# Dziennik Urzędowy C 122/2014

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 122 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5725 kwietnia 2014 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 122

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5725 kwietnia 2014

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | ZALECENIA |
| | Europejski Bank Centralny |
| 2014/C 122/01 | Zalecenie Europejskiego Banku Centralnego z dnia 17 kwietnia 2014 r. udzielane Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych biegłych rewidentów Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta (EBC/2014/20) | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Europejski Bank Centralny

2014/C 122/01

Zalecenie Europejskiego Banku Centralnego z dnia 17 kwietnia 2014 r. udzielane Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych biegłych rewidentów Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta (EBC/2014/20)

1

---

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 122/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.7153 – BNPP/LASER) (
  1
  ) | 2 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2014/C 122/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.7153 – BNPP/LASER) (
  1
  )

1

2

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 122/03 | Kursy walutowe euro | 3 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2014/C 122/03

Kursy walutowe euro

3

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 122/04 | Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 4 |
| 2014/C 122/05 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 12 |

V   Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

2014/C 122/04

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

4

2014/C 122/05

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

12

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Europejski Bank Centralny

| 25.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 122/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 122/1

---

ZALECENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 17 kwietnia 2014 r.

udzielane Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych biegłych rewidentów Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta

(EBC/2014/20)

(2014/C 122/01)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 27 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro, podlegają badaniu prowadzonemu przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(1)

Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro, podlegają badaniu prowadzonemu przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

| (2) | Mandat obecnego zewnętrznego biegłego rewidenta Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta wygasł po przeprowadzeniu badania za rok obrotowy 2013. Niezbędne jest zatem wyznaczenie zewnętrznych biegłych rewidentów na okres od roku obrotowego 2014. |
| --- | --- |

(2)

Mandat obecnego zewnętrznego biegłego rewidenta Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta wygasł po przeprowadzeniu badania za rok obrotowy 2013. Niezbędne jest zatem wyznaczenie zewnętrznych biegłych rewidentów na okres od roku obrotowego 2014.

| (3) | Na swojego zewnętrznego biegłego rewidenta na lata obrotowe 2014–2018 Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta wybrał firmę PricewaterhouseCoopers, |
| --- | --- |

(3)

Na swojego zewnętrznego biegłego rewidenta na lata obrotowe 2014–2018 Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta wybrał firmę PricewaterhouseCoopers,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

Zaleca się wyznaczenie firmy PricewaterhouseCoopers na zewnętrznego biegłego rewidenta Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta na lata obrotowe 20142018.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 17 kwietnia 2014 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 25.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 122/2 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 122/2

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.7153 – BNPP/LASER)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/C 122/02)

W dniu 10 kwietnia 2014 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku francuskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) jako dokument nr 32014M7153 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) jako dokument nr 32014M7153 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 25.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 122/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 122/3

---

Kursy walutowe euro (1)

24 kwietnia 2014 r.

(2014/C 122/03)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3820 |
| JPY | Jen | 141,63 |
| DKK | Korona duńska | 7,4665 |
| GBP | Funt szterling | 0,82300 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,0690 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2203 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,2785 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 27,443 |
| HUF | Forint węgierski | 307,73 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| PLN | Złoty polski | 4,1914 |
| RON | Lej rumuński | 4,4608 |
| TRY | Lir turecki | 2,9450 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4916 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5237 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,7151 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6126 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,7380 |
| KRW | Won | 1 437,95 |
| ZAR | Rand | 14,6234 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,6381 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,6220 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 044,00 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,5184 |
| PHP | Peso filipińskie | 61,867 |
| RUB | Rubel rosyjski | 49,3237 |
| THB | Bat tajlandzki | 44,746 |
| BRL | Real | 3,0621 |
| MXN | Peso meksykańskie | 18,0648 |
| INR | Rupia indyjska | 84,4195 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3820

JPY

Jen

141,63

DKK

Korona duńska

7,4665

GBP

Funt szterling

0,82300

SEK

Korona szwedzka

9,0690

CHF

Frank szwajcarski

1,2203

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,2785

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

27,443

HUF

Forint węgierski

307,73

LTL

Lit litewski

3,4528

PLN

Złoty polski

4,1914

RON

Lej rumuński

4,4608

TRY

Lir turecki

2,9450

AUD

Dolar australijski

1,4916

CAD

Dolar kanadyjski

1,5237

HKD

Dolar Hongkongu

10,7151

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6126

SGD

Dolar singapurski

1,7380

KRW

Won

1 437,95

ZAR

Rand

14,6234

CNY

Yuan renminbi

8,6381

HRK

Kuna chorwacka

7,6220

IDR

Rupia indonezyjska

16 044,00

MYR

Ringgit malezyjski

4,5184

PHP

Peso filipińskie

61,867

RUB

Rubel rosyjski

49,3237

THB

Bat tajlandzki

44,746

BRL

Real

3,0621

MXN

Peso meksykańskie

18,0648

INR

Rupia indyjska

84,4195

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

V Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 25.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 122/4 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 122/4

---

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2014/C 122/04)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

„FUNGO DI BORGOTARO”

NR WE: IT-PGI-0117-01146 – 28.08.2013

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana

| — | ☐ | Nazwa produktu |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Opis produktu |
| — | ☒ | Obszar geograficzny |
| — | ☒ | Dowód pochodzenia |
| — | ☒ | Metoda produkcji |
| — | ☐ | Związek z obszarem geograficznym |
| — | ☒ | Etykietowanie |
| — | ☐ | Wymogi krajowe |
| — | ☒ | Inne [pakowanie] |

—

☐

Nazwa produktu

—

☒

Opis produktu

—

☒

Obszar geograficzny

—

☒

Dowód pochodzenia

—

☒

Metoda produkcji

—

☐

Związek z obszarem geograficznym

—

☒

Etykietowanie

—

☐

Wymogi krajowe

—

☒

Inne [pakowanie]

2.   Rodzaj zmiany (zmian)

| — | ☒ | Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia |
| --- | --- | --- |
| — | ☐ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia |
| — | ☐ | Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |
| — | ☐ | Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |

—

☒

Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia

—

☐

Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia

—

☐

Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

—

☐

Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

3.   Zmiana (zmiany)

Opis produktu

| — | Dostosowuje się nazewnictwo do najbardziej aktualnych nazw naukowych z dziedziny mikologii. Nowe nazewnictwo nie powoduje dodania lub usunięcia nowych odmian. |
| --- | --- |

—

Dostosowuje się nazewnictwo do najbardziej aktualnych nazw naukowych z dziedziny mikologii. Nowe nazewnictwo nie powoduje dodania lub usunięcia nowych odmian.

| — | Dodaje się typ „suszony”, dla którego opisano wymogi dotyczące wprowadzenia do obrotu, aby można było stosować nazwę „Fungo di Borgotaro” również dla tego typu. Obecnie produkcja „Fungo di Borgotaro” dotyczy tylko typu „świeżego”; specyfikacja nie przewiduje opisu typu „suszonego” ani odpowiedniej metody suszenia. Istnieją świadectwa historyczne, wcześniejsze niż rejestracja nazwy, świadczące o konserwowaniu tych grzybów przez suszenie. Dla miejscowej ludności suszenie zawsze było najważniejszym elementem, ponieważ umożliwiało wprowadzenie produktu do obrotu, jak świadczą o tym dokumenty historyczne i źródłowe wymienione w lit. d) i f) streszczenia z 1994 r. |
| --- | --- |

—

Dodaje się typ „suszony”, dla którego opisano wymogi dotyczące wprowadzenia do obrotu, aby można było stosować nazwę „Fungo di Borgotaro” również dla tego typu. Obecnie produkcja „Fungo di Borgotaro” dotyczy tylko typu „świeżego”; specyfikacja nie przewiduje opisu typu „suszonego” ani odpowiedniej metody suszenia. Istnieją świadectwa historyczne, wcześniejsze niż rejestracja nazwy, świadczące o konserwowaniu tych grzybów przez suszenie. Dla miejscowej ludności suszenie zawsze było najważniejszym elementem, ponieważ umożliwiało wprowadzenie produktu do obrotu, jak świadczą o tym dokumenty historyczne i źródłowe wymienione w lit. d) i f) streszczenia z 1994 r.

| — | Zastępuje się wyrażenie „wilgotność poniżej 90 %” wyrażeniem „wilgotność nie wyższa niż 90 %”. Zostało empirycznie udowodnione, że niektóre całkowicie zdrowe okazy mają wilgotność 90 %. |
| --- | --- |

—

Zastępuje się wyrażenie „wilgotność poniżej 90 %” wyrażeniem „wilgotność nie wyższa niż 90 %”. Zostało empirycznie udowodnione, że niektóre całkowicie zdrowe okazy mają wilgotność 90 %.

Obszar geograficzny

| — | Rozszerza się geograficzny obszar produkcji na gminy Berceto, Compiano, Tornolo i Bedonia w prowincji Parma oraz na gminę Zeri w prowincji Massa Carrara; są to gminy graniczące z obecnie określonym obszarem produkcji. W przypadku każdej z tych gmin z czasem pojawiły się elementy, które – poza ciągłością terytorialną i glebowo-klimatyczną – zapewniły ciągłość doświadczeń historycznych, tradycji i związku ze środowiskiem, a także są podobne do tych, które występują na obszarze aktualnie wskazanym w specyfikacji. Tereny wskazane pierwotnie jako określony obszar geograficzny oraz te, o dodanie których się wnioskuje, łączy również ten sam sposób zarządzania zasobami leśnymi i zasobami grzybów. Od niemal 50 lat na tych terenach utworzono specjalne rezerwaty w celu ochrony grzybów i wprowadzono ujednolicone zasady dotyczące ich zbierania. |
| --- | --- |

—

Rozszerza się geograficzny obszar produkcji na gminy Berceto, Compiano, Tornolo i Bedonia w prowincji Parma oraz na gminę Zeri w prowincji Massa Carrara; są to gminy graniczące z obecnie określonym obszarem produkcji. W przypadku każdej z tych gmin z czasem pojawiły się elementy, które – poza ciągłością terytorialną i glebowo-klimatyczną – zapewniły ciągłość doświadczeń historycznych, tradycji i związku ze środowiskiem, a także są podobne do tych, które występują na obszarze aktualnie wskazanym w specyfikacji. Tereny wskazane pierwotnie jako określony obszar geograficzny oraz te, o dodanie których się wnioskuje, łączy również ten sam sposób zarządzania zasobami leśnymi i zasobami grzybów. Od niemal 50 lat na tych terenach utworzono specjalne rezerwaty w celu ochrony grzybów i wprowadzono ujednolicone zasady dotyczące ich zbierania.

Dowód pochodzenia

| — | Zaktualizowano procedury, jakie operatorzy muszą stosować w celu zapewnienia pochodzenia produktu. |
| --- | --- |

—

Zaktualizowano procedury, jakie operatorzy muszą stosować w celu zapewnienia pochodzenia produktu.

Metoda produkcji

| — | Usuwa się szczegóły techniczne dotyczące form zarządzania obszarami zadrzewionymi i liczby nasienników i wprowadza się do specyfikacji uproszczone sformułowanie, przypominające o obowiązku przestrzegania regionalnych przepisów dotyczących sektora leśnego. |
| --- | --- |

—

Usuwa się szczegóły techniczne dotyczące form zarządzania obszarami zadrzewionymi i liczby nasienników i wprowadza się do specyfikacji uproszczone sformułowanie, przypominające o obowiązku przestrzegania regionalnych przepisów dotyczących sektora leśnego.

| — | Uściśla się w specyfikacji okres zbiorów „Fungo di Borgotaro”. Daty rozpoczęcia i zakończenia czynności związanych ze zbiorem określono, uwzględniając okres owocowania grzyba, który zależy od specyficznych warunków klimatycznych występujących między dniem 1 kwietnia a 30 listopada. Uściślenie okresu zbiorów ma również na celu wykrycie ewentualnej sprzedaży produktu jako „Fungo di Borgotaro” w okresach, w których nie jest on dostępny. |
| --- | --- |

—

Uściśla się w specyfikacji okres zbiorów „Fungo di Borgotaro”. Daty rozpoczęcia i zakończenia czynności związanych ze zbiorem określono, uwzględniając okres owocowania grzyba, który zależy od specyficznych warunków klimatycznych występujących między dniem 1 kwietnia a 30 listopada. Uściślenie okresu zbiorów ma również na celu wykrycie ewentualnej sprzedaży produktu jako „Fungo di Borgotaro” w okresach, w których nie jest on dostępny.

| — | Usuwa się informacje dotyczące zakazu zbioru owocników, których kapelusz ma średnicę mniejszą niż 2 cm, jeśli nie osiągnęły średnicy większej niż wskazana średnica maksymalna. Minimalna dopuszczalna średnica zbieranych grzybów jest określona w przepisach regionalnych, należy zatem do nich się odnieść. |
| --- | --- |

—

Usuwa się informacje dotyczące zakazu zbioru owocników, których kapelusz ma średnicę mniejszą niż 2 cm, jeśli nie osiągnęły średnicy większej niż wskazana średnica maksymalna. Minimalna dopuszczalna średnica zbieranych grzybów jest określona w przepisach regionalnych, należy zatem do nich się odnieść.

| — | Poprawia się błąd w art. 6 lit. b): drzewa iglaste nie mogą być hodowane w formie lasów odroślowych, zatem nie jest możliwe przekształcenie sposobu zarządzania lasami. |
| --- | --- |

—

Poprawia się błąd w art. 6 lit. b): drzewa iglaste nie mogą być hodowane w formie lasów odroślowych, zatem nie jest możliwe przekształcenie sposobu zarządzania lasami.

Etykietowanie

| — | Dodaje się zasady dotyczące etykietowania produktu suszonego. |
| --- | --- |

—

Dodaje się zasady dotyczące etykietowania produktu suszonego.

| — | Dodaje się logo ChOG „Fungo di Borgotaro” i jego opis. |
| --- | --- |

—

Dodaje się logo ChOG „Fungo di Borgotaro” i jego opis.

Pakowanie

| — | Dodaje się zasady dotyczące pakowania produktu suszonego. |
| --- | --- |

—

Dodaje się zasady dotyczące pakowania produktu suszonego.

| — | W przypadku produktu świeżego przewiduje się możliwość pakowania owocu również do skrzyń o mniejszych rozmiarach (25 cm x 30 cm), aby umożliwić sprzedaż ilości mniejszych niż 3 kg, jak to jest w przypadku sprzedaży w skrzyniach tradycyjnych. |
| --- | --- |

—

W przypadku produktu świeżego przewiduje się możliwość pakowania owocu również do skrzyń o mniejszych rozmiarach (25 cm x 30 cm), aby umożliwić sprzedaż ilości mniejszych niż 3 kg, jak to jest w przypadku sprzedaży w skrzyniach tradycyjnych.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (3)

„Fungo di Borgotaro”

NR WE: IT-PGI-0117-01146 – 28.08.2013

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa

„Fungo di Borgotaro”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Chronione oznaczenie geograficzne „Fungo di Borgotaro” jest zastrzeżone dla postaci świeżej i suszonej następujących odmian borowików (Moser):

| — | Boletus aestivalis (lub Boletus reticulatus, Schaffer ex Baudin), zwany w dialekcie „rosso” lub „fungo del caldo”:

  kapelusz: początkowo półkulisty, a następnie wypukło-rowkowany; skórka omszona sucha (lepka podczas deszczu, popękana w przypadku suszy); barwa brązowoczerwona mniej lub bardziej ciemna, jednorodna;

  trzon: jędrny, początkowo wybrzuszony, a następnie wysmukły, cylindryczny lub pękaty u podstawy, tej samej barwy co kapelusz, ale o jaśniejszym odcieniu, całkowicie pokryty siateczką, prawie zawsze widoczną, o oczkach białawych, a następnie ciemniejszych;

  miąższ: konsystencja lżejsza niż w przypadku innych borowików, barwa pod skórką kapelusza biała jednorodna – bardzo przyjemny zapach i smak;

  występowanie: głównie w lasach kasztanowych; okres owocowania od maja do września. |
| --- | --- |

—

Boletus aestivalis (lub Boletus reticulatus, Schaffer ex Baudin), zwany w dialekcie „rosso” lub „fungo del caldo”:

kapelusz: początkowo półkulisty, a następnie wypukło-rowkowany; skórka omszona sucha (lepka podczas deszczu, popękana w przypadku suszy); barwa brązowoczerwona mniej lub bardziej ciemna, jednorodna;

trzon: jędrny, początkowo wybrzuszony, a następnie wysmukły, cylindryczny lub pękaty u podstawy, tej samej barwy co kapelusz, ale o jaśniejszym odcieniu, całkowicie pokryty siateczką, prawie zawsze widoczną, o oczkach białawych, a następnie ciemniejszych;

miąższ: konsystencja lżejsza niż w przypadku innych borowików, barwa pod skórką kapelusza biała jednorodna – bardzo przyjemny zapach i smak;

występowanie: głównie w lasach kasztanowych; okres owocowania od maja do września.

| — | Boletus pinicola Vittadini (lub B. pinophilus, Pilat i Dermek) zwany w dialekcie „moro”;

  kapelusz: od półkulistego po wypukły spłaszczony; skórka z białym nalotem słabo przylegająca, początkowo kutnerowata, a następnie gładka i sucha, o barwie ciemnoczerwonej brązowo-czerwonawo-purpurowej;

  trzon: masywny i jędrny, mocny, o barwie od białej po żółtobrązową i brązowo czerwonawą; siateczka średnio widoczna, jedynie przy bulwce;

  miąższ: biały, jednorodny, o barwie brązowo-purpurowej pod skórką kapelusza; zapach niezbyt intensywny, smak łagodny i delikatny;

  występowanie: postać letnia, najczęściej zbierana, występuje od czerwca w lasach kasztanowych; postać jesienna, bardziej wysmukła, rośnie przeważnie w lasach bukowych i pod jodłą pospolitą. |
| --- | --- |

—

Boletus pinicola Vittadini (lub B. pinophilus, Pilat i Dermek) zwany w dialekcie „moro”;

kapelusz: od półkulistego po wypukły spłaszczony; skórka z białym nalotem słabo przylegająca, początkowo kutnerowata, a następnie gładka i sucha, o barwie ciemnoczerwonej brązowo-czerwonawo-purpurowej;

trzon: masywny i jędrny, mocny, o barwie od białej po żółtobrązową i brązowo czerwonawą; siateczka średnio widoczna, jedynie przy bulwce;

miąższ: biały, jednorodny, o barwie brązowo-purpurowej pod skórką kapelusza; zapach niezbyt intensywny, smak łagodny i delikatny;

występowanie: postać letnia, najczęściej zbierana, występuje od czerwca w lasach kasztanowych; postać jesienna, bardziej wysmukła, rośnie przeważnie w lasach bukowych i pod jodłą pospolitą.

| — | Boletus aereus, Bulliard ex Fries, zwany w dialekcie „magnan”:

  kapelusz: półkulisty, następnie wypukły, a na końcu płaski-rozszerzony; skórka sucha i aksamitna, w odcieniu brązowo miedzianym, w szczególności u osobników dojrzałych;

  trzon: jędrny, początkowo wybrzuszony a następnie wydłużony, o barwie brązowej – żółtobrązowej, drobno siateczkowany, przede wszystkim w pobliżu wierzchołka;

  miąższ: jędrny, biały, jednorodny, aromatyczny zapach, smak intensywny grzybowy, ale bardzo czysty;

  występowanie: głównie w lasach dębowych i kasztanowych, od lipca do września; jest to najbardziej kserotermofilny gatunek w porównaniu z innymi odmianami Boletus. |
| --- | --- |

—

Boletus aereus, Bulliard ex Fries, zwany w dialekcie „magnan”:

kapelusz: półkulisty, następnie wypukły, a na końcu płaski-rozszerzony; skórka sucha i aksamitna, w odcieniu brązowo miedzianym, w szczególności u osobników dojrzałych;

trzon: jędrny, początkowo wybrzuszony a następnie wydłużony, o barwie brązowej – żółtobrązowej, drobno siateczkowany, przede wszystkim w pobliżu wierzchołka;

miąższ: jędrny, biały, jednorodny, aromatyczny zapach, smak intensywny grzybowy, ale bardzo czysty;

występowanie: głównie w lasach dębowych i kasztanowych, od lipca do września; jest to najbardziej kserotermofilny gatunek w porównaniu z innymi odmianami Boletus.

| — | Boletus edulis, Bulliard ex Fries, zwany w dialekcie „fungo del freddo”, w szczególności „forma bianca”:

  kapelusz: początkowo półkulisty, a następnie wypukły spłaszczony; powierzchnia gładka i matowa, lekko lepka przy wilgotnej pogodzie; skórka nieodchodząca, o zmiennej barwie od kremowej bieli po kasztanowy i czarniawy brąz przez wszystkie pośrednie odcienie;

  trzon: jędrny, początkowo pękaty, a następnie wydłużony, o barwie od białawej po orzechową, jaśniejszej u podstawy, czasem brak siateczki;

  miąższ: jędrny, biały, odróżniający się odcieniem od skórki, jednorodny; o delikatnym zapachu i subtelnym smaku;

  występowanie: w lasach bukowych, jodłowych i kasztanowych, od końca września do pierwszych opadów śniegu. Odmiana letnia występuje rzadko. |
| --- | --- |

—

Boletus edulis, Bulliard ex Fries, zwany w dialekcie „fungo del freddo”, w szczególności „forma bianca”:

kapelusz: początkowo półkulisty, a następnie wypukły spłaszczony; powierzchnia gładka i matowa, lekko lepka przy wilgotnej pogodzie; skórka nieodchodząca, o zmiennej barwie od kremowej bieli po kasztanowy i czarniawy brąz przez wszystkie pośrednie odcienie;

trzon: jędrny, początkowo pękaty, a następnie wydłużony, o barwie od białawej po orzechową, jaśniejszej u podstawy, czasem brak siateczki;

miąższ: jędrny, biały, odróżniający się odcieniem od skórki, jednorodny; o delikatnym zapachu i subtelnym smaku;

występowanie: w lasach bukowych, jodłowych i kasztanowych, od końca września do pierwszych opadów śniegu. Odmiana letnia występuje rzadko.

W momencie wprowadzenia do obrotu grzyby mogą być oferowane w stanie świeżym lub suszonym; wszystkie odmiany muszą mieć specyficzne wyżej wymienione cechy organoleptyczne, a w szczególności zapach: owocniki muszą wyróżniać się wyraźnym zapachem, łagodnym i pozbawionym nut zapachu siana, lukrecji lub mokrego drewna.

Charakterystyki handlowe

| — | „Fungo di Borgotaro” świeży
  „Fungo di Borgotaro” wprowadzany do obrotu w stanie świeżym musi być zdrowy, mieć jędrny trzon i kapelusz, wyczyszczone z ziemi i ciał obcych. Owocniki nie mogą mieć zmian wewnątrzskórnych spowodowanych przez larwy muchówek lub innych owadów, zajmujących więcej niż 20 % powierzchni. Owocniki muszą mieć gładką, niewysuszoną powierzchnię i wilgotność nie wyższą niż 90 % całkowitej masy lub ciężar właściwy równy 0,8–1,1; nie mogą posiadać bruzd związanych z utratą wilgotności. |
| --- | --- |

—

„Fungo di Borgotaro” świeży

„Fungo di Borgotaro” wprowadzany do obrotu w stanie świeżym musi być zdrowy, mieć jędrny trzon i kapelusz, wyczyszczone z ziemi i ciał obcych. Owocniki nie mogą mieć zmian wewnątrzskórnych spowodowanych przez larwy muchówek lub innych owadów, zajmujących więcej niż 20 % powierzchni. Owocniki muszą mieć gładką, niewysuszoną powierzchnię i wilgotność nie wyższą niż 90 % całkowitej masy lub ciężar właściwy równy 0,8–1,1; nie mogą posiadać bruzd związanych z utratą wilgotności.

| — | „Fungo di Borgotaro” suszone |
| --- | --- |

—

„Fungo di Borgotaro” suszone

Dla suszonego „Fungo di Borgotaro” wprowadzanego do sprzedaży można stosować wyłącznie następujące określenia jakości:

| a) | „ekstra” dla produktu, który ma posiadać następujące cechy i spełniać następujące wymagania:






  — | wyłącznie plastry lub przekrojone kapelusze lub trzony, całe w momencie pakowania w ilości stanowiącej co najmniej 60 % ilości wyrobu gotowego, |
| --- | --- | --- |

a)

„ekstra” dla produktu, który ma posiadać następujące cechy i spełniać następujące wymagania:

—

wyłącznie plastry lub przekrojone kapelusze lub trzony, całe w momencie pakowania w ilości stanowiącej co najmniej 60 % ilości wyrobu gotowego,

| — | barwa miąższu w momencie pakowania: od białej po kremową, |
| --- | --- |

—

barwa miąższu w momencie pakowania: od białej po kremową,

| — | ewentualne pokruszone kawałki grzybów obecne wyłącznie w związku z manewrowaniem produktem, |
| --- | --- |

—

ewentualne pokruszone kawałki grzybów obecne wyłącznie w związku z manewrowaniem produktem,

| — | ślady larw: nie więcej niż 10 % m/m, |
| --- | --- |

—

ślady larw: nie więcej niż 10 % m/m,

| — | hymenium sczerniałe: nie więcej niż 5 % m/m; |
| --- | --- |

—

hymenium sczerniałe: nie więcej niż 5 % m/m;

| b) | „specjalne” (speciali) dla produktu, który ma posiadać następujące cechy i spełniać następujące wymagania:






  — | przekrojone kapelusze lub trzony, |
| --- | --- | --- |

b)

„specjalne” (speciali) dla produktu, który ma posiadać następujące cechy i spełniać następujące wymagania:

—

przekrojone kapelusze lub trzony,

| — | barwa miąższu w momencie pakowania: od kremowej po orzechową, |
| --- | --- |

—

barwa miąższu w momencie pakowania: od kremowej po orzechową,

| — | ewentualne pokruszone kawałki grzybów obecne wyłącznie w związku z manewrowaniem produktem, |
| --- | --- |

—

ewentualne pokruszone kawałki grzybów obecne wyłącznie w związku z manewrowaniem produktem,

| — | ślady larw: nie więcej niż 15 % m/m, |
| --- | --- |

—

ślady larw: nie więcej niż 15 % m/m,

| — | hymenium sczerniałe: nie więcej niż 10 % m/m; |
| --- | --- |

—

hymenium sczerniałe: nie więcej niż 10 % m/m;

| c) | „handlowe” (commerciali) dla produktu, który ma posiadać następujące cechy i spełniać następujące wymagania:






  — | przekrojone grzyby, również w kawałkach: nie więcej niż 15 % m/m, |
| --- | --- | --- |

c)

„handlowe” (commerciali) dla produktu, który ma posiadać następujące cechy i spełniać następujące wymagania:

—

przekrojone grzyby, również w kawałkach: nie więcej niż 15 % m/m,

| — | barwa miąższu w momencie pakowania: od jasnobrązowej po ciemnobrązową, |
| --- | --- |

—

barwa miąższu w momencie pakowania: od jasnobrązowej po ciemnobrązową,

| — | ewentualne pokruszone kawałki grzybów obecne wyłącznie w związku z manewrowaniem produktem, |
| --- | --- |

—

ewentualne pokruszone kawałki grzybów obecne wyłącznie w związku z manewrowaniem produktem,

| — | ślady larw: nie więcej niż 25 % m/m, |
| --- | --- |

—

ślady larw: nie więcej niż 25 % m/m,

| — | hymenium sczerniałe: nie więcej niż 20 % m/m. |
| --- | --- |

—

hymenium sczerniałe: nie więcej niż 20 % m/m.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Etapy produkcji, które muszą odbywać się na określonym obszarze, to produkcja i zbiór grzybów.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Świeże owocniki muszą być, jeśli to możliwe, wyselekcjonowane według odmian i wprowadzone do obrotu w pojemnikach drewnianych, najlepiej z buku lub kasztanowca, o wymiarach: (długość) 50 cm x (szerokość) 30 cm lub 25 cm x 30 cm, o niskich brzegach tak, aby grzyby układane były tylko w jednej warstwie. Pojemnik musi posiadać siatkę zamkniętą przez zapieczętowanie, tak by niemożliwe było wyjęcie zawartości bez zniszczenia zapieczętowania.

Produkt suszony musi być pakowany do pojemników drewnianych lub wiklinowych, toreb lub pojemników ceramicznych lub z terakoty, o pojemności 20, 50, 100 lub 200 gram produktu suszonego i opatrzonych pieczęcią z numerem serii. Opakowanie produktu suszonego musi być zapieczętowane tak, by niemożliwe było wyjęcie zawartości bez zniszczenia zapieczętowania.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na pojemnikach lub opakowaniach zawierających produkt świeży lub suszony należy nanieść – oprócz logo produktu i symbolu Unii oraz czcionką o takich samych wymiarach – wyrażenia „Fungo di Borgotaro” i „Indicazione geografica protetta” (Chronione oznaczenie geograficzne) oraz informacje umożliwiające ustalenie nazwy, firmy i adresu zakładu pakującego, a także ewentualne dodatkowe i uzupełniające informacje niemające charakteru reklamującego i mogącego wprowadzić konsumenta w błąd co do rodzaju i cech grzyba.

Logo „Fungo di Borgotaro” wygląda następująco:

Image .

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji „Fungo di Borgotaro” obejmuje teren odpowiedni dla jego produkcji w gminach Berceto, Borgotaro (Borgo Val di Taro), Albareto, Compiano, Tornolo i Bedonia w prowincji Parma oraz w gminach Pontremoli i Zeri w prowincji Massa Carrara.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Z punktu widzenia klimatycznego obszar produkcji „Fungo di Borgotaro” charakteryzuje się doskonałą jednorodnością pod względem opadów, których poziom jest taki sam po obydwu stronach masywu apenińskiego, oraz pod względem poziomu temperatur i odpowiadających im wahań termicznych. Pod względem budowy geologicznej cały obszar charakteryzuje się obecnością głównie warstw piaszczystych z nielicznymi strefami gliniastymi. Jest on zatem jednolity zarówno pod względem warunków glebowych, jak i retencji i cyrkulacji wody w warstwach gleby leżących pod warstwą próchniczą, które zapewniają wystarczającą wilgotność podszycia, co stanowi znaczący czynnik dla produkcji grzybów, a w szczególności dla czterech odmian rodzaju Boletus.

Na całym obszarze produkcji obowiązuje ten sam sposób zarządzania zasobami grzybów. Od niemal 50 lat na tych terenach utworzono specjalne rezerwaty w celu ochrony grzybów i wprowadzono takie same zasady dotyczące ich zbierania; celem tych rezerwatów jest uregulowanie wstępu zbieraczy przez ograniczenie dni otwarcia i dozwolonej ilości zbieranych grzybów, aby chronić obszary zarówno upraw leśnych jak i hodowli grzybów przed nadmierną eksploatacją.

5.2.   Specyfika produktu

Wszystkie odmiany objęte nazwą „Fungo di Borgotaro” charakteryzują się intensywnym i wyraźnym zapachem, łagodnym i pozbawionym nut zapachu siana, lukrecji lub mokrego drewna. Również suszony produkt „Fungo di Borgotaro” zachowuje swój zapach w odróżnieniu od borowików pochodzących z innych obszarów, które po wysuszeniu tracą tę charakterystykę organoleptyczną.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Od wieków w rejonie Valtaro i Valmagra stale rośnie renoma „Fungo di Borgotaro” do tego stopnia, że stał się on nie tylko w powszechnej opinii, ale i na lokalnym rynku, jednym z najbardziej cenionych grzybów.

Jednym z pierwszych świadectw produkcji „Fungo di Borgotaro” jest dzieło „Istoria di Borgo Val di Taro che riguarda insieme la mutazione dei domini in Italia e Lombardia sotto i Pontefici, i Re, gli Imperatori di occidente da Carlo Magno che come molte città si fecero Repubbliche” (Historia Borgo Val di Taro, która opisuje zarówno zmiany własnościowe we Włoszech i Lombardii pod panowaniem papieży, królów, zachodnich cesarzy od Karola Wielkiego, jak i przekształcanie się wielu miast w Republiki”) autorstwa A.C. Cassio (1669–1760). Dzieło to opisuje właściwości grzyba, obszar produkcji oraz sposoby zbierania i sprzedaży produktu. Inne świadectwo dotyczące produkcji tego grzyba znajduje się w słowniku topograficznym Księstwa Parmy, Piacenzy i Guastalli, którego autorem jest Lorenzo Molossi (Parma, 1832–1834) oraz w książce D. Tommaso Grilliego zatytułowanej „Manipolo di cognizioni con cenni storici di Albareto e di Borgotaro” („Garść wiedzy wraz ze wzmiankami historycznymi na temat Albareto i Borgotaro”), wydanej w 1893 r., w której jest mowa o działalności prowadzonej na tym terenie i – w sposób bardzo wyraźny – o obecności i znaczeniu produkcji grzybów dla tego obszaru; znajduje się tutaj też opis tradycyjnych metod zbierania i przetwórstwa.

„Fungo di Borgotaro” nabrał prawdziwego znaczenia gospodarczego pod koniec XIX w. wraz z pojawieniem się pierwszych przedsiębiorstw, które zaczęły prowadzić działalność handlową i przetwórczą dzięki procesowi suszenia.

Pod koniec XIX w. przetwórstwo i sprzedaż tego produktu były rozwinięte do tego stopnia, że przyczyniły się do rozkwitu eksportu głównie do krajów Ameryki Północnej i Południowej. Artykuł C. Belliniego z 1933 r., który ukazał się w „L’Avvenire Agricolo”, a później został na nowo opublikowany w 1975 r. przez stowarzyszenie „A. Emmanuelli”, mówi o konieczności uzyskania zezwolenia na stosowanie „znaku pochodzenia”. Zważywszy na znaczenie tej produkcji, administracja gminy ustanowiła, począwszy od 1928 r., na mocy rozporządzenia doraźnego, cotygodniowy dwudniowy targ dla sprzedaży produktu, w szczególności w postaci suszonej.

Renoma „Fungo di Borgotaro” pozostaje żywa również dzięki licznym artykułom publikowanym w czasopismach turystycznych i gastronomicznych oraz podczas organizowanych corocznie imprez. W artykule zatytułowanym „Alla scoperta del Fungo di Borgotaro” („Odkrywanie Fungo di Borgotaro”) (czasopismo „Gustame” z września 2009 r. 88–89) jest mowa o Borgo Val di Taro i jego dolinach znanych z obecności tych grzybów. Czasopismo „Gustare l’Italia” (wrzesień 2011, s. 11) poświęca cały rozdział produktowi „Fungo di Borgotaro”, obszarowi jego produkcji, jego cechom organoleptycznym oraz zaangażowaniu zrzeszeń producentów, które przez lata działały na rzecz ochrony tego produktu wysokiej jakości. Renoma „Fungo di Borgotaro” jest ponadto związana z pasją wielu grzybiarzy, pochodzących z innych regionów Włoch, którzy przyjeżdżają do lasów w regionie Valtaro w okresie zbiorów. Artykuł „Dalle Marche in cerca di porcini” („Z Marchii w poszukiwaniu borowików”) (Gazzetta di Parma z dnia 17.10.2009 r.) tłumaczy zainteresowanie mykologów z Marchii grzybem „Fungo di Borgotaro” i obszarem Valtaro.

Wreszcie od 1975 r. w gminie Borgo Val di Taro co roku odbywa się święto „Fungo di Borgotaro”.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (4))

Właściwe władze administracyjne wszczęły krajową procedurę sprzeciwu, publikując wniosek o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia ChOG „Fungo di Borgotaro” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 161 z dnia 11 lipca 2013 r.

Skonsolidowany tekst specyfikacji produkcji można znaleźć na stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

wchodząc na stronę internetową Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (www.politicheagricole.it), otwierając zakładkę „Qualità e sicurezza” (na górze ekranu po prawej stronie), a następnie zakładkę „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE).

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(4)  Zob. przypis 3.

---

| 25.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 122/12 |
| --- | --- | --- | --- |

25.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 122/12

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2014/C 122/05)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

КО РОЗОВО МАСЛО’ (BULGARSKO ROZOVO MASLO)

Nr WE: BG-PGI-0005-01050 – 26.10.2012

ChOG ( X )
  ChNP ( )

1.   Nazwa

„Българско розово масло” (Bulgarsko rozovo maslo)

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Bułgaria

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Klasa 3.2. Olejki eteryczne

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Bulgarsko rozovo maslo” jest olejkiem eterycznym otrzymywanym poprzez destylację z parą wodną z kwiatów róży damasceńskiej (Rosa damascena Mill.).

Wygląd zewnętrzny
  : oleisty przezroczysty płyn

Barwa
  : żółta lub żółtawozielona

Zapach
  : charakterystyczny aromat róż

Wskaźniki fizykochemiczne
  : określane metodą chromatografii gazowej. Zidentyfikowane reprezentatywne i typowe związki występują w następujących proporcjach i tym samym decydują o profilu chromatograficznym olejku:

| Związki | Zawartość (w %) |
| --- | --- |
| ETANOL | do 3,0 |
| LINALOL | 1,0–3,0 |
| ALKOHOL ETYLOWO FENYLOWY | do 3,0 |
| CYTRONELLOL | 24,0–35,0 |
| NEROL | 5,0–12,0 |
| GERANIOL | 13,0–22,0 |
| OCTAN GERANYLU | do 1,5 |
| EUGENOL | do 2,5 |
| METYLOEUGENOL | do 2,0 |
| FARNESOL | co najmniej 1,4 |
| WĘGLOWODORY: |
| С17 (heptadekan) | 1,0–2,5 |
| С19 (nonadekan) (3) | 8,0–15,0 |
| С19 (nonadecen) (4) | 2,0–5,0 |
| С21 (heneikosan) | 3,0–5,5 |
| С23 (trikosan) | 0,5–1,5 |

Związki

Zawartość (w %)

ETANOL

do 3,0

LINALOL

1,0–3,0

ALKOHOL ETYLOWO FENYLOWY

do 3,0

CYTRONELLOL

24,0–35,0

NEROL

5,0–12,0

GERANIOL

13,0–22,0

OCTAN GERANYLU

do 1,5

EUGENOL

do 2,5

METYLOEUGENOL

do 2,0

FARNESOL

co najmniej 1,4

WĘGLOWODORY:

С17 (heptadekan)

1,0–2,5

С19 (nonadekan) (3)

8,0–15,0

С19 (nonadecen) (4)

2,0–5,0

С21 (heneikosan)

3,0–5,5

С23 (trikosan)

0,5–1,5

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

| a) | Róża damasceńska (Rosa damascena Mill.) |
| --- | --- |

a)

Róża damasceńska (Rosa damascena Mill.)

Świeży kwiat róży z płatkami i działkami kielicha róż z gatunku Rosa damascena Mill., pozbawiony pędów, liści i pąków, bez żadnych zanieczyszczeń mechanicznych (np. błota, kamieni).

| b) | Woda |
| --- | --- |

b)

Woda

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Zbieranie, transport i przechowywanie kwiatów róży

Zbieranie kwiatów róży rozpoczyna się zazwyczaj w maju, najpierw na polach na wysokości 300–400 m nad poziomem morza, i trwa przez około 20–25 dni, gdy kwiaty róży osiągają wymaganą dojrzałość i mają 14–40 różowoczerwonych płatków oraz przyjemny i charakterystyczny aromat. Zbieranie kwiatów róży rozpoczyna się o godzinie 5–6 rano i trwa do godziny 11–12 w południe. Gwarancję jakości „Bulgarsko rozovo maslo” uzyskuje się dzięki spełnianiu wymogu, zgodnie z którym kwiaty róży przetwarza się nie później niż 10–15 godzin po ich zebraniu, tak aby zachować świeżość i jakość surowca.

Kwiaty przewozi się do destylarni natychmiast po zebraniu, przy czym destylacja odbywa się przez całą dobę. Kwiaty róży są sortowane, niektóre w celu natychmiastowego przetworzenia, a niektóre w celu przechowywania przez okres nieprzekraczający 15 godzin (jeżeli jest chłodno, a temperatura kwiatu nie przekracza 20 °С) przed destylacją, w zależności od momentu zbioru.

Przetwarzanie kwiatów róży – etapy przetwarzania

Destylacja: kwiat róży umieszcza się w aparacie destylacyjnym w objętości równej 100 kg na metr sześcienny i miesza z wodą w stosunku 1:4–1:5; mieszanina ta jest podgrzewana oraz przetwarzana przy użyciu pary wodnej i wody we wrzącą masę, którą miesza się przy użyciu automatycznego urządzenia. Olejki eteryczne ekstrahowane przy użyciu pary wodnej poddaje się chłodzeniu i umieszcza się w odbieralnikach, w których są one gromadzone. Aby otrzymać 1 kg olejku różanego, potrzebne jest około 3 500 kg kwiatów róży.

Redestylacja (koncentracja) destylowanego płynu: przeprowadza się ją w działającej w trybie ciągłym kolumnie destylacyjnej, w której początkowy destylat poddaje się wielokrotnej redestylacji.

Oddzielanie, odwadnianie i filtrowanie olejku różanego: olejek eteryczny oddziela się do butelek florenckich, a następnie usuwa się z niego wszelkie zanieczyszczenia mechaniczne i wodę poprzez podgrzanie do 30 °С i filtrowanie.

Mieszanie: partie handlowe przygotowuje się poprzez łączenie (mieszanie) olejku różanego wyprodukowanego w jednej instalacji (mieszanki własne przedsiębiorstw) lub mieszanie olejku wyprodukowanego w różnych instalacjach.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Przechowywanie: w oddzielnych, chronionych pomieszczeniach, w tym w skarbcach, w temperaturze 15 °С ± 5 °С, z dala od bezpośredniego działania promieni słonecznych i od źródeł ciepła, w szczelnie zamykanych termoodpornych szklanych naczyniach o pojemności do 5 000 g wyposażonych w specjalne zatyczki zapobiegające bezpośredniemu kontaktowi z powietrzem lub w lakierowanych aluminiowych zbiornikach.

Transport i pakowanie: w lakierowanych aluminiowych zbiornikach lub w tradycyjnych zbiornikach cylindrycznych (konkumi), których szyjki zamykane są korkami i zespawaną metalową płytką, lub w szklanych słojach i fiolkach. Tradycyjne naczynia owija się w białą tkaninę z tradycyjnymi dodatkami, a mianowicie trzykolorową tasiemką i sznurkiem oraz świadectwem gwarancji przywiązanym do ich szyjek. Produkt umieszczany jest w opakowaniach o masie 0,5–5 000 g. Tradycyjne naczynia lub zbiorniki przewozi się w znormalizowanych drewnianych skrzyniach, pudłach dopuszczonych do przewozu materiałów niebezpiecznych lub w zwykłych mocnych pudłach z tektury falistej, o dopuszczalnej masie netto wynoszącej 10 kg.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

—

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny produkcji „Bulgarsko rozovo maslo” obejmuje następujące gminy:

—   w obwodzie Płowdiw: Brezowo, Kałojanowo, Karłowo, Sopot, Stambolijski, Syedinenie i Chisaria,

—   w obwodzie Stara Zagora: Bratja Daskałowi, Gurkowo, Kazanłyk, Mygliż, Nikołaewo, Paweł Banja i Stara Zagora,

—   w obwodzie Pazardżik: Bełowo, Bratcigowo, Pazardżik, Panagjuriszte, Pesztera i Strełcza,

—   w obwodzie sofijskim: Ichtiman, Kopriwsztica i Mirkowo.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Czynniki naturalne i klimatyczne

Różę damasceńską uprawia się tradycyjnie w Dolinie Róż (Rozovata Dolina) w środkowej Bułgarii na wysokości 370–625 m. Region charakteryzuje się lekkimi, piaszczystymi i brunatnymi glebami leśnymi, które nie zatrzymują wody, oraz warunkami klimatycznymi sprzyjającymi uprawie róż. Dzięki łagodnym zimom i średniej rocznej temperaturze wynoszącej 10,6 °C pąki kwiatów pojawiają się w lutym. Wysokie poziomy wilgotności w maju i w czerwcu są optymalne dla powolnego i równego kwitnięcia podczas okresu zbiorów.

Czynniki historyczne i ludzkie

Produkcja „Bulgarsko rozovo maslo” jest tradycyjnym zajęciem ludności Doliny Róż. W ponad 300-letniej historii miejscowa ludność zgromadziła specjalistyczną wiedzę na temat przygotowywania wysokiej jakości materiału siewnego i uprawy róż oraz wprowadziła innowacje technologiczne w tej branży. Zbiory trwają przez 20–30 dni i wymagają specjalnych umiejętności: w ciągu kilku godzin przed świtem i wcześnie rano zbiera się tylko kwiaty z co najmniej jednym otwartym płatkiem, z działkami kielicha, bez uszkodzeń łodygi lub gałązek. Zamknięte pąki pozostawia się na łodydze w celu późniejszego zbioru. Tylko doświadczeni destylatorzy posiadają kwalifikacje umożliwiające ocenę, kiedy kwiat jest gotowy do umieszczenia w aparacie destylacyjnym, określenie stosunku ilości kwiatów do wody i podjęcie decyzji dotyczącej optymalnej temperatury destylacji. Wspomniane umiejętności przekazuje się z pokolenia na pokolenie w celu ulepszania aparatów destylacyjnych, w których wytwarza się „Bulgarsko rozovo maslo”, zapewniając niezmiennie wysoką jakość produktu końcowego.

5.2.   Specyfika produktu

Specyficznymi i wyróżniającymi właściwościami „Bulgarsko rozovo maslo” są bogaty aromat, blada, żółtawozielona barwa, bardzo dobre właściwości utrwalające, długo utrzymujący się aromat i zrównoważona kompozycja substancji lotnych i węglowodorów.

Właściwości chemiczne „Bulgarsko rozovo maslo” łączą się ściśle z cechami geograficznymi regionu i odróżniają go od olejków różanych produkowanych w innych częściach świata. Są one następujące: zawartość cytronellolu 24–35 % (w porównaniu z 39–49 % w przypadku producentów w innych częściach świata); stosunek cytronellolu do geraniolu wynoszący 1,1:2,5 (w porównaniu z 2,3:4,8 w innych częściach świata); występowanie bardzo wielu typowych składników, takich jak farnesol i octan geranylu, oraz niska zawartość metyloeugenolu, które są cechami charakterystycznymi „Bulgarsko rozovo maslo”.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Szczególne właściwości „Bulgarsko rozovo maslo” wynikają z łącznego oddziaływania czynników związanych z obszarem geograficznym. Warunkami klimatycznymi wpływającymi na równe kwitnięcie, zbiory i zawartość olejku w kwiecie są łagodne temperatury (15–25 °C), wysoka wilgotność powietrza (ponad 60 %), niewielkie różnice między temperaturami dziennymi i nocnymi oraz wystarczający stopień wilgotności gleby. Warunki te zapewniają równe i pełne kwitnięcie róż oraz gromadzenie przez nie dużych ilości wysokiej jakości olejku różanego. W celu wydobycia jak największej ilości wartościowych związków technika stosowana do produkcji „Bulgarsko rozovo maslo” wymaga przetwarzania kwiatów róży przez całą dobę, natychmiast po zebraniu; z tego powodu destylarnie znajdują się w pobliżu pól róż.

Produkcja „Bulgarsko rozovo maslo” i jej rozwój rozpoczęły się w XVII wieku i zostały opisane przez dr Kosjo Zarewa w książce Bulgarskoto rozoproizvodstvo i traditsionnata kultura (Produkcja róż i tradycyjna uprawa w Bułgarii) opublikowanej w 2008 r. Pod koniec XVIII wieku i na początku XIX wieku olejek „Bulgarsko rozovo maslo” podbił rynki na całym świecie. Bułgaria stała się głównym dostawcą europejskiego przemysłu perfumeryjnego. „Bulgarsko rozovo maslo” stosowano na szeroką skalę jako wartościowy lek w medycynie oraz jako aromatyczną przyprawę w gastronomii.

Niedługo po powstaniu Księstwa Bułgarii w 1878 r. uchwalono pierwsze ustawy regulujące jakość i czystość „Bulgarsko rozovo maslo”. W książce zatytułowanej „Parva konferentsia varhu Rozovata industria” (Pierwsza konferencja poświęcona przemysłowi różanemu), opublikowanej w 1906 r., wyjaśniono: „Po wydaniu w 1889 r. dekretu ministerialnego zakazującego przywozu geranium cena »Bulgarsko rozovo maslo« osiągnęła natychmiast niewyobrażalną wysokość”.

W oficjalnych sprawozdaniach konsulatów i poselstw w Nowym Jorku (Stany Zjednoczone), Vichy (Francja) i North Perth (Australia) dla bułgarskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych i w świadectwach z lat 1939–1945 wskazywano na duże zainteresowanie olejkiem „Bulgarsko rozovo maslo”, które trwało nadal nawet podczas II wojny światowej. W piśmie z dnia 19 grudnia 1939 r. królewskiego konsulatu Bułgarii do ministerstwa, napisanym jeszcze zgodnie ze starą bułgarską pisownią, donoszono, że „Pan William A. Hoffman, inżynier chemik zamieszkały obecnie w Nowym Jorku, poinformował nas, że chce i jest w stanie nawiązać regularną wymianę handlową w zakresie »Bulgarsko rozovo maslo« na warunkach bardzo korzystnych dla obu stron”. W piśmie z dnia 20 stycznia 1941 r. radca ekonomiczny ministerstwa, K. Dobrew, poinformował poselstwo królewskie w Vichy o „warunkach, na jakich możliwa byłaby sprzedaż »Bulgarsko rozovo maslo« w okupowanej Francji”. W piśmie z dnia 24 lutego 1944 r. poinformowano ministerstwo, że „cena »Bulgarsko rozovo maslo« wynosi obecnie 5 000 franków szwajcarskich za kilogram”. Przedsiębiorstwo East-West Trading Company z Australii napisało w dniu 5 października 1945 r.: „ponadto bylibyśmy bardzo zainteresowani »Bulgarsko rozovo maslo« lub reprezentowaniem jego producentów w Australii”.

„Bulgarsko rozovo maslo” rozwinęło i utrzymało swoją międzynarodową popularność i światową renomę, zdobywając liczne nagrody na międzynarodowych wystawach i targach od lat 80. XIX wieku do chwili obecnej. W rozdziale zatytułowanym „Nagrody zdobyte przez bułgarski olejek różany” w swojej książce Bulgarskoto rozoproizvodstvo i traditsionnata kultura (Produkcja róż i tradycyjna uprawa w Bułgarii) dr Kosjo Zarew pisze: „Wysoka jakość bułgarskiego olejku różanego została nagrodzona dziesiątkami medali i nagród na wielu wystawach, pokazach i targach”. Zarew wspomina dalej, że przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją „Bulgarsko rozovo maslo” i handlem tym olejkiem zdobyły złote, srebrne i brązowe medale pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku na targach w Wiedniu (1873 r.), Filadelfii (1876 r.), Chicago (1895 r.), Grasse (1902 r.), Paryżu, Antwerpii (1894 r.), Amsterdamie, Liège, Mediolanie i Londynie. W książce wspomniano także o nagrodach, które „Bulgarsko rozovo maslo” zdobyło w samej Bułgarii, a mianowicie na Targach Płowdiwskich i na trzeciej międzynarodowej konferencji olejków eterycznych w 1968 r.

Uroczystości uświetniające trzechsetlecie bułgarskiego przemysłu olejków różanych odbyły się w 1964 r., a Bułgarska Izba Handlowa i Bułgarska Dyrekcja ds. Róż przyznały złote medale i nagrody różnym organizacjom, które przyczyniły się do rozwoju tego przemysłu. Tradycyjny festiwal róż odbywa się co roku od 1903 r., a w jego programie znajdują się regularnie zbieranie i destylacja róż.

Przed II wojną światową „Bulgarsko rozovo maslo” zaspokajało 70–90 % światowego popytu na olejek różany. Obecnie Bułgaria produkuje 1,5–2 ton olejku rocznie, przeznaczonego głównie na wywóz. Obecnie, zgodnie ze sprawozdaniem Instytutu Róż i Upraw Służących do Produkcji Olejków Eterycznych w Kazanłyku wydanym z okazji jubileuszowej sesji naukowej w dniu 2 lipca 2007 r., zaspokaja on 40–50 % popytu światowego.

W 1994 r. „Bulgarsko rozovo maslo” wpisano do bułgarskiego krajowego rejestru patentowego jako chronioną nazwę pochodzenia pod numerem 052-01.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) (5)

http://www.mzh.government.bg/MZH/bg/ShortLinks/ZashiteniNaimenovania/Zaiavlenie.aspx

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Węglowodór nasycony o wzorze chemicznym CH3(CH2)17CH3.

(4)  Węglowodór nienasycony (z co najmniej jednym podwójnym wiązaniem węglowym) o wzorze chemicznym CH3(CH2)16CH = CH2.

(5)  Zob. przypis 2.

---