# Publicatieblad C 185/2014

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 185 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 57e jaargang17 juni 2014 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 185

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

57e jaargang17 juni 2014

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2014/C 185/01 | Wisselkoersen van de euro | 1 |
| 2014/C 185/02 | Besluit van de Commissie van 10 juni 2014 inzake de kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen | 2 |
| 2014/C 185/03 | Besluit van de Commissie van 10 juni 2014 inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen | 17 |
| 2014/C 185/04 | Nieuwe nationale zijde van voor circulatie bestemde euromuntstukken | 32 |
| 2014/C 185/05 | Verklaring van de Europese Commissie betreffende artikel 7, lid 3, van de gezamenlijke aanbestedingsovereenkomst voor de aankoop van medische tegenmaatregelen ingevolge Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad | 33 |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN |
| 2014/C 185/06 | Mededeling van de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap — Aanbesteding met betrekking tot de exploitatie van geregelde luchtdiensten overeenkomstig openbaredienstverplichtingen (
  1
  ) | 34 |
| 2014/C 185/07 | Liquidatieprocedure — Beslissing tot opening van een liquidatieprocedure ten aanzien van LA VIE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΓΕΙΑΣ (Openbaarmaking overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 2001/17/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de sanering en de liquidatie van verzekeringsondernemingen) | 35 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2014/C 185/01

Wisselkoersen van de euro

1

2014/C 185/02

Besluit van de Commissie van 10 juni 2014 inzake de kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

2

2014/C 185/03

Besluit van de Commissie van 10 juni 2014 inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

17

2014/C 185/04

Nieuwe nationale zijde van voor circulatie bestemde euromuntstukken

32

2014/C 185/05

Verklaring van de Europese Commissie betreffende artikel 7, lid 3, van de gezamenlijke aanbestedingsovereenkomst voor de aankoop van medische tegenmaatregelen ingevolge Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad

33

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

2014/C 185/06

Mededeling van de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap — Aanbesteding met betrekking tot de exploitatie van geregelde luchtdiensten overeenkomstig openbaredienstverplichtingen (
  1
  )

1

34

2014/C 185/07

Liquidatieprocedure — Beslissing tot opening van een liquidatieprocedure ten aanzien van LA VIE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΓΕΙΑΣ (Openbaarmaking overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 2001/17/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de sanering en de liquidatie van verzekeringsondernemingen)

(Openbaarmaking overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 2001/17/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de sanering en de liquidatie van verzekeringsondernemingen)

35

---

| | V   Adviezen |
| --- | --- |
| | BESTUURLIJKE PROCEDURES |
| | Europees Parlement |
| 2014/C 185/08 | Oproep tot het indienen van voorstellen IX-2015/01 — Subsidies aan politieke partijen op Europees niveau | 36 |
| 2014/C 185/09 | Oproep tot het indienen van voorstellen IX-2015/02 — Subsidies aan politieke stichtingen op Europees niveau | 41 |
| | PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID |
| | Europese Commissie |
| 2014/C 185/10 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.7209 — Faurecia/Magneti Marelli/JV) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 45 |
| 2014/C 185/11 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.7294 — Carlyle/Haier Group/Haier Biomedical and Laboratory Product) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 46 |

V   Adviezen

BESTUURLIJKE PROCEDURES

Europees Parlement

2014/C 185/08

Oproep tot het indienen van voorstellen IX-2015/01 — Subsidies aan politieke partijen op Europees niveau

36

2014/C 185/09

Oproep tot het indienen van voorstellen IX-2015/02 — Subsidies aan politieke stichtingen op Europees niveau

41

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

2014/C 185/10

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.7209 — Faurecia/Magneti Marelli/JV) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

45

2014/C 185/11

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.7294 — Carlyle/Haier Group/Haier Biomedical and Laboratory Product) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

46

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/1

---

Wisselkoersen van de euro (1)

16 juni 2014

(2014/C 185/01)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,3532 |
| JPY | Japanse yen | 137,81 |
| DKK | Deense kroon | 7,4571 |
| GBP | Pond sterling | 0,79740 |
| SEK | Zweedse kroon | 9,0005 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,2176 |
| ISK | IJslandse kroon | |
| NOK | Noorse kroon | 8,1190 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 27,438 |
| HUF | Hongaarse forint | 307,51 |
| LTL | Litouwse litas | 3,4528 |
| PLN | Poolse zloty | 4,1425 |
| RON | Roemeense leu | 4,3963 |
| TRY | Turkse lira | 2,8979 |
| AUD | Australische dollar | 1,4426 |
| CAD | Canadese dollar | 1,4724 |
| HKD | Hongkongse dollar | 10,4893 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,5611 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,6927 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 380,77 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 14,5266 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 8,4248 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,5805 |
| IDR | Indonesische roepia | 15 999,04 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,3650 |
| PHP | Filipijnse peso | 59,436 |
| RUB | Russische roebel | 46,9129 |
| THB | Thaise baht | 43,781 |
| BRL | Braziliaanse real | 3,0187 |
| MXN | Mexicaanse peso | 17,6505 |
| INR | Indiase roepie | 81,4220 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,3532

JPY

Japanse yen

137,81

DKK

Deense kroon

7,4571

GBP

Pond sterling

0,79740

SEK

Zweedse kroon

9,0005

CHF

Zwitserse frank

1,2176

ISK

IJslandse kroon

NOK

Noorse kroon

8,1190

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

27,438

HUF

Hongaarse forint

307,51

LTL

Litouwse litas

3,4528

PLN

Poolse zloty

4,1425

RON

Roemeense leu

4,3963

TRY

Turkse lira

2,8979

AUD

Australische dollar

1,4426

CAD

Canadese dollar

1,4724

HKD

Hongkongse dollar

10,4893

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,5611

SGD

Singaporese dollar

1,6927

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 380,77

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

14,5266

CNY

Chinese yuan renminbi

8,4248

HRK

Kroatische kuna

7,5805

IDR

Indonesische roepia

15 999,04

MYR

Maleisische ringgit

4,3650

PHP

Filipijnse peso

59,436

RUB

Russische roebel

46,9129

THB

Thaise baht

43,781

BRL

Braziliaanse real

3,0187

MXN

Mexicaanse peso

17,6505

INR

Indiase roepie

81,4220

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/2 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/2

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 10 juni 2014

inzake de kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

(2014/C 185/02)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (1), en met name artikel 32,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   INLEIDING

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (de IOO-verordening) is een EU-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (de IOO-verordening) is een EU-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (2) | In hoofdstuk VI van de IOO-verordening is de procedure vastgesteld met betrekking tot de identificatie (ook wel „aanmerking” genoemd) van niet-meewerkende derde landen, de stappen ten aanzien van landen die zijn aangemerkt als niet-meewerkend derde land, de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende derde landen, de schrapping van landen van de lijst van niet-meewerkende derde landen, de bekendmaking van de lijst van niet-meewerkende landen en noodmaatregelen. |
| --- | --- |

(2)

In hoofdstuk VI van de IOO-verordening is de procedure vastgesteld met betrekking tot de identificatie (ook wel „aanmerking” genoemd) van niet-meewerkende derde landen, de stappen ten aanzien van landen die zijn aangemerkt als niet-meewerkend derde land, de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende derde landen, de schrapping van landen van de lijst van niet-meewerkende derde landen, de bekendmaking van de lijst van niet-meewerkende landen en noodmaatregelen.

| (3) | Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie de betrokken landen onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend derde land kunnen worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd, vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 vastgestelde stappen met betrekking tot deze landen te nemen. De Commissie moet in de kennisgeving met name melding maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie, van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een schriftelijk antwoord te bezorgen alsmede bewijsmateriaal dat de identificatie weerlegt, of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen. |
| --- | --- |

(3)

Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie de betrokken landen onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend derde land kunnen worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd, vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 vastgestelde stappen met betrekking tot deze landen te nemen. De Commissie moet in de kennisgeving met name melding maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie, van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een schriftelijk antwoord te bezorgen alsmede bewijsmateriaal dat de identificatie weerlegt, of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen.

| (4) | Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening kan de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(4)

Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening kan de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (5) | Niet-meewerkende landen worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie. |
| --- | --- |

(5)

Niet-meewerkende landen worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie.

| (6) | Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening kan de Raad een lijst van niet-meewerkende landen opstellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing. |
| --- | --- |

(6)

Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening kan de Raad een lijst van niet-meewerkende landen opstellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing.

| (7) | Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening kunnen door andere dan EU-vlaggenstaten gevalideerde vangstcertificaten slechts worden aanvaard indien de Commissie een kennisgeving heeft ontvangen van de regelingen die zijn ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door hun vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(7)

Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening kunnen door andere dan EU-vlaggenstaten gevalideerde vangstcertificaten slechts worden aanvaard indien de Commissie een kennisgeving heeft ontvangen van de regelingen die zijn ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door hun vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (8) | Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening. |
| --- | --- |

(8)

Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening.

2.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE ONAFHANKELIJKE STAAT PAPOEA-NIEUW-GUINEA

| (9) | De Commissie heeft de kennisgeving van de Onafhankelijke Staat Papoea-Nieuw-Guinea (PNG) overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening ontvangen op 4 februari 2010. |
| --- | --- |

(9)

De Commissie heeft de kennisgeving van de Onafhankelijke Staat Papoea-Nieuw-Guinea (PNG) overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening ontvangen op 4 februari 2010.

| (10) | Van 7 tot 11 november 2011 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA — European Fisheries Control Agency) een dienstbezoek aan PNG afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking. |
| --- | --- |

(10)

Van 7 tot 11 november 2011 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA — European Fisheries Control Agency) een dienstbezoek aan PNG afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

| (11) | Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van PNG voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, over de door PNG genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie. |
| --- | --- |

(11)

Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van PNG voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, over de door PNG genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie.

| (12) | Het slotverslag over het dienstbezoek is op 15 februari 2012 aan PNG toegezonden. |
| --- | --- |

(12)

Het slotverslag over het dienstbezoek is op 15 februari 2012 aan PNG toegezonden.

| (13) | De Commissie heeft op 25 mei 2012 de opmerkingen van PNG over dit slotverslag ontvangen. |
| --- | --- |

(13)

De Commissie heeft op 25 mei 2012 de opmerkingen van PNG over dit slotverslag ontvangen.

| (14) | Tijdens een follow-upbezoek van 7 tot 16 november 2012 is de Commissie nagegaan welke maatregelen naar aanleiding van het eerste bezoek waren genomen. |
| --- | --- |

(14)

Tijdens een follow-upbezoek van 7 tot 16 november 2012 is de Commissie nagegaan welke maatregelen naar aanleiding van het eerste bezoek waren genomen.

| (15) | PNG heeft op 3 januari 2013 aanvullende informatie verstrekt. |
| --- | --- |

(15)

PNG heeft op 3 januari 2013 aanvullende informatie verstrekt.

| (16) | Het slotverslag over het dienstbezoek is op 7 maart 2013 aan PNG bezorgd. |
| --- | --- |

(16)

Het slotverslag over het dienstbezoek is op 7 maart 2013 aan PNG bezorgd.

| (17) | PNG heeft op 5 juli 2013 opmerkingen betreffende het verslag over het dienstbezoek van november 2012 ingediend. |
| --- | --- |

(17)

PNG heeft op 5 juli 2013 opmerkingen betreffende het verslag over het dienstbezoek van november 2012 ingediend.

| (18) | Op 12 juli 2013 heeft een vergadering tussen PNG en de diensten van de Commissie plaatsgevonden. |
| --- | --- |

(18)

Op 12 juli 2013 heeft een vergadering tussen PNG en de diensten van de Commissie plaatsgevonden.

| (19) | De Commissie heeft PNG op 9 oktober 2013 schriftelijke opmerkingen verstrekt waarin de noodzaak wordt benadrukt van concrete maatregelen en hervormingen om de meest relevante en urgente kwesties aan te pakken. |
| --- | --- |

(19)

De Commissie heeft PNG op 9 oktober 2013 schriftelijke opmerkingen verstrekt waarin de noodzaak wordt benadrukt van concrete maatregelen en hervormingen om de meest relevante en urgente kwesties aan te pakken.

| (20) | PNG heeft bij schriftelijke mededelingen van 11 november 2013 en 4 december 2013 aanvullende informatie meegedeeld. |
| --- | --- |

(20)

PNG heeft bij schriftelijke mededelingen van 11 november 2013 en 4 december 2013 aanvullende informatie meegedeeld.

| (21) | Op 12 december 2013 vond een vergadering tussen PNG en de diensten van de Commissie plaats. |
| --- | --- |

(21)

Op 12 december 2013 vond een vergadering tussen PNG en de diensten van de Commissie plaats.

| (22) | PNG heeft op 6 januari 2014 aanvullende informatie verstrekt. |
| --- | --- |

(22)

PNG heeft op 6 januari 2014 aanvullende informatie verstrekt.

| (23) | PNG is lid van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC). PNG heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 en de Overeenkomst van de Verenigde Naties van 1995 over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden geratificeerd. Het is partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum (2) en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijtakken van gemeenschappelijk belang (3). |
| --- | --- |

(23)

PNG is lid van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC). PNG heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 en de Overeenkomst van de Verenigde Naties van 1995 over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden geratificeerd. Het is partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum (2) en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijtakken van gemeenschappelijk belang (3).

| (24) | Om te beoordelen of PNG zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 23 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in overweging 23 genoemde betrokken regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd. |
| --- | --- |

(24)

Om te beoordelen of PNG zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 23 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in overweging 23 genoemde betrokken regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd.

| (25) | De Commissie heeft ook gebruikgemaakt van openbare informatie en van informatie verkregen uit beschikbare gegevens die door de WCPFC zijn gepubliceerd. |
| --- | --- |

(25)

De Commissie heeft ook gebruikgemaakt van openbare informatie en van informatie verkregen uit beschikbare gegevens die door de WCPFC zijn gepubliceerd.

3.   MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN PNG ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (26) | De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van PNG als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. Bij deze beoordeling heeft de Commissie ook rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters. |
| --- | --- |

(26)

De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van PNG als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. Bij deze beoordeling heeft de Commissie ook rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

3.1.   Herhaalde IOO-visserij door vaartuigen en herhaalde IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, van de IOO-verordening)

| (27) | Uit op basis van vaartuigenlijsten van ROVB’s verkregen informatie blijken geen onder de vlag van PNG varende vaartuigen in voorlopige of definitieve IOO-lijsten te zijn opgenomen. Evenmin is bewijsmateriaal voorhanden dat wijst op het bestaan van onder de vlag van PNG varende IOO-vaartuigen in het verleden, en dat de Commissie in staat zou stellen de prestatie van PNG op het gebied van terugkerende IOO-visserijactiviteiten te analyseren overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder a). |
| --- | --- |

(27)

Uit op basis van vaartuigenlijsten van ROVB’s verkregen informatie blijken geen onder de vlag van PNG varende vaartuigen in voorlopige of definitieve IOO-lijsten te zijn opgenomen. Evenmin is bewijsmateriaal voorhanden dat wijst op het bestaan van onder de vlag van PNG varende IOO-vaartuigen in het verleden, en dat de Commissie in staat zou stellen de prestatie van PNG op het gebied van terugkerende IOO-visserijactiviteiten te analyseren overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder a).

| (28) | Overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder b), heeft de Commissie ook de door PNG genomen maatregelen ten aanzien van de toegang van van IOO-visserij afkomstige visserijproducten tot zijn markt onderzocht. |
| --- | --- |

(28)

Overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder b), heeft de Commissie ook de door PNG genomen maatregelen ten aanzien van de toegang van van IOO-visserij afkomstige visserijproducten tot zijn markt onderzocht.

| (29) | Op grond van een beoordeling van alle informatie waarover zij beschikt, is de Commissie van oordeel dat PNG niet kan garanderen dat de visserijproducten die PNG of in PNG gevestigde verwerkingsbedrijven binnenkomen, niet van IOO-visserij afkomstig zijn. Dit is te wijten aan structurele problemen waardoor de autoriteiten van PNG niet over voldoende officiële informatie over aangelande, ingevoerde en/of verwerkte vis beschikken om vangsten te kunnen traceren. De belangrijkste elementen die aan de beoordeling van de Commissie ten grondslag liggen, worden hieronder samengevat. |
| --- | --- |

(29)

Op grond van een beoordeling van alle informatie waarover zij beschikt, is de Commissie van oordeel dat PNG niet kan garanderen dat de visserijproducten die PNG of in PNG gevestigde verwerkingsbedrijven binnenkomen, niet van IOO-visserij afkomstig zijn. Dit is te wijten aan structurele problemen waardoor de autoriteiten van PNG niet over voldoende officiële informatie over aangelande, ingevoerde en/of verwerkte vis beschikken om vangsten te kunnen traceren. De belangrijkste elementen die aan de beoordeling van de Commissie ten grondslag liggen, worden hieronder samengevat.

| (30) | De voornaamste visserijactiviteiten in onder de jurisdictie van PNG vallende wateren worden niet verricht door vaartuigen die de vlag van PNG voeren, maar door vaartuigen onder vreemde vlag die geregeld havens van PNG aandoen. In zijn verslag aan de achtste zitting van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC van 2012 (4) heeft PNG gemeld dat in 2011 in totaal 251 vaartuigen in zijn wateren actief waren, namelijk 35 vaartuigen voor de beugvisserij en 216 vaartuigen voor de ringzegenvisserij. 10 van de 216 ringzegenvaartuigen voerden de vlag van PNG, 39 vaartuigen waren door PNG gecharterd (onder vreemde vlag varende vaartuigen die hun thuishaven in PNG hebben) en 167 vaartuigen waren vreemde vaartuigen die in het kader van overeenkomsten inzake toegang visten. Tijdens het dienstbezoek van de Commissie is vergelijkbare informatie verstrekt. In november 2012 heeft PNG de Commissie meegedeeld dat 214 vaartuigen voor de ringzegenvisserij een vergunning hadden om in de wateren van PNG te vissen en hun totale toegestane vangsten (TAC) meer dan 700 000 metrieke ton bedroegen (720 000 metrieke ton volgens de presentatie van PNG voor de Commissie tijdens haar dienstbezoek in 2011 (5)). |
| --- | --- |

(30)

De voornaamste visserijactiviteiten in onder de jurisdictie van PNG vallende wateren worden niet verricht door vaartuigen die de vlag van PNG voeren, maar door vaartuigen onder vreemde vlag die geregeld havens van PNG aandoen. In zijn verslag aan de achtste zitting van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC van 2012 (4) heeft PNG gemeld dat in 2011 in totaal 251 vaartuigen in zijn wateren actief waren, namelijk 35 vaartuigen voor de beugvisserij en 216 vaartuigen voor de ringzegenvisserij. 10 van de 216 ringzegenvaartuigen voerden de vlag van PNG, 39 vaartuigen waren door PNG gecharterd (onder vreemde vlag varende vaartuigen die hun thuishaven in PNG hebben) en 167 vaartuigen waren vreemde vaartuigen die in het kader van overeenkomsten inzake toegang visten. Tijdens het dienstbezoek van de Commissie is vergelijkbare informatie verstrekt. In november 2012 heeft PNG de Commissie meegedeeld dat 214 vaartuigen voor de ringzegenvisserij een vergunning hadden om in de wateren van PNG te vissen en hun totale toegestane vangsten (TAC) meer dan 700 000 metrieke ton bedroegen (720 000 metrieke ton volgens de presentatie van PNG voor de Commissie tijdens haar dienstbezoek in 2011 (5)).

| (31) | De Commissie heeft een analyse gemaakt van de situatie met betrekking tot de activiteiten van de groeiende tonijnverwerkende sector in PNG en van de impact die deze activiteiten kunnen hebben op de toegang van van IOO-visserij afkomstige visserijproducten tot de markt van PNG. |
| --- | --- |

(31)

De Commissie heeft een analyse gemaakt van de situatie met betrekking tot de activiteiten van de groeiende tonijnverwerkende sector in PNG en van de impact die deze activiteiten kunnen hebben op de toegang van van IOO-visserij afkomstige visserijproducten tot de markt van PNG.

| (32) | In het internationale actieplan om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-IAP) worden richtsnoeren inzake internationaal overeengekomen marktmaatregelen gegeven die de vermindering of uitbanning van de handel in van IOO-visserij afkomstige vis en visserijproducten bevorderen. In punt 71 van het IOO-IAP wordt tevens aangeraden dat staten stappen ondernemen om de transparantie van hun markten te verbeteren teneinde de traceerbaarheid van vis of visserijproducten mogelijk te maken. Ook in de gedragscode van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) (Gedragscode van de FAO) worden, met name in artikel 11, goede praktijken voor na de vangst en voor verantwoorde internationale handel beschreven. In artikel 11, lid 1.11, wordt de staten verzocht de bepaling van de oorsprong van vis en visserijproducten te verbeteren en er zo voor te zorgen dat vis en visserijproducten internationaal en op de binnenlandse markt worden verhandeld overeenkomstig deugdelijke instandhoudings- en beheerspraktijken. |
| --- | --- |

(32)

In het internationale actieplan om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-IAP) worden richtsnoeren inzake internationaal overeengekomen marktmaatregelen gegeven die de vermindering of uitbanning van de handel in van IOO-visserij afkomstige vis en visserijproducten bevorderen. In punt 71 van het IOO-IAP wordt tevens aangeraden dat staten stappen ondernemen om de transparantie van hun markten te verbeteren teneinde de traceerbaarheid van vis of visserijproducten mogelijk te maken. Ook in de gedragscode van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) (Gedragscode van de FAO) worden, met name in artikel 11, goede praktijken voor na de vangst en voor verantwoorde internationale handel beschreven. In artikel 11, lid 1.11, wordt de staten verzocht de bepaling van de oorsprong van vis en visserijproducten te verbeteren en er zo voor te zorgen dat vis en visserijproducten internationaal en op de binnenlandse markt worden verhandeld overeenkomstig deugdelijke instandhoudings- en beheerspraktijken.

| (33) | Tijdens haar dienstbezoeken aan PNG in 2011 en 2012 heeft de Commissie, samen met de nationale visserij-instantie van PNG (NVI) verscheidene exploitanten van tonijnverwerkingsbedrijven in PNG bezocht of ontmoet. |
| --- | --- |

(33)

Tijdens haar dienstbezoeken aan PNG in 2011 en 2012 heeft de Commissie, samen met de nationale visserij-instantie van PNG (NVI) verscheidene exploitanten van tonijnverwerkingsbedrijven in PNG bezocht of ontmoet.

| (34) | Verwerkingsbedrijven ontvangen een deel van hun grondstoffen van onder vreemde vlag varende vaartuigen die hun thuishaven in PNG hebben en volgens charterovereenkomsten opereren. In zijn in 2012 bij de wetenschappelijke commissie van de WCPFC ingediende verslag (6) heeft PNG meegedeeld dat in 2011, 39 gecharterde vaartuigen zowel binnen als buiten de wateren van PNG visten en het grootste deel van de visserijinspanning in de wateren van PNG leverden (gemiddeld meer dan 74 % in de voorbije vier jaar). Sommige van deze vaartuigen voeren de vlag van landen die door de Commissie op 15 november 2012 in kennis zijn gesteld van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008. |
| --- | --- |

(34)

Verwerkingsbedrijven ontvangen een deel van hun grondstoffen van onder vreemde vlag varende vaartuigen die hun thuishaven in PNG hebben en volgens charterovereenkomsten opereren. In zijn in 2012 bij de wetenschappelijke commissie van de WCPFC ingediende verslag (6) heeft PNG meegedeeld dat in 2011, 39 gecharterde vaartuigen zowel binnen als buiten de wateren van PNG visten en het grootste deel van de visserijinspanning in de wateren van PNG leverden (gemiddeld meer dan 74 % in de voorbije vier jaar). Sommige van deze vaartuigen voeren de vlag van landen die door de Commissie op 15 november 2012 in kennis zijn gesteld van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008.

| (35) | Tijdens het bezoek van de Commissie in november 2012 maakte de NVI melding van 8 door PNG gecharterde vaartuigen die de vlag van Vanuatu voerden, terwijl een van de door PNG gecharterde verwerkingsbedrijven meldde dat 12 van zijn 14 actieve gecharterde vaartuigen die vlag voerden. In dit verband wordt eraan herinnerd dat door Vanuatu gevalideerde vangstcertificaten niet kunnen worden aanvaard, aangezien de kennisgeving van de vlaggenstaat die Vanuatu overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening heeft gedaan, niet door de Commissie is aanvaard, en invoer van door vaartuigen van Vanuatu gevangen visserijproducten bijgevolg niet mogelijk is. Bovendien is Vanuatu door de Commissie bij besluit van de Commissie van 15 november 2012 (7) in kennis gesteld van de mogelijkheid dat het als een niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd. |
| --- | --- |

(35)

Tijdens het bezoek van de Commissie in november 2012 maakte de NVI melding van 8 door PNG gecharterde vaartuigen die de vlag van Vanuatu voerden, terwijl een van de door PNG gecharterde verwerkingsbedrijven meldde dat 12 van zijn 14 actieve gecharterde vaartuigen die vlag voerden. In dit verband wordt eraan herinnerd dat door Vanuatu gevalideerde vangstcertificaten niet kunnen worden aanvaard, aangezien de kennisgeving van de vlaggenstaat die Vanuatu overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening heeft gedaan, niet door de Commissie is aanvaard, en invoer van door vaartuigen van Vanuatu gevangen visserijproducten bijgevolg niet mogelijk is. Bovendien is Vanuatu door de Commissie bij besluit van de Commissie van 15 november 2012 (7) in kennis gesteld van de mogelijkheid dat het als een niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd.

| (36) | De exploitant van het in overweging 35 bedoelde verwerkingsbedrijf heeft aan de Commissie zijn maandelijkse verslagen inzake de ontvangst van grondstoffen voor 2012 verstrekt, die bedrijfsinformatie over het vaartuig, de visreis en de aangelande vis bevatten. De autoriteiten van PNG verlaten zich voor aanlandingsinformatie op deze door ondernemingen verstrekte „maandelijkse ontvangstverslagen” in plaats van zelf controles op de aanlandingen te verrichten, met inbegrip van een officiële beoordeling van de nodige gegevens, zoals aangeland gewicht per soort per visreis per vaartuig. De autoriteiten van PNG hebben ten tijde van het dienstbezoek van de Commissie bevestigd dat er geen controles op aanlandingen worden verricht, noch door visserij- noch door douaneautoriteiten. Door onder de vlag van een derde land varende vaartuigen gevangen grondstoffen die de verwerkingsbedrijven binnenkomen, worden niet aan een invoerprocedure met betaling van rechten onderworpen en worden evenmin onder douanetoezicht geplaatst tot de uitvoer. Zulke producten kunnen niet worden getraceerd en zouden gemakkelijk ongemerkt op de markt van PNG kunnen worden gebracht. |
| --- | --- |

(36)

De exploitant van het in overweging 35 bedoelde verwerkingsbedrijf heeft aan de Commissie zijn maandelijkse verslagen inzake de ontvangst van grondstoffen voor 2012 verstrekt, die bedrijfsinformatie over het vaartuig, de visreis en de aangelande vis bevatten. De autoriteiten van PNG verlaten zich voor aanlandingsinformatie op deze door ondernemingen verstrekte „maandelijkse ontvangstverslagen” in plaats van zelf controles op de aanlandingen te verrichten, met inbegrip van een officiële beoordeling van de nodige gegevens, zoals aangeland gewicht per soort per visreis per vaartuig. De autoriteiten van PNG hebben ten tijde van het dienstbezoek van de Commissie bevestigd dat er geen controles op aanlandingen worden verricht, noch door visserij- noch door douaneautoriteiten. Door onder de vlag van een derde land varende vaartuigen gevangen grondstoffen die de verwerkingsbedrijven binnenkomen, worden niet aan een invoerprocedure met betaling van rechten onderworpen en worden evenmin onder douanetoezicht geplaatst tot de uitvoer. Zulke producten kunnen niet worden getraceerd en zouden gemakkelijk ongemerkt op de markt van PNG kunnen worden gebracht.

| (37) | De exploitant van het verwerkingsbedrijf heeft tijdens het dienstbezoek van de Commissie in november 2012 verklaard dat de moedermaatschappij van het verwerkingsbedrijf, die buiten PNG is gevestigd, voor de levering van grondstoffen zorgt. De exploitant van het verwerkingsbedrijf brengt zijn moedermaatschappij op de hoogte van zijn grondstoffenbehoefte en ontvangt, na betaling, de benodigde tonijnvangst via transportvaartuigen. De moedermaatschappij is ook verantwoordelijk voor de afzet van de vangst van de gecharterde vaartuigen die onder vreemde vlag varen en hun thuishaven in PNG hebben. Het in PNG gevestigde verwerkingsbedrijf heeft dus geen informatie over de activiteiten van deze vaartuigen en over de afzet van hun vangsten. De exploitant heeft de Commissie voorts meegedeeld dat het mogelijk is dat er onverwerkte vis aan andere in PNG gevestigde ondernemingen wordt verkocht. De autoriteiten van PNG verrichten geen echte controle op de informatie van de exploitant en hebben in feite nooit een audit voor IOO-gerelateerde doeleinden bij de onderneming uitgevoerd. Bijgevolg kan de traceerbaarheid van producten die het verwerkingsbedrijf verlaten, niet worden gegarandeerd. |
| --- | --- |

(37)

De exploitant van het verwerkingsbedrijf heeft tijdens het dienstbezoek van de Commissie in november 2012 verklaard dat de moedermaatschappij van het verwerkingsbedrijf, die buiten PNG is gevestigd, voor de levering van grondstoffen zorgt. De exploitant van het verwerkingsbedrijf brengt zijn moedermaatschappij op de hoogte van zijn grondstoffenbehoefte en ontvangt, na betaling, de benodigde tonijnvangst via transportvaartuigen. De moedermaatschappij is ook verantwoordelijk voor de afzet van de vangst van de gecharterde vaartuigen die onder vreemde vlag varen en hun thuishaven in PNG hebben. Het in PNG gevestigde verwerkingsbedrijf heeft dus geen informatie over de activiteiten van deze vaartuigen en over de afzet van hun vangsten. De exploitant heeft de Commissie voorts meegedeeld dat het mogelijk is dat er onverwerkte vis aan andere in PNG gevestigde ondernemingen wordt verkocht. De autoriteiten van PNG verrichten geen echte controle op de informatie van de exploitant en hebben in feite nooit een audit voor IOO-gerelateerde doeleinden bij de onderneming uitgevoerd. Bijgevolg kan de traceerbaarheid van producten die het verwerkingsbedrijf verlaten, niet worden gegarandeerd.

| (38) | De autoriteiten van PNG hebben de Commissie meegedeeld dat er gecharterde vaartuigen in de exclusieve economische zone (EEZ) van PNG actief waren en dat het hun vrij stond hun vangst uit te voeren. In dit verband wordt erop gewezen dat deel 3, artikel 36, van het tonijnbeheersplan van PNG voorschrijft dat vangsten van onder vreemde vlag varende vissersvaartuigen die hun thuishaven in PNG hebben, in PNG worden aangeland voor verwerking of voor overlading met het oog op uitvoer van PNG vanuit een aangewezen haven. |
| --- | --- |

(38)

De autoriteiten van PNG hebben de Commissie meegedeeld dat er gecharterde vaartuigen in de exclusieve economische zone (EEZ) van PNG actief waren en dat het hun vrij stond hun vangst uit te voeren. In dit verband wordt erop gewezen dat deel 3, artikel 36, van het tonijnbeheersplan van PNG voorschrijft dat vangsten van onder vreemde vlag varende vissersvaartuigen die hun thuishaven in PNG hebben, in PNG worden aangeland voor verwerking of voor overlading met het oog op uitvoer van PNG vanuit een aangewezen haven.

| (39) | Voorts is voor registratie als uitvoer uit PNG doorgaans vereist dat de betrokken producten eerst zijn ingevoerd of van oorsprong uit PNG zijn. De douaneautoriteiten van PNG hebben de Commissie tijdens haar dienstbezoek meegedeeld dat zij geen informatie over activiteiten van vaartuigen hebben en zich verlaten op de door de NVI van PNG verstrekte informatie. De douaneautoriteiten hebben echter hun bezorgdheid uitgesproken over moeilijkheden met bepaalde ondernemingen of scheepsagenten die hun douaneverplichtingen met betrekking tot de aangiften van uitvoer of overlading van visserijproducten niet nakomen. Dit gebrek aan overzicht van het goederenverkeer kan resulteren in ongecontroleerde toegang van vis tot de markt van PNG en kan ook de betrouwbaarheid van certificaten van de autoriteiten van PNG ondermijnen. |
| --- | --- |

(39)

Voorts is voor registratie als uitvoer uit PNG doorgaans vereist dat de betrokken producten eerst zijn ingevoerd of van oorsprong uit PNG zijn. De douaneautoriteiten van PNG hebben de Commissie tijdens haar dienstbezoek meegedeeld dat zij geen informatie over activiteiten van vaartuigen hebben en zich verlaten op de door de NVI van PNG verstrekte informatie. De douaneautoriteiten hebben echter hun bezorgdheid uitgesproken over moeilijkheden met bepaalde ondernemingen of scheepsagenten die hun douaneverplichtingen met betrekking tot de aangiften van uitvoer of overlading van visserijproducten niet nakomen. Dit gebrek aan overzicht van het goederenverkeer kan resulteren in ongecontroleerde toegang van vis tot de markt van PNG en kan ook de betrouwbaarheid van certificaten van de autoriteiten van PNG ondermijnen.

| (40) | In zijn op 5 juli 2013 ingediende schrijven erkende PNG de noodzaak van het versterken van zijn controle- en monitoringsysteem, waaronder zijn systeem voor de traceerbaarheid van visserijproducten, de invoering van aanlandingsaangiften en systematische controles en verbetering van de samenwerking met douaneautoriteiten. Tijdens de vergadering van 12 december 2013 heeft PNG soortgelijke verbintenissen gedaan. De autoriteiten verklaarden dat zij werkten aan de invoering van een IT-systeem, instrumenten met betrekking tot havenstaatmaatregelen en een hervorming ter verbetering van het vangstcertificeringsproces. Deze maatregelen zouden het traceerbaarheidssysteem versterken. Alle verstrekte gegevens hadden evenwel betrekking op plannen voor de toekomst zonder enig concreet of tastbaar resultaat. |
| --- | --- |

(40)

In zijn op 5 juli 2013 ingediende schrijven erkende PNG de noodzaak van het versterken van zijn controle- en monitoringsysteem, waaronder zijn systeem voor de traceerbaarheid van visserijproducten, de invoering van aanlandingsaangiften en systematische controles en verbetering van de samenwerking met douaneautoriteiten. Tijdens de vergadering van 12 december 2013 heeft PNG soortgelijke verbintenissen gedaan. De autoriteiten verklaarden dat zij werkten aan de invoering van een IT-systeem, instrumenten met betrekking tot havenstaatmaatregelen en een hervorming ter verbetering van het vangstcertificeringsproces. Deze maatregelen zouden het traceerbaarheidssysteem versterken. Alle verstrekte gegevens hadden evenwel betrekking op plannen voor de toekomst zonder enig concreet of tastbaar resultaat.

| (41) | Voorts wordt de traceerbaarheid van producten ook belemmerd door een gebrek aan transparantie in de nationale wetten en systemen voor registratie en vergunningverlening van PNG. |
| --- | --- |

(41)

Voorts wordt de traceerbaarheid van producten ook belemmerd door een gebrek aan transparantie in de nationale wetten en systemen voor registratie en vergunningverlening van PNG.

| (42) | In de gedragscode van de FAO wordt transparantie in de visserijwetgeving en bij de opstelling daarvan alsook van de respectieve beleidsvormings-, besluitvormings- en beheersprocessen aanbevolen (respectievelijk artikel 6, lid 13, en artikel 7, lid 1.9). De gedragscode bevat beginselen en standaarden voor de instandhouding, het beheer en de ontwikkeling van alle visserijtakken, en heeft voorts onder meer betrekking op de vangst, verwerking en verhandeling van vis en visserijproducten, visserijactiviteiten en visserijonderzoek. In artikel 11, leden 2 en 3, van de gedragscode van de FAO wordt voorts aangegeven dat de internationale handel in vis en visserijproducten de duurzame ontwikkeling van de visserij niet in het gedrang zou mogen brengen, en op transparante maatregelen en transparante, eenvoudige en bevattelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zou moeten zijn gebaseerd. |
| --- | --- |

(42)

In de gedragscode van de FAO wordt transparantie in de visserijwetgeving en bij de opstelling daarvan alsook van de respectieve beleidsvormings-, besluitvormings- en beheersprocessen aanbevolen (respectievelijk artikel 6, lid 13, en artikel 7, lid 1.9). De gedragscode bevat beginselen en standaarden voor de instandhouding, het beheer en de ontwikkeling van alle visserijtakken, en heeft voorts onder meer betrekking op de vangst, verwerking en verhandeling van vis en visserijproducten, visserijactiviteiten en visserijonderzoek. In artikel 11, leden 2 en 3, van de gedragscode van de FAO wordt voorts aangegeven dat de internationale handel in vis en visserijproducten de duurzame ontwikkeling van de visserij niet in het gedrang zou mogen brengen, en op transparante maatregelen en transparante, eenvoudige en bevattelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zou moeten zijn gebaseerd.

| (43) | De Commissie beschouwt de vergunning daarom als een cruciaal document voor het vaststellen van operationele regels en voorwaarden (bijvoorbeeld visserijgebieden, archipelwateren, EEZ, toegang tot de volle zee enz.), type activiteit, aangewezen havens of overlading. Tijdens het bezoek van de Commissie in 2011 is vastgesteld en benadrukt dat het registratie- en vergunningsysteem voor vaartuigen van PNG onvoldoende transparant is. Voor verscheidene soorten vergunningen (voor onder de vlag van PNG varende vaartuigen, door PNG gecharterde vaartuigen en vaartuigen van derde landen die in het kader van overeenkomsten inzake toegang opereren) zijn de subsidiabiliteitsregels en -voorwaarden noch duidelijk, noch transparant, noch openbaar. Het tonijnbeheersplan van PNG (8) bevat enkel richtsnoeren voor de exploitatie van tonijnvaartuigen en geen specifieke voorwaarden voor die exploitatie. PNG heeft op het verslag over het dienstbezoek van de Commissie geantwoord dat bijzondere voorwaarden zijn voorbehouden voor vaartuigen die volgens PNG van nationaal belang voor zijn economische ontwikkeling en verenigbaar met de ontwikkelingsaspiraties van kleine insulaire ontwikkelingslanden zijn. |
| --- | --- |

(43)

De Commissie beschouwt de vergunning daarom als een cruciaal document voor het vaststellen van operationele regels en voorwaarden (bijvoorbeeld visserijgebieden, archipelwateren, EEZ, toegang tot de volle zee enz.), type activiteit, aangewezen havens of overlading. Tijdens het bezoek van de Commissie in 2011 is vastgesteld en benadrukt dat het registratie- en vergunningsysteem voor vaartuigen van PNG onvoldoende transparant is. Voor verscheidene soorten vergunningen (voor onder de vlag van PNG varende vaartuigen, door PNG gecharterde vaartuigen en vaartuigen van derde landen die in het kader van overeenkomsten inzake toegang opereren) zijn de subsidiabiliteitsregels en -voorwaarden noch duidelijk, noch transparant, noch openbaar. Het tonijnbeheersplan van PNG (8) bevat enkel richtsnoeren voor de exploitatie van tonijnvaartuigen en geen specifieke voorwaarden voor die exploitatie. PNG heeft op het verslag over het dienstbezoek van de Commissie geantwoord dat bijzondere voorwaarden zijn voorbehouden voor vaartuigen die volgens PNG van nationaal belang voor zijn economische ontwikkeling en verenigbaar met de ontwikkelingsaspiraties van kleine insulaire ontwikkelingslanden zijn.

| (44) | Dit gebrek aan transparantie en duidelijkheid leidt tot een verwarrende toestand met een aanzienlijke impact, met name omdat voor circa 80 % van de visvergunningen van PNG niet-vrijgegeven „bijzondere voorwaarden” gelden. Tijdens haar tweede dienstbezoek in november 2012 stelde de Commissie vast dat deze situatie ongewijzigd was. |
| --- | --- |

(44)

Dit gebrek aan transparantie en duidelijkheid leidt tot een verwarrende toestand met een aanzienlijke impact, met name omdat voor circa 80 % van de visvergunningen van PNG niet-vrijgegeven „bijzondere voorwaarden” gelden. Tijdens haar tweede dienstbezoek in november 2012 stelde de Commissie vast dat deze situatie ongewijzigd was.

| (45) | De Commissie heeft tevens getracht de geldende regels inzake overladingen te bestuderen. Bepalingen dienaangaande zijn te vinden in de wet inzake visserijbeheer van PNG van 1998 (9) (WVB), de verordening inzake visserijbeheer van PNG van 2000 (10) en de toepasselijke WCPFC-regels (11). De Commissie heeft vastgesteld dat er verschillende regels worden toegepast afhankelijk van, onder meer, de voorwaarden van de overeenkomsten inzake toegang, de voorwaarden van de vergunningen, de status van de vaartuigen (binnenlands vaartuig of niet) en de wateren waarin de vaartuigen opereren (archipelwateren of EEZ). Het aantal toepasselijke bepalingen is zo groot dat het de marktdeelnemers en autoriteiten zeer moeilijk, zo niet onmogelijk, wordt gemaakt om te weten of een overlading al dan niet is toegestaan, en onder welke voorwaarden. Tijdens haar dienstbezoek in november 2012 heeft de Commissie de autoriteiten van PNG verzocht volledige informatie over de bepalingen inzake overladingen te verstrekken, maar dat bleek niet mogelijk. |
| --- | --- |

(45)

De Commissie heeft tevens getracht de geldende regels inzake overladingen te bestuderen. Bepalingen dienaangaande zijn te vinden in de wet inzake visserijbeheer van PNG van 1998 (9) (WVB), de verordening inzake visserijbeheer van PNG van 2000 (10) en de toepasselijke WCPFC-regels (11). De Commissie heeft vastgesteld dat er verschillende regels worden toegepast afhankelijk van, onder meer, de voorwaarden van de overeenkomsten inzake toegang, de voorwaarden van de vergunningen, de status van de vaartuigen (binnenlands vaartuig of niet) en de wateren waarin de vaartuigen opereren (archipelwateren of EEZ). Het aantal toepasselijke bepalingen is zo groot dat het de marktdeelnemers en autoriteiten zeer moeilijk, zo niet onmogelijk, wordt gemaakt om te weten of een overlading al dan niet is toegestaan, en onder welke voorwaarden. Tijdens haar dienstbezoek in november 2012 heeft de Commissie de autoriteiten van PNG verzocht volledige informatie over de bepalingen inzake overladingen te verstrekken, maar dat bleek niet mogelijk.

| (46) | Gelet op het geconstateerde gebrek aan traceerbaarheid en het gebrek aan voor de autoriteiten van PNG beschikbare informatie over de aangelande vis, kan PNG niet waarborgen dat de visserijproducten die PNG of in PNG gevestigde verwerkingsbedrijven binnenkomen, niet afkomstig zijn van IOO-visserij, zoals beschreven in de overwegingen 33 tot en met 40. De mogelijkheid om de toegang van IOO-producten en de latere uitvoer ervan te controleren, wordt ook in het gedrang gebracht door het gebrek aan transparantie van registratie- en vergunningsbepalingen zoals vastgesteld in de overwegingen 41 tot en met 45 van het besluit, alsook door het ontbreken van duidelijke instandhoudings- en beheersmaatregelen, die in de overwegingen 76 tot en met 82 worden omschreven. |
| --- | --- |

(46)

Gelet op het geconstateerde gebrek aan traceerbaarheid en het gebrek aan voor de autoriteiten van PNG beschikbare informatie over de aangelande vis, kan PNG niet waarborgen dat de visserijproducten die PNG of in PNG gevestigde verwerkingsbedrijven binnenkomen, niet afkomstig zijn van IOO-visserij, zoals beschreven in de overwegingen 33 tot en met 40. De mogelijkheid om de toegang van IOO-producten en de latere uitvoer ervan te controleren, wordt ook in het gedrang gebracht door het gebrek aan transparantie van registratie- en vergunningsbepalingen zoals vastgesteld in de overwegingen 41 tot en met 45 van het besluit, alsook door het ontbreken van duidelijke instandhoudings- en beheersmaatregelen, die in de overwegingen 76 tot en met 82 worden omschreven.

| (47) | Deze tekortkomingen werden ook bevestigd door het feit dat de autoriteiten van PNG niet konden rechtvaardigen waarom zij de verklaring van een in PNG gevestigd tonijnverwerkingsbedrijf over voor de Unie bestemde tonijnconserven bekrachtigden in de zin van artikel 14, lid 2, van de IOO-verordening. Een dergelijke verklaring kan enkel worden bekrachtigd voor visserijproducten die zijn verwerkt in een ander derde land dan de vlaggenstaat. In het bedoelde geval bracht de fysieke verificatie door de voor de invoer van visserijproducten verantwoordelijke autoriteiten van de lidstaten aan het licht dat het product dat door de invoerder als een verwerkt product werd voorgesteld, in werkelijkheid een onverwerkt product was, namelijk bevroren gehele vis. In dit verband moet worden opgemerkt dat voor verwerkte en onverwerkte producten andere regels inzake markttoegang en douanerechten kunnen gelden. Tijdens haar dienstbezoek aan PNG in november 2012 heeft de Commissie het als uitvoerder van de lading in kwestie opgegeven verwerkingsbedrijf van PNG bezocht. De onderneming kon geen rechtvaardiging geven en beschouwt het aan de autoriteiten van PNG verzonden verzoek tot bekrachtiging van die verklaring van verwerking als een vergissing, met name omdat zij gewoonlijk geen bevroren gehele vis uitvoert. Het betreft hier een concreet geval waarin de Commissie heeft geconstateerd dat de autoriteiten van PNG ten onrechte verklaringen van verwerking hebben gevalideerd. De marktdeelnemer verklaarde dat het om een geval van onoplettendheid ging en eenvoudigweg een vergissing betrof, maar de autoriteiten hebben toegegeven dat dergelijke situaties in andere gevallen kunnen voorkomen. Deze situatie is andermaal een voorbeeld van het gebrek aan traceerbaarheid en transparantie dat duidt op het onvermogen om de toegang van van IOO-visserij afkomstige visserijproducten tot de markt van PNG te monitoren. |
| --- | --- |

(47)

Deze tekortkomingen werden ook bevestigd door het feit dat de autoriteiten van PNG niet konden rechtvaardigen waarom zij de verklaring van een in PNG gevestigd tonijnverwerkingsbedrijf over voor de Unie bestemde tonijnconserven bekrachtigden in de zin van artikel 14, lid 2, van de IOO-verordening. Een dergelijke verklaring kan enkel worden bekrachtigd voor visserijproducten die zijn verwerkt in een ander derde land dan de vlaggenstaat. In het bedoelde geval bracht de fysieke verificatie door de voor de invoer van visserijproducten verantwoordelijke autoriteiten van de lidstaten aan het licht dat het product dat door de invoerder als een verwerkt product werd voorgesteld, in werkelijkheid een onverwerkt product was, namelijk bevroren gehele vis. In dit verband moet worden opgemerkt dat voor verwerkte en onverwerkte producten andere regels inzake markttoegang en douanerechten kunnen gelden. Tijdens haar dienstbezoek aan PNG in november 2012 heeft de Commissie het als uitvoerder van de lading in kwestie opgegeven verwerkingsbedrijf van PNG bezocht. De onderneming kon geen rechtvaardiging geven en beschouwt het aan de autoriteiten van PNG verzonden verzoek tot bekrachtiging van die verklaring van verwerking als een vergissing, met name omdat zij gewoonlijk geen bevroren gehele vis uitvoert. Het betreft hier een concreet geval waarin de Commissie heeft geconstateerd dat de autoriteiten van PNG ten onrechte verklaringen van verwerking hebben gevalideerd. De marktdeelnemer verklaarde dat het om een geval van onoplettendheid ging en eenvoudigweg een vergissing betrof, maar de autoriteiten hebben toegegeven dat dergelijke situaties in andere gevallen kunnen voorkomen. Deze situatie is andermaal een voorbeeld van het gebrek aan traceerbaarheid en transparantie dat duidt op het onvermogen om de toegang van van IOO-visserij afkomstige visserijproducten tot de markt van PNG te monitoren.

| (48) | Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie vergaarde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en artikel 31, lid 4, onder b), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat PNG zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dient te vervullen om te voorkomen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten toegang tot zijn markt hebben. |
| --- | --- |

(48)

Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie vergaarde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en artikel 31, lid 4, onder b), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat PNG zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dient te vervullen om te voorkomen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten toegang tot zijn markt hebben.

3.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, van de IOO-verordening)

| (49) | De Commissie heeft onderzocht of de autoriteiten van PNG doeltreffend met de Commissie samenwerken door te reageren op verzoeken van de Commissie om IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten te onderzoeken, bevindingen over dergelijke activiteiten mee te delen of vervolgactie ten aanzien van dergelijke activiteiten te ondernemen. |
| --- | --- |

(49)

De Commissie heeft onderzocht of de autoriteiten van PNG doeltreffend met de Commissie samenwerken door te reageren op verzoeken van de Commissie om IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten te onderzoeken, bevindingen over dergelijke activiteiten mee te delen of vervolgactie ten aanzien van dergelijke activiteiten te ondernemen.

| (50) | De autoriteiten van PNG die de vangstcertificeringsregeling uit de IOO-verordening van de EU toepassen, stellen zich doorgaans coöperatief op wat betreft het reageren op verzoeken en het meedelen van bevindingen naar aanleiding daarvan, maar het vertrouwen in de juistheid van hun antwoorden wordt geschaad en ondermijnd door het gebrek aan transparantie en doordat er weinig tot geen mogelijkheden zijn om de traceerbaarheid van visserijproducten als vastgesteld in deel 3, onder 1), van het besluit te waarborgen. |
| --- | --- |

(50)

De autoriteiten van PNG die de vangstcertificeringsregeling uit de IOO-verordening van de EU toepassen, stellen zich doorgaans coöperatief op wat betreft het reageren op verzoeken en het meedelen van bevindingen naar aanleiding daarvan, maar het vertrouwen in de juistheid van hun antwoorden wordt geschaad en ondermijnd door het gebrek aan transparantie en doordat er weinig tot geen mogelijkheden zijn om de traceerbaarheid van visserijproducten als vastgesteld in deel 3, onder 1), van het besluit te waarborgen.

| (51) | In het kader van de algemene beoordeling van de vraag of PNG zich heeft gekweten van zijn taken als vlaggen-, haven- en kuststaat, heeft de Commissie tevens onderzocht of PNG met andere vlaggenstaten samenwerkt in de strijd tegen IOO-visserij. |
| --- | --- |

(51)

In het kader van de algemene beoordeling van de vraag of PNG zich heeft gekweten van zijn taken als vlaggen-, haven- en kuststaat, heeft de Commissie tevens onderzocht of PNG met andere vlaggenstaten samenwerkt in de strijd tegen IOO-visserij.

| (52) | In dat verband heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van november 2012 geconstateerd dat de autoriteiten van PNG onvoldoende bereid zijn om samen te werken met vlaggenstaten van vaartuigen die opereren in wateren onder de jurisdictie van PNG en, bijvoorbeeld, om de vlaggenstaten informatie met betrekking tot vaartuiggegevens mee te delen. Dit is een duidelijke aanwijzing dat PNG verzaakt aan de uit hoofde van het internationale recht (met name artikel 7, lid 1, onder a), van de UNFSA) op het land rustende verplichtingen om doeltreffende maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de in zijn wateren voorkomende grensoverschrijdende visbestanden alsook doeltreffende en doelmatige maatregelen ter voorkoming van IOO-visserij te nemen. |
| --- | --- |

(52)

In dat verband heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoek van november 2012 geconstateerd dat de autoriteiten van PNG onvoldoende bereid zijn om samen te werken met vlaggenstaten van vaartuigen die opereren in wateren onder de jurisdictie van PNG en, bijvoorbeeld, om de vlaggenstaten informatie met betrekking tot vaartuiggegevens mee te delen. Dit is een duidelijke aanwijzing dat PNG verzaakt aan de uit hoofde van het internationale recht (met name artikel 7, lid 1, onder a), van de UNFSA) op het land rustende verplichtingen om doeltreffende maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de in zijn wateren voorkomende grensoverschrijdende visbestanden alsook doeltreffende en doelmatige maatregelen ter voorkoming van IOO-visserij te nemen.

| (53) | Tijdens het bovengenoemde dienstbezoek heeft de Commissie getracht veelvoorkomende inconsistenties op te helderen in de informatie over de toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen die zij ontvangt bij de invoer in de EU van visserijproducten uit PNG. De autoriteiten van PNG bevestigden er zich van bewust te zijn dat vangstcertificaten die door vlaggenstaten worden afgegeven voor vis die rechtstreeks in PNG voor verwerking wordt aangeland, geregeld onjuiste informatie bevatten. Deze onjuiste informatie in de vangstcertificaten is hoofdzakelijk te wijten aan het feit dat de autoriteiten van PNG de informatie waarover zij beschikken, met name meldingen in het kader van het satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen (VMS) en aanlandingsaangiften, niet met de vlaggenstaten delen, zelfs niet in gevallen waarin onregelmatigheden zijn geconstateerd. Bijgevolg moet de autoriteit van de vlaggenstaat haar vangstcertificaten baseren op informatie waarover zij beschikken die mogelijk onvolledig, onjuist en niet verifieerbaar is. De autoriteiten van PNG ondertekenen echter verklaringen van verwerking terwijl zij er zich ten volle van bewust zijn dat de vangstcertificaten die voor de in PNG verwerkte vangsten worden afgegeven, onjuist zijn. |
| --- | --- |

(53)

Tijdens het bovengenoemde dienstbezoek heeft de Commissie getracht veelvoorkomende inconsistenties op te helderen in de informatie over de toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen die zij ontvangt bij de invoer in de EU van visserijproducten uit PNG. De autoriteiten van PNG bevestigden er zich van bewust te zijn dat vangstcertificaten die door vlaggenstaten worden afgegeven voor vis die rechtstreeks in PNG voor verwerking wordt aangeland, geregeld onjuiste informatie bevatten. Deze onjuiste informatie in de vangstcertificaten is hoofdzakelijk te wijten aan het feit dat de autoriteiten van PNG de informatie waarover zij beschikken, met name meldingen in het kader van het satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen (VMS) en aanlandingsaangiften, niet met de vlaggenstaten delen, zelfs niet in gevallen waarin onregelmatigheden zijn geconstateerd. Bijgevolg moet de autoriteit van de vlaggenstaat haar vangstcertificaten baseren op informatie waarover zij beschikken die mogelijk onvolledig, onjuist en niet verifieerbaar is. De autoriteiten van PNG ondertekenen echter verklaringen van verwerking terwijl zij er zich ten volle van bewust zijn dat de vangstcertificaten die voor de in PNG verwerkte vangsten worden afgegeven, onjuist zijn.

| (54) | Overeenkomstig de artikelen 63 en 64 van UNCLOS moeten kust- en vlaggenstaten samenwerken op het vlak van gebieds- en grensoverschrijdende vissoorten. In de artikelen 7 en 20 van de UNFSA wordt de verplichting tot samenwerking verder uitgewerkt, respectievelijk wat de vaststelling van compatibele instandhoudings- en beheersmaatregelen en wat het waarborgen van de naleving en handhaving van zulke maatregelen betreft. Voorts wordt in artikel 7, lid 1.3, van de gedragscode van de FAO aanbevolen dat de staten die bij de exploitatie van gebieds- en grensoverschrijdende visbestanden zijn betrokken een bilaterale overeenkomst of een organisatorische regeling vaststellen teneinde op doeltreffende wijze voor de instandhouding en het beheer van de rijkdommen te zorgen. Dit wordt verder gespecificeerd in de punten 28 en 51 van het IOO-IAP, waarin gedetailleerde methoden voor directe samenwerking tussen staten worden beschreven, waaronder de uitwisseling van gegevens of informatie waarover kuststaten beschikken. |
| --- | --- |

(54)

Overeenkomstig de artikelen 63 en 64 van UNCLOS moeten kust- en vlaggenstaten samenwerken op het vlak van gebieds- en grensoverschrijdende vissoorten. In de artikelen 7 en 20 van de UNFSA wordt de verplichting tot samenwerking verder uitgewerkt, respectievelijk wat de vaststelling van compatibele instandhoudings- en beheersmaatregelen en wat het waarborgen van de naleving en handhaving van zulke maatregelen betreft. Voorts wordt in artikel 7, lid 1.3, van de gedragscode van de FAO aanbevolen dat de staten die bij de exploitatie van gebieds- en grensoverschrijdende visbestanden zijn betrokken een bilaterale overeenkomst of een organisatorische regeling vaststellen teneinde op doeltreffende wijze voor de instandhouding en het beheer van de rijkdommen te zorgen. Dit wordt verder gespecificeerd in de punten 28 en 51 van het IOO-IAP, waarin gedetailleerde methoden voor directe samenwerking tussen staten worden beschreven, waaronder de uitwisseling van gegevens of informatie waarover kuststaten beschikken.

| (55) | In dit verband stipuleert artikel 25, lid 10, van het WCPFC-verdrag (12) dat elk lid van de Commissie, indien het redelijke gronden heeft om aan te nemen dat een onder de vlag van een andere staat varend vissersvaartuig zich heeft ingelaten met een activiteit die de doeltreffendheid van de voor het verdragsgebied genomen instandhoudings- en beheersmaatregelen ondermijnt, dit onder de aandacht van de betrokken vlaggenstaat brengt. PNG is evenwel van mening dat de wateren onder zijn jurisdictie geen deel van het WCPFC-verdragsgebied uitmaken, hetgeen in detail zal worden onderzocht in de overwegingen 76 tot en met 78; dit heeft gevolgen voor de tenuitvoerlegging van deze bepaling. Het optreden van PNG, zoals beschreven in dit deel, is in strijd met de in overweging 54 vermelde verplichtingen en met de WCPFC-regels. |
| --- | --- |

(55)

In dit verband stipuleert artikel 25, lid 10, van het WCPFC-verdrag (12) dat elk lid van de Commissie, indien het redelijke gronden heeft om aan te nemen dat een onder de vlag van een andere staat varend vissersvaartuig zich heeft ingelaten met een activiteit die de doeltreffendheid van de voor het verdragsgebied genomen instandhoudings- en beheersmaatregelen ondermijnt, dit onder de aandacht van de betrokken vlaggenstaat brengt. PNG is evenwel van mening dat de wateren onder zijn jurisdictie geen deel van het WCPFC-verdragsgebied uitmaken, hetgeen in detail zal worden onderzocht in de overwegingen 76 tot en met 78; dit heeft gevolgen voor de tenuitvoerlegging van deze bepaling. Het optreden van PNG, zoals beschreven in dit deel, is in strijd met de in overweging 54 vermelde verplichtingen en met de WCPFC-regels.

| (56) | Het belang van doeltreffende samenwerkingsmechanismen moet worden gezien in het licht van de omvang van het visbestand van PNG (zoals beschreven in overweging 66), de aanwezigheid van overwegend onder vreemde vlag varende vaartuigen in wateren onder de jurisdictie van PNG en de groeiende verwerkingsindustrie zoals beschreven in de overwegingen 30 en 31. Voorts genieten in PNG verwerkte visserijproducten in het kader van de tussentijdse partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de staten in de Stille Oceaan, anderzijds geprivilegieerde voorwaarden inzake toegang tot de EU-markt. PNG heeft zich er in dat verband toe verbonden zijn regels, systemen en processen te verbeteren met het oog op de doeltreffende instandhouding en de duurzaamheid van de ontwikkeling en het beheer van de visserij (13). |
| --- | --- |

(56)

Het belang van doeltreffende samenwerkingsmechanismen moet worden gezien in het licht van de omvang van het visbestand van PNG (zoals beschreven in overweging 66), de aanwezigheid van overwegend onder vreemde vlag varende vaartuigen in wateren onder de jurisdictie van PNG en de groeiende verwerkingsindustrie zoals beschreven in de overwegingen 30 en 31. Voorts genieten in PNG verwerkte visserijproducten in het kader van de tussentijdse partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de staten in de Stille Oceaan, anderzijds geprivilegieerde voorwaarden inzake toegang tot de EU-markt. PNG heeft zich er in dat verband toe verbonden zijn regels, systemen en processen te verbeteren met het oog op de doeltreffende instandhouding en de duurzaamheid van de ontwikkeling en het beheer van de visserij (13).

| (57) | Met name heeft PNG in zijn op 5 juli 2013 ingediende schrijven de noodzaak erkend om met het oog op de uitwisseling van informatie, met name VMS-gegevens, samen te werken met vlaggenstaten. Tijdens de vergadering van 12 december 2013 en in het op 6 januari 2014 ingediende schrijven zijn soortgelijke verklaringen gedaan. Wat het bestaan en de tenuitvoerlegging van doelmatige handhavingsmaatregelen betreft, heeft de Commissie vastgesteld dat PNG een VMS heeft ontwikkeld en alle vaartuigen die zijn vlag voeren en in wateren onder zijn jurisdictie actief zijn, ertoe verplicht deze apparatuur aan boord te hebben. De intensivering en verbetering van de samenwerking met vlaggenstaten van vaartuigen die in wateren onder de jurisdictie van PNG opereren, blijft tot op heden echter een onopgelost kritiek punt. Aangezien er veel onder de vlag van derde landen varende vaartuigen in de wateren van PNG opereren, is toegang tot door de autoriteiten van PNG bijgehouden VMS-gegevens cruciaal voor de controle en monitoring van de vaartuigen. De autoriteiten van PNG hebben bilaterale overeenkomsten met andere landen of organisatorische regelingen met vissersverenigingen of visserijondernemingen gesloten. Tot op heden blijft de situatie met betrekking tot de toegang van de relevante vlaggenstaten tot VMS-gegevens onbevredigend en ingewikkeld. Volgens door de Commissie vergaarde informatie hebben de autoriteiten van PNG een dergelijke overeenkomst met de bevoegde autoriteit van de Filipijnen gesloten, waarbij onder meer in toegang tot VMS-gegevens is voorzien. De bedoelde overeenkomst is nog niet ten uitvoer gelegd. De autoriteiten hebben ook meegedeeld dat zij in de loop van 2014 geleidelijk het initiatief zullen nemen tot soortgelijke regelingen met de bevoegde autoriteiten van alle derde landen die in de wateren van PNG vissen. Een concrete planning hiervoor hebben zij echter niet verstrekt. |
| --- | --- |

(57)

Met name heeft PNG in zijn op 5 juli 2013 ingediende schrijven de noodzaak erkend om met het oog op de uitwisseling van informatie, met name VMS-gegevens, samen te werken met vlaggenstaten. Tijdens de vergadering van 12 december 2013 en in het op 6 januari 2014 ingediende schrijven zijn soortgelijke verklaringen gedaan. Wat het bestaan en de tenuitvoerlegging van doelmatige handhavingsmaatregelen betreft, heeft de Commissie vastgesteld dat PNG een VMS heeft ontwikkeld en alle vaartuigen die zijn vlag voeren en in wateren onder zijn jurisdictie actief zijn, ertoe verplicht deze apparatuur aan boord te hebben. De intensivering en verbetering van de samenwerking met vlaggenstaten van vaartuigen die in wateren onder de jurisdictie van PNG opereren, blijft tot op heden echter een onopgelost kritiek punt. Aangezien er veel onder de vlag van derde landen varende vaartuigen in de wateren van PNG opereren, is toegang tot door de autoriteiten van PNG bijgehouden VMS-gegevens cruciaal voor de controle en monitoring van de vaartuigen. De autoriteiten van PNG hebben bilaterale overeenkomsten met andere landen of organisatorische regelingen met vissersverenigingen of visserijondernemingen gesloten. Tot op heden blijft de situatie met betrekking tot de toegang van de relevante vlaggenstaten tot VMS-gegevens onbevredigend en ingewikkeld. Volgens door de Commissie vergaarde informatie hebben de autoriteiten van PNG een dergelijke overeenkomst met de bevoegde autoriteit van de Filipijnen gesloten, waarbij onder meer in toegang tot VMS-gegevens is voorzien. De bedoelde overeenkomst is nog niet ten uitvoer gelegd. De autoriteiten hebben ook meegedeeld dat zij in de loop van 2014 geleidelijk het initiatief zullen nemen tot soortgelijke regelingen met de bevoegde autoriteiten van alle derde landen die in de wateren van PNG vissen. Een concrete planning hiervoor hebben zij echter niet verstrekt.

| (58) | Zoals reeds is beschreven, wordt doelmatige handhaving en constatering van IOO-inbreuken onmogelijk gemaakt door het gebrek aan duidelijkheid en transparantie van de wetten en procedures, met name met betrekking tot de registratie- en vergunningsvoorschriften voor vaartuigen, traceerbaarheid en betrouwbaarheid van informatie en gegevens inzake aanlandingen en vangsten (zoals beschreven in de overwegingen 41 tot en met 45) alsook met betrekking tot de instandhouding en het beheer van de bestanden (zoals beschreven in de overwegingen 76 tot en met 82). Ook de mogelijkheid van sanctionering en doeltreffende follow-up van inbreuken wordt hierdoor ondermijnd, zelfs al lijkt de wet in alle vereiste bevoegdheden en rechten op het gebied van handhaving te voorzien. Bijgevolg kan PNG overtreders in de praktijk niet doeltreffend op zodanige wijze sanctioneren dat hun de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen worden ontnomen, zoals wordt aanbevolen in punt 21 van het IOO-IAP. Door het gebrek aan duidelijkheid en transparantie van de wetten en procedures is PNG voorts niet in staat om zijn internationale verplichtingen uit hoofde van artikel 20 van de UNFSA na te komen, met name om doeltreffend te reageren op de verzoeken die vlaggenstaten kunnen hebben bij het vervullen van hun verplichting tot sanctionering van onder hun vlag varende vaartuigen die bij IOO-visserij betrokken zijn. |
| --- | --- |

(58)

Zoals reeds is beschreven, wordt doelmatige handhaving en constatering van IOO-inbreuken onmogelijk gemaakt door het gebrek aan duidelijkheid en transparantie van de wetten en procedures, met name met betrekking tot de registratie- en vergunningsvoorschriften voor vaartuigen, traceerbaarheid en betrouwbaarheid van informatie en gegevens inzake aanlandingen en vangsten (zoals beschreven in de overwegingen 41 tot en met 45) alsook met betrekking tot de instandhouding en het beheer van de bestanden (zoals beschreven in de overwegingen 76 tot en met 82). Ook de mogelijkheid van sanctionering en doeltreffende follow-up van inbreuken wordt hierdoor ondermijnd, zelfs al lijkt de wet in alle vereiste bevoegdheden en rechten op het gebied van handhaving te voorzien. Bijgevolg kan PNG overtreders in de praktijk niet doeltreffend op zodanige wijze sanctioneren dat hun de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen worden ontnomen, zoals wordt aanbevolen in punt 21 van het IOO-IAP. Door het gebrek aan duidelijkheid en transparantie van de wetten en procedures is PNG voorts niet in staat om zijn internationale verplichtingen uit hoofde van artikel 20 van de UNFSA na te komen, met name om doeltreffend te reageren op de verzoeken die vlaggenstaten kunnen hebben bij het vervullen van hun verplichting tot sanctionering van onder hun vlag varende vaartuigen die bij IOO-visserij betrokken zijn.

| (59) | Omdat hun systemen onder een gebrek aan duidelijkheid en transparantie lijden, zijn de autoriteiten van PNG niet in staat de voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van activiteiten die op IOO-visserij wijzen, na te gaan. Als gevolg van dergelijke tekortkomingen is het niet mogelijk om de mogelijke omvang van IOO-visserijgerelateerde activiteiten op betrouwbare wijze vast te stellen. Algemeen wordt echter erkend dat een gebrek aan transparantie, in combinatie met de onmogelijkheid van doeltreffende controles, illegaal gedrag in de hand werkt. |
| --- | --- |

(59)

Omdat hun systemen onder een gebrek aan duidelijkheid en transparantie lijden, zijn de autoriteiten van PNG niet in staat de voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van activiteiten die op IOO-visserij wijzen, na te gaan. Als gevolg van dergelijke tekortkomingen is het niet mogelijk om de mogelijke omvang van IOO-visserijgerelateerde activiteiten op betrouwbare wijze vast te stellen. Algemeen wordt echter erkend dat een gebrek aan transparantie, in combinatie met de onmogelijkheid van doeltreffende controles, illegaal gedrag in de hand werkt.

| (60) | Wat de bestaande capaciteit bij de autoriteiten van PNG betreft, zij erop gewezen dat PNG volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (14) een land met een lage menselijke ontwikkeling (156e van 186 landen in 2013) is, dat echter op de drempel van de categorie landen met een gemiddelde menselijke ontwikkeling staat. Dit wordt bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (15), waar PNG wordt ingedeeld bij de lagermiddeninkomenslanden. In de lijst van 1 januari 2013 met ontvangers van ontwikkelingshulp die de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand (DAC) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) bijhoudt met het oog op de verslaglegging over 2012 (16) wordt PNG als een lagermiddeninkomensland beschouwd. De beperkingen op het gebied van de financiële en administratieve capaciteit van de bevoegde autoriteiten kunnen worden beschouwd als een factor die het vermogen van PNG om zijn samenwerkings- en handhavingstaken te vervullen, ondermijnt. Er moet evenwel rekening mee worden gehouden dat het niveau van menselijke ontwikkeling in PNG stijgt (van een land met een lage naar een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling) en dat de administratieve capaciteit van PNG door de financiële en technische bijstand van de Unie voortdurend toeneemt. Tot slot moet worden opgemerkt dat de NVI, binnen de overheid van PNG, een aanzienlijke mate van autonomie geniet, waardoor ze in staat is beter beleid inzake visserijbeheer te ontwikkelen. |
| --- | --- |

(60)

Wat de bestaande capaciteit bij de autoriteiten van PNG betreft, zij erop gewezen dat PNG volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (14) een land met een lage menselijke ontwikkeling (156e van 186 landen in 2013) is, dat echter op de drempel van de categorie landen met een gemiddelde menselijke ontwikkeling staat. Dit wordt bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (15), waar PNG wordt ingedeeld bij de lagermiddeninkomenslanden. In de lijst van 1 januari 2013 met ontvangers van ontwikkelingshulp die de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand (DAC) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) bijhoudt met het oog op de verslaglegging over 2012 (16) wordt PNG als een lagermiddeninkomensland beschouwd. De beperkingen op het gebied van de financiële en administratieve capaciteit van de bevoegde autoriteiten kunnen worden beschouwd als een factor die het vermogen van PNG om zijn samenwerkings- en handhavingstaken te vervullen, ondermijnt. Er moet evenwel rekening mee worden gehouden dat het niveau van menselijke ontwikkeling in PNG stijgt (van een land met een lage naar een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling) en dat de administratieve capaciteit van PNG door de financiële en technische bijstand van de Unie voortdurend toeneemt. Tot slot moet worden opgemerkt dat de NVI, binnen de overheid van PNG, een aanzienlijke mate van autonomie geniet, waardoor ze in staat is beter beleid inzake visserijbeheer te ontwikkelen.

| (61) | De Commissie merkt op dat de tijdens de dienstbezoeken van 2011 en 2012 vergaarde informatie niet aantoont dat de autoriteiten van PNG onvoldoende financiële middelen zouden hebben, maar veeleer dat zij niet over het juridische en administratieve kader beschikken dat nodig is om hun taken doeltreffend en doelmatig te vervullen. |
| --- | --- |

(61)

De Commissie merkt op dat de tijdens de dienstbezoeken van 2011 en 2012 vergaarde informatie niet aantoont dat de autoriteiten van PNG onvoldoende financiële middelen zouden hebben, maar veeleer dat zij niet over het juridische en administratieve kader beschikken dat nodig is om hun taken doeltreffend en doelmatig te vervullen.

| (62) | Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat PNG zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(62)

Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat PNG zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

3.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (63) | PNG heeft UNCLOS en UNFSA geratificeerd. PNG is verdragsluitende partij bij het WCPFC-verdrag. Het is partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijtakken van gemeenschappelijk belang. |
| --- | --- |

(63)

PNG heeft UNCLOS en UNFSA geratificeerd. PNG is verdragsluitende partij bij het WCPFC-verdrag. Het is partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijtakken van gemeenschappelijk belang.

| (64) | De Commissie heeft alle door haar als relevant beschouwde informatie over de status van PNG als verdragsluitende partij bij het WCPFC-verdrag geanalyseerd. |
| --- | --- |

(64)

De Commissie heeft alle door haar als relevant beschouwde informatie over de status van PNG als verdragsluitende partij bij het WCPFC-verdrag geanalyseerd.

| (65) | Voorts heeft de Commissie een analyse gemaakt van de als relevant beschouwde informatie over het akkoord van PNG om de instandhoudings- en beheersmaatregelen die zijn vastgesteld door de WCPFC, toe te passen. |
| --- | --- |

(65)

Voorts heeft de Commissie een analyse gemaakt van de als relevant beschouwde informatie over het akkoord van PNG om de instandhoudings- en beheersmaatregelen die zijn vastgesteld door de WCPFC, toe te passen.

| (66) | Blijkens uitgebreide informatie die door PNG is verstrekt over de toestand met betrekking tot de tonijnvisserij in zijn wateren, vertegenwoordigen de tonijnbestanden van PNG ongeveer 19 % van de vangsten in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan (WCPFC) en ongeveer 11 % van de wereldwijde vangsten (17) (15 % van de wereldwijde tonijnvangst en 50 % van de vangsten van de partijen bij de Nauru-overeenkomst (PNO) volgens de presentatie van PNG voor de Commissie in 2011, zoals vermeld in overweging 30). |
| --- | --- |

(66)

Blijkens uitgebreide informatie die door PNG is verstrekt over de toestand met betrekking tot de tonijnvisserij in zijn wateren, vertegenwoordigen de tonijnbestanden van PNG ongeveer 19 % van de vangsten in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan (WCPFC) en ongeveer 11 % van de wereldwijde vangsten (17) (15 % van de wereldwijde tonijnvangst en 50 % van de vangsten van de partijen bij de Nauru-overeenkomst (PNO) volgens de presentatie van PNG voor de Commissie in 2011, zoals vermeld in overweging 30).

| (67) | Uit de cijfers in overweging 66 blijkt dat PNG een belangrijk deel van de wereldwijde tonijnbestanden beheert en dus, als kuststaat, de verantwoordelijkheid heeft om het verantwoorde en duurzame beheer op lange termijn van deze rijkdommen te waarborgen. De artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS en de artikelen 7 en 8 van UNFSA regelen het gebruik van levende rijkdommen door de kuststaat, die de doelstelling van een optimale benutting van de levende rijkdommen in zijn EEZ moet bevorderen en via instandhoudings- en beheersmaatregelen naleving door onderdanen van andere staten die in zijn wateren vissen, moet waarborgen en moet samenwerken met de staten en regionale organisaties die bij die visserij betrokken zijn. |
| --- | --- |

(67)

Uit de cijfers in overweging 66 blijkt dat PNG een belangrijk deel van de wereldwijde tonijnbestanden beheert en dus, als kuststaat, de verantwoordelijkheid heeft om het verantwoorde en duurzame beheer op lange termijn van deze rijkdommen te waarborgen. De artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS en de artikelen 7 en 8 van UNFSA regelen het gebruik van levende rijkdommen door de kuststaat, die de doelstelling van een optimale benutting van de levende rijkdommen in zijn EEZ moet bevorderen en via instandhoudings- en beheersmaatregelen naleving door onderdanen van andere staten die in zijn wateren vissen, moet waarborgen en moet samenwerken met de staten en regionale organisaties die bij die visserij betrokken zijn.

| (68) | Zoals in overweging 42 is beschreven, wordt in de gedragscode van de FAO transparantie in de visserijwetgeving en bij de opstelling daarvan alsook van de respectieve beleidsvormings-, besluitvormings- en beheersprocessen aanbevolen (respectievelijk artikel 6, lid 13, en artikel 7, lid 1.9). In artikel 11, leden 2 en 3, wordt voorts aangegeven dat de internationale handel in vis en visserijproducten de duurzame ontwikkeling van de visserij niet in het gedrang zou mogen brengen, en op transparante maatregelen en transparante, eenvoudige en bevattelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zou moeten zijn gebaseerd. |
| --- | --- |

(68)

Zoals in overweging 42 is beschreven, wordt in de gedragscode van de FAO transparantie in de visserijwetgeving en bij de opstelling daarvan alsook van de respectieve beleidsvormings-, besluitvormings- en beheersprocessen aanbevolen (respectievelijk artikel 6, lid 13, en artikel 7, lid 1.9). In artikel 11, leden 2 en 3, wordt voorts aangegeven dat de internationale handel in vis en visserijproducten de duurzame ontwikkeling van de visserij niet in het gedrang zou mogen brengen, en op transparante maatregelen en transparante, eenvoudige en bevattelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zou moeten zijn gebaseerd.

| (69) | In dit verband moet worden opgemerkt dat het wettelijke kader van PNG, in strijd met deze verplichtingen en aanbevelingen, niet voorziet in bepalingen om te zorgen voor doeltreffend en doelmatig beheer van vaartuigen die opereren in onder de jurisdictie van PNG vallende wateren. Voorts bevat het wettelijke kader geen duidelijke en transparante bepalingen waarbij toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen voor alle soorten onder de jurisdictie van PNG vallende wateren worden vastgesteld, of wanneer die wel voorhanden zijn, is niet in duidelijke en transparante procedures voor de uitvoering daarvan voorzien. Deze elementen worden hieronder verder geanalyseerd. |
| --- | --- |

(69)

In dit verband moet worden opgemerkt dat het wettelijke kader van PNG, in strijd met deze verplichtingen en aanbevelingen, niet voorziet in bepalingen om te zorgen voor doeltreffend en doelmatig beheer van vaartuigen die opereren in onder de jurisdictie van PNG vallende wateren. Voorts bevat het wettelijke kader geen duidelijke en transparante bepalingen waarbij toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen voor alle soorten onder de jurisdictie van PNG vallende wateren worden vastgesteld, of wanneer die wel voorhanden zijn, is niet in duidelijke en transparante procedures voor de uitvoering daarvan voorzien. Deze elementen worden hieronder verder geanalyseerd.

| (70) | Een eerste element van een dergelijke tekortkoming in de regelgeving houdt verband met de ontoereikendheid van het tonijnbeheersplan van 1998 en het ontbreken van een nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij (IOO-NAP). |
| --- | --- |

(70)

Een eerste element van een dergelijke tekortkoming in de regelgeving houdt verband met de ontoereikendheid van het tonijnbeheersplan van 1998 en het ontbreken van een nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij (IOO-NAP).

| (71) | Er zij op gewezen dat het tonijnbeheersplan het wettelijke kader voor het beheer van tonijnbestanden schept en overeenkomstig artikel 3, lid 3, geldt voor alle viswateren van PNG, met inbegrip van territoriale wateren en archipelwateren. |
| --- | --- |

(71)

Er zij op gewezen dat het tonijnbeheersplan het wettelijke kader voor het beheer van tonijnbestanden schept en overeenkomstig artikel 3, lid 3, geldt voor alle viswateren van PNG, met inbegrip van territoriale wateren en archipelwateren.

| (72) | De NVI van PNG erkende in haar op 5 juli 2013 ingediende schrijven dat er hiaten in het wettelijke kader en problemen met betrekking tot haar beheers- en controlesysteem bestaan. PNG erkende dat het tonijnbeheersplan van 1998 verouderd is en toe is aan een herziening om rekening te houden met veranderingen in de visserijsector, waaronder regionale en subregionale instandhoudings- en beheersmaatregelen, vergunningsstelsels en -voorwaarden, TAC-limieten, zonaal beheer van archipelwateren en exclusieve economische zones, referentiepunten en vangstcontroleregels. Voorts erkende PNG dat de wet en de verordeningen inzake visserijbeheer dienovereenkomstig moeten worden herzien. |
| --- | --- |

(72)

De NVI van PNG erkende in haar op 5 juli 2013 ingediende schrijven dat er hiaten in het wettelijke kader en problemen met betrekking tot haar beheers- en controlesysteem bestaan. PNG erkende dat het tonijnbeheersplan van 1998 verouderd is en toe is aan een herziening om rekening te houden met veranderingen in de visserijsector, waaronder regionale en subregionale instandhoudings- en beheersmaatregelen, vergunningsstelsels en -voorwaarden, TAC-limieten, zonaal beheer van archipelwateren en exclusieve economische zones, referentiepunten en vangstcontroleregels. Voorts erkende PNG dat de wet en de verordeningen inzake visserijbeheer dienovereenkomstig moeten worden herzien.

| (73) | PNG liet zijn schrijven van 4 december 2013 vergezeld gaan van een kopie van een ontwerpversie voor een nieuw tonijnbeheersplan. Tevens erkende het in zijn op 6 januari 2014 ingediende schrijven de noodzaak om zijn tonijnbeheersplan te herzien en kwesties aan te pakken overeenkomstig internationale verplichtingen en bepalingen. De beschreven exercitie bevindt zich echter nog in de fase van het raadplegingsproces en heeft nog geen definitief resultaat opgeleverd. Vaststaat dat het bestaande plan verouderd is en dus in strijd is met de in artikel 61, leden 2 tot en met 5, artikel 62, lid 1, en artikel 64 van UNCLOS vastgestelde verplichtingen inzake optimale benutting van de rijkdommen via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(73)

PNG liet zijn schrijven van 4 december 2013 vergezeld gaan van een kopie van een ontwerpversie voor een nieuw tonijnbeheersplan. Tevens erkende het in zijn op 6 januari 2014 ingediende schrijven de noodzaak om zijn tonijnbeheersplan te herzien en kwesties aan te pakken overeenkomstig internationale verplichtingen en bepalingen. De beschreven exercitie bevindt zich echter nog in de fase van het raadplegingsproces en heeft nog geen definitief resultaat opgeleverd. Vaststaat dat het bestaande plan verouderd is en dus in strijd is met de in artikel 61, leden 2 tot en met 5, artikel 62, lid 1, en artikel 64 van UNCLOS vastgestelde verplichtingen inzake optimale benutting van de rijkdommen via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (74) | Het tonijnbeheersplan van PNG van 1998 is niet alleen verouderd, maar weerspiegelt evenmin de realiteit van de visserijactiviteiten en de visserijsector van PNG, ondanks de vastgelegde vereiste om het voortdurend bij te werken (artikel 4 van het tonijnbeheersplan van PNG, artikel 28 van de wet inzake visserijbeheer van PNG). Het plan voorziet in een wettelijk kader voor activiteiten van 100 vaartuigen voor de tonijnvisserij met de ringzegen, maar PNG heeft nagelaten het toepassingsgebied ervan uit te breiden om de activiteit van in werkelijkheid meer dan 200 vaartuigen te beslaan. |
| --- | --- |

(74)

Het tonijnbeheersplan van PNG van 1998 is niet alleen verouderd, maar weerspiegelt evenmin de realiteit van de visserijactiviteiten en de visserijsector van PNG, ondanks de vastgelegde vereiste om het voortdurend bij te werken (artikel 4 van het tonijnbeheersplan van PNG, artikel 28 van de wet inzake visserijbeheer van PNG). Het plan voorziet in een wettelijk kader voor activiteiten van 100 vaartuigen voor de tonijnvisserij met de ringzegen, maar PNG heeft nagelaten het toepassingsgebied ervan uit te breiden om de activiteit van in werkelijkheid meer dan 200 vaartuigen te beslaan.

| (75) | Tot slot moet worden opgemerkt dat PNG, in strijd met de aanbevelingen in de punten 25, 26 en 27 van het IOO-IAP, geen IOO-NAP heeft ontwikkeld. PNG heeft dit erkend in zijn op 5 juli 2013 bij de Commissie ingediende schrijven. |
| --- | --- |

(75)

Tot slot moet worden opgemerkt dat PNG, in strijd met de aanbevelingen in de punten 25, 26 en 27 van het IOO-IAP, geen IOO-NAP heeft ontwikkeld. PNG heeft dit erkend in zijn op 5 juli 2013 bij de Commissie ingediende schrijven.

| (76) | Dat PNG ten aanzien van alle onder zijn jurisdictie vallende wateren, met inbegrip van zijn archipelwateren, geen duidelijk instandhoudings- en beheersmaatregelen heeft vastgesteld op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke bewijs en overeenkomstig zijn verplichtingen uit hoofde van UNCLOS, UNFSA en WCPFC, is een tweede element dat wijst op een tekortschietende regelgeving. Tijdens de bezoeken van de Commissie in 2011 en 2012 is immers geconstateerd dat de instandhoudings- en beheersregels niet transparant en duidelijk genoeg zijn (zoals uiteengezet in de overwegingen 77 tot en met 82) en noch compatibel noch op het beste wetenschappelijke advies gebaseerd lijken te zijn (zoals uiteengezet in de overwegingen 83 tot en met 89). |
| --- | --- |

(76)

Dat PNG ten aanzien van alle onder zijn jurisdictie vallende wateren, met inbegrip van zijn archipelwateren, geen duidelijk instandhoudings- en beheersmaatregelen heeft vastgesteld op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke bewijs en overeenkomstig zijn verplichtingen uit hoofde van UNCLOS, UNFSA en WCPFC, is een tweede element dat wijst op een tekortschietende regelgeving. Tijdens de bezoeken van de Commissie in 2011 en 2012 is immers geconstateerd dat de instandhoudings- en beheersregels niet transparant en duidelijk genoeg zijn (zoals uiteengezet in de overwegingen 77 tot en met 82) en noch compatibel noch op het beste wetenschappelijke advies gebaseerd lijken te zijn (zoals uiteengezet in de overwegingen 83 tot en met 89).

| (77) | Naar onder de jurisdictie van PNG vallende wateren wordt verwezen als territoriale zee, archipelwateren en EEZ. Overeenkomstig artikel 3 van het WCPFC-verdrag omvat het gebied waarvoor de WCPFC bevoegd is in beginsel alle wateren van de Stille Oceaan, met inbegrip van de onder de jurisdictie van PNG vallende wateren. |
| --- | --- |

(77)

Naar onder de jurisdictie van PNG vallende wateren wordt verwezen als territoriale zee, archipelwateren en EEZ. Overeenkomstig artikel 3 van het WCPFC-verdrag omvat het gebied waarvoor de WCPFC bevoegd is in beginsel alle wateren van de Stille Oceaan, met inbegrip van de onder de jurisdictie van PNG vallende wateren.

| (78) | PNG heeft de Commissie echter meegedeeld dat het van oordeel is dat de onder zijn nationale jurisdictie vallende wateren (territoriale zee, archipelwateren, EEZ) niet onder het verdragsgebied vallen, ook al heeft de WCPFC de tenuitvoerlegging van haar instandhoudings- en beheersmaatregelen aan haar verdragspartijen overgedragen. Bovendien, hoewel de Nauru-overeenkomst de visserijinspanning beperkt door de toekenning van vaartdagen (dagschema voor vaartuigen (VDS)) die in elke EEZ van de partijen bij de overeenkomst geldt, is deze beperking niet van toepassing op territoriale en archipelwateren van PNG. |
| --- | --- |

(78)

PNG heeft de Commissie echter meegedeeld dat het van oordeel is dat de onder zijn nationale jurisdictie vallende wateren (territoriale zee, archipelwateren, EEZ) niet onder het verdragsgebied vallen, ook al heeft de WCPFC de tenuitvoerlegging van haar instandhoudings- en beheersmaatregelen aan haar verdragspartijen overgedragen. Bovendien, hoewel de Nauru-overeenkomst de visserijinspanning beperkt door de toekenning van vaartdagen (dagschema voor vaartuigen (VDS)) die in elke EEZ van de partijen bij de overeenkomst geldt, is deze beperking niet van toepassing op territoriale en archipelwateren van PNG.

| (79) | Krachtens de artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS, de artikelen 5, 7, 8, 9 en 10 van UNFSA en de algemene doelstelling en desbetreffende regels van het WCPFC-verdrag (met name de artikelen 2, 5, 7 en 8) is het een duidelijke taak, verantwoordelijkheid en plicht van een kuststaat om maatregelen te nemen die compatibel zijn met die welke in de regio en op volle zee gelden teneinde de instandhouding op lange termijn van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden te waarborgen en de doelstelling om deze optimaal te benutten, te bevorderen. In de gedragscode van de FAO, met name artikel 7, leden 1, 2 en 3, en artikel 8, lid 1, worden goede praktijken ter nakoming van deze verplichtingen aanbevolen. |
| --- | --- |

(79)

Krachtens de artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS, de artikelen 5, 7, 8, 9 en 10 van UNFSA en de algemene doelstelling en desbetreffende regels van het WCPFC-verdrag (met name de artikelen 2, 5, 7 en 8) is het een duidelijke taak, verantwoordelijkheid en plicht van een kuststaat om maatregelen te nemen die compatibel zijn met die welke in de regio en op volle zee gelden teneinde de instandhouding op lange termijn van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden te waarborgen en de doelstelling om deze optimaal te benutten, te bevorderen. In de gedragscode van de FAO, met name artikel 7, leden 1, 2 en 3, en artikel 8, lid 1, worden goede praktijken ter nakoming van deze verplichtingen aanbevolen.

| (80) | In zijn antwoord aan de Commissie op het verslag van het dienstbezoek van 2011 verklaarde PNG dat alle leden van de WCPFC door in de WCPFC overeengekomen instandhoudings- en beheersmaatregelen zijn gebonden en verwees het naar de op de officiële website van de NVI van PNG (18) bekendgemaakte visserijbeheersplannen, die in alle onder de jurisdictie van PNG vallende wateren (territoriale zee, archipelwateren, EEZ) van toepassing zouden moeten zijn, met name voor grensoverschrijdende bestanden, om voor hetzelfde instandhoudingsniveau te zorgen in alle wateren waar deze bestanden doortrekken. Blijkbaar hebben dergelijke plannen echter enkel betrekking op activiteiten in de EEZ van PNG en gelden voor archipelwateren van PNG geen overeenkomstige maatregelen. |
| --- | --- |

(80)

In zijn antwoord aan de Commissie op het verslag van het dienstbezoek van 2011 verklaarde PNG dat alle leden van de WCPFC door in de WCPFC overeengekomen instandhoudings- en beheersmaatregelen zijn gebonden en verwees het naar de op de officiële website van de NVI van PNG (18) bekendgemaakte visserijbeheersplannen, die in alle onder de jurisdictie van PNG vallende wateren (territoriale zee, archipelwateren, EEZ) van toepassing zouden moeten zijn, met name voor grensoverschrijdende bestanden, om voor hetzelfde instandhoudingsniveau te zorgen in alle wateren waar deze bestanden doortrekken. Blijkbaar hebben dergelijke plannen echter enkel betrekking op activiteiten in de EEZ van PNG en gelden voor archipelwateren van PNG geen overeenkomstige maatregelen.

| (81) | Deze situatie leidt tot een gebrek aan transparantie en duidelijkheid bovenop het gebrek aan transparantie van de registratie- en vergunningswetten en -procedures van PNG voor vissersvaartuigen, zoals uiteengezet in de delen 3.1 en 3.2 van het besluit, en beknot en ondermijnt de mogelijkheid om op doeltreffende wijze doelmatige maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden van PNG ten uitvoer te leggen. PNG heeft de gewoonte de toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen op te nemen in niet-vrijgegeven vergunningsvoorwaarden voor vaartuigen voor de tonijnvisserij. Bijgevolg kunnen, mede afhankelijk van niet-vrijgegeven, individuele vergunningsvoorwaarden, verschillende maatregelen gelden. |
| --- | --- |

(81)

Deze situatie leidt tot een gebrek aan transparantie en duidelijkheid bovenop het gebrek aan transparantie van de registratie- en vergunningswetten en -procedures van PNG voor vissersvaartuigen, zoals uiteengezet in de delen 3.1 en 3.2 van het besluit, en beknot en ondermijnt de mogelijkheid om op doeltreffende wijze doelmatige maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden van PNG ten uitvoer te leggen. PNG heeft de gewoonte de toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen op te nemen in niet-vrijgegeven vergunningsvoorwaarden voor vaartuigen voor de tonijnvisserij. Bijgevolg kunnen, mede afhankelijk van niet-vrijgegeven, individuele vergunningsvoorwaarden, verschillende maatregelen gelden.

| (82) | Kortom, in strijd met de in overweging 79 bedoelde verplichtingen, gelden voor archipelwateren van PNG geen duidelijke, transparante en compatibele instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(82)

Kortom, in strijd met de in overweging 79 bedoelde verplichtingen, gelden voor archipelwateren van PNG geen duidelijke, transparante en compatibele instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (83) | Krachtens artikel 61 van UNCLOS, de artikelen 5 en 6 van UNFSA en de artikelen 5 en 6 van het WCPFC-verdrag moeten kuststaten de toegestane vangsten van de levende rijkdommen in hun EEZ vaststellen op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke bewijs waarover zij beschikken en op basis van de voorzorgsaanpak; kuststaten moeten er door passende instandhoudings- en beheersmaatregelen tevens voor zorgen dat levende rijkdommen en bestanden in de EEZ en andere wateren onder hun jurisdictie niet door overexploitatie worden bedreigd. In de gedragscode van de FAO, met name artikel 7, leden 3, 4 en 5, worden goede praktijken ter nakoming van deze verplichtingen aanbevolen. |
| --- | --- |

(83)

Krachtens artikel 61 van UNCLOS, de artikelen 5 en 6 van UNFSA en de artikelen 5 en 6 van het WCPFC-verdrag moeten kuststaten de toegestane vangsten van de levende rijkdommen in hun EEZ vaststellen op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke bewijs waarover zij beschikken en op basis van de voorzorgsaanpak; kuststaten moeten er door passende instandhoudings- en beheersmaatregelen tevens voor zorgen dat levende rijkdommen en bestanden in de EEZ en andere wateren onder hun jurisdictie niet door overexploitatie worden bedreigd. In de gedragscode van de FAO, met name artikel 7, leden 3, 4 en 5, worden goede praktijken ter nakoming van deze verplichtingen aanbevolen.

| (84) | Aangezien PNG van oordeel is dat de WCPFC-regels niet gelden voor onder zijn jurisdictie vallende wateren, is niet geheel duidelijk welke gegevens worden vergaard en aan de WCPFC worden meegedeeld; mogelijk hebben deze geen betrekking op alle viswateren van PNG. In verslagen van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC wordt geregeld het probleem van ontbrekende gegevens aan de orde gesteld. In het verslag van haar zevende zitting maakte de wetenschappelijke commissie van de WCPFC in punt 89 bijvoorbeeld melding van enkele inconsistenties tussen vloten wat betreft de rapportering van gestreepte tonijn, geelvintonijn en grootoogtonijn in vislogboeken voor de ringzegenvisserij en beval het, gezien het wetenschappelijke belang van nauwkeurige vangstsamenstellingsgegevens van ringzegenvaartuigen, aan dat het probleem aan het Technisch en Handhavingscomité zou worden doorverwezen (19). In punt 37 wees de wetenschappelijke commissie nadrukkelijk op de onzekerheid omtrent de vangstsamenstelling voor ringzegenvaartuigen en maande zij PNG aan de ramingen van de vangstsamenstelling van ringzegenvaartuigen te blijven verbeteren. In haar achtste zitting stelde de wetenschappelijke commissie van de WCPFC opnieuw kwesties in verband met ontbrekende en inconsistente vangst- en vangstsamenstellingsgegevens (20) aan de orde, becommentarieerde ze de verslagleggingsverplichtingen in het kader van charterovereenkomsten en deed ze aanbevelingen ter verbetering (21). Ook het feit dat bepaalde verdragspartijen, waarvan sommige actief zijn in onder de nationale jurisdictie van PNG vallende wateren, te weinig of gebrekkige gegevens indienen, werd besproken. |
| --- | --- |

(84)

Aangezien PNG van oordeel is dat de WCPFC-regels niet gelden voor onder zijn jurisdictie vallende wateren, is niet geheel duidelijk welke gegevens worden vergaard en aan de WCPFC worden meegedeeld; mogelijk hebben deze geen betrekking op alle viswateren van PNG. In verslagen van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC wordt geregeld het probleem van ontbrekende gegevens aan de orde gesteld. In het verslag van haar zevende zitting maakte de wetenschappelijke commissie van de WCPFC in punt 89 bijvoorbeeld melding van enkele inconsistenties tussen vloten wat betreft de rapportering van gestreepte tonijn, geelvintonijn en grootoogtonijn in vislogboeken voor de ringzegenvisserij en beval het, gezien het wetenschappelijke belang van nauwkeurige vangstsamenstellingsgegevens van ringzegenvaartuigen, aan dat het probleem aan het Technisch en Handhavingscomité zou worden doorverwezen (19). In punt 37 wees de wetenschappelijke commissie nadrukkelijk op de onzekerheid omtrent de vangstsamenstelling voor ringzegenvaartuigen en maande zij PNG aan de ramingen van de vangstsamenstelling van ringzegenvaartuigen te blijven verbeteren. In haar achtste zitting stelde de wetenschappelijke commissie van de WCPFC opnieuw kwesties in verband met ontbrekende en inconsistente vangst- en vangstsamenstellingsgegevens (20) aan de orde, becommentarieerde ze de verslagleggingsverplichtingen in het kader van charterovereenkomsten en deed ze aanbevelingen ter verbetering (21). Ook het feit dat bepaalde verdragspartijen, waarvan sommige actief zijn in onder de nationale jurisdictie van PNG vallende wateren, te weinig of gebrekkige gegevens indienen, werd besproken.

| (85) | In de verslagen staat ook te lezen dat de door de WCPFC opgelegde vereiste van 100 % waarnemerstoezicht nog niet is bereikt en PNG volgens zijn meest recente jaarverslag, dat in 2012 bij de wetenschappelijke commissie is ingediend, niet aan die vereiste voldoet (22). |
| --- | --- |

(85)

In de verslagen staat ook te lezen dat de door de WCPFC opgelegde vereiste van 100 % waarnemerstoezicht nog niet is bereikt en PNG volgens zijn meest recente jaarverslag, dat in 2012 bij de wetenschappelijke commissie is ingediend, niet aan die vereiste voldoet (22).

| (86) | De wetenschappelijke commissie van de WCPFC heeft in haar zevende vergadering geadviseerd dat, indien de recente visserijpraktijken voor gestreepte tonijn worden voortgezet, de vangstpercentageniveaus waarschijnlijk zullen dalen en de vangsten moeten worden verminderd omdat de bestanden worden bevist tot op het niveau dat overeenkomt met de maximale duurzame opbrengst. Verhogingen van de visserijinspanning moeten daarom worden gemonitord (23). |
| --- | --- |

(86)

De wetenschappelijke commissie van de WCPFC heeft in haar zevende vergadering geadviseerd dat, indien de recente visserijpraktijken voor gestreepte tonijn worden voortgezet, de vangstpercentageniveaus waarschijnlijk zullen dalen en de vangsten moeten worden verminderd omdat de bestanden worden bevist tot op het niveau dat overeenkomt met de maximale duurzame opbrengst. Verhogingen van de visserijinspanning moeten daarom worden gemonitord (23).

| (87) | PNG past geen instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC in zijn archipelwateren toe en heeft geen daarmee compatibele maatregelen genomen. Gezien het grensoverschrijdende en sterk migrerende karakter van tonijnbestanden en de omvang van de tonijnbestanden en de tonijnvisserij in de archipelwateren van PNG, die een belangrijk geografisch paaigebied voor tonijnsoorten vormen, dreigt elke instandhoudingsinspanning ten behoeve van het tonijnbestand als geheel door deze situatie op het spel te worden gezet. PNG zorgt er dus niet voor dat in alle onder zijn jurisdictie vallende wateren instandhoudings- en beheersmaatregelen worden toegepast op een wijze die verenigbaar is met de vereisten van de WCPFC en overeenstemt met zijn verplichting om ervoor te zorgen dat soorten onder de jurisdictie van de kuststaat niet door overexploitatie worden bedreigd. |
| --- | --- |

(87)

PNG past geen instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC in zijn archipelwateren toe en heeft geen daarmee compatibele maatregelen genomen. Gezien het grensoverschrijdende en sterk migrerende karakter van tonijnbestanden en de omvang van de tonijnbestanden en de tonijnvisserij in de archipelwateren van PNG, die een belangrijk geografisch paaigebied voor tonijnsoorten vormen, dreigt elke instandhoudingsinspanning ten behoeve van het tonijnbestand als geheel door deze situatie op het spel te worden gezet. PNG zorgt er dus niet voor dat in alle onder zijn jurisdictie vallende wateren instandhoudings- en beheersmaatregelen worden toegepast op een wijze die verenigbaar is met de vereisten van de WCPFC en overeenstemt met zijn verplichting om ervoor te zorgen dat soorten onder de jurisdictie van de kuststaat niet door overexploitatie worden bedreigd.

| (88) | De Commissie heeft ook een beoordeling gemaakt van elk handelen of nalaten van PNG dat geldende wet- en regelgeving of internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen minder doeltreffend kan hebben gemaakt. |
| --- | --- |

(88)

De Commissie heeft ook een beoordeling gemaakt van elk handelen of nalaten van PNG dat geldende wet- en regelgeving of internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen minder doeltreffend kan hebben gemaakt.

| (89) | In dit verband stelt het tonijnbeheersplan van PNG een TAC van 338 000 metrieke ton per jaar vast (artikel 33) en beperkt het het aantal vergunningen voor vaartuigen voor de tonijnvisserij met de ringzegen tot 100 (artikel 32, lid 2). Het huidige vangstniveau bedraagt echter meer dan 700 000 metrieke ton en er opereren meer dan 200 vergunninghoudende vaartuigen voor de tonijnvisserij met de ringzegen in de wateren van PNG. De Commissie is daarom van oordeel dat de bestaande maatregelen niet van dien aard zijn dat PNG daarmee aan zijn internationale verplichtingen op het gebied van instandhouding en beheer voldoet. Aangezien tonijn een grensoverschrijdend en over grote afstanden trekkend bestand is, moeten instandhoudings- en beheersmaatregelen, om doeltreffend en duurzaam te zijn, zoals ook de algemene doelstelling van het WCPFC-verdrag luidt (24), in het volledige migratiegebied consistent en compatibel zijn; het huidige tonijnbeheersplan laat niet toe aan deze verplichting te voldoen. |
| --- | --- |

(89)

In dit verband stelt het tonijnbeheersplan van PNG een TAC van 338 000 metrieke ton per jaar vast (artikel 33) en beperkt het het aantal vergunningen voor vaartuigen voor de tonijnvisserij met de ringzegen tot 100 (artikel 32, lid 2). Het huidige vangstniveau bedraagt echter meer dan 700 000 metrieke ton en er opereren meer dan 200 vergunninghoudende vaartuigen voor de tonijnvisserij met de ringzegen in de wateren van PNG. De Commissie is daarom van oordeel dat de bestaande maatregelen niet van dien aard zijn dat PNG daarmee aan zijn internationale verplichtingen op het gebied van instandhouding en beheer voldoet. Aangezien tonijn een grensoverschrijdend en over grote afstanden trekkend bestand is, moeten instandhoudings- en beheersmaatregelen, om doeltreffend en duurzaam te zijn, zoals ook de algemene doelstelling van het WCPFC-verdrag luidt (24), in het volledige migratiegebied consistent en compatibel zijn; het huidige tonijnbeheersplan laat niet toe aan deze verplichting te voldoen.

| (90) | Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat PNG zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(90)

Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat PNG zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

3.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (91) | Er wordt aan herinnerd dat PNG volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (25) een land met een lage menselijke ontwikkeling (156e van 186 landen in 2012) is, dat echter op de drempel van de categorie landen met een gemiddelde menselijke ontwikkeling staat. Dit wordt bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006, waar PNG wordt ingedeeld bij de lagermiddeninkomenslanden. Toch wordt PNG volgens de meest recente informatie, de OECD-DAC van 1 januari 2013 voor verslaglegging over 2012 (26), als een lagermiddeninkomensland beschouwd. |
| --- | --- |

(91)

Er wordt aan herinnerd dat PNG volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (25) een land met een lage menselijke ontwikkeling (156e van 186 landen in 2012) is, dat echter op de drempel van de categorie landen met een gemiddelde menselijke ontwikkeling staat. Dit wordt bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006, waar PNG wordt ingedeeld bij de lagermiddeninkomenslanden. Toch wordt PNG volgens de meest recente informatie, de OECD-DAC van 1 januari 2013 voor verslaglegging over 2012 (26), als een lagermiddeninkomensland beschouwd.

| (92) | De kennisgevingen die PNG overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening als vlaggenstaat doet, zijn door de Commissie vanaf 4 februari 2010 ontvangen. PNG heeft vervolgens overeenkomstig artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening bevestigd nationale regelingen te hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(92)

De kennisgevingen die PNG overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening als vlaggenstaat doet, zijn door de Commissie vanaf 4 februari 2010 ontvangen. PNG heeft vervolgens overeenkomstig artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening bevestigd nationale regelingen te hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (93) | De Commissie heeft PNG in kennis gesteld van de verschillende tekortkomingen die zij tijdens haar eerste dienstbezoek in november 2011 heeft geconstateerd. Een jaar later, tijdens haar tweede dienstbezoek in november 2012 stelde de Commissie vast dat de situatie ongewijzigd was. |
| --- | --- |

(93)

De Commissie heeft PNG in kennis gesteld van de verschillende tekortkomingen die zij tijdens haar eerste dienstbezoek in november 2011 heeft geconstateerd. Een jaar later, tijdens haar tweede dienstbezoek in november 2012 stelde de Commissie vast dat de situatie ongewijzigd was.

| (94) | In haar op 5 juli 2013 ingediende schrijven erkent de NVI van PNG de voortdurende bijstand die door de EU aan de visserijautoriteiten van PNG wordt verleend in het kader van regionale en subregionale programma’s; in 2011 is ook technische bijstand verleend in het kader van de strijd tegen IOO-visserij (27). |
| --- | --- |

(94)

In haar op 5 juli 2013 ingediende schrijven erkent de NVI van PNG de voortdurende bijstand die door de EU aan de visserijautoriteiten van PNG wordt verleend in het kader van regionale en subregionale programma’s; in 2011 is ook technische bijstand verleend in het kader van de strijd tegen IOO-visserij (27).

| (95) | De Commissie heeft rekening gehouden met de ontwikkelingsbeperkingen van PNG en heeft PNG sinds 2011 voldoende tijd gegeven voor de tenuitvoerlegging van maatregelen om op een coherente, doeltreffende en niet-schadelijke manier de gevallen van niet-naleving van zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen te verhelpen. |
| --- | --- |

(95)

De Commissie heeft rekening gehouden met de ontwikkelingsbeperkingen van PNG en heeft PNG sinds 2011 voldoende tijd gegeven voor de tenuitvoerlegging van maatregelen om op een coherente, doeltreffende en niet-schadelijke manier de gevallen van niet-naleving van zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen te verhelpen.

| (96) | Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van de governance op visserijgebied van PNG mogelijk een rem zet op de ontwikkelingsstatus van het land. Rekening houdend met de aard van de geconstateerde tekortkomingen van PNG, met de door de Unie verleende bijstand en met de maatregelen die zijn genomen om de situatie recht te zetten, is geen bewijs gevonden voor de veronderstelling dat PNG zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kan nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. Het ontwikkelingsniveau van PNG, dat zich in stijgende lijn beweegt, lijkt niet te kunnen worden aangevoerd als vergoelijking of rechtvaardiging voor de algemene prestatie van PNG als vlaggenstaat en vooral als kuststaat op het gebied van visserij, noch voor de ontoereikendheid van zijn maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, en om de doeltreffendheid van de monitoring, de controle en het toezicht met betrekking tot de visserijactiviteiten in onder zijn jurisdictie vallende wateren te waarborgen. |
| --- | --- |

(96)

Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van de governance op visserijgebied van PNG mogelijk een rem zet op de ontwikkelingsstatus van het land. Rekening houdend met de aard van de geconstateerde tekortkomingen van PNG, met de door de Unie verleende bijstand en met de maatregelen die zijn genomen om de situatie recht te zetten, is geen bewijs gevonden voor de veronderstelling dat PNG zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kan nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. Het ontwikkelingsniveau van PNG, dat zich in stijgende lijn beweegt, lijkt niet te kunnen worden aangevoerd als vergoelijking of rechtvaardiging voor de algemene prestatie van PNG als vlaggenstaat en vooral als kuststaat op het gebied van visserij, noch voor de ontoereikendheid van zijn maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, en om de doeltreffendheid van de monitoring, de controle en het toezicht met betrekking tot de visserijactiviteiten in onder zijn jurisdictie vallende wateren te waarborgen.

| (97) | Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van PNG geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de algemene prestatie van het land op het gebied van visserij. |
| --- | --- |

(97)

Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van PNG geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de algemene prestatie van het land op het gebied van visserij.

4.   CONCLUSIE OVER DE MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN NIET-MEEWERKENDE DERDE LANDEN

| (98) | Gezien de hierboven getrokken conclusies over het onvermogen van Papoea-Nieuw-Guinea om zich te kwijten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt geïdentificeerd als derde land dat niet meewerkt aan de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(98)

Gezien de hierboven getrokken conclusies over het onvermogen van Papoea-Nieuw-Guinea om zich te kwijten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt geïdentificeerd als derde land dat niet meewerkt aan de bestrijding van IOO-visserij.

| (99) | Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie Papoea-Nieuw-Guinea onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend derde land kan worden geïdentificeerd. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 van de IOO-verordening vastgestelde stappen met betrekking tot Papoea-Nieuw-Guinea te nemen. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen dat land schriftelijk kan reageren op de kennisgeving en de situatie kan corrigeren. |
| --- | --- |

(99)

Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie Papoea-Nieuw-Guinea onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend derde land kan worden geïdentificeerd. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 van de IOO-verordening vastgestelde stappen met betrekking tot Papoea-Nieuw-Guinea te nemen. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen dat land schriftelijk kan reageren op de kennisgeving en de situatie kan corrigeren.

| (100) | De kennisgeving aan Papoea-Nieuw-Guinea van de mogelijkheid dat het wordt geïdentificeerd als een land dat de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als een niet-meewerkend land aanmerkt, sluit niet uit, en brengt evenmin automatisch met zich mee, dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen onderneemt om landen als niet-meewerkende landen te identificeren en een lijst van deze landen vast te stellen. |
| --- | --- |

(100)

De kennisgeving aan Papoea-Nieuw-Guinea van de mogelijkheid dat het wordt geïdentificeerd als een land dat de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als een niet-meewerkend land aanmerkt, sluit niet uit, en brengt evenmin automatisch met zich mee, dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen onderneemt om landen als niet-meewerkende landen te identificeren en een lijst van deze landen vast te stellen.

BESLUIT:

Enig artikel

De Onafhankelijke Staat Papoea-Nieuw-Guinea wordt hierbij in kennis gesteld van de mogelijkheid dat hij door de Commissie wordt aangemerkt als een derde land dat niet meewerkt bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereguleerde visserij.

Gedaan te Brussel, 10 juni 2014.

Voor de Commissie

Maria DAMANAKI

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1.

1

(2)  http://www.ffa.int/

2

(3)  Nauru-overeenkomst (http://www.ffa.int/node/93#attachments).

3

(4)  Wetenschappelijke commissie van de WCPFC, achtste gewone zitting, 7-15 augustus 2012, Busan, Republiek Korea, Jaarlijks verslag aan de Commissie, deel 1: Informatie over visserijonderzoek en -statistieken, Papoea-Nieuw-Guinea, WCPFC-SC8-AR/CCM-18 (http://www.wcpfc.int/doc/AR-CCM-18/Papua-New-Guinea-2).

4

(5)  Informatie die is verkregen uit de presentatie door de nationale visserij-instantie van PNG tijdens het dienstbezoek van de Commissie van november 2011, „Overview of PNG Fisheries on the implementation status of EU IUU Regulation 2000” goedgekeurd op 25 oktober 2000 en officieel bekendgemaakt op 23 november 2000 (http://www.fisheries.gov.pg/LinkClick.aspx?fileticket=25a9q0dguoo%3d&tabid=86).

5

(6)  Wetenschappelijke commissie van de WCPFC, achtste gewone zitting, WCPFC-SC8-AR/CCM-18.

6

(7)  PB C 354 van 17.11.2012, blz. 1.

7

(8)  Fisheries Management Act 1998 The National Tuna Fishery Management Plan, Nr. 48 van 1998, goedgekeurd op 2 februari 1999, officieel bekendgemaakt op 11 februari 1999 (Nr. G22) (http://www.fisheries.gov.pg/LinkClick.aspx?fileticket=8cFbiMpj%2ffU%3d&tabid=87).

8

(9)  Fisheries Management Act of the Independent State of Papua New Guinea 1998, Nr. 48 van 1998, goedgekeurd op 2 februari 1999, officieel bekendgemaakt op 11 februari 1999 (Nr. G22) (http://www.fisheries.gov.pg/LinkClick.aspx?fileticket=43Of6hMc9e8%3d&tabid=86).

9

(10)  Fisheries Management Regulation of the Independent State of Papua New Guinea 2000, Nr. 2 van 2000.

10

(11)  Instandhoudings- en beheersmaatregel van de WCPFC 2009-06, deel 2.

11

(12)  Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de over grote afstanden trekkende visbestanden in de westelijke en centrale Stille Oceaan, gedaan te Honolulu, 5 september 2000 (http://www.wcpfc.int/doc/convention-conservation-and-management-highly-migratory-fish-stocks-western-and-central-pacific).

12

(13)  Voor informatie over handelsrelaties tussen de EU en PNG, zie http://ec.europa.eu/trade/policy/countries-and-regions/regions/pacific/; Tussentijdse partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de staten in de Stille Oceaan, anderzijds (PB L 272 van 16.10.2009, blz. 2).

13

(14)  Bron: http://hdr.undp.org/en/statistics

14

Bron:

(15)  PB L 378 van 27.12.2006, blz. 41.

15

(16)  http://www.oecd.org/dac/stats/daclistofodarecipients.htm

16

(17)  Wetenschappelijke commissie van de WCPFC, achtste gewone zitting, WCPFC-SC8-AR/CCM-18.

17

(18)  http://www.fisheries.gov.pg/

18

(19)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van WCPFC, zevende gewone zitting, Pohnpei, Federale Staten van Micronesië, 9-17 augustus 2011 (http://www.wcpfc.int/node/2896).

19

(20)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van WCPFC, achtste gewone zitting, 7-15 augustus 2011 (http://www.wcpfc.int/node/4587), onder 3.1.

20

(21)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van WCPFC, achtste gewone zitting, punten 69-71.

21

(22)  Wetenschappelijke commissie van WCPFC, achtste gewone zitting, WCPFC-SC8-AR/CCM-18.

22

(23)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC, zevende gewone zitting, punten 35 en 36.

23

(24)  Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in de westelijke en centrale Stille Oceaan, met name de artikelen 2 en 5.

24

(25)  Bron: http://hdr.undp.org/en/statistics/

25

Bron:

(26)  DAC-lijst van officiële ontwikkelingshulp (http://www.oecd.org/dac/stats/daclistofodarecipients.htm).

26

(27)  Accompanying developing countries in complying with the Implementation of Regulation 1005/2008 on Illegal, Unreported and Unregulated (IUU) Fishing, EuropeAid/129609/C/SER/Multi.

27

---

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/17 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/17

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 10 juni 2014

inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

(2014/C 185/03)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (1), en met name artikel 32,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   INLEIDING

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 (hierna de „IOO-verordening” genoemd) is een EU-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 (hierna de „IOO-verordening” genoemd) is een EU-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (2) | Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot landen die zijn aangemerkt als niet-meewerkend derde land, de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende derde landen, de schrapping van landen van de lijst van niet-meewerkende derde landen, de bekendmaking van de lijst van niet-meewerkende derde landen en noodmaatregelen. |
| --- | --- |

(2)

Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot landen die zijn aangemerkt als niet-meewerkend derde land, de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende derde landen, de schrapping van landen van de lijst van niet-meewerkende derde landen, de bekendmaking van de lijst van niet-meewerkende derde landen en noodmaatregelen.

| (3) | Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd, vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 vastgestelde stappen met betrekking tot deze landen te nemen. De Commissie moet in de kennisgeving in het bijzonder melding maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie, van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een schriftelijk antwoord in te dienen, alsmede bewijsmateriaal dat de identificatie weerlegt, of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen. |
| --- | --- |

(3)

Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd, vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 vastgestelde stappen met betrekking tot deze landen te nemen. De Commissie moet in de kennisgeving in het bijzonder melding maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie, van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een schriftelijk antwoord in te dienen, alsmede bewijsmateriaal dat de identificatie weerlegt, of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen.

| (4) | Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening kan de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(4)

Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening kan de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (5) | Niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie. |
| --- | --- |

(5)

Niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie.

| (6) | Krachtens artikel 33 van de IOO-verordening kan de Raad een lijst van niet-meewerkende landen opstellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing. |
| --- | --- |

(6)

Krachtens artikel 33 van de IOO-verordening kan de Raad een lijst van niet-meewerkende landen opstellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing.

| (7) | Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening moeten andere dan EU-vlaggenstaten de Commissie in kennis stellen van de regelingen die zij hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door hun vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen. |
| --- | --- |

(7)

Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening moeten andere dan EU-vlaggenstaten de Commissie in kennis stellen van de regelingen die zij hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door hun vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen.

| (8) | Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden die verband houden met de uitvoering van die verordening. |
| --- | --- |

(8)

Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden die verband houden met de uitvoering van die verordening.

2.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE REPUBLIEK DER FILIPIJNEN

| (9) | De kennisgeving van de Republiek der Filipijnen (hierna „de Filipijnen” genoemd) als vlaggenstaat is met ingang van 15 januari 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening. |
| --- | --- |

(9)

De kennisgeving van de Republiek der Filipijnen (hierna „de Filipijnen” genoemd) als vlaggenstaat is met ingang van 15 januari 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening.

| (10) | Van 23 tot en met 27 januari 2012 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) een dienstbezoek aan de Filipijnen afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking. |
| --- | --- |

(10)

Van 23 tot en met 27 januari 2012 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) een dienstbezoek aan de Filipijnen afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

| (11) | Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van de Filipijnen voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door hun vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen, over de door de Filipijnen genomen maatregelen ter uitvoering van de verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie. |
| --- | --- |

(11)

Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van de Filipijnen voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door hun vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheermaatregelen, over de door de Filipijnen genomen maatregelen ter uitvoering van de verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie.

| (12) | De Filipijnen hebben op 3 februari 2012 aanvullende informatie verstrekt. |
| --- | --- |

(12)

De Filipijnen hebben op 3 februari 2012 aanvullende informatie verstrekt.

| (13) | Het slotverslag over het dienstbezoek is op 21 februari 2012 aan de Filipijnen toegezonden. |
| --- | --- |

(13)

Het slotverslag over het dienstbezoek is op 21 februari 2012 aan de Filipijnen toegezonden.

| (14) | De Commissie heeft op 24 maart 2012 de opmerkingen van de Filipijnen over dit slotverslag ontvangen. |
| --- | --- |

(14)

De Commissie heeft op 24 maart 2012 de opmerkingen van de Filipijnen over dit slotverslag ontvangen.

| (15) | Tijdens een follow-upbezoek van 25 tot en met 27 juni 2012 is de Commissie nagegaan welke maatregelen naar aanleiding van het eerste bezoek waren genomen. |
| --- | --- |

(15)

Tijdens een follow-upbezoek van 25 tot en met 27 juni 2012 is de Commissie nagegaan welke maatregelen naar aanleiding van het eerste bezoek waren genomen.

| (16) | De Commissie heeft de Filipijnen op 28 juni 2012 schriftelijke opmerkingen verstrekt over het Filipijnse plan voor de aanpak van IOO-problematiek. |
| --- | --- |

(16)

De Commissie heeft de Filipijnen op 28 juni 2012 schriftelijke opmerkingen verstrekt over het Filipijnse plan voor de aanpak van IOO-problematiek.

| (17) | De Filipijnen hebben op 4 oktober 2012, 12 december 2012 en 14 februari 2013 aanvullende informatie verstrekt. |
| --- | --- |

(17)

De Filipijnen hebben op 4 oktober 2012, 12 december 2012 en 14 februari 2013 aanvullende informatie verstrekt.

| (18) | Op 8 februari 2013 heeft een videoconferentie plaatsgevonden tussen de Filipijnen en de diensten van de Commissie. |
| --- | --- |

(18)

Op 8 februari 2013 heeft een videoconferentie plaatsgevonden tussen de Filipijnen en de diensten van de Commissie.

| (19) | De Filipijnen hebben op 22 april 2013 aanvullende informatie verstrekt. |
| --- | --- |

(19)

De Filipijnen hebben op 22 april 2013 aanvullende informatie verstrekt.

| (20) | Op 25 april 2013 heeft in Brussel een technische bijeenkomst plaatsgevonden, waarbij de Filipijnen aanvullende informatie hebben verstrekt. |
| --- | --- |

(20)

Op 25 april 2013 heeft in Brussel een technische bijeenkomst plaatsgevonden, waarbij de Filipijnen aanvullende informatie hebben verstrekt.

| (21) | Op 11 juni 2013 heeft in Brussel een nadere bijeenkomst tussen de Filipijnen en de diensten van de Commissie plaatsgevonden. |
| --- | --- |

(21)

Op 11 juni 2013 heeft in Brussel een nadere bijeenkomst tussen de Filipijnen en de diensten van de Commissie plaatsgevonden.

| (22) | De Filipijnen hebben op 14 juni 2013 aanvullende informatie verstrekt. Met deze informatie hebben de Filipijnse autoriteiten de Commissie nader geïnformeerd over de geboekte vooruitgang in het kader van hun actieplan om IOO-problematiek aan te pakken en hebben zij een ontwerp verstrekt van het nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij en de aanvankelijke ontwerpwetten ter herziening van de visserijwet. |
| --- | --- |

(22)

De Filipijnen hebben op 14 juni 2013 aanvullende informatie verstrekt. Met deze informatie hebben de Filipijnse autoriteiten de Commissie nader geïnformeerd over de geboekte vooruitgang in het kader van hun actieplan om IOO-problematiek aan te pakken en hebben zij een ontwerp verstrekt van het nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij en de aanvankelijke ontwerpwetten ter herziening van de visserijwet.

| (23) | De Commissie heeft, met medewerking van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) en op verzoek van de Filipijnse autoriteiten, van 22 tot en met 26 juli 2013 een capaciteitsopbouwworkshop georganiseerd, waarbij de nadruk lag op havenstaatmaatregelen en risicoanalyse. |
| --- | --- |

(23)

De Commissie heeft, met medewerking van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) en op verzoek van de Filipijnse autoriteiten, van 22 tot en met 26 juli 2013 een capaciteitsopbouwworkshop georganiseerd, waarbij de nadruk lag op havenstaatmaatregelen en risicoanalyse.

| (24) | De Filipijnen hebben op 11 november 2013 aanvullende informatie verstrekt. |
| --- | --- |

(24)

De Filipijnen hebben op 11 november 2013 aanvullende informatie verstrekt.

| (25) | Op 22 november 2013 heeft in Brussel een bijeenkomst tussen de Filipijnen en de diensten van de Commissie plaatsgevonden. |
| --- | --- |

(25)

Op 22 november 2013 heeft in Brussel een bijeenkomst tussen de Filipijnen en de diensten van de Commissie plaatsgevonden.

| (26) | In december 2013 heeft de Commissie van de Filipijnse autoriteiten de informatie ontvangen dat zij het uitvoeringsbesluit hebben genomen tot vaststelling van het nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij. De autoriteiten hebben de Commissie verder het memorandum van overeenstemming verstrekt dat op 9 december 2013 is ondertekend en waarmee een Gezamenlijke Commissie voor visserijsamenwerking is opgericht tussen de autoriteiten van de Filipijnen en van Papoea-Nieuw-Guinea. |
| --- | --- |

(26)

In december 2013 heeft de Commissie van de Filipijnse autoriteiten de informatie ontvangen dat zij het uitvoeringsbesluit hebben genomen tot vaststelling van het nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij. De autoriteiten hebben de Commissie verder het memorandum van overeenstemming verstrekt dat op 9 december 2013 is ondertekend en waarmee een Gezamenlijke Commissie voor visserijsamenwerking is opgericht tussen de autoriteiten van de Filipijnen en van Papoea-Nieuw-Guinea.

| (27) | De Commissie heeft in februari 2014 informatie ontvangen over met name het nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij, het nieuwe ontwerp voor de herziening van de visserijwet en de ontwerpverordening over traceerbaarheid. De ontwerpvisserijwet is besproken in de senaat en het Filipijnse huis van afgevaardigden. |
| --- | --- |

(27)

De Commissie heeft in februari 2014 informatie ontvangen over met name het nationaal actieplan ter bestrijding van IOO-visserij, het nieuwe ontwerp voor de herziening van de visserijwet en de ontwerpverordening over traceerbaarheid. De ontwerpvisserijwet is besproken in de senaat en het Filipijnse huis van afgevaardigden.

| (28) | Op 5 maart 2014 heeft in Brussel een bijeenkomst tussen de Filipijnen en de diensten van de Commissie plaatsgevonden. Op 25 maart 2014, 3 mei 2014 en 15 mei 2014 hebben de Filipijnen aanvullende informatie verstrekt. |
| --- | --- |

(28)

Op 5 maart 2014 heeft in Brussel een bijeenkomst tussen de Filipijnen en de diensten van de Commissie plaatsgevonden. Op 25 maart 2014, 3 mei 2014 en 15 mei 2014 hebben de Filipijnen aanvullende informatie verstrekt.

| (29) | De Filipijnen heeft gedurende de hiervoor beschreven uitwisseling een constructieve aanpak getoond bij de samenwerking met de Commissie. Er is forse vooruitgang geboekt bij de aanpak van de belangrijkste uitdagingen die zijn geïdentificeerd tijdens de dienstbezoeken ter plekke. Er bestaan echter nog steeds enkele tekortkomingen die nog niet volledig zijn aangepakt. |
| --- | --- |

(29)

De Filipijnen heeft gedurende de hiervoor beschreven uitwisseling een constructieve aanpak getoond bij de samenwerking met de Commissie. Er is forse vooruitgang geboekt bij de aanpak van de belangrijkste uitdagingen die zijn geïdentificeerd tijdens de dienstbezoeken ter plekke. Er bestaan echter nog steeds enkele tekortkomingen die nog niet volledig zijn aangepakt.

| (30) | De Filipijnen zijn lid van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC), de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT) en de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC). De Filipijnen zijn ook meewerkend niet-lid van de Commissie voor de instandhouding van de zuidelijke blauwvintonijn (CCSBT). De Filipijnen hebben het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 geratificeerd. |
| --- | --- |

(30)

De Filipijnen zijn lid van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC), de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT) en de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC). De Filipijnen zijn ook meewerkend niet-lid van de Commissie voor de instandhouding van de zuidelijke blauwvintonijn (CCSBT). De Filipijnen hebben het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 geratificeerd.

| (31) | Om te beoordelen of de Filipijnen zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 30 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in de overweging 30 genoemde regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd. |
| --- | --- |

(31)

Om te beoordelen of de Filipijnen zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 30 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in de overweging 30 genoemde regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd.

| (32) | De Commissie heeft gebruikgemaakt van openbare informatie en van informatie verkregen uit beschikbare gegevens die door de desbetreffende ROVB’s zijn gepubliceerd. |
| --- | --- |

(32)

De Commissie heeft gebruikgemaakt van openbare informatie en van informatie verkregen uit beschikbare gegevens die door de desbetreffende ROVB’s zijn gepubliceerd.

3.   MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN DE FILIPIJNEN ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (33) | De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van de Filipijnen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters. |
| --- | --- |

(33)

De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van de Filipijnen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

3.1.   Herhaalde IOO-vaartuigen en IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, van de IOO-verordening)

| (34) | Met betrekking tot onder Filipijnse vlag varende IOO-vaartuigen zijn, op basis van de informatie uit ROVB-vaartuigenlijsten, dergelijke vaartuigen niet gevonden op voorlopige of definitieve IOO-lijsten en bestaat er geen bewijs voor eerdere gevallen van onder Filipijnse vlag varende IOO-vaartuigen waardoor de Commissie in staat zou zijn de prestaties van de Filipijnen in verband met herhaalde IOO-visserijactiviteiten te analyseren overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder a). |
| --- | --- |

(34)

Met betrekking tot onder Filipijnse vlag varende IOO-vaartuigen zijn, op basis van de informatie uit ROVB-vaartuigenlijsten, dergelijke vaartuigen niet gevonden op voorlopige of definitieve IOO-lijsten en bestaat er geen bewijs voor eerdere gevallen van onder Filipijnse vlag varende IOO-vaartuigen waardoor de Commissie in staat zou zijn de prestaties van de Filipijnen in verband met herhaalde IOO-visserijactiviteiten te analyseren overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder a).

| (35) | Overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder b), heeft de Commissie ook de maatregelen onderzocht die de Filipijnen heeft genomen met betrekking tot de toegang van het land tot de markt van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(35)

Overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder b), heeft de Commissie ook de maatregelen onderzocht die de Filipijnen heeft genomen met betrekking tot de toegang van het land tot de markt van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij.

| (36) | Op grond van een beoordeling van alle informatie waarover zij beschikt, is de Commissie van oordeel dat de Filipijnen niet kunnen garanderen dat de visserijproducten die de Filipijnen of op de Filipijnen gevestigde verwerkingsbedrijven binnenkomen, niet van IOO-visserij afkomstig zijn. Dit is te wijten aan structurele problemen waardoor de autoriteiten van de Filipijnen niet over voldoende officiële informatie over aangelande, ingevoerde en/of verwerkte vis beschikken om vangsten te kunnen traceren. De belangrijkste elementen die aan de beoordeling van de Commissie ten grondslag liggen, worden hieronder samengevat. |
| --- | --- |

(36)

Op grond van een beoordeling van alle informatie waarover zij beschikt, is de Commissie van oordeel dat de Filipijnen niet kunnen garanderen dat de visserijproducten die de Filipijnen of op de Filipijnen gevestigde verwerkingsbedrijven binnenkomen, niet van IOO-visserij afkomstig zijn. Dit is te wijten aan structurele problemen waardoor de autoriteiten van de Filipijnen niet over voldoende officiële informatie over aangelande, ingevoerde en/of verwerkte vis beschikken om vangsten te kunnen traceren. De belangrijkste elementen die aan de beoordeling van de Commissie ten grondslag liggen, worden hieronder samengevat.

| (37) | De Filipijnen hebben een grote vissersvloot, die vis vangt in wateren onder hun jurisdictie, evenals op volle zee en in wateren die onder de jurisdictie van andere landen vallen. Overeenkomstig openbare informatie en aan de Commissie tijdens het eerste dienstbezoek in 2012 verstrekte informatie bedroeg de vloot ongeveer 9 300 commerciële vissersvaartuigen en ongeveer 470 000„banca’s” (kleine ambachtelijke vissersvaartuigen) (2). Ambachtelijke vissers vissen niet in wateren die buiten de nationale jurisdictie vallen en hun vangst wordt in ieder geval deels uitgevoerd naar de EU. De Filipijnen hebben een langeafstandsvloot die, in maart 2014, 68 vaartuigen omvatte die zich richten op tonijn („tonijnvissersvaartuigen”) en die zijn geregistreerd op de IOTC-lijst van toegestane vissersvaartuigen en 18 tonijnvissersvaartuigen die zijn geregistreerd op de ICCAT-lijst van toegestane vissersvaartuigen. Volgens door de Filipijnen in hun jaarlijkse aan de WCPFC verstrekte visserijverslagen over 2012 en 2013 beschikten de Filipijnen over 622 vissersvaartuigen (met inbegrip van transportvaartuigen) die per 1 juli 2012 zijn geregistreerd en 722 vissersvaartuigen die door die ROVB zijn geregistreerd per 11 juni 2013 (3). De Filipijnse vaartuigen richten zich voornamelijk op de vangst van tonijn. De jaarlijkse vangstgegevens voor tonijn die door de Filipijnen zijn ingediend, omvatten alle gevangen tonijn die is gelost in Filipijnse havens, ongeacht waar deze is gevangen en er wordt geen onderscheid gemaakt tussen vangsten naar hun herkomst of naar de vlag van het vissersvaartuig. Hierdoor ontstaan er twijfels over de capaciteit om deze vangst op doeltreffende wijze te traceren, zoals nader toegelicht in de overwegingen 46 tot en met 55. |
| --- | --- |

(37)

De Filipijnen hebben een grote vissersvloot, die vis vangt in wateren onder hun jurisdictie, evenals op volle zee en in wateren die onder de jurisdictie van andere landen vallen. Overeenkomstig openbare informatie en aan de Commissie tijdens het eerste dienstbezoek in 2012 verstrekte informatie bedroeg de vloot ongeveer 9 300 commerciële vissersvaartuigen en ongeveer 470 000„banca’s” (kleine ambachtelijke vissersvaartuigen) (2). Ambachtelijke vissers vissen niet in wateren die buiten de nationale jurisdictie vallen en hun vangst wordt in ieder geval deels uitgevoerd naar de EU. De Filipijnen hebben een langeafstandsvloot die, in maart 2014, 68 vaartuigen omvatte die zich richten op tonijn („tonijnvissersvaartuigen”) en die zijn geregistreerd op de IOTC-lijst van toegestane vissersvaartuigen en 18 tonijnvissersvaartuigen die zijn geregistreerd op de ICCAT-lijst van toegestane vissersvaartuigen. Volgens door de Filipijnen in hun jaarlijkse aan de WCPFC verstrekte visserijverslagen over 2012 en 2013 beschikten de Filipijnen over 622 vissersvaartuigen (met inbegrip van transportvaartuigen) die per 1 juli 2012 zijn geregistreerd en 722 vissersvaartuigen die door die ROVB zijn geregistreerd per 11 juni 2013 (3). De Filipijnse vaartuigen richten zich voornamelijk op de vangst van tonijn. De jaarlijkse vangstgegevens voor tonijn die door de Filipijnen zijn ingediend, omvatten alle gevangen tonijn die is gelost in Filipijnse havens, ongeacht waar deze is gevangen en er wordt geen onderscheid gemaakt tussen vangsten naar hun herkomst of naar de vlag van het vissersvaartuig. Hierdoor ontstaan er twijfels over de capaciteit om deze vangst op doeltreffende wijze te traceren, zoals nader toegelicht in de overwegingen 46 tot en met 55.

| (38) | Op basis van de gegevens van het Bureau voor visserij en aquatische hulpbronnen van de Filipijnen (BFAR) zijn de gebruikelijke internationale visgebieden voor Filipijnse vaartuigen: de Celebeszee, de Indonesische wateren, de Maleisische wateren, de wateren van Palau, Papoea-Nieuw-Guinea, de westelijke Stille Oceaan en de gebieden van de ICCAT en de IOTC. De Filipijnen heeft visserijovereenkomsten gesloten met Papoea-Nieuw-Guinea, Kiribati en de Salomonseilanden. Overeenkomstig de tijdens de bijeenkomst van 5 maart 2014 verstrekte informatie opereren de meeste vissersvaartuigen (met zegennetten vissende vaartuigen) in de wateren van Papoea-Nieuw-Guinea (46) en de gebieden op volle zee van de WCPFC (33). Tot nu toe opereren er slechts twee vissersvaartuigen in de wateren van de Salomonseilanden. De in Papoea-Nieuw-Guinea aangelande vangsten zijn ook bestemd voor de EU-markt (tonijn in blik). Bovendien zijn er, per maart 2014, zes Filipijnse vaartuigen actief in het IOTC-gebied en acht in het ICCAT-gebied. De enige buitenlandse gecharterde vissersvaartuigen zijn transportvaartuigen en deze opereren uitsluitend in het WCPFC-gebied. Het is buitenlandse vissersvaartuigen momenteel niet toegestaan in de Filipijnse EEZ te vissen. |
| --- | --- |

(38)

Op basis van de gegevens van het Bureau voor visserij en aquatische hulpbronnen van de Filipijnen (BFAR) zijn de gebruikelijke internationale visgebieden voor Filipijnse vaartuigen: de Celebeszee, de Indonesische wateren, de Maleisische wateren, de wateren van Palau, Papoea-Nieuw-Guinea, de westelijke Stille Oceaan en de gebieden van de ICCAT en de IOTC. De Filipijnen heeft visserijovereenkomsten gesloten met Papoea-Nieuw-Guinea, Kiribati en de Salomonseilanden. Overeenkomstig de tijdens de bijeenkomst van 5 maart 2014 verstrekte informatie opereren de meeste vissersvaartuigen (met zegennetten vissende vaartuigen) in de wateren van Papoea-Nieuw-Guinea (46) en de gebieden op volle zee van de WCPFC (33). Tot nu toe opereren er slechts twee vissersvaartuigen in de wateren van de Salomonseilanden. De in Papoea-Nieuw-Guinea aangelande vangsten zijn ook bestemd voor de EU-markt (tonijn in blik). Bovendien zijn er, per maart 2014, zes Filipijnse vaartuigen actief in het IOTC-gebied en acht in het ICCAT-gebied. De enige buitenlandse gecharterde vissersvaartuigen zijn transportvaartuigen en deze opereren uitsluitend in het WCPFC-gebied. Het is buitenlandse vissersvaartuigen momenteel niet toegestaan in de Filipijnse EEZ te vissen.

| (39) | Vanwege de samenstelling van de Filipijnse vloot, in combinatie met de verscheidenheid aan bronnen van visserijproducten die de toeleveringsketen binnenkomen en een onvoldoende traceerbaarheidssysteem, bestaat er een duidelijk risico dat IOO-producten op de Filipijnse markt belanden. |
| --- | --- |

(39)

Vanwege de samenstelling van de Filipijnse vloot, in combinatie met de verscheidenheid aan bronnen van visserijproducten die de toeleveringsketen binnenkomen en een onvoldoende traceerbaarheidssysteem, bestaat er een duidelijk risico dat IOO-producten op de Filipijnse markt belanden.

| (40) | De Commissie heeft de activiteiten van de tonijnverwerkende industrie op de Filipijnen geanalyseerd en bekeken of door deze activiteiten de kans bestaat dat visserijproducten die afkomstig zijn van IOO-visserij, op de Filipijnse markt belanden. |
| --- | --- |

(40)

De Commissie heeft de activiteiten van de tonijnverwerkende industrie op de Filipijnen geanalyseerd en bekeken of door deze activiteiten de kans bestaat dat visserijproducten die afkomstig zijn van IOO-visserij, op de Filipijnse markt belanden.

| (41) | In het internationale actieplan om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-IAP) worden richtsnoeren inzake internationaal overeengekomen marktmaatregelen gegeven om de vermindering of uitbanning van de handel in van IOO-visserij afkomstige vis en visserijproducten te bevorderen. In punt 71 van het IOO-IAP wordt tevens aangeraden dat staten stappen ondernemen om de transparantie van hun markten te verbeteren teneinde de traceerbaarheid van vis of visserijproducten mogelijk te maken. Ook in de gedragscode van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) worden, met name in artikel 11, goede praktijken voor na de vangst en voor verantwoorde internationale handel beschreven. In artikel 11, lid 1, punt 11, wordt de staten verzocht de bepaling van de oorsprong van vis en visserijproducten te verbeteren en er zo voor te zorgen dat vis en visserijproducten internationaal en op de binnenlandse markt worden verhandeld overeenkomstig deugdelijke instandhoudings- en beheerpraktijken. |
| --- | --- |

(41)

In het internationale actieplan om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-IAP) worden richtsnoeren inzake internationaal overeengekomen marktmaatregelen gegeven om de vermindering of uitbanning van de handel in van IOO-visserij afkomstige vis en visserijproducten te bevorderen. In punt 71 van het IOO-IAP wordt tevens aangeraden dat staten stappen ondernemen om de transparantie van hun markten te verbeteren teneinde de traceerbaarheid van vis of visserijproducten mogelijk te maken. Ook in de gedragscode van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) worden, met name in artikel 11, goede praktijken voor na de vangst en voor verantwoorde internationale handel beschreven. In artikel 11, lid 1, punt 11, wordt de staten verzocht de bepaling van de oorsprong van vis en visserijproducten te verbeteren en er zo voor te zorgen dat vis en visserijproducten internationaal en op de binnenlandse markt worden verhandeld overeenkomstig deugdelijke instandhoudings- en beheerpraktijken.

| (42) | Verwerkingsbedrijven ontvangen hun grondstoffen van onder Filipijnse vlag varende vaartuigen die opereren in de wateren die onder de nationale jurisdictie van de Filipijnen vallen, op volle zee en in wateren die onder de jurisdictie van derde staten vallen, evenals van onder vreemde vlag varende vaartuigen die vis aanlanden op de Filipijnen en van invoer. |
| --- | --- |

(42)

Verwerkingsbedrijven ontvangen hun grondstoffen van onder Filipijnse vlag varende vaartuigen die opereren in de wateren die onder de nationale jurisdictie van de Filipijnen vallen, op volle zee en in wateren die onder de jurisdictie van derde staten vallen, evenals van onder vreemde vlag varende vaartuigen die vis aanlanden op de Filipijnen en van invoer.

| (43) | Sommige van de vaartuigen die vis aanlanden op de Filipijnen, varen onder de vlag van Korea of Papoea-Nieuw-Guinea. In dit verband wordt erop gewezen dat Korea op 26 november 2013 (4) van de Commissie de kennisgeving heeft ontvangen dat het land mogelijk wordt geïdentificeerd als een niet-meewerkend derde land overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. Papoea-Nieuw-Guinea heeft op dezelfde datum als de Filipijnen een kennisgeving ontvangen. Vis is tevens afkomstig van Filipijnse visserijbedrijven die opereren in Papoea-Nieuw-Guinea (5). |
| --- | --- |

(43)

Sommige van de vaartuigen die vis aanlanden op de Filipijnen, varen onder de vlag van Korea of Papoea-Nieuw-Guinea. In dit verband wordt erop gewezen dat Korea op 26 november 2013 (4) van de Commissie de kennisgeving heeft ontvangen dat het land mogelijk wordt geïdentificeerd als een niet-meewerkend derde land overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. Papoea-Nieuw-Guinea heeft op dezelfde datum als de Filipijnen een kennisgeving ontvangen. Vis is tevens afkomstig van Filipijnse visserijbedrijven die opereren in Papoea-Nieuw-Guinea (5).

| (44) | Vis die wordt ingevoerd en verwerkt op de Filipijnen, kan daarnaast afkomstig zijn uit derde landen, waaronder landen die niet door de Commissie in kennis zijn gesteld, zoals Vanuatu, Kiribati en de Federale Staten van Micronesië (6). In dit verband wordt eraan herinnerd dat Vanuatu, Kiribati en de Federale Staten van Micronesië geen visserijproducten kunnen uitvoeren naar de Europese Unie, aangezien hun kennisgeving als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening niet door de Commissie is aanvaard. |
| --- | --- |

(44)

Vis die wordt ingevoerd en verwerkt op de Filipijnen, kan daarnaast afkomstig zijn uit derde landen, waaronder landen die niet door de Commissie in kennis zijn gesteld, zoals Vanuatu, Kiribati en de Federale Staten van Micronesië (6). In dit verband wordt eraan herinnerd dat Vanuatu, Kiribati en de Federale Staten van Micronesië geen visserijproducten kunnen uitvoeren naar de Europese Unie, aangezien hun kennisgeving als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening niet door de Commissie is aanvaard.

| (45) | Overeenkomstig de basisbeginselen van artikel 11, lid 1, punt 11, van de Gedragscode van de FAO voor verantwoorde visserij moeten de Filipijnen in staat zijn de oorsprong van vis en visserijproducten te monitoren en dienovereenkomstig te garanderen dat vis die niet voldoet aan de EU-normen, niet wordt uitgevoerd naar de EU. De Filipijnen leggen echter de traceerbaarheidsregeling niet ten uitvoer die vereist is om te voorkomen dat het land grondstoffen en visserijproducten invoert en heruitvoert uit niet-genotificeerde landen en landen die zijn geïdentificeerd als niet-meewerkende landen door de EU. Er is een goed functionerende traceerbaarheidsregeling vereist vanaf het moment van aanlanden tot dat van uitvoer of vanaf het moment van invoer tot de daaropvolgende uitvoer. Een dergelijk systeem is echter niet in werking op de Filipijnen en het gebrek aan controle van en toezicht op visserijactiviteiten, met name de aanlanding, de schaarste aan inspecties op zee en in de haven en het gebrek aan controles van de logboeken leiden ertoe dat IOO-visserijproducten gemakkelijk op de Filipijnse en de EU-markt kunnen belanden. Daarnaast is het een veel voorkomende praktijk dat vis die afkomstig is van onder Filipijnse vlag varende vaartuigen, wordt gevangen in de wateren van derde landen en vervolgens aangeland in derde landen voor verdere verwerking of wordt vervoerd naar de wateren van derde landen om vervolgens te worden doorgestuurd voor verwerking in een ander land. Er vinden dus veel risicovolle transacties plaats buiten de wateren van de Filipijnen. Van de Filipijnse autoriteiten wordt verwacht dat zij de volledige verantwoordelijkheid voeren voor hun vaartuigen in overeenstemming met artikel 94 van het VN-zeerechtverdrag (Unclos). De Filipijnen voert echter geen enkele maatregel uit die vereist is om te verzekeren dat de autoriteiten de betrouwbaarheid controleren van informatie en de traceerbaarheid van transacties die door zijn vaartuigen worden uitgevoerd. |
| --- | --- |

(45)

Overeenkomstig de basisbeginselen van artikel 11, lid 1, punt 11, van de Gedragscode van de FAO voor verantwoorde visserij moeten de Filipijnen in staat zijn de oorsprong van vis en visserijproducten te monitoren en dienovereenkomstig te garanderen dat vis die niet voldoet aan de EU-normen, niet wordt uitgevoerd naar de EU. De Filipijnen leggen echter de traceerbaarheidsregeling niet ten uitvoer die vereist is om te voorkomen dat het land grondstoffen en visserijproducten invoert en heruitvoert uit niet-genotificeerde landen en landen die zijn geïdentificeerd als niet-meewerkende landen door de EU. Er is een goed functionerende traceerbaarheidsregeling vereist vanaf het moment van aanlanden tot dat van uitvoer of vanaf het moment van invoer tot de daaropvolgende uitvoer. Een dergelijk systeem is echter niet in werking op de Filipijnen en het gebrek aan controle van en toezicht op visserijactiviteiten, met name de aanlanding, de schaarste aan inspecties op zee en in de haven en het gebrek aan controles van de logboeken leiden ertoe dat IOO-visserijproducten gemakkelijk op de Filipijnse en de EU-markt kunnen belanden. Daarnaast is het een veel voorkomende praktijk dat vis die afkomstig is van onder Filipijnse vlag varende vaartuigen, wordt gevangen in de wateren van derde landen en vervolgens aangeland in derde landen voor verdere verwerking of wordt vervoerd naar de wateren van derde landen om vervolgens te worden doorgestuurd voor verwerking in een ander land. Er vinden dus veel risicovolle transacties plaats buiten de wateren van de Filipijnen. Van de Filipijnse autoriteiten wordt verwacht dat zij de volledige verantwoordelijkheid voeren voor hun vaartuigen in overeenstemming met artikel 94 van het VN-zeerechtverdrag (Unclos). De Filipijnen voert echter geen enkele maatregel uit die vereist is om te verzekeren dat de autoriteiten de betrouwbaarheid controleren van informatie en de traceerbaarheid van transacties die door zijn vaartuigen worden uitgevoerd.

| (46) | De Filipijnen hebben Visserijbesluit nr. 241 betreffende de implementatie van het volgsysteem voor vaartuigen op volle zee vastgesteld. De Filipijnen hebben echter geen operationele toegang tot de vereiste informatie over de positie of activiteiten van enkele van zijn eigen vaartuigen die opereren in de wateren van derde landen, zoals Papoea-Nieuw-Guinea. Dit belemmert de mogelijkheden van de Filipijnen om hun volledige verantwoordelijkheid als vlaggenstaat te nemen met betrekking tot de juiste verstrekking van vangstcertificaten. Een meer gedetailleerde analyse van de problemen in verband met het houden van toezicht, controleren en surveilleren wordt besproken in afdeling 3.2. |
| --- | --- |

(46)

De Filipijnen hebben Visserijbesluit nr. 241 betreffende de implementatie van het volgsysteem voor vaartuigen op volle zee vastgesteld. De Filipijnen hebben echter geen operationele toegang tot de vereiste informatie over de positie of activiteiten van enkele van zijn eigen vaartuigen die opereren in de wateren van derde landen, zoals Papoea-Nieuw-Guinea. Dit belemmert de mogelijkheden van de Filipijnen om hun volledige verantwoordelijkheid als vlaggenstaat te nemen met betrekking tot de juiste verstrekking van vangstcertificaten. Een meer gedetailleerde analyse van de problemen in verband met het houden van toezicht, controleren en surveilleren wordt besproken in afdeling 3.2.

| (47) | Hoewel aanlandingsaangiften van cruciaal belang zijn voor de traceerbaarheid om de controle te garanderen en zo de input en output van de bedrijven bij te houden, worden ze niet gebruikt voor alle vangst die wordt aangeland op de Filipijnen. Om volledig betrouwbaar te zijn, moet de inhoud van een dergelijk document (in termen van kwaliteit van de gevangen vis en de soort) worden gecontroleerd en bevestigd door een onafhankelijke instantie. Vertrouwen op door de bedrijven verstrekte informatie, zoals de Filipijnen in veel gevallen doen, is niet voldoende. Om doeltreffend toezicht te houden op de visserijactiviteiten, moet het indienen van aanlandingsaangiften verplicht zijn voor vissersvaartuigen, ongeacht waar ze hun vangst aanlanden, terwijl dit momenteel alleen verplicht is voor aanlandingen op de Filipijnen. De autoriteiten van de Filipijnen hebben geen samenhangende reeks maatregelen ten uitvoer gelegd over de controle van documenten voor aanlandingen of overladingen die plaatsvinden in derde landen. Met betrekking tot de vangst die afkomstig is uit Papoea-Nieuw-Guinea, heeft de Commissie tijdens haar eerste dienstbezoek aan de Filipijnen in 2012 vastgesteld dat de autoriteiten zich niet altijd wisten of vis was aangeland in Papoea-Nieuw-Guinea of overgeladen in wateren van Papoea-Nieuw-Guinea voordat deze werd doorgestuurd naar de Filipijnen. |
| --- | --- |

(47)

Hoewel aanlandingsaangiften van cruciaal belang zijn voor de traceerbaarheid om de controle te garanderen en zo de input en output van de bedrijven bij te houden, worden ze niet gebruikt voor alle vangst die wordt aangeland op de Filipijnen. Om volledig betrouwbaar te zijn, moet de inhoud van een dergelijk document (in termen van kwaliteit van de gevangen vis en de soort) worden gecontroleerd en bevestigd door een onafhankelijke instantie. Vertrouwen op door de bedrijven verstrekte informatie, zoals de Filipijnen in veel gevallen doen, is niet voldoende. Om doeltreffend toezicht te houden op de visserijactiviteiten, moet het indienen van aanlandingsaangiften verplicht zijn voor vissersvaartuigen, ongeacht waar ze hun vangst aanlanden, terwijl dit momenteel alleen verplicht is voor aanlandingen op de Filipijnen. De autoriteiten van de Filipijnen hebben geen samenhangende reeks maatregelen ten uitvoer gelegd over de controle van documenten voor aanlandingen of overladingen die plaatsvinden in derde landen. Met betrekking tot de vangst die afkomstig is uit Papoea-Nieuw-Guinea, heeft de Commissie tijdens haar eerste dienstbezoek aan de Filipijnen in 2012 vastgesteld dat de autoriteiten zich niet altijd wisten of vis was aangeland in Papoea-Nieuw-Guinea of overgeladen in wateren van Papoea-Nieuw-Guinea voordat deze werd doorgestuurd naar de Filipijnen.

| (48) | De Filipijnen heeft een vangstcertificeringsregeling geïntroduceerd in zijn wetgeving. In artikel 13 van Visserijbesluit nr. 238 betreffende regels en voorschriften ten behoeve van de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad betreffende de vangstcertificeringsregeling is het „vangstvalidatiecertificaat” (CVC) vastgesteld, dat is hernoemd tot „aanlandingsaangifte voor de oorsprong van de vangst” (COLD) krachtens Visserijbesluit nr. 238-1. Het gebruik van aanlandingsaangiften voor de oorsprong van de vangst is alleen verplicht voor vaartuigen die aanlanden in een bepaalde haven op de Filipijnen. Besluit nr. 238-1 is dus niet van toepassing op onder Filipijnse vlag varende vaartuigen die hun vangst aanlanden in andere landen, hetgeen vaak voorkomt. |
| --- | --- |

(48)

De Filipijnen heeft een vangstcertificeringsregeling geïntroduceerd in zijn wetgeving. In artikel 13 van Visserijbesluit nr. 238 betreffende regels en voorschriften ten behoeve van de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad betreffende de vangstcertificeringsregeling is het „vangstvalidatiecertificaat” (CVC) vastgesteld, dat is hernoemd tot „aanlandingsaangifte voor de oorsprong van de vangst” (COLD) krachtens Visserijbesluit nr. 238-1. Het gebruik van aanlandingsaangiften voor de oorsprong van de vangst is alleen verplicht voor vaartuigen die aanlanden in een bepaalde haven op de Filipijnen. Besluit nr. 238-1 is dus niet van toepassing op onder Filipijnse vlag varende vaartuigen die hun vangst aanlanden in andere landen, hetgeen vaak voorkomt.

| (49) | Voor commerciële vissersvaartuigen wordt een visaanlandingsaangifte ingediend bij de aanlanding en deze wordt ondertekend door inspecteurs van het BFAR. Het probleem is dat de aanlandingsaangifte informatie bevat over de vaartuigen die de vis hebben gevangen, zelfs wanneer de vangst wordt aangeland door transportvaartuigen. De inspecteurs kunnen daarom aanlandingen certificeren van vissersvaartuigen die nog op zee zijn, zonder informatie over de visserijactiviteiten. Het huidige systeem voor de certificering van visaanlanding verzekert ook niet de traceerbaarheid, aangezien niet alle beschikbare en toepasselijke informatie aan elkaar wordt gekoppeld, zoals het aanlandende vaartuig en de verwerkingsfabriek waarvoor de vangst is bestemd. |
| --- | --- |

(49)

Voor commerciële vissersvaartuigen wordt een visaanlandingsaangifte ingediend bij de aanlanding en deze wordt ondertekend door inspecteurs van het BFAR. Het probleem is dat de aanlandingsaangifte informatie bevat over de vaartuigen die de vis hebben gevangen, zelfs wanneer de vangst wordt aangeland door transportvaartuigen. De inspecteurs kunnen daarom aanlandingen certificeren van vissersvaartuigen die nog op zee zijn, zonder informatie over de visserijactiviteiten. Het huidige systeem voor de certificering van visaanlanding verzekert ook niet de traceerbaarheid, aangezien niet alle beschikbare en toepasselijke informatie aan elkaar wordt gekoppeld, zoals het aanlandende vaartuig en de verwerkingsfabriek waarvoor de vangst is bestemd.

| (50) | Voor ambachtelijke visserij bestaan er bijna geen controles op zee of op het aanlandingspunt. De visvangstverslagen worden niet ondertekend door de lokale autoriteiten, maar worden gecertificeerd door de verwerkingsfabrieken bij ontvangst van de grondstoffen. Volgens de autoriteiten komt het als gevolg van een gebrek aan middelen zeer zelden voor dat een regeringsvertegenwoordiger van de desbetreffende autoriteit aanwezig is bij de aanlandingen. Bij afwezigheid van een officiële vertegenwoordiger van de autoriteiten op het moment van het invullen van het visvangstverslag, kunnen meerdere aanlandingen worden aangegeven voor één vissersvaartuig, zodat de vangst van geregistreerde vaartuigen met een vergunning wordt vermengd met die van ambachtelijke vaartuigen die niet zijn geregistreerd en geen vergunning hebben. Dit is problematisch, omdat dergelijke verslagen een van de belangrijkste documenten vormen voor de verstrekking van vereenvoudigde vangstcertificaten. |
| --- | --- |

(50)

Voor ambachtelijke visserij bestaan er bijna geen controles op zee of op het aanlandingspunt. De visvangstverslagen worden niet ondertekend door de lokale autoriteiten, maar worden gecertificeerd door de verwerkingsfabrieken bij ontvangst van de grondstoffen. Volgens de autoriteiten komt het als gevolg van een gebrek aan middelen zeer zelden voor dat een regeringsvertegenwoordiger van de desbetreffende autoriteit aanwezig is bij de aanlandingen. Bij afwezigheid van een officiële vertegenwoordiger van de autoriteiten op het moment van het invullen van het visvangstverslag, kunnen meerdere aanlandingen worden aangegeven voor één vissersvaartuig, zodat de vangst van geregistreerde vaartuigen met een vergunning wordt vermengd met die van ambachtelijke vaartuigen die niet zijn geregistreerd en geen vergunning hebben. Dit is problematisch, omdat dergelijke verslagen een van de belangrijkste documenten vormen voor de verstrekking van vereenvoudigde vangstcertificaten.

| (51) | Het BFAR vertrouwt op de informatie die wordt verstrekt door de exploitanten van verwerkingsfabrieken, in plaats van dat de gegevens op de vangstcertificaten te controleren en te valideren op basis van eigen beoordeling. De Filipijnen zijn er niet in geslaagd een samenhangende controleregeling in te stellen voor de herziening van de traceerbaarheidsprocedures van de bedrijven. Bijvoorbeeld: ondanks het grote aantal documenten waarom wordt verzocht voorafgaand aan de validering van het vangstcertificaat (normaal en vereenvoudigd), kan het BFAR niet controleren of het op het vangstcertificaat vermelde gewicht correct is, aangezien er geen controles worden uitgevoerd in de fabrieken. De validatie van de vangstcertificaten kan dus worden gekwalificeerd als „blind” en het risico dat IOO-vangst in de uitvoerstromen terecht komt, is reëel. |
| --- | --- |

(51)

Het BFAR vertrouwt op de informatie die wordt verstrekt door de exploitanten van verwerkingsfabrieken, in plaats van dat de gegevens op de vangstcertificaten te controleren en te valideren op basis van eigen beoordeling. De Filipijnen zijn er niet in geslaagd een samenhangende controleregeling in te stellen voor de herziening van de traceerbaarheidsprocedures van de bedrijven. Bijvoorbeeld: ondanks het grote aantal documenten waarom wordt verzocht voorafgaand aan de validering van het vangstcertificaat (normaal en vereenvoudigd), kan het BFAR niet controleren of het op het vangstcertificaat vermelde gewicht correct is, aangezien er geen controles worden uitgevoerd in de fabrieken. De validatie van de vangstcertificaten kan dus worden gekwalificeerd als „blind” en het risico dat IOO-vangst in de uitvoerstromen terecht komt, is reëel.

| (52) | Tijdens het eerste dienstbezoek van de Commissie in 2012 is gebleken dat er soms sprake was van een gebrek aan controle over de verwerkte hoeveelheden waarbij de hoeveelheden die werden verkregen na de verwerking bijna hetzelfde waren als de hoeveelheden voorafgaand aan de verwerking. In het geval van ingeblikte tonijn is dit onmogelijk, aangezien sommige delen van de vis moeten worden verwijderd en dit kan een aanwijzing zijn dat er mogelijk IOO-producten zijn geïntroduceerd in de productie- en uitvoerstromen. |
| --- | --- |

(52)

Tijdens het eerste dienstbezoek van de Commissie in 2012 is gebleken dat er soms sprake was van een gebrek aan controle over de verwerkte hoeveelheden waarbij de hoeveelheden die werden verkregen na de verwerking bijna hetzelfde waren als de hoeveelheden voorafgaand aan de verwerking. In het geval van ingeblikte tonijn is dit onmogelijk, aangezien sommige delen van de vis moeten worden verwijderd en dit kan een aanwijzing zijn dat er mogelijk IOO-producten zijn geïntroduceerd in de productie- en uitvoerstromen.

| (53) | Tijdens het eerste dienstbezoek van de Commissie in 2012 is ook vastgesteld dat bedrijven die verzoeken om een vangstcertificaat, informeel wordt toegestaan om een vangstcertificaatnummer te verstrekken, dat moet bestaan uit een reeks specifieke codes zoals voorgeschreven door het BFAR (voor de identificatie van de uitvoerder of regio) en een opeenvolgend serienummer. Aangezien er geen gegevensbank of elektronisch systeem bestaat, is er geen controle op deze nummers, waardoor het risico ontstaat op misbruik waarbij hetzelfde nummer wordt gebruikt voor verschillende partijen. |
| --- | --- |

(53)

Tijdens het eerste dienstbezoek van de Commissie in 2012 is ook vastgesteld dat bedrijven die verzoeken om een vangstcertificaat, informeel wordt toegestaan om een vangstcertificaatnummer te verstrekken, dat moet bestaan uit een reeks specifieke codes zoals voorgeschreven door het BFAR (voor de identificatie van de uitvoerder of regio) en een opeenvolgend serienummer. Aangezien er geen gegevensbank of elektronisch systeem bestaat, is er geen controle op deze nummers, waardoor het risico ontstaat op misbruik waarbij hetzelfde nummer wordt gebruikt voor verschillende partijen.

| (54) | Het probleem van de traceerbaarheid wordt versterkt door praktijken van ongecontroleerde overladingen op zee. Het is inderdaad mogelijk dat visserijproducten via een vrachtschip op de Filipijnse markt belanden en, gelet op de tekortkomingen op het gebied van controle en traceerbaarheid van de in overweging 49 toegelichte aanlandingen, bestaat er een risico dat vis afkomstig van IOO-visserij op de Filipijnen wordt ingevoerd. Overladingen komen veel voor, aangezien de meeste visserijactiviteiten van de handelsvloot, met uitzondering van met de beug vissende vaartuigen in het IOTC-gebied, worden ondersteund door transportvaartuigen, die de vis overladen van de vissersvaartuigen („vangers”) en naar een haven of verwerkingsfaciliteit brengen. |
| --- | --- |

(54)

Het probleem van de traceerbaarheid wordt versterkt door praktijken van ongecontroleerde overladingen op zee. Het is inderdaad mogelijk dat visserijproducten via een vrachtschip op de Filipijnse markt belanden en, gelet op de tekortkomingen op het gebied van controle en traceerbaarheid van de in overweging 49 toegelichte aanlandingen, bestaat er een risico dat vis afkomstig van IOO-visserij op de Filipijnen wordt ingevoerd. Overladingen komen veel voor, aangezien de meeste visserijactiviteiten van de handelsvloot, met uitzondering van met de beug vissende vaartuigen in het IOTC-gebied, worden ondersteund door transportvaartuigen, die de vis overladen van de vissersvaartuigen („vangers”) en naar een haven of verwerkingsfaciliteit brengen.

| (55) | In dit verband moet eraan worden herinnerd dat door het gebrek aan controle op overladingen de autoriteiten niet in staat zijn de vangst te controleren van met zegennetten vissende vaartuigen en daarom het risico bestaat dat lagere vangsten worden gerapporteerd. De beperkte aanwezigheid van patrouillevaartuigen, de beperkte dekking van waarnemers aan boord (behalve tijdens de sluitingsperiode van visconcentratievoorzieningen (FAD’s), bv. in de zomer) en de huidige zwakke operationele status van het VMS kunnen ook leiden tot een toename van IOO-visserijactiviteiten. Er bestaan ook zwakke punten bij de controle van de ambachtelijke visserij, zoals beperkte controle bij de aanlanding en beperkte surveillance op zee. Daarnaast wordt het vergunningensysteem nog steeds niet uitgevoerd in alle gemeenten. |
| --- | --- |

(55)

In dit verband moet eraan worden herinnerd dat door het gebrek aan controle op overladingen de autoriteiten niet in staat zijn de vangst te controleren van met zegennetten vissende vaartuigen en daarom het risico bestaat dat lagere vangsten worden gerapporteerd. De beperkte aanwezigheid van patrouillevaartuigen, de beperkte dekking van waarnemers aan boord (behalve tijdens de sluitingsperiode van visconcentratievoorzieningen (FAD’s), bv. in de zomer) en de huidige zwakke operationele status van het VMS kunnen ook leiden tot een toename van IOO-visserijactiviteiten. Er bestaan ook zwakke punten bij de controle van de ambachtelijke visserij, zoals beperkte controle bij de aanlanding en beperkte surveillance op zee. Daarnaast wordt het vergunningensysteem nog steeds niet uitgevoerd in alle gemeenten.

| (56) | De autoriteiten van de Filipijnen hebben verschillende keren erkend dat er tekortkomingen bestaan in hun systemen met betrekking tot de traceerbaarheid. Bij de op 25 februari verstrekte informatie hebben de Filipijnen een verordening voor de traceerbaarheid gepresenteerd, maar tot op heden heeft de Commissie nog geen concrete vooruitgang waargenomen met betrekking tot de traceerbaarheid. |
| --- | --- |

(56)

De autoriteiten van de Filipijnen hebben verschillende keren erkend dat er tekortkomingen bestaan in hun systemen met betrekking tot de traceerbaarheid. Bij de op 25 februari verstrekte informatie hebben de Filipijnen een verordening voor de traceerbaarheid gepresenteerd, maar tot op heden heeft de Commissie nog geen concrete vooruitgang waargenomen met betrekking tot de traceerbaarheid.

| (57) | Daarom zijn, zoals hierboven in de overwegingen 46 tot en met 54 besproken, het gebrek aan controle op de vangstcertificaten van invoerproducten en op verwerkingsfabrieken, evenals het aantal manieren waarop de vis kan worden gevangen, stimulansen voor de langeafstandsvloot om IOO-visserijproducten uit te voeren samen met legale vis, ongeacht of deze nationaal of in het buitenland is gevangen. De beperkte controle op de activiteiten op zee (visserij en overladingen) versterkt het probleem, zoals zal worden besproken in de overwegingen 67 tot en met 75 in afdeling 3.2. |
| --- | --- |

(57)

Daarom zijn, zoals hierboven in de overwegingen 46 tot en met 54 besproken, het gebrek aan controle op de vangstcertificaten van invoerproducten en op verwerkingsfabrieken, evenals het aantal manieren waarop de vis kan worden gevangen, stimulansen voor de langeafstandsvloot om IOO-visserijproducten uit te voeren samen met legale vis, ongeacht of deze nationaal of in het buitenland is gevangen. De beperkte controle op de activiteiten op zee (visserij en overladingen) versterkt het probleem, zoals zal worden besproken in de overwegingen 67 tot en met 75 in afdeling 3.2.

| (58) | In de gedragscode van de FAO wordt transparantie van de visserijwetgeving en bij de opstelling daarvan alsmede van de respectieve beleidsvormings-, besluitvormings- en beheerprocessen aanbevolen (respectievelijk artikel 6, lid 13, en artikel 7, lid 1, punt 9). De gedragscode bevat beginselen en standaarden voor de instandhouding, het beheer en de ontwikkeling van alle visserijtakken, en heeft voorts onder meer betrekking op de vangst, verwerking en verhandeling van vis en visserijproducten, visserijactiviteiten en visserijonderzoek. In artikel 11, leden 2 en 3, van de gedragscode van de FAO wordt voorts aangegeven dat de internationale handel in vis en visserijproducten de duurzame ontwikkeling van de visserij niet in het gedrang zou mogen brengen, en op transparante maatregelen en transparante, eenvoudige en begrijpelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zou moeten zijn gebaseerd. |
| --- | --- |

(58)

In de gedragscode van de FAO wordt transparantie van de visserijwetgeving en bij de opstelling daarvan alsmede van de respectieve beleidsvormings-, besluitvormings- en beheerprocessen aanbevolen (respectievelijk artikel 6, lid 13, en artikel 7, lid 1, punt 9). De gedragscode bevat beginselen en standaarden voor de instandhouding, het beheer en de ontwikkeling van alle visserijtakken, en heeft voorts onder meer betrekking op de vangst, verwerking en verhandeling van vis en visserijproducten, visserijactiviteiten en visserijonderzoek. In artikel 11, leden 2 en 3, van de gedragscode van de FAO wordt voorts aangegeven dat de internationale handel in vis en visserijproducten de duurzame ontwikkeling van de visserij niet in het gedrang zou mogen brengen, en op transparante maatregelen en transparante, eenvoudige en begrijpelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zou moeten zijn gebaseerd.

| (59) | Hoewel de Filipijnen streven naar een gezamenlijk registratiesysteem voor vissersvaartuigen, bestaat er momenteel een vaartuigregistratiesysteem bij de registrerende autoriteit (de Maritime Industry Authority, hierna „Marina” genoemd) en een visvergunningensysteem. Zoals geconstateerd tijdens het eerste dienstbezoek van de Commissie in 2012, bestaan er aanzienlijke tekortkomingen in het registratiesysteem voor vaartuigen. Er bestaan inconsistentieproblemen in het aantal vaartuigen dat is geregistreerd bij de Marina en bij de vergunningverlenende autoriteiten (ministerie van Landbouw (BFAR)/lokale regeringseenheden (LGU’s)), evenals een gebrek aan structurele samenwerking tussen deze entiteiten. Na de dienstbezoeken van de Commissie hebben het BFAR en de Marina een memorandum van overeenstemming gesloten over hun samenwerking. Daarnaast is een groot aantal kleine vaartuigen dat vist in gemeentelijke wateren niet geregistreerd door de verantwoordelijke LGU’s (dit aantal wordt zelfs geschat op 50 %), zodat de controle moeilijk is. Verder heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoeken vastgesteld dat er ook tekortkomingen bestaan bij het beheren van visvergunningen, aangezien de aantallen afgegeven vergunningen en de gegevens die door de autoriteiten worden geregistreerd, onvolledig zijn. |
| --- | --- |

(59)

Hoewel de Filipijnen streven naar een gezamenlijk registratiesysteem voor vissersvaartuigen, bestaat er momenteel een vaartuigregistratiesysteem bij de registrerende autoriteit (de Maritime Industry Authority, hierna „Marina” genoemd) en een visvergunningensysteem. Zoals geconstateerd tijdens het eerste dienstbezoek van de Commissie in 2012, bestaan er aanzienlijke tekortkomingen in het registratiesysteem voor vaartuigen. Er bestaan inconsistentieproblemen in het aantal vaartuigen dat is geregistreerd bij de Marina en bij de vergunningverlenende autoriteiten (ministerie van Landbouw (BFAR)/lokale regeringseenheden (LGU’s)), evenals een gebrek aan structurele samenwerking tussen deze entiteiten. Na de dienstbezoeken van de Commissie hebben het BFAR en de Marina een memorandum van overeenstemming gesloten over hun samenwerking. Daarnaast is een groot aantal kleine vaartuigen dat vist in gemeentelijke wateren niet geregistreerd door de verantwoordelijke LGU’s (dit aantal wordt zelfs geschat op 50 %), zodat de controle moeilijk is. Verder heeft de Commissie tijdens haar dienstbezoeken vastgesteld dat er ook tekortkomingen bestaan bij het beheren van visvergunningen, aangezien de aantallen afgegeven vergunningen en de gegevens die door de autoriteiten worden geregistreerd, onvolledig zijn.

| (60) | De voorwaarden voor de vaartuigregistratie moeten worden gekoppeld aan de visvergunningen, zoals vastgesteld in artikel 40 van het IOO-IAP en moeten duidelijk, transparant en openbaar beschikbaar zijn. Op de Filipijnen bestaat er echter een grote discrepantie tussen het aantal commerciële vissersvaartuigen dat is geregistreerd en het aantal waarvoor een vergunning is verleend. Volgens de Marina zijn er in 2010 3 700 vissersvaartuigen, met inbegrip van ambachtelijke boten geregistreerd, terwijl er in 2011 voor bijna 8 000 commerciële vissersvaartuigen een vergunning is verleend. De door de Marina beheerde gegevensbank is daarom niet bijgewerkt, aangezien er meer vissersvaartuigen met een vergunning zijn dan geregistreerde vissersvaartuigen, hetgeen in werkelijkheid onmogelijk is. Het opnemen van ambachtelijke en commerciële vaartuigen in dezelfde gegevensbank is niet gepast, aangezien de LGU’s niet regelmatig nauwkeurige gegevens verstrekken. Als gevolg daarvan klopt het totaalaantal niet. Dit leidt tot de conclusie dat het register niet up-to-date is. |
| --- | --- |

(60)

De voorwaarden voor de vaartuigregistratie moeten worden gekoppeld aan de visvergunningen, zoals vastgesteld in artikel 40 van het IOO-IAP en moeten duidelijk, transparant en openbaar beschikbaar zijn. Op de Filipijnen bestaat er echter een grote discrepantie tussen het aantal commerciële vissersvaartuigen dat is geregistreerd en het aantal waarvoor een vergunning is verleend. Volgens de Marina zijn er in 2010 3 700 vissersvaartuigen, met inbegrip van ambachtelijke boten geregistreerd, terwijl er in 2011 voor bijna 8 000 commerciële vissersvaartuigen een vergunning is verleend. De door de Marina beheerde gegevensbank is daarom niet bijgewerkt, aangezien er meer vissersvaartuigen met een vergunning zijn dan geregistreerde vissersvaartuigen, hetgeen in werkelijkheid onmogelijk is. Het opnemen van ambachtelijke en commerciële vaartuigen in dezelfde gegevensbank is niet gepast, aangezien de LGU’s niet regelmatig nauwkeurige gegevens verstrekken. Als gevolg daarvan klopt het totaalaantal niet. Dit leidt tot de conclusie dat het register niet up-to-date is.

| (61) | De verscheidenheid aan vissersvaartuigen (opererend in gemeentelijke visserijen en commerciële visserijen, verder onderverdeeld in kleine, middelgrote en grote vaartuigen), evenals van visvergunningen (verstrekt door het BFAR voor commerciële vissersvaartuigen en discretionair verstrekt door LGU’s voor ambachtelijke vissersvaartuigen) en de daaruit volgende complexiteit van het vergunningensysteem, ondermijnt de mogelijkheid voor het traceren van visserijactiviteiten en de inspanningen op het gebied van monitoring, controle en toezicht. Het gebrek aan betrouwbare en volledige informatie over vaartuigregistratie en vergunningen heeft directe invloed op de mogelijkheden om correcte vangstcertificaten te verstrekken. |
| --- | --- |

(61)

De verscheidenheid aan vissersvaartuigen (opererend in gemeentelijke visserijen en commerciële visserijen, verder onderverdeeld in kleine, middelgrote en grote vaartuigen), evenals van visvergunningen (verstrekt door het BFAR voor commerciële vissersvaartuigen en discretionair verstrekt door LGU’s voor ambachtelijke vissersvaartuigen) en de daaruit volgende complexiteit van het vergunningensysteem, ondermijnt de mogelijkheid voor het traceren van visserijactiviteiten en de inspanningen op het gebied van monitoring, controle en toezicht. Het gebrek aan betrouwbare en volledige informatie over vaartuigregistratie en vergunningen heeft directe invloed op de mogelijkheden om correcte vangstcertificaten te verstrekken.

| (62) | Als gevolg van het vastgestelde gebrek aan traceerbaarheid en het gebrek aan informatie over aangelande vis die beschikbaar is voor de Filipijnse autoriteiten, kunnen deze autoriteiten niet verzekeren dat visserijproducten die de Filipijnen of op de Filipijnen gevestigde verwerkingsfabrieken binnenkomen niet afkomstig zijn van IOO-visserij, zoals besproken in de overwegingen 43 tot en met 56. |
| --- | --- |

(62)

Als gevolg van het vastgestelde gebrek aan traceerbaarheid en het gebrek aan informatie over aangelande vis die beschikbaar is voor de Filipijnse autoriteiten, kunnen deze autoriteiten niet verzekeren dat visserijproducten die de Filipijnen of op de Filipijnen gevestigde verwerkingsfabrieken binnenkomen niet afkomstig zijn van IOO-visserij, zoals besproken in de overwegingen 43 tot en met 56.

| (63) | Gezien de in deze afdeling opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3 en lid 4, onder b), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Filipijnen zich niet hebben gekweten van de taken die het land krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dient te vervullen om te voorkomen dat visserijproducten die afkomstig zijn van IOO-visserij op de markt komen. |
| --- | --- |

(63)

Gezien de in deze afdeling opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3 en lid 4, onder b), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Filipijnen zich niet hebben gekweten van de taken die het land krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dient te vervullen om te voorkomen dat visserijproducten die afkomstig zijn van IOO-visserij op de markt komen.

3.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, onder a), b), c) en d), van de IOO-verordening)

| (64) | De Commissie heeft eerst onderzocht of de Filipijnse autoriteiten doeltreffend met de Commissie samenwerken door te reageren op verzoeken van de Commissie om IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten te onderzoeken, bevindingen over dergelijke activiteiten mee te delen of vervolgactie ten aanzien van dergelijke activiteiten te ondernemen. |
| --- | --- |

(64)

De Commissie heeft eerst onderzocht of de Filipijnse autoriteiten doeltreffend met de Commissie samenwerken door te reageren op verzoeken van de Commissie om IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten te onderzoeken, bevindingen over dergelijke activiteiten mee te delen of vervolgactie ten aanzien van dergelijke activiteiten te ondernemen.

| (65) | De Filipijnse autoriteiten die de vangstcertificeringsregeling uit de IOO-verordening van de EU toepassen, stellen zich doorgaans coöperatief op wat betreft het reageren op verzoeken en het meedelen van bevindingen naar aanleiding daarvan, maar het vertrouwen in de juistheid van hun antwoorden wordt geschaad en ondermijnd door het gebrek aan transparantie en doordat er weinig tot geen mogelijkheden zijn om de traceerbaarheid van visserijproducten als vastgesteld in afdeling 3.1 te waarborgen. |
| --- | --- |

(65)

De Filipijnse autoriteiten die de vangstcertificeringsregeling uit de IOO-verordening van de EU toepassen, stellen zich doorgaans coöperatief op wat betreft het reageren op verzoeken en het meedelen van bevindingen naar aanleiding daarvan, maar het vertrouwen in de juistheid van hun antwoorden wordt geschaad en ondermijnd door het gebrek aan transparantie en doordat er weinig tot geen mogelijkheden zijn om de traceerbaarheid van visserijproducten als vastgesteld in afdeling 3.1 te waarborgen.

| (66) | De Commissie heeft in het kader van de algemene beoordeling of de Filipijnen zich hebben gekweten van zijn taken die het land als vlaggen-, haven- en kuststaat dient te vervullen ook geanalyseerd of de Filipijnen samenwerkt met andere vlaggenstaten bij de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(66)

De Commissie heeft in het kader van de algemene beoordeling of de Filipijnen zich hebben gekweten van zijn taken die het land als vlaggen-, haven- en kuststaat dient te vervullen ook geanalyseerd of de Filipijnen samenwerkt met andere vlaggenstaten bij de bestrijding van IOO-visserij.

| (67) | Zoals aangehaald in overweging 46 hebben de Filipijnen geen toegang tot de vereiste informatie over de positie of activiteiten van enkele van zijn eigen vaartuigen die opereren in de wateren van derde landen, zoals in Papoea-Nieuw-Guinea. Hoewel de samenwerking onvoldoende is, laten de Filipijnse autoriteiten wel toe dat vaartuigen de Filipijnse vlag voeren om te vissen in de wateren van derde landen en kan het land daarom niet de volledige verantwoordelijkheid als vlaggenstaat nemen met betrekking tot de activiteiten van de vaartuigen die zich buiten de nationale wateren bevinden en de juistheid van de informatie bij de validatie van vangstcertificaten garanderen. |
| --- | --- |

(67)

Zoals aangehaald in overweging 46 hebben de Filipijnen geen toegang tot de vereiste informatie over de positie of activiteiten van enkele van zijn eigen vaartuigen die opereren in de wateren van derde landen, zoals in Papoea-Nieuw-Guinea. Hoewel de samenwerking onvoldoende is, laten de Filipijnse autoriteiten wel toe dat vaartuigen de Filipijnse vlag voeren om te vissen in de wateren van derde landen en kan het land daarom niet de volledige verantwoordelijkheid als vlaggenstaat nemen met betrekking tot de activiteiten van de vaartuigen die zich buiten de nationale wateren bevinden en de juistheid van de informatie bij de validatie van vangstcertificaten garanderen.

| (68) | Verder omvat de taak van een vlaggenstaat in het bijzonder de verplichting om op doeltreffende wijze zijn jurisdictie uit te oefenen met betrekking tot administratieve, technische en sociale zaken over vaartuigen die onder zijn vlag varen, zoals bedoeld in artikel 94 van het VN-zeerechtverdrag en het IOO-IAP. In punt 24 van het IOO-IAP wordt vlaggenstaten geadviseerd uitgebreide en doeltreffende monitoring en controle van en toezicht op de visserij te verzekeren, vanaf het punt van aanlanding tot de eindbestemming, waaronder de tenuitvoerlegging van het volgsysteem voor vaartuigen (VMS) in overeenstemming met de toepasselijke nationale, regionale en internationale normen. Dit omvat de eis voor vaartuigen onder zijn jurisdictie om het VMS aan boord te hebben. Punt 24 omvat tevens de verplichting om regelmatig logboekinformatie over vangsten in te dienen. De Commissie heeft tijdens haar eerste dienstbezoek in januari 2012 vastgesteld dat dit op de Filipijnen alleen plaatsvond op het moment van verlenging van de vergunning, wat elke drie jaar plaatsvindt. Zoals hierna zal worden toegelicht, zijn de Filipijnen er niet in geslaagd te voldoen aan de verplichting krachtens het VN-zeerechtverdrag en rekening te houden met de in de IOO-IAP opgenomen aanbeveling, met name in verband met de controle over de vloot en de vastgestelde en uitgevoerde maatregelen op het gebied van monitoring, controle en surveillance. |
| --- | --- |

(68)

Verder omvat de taak van een vlaggenstaat in het bijzonder de verplichting om op doeltreffende wijze zijn jurisdictie uit te oefenen met betrekking tot administratieve, technische en sociale zaken over vaartuigen die onder zijn vlag varen, zoals bedoeld in artikel 94 van het VN-zeerechtverdrag en het IOO-IAP. In punt 24 van het IOO-IAP wordt vlaggenstaten geadviseerd uitgebreide en doeltreffende monitoring en controle van en toezicht op de visserij te verzekeren, vanaf het punt van aanlanding tot de eindbestemming, waaronder de tenuitvoerlegging van het volgsysteem voor vaartuigen (VMS) in overeenstemming met de toepasselijke nationale, regionale en internationale normen. Dit omvat de eis voor vaartuigen onder zijn jurisdictie om het VMS aan boord te hebben. Punt 24 omvat tevens de verplichting om regelmatig logboekinformatie over vangsten in te dienen. De Commissie heeft tijdens haar eerste dienstbezoek in januari 2012 vastgesteld dat dit op de Filipijnen alleen plaatsvond op het moment van verlenging van de vergunning, wat elke drie jaar plaatsvindt. Zoals hierna zal worden toegelicht, zijn de Filipijnen er niet in geslaagd te voldoen aan de verplichting krachtens het VN-zeerechtverdrag en rekening te houden met de in de IOO-IAP opgenomen aanbeveling, met name in verband met de controle over de vloot en de vastgestelde en uitgevoerde maatregelen op het gebied van monitoring, controle en surveillance.

| (69) | De problemen van de Filipijnen bij het controleren van de vloot zijn deels het gevolg van een gebrek aan administratieve capaciteit, aangezien de omvang van de vissersvloot de capaciteit om vaartuigen te controleren te boven gaat. De Commissie heeft een forse discrepantie waargenomen tussen de administratieve capaciteit van de Filipijnen om de visserijactiviteiten van vaartuigen die in hun wateren opereren te monitoren en controleren en het aantal geregistreerde vaartuigen/verstrekte visvergunningen (in totaal ongeveer 9 300 commerciële vissersvaartuigen en ongeveer 470 000„banca’s”). Deze situatie bevestigt dat de Filipijnen in vergelijking met de omvang van de visactiviteit die plaatsvindt in de wateren onder hun jurisdictie onvoldoende handhavingscapaciteit hebben, ondanks de voor 2014 voorziene toename van personele en budgettaire middelen. De Commissie is van mening dat dit gebrek aan middelen om op zee in te kunnen grijpen, de handhavingsinspanningen belemmert. |
| --- | --- |

(69)

De problemen van de Filipijnen bij het controleren van de vloot zijn deels het gevolg van een gebrek aan administratieve capaciteit, aangezien de omvang van de vissersvloot de capaciteit om vaartuigen te controleren te boven gaat. De Commissie heeft een forse discrepantie waargenomen tussen de administratieve capaciteit van de Filipijnen om de visserijactiviteiten van vaartuigen die in hun wateren opereren te monitoren en controleren en het aantal geregistreerde vaartuigen/verstrekte visvergunningen (in totaal ongeveer 9 300 commerciële vissersvaartuigen en ongeveer 470 000„banca’s”). Deze situatie bevestigt dat de Filipijnen in vergelijking met de omvang van de visactiviteit die plaatsvindt in de wateren onder hun jurisdictie onvoldoende handhavingscapaciteit hebben, ondanks de voor 2014 voorziene toename van personele en budgettaire middelen. De Commissie is van mening dat dit gebrek aan middelen om op zee in te kunnen grijpen, de handhavingsinspanningen belemmert.

| (70) | De Filipijnen hebben in 2012 Visserijbesluit nr. 241 betreffende de implementatie van het volgsysteem voor vaartuigen op volle zee vastgesteld. Krachtens dit besluit moeten alle vergunninghoudende, onder Filipijnse vlag varende commerciële vissersvaartuigen die van het BFAR toestemming hebben om te opereren op volle zee, en tevens alle vissersvaartuigen die beschikken over toegangsrechten om te vissen in de EEZ’s van andere landen het VMS toepassen. Zoals is voorgeschreven in het besluit, wordt het VMS-vereiste eerst toegepast op alle onder Filipijnse vlag varende vaartuigen die op volle zee op tonijn mogen vissen of die over toegangsrechten beschikken om in de EEZ’s van andere landen te mogen vissen. Vervolgens zal het schema voor de toepassing van het VMS op andere vissersvaartuigen/uitrusting die in alle andere visgebieden opereren, worden vastgesteld tijdens toekomstige besprekingen met de belanghebbenden, tenzij anders vereist overeenkomstig andere wetten en bestaande visserijbesluiten. Tot nu toe blijkt uit de vastgestelde feiten dat de Filipijnen ondanks de bestaande regelgeving de VMS-verplichtingen slechts deels hebben uitgevoerd. |
| --- | --- |

(70)

De Filipijnen hebben in 2012 Visserijbesluit nr. 241 betreffende de implementatie van het volgsysteem voor vaartuigen op volle zee vastgesteld. Krachtens dit besluit moeten alle vergunninghoudende, onder Filipijnse vlag varende commerciële vissersvaartuigen die van het BFAR toestemming hebben om te opereren op volle zee, en tevens alle vissersvaartuigen die beschikken over toegangsrechten om te vissen in de EEZ’s van andere landen het VMS toepassen. Zoals is voorgeschreven in het besluit, wordt het VMS-vereiste eerst toegepast op alle onder Filipijnse vlag varende vaartuigen die op volle zee op tonijn mogen vissen of die over toegangsrechten beschikken om in de EEZ’s van andere landen te mogen vissen. Vervolgens zal het schema voor de toepassing van het VMS op andere vissersvaartuigen/uitrusting die in alle andere visgebieden opereren, worden vastgesteld tijdens toekomstige besprekingen met de belanghebbenden, tenzij anders vereist overeenkomstig andere wetten en bestaande visserijbesluiten. Tot nu toe blijkt uit de vastgestelde feiten dat de Filipijnen ondanks de bestaande regelgeving de VMS-verplichtingen slechts deels hebben uitgevoerd.

| (71) | Zoals door de Filipijnen beschreven in het bij de Commissie ingediende IOO-NAP is het VMS van toepassing op onder Filipijnse vlag varende vissersvaartuigen die opereren in visgebied op volle zee nr. 1 en visgronden die onder de jurisdictie van andere ROVB’s vallen. Overeenkomstig Visserijbesluit nr. 241 zijn alle onder Filipijnse vlag varende vissersvaartuigen die op volle zee opereren, verplicht om VMS-transponders te installeren. De Filipijnen hebben aan de Commissie echter geen informatie verstrekt over het voornemen en de planning voor de gefaseerde uitbreiding van de VMS-toepassing tot vissersvaartuigen die opereren in de EEZ van de Filipijnen, zoals vereist krachtens artikel 94 van het VN-zeerechtverdrag en artikel 24 van het IOO-IAP om uitgebreide en doeltreffende monitoring en controle van en toezicht op de visserij te verzekeren. |
| --- | --- |

(71)

Zoals door de Filipijnen beschreven in het bij de Commissie ingediende IOO-NAP is het VMS van toepassing op onder Filipijnse vlag varende vissersvaartuigen die opereren in visgebied op volle zee nr. 1 en visgronden die onder de jurisdictie van andere ROVB’s vallen. Overeenkomstig Visserijbesluit nr. 241 zijn alle onder Filipijnse vlag varende vissersvaartuigen die op volle zee opereren, verplicht om VMS-transponders te installeren. De Filipijnen hebben aan de Commissie echter geen informatie verstrekt over het voornemen en de planning voor de gefaseerde uitbreiding van de VMS-toepassing tot vissersvaartuigen die opereren in de EEZ van de Filipijnen, zoals vereist krachtens artikel 94 van het VN-zeerechtverdrag en artikel 24 van het IOO-IAP om uitgebreide en doeltreffende monitoring en controle van en toezicht op de visserij te verzekeren.

| (72) | In de loop van het eerste dienstbezoek van de Commissie aan de Filipijnen in 2012 heeft de Commissie waargenomen dat het centrum voor visserijtoezicht (FMC) zich slechts in de ontwikkelings-/proeffase bevond. Ook waren de operationele VMS-gegevens niet beschikbaar voor het Filipijnse FMC, met name met betrekking tot onder Filipijnse vlag varende vaartuigen die opereren in de wateren van Papoea-Nieuw-Guinea. Bovendien was het aan boord hebben van het VMS niet verplicht voor een aantal vaartuigen. Het aantal vaartuigen dat daadwerkelijk gegevens rapporteert aan de Filipijnse autoriteiten, is zeer klein. Volgens de tijdens het dienstbezoek in 2012 verzamelde informatie, hadden de Filipijnse autoriteiten voor slechts 53 van de 613 onder Filipijnse vlag varende vaartuigen die op dat moment geregistreerd waren bij de WCPFC zogenoemde „alleen bekijken”-toegang tot het VMS. Deze toegang bestond in de praktijk uit een schermafbeelding met informatie over de vaartuigen die de internationale wateren binnen het verdragsgebied van WCPFC binnenkwamen/daar aanwezig waren en niet de daadwerkelijke positie van het vaartuig. Tevens zijn er problemen gerapporteerd met betrekking tot de VMS-dekking van vissersvaartuigen die opereren in de ICCAT- en IOTC-gebieden. Volgens de op 15 mei 2014 door de Filipijnen verstrekte informatie ontvangt de bevoegde autoriteit nu van de autoriteiten van Papoea-Nieuw-Guinea de VMS-posities van slechts enkele Filipijnse vangstvaartuigen. Volgens dezelfde informatie ontvangt de bevoegde autoriteit bovendien geen VMS-gegevens over de transportvaartuigen die met de vangstvaartuigen samenwerken in de wateren van Papoea-Nieuw-Guinea. |
| --- | --- |

(72)

In de loop van het eerste dienstbezoek van de Commissie aan de Filipijnen in 2012 heeft de Commissie waargenomen dat het centrum voor visserijtoezicht (FMC) zich slechts in de ontwikkelings-/proeffase bevond. Ook waren de operationele VMS-gegevens niet beschikbaar voor het Filipijnse FMC, met name met betrekking tot onder Filipijnse vlag varende vaartuigen die opereren in de wateren van Papoea-Nieuw-Guinea. Bovendien was het aan boord hebben van het VMS niet verplicht voor een aantal vaartuigen. Het aantal vaartuigen dat daadwerkelijk gegevens rapporteert aan de Filipijnse autoriteiten, is zeer klein. Volgens de tijdens het dienstbezoek in 2012 verzamelde informatie, hadden de Filipijnse autoriteiten voor slechts 53 van de 613 onder Filipijnse vlag varende vaartuigen die op dat moment geregistreerd waren bij de WCPFC zogenoemde „alleen bekijken”-toegang tot het VMS. Deze toegang bestond in de praktijk uit een schermafbeelding met informatie over de vaartuigen die de internationale wateren binnen het verdragsgebied van WCPFC binnenkwamen/daar aanwezig waren en niet de daadwerkelijke positie van het vaartuig. Tevens zijn er problemen gerapporteerd met betrekking tot de VMS-dekking van vissersvaartuigen die opereren in de ICCAT- en IOTC-gebieden. Volgens de op 15 mei 2014 door de Filipijnen verstrekte informatie ontvangt de bevoegde autoriteit nu van de autoriteiten van Papoea-Nieuw-Guinea de VMS-posities van slechts enkele Filipijnse vangstvaartuigen. Volgens dezelfde informatie ontvangt de bevoegde autoriteit bovendien geen VMS-gegevens over de transportvaartuigen die met de vangstvaartuigen samenwerken in de wateren van Papoea-Nieuw-Guinea.

| (73) | Bovendien hebben de Filipijnse autoriteiten geen volledig overzicht gehad van hun vaartuigen of van de vaartuigen van derde landen die mogelijk binnen de Filipijnse EEZ opereren. |
| --- | --- |

(73)

Bovendien hebben de Filipijnse autoriteiten geen volledig overzicht gehad van hun vaartuigen of van de vaartuigen van derde landen die mogelijk binnen de Filipijnse EEZ opereren.

| (74) | Daarnaast hebben de bevoegde autoriteiten geen informatie over de visserijactiviteiten die worden uitgevoerd door Filipijnse vaartuigen in de wateren van Papoea-Nieuw-Guinea. |
| --- | --- |

(74)

Daarnaast hebben de bevoegde autoriteiten geen informatie over de visserijactiviteiten die worden uitgevoerd door Filipijnse vaartuigen in de wateren van Papoea-Nieuw-Guinea.

| (75) | Met betrekking tot alle hierboven beschreven punten hebben de Filipijnen niet voldaan aan de bepalingen van artikel 94 van het VN-zeerechtverdrag. Dergelijke operationele tekortkomingen stemmen verder niet overeen met punt 24 van het IOO-IAP. |
| --- | --- |

(75)

Met betrekking tot alle hierboven beschreven punten hebben de Filipijnen niet voldaan aan de bepalingen van artikel 94 van het VN-zeerechtverdrag. Dergelijke operationele tekortkomingen stemmen verder niet overeen met punt 24 van het IOO-IAP.

| (76) | Met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen wordt staten in punt 21 van het IOO-IAP geadviseerd te verzekeren dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen voldoende zwaar zijn om IOO-visserij effectief te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de voordelen die worden verkregen middels dergelijke visserij te ontnemen. Zoals hierna zal worden toegelicht, beschikken de Filipijnen niet over het juridische kader of de benodigde controle over de vloot en de nationale wateren om overtreders op adequate wijze te straffen. |
| --- | --- |

(76)

Met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen wordt staten in punt 21 van het IOO-IAP geadviseerd te verzekeren dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen voldoende zwaar zijn om IOO-visserij effectief te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de voordelen die worden verkregen middels dergelijke visserij te ontnemen. Zoals hierna zal worden toegelicht, beschikken de Filipijnen niet over het juridische kader of de benodigde controle over de vloot en de nationale wateren om overtreders op adequate wijze te straffen.

| (77) | Op basis van de tijdens de dienstbezoeken van de Commissie verzamelde informatie is tevens vastgesteld dat het systeem van sancties tegen IOO-activiteiten ontoereikend is, waardoor de naleving niet gewaarborgd is, schendingen, waar die ook optreden, niet worden ontmoedigd en overtreders de voordelen die zij verkrijgen uit de illegale activiteiten niet worden ontnomen. |
| --- | --- |

(77)

Op basis van de tijdens de dienstbezoeken van de Commissie verzamelde informatie is tevens vastgesteld dat het systeem van sancties tegen IOO-activiteiten ontoereikend is, waardoor de naleving niet gewaarborgd is, schendingen, waar die ook optreden, niet worden ontmoedigd en overtreders de voordelen die zij verkrijgen uit de illegale activiteiten niet worden ontnomen.

| (78) | Met betrekking tot de handhavingsmaatregelen die door de Filipijnen zijn ingesteld, is tijdens de door de Commissie uitgevoerde dienstbezoeken gebleken dat de toepasselijke sancties in verband met schendingen moeten worden herzien, zoals voorzien in Wet nr. 8550 van de republiek of het Filipijnse visserijwetboek van 1998 (RA 8550), die de belangrijkste momenteel in het land geldende visserijwetgeving vormen. |
| --- | --- |

(78)

Met betrekking tot de handhavingsmaatregelen die door de Filipijnen zijn ingesteld, is tijdens de door de Commissie uitgevoerde dienstbezoeken gebleken dat de toepasselijke sancties in verband met schendingen moeten worden herzien, zoals voorzien in Wet nr. 8550 van de republiek of het Filipijnse visserijwetboek van 1998 (RA 8550), die de belangrijkste momenteel in het land geldende visserijwetgeving vormen.

| (79) | De Filipijnse autoriteiten hebben bij de verstrekking van informatie erkend dat ze niet beschikken over afschrikkende sanctieregelingen. De hoogte van de sancties is niet van deze tijd en niet evenredig met de ernst van mogelijke inbreuken, de mogelijke gevolgen van inbreuken op de visbestanden en de mogelijke voordelen die kunnen voortvloeien uit dergelijke illegale acties voor de overtreders. Voor vernieling van koraalriffen aan de kust bij Cotabato, waarvan de waarde wordt geschat op 11,5 miljard EUR, wordt een overtreder bijvoorbeeld slechts gestraft met een boete van 2 000 PhP (ongeveer 32 EUR) tot 20 000 PhP (ongeveer 320 EUR). |
| --- | --- |

(79)

De Filipijnse autoriteiten hebben bij de verstrekking van informatie erkend dat ze niet beschikken over afschrikkende sanctieregelingen. De hoogte van de sancties is niet van deze tijd en niet evenredig met de ernst van mogelijke inbreuken, de mogelijke gevolgen van inbreuken op de visbestanden en de mogelijke voordelen die kunnen voortvloeien uit dergelijke illegale acties voor de overtreders. Voor vernieling van koraalriffen aan de kust bij Cotabato, waarvan de waarde wordt geschat op 11,5 miljard EUR, wordt een overtreder bijvoorbeeld slechts gestraft met een boete van 2 000 PhP (ongeveer 32 EUR) tot 20 000 PhP (ongeveer 320 EUR).

| (80) | Na de dienstbezoeken van de Commissie in 2012 hebben de Filipijnse autoriteiten een ontwerp ingediend voor de wijziging van het visserijwetboek van 1998. De voorgestelde boeten zijn weliswaar hoger dan die welke worden opgelegd in de op dit moment geldende wetgeving, maar lijken nog steeds niet zwaar genoeg om overtreders de voordelen uit IOO-visserij daadwerkelijk te ontnemen. In het ontwerp is bijvoorbeeld een boete voorzien voor uitrusting die koraalriffen en andere mariene habitat beschadigt (dit is een van de hoogste in dit ontwerp voorziene boeten) van drie keer de waarde van de met de visserijactiviteit gevangen vis of twee miljoen PhP (ongeveer 35 000 EUR), afhankelijk van welk bedrag het hoogst is. Dit is duidelijk onvoldoende, gelet op de in overweging 79 genoemde hoge economische waarde van koraalriffen. Bovendien is het ontwerp wel besproken in de senaat en het huis van afgevaardigden, maar is het nog niet vastgesteld en dus nog niet juridisch bindend. De Filipijnse autoriteiten hebben geen duidelijk tijdsschema verstrekt voor de vaststelling en uitvoering van dit ontwerp. |
| --- | --- |

(80)

Na de dienstbezoeken van de Commissie in 2012 hebben de Filipijnse autoriteiten een ontwerp ingediend voor de wijziging van het visserijwetboek van 1998. De voorgestelde boeten zijn weliswaar hoger dan die welke worden opgelegd in de op dit moment geldende wetgeving, maar lijken nog steeds niet zwaar genoeg om overtreders de voordelen uit IOO-visserij daadwerkelijk te ontnemen. In het ontwerp is bijvoorbeeld een boete voorzien voor uitrusting die koraalriffen en andere mariene habitat beschadigt (dit is een van de hoogste in dit ontwerp voorziene boeten) van drie keer de waarde van de met de visserijactiviteit gevangen vis of twee miljoen PhP (ongeveer 35 000 EUR), afhankelijk van welk bedrag het hoogst is. Dit is duidelijk onvoldoende, gelet op de in overweging 79 genoemde hoge economische waarde van koraalriffen. Bovendien is het ontwerp wel besproken in de senaat en het huis van afgevaardigden, maar is het nog niet vastgesteld en dus nog niet juridisch bindend. De Filipijnse autoriteiten hebben geen duidelijk tijdsschema verstrekt voor de vaststelling en uitvoering van dit ontwerp.

| (81) | Bovendien bevat de huidige wetgeving geen definitie van IOO-visserij, bepalingen over ernstige schendingen of specifieke sancties voor recidivisten. Het nieuwe ontwerp bevat wel een definitie van IOO en sancties voor recidivisten, maar geen systematische begeleidende administratieve maatregelen. Bovendien is de huidige geldende wetgeving alleen van toepassing op wateren die onder de jurisdictie van de Filipijnen vallen, al wordt in het door de Filipijnen verstrekte ontwerp het toepassingsgebied van het visserijwetboek van 1998 uitgebreid naar handelingen die worden verricht op volle zee of in wateren van derde landen. Zoals de situatie nu is, bestaat er dus geen rechtsgrond voor de Filipijnse autoriteiten om sancties op te leggen aan vaartuigen die onder de Filipijnse vlag varen en IOO-activiteiten bedrijven buiten hun nationale jurisdictie. |
| --- | --- |

(81)

Bovendien bevat de huidige wetgeving geen definitie van IOO-visserij, bepalingen over ernstige schendingen of specifieke sancties voor recidivisten. Het nieuwe ontwerp bevat wel een definitie van IOO en sancties voor recidivisten, maar geen systematische begeleidende administratieve maatregelen. Bovendien is de huidige geldende wetgeving alleen van toepassing op wateren die onder de jurisdictie van de Filipijnen vallen, al wordt in het door de Filipijnen verstrekte ontwerp het toepassingsgebied van het visserijwetboek van 1998 uitgebreid naar handelingen die worden verricht op volle zee of in wateren van derde landen. Zoals de situatie nu is, bestaat er dus geen rechtsgrond voor de Filipijnse autoriteiten om sancties op te leggen aan vaartuigen die onder de Filipijnse vlag varen en IOO-activiteiten bedrijven buiten hun nationale jurisdictie.

| (82) | De straffen in hun huidige vorm zijn dus niet uitgebreid en zwaar genoeg om afschrikkend te zijn. De hoogte van de straffen is onvoldoende om de naleving te verzekeren, schendingen te ontmoedigen, waar die ook optreden, en om overtreders de voordelen die zij verkrijgen uit hun illegale activiteiten te ontnemen, zoals vereist overeenkomstig artikel 25, lid 7, van het WCPFC-verdrag. Bovendien wordt de mogelijkheid voor het opleggen van sancties en het doeltreffend opvolgen van schendingen verder bemoeilijkt door het gebrek aan duidelijke en transparante wetten en procedures, met name in verband met vaartuigregistratie en vergunningverlening, traceerbaarheid en de betrouwbaarheid van informatie en gegevens met betrekking tot aanlandingen en vangst (zoals beschreven in de overwegingen 45 tot en met 62), evenals in verband met de instandhouding en het beheer van bronnen (zoals wordt beschreven in de overwegingen 100 tot en met 102). Deze situatie maakt de doeltreffende handhaving en vaststelling van IOO-schendingen erg moeilijk. De prestaties van de Filipijnen met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen voldoen niet aan de verplichtingen krachtens artikel 94 van het VN-zeerechtverdrag en zijn niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van het IOO-IAP. |
| --- | --- |

(82)

De straffen in hun huidige vorm zijn dus niet uitgebreid en zwaar genoeg om afschrikkend te zijn. De hoogte van de straffen is onvoldoende om de naleving te verzekeren, schendingen te ontmoedigen, waar die ook optreden, en om overtreders de voordelen die zij verkrijgen uit hun illegale activiteiten te ontnemen, zoals vereist overeenkomstig artikel 25, lid 7, van het WCPFC-verdrag. Bovendien wordt de mogelijkheid voor het opleggen van sancties en het doeltreffend opvolgen van schendingen verder bemoeilijkt door het gebrek aan duidelijke en transparante wetten en procedures, met name in verband met vaartuigregistratie en vergunningverlening, traceerbaarheid en de betrouwbaarheid van informatie en gegevens met betrekking tot aanlandingen en vangst (zoals beschreven in de overwegingen 45 tot en met 62), evenals in verband met de instandhouding en het beheer van bronnen (zoals wordt beschreven in de overwegingen 100 tot en met 102). Deze situatie maakt de doeltreffende handhaving en vaststelling van IOO-schendingen erg moeilijk. De prestaties van de Filipijnen met betrekking tot doeltreffende handhavingsmaatregelen voldoen niet aan de verplichtingen krachtens artikel 94 van het VN-zeerechtverdrag en zijn niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van het IOO-IAP.

| (83) | Overeenkomstig de artikelen 63 en 64 van het VN-zeerechtverdrag moeten kust- en vlaggenstaten samenwerken op het gebied van gebieds- en grensoverschrijdende vissoorten. Voorts wordt in artikel 7, lid 1, punt 3, van de gedragscode van de FAO aanbevolen dat de staten die bij de exploitatie van gebieds- en grensoverschrijdende visbestanden zijn betrokken, een bilaterale overeenkomst of een organisatorische regeling vaststellen teneinde op doeltreffende wijze voor de instandhouding en het beheer van de rijkdommen te zorgen. Dit wordt verder gespecificeerd in de punten 28 en 51 van het IOO-IAP, waarin gedetailleerde methoden voor directe samenwerking tussen staten worden beschreven, waaronder de uitwisseling van gegevens of informatie waarover kuststaten beschikken. Omdat de informatie niet wordt gedeeld tussen de Filipijnen en Papoea-Nieuw-Guinea, is het niet mogelijk deze bepalingen doeltreffend toe te passen, aangezien de benodigde informatie voor de validatie van de vangstcertificaten niet door andere bronnen kan worden bevestigd. |
| --- | --- |

(83)

Overeenkomstig de artikelen 63 en 64 van het VN-zeerechtverdrag moeten kust- en vlaggenstaten samenwerken op het gebied van gebieds- en grensoverschrijdende vissoorten. Voorts wordt in artikel 7, lid 1, punt 3, van de gedragscode van de FAO aanbevolen dat de staten die bij de exploitatie van gebieds- en grensoverschrijdende visbestanden zijn betrokken, een bilaterale overeenkomst of een organisatorische regeling vaststellen teneinde op doeltreffende wijze voor de instandhouding en het beheer van de rijkdommen te zorgen. Dit wordt verder gespecificeerd in de punten 28 en 51 van het IOO-IAP, waarin gedetailleerde methoden voor directe samenwerking tussen staten worden beschreven, waaronder de uitwisseling van gegevens of informatie waarover kuststaten beschikken. Omdat de informatie niet wordt gedeeld tussen de Filipijnen en Papoea-Nieuw-Guinea, is het niet mogelijk deze bepalingen doeltreffend toe te passen, aangezien de benodigde informatie voor de validatie van de vangstcertificaten niet door andere bronnen kan worden bevestigd.

| (84) | In dit verband stipuleert artikel 25, lid 10, van het WCPFC-verdrag (7) dat elk lid van de Commissie, indien het redelijke gronden heeft om aan te nemen dat een onder de vlag van een andere staat varend vissersvaartuig zich heeft ingelaten met een activiteit die de doeltreffendheid van de voor het verdragsgebied geldende instandhoudings- en beheermaatregelen ondermijnt, dit onder de aandacht van de betrokken vlaggenstaat brengt. Papoea-Nieuw-Guinea en de Filipijnen werken echter niet samen bij de uitwisseling van VMS-informatie die van aanzienlijk belang wordt geacht voor de naleving van instandhoudings- en beheermaatregelen door vaartuigen. Dit is van invloed op de uitvoering van deze bepaling. |
| --- | --- |

(84)

In dit verband stipuleert artikel 25, lid 10, van het WCPFC-verdrag (7) dat elk lid van de Commissie, indien het redelijke gronden heeft om aan te nemen dat een onder de vlag van een andere staat varend vissersvaartuig zich heeft ingelaten met een activiteit die de doeltreffendheid van de voor het verdragsgebied geldende instandhoudings- en beheermaatregelen ondermijnt, dit onder de aandacht van de betrokken vlaggenstaat brengt. Papoea-Nieuw-Guinea en de Filipijnen werken echter niet samen bij de uitwisseling van VMS-informatie die van aanzienlijk belang wordt geacht voor de naleving van instandhoudings- en beheermaatregelen door vaartuigen. Dit is van invloed op de uitvoering van deze bepaling.

| (85) | Met betrekking tot de voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van activiteiten die op IOO-visserij wijzen, wordt de mogelijkheid om deze aspecten te beoordelen ook belemmerd door het gebrek aan duidelijkheid en transparantie. Als gevolg van dergelijke tekortkomingen is het niet mogelijk om de mogelijke omvang van IOO-visserijgerelateerde activiteiten op betrouwbare wijze vast te stellen. Algemeen wordt echter erkend dat een gebrek aan transparantie, in combinatie met de onmogelijkheid om doeltreffende controles uit te voeren, illegaal gedrag in de hand werkt. |
| --- | --- |

(85)

Met betrekking tot de voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van activiteiten die op IOO-visserij wijzen, wordt de mogelijkheid om deze aspecten te beoordelen ook belemmerd door het gebrek aan duidelijkheid en transparantie. Als gevolg van dergelijke tekortkomingen is het niet mogelijk om de mogelijke omvang van IOO-visserijgerelateerde activiteiten op betrouwbare wijze vast te stellen. Algemeen wordt echter erkend dat een gebrek aan transparantie, in combinatie met de onmogelijkheid om doeltreffende controles uit te voeren, illegaal gedrag in de hand werkt.

| (86) | Wat de bestaande capaciteit van de Filipijnse autoriteiten betreft, zij erop gewezen dat de Filipijnen volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (8) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling worden beschouwd (114e van 186 landen in 2012). Dit wordt bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (9), waar de Filipijnen worden ingedeeld bij de laag-middeninkomenslanden, evenals door de informatie van de OESO/DAC van 1 januari 2013 voor de rapportage over 2012 (10). De beperkingen op het gebied van de financiële en administratieve capaciteit van de bevoegde autoriteiten kunnen worden beschouwd als een factor die het vermogen van de Filipijnen om de samenwerkings- en handhavingstaken te vervullen, ondermijnt. |
| --- | --- |

(86)

Wat de bestaande capaciteit van de Filipijnse autoriteiten betreft, zij erop gewezen dat de Filipijnen volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (8) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling worden beschouwd (114e van 186 landen in 2012). Dit wordt bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (9), waar de Filipijnen worden ingedeeld bij de laag-middeninkomenslanden, evenals door de informatie van de OESO/DAC van 1 januari 2013 voor de rapportage over 2012 (10). De beperkingen op het gebied van de financiële en administratieve capaciteit van de bevoegde autoriteiten kunnen worden beschouwd als een factor die het vermogen van de Filipijnen om de samenwerkings- en handhavingstaken te vervullen, ondermijnt.

| (87) | Er moet evenwel rekening mee worden gehouden dat de administratieve capaciteit van de Filipijnen door de financiële en technische bijstand van de Unie voortdurend toeneemt. De Unie heeft in het bijzonder in 2011 reeds specifieke technische bijstandsmaatregelen op de Filipijnen gefinancierd met betrekking tot de bestrijding van IOO-visserij (11). Daarnaast heeft de Commissie van 22 tot en met 26 juli 2013, met medewerking van het Europees Bureau voor visserijcontrole en op verzoek van de Filipijnse autoriteiten, een capaciteitsopbouwworkshop georganiseerd, waarbij de nadruk lag op havenstaatmaatregelen en risicoanalyse. |
| --- | --- |

(87)

Er moet evenwel rekening mee worden gehouden dat de administratieve capaciteit van de Filipijnen door de financiële en technische bijstand van de Unie voortdurend toeneemt. De Unie heeft in het bijzonder in 2011 reeds specifieke technische bijstandsmaatregelen op de Filipijnen gefinancierd met betrekking tot de bestrijding van IOO-visserij (11). Daarnaast heeft de Commissie van 22 tot en met 26 juli 2013, met medewerking van het Europees Bureau voor visserijcontrole en op verzoek van de Filipijnse autoriteiten, een capaciteitsopbouwworkshop georganiseerd, waarbij de nadruk lag op havenstaatmaatregelen en risicoanalyse.

| (88) | Niettegenstaande de analyse in de overwegingen 86 en 87 wordt ook opgemerkt dat de tijdens de dienstbezoeken van 2012 vergaarde informatie niet aantoont dat de Filipijnse autoriteiten onvoldoende financiële middelen zouden hebben, maar veeleer dat zij niet over het juridische en administratieve kader beschikken dat nodig is om hun taken doeltreffend en doelmatig te vervullen. |
| --- | --- |

(88)

Niettegenstaande de analyse in de overwegingen 86 en 87 wordt ook opgemerkt dat de tijdens de dienstbezoeken van 2012 vergaarde informatie niet aantoont dat de Filipijnse autoriteiten onvoldoende financiële middelen zouden hebben, maar veeleer dat zij niet over het juridische en administratieve kader beschikken dat nodig is om hun taken doeltreffend en doelmatig te vervullen.

| (89) | Gezien de in deze afdeling opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3 en lid 5, onder a), b), c) en d), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Filipijnen zich niet hebben gekweten van de taken die het land krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(89)

Gezien de in deze afdeling opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3 en lid 5, onder a), b), c) en d), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Filipijnen zich niet hebben gekweten van de taken die het land krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

3.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (90) | De Filipijnen hebben het VN-zeerechtverdrag geratificeerd. Het land is verdragsluitende partij bij de ICCAT, de IOTC en de WCPFC, evenals meewerkend niet-lid bij de CCSBT. |
| --- | --- |

(90)

De Filipijnen hebben het VN-zeerechtverdrag geratificeerd. Het land is verdragsluitende partij bij de ICCAT, de IOTC en de WCPFC, evenals meewerkend niet-lid bij de CCSBT.

| (91) | De Commissie heeft eerst alle door haar als relevant beschouwde informatie geanalyseerd wat de status van de Filipijnen als verdragsluitende partij bij de IOTC en WCPFC betreft. |
| --- | --- |

(91)

De Commissie heeft eerst alle door haar als relevant beschouwde informatie geanalyseerd wat de status van de Filipijnen als verdragsluitende partij bij de IOTC en WCPFC betreft.

| (92) | In het nalevingsverslag van de IOTC voor de Filipijnen dat is afgegeven door het Nalevingscomité tijdens zijn bijeenkomst in 2012 (12), is geconstateerd dat de Filipijnen de bepalingen van de instandhoudings- en beheermaatregelen van de IOTC betreffende zeeschildpadden en voshaaien niet hebben omgezet in nationale wetgeving (resolutie 10/6 en 10/12 betreffende zeevogels en voshaaien). Verder werd opgemerkt dat de Filipijnen niet volledig voldeden aan de verslagleggingsvereisten van de IOTC-gegevens, met name de gegevens betreffende groottefrequentie zijn slechts deels gerapporteerd. Het comité spoorde de Filipijnen aan verdere verbeteringen door te voeren in de verzameling van en de verslaglegging over gegevens (resolutie 10/02 betreffende minimale verslagleggingsvereisten). De Filipijnen hebben voor 2011 geen lijst met actieve vaartuigen ingediend (resolutie 10/08 betreffende de lijst met actieve vaartuigen), noch de waarnemingsverslagen (resolutie 11/04 betreffende regionale waarnemingsprogramma’s). De zorgpunten van de Commissie over het nalevingsniveau van de Filipijnen zijn aan dit land meegedeeld door de voorzitter van de IOTC bij brief van 22 maart 2011 met betrekking tot het uitvoeringsniveau van de instandhoudings- en beheermaatregelen van de IOTC zoals geïdentificeerd tijdens de achtste vergadering van het Nalevingscomité in 2011. |
| --- | --- |

(92)

In het nalevingsverslag van de IOTC voor de Filipijnen dat is afgegeven door het Nalevingscomité tijdens zijn bijeenkomst in 2012 (12), is geconstateerd dat de Filipijnen de bepalingen van de instandhoudings- en beheermaatregelen van de IOTC betreffende zeeschildpadden en voshaaien niet hebben omgezet in nationale wetgeving (resolutie 10/6 en 10/12 betreffende zeevogels en voshaaien). Verder werd opgemerkt dat de Filipijnen niet volledig voldeden aan de verslagleggingsvereisten van de IOTC-gegevens, met name de gegevens betreffende groottefrequentie zijn slechts deels gerapporteerd. Het comité spoorde de Filipijnen aan verdere verbeteringen door te voeren in de verzameling van en de verslaglegging over gegevens (resolutie 10/02 betreffende minimale verslagleggingsvereisten). De Filipijnen hebben voor 2011 geen lijst met actieve vaartuigen ingediend (resolutie 10/08 betreffende de lijst met actieve vaartuigen), noch de waarnemingsverslagen (resolutie 11/04 betreffende regionale waarnemingsprogramma’s). De zorgpunten van de Commissie over het nalevingsniveau van de Filipijnen zijn aan dit land meegedeeld door de voorzitter van de IOTC bij brief van 22 maart 2011 met betrekking tot het uitvoeringsniveau van de instandhoudings- en beheermaatregelen van de IOTC zoals geïdentificeerd tijdens de achtste vergadering van het Nalevingscomité in 2011.

| (93) | Volgens de informatie die is verkregen uit het nalevingsverslag van de IOTC van 10 maart 2012 (13) voldeden de Filipijnen niet aan de verslagleggingsverplichtingen, namelijk: resolutie 09/02 betreffende het vlootontwikkelingsplan — niet ingediend; resolutie 07/02 betreffende de lijst van toegestane vaartuigen van ten minste 24 m lang — bepaalde verplichte informatie ontbreekt of voldoet niet aan de IOTC-normen. Met betrekking tot het VMS voldeed de Filipijnen niet aan resolutie 10/01 en resolutie 06/03 omdat er geen informatie over het overzicht van de VMS-gegevens en geen VMS-verslag over de voortgang en uitvoering zijn verstrekt in het uitvoeringsverslag. Verder voldeden de Filipijnen niet aan resolutie 10/12 betreffende het verbod op voshaaien en alle soorten van de familie Alopiidae en resolutie 10/06 betreffende het zeevogelverslag en de uitvoering van de beperkingsmaatregelen ten zuiden van 25° zuiderlengte, aangezien de vereiste informatie niet is verstrekt. Als waarnemer voldeden de Filipijnen niet aan resolutie 11/04, aangezien er geen informatie is verstrekt over het dekkingsniveau noch zijn de waarnemingsverslagen ingediend. De Filipijnen voldeed voorts niet aan resolutie 01/06 betreffende het statistische documentatieprogramma, aangezien er geen jaarverslag is ingediend. |
| --- | --- |

(93)

Volgens de informatie die is verkregen uit het nalevingsverslag van de IOTC van 10 maart 2012 (13) voldeden de Filipijnen niet aan de verslagleggingsverplichtingen, namelijk: resolutie 09/02 betreffende het vlootontwikkelingsplan — niet ingediend; resolutie 07/02 betreffende de lijst van toegestane vaartuigen van ten minste 24 m lang — bepaalde verplichte informatie ontbreekt of voldoet niet aan de IOTC-normen. Met betrekking tot het VMS voldeed de Filipijnen niet aan resolutie 10/01 en resolutie 06/03 omdat er geen informatie over het overzicht van de VMS-gegevens en geen VMS-verslag over de voortgang en uitvoering zijn verstrekt in het uitvoeringsverslag. Verder voldeden de Filipijnen niet aan resolutie 10/12 betreffende het verbod op voshaaien en alle soorten van de familie Alopiidae en resolutie 10/06 betreffende het zeevogelverslag en de uitvoering van de beperkingsmaatregelen ten zuiden van 25° zuiderlengte, aangezien de vereiste informatie niet is verstrekt. Als waarnemer voldeden de Filipijnen niet aan resolutie 11/04, aangezien er geen informatie is verstrekt over het dekkingsniveau noch zijn de waarnemingsverslagen ingediend. De Filipijnen voldeed voorts niet aan resolutie 01/06 betreffende het statistische documentatieprogramma, aangezien er geen jaarverslag is ingediend.

| (94) | In het nalevingsverslag van de IOTC voor de Filipijnen van 2 april 2013 (14) merkt het Nalevingscomité op dat de zorgpunten met betrekking tot de naleving door de Filipijnen zoals geïdentificeerd in het nalevingsverslag voor 2012 aan de Filipijnen zijn meegedeeld door de voorzitter van het comité bij brief van 26 april 2012. Na beoordeling van het nalevingsverslag voor 2013 van de Filipijnen heeft het Nalevingscomité aanzienlijke gevallen van niet-naleving geïdentificeerd. De Filipijnen hebben het verbod op grote drijfnetten niet omgezet in nationale wetgeving overeenkomstig resolutie 12/11. Het land heeft geen waarnemingsprogramma ingesteld, zoals vereist in resolutie 11/04. Ook het verplichte verslag betreffende op zee uitgevoerde overladingen is niet verstrekt, zoals vereist overeenkomstig resolutie 12/05. Bovendien hebben de Filipijnen het verplichte VMS-verslag over de voortgang en uitvoering niet verstrekt, zoals vereist overeenkomstig resolutie 06/03. Noch is het verplichte verslag betreffende de vergelijking van de in- en uitvoer verstrekt, zoals vereist overeenkomstig resolutie 01/06. |
| --- | --- |

(94)

In het nalevingsverslag van de IOTC voor de Filipijnen van 2 april 2013 (14) merkt het Nalevingscomité op dat de zorgpunten met betrekking tot de naleving door de Filipijnen zoals geïdentificeerd in het nalevingsverslag voor 2012 aan de Filipijnen zijn meegedeeld door de voorzitter van het comité bij brief van 26 april 2012. Na beoordeling van het nalevingsverslag voor 2013 van de Filipijnen heeft het Nalevingscomité aanzienlijke gevallen van niet-naleving geïdentificeerd. De Filipijnen hebben het verbod op grote drijfnetten niet omgezet in nationale wetgeving overeenkomstig resolutie 12/11. Het land heeft geen waarnemingsprogramma ingesteld, zoals vereist in resolutie 11/04. Ook het verplichte verslag betreffende op zee uitgevoerde overladingen is niet verstrekt, zoals vereist overeenkomstig resolutie 12/05. Bovendien hebben de Filipijnen het verplichte VMS-verslag over de voortgang en uitvoering niet verstrekt, zoals vereist overeenkomstig resolutie 06/03. Noch is het verplichte verslag betreffende de vergelijking van de in- en uitvoer verstrekt, zoals vereist overeenkomstig resolutie 01/06.

| (95) | Bovendien hebben de Filipijnen, volgens de informatie die is verstrekt in het nalevingsverslag van 2 april 2013, resolutie 10/08 betreffende de lijst van actieve vaartuigen en resolutie 07/02 betreffende de lijst van toegestane vaartuigen van ten minste 24 m lang niet of slechts deels nageleefd, als gevolg van het ontbreken van verplichte informatie, zoals de eigenaar, doelsoort, brutotonnage, toegestane periode, en haven van exploitatie. Met betrekking tot het VMS voldeden de Filipijnen, net als het voorgaande jaar, niet aan resolutie 06/03 en resolutie 12/13 omdat er geen informatie over het overzicht van de VMS-gegevens en uitvoeringsinformatie zijn verstrekt in het uitvoeringsverslag. De Filipijnen hebben slechts deels voldaan aan de verplichte statistische vereisten die voortvloeien uit resolutie 10/02. De Filipijnen voldeden voorts niet aan resolutie 12/05 betreffende overladingen op zee, aangezien de vereiste verplichte informatie niet is verstrekt. Met betrekking tot de waarnemers voldeden de Filipijnen niet of slechts deels aan resolutie 11/04; er zijn minder waarnemers ingezet dan vereist gezien het feit dat de Indische Oceaan een gebied met hoog risico is en er zijn geen verplichte waarnemingsverslagen verstrekt, noch het jaarverslag. |
| --- | --- |

(95)

Bovendien hebben de Filipijnen, volgens de informatie die is verstrekt in het nalevingsverslag van 2 april 2013, resolutie 10/08 betreffende de lijst van actieve vaartuigen en resolutie 07/02 betreffende de lijst van toegestane vaartuigen van ten minste 24 m lang niet of slechts deels nageleefd, als gevolg van het ontbreken van verplichte informatie, zoals de eigenaar, doelsoort, brutotonnage, toegestane periode, en haven van exploitatie. Met betrekking tot het VMS voldeden de Filipijnen, net als het voorgaande jaar, niet aan resolutie 06/03 en resolutie 12/13 omdat er geen informatie over het overzicht van de VMS-gegevens en uitvoeringsinformatie zijn verstrekt in het uitvoeringsverslag. De Filipijnen hebben slechts deels voldaan aan de verplichte statistische vereisten die voortvloeien uit resolutie 10/02. De Filipijnen voldeden voorts niet aan resolutie 12/05 betreffende overladingen op zee, aangezien de vereiste verplichte informatie niet is verstrekt. Met betrekking tot de waarnemers voldeden de Filipijnen niet of slechts deels aan resolutie 11/04; er zijn minder waarnemers ingezet dan vereist gezien het feit dat de Indische Oceaan een gebied met hoog risico is en er zijn geen verplichte waarnemingsverslagen verstrekt, noch het jaarverslag.

| (96) | Sommige van de hierboven vermelde problemen vormen niet alleen schendingen van de ROVB-regels, maar ook van algemene verplichtingen krachtens het VN-zeerechtverdrag, zoals hieronder wordt beschreven. |
| --- | --- |

(96)

Sommige van de hierboven vermelde problemen vormen niet alleen schendingen van de ROVB-regels, maar ook van algemene verplichtingen krachtens het VN-zeerechtverdrag, zoals hieronder wordt beschreven.

| (97) | Het niet omzetten van het verbod op grote drijfnetten in de nationale wetgeving overeenkomstig IOTC-resolutie 12/11, zoals beschreven in overweging 94, ondermijnt de mogelijkheden van de Filipijnen om te voldoen aan de verplichtingen van artikel 118 van het VN-zeerechtverdrag, waarin een samenwerkingsverplichting tussen staten is vastgesteld op het gebied van de instandhouding en het beheer van levende bronnen in gebieden op volle zee. |
| --- | --- |

(97)

Het niet omzetten van het verbod op grote drijfnetten in de nationale wetgeving overeenkomstig IOTC-resolutie 12/11, zoals beschreven in overweging 94, ondermijnt de mogelijkheden van de Filipijnen om te voldoen aan de verplichtingen van artikel 118 van het VN-zeerechtverdrag, waarin een samenwerkingsverplichting tussen staten is vastgesteld op het gebied van de instandhouding en het beheer van levende bronnen in gebieden op volle zee.

| (98) | Tevens voldeden de Filipijnen, zoals beschreven in overweging 93 tot en met 97 niet aan de notatie- en tijdige verslagleggingsvereisten van de IOTC. Er is met name geen IOTC-informatie ingediend over statistieken, het vlootontwikkelingsplan, VMS-verslaglegging en -notatie, waarnemingsverslagen en overladingsverslagen. Dergelijke tekortkomingen zijn niet in lijn met artikel 119, lid 2, van het VN-zeerechtverdrag, dat stipuleert dat beschikbare wetenschappelijke informatie, statistieken over vangsten en visserijactiviteiten en andere gegevens die van belang zijn voor de instandhouding van de visbestanden worden ingediend en regelmatig worden uitgewisseld via bevoegde internationale organisaties, op subregionaal, regionaal of mondiaal niveau. |
| --- | --- |

(98)

Tevens voldeden de Filipijnen, zoals beschreven in overweging 93 tot en met 97 niet aan de notatie- en tijdige verslagleggingsvereisten van de IOTC. Er is met name geen IOTC-informatie ingediend over statistieken, het vlootontwikkelingsplan, VMS-verslaglegging en -notatie, waarnemingsverslagen en overladingsverslagen. Dergelijke tekortkomingen zijn niet in lijn met artikel 119, lid 2, van het VN-zeerechtverdrag, dat stipuleert dat beschikbare wetenschappelijke informatie, statistieken over vangsten en visserijactiviteiten en andere gegevens die van belang zijn voor de instandhouding van de visbestanden worden ingediend en regelmatig worden uitgewisseld via bevoegde internationale organisaties, op subregionaal, regionaal of mondiaal niveau.

| (99) | Bovendien is het niet-rapporteren aan de IOTC van het overzicht van de VMS-gegevens en -verslagen evenals de algemene moeilijkheden van de Filipijnse autoriteiten om het VMS-signaal van onder Filipijnse vlag varende vaartuigen te ontvangen als deze opereren in wateren van derde landen, niet in overeenstemming met artikel 62, lid 4, onder e), van het VN-zeerechtverdrag met betrekking tot het vereiste om het VMS-positieverslag van vissersvaartuigen op te vragen. Dergelijke tekortkomingen zijn daarnaast niet in lijn met punt 24, lid 3, van het IOO-IAP, waarin wordt voorgeschreven dat staten uitgebreide en doeltreffende monitoring, controle en toezicht moeten uitvoeren op visserij vanaf het begin via het aanlandingspunt tot de eindbestemming, waaronder door tenuitvoerlegging van een VMS, in overeenstemming met de toepasselijke nationale, regionale of internationale normen, met inbegrip van de verplichting voor vaartuigen onder hun jurisdictie om een VMS aan boord te hebben. |
| --- | --- |

(99)

Bovendien is het niet-rapporteren aan de IOTC van het overzicht van de VMS-gegevens en -verslagen evenals de algemene moeilijkheden van de Filipijnse autoriteiten om het VMS-signaal van onder Filipijnse vlag varende vaartuigen te ontvangen als deze opereren in wateren van derde landen, niet in overeenstemming met artikel 62, lid 4, onder e), van het VN-zeerechtverdrag met betrekking tot het vereiste om het VMS-positieverslag van vissersvaartuigen op te vragen. Dergelijke tekortkomingen zijn daarnaast niet in lijn met punt 24, lid 3, van het IOO-IAP, waarin wordt voorgeschreven dat staten uitgebreide en doeltreffende monitoring, controle en toezicht moeten uitvoeren op visserij vanaf het begin via het aanlandingspunt tot de eindbestemming, waaronder door tenuitvoerlegging van een VMS, in overeenstemming met de toepasselijke nationale, regionale of internationale normen, met inbegrip van de verplichting voor vaartuigen onder hun jurisdictie om een VMS aan boord te hebben.

| (100) | Daarnaast is het, krachtens artikel 62, lid 1, van het VN-zeerechtverdrag en relevante regelgeving in het WCPFC-verdrag (met name de artikelen 2, 5, 7 en 8) een duidelijke verplichting van een kuststaat om maatregelen vast te stellen die gelijkwaardig zijn aan die welke van toepassing zijn in de regio en op volle zee om de duurzaamheid van gebieds- en grensoverschrijdende visbestanden op de lange termijn te verzekeren en te streven naar optimale benutting. Het juridische raamwerk van de Filipijnen voorziet slechts in beperkte instandhoudings- en beheermaatregelen voor alle wateren die onder de nationale jurisdictie vallen; deze maatregelen zijn niet in overeenstemming met de verplichtingen overeenkomstig internationale wetgeving en de ROVB-regelgeving. |
| --- | --- |

(100)

Daarnaast is het, krachtens artikel 62, lid 1, van het VN-zeerechtverdrag en relevante regelgeving in het WCPFC-verdrag (met name de artikelen 2, 5, 7 en 8) een duidelijke verplichting van een kuststaat om maatregelen vast te stellen die gelijkwaardig zijn aan die welke van toepassing zijn in de regio en op volle zee om de duurzaamheid van gebieds- en grensoverschrijdende visbestanden op de lange termijn te verzekeren en te streven naar optimale benutting. Het juridische raamwerk van de Filipijnen voorziet slechts in beperkte instandhoudings- en beheermaatregelen voor alle wateren die onder de nationale jurisdictie vallen; deze maatregelen zijn niet in overeenstemming met de verplichtingen overeenkomstig internationale wetgeving en de ROVB-regelgeving.

| (101) | Er wordt in het bijzonder naar wateren die onder de jurisdictie van de Filipijnen vallen verwezen als territoriale wateren, archipelwateren en de EEZ). Overeenkomstig artikel 3 van het WCPFC-verdrag omvat het bevoegdheidsgebied van de WCPFC in beginsel alle wateren van de Stille Oceaan (in het zuiden en oosten begrensd door duidelijke lijnen), met inbegrip van wateren die onder de jurisdictie van de Filipijnen vallen. Aangezien de Filipijnen van mening zijn dat de WCPFC-regelgeving niet volledig van toepassing is op de wateren die onder hun jurisdictie vallen, is niet volledig duidelijk welke gegevens worden verzameld en gerapporteerd aan de WCPFC; dit dekt niet de beoordelingen van alle viswateren van de Filipijnen. Omdat de Filipijnen de archipelwateren beschouwen als wateren die buiten het toepassingsgebied van de WCPFC-maatregelen vallen, schendt het land deze maatregelen. |
| --- | --- |

(101)

Er wordt in het bijzonder naar wateren die onder de jurisdictie van de Filipijnen vallen verwezen als territoriale wateren, archipelwateren en de EEZ). Overeenkomstig artikel 3 van het WCPFC-verdrag omvat het bevoegdheidsgebied van de WCPFC in beginsel alle wateren van de Stille Oceaan (in het zuiden en oosten begrensd door duidelijke lijnen), met inbegrip van wateren die onder de jurisdictie van de Filipijnen vallen. Aangezien de Filipijnen van mening zijn dat de WCPFC-regelgeving niet volledig van toepassing is op de wateren die onder hun jurisdictie vallen, is niet volledig duidelijk welke gegevens worden verzameld en gerapporteerd aan de WCPFC; dit dekt niet de beoordelingen van alle viswateren van de Filipijnen. Omdat de Filipijnen de archipelwateren beschouwen als wateren die buiten het toepassingsgebied van de WCPFC-maatregelen vallen, schendt het land deze maatregelen.

| (102) | Bovendien bestaan er, zoals is vastgesteld tijdens het dienstbezoek van de Commissie in 2012, slechts enkele instandhoudingsmaatregelen en hebben de meeste daarvan slechts beperkte gevolgen. Ook de rol van lokale regeringen bij de introductie van instandhoudingsmaatregelen in gemeentelijke wateren blijft onduidelijk. Er zijn 915 lokale regeringen. Deze lijken onafhankelijk van het BFAR te handelen, aangezien het BFAR hun geen beleid en regelgeving kan voorschrijven in zaken die onder hun jurisdictie vallen, d.w.z. gemeentelijke wateren. |
| --- | --- |

(102)

Bovendien bestaan er, zoals is vastgesteld tijdens het dienstbezoek van de Commissie in 2012, slechts enkele instandhoudingsmaatregelen en hebben de meeste daarvan slechts beperkte gevolgen. Ook de rol van lokale regeringen bij de introductie van instandhoudingsmaatregelen in gemeentelijke wateren blijft onduidelijk. Er zijn 915 lokale regeringen. Deze lijken onafhankelijk van het BFAR te handelen, aangezien het BFAR hun geen beleid en regelgeving kan voorschrijven in zaken die onder hun jurisdictie vallen, d.w.z. gemeentelijke wateren.

| (103) | Deze situatie leidt tot een gebrek aan duidelijkheid en transparantie dat, naast het gebrek aan transparantie van de Filipijnse wetten en procedures betreffende de registratie van en vergunningverlening aan vissersvaartuigen, zoals toegelicht in de afdelingen 3.1 en 3.2 van dit besluit, de mogelijkheden ondermijnt voor de doeltreffende uitvoering van efficiënte instandhouding en efficiënt beheer van de visserijbestanden van de Filipijnen. |
| --- | --- |

(103)

Deze situatie leidt tot een gebrek aan duidelijkheid en transparantie dat, naast het gebrek aan transparantie van de Filipijnse wetten en procedures betreffende de registratie van en vergunningverlening aan vissersvaartuigen, zoals toegelicht in de afdelingen 3.1 en 3.2 van dit besluit, de mogelijkheden ondermijnt voor de doeltreffende uitvoering van efficiënte instandhouding en efficiënt beheer van de visserijbestanden van de Filipijnen.

| (104) | De prestaties van de Filipijnen bij de tenuitvoerlegging van internationale instrumenten is niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 10 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd om, met voorrang, het UNFSA te ratificeren, accepteren of ertoe toe te treden. De Commissie is van mening dat deze aanbeveling bijzonder relevant is in het geval van de Filipijnen, die een aanzienlijke vloot aan vissersvaartuigen hebben die zich bezighoudt met visactiviteiten die zich voornamelijk richten op zeer migrerende soorten (voornamelijk tonijn in de ICCAT-, IOTC- en WCPFC-gebieden). |
| --- | --- |

(104)

De prestaties van de Filipijnen bij de tenuitvoerlegging van internationale instrumenten is niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 10 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd om, met voorrang, het UNFSA te ratificeren, accepteren of ertoe toe te treden. De Commissie is van mening dat deze aanbeveling bijzonder relevant is in het geval van de Filipijnen, die een aanzienlijke vloot aan vissersvaartuigen hebben die zich bezighoudt met visactiviteiten die zich voornamelijk richten op zeer migrerende soorten (voornamelijk tonijn in de ICCAT-, IOTC- en WCPFC-gebieden).

| (105) | Gezien de in deze afdeling opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Filipijnen zich niet hebben gekweten van de taken die het land krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheermaatregelen. |
| --- | --- |

(105)

Gezien de in deze afdeling opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Filipijnen zich niet hebben gekweten van de taken die het land krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheermaatregelen.

3.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (106) | Zoals hierboven reeds is aangegeven, worden de Filipijnen volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (15) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling beschouwd (114e van 186 landen in 2012). Dit wordt bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 waar de Filipijnen worden ingedeeld bij de laag-middeninkomenslanden, evenals door de informatie van de OESO/DAC van 1 januari 2013 voor de rapportage over 2012 (16). |
| --- | --- |

(106)

Zoals hierboven reeds is aangegeven, worden de Filipijnen volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (15) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling beschouwd (114e van 186 landen in 2012). Dit wordt bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 waar de Filipijnen worden ingedeeld bij de laag-middeninkomenslanden, evenals door de informatie van de OESO/DAC van 1 januari 2013 voor de rapportage over 2012 (16).

| (107) | Er moet worden opgemerkt dat de kennisgeving van de Filipijnen als vlaggenstaat met ingang van 15 januari 2010 door de Commissie is aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening. Zoals vereist krachtens artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening, hebben de Filipijnen bevestigd dat er nationale regelingen bestaan voor de uitvoering, controle en handhaving van wetten, voorschriften en instandhoudings- en beheermaatregelen waaraan moet worden voldaan door vissersvaartuigen. |
| --- | --- |

(107)

Er moet worden opgemerkt dat de kennisgeving van de Filipijnen als vlaggenstaat met ingang van 15 januari 2010 door de Commissie is aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening. Zoals vereist krachtens artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening, hebben de Filipijnen bevestigd dat er nationale regelingen bestaan voor de uitvoering, controle en handhaving van wetten, voorschriften en instandhoudings- en beheermaatregelen waaraan moet worden voldaan door vissersvaartuigen.

| (108) | De Commissie heeft de Filipijnen geïnformeerd over de verschillende tekortkomingen die zij tijdens haar eerste dienstbezoek in januari 2012 heeft geconstateerd. Enkele maanden later, tijdens het tweede dienstbezoek in juni 2012, trof de Commissie een ongewijzigde situatie aan. De Commissie wenste actieve samenwerking met de Filipijnse autoriteiten te bereiken, evenals voortgang in correctieve acties met betrekking tot de geconstateerde tekortkomingen. De Filipijnen hebben nagelaten voldoende correctieve maatregelen te nemen en positieve ontwikkelingen te bereiken bij het corrigeren van de geconstateerde tekortkomingen. |
| --- | --- |

(108)

De Commissie heeft de Filipijnen geïnformeerd over de verschillende tekortkomingen die zij tijdens haar eerste dienstbezoek in januari 2012 heeft geconstateerd. Enkele maanden later, tijdens het tweede dienstbezoek in juni 2012, trof de Commissie een ongewijzigde situatie aan. De Commissie wenste actieve samenwerking met de Filipijnse autoriteiten te bereiken, evenals voortgang in correctieve acties met betrekking tot de geconstateerde tekortkomingen. De Filipijnen hebben nagelaten voldoende correctieve maatregelen te nemen en positieve ontwikkelingen te bereiken bij het corrigeren van de geconstateerde tekortkomingen.

| (109) | Tevens moet worden opgemerkt dat de Unie reeds in 2011 subsidie heeft verleend voor een specifieke technische bijstandsactie op de Filipijnen met betrekking tot de bestrijding van IOO-visserij (17). |
| --- | --- |

(109)

Tevens moet worden opgemerkt dat de Unie reeds in 2011 subsidie heeft verleend voor een specifieke technische bijstandsactie op de Filipijnen met betrekking tot de bestrijding van IOO-visserij (17).

| (110) | Daarnaast heeft de Commissie van 22 tot en met 26 juli 2013, met medewerking van het Europees Bureau voor visserijcontrole en op verzoek van de Filipijnse autoriteiten, een capaciteitsopbouwworkshop georganiseerd, waarbij de nadruk lag op havenstaatmaatregelen en risicoanalyse. |
| --- | --- |

(110)

Daarnaast heeft de Commissie van 22 tot en met 26 juli 2013, met medewerking van het Europees Bureau voor visserijcontrole en op verzoek van de Filipijnse autoriteiten, een capaciteitsopbouwworkshop georganiseerd, waarbij de nadruk lag op havenstaatmaatregelen en risicoanalyse.

| (111) | De Commissie heeft rekening gehouden met de ontwikkelingsbeperkingen van de Filipijnen en heeft de Filipijnen sinds 2012 voldoende tijd gegeven voor de tenuitvoerlegging van maatregelen om op een coherente, doeltreffende en niet-schadelijke manier de gevallen van niet-naleving van hun uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen te verhelpen. |
| --- | --- |

(111)

De Commissie heeft rekening gehouden met de ontwikkelingsbeperkingen van de Filipijnen en heeft de Filipijnen sinds 2012 voldoende tijd gegeven voor de tenuitvoerlegging van maatregelen om op een coherente, doeltreffende en niet-schadelijke manier de gevallen van niet-naleving van hun uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen te verhelpen.

| (112) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van de governance op visserijgebied van de Filipijnen mogelijk een rem zet op de ontwikkelingsstatus van het land. Rekening houdend met de aard van de geconstateerde tekortkomingen van de Filipijnen, met de door de Unie verleende bijstand en met de maatregelen die zijn genomen om de situatie recht te zetten, is geen bewijs gevonden voor de veronderstelling dat de Filipijnen hun uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kunnen nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. Het ontwikkelingsniveau van de Filipijnen lijkt niet te kunnen worden aangevoerd als vergoelijking of rechtvaardiging voor de algemene prestaties van de Filipijnen als vlaggen- en kuststaat op het gebied van visserij, noch voor de ontoereikendheid van de maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, en om de doeltreffendheid van de monitoring, de controle en het toezicht met betrekking tot de visserijactiviteiten in onder hun jurisdictie vallende wateren te waarborgen. |
| --- | --- |

(112)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van de governance op visserijgebied van de Filipijnen mogelijk een rem zet op de ontwikkelingsstatus van het land. Rekening houdend met de aard van de geconstateerde tekortkomingen van de Filipijnen, met de door de Unie verleende bijstand en met de maatregelen die zijn genomen om de situatie recht te zetten, is geen bewijs gevonden voor de veronderstelling dat de Filipijnen hun uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kunnen nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. Het ontwikkelingsniveau van de Filipijnen lijkt niet te kunnen worden aangevoerd als vergoelijking of rechtvaardiging voor de algemene prestaties van de Filipijnen als vlaggen- en kuststaat op het gebied van visserij, noch voor de ontoereikendheid van de maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, en om de doeltreffendheid van de monitoring, de controle en het toezicht met betrekking tot de visserijactiviteiten in onder hun jurisdictie vallende wateren te waarborgen.

| (113) | Gezien de in deze afdeling opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van de Filipijnen geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij. |
| --- | --- |

(113)

Gezien de in deze afdeling opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van de Filipijnen geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij.

4.   CONCLUSIE OVER DE MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN NIET-MEEWERKENDE DERDE LANDEN

| (114) | Gezien de hierboven getrokken conclusies over het onvermogen van de Filipijnen om zich te kwijten van de taken die het land krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt geïdentificeerd als niet-meewerkend aan de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(114)

Gezien de hierboven getrokken conclusies over het onvermogen van de Filipijnen om zich te kwijten van de taken die het land krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt geïdentificeerd als niet-meewerkend aan de bestrijding van IOO-visserij.

| (115) | Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie de Filipijnen kennis te geven van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend land wordt geïdentificeerd. Tevens dient de Commissie alle in artikel 32 van de IOO-verordening opgenomen stappen te zetten met betrekking tot de Filipijnen. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen het land schriftelijk kan reageren op de kennisgeving en de situatie kan corrigeren. |
| --- | --- |

(115)

Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie de Filipijnen kennis te geven van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend land wordt geïdentificeerd. Tevens dient de Commissie alle in artikel 32 van de IOO-verordening opgenomen stappen te zetten met betrekking tot de Filipijnen. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen het land schriftelijk kan reageren op de kennisgeving en de situatie kan corrigeren.

| (116) | De kennisgeving aan de Filipijnen van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend wordt geïdentificeerd, sluit niet uit dat de Commissie of de Raad stappen neemt om het land als niet-meewerkend land te identificeren en een lijst van niet-meewerkende landen op te stellen, maar betekent ook niet dat dergelijke stappen automatisch worden genomen, |
| --- | --- |

(116)

De kennisgeving aan de Filipijnen van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend wordt geïdentificeerd, sluit niet uit dat de Commissie of de Raad stappen neemt om het land als niet-meewerkend land te identificeren en een lijst van niet-meewerkende landen op te stellen, maar betekent ook niet dat dergelijke stappen automatisch worden genomen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel

De Republiek der Filipijnen ontvangt hierbij een kennisgeving van de mogelijkheid dat het door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij.

Gedaan te Brussel, 10 juni 2014.

Voor de Commissie

Maria DAMANAKI

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1.

1

(2)  Zoals opgegeven door het ministerie van Landbouw — Bureau voor visserij en aquatische hulpbronnen, visserijprofiel van de Filipijnen voor 2011, http://www.bfar.da.gov.ph/pages/AboutUs/maintabs/publications/pdf%20files/2011%20Fisheries%20Profile%20(Final)%20(4).pdf

2

(3)  http://www.wcpfc.int/system/files/AR-CCM-19-Philippines-Rev-2.pdf

3

http://www.wcpfc.int/system/files/AR-CCM-19-Philippines-Part-1.pdf

(4)  PB C 346 van 27.11.2013, blz. 26.

4

(5)  Zie voetnoot 2.

5

(6)  Zie voetnoot 2.

6

(7)  Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in de westelijke en centrale Stille Oceaan, gedaan te Honolulu, 5 september 2000 (http://www.wcpfc.int/doc/convention-conservation-and-management-highly-migratory-fish-stocks-western-and-central-pacific).

7

(8)  Bron: http://hdr.undp.org/en/statistics/

8

Bron:

(9)  PB L 378 van 27.12.2006, blz. 41.

9

(10)  DAC-lijst met ODA-begunstigden (http://www.oecd.org/dac/stats/daclistofodarecipients.htm)

10

(11)  Begeleiding van ontwikkelingslanden in het kader van de naleving van de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1005/2008 inzake illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, EuropeAid/129609/C/SER/Multi.

11

(12)  „IOTC Compliance Report for the Pilippines by the Compliance Committee”, negende vergadering van het Nalevingscomité, vastgesteld op 10 maart 2012, IOTC-2012-CoC09-CR22; COC09-IR22.

12

(13)  „IOTC Compliance Report” van 10.3.2012, IOTC-2012-CoC09-CR22_Rev2[E].

13

(14)  „IOTC Compliance Report” van 2.4.2013, IOTC-2013-CoC10-CR22[E].

14

(15)  Zie voetnoot 8.

15

(16)  Zie voetnoot 10.

16

(17)  Zie voetnoot 11.

17

---

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/32 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/32

---

Nieuwe nationale zijde van voor circulatie bestemde euromuntstukken

(2014/C 185/04)

Voor circulatie bestemde euromunten hebben in de gehele eurozone de status van wettig betaalmiddel. Om zowel degenen die beroepsmatig met euromunten omgaan als het grote publiek op de hoogte te houden, publiceert de Commissie alle nieuwe ontwerpen van euromunten (1). Volgens de conclusies van de Raad van 10 februari 2009 (2) is het de lidstaten van de eurozone en de landen die met de Europese Unie een monetaire overeenkomst hebben gesloten volgens welke zij euromuntstukken mogen uitgeven, toegestaan een bepaalde hoeveelheid voor circulatie bestemde euroherdenkingsmunten uit te geven, en dat onder bepaalde voorwaarden, met name dat alleen het muntstuk van twee euro wordt gebruikt. Deze munten hebben dezelfde technische kenmerken als gewone voor circulatie bestemde munten van twee euro, maar hebben aan de nationale zijde een speciale herdenkingsafbeelding met een grote nationale of Europese symboolwaarde.

Uitgevende staat
  : Frankrijk

Onderwerp van de herdenkingsmunt
  : de strijd tegen aids ter gelegenheid van Wereldaidsdag

Beschrijving van het ontwerp
  : Centraal staat het rode lintje, het symbool van de strijd tegen aids. De creatie van het rode lintje was een initiatief van de Visual Aids Artists Caucus en de Amerikaanse schilder Frank Moore. Het rode lintje wordt dicht bij het hart gedragen als symbool van steun aan de zieken en heeft de vorm van een omgekeerde V. Door het lintje een dag als de V van „victory” te dragen, wordt gesymboliseerd dat de ziekte overwonnen kan worden. Op de munt zijn drie lintjes afgebeeld. Het middelste lintje wordt op de klassieke manier getoond en is in de BU- en BE-versie rood gekleurd. De twee andere lintjes staan ondersteboven afgebeeld en vormen zo twee V’s, wat de symboliek van de verhoopte overwinning versterkt. De datum van wereldaidsdag van de Unesco wordt bovenaan het muntstuk met de woorden „1er décembre” weergegeven.

Langs de buitenrand van de munt zijn de twaalf sterren van de Europese vlag afgebeeld.

Oplage
  : 3 miljoen

Datum van uitgifte
  : november 2014

---

(1)  Zie PB C 373 van 28.12.2001, blz. 1, voor een overzicht van alle nationale zijden die in 2002 zijn uitgegeven.

(2)  Zie de conclusies van de Raad Economische en Financiële Zaken van 10 februari 2009 en de Aanbeveling van de Commissie van 19 december 2008 betreffende gemeenschappelijke richtsnoeren voor de nationale zijde en de uitgifte van voor circulatie bestemde euromuntstukken (PB L 9 van 14.1.2009, blz. 52).

---

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/33 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/33

---

Verklaring van de Europese Commissie betreffende artikel 7, lid 3, van de gezamenlijke aanbestedingsovereenkomst voor de aankoop van medische tegenmaatregelen ingevolge Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad

(2014/C 185/05)

De gezamenlijke aanbestedingsovereenkomst voor de aankoop van medische tegenmaatregelen is bedoeld om de coördinatie te vergemakkelijken van de praktische aspecten van de gezamenlijke aankoopactiviteiten die eronder vallen. De overeenkomst verleent noch aan de Unie noch aan haar instellingen enige (overheids)bevoegdheid op het gebied van de volksgezondheid. Artikel 7, lid 3, van de overeenkomst is uitsluitend van toepassing op besluitvormingsprocessen voor het interne administratieve beheer van het gezamenlijke aanbestedingsproces zelf. Deze bepaling is slechts bedoeld als laatste mogelijkheid om te voorkomen dat de besluitvorming stagneert.

---

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/34 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/34

---

Mededeling van de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap

Aanbesteding met betrekking tot de exploitatie van geregelde luchtdiensten overeenkomstig openbaredienstverplichtingen

(Voor de EER relevante tekst)

(2014/C 185/06)

| Lidstaat | Zweden |
| --- | --- |
| Betrokken route | Gällivare-Arlanda, Hemavan-Arlanda, Lycksele-Arlanda, Pajala-Luleå, Sveg-Arlanda, Vilhelmina-Arlanda, Östersund-Umeå, Hagfors-Arlanda enTorsby-Arlanda |
| Looptijd van het contract | 25 oktober 2015 - 26 oktober 2019 |
| Uiterste datum voor de indiening van de offertes | 60 dagen na de datum van publicatie van deze mededeling |
| Adres waar de tekst van de aanbesteding en alle relevante informatie en/of documentatie met betrekking tot de openbare aanbesteding en de gewijzigde openbaredienstverplichting kunnen worden verkregen | Voor informatie zich wenden tot:





  Het Zweedse ministerie van Verkeer |
| SE-781 87 Borlänge |
| ZWEDEN |
| Internet: |
| http://www.trafikverket.se/Foretag/Upphandling/Aktuella-upphandlingar/ |
| RFT-Referentie: TRV 2014/12198 |
| Tel. +46 771921921 |
| Contactpersonen: |
| Anna Fürst, |
| e-mail: anna.furst@trafikverket.se |
| Johan Holmér, |
| e-mail: johan.holmer@trafikverket.se |

Lidstaat

Zweden

Betrokken route

Gällivare-Arlanda, Hemavan-Arlanda, Lycksele-Arlanda, Pajala-Luleå, Sveg-Arlanda, Vilhelmina-Arlanda, Östersund-Umeå, Hagfors-Arlanda enTorsby-Arlanda

Looptijd van het contract

25 oktober 2015 - 26 oktober 2019

Uiterste datum voor de indiening van de offertes

60 dagen na de datum van publicatie van deze mededeling

Adres waar de tekst van de aanbesteding en alle relevante informatie en/of documentatie met betrekking tot de openbare aanbesteding en de gewijzigde openbaredienstverplichting kunnen worden verkregen

Voor informatie zich wenden tot:

Het Zweedse ministerie van Verkeer

SE-781 87 Borlänge

ZWEDEN

Internet:

http://www.trafikverket.se/Foretag/Upphandling/Aktuella-upphandlingar/

RFT-Referentie: TRV 2014/12198

Tel. +46 771921921

Contactpersonen:

Anna Fürst,

e-mail: anna.furst@trafikverket.se

Johan Holmér,

e-mail: johan.holmer@trafikverket.se

---

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/35 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/35

---

Liquidatieprocedure

Beslissing tot opening van een liquidatieprocedure ten aanzien van LA VIE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΓΕΙΑΣ

(Openbaarmaking overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 2001/17/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de sanering en de liquidatie van verzekeringsondernemingen)

(2014/C 185/07)

| Verzekeringsonderneming | LA VIE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΓΕΙΑΣ (Griekse ziekteverzekeringsmaatschappij met beperkte aansprakelijkheid LA VIE), met statutaire zetel te





  Filadelfeos & Kefalariou 1 |
| --- | --- |
| 145 62 Kifissia |
| GRIEKENLAND |

Verzekeringsonderneming

LA VIE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΓΕΙΑΣ (Griekse ziekteverzekeringsmaatschappij met beperkte aansprakelijkheid LA VIE), met statutaire zetel te

Filadelfeos & Kefalariou 1

145 62 Kifissia

GRIEKENLAND

Datum, inwerkingtreding en aard van het besluit

Besluit 103/1 van 21 februari 2014 van het Comité voor krediet- en verzekeringszaken van de Bank van Griekenland tot definitieve intrekking van de exploitatievergunning van de onderneming en tot liquidatie ervan.

Inwerkingtreding: 21 februari 2014

Bevoegde autoriteiten

Bank van Griekenland, afdeling toezicht op particuliere verzekeringen

Adres:

| El. Venizelou 21 |
| --- |
| 102 50 Athene |
| GRIEKENLAND |

El. Venizelou 21

102 50 Athene

GRIEKENLAND

Toezichthoudende autoriteiten

Bank van Griekenland, afdeling toezicht op particuliere verzekeringen

Adres:

| El. Venizelou 21 |
| --- |
| 102 50 Athene |
| GRIEKENLAND |

El. Venizelou 21

102 50 Athene

GRIEKENLAND

Aangestelde curator

Eleni Atherinou

(Toezichthouder liquidatie)

Adres:

| Zefyrou 24 |
| --- |
| 145 63 Kifissia |
| GRIEKENLAND |

Zefyrou 24

145 63 Kifissia

GRIEKENLAND

Toepasselijk recht

Grieks recht overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 3, de artikelen 7 t/m 9, artikel 10, artikel 12 bis, en de artikelen 17 bis t/m 17 quater, van Wetsdecreet 400/1970

---

V Adviezen

BESTUURLIJKE PROCEDURES

Europees Parlement

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/36 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/36

---

Oproep tot het indienen van voorstellen IX-2015/01 — „Subsidies aan politieke partijen op Europees niveau”

(2014/C 185/08)

Volgens artikel 10, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie dragen de politieke partijen op Europees niveau bij tot de vorming van een Europees politiek bewustzijn en tot de uiting van de wil van de burgers van de Unie. Daarnaast wordt in artikel 224 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bepaald dat het Europees Parlement en de Raad bij verordeningen volgens de gewone wetgevende procedure het statuut van de Europese politieke partijen, bedoeld in artikel 10, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en in het bijzonder de regels inzake hun financiering vaststellen.

In die context doet het Parlement een oproep tot het indienen van voorstellen met het oog op de toekenning van subsidies aan de politieke partijen op Europees niveau.

1.   Basisbesluit

Verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau (1) (hierna „Verordening (EG) nr. 2004/2003”).

Besluit van het Bureau van het Europees Parlement van 29 maart 2004 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2004/2003 (2) (hierna „besluit van het Bureau van 29 maart 2004”).

Verordening (EG, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) (hierna „Financieel Reglement”).

Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (4) (hierna „uitvoeringsbepalingen”).

2.   Doelstelling

In artikel 2 van het besluit van het Bureau van 29 maart 2004 wordt het volgende bepaald: „Het Europees Parlement publiceert elk jaar vóór het verstrijken van het eerste halfjaar voorafgaand aan het jaar waarvoor de subsidie wordt aangevraagd, een oproep tot het indienen van voorstellen met het oog op de verlening van subsidie aan politieke partijen en stichtingen.”.

De onderhavige oproep tot het indienen van voorstellen heeft betrekking op de verzoeken om financiering voor het begrotingsjaar 2015 en dekt activiteiten tijdens de periode van 1 januari 2015 tot 31 december 2015. De subsidie is bestemd voor de financiering van het jaarlijkse werkprogramma van de begunstigde.

3.   Ontvankelijkheid

Alleen schriftelijke aanvragen die overeenkomstig het in bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004 opgenomen aanvraagformulier zijn opgesteld en die vóór de vastgestelde termijn aan de voorzitter van het Europees Parlement zijn toegestuurd, komen voor financiering in aanmerking.

4.   Criteria en bewijsstukken

4.1.   Geschiktheidscriteria

Om voor subsidie in aanmerking te komen, moet een politieke partij op Europees niveau voldoen aan de voorwaarden van artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2004/2003, namelijk:

| a) | zij bezit rechtspersoonlijkheid in de lidstaat waar haar zetel gevestigd is; |
| --- | --- |

a)

zij bezit rechtspersoonlijkheid in de lidstaat waar haar zetel gevestigd is;

| b) | zij is in ten minste een vierde van de lidstaten vertegenwoordigd door leden van het Europees Parlement, of leden van nationale dan wel regionale parlementen, of leden van regionale assemblees, of zij heeft in ten minste een vierde van de lidstaten bij de laatste verkiezingen voor het Europees Parlement ten minste drie procent van de in ieder van die lidstaten uitgebrachte stemmen behaald; |
| --- | --- |

b)

zij is in ten minste een vierde van de lidstaten vertegenwoordigd door leden van het Europees Parlement, of leden van nationale dan wel regionale parlementen, of leden van regionale assemblees, of zij heeft in ten minste een vierde van de lidstaten bij de laatste verkiezingen voor het Europees Parlement ten minste drie procent van de in ieder van die lidstaten uitgebrachte stemmen behaald;

| c) | zij moet, in het bijzonder in haar programma en activiteiten, de beginselen eerbiedigen waarop de Europese Unie is gegrondvest, met name de beginselen van vrijheid, democratie, eerbied voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en de rechtsstaat; |
| --- | --- |

c)

zij moet, in het bijzonder in haar programma en activiteiten, de beginselen eerbiedigen waarop de Europese Unie is gegrondvest, met name de beginselen van vrijheid, democratie, eerbied voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en de rechtsstaat;

| d) | zij heeft deelgenomen aan de verkiezingen voor het Europees Parlement of heeft haar voornemen hiertoe te kennen gegeven. |
| --- | --- |

d)

zij heeft deelgenomen aan de verkiezingen voor het Europees Parlement of heeft haar voornemen hiertoe te kennen gegeven.

Voor de toepassing van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 2004/2003 kan een lid van het Europees Parlement slechts lid zijn van één politieke partij op Europees niveau (artikel 10, lid 1, laatste alinea, van Verordening (EG) nr. 2004/2003).

Gezien het bovenstaande worden de politieke partijen in kennis gesteld van het feit dat het Europees Parlement de bepalingen in artikel 3, lid 1, onder b), zodanig toepast dat een lid van het Europees Parlement enkel lid kan zijn van de politieke partij op Europees niveau waarvan zijn nationale politieke partij lid is.

4.2.   Uitsluitingscriteria

Aanvragers moeten tevens verklaren dat zij zich niet in een van de situaties bevinden die worden genoemd in artikel 106, lid 1, en artikel 107 van het Financieel Reglement.

4.3.   Selectiecriteria

Aanvragers moeten bewijzen dat zij over de nodige wettelijke bevoegdheden en financiële middelen beschikken om het in het aanvraagformulier beschreven werkprogramma ten uitvoer te leggen en beheerstechnisch en organisatorisch in staat zijn dit programma tot een goed einde te brengen.

4.4.   Toekenningscriteria

Overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 2004/2003 worden de beschikbare kredieten voor het begrotingsjaar 2015 als volgt verdeeld over de politieke partijen op Europees niveau waarvan het verzoek in het licht van de subsidiabiliteits-, uitsluitings- en selectiecriteria werd ingewilligd:

| a) | 15 % wordt gelijkelijk verdeeld; |
| --- | --- |

a)

15 % wordt gelijkelijk verdeeld;

| b) | 85 % wordt verdeeld over de partijen waarvan vertegenwoordigers zetelen in het Europees Parlement, in verhouding tot het aantal gekozen leden. |
| --- | --- |

b)

85 % wordt verdeeld over de partijen waarvan vertegenwoordigers zetelen in het Europees Parlement, in verhouding tot het aantal gekozen leden.

4.5.   Bewijsstukken

Met het oog op de toetsing van hun aanvraag aan de bovengenoemde criteria moeten aanvragers de volgende bewijsstukken verstrekken:

| a) | het origineel van de aanvraagbrief met vermelding van het aangevraagde subsidiebedrag; |
| --- | --- |

a)

het origineel van de aanvraagbrief met vermelding van het aangevraagde subsidiebedrag;

| b) | het in bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004 opgenomen aanvraagformulier, naar behoren ingevuld en ondertekend (met inbegrip van de schriftelijke plechtige verklaring); |
| --- | --- |

b)

het in bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004 opgenomen aanvraagformulier, naar behoren ingevuld en ondertekend (met inbegrip van de schriftelijke plechtige verklaring);

| c) | de statuten van de politieke partij (5); |
| --- | --- |

c)

de statuten van de politieke partij (5);

| d) | een officieel registratiebewijs (6); |
| --- | --- |

d)

een officieel registratiebewijs (6);

| e) | een recent bestaansbewijs van de politieke partij; |
| --- | --- |

e)

een recent bestaansbewijs van de politieke partij;

| f) | de lijst van bestuurders/leden van de raad van bestuur (namen en voornamen, titels of functies binnen de aanvragende partij) (7); |
| --- | --- |

f)

de lijst van bestuurders/leden van de raad van bestuur (namen en voornamen, titels of functies binnen de aanvragende partij) (7);

| g) | documenten waaruit blijkt dat de aanvrager voldoet aan de voorwaarden van artikel 3, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 2004/2003; |
| --- | --- |

g)

documenten waaruit blijkt dat de aanvrager voldoet aan de voorwaarden van artikel 3, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 2004/2003;

| h) | documenten waaruit blijkt dat de aanvrager voldoet aan de voorwaarden van artikel 3, lid 1, onder d), van Verordening (EG) nr. 2004/2003 (8)
   (9); |
| --- | --- |

h)

documenten waaruit blijkt dat de aanvrager voldoet aan de voorwaarden van artikel 3, lid 1, onder d), van Verordening (EG) nr. 2004/2003 (8)
   (9);

| i) | het programma van de politieke partij (10); |
| --- | --- |

i)

het programma van de politieke partij (10);

| j) | een algemeen financieel overzicht van 2013, gecertificeerd door de externe controle-instantie (11)
   (12); |
| --- | --- |

j)

een algemeen financieel overzicht van 2013, gecertificeerd door de externe controle-instantie (11)
   (12);

| k) | beschrijving van het jaarlijkse werkprogramma; |
| --- | --- |

k)

beschrijving van het jaarlijkse werkprogramma;

| l) | een voorlopige operationele begroting voor de periode van 1 januari 2015 tot 31 december 2015, met daarin vermeld de uitgaven die in aanmerking komen voor financiering ten laste van de EU-begroting. |
| --- | --- |

l)

een voorlopige operationele begroting voor de periode van 1 januari 2015 tot 31 december 2015, met daarin vermeld de uitgaven die in aanmerking komen voor financiering ten laste van de EU-begroting.

5.   Financiering uit de EU-begroting

De kredieten voor het begrotingsjaar 2015 uit hoofde van artikel 402 van de begroting van het Parlement „Steun aan de Europese politieke partijen” worden geraamd op 28 350 084 EUR. Deze kredieten moeten door de begrotingsautoriteit worden goedgekeurd.

De door het Europees Parlement toegekende financiële steun mag niet meer bedragen dan 85 % van de subsidiabele operationele kosten van een politieke partij op Europees niveau. De bewijslast berust bij de desbetreffende politieke partij.

De financiering heeft de vorm van een subsidie voor huishoudelijke uitgaven als bedoeld in het Financieel Reglement en in de uitvoeringsbepalingen. De betalingsvoorwaarden en de verplichtingen in verband met het gebruik van de subsidie worden vastgesteld in het besluit tot toekenning van de subsidie, waarvan een model in bijlage 2a bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004 is opgenomen.

6.   Procedure en termijn voor de indiening van voorstellen

6.1.   Termijn en voorwaarden voor de indiening van aanvragen

De uiterste datum voor de indiening van aanvragen is vastgesteld op 30 september 2014. Aanvragen die na deze datum worden ingediend, worden niet in aanmerking genomen.

De aanvragen moeten:

| a) | zijn opgesteld op het formulier voor subsidieaanvraag (bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004); |
| --- | --- |

a)

zijn opgesteld op het formulier voor subsidieaanvraag (bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004);

| b) | zijn ondertekend door de aanvrager of diens naar behoren gevolmachtigde vertegenwoordiger; |
| --- | --- |

b)

zijn ondertekend door de aanvrager of diens naar behoren gevolmachtigde vertegenwoordiger;

| c) | worden verzonden in een dubbele enveloppe. Beide enveloppen moeten gesloten zijn. Op de binnenste enveloppe moet, naast de vermelding van de in de oproep tot het indienen van voorstellen genoemde ontvangende dienst, de volgende tekst worden aangebracht:

  „APPEL À PROPOSITIONS — SUBVENTIONS 2015 AUX PARTIS POLITIQUES AU NIVEAU EUROPÉEN



  À NE PAS OUVRIR PAR LE SERVICE DU COURRIER NI PAR AUCUNE PERSONNE NON HABILITÉE”

  Indien zelfklevende enveloppen worden gebruikt, worden deze gesloten met plakband waaroverheen de afzender zijn handtekening zet. Als handtekening van de afzender geldt niet alleen zijn handgeschreven handtekening, maar ook het stempel van zijn organisatie.
  Op de buitenste enveloppe wordt het adres van de afzender vermeld. Deze enveloppe wordt geadresseerd aan:





  PARLEMENT EUROPÉEN |
| --- | --- |
| Service Courrier |
| KAD 00D008 |
| 2929 Luxembourg |

c)

worden verzonden in een dubbele enveloppe. Beide enveloppen moeten gesloten zijn. Op de binnenste enveloppe moet, naast de vermelding van de in de oproep tot het indienen van voorstellen genoemde ontvangende dienst, de volgende tekst worden aangebracht:

„APPEL À PROPOSITIONS — SUBVENTIONS 2015 AUX PARTIS POLITIQUES AU NIVEAU EUROPÉEN

À NE PAS OUVRIR PAR LE SERVICE DU COURRIER NI PAR AUCUNE PERSONNE NON HABILITÉE”

Indien zelfklevende enveloppen worden gebruikt, worden deze gesloten met plakband waaroverheen de afzender zijn handtekening zet. Als handtekening van de afzender geldt niet alleen zijn handgeschreven handtekening, maar ook het stempel van zijn organisatie.

Op de buitenste enveloppe wordt het adres van de afzender vermeld. Deze enveloppe wordt geadresseerd aan:

PARLEMENT EUROPÉEN

Service Courrier

KAD 00D008

2929 Luxembourg

Op de binnenste enveloppe wordt het volgende adres vermeld:

| Président du Parlement européen |
| --- |
| à l'attention de monsieur Roger Vanhaeren, directeur général des finances |
| SCH 05B031 |
| 2929 Luxembourg |

Président du Parlement européen

à l'attention de monsieur Roger Vanhaeren, directeur général des finances

SCH 05B031

2929 Luxembourg

| d) | uiterlijk worden verzonden op de in de oproep tot het indienen van voorstellen vermelde uiterste datum, hetzij per aangetekende post, waarbij de datum van het poststempel als bewijs geldt, hetzij per koeriersdienst, tegen een gedagtekend ontvangstbewijs. |
| --- | --- |

d)

uiterlijk worden verzonden op de in de oproep tot het indienen van voorstellen vermelde uiterste datum, hetzij per aangetekende post, waarbij de datum van het poststempel als bewijs geldt, hetzij per koeriersdienst, tegen een gedagtekend ontvangstbewijs.

6.2.   Indicatieve procedure en termijnen

Ten aanzien van de toekenning van subsidies aan de politieke partijen op Europees niveau door het Europees Parlement zijn de volgende procedures en termijnen van toepassing:

| a) | indiening van de aanvraag bij het Europees Parlement (uiterlijk op 30 september 2014); |
| --- | --- |

a)

indiening van de aanvraag bij het Europees Parlement (uiterlijk op 30 september 2014);

| b) | behandeling en selectie door de diensten van het Europees Parlement. Alleen ontvankelijke aanvragen worden getoetst aan de hand van de in de oproep tot het indienen van voorstellen vastgestelde subsidiabiliteits-, uitsluitings- en selectiecriteria; |
| --- | --- |

b)

behandeling en selectie door de diensten van het Europees Parlement. Alleen ontvankelijke aanvragen worden getoetst aan de hand van de in de oproep tot het indienen van voorstellen vastgestelde subsidiabiliteits-, uitsluitings- en selectiecriteria;

| c) | vaststelling van het besluit tot toekenning van de subsidie door het Bureau van het Europees Parlement (in principe vóór 1 januari 2015 zoals bepaald in artikel 4 van het besluit van het Bureau van 29 maart 2004); |
| --- | --- |

c)

vaststelling van het besluit tot toekenning van de subsidie door het Bureau van het Europees Parlement (in principe vóór 1 januari 2015 zoals bepaald in artikel 4 van het besluit van het Bureau van 29 maart 2004);

| d) | Kennisgeving van de subsidiebesluiten; |
| --- | --- |

d)

Kennisgeving van de subsidiebesluiten;

| e) | uitbetaling van een voorfinanciering van 80 % (binnen 15 dagen na het besluit tot toekenning van de subsidie). |
| --- | --- |

e)

uitbetaling van een voorfinanciering van 80 % (binnen 15 dagen na het besluit tot toekenning van de subsidie).

6.3.   Aanvullende gegevens

De volgende teksten zijn beschikbaar op de internetpagina van het Europees Parlement:

http://www.europarl.europa.eu/tenders/invitations.htm

| a) | Verordening (EG) nr. 2004/2003; |
| --- | --- |

a)

Verordening (EG) nr. 2004/2003;

| b) | besluit van het Bureau van 29 maart 2004; |
| --- | --- |

b)

besluit van het Bureau van 29 maart 2004;

| c) | formulier voor subsidieaanvraag (bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004). |
| --- | --- |

c)

formulier voor subsidieaanvraag (bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004).

Alle vragen in verband met de onderhavige oproep tot het indienen van voorstellen moeten, met een verwijzing naar de referentie van de publicatie, per elektronische post worden toegezonden aan het volgende adres: fin.part.fond.pol@europarl.europa.eu

6.4.   Verwerking van persoonsgegevens

In overeenstemming met Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (13) worden de persoonsgegevens die in het aanvraagformulier of de bijlagen vermeld staan, verwerkt volgens de beginselen van eerlijkheid, rechtmatigheid en evenredigheid met het oog op het expliciete en legitieme doel van de procedure. Voor de verwerking van de aanvraag en ten behoeve van de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie, kunnen de persoonsgegevens worden verwerkt door de bevoegde diensten en organen van het Europees Parlement en worden doorgegeven aan interneauditdiensten, de Europese Rekenkamer, de gespecialiseerde instantie voor financiële onregelmatigheden of aan het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF).

De namen van de leden en vertegenwoordigers van een Europese politieke partij die in de financieringsaanvraag worden aangehaald om te voldoen aan het vertegenwoordigingscriterium van artikel 3, onder b), van Verordening (EG) nr. 2004/2003, kunnen door het Europees Parlement worden gepubliceerd of openbaar worden gemaakt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (14) inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement. De politieke partijen worden verzocht om bij hun aanvraag een door de betrokken leden of vertegenwoordigers van de partij ondertekende verklaring te voegen waarin zij verklaren op de hoogte te zijn gesteld van en akkoord te gaan met de openbaarmaking van hun naam.

Alle betrokken personen mogen zich tot de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (edps@edps.europa.eu) wenden om beroep in te stellen.

---

(1)  PB L 297 van 15.11.2003, blz. 1.

(2)  PB C 155 van 12.6.2004, blz. 1.

(3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

(4)  PB L 362 van 31.12.2012, blz. 1.

(5)  Of een verklaring op erewoord dat er geen wijzigingen zijn aangebracht op de reeds toegestuurde documenten.

(6)  Of een verklaring op erewoord dat er geen wijzigingen zijn aangebracht op de reeds toegestuurde documenten.

(7)  Of een verklaring op erewoord dat er geen wijzigingen zijn aangebracht op de reeds toegestuurde documenten.

(8)  Of een verklaring op erewoord dat er geen wijzigingen zijn aangebracht op de reeds toegestuurde documenten.

(9)  Met inbegrip van de in artikel 3, lid 1, onder b), eerste alinea en artikel 10, lid 1, onder b), bedoelde lijsten van verkozen leden.

(10)  Of een verklaring op erewoord dat er geen wijzigingen zijn aangebracht op de reeds toegestuurde documenten.

(11)  Of een verklaring op erewoord dat er geen wijzigingen zijn aangebracht op de reeds toegestuurde documenten.

(12)  Behalve indien de politieke partij op Europees niveau tijdens het lopende jaar is opgericht.

(13)  PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.

(14)  PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.

---

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/41 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/41

---

Oproep tot het indienen van voorstellen IX-2015/02 — „Subsidies aan politieke stichtingen op Europees niveau”

(2014/C 185/09)

Volgens artikel 10, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie dragen de politieke partijen op Europees niveau bij tot de vorming van een Europees politiek bewustzijn en tot de uiting van de wil van de burgers van de Unie. Daarnaast is in artikel 224 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bepaald dat het Europees Parlement en de Raad bij verordeningen volgens de gewone wetgevende procedure het statuut van de Europese politieke partijen, bedoeld in artikel 10, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en in het bijzonder de regels inzake hun financiering vaststellen.

Bij Verordening (EG) nr. 2004/2003, zoals herzien in 2007, werd de rol van de politieke stichtingen op Europees niveau erkend, als organisaties die banden hebben met politieke partijen op Europees niveau en „waarvan de activiteiten het bereiken van de doelstellingen van de politieke partijen op Europees niveau [...] dichterbij kunnen helpen brengen, met name door bij te dragen aan het debat over Europese politieke aangelegenheden en de Europese integratie en als katalysator voor nieuwe ideeën, analyses en beleidsopties te fungeren”. De verordening voorziet met name in een jaarlijkse financiële bijdrage van het Europees Parlement in de vorm van een subsidie aan de politieke stichtingen die hiertoe een verzoek indienen en die aan de in de verordening gestelde voorwaarden voldoen.

In die context doet het Parlement een oproep tot het indienen van voorstellen met het oog op de toekenning van subsidies aan de politieke stichtingen op Europees niveau.

1.   Rechtsgrond

Verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau (1) (hierna „Verordening (EG) nr. 2004/2003” genoemd).

Besluit van het Bureau van het Europees Parlement van 29 maart 2004 houdende de uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2004/2003 (2) (hierna „besluit van het Bureau van 29 maart 2004” genoemd).

Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (3) (hierna „het Financieel Reglement” genoemd).

Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (4) (hierna „uitvoeringsvoorschriften” genoemd).

2.   Doelstelling

Artikel 2 van het besluit van het Bureau luidt:„Het Europees Parlement publiceert elk jaar vóór het verstrijken van het eerste halfjaar dat voorafgaat aan het jaar waarvoor de subsidie wordt aangevraagd een oproep tot het indienen van voorstellen met het oog op de verlening van subsidie ter financiering van partijen en stichtingen.”.

Deze oproep tot het indienen van voorstellen heeft betrekking op de verzoeken om financiering voor het begrotingsjaar 2015 en dekt activiteiten tijdens de periode van 1 januari tot en met 31 december 2015. De subsidie is bestemd ter financiering van het jaarlijkse werkprogramma van de begunstigde.

3.   Ontvankelijkheid

Alleen schriftelijke aanvragen die overeenkomstig het in bijlage 1 bij bovengenoemd besluit van het Bureau van 29 maart 2004 opgenomen aanvraagformulier zijn opgesteld en die vóór de vastgestelde termijn aan de voorzitter van het Europees Parlement zijn toegestuurd, komen voor financiering in aanmerking.

4.   Criteria en bewijsstukken

4.1.   Subsidiabiliteitscriteria

Om voor subsidie in aanmerking te komen, moet een politieke stichting op Europees niveau voldoen aan de voorwaarden van artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2004/2003, namelijk:

| a) | zij moet banden hebben met een van de overeenkomstig deze verordening erkende politieke partijen op Europees niveau, die het bestaan van die banden bevestigt; |
| --- | --- |

a)

zij moet banden hebben met een van de overeenkomstig deze verordening erkende politieke partijen op Europees niveau, die het bestaan van die banden bevestigt;

| b) | zij moet een rechtspersoonlijkheid hebben in de lidstaat waar haar zetel gevestigd is. Deze rechtspersoonlijkheid is onderscheiden van die van de politieke partij op Europees niveau waarmee zij verbonden is; |
| --- | --- |

b)

zij moet een rechtspersoonlijkheid hebben in de lidstaat waar haar zetel gevestigd is. Deze rechtspersoonlijkheid is onderscheiden van die van de politieke partij op Europees niveau waarmee zij verbonden is;

| c) | zij moet, in het bijzonder in haar programma en activiteiten, de beginselen eerbiedigen waarop de Europese Unie is gegrondvest, met name de beginselen van vrijheid, democratie, eerbied voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en de rechtsstaat; |
| --- | --- |

c)

zij moet, in het bijzonder in haar programma en activiteiten, de beginselen eerbiedigen waarop de Europese Unie is gegrondvest, met name de beginselen van vrijheid, democratie, eerbied voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en de rechtsstaat;

| d) | zij mag geen winstoogmerk hebben; |
| --- | --- |

d)

zij mag geen winstoogmerk hebben;

| e) | haar raad van bestuur moet geografisch evenwichtig zijn samengesteld. |
| --- | --- |

e)

haar raad van bestuur moet geografisch evenwichtig zijn samengesteld.

De stichting moet tevens voldoen aan de voorwaarden van artikel 3, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2004/2003: „Het komt binnen het kader van deze richtlijn aan elke politieke partij en stichting op Europees niveau toe om de bijzondere voorschriften voor hun relatie vast te stellen, overeenkomstig nationaal recht, waaronder een adequate scheiding tussen de dagelijkse leiding en de bestuursstructuren van de politieke stichting op Europees niveau enerzijds, en de politieke partij waarmee zij banden heeft anderzijds.”.

4.2.   Uitsluitingscriteria

Aanvragers moeten tevens verklaren dat de politieke stichting zich niet in een van de situaties bevindt die worden genoemd in artikel 106, lid 1, en artikel 107 van het Financieel Reglement.

4.3.   Selectiecriteria

Aanvragers moeten bewijzen dat de politieke stichting over de nodige wettelijke bevoegdheden en financiële middelen beschikt om het in het aanvraagformulier beschreven werkprogramma ten uitvoer te leggen en beheerstechnisch en organisatorisch in staat is dit programma tot een goed einde te brengen.

4.4.   Toekenningscriteria

Overeenkomstig artikel 4, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2004/2003 worden de beschikbare kredieten voor het begrotingsjaar 2015 als volgt verdeeld over de politieke stichtingen op Europees niveau waarvan het verzoek in het licht van de subsidiabiliteits-, uitsluitings- en selectiecriteria werd ingewilligd:

| a) | 15 % wordt gelijkelijk verdeeld; |
| --- | --- |

a)

15 % wordt gelijkelijk verdeeld;

| b) | 85 % wordt verdeeld over de stichtingen die banden hebben met politieke partijen op Europees niveau waarvan vertegenwoordigers zetelen in het Europees Parlement, in verhouding tot het aantal gekozen leden. |
| --- | --- |

b)

85 % wordt verdeeld over de stichtingen die banden hebben met politieke partijen op Europees niveau waarvan vertegenwoordigers zetelen in het Europees Parlement, in verhouding tot het aantal gekozen leden.

4.5.   Bewijsstukken

Met het oog op de toetsing van hun aanvraag aan de bovengenoemde criteria moeten aanvragers de volgende bewijsstukken verstrekken:

| a) | het origineel van de begeleidende brief met vermelding van het aangevraagde subsidiebedrag; |
| --- | --- |

a)

het origineel van de begeleidende brief met vermelding van het aangevraagde subsidiebedrag;

| b) | het in bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004 opgenomen aanvraagformulier, naar behoren ingevuld en ondertekend (met inbegrip van de verklaring op erewoord); |
| --- | --- |

b)

het in bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004 opgenomen aanvraagformulier, naar behoren ingevuld en ondertekend (met inbegrip van de verklaring op erewoord);

| c) | het statuut van de politieke stichting (5); |
| --- | --- |

c)

het statuut van de politieke stichting (5);

| d) | een officieel registratiebewijs (6); |
| --- | --- |

d)

een officieel registratiebewijs (6);

| e) | een recent bestaansbewijs van de politieke stichting; |
| --- | --- |

e)

een recent bestaansbewijs van de politieke stichting;

| f) | de lijst van bestuurders/leden van de raad van bestuur (namen en voornamen, nationaliteit, titels of functies binnen de politieke stichting); |
| --- | --- |

f)

de lijst van bestuurders/leden van de raad van bestuur (namen en voornamen, nationaliteit, titels of functies binnen de politieke stichting);

| g) | het politiek programma van de politieke stichting (7); |
| --- | --- |

g)

het politiek programma van de politieke stichting (7);

| h) | een algemeen financieel overzicht over 2013, gecertificeerd door de externe controle-instantie (8); |
| --- | --- |

h)

een algemeen financieel overzicht over 2013, gecertificeerd door de externe controle-instantie (8);

| i) | een voorlopige operationele begroting voor de periode van 1 januari 2015 tot en met 31 december 2015, met daarin vermeld de kosten die in aanmerking komen voor financiering ten laste van de Uniebegroting; |
| --- | --- |

i)

een voorlopige operationele begroting voor de periode van 1 januari 2015 tot en met 31 december 2015, met daarin vermeld de kosten die in aanmerking komen voor financiering ten laste van de Uniebegroting;

| j) | een beschrijving van het jaarlijkse werkprogramma; |
| --- | --- |

j)

een beschrijving van het jaarlijkse werkprogramma;

| k) | documenten waaruit blijkt dat de politieke stichting voldoet aan de voorwaarden van artikel 3, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2004/2003. |
| --- | --- |

k)

documenten waaruit blijkt dat de politieke stichting voldoet aan de voorwaarden van artikel 3, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2004/2003.

5.   Financiering uit de EU-begroting

De kredieten voor het begrotingsjaar 2015 uit hoofde van artikel 4 0 3 van de begroting van het Parlement „Steun aan de Europese politieke stichtingen” worden geraamd op 13 668 000 EUR. Deze kredieten moeten door de begrotingsautoriteit worden goedgekeurd.

De door het Europees Parlement toegekende financiële steun mag niet meer bedragen dan 85 % van de subsidiabele operationele kosten van een politieke stichting op Europees niveau. De bewijslast berust bij de politieke stichting.

De financiering heeft de vorm van een exploitatiesubsidie als bedoeld in het Financieel Reglement en in de uitvoeringsvoorschriften. De betalingsvoorwaarden en de verplichtingen in verband met het gebruik van de subsidie worden vastgesteld in het besluit tot toekenning van de subsidie, waarvan een model in bijlage 2B bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004 is opgenomen.

6.   Procedure en termijn voor de indiening van voorstellen

6.1.   Termijn en voorwaarden voor de indiening van voorstellen

De uiterste datum voor de indiening van aanvragen is vastgesteld op 30 september 2014. Aanvragen die na deze datum worden ingediend, worden niet in aanmerking genomen.

De aanvragen moeten:

| a) | opgesteld zijn op het formulier voor subsidieaanvraag (bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004); |
| --- | --- |

a)

opgesteld zijn op het formulier voor subsidieaanvraag (bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004);

| b) | ondertekend zijn door de aanvrager of diens naar behoren gevolmachtigde vertegenwoordiger; |
| --- | --- |

b)

ondertekend zijn door de aanvrager of diens naar behoren gevolmachtigde vertegenwoordiger;

| c) | worden verzonden in een dubbele enveloppe. Beide enveloppen moeten gesloten zijn. Op de binnenste enveloppe moet, naast de vermelding van de in de oproep tot het indienen van voorstellen genoemde ontvangende dienst, de volgende tekst worden aangebracht:

  „CALL FOR PROPOSALS — 2015 GRANTS TO POLITICAL FOUNDATIONS AT EUROPEAN LEVEL



  NOT TO BE OPENED BY THE POSTAL SERVICE OR BY ANY UNAUTHORISED PERSON”

  Indien zelfklevende enveloppen worden gebruikt, worden deze met plakband gesloten en plaatst de afzender zijn handtekening over het plakband heen. Als handtekening van de afzender geldt niet alleen zijn handgeschreven handtekening, maar ook het stempel van zijn organisatie.
  Op de buitenste enveloppe wordt het adres van de afzender vermeld. Deze enveloppe wordt geadresseerd aan:





  EUROPEAN PARLIAMENT |
| --- | --- |
| Mail Service |
| KAD 00D008 |
| 2929 Luxembourg |

c)

worden verzonden in een dubbele enveloppe. Beide enveloppen moeten gesloten zijn. Op de binnenste enveloppe moet, naast de vermelding van de in de oproep tot het indienen van voorstellen genoemde ontvangende dienst, de volgende tekst worden aangebracht:

„CALL FOR PROPOSALS — 2015 GRANTS TO POLITICAL FOUNDATIONS AT EUROPEAN LEVEL

NOT TO BE OPENED BY THE POSTAL SERVICE OR BY ANY UNAUTHORISED PERSON”

Indien zelfklevende enveloppen worden gebruikt, worden deze met plakband gesloten en plaatst de afzender zijn handtekening over het plakband heen. Als handtekening van de afzender geldt niet alleen zijn handgeschreven handtekening, maar ook het stempel van zijn organisatie.

Op de buitenste enveloppe wordt het adres van de afzender vermeld. Deze enveloppe wordt geadresseerd aan:

EUROPEAN PARLIAMENT

Mail Service

KAD 00D008

2929 Luxembourg

Op de binnenste enveloppe wordt het volgende adres vermeld:

| President of the European Parliament |
| --- |
| Attn. Mr Roger Vanhaeren, Director-General of Finance |
| SCH 05B031 |
| 2929 Luxembourg |

President of the European Parliament

Attn. Mr Roger Vanhaeren, Director-General of Finance

SCH 05B031

2929 Luxembourg

| d) | uiterlijk worden verzonden op de in de oproep tot het indienen van voorstellen vermelde uiterste datum, hetzij per aangetekende post, waarbij de datum van het poststempel als bewijs geldt, hetzij per koeriersdienst, tegen een gedagtekend ontvangstbewijs. |
| --- | --- |

d)

uiterlijk worden verzonden op de in de oproep tot het indienen van voorstellen vermelde uiterste datum, hetzij per aangetekende post, waarbij de datum van het poststempel als bewijs geldt, hetzij per koeriersdienst, tegen een gedagtekend ontvangstbewijs.

6.2.   Indicatieve procedure en termijnen

Ten aanzien van de toekenning van subsidies aan de politieke stichtingen op Europees niveau door het Europees Parlement zijn de volgende procedures en termijnen van toepassing:

| a) | Indiening van de aanvraag bij het Europees Parlement (uiterlijk op 30 september 2014); |
| --- | --- |

a)

Indiening van de aanvraag bij het Europees Parlement (uiterlijk op 30 september 2014);

| b) | Onderzoek en selectie door de diensten van het Europees Parlement. Alleen ontvankelijke aanvragen worden getoetst aan de in de oproep tot het indienen van voorstellen vastgestelde subsidiabiliteits-, uitsluitings- en selectiecriteria; |
| --- | --- |

b)

Onderzoek en selectie door de diensten van het Europees Parlement. Alleen ontvankelijke aanvragen worden getoetst aan de in de oproep tot het indienen van voorstellen vastgestelde subsidiabiliteits-, uitsluitings- en selectiecriteria;

| c) | Vaststelling van het besluit tot toekenning van de subsidie door het Bureau van het Europees Parlement (in principe vóór 1 januari 2015, zoals bepaald in artikel 4 van het besluit van het Bureau van 29 maart 2004) en kennisgeving van het resultaat aan de aanvragers; |
| --- | --- |

c)

Vaststelling van het besluit tot toekenning van de subsidie door het Bureau van het Europees Parlement (in principe vóór 1 januari 2015, zoals bepaald in artikel 4 van het besluit van het Bureau van 29 maart 2004) en kennisgeving van het resultaat aan de aanvragers;

| d) | Kennisgeving van de subsidiebesluiten; |
| --- | --- |

d)

Kennisgeving van de subsidiebesluiten;

| e) | Uitbetaling van een voorfinanciering van 80 % (binnen 15 dagen na het besluit tot toekenning van de subsidie). |
| --- | --- |

e)

Uitbetaling van een voorfinanciering van 80 % (binnen 15 dagen na het besluit tot toekenning van de subsidie).

6.3.   Nadere informatie

De volgende teksten zijn beschikbaar op de internetpagina van het Europees Parlement:

http://www.europarl.europa.eu/tenders/invitations.htm

| a) | Verordening (EG) nr. 2004/2003; |
| --- | --- |

a)

Verordening (EG) nr. 2004/2003;

| b) | Besluit van het Bureau van 29 maart 2004; |
| --- | --- |

b)

Besluit van het Bureau van 29 maart 2004;

| c) | Formulier voor subsidieaanvraag (bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004). |
| --- | --- |

c)

Formulier voor subsidieaanvraag (bijlage 1 bij het besluit van het Bureau van 29 maart 2004).

Alle vragen in verband met deze oproep tot het indienen van voorstellen moeten, met een verwijzing naar de referentie van de publicatie, per elektronische post worden toegezonden aan het volgende adres: fin.part.fond.pol@europarl.europa.eu.

6.4.   Verwerking van persoonsgegevens

In overeenstemming met Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (9) worden de persoonsgegevens die in het aanvraagformulier of de bijlagen vermeld staan, verwerkt volgens de beginselen van eerlijkheid, rechtmatigheid en evenredigheid met het oog op het expliciete en legitieme doel van de procedure. Voor de verwerking van de aanvraag en ten behoeve van de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie, kunnen de persoonsgegevens worden verwerkt door de bevoegde diensten en organen van het Europees Parlement en worden doorgegeven aan interne auditdiensten, de Europese Rekenkamer, de gespecialiseerde instantie voor financiële onregelmatigheden of aan het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF).

Alle betrokken personen kunnen zich tot de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (edps@edps.europa.eu) wenden om beroep in te stellen.

---

(1)  PB L 297 van 15.11.2003, blz. 1.

(2)  PB C 155 van 12.6.2004, blz. 1.

(3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

(4)  PB L 362 van 31.12.2012, blz. 1.

(5)  Of een verklaring op erewoord dat er geen wijziging is opgetreden ten opzichte van de reeds eerder opgestuurde documenten.

(6)  Of een verklaring op erewoord dat er geen wijziging is opgetreden ten opzichte van de reeds eerder opgestuurde documenten.

(7)  Of een verklaring op erewoord dat er geen wijziging is opgetreden ten opzichte van de reeds eerder opgestuurde documenten.

(8)  Tenzij de aanvrager in het lopende jaar is opgericht.

(9)  PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.

---

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/45 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/45

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.7209 — Faurecia/Magneti Marelli/JV)

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2014/C 185/10)

| 1. | Op 10 juni 2014 heeft de Europese Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Faurecia SA („Faurecia”, Frankrijk), die onder de uiteindelijke zeggenschap staat van Peugeot SA, de moederonderneming van het concern PSA Peugeot Citroen („PSA”, Frankrijk), en Magneti Marelli S.p.A. („Magneti Marelli”, Italië), die onder zeggenschap staat van FIAT S.p.A., de moederonderneming van het concern FIAT („FIAT”, Italië), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening de gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over een gemeenschappelijke onderneming in Frankrijk door de verwerving van aandelen in een nieuw opgerichte gemeenschappelijke onderneming. |
| --- | --- |

1.

Op 10 juni 2014 heeft de Europese Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Faurecia SA („Faurecia”, Frankrijk), die onder de uiteindelijke zeggenschap staat van Peugeot SA, de moederonderneming van het concern PSA Peugeot Citroen („PSA”, Frankrijk), en Magneti Marelli S.p.A. („Magneti Marelli”, Italië), die onder zeggenschap staat van FIAT S.p.A., de moederonderneming van het concern FIAT („FIAT”, Italië), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening de gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over een gemeenschappelijke onderneming in Frankrijk door de verwerving van aandelen in een nieuw opgerichte gemeenschappelijke onderneming.

| 2. | De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:
  —   Faurecia: vervaardiging en levering van auto-onderdelen, met name autostoelen, interieursystemen, carrosseriesystemen en technologieën voor emissiebeheersing;
  —   PSA: aanbieder van producten en diensten in de automobielsector;
  —   Magneti Marelli: vervaardiging en levering van hoogtechnologische onderdelen en systemen voor de automobielsector, waaronder verlichtingsproducten, aandrijvingsproducten, elektronische systemen, ophangsystemen en schokdempers, uitlaatsystemen, kunststofonderdelen en -modules, onderdelen en diensten na verkoop en autosportproducten;
  —   FIAT: aanbieder van producten en diensten in de automobielsector. |
| --- | --- |

2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:

—   Faurecia: vervaardiging en levering van auto-onderdelen, met name autostoelen, interieursystemen, carrosseriesystemen en technologieën voor emissiebeheersing;

—   PSA: aanbieder van producten en diensten in de automobielsector;

—   Magneti Marelli: vervaardiging en levering van hoogtechnologische onderdelen en systemen voor de automobielsector, waaronder verlichtingsproducten, aandrijvingsproducten, elektronische systemen, ophangsystemen en schokdempers, uitlaatsystemen, kunststofonderdelen en -modules, onderdelen en diensten na verkoop en autosportproducten;

—   FIAT: aanbieder van producten en diensten in de automobielsector.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Europese Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de Mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2). |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Europese Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de Mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

| 4. | De Europese Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Europese Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per fax (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer M.7209 — Faurecia/Magneti Marelli/JV, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Europese Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Europese Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per fax (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer M.7209 — Faurecia/Magneti Marelli/JV, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 („de concentratieverordening”).

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

---

| 17.6.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 185/46 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 185/46

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.7294 — Carlyle/Haier Group/Haier Biomedical and Laboratory Product)

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2014/C 185/11)

| 1. | Op 6 juni 2014 heeft de Europese Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Carlyle Group L.P. („Carlyle”, Verenigde Staten) en Haier Group Corporation („Haier Group”, China) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening de gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over Haier Biomedical and Laboratory Products Co., Ltd („HBML”, China), momenteel onder de uitsluitende zeggenschap van Haier Group. |
| --- | --- |

1.

Op 6 juni 2014 heeft de Europese Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Carlyle Group L.P. („Carlyle”, Verenigde Staten) en Haier Group Corporation („Haier Group”, China) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening de gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over Haier Biomedical and Laboratory Products Co., Ltd („HBML”, China), momenteel onder de uitsluitende zeggenschap van Haier Group.

| 2. | De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:
  —   Carlyle: wereldwijd actieve alternatieve vermogensbeheerder;
  —   Haier Group: internationale fabrikant en leverancier van consumentenelektronica en huishoudelijke apparaten;
  —   HBML: leverancier van algemene laboratoriumuitrusting, meer bepaald medische vrieskasten, medische koelkasten/diepvriezers en biomedische beschermkapjes. |
| --- | --- |

2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:

—   Carlyle: wereldwijd actieve alternatieve vermogensbeheerder;

—   Haier Group: internationale fabrikant en leverancier van consumentenelektronica en huishoudelijke apparaten;

—   HBML: leverancier van algemene laboratoriumuitrusting, meer bepaald medische vrieskasten, medische koelkasten/diepvriezers en biomedische beschermkapjes.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Europese Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de Mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2). |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Europese Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de Mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

| 4. | De Europese Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Europese Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per fax (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer M.7294 — Carlyle/Haier Group/Haier Biomedical and Laboratory Product, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Europese Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Europese Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per fax (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer M.7294 — Carlyle/Haier Group/Haier Biomedical and Laboratory Product, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 („de concentratieverordening”).

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

---