# Dziennik Urzędowy C 178/2014

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 178 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5712 czerwca 2014 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 178

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5712 czerwca 2014

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 178/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.7212 – HML/MMC/MMC Superalloy Corporation) (
  1
  ) | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2014/C 178/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.7212 – HML/MMC/MMC Superalloy Corporation) (
  1
  )

1

1

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2014/C 178/02 | Piętnaste sprawozdanie z postępów w realizacji strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi – (2013/I) | 2 |
| 2014/C 178/03 | Szesnaste sprawozdanie z postępów w realizacji strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi – (2013/II) | 9 |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 178/04 | Kursy walutowe euro | 20 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2014/C 178/05 | Komunikat Ministra Rozwoju Krajowego Węgier wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów | 21 |
| 2014/C 178/06 | Komunikat Ministra Rozwoju Krajowego Węgier wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów | 25 |
| 2014/C 178/07 | Komunikat Ministra Rozwoju Krajowego Węgier wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów | 29 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2014/C 178/02

Piętnaste sprawozdanie z postępów w realizacji strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi – (2013/I)

2

2014/C 178/03

Szesnaste sprawozdanie z postępów w realizacji strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi – (2013/II)

9

Komisja Europejska

2014/C 178/04

Kursy walutowe euro

20

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2014/C 178/05

Komunikat Ministra Rozwoju Krajowego Węgier wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

21

2014/C 178/06

Komunikat Ministra Rozwoju Krajowego Węgier wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

25

2014/C 178/07

Komunikat Ministra Rozwoju Krajowego Węgier wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

29

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE |
| | Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) |
| 2014/C 178/08 | Ogłoszenie o konkursie otwartym | 34 |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 178/09 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7188 – Remondis Nederland/SITA Recycling Services/JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 35 |
| 2014/C 178/10 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7216 – Reggeborgh/Argos Energy Group) (
  1
  ) | 36 |
| 2014/C 178/11 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7301 – PAI partners/Euro Media Group) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 37 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 178/12 | Publikacja wniosku o rejestrację zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 38 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO)

2014/C 178/08

Ogłoszenie o konkursie otwartym

34

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2014/C 178/09

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7188 – Remondis Nederland/SITA Recycling Services/JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

35

2014/C 178/10

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7216 – Reggeborgh/Argos Energy Group) (
  1
  )

1

36

2014/C 178/11

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7301 – PAI partners/Euro Media Group) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

37

INNE AKTY

Komisja Europejska

2014/C 178/12

Publikacja wniosku o rejestrację zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

38

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.7212 – HML/MMC/MMC Superalloy Corporation)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2014/C 178/01

W dniu 4 czerwca 2014 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) jako dokument nr 32014M7212. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) jako dokument nr 32014M7212. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/2 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/2

---

Piętnaste sprawozdanie z postępów w realizacji strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi – (2013/I)

2014/C 178/02

I.   WPROWADZENIE

Piętnaste sprawozdanie z postępów w realizacji strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi dotyczy działań UE w pierwszej połowie 2013 r. (od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.). Sprawozdanie zostało przygotowane przez stanowiący część ESDZ Dział ds. Broni Masowego Rażenia, Broni Konwencjonalnej i Przestrzeni Kosmicznej, we współpracy z innymi właściwymi służbami ESDZ i Komisji Europejskiej. W okresie sprawozdawczym UE nadal poruszała kwestie związane z BSiL i amunicją do tych rodzajów broni na wszystkich forach wielostronnych, jak również w ramach dialogu politycznego prowadzonego z państwami trzecimi w kontekście odpowiednich instrumentów międzynarodowych, takich jak Program działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką oraz zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach. W szczególności UE czynnie uczestniczyła w końcowej konferencji dyplomatycznej ONZ poświęconej traktatowi o handlu bronią (18–28 marca 2013 r., Nowy Jork) i z zadowoleniem odniosła się do przyjęcia tego traktatu przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 2 kwietnia 2013 r. W tym okresie UE kontynuowała również realizację różnorodnych projektów dotyczących zwalczania nielegalnego handlu i nadmiernego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni lub zapobiegania tym procederom oraz rozpoczęła prace nad nowymi inicjatywami, które miały być rozwijane w kolejnych miesiącach.

II.   REALIZACJA PLANU DZIAŁANIA PRZEWIDZIANEGO W STRATEGII UE DOTYCZĄCEJ BSiL

II.1   Skuteczny multilateralizm służący wypracowaniu globalnych, regionalnych i krajowych mechanizmów, które mają przeciwdziałać dostawom i destabilizującemu rozprzestrzenianiu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni

a)   Realizacja programu działania ONZ z 2001 r. na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach

W ramach decyzji Rady w sprawie wspierania działalności Biura NZ ds. Rozbrojenia w celu realizacji programu działania ONZ dotyczącego zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką we wszystkich jego aspektach, zwalczania i eliminowania go (decyzja Rady 2011/428/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r.) w dniach 10–11 czerwca 2013 r. w Kairze zorganizowane zostało wspólnie z Sekretariatem Ligi Państw Arabskich (LPA) posiedzenie regionalne dla członków tej organizacji poświęcone wdrażaniu wspomnianego programu.

Posiedzenie to było pierwszym posiedzeniem regionalnym poświęconym tej kwestii, które odbyło się po konferencji przeglądowej z 2012 r., podczas której wszystkie państwa członkowskie ONZ uzgodniły w drodze konsensusu dokument końcowy na rzecz wzmocnienia pełnej i skutecznej realizacji ww. programu w przyszłości. Znaczną część posiedzenia w Kairze zajęły dyskusje nad wynikami konferencji przeglądowej. Niektóre państwa LPA wyraziły również chęć udziału w szkoleniach dotyczących zarządzania amunicją i z zadowoleniem odniosły się do faktu, że międzynarodowe wytyczne techniczne dotyczące amunicji zostały przetłumaczone na arabski w ramach realizacji działań na mocy decyzji Rady. Państwa LPA dobrze przyjęły również oenzetowskie oprogramowanie dotyczące wspomnianych wytycznych (SaferGuard), które także zostało opracowane przy wsparciu UE dla działań Biura NZ ds. Rozbrojenia, tak by zapewnić ekspertom w tej branży dokładne i skuteczne narzędzie wdrażania norm bezpieczeństwa amunicji będących częścią tych wytycznych (zob. http://www.un.org/disarmament/un-saferguard/).

W pierwszej połowie 2013 r. poczyniono również dalsze istotne postępy w wykonywaniu decyzji Rady 2011/428/WPZiB, wprowadzając wyposażenie do znakowania broni w trzech afrykańskich krajach. Po przeprowadzeniu szczegółowych konsultacji, z wnioskiem o wyposażenie w takie maszyny wystąpiły odpowiednie organy w Burkinie Faso, Togo i, co istotne, w Mali. W Mali trwa konsolidacja sił zbrojnych (z pomocą rządu Francji) i oczekuje się, że kraj ten w nadchodzących miesiącach wystąpi z poważną inicjatywą w zakresie zamówień. Program znakowania mógłby potencjalnie dobrze wpisać się w działania reformatorskie. Biuro ONZ ds. Rozbrojenia współpracuje z wszystkimi trzema krajami w celu sformalizowania dostaw maszyn do znakowania i proces ten będzie jednym z głównych punktów wykonywania decyzji Rady w nadchodzących miesiącach. Jednocześnie z uwagi na pomyślne ukończenie prac nad międzynarodowymi wytycznymi technicznymi dotyczącymi amunicji w ramach oenzetowskiego SaferGuard i oprogramowaniem do nich, w listopadzie 2013 r. zostanie zorganizowane spotkanie inauguracyjne rady przeglądu technicznego w ramach oenzetowskiego programu SaferGuard, by określić dalsze działania związane z programem.

b)   Traktat o handlu bronią

UE z dużym zadowoleniem przyjmuje pomyślne przyjęcie traktatu o handlu bronią i jest głęboko przekonana, że – jeżeli zostanie on powszechnie i skutecznie wdrożony – może wyraźnie przyczynić się do tego, by legalne międzynarodowe transfery broni przebiegały w sposób bardziej odpowiedzialny i przejrzysty, oraz istotnie pomóc w zwalczaniu nielegalnego handlu bronią. W tym celu UE zamierza wspierać powszechne stosowanie i pełne wdrożenie traktatu.

Ważny krok stanowiło uwzględnienie BSiL w postanowieniach traktatu. Bardziej rygorystyczne kontrole legalnych międzynarodowych transferów BSiL, np. poprzez ostrzejsze kontrole i zabezpieczenia w odniesieniu do końcowego przeznaczenia, jak również środki minimalizujące przenikanie broni mogą w jeszcze większym stopniu ograniczyć ryzyko, że ta BSiL stanie się przedmiotem nielegalnego handlu. W ten sposób traktat o handlu bronią uzupełni inne stosowne instrumenty ONZ, np. program działania ONZ dotyczący zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką we wszystkich jego aspektach oraz protokół ONZ o handlu bronią.

UE aktywnie uczestniczyła w końcowej konferencji dyplomatycznej ONZ poświęconej traktatowi o handlu bronią (18–28 marca 2013 r. w Nowym Jorku) zgodnie ze przysługującym jej w ONZ statusem obserwatora. Ze względu na brak konsensusu oraz sprzeciw tylko trzech państw ONZ (Syrii, KRLD i Iranu) projektem tekstu traktatu opracowanym w trakcie konferencji zajęło się Zgromadzenie Ogólne ONZ, które przyjęło go w głosowaniu 2 kwietnia. Wszystkie państwa członkowskie UE podpisały traktat o handlu bronią od momentu jego otwarcia do podpisu w dniu 3 czerwca, a obecnie trwa ratyfikacja zgodnie z odnośnymi unijnymi i krajowymi wymogami proceduralnymi.

W związku z zakończeniem wykonywania decyzji Rady 2010/336/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r., mającej wesprzeć proces związany z traktatem o handlu bronią poprzez zorganizowanie szeregu seminariów regionalnych na całym świecie, w dniu 22 stycznia 2013 r. przyjęto decyzję Rady 2013/43/WPZiB, by kontynuować wsparcie UE w tej dziedzinie. W marcu i czerwcu 2013 r. odbyły się w Genewie dwa seminaria, w których udział wzięły najistotniejsze zainteresowane podmioty i które posłużyły, odpowiednio, przygotowaniu marcowej konferencji dyplomatycznej oraz ocenie przyszłych wyzwań związanych z wdrażaniem.

c)   Realizacja Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (UNTOC)

W dniu 22 marca 2013 r. przyjęty został projekt decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją (protokołu o handlu bronią), uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej; oczekuje się, że Rada, jeśli wyrazi na to zgodę Parlament Europejski, przyjmie decyzję przed końcem roku. Ten wniosek ustawodawczy ma zakończyć proces transpozycji postanowień protokołu o handlu bronią do prawodawstwa UE. Wciąż oczekuje się na zawarcie przez UE protokołu o handlu bronią; jest to jej międzynarodowe zobowiązanie.

W ramach długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności w pierwszej połowie 2013 r. kontynuowano realizację trzyletniego projektu (marzec 2011 r. – luty 2014 r.) mającego na celu zapobieganie międzynarodowemu nielegalnemu handlowi bronią palną i zwalczanie tego procederu poprzez propagowanie ratyfikacji i wdrożenia protokołu o handlu bronią. Zakres geograficzny projektu obejmuje Afrykę Zachodnią (Benin, Burkina Faso, Gambia, Ghana, Mali, Mauretania, Senegal, Togo), Amerykę Południową (Argentyna, Boliwia, Brazylia, Chile, Paragwaj, Urugwaj) oraz Karaiby (Jamajka). Nadal zapewniano ukierunkowane wsparcie techniczne w zakresie harmonizacji prawa oraz budowania zdolności w dziedzinie zarządzania BSiL zgodnie z celem zakładającym wspieranie ratyfikacji i wdrożenia protokołu o handlu bronią w Ameryce Łacińskiej, na Karaibach i w Afryce Zachodniej. Projekt ma również na celu podnoszenie świadomości o kwestiach związanych z BSiL, tak by zwiększyć udział społeczeństwa obywatelskiego i jego nadzór w tej dziedzinie. Kolejne przewidziane działania obejmują przeprowadzenie analizy na temat międzynarodowego handlu bronią, dzięki czemu państwa partnerskie zyskają dowody pozwalające im odpowiednio kształtować swoją politykę. Projekt jest wdrażany przez Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC).

W ramach długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności UE udziela też pomocy finansowej Interpolowi na utworzenie i uruchomienie bazy danych do śledzenia i identyfikowania zagubionej, ukradzionej, sprzedanej i przemyconej broni palnej (iARMS) za pośrednictwem systemu Interpolu I24/7; baza ta ma na celu ułatwić regionalną i ponadregionalną wymianę informacji i współpracę dochodzeniową między organami ścigania. W ramach pilotażowego rozruchu (2011–2012) także skupiono się na Afryce Zachodniej (Benin, Burkina Faso, Gambia, Ghana, Mali, Mauretania, Senegal, Togo), Ameryce Południowej (Argentyna, Boliwia, Brazylia, Chile, Paragwaj, Urugwaj) i Karaibach (Jamajka), a także dodatkowo na państwach europejskich (Republika Czeska, Chorwacja, Hiszpania, Portugalia). Kontrakt dotyczący drugiego etapu długoterminowego wsparcia z Instrumentu na rzecz Stabilności na rzecz prowadzonego przez Interpol systemu iARMS rozpoczął się w styczniu 2013 r. (2013–2014). Celem drugiego etapu jest zwiększenie funkcjonalności systemu i uczynienie go dostępnym dla wszystkich 190 członków Interpolu. Projekt przewiduje także związane z tym budowanie zdolności, szkolenie, jak również usługi w zakresie wywiadu kryminalnego dotyczącego zwalczania przestępczości mającej związek z bronią palną.

Aby jeszcze bardziej udoskonalić podejście UE do kwestii broni palnej, Komisja (DG do Spraw Wewnętrznych) opracowuje obecnie (planowany na październik 2013 r.) komunikat wskazujący dziedziny, w których wymagane są dalsze działania ustawodawcze i operacyjne. Komunikat zawierać będzie podsumowanie, z punktu widzenia egzekwowania prawa, istniejących działań UE mających na celu ograniczenie handlu bronią palną; zostaną w nim też przedstawione dalsze kroki, jakie zdaniem Komisji można podjąć w tej dziedzinie. Komisja pracuje obecnie również nad zdefiniowaniem odnośnego „pakietu w sprawie broni palnej 2015”, prawdopodobnie wraz z wnioskami ustawodawczymi – po pierwsze w sprawie pozbawiania broni palnej cech użytkowych oraz procedur znakowania, a po drugie w sprawie zbliżenia sankcji karnych za nielegalny handel bronią palną.

W marcu 2013 r. przyjęta została również decyzja Komisji powołująca w Komisji grupę ekspertów w zakresie nielegalnego handlu bronią, a pierwsze posiedzenie tej grupy zaplanowano na koniec 2013 roku. Grupa ta powinna składać się z ekspertów w dziedzinie bezpieczeństwa wewnętrznego, w tym producentów broni palnej i naukowców oraz innych osób, które zdaniem Komisji dysponują cenną wiedzą fachową, która może być pomocna Komisji przy opracowywaniu ewentualnych wniosków ustawodawczych i inicjatyw politycznych służących usprawnieniu działań przeciwko nielegalnemu handlowi bronią palną w celu ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego UE.

Wśród priorytetów UE w walce z przestępczością w cyklu politycznym obejmującym lata 2014–2017 Rada ujęła również strategiczny cel dotyczący zmniejszenia zagrożenia dla obywateli związanego z bronią palną. UE powinna również objąć przywództwo operacyjne we wspieraniu międzynarodowych norm, zajmując się odwiecznym i trudnym do rozwiązania problemem nielegalnego handlu bronią palną. Decyzja o uwzględnieniu broni palnej w kolejnym cyklu politycznym stanowi idealną okazję, by dać niezbędny bodziec do działania państwom członkowskim i Europolowi.

Przygotowywane jest ponadto badania Eurobarometru, by ustalić poglądy na temat tego, jaka powinna być rola UE w zaradzaniu zagrożeniom związanym z bronią palną; planuje się, by w badaniu udział wzięli różnorodni respondenci, w tym organizacje zrzeszające ofiary i inne organizacje społeczeństwa obywatelskiego.

d)   Kontrola wywozu

Działania informacyjne dotyczące kontroli wywozu uzbrojenia wzmocniono w jeszcze większym stopniu dzięki przyjęciu decyzji Rady 2012/711/WPZiB, która przewiduje nowy zestaw działań na rzecz państw trzecich, w tym regionalne seminaria, wizyty studyjne, wymiany pracowników oraz pomoc indywidualną. Wykonywanie wspomnianej decyzji rozpoczęto na początku 2013 r., przeprowadzając weryfikację pod kątem prawnym projektu czarnogórskiej ustawy o kontroli wywozu uzbrojenia (marzec 2013 r.); następnie zorganizowane zostały dla państw Europy Południowo-Wschodniej warsztaty regionalne na temat kontroli przeznaczenia końcowego (czerwiec 2013 r.) oraz wizyta studyjna dla urzędników z Gruzji, Azerbejdżanu i Białorusi, której gospodarzem była Szwecja (czerwiec 2013 r.).

W pierwszej połowie 2013 r. przeprowadzono dialogi polityczne na temat kwestii kontroli wywozu uzbrojenia z Norwegią i Ukrainą.

II.2.   Kwestie BSiL w ramach dialogów politycznych z państwami trzecimi i organizacjami regionalnymi, klauzule o BSiL

Kwestie BSiL były uwzględniane w wielu regularnych dialogach politycznych UE z państwami trzecimi i we współpracy z organizacjami regionalnymi. W ramach dialogu politycznego na temat nieproliferacji, rozbrojenia i kontroli zbrojeń zorganizowano spotkania na szczeblu grupy roboczej z Rosją (w Moskwie, 4 marca 2013 r.) i Ukrainą (w Brukseli, 15 maja 2013 r.). Ponadto nowo mianowany główny doradca i specjalny wysłannik ds. nieproliferacji i rozbrojenia przeprowadził wiele nieformalnych konsultacji z różnym podmiotami przy okazji ważnych posiedzeń, w tym konferencji poświęconej traktatowi o handlu bronią, która odbyła się w marcu 2013 r. w Nowym Jorku (z udziałem m.in. Algierii, Brazylii, Egiptu, Indii, NATO, Nigerii, Meksyku, Pakistanu, Stanów Zjednoczonych, Wenezueli, Biura NZ ds. Rozbrojenia,Wietnamu, Indonezji, Kazachstanu, Peru, Rosji, Singapuru, Republiki Południowej Afryki, Tajlandii), drugiej komisji przygotowawczej Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej zorganizowanej na przełomie kwietnia i maja 2013 r. w Genewie (z udziałem m.in. Egiptu, Ligi Państw Arabskich, Republiki Południowej Afryki, Peru) oraz trzeciej konferencji przeglądowej konwencji o broni chemicznej, która odbyła się w kwietniu 2013 r. w Hadze (z udziałem m.in. OPCW i Stanów Zjednoczonych).

Zgodnie z konkluzjami Rady w sprawie włączania kwestii BSiL do umów zawieranych przez UE z państwami trzecimi, przyjętymi w grudniu 2008 r., prowadzone są obecnie negocjacje w sprawie włączania kwestii BSiL do odnośnych umów UE z Afganistanem, Australią, Brunei, Japonią, Kanadą, Kazachstanem, Malezją, Mercosurem, Nową Zelandią i Singapurem.

II.3   Konkretne projekty pomocy UE na rzecz państw trzecich i organizacji regionalnych

(a)   Bałkany Zachodnie

| I. | 1 kwietnia 2013 r. rozpoczęto program następczy zakładający kontynuację działań mających na celu poprawę – poprzez krótkoterminowy komponent Instrumentu na rzecz Stabilności – ochrony, bezpieczeństwa oraz perspektyw rozwojowych osób i lokalnych społeczności, które mogą być zagrożone przypadkowymi wybuchami w magazynach z amunicją w Bośni i Hercegowinie. Program koncentruje się wyłącznie na amunicji wysoce niebezpiecznej i nietrwałej, którą przeznaczono do zniszczenia z uwagi na jej kiepski stan, oraz na poprawie norm bezpieczeństwa odnośnie do magazynów z amunicją. Te ostatnie działania prowadzone będą w partnerskiej współpracy z misją OBWE w Bośni i Hercegowinie. Program ma również zapewnić pomoc w usprawnieniu mechanizmów rządu Bośni i Hercegowiny w zakresie inspekcji i sprawdzania amunicji, a także podnieść poziom wiedzy fachowej dotyczącej kwestii administracyjnych i prawnych, którą dysponują władze, oraz poprawić stosowane przez nie rozwiązania. |
| --- | --- |

I.

1 kwietnia 2013 r. rozpoczęto program następczy zakładający kontynuację działań mających na celu poprawę – poprzez krótkoterminowy komponent Instrumentu na rzecz Stabilności – ochrony, bezpieczeństwa oraz perspektyw rozwojowych osób i lokalnych społeczności, które mogą być zagrożone przypadkowymi wybuchami w magazynach z amunicją w Bośni i Hercegowinie. Program koncentruje się wyłącznie na amunicji wysoce niebezpiecznej i nietrwałej, którą przeznaczono do zniszczenia z uwagi na jej kiepski stan, oraz na poprawie norm bezpieczeństwa odnośnie do magazynów z amunicją. Te ostatnie działania prowadzone będą w partnerskiej współpracy z misją OBWE w Bośni i Hercegowinie. Program ma również zapewnić pomoc w usprawnieniu mechanizmów rządu Bośni i Hercegowiny w zakresie inspekcji i sprawdzania amunicji, a także podnieść poziom wiedzy fachowej dotyczącej kwestii administracyjnych i prawnych, którą dysponują władze, oraz poprawić stosowane przez nie rozwiązania.

| II. | W związku ze zobowiązaniami podjętymi w deklaracji z Tirany dotyczącymi zwalczania nielegalnego handlu bronią w Bałkanach Zachodnich, delegatura Unii w Bośni i Hercegowinie oraz specjalny przedstawiciel UE w tym państwie ściśle współpracowali z UNDP w zorganizowaniu i przeprowadzeniu konferencji ministerialnej poświęconej kontroli uzbrojenia w kontekście rozszerzenia UE, która odbyła się 18–19 czerwca 2013 r. Konferencja skierowana była do przedstawicieli władz Bośni i Hercegowiny wysokiego szczebla zajmujących się dziedziną kontroli uzbrojenia, a także do międzynarodowych organizacji zaangażowanych w te kwestie. Konferencja posłużyła omówieniu dwóch podstawowych tematów: skutecznej walki z nielegalnym handlem bronią oraz odbieraniu nielegalnie posiadanej broni na całym terytorium Bośni i Hercegowiny. Delegatura i specjalny przedstawiciel UE w Bośni i Hercegowinie współpracowali z Europolem, który pomógł im w przygotowaniu przedstawionych podczas konferencji prezentacji dotyczących wpływu nielegalnej broni przemycanej do UE z państw Bałkanów Zachodnich. Ponadto delegatura i specjalny przedstawiciel UE przewodniczyli dyskusji panelowej na temat nielegalnego handlu bronią i zaprezentowali najważniejsze wymogi i standardy UE w tej dziedzinie. Władze Bośni i Hercegowiny wezwano, by rozważyły transpozycję stosownych przepisów dyrektywy Rady 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni oraz dyrektywy 2008/51/WE zmieniającej dyrektywę Rady 91/477/EWG do przepisów krajowych dotyczących definicji, podziału na kategorie, systemu znakowania, a także zwiększenia współpracy w zwalczaniu nielegalnego handlu bronią. Uczestnicy konferencji stwierdzili, że by przeciwdziałać nielegalnemu handlowi bronią niezbędne są ściślejsza współpraca w dziedzinie egzekwowania prawa, lepsza wymiana informacji i danych wywiadowczych, a także dalsze zbliżanie ram ustawodawczych do standardów międzynarodowych i unijnych. Uznano również, że w całym państwie i zgodnie z międzynarodowymi standardami kontroli broni strzeleckiej należy przeprowadzić skoordynowaną w czasie kampanię na rzecz oddawania nielegalnie posiadanej broni. |
| --- | --- |

II.

W związku ze zobowiązaniami podjętymi w deklaracji z Tirany dotyczącymi zwalczania nielegalnego handlu bronią w Bałkanach Zachodnich, delegatura Unii w Bośni i Hercegowinie oraz specjalny przedstawiciel UE w tym państwie ściśle współpracowali z UNDP w zorganizowaniu i przeprowadzeniu konferencji ministerialnej poświęconej kontroli uzbrojenia w kontekście rozszerzenia UE, która odbyła się 18–19 czerwca 2013 r. Konferencja skierowana była do przedstawicieli władz Bośni i Hercegowiny wysokiego szczebla zajmujących się dziedziną kontroli uzbrojenia, a także do międzynarodowych organizacji zaangażowanych w te kwestie. Konferencja posłużyła omówieniu dwóch podstawowych tematów: skutecznej walki z nielegalnym handlem bronią oraz odbieraniu nielegalnie posiadanej broni na całym terytorium Bośni i Hercegowiny. Delegatura i specjalny przedstawiciel UE w Bośni i Hercegowinie współpracowali z Europolem, który pomógł im w przygotowaniu przedstawionych podczas konferencji prezentacji dotyczących wpływu nielegalnej broni przemycanej do UE z państw Bałkanów Zachodnich. Ponadto delegatura i specjalny przedstawiciel UE przewodniczyli dyskusji panelowej na temat nielegalnego handlu bronią i zaprezentowali najważniejsze wymogi i standardy UE w tej dziedzinie. Władze Bośni i Hercegowiny wezwano, by rozważyły transpozycję stosownych przepisów dyrektywy Rady 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni oraz dyrektywy 2008/51/WE zmieniającej dyrektywę Rady 91/477/EWG do przepisów krajowych dotyczących definicji, podziału na kategorie, systemu znakowania, a także zwiększenia współpracy w zwalczaniu nielegalnego handlu bronią. Uczestnicy konferencji stwierdzili, że by przeciwdziałać nielegalnemu handlowi bronią niezbędne są ściślejsza współpraca w dziedzinie egzekwowania prawa, lepsza wymiana informacji i danych wywiadowczych, a także dalsze zbliżanie ram ustawodawczych do standardów międzynarodowych i unijnych. Uznano również, że w całym państwie i zgodnie z międzynarodowymi standardami kontroli broni strzeleckiej należy przeprowadzić skoordynowaną w czasie kampanię na rzecz oddawania nielegalnie posiadanej broni.

| III. | UE rozważa także obecnie kontynuowanie wsparcia, jakiego uprzednio udzieliła Centrum Kontroli BSiL dla Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej (SEESAC), by jeszcze zmniejszyć zagrożenie wynikające z nielegalnego handlu BSiL w Europie Południowo-Wschodniej. Opierając się na doświadczeniach z pomyślnego wykonania decyzji Rady 2010/179/WPZiB, można by rozszerzyć zakres ewentualnego projektu następczego o Republikę Mołdawii i Kosowo (1), a jednocześnie wzmocnić aspekt współpracy regionalnej, ponieważ najskuteczniej zapewnia ona długoterminowe skutki i trwały charakter. |
| --- | --- |

III.

UE rozważa także obecnie kontynuowanie wsparcia, jakiego uprzednio udzieliła Centrum Kontroli BSiL dla Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej (SEESAC), by jeszcze zmniejszyć zagrożenie wynikające z nielegalnego handlu BSiL w Europie Południowo-Wschodniej. Opierając się na doświadczeniach z pomyślnego wykonania decyzji Rady 2010/179/WPZiB, można by rozszerzyć zakres ewentualnego projektu następczego o Republikę Mołdawii i Kosowo (1), a jednocześnie wzmocnić aspekt współpracy regionalnej, ponieważ najskuteczniej zapewnia ona długoterminowe skutki i trwały charakter.

| IV. | Ponadto w okresie sprawozdawczym operacja EUFOR Althea w dalszym ciągu uczestniczyła w staraniach społeczności międzynarodowej na rzecz rozwiązania problemu nadwyżki zapasów amunicji konwencjonalnej w posiadaniu Ministerstwa Obrony Bośni i Hercegowiny. |
| --- | --- |

IV.

Ponadto w okresie sprawozdawczym operacja EUFOR Althea w dalszym ciągu uczestniczyła w staraniach społeczności międzynarodowej na rzecz rozwiązania problemu nadwyżki zapasów amunicji konwencjonalnej w posiadaniu Ministerstwa Obrony Bośni i Hercegowiny.

b)   Region OBWE

W ramach decyzji Rady 2012/662/WPZiB dotyczącej wspierania działań zmniejszających ryzyko nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką oraz nadmiernego jej gromadzenia w regionie Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) w okresie sprawozdawczym przeprowadzono następujące działania:

W dniach 24–26 kwietnia 2013 r. odbyło się w Wiedniu dla uczestników z 12 państw z Europy Południowo-Wschodniej, Europy Wschodniej i Kaukazu szkolenie na poziomie ekspertów na temat egzekwowania kontroli pośrednictwa w handlu BSiL. W trakcie szkolenia skupiono się na technikach prowadzenia dochodzeń i zaskarżania. Zostało ono zorganizowane przez OBWE wraz z ekspertami ze Zjednoczonego Królestwa, a przeprowadzone również z udziałem Biura NZ ds. Rozbrojenia, UNODC oraz amerykańskiego programu kontroli eksportu i powiązanych kwestii bezpieczeństwa granic. Uczestnicy dowiedzieli się o przepisach, procedurach i technikach prowadzenia dochodzeń i zaskarżania, a także przeanalizowali dwa studia przypadku. W ramach szkolenia podkreślono m.in. potrzebę dopracowania przepisów dotyczących pośrednictwa obowiązujących w niektórych państwach, zwłaszcza odnośnie do ich prawa karnego. Rozważane są obecnie ewentualne działania następcze w tej kwestii.

Po zaprezentowaniu 28–30 maja 2013 r. w Mińsku aplikacji do elektronicznego prowadzenia dokumentacji dotyczącej BSiL oraz amunicji państwom-uczestnikom OBWE rozpoczął się sześciomiesięczny okres testowy, w którym aktywny udział wzięły ministerstwa obrony Albanii, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Kazachstanu, Kirgistanu, Republiki Mołdawii, Serbii i Tadżykistanu. Otrzymały one w celach testowych laptopy z zainstalowanym oprogramowaniem i instrukcje dla użytkownika. Kilka innych państw-uczestników OBWE wyraziło zainteresowanie uzyskaniem dodatkowych informacji na temat tego oprogramowania, tak by mogły dołączyć do projektu na późniejszym etapie. Oprogramowanie zostanie również przetłumaczone na język angielski, serbsko-chorwacki i mołdawski.

Działania prowadzone na mocy decyzji Rady dotyczące zwiększenia bezpieczeństwa fizycznego magazynów z BSiL oraz niszczenia takiej broni na Białorusi i w Kirgistanie skupiały się na opracowaniu niezbędnych ram prawnych i wstępnym zaplanowaniu konkretnych dalszych działań wykonawczych.

c)   Afryka

| I. | W pierwszej połowie 2013 r. kontynuowano wdrażanie decyzji Rady 2012/121/WPZiB dotyczącej wspierania działań propagujących dialog i współpracę UE, Chin i Afryki w zakresie kontroli broni konwencjonalnej. Dotychczas projekt pozwolił na uzyskanie namacalnych wyników, jeśli chodzi o podnoszenie świadomości i pogłębienie dialogu między przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, przemysłu i rządu z Chin, UE i państw afrykańskich na temat zwalczania nielegalnego handlu BSiL i jej nadmiernego gromadzenia w Afryce, w szczególności w Afryce Wschodniej. W Afryce, Chinach i państwach członkowskich UE odbyło się dotąd ponad 30 spotkań dwustronnych, a także trzy spotkania grupy roboczej ekspertów z Afryki, Chin i UE ds. broni konwencjonalnej, jedna wizyta studyjna w Sudanie Południowym oraz regionalna konferencja poświęcona rozwiązywaniu kwestii nielegalnej BSiL i amunicji w Afryce Wschodniej (2–3 lipca 2013 r. w Nairobi). To ostatnie spotkanie odbyło się pod egidą wspomnianej grupy roboczej ekspertów, a jego gospodarzem byli Africa Peace Forum oraz Saferworld, we współpracy z kenijskim krajowym punktem kontaktowym do spraw broni strzeleckiej oraz Regionalnym Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej (RESCA) dla Regionu Wielkich Jezior, Rogu Afryki i państw granicznych, było więc konstruktywnym dopełnieniem bieżącego wsparcia dla RESCA z Instrumentu na rzecz Stabilności (zob. poniżej w pkt II).
  Wszystkie te działania wykazały zwiększone zaangażowanie ze strony chińskiej, w tym wysokiej rangi ekspertów wojskowych. W artykułach prasowych zaczęto poświęcać uwagę kwestii nielegalnej BSiL w Afryce i sugerować, co Chiny powinny zrobić, by rozwiązać ten problem. Seminarium w Nairobi było też szeroko omawiane w chińskich mediach. Ponadto tłumaczenie stosownych materiałów przyczynia się do podnoszenia świadomości i wiedzy na temat problemu dotyczącego BSiL w Afryce, a naukowcom, ośrodkom analitycznym i studentom stworzyło szansę dialogu i debaty na temat kontroli odpowiedzialnych transferów BSiL.
  Członkowie grupy roboczej ekspertów z Afryki, Chin i UE ds. broni konwencjonalnej prowadzili ożywioną współpracę, angażując się wspólnie w dialogi strategiczne, prowadząc konsultacje z urzędnikami i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i dołączając do misji wyjaśniających w tej dziedzinie. Członkowie grupy dysponują rozległym i zróżnicowanym doświadczeniem i kontaktami, z których korzysta się, by zrealizować cele projektu. Te doświadczenia i kontakty obejmują m.in. chińską armię, chińskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, holenderską armię, misje rozbrojeniowe Narodów Zjednoczonych, zespoły dochodzeniowe NZ ds. embarga na broń, armię Sudanu Południowego, urząd Sudanu Południowego ds. broni strzeleckiej, policję ugandyjską, ugandyjski krajowy punkt kontaktowy ds. BSiL, kenijskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Regionalne Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej (RECSA) z siedzibą w Nairobi, liczne rządowe i pozarządowe projekty w terenie związane z BSiL oraz kontakty z wieloma dyplomatami, urzędnikami i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego w Europie, Chinach i Afryce.
  Prowadzone w ramach projektu dialog strategiczny i działania wspierające miały również zasadnicze znaczenia dla ponownego uwzględnienia kwestii BSiL w programie forum współpracy chińsko-afrykańskiej (FOCAC). Podczas piątej konferencji ministerialnej FOCAC Chiny zobowiązały się do wspierania afrykańskich działań na rzecz zwalczania nielegalnego handlu i obiegu broni strzeleckiej i lekkiej (pkt 2.6, piąta konferencja ministerialna FOCAC, pekiński plan działania na lata 2013–2015). |
| --- | --- |

I.

W pierwszej połowie 2013 r. kontynuowano wdrażanie decyzji Rady 2012/121/WPZiB dotyczącej wspierania działań propagujących dialog i współpracę UE, Chin i Afryki w zakresie kontroli broni konwencjonalnej. Dotychczas projekt pozwolił na uzyskanie namacalnych wyników, jeśli chodzi o podnoszenie świadomości i pogłębienie dialogu między przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, przemysłu i rządu z Chin, UE i państw afrykańskich na temat zwalczania nielegalnego handlu BSiL i jej nadmiernego gromadzenia w Afryce, w szczególności w Afryce Wschodniej. W Afryce, Chinach i państwach członkowskich UE odbyło się dotąd ponad 30 spotkań dwustronnych, a także trzy spotkania grupy roboczej ekspertów z Afryki, Chin i UE ds. broni konwencjonalnej, jedna wizyta studyjna w Sudanie Południowym oraz regionalna konferencja poświęcona rozwiązywaniu kwestii nielegalnej BSiL i amunicji w Afryce Wschodniej (2–3 lipca 2013 r. w Nairobi). To ostatnie spotkanie odbyło się pod egidą wspomnianej grupy roboczej ekspertów, a jego gospodarzem byli Africa Peace Forum oraz Saferworld, we współpracy z kenijskim krajowym punktem kontaktowym do spraw broni strzeleckiej oraz Regionalnym Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej (RESCA) dla Regionu Wielkich Jezior, Rogu Afryki i państw granicznych, było więc konstruktywnym dopełnieniem bieżącego wsparcia dla RESCA z Instrumentu na rzecz Stabilności (zob. poniżej w pkt II).

Wszystkie te działania wykazały zwiększone zaangażowanie ze strony chińskiej, w tym wysokiej rangi ekspertów wojskowych. W artykułach prasowych zaczęto poświęcać uwagę kwestii nielegalnej BSiL w Afryce i sugerować, co Chiny powinny zrobić, by rozwiązać ten problem. Seminarium w Nairobi było też szeroko omawiane w chińskich mediach. Ponadto tłumaczenie stosownych materiałów przyczynia się do podnoszenia świadomości i wiedzy na temat problemu dotyczącego BSiL w Afryce, a naukowcom, ośrodkom analitycznym i studentom stworzyło szansę dialogu i debaty na temat kontroli odpowiedzialnych transferów BSiL.

Członkowie grupy roboczej ekspertów z Afryki, Chin i UE ds. broni konwencjonalnej prowadzili ożywioną współpracę, angażując się wspólnie w dialogi strategiczne, prowadząc konsultacje z urzędnikami i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i dołączając do misji wyjaśniających w tej dziedzinie. Członkowie grupy dysponują rozległym i zróżnicowanym doświadczeniem i kontaktami, z których korzysta się, by zrealizować cele projektu. Te doświadczenia i kontakty obejmują m.in. chińską armię, chińskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, holenderską armię, misje rozbrojeniowe Narodów Zjednoczonych, zespoły dochodzeniowe NZ ds. embarga na broń, armię Sudanu Południowego, urząd Sudanu Południowego ds. broni strzeleckiej, policję ugandyjską, ugandyjski krajowy punkt kontaktowy ds. BSiL, kenijskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Regionalne Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej (RECSA) z siedzibą w Nairobi, liczne rządowe i pozarządowe projekty w terenie związane z BSiL oraz kontakty z wieloma dyplomatami, urzędnikami i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego w Europie, Chinach i Afryce.

Prowadzone w ramach projektu dialog strategiczny i działania wspierające miały również zasadnicze znaczenia dla ponownego uwzględnienia kwestii BSiL w programie forum współpracy chińsko-afrykańskiej (FOCAC). Podczas piątej konferencji ministerialnej FOCAC Chiny zobowiązały się do wspierania afrykańskich działań na rzecz zwalczania nielegalnego handlu i obiegu broni strzeleckiej i lekkiej (pkt 2.6, piąta konferencja ministerialna FOCAC, pekiński plan działania na lata 2013–2015).

| II. | W ramach długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności UE w dalszym ciągu realizowała – za pośrednictwem regionalnego centrum broni strzeleckiej i lekkiej (RECSA) z siedzibą w Nairobi – projekt na rzecz wsparcia walki z nielegalnym gromadzeniem broni palnej i amunicji oraz z nielegalnym handlem bronią palną i amunicją w Afryce. Projekt ten przyczynia się do realizacji komponentu „Pokój i Bezpieczeństwo” wspólnej strategii Afryka–UE. Najważniejsze działania dotyczą m.in. wzmocnienia instytucjonalnego wybranych państw i RESCA, propagowania skutecznego zarządzania BSiL (znakowania broni, prowadzenia dokumentacji, zarządzania zapasami i niszczenia), a także opracowywania informacji na temat BSiL. Obecne wsparcie dla RESCA zakończono w czerwcu 2013 r. po ukończeniu badania, w którym analizowano stopień realizacji regionalnych i międzynarodowych zobowiązań w zakresie BSiL w państwach Afryki Subsaharyjskiej. Drugi etap wsparcia UE dla RESCA uzgodniono w grudniu 2012 r., a jego realizację rozpoczęto w lipcu 2013 r. po zakończeniu pierwszego etapu projektu. |
| --- | --- |

II.

W ramach długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności UE w dalszym ciągu realizowała – za pośrednictwem regionalnego centrum broni strzeleckiej i lekkiej (RECSA) z siedzibą w Nairobi – projekt na rzecz wsparcia walki z nielegalnym gromadzeniem broni palnej i amunicji oraz z nielegalnym handlem bronią palną i amunicją w Afryce. Projekt ten przyczynia się do realizacji komponentu „Pokój i Bezpieczeństwo” wspólnej strategii Afryka–UE. Najważniejsze działania dotyczą m.in. wzmocnienia instytucjonalnego wybranych państw i RESCA, propagowania skutecznego zarządzania BSiL (znakowania broni, prowadzenia dokumentacji, zarządzania zapasami i niszczenia), a także opracowywania informacji na temat BSiL. Obecne wsparcie dla RESCA zakończono w czerwcu 2013 r. po ukończeniu badania, w którym analizowano stopień realizacji regionalnych i międzynarodowych zobowiązań w zakresie BSiL w państwach Afryki Subsaharyjskiej. Drugi etap wsparcia UE dla RESCA uzgodniono w grudniu 2012 r., a jego realizację rozpoczęto w lipcu 2013 r. po zakończeniu pierwszego etapu projektu.

| III. | 24 czerwca 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/320/WPZiB zapewniającą wsparcie UE w wysokości do 5 mln EUR, przeznaczone na pomoc władzom Libii w realizacji ambitnego zadania polegającego na zabezpieczeniu ogromnej ilości zapasów broni konwencjonalnej i amunicji. UE oferuje to wsparcie, aby pomóc właściwym organom Libii wstrzymać dalsze niekontrolowane rozprzestrzenianie broni konwencjonalnej i amunicji, które to zjawisko nadal pogłębia poczucie braku bezpieczeństwa w Libii, państwach sąsiadujących i całym regionie. Pomoc ta stanowi część kompleksowego podejścia UE do wspierania procesu przechodzenia do demokracji, trwałego pokoju i bezpieczeństwa w Libii. Decyzja Rady jest uzupełnieniem działań misji pomocy granicznej UE w Libii służących w perspektywie krótkoterminowej rozwijaniu zdolności Libii do zwiększenia bezpieczeństwa jej granic lądowych, morskich i powietrznych, a w perspektywie długoterminowej – opracowaniu szerszej strategii zintegrowanego zarządzania granicami. |
| --- | --- |

III.

24 czerwca 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/320/WPZiB zapewniającą wsparcie UE w wysokości do 5 mln EUR, przeznaczone na pomoc władzom Libii w realizacji ambitnego zadania polegającego na zabezpieczeniu ogromnej ilości zapasów broni konwencjonalnej i amunicji. UE oferuje to wsparcie, aby pomóc właściwym organom Libii wstrzymać dalsze niekontrolowane rozprzestrzenianie broni konwencjonalnej i amunicji, które to zjawisko nadal pogłębia poczucie braku bezpieczeństwa w Libii, państwach sąsiadujących i całym regionie. Pomoc ta stanowi część kompleksowego podejścia UE do wspierania procesu przechodzenia do demokracji, trwałego pokoju i bezpieczeństwa w Libii. Decyzja Rady jest uzupełnieniem działań misji pomocy granicznej UE w Libii służących w perspektywie krótkoterminowej rozwijaniu zdolności Libii do zwiększenia bezpieczeństwa jej granic lądowych, morskich i powietrznych, a w perspektywie długoterminowej – opracowaniu szerszej strategii zintegrowanego zarządzania granicami.

| IV. | Ponadto od września 2012 r. w ramach wspólnego projektu organizacji DanChurchAid oraz duńskiej Rady ds. Uchodźców, finansowanego poprzez krótkoterminowy komponent Instrumentu na rzecz Stabilności, prowadzone są szkolenia dla ludności cywilnej w Libii w zakresie ryzyka powodowanego przez BSiL. Projekt ten ma pomóc zmniejszyć liczbę wypadków związanych z BSiL oraz jej optyczną widoczność. DanChurchAid popiera również zamierzenia władz lokalnych w zakresie bezpiecznego zarządzania BSiL w celu zapobieżenia przemocy z wykorzystaniem broni. Dotychczas odbyło się 11 szkoleń dla Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Ministerstwa Obrony dotyczących rozminowywania i usuwania min/niewybuchów. W regionie Trypolisu oczyszczono obszar 96 800 m2. Na południu, w rejonie miasta Sabha, podpisano porozumienie dotyczące szkolenia saperów rozbrajających niewybuchy, a 2 452 osoby ze środowisk migrantów, straży pożarnej i szkół odbyły szkolenia dotyczące zagrożeń związanych z minami i niewybuchami. |
| --- | --- |

IV.

Ponadto od września 2012 r. w ramach wspólnego projektu organizacji DanChurchAid oraz duńskiej Rady ds. Uchodźców, finansowanego poprzez krótkoterminowy komponent Instrumentu na rzecz Stabilności, prowadzone są szkolenia dla ludności cywilnej w Libii w zakresie ryzyka powodowanego przez BSiL. Projekt ten ma pomóc zmniejszyć liczbę wypadków związanych z BSiL oraz jej optyczną widoczność. DanChurchAid popiera również zamierzenia władz lokalnych w zakresie bezpiecznego zarządzania BSiL w celu zapobieżenia przemocy z wykorzystaniem broni. Dotychczas odbyło się 11 szkoleń dla Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Ministerstwa Obrony dotyczących rozminowywania i usuwania min/niewybuchów. W regionie Trypolisu oczyszczono obszar 96 800 m2. Na południu, w rejonie miasta Sabha, podpisano porozumienie dotyczące szkolenia saperów rozbrajających niewybuchy, a 2 452 osoby ze środowisk migrantów, straży pożarnej i szkół odbyły szkolenia dotyczące zagrożeń związanych z minami i niewybuchami.

| V. | W ramach dwóch innych projektów w państwach afrykańskich, finansowanych z krótkoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności, nadal udzielano wsparcia: 1) rządowi Sudanu Południowego na rzecz kontroli zbrojeń, w szczególności poprzez środki budowania zdolności mające na celu pokojowe ograniczenie liczby niekontrolowanej BSiL pozostającej w rękach cywilów w Sudanie Południowym oraz 2) rządowi Nigru, by mógł skutecznie realizować swoje zobowiązania wynikające z konwencji ECOWAS dotyczącej BSiL oraz Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką oraz zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach. Oba projekty realizowane są przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP). |
| --- | --- |

V.

W ramach dwóch innych projektów w państwach afrykańskich, finansowanych z krótkoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności, nadal udzielano wsparcia: 1) rządowi Sudanu Południowego na rzecz kontroli zbrojeń, w szczególności poprzez środki budowania zdolności mające na celu pokojowe ograniczenie liczby niekontrolowanej BSiL pozostającej w rękach cywilów w Sudanie Południowym oraz 2) rządowi Nigru, by mógł skutecznie realizować swoje zobowiązania wynikające z konwencji ECOWAS dotyczącej BSiL oraz Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką oraz zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach. Oba projekty realizowane są przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP).

d)   Ameryka Środkowa

| I. | UE kontynuowała również realizację projektu wspierającego program kontroli broni strzeleckiej i lekkiej w Ameryce Środkowej (CASAC). W ramach długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności we wrześniu 2012 r. rozpoczęto drugi etap wsparcia wspomnianego projektu, przy czym partnerem wykonawczym projektu, uprzednio realizowanego przez UNDP, jest Komisja ds. Bezpieczeństwa Systemu Integracji Środkowoamerykańskiej (SICA). Wkład projektu UE w inicjatywę CASAC ma na celu ustanowienie podstaw struktury regionalnej oraz strategii długoterminowej służących zwalczaniu nielegalnego handlu bronią w Ameryce Środkowej – zarówno na szczeblu krajowym, jak i regionalnym. Przedmiotowy projekt jest realizowany w Ameryce Środkowej oraz krajach sąsiadujących, w tym w regionie Karaibów (ze szczególnym uwzględnieniem Belize, Gwatemali, Salwadoru, Hondurasu, Nikaragui, Kostaryki i Panamy). Do głównych działań należą: organizowanie na szczeblu regionalnym oraz krajowym kampanii i konferencji mających na celu podnoszenie poziomu świadomości społecznej, wzmacnianie krajowych mechanizmów koordynacji i systemów rejestrowania, projekty transgraniczne oraz szkolenia w różnych obszarach. |
| --- | --- |

I.

UE kontynuowała również realizację projektu wspierającego program kontroli broni strzeleckiej i lekkiej w Ameryce Środkowej (CASAC). W ramach długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności we wrześniu 2012 r. rozpoczęto drugi etap wsparcia wspomnianego projektu, przy czym partnerem wykonawczym projektu, uprzednio realizowanego przez UNDP, jest Komisja ds. Bezpieczeństwa Systemu Integracji Środkowoamerykańskiej (SICA). Wkład projektu UE w inicjatywę CASAC ma na celu ustanowienie podstaw struktury regionalnej oraz strategii długoterminowej służących zwalczaniu nielegalnego handlu bronią w Ameryce Środkowej – zarówno na szczeblu krajowym, jak i regionalnym. Przedmiotowy projekt jest realizowany w Ameryce Środkowej oraz krajach sąsiadujących, w tym w regionie Karaibów (ze szczególnym uwzględnieniem Belize, Gwatemali, Salwadoru, Hondurasu, Nikaragui, Kostaryki i Panamy). Do głównych działań należą: organizowanie na szczeblu regionalnym oraz krajowym kampanii i konferencji mających na celu podnoszenie poziomu świadomości społecznej, wzmacnianie krajowych mechanizmów koordynacji i systemów rejestrowania, projekty transgraniczne oraz szkolenia w różnych obszarach.

| II. | Jednocześnie UE przygotowuje obecnie ewentualną decyzję Rady na rzecz wsparcia dalszych działań uzupełniających w zakresie kontroli BSiL w Ameryce Środkowej, aby w szczególności zrealizować cele WPZiB dotyczące niezbędnych prac, które mają być podjęte wspólnie przez oenzetowski Regionalny Ośrodek ds. Pokoju i Rozbrojenia w Ameryce Łacińskiej i Regionie Karaibów (UNLIREC) i w ramach projektu CASAC z myślą o skutecznym zwalczaniu nielegalnego gromadzenia BSiL oraz amunicji, a także nielegalnego handlu nimi w tym regionie. |
| --- | --- |

II.

Jednocześnie UE przygotowuje obecnie ewentualną decyzję Rady na rzecz wsparcia dalszych działań uzupełniających w zakresie kontroli BSiL w Ameryce Środkowej, aby w szczególności zrealizować cele WPZiB dotyczące niezbędnych prac, które mają być podjęte wspólnie przez oenzetowski Regionalny Ośrodek ds. Pokoju i Rozbrojenia w Ameryce Łacińskiej i Regionie Karaibów (UNLIREC) i w ramach projektu CASAC z myślą o skutecznym zwalczaniu nielegalnego gromadzenia BSiL oraz amunicji, a także nielegalnego handlu nimi w tym regionie.

| III. | Z krótkoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności otrzymuje ponadto obecnie wsparcie Instituto de Enseñanza para el Desarrollo Sostenible (IEPADES) realizujący części strategii bezpieczeństwa dla Ameryki Środkowej odnoszące się do BSiL, zwłaszcza wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego w zwalczaniu przestępstw związanych z bronią strzelecką i lekką oraz przemocy z użyciem broni i zapobieganiu tym zjawiskom. |
| --- | --- |

III.

Z krótkoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności otrzymuje ponadto obecnie wsparcie Instituto de Enseñanza para el Desarrollo Sostenible (IEPADES) realizujący części strategii bezpieczeństwa dla Ameryki Środkowej odnoszące się do BSiL, zwłaszcza wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego w zwalczaniu przestępstw związanych z bronią strzelecką i lekką oraz przemocy z użyciem broni i zapobieganiu tym zjawiskom.

---

(1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

---

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/9 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/9

---

Szesnaste sprawozdanie z postępów w realizacji strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi – (2013/II)

2014/C 178/03

I.   WPROWADZENIE

Szesnaste sprawozdanie z postępów w realizacji strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi dotyczy działań UE w drugiej połowie 2013 r. (od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.). Sprawozdanie zostało przygotowane przez stanowiący część ESDZ Dział ds. Broni Masowego Rażenia, Broni Konwencjonalnej i Przestrzeni Kosmicznej, we współpracy z innymi właściwymi służbami ESDZ i Komisji Europejskiej. W okresie sprawozdawczym UE nadal poruszała kwestie związane z BSiL i amunicją do tych rodzajów broni na wszystkich forach wielostronnych, jak również w ramach dialogu politycznego prowadzonego z państwami trzecimi w kontekście odpowiednich instrumentów międzynarodowych, takich jak Program działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką oraz zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach oraz międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (międzynarodowy instrument umożliwiający śledzenie). Fakt przyjęcia traktatu o handlu bronią w 2013 r. zapowiada uzupełnienie i pogłębienie prac prowadzonych w ramach instrumentów ONZ, takich jak Program działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką oraz zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach oraz protokół o handlu bronią. Włączenie kwestii BSiL do zakresu traktatu o handlu bronią wprowadza prawnie wiążące obowiązki i nowe normy w zakresie uregulowania legalnych transferów tej broni, co w jeszcze większym stopniu ograniczy ryzyko przenikania BSiL na nielegalny rynek. W tym okresie UE kontynuowała również realizację różnorodnych projektów dotyczących zwalczania nielegalnego handlu i nadmiernego gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni lub zapobiegania tym procederom oraz przyjęła nowe decyzje Rady w sprawie dodatkowych inicjatyw służących osiągnięciu tych celów.

II.   REALIZACJA PLANU DZIAŁANIA PRZEWIDZIANEGO W STRATEGII UE DOTYCZĄCEJ BSiL

II.1.   Skuteczny multilateralizm służący wypracowaniu globalnych, regionalnych i krajowych mechanizmów, które mają przeciwdziałać dostawom i destabilizującemu rozprzestrzenianiu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni

a)   68 sesja Pierwszego Komitetu ZO ONZ

Obrady Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ w 2013 r. były dla UE okazją, by wesprzeć skuteczne i pełne wdrożenie dokumentu końcowego drugiej konferencji przeglądowej Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach, a także szybkie wejście w życie, upowszechnienie i pełne wdrożenie traktatu o handlu bronią. Przyjęto kilka rezolucji, które przewidują między innymi wdrożenie programu działania ONZ. Traktat o handlu bronią stał się jedną z najbardziej kontrowersyjnych kwestii w przypadku kilku rezolucji: sformułowania służące wyrażeniu silnego poparcia dla traktatu i jego szybkiego wejścia w życie były przedmiotem burzliwych dyskusji. UE i jej państwa członkowskie, wraz z innymi delegacjami, zdecydowanie poparły traktat i chciały wprowadzić wyraźne odniesienia w odpowiednich projektach rezolucji na ten temat. Te starania spotkały się to ze stanowczym sprzeciwem niektórych stron; w związku z tym w większości przypadków ostateczny tekst rezolucji został złagodzony.

Rezolucje: „Pomoc dla państw w celu ukrócenia nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką oraz gromadzenia tych rodzajów broni” (Mali), „Wszystkie aspekty nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką” (Kolumbia) oraz „Problemy wynikające z gromadzenia nadwyżek zapasów amunicji do broni konwencjonalnej” (Niemcy/Francja) – po uprzednich dyskusjach i konsultacjach, także wewnątrz UE ze względu na zawarte w nich sformułowania dotyczące traktatu o handlu bronią – zostały przyjęte bez głosowania. Zgodnie z praktyką lat ubiegłych współwnioskodawcami tych rezolucji są wszystkie państwa członkowskie UE. Przed podjęciem działań w sprawie rezolucji dotyczących broni konwencjonalnej Unia Europejska wydała ogólne oświadczenie wyjaśniające i zaznaczyła, jak duże znaczenie ma dla niej traktat o handlu bronią oraz pierwsza, jak dotąd, rezolucja Rady Bezpieczeństwa nr 2117 w sprawie broni strzeleckiej i lekkiej. Podkreśliła też konsekwencje tych dokumentów w kontekście praw człowieka/sytuacji humanitarnej oraz przemocy wobec kobiet i dzieci; zwróciła również uwagę na rezolucję w sprawie kobiet, rozbrojenia i kontroli zbrojeń, którą jej wnioskodawcy złożyli bez przeprowadzania uprzednich konsultacji. Oświadczenie zostało poparte przez 25 państw trzecich.

Rezolucje: „Przejrzystość w zakresie uzbrojenia” i „Krajowe przepisy dotyczące transferu uzbrojenia, sprzętu wojskowego oraz towarów i technologii podwójnego zastosowania” (Niderlandy), zawierające jednoznaczne sformułowanie wspierające traktat o handlu bronią, zostały zakwestionowane przez niektóre strony i ostatecznie zatwierdzone w głosowaniu – odpowiednio – 145 głosami za, przy braku głosów przeciw i 28 głosach wstrzymujących się oraz 171 głosami za, przy braku głosów przeciw i 4 głosach wstrzymujących się.

Oddzielna rezolucja w sprawie traktatu o handlu bronią została zatwierdzona w głosowaniu 141 głosami za, przy braku głosów przeciw i przy 28 głosach wstrzymujących się.

Ze względu na wagę, jaką przywiązuje do traktatu, UE przedstawiła pytania i uwagi podczas prowadzonej przez przewodniczącego końcowej konferencji ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią sesji wprowadzającej.

Przy okazji sesji Pierwszego Komitetu UE uczestniczyła również w nieformalnym posiedzeniu odbywającego się co dwa lata (piątego) spotkania państw (BMS5) w ramach programu działania w zakresie BSiL i przypomniała priorytety UE w ramach przygotowań do posiedzenia w dniach 16–20 czerwca 2014 r.

b)   Realizacja Programu działania ONZ z 2001 r. na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach

UE aktywnie uczestniczyła we wszystkich rundach nieformalnych konsultacji w ramach przygotowań do odbywającego się co dwa lata piątego spotkania państw w ramach programu działania w zakresie BSiL (BMS5, 16–20 czerwca 2014 r. w Nowym Jorku), które będzie kolejnym ważnym posiedzeniem ONZ dotyczącym kwestii BSiL w ramach wspomnianego programu działania ONZ po drugiej konferencji przeglądowej, która miała miejsce w sierpniu/wrześniu 2012 r. Podczas tych konsultacji i w kontekście konkretnych dokumentów końcowych, które na drugiej konferencji przeglądowej przyjęto w drodze konsensusu, UE zwróciła uwagę na potrzebę ukierunkowanej dyskusji o doświadczeniach i możliwościach operacji wspierania pokoju i innych istotnych podmiotów w zakresie śledzenia nielegalnej BSiL w strefach objętych konfliktem i strefach pokonfliktowych. UE jest przekonana, że ściślejsze i bardziej systematyczne śledzenie BSiL w strefach konfliktu może znacząco przyczynić się – poprzez, na przykład, poprawę stanu naszej wiedzy na temat kanałów przenikania, nieszczelności w niewystarczająco zabezpieczonych zapasach broni lub szlaków przemytu – do zwiększenia naszych zdolności w zakresie zwalczania nielegalnego handlu tą bronią oraz jej przenikania do nieupoważnionych użytkowników końcowych. Ponadto UE jest przekonana, że spotkanie BMS5 może wnieść istotny wkład w zwalczanie nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką poprzez analizę możliwości i wyzwań związanych z najnowszymi zmianami w produkcji, technologii i projektowaniu BSiL dotyczącymi skutecznego oznakowania, dokumentacji, śledzenia i zabezpieczania BSiL. Zdaniem UE inne istotne tematy tego spotkania to m.in. bezpieczeństwo zapasów i skuteczna międzynarodowa współpraca i pomoc.

Aby uzupełnić wysiłki polityczne UE podejmowane na szczeblu ONZ w odniesieniu do promowania bardziej systematycznego śledzenia BSiL w strefach objętych konfliktem i strefach pokonfliktowych konkretnym projektem służącym praktycznej poprawie zdolności społeczności międzynarodowej do monitorowania BSiL i dostarczeniu odpowiednich informacji umożliwiających formułowanie i realizowanie w przyszłości strategii i projektów w zakresie zwalczania nielegalnego rozprzestrzeniania i przenikania BSiL, które będą w większym stopniu oparte na dowodach, dnia 25 listopada 2013 r. przyjęto decyzję Rady 2013/698/WPZiB dotyczącą utworzenia łatwo dostępnego i przyjaznego użytkownikowi globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnych transferów broni konwencjonalnej i amunicji („iTrace”) w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu nimi
   (1).

System ten ma na celu śledzenie nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji, oznaczanie szczególnych rodzajów broni, dostawców, kierunków transferu i nielegalnych odbiorców. System iTrace, koncentrujący się na regionach dotkniętych konfliktami i wykorzystujący informacje z badań terenowych oraz już istniejącą istotną z politycznego punktu widzenia dokumentację na temat transferów BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji, ma być pierwszym globalnym mechanizmem monitorowania handlu bronią w sposób systematyczny. Ma on również pomóc w monitorowaniu wdrażania traktatu o handlu bronią, dostarczać wyczerpujące informacje w celu wsparcia przeglądów wdrażania tego traktatu i zwiększyć zdolności rządów poszczególnych państw do przewidywania skutków decyzji o udzieleniu pozwolenia na wywóz uzbrojenia.

W okresie sprawozdawczym rozpoczęto tworzenie systemu oraz przystąpiono do serii badań terenowych, które mają zaowocować wprowadzaniem do iTrace danych w czasie rzeczywistym. Początkowo system będzie się koncentrował na Afryce Subsaharyjskiej, w tym Republice Środkowoafrykańskiej, Libii i Sudanie Południowym; ma jednak rozszerzyć swój zakres na obszar Bliskiego Wschodu oraz, potencjalnie, Ameryki Południowej i Azji Wschodniej w latach 2014–2015. Agencja wykonawcza – Conflict Armament Research Ltd. (Republika Środkowoafrykańska) – uruchomi system iTrace na spotkaniu BMS5 w Nowym Jorku w czerwcu 2014 r.

Przeprowadzona w ramach decyzji Rady w sprawie wsparcia działań Biura ds. Rozbrojenia (ODA) w celu wdrożenia programu działania ONZ (decyzja Rady 2011/428/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r.)
   (2) śródokresowa ocena realizacji wspieranych działań pokazała następujące konkretne wyniki: na poziomie globalnym – seria warsztatów regionalnych na temat programu działania ONZ w odniesieniu do państw leżących w Azji, Afryce, Ameryce Łacińskiej i na Karaibach miała znaczący wpływ na drugą konferencję przeglądową programu działania ONZ. Uczestniczące państwa przekazały informacje zwrotne, że warsztaty regionalne przyczyniły się do istotnego zwiększenia znajomości i świadomości kwestii związanych z BSiL w ramach programu działania ONZ w kontekście przygotowań do drugiej konferencji przeglądowej tego programu w 2012 r. Podczas tych spotkań regionalnych uzgodniono konkretne dokumenty końcowe, w których określono priorytetowe kwestie dotyczące BSiL na szczeblu regionalnym i subregionalnym. Ponadto dzięki strategicznym wysiłkom na rzecz zapewnienia udziału w tym regionalnych spotkaniach po jednym przedstawicielu ze stolicy i ze stałego przedstawicielstwa przy ONZ z każdego z uczestniczących krajów ułatwiono lepszą koordynację między różnymi podmiotami krajowymi w kwestii BSiL. Pomyślnie zakończono też proces opracowywania – w ramach programu działania dotyczącego systemu wspierania wdrażania – internetowego formularza sprawozdawczego, który ma ułatwić przekazywanie krajowych sprawozdań z realizacji programu działania ONZ.

W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2013 r. globalne działania dotyczące kwestii BSiL oraz prace na drugiej konferencji przeglądowej w 2012 r. również przełożyły się na konkretne osiągnięcia w zakresie zwiększania zdolności w poszczególnych państwach trzecich. Jeżeli chodzi o międzynarodowy instrument umożliwiający śledzenie, potencjalne państwa beneficjenci: Burkina Faso, Niger i Sierra Leone w ramach przygotowań do otrzymania maszyn do znakowania broni uzyskały pomoc, aby zapewnić, że będą one w stanie rozpocząć znakowanie krajowej broni i prowadzenie stosownej dokumentacji zgodnie z normami wymaganymi na mocy tego instrumentu. Projekt wytycznych dotyczących planowania i wdrażania krajowych programów znakowania, dokumentowania i śledzenia został również przedstawiony państwom Afryki Zachodniej, tak by mogły one przekazać swoje uwagi w celu zapewnienia poparcia krajowego i w celu wsparcia wprowadzania skutecznych i trwałych praktyk znakowania broni. Działania przewidziane na rok 2014 będą obejmować przekazanie maszyn do znakowania trzem państwom beneficjentom, szkolenia krajowe dla tych państw – prowadzone na ich terytorium – w zakresie wykorzystywania tych maszyn, a także regionalne warsztaty dla szkoleniowców.

W okresie sprawozdawczym zwiększyły się też lokalne zdolności w zakresie zarządzania zapasami amunicji. W ramach Stowarzyszenia Ośrodków Szkoleniowych w zakresie Utrzymywania Pokoju w Ameryce Łacińskiej (ALCOPAZ) prowadzona jest intensywna kampania uświadamiająca i rozpowszechniająca opracowane przez ONZ międzynarodowe wytyczne techniczne dotyczące amunicji (SaferGuard) oraz internetowy zestaw narzędzi wspierających wdrażanie tych wytycznych (http://www.un.org/disarmament/un-saferguard/).

Zaowocowało to decyzją ALCOPAZ, by w swoich staraniach na rzecz utrzymania pokoju stosować międzynarodowe wytyczne techniczne dotyczące amunicji. W szczególności krajowe władze Brazylii zobowiązały się przetłumaczyć wspomniane wytyczne liczące 700 stron na język portugalski. Także w krajach afrykańskich rozpoczyna się kampania informacyjna na temat tych wytycznych. W kontekście posiedzenia regionalnego dla członków Ligi Państw Arabskich (LPA) poświęconego omówieniu skutków drugiej konferencji przeglądowej programu działania ONZ w roku 2012 (10–11 czerwca 2013 r. w Kairze) kilka państw należących do LPA wyraziło chęć odbycia szkolenia w zakresie zarządzania amunicją i z zadowoleniem przyjęło fakt, że w ramach realizacji działań na mocy wspomnianej decyzji Rady międzynarodowe wytyczne techniczne dotyczące amunicji zostały przetłumaczone na język arabski. W 2014 r. w Ameryce Łacińskiej i w Afryce odbędzie się zaawansowane szkolenie na temat międzynarodowych wytycznych technicznych dotyczących amunicji, a w trzech krajach Ameryki Łacińskiej i trzech krajach afrykańskich przewiduje się prowadzenie doradztwa w miejscu pracy.

c)   Traktat o handlu bronią

UE z dużym zadowoleniem przyjmuje pomyślne przyjęcie w 2013 r. traktatu o handlu bronią i jest głęboko przekonana, że – jeżeli zostanie on powszechnie i skutecznie wdrożony – może wyraźnie przyczynić się do tego, by legalne międzynarodowe transfery broni przebiegały w sposób bardziej odpowiedzialny i przejrzysty, oraz istotnie pomóc w zwalczaniu nielegalnego handlu bronią konwencjonalną. W tym celu UE zamierza wspierać upowszechnianie oraz pełne i skuteczne wdrożenie traktatu; w związku z tym przyjęto decyzję Rady 2013/768/WPZiB z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie działań UE wspierających wdrożenie traktatu o handlu bronią (3). Ta decyzja Rady zapewni znaczne środki finansowe na rzecz traktatu o handlu bronią oraz istotne wsparcie dyplomatyczne dla UE w kontaktach z państwami trzecimi dotyczących przystąpienia do traktatu o handlu bronią.

Włączenie kwestii BSiL do zakresu traktatu o handlu bronią stanowiło ważny krok, a bardziej rygorystyczne kontrole legalnych międzynarodowych transferów BSiL obejmujące, na przykład, solidniejsze kontrole i zabezpieczenia względem użytkownika końcowego, jak również środki minimalizujące przenikanie broni mogą w jeszcze większym stopniu ograniczyć ryzyko przenikania BSiL na nielegalny rynek. W związku z tym traktat o handlu bronią będzie również uzupełniać i wzmacniać inne odpowiednie instrumenty ONZ, takie jak program działania ONZ oraz protokół przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją (protokół o handlu bronią).

Wszystkie państwa członkowskie UE podpisały traktat o handlu bronią od momentu jego otwarcia do podpisu dnia 3 czerwca 2013 r., a dnia 2 kwietnia 2014 r. siedemnaście państw członkowskich UE złożyło stosowne instrumenty ratyfikacji, dzięki czemu osiągnięcie liczby 50 państw, które ratyfikowały ten traktat – próg wymagany do jego wejścia w życie – jest coraz bliższe. Inne państwa członkowskie UE wkrótce złożą swoje instrumenty ratyfikacji, jako że ich krajowe procedury ratyfikacji są już bardzo zaawansowane.

d)   Realizacja Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (UNTOC)

Dnia 22 marca 2013 r. Komisja Europejska przyjęła wniosek w sprawie decyzji Rady dotyczący zawarcia Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją („protokół o handlu bronią”), uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej. Dnia 10 grudnia 2013 r. Parlament Europejski wyraził zgodę na przyjęcie wniosku, a dnia 11 lutego 2014 r. Rada przyjęła przedmiotową decyzję. Decyzja ta kończy proces transpozycji postanowień protokołu o handlu bronią do prawodawstwa UE. UE dążyła do zawarcia protokołu o handlu bronią; było to jej międzynarodowe zobowiązanie.

W ramach długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności, który dotyczy zagrożeń globalnych i transregionalnych, w drugiej połowie 2013 r. kontynuowano realizację trzyletniego projektu (marzec 2011 r. – luty 2014 r.) mającego na celu zapobieganie międzynarodowemu nielegalnemu handlowi bronią palną i zwalczanie tego procederu poprzez propagowanie ratyfikacji i wdrożenia protokołu o handlu bronią. Projekt jest realizowany przez Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC), a jego zakres geograficzny obejmuje Afrykę Zachodnią (Benin, Burkina Faso, Gambia, Ghana, Mali, Mauretania, Senegal, Togo) i Amerykę Południową (Argentyna, Boliwia, Brazylia, Chile, Paragwaj, Urugwaj). Nadal zapewniano ukierunkowane wsparcie techniczne w zakresie harmonizacji prawa oraz budowania zdolności w dziedzinie zarządzania BSiL na szczeblu krajowym i regionalnym (zwłaszcza wspólnie z Grupą Roboczą ds. Broni Palnej i Materiałów Wybuchowych w ramach MERCOSUR) zgodnie z celem zakładającym wspieranie ratyfikacji i wdrożenia protokołu o handlu bronią w Ameryce Łacińskiej i Afryce Zachodniej. W szczególności w drugiej połowie 2013 r. sfinalizowano zbiór wyczerpujących sprawozdań dotyczących oceny prawodawczej, jak również analizę luk w przypadku 13 spośród 15 krajów objętych projektem, a jednocześnie 7 krajom zapewniono doradztwo prawodawcze i wsparcie w zakresie techniki prawodawczej w celu opracowania projektów krajowych przepisów o broni palnej. Kompleksowy program szkoleń dotyczących broni palnej, który został opracowany we współpracy z INTERPOLEM i Kanadyjską Królewską Policją Konną, jest na ostatnim etapie prac, natomiast eksperci pracujący w ramach projektu przeprowadzili przegląd opracowanego przez UNODC wzoru ustawy przeciwko nielegalnej produkcji i nielegalnemu handlowi bronią palną, po to by uwzględnić synergie z nowo przyjętym traktatem o handlu bronią. Ponadto w ramach projektu nawiązano współpracę z regionalnymi organami społeczeństwa obywatelskiego i parlamentarzystami i zorganizowano warsztaty w zakresie budowania zdolności, aby zwiększyć znajomość kwestii BSiL oraz wzmocnić uczestnictwo i nadzór społeczeństwa obywatelskiego w procesie wdrażania strategii dotyczącej broni palnej.

W ramach długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności UE nadal udzielała też pomocy finansowej INTERPOLOWI na utworzenie i uruchomienie bazy danych do śledzenia i identyfikowania zagubionej, ukradzionej, sprzedanej i przemyconej broni palnej (iARMS) za pośrednictwem systemu Interpolu I24/7; baza ta ma na celu ułatwić regionalną i ponadregionalną wymianę informacji i współpracę dochodzeniową między organami ścigania. W pierwszym etapie (lata 2011–2012) skoncentrowano się na utworzeniu bazy danych i pilotażowym testowaniu systemu w wybranych krajach w Afryce Zachodniej (Benin, Burkina Faso, Gambia, Ghana, Mali, Mauretania, Niger, Senegal, Togo), Ameryce Południowej (Argentyna, Boliwia, Brazylia, Chile, Paragwaj, Peru, Urugwaj), na Karaibach (Jamajka), w Europie (Republika Czeska, Chorwacja, Portugalia, Hiszpania) i Australii. W styczniu 2013 r. rozpoczął się drugi etap realizacji projektu i po pomyślnym teście próbnym system został uruchomiony na szczeblu globalnym. Celem 2-letniego drugiego etapu (lata 2013–2014) jest zwiększenie funkcjonalności systemu i uczynienie iARMS dostępnym dla wszystkich 190 członków INTERPOLU. Projekt przewiduje także związane z tym budowanie zdolności, szkolenie, jak również usługi w zakresie wywiadu kryminalnego dotyczącego działalności przestępczej mającej związek z bronią palną. Aktualnie iARMS zawiera około 300 000 wpisów przekazanych przez 107 krajów, które przystąpiły do tego systemu. Pierwsze trafienie w ramach systemu iARMS dotyczące skradzionej broni palnej wystąpiło w listopadzie 2013 r., gdy udało się połączyć ze sobą wcześniej niepowiązane sprawy w Kostaryce i Panamie. Trzeci etap, zaplanowany na początek 2015 r., jest w trakcie przygotowań; jego celem jest utrwalenie osiągnięć pierwszych dwóch etapów, wspieranie stosowania iARMS na całym świecie i wykorzystanie synergii z powiązanymi systemami, w UE i poza nią.

Dnia 21 października 2013 r. Komisja przyjęła komunikat „Broń palna a bezpieczeństwo wewnętrzne UE: ochrona obywateli i zakłócanie nielegalnego handlu”
   (4). W komunikacie podsumowano, z punktu widzenia egzekwowania prawa, istniejące działania UE mające na celu ograniczenie handlu bronią palną i zaprezentowano dalsze kroki, jakie zdaniem Komisji można podjąć w tej dziedzinie. W komunikacie przedstawiono kompleksową strategię dla Europy przewidującą współpracę w celu ochrony legalnej sprzedaży i własności broni palnej oraz zapobieganie przestępczości związanej z bronią. Przeanalizowano pewne pomysły na temat tego, czy i w jaki sposób wzmocnić przepisy, w jaki sposób pogłębić współpracę operacyjną między organami ścigania i w jaki sposób lepiej pracować w państwach trzecich i z tymi państwami, aby powstrzymać napływ nielegalnej broni. Omówiono także sposoby ograniczenia ryzyka przejmowania broni palnej przez przestępców poprzez rozwijanie skutecznych standardów pozbawiania cywilnej i wojskowej broni palnej cech użytkowych oraz poprzez większe wysiłki służące ograniczeniu nielegalnego handlu bronią palną (cywilną i wojskową) spoza UE.

Komisja pracuje obecnie również nad zdefiniowaniem odnośnego „pakietu w sprawie broni palnej 2015”, prawdopodobnie wraz z wnioskami ustawodawczymi, po pierwsze, w sprawie pozbawiania broni palnej cech użytkowych oraz procedur znakowania, a po drugie, w sprawie zbliżenia sankcji karnych za nielegalny handel bronią palną.

Dnia 11 kwietnia 2013 r. przyjęto decyzję Komisji powołującą grupę ekspertów ds. działań przeciwko nielegalnemu handlowi bronią palną w celu ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego UE, a pierwsze posiedzenie grupy ekspertów ds. broni palnej odbyło się dnia 10 grudnia 2013 r. (5). Grupa składa się z ekspertów w dziedzinie bezpieczeństwa wewnętrznego, w tym producentów broni palnej i naukowców oraz innych osób, które zdaniem Komisji dysponują cenną wiedzą fachową i które mogą pomóc Komisji przy opracowywaniu ewentualnych wniosków ustawodawczych i inicjatyw politycznych służących usprawnieniu działań przeciwko nielegalnemu handlowi bronią palną w celu ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego UE. Na pierwszym posiedzeniu udzielono ważnych wskazówek na temat priorytetów politycznych dwóch analiz przygotowawczych dotyczących nowych wniosków ustawodawczych.

Wśród priorytetów UE w walce z poważnymi przestępstwami i przestępczością zorganizowaną na lata 2014–2017 Rada ujęła również strategiczny cel dotyczący zmniejszenia zagrożenia dla obywateli związanego z bronią palną, obejmującego zwalczanie nielegalnego handlu bronią palną; w związku z tym Rada przyjęła plan działań operacyjnych, który daje państwom członkowskim i Europolowi niezbędny bodziec do działania.

Ponadto w październiku 2013 r. opublikowano badanie Eurobarometru na temat broni palnej w UE
   (6). Stwierdzono w nim, że większość obywateli UE popiera surowsze kontrole broni palnej oraz że dwie trzecie obywateli popiera podejmowane przez UE – we współpracy z organami krajowymi – działania w celu zwalczania nielegalnego handlu bronią.

e)   Kontrola wywozu

W drugim półroczu 2013 r. działania informacyjne dotyczące kontroli wywozu uzbrojenia rozwinięto w jeszcze większym stopniu na mocy decyzji Rady 2012/711/WPZiB, która przewiduje regionalne seminaria, wizyty studyjne, wymiany pracowników oraz indywidualne warsztaty pomocowe (7). Na podstawie decyzji Rady zorganizowano dwa seminaria regionalne, odpowiednio: dla partnerów w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa z Europy Wschodniej i Kaukazu w Tbilisi (Gruzja) w październiku 2013 r. oraz dla partnerów w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa z państw Afryki Północnej leżących nad Morzem Śródziemnym w Tunisie (Tunezja) w listopadzie 2013 r. Ponadto we wrześniu 2013 r. w Serbii zorganizowano warsztaty dotyczące przeglądu prawnego w celu zapewnienia pomocy przy przeglądzie serbskich projektów przepisów dotyczących kontroli wywozu uzbrojenia, a w październiku 2013 r. Portugalia w ramach wizyty studyjnej gościła urzędników Albanii, Bośni i Hercegowiny oraz Serbii.

W drugim półroczu 2013 r. przeprowadzono dialogi polityczne na temat kwestii kontroli wywozu uzbrojenia z Norwegią i USA.

II.2.   Kwestie BSiL w ramach dialogów politycznych z państwami trzecimi i organizacjami regionalnymi, klauzule o BSiL

Kwestie BSiL były uwzględniane w wielu regularnych dialogach politycznych UE z państwami trzecimi i we współpracy z organizacjami regionalnymi. W ramach dialogu politycznego na temat nieproliferacji i rozbrojenia (prowadzonego w większości przypadków przez głównego doradcę i specjalnego wysłannika UE ds. nieproliferacji i rozbrojenia) zorganizowano spotkania z Rosją (w Moskwie), Brazylią (w Brukseli) i z Chinami (w Pekinie). Wysłannik przeprowadził także wiele nieformalnych konsultacji z różnymi podmiotami, w tym przy okazji ważnych wydarzeń międzynarodowych, takich jak Konferencja Ogólna MAEA w Wiedniu (z Republiką Korei), posiedzenie Pierwszego Komitetu ZO ONZ w Nowym Jorku (z udziałem Indii, Stanów Zjednoczonych, Rosji, Sekretariatu ONZ, Republiki Południowej Afryki), posiedzenie grupy dyrektorów ds. nieproliferacji w ramach G-8 w Londynie (z Kanadą); takie konsultacje przeprowadzono także z Kazachstanem (w Astanie). UE skoordynowała też swoje stanowiska z USA na corocznej sesji dialogu wysokiego szczebla UE28-USA w sprawie nieproliferacji, rozbrojenia, kontroli zbrojeń i łagodzenia zagrożenia CBRN; sesja ta odbyła się dnia 13 grudnia 2013 r. w Brukseli.

Zgodnie z konkluzjami Rady w sprawie włączania kwestii BSiL do umów zawieranych przez UE z państwami trzecimi, przyjętymi w grudniu 2008 r., prowadzono dalsze negocjacje w sprawie włączania kwestii BSiL do odpowiednich umów, w szczególności z Brunei, Japonią i Kazachstanem. Negocjacje te m.in. skutecznie przyczyniają się do podnoszenia wiedzy na temat unijnej polityki dotyczącej BSiL i zapewniają forum umożliwiające zwiększenie wzajemnego zrozumienia odpowiednich stanowisk; w ich ramach określa się możliwe obszary przyszłej współpracy i zachęca kraje partnerskie do poczynienia konkretnych postępów w odniesieniu do skutecznego wdrażania istotnych instrumentów międzynarodowych w zakresie kontroli BSiL.

II.3.   Konkretne projekty pomocy UE na rzecz państw trzecich i organizacji regionalnych

a)   Bałkany Zachodnie

| I. | Dnia 9 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2013/730/WPZiB wspierającą działania SEESAC (Centrum Kontroli BSiL dla Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej) w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej
   (8). Przewidywane działania będą opierać się na pracach SEESAC ukończonych w latach 2010–2012 na mocy decyzji Rady 2010/179/WPZiB. Decyzja Rady będzie wspierać działania podejmowane w Albanii, Bośni i Hercegowinie, byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii, Kosowie (9), Republice Mołdawii, Czarnogórze oraz Serbii. Przyczyni się ona m.in. do dalszego zwiększenia bezpieczeństwa zapasów, niszczenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, poprawy znakowania i śledzenia BSiL, zacieśnienia współpracy regionalnej w kwestiach BSiL oraz do wsparcia zbierania nielegalnej BSiL znajdującej się w posiadaniu obywateli krajów Europy Południowo-Wschodniej.
  Choć pełne wdrożenie decyzji Rady rozpocznie się w styczniu 2014 r., kilka wstępnych działań przeprowadzono już pod koniec 2013 r. W szczególności, aby ułatwić utworzenie regionalnej sieci ekspertów ds. broni palnej w Europie Południowo-Wschodniej, SEESAC, regionalna jednostka zwalczania przestępczości zorganizowanej w Europie Południowo-Wschodniej ambasady francuskiej w Belgradzie oraz francuski attaché ds. bezpieczeństwa wewnętrznego wspólnie zorganizowali regionalne seminarium poświęcone zwalczaniu nielegalnego handlu bronią palną w Europie Południowo-Wschodniej, które odbyło się w Podgoricy (Czarnogóra) w dniach 26–28 listopada 2013 r. Seminarium umożliwiło głęboką i bezprecedensową wymianę informacji operacyjnych i strategicznych między ekspertami organów celnych, policji i wymiaru sprawiedliwości z Francji oraz z Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Kosowa (10), Czarnogóry, Serbii oraz byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii. W wyniku dyskusji uczestnicy zgodzili się co do użyteczności współpracy regionalnej w dziedzinie zwalczania nielegalnego handlu bronią palną. Podjęto decyzję o wszczęciu procesu konsultacji ze stosownymi organami krajowymi, jako krok na drodze do utworzenia regionalnej sieci ekspertów w celu zwalczania nielegalnego handlu bronią palną, która to sieć będzie obejmować przedstawicieli policji, wymiaru sprawiedliwości i służb celnych. Uzgodniono, że SEESAC będzie koordynować proces konsultacji i pełnić funkcję tymczasowego sekretariatu. Pierwsze spotkanie w ramach sieci ma się odbyć w połowie 2014 r. |
| --- | --- |

I.

Dnia 9 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2013/730/WPZiB wspierającą działania SEESAC (Centrum Kontroli BSiL dla Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej) w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej
   (8). Przewidywane działania będą opierać się na pracach SEESAC ukończonych w latach 2010–2012 na mocy decyzji Rady 2010/179/WPZiB. Decyzja Rady będzie wspierać działania podejmowane w Albanii, Bośni i Hercegowinie, byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii, Kosowie (9), Republice Mołdawii, Czarnogórze oraz Serbii. Przyczyni się ona m.in. do dalszego zwiększenia bezpieczeństwa zapasów, niszczenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, poprawy znakowania i śledzenia BSiL, zacieśnienia współpracy regionalnej w kwestiach BSiL oraz do wsparcia zbierania nielegalnej BSiL znajdującej się w posiadaniu obywateli krajów Europy Południowo-Wschodniej.

Choć pełne wdrożenie decyzji Rady rozpocznie się w styczniu 2014 r., kilka wstępnych działań przeprowadzono już pod koniec 2013 r. W szczególności, aby ułatwić utworzenie regionalnej sieci ekspertów ds. broni palnej w Europie Południowo-Wschodniej, SEESAC, regionalna jednostka zwalczania przestępczości zorganizowanej w Europie Południowo-Wschodniej ambasady francuskiej w Belgradzie oraz francuski attaché ds. bezpieczeństwa wewnętrznego wspólnie zorganizowali regionalne seminarium poświęcone zwalczaniu nielegalnego handlu bronią palną w Europie Południowo-Wschodniej, które odbyło się w Podgoricy (Czarnogóra) w dniach 26–28 listopada 2013 r. Seminarium umożliwiło głęboką i bezprecedensową wymianę informacji operacyjnych i strategicznych między ekspertami organów celnych, policji i wymiaru sprawiedliwości z Francji oraz z Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Kosowa (10), Czarnogóry, Serbii oraz byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii. W wyniku dyskusji uczestnicy zgodzili się co do użyteczności współpracy regionalnej w dziedzinie zwalczania nielegalnego handlu bronią palną. Podjęto decyzję o wszczęciu procesu konsultacji ze stosownymi organami krajowymi, jako krok na drodze do utworzenia regionalnej sieci ekspertów w celu zwalczania nielegalnego handlu bronią palną, która to sieć będzie obejmować przedstawicieli policji, wymiaru sprawiedliwości i służb celnych. Uzgodniono, że SEESAC będzie koordynować proces konsultacji i pełnić funkcję tymczasowego sekretariatu. Pierwsze spotkanie w ramach sieci ma się odbyć w połowie 2014 r.

| II. | Dnia 1 kwietnia 2013 r. rozpoczęto projekt zakładający kontynuację działań mających na celu dalszą poprawę – poprzez krótkoterminowy komponent Instrumentu na rzecz Stabilności – ochrony, bezpieczeństwa oraz perspektyw rozwojowych osób i lokalnych społeczności, które mogą być zagrożone przypadkowymi wybuchami w magazynach z amunicją w Bośni i Hercegowinie. Szacuje się, że Bośnia i Hercegowina ma ponad 24 000 tony zapasów amunicji wojskowej, spośród których ponad 17 000 ton to materiały nietrwałe i stwarzające wysokie ryzyko niekontrolowanego wybuchu, co potencjalnie mogłoby prowadzić do ofiar w ludziach i mieć negatywne skutki dla regionu. Ministerstwo Obrony Bośni i Hercegowiny nie dysponuje wystarczającymi zdolnościami, możliwościami i zasobami finansowymi, by zapewnić odpowiednie standardy w magazynach. Wspomniany projekt jest realizowany przez UNDP, we współpracy z misją OBWE w Bośni i Hercegowinie oraz z Ministerstwem Obrony, i koncentruje się wyłącznie na niszczeniu niestabilnej amunicji, poprawie norm bezpieczeństwa w składach amunicji oraz rozwoju zdolności w zakresie kontroli amunicji. Projekt stanowi rozwinięcie oraz kontynuację prac i postępów już poczynionych w ramach projektu dotyczącego wybuchowych pozostałości wojennych, na który w latach 2008–2011 UE za pośrednictwem Instrumentu na rzecz Stabilności zapewniła w dwóch etapach wsparcie i finansowanie w wysokości ok. 4,5 mln EUR.
  Działania w ramach projektu zostały uzgodnione z główną zainteresowaną stroną – Ministerstwem Obrony Bośni i Hercegowiny – przy uwzględnieniu polityki i planów ministerstwa w perspektywie średniookresowej oraz innych inicjatyw wspierających ministerstwo i siły zbrojne. Ponadto ilości niestabilnej amunicji do zniszczenia zostały zatwierdzone przez prezydium Bośni i Hercegowiny. Już na tym etapie realizacja projektu przyniosła znaczące postępy, jeśli chodzi o tempo niszczenia niestabilnej amunicji. Działania początkowo koncentrowały się na obiekcie niszczenia amunicji wojskowej TROM w miejscowości Doboj, gdzie pracowało 13 specjalistów ds. amunicji i pirotechników, by przeprowadzić przegląd i uruchomić nowo zainstalowane urządzenia do utylizacji amunicji. Plany przekroczono w dwóch rodzajach działalności: przemysłowej demilitaryzacji niestabilnej amunicji artyleryjskiej (planowano 36 000 sztuk, zrealizowano 70 000 sztuk) i niszczeniu niestabilnej amunicji małokalibrowej (planowano 2 000 000 sztuk, zrealizowano 2 500 000 sztuk). Opracowano też metodę utylizacji fosforu białego oraz utworzono partnerstwo z innymi partnerami międzynarodowymi w zakresie unieszkodliwiania wysoce niebezpiecznej amunicji i złożonych systemów uzbrojenia, w tym bomb lotniczych i systemów rakietowych. W ramach komponentu dotyczącego poprawy norm bezpieczeństwa w składach amunicji określono i zatwierdzono stosowne priorytety, a faktyczne prace rozpoczną się w maju 2014 r. W odniesieniu do komponentu dotyczącego rozwoju zdolności kontroli amunicji w dniach 24 listopada – 13 grudnia 2013 r. zorganizowano szkolenie na temat współczesnych tendencji w zakresie bezpiecznego zarządzania zapasami broni i amunicji; uczestniczyło w nim 47 wyższych oficerów i urzędników Ministerstwa Obrony i sił zbrojnych Bośni i Hercegowiny. |
| --- | --- |

II.

Dnia 1 kwietnia 2013 r. rozpoczęto projekt zakładający kontynuację działań mających na celu dalszą poprawę – poprzez krótkoterminowy komponent Instrumentu na rzecz Stabilności – ochrony, bezpieczeństwa oraz perspektyw rozwojowych osób i lokalnych społeczności, które mogą być zagrożone przypadkowymi wybuchami w magazynach z amunicją w Bośni i Hercegowinie. Szacuje się, że Bośnia i Hercegowina ma ponad 24 000 tony zapasów amunicji wojskowej, spośród których ponad 17 000 ton to materiały nietrwałe i stwarzające wysokie ryzyko niekontrolowanego wybuchu, co potencjalnie mogłoby prowadzić do ofiar w ludziach i mieć negatywne skutki dla regionu. Ministerstwo Obrony Bośni i Hercegowiny nie dysponuje wystarczającymi zdolnościami, możliwościami i zasobami finansowymi, by zapewnić odpowiednie standardy w magazynach. Wspomniany projekt jest realizowany przez UNDP, we współpracy z misją OBWE w Bośni i Hercegowinie oraz z Ministerstwem Obrony, i koncentruje się wyłącznie na niszczeniu niestabilnej amunicji, poprawie norm bezpieczeństwa w składach amunicji oraz rozwoju zdolności w zakresie kontroli amunicji. Projekt stanowi rozwinięcie oraz kontynuację prac i postępów już poczynionych w ramach projektu dotyczącego wybuchowych pozostałości wojennych, na który w latach 2008–2011 UE za pośrednictwem Instrumentu na rzecz Stabilności zapewniła w dwóch etapach wsparcie i finansowanie w wysokości ok. 4,5 mln EUR.

Działania w ramach projektu zostały uzgodnione z główną zainteresowaną stroną – Ministerstwem Obrony Bośni i Hercegowiny – przy uwzględnieniu polityki i planów ministerstwa w perspektywie średniookresowej oraz innych inicjatyw wspierających ministerstwo i siły zbrojne. Ponadto ilości niestabilnej amunicji do zniszczenia zostały zatwierdzone przez prezydium Bośni i Hercegowiny. Już na tym etapie realizacja projektu przyniosła znaczące postępy, jeśli chodzi o tempo niszczenia niestabilnej amunicji. Działania początkowo koncentrowały się na obiekcie niszczenia amunicji wojskowej TROM w miejscowości Doboj, gdzie pracowało 13 specjalistów ds. amunicji i pirotechników, by przeprowadzić przegląd i uruchomić nowo zainstalowane urządzenia do utylizacji amunicji. Plany przekroczono w dwóch rodzajach działalności: przemysłowej demilitaryzacji niestabilnej amunicji artyleryjskiej (planowano 36 000 sztuk, zrealizowano 70 000 sztuk) i niszczeniu niestabilnej amunicji małokalibrowej (planowano 2 000 000 sztuk, zrealizowano 2 500 000 sztuk). Opracowano też metodę utylizacji fosforu białego oraz utworzono partnerstwo z innymi partnerami międzynarodowymi w zakresie unieszkodliwiania wysoce niebezpiecznej amunicji i złożonych systemów uzbrojenia, w tym bomb lotniczych i systemów rakietowych. W ramach komponentu dotyczącego poprawy norm bezpieczeństwa w składach amunicji określono i zatwierdzono stosowne priorytety, a faktyczne prace rozpoczną się w maju 2014 r. W odniesieniu do komponentu dotyczącego rozwoju zdolności kontroli amunicji w dniach 24 listopada – 13 grudnia 2013 r. zorganizowano szkolenie na temat współczesnych tendencji w zakresie bezpiecznego zarządzania zapasami broni i amunicji; uczestniczyło w nim 47 wyższych oficerów i urzędników Ministerstwa Obrony i sił zbrojnych Bośni i Hercegowiny.

| III. | Ponadto w okresie sprawozdawczym operacja EUFOR Althea w dalszym ciągu uczestniczyła w staraniach społeczności międzynarodowej na rzecz rozwiązania problemu nadwyżki zapasów amunicji konwencjonalnej w posiadaniu Ministerstwa Obrony Bośni i Hercegowiny. |
| --- | --- |

III.

Ponadto w okresie sprawozdawczym operacja EUFOR Althea w dalszym ciągu uczestniczyła w staraniach społeczności międzynarodowej na rzecz rozwiązania problemu nadwyżki zapasów amunicji konwencjonalnej w posiadaniu Ministerstwa Obrony Bośni i Hercegowiny.

b)   Region OBWE

W ramach decyzji Rady 2012/662/WPZiB dotyczącej wspierania działań zmniejszających ryzyko nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką oraz nadmiernego jej gromadzenia w regionie Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) (11) w okresie sprawozdawczym przeprowadzono następujące działania: w odniesieniu do planowanego unowocześnienia systemów bezpieczeństwa składów konwencjonalnej broni i amunicji na Białorusi i w Kirgistanie rozpoczęto etap wdrażania w terenie, by rozwijać zrównoważone i skuteczne systemy i infrastrukturę bezpieczeństwa w wybranych magazynach BSiL. Na Białorusi zakończono montaż ogrodzenia w magazynie w Homlu, instalowanie zasilania oraz oświetlenia na zewnątrz i wewnątrz jest w toku, a w grudniu 2013 r. ogłoszono przetarg na zainstalowanie alarmu przeciwpożarowego oraz systemów bezpieczeństwa. Środki te bezpośrednio przyczyniły się do zwiększenia bezpieczeństwa magazynu, mieszczącego się na terenie gęsto zaludnionych przedmieść stolicy obwodu – Homla, i w bezpośredniej bliskości granicy państwowej między Białorusią a Ukrainą.

W Kirgistanie przeprowadzono procedurę otwartą w odniesieniu do budowy magazynów BSiL i amunicji konwencjonalnej w obwodzie batkeńskim, w miejscowości Kojtasz w obwodzie czujskim i w miejscowości Gulcza w obwodzie oszyńskim. Po udzieleniu zamówienia wykonawca ma 90 dni kalendarzowych na opracowanie dokumentacji projektowej na budowę lub remont magazynów. W oparciu o taką dokumentację i w koordynacji z odpowiednimi agencjami rządowymi na początku 2014 r. ogłoszone zostanie zaproszenie do składania ofert na prace budowlane.

W październiku 2013 r. OBWE oraz kirgiskie Ministerstwo Obrony przeprowadziły w pobliżu Biszkeku wspólną ocenę zasięgu wystrzału/pola rażenia, by ustalić czy miejsce to nadaje się do przeprowadzenia operacji zniszczenia w drodze detonacji naziemnej 51 przenośnych przeciwlotniczych zestawów rakietowych i 97 przeciwpancernych pocisków kierowanych. Określono odpowiednią strefę zniszczenia zgodnie z wymaganymi poziomami bezpieczeństwa publicznego, tak by zapewnić ochronę przed wybuchem, odłamkami i hałasem. Wspomniane uzbrojenie zostało zniszczone w dniach 6–14 listopada 2013 r.; okres ten obejmował również przygotowanie dołów do przeprowadzania wybuchów oraz przeprowadzenie sesji szkoleniowych dla oddziałów inżynieryjnych. W następnym etapie procesu niszczenia uzbrojenia planuje się wzmocnienie krajowych zdolności Kirgistanu w zakresie niszczenia nadwyżek BSiL poprzez nieodwracalne odkształcenia mechaniczne. Planuje się, że na początku 2014 r. ogłoszone zostanie międzynarodowe zaproszenie do składania ofert w celu nabycia specjalistycznych nożyc hydraulicznych. Oczekuje się, że utworzenie krajowych zdolności w zakresie unieszkodliwiania nadwyżek BSiL z zastosowaniem opłacalnych metod niszczenia znacznie ograniczy zagrożenie dla bezpieczeństwa w Azji Środkowej w okresie po 2014 r., w szczególności w kontekście niestabilnych warunków bezpieczeństwa w południowym Kirgistanie.

Równolegle z trwającymi testami pilotażowej wersji specjalnego oprogramowania dotyczącego elektronicznego prowadzenia dokumentacji dotyczącej BSiL i amunicji przez ministerstwa obrony Albanii, Bośni i Hercegowiny, Kazachstanu, Kirgistanu, Republiki Mołdawii, Czarnogóry, Serbii i Tadżykistanu i po otrzymaniu od wielu z wspomnianych powyżej państw pierwszych pozytywnych informacji zwrotnych, oprogramowanie zostało dostosowane, tak by mogło być stosowane w ramach systemu operacyjnego Linux „Ubuntu 13.04”. Obecnie oprogramowanie jest dostępne w języku rosyjskim, angielskim, rumuńskim/mołdawskim i serbsko-chorwackim i może być dalej tłumaczone na dowolny inny język. Niektóre inne państwa uczestniczące w OBWE wyraziły zainteresowanie wypróbowaniem tego oprogramowania w momencie, gdy będzie ono dostępne w odpowiednich językach; wydano też licencję użytkowania dla Armenii, by mogła je przetestować.

c)   Afryka

| I. | Wdrożenie w drugiej połowie 2013 r. decyzji Rady 2012/121/WPZiB dotyczącej wspierania działań propagujących dialog i współpracę między UE, Chinami i Afryką w zakresie kontroli broni konwencjonalnej przyczyniło się do podniesienia świadomości i pogłębienia dialogu między przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, przemysłu i rządu Chin, UE i państw afrykańskich na temat zwalczania nielegalnego handlu BSiL i jej nadmiernego gromadzenia w Afryce Wschodniej i procesu dotyczącego traktatu o handlu bronią.
  W Afryce, Chinach i państwach członkowskich UE odbyło się ponad 30 spotkań dwustronnych, w tym spotkań z szefami 11 afrykańskich misji dyplomatycznych w Pekinie (Rwandy, Kenii, Etiopii, Tanzanii, Togo, Burundi, Dżibuti, Nigerii, Senegalu, RPA i Ghany), w których uczestniczył również dyrektor kenijskiego krajowego punktu kontaktowego ds. BSiL oraz dyrektor wykonawczy Regionalnego Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej. Rozmowy skupiały się na wymianie doświadczeń i wniosków w zakresie walki – za pośrednictwem instrumentów krajowych i regionalnych – z rozprzestrzenianiem BSiL w Afryce Wschodniej oraz na rozwoju sytuacji w zakresie traktatu o handlu bronią. We wrześniu 2013 r. podczas spotkania z chińskimi niezależnymi ośrodkami analitycznymi, ekspertami wojskowymi i przedstawicielami przemysłu obronnego w Pekinie przedstawiono wstępne ustalenia wewnętrznego sprawozdania na temat dostaw broni i amunicji dla sił rebelianckich w Sudanie Południowym, które zostało opracowane w następstwie misji informacyjnej grupy roboczej ekspertów z Afryki, Chin i UE w Sudanie Południowym w czerwcu 2013 r. Czwarte posiedzenie grupy roboczej ekspertów odbyło się 14 listopada 2013 r. w Brukseli, równolegle z seminarium w ramach dialogu politycznego, które zorganizowano 13 listopada 2013 r. W seminarium tym wzięło udział 45 uczestników, w tym członkowie grupy roboczej ekspertów, urzędnicy UE, Chin, państw członkowskich UE, przedstawiciele Komisji Unii Afrykańskiej oraz organizacji międzyrządowych, takich jak Regionalne Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej, oraz międzynarodowi naukowcy, eksperci ośrodków analitycznych i organizacji pozarządowych. Wymienili poglądy na temat głównych wyzwań i szans w kontekście rozwiązania kwestii nielegalnej BSiL w Afryce Wschodniej i przedstawili zalecenia dotyczące wspólnych afrykańsko-chińsko-unijnych działań w terenie. Dnia 27 września 2013 r. członek grupy roboczej ekspertów, ambasador Ochieng Adala, wygłosił na uniwersytecie w Pekinie wykład dotyczący nielegalnego handlu bronią konwencjonalną, a także różnych środków wprowadzanych przez Afrykę i społeczność międzynarodową, aby nie dopuścić do nadmiernego i destabilizującego gromadzenia broni konwencjonalnej, w szczególności BSiL. Wykładu wysłuchało 40 studentów i profesorów, a następnie odbyła się ożywiona debata na temat skuteczności traktatu o handlu bronią, luk w obecnych systemach kontroli wywozu uzbrojenia oraz ataku w Westgate Mall w Nairobi.
  Wielu uczestników z Afryki, Chin i UE, którzy byli zaangażowani w powyższe działania, zdecydowanie poparło prace wykonane do tej pory i wyraziło uznanie dla osiągnięć grupy roboczej ekspertów, przypominając przy tym, jak ważna jest dalsza realizacja projektu w oparciu o dotychczasowe osiągnięcia oraz podjęcie konkretnych działań w terenie. Zaobserwowano większe zaangażowanie strony chińskiej, w tym wysokiej rangi ekspertów wojskowych, którzy – wspólnie ze swoimi afrykańskimi odpowiednikami – uczestniczyli w bezpośrednich, szczerych i praktycznych dyskusjach na temat najlepszych metod współpracy w zwalczaniu nielegalnej BSiL i amunicji. W szczególności przedstawione dowody dotyczące kwestii BSiL i amunicji produkcji chińskiej dostających się w ręce grup rebeliantów działających w Sudanie Południowym spowodowały ożywioną dyskusję na temat sposobów zapobiegania przenikaniu broni z legalnego na nielegalny rynek, w tym sposobów poprawy monitorowania i weryfikacji przez Chiny końcowego przeznaczenia dostaw broni z tego kraju oraz na temat doświadczeń innych eksporterów broni. Projekt był też szeroko omawiany w chińskich mediach. Opublikowano wspólne sprawozdanie grupy roboczej ekspertów, w których apeluje się do Chin i innych krajów, by wsparły proces dotyczący traktatu o handlu bronią oraz szybko podpisały ten dokument i podjęły konkretne kroki w celu jego ratyfikacji; sprawozdanie to było komentowane w głównych chińskich mediach, takich jak Xinhuanet, Global Times i China Daily. |
| --- | --- |

I.

Wdrożenie w drugiej połowie 2013 r. decyzji Rady 2012/121/WPZiB dotyczącej wspierania działań propagujących dialog i współpracę między UE, Chinami i Afryką w zakresie kontroli broni konwencjonalnej przyczyniło się do podniesienia świadomości i pogłębienia dialogu między przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, przemysłu i rządu Chin, UE i państw afrykańskich na temat zwalczania nielegalnego handlu BSiL i jej nadmiernego gromadzenia w Afryce Wschodniej i procesu dotyczącego traktatu o handlu bronią.

W Afryce, Chinach i państwach członkowskich UE odbyło się ponad 30 spotkań dwustronnych, w tym spotkań z szefami 11 afrykańskich misji dyplomatycznych w Pekinie (Rwandy, Kenii, Etiopii, Tanzanii, Togo, Burundi, Dżibuti, Nigerii, Senegalu, RPA i Ghany), w których uczestniczył również dyrektor kenijskiego krajowego punktu kontaktowego ds. BSiL oraz dyrektor wykonawczy Regionalnego Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej. Rozmowy skupiały się na wymianie doświadczeń i wniosków w zakresie walki – za pośrednictwem instrumentów krajowych i regionalnych – z rozprzestrzenianiem BSiL w Afryce Wschodniej oraz na rozwoju sytuacji w zakresie traktatu o handlu bronią. We wrześniu 2013 r. podczas spotkania z chińskimi niezależnymi ośrodkami analitycznymi, ekspertami wojskowymi i przedstawicielami przemysłu obronnego w Pekinie przedstawiono wstępne ustalenia wewnętrznego sprawozdania na temat dostaw broni i amunicji dla sił rebelianckich w Sudanie Południowym, które zostało opracowane w następstwie misji informacyjnej grupy roboczej ekspertów z Afryki, Chin i UE w Sudanie Południowym w czerwcu 2013 r. Czwarte posiedzenie grupy roboczej ekspertów odbyło się 14 listopada 2013 r. w Brukseli, równolegle z seminarium w ramach dialogu politycznego, które zorganizowano 13 listopada 2013 r. W seminarium tym wzięło udział 45 uczestników, w tym członkowie grupy roboczej ekspertów, urzędnicy UE, Chin, państw członkowskich UE, przedstawiciele Komisji Unii Afrykańskiej oraz organizacji międzyrządowych, takich jak Regionalne Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej, oraz międzynarodowi naukowcy, eksperci ośrodków analitycznych i organizacji pozarządowych. Wymienili poglądy na temat głównych wyzwań i szans w kontekście rozwiązania kwestii nielegalnej BSiL w Afryce Wschodniej i przedstawili zalecenia dotyczące wspólnych afrykańsko-chińsko-unijnych działań w terenie. Dnia 27 września 2013 r. członek grupy roboczej ekspertów, ambasador Ochieng Adala, wygłosił na uniwersytecie w Pekinie wykład dotyczący nielegalnego handlu bronią konwencjonalną, a także różnych środków wprowadzanych przez Afrykę i społeczność międzynarodową, aby nie dopuścić do nadmiernego i destabilizującego gromadzenia broni konwencjonalnej, w szczególności BSiL. Wykładu wysłuchało 40 studentów i profesorów, a następnie odbyła się ożywiona debata na temat skuteczności traktatu o handlu bronią, luk w obecnych systemach kontroli wywozu uzbrojenia oraz ataku w Westgate Mall w Nairobi.

Wielu uczestników z Afryki, Chin i UE, którzy byli zaangażowani w powyższe działania, zdecydowanie poparło prace wykonane do tej pory i wyraziło uznanie dla osiągnięć grupy roboczej ekspertów, przypominając przy tym, jak ważna jest dalsza realizacja projektu w oparciu o dotychczasowe osiągnięcia oraz podjęcie konkretnych działań w terenie. Zaobserwowano większe zaangażowanie strony chińskiej, w tym wysokiej rangi ekspertów wojskowych, którzy – wspólnie ze swoimi afrykańskimi odpowiednikami – uczestniczyli w bezpośrednich, szczerych i praktycznych dyskusjach na temat najlepszych metod współpracy w zwalczaniu nielegalnej BSiL i amunicji. W szczególności przedstawione dowody dotyczące kwestii BSiL i amunicji produkcji chińskiej dostających się w ręce grup rebeliantów działających w Sudanie Południowym spowodowały ożywioną dyskusję na temat sposobów zapobiegania przenikaniu broni z legalnego na nielegalny rynek, w tym sposobów poprawy monitorowania i weryfikacji przez Chiny końcowego przeznaczenia dostaw broni z tego kraju oraz na temat doświadczeń innych eksporterów broni. Projekt był też szeroko omawiany w chińskich mediach. Opublikowano wspólne sprawozdanie grupy roboczej ekspertów, w których apeluje się do Chin i innych krajów, by wsparły proces dotyczący traktatu o handlu bronią oraz szybko podpisały ten dokument i podjęły konkretne kroki w celu jego ratyfikacji; sprawozdanie to było komentowane w głównych chińskich mediach, takich jak Xinhuanet, Global Times i China Daily.

| II. | W kontekście długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności UE w dalszym ciągu realizowała – za pośrednictwem Regionalnego Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej z siedzibą w Nairobi – projekt na rzecz wsparcia walki z nielegalnym gromadzeniem broni palnej i amunicji oraz z nielegalnym handlem bronią palną i amunicją w Afryce. Projekt ten przyczynia się do realizacji komponentu „Pokój i Bezpieczeństwo” wspólnej strategii Afryka-UE. Główne osiągnięcia wypracowane w pierwszym etapie projektu od stycznia 2010 r. do czerwca 2013 r., gdy koncentrowano się na 12 państwach członkowskich Regionalnego Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej, to m.in.: ustanowienie krajowych komisji ds. BSiL w Republice Konga, Republice Środkowoafrykańskiej, Czadzie i Kamerunie, opracowanie krajowych planów działania dotyczących BSiL w Republice Konga, DRK i Malawi, a także zwiększenie zdolności prawodawczych w zakresie harmonizacji z instrumentami dotyczącymi BSiL w Zambii, Tanzanii i Kenii. Inne działania obejmowały seminaria regionalne służące zacieśnieniu ponadregionalnej współpracy i koordynacji między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, parlamentarzystami i regionalnymi szefami policji. W ramach projektu popierano pomysł utworzenia organu koordynacyjnego szefów policji Afryki kontynentalnej (AFRIPOL); przeprowadzono również szereg działań na rzecz skutecznego zarządzania BSiL i opracowywania informacji. Po zakończeniu badania, w którym analizowano stopień realizacji regionalnych i międzynarodowych zobowiązań w zakresie BSiL w krajach Afryki Subsaharyjskiej, w lipcu 2013 r. rozpoczęto drugi 3-letni etap projektu, który ma służyć utrwaleniu wyników pierwszego etapu i realizowaniu działań na całym kontynencie afrykańskim. |
| --- | --- |

II.

W kontekście długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności UE w dalszym ciągu realizowała – za pośrednictwem Regionalnego Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej z siedzibą w Nairobi – projekt na rzecz wsparcia walki z nielegalnym gromadzeniem broni palnej i amunicji oraz z nielegalnym handlem bronią palną i amunicją w Afryce. Projekt ten przyczynia się do realizacji komponentu „Pokój i Bezpieczeństwo” wspólnej strategii Afryka-UE. Główne osiągnięcia wypracowane w pierwszym etapie projektu od stycznia 2010 r. do czerwca 2013 r., gdy koncentrowano się na 12 państwach członkowskich Regionalnego Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej, to m.in.: ustanowienie krajowych komisji ds. BSiL w Republice Konga, Republice Środkowoafrykańskiej, Czadzie i Kamerunie, opracowanie krajowych planów działania dotyczących BSiL w Republice Konga, DRK i Malawi, a także zwiększenie zdolności prawodawczych w zakresie harmonizacji z instrumentami dotyczącymi BSiL w Zambii, Tanzanii i Kenii. Inne działania obejmowały seminaria regionalne służące zacieśnieniu ponadregionalnej współpracy i koordynacji między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, parlamentarzystami i regionalnymi szefami policji. W ramach projektu popierano pomysł utworzenia organu koordynacyjnego szefów policji Afryki kontynentalnej (AFRIPOL); przeprowadzono również szereg działań na rzecz skutecznego zarządzania BSiL i opracowywania informacji. Po zakończeniu badania, w którym analizowano stopień realizacji regionalnych i międzynarodowych zobowiązań w zakresie BSiL w krajach Afryki Subsaharyjskiej, w lipcu 2013 r. rozpoczęto drugi 3-letni etap projektu, który ma służyć utrwaleniu wyników pierwszego etapu i realizowaniu działań na całym kontynencie afrykańskim.

| III. | 24 czerwca 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/320/WPZiB zapewniającą wsparcie UE w wysokości do 5 mln EUR, przeznaczone na pomoc władzom Libii w realizacji ambitnego zadania polegającego na zabezpieczeniu ogromnej ilości zapasów broni konwencjonalnej i amunicji (12). UE oferuje to wsparcie, aby pomóc właściwym organom Libii wstrzymać dalsze niekontrolowane rozprzestrzenianie broni konwencjonalnej i amunicji, które to zjawisko nadal pogłębia poczucie braku bezpieczeństwa w Libii, państwach sąsiadujących i całym regionie. Koncepcja projektu uwzględnia złożoną sytuację polityczną i związane z tym wyzwania w Libii, jak również konieczność zapewnienia odpowiedzialności na szczeblu krajowym i wzmocnienia pozycji partnerów lokalnych. Planowany czas realizacji projektu to pięć lat. Równolegle z pracami prowadzonymi przez agencję wykonawczą GIZ (niemiecka agencja na rzecz współpracy międzynarodowej) oraz współfinansujące federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych Niemiec, UE propagowała cele decyzji Rady na wielu międzynarodowych spotkaniach; Unia będzie nadal ściśle koordynować swoje działania z innymi międzynarodowymi darczyńcami, UNSMIL/UNMAS, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i innymi właściwymi podmiotami.
  Pomoc udzielana w ramach wspomnianej decyzji Rady stanowi część kompleksowego podejścia UE do wspierania procesu przechodzenia do demokracji, trwałego pokoju i bezpieczeństwa w Libii. Decyzja Rady jest uzupełnieniem działań misji pomocy granicznej UE w Libii służących w perspektywie krótkoterminowej rozwijaniu zdolności Libii do zwiększenia bezpieczeństwa jej granic lądowych, morskich i powietrznych,a w perspektywie długoterminowej – opracowaniu szerszej strategii zintegrowanego zarządzania granicami. Strategia ta będzie realizowana przez GIZ, niemiecką agencję na rzecz współpracy międzynarodowej.
  W okresie sprawozdawczym, na wniosek partnerów libijskich, zorganizowano dla Departamentu ds. Uzbrojenia i Amunicji, inżynierów wojskowych i libijskiego ośrodka rozminowywania wizytę studyjną w Niemczech. W ramach tej wizyty zorganizowano warsztaty dotyczące przyszłości działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w Libii oraz zaprezentowano możliwości przemysłowego niszczenia i recyclingu amunicji, a także przedstawiono możliwości szkoleń w dziedzinie niszczenia amunicji wybuchowej, wraz z niemieckimi siłami zbrojnymi i instytucjami prywatnymi. W wyniku wizyty podpisano protokół ustaleń z Departamentem ds. Uzbrojenia i Amunicji oraz inżynierami wojskowymi. Elementem tego protokołu ustaleń jest wniosek o zapewnienie odpowiednim służbom pomocy przy opracowywaniu obowiązujących procedur działania. W celu ustanowienia ram szkoleniowych dotyczących kwestii bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, wspólnie z doradcą ds. szkoleń z organizacji Danish Church Aid dokonano przeglądu 12 różnych modułów kursów i porównano je z obowiązującymi międzynarodowymi procedurami działania dotyczącymi zasad i regulacji w zakresie niszczenia amunicji konwencjonalnej, niszczenia amunicji wybuchowej i zarządzania składami amunicji stosowanych przez ONZ, Zjednoczone Królestwo i Niemcy. Dostępne materiały szkoleniowe są obecnie zgodne z normami międzynarodowymi i stanowią fachową podstawę dla zaawansowanych szkoleń. Protokół ustaleń nakreśla również zakres pomocy wraz ze wstępnym planem szkoleń. Plan zostanie zakończony w 2014 r. i w jego wyniku zorganizowane zostaną szkolenia dla oficerów, a następnie dla podoficerów Departamentu ds. Uzbrojenia i Amunicji oraz inżynierów wojskowych. Wszystkie zainteresowane strony zgodziły się, że szkolenia powinny być oparte na międzynarodowych standardach ONZ w ramach międzynarodowych wytycznych technicznych dotyczących amunicji.
  Libijski Departament ds. Uzbrojenia i Amunicji oraz inżynierowie wojskowi uzgodnili również, że przygotują obszar szkoleniowy dysponujący różnymi możliwościami tymczasowego składowania amunicji i zbudują m.in. trzy różne struktury do wykorzystania przez NATO do celów magazynowania w terenie; natomiast GIZ oficjalnie zlecono zadanie pomocy libijskiemu Departamentowi ds. Uzbrojenia i Amunicji oraz inżynierom wojskowym, poprzez konsultacje dotyczące istniejącego i dodatkowo wymaganego sprzętu. Ponadto podpisano umowy z organizacją Danish Church Aid dotyczące zakupu i dystrybucji zamków do broni i szaf do przechowywania broni w Misracie, a z organizacją Mines Advisory Group – dotyczące wsparcia udostępniania tymczasowych magazynów broni i amunicji, obejmującego szkolenie personelu w zakresie zarządzania magazynami broni i amunicji. |
| --- | --- |

III.

24 czerwca 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/320/WPZiB zapewniającą wsparcie UE w wysokości do 5 mln EUR, przeznaczone na pomoc władzom Libii w realizacji ambitnego zadania polegającego na zabezpieczeniu ogromnej ilości zapasów broni konwencjonalnej i amunicji (12). UE oferuje to wsparcie, aby pomóc właściwym organom Libii wstrzymać dalsze niekontrolowane rozprzestrzenianie broni konwencjonalnej i amunicji, które to zjawisko nadal pogłębia poczucie braku bezpieczeństwa w Libii, państwach sąsiadujących i całym regionie. Koncepcja projektu uwzględnia złożoną sytuację polityczną i związane z tym wyzwania w Libii, jak również konieczność zapewnienia odpowiedzialności na szczeblu krajowym i wzmocnienia pozycji partnerów lokalnych. Planowany czas realizacji projektu to pięć lat. Równolegle z pracami prowadzonymi przez agencję wykonawczą GIZ (niemiecka agencja na rzecz współpracy międzynarodowej) oraz współfinansujące federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych Niemiec, UE propagowała cele decyzji Rady na wielu międzynarodowych spotkaniach; Unia będzie nadal ściśle koordynować swoje działania z innymi międzynarodowymi darczyńcami, UNSMIL/UNMAS, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i innymi właściwymi podmiotami.

Pomoc udzielana w ramach wspomnianej decyzji Rady stanowi część kompleksowego podejścia UE do wspierania procesu przechodzenia do demokracji, trwałego pokoju i bezpieczeństwa w Libii. Decyzja Rady jest uzupełnieniem działań misji pomocy granicznej UE w Libii służących w perspektywie krótkoterminowej rozwijaniu zdolności Libii do zwiększenia bezpieczeństwa jej granic lądowych, morskich i powietrznych,a w perspektywie długoterminowej – opracowaniu szerszej strategii zintegrowanego zarządzania granicami. Strategia ta będzie realizowana przez GIZ, niemiecką agencję na rzecz współpracy międzynarodowej.

W okresie sprawozdawczym, na wniosek partnerów libijskich, zorganizowano dla Departamentu ds. Uzbrojenia i Amunicji, inżynierów wojskowych i libijskiego ośrodka rozminowywania wizytę studyjną w Niemczech. W ramach tej wizyty zorganizowano warsztaty dotyczące przyszłości działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w Libii oraz zaprezentowano możliwości przemysłowego niszczenia i recyclingu amunicji, a także przedstawiono możliwości szkoleń w dziedzinie niszczenia amunicji wybuchowej, wraz z niemieckimi siłami zbrojnymi i instytucjami prywatnymi. W wyniku wizyty podpisano protokół ustaleń z Departamentem ds. Uzbrojenia i Amunicji oraz inżynierami wojskowymi. Elementem tego protokołu ustaleń jest wniosek o zapewnienie odpowiednim służbom pomocy przy opracowywaniu obowiązujących procedur działania. W celu ustanowienia ram szkoleniowych dotyczących kwestii bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, wspólnie z doradcą ds. szkoleń z organizacji Danish Church Aid dokonano przeglądu 12 różnych modułów kursów i porównano je z obowiązującymi międzynarodowymi procedurami działania dotyczącymi zasad i regulacji w zakresie niszczenia amunicji konwencjonalnej, niszczenia amunicji wybuchowej i zarządzania składami amunicji stosowanych przez ONZ, Zjednoczone Królestwo i Niemcy. Dostępne materiały szkoleniowe są obecnie zgodne z normami międzynarodowymi i stanowią fachową podstawę dla zaawansowanych szkoleń. Protokół ustaleń nakreśla również zakres pomocy wraz ze wstępnym planem szkoleń. Plan zostanie zakończony w 2014 r. i w jego wyniku zorganizowane zostaną szkolenia dla oficerów, a następnie dla podoficerów Departamentu ds. Uzbrojenia i Amunicji oraz inżynierów wojskowych. Wszystkie zainteresowane strony zgodziły się, że szkolenia powinny być oparte na międzynarodowych standardach ONZ w ramach międzynarodowych wytycznych technicznych dotyczących amunicji.

Libijski Departament ds. Uzbrojenia i Amunicji oraz inżynierowie wojskowi uzgodnili również, że przygotują obszar szkoleniowy dysponujący różnymi możliwościami tymczasowego składowania amunicji i zbudują m.in. trzy różne struktury do wykorzystania przez NATO do celów magazynowania w terenie; natomiast GIZ oficjalnie zlecono zadanie pomocy libijskiemu Departamentowi ds. Uzbrojenia i Amunicji oraz inżynierom wojskowym, poprzez konsultacje dotyczące istniejącego i dodatkowo wymaganego sprzętu. Ponadto podpisano umowy z organizacją Danish Church Aid dotyczące zakupu i dystrybucji zamków do broni i szaf do przechowywania broni w Misracie, a z organizacją Mines Advisory Group – dotyczące wsparcia udostępniania tymczasowych magazynów broni i amunicji, obejmującego szkolenie personelu w zakresie zarządzania magazynami broni i amunicji.

| IV. | Od września 2012 r. w ramach wspólnego projektu organizacji DanChurchAid oraz duńskiej Rady ds. Uchodźców, finansowanego poprzez krótkoterminowy komponent Instrumentu na rzecz Stabilności, prowadzono szkolenia dla ludności cywilnej w Libii w zakresie ryzyka, powodowanego przez BSiL. Projekt ten ma pomóc zmniejszyć liczbę wypadków związanych z BSiL oraz jej optyczną widoczność. DanChurchAid popiera również zamierzenia władz lokalnych w zakresie bezpiecznego zarządzania BSiL w celu zapobieżenia przemocy z wykorzystaniem broni. Dotychczasowe działania obejmowały wsparcie psychologiczno-społeczne w 28 szkołach w okolicy Misraty, rozminowywanie (96 800 m2) w okolicy Trypolisu oraz organizację 11 szkoleń dla Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Ministerstwa Obrony. Na południu, w rejonie miasta Sabha podpisano porozumienie dotyczące szkolenia saperów w dziedzinie niszczenia amunicji wybuchowej, a 2 452 osoby ze środowisk migrantów, straży pożarnej i szkół odbyły szkolenia dotyczące zagrożeń związanych z minami. W celu wsparcia działań organizacji Mines Advisory Group na rzecz usuwania niewybuchów zakupiono opancerzoną koparkę do niszczenia amunicji wybuchowej. Zatrudniono doświadczonego operatora i przeszkolono pracowników personelu krajowego do obsługi tej maszyny. W okolicy miasta Az-Zintan przy pomocy tej koparki jak dotąd usunięto 27 bomb o masie 250 kg i 9 bomb o masie 500 kg.
  Inny projekt w ramach tego komponentu będzie również realizowany przez Mines Advisory Group; w styczniu 2014 r. rozpoczną się działania służące ułatwieniu dalszego ograniczania zagrożenia dla ludzi związanego z wybuchowymi pozostałościami wojennymi i propagowaniu bezpiecznych praktyk i zachowań w społecznościach, których dotykają zagrożenia związane z takimi pozostałościami wojennymi i z BSiL.
  Ponadto w marcu 2014 r. organizacja Small Arms Survey rozpocznie realizację innego projektu finansowanego przez krótkoterminowy komponent Instrumentu na rzecz Stabilności mającego na celu pomoc w rozwijaniu zdolności władz Libii w zakresie zapewniania bezpieczeństwa wewnętrznego i publicznego. Jego cele szczegółowe to: budowanie krajowych zdolności w zakresie określania struktury, oceniania i analizowania interwencji w sektorze bezpieczeństwa, a także udzielanie wsparcia dla opracowywania strategii i planów operacyjnych w celu zapewnienia bezpieczeństwa publicznego, potencjalnie także z uwzględnieniem zagrożeń dla bezpieczeństwa związanych z BSiL. |
| --- | --- |

IV.

Od września 2012 r. w ramach wspólnego projektu organizacji DanChurchAid oraz duńskiej Rady ds. Uchodźców, finansowanego poprzez krótkoterminowy komponent Instrumentu na rzecz Stabilności, prowadzono szkolenia dla ludności cywilnej w Libii w zakresie ryzyka, powodowanego przez BSiL. Projekt ten ma pomóc zmniejszyć liczbę wypadków związanych z BSiL oraz jej optyczną widoczność. DanChurchAid popiera również zamierzenia władz lokalnych w zakresie bezpiecznego zarządzania BSiL w celu zapobieżenia przemocy z wykorzystaniem broni. Dotychczasowe działania obejmowały wsparcie psychologiczno-społeczne w 28 szkołach w okolicy Misraty, rozminowywanie (96 800 m2) w okolicy Trypolisu oraz organizację 11 szkoleń dla Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Ministerstwa Obrony. Na południu, w rejonie miasta Sabha podpisano porozumienie dotyczące szkolenia saperów w dziedzinie niszczenia amunicji wybuchowej, a 2 452 osoby ze środowisk migrantów, straży pożarnej i szkół odbyły szkolenia dotyczące zagrożeń związanych z minami. W celu wsparcia działań organizacji Mines Advisory Group na rzecz usuwania niewybuchów zakupiono opancerzoną koparkę do niszczenia amunicji wybuchowej. Zatrudniono doświadczonego operatora i przeszkolono pracowników personelu krajowego do obsługi tej maszyny. W okolicy miasta Az-Zintan przy pomocy tej koparki jak dotąd usunięto 27 bomb o masie 250 kg i 9 bomb o masie 500 kg.

Inny projekt w ramach tego komponentu będzie również realizowany przez Mines Advisory Group; w styczniu 2014 r. rozpoczną się działania służące ułatwieniu dalszego ograniczania zagrożenia dla ludzi związanego z wybuchowymi pozostałościami wojennymi i propagowaniu bezpiecznych praktyk i zachowań w społecznościach, których dotykają zagrożenia związane z takimi pozostałościami wojennymi i z BSiL.

Ponadto w marcu 2014 r. organizacja Small Arms Survey rozpocznie realizację innego projektu finansowanego przez krótkoterminowy komponent Instrumentu na rzecz Stabilności mającego na celu pomoc w rozwijaniu zdolności władz Libii w zakresie zapewniania bezpieczeństwa wewnętrznego i publicznego. Jego cele szczegółowe to: budowanie krajowych zdolności w zakresie określania struktury, oceniania i analizowania interwencji w sektorze bezpieczeństwa, a także udzielanie wsparcia dla opracowywania strategii i planów operacyjnych w celu zapewnienia bezpieczeństwa publicznego, potencjalnie także z uwzględnieniem zagrożeń dla bezpieczeństwa związanych z BSiL.

d)   Ameryka Środkowa

| I. | UE kontynuowała również realizację projektu wspierającego program kontroli broni strzeleckiej i lekkiej w Ameryce Środkowej (CASAC). W ramach długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności we wrześniu 2012 r. rozpoczęto drugi etap wsparcia wspomnianego projektu, przy czym partnerem wykonawczym projektu, uprzednio realizowanego przez UNDP, jest Komisja ds. Bezpieczeństwa Systemu Integracji Środkowoamerykańskiej (SICA). Wkład projektu UE w inicjatywę CASAC ma na celu ustanowienie podstaw struktury regionalnej oraz strategii długoterminowej służących zwalczaniu nielegalnego handlu bronią w Ameryce Środkowej – zarówno na szczeblu krajowym, jak i regionalnym. Przedmiotowy projekt jest realizowany w Ameryce Środkowej oraz krajach sąsiadujących, w tym w regionie Karaibów (ze szczególnym uwzględnieniem Belize, Gwatemali, Salwadoru, Hondurasu, Nikaragui, Kostaryki i Panamy). Do głównych działań należą: organizowanie na szczeblu regionalnym oraz krajowym kampanii i konferencji mających na celu podnoszenie poziomu świadomości społecznej, wzmacnianie krajowych mechanizmów koordynacji i systemów rejestrowania, projekty transgraniczne oraz szkolenia w różnych obszarach. |
| --- | --- |

I.

UE kontynuowała również realizację projektu wspierającego program kontroli broni strzeleckiej i lekkiej w Ameryce Środkowej (CASAC). W ramach długoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności we wrześniu 2012 r. rozpoczęto drugi etap wsparcia wspomnianego projektu, przy czym partnerem wykonawczym projektu, uprzednio realizowanego przez UNDP, jest Komisja ds. Bezpieczeństwa Systemu Integracji Środkowoamerykańskiej (SICA). Wkład projektu UE w inicjatywę CASAC ma na celu ustanowienie podstaw struktury regionalnej oraz strategii długoterminowej służących zwalczaniu nielegalnego handlu bronią w Ameryce Środkowej – zarówno na szczeblu krajowym, jak i regionalnym. Przedmiotowy projekt jest realizowany w Ameryce Środkowej oraz krajach sąsiadujących, w tym w regionie Karaibów (ze szczególnym uwzględnieniem Belize, Gwatemali, Salwadoru, Hondurasu, Nikaragui, Kostaryki i Panamy). Do głównych działań należą: organizowanie na szczeblu regionalnym oraz krajowym kampanii i konferencji mających na celu podnoszenie poziomu świadomości społecznej, wzmacnianie krajowych mechanizmów koordynacji i systemów rejestrowania, projekty transgraniczne oraz szkolenia w różnych obszarach.

| II. | Jednocześnie UE przygotowuje obecnie ewentualną decyzję Rady na rzecz wsparcia dalszych działań uzupełniających w zakresie kontroli BSiL w Ameryce Środkowej, aby w szczególności zrealizować cele WPZiB dotyczące niezbędnych prac, które mają być podjęte wspólnie przez oenzetowski Regionalny Ośrodek ds. Pokoju i Rozbrojenia w Ameryce Łacińskiej i Regionie Karaibów (UNLIREC) i w ramach projektu CASAC z myślą o skutecznym zwalczaniu nielegalnego gromadzenia BSiL oraz amunicji, a także nielegalnego handlu nimi w tym regionie. |
| --- | --- |

II.

Jednocześnie UE przygotowuje obecnie ewentualną decyzję Rady na rzecz wsparcia dalszych działań uzupełniających w zakresie kontroli BSiL w Ameryce Środkowej, aby w szczególności zrealizować cele WPZiB dotyczące niezbędnych prac, które mają być podjęte wspólnie przez oenzetowski Regionalny Ośrodek ds. Pokoju i Rozbrojenia w Ameryce Łacińskiej i Regionie Karaibów (UNLIREC) i w ramach projektu CASAC z myślą o skutecznym zwalczaniu nielegalnego gromadzenia BSiL oraz amunicji, a także nielegalnego handlu nimi w tym regionie.

---

(1)  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2013:320:0034:0042:PL:PDF

(2)  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2011:188:0037:0041:PL:PDF

(3)  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2013:341:0056:0067:PL:PDF

(4)  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2013:0716:FIN:PL:PDF

(5)  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2013:107:0004:0006:PL:PDF

(6)  http://ec.europa.eu/public_opinion/flash/fl_383_en.pdf

(7)  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2012:321:0062:0067:PL:PDF

(8)  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2013:332:0019:0030:PL:PDF

(9)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

(10)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

(11)  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2012:297:0029:0033:PL:PDF

(12)  http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2013:173:0054:0064:PL:PDF

---

Komisja Europejska

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/20 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/20

---

Kursy walutowe euro (1)

11 czerwca 2014 r.

2014/C 178/04

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3547 |
| JPY | Jen | 138,19 |
| DKK | Korona duńska | 7,4615 |
| GBP | Funt szterling | 0,80700 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,0467 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2179 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,1085 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 27,445 |
| HUF | Forint węgierski | 305,62 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| PLN | Złoty polski | 4,1138 |
| RON | Lej rumuński | 4,3958 |
| TRY | Lir turecki | 2,8460 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4419 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4749 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,5012 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,5831 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6936 |
| KRW | Won | 1 377,96 |
| ZAR | Rand | 14,5603 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,4376 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5810 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 000,89 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,3540 |
| PHP | Peso filipińskie | 59,363 |
| RUB | Rubel rosyjski | 46,5863 |
| THB | Bat tajlandzki | 44,041 |
| BRL | Real | 3,0194 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,6653 |
| INR | Rupia indyjska | 80,3554 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3547

JPY

Jen

138,19

DKK

Korona duńska

7,4615

GBP

Funt szterling

0,80700

SEK

Korona szwedzka

9,0467

CHF

Frank szwajcarski

1,2179

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,1085

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

27,445

HUF

Forint węgierski

305,62

LTL

Lit litewski

3,4528

PLN

Złoty polski

4,1138

RON

Lej rumuński

4,3958

TRY

Lir turecki

2,8460

AUD

Dolar australijski

1,4419

CAD

Dolar kanadyjski

1,4749

HKD

Dolar Hongkongu

10,5012

NZD

Dolar nowozelandzki

1,5831

SGD

Dolar singapurski

1,6936

KRW

Won

1 377,96

ZAR

Rand

14,5603

CNY

Yuan renminbi

8,4376

HRK

Kuna chorwacka

7,5810

IDR

Rupia indonezyjska

16 000,89

MYR

Ringgit malezyjski

4,3540

PHP

Peso filipińskie

59,363

RUB

Rubel rosyjski

46,5863

THB

Bat tajlandzki

44,041

BRL

Real

3,0194

MXN

Peso meksykańskie

17,6653

INR

Rupia indyjska

80,3554

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/21 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/21

---

Komunikat Ministra Rozwoju Krajowego Węgier wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

2014/C 178/05

PUBLICZNE ZAPROSZENIE DO SKŁADANIA OFERT W SPRAWIE PRZYZNANIA KONCESJI

NA POSZUKIWANIE, POZYSKIWANIE I WYKORZYSTANIE ENERGII GEOTERMALNEJ ZGODNIE Z KONCESJĄ NA OBSZARZE BATTONYA

Minister Rozwoju Krajowego („instytucja zamawiająca” lub „minister”) jako minister właściwy ds. górnictwa i nadzoru nad składnikami majątkowymi skarbu państwa, działając w imieniu państwa węgierskiego, na podstawie ustawy nr CXCVI z 2011 r. o majątku narodowym („ustawa o majątku narodowym”), ustawy nr XVI z 1991 r. o koncesjach („ustawa o koncesjach”) oraz ustawy nr XLVIII z 1993 r. o górnictwie („ustawa o górnictwie”) niniejszym ogłasza publiczne zaproszenie do składania ofert w sprawie przyznania koncesji na poszukiwanie, pozyskiwanie i wykorzystanie energii geotermalnej w ramach umowy koncesji zgodnie z niżej określonymi warunkami.

| 1. | Minister we współpracy z Węgierskim Urzędem ds. Górnictwa i Geologii (Magyar Bányászati és Földtani Hivatal) zgodnie z przepisami ustawy o koncesjach i ustawy o górnictwie opublikuje zaproszenie do składania ofert, dokona oceny ofert i zawrze umowę koncesji. Oferty spełniające warunki określone w specyfikacji przetargowej zostaną poddane ocenie przez komisję oceniającą powołaną przez ministra.
  W oparciu o zalecenie komisji oceniającej minister wyda decyzję o przyznaniu koncesji, na podstawie której będzie mógł następnie zawrzeć umowę koncesji ze zwycięskim oferentem zgodnie z przepisami sekcji 5 ust. 1 ustawy o koncesjach (1).
  Językiem postępowania przetargowego jest język węgierski. |
| --- | --- |

1.

Minister we współpracy z Węgierskim Urzędem ds. Górnictwa i Geologii (Magyar Bányászati és Földtani Hivatal) zgodnie z przepisami ustawy o koncesjach i ustawy o górnictwie opublikuje zaproszenie do składania ofert, dokona oceny ofert i zawrze umowę koncesji. Oferty spełniające warunki określone w specyfikacji przetargowej zostaną poddane ocenie przez komisję oceniającą powołaną przez ministra.

W oparciu o zalecenie komisji oceniającej minister wyda decyzję o przyznaniu koncesji, na podstawie której będzie mógł następnie zawrzeć umowę koncesji ze zwycięskim oferentem zgodnie z przepisami sekcji 5 ust. 1 ustawy o koncesjach (1).

Językiem postępowania przetargowego jest język węgierski.

| 2. | Udział w postępowaniu przetargowym jest otwarty dla wszystkich krajowych i zagranicznych osób fizycznych oraz wszystkich przejrzystych organizacji w rozumieniu ustawy o majątku narodowym, o ile spełniają warunki specyfikacji przetargowej; dopuszcza się również możliwość składania wspólnych ofert. W przypadku składania wspólnych ofert w sprawie przyznania koncesji na prowadzenie opisanej działalności oferenci muszą wyznaczyć jednego spośród nich jako przedstawiciela, jednakże zachowują oni solidarną odpowiedzialność za wykonanie umowy koncesji. W ramach postępowania przetargowego stosuje się zasadę równego traktowania oferentów krajowych i zagranicznych.
  Do celów związanych z prowadzeniem działalności objętej koncesją, z wykorzystaniem zasobów własnych, oferent podpisujący umowę koncesji („koncesjonariusz”) jest zobowiązany do utworzenia spółki z siedzibą statutową na Węgrzech („spółka koncesyjna”) w terminie 90 dni od dnia podpisania umowy; koncesjonariusz musi posiadać w spółce większość udziałów, interesu gospodarczego i praw głosu w momencie jej utworzenia i w całym okresie jej funkcjonowania; ponadto, jako właściciel spółki, koncesjonariusz musi zapewnić egzekwowanie w spółce koncesyjnej wymogów określonych w umowie koncesji. Spółka koncesyjna korzysta z praw przysługujących jej na mocy umowy koncesji oraz podlega obowiązkom spoczywającym na niej na mocy umowy koncesji jako podmiot gospodarczy prowadzący działalność wydobywczą. |
| --- | --- |

2.

Udział w postępowaniu przetargowym jest otwarty dla wszystkich krajowych i zagranicznych osób fizycznych oraz wszystkich przejrzystych organizacji w rozumieniu ustawy o majątku narodowym, o ile spełniają warunki specyfikacji przetargowej; dopuszcza się również możliwość składania wspólnych ofert. W przypadku składania wspólnych ofert w sprawie przyznania koncesji na prowadzenie opisanej działalności oferenci muszą wyznaczyć jednego spośród nich jako przedstawiciela, jednakże zachowują oni solidarną odpowiedzialność za wykonanie umowy koncesji. W ramach postępowania przetargowego stosuje się zasadę równego traktowania oferentów krajowych i zagranicznych.

Do celów związanych z prowadzeniem działalności objętej koncesją, z wykorzystaniem zasobów własnych, oferent podpisujący umowę koncesji („koncesjonariusz”) jest zobowiązany do utworzenia spółki z siedzibą statutową na Węgrzech („spółka koncesyjna”) w terminie 90 dni od dnia podpisania umowy; koncesjonariusz musi posiadać w spółce większość udziałów, interesu gospodarczego i praw głosu w momencie jej utworzenia i w całym okresie jej funkcjonowania; ponadto, jako właściciel spółki, koncesjonariusz musi zapewnić egzekwowanie w spółce koncesyjnej wymogów określonych w umowie koncesji. Spółka koncesyjna korzysta z praw przysługujących jej na mocy umowy koncesji oraz podlega obowiązkom spoczywającym na niej na mocy umowy koncesji jako podmiot gospodarczy prowadzący działalność wydobywczą.

| 3. | Okres obowiązywania koncesji: 35 lat od momentu wejścia w życie umowy koncesji; okres ten można jednorazowo przedłużyć maksymalnie o połowę pierwotnie przewidzianego okresu bez konieczności publikowania kolejnego zaproszenia do składania ofert, jeżeli koncesjonariusz i spółka koncesyjna terminowo wywiążą się ze wszystkich obowiązków spoczywających na nich na mocy umowy. |
| --- | --- |

3.

Okres obowiązywania koncesji: 35 lat od momentu wejścia w życie umowy koncesji; okres ten można jednorazowo przedłużyć maksymalnie o połowę pierwotnie przewidzianego okresu bez konieczności publikowania kolejnego zaproszenia do składania ofert, jeżeli koncesjonariusz i spółka koncesyjna terminowo wywiążą się ze wszystkich obowiązków spoczywających na nich na mocy umowy.

| 4. | Dane na temat obszaru objętego koncesją

  Obszar objęty koncesją: obszar ten znajduje się na terenach położonych pomiędzy gminami wskazanymi w poniższej tabeli, zlokalizowanymi w komitacie Békés.

  Powierzchnia obszaru: 358,5 km2.

  Nadkład na obszarze objętym koncesją: 2 500 m mierzone od powierzchni i podłoże skalne: 6 000 m poniżej poziomu Morza Bałtyckiego.
  Współrzędne punktów granicznych wytyczających obszar objęty koncesją są do wglądu w jednolitym krajowym systemie informacji przestrzennej po kliknięciu zakładki „Koncesszió” na stronie internetowej Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu) oraz na stronie internetowej Ministerstwa Rozwoju Krajowego (www.kormany.hu/hu/nemzeti-fejlesztesi-miniszterium). |
| --- | --- |

4.

Dane na temat obszaru objętego koncesją

Obszar objęty koncesją: obszar ten znajduje się na terenach położonych pomiędzy gminami wskazanymi w poniższej tabeli, zlokalizowanymi w komitacie Békés.

Powierzchnia obszaru: 358,5 km2.

Nadkład na obszarze objętym koncesją: 2 500 m mierzone od powierzchni i podłoże skalne: 6 000 m poniżej poziomu Morza Bałtyckiego.

Współrzędne punktów granicznych wytyczających obszar objęty koncesją są do wglądu w jednolitym krajowym systemie informacji przestrzennej po kliknięciu zakładki „Koncesszió” na stronie internetowej Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu) oraz na stronie internetowej Ministerstwa Rozwoju Krajowego (www.kormany.hu/hu/nemzeti-fejlesztesi-miniszterium).

| 5. | Minimalna kwota opłaty koncesyjnej netto: 27 500 000 HUF (dwadzieścia siedem milionów pięćset tysięcy forintów) plus VAT, w postępowaniu przetargowym można jednakże złożyć ofertę opiewającą na stałą kwotę w większej wysokości. Po opublikowaniu wyników postępowania zwycięski oferent będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty koncesyjnej we wskazanej wysokości w sposób określony w umowie koncesji i we wskazanym w niej terminie. |
| --- | --- |

5.

Minimalna kwota opłaty koncesyjnej netto: 27 500 000 HUF (dwadzieścia siedem milionów pięćset tysięcy forintów) plus VAT, w postępowaniu przetargowym można jednakże złożyć ofertę opiewającą na stałą kwotę w większej wysokości. Po opublikowaniu wyników postępowania zwycięski oferent będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty koncesyjnej we wskazanej wysokości w sposób określony w umowie koncesji i we wskazanym w niej terminie.

| 6. | Udział w postępowaniu przetargowym o przyznanie koncesji jest uzależniony od wniesienia opłaty z tytułu uczestnictwa w wysokości 1 500 000 HUF (jeden milion pięćset tysięcy forintów) plus VAT; kwotę tę należy uiścić w sposób określony w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

6.

Udział w postępowaniu przetargowym o przyznanie koncesji jest uzależniony od wniesienia opłaty z tytułu uczestnictwa w wysokości 1 500 000 HUF (jeden milion pięćset tysięcy forintów) plus VAT; kwotę tę należy uiścić w sposób określony w dokumentacji przetargowej.

| 7. | W celu zapewnienia ważności składanej oferty oferenci są zobowiązani, poza uiszczeniem opłaty z tytułu uczestnictwa, do wniesienia do dnia poprzedzającego termin składania ofert wadium w wysokości 15 000 000 HUF (piętnaście milionów forintów), stanowiącego gwarancję związania ofertą. Instytucja zamawiająca zatrzyma kwotę wadium, jeżeli oferent wycofa się z postępowania lub jeżeli oferent, którego oferta została wybrana, uchyla się od zawarcia umowy lub uiszczenia opłaty koncesyjnej w ustalonej wysokości lub w sposób wskazany w umowie i w terminie wskazanym w umowie. Wadium wnosi się w sposób określony w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

7.

W celu zapewnienia ważności składanej oferty oferenci są zobowiązani, poza uiszczeniem opłaty z tytułu uczestnictwa, do wniesienia do dnia poprzedzającego termin składania ofert wadium w wysokości 15 000 000 HUF (piętnaście milionów forintów), stanowiącego gwarancję związania ofertą. Instytucja zamawiająca zatrzyma kwotę wadium, jeżeli oferent wycofa się z postępowania lub jeżeli oferent, którego oferta została wybrana, uchyla się od zawarcia umowy lub uiszczenia opłaty koncesyjnej w ustalonej wysokości lub w sposób wskazany w umowie i w terminie wskazanym w umowie. Wadium wnosi się w sposób określony w dokumentacji przetargowej.

| 8. | Wysokość tantiem eksploatacyjnych uiszczanych zgodnie z postanowieniami umowy koncesji wynosić będzie 2 % zgodnie z decyzją ministra; w postępowaniu przetargowym można złożyć ofertę wyższej kwoty tantiem, która w przypadku jej akceptacji zapisywana jest w umowie koncesji i musi być uiszczana przez okres obowiązywania koncesji. |
| --- | --- |

8.

Wysokość tantiem eksploatacyjnych uiszczanych zgodnie z postanowieniami umowy koncesji wynosić będzie 2 % zgodnie z decyzją ministra; w postępowaniu przetargowym można złożyć ofertę wyższej kwoty tantiem, która w przypadku jej akceptacji zapisywana jest w umowie koncesji i musi być uiszczana przez okres obowiązywania koncesji.

| 9. | Warunki prawne, finansowe, techniczne oraz inne warunki i informacje związane z postępowaniem przetargowym są określone w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

9.

Warunki prawne, finansowe, techniczne oraz inne warunki i informacje związane z postępowaniem przetargowym są określone w dokumentacji przetargowej.

| 10. | Dokumentację przetargową można uzyskać w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (Columbus utca 17-23, 1145 Budapest; tel. +36 13012900) w dni robocze w godz. 8.00–14.00 do dnia poprzedzającego termin składania ofert, po przedstawieniu odpowiedniego dokumentu poświadczającego uiszczenie opłaty za zakup dokumentacji przetargowej. Nabywca uzyska imienne potwierdzenie wydania dokumentacji przetargowej wystawione przez Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii.
  Przy nabywaniu dokumentacji przetargowej nabywca do celów kontaktowych i w celu otrzymywania odpowiednich informacji musi również złożyć kartę identyfikacyjną oferenta, którą można pobrać ze strony internetowej węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu – pod hasłem „Koncessziós pályázatok közzététele” po rozwinięciu menu „Koncesszió”). |
| --- | --- |

10.

Dokumentację przetargową można uzyskać w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (Columbus utca 17-23, 1145 Budapest; tel. +36 13012900) w dni robocze w godz. 8.00–14.00 do dnia poprzedzającego termin składania ofert, po przedstawieniu odpowiedniego dokumentu poświadczającego uiszczenie opłaty za zakup dokumentacji przetargowej. Nabywca uzyska imienne potwierdzenie wydania dokumentacji przetargowej wystawione przez Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii.

Przy nabywaniu dokumentacji przetargowej nabywca do celów kontaktowych i w celu otrzymywania odpowiednich informacji musi również złożyć kartę identyfikacyjną oferenta, którą można pobrać ze strony internetowej węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu – pod hasłem „Koncessziós pályázatok közzététele” po rozwinięciu menu „Koncesszió”).

| 11. | Opłatę za zakup dokumentacji przetargowej wynoszącą 100 000 HUF (sto tysięcy forintów) plus VAT należy uiścić przelewem na rachunek bankowy Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii nr 10032000-01417179-00000000. W tytule przelewu należy podać kod BATGTDV oraz nazwę nabywcy dokumentacji przetargowej. Opłata za zakup dokumentacji nie może zostać dokonana w gotówce i nie podlega zwrotowi w całości ani w części. |
| --- | --- |

11.

Opłatę za zakup dokumentacji przetargowej wynoszącą 100 000 HUF (sto tysięcy forintów) plus VAT należy uiścić przelewem na rachunek bankowy Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii nr 10032000-01417179-00000000. W tytule przelewu należy podać kod BATGTDV oraz nazwę nabywcy dokumentacji przetargowej. Opłata za zakup dokumentacji nie może zostać dokonana w gotówce i nie podlega zwrotowi w całości ani w części.

| 12. | Oferty mogą składać wyłącznie osoby posiadające potwierdzenie zakupu dokumentacji przetargowej, które uiściły opłatę z tytułu uczestnictwa i wniosły wadium. |
| --- | --- |

12.

Oferty mogą składać wyłącznie osoby posiadające potwierdzenie zakupu dokumentacji przetargowej, które uiściły opłatę z tytułu uczestnictwa i wniosły wadium.

| 13. | Oferty sporządzone w języku węgierskim należy składać osobiście pierwszego dnia roboczego w 90 dni po publikacji w prasie węgierskiej zaproszenia do składania ofert, w godzinach 10.00–12.00 w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (adres: Columbus utca 17-23, 1145 Budapest), jak określono w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

13.

Oferty sporządzone w języku węgierskim należy składać osobiście pierwszego dnia roboczego w 90 dni po publikacji w prasie węgierskiej zaproszenia do składania ofert, w godzinach 10.00–12.00 w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (adres: Columbus utca 17-23, 1145 Budapest), jak określono w dokumentacji przetargowej.

| 14. | Oferent jest związany treścią złożonej przez siebie oferty od czasu jej złożenia do czasu zakończenia postępowania przetargowego. Oferenci nie mogą wyłączyć odpowiedzialności za niewywiązanie się ze swojej oferty. |
| --- | --- |

14.

Oferent jest związany treścią złożonej przez siebie oferty od czasu jej złożenia do czasu zakończenia postępowania przetargowego. Oferenci nie mogą wyłączyć odpowiedzialności za niewywiązanie się ze swojej oferty.

| 15. | Minister zastrzega sobie prawo zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia. W przypadku ogłoszenia zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia nie przysługują żadne roszczenia wobec ministra, państwa węgierskiego reprezentowanego przez ministra lub Ministerstwa Rozwoju Krajowego jako urzędu kierowanego przez ministra. |
| --- | --- |

15.

Minister zastrzega sobie prawo zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia. W przypadku ogłoszenia zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia nie przysługują żadne roszczenia wobec ministra, państwa węgierskiego reprezentowanego przez ministra lub Ministerstwa Rozwoju Krajowego jako urzędu kierowanego przez ministra.

| 16. | Zwycięski oferent uzyska wyłączne prawo do poszukiwania, pozyskiwania i wykorzystania energii geotermalnej na obszarze objętym koncesją przez cały okres jej obowiązywania za pośrednictwem spółki koncesyjnej, którą będzie on zobowiązany utworzyć w tym celu. Gdy decyzja określająca granicę ochrony geotermalnej stanie się ostateczna i wykonalna, zakres obowiązywania koncesji w odniesieniu do obszaru poszukiwań zostanie ograniczony do obszaru granicy ochrony geotermalnej. |
| --- | --- |

16.

Zwycięski oferent uzyska wyłączne prawo do poszukiwania, pozyskiwania i wykorzystania energii geotermalnej na obszarze objętym koncesją przez cały okres jej obowiązywania za pośrednictwem spółki koncesyjnej, którą będzie on zobowiązany utworzyć w tym celu. Gdy decyzja określająca granicę ochrony geotermalnej stanie się ostateczna i wykonalna, zakres obowiązywania koncesji w odniesieniu do obszaru poszukiwań zostanie ograniczony do obszaru granicy ochrony geotermalnej.

| 17. | Każdy oferent może złożyć tylko jedną ofertę. |
| --- | --- |

17.

Każdy oferent może złożyć tylko jedną ofertę.

| 18. | Termin rozpatrzenia ofert w sprawie przyznania koncesji: w ciągu dziewięćdziesięciu dni od terminu składania ofert. |
| --- | --- |

18.

Termin rozpatrzenia ofert w sprawie przyznania koncesji: w ciągu dziewięćdziesięciu dni od terminu składania ofert.

| 19. | Instytucja zamawiająca zapewni oferentom równe szanse i nie będzie stosować żadnych kryteriów preferencyjnych. |
| --- | --- |

19.

Instytucja zamawiająca zapewni oferentom równe szanse i nie będzie stosować żadnych kryteriów preferencyjnych.

| 20. | Kryteria wyboru oferty:






  I) | kryteria oceny związane z zawartością programu prac objętego koncesją:






  — | opracowanie programu w sposób umożliwiający maksymalizację wyników działań związanych z poszukiwaniem energii geotermalnej oraz zapewniający prowadzenie jak najbardziej kompleksowych działań poszukiwawczych na jak największym obszarze w granicach terytorium objętego koncesją, kwota przeznaczona na badania, planowany czas trwania badań, przewidywana ilość energii geotermalnej, którą można będzie pozyskać (w PJ), |
| --- | --- | --- | --- |

20.

Kryteria wyboru oferty:

I)

kryteria oceny związane z zawartością programu prac objętego koncesją:

—

opracowanie programu w sposób umożliwiający maksymalizację wyników działań związanych z poszukiwaniem energii geotermalnej oraz zapewniający prowadzenie jak najbardziej kompleksowych działań poszukiwawczych na jak największym obszarze w granicach terytorium objętego koncesją, kwota przeznaczona na badania, planowany czas trwania badań, przewidywana ilość energii geotermalnej, którą można będzie pozyskać (w PJ),

| — | stopień nowoczesności przewidzianych rozwiązań technicznych, |
| --- | --- |

—

stopień nowoczesności przewidzianych rozwiązań technicznych,

| — | przewidziane środki ochrony środowiska oraz środki zapobiegające powstawaniu szkód w trakcie prowadzenia prac objętych koncesją i ograniczające takie szkody; |
| --- | --- |

—

przewidziane środki ochrony środowiska oraz środki zapobiegające powstawaniu szkód w trakcie prowadzenia prac objętych koncesją i ograniczające takie szkody;

| II) | kryteria oceny związane ze zdolnością oferenta do wykonania umowy koncesji:






  — | sytuacja finansowa oferenta, dostępność środków niezbędnych do pokrycia kosztów prac przewidzianych w umowie koncesji oraz udział zasobów własnych w tych środkach, |
| --- | --- | --- |

II)

kryteria oceny związane ze zdolnością oferenta do wykonania umowy koncesji:

—

sytuacja finansowa oferenta, dostępność środków niezbędnych do pokrycia kosztów prac przewidzianych w umowie koncesji oraz udział zasobów własnych w tych środkach,

| — | całkowita wartość prac związanych z poszukiwaniem, pozyskiwaniem i wykorzystaniem energii geotermalnej; |
| --- | --- |

—

całkowita wartość prac związanych z poszukiwaniem, pozyskiwaniem i wykorzystaniem energii geotermalnej;

| III) | kryteria oceny dotyczące zobowiązań płatniczych podjętych zgodnie z umową koncesji:






  — | zaoferowana wysokość opłaty koncesyjnej powyżej minimalnej kwoty tej opłaty określonej przez ministra, |
| --- | --- | --- |

III)

kryteria oceny dotyczące zobowiązań płatniczych podjętych zgodnie z umową koncesji:

—

zaoferowana wysokość opłaty koncesyjnej powyżej minimalnej kwoty tej opłaty określonej przez ministra,

| — | zaoferowana wysokość tantiem eksploatacyjnych powyżej minimalnej kwoty tych tantiem określonej przez ministra. |
| --- | --- |

—

zaoferowana wysokość tantiem eksploatacyjnych powyżej minimalnej kwoty tych tantiem określonej przez ministra.

Szczegółowe kryteria wyboru oferty oraz przepisy regulujące procedurę zatwierdzania prac objętych koncesją, a także warunki realizacji i zakończenia tych prac, zostały określone w dokumentacji przetargowej.

| 21. | Umowa koncesji
  Umowę koncesji zawiera się w terminie 60 dni od ogłoszenia wyników postępowania. Minister może jednorazowo przedłużyć ten termin, jednak o nie więcej niż 60 dni.
  Zwycięski oferent jest jedynym podmiotem upoważnionym do prowadzenia objętej koncesją działalności gospodarczej podlegającej kontroli państwa (poszukiwanie, pozyskiwanie i wykorzystanie energii geotermalnej na wyznaczonym obszarze) w okresie obowiązywania koncesji zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa i postanowieniami umowy koncesji.
  Wzór umowy koncesji został załączony do dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

21.

Umowa koncesji

Umowę koncesji zawiera się w terminie 60 dni od ogłoszenia wyników postępowania. Minister może jednorazowo przedłużyć ten termin, jednak o nie więcej niż 60 dni.

Zwycięski oferent jest jedynym podmiotem upoważnionym do prowadzenia objętej koncesją działalności gospodarczej podlegającej kontroli państwa (poszukiwanie, pozyskiwanie i wykorzystanie energii geotermalnej na wyznaczonym obszarze) w okresie obowiązywania koncesji zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa i postanowieniami umowy koncesji.

Wzór umowy koncesji został załączony do dokumentacji przetargowej.

| 22. | Wnioski o udzielenie informacji dotyczących postępowania przetargowego można składać na piśmie wyłącznie w języku węgierskim po zakupieniu dokumentacji przetargowej i w sposób określony w tej dokumentacji; Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii udzieli stronom odpowiedzi, korzystając z adresów e-mail wskazanych w kartach identyfikacyjnych oferentów złożonych w momencie zakupu dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

22.

Wnioski o udzielenie informacji dotyczących postępowania przetargowego można składać na piśmie wyłącznie w języku węgierskim po zakupieniu dokumentacji przetargowej i w sposób określony w tej dokumentacji; Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii udzieli stronom odpowiedzi, korzystając z adresów e-mail wskazanych w kartach identyfikacyjnych oferentów złożonych w momencie zakupu dokumentacji przetargowej.

Budapeszt, czerwiec 2014 r.

Lászlóné NÉMETH

Minister

---

(1)  W dniu publikacji niniejszego zaproszenia do składania ofert członkiem rządu właściwym ds. nadzoru nad składnikami majątkowymi skarbu państwa oraz ds. górnictwa zgodnie z postanowieniami sekcji 84 lit. d) i g) dekretu rządowego nr 212/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. określającego obowiązki i uprawnienia niektórych ministrów i sekretarza stanu w Kancelarii Premiera jest Minister Rozwoju Krajowego.

1

d

g)

---

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/25 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/25

---

Komunikat Ministra Rozwoju Krajowego Węgier wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

2014/C 178/06

PUBLICZNE ZAPROSZENIE DO SKŁADANIA OFERT W SPRAWIE PRZYZNANIA KONCESJI

NA POSZUKIWANIE, BADANIE I PRODUKCJĘ WĘGLOWODORÓW ZGODNIE Z KONCESJĄ NA OBSZARZE NÁDUDVAR

Minister Rozwoju Krajowego („instytucja zamawiająca” lub „minister”) jako minister właściwy ds. górnictwa i nadzoru nad składnikami majątkowymi skarbu państwa, działając w imieniu państwa węgierskiego, na podstawie ustawy nr CXCVI z 2011 r. o majątku narodowym („ustawa o majątku narodowym”), ustawy nr XVI z 1991 r. o koncesjach („ustawa o koncesjach”) oraz ustawy nr XLVIII z 1993 r. o górnictwie („ustawa o górnictwie”) niniejszym ogłasza publiczne zaproszenie do składania ofert w sprawie przyznania koncesji na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów w ramach umowy koncesji zgodnie z niżej określonymi warunkami.

| 1. | Minister we współpracy z Węgierskim Urzędem ds. Górnictwa i Geologii (Magyar Bányászati és Földtani Hivatal) zgodnie z przepisami ustawy o koncesjach i ustawy o górnictwie opublikuje zaproszenie do składania ofert, dokona oceny ofert i zawrze umowę koncesji. Oferty spełniające warunki określone w specyfikacji przetargowej zostaną poddane ocenie przez komisję oceniającą powołaną przez ministra.
  W oparciu o zalecenie komisji oceniającej minister wyda decyzję o przyznaniu koncesji, na podstawie której będzie mógł następnie zawrzeć umowę koncesji ze zwycięskim oferentem zgodnie z przepisami sekcji 5 ust. 1 ustawy o koncesjach (1).
  Językiem postępowania przetargowego jest język węgierski. |
| --- | --- |

1.

Minister we współpracy z Węgierskim Urzędem ds. Górnictwa i Geologii (Magyar Bányászati és Földtani Hivatal) zgodnie z przepisami ustawy o koncesjach i ustawy o górnictwie opublikuje zaproszenie do składania ofert, dokona oceny ofert i zawrze umowę koncesji. Oferty spełniające warunki określone w specyfikacji przetargowej zostaną poddane ocenie przez komisję oceniającą powołaną przez ministra.

W oparciu o zalecenie komisji oceniającej minister wyda decyzję o przyznaniu koncesji, na podstawie której będzie mógł następnie zawrzeć umowę koncesji ze zwycięskim oferentem zgodnie z przepisami sekcji 5 ust. 1 ustawy o koncesjach (1).

Językiem postępowania przetargowego jest język węgierski.

| 2. | Udział w postępowaniu przetargowym jest otwarty dla wszystkich krajowych i zagranicznych osób fizycznych oraz wszystkich przejrzystych organizacji w rozumieniu ustawy o majątku narodowym, o ile spełniają warunki specyfikacji przetargowej; dopuszcza się również możliwość składania wspólnych ofert. W przypadku składania wspólnych ofert w sprawie przyznania koncesji na prowadzenie opisanej działalności oferenci muszą wyznaczyć jednego spośród nich jako przedstawiciela, jednakże zachowują oni solidarną odpowiedzialność za wykonanie umowy koncesji. W ramach postępowania przetargowego stosuje się zasadę równego traktowania oferentów krajowych i zagranicznych.
  Do celów związanych z prowadzeniem działalności objętej koncesją, z wykorzystaniem zasobów własnych, oferent podpisujący umowę koncesji („koncesjonariusz”) jest zobowiązany do utworzenia spółki z siedzibą statutową na Węgrzech („spółka koncesyjna”) w terminie 90 dni od dnia podpisania umowy; koncesjonariusz musi posiadać w spółce większość udziałów, interesu gospodarczego i praw głosu w momencie jej utworzenia i w całym okresie jej funkcjonowania; ponadto, jako właściciel spółki, koncesjonariusz musi zapewnić egzekwowanie w spółce koncesyjnej wymogów określonych w umowie koncesji. Spółka koncesyjna korzysta z praw przysługujących jej na mocy umowy koncesji oraz podlega obowiązkom spoczywającym na niej na mocy umowy koncesji jako podmiot gospodarczy prowadzący działalność wydobywczą. |
| --- | --- |

2.

Udział w postępowaniu przetargowym jest otwarty dla wszystkich krajowych i zagranicznych osób fizycznych oraz wszystkich przejrzystych organizacji w rozumieniu ustawy o majątku narodowym, o ile spełniają warunki specyfikacji przetargowej; dopuszcza się również możliwość składania wspólnych ofert. W przypadku składania wspólnych ofert w sprawie przyznania koncesji na prowadzenie opisanej działalności oferenci muszą wyznaczyć jednego spośród nich jako przedstawiciela, jednakże zachowują oni solidarną odpowiedzialność za wykonanie umowy koncesji. W ramach postępowania przetargowego stosuje się zasadę równego traktowania oferentów krajowych i zagranicznych.

Do celów związanych z prowadzeniem działalności objętej koncesją, z wykorzystaniem zasobów własnych, oferent podpisujący umowę koncesji („koncesjonariusz”) jest zobowiązany do utworzenia spółki z siedzibą statutową na Węgrzech („spółka koncesyjna”) w terminie 90 dni od dnia podpisania umowy; koncesjonariusz musi posiadać w spółce większość udziałów, interesu gospodarczego i praw głosu w momencie jej utworzenia i w całym okresie jej funkcjonowania; ponadto, jako właściciel spółki, koncesjonariusz musi zapewnić egzekwowanie w spółce koncesyjnej wymogów określonych w umowie koncesji. Spółka koncesyjna korzysta z praw przysługujących jej na mocy umowy koncesji oraz podlega obowiązkom spoczywającym na niej na mocy umowy koncesji jako podmiot gospodarczy prowadzący działalność wydobywczą.

| 3. | Okres obowiązywania koncesji: 20 lat od momentu wejścia w życie umowy koncesji; okres ten można jednorazowo przedłużyć maksymalnie o połowę pierwotnie przewidzianego okresu bez konieczności publikowania kolejnego zaproszenia do składania ofert, jeżeli koncesjonariusz i spółka koncesyjna terminowo wywiążą się ze wszystkich obowiązków spoczywających na nich na mocy umowy. |
| --- | --- |

3.

Okres obowiązywania koncesji: 20 lat od momentu wejścia w życie umowy koncesji; okres ten można jednorazowo przedłużyć maksymalnie o połowę pierwotnie przewidzianego okresu bez konieczności publikowania kolejnego zaproszenia do składania ofert, jeżeli koncesjonariusz i spółka koncesyjna terminowo wywiążą się ze wszystkich obowiązków spoczywających na nich na mocy umowy.

| 4. | Dane na temat obszaru objętego koncesją

  Obszar objęty koncesją: obszar ten znajduje się na terenach położonych pomiędzy gminami wskazanymi w poniższej tabeli, zlokalizowanymi w komitacie Hajdú-Bihar.

  Powierzchnia obszaru: 804,74km2.

  Nadkład na obszarze objętym koncesją: poziom powierzchni i podłoże skalne: 6 000 m poniżej poziomu Morza Bałtyckiego.
  Współrzędne punktów granicznych wytyczających obszar objęty koncesją są do wglądu w jednolitym krajowym systemie informacji przestrzennej po kliknięciu zakładki „Koncesszió” na stronie internetowej Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu) oraz na stronie internetowej Ministerstwa Rozwoju Krajowego (www.kormany.hu/hu/nemzeti-fejlesztesi-miniszterium). |
| --- | --- |

4.

Dane na temat obszaru objętego koncesją

Obszar objęty koncesją: obszar ten znajduje się na terenach położonych pomiędzy gminami wskazanymi w poniższej tabeli, zlokalizowanymi w komitacie Hajdú-Bihar.

Powierzchnia obszaru: 804,74km2.

Nadkład na obszarze objętym koncesją: poziom powierzchni i podłoże skalne: 6 000 m poniżej poziomu Morza Bałtyckiego.

Współrzędne punktów granicznych wytyczających obszar objęty koncesją są do wglądu w jednolitym krajowym systemie informacji przestrzennej po kliknięciu zakładki „Koncesszió” na stronie internetowej Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu) oraz na stronie internetowej Ministerstwa Rozwoju Krajowego (www.kormany.hu/hu/nemzeti-fejlesztesi-miniszterium).

| 5. | Minimalna kwota opłaty koncesyjnej netto: 204 000 000 HUF (dwieście cztery miliony forintów) plus VAT, w postępowaniu przetargowym można jednakże złożyć ofertę opiewającą na stałą kwotę w większej wysokości. Po opublikowaniu wyników postępowania zwycięski oferent będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty koncesyjnej we wskazanej wysokości w sposób określony w umowie koncesji i we wskazanym w niej terminie. |
| --- | --- |

5.

Minimalna kwota opłaty koncesyjnej netto: 204 000 000 HUF (dwieście cztery miliony forintów) plus VAT, w postępowaniu przetargowym można jednakże złożyć ofertę opiewającą na stałą kwotę w większej wysokości. Po opublikowaniu wyników postępowania zwycięski oferent będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty koncesyjnej we wskazanej wysokości w sposób określony w umowie koncesji i we wskazanym w niej terminie.

| 6. | Udział w postępowaniu przetargowym o przyznanie koncesji jest uzależniony od wniesienia opłaty z tytułu uczestnictwa w wysokości 10 000 000 HUF (dziesięć milionów forintów) plus VAT; kwotę tę należy uiścić w sposób określony w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

6.

Udział w postępowaniu przetargowym o przyznanie koncesji jest uzależniony od wniesienia opłaty z tytułu uczestnictwa w wysokości 10 000 000 HUF (dziesięć milionów forintów) plus VAT; kwotę tę należy uiścić w sposób określony w dokumentacji przetargowej.

| 7. | W celu zapewnienia ważności składanej oferty oferenci są zobowiązani, poza uiszczeniem opłaty z tytułu uczestnictwa, do wniesienia do dnia poprzedzającego termin składania ofert wadium w wysokości 50 000 000 HUF (pięćdziesiąt milionów forintów), stanowiącego gwarancję związania ofertą. Instytucja zamawiająca zatrzyma kwotę wadium, jeżeli oferent wycofa się z postępowania lub jeżeli oferent, którego oferta została wybrana, uchyla się od zawarcia umowy lub uiszczenia opłaty koncesyjnej w ustalonej wysokości lub w sposób wskazany w umowie i w terminie wskazanym w umowie. Wadium wnosi się w sposób określony w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

7.

W celu zapewnienia ważności składanej oferty oferenci są zobowiązani, poza uiszczeniem opłaty z tytułu uczestnictwa, do wniesienia do dnia poprzedzającego termin składania ofert wadium w wysokości 50 000 000 HUF (pięćdziesiąt milionów forintów), stanowiącego gwarancję związania ofertą. Instytucja zamawiająca zatrzyma kwotę wadium, jeżeli oferent wycofa się z postępowania lub jeżeli oferent, którego oferta została wybrana, uchyla się od zawarcia umowy lub uiszczenia opłaty koncesyjnej w ustalonej wysokości lub w sposób wskazany w umowie i w terminie wskazanym w umowie. Wadium wnosi się w sposób określony w dokumentacji przetargowej.

| 8. | Wysokość tantiem eksploatacyjnych uiszczanych zgodnie z postanowieniami umowy koncesji wynosić będzie 19 % zgodnie z decyzją ministra; w postępowaniu przetargowym można złożyć ofertę wyższej kwoty tantiem, która w przypadku jej akceptacji zapisywana jest w umowie koncesji i musi być uiszczana przez okres obowiązywania koncesji. |
| --- | --- |

8.

Wysokość tantiem eksploatacyjnych uiszczanych zgodnie z postanowieniami umowy koncesji wynosić będzie 19 % zgodnie z decyzją ministra; w postępowaniu przetargowym można złożyć ofertę wyższej kwoty tantiem, która w przypadku jej akceptacji zapisywana jest w umowie koncesji i musi być uiszczana przez okres obowiązywania koncesji.

| 9. | Warunki prawne, finansowe, techniczne oraz inne warunki i informacje związane z postępowaniem przetargowym są określone w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

9.

Warunki prawne, finansowe, techniczne oraz inne warunki i informacje związane z postępowaniem przetargowym są określone w dokumentacji przetargowej.

| 10. | Dokumentację przetargową można uzyskać w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (Columbus utca 17-23, 1145 Budapest; tel. +36 13012900) w dni robocze w godz. 8.00–14.00 do dnia poprzedzającego termin składania ofert, po przedstawieniu odpowiedniego dokumentu poświadczającego uiszczenie opłaty za zakup dokumentacji przetargowej. Nabywca uzyska imienne potwierdzenie wydania dokumentacji przetargowej wystawione przez Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii.
  Przy nabywaniu dokumentacji przetargowej nabywca do celów kontaktowych i w celu otrzymywania odpowiednich informacji musi również złożyć kartę identyfikacyjną oferenta, którą można pobrać ze strony internetowej Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu – pod hasłem „Koncessziós pályázatok közzététele” po rozwinięciu menu „Koncesszió”). |
| --- | --- |

10.

Dokumentację przetargową można uzyskać w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (Columbus utca 17-23, 1145 Budapest; tel. +36 13012900) w dni robocze w godz. 8.00–14.00 do dnia poprzedzającego termin składania ofert, po przedstawieniu odpowiedniego dokumentu poświadczającego uiszczenie opłaty za zakup dokumentacji przetargowej. Nabywca uzyska imienne potwierdzenie wydania dokumentacji przetargowej wystawione przez Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii.

Przy nabywaniu dokumentacji przetargowej nabywca do celów kontaktowych i w celu otrzymywania odpowiednich informacji musi również złożyć kartę identyfikacyjną oferenta, którą można pobrać ze strony internetowej Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu – pod hasłem „Koncessziós pályázatok közzététele” po rozwinięciu menu „Koncesszió”).

| 11. | Opłatę za zakup dokumentacji przetargowej wynoszącą 100 000 HUF (sto tysięcy forintów) plus VAT należy uiścić przelewem na rachunek bankowy Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii nr 10032000-01417179-00000000. W tytule przelewu należy podać kod NDUCHDV oraz nazwę nabywcy dokumentacji przetargowej. Opłata za zakup dokumentacji nie może zostać dokonana w gotówce i nie podlega zwrotowi w całości ani w części. |
| --- | --- |

11.

Opłatę za zakup dokumentacji przetargowej wynoszącą 100 000 HUF (sto tysięcy forintów) plus VAT należy uiścić przelewem na rachunek bankowy Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii nr 10032000-01417179-00000000. W tytule przelewu należy podać kod NDUCHDV oraz nazwę nabywcy dokumentacji przetargowej. Opłata za zakup dokumentacji nie może zostać dokonana w gotówce i nie podlega zwrotowi w całości ani w części.

| 12. | Oferty mogą składać wyłącznie osoby posiadające potwierdzenie zakupu dokumentacji przetargowej, które uiściły opłatę z tytułu uczestnictwa i wniosły wadium. |
| --- | --- |

12.

Oferty mogą składać wyłącznie osoby posiadające potwierdzenie zakupu dokumentacji przetargowej, które uiściły opłatę z tytułu uczestnictwa i wniosły wadium.

| 13. | Oferty sporządzone w języku węgierskim należy składać osobiście w dniu 30 września 2014 r. w godzinach 10.00–12.00 w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (adres: Columbus utca 17-23, 1145 Budapest), jak określono w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

13.

Oferty sporządzone w języku węgierskim należy składać osobiście w dniu 30 września 2014 r. w godzinach 10.00–12.00 w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (adres: Columbus utca 17-23, 1145 Budapest), jak określono w dokumentacji przetargowej.

| 14. | Oferent jest związany treścią złożonej przez siebie oferty od czasu jej złożenia do czasu zakończenia postępowania przetargowego. Oferenci nie mogą wyłączyć odpowiedzialności za niewywiązanie się ze swojej oferty. |
| --- | --- |

14.

Oferent jest związany treścią złożonej przez siebie oferty od czasu jej złożenia do czasu zakończenia postępowania przetargowego. Oferenci nie mogą wyłączyć odpowiedzialności za niewywiązanie się ze swojej oferty.

| 15. | Minister zastrzega sobie prawo zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia. W przypadku ogłoszenia zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia nie przysługują żadne roszczenia wobec ministra, państwa węgierskiego reprezentowanego przez ministra lub Ministerstwa Rozwoju Krajowego jako urzędu kierowanego przez ministra. |
| --- | --- |

15.

Minister zastrzega sobie prawo zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia. W przypadku ogłoszenia zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia nie przysługują żadne roszczenia wobec ministra, państwa węgierskiego reprezentowanego przez ministra lub Ministerstwa Rozwoju Krajowego jako urzędu kierowanego przez ministra.

| 16. | Zwycięski oferent uzyska wyłączne prawo do poszukiwania, badania i produkcji węglowodorów na obszarze objętym koncesją przez cały okres jej obowiązywania za pośrednictwem spółki koncesyjnej, którą będzie on zobowiązany utworzyć w tym celu. Gdy decyzja określająca teren działalności wydobywczej stanie się ostateczna i wykonalna, zakres obowiązywania koncesji w odniesieniu do obszaru poszukiwań zostanie ograniczony do obszaru terenu działalności wydobywczej. |
| --- | --- |

16.

Zwycięski oferent uzyska wyłączne prawo do poszukiwania, badania i produkcji węglowodorów na obszarze objętym koncesją przez cały okres jej obowiązywania za pośrednictwem spółki koncesyjnej, którą będzie on zobowiązany utworzyć w tym celu. Gdy decyzja określająca teren działalności wydobywczej stanie się ostateczna i wykonalna, zakres obowiązywania koncesji w odniesieniu do obszaru poszukiwań zostanie ograniczony do obszaru terenu działalności wydobywczej.

| 17. | Każdy oferent może złożyć tylko jedną ofertę. |
| --- | --- |

17.

Każdy oferent może złożyć tylko jedną ofertę.

| 18. | Termin rozpatrzenia ofert w sprawie przyznania koncesji: w ciągu 90 dni od terminu składania ofert. |
| --- | --- |

18.

Termin rozpatrzenia ofert w sprawie przyznania koncesji: w ciągu 90 dni od terminu składania ofert.

| 19. | Instytucja zamawiająca zapewni oferentom równe szanse i nie będzie stosować żadnych kryteriów preferencyjnych. |
| --- | --- |

19.

Instytucja zamawiająca zapewni oferentom równe szanse i nie będzie stosować żadnych kryteriów preferencyjnych.

| 20. | Kryteria wyboru oferty:






  I) | kryteria oceny związane z zawartością programu prac objętego koncesją:






  — | opracowanie programu w sposób umożliwiający maksymalizację wyników działań związanych z poszukiwaniem węglowodorów oraz zapewniający prowadzenie jak najbardziej kompleksowych działań poszukiwawczych na jak największym obszarze w granicach terytorium objętego koncesją, kwota przeznaczona na badania, planowany czas trwania badań, przewidywana ilość węglowodorów, którą można będzie wyprodukować, |
| --- | --- | --- | --- |

20.

Kryteria wyboru oferty:

I)

kryteria oceny związane z zawartością programu prac objętego koncesją:

—

opracowanie programu w sposób umożliwiający maksymalizację wyników działań związanych z poszukiwaniem węglowodorów oraz zapewniający prowadzenie jak najbardziej kompleksowych działań poszukiwawczych na jak największym obszarze w granicach terytorium objętego koncesją, kwota przeznaczona na badania, planowany czas trwania badań, przewidywana ilość węglowodorów, którą można będzie wyprodukować,

| — | stopień nowoczesności przewidzianych rozwiązań technicznych, |
| --- | --- |

—

stopień nowoczesności przewidzianych rozwiązań technicznych,

| — | przewidziane środki ochrony środowiska oraz środki zapobiegające powstawaniu szkód w trakcie prowadzenia prac objętych koncesją i ograniczające takie szkody; |
| --- | --- |

—

przewidziane środki ochrony środowiska oraz środki zapobiegające powstawaniu szkód w trakcie prowadzenia prac objętych koncesją i ograniczające takie szkody;

| II) | kryteria oceny związane ze zdolnością oferenta do wykonania umowy koncesji:






  — | sytuacja finansowa oferenta, dostępność środków niezbędnych do pokrycia kosztów prac przewidzianych w umowie koncesji oraz udział zasobów własnych w tych środkach, |
| --- | --- | --- |

II)

kryteria oceny związane ze zdolnością oferenta do wykonania umowy koncesji:

—

sytuacja finansowa oferenta, dostępność środków niezbędnych do pokrycia kosztów prac przewidzianych w umowie koncesji oraz udział zasobów własnych w tych środkach,

| — | całkowita wartość prac związanych z wydobyciem węglowodorów wykonanych w ciągu trzech lat poprzedzających zaproszenie do składania ofert; |
| --- | --- |

—

całkowita wartość prac związanych z wydobyciem węglowodorów wykonanych w ciągu trzech lat poprzedzających zaproszenie do składania ofert;

| III) | kryteria oceny dotyczące zobowiązań płatniczych podjętych zgodnie z umową koncesji:






  — | zaoferowana wysokość opłaty koncesyjnej powyżej minimalnej kwoty tej opłaty określonej przez ministra, |
| --- | --- | --- |

III)

kryteria oceny dotyczące zobowiązań płatniczych podjętych zgodnie z umową koncesji:

—

zaoferowana wysokość opłaty koncesyjnej powyżej minimalnej kwoty tej opłaty określonej przez ministra,

| — | zaoferowana wysokość tantiem eksploatacyjnych powyżej minimalnej kwoty tych tantiem określonej przez ministra. |
| --- | --- |

—

zaoferowana wysokość tantiem eksploatacyjnych powyżej minimalnej kwoty tych tantiem określonej przez ministra.

Szczegółowe kryteria wyboru oferty oraz przepisy regulujące procedurę zatwierdzania prac objętych koncesją, a także warunki realizacji i zakończenia tych prac, zostały określone w dokumentacji przetargowej.

| 21. | Umowa koncesji
  Umowę koncesji zawiera się w terminie 60 dni od ogłoszenia wyników postępowania. Minister może jednorazowo przedłużyć ten termin, jednak o nie więcej niż 60 dni.
  Zwycięski oferent jest jedynym podmiotem upoważnionym do prowadzenia objętej koncesją działalności gospodarczej podlegającej kontroli państwa (poszukiwanie, badanie i produkcja węglowodorów na wyznaczonym obszarze) w okresie obowiązywania koncesji zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa i postanowieniami umowy koncesji.
  Składając swoją ofertę, oferent musi uwzględnić przepisy sekcji 22/A ust. 13 ustawy o górnictwie, zgodnie z którymi w przypadku węglowodorów prawo do prowadzenia poszukiwań lub pozwolenie na prowadzenie poszukiwań przyznane podmiotowi prowadzącemu działalność wydobywczą może obejmować obszar prowadzenia poszukiwań o powierzchni całkowitej nie większej niż 15 000 km2. Przy określaniu obszaru prowadzenia poszukiwań należy również uwzględnić obszar, na którym poszukiwania prowadzi podmiot prowadzący działalność wydobywczą, który sprawuje kontrolę – w rozumieniu Kodeksu cywilnego – nad podmiotem prowadzącym działalność wydobywczą ubiegającym się o prawo do prowadzenia poszukiwań lub pozwolenie na prowadzenie poszukiwań. W przypadku wspólnych ofert każdy z oferentów musi indywidualnie spełnić to kryterium.
  Wzór umowy koncesji został załączony do dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

21.

Umowa koncesji

Umowę koncesji zawiera się w terminie 60 dni od ogłoszenia wyników postępowania. Minister może jednorazowo przedłużyć ten termin, jednak o nie więcej niż 60 dni.

Zwycięski oferent jest jedynym podmiotem upoważnionym do prowadzenia objętej koncesją działalności gospodarczej podlegającej kontroli państwa (poszukiwanie, badanie i produkcja węglowodorów na wyznaczonym obszarze) w okresie obowiązywania koncesji zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa i postanowieniami umowy koncesji.

Składając swoją ofertę, oferent musi uwzględnić przepisy sekcji 22/A ust. 13 ustawy o górnictwie, zgodnie z którymi w przypadku węglowodorów prawo do prowadzenia poszukiwań lub pozwolenie na prowadzenie poszukiwań przyznane podmiotowi prowadzącemu działalność wydobywczą może obejmować obszar prowadzenia poszukiwań o powierzchni całkowitej nie większej niż 15 000 km2. Przy określaniu obszaru prowadzenia poszukiwań należy również uwzględnić obszar, na którym poszukiwania prowadzi podmiot prowadzący działalność wydobywczą, który sprawuje kontrolę – w rozumieniu Kodeksu cywilnego – nad podmiotem prowadzącym działalność wydobywczą ubiegającym się o prawo do prowadzenia poszukiwań lub pozwolenie na prowadzenie poszukiwań. W przypadku wspólnych ofert każdy z oferentów musi indywidualnie spełnić to kryterium.

Wzór umowy koncesji został załączony do dokumentacji przetargowej.

| 22. | Wnioski o udzielenie informacji dotyczących postępowania przetargowego można składać na piśmie wyłącznie w języku węgierskim po zakupieniu dokumentacji przetargowej i w sposób określony w tej dokumentacji; Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii udzieli stronom odpowiedzi, korzystając z adresów e-mail wskazanych w kartach identyfikacyjnych oferentów złożonych w momencie zakupu dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

22.

Wnioski o udzielenie informacji dotyczących postępowania przetargowego można składać na piśmie wyłącznie w języku węgierskim po zakupieniu dokumentacji przetargowej i w sposób określony w tej dokumentacji; Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii udzieli stronom odpowiedzi, korzystając z adresów e-mail wskazanych w kartach identyfikacyjnych oferentów złożonych w momencie zakupu dokumentacji przetargowej.

Budapeszt, czerwiec 2014 r.

Lászlóné NÉMETH

Minister

---

(1)  W dniu publikacji niniejszego zaproszenia do składania ofert członkiem rządu właściwym ds. nadzoru nad składnikami majątkowymi skarbu państwa oraz ds. górnictwa zgodnie z postanowieniami sekcji 84 lit. d) i g) dekretu rządowego nr 212/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. określającego obowiązki i uprawnienia niektórych ministrów i sekretarza stanu w Kancelarii Premiera jest Minister Rozwoju Krajowego.

1

d

g)

---

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/29 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/29

---

Komunikat Ministra Rozwoju Krajowego Węgier wydany na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

2014/C 178/07

PUBLICZNE ZAPROSZENIE DO SKŁADANIA OFERT W SPRAWIE PRZYZNANIA KONCESJI

NA POSZUKIWANIE, BADANIE I PRODUKCJĘ WĘGLOWODORÓW ZGODNIE Z KONCESJĄ W ZACHODNIEJ CZĘŚCI OBSZARU NAGYLENGYEL

Minister Rozwoju Krajowego („instytucja zamawiająca” lub „minister”) jako minister właściwy ds. górnictwa i nadzoru nad składnikami majątkowymi skarbu państwa, działając w imieniu państwa węgierskiego, na podstawie ustawy nr CXCVI z 2011 r. o majątku narodowym („ustawa o majątku narodowym”), ustawy nr XVI z 1991 r. o koncesjach („ustawa o koncesjach”) oraz ustawy nr XLVIII z 1993 r. o górnictwie („ustawa o górnictwie”) niniejszym ogłasza publiczne zaproszenie do składania ofert w sprawie przyznania koncesji na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów w ramach umowy koncesji zgodnie z niżej określonymi warunkami.

| 1. | Minister we współpracy z Węgierskim Urzędem ds. Górnictwa i Geologii (Magyar Bányászati és Földtani Hivatal) zgodnie z przepisami ustawy o koncesjach i ustawy o górnictwie opublikuje zaproszenie do składania ofert, dokona oceny ofert i zawrze umowę koncesji. Oferty spełniające warunki określone w specyfikacji przetargowej zostaną poddane ocenie przez komisję oceniającą powołaną przez ministra.
  W oparciu o zalecenie komisji oceniającej minister wyda decyzję o przyznaniu koncesji, na podstawie której będzie mógł następnie zawrzeć umowę koncesji ze zwycięskim oferentem zgodnie z przepisami sekcji 5 ust. 1 ustawy o koncesjach (1).
  Językiem postępowania przetargowego jest język węgierski. |
| --- | --- |

1.

Minister we współpracy z Węgierskim Urzędem ds. Górnictwa i Geologii (Magyar Bányászati és Földtani Hivatal) zgodnie z przepisami ustawy o koncesjach i ustawy o górnictwie opublikuje zaproszenie do składania ofert, dokona oceny ofert i zawrze umowę koncesji. Oferty spełniające warunki określone w specyfikacji przetargowej zostaną poddane ocenie przez komisję oceniającą powołaną przez ministra.

W oparciu o zalecenie komisji oceniającej minister wyda decyzję o przyznaniu koncesji, na podstawie której będzie mógł następnie zawrzeć umowę koncesji ze zwycięskim oferentem zgodnie z przepisami sekcji 5 ust. 1 ustawy o koncesjach (1).

Językiem postępowania przetargowego jest język węgierski.

| 2. | Udział w postępowaniu przetargowym jest otwarty dla wszystkich krajowych i zagranicznych osób fizycznych oraz wszystkich przejrzystych organizacji w rozumieniu ustawy o majątku narodowym, o ile spełniają warunki specyfikacji przetargowej; dopuszcza się również możliwość składania wspólnych ofert. W przypadku składania wspólnych ofert w sprawie przyznania koncesji na prowadzenie opisanej działalności oferenci muszą wyznaczyć jednego spośród nich jako przedstawiciela, jednakże zachowują oni solidarną odpowiedzialność za wykonanie umowy koncesji. W ramach postępowania przetargowego stosuje się zasadę równego traktowania oferentów krajowych i zagranicznych.
  Do celów związanych z prowadzeniem działalności objętej koncesją, z wykorzystaniem zasobów własnych, oferent podpisujący umowę koncesji („koncesjonariusz”) jest zobowiązany do utworzenia spółki z siedzibą statutową na Węgrzech („spółka koncesyjna”) w terminie 90 dni od dnia podpisania umowy; koncesjonariusz musi posiadać w spółce większość udziałów, interesu gospodarczego i praw głosu w momencie jej utworzenia i w całym okresie jej funkcjonowania; ponadto, jako właściciel spółki, koncesjonariusz musi zapewnić egzekwowanie w spółce koncesyjnej wymogów określonych w umowie koncesji. Spółka koncesyjna korzysta z praw przysługujących jej na mocy umowy koncesji oraz podlega obowiązkom spoczywającym na niej na mocy umowy koncesji jako podmiot gospodarczy prowadzący działalność wydobywczą. |
| --- | --- |

2.

Udział w postępowaniu przetargowym jest otwarty dla wszystkich krajowych i zagranicznych osób fizycznych oraz wszystkich przejrzystych organizacji w rozumieniu ustawy o majątku narodowym, o ile spełniają warunki specyfikacji przetargowej; dopuszcza się również możliwość składania wspólnych ofert. W przypadku składania wspólnych ofert w sprawie przyznania koncesji na prowadzenie opisanej działalności oferenci muszą wyznaczyć jednego spośród nich jako przedstawiciela, jednakże zachowują oni solidarną odpowiedzialność za wykonanie umowy koncesji. W ramach postępowania przetargowego stosuje się zasadę równego traktowania oferentów krajowych i zagranicznych.

Do celów związanych z prowadzeniem działalności objętej koncesją, z wykorzystaniem zasobów własnych, oferent podpisujący umowę koncesji („koncesjonariusz”) jest zobowiązany do utworzenia spółki z siedzibą statutową na Węgrzech („spółka koncesyjna”) w terminie 90 dni od dnia podpisania umowy; koncesjonariusz musi posiadać w spółce większość udziałów, interesu gospodarczego i praw głosu w momencie jej utworzenia i w całym okresie jej funkcjonowania; ponadto, jako właściciel spółki, koncesjonariusz musi zapewnić egzekwowanie w spółce koncesyjnej wymogów określonych w umowie koncesji. Spółka koncesyjna korzysta z praw przysługujących jej na mocy umowy koncesji oraz podlega obowiązkom spoczywającym na niej na mocy umowy koncesji jako podmiot gospodarczy prowadzący działalność wydobywczą.

| 3. | Okres obowiązywania koncesji: 20 lat od momentu wejścia w życie umowy koncesji; okres ten można jednorazowo przedłużyć maksymalnie o połowę pierwotnie przewidzianego okresu bez konieczności publikowania kolejnego zaproszenia do składania ofert, jeżeli koncesjonariusz i spółka koncesyjna terminowo wywiążą się ze wszystkich obowiązków spoczywających na nich na mocy umowy. |
| --- | --- |

3.

Okres obowiązywania koncesji: 20 lat od momentu wejścia w życie umowy koncesji; okres ten można jednorazowo przedłużyć maksymalnie o połowę pierwotnie przewidzianego okresu bez konieczności publikowania kolejnego zaproszenia do składania ofert, jeżeli koncesjonariusz i spółka koncesyjna terminowo wywiążą się ze wszystkich obowiązków spoczywających na nich na mocy umowy.

| 4. | Dane na temat obszaru objętego koncesją

  Obszar objęty koncesją: obszar ten znajduje się na terenach położonych pomiędzy gminami wskazanymi w poniższej tabeli, zlokalizowanymi w komitatach Zala oraz Vas.

  Powierzchnia obszaru: 907,6 km2.

  Nadkład na obszarze objętym koncesją: poziom powierzchni i podłoże skalne: 6 000 m poniżej poziomu Morza Bałtyckiego.
  Współrzędne punktów granicznych wytyczających obszar objęty koncesją są do wglądu w jednolitym krajowym systemie informacji przestrzennej po kliknięciu zakładki „Koncesszió” na stronie internetowej Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu) oraz na stronie internetowej Ministerstwa Rozwoju Krajowego (www.kormany.hu/hu/nemzeti-fejlesztesi-miniszterium). |
| --- | --- |

4.

Dane na temat obszaru objętego koncesją

Obszar objęty koncesją: obszar ten znajduje się na terenach położonych pomiędzy gminami wskazanymi w poniższej tabeli, zlokalizowanymi w komitatach Zala oraz Vas.

Powierzchnia obszaru: 907,6 km2.

Nadkład na obszarze objętym koncesją: poziom powierzchni i podłoże skalne: 6 000 m poniżej poziomu Morza Bałtyckiego.

Współrzędne punktów granicznych wytyczających obszar objęty koncesją są do wglądu w jednolitym krajowym systemie informacji przestrzennej po kliknięciu zakładki „Koncesszió” na stronie internetowej Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu) oraz na stronie internetowej Ministerstwa Rozwoju Krajowego (www.kormany.hu/hu/nemzeti-fejlesztesi-miniszterium).

| 5. | Minimalna kwota opłaty koncesyjnej netto: 192 000 000 HUF (sto dziewięćdziesiąt dwa miliony forintów) plus VAT, w postępowaniu przetargowym można jednakże złożyć ofertę opiewającą na stałą kwotę w większej wysokości. Po opublikowaniu wyników postępowania zwycięski oferent będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty koncesyjnej we wskazanej wysokości w sposób określony w umowie koncesji i we wskazanym w niej terminie. |
| --- | --- |

5.

Minimalna kwota opłaty koncesyjnej netto: 192 000 000 HUF (sto dziewięćdziesiąt dwa miliony forintów) plus VAT, w postępowaniu przetargowym można jednakże złożyć ofertę opiewającą na stałą kwotę w większej wysokości. Po opublikowaniu wyników postępowania zwycięski oferent będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty koncesyjnej we wskazanej wysokości w sposób określony w umowie koncesji i we wskazanym w niej terminie.

| 6. | Udział w postępowaniu przetargowym o przyznanie koncesji jest uzależniony od wniesienia opłaty z tytułu uczestnictwa w wysokości 10 000 000 HUF (dziesięć milionów forintów) plus VAT; kwotę tę należy uiścić w sposób określony w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

6.

Udział w postępowaniu przetargowym o przyznanie koncesji jest uzależniony od wniesienia opłaty z tytułu uczestnictwa w wysokości 10 000 000 HUF (dziesięć milionów forintów) plus VAT; kwotę tę należy uiścić w sposób określony w dokumentacji przetargowej.

| 7. | W celu zapewnienia ważności składanej oferty oferenci są zobowiązani, poza uiszczeniem opłaty z tytułu uczestnictwa, do wniesienia do dnia poprzedzającego termin składania ofert wadium w wysokości 50 000 000 HUF (pięćdziesiąt milionów forintów), stanowiącego gwarancję związania ofertą. Instytucja zamawiająca zatrzyma kwotę wadium, jeżeli oferent wycofa się z postępowania lub jeżeli oferent, którego oferta została wybrana, uchyla się od zawarcia umowy lub uiszczenia opłaty koncesyjnej w ustalonej wysokości lub w sposób wskazany w umowie i w terminie wskazanym w umowie. Wadium wnosi się w sposób określony w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

7.

W celu zapewnienia ważności składanej oferty oferenci są zobowiązani, poza uiszczeniem opłaty z tytułu uczestnictwa, do wniesienia do dnia poprzedzającego termin składania ofert wadium w wysokości 50 000 000 HUF (pięćdziesiąt milionów forintów), stanowiącego gwarancję związania ofertą. Instytucja zamawiająca zatrzyma kwotę wadium, jeżeli oferent wycofa się z postępowania lub jeżeli oferent, którego oferta została wybrana, uchyla się od zawarcia umowy lub uiszczenia opłaty koncesyjnej w ustalonej wysokości lub w sposób wskazany w umowie i w terminie wskazanym w umowie. Wadium wnosi się w sposób określony w dokumentacji przetargowej.

| 8. | Wysokość tantiem eksploatacyjnych uiszczanych zgodnie z postanowieniami umowy koncesji wynosić będzie 19 % zgodnie z decyzją ministra; w postępowaniu przetargowym można złożyć ofertę wyższej kwoty tantiem, która w przypadku jej akceptacji zapisywana jest w umowie koncesji i musi być uiszczana przez okres obowiązywania koncesji. |
| --- | --- |

8.

Wysokość tantiem eksploatacyjnych uiszczanych zgodnie z postanowieniami umowy koncesji wynosić będzie 19 % zgodnie z decyzją ministra; w postępowaniu przetargowym można złożyć ofertę wyższej kwoty tantiem, która w przypadku jej akceptacji zapisywana jest w umowie koncesji i musi być uiszczana przez okres obowiązywania koncesji.

| 9. | Warunki prawne, finansowe, techniczne oraz inne warunki i informacje związane z postępowaniem przetargowym są określone w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

9.

Warunki prawne, finansowe, techniczne oraz inne warunki i informacje związane z postępowaniem przetargowym są określone w dokumentacji przetargowej.

| 10. | Dokumentację przetargową można uzyskać w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (Columbus utca 17-23, 1145 Budapest; tel. +36 13012900) w dni robocze w godz. 8.00–14.00 do dnia poprzedzającego termin składania ofert, po przedstawieniu odpowiedniego dokumentu poświadczającego uiszczenie opłaty za zakup dokumentacji przetargowej. Nabywca uzyska imienne potwierdzenie wydania dokumentacji przetargowej wystawione przez Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii.
  Przy nabywaniu dokumentacji przetargowej nabywca do celów kontaktowych i w celu otrzymywania odpowiednich informacji musi również złożyć kartę identyfikacyjną oferenta, którą można pobrać ze strony internetowej Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu – pod hasłem „Koncessziós pályázatok közzététele” po rozwinięciu menu „Koncesszió”). |
| --- | --- |

10.

Dokumentację przetargową można uzyskać w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (Columbus utca 17-23, 1145 Budapest; tel. +36 13012900) w dni robocze w godz. 8.00–14.00 do dnia poprzedzającego termin składania ofert, po przedstawieniu odpowiedniego dokumentu poświadczającego uiszczenie opłaty za zakup dokumentacji przetargowej. Nabywca uzyska imienne potwierdzenie wydania dokumentacji przetargowej wystawione przez Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii.

Przy nabywaniu dokumentacji przetargowej nabywca do celów kontaktowych i w celu otrzymywania odpowiednich informacji musi również złożyć kartę identyfikacyjną oferenta, którą można pobrać ze strony internetowej Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (www.mbfh.hu – pod hasłem „Koncessziós pályázatok közzététele” po rozwinięciu menu „Koncesszió”).

| 11. | Opłatę za zakup dokumentacji przetargowej wynoszącą 100 000 HUF (sto tysięcy forintów) plus VAT należy uiścić przelewem na rachunek bankowy Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii nr 10032000-01417179-00000000. W tytule przelewu należy podać kod NNYCHDV oraz nazwę nabywcy dokumentacji przetargowej. Opłata za zakup dokumentacji nie może zostać dokonana w gotówce i nie podlega zwrotowi w całości ani w części. |
| --- | --- |

11.

Opłatę za zakup dokumentacji przetargowej wynoszącą 100 000 HUF (sto tysięcy forintów) plus VAT należy uiścić przelewem na rachunek bankowy Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii nr 10032000-01417179-00000000. W tytule przelewu należy podać kod NNYCHDV oraz nazwę nabywcy dokumentacji przetargowej. Opłata za zakup dokumentacji nie może zostać dokonana w gotówce i nie podlega zwrotowi w całości ani w części.

| 12. | Oferty mogą składać wyłącznie osoby posiadające potwierdzenie zakupu dokumentacji przetargowej, które uiściły opłatę z tytułu uczestnictwa i wniosły wadium. |
| --- | --- |

12.

Oferty mogą składać wyłącznie osoby posiadające potwierdzenie zakupu dokumentacji przetargowej, które uiściły opłatę z tytułu uczestnictwa i wniosły wadium.

| 13. | Oferty sporządzone w języku węgierskim należy składać osobiście w dniu 30 września 2014 r. w godzinach 10.00–12.00 w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (adres: Columbus utca 17-23, 1145 Budapest), jak określono w dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

13.

Oferty sporządzone w języku węgierskim należy składać osobiście w dniu 30 września 2014 r. w godzinach 10.00–12.00 w biurze obsługi klienta Węgierskiego Urzędu ds. Górnictwa i Geologii (adres: Columbus utca 17-23, 1145 Budapest), jak określono w dokumentacji przetargowej.

| 14. | Oferent jest związany treścią złożonej przez siebie oferty od czasu jej złożenia do czasu zakończenia postępowania przetargowego. Oferenci nie mogą wyłączyć odpowiedzialności za niewywiązanie się ze swojej oferty. |
| --- | --- |

14.

Oferent jest związany treścią złożonej przez siebie oferty od czasu jej złożenia do czasu zakończenia postępowania przetargowego. Oferenci nie mogą wyłączyć odpowiedzialności za niewywiązanie się ze swojej oferty.

| 15. | Minister zastrzega sobie prawo zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia. W przypadku ogłoszenia zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia nie przysługują żadne roszczenia wobec ministra, państwa węgierskiego reprezentowanego przez ministra lub Ministerstwa Rozwoju Krajowego jako urzędu kierowanego przez ministra. |
| --- | --- |

15.

Minister zastrzega sobie prawo zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia. W przypadku ogłoszenia zakończenia postępowania przetargowego bez rozstrzygnięcia nie przysługują żadne roszczenia wobec ministra, państwa węgierskiego reprezentowanego przez ministra lub Ministerstwa Rozwoju Krajowego jako urzędu kierowanego przez ministra.

| 16. | Zwycięski oferent uzyska wyłączne prawo do poszukiwania, badania i produkcji węglowodorów na obszarze objętym koncesją przez cały okres jej obowiązywania za pośrednictwem spółki koncesyjnej, którą będzie on zobowiązany utworzyć w tym celu. Gdy decyzja określająca teren działalności wydobywczej stanie się ostateczna i wykonalna, zakres obowiązywania koncesji w odniesieniu do obszaru poszukiwań zostanie ograniczony do obszaru terenu działalności wydobywczej. |
| --- | --- |

16.

Zwycięski oferent uzyska wyłączne prawo do poszukiwania, badania i produkcji węglowodorów na obszarze objętym koncesją przez cały okres jej obowiązywania za pośrednictwem spółki koncesyjnej, którą będzie on zobowiązany utworzyć w tym celu. Gdy decyzja określająca teren działalności wydobywczej stanie się ostateczna i wykonalna, zakres obowiązywania koncesji w odniesieniu do obszaru poszukiwań zostanie ograniczony do obszaru terenu działalności wydobywczej.

| 17. | Każdy oferent może złożyć tylko jedną ofertę. |
| --- | --- |

17.

Każdy oferent może złożyć tylko jedną ofertę.

| 18. | Termin rozpatrzenia ofert w sprawie przyznania koncesji: w ciągu 90 dni od terminu składania ofert. |
| --- | --- |

18.

Termin rozpatrzenia ofert w sprawie przyznania koncesji: w ciągu 90 dni od terminu składania ofert.

| 19. | Instytucja zamawiająca zapewni oferentom równe szanse i nie będzie stosować żadnych kryteriów preferencyjnych. |
| --- | --- |

19.

Instytucja zamawiająca zapewni oferentom równe szanse i nie będzie stosować żadnych kryteriów preferencyjnych.

| 20. | Kryteria wyboru oferty:






  I) | kryteria oceny związane z zawartością programu prac objętego koncesją:






  — | opracowanie programu w sposób umożliwiający maksymalizację wyników działań związanych z poszukiwaniem węglowodorów oraz zapewniający prowadzenie jak najbardziej kompleksowych działań poszukiwawczych na jak największym obszarze w granicach terytorium objętego koncesją, kwota przeznaczona na badania, planowany czas trwania badań, przewidywana ilość węglowodorów, którą można będzie wyprodukować, |
| --- | --- | --- | --- |

20.

Kryteria wyboru oferty:

I)

kryteria oceny związane z zawartością programu prac objętego koncesją:

—

opracowanie programu w sposób umożliwiający maksymalizację wyników działań związanych z poszukiwaniem węglowodorów oraz zapewniający prowadzenie jak najbardziej kompleksowych działań poszukiwawczych na jak największym obszarze w granicach terytorium objętego koncesją, kwota przeznaczona na badania, planowany czas trwania badań, przewidywana ilość węglowodorów, którą można będzie wyprodukować,

| — | stopień nowoczesności przewidzianych rozwiązań technicznych, |
| --- | --- |

—

stopień nowoczesności przewidzianych rozwiązań technicznych,

| — | przewidziane środki ochrony środowiska oraz środki zapobiegające powstawaniu szkód w trakcie prowadzenia prac objętych koncesją i ograniczające takie szkody; |
| --- | --- |

—

przewidziane środki ochrony środowiska oraz środki zapobiegające powstawaniu szkód w trakcie prowadzenia prac objętych koncesją i ograniczające takie szkody;

| II) | kryteria oceny związane ze zdolnością oferenta do wykonania umowy koncesji:






  — | sytuacja finansowa oferenta, dostępność środków niezbędnych do pokrycia kosztów prac przewidzianych w umowie koncesji oraz udział zasobów własnych w tych środkach, |
| --- | --- | --- |

II)

kryteria oceny związane ze zdolnością oferenta do wykonania umowy koncesji:

—

sytuacja finansowa oferenta, dostępność środków niezbędnych do pokrycia kosztów prac przewidzianych w umowie koncesji oraz udział zasobów własnych w tych środkach,

| — | całkowita wartość prac związanych z wydobyciem węglowodorów wykonanych w ciągu trzech lat poprzedzających zaproszenie do składania ofert; |
| --- | --- |

—

całkowita wartość prac związanych z wydobyciem węglowodorów wykonanych w ciągu trzech lat poprzedzających zaproszenie do składania ofert;

| III) | kryteria oceny dotyczące zobowiązań płatniczych podjętych zgodnie z umową koncesji:






  — | zaoferowana wysokość opłaty koncesyjnej powyżej minimalnej kwoty tej opłaty określonej przez ministra, |
| --- | --- | --- |

III)

kryteria oceny dotyczące zobowiązań płatniczych podjętych zgodnie z umową koncesji:

—

zaoferowana wysokość opłaty koncesyjnej powyżej minimalnej kwoty tej opłaty określonej przez ministra,

| — | zaoferowana wysokość tantiem eksploatacyjnych powyżej minimalnej kwoty tych tantiem określonej przez ministra. |
| --- | --- |

—

zaoferowana wysokość tantiem eksploatacyjnych powyżej minimalnej kwoty tych tantiem określonej przez ministra.

Szczegółowe kryteria wyboru oferty oraz przepisy regulujące procedurę zatwierdzania prac objętych koncesją, a także warunki realizacji i zakończenia tych prac, zostały określone w dokumentacji przetargowej.

| 21. | Umowa koncesji
  Umowę koncesji zawiera się w terminie 60 dni od ogłoszenia wyników postępowania. Minister może jednorazowo przedłużyć ten termin, jednak o nie więcej niż 60 dni.
  Zwycięski oferent jest jedynym podmiotem upoważnionym do prowadzenia objętej koncesją działalności gospodarczej podlegającej kontroli państwa (poszukiwanie, badanie i produkcja węglowodorów na wyznaczonym obszarze) w okresie obowiązywania koncesji zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa i postanowieniami umowy koncesji.
  Składając swoją ofertę, oferent musi uwzględnić przepisy sekcji 22/A ust. 13 ustawy o górnictwie, zgodnie z którymi w przypadku węglowodorów prawo do prowadzenia poszukiwań lub pozwolenie na prowadzenie poszukiwań przyznane podmiotowi prowadzącemu działalność wydobywczą może obejmować obszar prowadzenia poszukiwań o powierzchni całkowitej nie większej niż 15 000 km2. Przy określaniu obszaru prowadzenia poszukiwań należy również uwzględnić obszar, na którym poszukiwania prowadzi podmiot prowadzący działalność wydobywczą, który sprawuje kontrolę – w rozumieniu Kodeksu cywilnego – nad podmiotem prowadzącym działalność wydobywczą ubiegającym się o prawo do prowadzenia poszukiwań lub pozwolenie na prowadzenie poszukiwań. W przypadku wspólnych ofert każdy z oferentów musi indywidualnie spełnić to kryterium.
  Wzór umowy koncesji został załączony do dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

21.

Umowa koncesji

Umowę koncesji zawiera się w terminie 60 dni od ogłoszenia wyników postępowania. Minister może jednorazowo przedłużyć ten termin, jednak o nie więcej niż 60 dni.

Zwycięski oferent jest jedynym podmiotem upoważnionym do prowadzenia objętej koncesją działalności gospodarczej podlegającej kontroli państwa (poszukiwanie, badanie i produkcja węglowodorów na wyznaczonym obszarze) w okresie obowiązywania koncesji zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa i postanowieniami umowy koncesji.

Składając swoją ofertę, oferent musi uwzględnić przepisy sekcji 22/A ust. 13 ustawy o górnictwie, zgodnie z którymi w przypadku węglowodorów prawo do prowadzenia poszukiwań lub pozwolenie na prowadzenie poszukiwań przyznane podmiotowi prowadzącemu działalność wydobywczą może obejmować obszar prowadzenia poszukiwań o powierzchni całkowitej nie większej niż 15 000 km2. Przy określaniu obszaru prowadzenia poszukiwań należy również uwzględnić obszar, na którym poszukiwania prowadzi podmiot prowadzący działalność wydobywczą, który sprawuje kontrolę – w rozumieniu Kodeksu cywilnego – nad podmiotem prowadzącym działalność wydobywczą ubiegającym się o prawo do prowadzenia poszukiwań lub pozwolenie na prowadzenie poszukiwań. W przypadku wspólnych ofert każdy z oferentów musi indywidualnie spełnić to kryterium.

Wzór umowy koncesji został załączony do dokumentacji przetargowej.

| 22. | Wnioski o udzielenie informacji dotyczących postępowania przetargowego można składać na piśmie wyłącznie w języku węgierskim po zakupieniu dokumentacji przetargowej i w sposób określony w tej dokumentacji; Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii udzieli stronom odpowiedzi, korzystając z adresów e-mail wskazanych w kartach identyfikacyjnych oferentów złożonych w momencie zakupu dokumentacji przetargowej. |
| --- | --- |

22.

Wnioski o udzielenie informacji dotyczących postępowania przetargowego można składać na piśmie wyłącznie w języku węgierskim po zakupieniu dokumentacji przetargowej i w sposób określony w tej dokumentacji; Węgierski Urząd ds. Górnictwa i Geologii udzieli stronom odpowiedzi, korzystając z adresów e-mail wskazanych w kartach identyfikacyjnych oferentów złożonych w momencie zakupu dokumentacji przetargowej.

Budapeszt, czerwiec 2014 r.

Lászlóné NÉMETH

Minister

---

(1)  W dniu publikacji niniejszego zaproszenia do składania ofert członkiem rządu właściwym ds. nadzoru nad składnikami majątkowymi skarbu państwa oraz ds. górnictwa zgodnie z postanowieniami sekcji 84 lit. d) i g) dekretu rządowego nr 212/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. określającego obowiązki i uprawnienia niektórych ministrów i sekretarza stanu w Kancelarii Premiera jest Minister Rozwoju Krajowego.

1

d)

g)

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO)

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/34 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/34

---

OGŁOSZENIE O KONKURSIE OTWARTYM

2014/C 178/08

Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) organizuje konkurs otwarty:

EPSO/AST/133/14 – TECHNOLOGIE INFORMACYJNO-KOMUNIKACYJNE (ICT) (AST 3)

Ogłoszenie o konkursie zostanie opublikowane w 24 językach w Dzienniku Urzędowym C 178 A w dniu 12 czerwca 2014 r.

Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie internetowej EPSO http://blogs.ec.europa.eu/eu-careers.info/

---

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/35 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/35

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.7188 – Remondis Nederland/SITA Recycling Services/JV)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2014/C 178/09

| 1. | W dniu 4 czerwca 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Remondis Nederland B.V. (Niderlandy), będące własnością Remondis AG & Co („Remondis Group”, Niemcy) i ostatecznie kontrolowane przez Rethmann AG & Co. KG (Niemcy), oraz przedsiębiorstwo SITA Recycling Services B.V., („SITA”, Niderlandy), ostatecznie kontrolowane przez Suez Environnement Company SA (Francja), przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad nowo utworzoną spółką będącą wspólnym przedsiębiorcą („NewCo”, Niderlandy). |
| --- | --- |

1.

W dniu 4 czerwca 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Remondis Nederland B.V. (Niderlandy), będące własnością Remondis AG & Co („Remondis Group”, Niemcy) i ostatecznie kontrolowane przez Rethmann AG & Co. KG (Niemcy), oraz przedsiębiorstwo SITA Recycling Services B.V., („SITA”, Niderlandy), ostatecznie kontrolowane przez Suez Environnement Company SA (Francja), przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad nowo utworzoną spółką będącą wspólnym przedsiębiorcą („NewCo”, Niderlandy).

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:
  —   w przypadku Remondis Group: międzynarodowe przedsiębiorstwo usług wodnych i środowiskowych, prowadzące działalność między innym w zakresie gromadzenia, sortowania i recyklingu odpadów plastikowych,
  —   w przypadku SITA: przedsiębiorstwo prowadzące działalność w Niderlandach w zakresie gromadzenia, transportu i przetwarzania odpadów przemysłowych, odpadów niebezpiecznych, odpadów z gospodarstw domowych oraz konserwacji systemów kanalizacyjnych i sanitarnych,
  —   w przypadku NewCo: przedsiębiorstwo będzie prowadzić działalność w zakresie sortowania odpadów plastikowych pochodzących z niderlandzkich gospodarstw domowych. |
| --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   w przypadku Remondis Group: międzynarodowe przedsiębiorstwo usług wodnych i środowiskowych, prowadzące działalność między innym w zakresie gromadzenia, sortowania i recyklingu odpadów plastikowych,

—   w przypadku SITA: przedsiębiorstwo prowadzące działalność w Niderlandach w zakresie gromadzenia, transportu i przetwarzania odpadów przemysłowych, odpadów niebezpiecznych, odpadów z gospodarstw domowych oraz konserwacji systemów kanalizacyjnych i sanitarnych,

—   w przypadku NewCo: przedsiębiorstwo będzie prowadzić działalność w zakresie sortowania odpadów plastikowych pochodzących z niderlandzkich gospodarstw domowych.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Spostrzeżenia te muszą dotrzeć do Komisji nie później niż w ciągu 10 dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji Europejskiej faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7188 – Remondis Nederland/SITA Recycling Services/JV, na poniższy adres:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Spostrzeżenia te muszą dotrzeć do Komisji nie później niż w ciągu 10 dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji Europejskiej faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7188 – Remondis Nederland/SITA Recycling Services/JV, na poniższy adres:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

---

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/36 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/36

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.7216 – Reggeborgh/Argos Energy Group)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2014/C 178/10

| 1. | W dniu 4 czerwca 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Reggeborgh Invest B.V. („Reggeborgh”, Niderlandy), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem Argos Group Holding („Argos Holding”, Niderlandy), w drodze zakupu udziałów/akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 4 czerwca 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Reggeborgh Invest B.V. („Reggeborgh”, Niderlandy), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem Argos Group Holding („Argos Holding”, Niderlandy), w drodze zakupu udziałów/akcji.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:
  —   w przypadku Reggeborgh: działalność w sektorze obrotu produktami naftowymi i ich dostarczania odbiorcom na lądzie i morzu, w sektorze inwestycji budowlanych, usług budowlanych oraz wynajmu statków,
  —   w przypadku Argos Holding: działalność w Europie Północno-Zachodniej w sektorze obrotu produktami naftowymi i ich dostarczania odbiorcom na lądzie i morzu. |
| --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   w przypadku Reggeborgh: działalność w sektorze obrotu produktami naftowymi i ich dostarczania odbiorcom na lądzie i morzu, w sektorze inwestycji budowlanych, usług budowlanych oraz wynajmu statków,

—   w przypadku Argos Holding: działalność w Europie Północno-Zachodniej w sektorze obrotu produktami naftowymi i ich dostarczania odbiorcom na lądzie i morzu.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja Europejska uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja Europejska uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

| 4. | Komisja Europejska zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji Europejskiej faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7216 – Reggeborgh/Argos Energy Group, na poniższy adres:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja Europejska zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji Europejskiej faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7216 – Reggeborgh/Argos Energy Group, na poniższy adres:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

---

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/37 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/37

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.7301 – PAI partners/Euro Media Group)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2014/C 178/11

| 1. | W dniu 5 czerwca 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo PAI partners (Francja) przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Euro Media Group (Francja) w drodze zakupu udziałów/akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 5 czerwca 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo PAI partners (Francja) przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Euro Media Group (Francja) w drodze zakupu udziałów/akcji.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:
  —   w przypadku przedsiębiorstwa PAI partners: zarządzanie portfelami udziałów na rzecz osób trzecich,
  —   w przypadku przedsiębiorstwa Euro Media Group: sprzęt techniczny i świadczenie usług w zakresie produkcji i dostarczania treści medialnych. |
| --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   w przypadku przedsiębiorstwa PAI partners: zarządzanie portfelami udziałów na rzecz osób trzecich,

—   w przypadku przedsiębiorstwa Euro Media Group: sprzęt techniczny i świadczenie usług w zakresie produkcji i dostarczania treści medialnych.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7301 – PAI partners/Euro Media Group, na poniższy adres:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7301 – PAI partners/Euro Media Group, na poniższy adres:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 12.6.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 178/38 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 178/38

---

Publikacja wniosku o rejestrację zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2014/C 178/12

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

„SALAMA DA SUGO”

Nr WE: IT-PGI-0005-01114 – 21.5.2013 r.

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa

„Salama da sugo”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Klasa 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Salama da sugo” jest produktem wytworzonym z mieszaniny przyprawionych mięs wieprzowych, umieszczonej w naturalnym pęcherzu wieprzowym. Sprzedawany jest jako niegotowany produkt do jedzenia po suszeniu i dojrzewaniu bądź jako produkt gotowany do jedzenia po poddaniu obróbce cieplnej. „Salama da sugo” zazwyczaj waży od 700 do 1 400 g po poddaniu procesowi dojrzewania. Produkt ma kulisty (melonowaty) kształt i jest przewiązany dratwą dzielącą powłokę na sześć lub osiem segmentów oraz ściśnięty poziomą opaską w części środkowej. Powierzchnia zewnętrzna jest nierówna i może posiadać pleśniowy nalot powstający w sposób naturalny podczas dojrzewania. Wewnątrz produkt ma różowy kolor powstały w wyniku dojrzewania chudych oraz tłustych drobin mielonego mięsa połączonego z dużą ilością wina. Posiada zbitą, spoistą konsystencję. Charakteryzuje się wyrazistym, aromatycznym, pikantnym zapachem. Maksymalna zawartość wody wynosi 30 %, maksymalna zawartość tłuszczy 50 % (± 5 %), a maksymalna zawartość białka wynosi 20 % (± 5 %). Stosunek kolagen/białko wynosi 10 g/100 g (± 3 g). Produkt gotowany ma kolor ciemnobrązowy oraz intensywny i bardzo aromatyczny zapach. Charakteryzuje się pełnym, słonawym smakiem utrzymującym się na podniebieniu po zjedzeniu. Konsystencja produktu jest miękka i krucha.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Produkt „Salama da sugo” jest robiony wyłącznie z elementów mięsa wieprzowego w następujących proporcjach: karkówka 25 % (± 15), podgardle 25 % (± 15), boczek 25 % (± 15), łopatka 20 % (± 15), ozór 3 % (± 2), wątroba 2 % (± 1). Dopuszcza się domieszkę mięsa mielonego z części tuszy poniżej łopatki [trito di sottospalla] w następującej proporcji: 25 % (± 15 %). Ponadto na każdy kilogram użytego mięsa dodaje się 15 cl (± 5 cl) czerwonego wina. Można użyć następujących odmian wina: Fortana, Merlot del Bosco Eliceo, Sangiovese di Romagna, Lambrusco, Refosco. Produkt przyprawia się tłuczonym lub mielonym czarnym pieprzem: 2,5 g (± 0,5 g) oraz gruboziarnistą solą morską: 26 g (± 4 g).

Do składników opcjonalnych należy cynamon, gałka muszkatołowa lub goździki, dodawane razem lub osobno w proporcjach 0,75 g na 1 kg mięsa (± 0,5 g), winiak, grappa lub rum jako częściowy zamiennik wina w ilości do 1 cl na 1 kg mięsa.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

Pasza dla świń przeznaczonych do produkcji „Salama da sugo” powinna być podawana w postaci półpłynnej lub papkowatej, a zawartość suchej masy w paszy podawanej w okresie do osiągnięcia 80 kg wagi żywca powinna być nie mniejsza niż 45 % oraz nie mniejsza niż 55 % w okresie tuczenia. Dobowe spożycie serwatki (produktu ubocznego przy wytwarzaniu serów serwatkowych) oraz maślanki (produktu ubocznego przy wytwarzaniu masła) nie powinno przekraczać 15 l dziennie na sztukę żywca.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Etapy produkcji „Salama da sugo”, które muszą odbywać się na obszarze określonym w pkt 4, to: trybowanie, mielenie, mieszanie, napełnianie, obwiązywanie, suszenie i dojrzewanie. W przypadku gotowanego „Salama da sugo” obróbka cieplna po zakończeniu dojrzewania również musi zostać przeprowadzona na wyznaczonym obszarze.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Produkt jest sprzedawany w całości. Jeśli został poddany obróbce cieplnej w szczelnej osłonie, może również być sprzedawany w segmentach, pod warunkiem że został pocięty przed poddaniem obróbce cieplnej, co ma na celu uniknięcie zagrożeń dla zdrowia lub zmian organoleptycznych związanych z ewentualnymi wahaniami temperatury i wilgotności.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Etykiety opakowaniowe powinny zawierać nazwę „Salama da sugo” po której następuje skrót „IGP” (ChOG) lub zwrot „Indicazione Geografica Protetta” (chronione oznaczenie geograficzne), logo „Salama da sugo” oraz symbol UE. Wielkość logo ChOG może być dostosowana proporcjonalnie do różnych rozmiarów opakowań, w tym zmniejszona nie więcej niż do 2 cm szerokości u podstawy.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar, na którym produkt „Salama da sugo” jest przetwarzany, przygotowywany i pakowany, obejmuje terytorium prowincji Ferrara, z wyłączeniem gmin Goro, Codigoro, Lagosanto i Comacchio.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Dostatek wody warunkuje oraz nieustannie wpływa na występującą lokalnie wilgotność względną. Zarówno minimalny, jak i maksymalny poziom wilgotności względnej są bardzo wysokie, tak w kategoriach bezwzględnych, jak i w porównaniu do wartości występujących w sąsiednich prowincjach, co potwierdzają dane historyczne dla regionu Emilia-Romania. Wspomniane warunki środowiskowe doprowadziły do powstania i rozpowszechnienia się zakładów przetwórstwa mięsa wieprzowego, które ze względów sanitarnych wymagają dostępu do dużych ilości wody, a wilgotny klimat zawsze sprzyjał optymalnemu dojrzewaniu przetworzonych produktów. Na przestrzeni lat ugruntowano odpowiednią specjalistyczną wiedzę, wykorzystywaną przy tradycyjnej metodzie produkcji „Salama da sugo”.

Umiejętności producentów poparte wieloletnią tradycją są szczególnie widoczne na kluczowych etapach procesu produkcji – trybowania mięsa, wyboru najbardziej odpowiednich elementów tuszy, ich starannego mielenia, ręcznego napełniania pęcherzy oraz ręcznego obwiązywania produktu w charakterystyczny sposób.

5.2.   Specyfika produktu

„Salama da sugo” to produkt o niepowtarzalnym charakterze i nie da się go porównać z innymi przetworzonymi produktami mięsnymi, jako że różni się od nich pod względem:

| — | składu – wymaga użycia różnych elementów mięsa wieprzowego, wina lub likierów, a także przypraw, |
| --- | --- |

—

składu – wymaga użycia różnych elementów mięsa wieprzowego, wina lub likierów, a także przypraw,

| — | wyglądu – kolor mieszaniny oraz charakterystyczny melonowaty kształt, podział na sześć lub osiem segmentów, odzwierciedlony również na logotypie używanym do oznaczenia „Salama da sugo”, |
| --- | --- |

—

wyglądu – kolor mieszaniny oraz charakterystyczny melonowaty kształt, podział na sześć lub osiem segmentów, odzwierciedlony również na logotypie używanym do oznaczenia „Salama da sugo”,

| — | właściwości organoleptycznych (miękkość i kruchość, bogata gama aromatów oraz sok wypływający z osłony wykonanej z pęcherza). |
| --- | --- |

—

właściwości organoleptycznych (miękkość i kruchość, bogata gama aromatów oraz sok wypływający z osłony wykonanej z pęcherza).

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Historia tego produktu sięga aż do epoki renesansu, kiedy to książęta Este władający wówczas ziemiami Ferrary przykładali ogromną wagę do doznań kulinarnych. Charakterystyczny melonowaty kształt z podziałem na sześć lub osiem segmentów oraz ściśnięcie poziomą opaską w środkowej części pochodzą również z tamtego okresu. Produkt w takiej postaci widnieje na ceramice z dworu Ferrary pochodzącej ze wspomnianego okresu.

Specjalistyczna wiedza właściwa dla tego obszaru jest dostrzegalna zwłaszcza na poszczególnych etapach procesu produkcji – niektóre z nich są bardzo charakterystyczne, ponieważ wciąż są w znacznej części wykonywane ręcznie (trybowanie mięsa, napełnianie i obwiązywanie pęcherza) lub pod okiem ekspertów (ocena dojrzałości produktu).

Stosowane w produkcji składniki nadają produktowi niektóre z jego charakterystycznych cech, takich jak kolor (uzyskiwany dzięki użyciu wątroby zmieszanej z winem lub likierami), powstawanie soku (dzięki użyciu elementów mięsa wieprzowego, takich jak karkówka, podgardle, boczek i łopatka, bogatych w łatwo rozpuszczający się tłuszcz, a także dzięki dodatkowi wina lub likierów).

Jeżeli chodzi o właściwości organoleptyczne produktu, to swoją miękkość i kruchość na talerzu „Salama da sugo” zawdzięcza galaretowatej konsystencji użytych elementów mięsa. Zapach oraz smak produktu, charakteryzujące się obfitą gamą nut aromatycznych, są zasługą charakterystycznego wykorzystania wina i przypraw, połączonego z przemianami zachodzącymi zwłaszcza w tłuszczu produktu, jak również szczególnych warunków środowiskowych, w których przebiega proces dojrzewania. Sok wyciekający z pęcherzowej osłony podczas gotowania bierze się stąd, że pewna ilość użytego wina i likierów nie wyparowuje i macerują się w niej przyprawy.

Klimat panujący na obszarze – z wyjątkiem rejonów przybrzeżnych, gdzie powietrze jest słone – sprzyja procesowi dojrzewania „Salama da sugo” oraz wpływa na właściwości organoleptyczne produktu, jako że zapewnia on przez cały długotrwały okres dojrzewania delikatne i stopniowe suszenie produktu, zarówno na powierzchni, jak i wewnątrz, dzięki czemu produkt zachowuje jednolitą miękkość i spoistość. Uwarunkowania klimatyczne odpowiadają za występowanie specyficznej flory bakteryjnej, która rozwijając się na powierzchni produktu, przyczynia się do powstania jego aromatu.

Pierwsze wydanie przewodnika Touring Club Italiano pt. Guida Gastronomica d’Italia (1931 r.) zawiera nawiązania do renomy produktu: „»Salama da sugo« to cieszący się ogromną sławą lokalny specjał Ferrary, produkowany w samym mieście oraz w wielu częściach prowincji”. Wzmianka o produkcie pojawiła się również w wydaniu Annuario dell’Accademia italiana della cucina z 1967 r., w którym Ferrara została nazwana „słynnym miastem »Salama da sugo«”. Obecnie wszystkie włoskie przewodniki gastronomiczne zawierają wzmianki o „Salama da sugo”, ugruntowując znakomitą renomę tego produktu.

Ponadto na obszarze, gdzie produkowany jest ten produkt, odbywa się wiele targów oraz tradycyjnych wydarzeń poświęconych „Salama da sugo”, co potwierdza związek produktu z przedmiotowym obszarem. Warto spośród nich wymienić targi odbywające się w Guarda Ferrarese oraz w Buonacompra (koniec lipca). Targi w Buonacompra odbywają się od 1974 r. i stanowią święto konsumpcji „Salama da sugo” oraz zbiorów konopi, które przez wieki były produktem lokalnym.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Ministerstwo wszczęło krajową procedurę sprzeciwu wobec uznania chronionego oznaczenia geograficznego „Salama da sugo” opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 272 z 21.11.2012 r.

Pełna treść specyfikacji produktu jest dostępna pod adresem: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335 (art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (3)).

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Zob. przypis 2.

---