystąpieniu Chorwacji do Unii. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 25 lutego 2014 r. Chorwacja ponowiła swoją prośbę do Komisji o uznanie HRB przez UE po przystąpieniu Chorwacji do Unii.

| (4) | Komisja, z pomocą Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Morskiego, upewniła się, że HRB spełnia wszystkie minimalne kryteria określone w załączniku I do rozporządzenie (WE) nr 391/2009. |
| --- | --- |

(4)

Komisja, z pomocą Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Morskiego, upewniła się, że HRB spełnia wszystkie minimalne kryteria określone w załączniku I do rozporządzenie (WE) nr 391/2009.

| (5) | Ocenę oparto na analizie dokumentacji przedłożonej przez władze Chorwacji, a także na wynikach dwóch kontroli w biurach HRB przeprowadzonych przez ekspertów z Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego w październiku 2011 r. i jednej inspekcji przeprowadzonej w październiku 2013 r. w celu sprawdzenia wprowadzenia w życie działań naprawczych podjętych przez HRB w odpowiedzi na niedociągnięcia stwierdzone przez Komisję w trakcie oceny. |
| --- | --- |

(5)

Ocenę oparto na analizie dokumentacji przedłożonej przez władze Chorwacji, a także na wynikach dwóch kontroli w biurach HRB przeprowadzonych przez ekspertów z Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego w październiku 2011 r. i jednej inspekcji przeprowadzonej w październiku 2013 r. w celu sprawdzenia wprowadzenia w życie działań naprawczych podjętych przez HRB w odpowiedzi na niedociągnięcia stwierdzone przez Komisję w trakcie oceny.

| (6) | W odniesieniu do wykrytych niedociągnięć HRB wdrożył odpowiednie i wystarczające działania naprawcze we wszystkich przypadkach. HRB współpracował skutecznie w trakcie procesu oceny i w aktywny sposób wykazał zdolność do poprawienia swojej organizacji i procedur. |
| --- | --- |

(6)

W odniesieniu do wykrytych niedociągnięć HRB wdrożył odpowiednie i wystarczające działania naprawcze we wszystkich przypadkach. HRB współpracował skutecznie w trakcie procesu oceny i w aktywny sposób wykazał zdolność do poprawienia swojej organizacji i procedur.

| (7) | Wdrażanie szeregu działań naprawczych jest nadal w toku i będzie monitorowane, zwłaszcza otwarcie oddziału w Szanghaju (Chiny). To jednak nie podważa ogólnej jakości systemów i mechanizmów kontroli organizacji. |
| --- | --- |

(7)

Wdrażanie szeregu działań naprawczych jest nadal w toku i będzie monitorowane, zwłaszcza otwarcie oddziału w Szanghaju (Chiny). To jednak nie podważa ogólnej jakości systemów i mechanizmów kontroli organizacji.

| (8) | Komisja sprawdziła upewniła się, że HRB zobowiązał się przestrzegać postanowień art. 8 ust. 4 oraz art. 9, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 391/2009. |
| --- | --- |

(8)

Komisja sprawdziła upewniła się, że HRB zobowiązał się przestrzegać postanowień art. 8 ust. 4 oraz art. 9, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.

| (9) | Działania HRB w zakresie bezpieczeństwa i emisji zanieczyszczeń, pomimo że kształtują się nieco poniżej średniej innych uznanych organizacji unijnych, są zadowalające. W szczególności wykazują one pozytywną tendencję w zakresie postanowień Memorandum paryskiego w sprawie inspekcji państwa portu, ze średnim wskaźnikiem zatrzymań 0,51 % w okresie 2010–2012 w porównaniu z 0,89 % w latach 2009–2011 i 1,44 % w latach 2008–2010. Ponadto HRB nie odnotowała żadnego zatrzymania związanego z uznaną organizacją w latach 2010, 2011 i 2012 w ramach systemu kontroli państwa portu Straży Przybrzeżnej USA. |
| --- | --- |

(9)

Działania HRB w zakresie bezpieczeństwa i emisji zanieczyszczeń, pomimo że kształtują się nieco poniżej średniej innych uznanych organizacji unijnych, są zadowalające. W szczególności wykazują one pozytywną tendencję w zakresie postanowień Memorandum paryskiego w sprawie inspekcji państwa portu, ze średnim wskaźnikiem zatrzymań 0,51 % w okresie 2010–2012 w porównaniu z 0,89 % w latach 2009–2011 i 1,44 % w latach 2008–2010. Ponadto HRB nie odnotowała żadnego zatrzymania związanego z uznaną organizacją w latach 2010, 2011 i 2012 w ramach systemu kontroli państwa portu Straży Przybrzeżnej USA.

| (10) | W celu zapewnienia, że organizacja utrzymuje przez cały czas zdolność do działania zgodnie z wymaganiami rozporządzenia (WE) nr 391/2009, i z uwagi na stosunkowo niewielką wielkość floty obecnie certyfikowanej przez HRB, Komisja uważa, iż jakiemukolwiek znaczącemu zwiększeniu działalności organizacji powinien towarzyszyć odpowiedni wzrost potencjału technicznego i zarządczego, w tym w razie potrzeby w odniesieniu do rozbudowy sieci biur. |
| --- | --- |

(10)

W celu zapewnienia, że organizacja utrzymuje przez cały czas zdolność do działania zgodnie z wymaganiami rozporządzenia (WE) nr 391/2009, i z uwagi na stosunkowo niewielką wielkość floty obecnie certyfikowanej przez HRB, Komisja uważa, iż jakiemukolwiek znaczącemu zwiększeniu działalności organizacji powinien towarzyszyć odpowiedni wzrost potencjału technicznego i zarządczego, w tym w razie potrzeby w odniesieniu do rozbudowy sieci biur.

| (11) | HRB jest podmiotem prawnym z siedzibą w Splicie (Chorwacja), powołanym jako instytucja publiczna na mocy ustawy o Chorwackim Rejestrze Statków z dnia 20 września 1996 r. (Dziennik Urzędowy nr 81/96) oraz Statutu Chorwackiego Rejestru Statków z dnia 1 czerwca 1997 r. Nosi nazwę Chorwacki Rejestr Statków (Hrvatski registar brodova). |
| --- | --- |

(11)

HRB jest podmiotem prawnym z siedzibą w Splicie (Chorwacja), powołanym jako instytucja publiczna na mocy ustawy o Chorwackim Rejestrze Statków z dnia 20 września 1996 r. (Dziennik Urzędowy nr 81/96) oraz Statutu Chorwackiego Rejestru Statków z dnia 1 czerwca 1997 r. Nosi nazwę Chorwacki Rejestr Statków (Hrvatski registar brodova).

| (12) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (2), |
| --- | --- |

(12)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

Artykuł 1

Niniejszym uznaje się Chorwacki Rejestr Statków zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 maja 2014 r.

W imieniu Komisji

Siim KALLAS

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 11.

1

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. ustanawiające Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) i zmieniające rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki (Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 1).

2

---

| 16.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 145/45 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 145/45

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 14 maja 2014 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą Komisji 2012/44/UE w sprawie przepisów mających zastosowanie do kontroli weterynaryjnych żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z państw trzecich do niektórych francuskich departamentów zamorskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3053)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/282/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG (1), w szczególności jej art. 13,

uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (2), w szczególności jej art. 18,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W decyzji wykonawczej Komisji 2012/44/UE (3) ustanowiono przepisy dotyczące kontroli weterynaryjnych, którym należy poddać żywe zwierzęta oraz produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane z państw trzecich do niektórych francuskich departamentów zamorskich, w tym wykaz zatwierdzonych punktów wejścia („wykaz zatwierdzonych punktów wejścia”). |
| --- | --- |

(1)

W decyzji wykonawczej Komisji 2012/44/UE (3) ustanowiono przepisy dotyczące kontroli weterynaryjnych, którym należy poddać żywe zwierzęta oraz produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane z państw trzecich do niektórych francuskich departamentów zamorskich, w tym wykaz zatwierdzonych punktów wejścia („wykaz zatwierdzonych punktów wejścia”).

| (2) | Francja przedłożyła Komisji plan dotyczący zatwierdzonego punktu wejścia położonego we francuskim departamencie zamorskim Majotta. W planie tym opisano szczegółowo infrastrukturę, konieczny sprzęt oraz wyszkolonych pracowników mających przeprowadzać kontrole weterynaryjne w celu stwierdzenia, czy spełnione zostały unijne wymogi dotyczące zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego. |
| --- | --- |

(2)

Francja przedłożyła Komisji plan dotyczący zatwierdzonego punktu wejścia położonego we francuskim departamencie zamorskim Majotta. W planie tym opisano szczegółowo infrastrukturę, konieczny sprzęt oraz wyszkolonych pracowników mających przeprowadzać kontrole weterynaryjne w celu stwierdzenia, czy spełnione zostały unijne wymogi dotyczące zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego.

| (3) | W planie tym wykazano ponadto, że wszystkie przesyłki produktów pochodzenia zwierzęcego muszą być zgłoszone do przywozu w zatwierdzonym punkcie wejścia i że skutecznie zapobiega się ich wysyłce do innych części terytorium Unii. Wykazano ponadto, że spełnione zostały szczególne wymogi ustanowione w art. 3, 4 i 5 decyzji wykonawczej 2012/44/UE. |
| --- | --- |

(3)

W planie tym wykazano ponadto, że wszystkie przesyłki produktów pochodzenia zwierzęcego muszą być zgłoszone do przywozu w zatwierdzonym punkcie wejścia i że skutecznie zapobiega się ich wysyłce do innych części terytorium Unii. Wykazano ponadto, że spełnione zostały szczególne wymogi ustanowione w art. 3, 4 i 5 decyzji wykonawczej 2012/44/UE.

| (4) | Należy zatem dodać punkt wejścia we francuskim departamencie zamorskim Majotta do wykazu zatwierdzonych punktów wejścia w odniesieniu do określonych produktów pochodzenia zwierzęcego. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem dodać punkt wejścia we francuskim departamencie zamorskim Majotta do wykazu zatwierdzonych punktów wejścia w odniesieniu do określonych produktów pochodzenia zwierzęcego.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić art. 1 decyzji wykonawczej 2012/44/UE i załącznik do tej decyzji. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić art. 1 decyzji wykonawczej 2012/44/UE i załącznik do tej decyzji.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji wykonawczej 2012/44/UE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 1
  Do celów art. 13 dyrektywy 91/496/EWG i art. 18 dyrektywy 97/78/WE w załączniku do niniejszej decyzji wymienione zostały zatwierdzone punkty wejścia znajdujące się we francuskich departamentach zamorskich: Gwadelupie, Martynice, Gujanie Francuskiej i Majotcie.”; |
| --- | --- |

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Do celów art. 13 dyrektywy 91/496/EWG i art. 18 dyrektywy 97/78/WE w załączniku do niniejszej decyzji wymienione zostały zatwierdzone punkty wejścia znajdujące się we francuskich departamentach zamorskich: Gwadelupie, Martynice, Gujanie Francuskiej i Majotcie.”;

| 2) | do wykazu zatwierdzonych punktów wejścia w załączniku dodaje się, po wpisie dotyczącym Gujany Francuskiej — St Georges de l'Oyapock wpis dotyczący Majotty w brzmieniu:









  „Majotta — Longoni | FR09900 | P | HC, NHC-NT” | |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

2)

do wykazu zatwierdzonych punktów wejścia w załączniku dodaje się, po wpisie dotyczącym Gujany Francuskiej — St Georges de l'Oyapock wpis dotyczący Majotty w brzmieniu:

„Majotta — Longoni

FR09900

P

HC, NHC-NT”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 maja 2014 r.

W imieniu Komisji

Tonio BORG

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 268 z 24.9.1991, s. 56.

1

(2)  Dz.U. L 24 z 30.1.1998, s. 9.

2

(3)  Decyzja wykonawcza Komisji 2012/44/UE z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie przepisów mających zastosowanie do kontroli weterynaryjnych żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z państw trzecich do niektórych francuskich departamentów zamorskich (Dz.U. L 24 z 27.1.2012, s. 14).

3

---