# Dziennik Urzędowy L 148/2014

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 148 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5720 maja 2014 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 148

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5720 maja 2014

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 522/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 w odniesieniu do szczegółowych przepisów dotyczących zasad wyboru przeznaczonych do wsparcia przez EFRR innowacyjnych działań na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich i zarządzania tymi działaniami | 1 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 523/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu, czym jest bliska odpowiedniość między wartością obligacji zabezpieczonych instytucji a wartością aktywów instytucji (
  1
  ) | 4 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 524/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich przekazują sobie nawzajem (
  1
  ) | 6 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 525/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących definicji rynku (
  1
  ) | 15 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 526/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ustalania wskaźnika zastępczego spreadu i ograniczonej liczby mniejszych portfeli w odniesieniu do ryzyka korekty wyceny kredytowej (
  1
  ) | 17 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 527/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających klasy instrumentów, które odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową instytucji kontynuującej działalność i są przeznaczone do wykorzystania do celów wynagrodzenia zmiennego (
  1
  ) | 21 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 528/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ryzyka związanego z opcjami innego niż ryzyko delta w ramach standardowego podejścia do ryzyka rynkowego (
  1
  ) | 29 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 529/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących oceny istotności rozszerzeń i zmian metody wewnętrznych ratingów oraz metody zaawansowanego pomiaru (
  1
  ) | 36 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 530/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w zakresie regulacyjnych standardów technicznych precyzujących istotne ekspozycje i progi w odniesieniu do wewnętrznych metod dotyczących ryzyka szczególnego w portfelu handlowym (
  1
  ) | 50 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 531/2014 z dnia 12 marca 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 w sprawie inicjatywy obywatelskiej | 52 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 532/2014 z dnia 13 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 223/2014 w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym | 54 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 533/2014 z dnia 19 maja 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 70 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa delegowana Komisji 2014/69/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia ołowiu w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym niższym niż 125 V AC lub 250 V DC stosowanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych (
  1
  ) | 72 |
| | * | Dyrektywa delegowana Komisji 2014/70/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w płytkach mikrokanałowych (MCP) (
  1
  ) | 74 |
| | * | Dyrektywa delegowana Komisji 2014/71/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w spoiwie lutowniczym w jednym interfejsie wielkopowierzchniowych SDE (
  1
  ) | 76 |
| | * | Dyrektywa delegowana Komisji 2014/72/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w spoiwach lutowniczych i wykończeniach końcówek elektrycznych i elektronicznych części składowych oraz wykończeniach płytek obwodów drukowanych wykorzystywanych w modułach zapłonowych i innych elektrycznych i elektronicznych systemach kontroli silników spalinowych (
  1
  ) | 78 |
| | * | Dyrektywa delegowana Komisji 2014/73/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w elektrodach z platyny platynizowanej wykorzystywanych do pomiarów przewodności właściwej (
  1
  ) | 80 |
| | * | Dyrektywa delegowana Komisji 2014/74/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu stosowanego w systemach złączy stykowych innych niż zgodne z technologią C-press, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych (
  1
  ) | 82 |
| | * | Dyrektywa delegowana Komisji 2014/75/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla rtęci w lampach fluorescencyjnych z zimną katodą (CCFL) do podświetlanych wyświetlaczy ciekłokrystalicznych o zawartości rtęci nieprzekraczającej 5 mg na lampę, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2017 r. (
  1
  ) | 84 |
| | * | Dyrektywa delegowana Komisji 2014/76/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy 2011/65/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wyłączenia dla rtęci w wytwarzanych ręcznie świecących rurach wyładowczych (HLDT) stosowanych w instalacjach neonowych, oświetleniu dekoracyjnym lub architektonicznym oraz oświetleniu specjalistycznym i artystycznych instalacjach świetlnych (
  1
  ) | 86 |
| | | DECYZJE |
| | | 2014/291/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 16 maja 2014 r. przyznająca odstępstwo Niderlandom na podstawie dyrektywy Rady 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3103) | 88 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | | 2014/292/UE |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu UE-Szwajcaria nr 2/2014 z dnia 13 maja 2014 r. zmieniająca protokół nr 3 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską dotyczący definicji pojęcia produkty pochodzące i metod współpracy administracyjnej | 95 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 522/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 w odniesieniu do szczegółowych przepisów dotyczących zasad wyboru przeznaczonych do wsparcia przez EFRR innowacyjnych działań na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich i zarządzania tymi działaniami

1

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 523/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu, czym jest bliska odpowiedniość między wartością obligacji zabezpieczonych instytucji a wartością aktywów instytucji (
  1
  )

1

4

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 524/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich przekazują sobie nawzajem (
  1
  )

1

6

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 525/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących definicji rynku (
  1
  )

1

15

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 526/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ustalania wskaźnika zastępczego spreadu i ograniczonej liczby mniejszych portfeli w odniesieniu do ryzyka korekty wyceny kredytowej (
  1
  )

1

17

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 527/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających klasy instrumentów, które odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową instytucji kontynuującej działalność i są przeznaczone do wykorzystania do celów wynagrodzenia zmiennego (
  1
  )

1

21

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 528/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ryzyka związanego z opcjami innego niż ryzyko delta w ramach standardowego podejścia do ryzyka rynkowego (
  1
  )

1

29

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 529/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących oceny istotności rozszerzeń i zmian metody wewnętrznych ratingów oraz metody zaawansowanego pomiaru (
  1
  )

1

36

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 530/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w zakresie regulacyjnych standardów technicznych precyzujących istotne ekspozycje i progi w odniesieniu do wewnętrznych metod dotyczących ryzyka szczególnego w portfelu handlowym (
  1
  )

1

50

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 531/2014 z dnia 12 marca 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 w sprawie inicjatywy obywatelskiej

52

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 532/2014 z dnia 13 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 223/2014 w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym

54

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 533/2014 z dnia 19 maja 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

70

DYREKTYWY

*

Dyrektywa delegowana Komisji 2014/69/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia ołowiu w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym niższym niż 125 V AC lub 250 V DC stosowanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych (
  1
  )

1

72

*

Dyrektywa delegowana Komisji 2014/70/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w płytkach mikrokanałowych (MCP) (
  1
  )

1

74

*

Dyrektywa delegowana Komisji 2014/71/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w spoiwie lutowniczym w jednym interfejsie wielkopowierzchniowych SDE (
  1
  )

1

76

*

Dyrektywa delegowana Komisji 2014/72/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w spoiwach lutowniczych i wykończeniach końcówek elektrycznych i elektronicznych części składowych oraz wykończeniach płytek obwodów drukowanych wykorzystywanych w modułach zapłonowych i innych elektrycznych i elektronicznych systemach kontroli silników spalinowych (
  1
  )

1

78

*

Dyrektywa delegowana Komisji 2014/73/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w elektrodach z platyny platynizowanej wykorzystywanych do pomiarów przewodności właściwej (
  1
  )

1

80

*

Dyrektywa delegowana Komisji 2014/74/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu stosowanego w systemach złączy stykowych innych niż zgodne z technologią C-press, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych (
  1
  )

1

82

*

Dyrektywa delegowana Komisji 2014/75/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla rtęci w lampach fluorescencyjnych z zimną katodą (CCFL) do podświetlanych wyświetlaczy ciekłokrystalicznych o zawartości rtęci nieprzekraczającej 5 mg na lampę, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2017 r. (
  1
  )

1

84

*

Dyrektywa delegowana Komisji 2014/76/UE z dnia 13 marca 2014 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy 2011/65/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wyłączenia dla rtęci w wytwarzanych ręcznie świecących rurach wyładowczych (HLDT) stosowanych w instalacjach neonowych, oświetleniu dekoracyjnym lub architektonicznym oraz oświetleniu specjalistycznym i artystycznych instalacjach świetlnych (
  1
  )

1

86

DECYZJE

2014/291/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 16 maja 2014 r. przyznająca odstępstwo Niderlandom na podstawie dyrektywy Rady 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3103)

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3103)

88

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

2014/292/UE

*

Decyzja Wspólnego Komitetu UE-Szwajcaria nr 2/2014 z dnia 13 maja 2014 r. zmieniająca protokół nr 3 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską dotyczący definicji pojęcia produkty pochodzące i metod współpracy administracyjnej

95

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/1

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 522/2014

z dnia 11 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 w odniesieniu do szczegółowych przepisów dotyczących zasad wyboru przeznaczonych do wsparcia przez EFRR innowacyjnych działań na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich i zarządzania tymi działaniami

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 4 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (2) zasoby z funduszy strukturalnych na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” przeznaczone na innowacyjne działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich (zwane dalej „innowacyjnymi działaniami”) powinny być wdrażane przez Komisję. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 4 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (2) zasoby z funduszy strukturalnych na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” przeznaczone na innowacyjne działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich (zwane dalej „innowacyjnymi działaniami”) powinny być wdrażane przez Komisję.

| (2) | Przepis art. 92 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 umożliwia Komisji wdrażanie zasobów przeznaczonych na innowacyjne działania w ramach zarządzania pośredniego przewidzianego w art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (3). |
| --- | --- |

(2)

Przepis art. 92 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 umożliwia Komisji wdrażanie zasobów przeznaczonych na innowacyjne działania w ramach zarządzania pośredniego przewidzianego w art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (3).

| (3) | Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące zasad zarządzania innowacyjnymi działaniami przez podmiot lub organ, któremu powierzono zadania związane z wykonaniem budżetu zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 966/2012. |
| --- | --- |

(3)

Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące zasad zarządzania innowacyjnymi działaniami przez podmiot lub organ, któremu powierzono zadania związane z wykonaniem budżetu zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 966/2012.

| (4) | Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące zasad wyboru innowacyjnych działań przeznaczonych do wsparcia przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR). W celu zapewnienia wyboru wysokiej jakości projektów należy określić procedury i kryteria wyboru innowacyjnych działań z uwzględnieniem różnorodności terytorialnej obszarów miejskich Unii. |
| --- | --- |

(4)

Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące zasad wyboru innowacyjnych działań przeznaczonych do wsparcia przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR). W celu zapewnienia wyboru wysokiej jakości projektów należy określić procedury i kryteria wyboru innowacyjnych działań z uwzględnieniem różnorodności terytorialnej obszarów miejskich Unii.

| (5) | Komisja powinna określić zakres tematyczny dla wyboru innowacyjnych działań w celu zapewnienia, aby zaproszenia do składania wniosków odnosiły się do takich zagadnień obszarów miejskich, których znaczenie dla Unii potencjalnie wzrośnie w nadchodzących latach, |
| --- | --- |

(5)

Komisja powinna określić zakres tematyczny dla wyboru innowacyjnych działań w celu zapewnienia, aby zaproszenia do składania wniosków odnosiły się do takich zagadnień obszarów miejskich, których znaczenie dla Unii potencjalnie wzrośnie w nadchodzących latach,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zarządzanie innowacyjnymi działaniami

1.   Komisja wyznacza jeden lub większą liczbę podmiotów lub organów, którym mają zostać powierzone zadania związane z wykonaniem budżetu w odniesieniu do innowacyjnych działań na szczeblu Unii zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 (dalej zwane „podmiotem, któremu powierza się zadania”).

Oprócz spełnienia wymogów określonych w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 podmiot, któremu powierza się zadania, wykazuje się udokumentowanym doświadczeniem w dziedzinie zarządzania funduszami unijnymi w kilku państwach członkowskich.

2.   Komisja zawiera umowę o delegowaniu zadań z podmiotem, któremu powierza się zadania, zgodnie z art. 61 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i umowa ta oprócz wymogów ustanowionych w art. 40 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 (4) zawiera przepisy regulujące:

| a) | wytyczne dla wnioskodawców i beneficjentów; |
| --- | --- |

a)

wytyczne dla wnioskodawców i beneficjentów;

| b) | roczny program prac do zatwierdzenia przez Komisję; |
| --- | --- |

b)

roczny program prac do zatwierdzenia przez Komisję;

| c) | organizację naboru wniosków w celu wyboru innowacyjnych działań; |
| --- | --- |

c)

organizację naboru wniosków w celu wyboru innowacyjnych działań;

| d) | ocenę kwalifikowalności wnioskodawców; |
| --- | --- |

d)

ocenę kwalifikowalności wnioskodawców;

| (e) | powołanie, w porozumieniu z Komisją, zespołu ekspertów do oceny i klasyfikacji wniosków; |
| --- | --- |

(e)

powołanie, w porozumieniu z Komisją, zespołu ekspertów do oceny i klasyfikacji wniosków;

| (f) | wybór innowacyjnych działań na podstawie zalecenia zespołu ekspertów i w porozumieniu z Komisją; |
| --- | --- |

(f)

wybór innowacyjnych działań na podstawie zalecenia zespołu ekspertów i w porozumieniu z Komisją;

| (g) | wymóg dostarczenia beneficjentowi dokumentu określającego warunki wsparcia określone przez Komisję; |
| --- | --- |

(g)

wymóg dostarczenia beneficjentowi dokumentu określającego warunki wsparcia określone przez Komisję;

| (h) | analizę sprawozdań składanych przez beneficjentów oraz płatności na rzecz beneficjentów; |
| --- | --- |

(h)

analizę sprawozdań składanych przez beneficjentów oraz płatności na rzecz beneficjentów;

| (i) | monitorowanie poszczególnych innowacyjnych działań; |
| --- | --- |

(i)

monitorowanie poszczególnych innowacyjnych działań;

| (j) | organizację imprez informacyjnych; |
| --- | --- |

(j)

organizację imprez informacyjnych;

| (k) | rozpowszechnianie wyników, w porozumieniu z Komisją; |
| --- | --- |

(k)

rozpowszechnianie wyników, w porozumieniu z Komisją;

| (l) | audyt poszczególnych innowacyjnych działań w celu zapewnienia, aby dotacje były wykorzystywane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami; |
| --- | --- |

(l)

audyt poszczególnych innowacyjnych działań w celu zapewnienia, aby dotacje były wykorzystywane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami;

| (m) | wkład finansowy wspierający podmiot, któremu powierza się zadania, w wykonywaniu zadań w zakresie zarządzania, wypłacany w formie zryczałtowanego wkładu w koszty operacyjne podmiotu, któremu powierza się zadania, i ustalany na podstawie kwoty funduszy unijnych przeznaczonych na dotację powierzoną temu podmiotowi. |
| --- | --- |

(m)

wkład finansowy wspierający podmiot, któremu powierza się zadania, w wykonywaniu zadań w zakresie zarządzania, wypłacany w formie zryczałtowanego wkładu w koszty operacyjne podmiotu, któremu powierza się zadania, i ustalany na podstawie kwoty funduszy unijnych przeznaczonych na dotację powierzoną temu podmiotowi.

3.   Podmiot, któremu powierza się zadania, przedkłada Komisji dokumenty zgodnie z art. z art. 60 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz wszelkie informacje niezbędne do ewaluacji realizacji innowacyjnych działań.

Artykuł 2

Wybór innowacyjnych działań

1.   Podmiot, któremu powierza się zadania, wybiera innowacyjne działania na podstawie naboru wniosków, uwzględniając zakres tematyczny określany co roku przez służby Komisji.

2.   Wnioski o wsparcie na rzecz innowacyjnych działań mogą składać następujące instytucje:

| a) | dowolny organ władzy miejskiej lokalnej jednostki administracyjnej zdefiniowanej według stopnia urbanizacji jako miasto lub przedmieście i obejmującej co najmniej 50 000 mieszkańców; |
| --- | --- |

a)

dowolny organ władzy miejskiej lokalnej jednostki administracyjnej zdefiniowanej według stopnia urbanizacji jako miasto lub przedmieście i obejmującej co najmniej 50 000 mieszkańców;

| b) | dowolne stowarzyszenie lub ugrupowanie władz miejskich lokalnych jednostek administracyjnych zdefiniowanych według stopnia urbanizacji jako miasto lub przedmieście i obejmujących co najmniej 50 000 mieszkańców; mogą to być również stowarzyszenia lub ugrupowania transgraniczne, stowarzyszenia lub ugrupowania w różnych regionach lub państwach członkowskich. |
| --- | --- |

b)

dowolne stowarzyszenie lub ugrupowanie władz miejskich lokalnych jednostek administracyjnych zdefiniowanych według stopnia urbanizacji jako miasto lub przedmieście i obejmujących co najmniej 50 000 mieszkańców; mogą to być również stowarzyszenia lub ugrupowania transgraniczne, stowarzyszenia lub ugrupowania w różnych regionach lub państwach członkowskich.

3.   Zespół ekspertów, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. e), formułuje zalecenia dotyczące innowacyjnych działań, które mają zostać wybrane. Skład zespołu ekspertów jest wyważony pod względem geograficznym, a jego pracom przewodniczy Komisja. Przy opracowywaniu zaleceń zespół ekspertów bierze pod uwagę w szczególności następujące kryteria:

| a) | innowacyjną treść projektu oraz jego możliwości w zakresie identyfikowania lub testowania nowych rozwiązań; |
| --- | --- |

a)

innowacyjną treść projektu oraz jego możliwości w zakresie identyfikowania lub testowania nowych rozwiązań;

| b) | jakość projektu; |
| --- | --- |

b)

jakość projektu;

| c) | zaangażowanie właściwych partnerów w przygotowanie projektu; |
| --- | --- |

c)

zaangażowanie właściwych partnerów w przygotowanie projektu;

| d) | zdolność wykazania wymiernych wyników; |
| --- | --- |

d)

zdolność wykazania wymiernych wyników;

| e) | możliwość przenoszenia proponowanych rozwiązań. |
| --- | --- |

e)

możliwość przenoszenia proponowanych rozwiązań.

Zespół ekspertów zapewnia uwzględnienie w swoich zaleceniach różnorodności terytorialnej obszarów miejskich Unii.

4.   Podmiot, któremu powierza się zadania, dokonuje wyboru innowacyjnych działań na podstawie zalecenia zespołu ekspertów i w porozumieniu z Komisją.

5.   Kwota dotacji przyznanej na rzecz każdego innowacyjnego działania nie przekracza 5 000 000 EUR.

6.   Każde innowacyjne działanie jest realizowane w terminie nieprzekraczającym trzech lat.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 289.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

4

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/4 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/4

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 523/2014

z dnia 12 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu, czym jest bliska odpowiedniość między wartością obligacji zabezpieczonych instytucji a wartością aktywów instytucji

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 33 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zyski lub straty z tytułu zobowiązań instytucji, które wynikają ze zmian zdolności kredytowej instytucji, nie powinny być zasadniczo włączane do funduszy własnych. W modelach biznesowych opartych na zasadzie ścisłej zgodności lub równowagi powyższa zasada nie jest jednak stosowana, zakłada się bowiem, że spadek lub wzrost wartości zobowiązania jest w pełni równoważony odpowiednim spadkiem lub wzrostem wartości składnika aktywów odpowiadającego temu zobowiązaniu. |
| --- | --- |

(1)

Zyski lub straty z tytułu zobowiązań instytucji, które wynikają ze zmian zdolności kredytowej instytucji, nie powinny być zasadniczo włączane do funduszy własnych. W modelach biznesowych opartych na zasadzie ścisłej zgodności lub równowagi powyższa zasada nie jest jednak stosowana, zakłada się bowiem, że spadek lub wzrost wartości zobowiązania jest w pełni równoważony odpowiednim spadkiem lub wzrostem wartości składnika aktywów odpowiadającego temu zobowiązaniu.

| (2) | Istotne jest ustanowienie wymogów służących określeniu, czy istnieje bliska odpowiedniość między zobowiązaniami instytucji w formie obligacji zabezpieczonej w rozumieniu art. 52 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (2) a wartością aktywów instytucji leżących u podstawy obligacji zabezpieczonych. |
| --- | --- |

(2)

Istotne jest ustanowienie wymogów służących określeniu, czy istnieje bliska odpowiedniość między zobowiązaniami instytucji w formie obligacji zabezpieczonej w rozumieniu art. 52 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (2) a wartością aktywów instytucji leżących u podstawy obligacji zabezpieczonych.

| (3) | Bliska odpowiedniość, bez istnienia której ujmowanie zysków i strat wynikających ze zmian własnej zdolności kredytowej byłoby nieostrożne, powinna znaleźć odzwierciedlenie w podejściu księgowym stosowanym w odniesieniu do tych obligacji i leżących u ich podstawy kredytów hipotecznych. |
| --- | --- |

(3)

Bliska odpowiedniość, bez istnienia której ujmowanie zysków i strat wynikających ze zmian własnej zdolności kredytowej byłoby nieostrożne, powinna znaleźć odzwierciedlenie w podejściu księgowym stosowanym w odniesieniu do tych obligacji i leżących u ich podstawy kredytów hipotecznych.

| (4) | Opcja dostawy umożliwia kredytobiorcy odkupienie na rynku określonej obligacji zabezpieczonej finansującej dany kredyt hipoteczny oraz dostarczenie tej obligacji zabezpieczonej bankowi jako spłaty z wyprzedzeniem kredytu hipotecznego. Jeżeli kredytobiorca dysponuje taką opcją, wartość godziwa kredytów hipotecznych powinna być zawsze równa wartości godziwej obligacji zabezpieczonych finansujących te kredyty. Oznacza to, że obliczenie wartości godziwej kredytów hipotecznych powinno obejmować wycenę według wartości godziwej wbudowanej opcji dostawy zgodnie z ustalonymi praktykami rynkowymi. |
| --- | --- |

(4)

Opcja dostawy umożliwia kredytobiorcy odkupienie na rynku określonej obligacji zabezpieczonej finansującej dany kredyt hipoteczny oraz dostarczenie tej obligacji zabezpieczonej bankowi jako spłaty z wyprzedzeniem kredytu hipotecznego. Jeżeli kredytobiorca dysponuje taką opcją, wartość godziwa kredytów hipotecznych powinna być zawsze równa wartości godziwej obligacji zabezpieczonych finansujących te kredyty. Oznacza to, że obliczenie wartości godziwej kredytów hipotecznych powinno obejmować wycenę według wartości godziwej wbudowanej opcji dostawy zgodnie z ustalonymi praktykami rynkowymi.

| (5) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. |
| --- | --- |

(5)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

| (6) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3), |
| --- | --- |

(6)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Definicje

Stosuje się następujące definicje:

| 1) | „obligacja zabezpieczona” oznacza obligację w rozumieniu art. 52 ust. 4 dyrektywy 2009/65/WE; |
| --- | --- |

1)

„obligacja zabezpieczona” oznacza obligację w rozumieniu art. 52 ust. 4 dyrektywy 2009/65/WE;

| 2) | „opcja dostawy” oznacza możliwość spłaty kredytu hipotecznego poprzez odkupienie obligacji zabezpieczonej według wartości rynkowej lub nominalnej zgodnie z art. 33 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

2)

„opcja dostawy” oznacza możliwość spłaty kredytu hipotecznego poprzez odkupienie obligacji zabezpieczonej według wartości rynkowej lub nominalnej zgodnie z art. 33 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 2

Bliska odpowiedniość

1.   Uznaje się, że bliska odpowiedniość między wartością obligacji zabezpieczonej a wartością aktywów instytucji istnieje, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

| a) | każda zmiana wartości godziwej obligacji zabezpieczonych wyemitowanych przez instytucję prowadzi zawsze do równoważnej zmiany wartości godziwej aktywów stanowiących podstawę obligacji zabezpieczonych. Wartość godziwą określa się zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 77 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

każda zmiana wartości godziwej obligacji zabezpieczonych wyemitowanych przez instytucję prowadzi zawsze do równoważnej zmiany wartości godziwej aktywów stanowiących podstawę obligacji zabezpieczonych. Wartość godziwą określa się zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 77 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | kredyty hipoteczne, które leżą u podstawy obligacji zabezpieczonych wyemitowanych przez instytucję w celu sfinansowania tych kredytów, mogą być w każdej chwili spłacone poprzez odkupienie obligacji zabezpieczonych według wartości rynkowej lub nominalnej w drodze zrealizowania opcji dostawy; |
| --- | --- |

b)

kredyty hipoteczne, które leżą u podstawy obligacji zabezpieczonych wyemitowanych przez instytucję w celu sfinansowania tych kredytów, mogą być w każdej chwili spłacone poprzez odkupienie obligacji zabezpieczonych według wartości rynkowej lub nominalnej w drodze zrealizowania opcji dostawy;

| c) | istnieje przejrzysty mechanizm określania wartości godziwej kredytów hipotecznych i obligacji zabezpieczonych. Określenie wartości kredytów hipotecznych obejmuje obliczenie wartości godziwej wbudowanej opcji dostawy. |
| --- | --- |

c)

istnieje przejrzysty mechanizm określania wartości godziwej kredytów hipotecznych i obligacji zabezpieczonych. Określenie wartości kredytów hipotecznych obejmuje obliczenie wartości godziwej wbudowanej opcji dostawy.

2.   Uznaje się, że bliska odpowiedniość nie istnieje, jeżeli, zgodnie z ust. 1, zmiana wartości obligacji zabezpieczonych lub leżących u ich podstawy kredytów hipotecznych z wbudowaną opcją dostawy prowadzi do odnotowania zysku lub straty netto.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

3

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/6

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 524/2014

z dnia 12 marca 2014 r.

uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich przekazują sobie nawzajem

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (1), w szczególności jej art. 50 ust. 6

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Aby zapewnić skuteczną współpracę między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich wymiana informacji powinna być dwukierunkowa, w ramach stosownych kompetencji nadzorczych tych organów. Konieczne jest zatem określenie, które informacje dotyczące instytucji i, w stosownych przypadkach, dotyczące funkcjonowania ich oddziałów właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powinny przekazać właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego oraz które informacje dotyczące oddziałów właściwe organy przyjmujących państw członkowskich muszą przekazać właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia. |
| --- | --- |

(1)

Aby zapewnić skuteczną współpracę między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich wymiana informacji powinna być dwukierunkowa, w ramach stosownych kompetencji nadzorczych tych organów. Konieczne jest zatem określenie, które informacje dotyczące instytucji i, w stosownych przypadkach, dotyczące funkcjonowania ich oddziałów właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powinny przekazać właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego oraz które informacje dotyczące oddziałów właściwe organy przyjmujących państw członkowskich muszą przekazać właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia.

| (2) | Wymianę informacji między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich należy postrzegać w szerszym kontekście nadzoru nad transgranicznymi grupami bankowymi, a w stosownych przypadkach informacje te mogą być przekazywane na poziomie skonsolidowanym. W szczególności, jeżeli instytucja posiada jednostkę dominującą najwyższego szczebla w państwie członkowskim, w którym znajduje się siedziba zarządu, a dany właściwy organ jest również organem sprawującym nadzór skonsolidowany, należy zapewnić możliwości przekazywania informacji na poziomie skonsolidowanym, a nie na poziomie instytucji prowadzącej działalność za pośrednictwem oddziału. W tym przypadku jednak właściwy organ powinien powiadomić właściwe organy przyjmujących państw członkowskich o tym, że dane informacje są przekazywane na poziomie skonsolidowanym. |
| --- | --- |

(2)

Wymianę informacji między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich należy postrzegać w szerszym kontekście nadzoru nad transgranicznymi grupami bankowymi, a w stosownych przypadkach informacje te mogą być przekazywane na poziomie skonsolidowanym. W szczególności, jeżeli instytucja posiada jednostkę dominującą najwyższego szczebla w państwie członkowskim, w którym znajduje się siedziba zarządu, a dany właściwy organ jest również organem sprawującym nadzór skonsolidowany, należy zapewnić możliwości przekazywania informacji na poziomie skonsolidowanym, a nie na poziomie instytucji prowadzącej działalność za pośrednictwem oddziału. W tym przypadku jednak właściwy organ powinien powiadomić właściwe organy przyjmujących państw członkowskich o tym, że dane informacje są przekazywane na poziomie skonsolidowanym.

| (3) | Wymiana informacji między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich nie ogranicza się do rodzajów informacji określonych w art. 50 dyrektywy 2013/36/UE, a więc do rodzajów informacji określonych w niniejszym rozporządzeniu. W art. 35, 36, 39, 43 i 52 dyrektywy 2013/36/UE ustanowiono w szczególności oddzielny przepis w odniesieniu do wymiany informacji na temat przeprowadzanych w oddziałach kontrolach na miejscu, powiadomień dotyczących korzystania ze swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług oraz środków, w tym środków zapobiegawczych, podejmowanych przez właściwe organy w odniesieniu do oddziałów i ich jednostek dominujących. W niniejszym rozporządzeniu nie należy zatem określać wymogów w zakresie wymiany informacji w tych dziedzinach. |
| --- | --- |

(3)

Wymiana informacji między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich nie ogranicza się do rodzajów informacji określonych w art. 50 dyrektywy 2013/36/UE, a więc do rodzajów informacji określonych w niniejszym rozporządzeniu. W art. 35, 36, 39, 43 i 52 dyrektywy 2013/36/UE ustanowiono w szczególności oddzielny przepis w odniesieniu do wymiany informacji na temat przeprowadzanych w oddziałach kontrolach na miejscu, powiadomień dotyczących korzystania ze swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług oraz środków, w tym środków zapobiegawczych, podejmowanych przez właściwe organy w odniesieniu do oddziałów i ich jednostek dominujących. W niniejszym rozporządzeniu nie należy zatem określać wymogów w zakresie wymiany informacji w tych dziedzinach.

| (4) | Konieczne jest określenie wymogów dotyczących informacji wymienianych między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich w celu ujednolicenia praktyk w zakresie regulacji i nadzoru w całej Unii. Informacje te powinny obejmować wszystkie dziedziny określone w art. 50 dyrektywy 2013/36/UE, a mianowicie zarządzanie i stosunki właścicielskie, w tym linie biznesowe takie jak te, o których mowa w art. 317 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2), płynność i ustalenia dotyczące nadzoru płynnościowego, wypłacalność, gwarantowanie depozytów, duże ekspozycje, ryzyko systemowe, procedury administracyjne i księgowe oraz mechanizmy kontroli wewnętrznej. Aby ułatwić monitorowanie instytucji, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich i państw członkowskich pochodzenia powinny informować się wzajemnie o przypadkach nieprzestrzegania prawa krajowego lub unijnego oraz o środkach nadzorczych i sankcjach nałożonych na instytucje. Ponadto do zakresu informacji wymienianych między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich należy włączyć dodatkowe informacje na temat dźwigni finansowej i przygotowań na wypadek sytuacji nadzwyczajnych, tak aby te drugie organy mogły skutecznie monitorować instytucje. |
| --- | --- |

(4)

Konieczne jest określenie wymogów dotyczących informacji wymienianych między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich w celu ujednolicenia praktyk w zakresie regulacji i nadzoru w całej Unii. Informacje te powinny obejmować wszystkie dziedziny określone w art. 50 dyrektywy 2013/36/UE, a mianowicie zarządzanie i stosunki właścicielskie, w tym linie biznesowe takie jak te, o których mowa w art. 317 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2), płynność i ustalenia dotyczące nadzoru płynnościowego, wypłacalność, gwarantowanie depozytów, duże ekspozycje, ryzyko systemowe, procedury administracyjne i księgowe oraz mechanizmy kontroli wewnętrznej. Aby ułatwić monitorowanie instytucji, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich i państw członkowskich pochodzenia powinny informować się wzajemnie o przypadkach nieprzestrzegania prawa krajowego lub unijnego oraz o środkach nadzorczych i sankcjach nałożonych na instytucje. Ponadto do zakresu informacji wymienianych między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich należy włączyć dodatkowe informacje na temat dźwigni finansowej i przygotowań na wypadek sytuacji nadzwyczajnych, tak aby te drugie organy mogły skutecznie monitorować instytucje.

| (5) | Jeżeli zaburzenie płynności wpływa lub istnieje przypuszczenie, że będzie mieć wpływ na instytucję, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich muszą dobrze rozumieć sytuację, aby móc podjąć środki zapobiegawcze na warunkach określonych w art. 43 dyrektywy 2013/36/UE. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić jasne przepisy dotyczące rodzajów informacji, jakimi muszą się wymieniać organy w przypadku wystąpienia zaburzenia płynności. Konieczne jest również określenie informacji, które mają być wymieniane, tak aby organy były przygotowane z dużym wyprzedzeniem na wypadek sytuacji nadzwyczajnych, takich jak te, o których mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(5)

Jeżeli zaburzenie płynności wpływa lub istnieje przypuszczenie, że będzie mieć wpływ na instytucję, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich muszą dobrze rozumieć sytuację, aby móc podjąć środki zapobiegawcze na warunkach określonych w art. 43 dyrektywy 2013/36/UE. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić jasne przepisy dotyczące rodzajów informacji, jakimi muszą się wymieniać organy w przypadku wystąpienia zaburzenia płynności. Konieczne jest również określenie informacji, które mają być wymieniane, tak aby organy były przygotowane z dużym wyprzedzeniem na wypadek sytuacji nadzwyczajnych, takich jak te, o których mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.

| (6) | Z uwagi na różnice w wielkości, złożoności i znaczeniu oddziałów działających w przyjmujących państwach członkowskich ważne jest stosowanie zasady proporcjonalności w wymianie informacji. W tym celu właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państwach członkowskich powinny wymieniać informacje o szerszym zakresie w przypadku, w którym właściwe organy w przyjmujących państwach członkowskich są odpowiedzialne za oddziały uznane za istotne zgodnie z art. 51 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(6)

Z uwagi na różnice w wielkości, złożoności i znaczeniu oddziałów działających w przyjmujących państwach członkowskich ważne jest stosowanie zasady proporcjonalności w wymianie informacji. W tym celu właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państwach członkowskich powinny wymieniać informacje o szerszym zakresie w przypadku, w którym właściwe organy w przyjmujących państwach członkowskich są odpowiedzialne za oddziały uznane za istotne zgodnie z art. 51 dyrektywy 2013/36/UE.

| (7) | Aby zapewnić wymianę istotnych informacji w rozsądnych granicach, jednocześnie unikając sytuacji, w których właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia są zobowiązane do przekazania wszelkich informacji na temat instytucji, bez względu na ich charakter i znaczenie, wszystkim właściwym organom przyjmujących państw członkowskich, w określonych przypadkach tylko informacje, które są istotne dla danego oddziału, powinny być przekazywane wyłącznie właściwym organom odpowiedzialnym za nadzór nad tym oddziałem. Z podobnych względów w szeregu określonych dziedzin właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich powinny wymieniać jedyne informacje, które dotyczą przypadków nieprzestrzegania przepisów, co oznacza, że nie należy wymieniać żadnych informacji, gdy dana instytucja przestrzega prawa krajowego i unijnego. |
| --- | --- |

(7)

Aby zapewnić wymianę istotnych informacji w rozsądnych granicach, jednocześnie unikając sytuacji, w których właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia są zobowiązane do przekazania wszelkich informacji na temat instytucji, bez względu na ich charakter i znaczenie, wszystkim właściwym organom przyjmujących państw członkowskich, w określonych przypadkach tylko informacje, które są istotne dla danego oddziału, powinny być przekazywane wyłącznie właściwym organom odpowiedzialnym za nadzór nad tym oddziałem. Z podobnych względów w szeregu określonych dziedzin właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich powinny wymieniać jedyne informacje, które dotyczą przypadków nieprzestrzegania przepisów, co oznacza, że nie należy wymieniać żadnych informacji, gdy dana instytucja przestrzega prawa krajowego i unijnego.

| (8) | W niniejszym rozporządzeniu należy również uwzględnić wymianę informacji dotyczących prowadzenia działalności w przyjmującym państwie członkowskim na zasadzie świadczenia usług transgranicznych. Z uwagi na charakter usług transgranicznych właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie posiadają informacji na temat operacji prowadzonych w ich jurysdykcjach, w związku z czym niezbędne jest szczegółowe określenie, jakie informacje należy wymieniać w celu ochrony stabilności finansowej i monitorowania warunków udzielania zezwoleń, w szczególności monitorowania, czy instytucja świadczy usługi zgodnie z przekazanymi powiadomieniami. Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowią projekty regulacyjnych standardów technicznych przedstawione Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB). |
| --- | --- |

(8)

W niniejszym rozporządzeniu należy również uwzględnić wymianę informacji dotyczących prowadzenia działalności w przyjmującym państwie członkowskim na zasadzie świadczenia usług transgranicznych. Z uwagi na charakter usług transgranicznych właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie posiadają informacji na temat operacji prowadzonych w ich jurysdykcjach, w związku z czym niezbędne jest szczegółowe określenie, jakie informacje należy wymieniać w celu ochrony stabilności finansowej i monitorowania warunków udzielania zezwoleń, w szczególności monitorowania, czy instytucja świadczy usługi zgodnie z przekazanymi powiadomieniami. Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowią projekty regulacyjnych standardów technicznych przedstawione Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB).

| (9) | EUNB przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, które stanowią podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3), |
| --- | --- |

(9)

EUNB przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, które stanowią podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1.   W niniejszym rozporządzeniu określa się informacje, jakie właściwe organy przyjmujących państw członkowskich i państw członkowskich pochodzenia przekazują sobie nawzajem zgodnie z art. 50 dyrektywy 2013/36/UE.

2.   W niniejszym rozporządzeniu określa się przepisy dotyczące informacji, jakie mają być wymieniane w odniesieniu do instytucji, która prowadzi działalność za pośrednictwem oddziału lub korzysta ze swobody świadczenia usług w innym państwie członkowskim lub w innych państwach członkowskich niż państwo, w którym znajduje się siedziba instytucji.

Artykuł 2

Informacje wymieniane na zasadzie skonsolidowanej

W przypadku gdy jednostka dominująca najwyższego szczebla dla danej instytucji jest ustanowiona w tym samym państwie członkowskim, w którym znajduje się siedziba instytucji, a właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia instytucji jest również organem sprawującym nadzór skonsolidowany, dany właściwy organ, w stosownych przypadkach zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE, przekazuje informacje dotyczące tej instytucji na poziomie skonsolidowanym i powiadamia właściwe organy przyjmujących państw członkowskich o przekazaniu informacji na tym poziomie.

ROZDZIAŁ II

WYMIANA INFORMACJI NA TEMAT INSTYTUCJI PROWADZĄCYCH DZIAŁALNOŚĆ ZA POŚREDNICTWEM ODDZIAŁU

Artykuł 3

Informacje dotyczące zarządzania i stosunków właścicielskich

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego strukturę organizacyjną instytucji, w tym jej linie biznesowe i jej powiązania z podmiotami w ramach grupy.

2.   Oprócz informacji określonych w ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego sprawującym nadzór nad istotnym oddziałem, jak określono w art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, następujące informacje na temat instytucji:

| a) | strukturę organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla, w tym podział odpowiedzialności w zakresie nadzoru nad oddziałem; |
| --- | --- |

a)

strukturę organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla, w tym podział odpowiedzialności w zakresie nadzoru nad oddziałem;

| b) | wykaz akcjonariuszy i udziałowców posiadających znaczne pakiety akcji na podstawie informacji przekazanych przez instytucję kredytową zgodnie z art. 26 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

b)

wykaz akcjonariuszy i udziałowców posiadających znaczne pakiety akcji na podstawie informacji przekazanych przez instytucję kredytową zgodnie z art. 26 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.

Artykuł 4

Informacje na temat płynności i ustaleń wynikających z nadzoru

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego następujące informacje:

| a) | wszelkie istotne niedociągnięcia w zarządzaniu ryzykiem płynności instytucji, które są znane właściwym organom i które mogą wpływać na oddziały, wszelkie powiązane środki nadzorcze, które podjęto w odniesieniu do tych niedociągnięć oraz poziom zgodności instytucji z tymi środkami nadzorczymi; |
| --- | --- |

a)

wszelkie istotne niedociągnięcia w zarządzaniu ryzykiem płynności instytucji, które są znane właściwym organom i które mogą wpływać na oddziały, wszelkie powiązane środki nadzorcze, które podjęto w odniesieniu do tych niedociągnięć oraz poziom zgodności instytucji z tymi środkami nadzorczymi;

| b) | ogólna ocena profilu ryzyka płynności instytucji i zarządzania ryzykiem, w szczególności dotycząca oddziału, przeprowadzona przez właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia; |
| --- | --- |

b)

ogólna ocena profilu ryzyka płynności instytucji i zarządzania ryzykiem, w szczególności dotycząca oddziału, przeprowadzona przez właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia;

| c) | wskaźniki instytucji wskazujące na jej płynność i stabilną pozycję płynności na poziomie krajowym lub unijnym w walucie krajowej instytucji państwa członkowskiego pochodzenia i we wszystkich pozostałych walutach, które są istotne dla instytucji; |
| --- | --- |

c)

wskaźniki instytucji wskazujące na jej płynność i stabilną pozycję płynności na poziomie krajowym lub unijnym w walucie krajowej instytucji państwa członkowskiego pochodzenia i we wszystkich pozostałych walutach, które są istotne dla instytucji;

| d) | elementy buforu płynnościowego stosowanego przez instytucję; |
| --- | --- |

d)

elementy buforu płynnościowego stosowanego przez instytucję;

| e) | stopień obciążenia aktywów instytucji; |
| --- | --- |

e)

stopień obciążenia aktywów instytucji;

| f) | relacja kredytów instytucji do jej depozytów; |
| --- | --- |

f)

relacja kredytów instytucji do jej depozytów;

| g) | wszelkie krajowe wskaźniki płynności, które mają zastosowanie do instytucji w ramach środków z zakresu polityki makroostrożnościowej stosowanych przez właściwe organy lub wyznaczony organ, niezależnie od tego, czy stanowią one obowiązujące wymogi, wytyczne, zalecenia, ostrzeżenia czy inne środki, w tym definicje tych wskaźników; |
| --- | --- |

g)

wszelkie krajowe wskaźniki płynności, które mają zastosowanie do instytucji w ramach środków z zakresu polityki makroostrożnościowej stosowanych przez właściwe organy lub wyznaczony organ, niezależnie od tego, czy stanowią one obowiązujące wymogi, wytyczne, zalecenia, ostrzeżenia czy inne środki, w tym definicje tych wskaźników;

| h) | wszelkie szczególne wymogi w zakresie płynności stosowane zgodnie z art. 105 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

h)

wszelkie szczególne wymogi w zakresie płynności stosowane zgodnie z art. 105 dyrektywy 2013/36/UE;

| i) | wszelkie przeszkody w dokonywaniu przekazów pieniężnych i zabezpieczeń do oddziałów instytucji lub z tych oddziałów. |
| --- | --- |

i)

wszelkie przeszkody w dokonywaniu przekazów pieniężnych i zabezpieczeń do oddziałów instytucji lub z tych oddziałów.

2.   W przypadku gdy właściwe organy całkowicie lub częściowo zaniechały stosowania części szóstej rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w stosunku do instytucji zgodnie z art. 8 tego rozporządzenia, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje, o których mowa w ust. 1, na poziomie subskonsolidowanym lub zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia na poziomie skonsolidowanym.

3.   Oprócz informacji określonych w ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, które sprawują nadzór na istotnym oddziałem, informacje dotyczące:

| a) | polityki instytucji z zakresu płynności i finansowania, w tym opisy mechanizmów finansowania w odniesieniu do jej oddziałów, wszelkie wewnątrzgrupowe mechanizmy wsparcia i procedury w zakresie scentralizowanych środków pieniężnych; |
| --- | --- |

a)

polityki instytucji z zakresu płynności i finansowania, w tym opisy mechanizmów finansowania w odniesieniu do jej oddziałów, wszelkie wewnątrzgrupowe mechanizmy wsparcia i procedury w zakresie scentralizowanych środków pieniężnych;

| b) | planów awaryjnych instytucji z zakresu płynności i finansowania, w tym informacje na temat zakładanych scenariuszy warunków skrajnych. |
| --- | --- |

b)

planów awaryjnych instytucji z zakresu płynności i finansowania, w tym informacje na temat zakładanych scenariuszy warunków skrajnych.

Artykuł 5

Informacje na temat wypłacalności

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powiadamiają właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego o tym, czy instytucja przestrzega poniższych wymogów:

| a) | wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, uwzględniając wszelkie środki przyjęte lub uznane zgodnie z art. 458 tego rozporządzenia i w stosownych przypadkach uwzględniając przepisy przejściowe określone w części dziesiątej tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, uwzględniając wszelkie środki przyjęte lub uznane zgodnie z art. 458 tego rozporządzenia i w stosownych przypadkach uwzględniając przepisy przejściowe określone w części dziesiątej tego rozporządzenia;

| b) | wszelkich dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych nałożonych zgodnie z art. 104 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

b)

wszelkich dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych nałożonych zgodnie z art. 104 dyrektywy 2013/36/UE;

| c) | wymogów w zakresie bufora kapitałowego określonych w tytule VII rozdział 4 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

c)

wymogów w zakresie bufora kapitałowego określonych w tytule VII rozdział 4 dyrektywy 2013/36/UE.

2.   Oprócz informacji określonych w ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, które sprawują nadzór nad istotnym oddziałem instytucji objętej wymogami w zakresie funduszy własnych, informacje dotyczące:

| a) | współczynnika kapitału podstawowego Tier I instytucji w rozumieniu art. 92 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

współczynnika kapitału podstawowego Tier I instytucji w rozumieniu art. 92 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | współczynnika kapitału Tier I instytucji w rozumieniu art. 92 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

współczynnika kapitału Tier I instytucji w rozumieniu art. 92 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | łącznego współczynnika kapitałowego instytucji w rozumieniu art. 92 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

c)

łącznego współczynnika kapitałowego instytucji w rozumieniu art. 92 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| d) | łącznej kwoty ekspozycji instytucji na ryzyko w rozumieniu art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

d)

łącznej kwoty ekspozycji instytucji na ryzyko w rozumieniu art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| e) | wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących w państwie członkowskim pochodzenia zgodnie z art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, uwzględniając wszelkie środki przyjęte lub uznane zgodnie z art. 458 tego rozporządzenia i w stosownych przypadkach uwzględniając przepisy przejściowe określone w części dziesiątej tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

e)

wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących w państwie członkowskim pochodzenia zgodnie z art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, uwzględniając wszelkie środki przyjęte lub uznane zgodnie z art. 458 tego rozporządzenia i w stosownych przypadkach uwzględniając przepisy przejściowe określone w części dziesiątej tego rozporządzenia;

| f) | poziomu bufora zabezpieczającego, który instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 129 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

f)

poziomu bufora zabezpieczającego, który instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 129 dyrektywy 2013/36/UE;

| g) | poziomu każdego specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego, który instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 130 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

g)

poziomu każdego specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego, który instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 130 dyrektywy 2013/36/UE;

| h) | poziomu każdego bufora ryzyka systemowego, który instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

h)

poziomu każdego bufora ryzyka systemowego, który instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE;

| i) | poziomu każdego bufora globalnych instytucji o znaczeniu systemowym lub bufora innych instytucji o znaczeniu systemowym, które instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 131 ust. 4 i 5 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

i)

poziomu każdego bufora globalnych instytucji o znaczeniu systemowym lub bufora innych instytucji o znaczeniu systemowym, które instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 131 ust. 4 i 5 dyrektywy 2013/36/UE;

| j) | poziomu wszelkich wymogów dodatkowych w zakresie funduszy własnych nałożonych zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE i wszelkich innych nałożonych wymogów dotyczących wypłacalności instytucji zgodnie z tym artykułem. |
| --- | --- |

j)

poziomu wszelkich wymogów dodatkowych w zakresie funduszy własnych nałożonych zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE i wszelkich innych nałożonych wymogów dotyczących wypłacalności instytucji zgodnie z tym artykułem.

3.   W przypadku zaniechania stosowania istotnych przepisów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 7, 10 lub 15 tego rozporządzenia lub zaniechania stosowania wymogów określonych w art. 10 i 12 oraz w art. 13 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE zgodnie z art. 21 tej dyrektywy lub jeżeli instytucja otrzymała pozwolenie na stosowanie metody, o której mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje określone w ust. 2 na poziomie subskonsolidowanym lub zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia na poziomie skonsolidowanym.

Artykuł 6

Informacje na temat systemów gwarantowania depozytów

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powiadamiają właściwe organy przyjmujących państw członkowskich o nazwie systemu gwarantowania depozytów, do którego należy instytucja zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4).

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego następujące informacje dotyczące systemu gwarantowania depozytów, o którym mowa w ust. 1:

| a) | maksymalny poziom gwarancji z systemu gwarantowania depozytów na kwalifikującego się deponenta; |
| --- | --- |

a)

maksymalny poziom gwarancji z systemu gwarantowania depozytów na kwalifikującego się deponenta;

| b) | zakres poziomu gwarancji i rodzaje gwarantowanych depozytów; |
| --- | --- |

b)

zakres poziomu gwarancji i rodzaje gwarantowanych depozytów;

| c) | wszelkie wykluczenia z gwarancji, w tym produkty i rodzaje deponentów; |
| --- | --- |

c)

wszelkie wykluczenia z gwarancji, w tym produkty i rodzaje deponentów;

| d) | mechanizmy finansowania systemu gwarantowania depozytów, w szczególności określenie, czy system finansowany jest ex ante lub ex post, oraz wielkość systemu; |
| --- | --- |

d)

mechanizmy finansowania systemu gwarantowania depozytów, w szczególności określenie, czy system finansowany jest ex ante lub ex post, oraz wielkość systemu;

| e) | dane kontaktowe administratora systemu. |
| --- | --- |

e)

dane kontaktowe administratora systemu.

3.   Informacje określone w ust. 2 przekazuje się wyłącznie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego tylko raz w odniesieniu do danego systemu gwarantowania depozytów. W przypadku zmiany przekazywanych informacji właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują zaktualizowane informacje właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego.

Artykuł 7

Informacje na temat ograniczenia dużych ekspozycji

Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego informacje dotyczące każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała obowiązujących ograniczeń dużych ekspozycji i wymogów określonych w części czwartej rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W przekazanych informacjach wyjaśnia się sytuację i podjęte lub planowane środki nadzorcze.

Artykuł 8

Informacje na temat ryzyka systemowego stwarzanego przez instytucję

Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powiadamiają właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, w którym daną instytucję wyznaczono na globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub inną instytucję o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE. Jeżeli instytucja została zidentyfikowana jako globalna instytucja o znaczeniu systemowym, przekazane informacje obejmują podkategorię, do której instytucja została zakwalifikowana.

Artykuł 9

Informacje na temat procedur administracyjnych i księgowych

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmujących państw członkowskich informacje dotyczące każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała obowiązujących standardów rachunkowości i procedur księgowych, które jest zobowiązana stosować zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (5). W przekazanych informacjach wyjaśnia się sytuację i podjęte lub planowane środki nadzorcze.

2.   W przypadku gdy informacje określone w ust. 1 są istotne wyłącznie dla danego oddziału, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje jedynie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, w którym dany oddział ma siedzibę.

Artykuł 10

Informacje na temat mechanizmów kontroli wewnętrznej

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego informacje dotyczące każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państw członkowskich pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała wymogów w zakresie mechanizmów kontroli wewnętrznej, w tym ustaleń dotyczących zarządzania ryzykiem, kontroli ryzyka i audytu wewnętrznego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE. W przekazanych informacjach wyjaśnia się sytuację i podjęte lub planowane środki nadzorcze.

2.   W przypadku gdy informacje określone w ust. 1 są istotne wyłącznie dla danego oddziału, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje jedynie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, w którym dany oddział ma siedzibę.

Artykuł 11

Informacje na temat dźwigni finansowej

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego informacje dotyczące każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państw członkowskich pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała wymogów dotyczących wskaźników dźwigni zgodnie z częścią siódmą rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i w stosownych przypadkach uwzględniając przepisy przejściowe zawarte w art. 499 tego rozporządzenia. W przekazanych informacjach wyjaśnia się sytuację i podjęte lub planowane środki nadzorcze.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego wszystkie informacje ujawnione przez instytucję zgodnie z art. 451 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które dotyczą jej wskaźnika dźwigni i zarządzania ryzykiem nadmiernej dźwigni.

Artykuł 12

Informacje na temat ogólnego nieprzestrzegania

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego informacje dotyczące każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała przepisów krajowych lub unijnych bądź wymogów dotyczących nadzoru ostrożnościowego lub nadzoru praktyk rynkowych instytucji, w tym wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE, innych niż wymogi, o których mowa w art. 3–11 tego rozporządzenia. W przekazanych informacjach wyjaśnia się sytuację i podjęte lub planowane środki nadzorcze.

2.   W przypadku gdy informacje określone w ust. 1 są istotne wyłącznie dla danego oddziału, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje jedynie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, w którym dany oddział ma siedzibę.

Artykuł 13

Powiadomienie o środkach i sankcjach nadzorczych

1.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powiadamiają właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego o wszelkich wymienionych poniżej karach lub środkach, które zostały nałożone na instytucję lub były stosowane w odniesieniu do instytucji i które wpływają na działalność oddziału:

| a) | nałożone kary administracyjne lub inne środki administracyjne stosowane zgodnie z art. 64–67 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

a)

nałożone kary administracyjne lub inne środki administracyjne stosowane zgodnie z art. 64–67 dyrektywy 2013/36/UE;

| b) | środki nadzorcze nałożone zgodnie z art. 104 lub art. 105 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

b)

środki nadzorcze nałożone zgodnie z art. 104 lub art. 105 dyrektywy 2013/36/UE;

| c) | nałożone sankcje karne odnoszące się do naruszeń rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub naruszeń przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2013/36/UE. |
| --- | --- |

c)

nałożone sankcje karne odnoszące się do naruszeń rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub naruszeń przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2013/36/UE.

2.   W przypadku gdy informacje określone w ust. 1 są istotne wyłącznie dla danego oddziału, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia są zobowiązane przekazać informacje jedynie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, w którym dany oddział ma siedzibę.

Artykuł 14

Informacje na temat przygotowań na wypadek sytuacji nadzwyczajnych

Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego wymieniają się informacjami na temat przygotowań na wypadek sytuacji nadzwyczajnych. W szczególności wymieniają się informacjami dotyczącymi:

| a) | danych kontaktowych osób we właściwych organach, które są odpowiedzialne za zajmowanie się sytuacjami nadzwyczajnymi; |
| --- | --- |

a)

danych kontaktowych osób we właściwych organach, które są odpowiedzialne za zajmowanie się sytuacjami nadzwyczajnymi;

| b) | procedur komunikacji, które stosuje się w sytuacjach nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

b)

procedur komunikacji, które stosuje się w sytuacjach nadzwyczajnych.

Artykuł 15

Informacje od organów przyjmującego państwa członkowskiego

Bez uszczerbku dla wymogów w zakresie wymiany informacji po przeprowadzeniu inspekcji oddziałów zgodnie z art. 52 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego przekazują właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia następujące informacje dotyczące:

| a) | opisu każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy ustaliły, że instytucja nie przestrzegała przepisów krajowych lub unijnych bądź wymogów dotyczących nadzoru ostrożnościowego lub nadzoru praktyk rynkowych instytucji, w tym wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i wymogów w zakresie przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2013/36/UE wraz z wyjaśnieniem środków nadzorczych podjętych lub planowanych w celu rozwiązania problemu nieprzestrzegania przepisów; |
| --- | --- |

a)

opisu każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy ustaliły, że instytucja nie przestrzegała przepisów krajowych lub unijnych bądź wymogów dotyczących nadzoru ostrożnościowego lub nadzoru praktyk rynkowych instytucji, w tym wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i wymogów w zakresie przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2013/36/UE wraz z wyjaśnieniem środków nadzorczych podjętych lub planowanych w celu rozwiązania problemu nieprzestrzegania przepisów;

| b) | opisu wszystkich przypadków nieprzestrzegania warunków, na jakich ze względu na dobro ogólne prowadzona jest działalność oddziału w przyjmującym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

b)

opisu wszystkich przypadków nieprzestrzegania warunków, na jakich ze względu na dobro ogólne prowadzona jest działalność oddziału w przyjmującym państwie członkowskim;

| c) | identyfikacji ryzyka systemowego stwarzanego przez oddział lub jego działalność w przyjmującym państwie członkowskim, w tym wszelkich ocen prawdopodobnego wpływu zawieszenia lub zamknięcia działalności oddziału na:






  (i) | płynność systemową; |
| --- | --- | --- |

c)

identyfikacji ryzyka systemowego stwarzanego przez oddział lub jego działalność w przyjmującym państwie członkowskim, w tym wszelkich ocen prawdopodobnego wpływu zawieszenia lub zamknięcia działalności oddziału na:

(i)

płynność systemową;

| (ii) | systemy płatnicze; |
| --- | --- |

(ii)

systemy płatnicze;

| (iii) | systemy rozliczeń i rozrachunku; |
| --- | --- |

(iii)

systemy rozliczeń i rozrachunku;

| d) | udziału w rynku danego oddziału, jeżeli przekracza on 2 % całego rynku w przyjmującym państwie członkowskim w jednej z następujących kategorii:






  (i) | depozyty; |
| --- | --- | --- |

d)

udziału w rynku danego oddziału, jeżeli przekracza on 2 % całego rynku w przyjmującym państwie członkowskim w jednej z następujących kategorii:

(i)

depozyty;

| (ii) | kredyty; |
| --- | --- |

(ii)

kredyty;

| e) | wszelkich przeszkód w dokonywaniu przekazów pieniężnych i zabezpieczeń do oddziału lub z takiego oddziału. |
| --- | --- |

e)

wszelkich przeszkód w dokonywaniu przekazów pieniężnych i zabezpieczeń do oddziału lub z takiego oddziału.

ROZDZIAŁ III

WYMIANA INFORMACJI NA TEMAT DOSTAWCÓW USŁUG TRANSGRANICZNYCH

Artykuł 16

Informacje na temat dostawców usług transgranicznych

Po otrzymaniu wniosku od właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego w sprawie udzielenia informacji na temat instytucji, która prowadzi swoją działalność w tym przyjmującym państwie członkowskim na zasadzie świadczenia usług, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują następujące informacje dotyczące:

| a) | każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała przepisów krajowych lub unijnych bądź wymogów dotyczących nadzoru ostrożnościowego lub nadzoru praktyk rynkowych instytucji, w tym wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i wymogów w zakresie przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2013/36/UE wraz z wyjaśnieniem środków nadzorczych podjętych lub planowanych w celu rozwiązania problemu nieprzestrzegania przepisów; |
| --- | --- |

a)

każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała przepisów krajowych lub unijnych bądź wymogów dotyczących nadzoru ostrożnościowego lub nadzoru praktyk rynkowych instytucji, w tym wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i wymogów w zakresie przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2013/36/UE wraz z wyjaśnieniem środków nadzorczych podjętych lub planowanych w celu rozwiązania problemu nieprzestrzegania przepisów;

| b) | wielkości depozytów przyjętych od rezydentów przyjmującego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

wielkości depozytów przyjętych od rezydentów przyjmującego państwa członkowskiego;

| c) | wielkości kredytów przyznanych rezydentom przyjmującego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

wielkości kredytów przyznanych rezydentom przyjmującego państwa członkowskiego;

| d) | rodzajów działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2013/36/UE, w odniesieniu do których instytucja zgłosiła chęć ich prowadzenia w przyjmującym państwie członkowskim na zasadzie świadczenia usług:






  (i) | formy, w jakiej instytucja prowadzi działalność; |
| --- | --- | --- |

d)

rodzajów działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2013/36/UE, w odniesieniu do których instytucja zgłosiła chęć ich prowadzenia w przyjmującym państwie członkowskim na zasadzie świadczenia usług:

(i)

formy, w jakiej instytucja prowadzi działalność;

| (ii) | rodzajów działalności, które mają największe znaczenie, jeżeli chodzi o działalność instytucji w przyjmującym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(ii)

rodzajów działalności, które mają największe znaczenie, jeżeli chodzi o działalność instytucji w przyjmującym państwie członkowskim;

| (iii) | potwierdzenia, czy instytucja prowadzi rodzaje działalności określone jako podstawowa działalność w powiadomieniu przekazanym przez instytucję zgodnie z art. 39 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(iii)

potwierdzenia, czy instytucja prowadzi rodzaje działalności określone jako podstawowa działalność w powiadomieniu przekazanym przez instytucję zgodnie z art. 39 dyrektywy 2013/36/UE.

ROZDZIAŁ IV

WYMIANA INFORMACJI NA TEMAT INSTYTUCJI PROWADZĄCYCH DZIAŁALNOŚĆ ZA POŚREDNICTWEM ODDZIAŁU W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZABURZENIA PŁYNNOŚCI MAJĄCEGO WPŁYW NA INSTYTUCJĘ LUB NA SAM ODDZIAŁ

Artykuł 17

Zakres wymiany informacji w sytuacji zaburzenia płynności

1.   Jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia uważają, że wystąpiło zaburzenie płynności, lub gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że takie zaburzenie płynności wystąpi w odniesieniu do instytucji, niezwłocznie powiadamiają właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego i przekazują informacje określone w ust. 3.

2.   Jeżeli właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego uważają, że wystąpiło zaburzenie płynności lub gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że takie zaburzenie płynności wystąpi w odniesieniu do oddziału mającego siedzibę w tym państwie członkowskim, niezwłocznie powiadamiają właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i przekazują informacje określone w ust. 3.

3.   Właściwe organy przekazują następujące informacje:

| a) | opis sytuacji, która wystąpiła, w tym podstawową przyczynę sytuacji zaburzenia, oczekiwany wpływ zaburzenia płynności na instytucję i zmiany dotyczące transakcji wewnątrz grupy; |
| --- | --- |

a)

opis sytuacji, która wystąpiła, w tym podstawową przyczynę sytuacji zaburzenia, oczekiwany wpływ zaburzenia płynności na instytucję i zmiany dotyczące transakcji wewnątrz grupy;

| b) | wyjaśnienie podjętych lub planowanych środków, czy to przez właściwe organy czy przez instytucję, w tym wszelkie wymogi nałożone na instytucję przez właściwe organy w celu złagodzenia zaburzenia płynności; |
| --- | --- |

b)

wyjaśnienie podjętych lub planowanych środków, czy to przez właściwe organy czy przez instytucję, w tym wszelkie wymogi nałożone na instytucję przez właściwe organy w celu złagodzenia zaburzenia płynności;

| c) | wyniki oceny systemowych skutków zaburzenia płynności; |
| --- | --- |

c)

wyniki oceny systemowych skutków zaburzenia płynności;

| d) | najnowsze dostępne informacje ilościowe dotyczące płynności określone w art. 4 ust. 1 lit. c)–h). |
| --- | --- |

d)

najnowsze dostępne informacje ilościowe dotyczące płynności określone w art. 4 ust. 1 lit. c)–h).

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 18

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

3

(4)  Dyrektywa 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (Dz.U. L 135 z 31.5.1994, s. 5).

4

(5)  Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1).

5

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/15

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 525/2014

z dnia 12 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących definicji rynku

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 341 ust. 3 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Ogólne ryzyko rynkowe jest zdefiniowane w art. 362 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 jako ryzyko zmiany ceny danego instrumentu finansowego w następstwie zmiany wysokości stóp procentowych w przypadku rynkowego instrumentu dłużnego lub instrumentu od niego pochodnego lub — w przypadku instrumentu kapitałowego lub instrumentu od niego pochodnego — ruchu na szerokim rynku akcji niezwiązanego z żadnymi konkretnymi atrybutami poszczególnych papierów wartościowych. |
| --- | --- |

(1)

Ogólne ryzyko rynkowe jest zdefiniowane w art. 362 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 jako ryzyko zmiany ceny danego instrumentu finansowego w następstwie zmiany wysokości stóp procentowych w przypadku rynkowego instrumentu dłużnego lub instrumentu od niego pochodnego lub — w przypadku instrumentu kapitałowego lub instrumentu od niego pochodnego — ruchu na szerokim rynku akcji niezwiązanego z żadnymi konkretnymi atrybutami poszczególnych papierów wartościowych.

| (2) | Do celów obliczeń ogólnego ryzyka rynkowego zgodnie z art. 343 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 należy uwzględnić fakt, że różnego rodzaju akcje są notowane na tym samym rynku, na którym podlegają takiemu samemu ogólnemu ryzyku rynkowemu, tzn. na rynku, na którym ruchy cen instrumentu są wywoływane przez lokalne warunki gospodarcze. „Rynek” należy zatem zdefiniować do tych celów przez odniesienie do zintegrowanej gospodarki, która będzie zwykle tożsama z jurysdykcją krajową. |
| --- | --- |

(2)

Do celów obliczeń ogólnego ryzyka rynkowego zgodnie z art. 343 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 należy uwzględnić fakt, że różnego rodzaju akcje są notowane na tym samym rynku, na którym podlegają takiemu samemu ogólnemu ryzyku rynkowemu, tzn. na rynku, na którym ruchy cen instrumentu są wywoływane przez lokalne warunki gospodarcze. „Rynek” należy zatem zdefiniować do tych celów przez odniesienie do zintegrowanej gospodarki, która będzie zwykle tożsama z jurysdykcją krajową.

| (3) | Bez uszczerbku dla powyższego, wprowadzenie jednej waluty usunęło pewne istotne czynniki powodujące segmentacje rynków akcji w strefie euro. Zniknęło na przykład ryzyko walutowe w operacjach pomiędzy państwami członkowskimi należącymi do strefy euro, a wyniki finansowe spółek mogą być publikowane w tej samej walucie. Przyjęcie euro wymagało ponadto osiągnięcia znacznego poziomu konwergencji gospodarczej i prawnej przez państwa członkowskie należące do strefy euro i opierało się na fundamencie zintegrowanego rynku, na którym obowiązują wspólne reguły. Ta dwa ostatnie aspekty są wspólne dla wszystkich państw członkowskich Unii, ale jedna waluta przyniosła ściślejszą i głębszą integrację gospodarczą państw członkowskich należących do strefy euro, co uzasadnia ich odrębne traktowanie do celów niniejszego rozporządzenia. „Rynek” należy zatem definiować przez odniesienie do wszystkich rynków akcji w strefie euro, a w przypadku rynków akcji spoza strefy euro — na poziomie jurysdykcji krajowej. |
| --- | --- |

(3)

Bez uszczerbku dla powyższego, wprowadzenie jednej waluty usunęło pewne istotne czynniki powodujące segmentacje rynków akcji w strefie euro. Zniknęło na przykład ryzyko walutowe w operacjach pomiędzy państwami członkowskimi należącymi do strefy euro, a wyniki finansowe spółek mogą być publikowane w tej samej walucie. Przyjęcie euro wymagało ponadto osiągnięcia znacznego poziomu konwergencji gospodarczej i prawnej przez państwa członkowskie należące do strefy euro i opierało się na fundamencie zintegrowanego rynku, na którym obowiązują wspólne reguły. Ta dwa ostatnie aspekty są wspólne dla wszystkich państw członkowskich Unii, ale jedna waluta przyniosła ściślejszą i głębszą integrację gospodarczą państw członkowskich należących do strefy euro, co uzasadnia ich odrębne traktowanie do celów niniejszego rozporządzenia. „Rynek” należy zatem definiować przez odniesienie do wszystkich rynków akcji w strefie euro, a w przypadku rynków akcji spoza strefy euro — na poziomie jurysdykcji krajowej.

| (4) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. |
| --- | --- |

(4)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

| (5) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2), |
| --- | --- |

(5)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Definicja „rynku” do celów obliczeń pozycji globalnej netto w instrumentach kapitałowych, o której mowa w art. 341 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

Termin „rynek” oznacza:

| a) | w przypadku strefy euro — wszystkie akcje notowane na rynkach akcji znajdujących się w państwach członkowskich, które przyjęły euro jako swoją walutę; |
| --- | --- |

a)

w przypadku strefy euro — wszystkie akcje notowane na rynkach akcji znajdujących się w państwach członkowskich, które przyjęły euro jako swoją walutę;

| b) | w przypadku państw spoza strefy euro i państw trzecich — wszystkie akcje notowane na rynkach akcji znajdujących się na obszarze objętym jurysdykcją krajową. |
| --- | --- |

b)

w przypadku państw spoza strefy euro i państw trzecich — wszystkie akcje notowane na rynkach akcji znajdujących się na obszarze objętym jurysdykcją krajową.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

2

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/17 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/17

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 526/2014

z dnia 12 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ustalania wskaźnika zastępczego spreadu i ograniczonej liczby mniejszych portfeli w odniesieniu do ryzyka korekty wyceny kredytowej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012, w szczególności jego art. 383 ust. 7 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Stosowanie zaawansowanej metody w celu określenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z korektą wyceny kredytowej (CVA) może wymagać zaangażowania kontrahentów, w odniesieniu do których spread swapu ryzyka kredytowego jest niedostępny. W takim przypadku instytucje powinny stosować spread, który jest odpowiedni z punktu widzenia ratingu, branży i regionu działalności kontrahenta („wskaźnik zastępczy spreadu”) zgodnie z art. 383 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(1)

Stosowanie zaawansowanej metody w celu określenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z korektą wyceny kredytowej (CVA) może wymagać zaangażowania kontrahentów, w odniesieniu do których spread swapu ryzyka kredytowego jest niedostępny. W takim przypadku instytucje powinny stosować spread, który jest odpowiedni z punktu widzenia ratingu, branży i regionu działalności kontrahenta („wskaźnik zastępczy spreadu”) zgodnie z art. 383 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| (2) | Przepisy dotyczące ustalania wskaźnika zastępczego spreadu z tytułu ryzyka związanego z CVA powinny przewidywać wykorzystanie szerokich kategorii ratingu, branży i regionu oraz powinny zezwalać instytucjom na niezbędną elastyczność, by ustalić najbardziej odpowiedni wskaźnik zastępczy spreadu w oparciu o ich specjalistyczne oceny. |
| --- | --- |

(2)

Przepisy dotyczące ustalania wskaźnika zastępczego spreadu z tytułu ryzyka związanego z CVA powinny przewidywać wykorzystanie szerokich kategorii ratingu, branży i regionu oraz powinny zezwalać instytucjom na niezbędną elastyczność, by ustalić najbardziej odpowiedni wskaźnik zastępczy spreadu w oparciu o ich specjalistyczne oceny.

| (3) | Określając bardziej szczegółowo sposób, w jaki instytucje powinny uwzględnić atrybuty ratingu, branży i regionu pojedynczych emitentów podczas szacowania odpowiedniego wskaźnika zastępczego spreadu w celu określenia wymogów w zakresie funduszy własnych, zgodnie z wymogami rozporządzenia (UE) nr 575/2013, należy ustanowić przepisy dotyczące uwzględniania tych atrybutów w odniesieniu do minimalnych kategorii dla każdego atrybutu, aby zapewnić zharmonizowane stosowanie tych warunków. |
| --- | --- |

(3)

Określając bardziej szczegółowo sposób, w jaki instytucje powinny uwzględnić atrybuty ratingu, branży i regionu pojedynczych emitentów podczas szacowania odpowiedniego wskaźnika zastępczego spreadu w celu określenia wymogów w zakresie funduszy własnych, zgodnie z wymogami rozporządzenia (UE) nr 575/2013, należy ustanowić przepisy dotyczące uwzględniania tych atrybutów w odniesieniu do minimalnych kategorii dla każdego atrybutu, aby zapewnić zharmonizowane stosowanie tych warunków.

| (4) | Co więcej, w przypadku pojedynczych emitentów, jeżeli istnieje związek, jak np. między samorządami regionalnymi lub władzami lokalnymi a państwem, oszacowanie odpowiedniego wskaźnika zastępczego spreadu na podstawie spreadu kredytowego pojedynczego emitenta powinno być dopuszczone, jeżeli prowadzi to do bardziej odpowiedniego oszacowania. |
| --- | --- |

(4)

Co więcej, w przypadku pojedynczych emitentów, jeżeli istnieje związek, jak np. między samorządami regionalnymi lub władzami lokalnymi a państwem, oszacowanie odpowiedniego wskaźnika zastępczego spreadu na podstawie spreadu kredytowego pojedynczego emitenta powinno być dopuszczone, jeżeli prowadzi to do bardziej odpowiedniego oszacowania.

| (5) | Aby doprowadzić do właściwego obliczenia narzutu kapitałowego z tytułu ryzyka związanego z CVA, wskaźnik zastępczy spreadu należy ustalić z wykorzystaniem danych odnotowanych na płynnym rynku, a założenia dotyczące danych, takie jak interpolacja i ekstrapolacja danych związanych z różnymi okresami zapadalności, powinny być oparte na solidnych podstawach. |
| --- | --- |

(5)

Aby doprowadzić do właściwego obliczenia narzutu kapitałowego z tytułu ryzyka związanego z CVA, wskaźnik zastępczy spreadu należy ustalić z wykorzystaniem danych odnotowanych na płynnym rynku, a założenia dotyczące danych, takie jak interpolacja i ekstrapolacja danych związanych z różnymi okresami zapadalności, powinny być oparte na solidnych podstawach.

| (6) | Aby zapewnić konwergencję praktyk między instytucjami oraz aby uniknąć niespójności, mając na uwadze, że zakładane prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania (PD), spready swapów ryzyka kredytowego (CDS) i strata z tytułu niewykonania zobowiązania (LGD) stanowią jedno równanie z dwiema nieznanymi zmiennymi oraz że konwencją rynkową jest stosowanie stałej wartości dla LGD w celu uzyskania sugerowanych PD ze spreadów rynkowych, instytucje powinny stosować wartość dla „LGDMKT”, która jest zgodna z powszechnie stosowaną przez uczestników rynku stałą LGD, służącą do określenia zakładanych PD na podstawie płynnych transakcji spreadu kredytowego, które wykorzystuje się w celu ustalenia wskaźnika zastępczego spreadu kredytowego dla danego kontrahenta. |
| --- | --- |

(6)

Aby zapewnić konwergencję praktyk między instytucjami oraz aby uniknąć niespójności, mając na uwadze, że zakładane prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania (PD), spready swapów ryzyka kredytowego (CDS) i strata z tytułu niewykonania zobowiązania (LGD) stanowią jedno równanie z dwiema nieznanymi zmiennymi oraz że konwencją rynkową jest stosowanie stałej wartości dla LGD w celu uzyskania sugerowanych PD ze spreadów rynkowych, instytucje powinny stosować wartość dla „LGDMKT”, która jest zgodna z powszechnie stosowaną przez uczestników rynku stałą LGD, służącą do określenia zakładanych PD na podstawie płynnych transakcji spreadu kredytowego, które wykorzystuje się w celu ustalenia wskaźnika zastępczego spreadu kredytowego dla danego kontrahenta.

| (7) | Do celów zezwolenia na stosowanie metody zaawansowanej w zakresie CVA w odniesieniu do ograniczonej liczby mniejszych portfeli, portfel należy uznać za pakiet kompensowania, zgodnie z definicją w art. 272 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, aby uwzględnić liczbę transakcji nieobjętych metodą modeli wewnętrznych (IMM) podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA i rozmiar pakietów kompensowania nieobjętych IMM podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA oraz aby ograniczyć je pod względem odsetka całkowitej liczby wszystkich transakcji podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA i odsetka całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania podlegających obliczeniom narzutu kapitałowego z tytułu ryzyka związanego z CVA w celu uwzględnienia różnych wymiarów instytucji. |
| --- | --- |

(7)

Do celów zezwolenia na stosowanie metody zaawansowanej w zakresie CVA w odniesieniu do ograniczonej liczby mniejszych portfeli, portfel należy uznać za pakiet kompensowania, zgodnie z definicją w art. 272 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, aby uwzględnić liczbę transakcji nieobjętych metodą modeli wewnętrznych (IMM) podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA i rozmiar pakietów kompensowania nieobjętych IMM podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA oraz aby ograniczyć je pod względem odsetka całkowitej liczby wszystkich transakcji podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA i odsetka całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania podlegających obliczeniom narzutu kapitałowego z tytułu ryzyka związanego z CVA w celu uwzględnienia różnych wymiarów instytucji.

| (8) | Aby złagodzić ewentualne braki ciągłości w stosowaniu metody zaawansowanej w zakresie CVA w odniesieniu do ograniczonej liczby mniejszych portfeli, należy zaprzestać jej stosowania jedynie wtedy, gdy limity ilościowe zostaną przekroczone w dwóch kolejnych kwartałach. |
| --- | --- |

(8)

Aby złagodzić ewentualne braki ciągłości w stosowaniu metody zaawansowanej w zakresie CVA w odniesieniu do ograniczonej liczby mniejszych portfeli, należy zaprzestać jej stosowania jedynie wtedy, gdy limity ilościowe zostaną przekroczone w dwóch kolejnych kwartałach.

| (9) | Ponadto, aby właściwe organy mogły skutecznie wywiązać się ze swoich obowiązków nadzorczych, powinny móc dowiedzieć się, kiedy wymóg dotyczący ograniczonej liczby mniejszych portfeli przestaje być spełniany; dlatego w takich przypadkach instytucje powinny powiadamiać właściwe władze. |
| --- | --- |

(9)

Ponadto, aby właściwe organy mogły skutecznie wywiązać się ze swoich obowiązków nadzorczych, powinny móc dowiedzieć się, kiedy wymóg dotyczący ograniczonej liczby mniejszych portfeli przestaje być spełniany; dlatego w takich przypadkach instytucje powinny powiadamiać właściwe władze.

| (10) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. |
| --- | --- |

(10)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

| (11) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, które stanowią podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (1), |
| --- | --- |

(11)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, które stanowią podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (1),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ustalenie odpowiedniego wskaźnika zastępczego spreadu

1.   Wskaźnik zastępczy spreadu dla danego kontrahenta uznaje się za odpowiedni z punktu widzenia ratingu, branży i regionu działalności kontrahenta zgodnie z art. 383 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 575/2013, gdy spełnione są następujące warunki:

| a) | wskaźnik zastępczy spreadu został ustalony poprzez uwzględnienie wszystkich atrybutów ratingu, branży i regionu działalności kontrahenta, jak określono w lit. b), c) i d); |
| --- | --- |

a)

wskaźnik zastępczy spreadu został ustalony poprzez uwzględnienie wszystkich atrybutów ratingu, branży i regionu działalności kontrahenta, jak określono w lit. b), c) i d);

| b) | atrybut ratingu został określony poprzez uwzględnienie wykorzystania uprzednio ustalonej hierarchii źródeł ratingów wewnętrznych i zewnętrznych. Ratingi przyporządkowuje się do stopni jakości kredytowej, o których mowa w art. 384 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W sytuacjach, w których dostępnych jest wiele ratingów zewnętrznych, ich przyporządkowanie do stopnia jakości kredytowej należy przeprowadzić zgodnie z podejściem stosowanym w odniesieniu do wielu ocen kredytowych określonym w art. 138 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

atrybut ratingu został określony poprzez uwzględnienie wykorzystania uprzednio ustalonej hierarchii źródeł ratingów wewnętrznych i zewnętrznych. Ratingi przyporządkowuje się do stopni jakości kredytowej, o których mowa w art. 384 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W sytuacjach, w których dostępnych jest wiele ratingów zewnętrznych, ich przyporządkowanie do stopnia jakości kredytowej należy przeprowadzić zgodnie z podejściem stosowanym w odniesieniu do wielu ocen kredytowych określonym w art. 138 tego rozporządzenia;

| c) | atrybut branży został ustalony poprzez uwzględnienie co najmniej następujących kategorii:






  (i) | sektora publicznego; |
| --- | --- | --- |

c)

atrybut branży został ustalony poprzez uwzględnienie co najmniej następujących kategorii:

(i)

sektora publicznego;

| (ii) | sektora finansowego; |
| --- | --- |

(ii)

sektora finansowego;

| (iii) | innych; |
| --- | --- |

(iii)

innych;

| d) | atrybut regionu został ustalony poprzez uwzględnienie co najmniej następujących kategorii:






  (i) | Europy; |
| --- | --- | --- |

d)

atrybut regionu został ustalony poprzez uwzględnienie co najmniej następujących kategorii:

(i)

Europy;

| (ii) | Ameryki Północnej; |
| --- | --- |

(ii)

Ameryki Północnej;

| (iii) | Azji; |
| --- | --- |

(iii)

Azji;

| (iv) | reszty świata; |
| --- | --- |

(iv)

reszty świata;

| e) | wskaźnik zastępczy spreadu odzwierciedla w sposób reprezentatywny dostępne spready swapu ryzyka kredytowego i spready innych instrumentów płynnych transakcji spreadu kredytowego odpowiadające właściwej kombinacji stosowanych kategorii i spełniające kryteria w zakresie jakości danych, o których mowa w ust. 3; |
| --- | --- |

e)

wskaźnik zastępczy spreadu odzwierciedla w sposób reprezentatywny dostępne spready swapu ryzyka kredytowego i spready innych instrumentów płynnych transakcji spreadu kredytowego odpowiadające właściwej kombinacji stosowanych kategorii i spełniające kryteria w zakresie jakości danych, o których mowa w ust. 3;

| f) | adekwatność wskaźnika zastępczego spreadu określa się raczej w odniesieniu do zmienności niż poziomu spreadu. |
| --- | --- |

f)

adekwatność wskaźnika zastępczego spreadu określa się raczej w odniesieniu do zmienności niż poziomu spreadu.

2.   Podczas procesu uwzględniania atrybutów ratingu, branży i regionu działalności kontrahenta zgodnie z ust. 1 oszacowanie wskaźnika zastępczego spreadu uznaje się za odpowiednie dla samorządów regionalnych lub władz lokalnych na podstawie spreadu kredytowego danego emitenta długu państwowego, gdy spełniony jest jeden z poniższych warunków:

| a) | samorządy regionalne lub władze lokalne oraz państwo mają takie same ratingi; |
| --- | --- |

a)

samorządy regionalne lub władze lokalne oraz państwo mają takie same ratingi;

| b) | nie istnieje rating dla samorządów regionalnych lub władz lokalnych. |
| --- | --- |

b)

nie istnieje rating dla samorządów regionalnych lub władz lokalnych.

3.   Wszystkie dane wejściowe stosowane w celu ustalenia wskaźnika zastępczego spreadu opierają się na wiarygodnych danych odnotowanych na płynnym rynku dwustronnym, jak określono w art. 338 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Udostępnia się wystarczające dane w celu wygenerowania wskaźników zastępczych spreadu w odniesieniu do wszystkich odpowiednich okresów zapadalności i w odniesieniu do okresów historycznych, o których mowa w art. 383 ust. 5 tego rozporządzenia.

Artykuł 2

Określenie LGDMKT

Aby określić wartość straty z tytułu niewykonania zobowiązania przez kontrahenta (LGDMKT) na potrzeby obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA zgodnie z metodą zaawansowaną kontrahenta, która wymaga zastosowania wskaźnika zastępczego spreadu, instytucje stosują wartość LGDMKT zgodną z powszechnie stosowaną przez uczestników rynku stałą LGD, służącą do określenia zakładanych PD na podstawie tych spreadów rynkowych, które stosowano w celu ustalenia wskaźnika zastępczego spreadu dla danego kontrahenta zgodnie z art. 1.

Artykuł 3

Limity ilościowe liczby i rozmiaru portfeli kwalifikowanych

1.   Aby spełnić kryterium dotyczące ograniczonej liczby mniejszych portfeli, o którym mowa w art. 383 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, należy wypełnić wszystkie z poniższych warunków:

| a) | liczba wszystkich transakcji nieobjętych IMM podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA nie przekracza 15 % całkowitej liczby transakcji podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA; |
| --- | --- |

a)

liczba wszystkich transakcji nieobjętych IMM podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA nie przekracza 15 % całkowitej liczby transakcji podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA;

| b) | rozmiar każdego indywidualnego pakietu kompensowania nieobjętego IMM podlegającego narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA nie przekracza 1 % całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA; |
| --- | --- |

b)

rozmiar każdego indywidualnego pakietu kompensowania nieobjętego IMM podlegającego narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA nie przekracza 1 % całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA;

| c) | całkowity rozmiar wszystkich pakietów kompensowania nieobjętych IMM podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA nie przekracza 10 % całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA. |
| --- | --- |

c)

całkowity rozmiar wszystkich pakietów kompensowania nieobjętych IMM podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA nie przekracza 10 % całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania podlegających narzutowi kapitałowemu z tytułu ryzyka związanego z CVA.

2.   Do celu ust. 1 lit. b) i c) rozmiar pakietów kompensowania stanowi ekspozycję, której dotyczy niewykonanie zobowiązania z tytułu pakietu kompensowania, obliczoną za pomocą metody wyceny według wartości rynkowej, o której mowa w art. 274 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, uwzględniając skutki kompensowania, zgodnie z art. 298 tego rozporządzenia, a nie skutki zabezpieczenia.

3.   Do celu ust. 1 instytucja oblicza dla każdego kwartału średnią arytmetyczną z co najmniej miesięcznych obserwacji następujących stosunków:

| a) | liczby transakcji nieobjętych IMM do całkowitej liczby transakcji; |
| --- | --- |

a)

liczby transakcji nieobjętych IMM do całkowitej liczby transakcji;

| b) | indywidualnego rozmiaru największego pakietu kompensowania nieobjętego IMM do całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania; oraz |
| --- | --- |

b)

indywidualnego rozmiaru największego pakietu kompensowania nieobjętego IMM do całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania; oraz

| c) | całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania nieobjętych IMM do całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania. |
| --- | --- |

c)

całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania nieobjętych IMM do całkowitego rozmiaru wszystkich pakietów kompensowania.

4.   Jeżeli kryterium określone w ust. 1 nie jest spełnione w odniesieniu do dwóch kolejnych obliczeń, o których mowa w ust. 3, instytucja korzysta z metody standardowej określonej w art. 384 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w celu obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA w odniesieniu do wszystkich pakietów kompensowania nieobjętych IMM oraz powiadamia właściwe organy.

5.   Warunki określone w ust. 1 stosuje się na zasadzie indywidualnej, subskonsolidowanej lub skonsolidowanej, w zależności od zakresu zezwolenia na stosowanie metody modeli wewnętrznych, o którym mowa w art. 283 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (WE) z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

1

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/21 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/21

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 527/2014

z dnia 12 marca 2014 r.

uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających klasy instrumentów, które odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową instytucji kontynuującej działalność i są przeznaczone do wykorzystania do celów wynagrodzenia zmiennego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (1), w szczególności jej art. 94 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Wynagrodzenie zmienne przyznawane w instrumentach powinno sprzyjać należytemu i skutecznemu zarządzaniu ryzykiem i nie powinno zachęcać do podejmowania ryzyka wykraczającego poza poziom ryzyka tolerowanego przez daną instytucję. W związku z tym w ramach klas instrumentów, które można wykorzystać do celów wynagrodzenia zmiennego, należy dostosować interesy pracowników do interesów akcjonariuszy, wierzycieli i innych zainteresowanych stron, zapewniając zachęty motywujące pracowników do działania w długoterminowym interesie danej instytucji i do niepodejmowania nadmiernego ryzyka. |
| --- | --- |

(1)

Wynagrodzenie zmienne przyznawane w instrumentach powinno sprzyjać należytemu i skutecznemu zarządzaniu ryzykiem i nie powinno zachęcać do podejmowania ryzyka wykraczającego poza poziom ryzyka tolerowanego przez daną instytucję. W związku z tym w ramach klas instrumentów, które można wykorzystać do celów wynagrodzenia zmiennego, należy dostosować interesy pracowników do interesów akcjonariuszy, wierzycieli i innych zainteresowanych stron, zapewniając zachęty motywujące pracowników do działania w długoterminowym interesie danej instytucji i do niepodejmowania nadmiernego ryzyka.

| (2) | W celu zapewnienia silnego powiązania z jakością kredytową instytucji kontynuującej działalność instrumenty wykorzystywane do celów wynagrodzenia zmiennego powinny obejmować odpowiednie zdarzenia inicjujące odpis lub przekształcenie, które obniżają wartości instrumentów w sytuacjach, w których pogorszyła się jakość kredytowa instytucji kontynuującej działalność. Zdarzenia inicjujące wykorzystywane do celów wynagrodzenia nie powinny powodować zmiany poziomu podporządkowania instrumentów, a zatem nie powinny prowadzić do dyskwalifikacji instrumentów dodatkowych w Tier I lub w Tier II jako instrumentów funduszy własnych. |
| --- | --- |

(2)

W celu zapewnienia silnego powiązania z jakością kredytową instytucji kontynuującej działalność instrumenty wykorzystywane do celów wynagrodzenia zmiennego powinny obejmować odpowiednie zdarzenia inicjujące odpis lub przekształcenie, które obniżają wartości instrumentów w sytuacjach, w których pogorszyła się jakość kredytowa instytucji kontynuującej działalność. Zdarzenia inicjujące wykorzystywane do celów wynagrodzenia nie powinny powodować zmiany poziomu podporządkowania instrumentów, a zatem nie powinny prowadzić do dyskwalifikacji instrumentów dodatkowych w Tier I lub w Tier II jako instrumentów funduszy własnych.

| (3) | Chociaż warunki mające zastosowanie do instrumentów dodatkowych w kapitale Tier I i Tier II określono w art. 52 i 63 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2), inne instrumenty, o których mowa w art. 94 ust. 1 lit. l) pkt (ii) dyrektywy 2013/36/UE, które mogą zostać w pełni przekształcone w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I lub które mogą podlegać odpisowi obniżającemu wartość, nie podlegają szczególnym warunkom na mocy wspomnianego rozporządzenia, ponieważ z powodów ostrożnościowych nie są klasyfikowane jako instrumenty funduszy własnych. W związku z tym należy ustanowić szczególne wymogi dotyczące różnych klas instrumentów, zapewniające, że są one właściwe do wykorzystania do celów wynagrodzenia zmiennego, biorąc pod uwagę różny charakter instrumentów. Wykorzystywanie instrumentów do celów wynagrodzenia zmiennego samo w sobie nie powinno zapobiegać kwalifikowaniu instrumentów jako funduszy własnych danej instytucji dopóki spełniane są warunki określone w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013. Takie wykorzystywanie samo w sobie nie powinno być również rozumiane jako stwarzanie zachęty do umorzenia instrumentu, ponieważ po okresach odroczenia i wstrzymywania pracownicy na ogół mogą otrzymywać zbywalne aktywa w inny sposób niż przez umorzenie. |
| --- | --- |

(3)

Chociaż warunki mające zastosowanie do instrumentów dodatkowych w kapitale Tier I i Tier II określono w art. 52 i 63 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2), inne instrumenty, o których mowa w art. 94 ust. 1 lit. l) pkt (ii) dyrektywy 2013/36/UE, które mogą zostać w pełni przekształcone w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I lub które mogą podlegać odpisowi obniżającemu wartość, nie podlegają szczególnym warunkom na mocy wspomnianego rozporządzenia, ponieważ z powodów ostrożnościowych nie są klasyfikowane jako instrumenty funduszy własnych. W związku z tym należy ustanowić szczególne wymogi dotyczące różnych klas instrumentów, zapewniające, że są one właściwe do wykorzystania do celów wynagrodzenia zmiennego, biorąc pod uwagę różny charakter instrumentów. Wykorzystywanie instrumentów do celów wynagrodzenia zmiennego samo w sobie nie powinno zapobiegać kwalifikowaniu instrumentów jako funduszy własnych danej instytucji dopóki spełniane są warunki określone w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013. Takie wykorzystywanie samo w sobie nie powinno być również rozumiane jako stwarzanie zachęty do umorzenia instrumentu, ponieważ po okresach odroczenia i wstrzymywania pracownicy na ogół mogą otrzymywać zbywalne aktywa w inny sposób niż przez umorzenie.

| (4) | Do innych instrumentów należą niepieniężne instrumenty dłużne lub instrumenty związane z długami, które nie kwalifikują się jako fundusze własne. Inne instrumenty nie ograniczają się do instrumentów finansowych określonych w art. 4 ust. 1 pkt 50 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, ale mogą również obejmować również dalsze instrumenty niepieniężne, które mogą być włączone do umów między instytucjami a pracownikami. Aby zapewnić odzwierciedlanie jakości kredytowej instytucji kontynuującej działalność przez wspomniane instrumenty, odpowiednie wymogi powinny gwarantować, że okoliczności, w których takie instrumenty podlegają odpisowi obniżającemu wartość lub są przekształcane, wykraczają poza sytuacje z zakresu naprawy lub restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. |
| --- | --- |

(4)

Do innych instrumentów należą niepieniężne instrumenty dłużne lub instrumenty związane z długami, które nie kwalifikują się jako fundusze własne. Inne instrumenty nie ograniczają się do instrumentów finansowych określonych w art. 4 ust. 1 pkt 50 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, ale mogą również obejmować również dalsze instrumenty niepieniężne, które mogą być włączone do umów między instytucjami a pracownikami. Aby zapewnić odzwierciedlanie jakości kredytowej instytucji kontynuującej działalność przez wspomniane instrumenty, odpowiednie wymogi powinny gwarantować, że okoliczności, w których takie instrumenty podlegają odpisowi obniżającemu wartość lub są przekształcane, wykraczają poza sytuacje z zakresu naprawy lub restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

| (5) | W przypadku gdy wykonuje się opcję wykupu wbudowaną w instrumenty wykorzystywane do celów wynagrodzenia zmiennego, umarza się te instrumenty, odkupuje lub przekształca, zasadniczo takie transakcje nie powinny zwiększać wartości przyznanego wynagrodzenia poprzez wypłatę kwot przewyższających wartość danego instrumentu lub poprzez przekształcanie w instrumenty, których wartość jest wyższa niż wartość początkowo przyznanego instrumentu. Ma to na celu zapewnienie, aby wynagrodzenie nie było wypłacane za pomocą narzędzi lub metod ułatwiających nieprzestrzeganie art. 94 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(5)

W przypadku gdy wykonuje się opcję wykupu wbudowaną w instrumenty wykorzystywane do celów wynagrodzenia zmiennego, umarza się te instrumenty, odkupuje lub przekształca, zasadniczo takie transakcje nie powinny zwiększać wartości przyznanego wynagrodzenia poprzez wypłatę kwot przewyższających wartość danego instrumentu lub poprzez przekształcanie w instrumenty, których wartość jest wyższa niż wartość początkowo przyznanego instrumentu. Ma to na celu zapewnienie, aby wynagrodzenie nie było wypłacane za pomocą narzędzi lub metod ułatwiających nieprzestrzeganie art. 94 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.

| (6) | W przypadku przyznawania wynagrodzenia zmiennego i w przypadku gdy umarza się instrumenty wykorzystywane do wynagrodzenia zmiennego, wykonuje się wbudowaną w nie opcję wykupu, odkupuje się je lub przekształca, przedmiotowe transakcje powinny opierać się na wartościach, które ustalono zgodnie z mającym zastosowanie standardem rachunkowości. Zatem we wszystkich wspomnianych sytuacjach powinna być zatem wymagana wycena instrumentów, aby wymogi dyrektywy 2013/36/UE dotyczące wynagrodzenia nie były obchodzone, w szczególności w odniesieniu do stosunku zmiennych i stałych składników wynagrodzenia oraz dostosowania do podejmowania ryzyka. |
| --- | --- |

(6)

W przypadku przyznawania wynagrodzenia zmiennego i w przypadku gdy umarza się instrumenty wykorzystywane do wynagrodzenia zmiennego, wykonuje się wbudowaną w nie opcję wykupu, odkupuje się je lub przekształca, przedmiotowe transakcje powinny opierać się na wartościach, które ustalono zgodnie z mającym zastosowanie standardem rachunkowości. Zatem we wszystkich wspomnianych sytuacjach powinna być zatem wymagana wycena instrumentów, aby wymogi dyrektywy 2013/36/UE dotyczące wynagrodzenia nie były obchodzone, w szczególności w odniesieniu do stosunku zmiennych i stałych składników wynagrodzenia oraz dostosowania do podejmowania ryzyka.

| (7) | W art. 54 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 określono mechanizmy odpisów obniżających wartość i przekształcania w odniesieniu do instrumentów dodatkowych w Tier I. Ponadto w art. 94 ust. 1 lit. l) pkt (ii) dyrektywy 2013/36/UE ustanowiono wymóg, aby inne instrumenty mogły zostać w pełni przekształcone w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I lub mogły podlegać odpisowi obniżającemu wartość. Z uwagi na fakt, że wynik finansowy przekształcenia lub odpisu obniżającego wartość innych instrumentów jest taki sam jak w odniesieniu do instrumentów dodatkowych w Tier I, w ramach mechanizmów odpisów obniżających wartość lub przekształcania dotyczących innych instrumentów należy brać pod uwagę mechanizmy mające zastosowanie do instrumentów dodatkowych w Tier I, jednocześnie uwzględniając fakt, iż z perspektywy ostrożnościowej inne instrumenty nie kwalifikują się jako instrumenty funduszy własnych. Instrumenty w Tier II nie podlegają wymogom regulacyjnym dotyczącym odpisu obniżającego wartość i przekształcania na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W celu zapewnienia obniżenia wartości wszystkich takich instrumentów, jeżeli są one wykorzystywane do celów wynagrodzenia zmiennego, w przypadku pogorszenia jakości kredytowej danej instytucji należy określić sytuacje, w których odpis obniżający wartość lub przekształcenie instrumentu są konieczne. W celu zapewnienia spójnego stosowania należy sprecyzować mechanizmy odpisów obniżających wartość, zapisów podwyższających wartość i przekształcania w odniesieniu do instrumentów w Tier II i innych instrumentów. |
| --- | --- |

(7)

W art. 54 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 określono mechanizmy odpisów obniżających wartość i przekształcania w odniesieniu do instrumentów dodatkowych w Tier I. Ponadto w art. 94 ust. 1 lit. l) pkt (ii) dyrektywy 2013/36/UE ustanowiono wymóg, aby inne instrumenty mogły zostać w pełni przekształcone w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I lub mogły podlegać odpisowi obniżającemu wartość. Z uwagi na fakt, że wynik finansowy przekształcenia lub odpisu obniżającego wartość innych instrumentów jest taki sam jak w odniesieniu do instrumentów dodatkowych w Tier I, w ramach mechanizmów odpisów obniżających wartość lub przekształcania dotyczących innych instrumentów należy brać pod uwagę mechanizmy mające zastosowanie do instrumentów dodatkowych w Tier I, jednocześnie uwzględniając fakt, iż z perspektywy ostrożnościowej inne instrumenty nie kwalifikują się jako instrumenty funduszy własnych. Instrumenty w Tier II nie podlegają wymogom regulacyjnym dotyczącym odpisu obniżającego wartość i przekształcania na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W celu zapewnienia obniżenia wartości wszystkich takich instrumentów, jeżeli są one wykorzystywane do celów wynagrodzenia zmiennego, w przypadku pogorszenia jakości kredytowej danej instytucji należy określić sytuacje, w których odpis obniżający wartość lub przekształcenie instrumentu są konieczne. W celu zapewnienia spójnego stosowania należy sprecyzować mechanizmy odpisów obniżających wartość, zapisów podwyższających wartość i przekształcania w odniesieniu do instrumentów w Tier II i innych instrumentów.

| (8) | Wypłaty zysku z tytułu instrumentów mogą przybierać różne formy. Mogą one być zmienne lub stałe i mogą być wypłacane okresowo lub w momencie ostatecznego terminu zapadalności danego instrumentu. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi polityki i praktyki wynagrodzeń wydanymi przez Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego (3) w celu wsparcia należytego i skutecznego zarządzania ryzykiem w okresach odroczenia nie należy dokonywać żadnych wypłat zysku na rzecz pracowników. Pracownicy powinni otrzymywać wypłaty zysku jedynie w odniesieniu do okresów, które następują po nabyciu uprawnień z tytułu danego instrumentu. W związku z tym jedynie instrumenty, w ramach których wypłat zysku na rzecz właściciela instrumentu dokonuje się okresowo, są przeznaczone do wykorzystywania jako wynagrodzenie zmienne; obligacje zerokuponowe lub instrumenty, w ramach których zatrzymuje się zyski, nie powinny być zaliczane na poczet znaczącej części wynagrodzenia, która musi składać się z instrumentów w pewnym stosunku, o którym mowa w art. 94 ust. 1 lit. l) dyrektywy 2013/36/UE. Wynika to z faktu, że pracownicy w okresie odroczenia odnosiliby korzyści ze zwiększania wartości, co można rozumieć jako ekwiwalent otrzymywania wypłat zysku. |
| --- | --- |

(8)

Wypłaty zysku z tytułu instrumentów mogą przybierać różne formy. Mogą one być zmienne lub stałe i mogą być wypłacane okresowo lub w momencie ostatecznego terminu zapadalności danego instrumentu. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi polityki i praktyki wynagrodzeń wydanymi przez Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego (3) w celu wsparcia należytego i skutecznego zarządzania ryzykiem w okresach odroczenia nie należy dokonywać żadnych wypłat zysku na rzecz pracowników. Pracownicy powinni otrzymywać wypłaty zysku jedynie w odniesieniu do okresów, które następują po nabyciu uprawnień z tytułu danego instrumentu. W związku z tym jedynie instrumenty, w ramach których wypłat zysku na rzecz właściciela instrumentu dokonuje się okresowo, są przeznaczone do wykorzystywania jako wynagrodzenie zmienne; obligacje zerokuponowe lub instrumenty, w ramach których zatrzymuje się zyski, nie powinny być zaliczane na poczet znaczącej części wynagrodzenia, która musi składać się z instrumentów w pewnym stosunku, o którym mowa w art. 94 ust. 1 lit. l) dyrektywy 2013/36/UE. Wynika to z faktu, że pracownicy w okresie odroczenia odnosiliby korzyści ze zwiększania wartości, co można rozumieć jako ekwiwalent otrzymywania wypłat zysku.

| (9) | Bardzo wysokie wypłaty zysku mogą osłabić długoterminowe zachęty do podejmowania ryzyka ostrożnościowego, ponieważ skutecznie zwiększają one zmienną część wynagrodzenia. W szczególności nie należy dokonywać wypłat zysku w odstępach czasu dłuższych niż rok, ponieważ prowadziłoby to w rzeczywistości do gromadzenia wypłat zysku podczas okresów odroczenia i dokonywania jednorazowych wypłat po nabyciu uprawnień do wynagrodzenia zmiennego. Akumulacja wypłat zysku stanowiłaby obejście art. 94 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2013/36/UE dotyczącego stosunku zmiennych i stałych składników wynagrodzenia oraz zasady określonej w lit. m) wspomnianego artykułu, zgodnie z którą uprawnienia do wynagrodzenia płatnego na mocy ustaleń nabywa się nie szybciej niż proporcjonalnie. W związku z tym wypłaty zysku dokonywane po nabyciu uprawnień z tytułu instrumentu nie powinny przekraczać kursu rynkowego. Należy to zapewnić wymagając, aby instrumenty wykorzystywane do celów wynagrodzenia zmiennego lub instrumenty, z którymi są one związane, były emitowane głównie dla innych inwestorów, lub wymagając, aby takie instrumenty były objęte górnym pułapem wypłat zysku. |
| --- | --- |

(9)

Bardzo wysokie wypłaty zysku mogą osłabić długoterminowe zachęty do podejmowania ryzyka ostrożnościowego, ponieważ skutecznie zwiększają one zmienną część wynagrodzenia. W szczególności nie należy dokonywać wypłat zysku w odstępach czasu dłuższych niż rok, ponieważ prowadziłoby to w rzeczywistości do gromadzenia wypłat zysku podczas okresów odroczenia i dokonywania jednorazowych wypłat po nabyciu uprawnień do wynagrodzenia zmiennego. Akumulacja wypłat zysku stanowiłaby obejście art. 94 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2013/36/UE dotyczącego stosunku zmiennych i stałych składników wynagrodzenia oraz zasady określonej w lit. m) wspomnianego artykułu, zgodnie z którą uprawnienia do wynagrodzenia płatnego na mocy ustaleń nabywa się nie szybciej niż proporcjonalnie. W związku z tym wypłaty zysku dokonywane po nabyciu uprawnień z tytułu instrumentu nie powinny przekraczać kursu rynkowego. Należy to zapewnić wymagając, aby instrumenty wykorzystywane do celów wynagrodzenia zmiennego lub instrumenty, z którymi są one związane, były emitowane głównie dla innych inwestorów, lub wymagając, aby takie instrumenty były objęte górnym pułapem wypłat zysku.

| (10) | Wymogi dotyczące odroczenia i zatrzymania ekspozycji, które mają zastosowanie do przyznawania wynagrodzenia zmiennego na mocy art. 94 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE, muszą być spełnione w każdym odpowiednim momencie, w tym w przypadku gdy wykonuje się opcję wykupu wbudowaną w instrumenty wykorzystywane do celów wynagrodzenia zmiennego, umarza się te instrumenty, odkupuje je lub przekształca. W takich sytuacjach należy zatem wymienić instrumenty na instrumenty dodatkowe w Tier I, w Tier II i inne instrumentami, które odzwierciedlają jakość kredytową instytucji kontynuującej działalność, mają cechy równoważne z cechami początkowo przyznanego instrumentu i mają taką samą wartość, biorąc pod uwagę wszystkie kwoty, które poddano odpisowi obniżającemu wartość. W przypadku gdy instrumenty inne niż instrumenty w Tier I mają ustalony termin zapadalności, należy określić minimalne wymogi dotyczące rezydualnego terminu zapadalności takich instrumentów gdy są one przyznawane, w celu zapewnienia ich spójności z wymogami dotyczącymi okresów odroczenia i wstrzymania w odniesieniu do wynagrodzenia zmiennego. |
| --- | --- |

(10)

Wymogi dotyczące odroczenia i zatrzymania ekspozycji, które mają zastosowanie do przyznawania wynagrodzenia zmiennego na mocy art. 94 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE, muszą być spełnione w każdym odpowiednim momencie, w tym w przypadku gdy wykonuje się opcję wykupu wbudowaną w instrumenty wykorzystywane do celów wynagrodzenia zmiennego, umarza się te instrumenty, odkupuje je lub przekształca. W takich sytuacjach należy zatem wymienić instrumenty na instrumenty dodatkowe w Tier I, w Tier II i inne instrumentami, które odzwierciedlają jakość kredytową instytucji kontynuującej działalność, mają cechy równoważne z cechami początkowo przyznanego instrumentu i mają taką samą wartość, biorąc pod uwagę wszystkie kwoty, które poddano odpisowi obniżającemu wartość. W przypadku gdy instrumenty inne niż instrumenty w Tier I mają ustalony termin zapadalności, należy określić minimalne wymogi dotyczące rezydualnego terminu zapadalności takich instrumentów gdy są one przyznawane, w celu zapewnienia ich spójności z wymogami dotyczącymi okresów odroczenia i wstrzymania w odniesieniu do wynagrodzenia zmiennego.

| (11) | W dyrektywie 2013/36/UE nie ogranicza się klas instrumentów, które można wykorzystywać do celów wynagrodzenia zmiennego, do szczególnej klasy instrumentów finansowych. Powinna istnieć możliwość wykorzystywania instrumentów syntetycznych lub umów między pracownikami a instytucjami, które są powiązane z instrumentami dodatkowymi w Tier I i Tier II, które mogą zostać w pełni przekształcone lub podlegać odpisowi obniżającemu wartość. Umożliwia to wprowadzenie w odniesieniu do takich instrumentów szczególnych warunków, które mają zastosowanie jedynie do instrumentów przyznawanych pracownikom, bez potrzeby nakładania takich warunków na innych inwestorów. |
| --- | --- |

(11)

W dyrektywie 2013/36/UE nie ogranicza się klas instrumentów, które można wykorzystywać do celów wynagrodzenia zmiennego, do szczególnej klasy instrumentów finansowych. Powinna istnieć możliwość wykorzystywania instrumentów syntetycznych lub umów między pracownikami a instytucjami, które są powiązane z instrumentami dodatkowymi w Tier I i Tier II, które mogą zostać w pełni przekształcone lub podlegać odpisowi obniżającemu wartość. Umożliwia to wprowadzenie w odniesieniu do takich instrumentów szczególnych warunków, które mają zastosowanie jedynie do instrumentów przyznawanych pracownikom, bez potrzeby nakładania takich warunków na innych inwestorów.

| (12) | W kontekście grup można zarządzać emisjami centralnie w obrębie jednostki dominującej. Instytucje należące do takiej grupy nie mogą zatem zawsze emitować instrumentów, które są odpowiednie do wykorzystywania do celów wynagrodzenia zmiennego. W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 umożliwia się, pod pewnymi warunkami, włączenie instrumentów dodatkowych w Tier I i Tier II emitowanych przez podmiot objęty zakresem konsolidacji do funduszy własnych danej instytucji. W związku z tym powinna istnieć możliwość wykorzystywania takich instrumentów do celów wynagrodzenia zmiennego, pod warunkiem że istnieje wyraźny związek między jakością kredytową instytucji wykorzystującej wspomniane instrumenty do celów wynagrodzenia zmiennego a jakością kredytową emitenta danego instrumentu. Zazwyczaj można założyć, że między jednostką dominującą a jednostką zależną taki związek istnieje. Powinna również istnieć możliwość wykorzystywania na równoważnych warunkach instrumentów innych niż instrumenty dodatkowe w Tier I i Tier II, które nie są emitowane przez daną instytucję, do celów wynagrodzenia zmiennego. Instrumenty związane z referencyjnymi instrumentami emitowanymi przez jednostki dominujące w państwach trzecich i równoważne z instrumentami dodatkowymi w Tier I i Tier II powinny kwalifikować się do wykorzystywania do celów wynagrodzenia zmiennego, jeżeli zdarzenie inicjujące dotyczy instytucji wykorzystującej tego rodzaju syntetyczny instrument. |
| --- | --- |

(12)

W kontekście grup można zarządzać emisjami centralnie w obrębie jednostki dominującej. Instytucje należące do takiej grupy nie mogą zatem zawsze emitować instrumentów, które są odpowiednie do wykorzystywania do celów wynagrodzenia zmiennego. W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 umożliwia się, pod pewnymi warunkami, włączenie instrumentów dodatkowych w Tier I i Tier II emitowanych przez podmiot objęty zakresem konsolidacji do funduszy własnych danej instytucji. W związku z tym powinna istnieć możliwość wykorzystywania takich instrumentów do celów wynagrodzenia zmiennego, pod warunkiem że istnieje wyraźny związek między jakością kredytową instytucji wykorzystującej wspomniane instrumenty do celów wynagrodzenia zmiennego a jakością kredytową emitenta danego instrumentu. Zazwyczaj można założyć, że między jednostką dominującą a jednostką zależną taki związek istnieje. Powinna również istnieć możliwość wykorzystywania na równoważnych warunkach instrumentów innych niż instrumenty dodatkowe w Tier I i Tier II, które nie są emitowane przez daną instytucję, do celów wynagrodzenia zmiennego. Instrumenty związane z referencyjnymi instrumentami emitowanymi przez jednostki dominujące w państwach trzecich i równoważne z instrumentami dodatkowymi w Tier I i Tier II powinny kwalifikować się do wykorzystywania do celów wynagrodzenia zmiennego, jeżeli zdarzenie inicjujące dotyczy instytucji wykorzystującej tego rodzaju syntetyczny instrument.

| (13) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowią projekty regulacyjnych standardów technicznych przedstawione Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB). |
| --- | --- |

(13)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowią projekty regulacyjnych standardów technicznych przedstawione Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB).

| (14) | EUNB zorganizował otwarte konsultacje społeczne na temat projektów regulacyjnych standardów technicznych, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (4), |
| --- | --- |

(14)

EUNB zorganizował otwarte konsultacje społeczne na temat projektów regulacyjnych standardów technicznych, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Klasy instrumentów, które odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową instytucji kontynuującej działalność i są przeznaczone do wykorzystania do celów wynagrodzenia zmiennego

1.   Klasy instrumentów, które spełniają warunki określone w art. 94 ust. 1 lit. l) pkt (ii) dyrektywy 2013/36/UE, są następujące:

| a) | klasy instrumentów dodatkowych w Tier I, w przypadku gdy wspomniane klasy spełniają warunki określone w ust. 2 i w art. 2 oraz są zgodne z art. 5 ust. 9 i art. 5 ust. 13 lit. c); |
| --- | --- |

a)

klasy instrumentów dodatkowych w Tier I, w przypadku gdy wspomniane klasy spełniają warunki określone w ust. 2 i w art. 2 oraz są zgodne z art. 5 ust. 9 i art. 5 ust. 13 lit. c);

| b) | klasy instrumentów w Tier II, w przypadku gdy wspomniane klasy spełniają warunki określone w ust. 2 i w art. 3 oraz są zgodne z art. 5; |
| --- | --- |

b)

klasy instrumentów w Tier II, w przypadku gdy wspomniane klasy spełniają warunki określone w ust. 2 i w art. 3 oraz są zgodne z art. 5;

| c) | klasy instrumentów, które mogą zostać w pełni przekształcone w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I lub które mogą podlegać odpisowi obniżającemu wartość i które nie są instrumentami dodatkowymi w Tier I ani instrumentami w Tier II („inne instrumenty”) w przypadkach określonych w art. 4, w których wspomniane klasy spełniają warunki określone w ust. 2 i są zgodne z art. 5. |
| --- | --- |

c)

klasy instrumentów, które mogą zostać w pełni przekształcone w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I lub które mogą podlegać odpisowi obniżającemu wartość i które nie są instrumentami dodatkowymi w Tier I ani instrumentami w Tier II („inne instrumenty”) w przypadkach określonych w art. 4, w których wspomniane klasy spełniają warunki określone w ust. 2 i są zgodne z art. 5.

2.   Klasy instrumentów, o których mowa w ust. 1, spełniają następujące warunki:

| a) | instrumenty nie podlegają zabezpieczeniu ani nie są objęte gwarancją, która zwiększa stopnień uprzywilejowania należności posiadacza; |
| --- | --- |

a)

instrumenty nie podlegają zabezpieczeniu ani nie są objęte gwarancją, która zwiększa stopnień uprzywilejowania należności posiadacza;

| b) | jeżeli przepisy regulujące kwestie związane z instrumentem pozwalają na jego przekształcenie, instrument ten wykorzystuje się do celów przyznania wynagrodzenia zmiennego jedynie w przypadku, gdy kurs lub zakres przekształcenia jest ustalony na poziomie zapewniającym, by wartość instrumentu otrzymanego po przekształceniu instrumentu początkowo przyznanego nie była wyższa od wartości instrumentu początkowo przyznanego w momencie przyznania go jako wynagrodzenia zmiennego; |
| --- | --- |

b)

jeżeli przepisy regulujące kwestie związane z instrumentem pozwalają na jego przekształcenie, instrument ten wykorzystuje się do celów przyznania wynagrodzenia zmiennego jedynie w przypadku, gdy kurs lub zakres przekształcenia jest ustalony na poziomie zapewniającym, by wartość instrumentu otrzymanego po przekształceniu instrumentu początkowo przyznanego nie była wyższa od wartości instrumentu początkowo przyznanego w momencie przyznania go jako wynagrodzenia zmiennego;

| c) | przepisy regulujące kwestie związane z instrumentami, które są wykorzystywane wyłącznie w celu wynagrodzenia zmiennego, zapewniają, by wartość instrumentu otrzymanego po przekształceniu instrumentu początkowo przyznanego nie była wyższa od wartości instrumentu początkowo przyznanego w momencie przekształcenia; |
| --- | --- |

c)

przepisy regulujące kwestie związane z instrumentami, które są wykorzystywane wyłącznie w celu wynagrodzenia zmiennego, zapewniają, by wartość instrumentu otrzymanego po przekształceniu instrumentu początkowo przyznanego nie była wyższa od wartości instrumentu początkowo przyznanego w momencie przekształcenia;

| d) | przepisy regulujące kwestie dotyczące danego instrumentu zapewniają dokonywanie wszelkich wypłat zysków co najmniej raz w roku i na rzecz posiadacza danego instrumentu; |
| --- | --- |

d)

przepisy regulujące kwestie dotyczące danego instrumentu zapewniają dokonywanie wszelkich wypłat zysków co najmniej raz w roku i na rzecz posiadacza danego instrumentu;

| e) | instrumenty wycenia się według ich wartości w momencie przyznawania danego instrumentu zgodnie z mającym zastosowanie standardem rachunkowości. Wycena uwzględnia jakość kredytową instytucji i podlega niezależnemu przeglądowi; |
| --- | --- |

e)

instrumenty wycenia się według ich wartości w momencie przyznawania danego instrumentu zgodnie z mającym zastosowanie standardem rachunkowości. Wycena uwzględnia jakość kredytową instytucji i podlega niezależnemu przeglądowi;

| f) | przepisy regulujące kwestie dotyczące instrumentów emitowanych wyłącznie w celu wynagrodzenia zmiennego wymagają, aby wycena była przeprowadzona zgodnie z mającym zastosowanie standardem rachunkowości w przypadku, gdy umarza się dany instrument, wykonuje się wbudowaną w niego opcję wykupu, odkupuje się go lub przekształca. |
| --- | --- |

f)

przepisy regulujące kwestie dotyczące instrumentów emitowanych wyłącznie w celu wynagrodzenia zmiennego wymagają, aby wycena była przeprowadzona zgodnie z mającym zastosowanie standardem rachunkowości w przypadku, gdy umarza się dany instrument, wykonuje się wbudowaną w niego opcję wykupu, odkupuje się go lub przekształca.

Artykuł 2

Warunki dotyczące klas instrumentów dodatkowych w Tier I

Klasy instrumentów dodatkowych w Tier I spełniają następujące warunki:

| a) | przepisy regulujące kwestie dotyczące danego instrumentu określają zdarzenie inicjujące do celów art. 52 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

przepisy regulujące kwestie dotyczące danego instrumentu określają zdarzenie inicjujące do celów art. 52 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | zdarzenie inicjujące, o którym mowa w lit. a) ma miejsce, jeżeli współczynnik kapitału podstawowego Tier I instytucji emitującej instrument, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, spadł poniżej któregokolwiek z poniższych poziomów:






  (i) | 7 %; |
| --- | --- | --- |

b)

zdarzenie inicjujące, o którym mowa w lit. a) ma miejsce, jeżeli współczynnik kapitału podstawowego Tier I instytucji emitującej instrument, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, spadł poniżej któregokolwiek z poniższych poziomów:

(i)

7 %;

| (ii) | poziomu wyższego niż 7 %, jeżeli został on ustalony przez instytucję i określony w przepisach regulujących kwestie dotyczące danego instrumentu; |
| --- | --- |

(ii)

poziomu wyższego niż 7 %, jeżeli został on ustalony przez instytucję i określony w przepisach regulujących kwestie dotyczące danego instrumentu;

| c) | spełniony został jeden z poniższych wymogów:






  (i) | instrumenty są emitowane wyłącznie w celu uznania ich za wynagrodzenie zmienne, a przepisy regulujące kwestie dotyczące danego instrumentu zapewniają realizację wypłaty zysku według kursu zgodnego z kursami rynkowymi podobnych instrumentów emitowanych przez instytucję lub instytucje o porównywalnych charakterze, skali, stopniu złożoności i jakości kredytowej, przy czym w momencie przyznawania wynagrodzenia kurs w każdym razie nie przekracza średniego rocznego kursu zmiany dla Unii publikowanego przez Komisję (Eurostat) w zharmonizowanym indeksie cen konsumpcyjnych publikowanym zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 (5) o więcej niż 8 punktów procentowych. W przypadku przyznawania instrumentów pracownikom, którzy przeważającą część swojej działalności zawodowej wykonują poza Unią, i instrumentów denominowanych w walucie wydawanej przez państwo trzecie, instytucje mogą zastosować podobny niezależnie obliczany indeks cen konsumpcyjnych opracowany dla tego państwa trzeciego; |
| --- | --- | --- |

c)

spełniony został jeden z poniższych wymogów:

(i)

instrumenty są emitowane wyłącznie w celu uznania ich za wynagrodzenie zmienne, a przepisy regulujące kwestie dotyczące danego instrumentu zapewniają realizację wypłaty zysku według kursu zgodnego z kursami rynkowymi podobnych instrumentów emitowanych przez instytucję lub instytucje o porównywalnych charakterze, skali, stopniu złożoności i jakości kredytowej, przy czym w momencie przyznawania wynagrodzenia kurs w każdym razie nie przekracza średniego rocznego kursu zmiany dla Unii publikowanego przez Komisję (Eurostat) w zharmonizowanym indeksie cen konsumpcyjnych publikowanym zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 (5) o więcej niż 8 punktów procentowych. W przypadku przyznawania instrumentów pracownikom, którzy przeważającą część swojej działalności zawodowej wykonują poza Unią, i instrumentów denominowanych w walucie wydawanej przez państwo trzecie, instytucje mogą zastosować podobny niezależnie obliczany indeks cen konsumpcyjnych opracowany dla tego państwa trzeciego;

| (ii) | w momencie przyznawania instrumentów jako wynagrodzenia zmiennego co najmniej 60 % emitowanych instrumentów zostało wyemitowane w innym celu niż w celu przyznania wynagrodzenia zmiennego i nie jest w posiadaniu następujących podmiotów lub przedsiębiorstwa mającego bliskie powiązania z następującymi podmiotami:






  — | instytucją lub jej jednostkami zależnymi, |
| --- | --- | --- |

(ii)

w momencie przyznawania instrumentów jako wynagrodzenia zmiennego co najmniej 60 % emitowanych instrumentów zostało wyemitowane w innym celu niż w celu przyznania wynagrodzenia zmiennego i nie jest w posiadaniu następujących podmiotów lub przedsiębiorstwa mającego bliskie powiązania z następującymi podmiotami:

—

instytucją lub jej jednostkami zależnymi,

| — | jednostką dominującą instytucji lub jej jednostkami zależnymi, |
| --- | --- |

—

jednostką dominującą instytucji lub jej jednostkami zależnymi,

| — | dominującą finansową spółką holdingową lub jej jednostkami zależnymi, |
| --- | --- |

—

dominującą finansową spółką holdingową lub jej jednostkami zależnymi,

| — | spółką holdingową prowadzącą działalność mieszaną lub jej jednostkami zależnymi, |
| --- | --- |

—

spółką holdingową prowadzącą działalność mieszaną lub jej jednostkami zależnymi,

| — | finansową spółką holdingową o działalności mieszanej i jej przedsiębiorstwami zależnymi. |
| --- | --- |

—

finansową spółką holdingową o działalności mieszanej i jej przedsiębiorstwami zależnymi.

Artykuł 3

Warunki dotyczące klas instrumentów dodatkowych w Tier II

Klasy instrumentów w Tier II spełniają następujące warunki:

| a) | w momencie przyznawania instrumentów jako wynagrodzenia zmiennego rezydualny termin zapadalności instrumentów jest równy sumie okresów odroczenia i okresów zatrzymywania, które mają zastosowanie w przypadku wynagrodzenia zmiennego w odniesieniu do przyznawania tych instrumentów, lub je przekracza; |
| --- | --- |

a)

w momencie przyznawania instrumentów jako wynagrodzenia zmiennego rezydualny termin zapadalności instrumentów jest równy sumie okresów odroczenia i okresów zatrzymywania, które mają zastosowanie w przypadku wynagrodzenia zmiennego w odniesieniu do przyznawania tych instrumentów, lub je przekracza;

| b) | przepisy regulujące kwestie dotyczące danego instrumentu wymagają, z chwilą wystąpienia zdarzenia inicjującego, dokonania trwałego lub tymczasowego odpisu obniżającego wartość kwoty głównej instrumentów lub przekształcenia instrumentu w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I; |
| --- | --- |

b)

przepisy regulujące kwestie dotyczące danego instrumentu wymagają, z chwilą wystąpienia zdarzenia inicjującego, dokonania trwałego lub tymczasowego odpisu obniżającego wartość kwoty głównej instrumentów lub przekształcenia instrumentu w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I;

| c) | zdarzenie inicjujące, o którym mowa w lit. b) ma miejsce, jeżeli współczynnik kapitału podstawowego Tier I instytucji emitującej instrument, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, spadł poniżej któregokolwiek z poniższych poziomów:






  (i) | 7 %; |
| --- | --- | --- |

c)

zdarzenie inicjujące, o którym mowa w lit. b) ma miejsce, jeżeli współczynnik kapitału podstawowego Tier I instytucji emitującej instrument, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, spadł poniżej któregokolwiek z poniższych poziomów:

(i)

7 %;

| (ii) | poziomu wyższego niż 7 %, jeżeli został on ustalony przez instytucję i określony w przepisach regulujących kwestie dotyczące danego instrumentu; |
| --- | --- |

(ii)

poziomu wyższego niż 7 %, jeżeli został on ustalony przez instytucję i określony w przepisach regulujących kwestie dotyczące danego instrumentu;

| d) | spełniony został jeden z wymogów określonych w art. 2 lit. c). |
| --- | --- |

d)

spełniony został jeden z wymogów określonych w art. 2 lit. c).

Artykuł 4

Warunki dotyczące klas innych instrumentów

1.   Na podstawie warunków określonych w art. 1 ust. 1 lit. c) inne instrumenty spełniają warunki określone w art. 94 ust. 1 lit. l) ppkt (ii) dyrektywy 2013/36/UE w każdym z poniższych przypadków:

| a) | inne instrumenty spełniają warunki określone w ust. 2; |
| --- | --- |

a)

inne instrumenty spełniają warunki określone w ust. 2;

| b) | inne instrumenty są powiązane z instrumentem dodatkowym w Tier I lub instrumentem w Tier II i spełniają warunki określone w ust. 3; |
| --- | --- |

b)

inne instrumenty są powiązane z instrumentem dodatkowym w Tier I lub instrumentem w Tier II i spełniają warunki określone w ust. 3;

| c) | inne instrumenty są powiązane z instrumentem, który mógłby być instrumentem dodatkowym w Tier I lub instrumentem w Tier II, ale jest on emitowany przez jednostkę dominującą instytucji, która nie wchodzi w zakres konsolidacji zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, i inne instrumenty spełniają warunki określone w ust. 4. |
| --- | --- |

c)

inne instrumenty są powiązane z instrumentem, który mógłby być instrumentem dodatkowym w Tier I lub instrumentem w Tier II, ale jest on emitowany przez jednostkę dominującą instytucji, która nie wchodzi w zakres konsolidacji zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, i inne instrumenty spełniają warunki określone w ust. 4.

2.   Warunki, o których mowa w ust. 1 lit. a), są następujące:

| a) | inne instrumenty są emitowane bezpośrednio przez jednostkę objętą zakresem konsolidacji grupowej lub za pośrednictwem takiej jednostki zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pod warunkiem że można w racjonalny sposób przewidzieć, że zmiana jakości kredytowej emitenta instrumentu doprowadzi do podobnej zmiany jakości kredytowej instytucji stosującej inne instrumenty do celów wynagrodzenia zmiennego; |
| --- | --- |

a)

inne instrumenty są emitowane bezpośrednio przez jednostkę objętą zakresem konsolidacji grupowej lub za pośrednictwem takiej jednostki zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pod warunkiem że można w racjonalny sposób przewidzieć, że zmiana jakości kredytowej emitenta instrumentu doprowadzi do podobnej zmiany jakości kredytowej instytucji stosującej inne instrumenty do celów wynagrodzenia zmiennego;

| b) | przepisy regulujące kwestie dotyczące innych instrumentów nie dają posiadaczowi prawa do przyspieszenia planowanej wypłaty zysku lub kwoty głównej w sytuacji innej niż w przypadku niewypłacalności lub likwidacji instytucji; |
| --- | --- |

b)

przepisy regulujące kwestie dotyczące innych instrumentów nie dają posiadaczowi prawa do przyspieszenia planowanej wypłaty zysku lub kwoty głównej w sytuacji innej niż w przypadku niewypłacalności lub likwidacji instytucji;

| c) | w momencie przyznawania innych instrumentów jako wynagrodzenia zmiennego rezydualny termin zapadalności innych instrumentów jest równy sumie okresów odroczenia i okresów zatrzymywania, które mają zastosowanie w przypadku wynagrodzenia zmiennego w odniesieniu do przyznawania tych instrumentów, lub ją przekracza; |
| --- | --- |

c)

w momencie przyznawania innych instrumentów jako wynagrodzenia zmiennego rezydualny termin zapadalności innych instrumentów jest równy sumie okresów odroczenia i okresów zatrzymywania, które mają zastosowanie w przypadku wynagrodzenia zmiennego w odniesieniu do przyznawania tych instrumentów, lub ją przekracza;

| d) | przepisy regulujące kwestie dotyczące danego instrumentu wymagają, z chwilą wystąpienia zdarzenia inicjującego, dokonania trwałego lub tymczasowego odpisu obniżającego wartość kwoty głównej instrumentów lub przekształcenia instrumentu w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I; |
| --- | --- |

d)

przepisy regulujące kwestie dotyczące danego instrumentu wymagają, z chwilą wystąpienia zdarzenia inicjującego, dokonania trwałego lub tymczasowego odpisu obniżającego wartość kwoty głównej instrumentów lub przekształcenia instrumentu w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I;

| e) | zdarzenie inicjujące, o którym mowa w lit. d) ma miejsce, jeżeli współczynnik kapitału podstawowego Tier I instytucji emitującej instrument, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, spadł poniżej któregokolwiek z poniższych poziomów:






  (i) | 7 %; |
| --- | --- | --- |

e)

zdarzenie inicjujące, o którym mowa w lit. d) ma miejsce, jeżeli współczynnik kapitału podstawowego Tier I instytucji emitującej instrument, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, spadł poniżej któregokolwiek z poniższych poziomów:

(i)

7 %;

| (ii) | poziomu wyższego niż 7 %, jeżeli został on ustalony przez instytucję i określony w przepisach regulujących kwestie dotyczące danego instrumentu; |
| --- | --- |

(ii)

poziomu wyższego niż 7 %, jeżeli został on ustalony przez instytucję i określony w przepisach regulujących kwestie dotyczące danego instrumentu;

| f) | spełniony został jeden z wymogów określonych w art. 2 lit. c). |
| --- | --- |

f)

spełniony został jeden z wymogów określonych w art. 2 lit. c).

3.   Warunki, o których mowa w ust. 1 lit. b), są następujące:

| a) | inne instrumenty spełniają warunki określone w ust. 2 lit. a)–e); |
| --- | --- |

a)

inne instrumenty spełniają warunki określone w ust. 2 lit. a)–e);

| b) | inne instrumenty są powiązane z instrumentem dodatkowym w Tier I lub instrumentem w Tier II wyemitowanym za pośrednictwem jednostki objętej zakresem konsolidacji grupowej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 („instrumenty referencyjne”); |
| --- | --- |

b)

inne instrumenty są powiązane z instrumentem dodatkowym w Tier I lub instrumentem w Tier II wyemitowanym za pośrednictwem jednostki objętej zakresem konsolidacji grupowej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 („instrumenty referencyjne”);

| c) | instrument referencyjny w momencie przyznawania go jako wynagrodzenia zmiennego spełnia wymogi określone w ust. 2 lit. c) i f); |
| --- | --- |

c)

instrument referencyjny w momencie przyznawania go jako wynagrodzenia zmiennego spełnia wymogi określone w ust. 2 lit. c) i f);

| d) | wartość innego instrumentu jest powiązana z instrumentem referencyjnym w taki sposób, że nie może ona nigdy przekraczać wartości instrumentu referencyjnego; |
| --- | --- |

d)

wartość innego instrumentu jest powiązana z instrumentem referencyjnym w taki sposób, że nie może ona nigdy przekraczać wartości instrumentu referencyjnego;

| e) | wartość odnosząca się do wypłaty zysku po udzieleniu innego instrumentu jest powiązana z instrumentem referencyjnym w taki sposób, że wypłata zysku nigdy nie może przekraczać wartości odnoszących się do wypłaty zysku w ramach instrumentu referencyjnego; |
| --- | --- |

e)

wartość odnosząca się do wypłaty zysku po udzieleniu innego instrumentu jest powiązana z instrumentem referencyjnym w taki sposób, że wypłata zysku nigdy nie może przekraczać wartości odnoszących się do wypłaty zysku w ramach instrumentu referencyjnego;

| f) | przepisy regulujące kwestie dotyczące innych instrumentów stanowią, że w razie kupna, przekształcenia, odkupu lub wykupu instrumentu referencyjnego w okresie odroczenia lub zatrzymywania, inny instrument jest powiązany z równoważnym instrumentem referencyjnym, który spełnia warunki określone w niniejszym artykule, w taki sposób, że łączna wartość innych instrumentów nie wzrasta. |
| --- | --- |

f)

przepisy regulujące kwestie dotyczące innych instrumentów stanowią, że w razie kupna, przekształcenia, odkupu lub wykupu instrumentu referencyjnego w okresie odroczenia lub zatrzymywania, inny instrument jest powiązany z równoważnym instrumentem referencyjnym, który spełnia warunki określone w niniejszym artykule, w taki sposób, że łączna wartość innych instrumentów nie wzrasta.

4.   Warunki, o których mowa w ust. 1 lit. c), są następujące:

| a) | właściwe organy do celów art. 127 dyrektywy 2013/36/UE określają, że instytucja emitująca instrument, z którym inne instrumenty są powiązane, podlega nadzorowi skonsolidowanemu sprawowanemu przez organ nadzoru państwa trzeciego, równoważnemu nadzorowi podlegającemu zasadom ustanowionym w tej dyrektywie i wymogom części pierwszej tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

właściwe organy do celów art. 127 dyrektywy 2013/36/UE określają, że instytucja emitująca instrument, z którym inne instrumenty są powiązane, podlega nadzorowi skonsolidowanemu sprawowanemu przez organ nadzoru państwa trzeciego, równoważnemu nadzorowi podlegającemu zasadom ustanowionym w tej dyrektywie i wymogom części pierwszej tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | inne instrumenty spełniają warunki określone w ust. 3 lit. a) i c)–f). |
| --- | --- |

b)

inne instrumenty spełniają warunki określone w ust. 3 lit. a) i c)–f).

Artykuł 5

Procedury dotyczące odpisu obniżającego wartość, odpisu podwyższającego wartość i zamiany

1.   Do celów art. 3 lit. b) i art. 4 ust. 2 lit. d) przepisy regulujące kwestie dotyczące instrumentów w Tier II i innych instrumentów są zgodne z procedurami i terminami określonymi w ust. 2–14, służącymi do obliczania współczynnika kapitału podstawowego Tier I i kwot do odpisu obniżającego wartość, odpisu podwyższającego wartość lub przekształcenia. Przepisy regulujące kwestie dotyczące instrumentów dodatkowych w Tier I są zgodne z procedurami określonymi w ust. 9 i ust. 13 lit. c) w odniesieniu do kwot, które podlegają odpisowi obniżającemu wartość, odpisowi podwyższającemu wartość lub zamianie.

2.   Jeżeli przepisy regulujące kwestie dotyczące instrumentów w Tier II i innych instrumentów zawierają wymóg przekształcenia instrumentów w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I z chwilą wystąpienia zdarzenia inicjującego, w przepisach tych określa się:

| a) | współczynnik takiego przekształcenia oraz limit dozwolonej kwoty zamiany; |
| --- | --- |

a)

współczynnik takiego przekształcenia oraz limit dozwolonej kwoty zamiany;

| b) | zakres, w jakim instrumenty będą podlegały przekształceniu w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I. |
| --- | --- |

b)

zakres, w jakim instrumenty będą podlegały przekształceniu w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I.

3.   Jeżeli przepisy regulujące kwestie dotyczące danych instrumentów zawierają wymóg dokonania odpisu obniżającego wartość kwoty głównej z chwilą wystąpienia zdarzenia inicjującego, odpis obniżający wartość na stałe lub tymczasowo skutkuje obniżeniem wszystkich następujących wartości:

| a) | należności posiadacza instrumentu w przypadku niewypłacalności lub likwidacji instytucji; |
| --- | --- |

a)

należności posiadacza instrumentu w przypadku niewypłacalności lub likwidacji instytucji;

| b) | kwoty, którą należy zapłacić w przypadku opcji kupna lub wykupu instrumentu; |
| --- | --- |

b)

kwoty, którą należy zapłacić w przypadku opcji kupna lub wykupu instrumentu;

| c) | wypłata zysku z tytułu instrumentu. |
| --- | --- |

c)

wypłata zysku z tytułu instrumentu.

4.   Zysk przypadający do wypłaty po dokonaniu odpisu obniżającego wartość opiera się na obniżonej kwocie głównej.

5.   Odpis obniżający wartość lub przekształcenie instrumentów generują — na mocy mających zastosowanie standardów rachunkowości — pozycje, które kwalifikują się jako pozycje kapitału podstawowego Tier I.

6.   Jeżeli instytucja stwierdziła, że współczynnik kapitału podstawowego Tier I spadł poniżej poziomu uruchamiającego przekształcenie lub odpis obniżający wartość instrumentu, organ zarządzający lub dowolny inny odpowiedni organ instytucji ma obowiązek niezwłocznego stwierdzenia, że wystąpiło zdarzenie inicjujące, i pojawia się nieodwołalny obowiązek dokonania odpisu obniżającego wartość lub przekształcenia instrumentu.

7.   Łączna kwota instrumentów, która podlega wymogowi dokonania odpisu obniżającego wartość lub przekształcenia z chwilą wystąpienia zdarzenia inicjującego, nie jest mniejsza od niższej z następujących wartości:

| a) | kwoty wymaganej do pełnego przywrócenia współczynnika kapitału podstawowego Tier I instytucji do wartości procentowej określonej jako zdarzenia inicjującego w przepisach regulujących kwestie dotyczące danego instrumentu; |
| --- | --- |

a)

kwoty wymaganej do pełnego przywrócenia współczynnika kapitału podstawowego Tier I instytucji do wartości procentowej określonej jako zdarzenia inicjującego w przepisach regulujących kwestie dotyczące danego instrumentu;

| b) | pełnej kwoty głównej instrumentu. |
| --- | --- |

b)

pełnej kwoty głównej instrumentu.

8.   W przypadku wystąpienia zdarzenia inicjującego instytucje są zobowiązane do:

| a) | informowania pracowników, którym przyznano instrumenty jako wynagrodzenia zmienne, oraz osoby będące nadal posiadaczami takich instrumentów; |
| --- | --- |

a)

informowania pracowników, którym przyznano instrumenty jako wynagrodzenia zmienne, oraz osoby będące nadal posiadaczami takich instrumentów;

| b) | jak najszybszego dokonania odpisu obniżającego kwotę główną instrumentu lub przekształcenia instrumentów w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I w terminie nieprzekraczającym jednego miesiąca zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym artykule. |
| --- | --- |

b)

jak najszybszego dokonania odpisu obniżającego kwotę główną instrumentu lub przekształcenia instrumentów w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I w terminie nieprzekraczającym jednego miesiąca zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym artykule.

9.   Jeżeli do instrumentów dodatkowych w Tier I, instrumentów w Tier II i innych instrumentów odnosi się taki sami poziom inicjujący, w przypadku kwoty głównej należy dokonać odpisu obniżającego wartość lub przekształcenie proporcjonalnie w stosunku do wszystkich posiadaczy instrumentów wykorzystywanych do celów wynagrodzenia zmiennego.

10.   Kwota instrumentu, która podlega wymogowi dokonania odpisu obniżającego wartość lub przekształcenia, podlega niezależnemu przeglądowi. Przegląd powinien zostać zakończony jak najszybciej i nie powinien utrudniać instytucjom dokonywania odpisów obniżających wartość lub przekształcenia instrumentu.

11.   Instytucja emitująca instrumenty, które w przypadku wystąpienia zdarzenia inicjującego podlegają przekształceniu w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I, zapewnia, aby jej kapitał zakładowy był cały czas wystarczający do celów przekształcenia — w razie wystąpienia zdarzenia inicjującego — wszystkich takich możliwych do przekształcenia instrumentów w udziały. Instytucja cały czas posiada konieczne uprzednie zezwolenie na emisję instrumentów w kapitale podstawowym Tier I, na które takie instrumenty zostałyby przekształcone z chwilą wystąpienia zdarzenia inicjującego.

12.   Instytucja emitująca instrumenty, które w przypadku wystąpienia zdarzenia inicjującego podlegają przekształceniu w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I, zobowiązana jest do zapewnienia, by nie było przeszkód proceduralnych dla dokonania takiego przekształcenia na mocy swoich dokumentów założycielskich lub dokumentów statutowych lub innych postanowień.

13.   Aby odpis obniżający wartość instrumentu mógł zostać uznany za tymczasowy, należy spełnić wszystkie poniższe warunki:

| a) | odpisy podwyższające wartość opierają się na zyskach po podjęciu przez emitenta formalnej decyzji potwierdzającej ostateczne zyski; |
| --- | --- |

a)

odpisy podwyższające wartość opierają się na zyskach po podjęciu przez emitenta formalnej decyzji potwierdzającej ostateczne zyski;

| b) | wszelkie odpisy podwyższające wartość instrumentu lub wypłaty kuponów od obniżonej kwoty głównej odbywają się według wyłącznego uznania instytucji i z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających z przepisów lit. c), d) i e), przy czym instytucja nie jest zobowiązana do dokonania lub przyspieszenia odpisu podwyższającego wartość w określonych okolicznościach; |
| --- | --- |

b)

wszelkie odpisy podwyższające wartość instrumentu lub wypłaty kuponów od obniżonej kwoty głównej odbywają się według wyłącznego uznania instytucji i z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających z przepisów lit. c), d) i e), przy czym instytucja nie jest zobowiązana do dokonania lub przyspieszenia odpisu podwyższającego wartość w określonych okolicznościach;

| c) | odpisy podwyższające wartość dokonywane są proporcjonalnie w stosunku do instrumentów dodatkowych w Tier I, instrumentów w Tier II i innych instrumentów wykorzystywanych do celów wynagrodzenia zmiennego, które podlegały odpisowi obniżającemu wartość; |
| --- | --- |

c)

odpisy podwyższające wartość dokonywane są proporcjonalnie w stosunku do instrumentów dodatkowych w Tier I, instrumentów w Tier II i innych instrumentów wykorzystywanych do celów wynagrodzenia zmiennego, które podlegały odpisowi obniżającemu wartość;

| d) | maksymalna kwota, którą należy przypisać sumie odpisu podwyższającego wartość instrumentu w Tier II i innych instrumentów oraz wypłaty kuponów od obniżonej kwoty głównej, stanowi równowartość zysku instytucji pomnożonego przez kwotę odpowiadającą ilorazowi kwoty wskazanej w ppkt (i) i kwoty wskazanej w ppkt (ii):






  (i) | sumy kwoty nominalnej wszystkich posiadanych przez instytucję instrumentów w Tier II i innych instrumentów, w odniesieniu do których przeprowadzono odpis obniżający wartość, przed przeprowadzeniem tego odpisu; |
| --- | --- | --- |

d)

maksymalna kwota, którą należy przypisać sumie odpisu podwyższającego wartość instrumentu w Tier II i innych instrumentów oraz wypłaty kuponów od obniżonej kwoty głównej, stanowi równowartość zysku instytucji pomnożonego przez kwotę odpowiadającą ilorazowi kwoty wskazanej w ppkt (i) i kwoty wskazanej w ppkt (ii):

(i)

sumy kwoty nominalnej wszystkich posiadanych przez instytucję instrumentów w Tier II i innych instrumentów, w odniesieniu do których przeprowadzono odpis obniżający wartość, przed przeprowadzeniem tego odpisu;

| (ii) | sumy funduszy własnych i kwoty nominalnej innych instrumentów stosowanych do celów wynagrodzenia zmiennego instytucji; |
| --- | --- |

(ii)

sumy funduszy własnych i kwoty nominalnej innych instrumentów stosowanych do celów wynagrodzenia zmiennego instytucji;

| e) | sumę wszelkich kwot odpisów podwyższających wartość oraz wypłat kuponów od obniżonej kwoty głównej traktuje się jako płatność skutkującą obniżeniem kapitału podstawowego Tier I i podlega ona, wraz z innymi wypłatami zysku z tytułu instrumentów w kapitale podstawowym Tier I, ograniczeniom w zakresie maksymalnej kwoty podlegającej wypłacie, jak określono w art. 141 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

e)

sumę wszelkich kwot odpisów podwyższających wartość oraz wypłat kuponów od obniżonej kwoty głównej traktuje się jako płatność skutkującą obniżeniem kapitału podstawowego Tier I i podlega ona, wraz z innymi wypłatami zysku z tytułu instrumentów w kapitale podstawowym Tier I, ograniczeniom w zakresie maksymalnej kwoty podlegającej wypłacie, jak określono w art. 141 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE.

14.   Do celów ust. 13 lit. d) obliczenie przeprowadza się w momencie dokonywania odpisu podwyższającego wartość.

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

2

(3)  Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego: Wytyczne dotyczące polityki i praktyki wynagrodzeń z dnia 10 grudnia 2010 r.

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 257 z 27.10.1995, s. 1).

5

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/29 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/29

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 528/2014

z dnia 12 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ryzyka związanego z opcjami innego niż ryzyko delta w ramach standardowego podejścia do ryzyka rynkowego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 329 ust. 3 akapit trzeci, art. 352 ust. 6 akapit trzeci i art. 358 ust. 4 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W świetle zawartego w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 upoważnienia do opracowania zakresu metod w celu uwzględniania w wymogach instytucji w zakresie funduszy własnych pozostałych rodzajów ryzyka — innych niż ryzyko delta, „w sposób proporcjonalny do skali i złożoności działań instytucji w obszarze opcji i warrantów”, należy opracować podejścia o różnym poziomie złożoności i wrażliwości na ryzyko, które mogą być odpowiednie dla różnych rodzajów instytucji. Należy zatem przewidzieć następujące trzy rodzaje podejścia, o rosnącym stopniu złożoności, w celu pomiaru ryzyka opcji i warrantów innego niż ryzyko delta: (i) metodę uproszczoną; (ii) metodę delta plus; oraz (iii) metodę opierającą się na scenariuszu. Te oparte na trzech metodach ramy w dużej mierze wdrażają ramy Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego (BCBS) dotyczące ryzyka innego niż ryzyko delta, z niezbędnymi zmianami uwzględniającymi rozporządzenie (UE) nr 575/2013. Dodatkową korzyścią w przypadku tego rozwiązania jest zapewnienie spójności między przepisami unijnymi, a uzgodnionymi na arenie międzynarodowej minimalnymi normami. |
| --- | --- |

(1)

W świetle zawartego w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 upoważnienia do opracowania zakresu metod w celu uwzględniania w wymogach instytucji w zakresie funduszy własnych pozostałych rodzajów ryzyka — innych niż ryzyko delta, „w sposób proporcjonalny do skali i złożoności działań instytucji w obszarze opcji i warrantów”, należy opracować podejścia o różnym poziomie złożoności i wrażliwości na ryzyko, które mogą być odpowiednie dla różnych rodzajów instytucji. Należy zatem przewidzieć następujące trzy rodzaje podejścia, o rosnącym stopniu złożoności, w celu pomiaru ryzyka opcji i warrantów innego niż ryzyko delta: (i) metodę uproszczoną; (ii) metodę delta plus; oraz (iii) metodę opierającą się na scenariuszu. Te oparte na trzech metodach ramy w dużej mierze wdrażają ramy Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego (BCBS) dotyczące ryzyka innego niż ryzyko delta, z niezbędnymi zmianami uwzględniającymi rozporządzenie (UE) nr 575/2013. Dodatkową korzyścią w przypadku tego rozwiązania jest zapewnienie spójności między przepisami unijnymi, a uzgodnionymi na arenie międzynarodowej minimalnymi normami.

| (2) | Biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia instytucjom stosującym podejście delta plus możliwości traktowania opcji cechujących się brakiem ciągłości w sposób w większym stopniu uwzględniający kwestię ich wrażliwości na ryzyko, instytucje powinny mieć możliwość łączenia przedstawionych metod pomiaru ryzyka związanego z opcjami i warrantami po spełnieniu określonych warunków nie tylko w ramach grup, ale również w ramach odrębnych podmiotów prawnych. Aby uniknąć możliwości wybiórczego stosowania poszczególnych metod przez instytucje w celu ograniczenia do minimum wymogów w zakresie funduszy własnych mających do nich zastosowanie, łączenie różnych metod na zasadzie indywidualnej powinno być jednak dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem, że dane instytucje określą zakres stosowania każdej metody zanim zaczną z niej korzystać, aby zapewnić jej spójne stosowanie w długim okresie. |
| --- | --- |

(2)

Biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia instytucjom stosującym podejście delta plus możliwości traktowania opcji cechujących się brakiem ciągłości w sposób w większym stopniu uwzględniający kwestię ich wrażliwości na ryzyko, instytucje powinny mieć możliwość łączenia przedstawionych metod pomiaru ryzyka związanego z opcjami i warrantami po spełnieniu określonych warunków nie tylko w ramach grup, ale również w ramach odrębnych podmiotów prawnych. Aby uniknąć możliwości wybiórczego stosowania poszczególnych metod przez instytucje w celu ograniczenia do minimum wymogów w zakresie funduszy własnych mających do nich zastosowanie, łączenie różnych metod na zasadzie indywidualnej powinno być jednak dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem, że dane instytucje określą zakres stosowania każdej metody zanim zaczną z niej korzystać, aby zapewnić jej spójne stosowanie w długim okresie.

| (3) | Ryzyko związane z opcjami i warrantami inne niż ryzyko delta może obejmować, ale nie ogranicza się do, ryzyka wynikającego ze zmian współczynnika gamma danego instrumentu, określanego jako „ryzyko gamma” lub „ryzyko wypukłości”, opisanego w art. 4 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, ryzyka wynikającego ze zmian jego współczynnika vega, określanego jako „ryzyko vega” lub „ryzyko zmienności”, opisanego w art. 4 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, ryzyka wynikającego ze zmian stóp procentowych, określanego jako „ryzyko stopy procentowej” lub „ryzyko rho”, przypadków nieliniowego charakteru, które nie mogą być ujęte w ramach ryzyka gamma, oraz ryzyka założonych korelacji między opcjami lub warrantami koszykowymi. Spośród wymienionych rodzajów ryzyka jedynie ryzyko gamma i vega jest dostatecznie istotne, aby uzasadnić zastosowanie wymogów w zakresie funduszy własnych, nawet w odniesieniu do instytucji o bardziej złożonej strukturze, dlatego też tylko te rodzaje ryzyka powinny zostać uwzględnione w obliczeniach wymogów w zakresie funduszy własnych. Rozporządzenie (UE) nr 575/2013 zobowiązuje instytucje do uzyskania uprzedniego zezwolenia właściwych organów na stosowanie modelu wewnętrznego do obliczania współczynnika delta. Stosowanie metod dotyczących ryzyka związanego z opcjami innego niż ryzyko delta ma być monitorowane i oceniane w ramach przeglądu nadzorczego i procedury oceny instytucji przewidzianych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (2). Ponadto większa złożoność metody opierającej się na scenariuszu wymaga ściślejszego monitorowania przez właściwe organy, a w związku z tym jej stosowanie przez instytucje powinno podlegać określonym warunkom stosowania, zarówno przed jej pierwszym zastosowaniem, jak i na bieżąco. |
| --- | --- |

(3)

Ryzyko związane z opcjami i warrantami inne niż ryzyko delta może obejmować, ale nie ogranicza się do, ryzyka wynikającego ze zmian współczynnika gamma danego instrumentu, określanego jako „ryzyko gamma” lub „ryzyko wypukłości”, opisanego w art. 4 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, ryzyka wynikającego ze zmian jego współczynnika vega, określanego jako „ryzyko vega” lub „ryzyko zmienności”, opisanego w art. 4 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, ryzyka wynikającego ze zmian stóp procentowych, określanego jako „ryzyko stopy procentowej” lub „ryzyko rho”, przypadków nieliniowego charakteru, które nie mogą być ujęte w ramach ryzyka gamma, oraz ryzyka założonych korelacji między opcjami lub warrantami koszykowymi. Spośród wymienionych rodzajów ryzyka jedynie ryzyko gamma i vega jest dostatecznie istotne, aby uzasadnić zastosowanie wymogów w zakresie funduszy własnych, nawet w odniesieniu do instytucji o bardziej złożonej strukturze, dlatego też tylko te rodzaje ryzyka powinny zostać uwzględnione w obliczeniach wymogów w zakresie funduszy własnych. Rozporządzenie (UE) nr 575/2013 zobowiązuje instytucje do uzyskania uprzedniego zezwolenia właściwych organów na stosowanie modelu wewnętrznego do obliczania współczynnika delta. Stosowanie metod dotyczących ryzyka związanego z opcjami innego niż ryzyko delta ma być monitorowane i oceniane w ramach przeglądu nadzorczego i procedury oceny instytucji przewidzianych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (2). Ponadto większa złożoność metody opierającej się na scenariuszu wymaga ściślejszego monitorowania przez właściwe organy, a w związku z tym jej stosowanie przez instytucje powinno podlegać określonym warunkom stosowania, zarówno przed jej pierwszym zastosowaniem, jak i na bieżąco.

| (4) | Z uwagi na fakt, że przepisy art. 330 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczącego postępowania ze swapami stałych stóp procentowych przechodzących w zmienne stopy procentowe stosuje się wyłącznie „do celów związanych z ryzykiem stopy procentowej”, przepisy te nie powinny być brane pod uwagę w przypadku niektórych instrumentów finansowych, takich jak opcje swapowe. |
| --- | --- |

(4)

Z uwagi na fakt, że przepisy art. 330 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczącego postępowania ze swapami stałych stóp procentowych przechodzących w zmienne stopy procentowe stosuje się wyłącznie „do celów związanych z ryzykiem stopy procentowej”, przepisy te nie powinny być brane pod uwagę w przypadku niektórych instrumentów finansowych, takich jak opcje swapowe.

| (5) | Przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ dotyczą pomiaru ryzyka opcji i warrantów związanego z różnymi instrumentami bazowymi innego niż ryzyko delta. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie w tym samym czasie, oraz aby ułatwić całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich osobom podlegającym tym obowiązkom, wskazane jest włączenie do jednego rozporządzenia wszystkich wymaganych na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 regulacyjnych standardów technicznych dotyczących tej kwestii. |
| --- | --- |

(5)

Przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ dotyczą pomiaru ryzyka opcji i warrantów związanego z różnymi instrumentami bazowymi innego niż ryzyko delta. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie w tym samym czasie, oraz aby ułatwić całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich osobom podlegającym tym obowiązkom, wskazane jest włączenie do jednego rozporządzenia wszystkich wymaganych na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 regulacyjnych standardów technicznych dotyczących tej kwestii.

| (6) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. |
| --- | --- |

(6)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

| (7) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, które stanowią podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3), |
| --- | --- |

(7)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, które stanowią podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ustalenie wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z opcjami i warrantami innego niż ryzyko delta

1.   Instytucje obliczają swoje wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego związanego z opcjami i warrantami innego niż ryzyko delta zgodnie z art. 329 ust. 3, art. 352 ust. 6 i art. 358 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, stosując jedną z następujących metod:

| a) | metodę uproszczoną opisaną w art. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

metodę uproszczoną opisaną w art. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia;

| b) | metodę delta plus opisaną w art. 4, 5 i 6 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

metodę delta plus opisaną w art. 4, 5 i 6 niniejszego rozporządzenia;

| c) | metodę opierającą się na scenariuszu opisaną w art. 7, 8 i 9 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

c)

metodę opierającą się na scenariuszu opisaną w art. 7, 8 i 9 niniejszego rozporządzenia.

2.   Obliczając wymogi w zakresie funduszy własnych na zasadzie skonsolidowanej instytucje mogą łączyć stosowanie różnych metod. Na zasadzie indywidualnej instytucje mogą łączyć jedynie metodę opierającą się na scenariuszu i metodę delta plus, o ile warunki określone w art. 4–9 zostały spełnione.

3.   Do celów dokonywania obliczeń, o których mowa w ust. 1, instytucje podejmują następujące działania:

| a) | rozkładają koszyki opcji i warrantów na ich elementy bazowe; |
| --- | --- |

a)

rozkładają koszyki opcji i warrantów na ich elementy bazowe;

| b) | rozkładają górne i dolne limity lub inne opcje, które dotyczą stóp procentowych obowiązujących w różnych okresach, w łańcuch niezależnych opcji dotyczących różnych okresów (górne i dolne limity); |
| --- | --- |

b)

rozkładają górne i dolne limity lub inne opcje, które dotyczą stóp procentowych obowiązujących w różnych okresach, w łańcuch niezależnych opcji dotyczących różnych okresów (górne i dolne limity);

| c) | przekształcają opcje lub warranty na swapy stałych stóp procentowych przechodzących w zmienne stopy procentowe w opcje lub warranty na pozycję swapu o stałej stopie procentowej; |
| --- | --- |

c)

przekształcają opcje lub warranty na swapy stałych stóp procentowych przechodzących w zmienne stopy procentowe w opcje lub warranty na pozycję swapu o stałej stopie procentowej;

| d) | traktują opcje lub warranty dotyczące więcej niż jednego instrumentu bazowego spośród tych opisanych w art. 5 ust. 3 jak koszyki opcji lub warrantów, w ramach których każda opcja posiada jeden określony instrument bazowy. |
| --- | --- |

d)

traktują opcje lub warranty dotyczące więcej niż jednego instrumentu bazowego spośród tych opisanych w art. 5 ust. 3 jak koszyki opcji lub warrantów, w ramach których każda opcja posiada jeden określony instrument bazowy.

Artykuł 2

Warunki stosowania metody uproszczonej

Instytucje, które nabywają wyłącznie opcje i warranty, mogą stosować tylko metodę uproszczoną.

Artykuł 3

Ustalanie wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z metodą uproszczoną

1.   Instytucje stosujące metodę uproszczoną ustalają swoje wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu innego niż ryzyko delta ryzyka związanego z opcjami lub gwarancjami kupna i sprzedaży na poziomie odpowiadającym zeru lub różnicy między następującymi wartościami, jeżeli jest wyższa od zera:

| a) | kwota brutto opisana w ust. 2–5; |
| --- | --- |

a)

kwota brutto opisana w ust. 2–5;

| b) | ważona ryzykiem kwota ekwiwalentu delta, którą oblicza się, mnożąc wartość rynkową instrumentu bazowego przez wartość współczynnika delta, a następnie przez wysokość jednego z następujących wskaźników korygujących:






  (i) | w odniesieniu do określonego i ogólnego ryzyka związanego z inwestowaniem w akcje lub ryzyka stopy procentowej, wskaźnika określonego zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

b)

ważona ryzykiem kwota ekwiwalentu delta, którą oblicza się, mnożąc wartość rynkową instrumentu bazowego przez wartość współczynnika delta, a następnie przez wysokość jednego z następujących wskaźników korygujących:

(i)

w odniesieniu do określonego i ogólnego ryzyka związanego z inwestowaniem w akcje lub ryzyka stopy procentowej, wskaźnika określonego zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (ii) | w odniesieniu do ryzyka cen towarów, wskaźnika określonego zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz |
| --- | --- |

(ii)

w odniesieniu do ryzyka cen towarów, wskaźnika określonego zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz

| (iii) | w odniesieniu do ryzyka walutowego, wskaźnika określonego zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(iii)

w odniesieniu do ryzyka walutowego, wskaźnika określonego zgodnie z częścią trzecią tytuł IV rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2.   W przypadku opcji i warrantów należących do jednej z następujących dwóch kategorii kwotę brutto, o której mowa w ust. 1, ustala się zgodnie z przepisami ust. 3–4:

| a) | jeżeli nabywcy przysługuje bezwarunkowe prawo do nabycia składnika aktywów bazowych po wcześniej ustalonej cenie w dniu wygaśnięcia lub w dowolnym terminie przed dniem wygaśnięcia, oraz jeżeli sprzedawca jest zobowiązany do spełnienia żądania nabywcy („proste opcje lub gwarancje kupna”); |
| --- | --- |

a)

jeżeli nabywcy przysługuje bezwarunkowe prawo do nabycia składnika aktywów bazowych po wcześniej ustalonej cenie w dniu wygaśnięcia lub w dowolnym terminie przed dniem wygaśnięcia, oraz jeżeli sprzedawca jest zobowiązany do spełnienia żądania nabywcy („proste opcje lub gwarancje kupna”);

| b) | jeżeli nabywcy przysługuje bezwarunkowe prawo do sprzedaży składnika aktywów bazowych w sposób opisany w lit. a) („proste opcje lub gwarancje sprzedaży”). |
| --- | --- |

b)

jeżeli nabywcy przysługuje bezwarunkowe prawo do sprzedaży składnika aktywów bazowych w sposób opisany w lit. a) („proste opcje lub gwarancje sprzedaży”).

3.   Wysokość kwoty brutto, o której mowa w ust. 1, oblicza się, mnożąc maksymalną wartość odpowiadającą kwocie od zera do wartości rynkowej składnika aktywów bazowych przez sumę wymogów w zakresie szczególnego i ogólnego ryzyka rynkowego funduszy własnych wyznaczonych dla instrumentu bazowego i odejmując kwotę zysku, o ile występuje, uzyskaną dzięki natychmiastowemu wykonaniu opcji („wysoka wartość wewnętrzna”), o ile spełniono jeden z następujących warunków:

| a) | opcja lub warrant obejmuje prawo do sprzedaży składnika aktywów bazowych („długa opcja sprzedaży”) oraz jest powiązana z udziałami w składniku aktywów bazowych („pozycja długa w instrumencie bazowym”); |
| --- | --- |

a)

opcja lub warrant obejmuje prawo do sprzedaży składnika aktywów bazowych („długa opcja sprzedaży”) oraz jest powiązana z udziałami w składniku aktywów bazowych („pozycja długa w instrumencie bazowym”);

| b) | opcja lub warrant obejmuje prawo do nabycia składnika aktywów bazowych („długa opcja kupna”) oraz jest powiązana z obietnicą sprzedaży udziałów w instrumencie bazowym („pozycja krótka w składniku aktywów bazowych”). |
| --- | --- |

b)

opcja lub warrant obejmuje prawo do nabycia składnika aktywów bazowych („długa opcja kupna”) oraz jest powiązana z obietnicą sprzedaży udziałów w instrumencie bazowym („pozycja krótka w składniku aktywów bazowych”).

4.   Jeżeli opcja lub warrant obejmuje prawo do nabycia składnika aktywów bazowych („długa opcja kupna”) lub prawo do sprzedaży składnika aktywów bazowych („długa opcja sprzedaży”), kwota brutto, o której mowa w ust. 1, odpowiada niższej z następujących dwóch:

| a) | wartości rynkowej składnika aktywów bazowych pomnożonej przez sumę określonych i ogólnych rynkowych wymogów w zakresie funduszy własnych wyznaczonych dla składnika aktywów bazowych; |
| --- | --- |

a)

wartości rynkowej składnika aktywów bazowych pomnożonej przez sumę określonych i ogólnych rynkowych wymogów w zakresie funduszy własnych wyznaczonych dla składnika aktywów bazowych;

| b) | wartości pozycji wyliczonej za pomocą metodą wyceny według wartości rynkowej lub metodą wyceny według modelu, zgodnie z art. 104 ust. 2 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 („wartość rynkowa opcji lub warrantu”). |
| --- | --- |

b)

wartości pozycji wyliczonej za pomocą metodą wyceny według wartości rynkowej lub metodą wyceny według modelu, zgodnie z art. 104 ust. 2 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 („wartość rynkowa opcji lub warrantu”).

5.   W przypadku wszystkich rodzajów opcji lub warrantów, które nie wykazują właściwości opisanych w ust. 2, kwota brutto, o której mowa w ust. 1, odpowiada wartości rynkowej danej opcji lub warrantu.

Artykuł 4

Ogólne informacje na temat sposobu ustalania wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z metodą delta plus

1.   Jeżeli instytucje zdecydują się stosować metodę delta plus w odniesieniu do opcji i warrantu, których współczynniki gamma są stałą funkcją ceny instrumentu bazowego i których współczynniki vega są stałą funkcją implikowanej zmienności („stałe opcje i warranty”), wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z opcjami lub warrantami innego niż ryzyko delta oblicza się jako sumę następujących wymogów:

| a) | wymogów w zakresie funduszy własnych ustanowionych w odniesieniu do częściowych instrumentów pochodnych delta odnoszących się do ceny instrumentów bazowych, które w przypadku opcji lub warrantów na obligacje odpowiadają wymogom ustanowionym w odniesieniu do częściowych instrumentów pochodnych delta odnoszących się do rentowności do wykupu obligacji uprzywilejowanej, a w przypadku opcji swapowych — wymogom ustanowionym w odniesieniu do częściowych instrumentów pochodnych delta odnoszących się do stopy swapu; |
| --- | --- |

a)

wymogów w zakresie funduszy własnych ustanowionych w odniesieniu do częściowych instrumentów pochodnych delta odnoszących się do ceny instrumentów bazowych, które w przypadku opcji lub warrantów na obligacje odpowiadają wymogom ustanowionym w odniesieniu do częściowych instrumentów pochodnych delta odnoszących się do rentowności do wykupu obligacji uprzywilejowanej, a w przypadku opcji swapowych — wymogom ustanowionym w odniesieniu do częściowych instrumentów pochodnych delta odnoszących się do stopy swapu;

| b) | wymogu ustanowionego w odniesieniu do pierwszego częściowego instrumentu pochodnego wartości opcji lub warrantów w odniesieniu do implikowanej zmienności. |
| --- | --- |

b)

wymogu ustanowionego w odniesieniu do pierwszego częściowego instrumentu pochodnego wartości opcji lub warrantów w odniesieniu do implikowanej zmienności.

2.   Implikowaną zmienność postrzega się jako wartość zmienności w formule cenowej opcji lub warrantu, dla której — przy ustalonym modelu wyceny i przy stałym poziomie wszystkich innych możliwych do zmierzenia parametrów cenowych — teoretyczna cena opcji lub warrantu stanowi równowartość jej wartości rynkowej, przy czym „wartość rynkową” definiuje się zgodnie z przepisami art. 3 ust. 4.

3.   Wymogi w zakresie funduszy własnych obowiązujących w odniesieniu do innego niż ryzyko delta ryzyka związanego z opcjami i warrantami, które nie mają ciągłego charakteru, oblicza się w następujący sposób:

| a) | jeżeli opcje lub warranty zostały nabyte, wymogi w zakresie funduszy własnych odpowiadają zeru lub różnicy między następującymi wartościami, jeżeli jest wyższa od zera:






  (i) | wartością rynkową opcji lub warrantu w rozumieniu art. 3 ust. 4; |
| --- | --- | --- |

a)

jeżeli opcje lub warranty zostały nabyte, wymogi w zakresie funduszy własnych odpowiadają zeru lub różnicy między następującymi wartościami, jeżeli jest wyższa od zera:

(i)

wartością rynkową opcji lub warrantu w rozumieniu art. 3 ust. 4;

| (ii) | ważoną ryzykiem kwotą ekwiwalentu delta w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b); |
| --- | --- |

(ii)

ważoną ryzykiem kwotą ekwiwalentu delta w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b);

| b) | jeżeli opcje lub warranty zostały sprzedane, wymogi w zakresie funduszy własnych odpowiadają zeru lub różnicy między następującymi kwotami, jeżeli jest wyższa od zera:






  (i) | wartością rynkową składnika aktywów bazowych, która odpowiada maksymalnej możliwej kwocie płatności w dniu wygaśnięcia, jeżeli została ona określona w umowie, lub wartości rynkowej składnika aktywów bazowych lub efektywnej wartości referencyjnej, jeżeli możliwa kwota płatności nie została określona w umowie; |
| --- | --- | --- |

b)

jeżeli opcje lub warranty zostały sprzedane, wymogi w zakresie funduszy własnych odpowiadają zeru lub różnicy między następującymi kwotami, jeżeli jest wyższa od zera:

(i)

wartością rynkową składnika aktywów bazowych, która odpowiada maksymalnej możliwej kwocie płatności w dniu wygaśnięcia, jeżeli została ona określona w umowie, lub wartości rynkowej składnika aktywów bazowych lub efektywnej wartości referencyjnej, jeżeli możliwa kwota płatności nie została określona w umowie;

| (ii) | ważoną ryzykiem kwotą ekwiwalentu delta w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b). |
| --- | --- |

(ii)

ważoną ryzykiem kwotą ekwiwalentu delta w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b).

4.   Wartość współczynników gamma i vega wykorzystywanych w obliczeniach wymogów w zakresie funduszy własnych oblicza się zgodnie z odpowiednim modelem wyceny, o którym mowa w art. 329 ust. 1, art. 352 ust. 1 i art. 358 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W przypadku braku możliwości obliczenia wartości współczynnika gamma lub vega zgodnie z postanowieniami tego ustępu, wysokość wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka innego niż ryzyko delta oblicza się zgodnie z przepisami ust. 3.

Artykuł 5

Ustalanie wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka gamma zgodnie z metodą delta plus

1.   Do celów art. 4 ust. 1 lit. a) wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka gamma oblicza się zgodnie z procedurą składającą się z następujących etapów:

| a) | w odniesieniu do każdej opcji lub warrantu oblicza się wpływ współczynników gamma; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do każdej opcji lub warrantu oblicza się wpływ współczynników gamma;

| b) | wpływ współczynników gamma poszczególnych opcji lub warrantów, które odnoszą się do tego samego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego, jest sumowany; |
| --- | --- |

b)

wpływ współczynników gamma poszczególnych opcji lub warrantów, które odnoszą się do tego samego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego, jest sumowany;

| c) | wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka gamma odpowiadają bezwzględnej wartości sumy wszystkich ujemnych wartości wynikających z etapu b). Dodatnie wartości wynikające z etapu b) są pomijane. |
| --- | --- |

c)

wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka gamma odpowiadają bezwzględnej wartości sumy wszystkich ujemnych wartości wynikających z etapu b). Dodatnie wartości wynikające z etapu b) są pomijane.

2.   Do celów etapu opisanego w ust. 1 lit. a) wpływ współczynników gamma oblicza się zgodnie ze wzorem opisanym w załączniku I.

3.   Do celów etapu opisanego w ust. 1 lit. b) za rodzaj odrębnego instrumentu bazowego uznaje się:

| a) | w przypadku stóp procentowych w tej samej walucie: każdy przedział zapadalności wskazany w tabeli 2 w art. 339 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

w przypadku stóp procentowych w tej samej walucie: każdy przedział zapadalności wskazany w tabeli 2 w art. 339 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | w przypadku akcji i indeksów giełdowych: każdy rynek wskazany w przepisach opracowywanych zgodnie z art. 341 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

w przypadku akcji i indeksów giełdowych: każdy rynek wskazany w przepisach opracowywanych zgodnie z art. 341 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | w przypadku walut obcych i złota: każdą parę walut i złoto; |
| --- | --- |

c)

w przypadku walut obcych i złota: każdą parę walut i złoto;

| d) | w przypadku towarów: towary uznane za identyczne zgodnie z art. 357 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

d)

w przypadku towarów: towary uznane za identyczne zgodnie z art. 357 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 6

Ustalanie wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka vega zgodnie z metodą delta plus

Do celów art. 4 ust. 1 lit. b) wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka vega oblicza się zgodnie z procedurą składającą się z następujących etapów:

| a) | w odniesieniu do każdej opcji ustala się wartość współczynnika vega; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do każdej opcji ustala się wartość współczynnika vega;

| b) | w odniesieniu do każdej opcji oblicza się implikowaną zmienność przy założeniu, że przyczyni się ona do przesunięcia wartości o +/- 25 %, przy czym definicja implikowanej zmienności odpowiada definicji przedstawionej w art. 4 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do każdej opcji oblicza się implikowaną zmienność przy założeniu, że przyczyni się ona do przesunięcia wartości o +/- 25 %, przy czym definicja implikowanej zmienności odpowiada definicji przedstawionej w art. 4 ust. 2;

| c) | w odniesieniu do każdej opcji wartość współczynnika vega wynikającą z etapu opisanego w lit. a) mnoży się przez założoną wartość przesunięcia implikowanej zmienności wyliczoną w lit. b); |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do każdej opcji wartość współczynnika vega wynikającą z etapu opisanego w lit. a) mnoży się przez założoną wartość przesunięcia implikowanej zmienności wyliczoną w lit. b);

| d) | w odniesieniu do każdego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego w rozumieniu art. 5 ust. 3 sumuje się wartości wynikające z etapu opisanego w lit. c); |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do każdego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego w rozumieniu art. 5 ust. 3 sumuje się wartości wynikające z etapu opisanego w lit. c);

| e) | suma wartości bezwzględnych wynikających z etapu opisanego w lit. d) daje łączny wymóg w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka vega. |
| --- | --- |

e)

suma wartości bezwzględnych wynikających z etapu opisanego w lit. d) daje łączny wymóg w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka vega.

Artykuł 7

Warunki stosowania metody opierającej się na scenariuszu

Instytucje mogą stosować metodę opierającą się na scenariuszu, jeżeli spełniły wszystkie poniższe wymagania:

| a) | utworzyły jednostkę do spraw kontroli ryzyka, która monitoruje ryzyko związane z portfelem opcji instytucji i przekazuje odpowiednie rezultaty kierownictwu; |
| --- | --- |

a)

utworzyły jednostkę do spraw kontroli ryzyka, która monitoruje ryzyko związane z portfelem opcji instytucji i przekazuje odpowiednie rezultaty kierownictwu;

| b) | przekazały właściwym organom informacje o wcześniej ustalonym zakresie ekspozycji, które mają zostać objęte przedmiotową metodą w sposób spójny w długim okresie; |
| --- | --- |

b)

przekazały właściwym organom informacje o wcześniej ustalonym zakresie ekspozycji, które mają zostać objęte przedmiotową metodą w sposób spójny w długim okresie;

| c) | uwzględniają wyniki uzyskane dzięki zastosowaniu metody opierającej się na scenariuszu w sprawozdaniach wewnętrznych przekazywanych kadrze kierowniczej wyższego szczebla instytucji. |
| --- | --- |

c)

uwzględniają wyniki uzyskane dzięki zastosowaniu metody opierającej się na scenariuszu w sprawozdaniach wewnętrznych przekazywanych kadrze kierowniczej wyższego szczebla instytucji.

Do celów lit. c) instytucje wskazują konkretne pozycje, które będą objęte podejściem opartym na scenariuszu, w tym rodzaj produktu lub odpowiednią jednostkę i portfel, specyficzną metodę zarządzania ryzykiem stosowaną w odniesieniu do takich pozycji i specjalną aplikację IT do ich obsługi, a także uzasadnienie przydzielenia do tych pozycji metody opierającej się na scenariuszu w porównaniu z pozycjami przydzielonymi do pozostałych metod.

Artykuł 8

Definicja matrycy scenariusza przewidzianej w podejściu opierającym się na scenariuszu

1.   Dla każdego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3 instytucja sporządza matrycę scenariusza zawierającą zestaw scenariuszy.

2.   Pierwszy wymiar matrycy scenariusza obejmuje zmiany cen w instrumentach bazowych skutkujące podwyższeniem lub obniżeniem ich aktualnej wartości. Zakres tych zmian obejmuje:

| a) | w przypadku opcji lub warrantów na stopy procentowe, zwiększenie/zmniejszenie założonych stóp procentowych wskazanych w kolumnie 5 tabeli 2 w art. 339 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

w przypadku opcji lub warrantów na stopy procentowe, zwiększenie/zmniejszenie założonych stóp procentowych wskazanych w kolumnie 5 tabeli 2 w art. 339 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | w przypadku opcji i warrantów na akcje lub indeksy akcyjne, zwiększenie/zmniejszenie wskaźnika korygującego przewidzianego w art. 343 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

w przypadku opcji i warrantów na akcje lub indeksy akcyjne, zwiększenie/zmniejszenie wskaźnika korygującego przewidzianego w art. 343 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | w przypadku opcji lub warrantów walutowych i na złoto, zwiększenie/zmniejszenie wskaźnika korygującego określonego w art. 351 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub, w stosownych przypadkach, zwiększenie/zmniejszenie wskaźnika korygującego określonego w art. 354 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

c)

w przypadku opcji lub warrantów walutowych i na złoto, zwiększenie/zmniejszenie wskaźnika korygującego określonego w art. 351 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub, w stosownych przypadkach, zwiększenie/zmniejszenie wskaźnika korygującego określonego w art. 354 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| d) | w przypadku opcji (warrantów) towarowych, zwiększenie/zmniejszenie wskaźnika korygującego określonego w art. 360 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

d)

w przypadku opcji (warrantów) towarowych, zwiększenie/zmniejszenie wskaźnika korygującego określonego w art. 360 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

3.   Scenariusze zmiany cen w instrumencie bazowym opracowuje się na bazie siatki składającej się co najmniej z siedmiu punktów, która uwzględnia wyniki bieżących obserwacji i umożliwia podzielenie zakresu, o którym mowa w ust. 2, na równe części.

4.   Drugi wymiar matrycy scenariusza definiuje się w oparciu o zmiany zmienności. Zakres zmian poziomu zmienności utrzymuje się w granicach ± 25 % implikowanej zmienności, przy czym definicja implikowanej zmienności odpowiada definicji przedstawionej w art. 4 ust. 2. Zakres ten dzieli się na równe części na siatce składającej się co najmniej z trzech punktów, które uwzględniają punkt zakładający wprowadzenie zmiany o 0 %.

5.   Matryca scenariusza obejmuje wszelkie możliwe kombinacje punktów, o których mowa w ust. 3 i 4. Każda kombinacja stanowi jeden scenariusz.

Artykuł 9

Ustalanie wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z metodą opierającą się na scenariuszu

Zgodnie z metodą opierającą się na scenariuszu wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z opcjami i warrantami innego niż ryzyko delta oblicza się zgodnie procedurą składającą się z następujących etapów:

| a) | w odniesieniu do każdej indywidualnej opcji lub warrantu stosuje się wszystkie scenariusze, o których mowa w art. 8, w celu obliczenia symulowanej straty lub zysku netto dla każdego scenariusza. Wspomnianą symulację przeprowadza się, korzystając z pełnych modeli aktualizacji wyceny, poprzez symulację zmiany cen dzięki stosowaniu modeli wyceny bez korzystania z lokalnych przybliżeń tych modeli; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do każdej indywidualnej opcji lub warrantu stosuje się wszystkie scenariusze, o których mowa w art. 8, w celu obliczenia symulowanej straty lub zysku netto dla każdego scenariusza. Wspomnianą symulację przeprowadza się, korzystając z pełnych modeli aktualizacji wyceny, poprzez symulację zmiany cen dzięki stosowaniu modeli wyceny bez korzystania z lokalnych przybliżeń tych modeli;

| b) | w odniesieniu do każdego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3, agreguje się wartości obliczone zgodnie z lit. a), które odnoszą się do poszczególnych scenariuszy; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do każdego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3, agreguje się wartości obliczone zgodnie z lit. a), które odnoszą się do poszczególnych scenariuszy;

| c) | w odniesieniu do każdego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3, obliczenia w ramach „odpowiedniego scenariusza” przeprowadza się w taki sam sposób jak obliczenia w przypadku scenariusza, w ramach którego wartości uzyskane na etapie b) prowadzą do powstania największych strat lub najniższych zysków, jeżeli nie doszło do strat; |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do każdego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3, obliczenia w ramach „odpowiedniego scenariusza” przeprowadza się w taki sam sposób jak obliczenia w przypadku scenariusza, w ramach którego wartości uzyskane na etapie b) prowadzą do powstania największych strat lub najniższych zysków, jeżeli nie doszło do strat;

| d) | w odniesieniu do każdego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3, wymogi w zakresie funduszy własnych oblicza się zgodnie ze wzorem opisanym w załączniku II; |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do każdego rodzaju odrębnego instrumentu bazowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3, wymogi w zakresie funduszy własnych oblicza się zgodnie ze wzorem opisanym w załączniku II;

| e) | łączny wymóg w zakresie funduszy własnych w przypadku ryzyka związanego z opcjami lub warrantami innego niż ryzyko delta stanowi sumę wymogów w zakresie funduszy własnych obliczonych zgodnie z lit. d) dla wszystkich rodzajów odrębnych instrumentów bazowych, o których mowa w art. 5 ust. 3. |
| --- | --- |

e)

łączny wymóg w zakresie funduszy własnych w przypadku ryzyka związanego z opcjami lub warrantami innego niż ryzyko delta stanowi sumę wymogów w zakresie funduszy własnych obliczonych zgodnie z lit. d) dla wszystkich rodzajów odrębnych instrumentów bazowych, o których mowa w art. 5 ust. 3.

Artykuł 10

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

3

---

ZAŁĄCZNIK I

Wzór stosowany do celów art. 5 ust. 2

Wzór stosowany do celów art. 5 ust. 2:

wpływ gamma = ^ × współczynnik gamma × VU2

gdzie VU:

| a) | w przypadku opcji lub warrantów na stopy procentowe lub obligacje odpowiada zakładanej zmianie dochodu wskazanej w kolumnie 5 tabeli 2 w art. 339 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

w przypadku opcji lub warrantów na stopy procentowe lub obligacje odpowiada zakładanej zmianie dochodu wskazanej w kolumnie 5 tabeli 2 w art. 339 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | w przypadku opcji lub warrantów na akcje i indeksów akcyjnych odpowiada wartości rynkowej instrumentu bazowego pomnożonej przez wskaźnik korygujący określony w art. 343 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

w przypadku opcji lub warrantów na akcje i indeksów akcyjnych odpowiada wartości rynkowej instrumentu bazowego pomnożonej przez wskaźnik korygujący określony w art. 343 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | w przypadku opcji lub warrantów walutowych i na złoto odpowiada wartości rynkowej instrumentu bazowego obliczonej w walucie sprawozdawczej i pomnożonej przez wskaźnik korygujący określony w art. 351 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub — w stosownych przypadkach — przez współczynnik korygujący określony w art. 354 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

c)

w przypadku opcji lub warrantów walutowych i na złoto odpowiada wartości rynkowej instrumentu bazowego obliczonej w walucie sprawozdawczej i pomnożonej przez wskaźnik korygujący określony w art. 351 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub — w stosownych przypadkach — przez współczynnik korygujący określony w art. 354 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| d) | w przypadku opcji lub warrantów na towary odpowiada wartości rynkowej instrumentu bazowego pomnożonej przez wskaźnik korygujący określony w art. 360 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

d)

w przypadku opcji lub warrantów na towary odpowiada wartości rynkowej instrumentu bazowego pomnożonej przez wskaźnik korygujący określony w art. 360 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

---

ZAŁĄCZNIK II

Wzór stosowany do celów art. 9 lit. d)

Wzór stosowany do celów art. 9 lit. d):

wymóg w zakresie funduszy własnych = – min (0,PC-DE)

gdzie:

| a) | PC („zmiana ceny”) stanowi sumę zmian ceny opcji związanych z tym samym odrębnym rodzajem instrumentu bazowego w rozumieniu art. 5 ust. 3 (znak minus dla strat i znak plus dla zysków) zgodnie z odpowiednim scenariuszem określonym w art. 8 ust. 2 lit. c); |
| --- | --- |

a)

PC („zmiana ceny”) stanowi sumę zmian ceny opcji związanych z tym samym odrębnym rodzajem instrumentu bazowego w rozumieniu art. 5 ust. 3 (znak minus dla strat i znak plus dla zysków) zgodnie z odpowiednim scenariuszem określonym w art. 8 ust. 2 lit. c);

| b) | DE oznacza „wpływ delta” obliczony w następujący sposób:
  DE = ADEV × PPCU |
| --- | --- |

b)

DE oznacza „wpływ delta” obliczony w następujący sposób:

DE = ADEV × PPCU

gdzie:

| (i) | ADEV („zagregowana wartość ekwiwalentu delta”) oznacza sumę ujemnych i dodatnich współczynników delta pomnożoną przez wartość rynkową instrumentu bazowego będącego przedmiotem umowy, którego opcje są powiązane z tym samym odrębnym rodzajem instrumentu bazowego w rozumieniu art. 5 ust. 3; |
| --- | --- |

(i)

ADEV („zagregowana wartość ekwiwalentu delta”) oznacza sumę ujemnych i dodatnich współczynników delta pomnożoną przez wartość rynkową instrumentu bazowego będącego przedmiotem umowy, którego opcje są powiązane z tym samym odrębnym rodzajem instrumentu bazowego w rozumieniu art. 5 ust. 3;

| (ii) | PPCU („procentowa zmiana ceny instrumentu bazowego”) stanowi odsetek zmiany ceny instrumentu bazowego w rozumieniu art. 5 ust. 3 zgodnie z odpowiednim scenariuszem określonym wart. 8 ust. 2 lit. c). |
| --- | --- |

(ii)

PPCU („procentowa zmiana ceny instrumentu bazowego”) stanowi odsetek zmiany ceny instrumentu bazowego w rozumieniu art. 5 ust. 3 zgodnie z odpowiednim scenariuszem określonym wart. 8 ust. 2 lit. c).

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/36 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/36

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 529/2014

z dnia 12 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących oceny istotności rozszerzeń i zmian metody wewnętrznych ratingów oraz metody zaawansowanego pomiaru

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 143 ust. 5 akapit trzeci i art. 312 ust. 4 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 143 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zakres stosowania systemu ratingowego odnosi się do rodzaju ekspozycji, który może zostać oceniony za pomocą określonego systemu ratingowego. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 143 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zakres stosowania systemu ratingowego odnosi się do rodzaju ekspozycji, który może zostać oceniony za pomocą określonego systemu ratingowego.

| (2) | W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 dokonano rozróżnienia między istotnymi rozszerzeniami i zmianami w metodzie wewnętrznych ratingów (metodzie IRB) i metodzie zaawansowanego pomiaru, które podlegają zatwierdzeniu, oraz wszystkimi innymi zmianami, które podlegają powiadomieniu. Jeżeli chodzi o te ostatnie, w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 nie określono terminu powiadamiania o rozszerzeniu lub zmianie, tj. nie wskazano, czy o zmianie należy powiadomić przed jej wdrożeniem, czy też po jej wdrożeniu. Należy wziąć pod uwagę fakt, że rozszerzenia i zmiany o niewielkim znaczeniu nie muszą być zgłaszane właściwym organom z wyprzedzeniem. Ponadto, racjonalniejszym i mniej uciążliwym dla instytucji rozwiązaniem, byłoby gromadzenie informacji na temat takich zmian o niewielkim znaczeniu i powiadamianie o nich właściwych organów w regularnych odstępach czasu. Takie podejście stanowi już praktykę nadzorczą stosowaną w szeregu państw członkowskich. Dlatego też rozszerzenia i zmiany wymagające powiadomienia właściwych organów powinny zostać podzielone na rozszerzenia i zmiany wymagające powiadomienia przed ich wdrożeniem oraz rozszerzenia i zmiany wymagające powiadomienia wyłącznie po ich wdrożeniu. Dzięki temu zapewniono by skoncentrowanie uwagi właściwych organów wykonujących swoje bieżące zadania na rozszerzeniach i zmianach, które mogą wywrzeć istotny wpływ na wymogi w zakresie funduszy własnych bądź wydajność metod lub systemów ratingowych. Pozwoliłoby to również zapewnić instytucjom możliwość dokonania rozróżnienia między rozszerzeniami i zmianami o znacznym stopniu istotności a mało istotnymi zmianami wdrażanymi na podstawie podejścia nadzorczego zorientowanego na ryzyko. Dokonanie takiego rozróżnienia między rozszerzeniami i zmianami podlegającymi powiadomieniu przed wdrożeniem a rozszerzeniami i zmianami podlegającymi powiadomieniu po wdrożeniu należałoby uznać za zasadne, biorąc pod uwagę fakt, że powiadomienie przed wdrożeniem rozszerzeń lub zmian umożliwiłoby właściwym organom dokonanie oceny w zakresie prawidłowości stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia. To z kolei pozwoliłoby zmniejszyć obciążenie instytucji związane z nadzorem. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 dokonano rozróżnienia między istotnymi rozszerzeniami i zmianami w metodzie wewnętrznych ratingów (metodzie IRB) i metodzie zaawansowanego pomiaru, które podlegają zatwierdzeniu, oraz wszystkimi innymi zmianami, które podlegają powiadomieniu. Jeżeli chodzi o te ostatnie, w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 nie określono terminu powiadamiania o rozszerzeniu lub zmianie, tj. nie wskazano, czy o zmianie należy powiadomić przed jej wdrożeniem, czy też po jej wdrożeniu. Należy wziąć pod uwagę fakt, że rozszerzenia i zmiany o niewielkim znaczeniu nie muszą być zgłaszane właściwym organom z wyprzedzeniem. Ponadto, racjonalniejszym i mniej uciążliwym dla instytucji rozwiązaniem, byłoby gromadzenie informacji na temat takich zmian o niewielkim znaczeniu i powiadamianie o nich właściwych organów w regularnych odstępach czasu. Takie podejście stanowi już praktykę nadzorczą stosowaną w szeregu państw członkowskich. Dlatego też rozszerzenia i zmiany wymagające powiadomienia właściwych organów powinny zostać podzielone na rozszerzenia i zmiany wymagające powiadomienia przed ich wdrożeniem oraz rozszerzenia i zmiany wymagające powiadomienia wyłącznie po ich wdrożeniu. Dzięki temu zapewniono by skoncentrowanie uwagi właściwych organów wykonujących swoje bieżące zadania na rozszerzeniach i zmianach, które mogą wywrzeć istotny wpływ na wymogi w zakresie funduszy własnych bądź wydajność metod lub systemów ratingowych. Pozwoliłoby to również zapewnić instytucjom możliwość dokonania rozróżnienia między rozszerzeniami i zmianami o znacznym stopniu istotności a mało istotnymi zmianami wdrażanymi na podstawie podejścia nadzorczego zorientowanego na ryzyko. Dokonanie takiego rozróżnienia między rozszerzeniami i zmianami podlegającymi powiadomieniu przed wdrożeniem a rozszerzeniami i zmianami podlegającymi powiadomieniu po wdrożeniu należałoby uznać za zasadne, biorąc pod uwagę fakt, że powiadomienie przed wdrożeniem rozszerzeń lub zmian umożliwiłoby właściwym organom dokonanie oceny w zakresie prawidłowości stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia. To z kolei pozwoliłoby zmniejszyć obciążenie instytucji związane z nadzorem.

| (3) | Istotność rozszerzeń i zmian wdrażanych w modelach jest zazwyczaj uzależniona od rodzaju i kategorii proponowanego rozszerzenia lub zmiany (które powinny znaleźć odzwierciedlenie w kryteriach jakościowych) oraz od ich zdolności do wywarcia wpływu na wymogi w zakresie funduszy własnych lub, w stosownych przypadkach, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem (które powinny znaleźć odzwierciedlenie w kryteriach ilościowych). Dlatego też wszelkie kryteria ilościowe w zakresie dokonywania przeglądu istotności rozszerzeń lub zmian powinny przybierać formę progu określonego w oparciu o procentową zmianę wysokości wymogów w zakresie funduszy własnych lub, w stosownych przypadkach, kwot ekspozycji ważonych ryzykiem przed wdrożeniem zmiany oraz po jej wdrożeniu. |
| --- | --- |

(3)

Istotność rozszerzeń i zmian wdrażanych w modelach jest zazwyczaj uzależniona od rodzaju i kategorii proponowanego rozszerzenia lub zmiany (które powinny znaleźć odzwierciedlenie w kryteriach jakościowych) oraz od ich zdolności do wywarcia wpływu na wymogi w zakresie funduszy własnych lub, w stosownych przypadkach, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem (które powinny znaleźć odzwierciedlenie w kryteriach ilościowych). Dlatego też wszelkie kryteria ilościowe w zakresie dokonywania przeglądu istotności rozszerzeń lub zmian powinny przybierać formę progu określonego w oparciu o procentową zmianę wysokości wymogów w zakresie funduszy własnych lub, w stosownych przypadkach, kwot ekspozycji ważonych ryzykiem przed wdrożeniem zmiany oraz po jej wdrożeniu.

| (4) | O ile w przypadku rozszerzeń i zmian metod zaawansowanego pomiaru próg ilościowy powinno się dla uproszczenia obliczać w oparciu o wymogi w zakresie funduszy własnych, o tyle w przypadku zmian w metodach IRB wysokość odpowiedniego progu należy obliczyć w oparciu o kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem, aby uniknąć sytuacji, w której różnice w kwotach dokonanych korekt wyceny kredytowej, które mają wpływ na wymogi w zakresie funduszy własnych, ale nie na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem, wywierałyby nadmierny wpływ na wysokość progów. Ponadto progi ilościowe należy opracowywać w taki sposób, aby uwzględniały ogólny wpływ rozszerzeń lub zmian na wysokość wymaganego kapitału w oparciu o metody wewnętrzne i metody standardowe w celu odzwierciedlenia zakresu, w jakim metody wewnętrzne są wykorzystywane przy ustalaniu ogólnych wymogów w zakresie funduszy własnych lub kwot ekspozycji ważonych ryzykiem. Dotyczy to wszystkich progów stosowanych w ramach obydwu metod, z wyjątkiem drugiego progu określonego w art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) dla metody IRB i progu wcześniejszego powiadomienia dla metody IRB, które zostały opracowane z myślą o wpływie zmian na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem objęte zakresem stosowania konkretnego modelu. Zarówno w odniesieniu do metody IRB, jak i w odniesieniu do metody zaawansowanego pomiaru, obliczeń przeprowadzanych w celu określenia wpływu danego rozszerzenia lub zmiany należy dokonywać w odniesieniu do tego samego punktu w czasie, biorąc pod uwagę relatywną niezmienność zestawu ekspozycji (w przypadku metody IRB) oraz profilu ryzyka (w przypadku metody zaawansowanego pomiaru) w miarę upływu czasu. |
| --- | --- |

(4)

O ile w przypadku rozszerzeń i zmian metod zaawansowanego pomiaru próg ilościowy powinno się dla uproszczenia obliczać w oparciu o wymogi w zakresie funduszy własnych, o tyle w przypadku zmian w metodach IRB wysokość odpowiedniego progu należy obliczyć w oparciu o kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem, aby uniknąć sytuacji, w której różnice w kwotach dokonanych korekt wyceny kredytowej, które mają wpływ na wymogi w zakresie funduszy własnych, ale nie na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem, wywierałyby nadmierny wpływ na wysokość progów. Ponadto progi ilościowe należy opracowywać w taki sposób, aby uwzględniały ogólny wpływ rozszerzeń lub zmian na wysokość wymaganego kapitału w oparciu o metody wewnętrzne i metody standardowe w celu odzwierciedlenia zakresu, w jakim metody wewnętrzne są wykorzystywane przy ustalaniu ogólnych wymogów w zakresie funduszy własnych lub kwot ekspozycji ważonych ryzykiem. Dotyczy to wszystkich progów stosowanych w ramach obydwu metod, z wyjątkiem drugiego progu określonego w art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) dla metody IRB i progu wcześniejszego powiadomienia dla metody IRB, które zostały opracowane z myślą o wpływie zmian na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem objęte zakresem stosowania konkretnego modelu. Zarówno w odniesieniu do metody IRB, jak i w odniesieniu do metody zaawansowanego pomiaru, obliczeń przeprowadzanych w celu określenia wpływu danego rozszerzenia lub zmiany należy dokonywać w odniesieniu do tego samego punktu w czasie, biorąc pod uwagę relatywną niezmienność zestawu ekspozycji (w przypadku metody IRB) oraz profilu ryzyka (w przypadku metody zaawansowanego pomiaru) w miarę upływu czasu.

| (5) | Właściwe organy mogą w dowolnym momencie podjąć stosowne środki nadzoru w odniesieniu do zgłoszonych rozszerzeń i zmian metod w oparciu o wyniki bieżącego przeglądu pozwoleń na stosowanie metod wewnętrznych, o którym mowa w art. 101 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (2). Z jednej strony służy to zapewnieniu spełnienia wymogów przewidzianych w części trzeciej tytuł II rozdział 3 sekcja 6 lub części trzeciej tytuł III rozdział 4, lub części trzeciej tytuł IV rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Należy natomiast wprowadzić przepisy regulujące kwestie związane z ustanawianiem mechanizmów uruchamiających w odniesieniu do nowych zatwierdzeń i powiadomień dotyczących rozszerzeń i zmian w metodach wewnętrznych. Takie przepisy nie powinny wywierać wpływu na podejścia nadzorcze w zakresie przeprowadzania przeglądu modeli wewnętrznych ani na procedury administracyjne przewidziane w art. 20 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(5)

Właściwe organy mogą w dowolnym momencie podjąć stosowne środki nadzoru w odniesieniu do zgłoszonych rozszerzeń i zmian metod w oparciu o wyniki bieżącego przeglądu pozwoleń na stosowanie metod wewnętrznych, o którym mowa w art. 101 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (2). Z jednej strony służy to zapewnieniu spełnienia wymogów przewidzianych w części trzeciej tytuł II rozdział 3 sekcja 6 lub części trzeciej tytuł III rozdział 4, lub części trzeciej tytuł IV rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Należy natomiast wprowadzić przepisy regulujące kwestie związane z ustanawianiem mechanizmów uruchamiających w odniesieniu do nowych zatwierdzeń i powiadomień dotyczących rozszerzeń i zmian w metodach wewnętrznych. Takie przepisy nie powinny wywierać wpływu na podejścia nadzorcze w zakresie przeprowadzania przeglądu modeli wewnętrznych ani na procedury administracyjne przewidziane w art. 20 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| (6) | Zmiany dotyczące stałego stosowania metod wewnętrznych w niepełnym zakresie lub, w stosownych przypadkach, kolejnego wprowadzania metod wewnętrznych podlegają przepisom art. 148 i 150 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w przypadku metody IRB oraz art. 314 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w przypadku metody zaawansowanego pomiaru. Dlatego też tego rodzaju zmiany nie powinny być objęte zakresem niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(6)

Zmiany dotyczące stałego stosowania metod wewnętrznych w niepełnym zakresie lub, w stosownych przypadkach, kolejnego wprowadzania metod wewnętrznych podlegają przepisom art. 148 i 150 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w przypadku metody IRB oraz art. 314 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w przypadku metody zaawansowanego pomiaru. Dlatego też tego rodzaju zmiany nie powinny być objęte zakresem niniejszego rozporządzenia.

| (7) | Zezwolenie udzielane przez właściwe organy dotyczy metod, procesów, kontroli, systemów gromadzenia danych i systemów informatycznych wykorzystywanych w ramach odpowiednich metod, dlatego też kwestie związane z bieżącym dostosowywaniem metod do zestawów danych wykorzystywanych na potrzeby dokonywania obliczeń zgodnie z zatwierdzonymi metodami, procesami, kontrolami oraz systemami gromadzenia danych i systemami informatycznymi nie powinny być objęte niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(7)

Zezwolenie udzielane przez właściwe organy dotyczy metod, procesów, kontroli, systemów gromadzenia danych i systemów informatycznych wykorzystywanych w ramach odpowiednich metod, dlatego też kwestie związane z bieżącym dostosowywaniem metod do zestawów danych wykorzystywanych na potrzeby dokonywania obliczeń zgodnie z zatwierdzonymi metodami, procesami, kontrolami oraz systemami gromadzenia danych i systemami informatycznymi nie powinny być objęte niniejszym rozporządzeniem.

| (8) | Aby umożliwić właściwym organom sprawdzenie, czy instytucje stosowały przepisy w zakresie oceniania istotności rozszerzeń i zmian w prawidłowy sposób, instytucje powinny przedłożyć właściwym organom odpowiednią dokumentację. W celu zmniejszenia obciążenia instytucji związanego z nadzorem oraz zwiększenia skuteczności i wydajności procedur stosowanych przez właściwe organy w tym zakresie należy ustanowić przepisy określające wymogi dotyczące dokumentacji towarzyszącej wnioskom o zatwierdzenie lub powiadomieniom o wdrożeniu rozszerzeń i zmian. |
| --- | --- |

(8)

Aby umożliwić właściwym organom sprawdzenie, czy instytucje stosowały przepisy w zakresie oceniania istotności rozszerzeń i zmian w prawidłowy sposób, instytucje powinny przedłożyć właściwym organom odpowiednią dokumentację. W celu zmniejszenia obciążenia instytucji związanego z nadzorem oraz zwiększenia skuteczności i wydajności procedur stosowanych przez właściwe organy w tym zakresie należy ustanowić przepisy określające wymogi dotyczące dokumentacji towarzyszącej wnioskom o zatwierdzenie lub powiadomieniom o wdrożeniu rozszerzeń i zmian.

| (9) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. |
| --- | --- |

(9)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

| (10) | Przepisy niniejszego rozporządzenia są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ odnoszą się do rozszerzeń lub zmian w metodach zaawansowanego pomiaru i IRB wykorzystywanych w kontekście wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego i ryzyka operacyjnego oraz z uwagi na fakt, że odpowiednie kwestie i procedury związane z nadzorem są podobne dla tych dwóch typów metod wewnętrznych. W celu zapewnienia spójności tych przepisów oraz ułatwienia osobom podlegającym odpowiednim obowiązkom uzyskania kompleksowego obrazu przepisów oraz dostępu do nich w skoordynowany sposób, pożądane jest, aby weszły one w życie w tym samym czasie oraz określały w jednym rozporządzeniu wszystkie regulacyjne standardy techniczne dotyczące rozszerzeń i zmian metod wewnętrznych stosowanych w kontekście ryzyka kredytowego i ryzyka operacyjnego, które są wymagane na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Ponieważ przepisy art. 312 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) odnoszą się jednak do innych kwestii, niniejsze rozporządzenie dotyczy wyłącznie przepisów lit. b) i c). |
| --- | --- |

(10)

Przepisy niniejszego rozporządzenia są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ odnoszą się do rozszerzeń lub zmian w metodach zaawansowanego pomiaru i IRB wykorzystywanych w kontekście wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego i ryzyka operacyjnego oraz z uwagi na fakt, że odpowiednie kwestie i procedury związane z nadzorem są podobne dla tych dwóch typów metod wewnętrznych. W celu zapewnienia spójności tych przepisów oraz ułatwienia osobom podlegającym odpowiednim obowiązkom uzyskania kompleksowego obrazu przepisów oraz dostępu do nich w skoordynowany sposób, pożądane jest, aby weszły one w życie w tym samym czasie oraz określały w jednym rozporządzeniu wszystkie regulacyjne standardy techniczne dotyczące rozszerzeń i zmian metod wewnętrznych stosowanych w kontekście ryzyka kredytowego i ryzyka operacyjnego, które są wymagane na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Ponieważ przepisy art. 312 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) odnoszą się jednak do innych kwestii, niniejsze rozporządzenie dotyczy wyłącznie przepisów lit. b) i c).

| (11) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych stanowiących podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy kosztów i korzyści, które są z nimi potencjalnie związane, oraz zwrócił się o wydanie opinii przez Bankową Grupę Interesariuszy ustanowioną zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3), |
| --- | --- |

(11)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych stanowiących podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy kosztów i korzyści, które są z nimi potencjalnie związane, oraz zwrócił się o wydanie opinii przez Bankową Grupę Interesariuszy ustanowioną zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu określono warunki przeprowadzania oceny istotności rozszerzeń i zmian w metodach wewnętrznych ratingów i metodach zaawansowanego pomiaru, które są dopuszczalne zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, uwzględniając warunki mające zastosowanie do powiadomień dotyczących tego rodzaju zmian i rozszerzeń.

Artykuł 2

Kategorie rozszerzeń i zmian

1.   Istotność zmian zakresu stosowania systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych bądź zmian systemów ratingowych lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych w przypadku metody wewnętrznych ratingów („zmiany w metodzie IRB”), lub rozszerzeń i zmian metody zaawansowanego pomiaru („rozszerzenia i zmiany w metodzie zaawansowanego pomiaru”) klasyfikuje się poprzez ich przypisanie do jednej z następujących kategorii:

| a) | znaczne rozszerzenia i zmiany, które zgodnie z art. 143 ust. 3 i art. 312 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wymagają uzyskania zezwolenia ze strony właściwych organów; |
| --- | --- |

a)

znaczne rozszerzenia i zmiany, które zgodnie z art. 143 ust. 3 i art. 312 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wymagają uzyskania zezwolenia ze strony właściwych organów;

| b) | pozostałe rozszerzenia i zmiany, o których wdrożeniu należy powiadomić właściwe organy. |
| --- | --- |

b)

pozostałe rozszerzenia i zmiany, o których wdrożeniu należy powiadomić właściwe organy.

2.   Rozszerzenia i zmiany, o których mowa w ust. 1 lit. b), dzieli się na następujące podkategorie:

| a) | rozszerzenia i zmiany wiążące się z koniecznością przekazania powiadomienia przed ich wdrożeniem; |
| --- | --- |

a)

rozszerzenia i zmiany wiążące się z koniecznością przekazania powiadomienia przed ich wdrożeniem;

| b | rozszerzenia i zmiany wiążące się z koniecznością przekazania powiadomienia po ich wdrożeniu. |
| --- | --- |

b

rozszerzenia i zmiany wiążące się z koniecznością przekazania powiadomienia po ich wdrożeniu.

Artykuł 3

Zasady klasyfikacji rozszerzeń i zmian

1.   Zmiany w metodzie IRB klasyfikuje się zgodnie z przepisami niniejszego artykułu oraz przepisami art. 4 i 5.

Rozszerzenia metody zaawansowanego pomiaru i zmiany wprowadzane w tej metodzie klasyfikuje się zgodnie z przepisami niniejszego artykułu oraz przepisami art. 6 i 7.

2.   Jeżeli instytucje zostaną zobowiązane do obliczenia ilościowego wpływu dowolnego rozszerzenia lub zmiany na wymogi w zakresie funduszy własnych lub, w stosownych przypadkach, na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczenia te przeprowadza się zgodnie z następującą metodyką:

| a) | przy przeprowadzaniu oceny wpływu ilościowego instytucje korzystają z najbardziej aktualnych dostępnych danych; |
| --- | --- |

a)

przy przeprowadzaniu oceny wpływu ilościowego instytucje korzystają z najbardziej aktualnych dostępnych danych;

| b) | jeżeli precyzyjne ocenienie wpływu ilościowego nie jest możliwe, instytucje przeprowadzają ocenę wpływu na podstawie reprezentatywnej próby lub innych wiarygodnych metod wnioskowania; |
| --- | --- |

b)

jeżeli precyzyjne ocenienie wpływu ilościowego nie jest możliwe, instytucje przeprowadzają ocenę wpływu na podstawie reprezentatywnej próby lub innych wiarygodnych metod wnioskowania;

| c) | w przypadku zmian, które nie mają bezpośredniego wpływu ilościowego, nie oblicza się wpływu ilościowego zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 lit. c) w przypadku metody IRB lub art. 6 ust. 1 lit. c) w przypadku metody zaawansowanego pomiaru. |
| --- | --- |

c)

w przypadku zmian, które nie mają bezpośredniego wpływu ilościowego, nie oblicza się wpływu ilościowego zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 lit. c) w przypadku metody IRB lub art. 6 ust. 1 lit. c) w przypadku metody zaawansowanego pomiaru.

3.   Jednego znacznego rozszerzenia lub jednej znacznej zmiany nie należy dzielić na szereg mniej istotnych zmian lub rozszerzeń.

4.   W razie wątpliwości instytucje przypisują rozszerzenia i zmiany do kategorii o najwyższym potencjalnym poziomie istotności.

5.   Jeżeli właściwe organy udzieliły zezwolenia na wdrożenie znacznego rozszerzenia lub zmiany, instytucje obliczają wymogi w zakresie funduszy własnych w oparciu o zatwierdzone rozszerzenie lub zmianę, począwszy od daty wskazanej w nowym zezwoleniu, które zastępuje wcześniejsze zezwolenie. Niewdrożenie w wyznaczonym terminie rozszerzenia lub zmiany, na wdrożenie których właściwe organy udzieliły zezwolenia, wymaga uzyskania nowego zezwolenia od właściwych organów, o którego wydanie należy się zwrócić bez zbędnej zwłoki.

6.   W przypadku wystąpienia opóźnień we wdrażaniu rozszerzenia lub zmiany, na wdrożenie których właściwy organ udzielił zezwolenia, instytucja powiadamia właściwy organ o tym fakcie i przedstawia właściwym organom plan terminowego wdrażania zatwierdzonego rozszerzenia lub zmiany, a następnie realizuje ten plan w terminie uzgodnionym z właściwym organem.

7.   Jeżeli rozszerzenie lub zmiana zostanie sklasyfikowana jako rozszerzenie lub zmiana wymagająca wcześniejszego powiadomienia właściwych organów oraz jeżeli po przekazaniu powiadomienia instytucje zdecydują się nie wdrażać rozszerzenia lub zmiany, instytucje powiadamiają właściwe organy o podjęciu takiej decyzji bez zbędnej zwłoki.

Artykuł 4

Znaczne zmiany w metodzie IRB

1.   Zmiany w metodzie IRB uznaje się za znaczne, jeżeli spełniają którykolwiek z następujących warunków:

| a) | należą do jednej z kategorii zmian zakresu stosowania systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych opisanych w załączniku I część I sekcja 1; |
| --- | --- |

a)

należą do jednej z kategorii zmian zakresu stosowania systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych opisanych w załączniku I część I sekcja 1;

| b) | należą do jednej z kategorii zmian systemów ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych opisanych w załączniku I część II sekcja 1; |
| --- | --- |

b)

należą do jednej z kategorii zmian systemów ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych opisanych w załączniku I część II sekcja 1;

| c) | wywołują dowolny z poniższych skutków:






  (i) | prowadzą do zmniejszenia o 1,5 % którejkolwiek z poniższych wartości:






  — | ogólnych skonsolidowanych kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia unijnej instytucji dominującej; |
| --- | --- | --- | --- |

c)

wywołują dowolny z poniższych skutków:

(i)

prowadzą do zmniejszenia o 1,5 % którejkolwiek z poniższych wartości:

—

ogólnych skonsolidowanych kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia unijnej instytucji dominującej;

| — | ogólnych kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia w przypadku instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną; |
| --- | --- |

—

ogólnych kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia w przypadku instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną;

| (ii) | prowadzą do zmniejszenia o co najmniej 15 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania wewnętrznego systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych. |
| --- | --- |

(ii)

prowadzą do zmniejszenia o co najmniej 15 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania wewnętrznego systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych.

2.   Do celów ust. 1 lit. c) ppkt (i) niniejszego artykułu i zgodnie z przepisami art. 3 ust. 2 ocenę wpływu zmiany przeprowadza się w oparciu o współczynnik obliczony w następujący sposób:

| a) | w liczniku wpisuje się różnicę między kwotami ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania wewnętrznego systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych przed wdrożeniem zmiany i po jej wdrożeniu na poziomie skonsolidowanym unijnej instytucji dominującej lub na poziomie instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną; |
| --- | --- |

a)

w liczniku wpisuje się różnicę między kwotami ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania wewnętrznego systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych przed wdrożeniem zmiany i po jej wdrożeniu na poziomie skonsolidowanym unijnej instytucji dominującej lub na poziomie instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną;

| b) | w mianowniku wpisuje się ogólne kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia przed wdrożeniem zmiany na poziomie skonsolidowanym unijnej instytucji dominującej lub, odpowiednio, na poziomie instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną. |
| --- | --- |

b)

w mianowniku wpisuje się ogólne kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia przed wdrożeniem zmiany na poziomie skonsolidowanym unijnej instytucji dominującej lub, odpowiednio, na poziomie instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną.

Przeprowadzane obliczenia odnoszą się do tego samego punktu w czasie.

Określenie wpływu na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dotyczy wyłącznie wpływu zmiany w metodzie IRB, przy czym przyjmuje się, że zestaw ekspozycji pozostaje niezmieniony.

3.   Do celów ust. 1 lit. c) ppkt (ii) niniejszego artykułu i zgodnie z przepisami art. 3 ust. 2 ocenę wpływu zmiany przeprowadza się w oparciu o współczynnik obliczony w następujący sposób:

| a) | w liczniku wpisuje się różnicę między kwotami ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania wewnętrznego systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych przed wdrożeniem zmiany i po jej wdrożeniu; |
| --- | --- |

a)

w liczniku wpisuje się różnicę między kwotami ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania wewnętrznego systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych przed wdrożeniem zmiany i po jej wdrożeniu;

| b) | w mianowniku wpisuje się różnicę między kwotami ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych. |
| --- | --- |

b)

w mianowniku wpisuje się różnicę między kwotami ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych.

Przeprowadzane obliczenia odnoszą się do tego samego punktu w czasie.

Określenie wpływu na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dotyczy wyłącznie wpływu zmiany w metodzie IRB, przy czym przyjmuje się, że zestaw ekspozycji pozostaje niezmieniony.

Artykuł 5

Zmiany w metodzie IRB, które nie zostały uznane za znaczne

1.   Właściwe organy powiadamia się o zmianach w metodzie IRB, które nie są znaczne, ale o których wdrożeniu właściwe organy należy powiadamiać zgodnie z art. 143 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w następujący sposób:

| a) | właściwe organy powiadamia się o zamiarze wdrożenia zmian, które spełniają którykolwiek z poniższych warunków, z wyprzedzeniem co najmniej dwóch miesięcy przed ich wdrożeniem:






  (i) | zmiany te zostały opisane w załączniku I część I sekcja 2; |
| --- | --- | --- |

a)

właściwe organy powiadamia się o zamiarze wdrożenia zmian, które spełniają którykolwiek z poniższych warunków, z wyprzedzeniem co najmniej dwóch miesięcy przed ich wdrożeniem:

(i)

zmiany te zostały opisane w załączniku I część I sekcja 2;

| (ii) | zmiany te zostały opisane w załączniku I część II sekcja 2; |
| --- | --- |

(ii)

zmiany te zostały opisane w załączniku I część II sekcja 2;

| (iii) | zmiany te prowadzą do zmniejszenia o co najmniej 5 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania wewnętrznego systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych; |
| --- | --- |

(iii)

zmiany te prowadzą do zmniejszenia o co najmniej 5 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania wewnętrznego systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych;

| b) | właściwe organy powiadamia się o wszelkich innych zmianach po ich wdrożeniu, przynajmniej raz do roku. |
| --- | --- |

b)

właściwe organy powiadamia się o wszelkich innych zmianach po ich wdrożeniu, przynajmniej raz do roku.

2.   Do celów ust. 1 lit. a) ppkt (iii) niniejszego artykułu i zgodnie z przepisami art. 3 ust. 2 ocenę wpływu zmiany przeprowadza się w oparciu o współczynnik obliczony w następujący sposób:

| a) | w liczniku wpisuje się różnicę między kwotami ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania wewnętrznego systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych przed wdrożeniem zmiany i po jej wdrożeniu; |
| --- | --- |

a)

w liczniku wpisuje się różnicę między kwotami ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania wewnętrznego systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych przed wdrożeniem zmiany i po jej wdrożeniu;

| b) | w mianowniku wpisuje się różnicę między kwotami ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych. |
| --- | --- |

b)

w mianowniku wpisuje się różnicę między kwotami ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka kredytowego i ryzyka rozmycia związanego z zakresem stosowania systemu ratingowego lub metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych.

Przeprowadzane obliczenia odnoszą się do tego samego punktu w czasie.

Określenie wpływu na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dotyczy wyłącznie wpływu zmiany w metodzie IRB, przy czym przyjmuje się, że zestaw ekspozycji pozostaje niezmieniony.

Artykuł 6

Znaczne rozszerzenia i zmiany w metodzie zaawansowanego pomiaru

1.   Rozszerzenia i zmiany w metodzie zaawansowanego pomiaru uznaje się za znaczne, jeżeli spełniają którykolwiek z następujących warunków:

| a) | mogą zostać zaklasyfikowane jako którekolwiek z rozszerzeń opisanych w załączniku II część I sekcja 1; |
| --- | --- |

a)

mogą zostać zaklasyfikowane jako którekolwiek z rozszerzeń opisanych w załączniku II część I sekcja 1;

| b) | mogą zostać zaklasyfikowane jako którekolwiek ze zmian opisanych w załączniku II część II sekcja 1; |
| --- | --- |

b)

mogą zostać zaklasyfikowane jako którekolwiek ze zmian opisanych w załączniku II część II sekcja 1;

| c) | wywołują dowolny z poniższych skutków:






  (i) | prowadzą do zmniejszenia o co najmniej 10 % którejkolwiek z poniższych wartości:






  — | ogólnych skonsolidowanych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego w przypadku unijnej instytucji dominującej; |
| --- | --- | --- | --- |

c)

wywołują dowolny z poniższych skutków:

(i)

prowadzą do zmniejszenia o co najmniej 10 % którejkolwiek z poniższych wartości:

—

ogólnych skonsolidowanych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego w przypadku unijnej instytucji dominującej;

| — | ogólnych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego w przypadku instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną; |
| --- | --- |

—

ogólnych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego w przypadku instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną;

| (ii) | prowadzą do zmniejszenia o co najmniej 10 % którejkolwiek z poniższych wartości:






  — | ogólnych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego na poziomie skonsolidowanym instytucji dominującej niebędącej unijną instytucją dominującą; |
| --- | --- | --- |

(ii)

prowadzą do zmniejszenia o co najmniej 10 % którejkolwiek z poniższych wartości:

—

ogólnych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego na poziomie skonsolidowanym instytucji dominującej niebędącej unijną instytucją dominującą;

| — | ogólnych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego jednostki zależnej, jeżeli instytucja dominująca nie otrzymała zezwolenia na stosowanie metody zaawansowanego pomiaru. |
| --- | --- |

—

ogólnych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego jednostki zależnej, jeżeli instytucja dominująca nie otrzymała zezwolenia na stosowanie metody zaawansowanego pomiaru.

2.   Do celów ust. 1 lit. c) ppkt (i) i zgodnie z przepisami art. 3 ust. 2 ocenę wpływu rozszerzenia lub zmiany przeprowadza się w oparciu o współczynnik obliczony w następujący sposób:

| a) | w liczniku wpisuje się różnicę między wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego związanego z zakresem stosowania modelu metody zaawansowanego pomiaru przed wdrożeniem rozszerzenia lub zmiany oraz po ich wdrożeniu na poziomie skonsolidowanym unijnej instytucji dominującej lub na poziomie instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną; |
| --- | --- |

a)

w liczniku wpisuje się różnicę między wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego związanego z zakresem stosowania modelu metody zaawansowanego pomiaru przed wdrożeniem rozszerzenia lub zmiany oraz po ich wdrożeniu na poziomie skonsolidowanym unijnej instytucji dominującej lub na poziomie instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną;

| b) | w mianowniku wpisuje się ogólne wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego przed wdrożeniem rozszerzenia lub zmiany na poziomie skonsolidowanym unijnej instytucji dominującej lub, odpowiednio, na poziomie instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną. |
| --- | --- |

b)

w mianowniku wpisuje się ogólne wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego przed wdrożeniem rozszerzenia lub zmiany na poziomie skonsolidowanym unijnej instytucji dominującej lub, odpowiednio, na poziomie instytucji niebędącej instytucją dominującą ani jednostką zależną.

Przeprowadzane obliczenia odnoszą się do tego samego punktu w czasie.

Określenie wpływu na wymogi w zakresie funduszy własnych dotyczy wyłącznie wpływu rozszerzenia i zmiany w metodzie zaawansowanego pomiaru, dlatego też przyjmuje się, że profil ryzyka operacyjnego pozostaje niezmieniony.

3.   Do celów ust. 1 lit. c) ppkt (ii) i zgodnie z przepisami art. 3 ust. 2 ocenę wpływu rozszerzenia lub zmiany przeprowadza się w oparciu o współczynnik obliczony w następujący sposób:

| a) | w liczniku wpisuje się różnicę między wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego związanego z zakresem stosowania modelu przed wdrożeniem i po wdrożeniu rozszerzenia lub zmiany na poziomie skonsolidowanym instytucji dominującej niebędącej unijną instytucją dominującą lub na poziomie jednostki zależnej, w przypadku gdy instytucja dominująca nie uzyskała zezwolenia na stosowanie metody zaawansowanego pomiaru; |
| --- | --- |

a)

w liczniku wpisuje się różnicę między wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego związanego z zakresem stosowania modelu przed wdrożeniem i po wdrożeniu rozszerzenia lub zmiany na poziomie skonsolidowanym instytucji dominującej niebędącej unijną instytucją dominującą lub na poziomie jednostki zależnej, w przypadku gdy instytucja dominująca nie uzyskała zezwolenia na stosowanie metody zaawansowanego pomiaru;

| b) | w mianowniku wpisuje się ogólne wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego przed wdrożeniem rozszerzenia lub zmiany na poziomie skonsolidowanym instytucji dominującej niebędącej unijną instytucją dominującą lub, odpowiednio, na poziomie jednostki zależnej, jeżeli instytucja dominująca nie uzyskała zezwolenia na stosowanie metody zaawansowanego pomiaru. |
| --- | --- |

b)

w mianowniku wpisuje się ogólne wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego przed wdrożeniem rozszerzenia lub zmiany na poziomie skonsolidowanym instytucji dominującej niebędącej unijną instytucją dominującą lub, odpowiednio, na poziomie jednostki zależnej, jeżeli instytucja dominująca nie uzyskała zezwolenia na stosowanie metody zaawansowanego pomiaru.

Przeprowadzane obliczenia odnoszą się do tego samego punktu w czasie.

Określenie wpływu na wymogi w zakresie funduszy własnych dotyczy wyłącznie wpływu rozszerzenia i zmiany w metodzie zaawansowanego pomiaru, dlatego też przyjmuje się, że profil ryzyka operacyjnego pozostaje niezmieniony.

Artykuł 7

Rozszerzenia i zmiany w metodzie zaawansowanego pomiaru, które nie zostały uznane za znaczne

O rozszerzeniach i zmianach w metodzie zaawansowanego pomiaru, które nie są znaczne, ale o których wdrożeniu należy powiadamiać właściwe organy zgodnie z art. 312 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, powiadamia się w następujący sposób:

| a) | właściwe organy powiadamia się o zamiarze wdrożenia rozszerzeń i zmian podlegających przepisom załącznika II część I sekcja 2 i załącznika II część II sekcja 2 z wyprzedzeniem co najmniej dwóch miesięcy przed ich wdrożeniem; |
| --- | --- |

a)

właściwe organy powiadamia się o zamiarze wdrożenia rozszerzeń i zmian podlegających przepisom załącznika II część I sekcja 2 i załącznika II część II sekcja 2 z wyprzedzeniem co najmniej dwóch miesięcy przed ich wdrożeniem;

| b) | właściwe organy powiadamia się o wszelkich innych rozszerzeniach i zmianach po ich wdrożeniu, przynajmniej raz do roku. |
| --- | --- |

b)

właściwe organy powiadamia się o wszelkich innych rozszerzeniach i zmianach po ich wdrożeniu, przynajmniej raz do roku.

Artykuł 8

Dokumentacja związana z rozszerzeniami i zmianami

1.   W przypadku rozszerzeń i zmian w metodzie IRB lub metodzie zaawansowanego pomiaru sklasyfikowanych jako wymagające zatwierdzenia przez właściwe organy, instytucje dołączają do wniosku następującą dokumentację:

| a) | opis, uzasadnienie i cel rozszerzenia lub zmiany; |
| --- | --- |

a)

opis, uzasadnienie i cel rozszerzenia lub zmiany;

| b) | datę wdrożenia; |
| --- | --- |

b)

datę wdrożenia;

| c) | zakres stosowania, na który wpływa dane rozszerzenie lub zmiana modelu, oraz wskazanie wolumenu; |
| --- | --- |

c)

zakres stosowania, na który wpływa dane rozszerzenie lub zmiana modelu, oraz wskazanie wolumenu;

| d) | dokumentacja techniczna i dotycząca procedur; |
| --- | --- |

d)

dokumentacja techniczna i dotycząca procedur;

| e) | sprawozdania z niezależnego przeglądu lub niezależnej walidacji przeprowadzonych w instytucjach; |
| --- | --- |

e)

sprawozdania z niezależnego przeglądu lub niezależnej walidacji przeprowadzonych w instytucjach;

| f) | potwierdzenie faktu zatwierdzenia rozszerzenia lub zmiany przez właściwe organy w ramach procedur zatwierdzania stosowanych w danej instytucji; informacje na temat daty zatwierdzenia; |
| --- | --- |

f)

potwierdzenie faktu zatwierdzenia rozszerzenia lub zmiany przez właściwe organy w ramach procedur zatwierdzania stosowanych w danej instytucji; informacje na temat daty zatwierdzenia;

| g) | w stosownych przypadkach — ilościowy wpływ zmiany lub rozszerzenia na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem lub na wymogi w zakresie funduszy własnych; |
| --- | --- |

g)

w stosownych przypadkach — ilościowy wpływ zmiany lub rozszerzenia na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem lub na wymogi w zakresie funduszy własnych;

| h) | rejestry zawierające informacje na temat aktualnych i wcześniejszych numerów wersji modeli wewnętrznych, które podlegają zatwierdzeniu. |
| --- | --- |

h)

rejestry zawierające informacje na temat aktualnych i wcześniejszych numerów wersji modeli wewnętrznych, które podlegają zatwierdzeniu.

2.   W przypadku rozszerzeń i zmian sklasyfikowanych jako wymagające przekazania powiadomienia przed ich wdrożeniem lub po ich wdrożeniu instytucje załączają do powiadomienia dokumentację, o której mowa w ust. 1 lit. a), b), c), f) i g).

Artykuł 9

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościo – wego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

3

---

ZAŁĄCZNIK I

ZMIANY METODY IRB

CZĘŚĆ I

ZMIANY ZAKRESU STOSOWANIA SYSTEMU RATINGOWEGO LUB METODY MODELI WEWNĘTRZNYCH W STOSUNKU DO EKSPOZYCJI KAPITAŁOWYCH

SEKCJA 1

Zmiany wymagające zatwierdzenia przez właściwe organy („znaczne”)

| 1. | Rozszerzenie zakresu stosowania systemu ratingowego na:






  a) | ekspozycje w dodatkowej jednostce gospodarczej, które dotyczą tego samego rodzaju produktu lub dłużnika; |
| --- | --- | --- |

1.

Rozszerzenie zakresu stosowania systemu ratingowego na:

a)

ekspozycje w dodatkowej jednostce gospodarczej, które dotyczą tego samego rodzaju produktu lub dłużnika;

| b) | ekspozycje dotyczące dodatkowego rodzaju produktu lub dłużnika, chyba że dodatkowy rodzaj produktu lub dłużnika wchodzi w zakres stosowania zatwierdzonego systemu ratingowego zgodnie z kryteriami określonymi w lit. c) ppkt (i) i (ii); |
| --- | --- |

b)

ekspozycje dotyczące dodatkowego rodzaju produktu lub dłużnika, chyba że dodatkowy rodzaj produktu lub dłużnika wchodzi w zakres stosowania zatwierdzonego systemu ratingowego zgodnie z kryteriami określonymi w lit. c) ppkt (i) i (ii);

| c) | dodatkowe ekspozycje związane z podjęciem decyzji o udzieleniu grupie pożyczki przez osobę trzecią, chyba że instytucja może wykazać, iż dodatkowe ekspozycje wchodzą w zakres stosowania zatwierdzonego systemu ratingowego w oparciu o następujące kryteria:






  (i) | „reprezentatywność” danych wykorzystanych do budowy modelu służącego przypisaniu ekspozycji do poszczególnych klas ratingowych lub pul ratingowych względem najważniejszych właściwości dodatkowych ekspozycji instytucji, jeżeli osoba trzecia podjęła decyzję o udzieleniu pożyczki, zgodnie z art. 174 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

c)

dodatkowe ekspozycje związane z podjęciem decyzji o udzieleniu grupie pożyczki przez osobę trzecią, chyba że instytucja może wykazać, iż dodatkowe ekspozycje wchodzą w zakres stosowania zatwierdzonego systemu ratingowego w oparciu o następujące kryteria:

(i)

„reprezentatywność” danych wykorzystanych do budowy modelu służącego przypisaniu ekspozycji do poszczególnych klas ratingowych lub pul ratingowych względem najważniejszych właściwości dodatkowych ekspozycji instytucji, jeżeli osoba trzecia podjęła decyzję o udzieleniu pożyczki, zgodnie z art. 174 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (ii) | „porównywalność” ogółu ekspozycji objętych danymi stanowiącymi podstawę oszacowania, norm kredytowania stosowanych w chwili generowania danych oraz innych istotnych czynników z właściwościami dodatkowych ekspozycji, jeżeli osoba trzecia podjęła decyzję o udzieleniu pożyczki, zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(ii)

„porównywalność” ogółu ekspozycji objętych danymi stanowiącymi podstawę oszacowania, norm kredytowania stosowanych w chwili generowania danych oraz innych istotnych czynników z właściwościami dodatkowych ekspozycji, jeżeli osoba trzecia podjęła decyzję o udzieleniu pożyczki, zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

W celu ustalenia „reprezentatywności” i „porównywalności”, o których mowa w ust. 1 ppkt (i) i (ii), instytucje przedstawiają wyczerpujący opis stosowanych kryteriów i środków.

| 2. | Rozszerzenie zakresu stosowania metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych na jeden z następujących rodzajów ekspozycji:






  a) | ekspozycje z tytułu uproszczonej metody ważenia ryzykiem zgodnie z art. 155 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

2.

Rozszerzenie zakresu stosowania metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych na jeden z następujących rodzajów ekspozycji:

a)

ekspozycje z tytułu uproszczonej metody ważenia ryzykiem zgodnie z art. 155 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | ekspozycje z tytułu metody opartej na PD/LGD zgodnie z art. 155 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

ekspozycje z tytułu metody opartej na PD/LGD zgodnie z art. 155 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | ekspozycje z tytułu tymczasowego stosowania w niepełnym zakresie zgodnie z art. 495 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

c)

ekspozycje z tytułu tymczasowego stosowania w niepełnym zakresie zgodnie z art. 495 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| d) | ekspozycje z tytułu tego samego rodzaju produktu w dodatkowej jednostce gospodarczej; |
| --- | --- |

d)

ekspozycje z tytułu tego samego rodzaju produktu w dodatkowej jednostce gospodarczej;

| e) | ekspozycje z tytułu dodatkowego rodzaju produktu, chyba że instytucja jest w stanie wykazać, że dany typ produktu jest objęty zakresem stosowania istniejącej metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych. |
| --- | --- |

e)

ekspozycje z tytułu dodatkowego rodzaju produktu, chyba że instytucja jest w stanie wykazać, że dany typ produktu jest objęty zakresem stosowania istniejącej metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych.

SEKCJA 2

Zmiany wymagające wcześniejszego powiadomienia właściwych organów

| 1. | Ograniczenie zakresu stosowania lub wykorzystywania systemu ratingowego. |
| --- | --- |

1.

Ograniczenie zakresu stosowania lub wykorzystywania systemu ratingowego.

| 2. | Ograniczenie zakresu stosowania metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych. |
| --- | --- |

2.

Ograniczenie zakresu stosowania metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych.

| 3. | Rozszerzenie zakresu stosowania systemu ratingowego, w odniesieniu do którego można wykazać, że nie podlega przepisom części I sekcja 1 pkt 1 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

3.

Rozszerzenie zakresu stosowania systemu ratingowego, w odniesieniu do którego można wykazać, że nie podlega przepisom części I sekcja 1 pkt 1 niniejszego załącznika.

| 4. | Rozszerzenie zakresu stosowania metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych, jeżeli takie rozszerzenie nie podlega przepisom części I sekcja 1 pkt 2 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

4.

Rozszerzenie zakresu stosowania metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych, jeżeli takie rozszerzenie nie podlega przepisom części I sekcja 1 pkt 2 niniejszego załącznika.

CZĘŚĆ II

ZMIANY SYSTEMÓW RATINGOWYCH LUB METODY MODELI WEWNĘTRZNYCH W STOSUNKU DO EKSPOZYCJI KAPITAŁOWYCH

SEKCJA 1

Zmiany wymagające zatwierdzenia przez właściwe organy („znaczne”)

| 1. | Zmiany w metodyce przypisywania ekspozycji do klas ekspozycji i systemów ratingowych. Zmiany te obejmują:






  a) | zmiany w metodyce stosowanej przy przypisywaniu ekspozycji do różnych klas ekspozycji zgodnie z art. 147 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

1.

Zmiany w metodyce przypisywania ekspozycji do klas ekspozycji i systemów ratingowych. Zmiany te obejmują:

a)

zmiany w metodyce stosowanej przy przypisywaniu ekspozycji do różnych klas ekspozycji zgodnie z art. 147 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | zmiany w metodyce stosowanej przy przypisywaniu dłużnika lub transakcji do systemu ratingowego zgodnie z art. 169 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

b)

zmiany w metodyce stosowanej przy przypisywaniu dłużnika lub transakcji do systemu ratingowego zgodnie z art. 169 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 2. | Następujące zmiany w algorytmach i procedurach służących do: przypisania dłużników do klas jakości lub pul dłużników; przypisania ekspozycji do klas instrumentów lub pul instrumentów; lub kwantyfikacji ryzyka niewykonania zobowiązania przez dłużnika lub powiązanej straty („zmiany metodyki ratingowej w odniesieniu do systemów IRB”):






  a) | zmiany metody modelowania stosowanej przy przypisywaniu dłużnika do klas jakości lub pul dłużników lub ekspozycji do klas instrumentów lub pul instrumentów zgodnie z art. 171 ust. 1 i art. 172 ust. 1 lit. a)–d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

2.

Następujące zmiany w algorytmach i procedurach służących do: przypisania dłużników do klas jakości lub pul dłużników; przypisania ekspozycji do klas instrumentów lub pul instrumentów; lub kwantyfikacji ryzyka niewykonania zobowiązania przez dłużnika lub powiązanej straty („zmiany metodyki ratingowej w odniesieniu do systemów IRB”):

a)

zmiany metody modelowania stosowanej przy przypisywaniu dłużnika do klas jakości lub pul dłużników lub ekspozycji do klas instrumentów lub pul instrumentów zgodnie z art. 171 ust. 1 i art. 172 ust. 1 lit. a)–d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | zmiany podejścia instytucji do zasady „jeden dłużnik-jeden rating” w rozumieniu art. 172 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

zmiany podejścia instytucji do zasady „jeden dłużnik-jeden rating” w rozumieniu art. 172 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | zmiany założeń leżących u podstaw procesu sporządzania ratingów, które dotyczą stopnia, w jakim zmiana warunków gospodarczych może potencjalnie wpłynąć na saldo migracji znacznej liczby ekspozycji, dłużników lub instrumentów pomiędzy poszczególnymi klasami i pulami, w odróżnieniu od migracji niewielkiej części ekspozycji, dłużników lub instrumentów spowodowanej wyłącznie indywidualnymi właściwościami danego środka oraz poziomami istotności określonymi przez instytucję; |
| --- | --- |

c)

zmiany założeń leżących u podstaw procesu sporządzania ratingów, które dotyczą stopnia, w jakim zmiana warunków gospodarczych może potencjalnie wpłynąć na saldo migracji znacznej liczby ekspozycji, dłużników lub instrumentów pomiędzy poszczególnymi klasami i pulami, w odróżnieniu od migracji niewielkiej części ekspozycji, dłużników lub instrumentów spowodowanej wyłącznie indywidualnymi właściwościami danego środka oraz poziomami istotności określonymi przez instytucję;

| d) | zmiany kryteriów ratingowych, o których mowa w art. 170 ust. 1 lit. c) i e) oraz w art. 170 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, lub zmiany ich wag, sekwencji lub hierarchii, jeżeli spełniają dowolny z poniższych warunków:






  (i) | powodują istotną zmianę hierarchii uprzywilejowania, o której mowa w art. 170 ust. 1 lit. c) i art. 170 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, której wielkość i poziom zostaną określone przez instytucję; |
| --- | --- | --- |

d)

zmiany kryteriów ratingowych, o których mowa w art. 170 ust. 1 lit. c) i e) oraz w art. 170 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, lub zmiany ich wag, sekwencji lub hierarchii, jeżeli spełniają dowolny z poniższych warunków:

(i)

powodują istotną zmianę hierarchii uprzywilejowania, o której mowa w art. 170 ust. 1 lit. c) i art. 170 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, której wielkość i poziom zostaną określone przez instytucję;

| (ii) | powodują istotną zmianę rozkładu dłużników, instrumentów lub ekspozycji w poszczególnych klasach lub pulach zgodnie z art. 170 ust. 1 lit. d) i f) oraz art. 170 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, której wielkość i poziom zostaną określone przez instytucję; |
| --- | --- |

(ii)

powodują istotną zmianę rozkładu dłużników, instrumentów lub ekspozycji w poszczególnych klasach lub pulach zgodnie z art. 170 ust. 1 lit. d) i f) oraz art. 170 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, której wielkość i poziom zostaną określone przez instytucję;

| e) | wprowadzenie lub wycofanie ratingu zewnętrznego jako głównego czynnika decydującego o przyznaniu wewnętrznego ratingu zgodnie z art. 171 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

e)

wprowadzenie lub wycofanie ratingu zewnętrznego jako głównego czynnika decydującego o przyznaniu wewnętrznego ratingu zgodnie z art. 171 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| f) | zmiana podstawowej metodyki szacowania PD i LGD (w tym najlepszego oszacowania oczekiwanych strat) oraz współczynników konwersji zgodnie z art. 180, 181 i 182 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym metodyki określania marginesu ostrożnościowego związanego z przewidywanym zakresem błędów oszacowań zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Jeżeli chodzi o LGD i współczynniki konwersji, zmiany te obejmują również zmiany metodyki służącej uwzględnieniu wpływu okresu pogorszenia koniunktury gospodarczej zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. b) i art. 182 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

f)

zmiana podstawowej metodyki szacowania PD i LGD (w tym najlepszego oszacowania oczekiwanych strat) oraz współczynników konwersji zgodnie z art. 180, 181 i 182 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym metodyki określania marginesu ostrożnościowego związanego z przewidywanym zakresem błędów oszacowań zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Jeżeli chodzi o LGD i współczynniki konwersji, zmiany te obejmują również zmiany metodyki służącej uwzględnieniu wpływu okresu pogorszenia koniunktury gospodarczej zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. b) i art. 182 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| g) | włączenie dodatkowych rodzajów zabezpieczenia w zakres szacowania LGD zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. c)–g) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli sposób ich traktowania odbiega od sposobu określonego w procedurach, które zostały już zatwierdzone. |
| --- | --- |

g)

włączenie dodatkowych rodzajów zabezpieczenia w zakres szacowania LGD zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. c)–g) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli sposób ich traktowania odbiega od sposobu określonego w procedurach, które zostały już zatwierdzone.

| 3. | Zmiany w definicji niewykonania zobowiązania określonej w art. 178 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

3.

Zmiany w definicji niewykonania zobowiązania określonej w art. 178 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 4. | Zmiany w metodyce lub procedurach walidacji, które powodują zmiany w przeprowadzanej przez instytucję ocenie zgodności i spójności szacunków z odpowiednimi parametrami ryzyka, procesem ratingu lub funkcjonowaniem systemów ratingowych zgodnie z art. 185 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

4.

Zmiany w metodyce lub procedurach walidacji, które powodują zmiany w przeprowadzanej przez instytucję ocenie zgodności i spójności szacunków z odpowiednimi parametrami ryzyka, procesem ratingu lub funkcjonowaniem systemów ratingowych zgodnie z art. 185 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 5. | Zmiany w stosowaniu metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych. Zmiany te obejmują:






  a) | zmiany w metodzie modelowania wartości zagrożonej stosowanej przy szacowaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w stosunku do ekspozycji kapitałowych zgodnie z art. 155 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

5.

Zmiany w stosowaniu metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych. Zmiany te obejmują:

a)

zmiany w metodzie modelowania wartości zagrożonej stosowanej przy szacowaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w stosunku do ekspozycji kapitałowych zgodnie z art. 155 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | zmiany w metodyce dostosowywania oszacowań potencjalnej straty w celu osiągnięcia odpowiednich poziomów realizmu lub ostrożności bądź zmiany w metodzie analitycznej służącej przekształceniu danych dotyczących krótszych horyzontów czasowych na dane kwartalne zgodnie z art. 186 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

zmiany w metodyce dostosowywania oszacowań potencjalnej straty w celu osiągnięcia odpowiednich poziomów realizmu lub ostrożności bądź zmiany w metodzie analitycznej służącej przekształceniu danych dotyczących krótszych horyzontów czasowych na dane kwartalne zgodnie z art. 186 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | zmiany zasad uwzględniania istotnych czynników ryzyka dotyczących określonego profilu ryzyka i jego złożoności w modelu, uwzględniając nieliniowość portfela kapitałowego instytucji, zgodnie z art. 186 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

c)

zmiany zasad uwzględniania istotnych czynników ryzyka dotyczących określonego profilu ryzyka i jego złożoności w modelu, uwzględniając nieliniowość portfela kapitałowego instytucji, zgodnie z art. 186 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| d) | zmiany w podstawowej metodyce przyporządkowywania indywidualnych pozycji do wskaźników zastępczych, indeksów rynkowych i czynników ryzyka zgodnie z art. 186 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

d)

zmiany w podstawowej metodyce przyporządkowywania indywidualnych pozycji do wskaźników zastępczych, indeksów rynkowych i czynników ryzyka zgodnie z art. 186 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

SEKCJA 2

Zmiany wymagające wcześniejszego powiadomienia właściwych organów

| 1. | Zmiany w sposobie postępowania z nabytymi wierzytelnościami zgodnie z art. 153 ust. 6 i 7 oraz art. 154 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

1.

Zmiany w sposobie postępowania z nabytymi wierzytelnościami zgodnie z art. 153 ust. 6 i 7 oraz art. 154 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 2. | Następujące zmiany w metodyce ratingowej w ramach systemów IRB:






  a) | zmiany w procedurach wewnętrznych i kryteriach przypisywania wag ryzyka ekspozycjom związanym z kredytowaniem specjalistycznym zgodnie z art. 153 ust. 5 i art. 170 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

2.

Następujące zmiany w metodyce ratingowej w ramach systemów IRB:

a)

zmiany w procedurach wewnętrznych i kryteriach przypisywania wag ryzyka ekspozycjom związanym z kredytowaniem specjalistycznym zgodnie z art. 153 ust. 5 i art. 170 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | zmiany wynikające z przejścia ze stosowania bezpośrednich oszacowań parametrów ryzyka w odniesieniu do poszczególnych dłużników lub ekspozycji na stosowanie skokowej skali ratingowej lub vice versa, zgodnie z art. 169 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

b)

zmiany wynikające z przejścia ze stosowania bezpośrednich oszacowań parametrów ryzyka w odniesieniu do poszczególnych dłużników lub ekspozycji na stosowanie skokowej skali ratingowej lub vice versa, zgodnie z art. 169 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika;

| c) | zmiany skali ratingowej dotyczące liczby lub struktury klas ratingowych zgodnie z art. 170 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 2 niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

c)

zmiany skali ratingowej dotyczące liczby lub struktury klas ratingowych zgodnie z art. 170 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 2 niniejszego załącznika;

| d) | zmiany kryteriów ratingowych lub ich wag lub hierarchii zgodnie z art. 170 ust. 1 lit. c) i e) i art. 170 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

d)

zmiany kryteriów ratingowych lub ich wag lub hierarchii zgodnie z art. 170 ust. 1 lit. c) i e) i art. 170 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika;

| e) | zmiany definicji klasy lub puli lub kryteriów zgodnie z art. 171 ust. 1 i art. 172 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

e)

zmiany definicji klasy lub puli lub kryteriów zgodnie z art. 171 ust. 1 i art. 172 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika;

| f) | zmiany zakresu informacji wykorzystywanych przy przypisywaniu dłużników do klas lub pul zgodnie z art. 171 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub włączenie nowych lub dodatkowych informacji do modelu stosowanego do oszacowań parametrów zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

f)

zmiany zakresu informacji wykorzystywanych przy przypisywaniu dłużników do klas lub pul zgodnie z art. 171 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub włączenie nowych lub dodatkowych informacji do modelu stosowanego do oszacowań parametrów zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| g) | zmiany zasad i procedur wprowadzania zmian zgodnie z art. 172 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

g)

zmiany zasad i procedur wprowadzania zmian zgodnie z art. 172 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika;

| h) | zmiany podstawowej metodyki szacowania PD i LGD (w tym najlepszego oszacowania oczekiwanych strat) oraz współczynników konwersji zgodnie z art. 180, 181 i 182 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym metodyki określania marginesu ostrożnościowego związanego z przewidywanym zakresem błędów oszacowań zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika. Jeżeli chodzi o LGD i współczynniki konwersji, zmiany te obejmują również zmiany metodyki służącej uwzględnieniu wpływu okresu pogorszenia koniunktury gospodarczej zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. b) i art. 182 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

h)

zmiany podstawowej metodyki szacowania PD i LGD (w tym najlepszego oszacowania oczekiwanych strat) oraz współczynników konwersji zgodnie z art. 180, 181 i 182 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym metodyki określania marginesu ostrożnościowego związanego z przewidywanym zakresem błędów oszacowań zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika. Jeżeli chodzi o LGD i współczynniki konwersji, zmiany te obejmują również zmiany metodyki służącej uwzględnieniu wpływu okresu pogorszenia koniunktury gospodarczej zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. b) i art. 182 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| i) | zmiany w sposobie uwzględniania gwarancji warunkowych w ramach procesu szacowania LGD oraz w zakresie tych gwarancji zgodnie z art. 183 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

i)

zmiany w sposobie uwzględniania gwarancji warunkowych w ramach procesu szacowania LGD oraz w zakresie tych gwarancji zgodnie z art. 183 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| j) | uwzględnienie dodatkowych rodzajów zabezpieczenia w ramach procesu szacowania LGD zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. c)–g) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostało ono już uznane za znaczne zgodnie z częścią II tytuł I niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

j)

uwzględnienie dodatkowych rodzajów zabezpieczenia w ramach procesu szacowania LGD zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. c)–g) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostało ono już uznane za znaczne zgodnie z częścią II tytuł I niniejszego załącznika;

| k) | jeżeli instytucja przyporządkowuje swoje wewnętrzne kategorie do skali stosowanej przez ECAI i następnie przypisuje stosowanej przez siebie kategorii współczynnik niewykonania zobowiązania zaobserwowany dla kategorii organizacji zewnętrznej zgodnie z art. 180 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 — zmiany w metodzie przyporządkowywania stosowanej w tym celu, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

k)

jeżeli instytucja przyporządkowuje swoje wewnętrzne kategorie do skali stosowanej przez ECAI i następnie przypisuje stosowanej przez siebie kategorii współczynnik niewykonania zobowiązania zaobserwowany dla kategorii organizacji zewnętrznej zgodnie z art. 180 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 — zmiany w metodzie przyporządkowywania stosowanej w tym celu, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika.

| 3. | Zmiany w metodyce lub procedurach walidacji zgodnie z art. 185 i 188 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

3.

Zmiany w metodyce lub procedurach walidacji zgodnie z art. 185 i 188 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika;

| 4. | Zmiany w procesach. Zmiany te obejmują:






  a) | zmiany w jednostce do spraw kontroli ryzyka kredytowego w rozumieniu art. 190 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dotyczące jej pozycji w ramach organizacji oraz zakresu jej obowiązków; |
| --- | --- | --- |

4.

Zmiany w procesach. Zmiany te obejmują:

a)

zmiany w jednostce do spraw kontroli ryzyka kredytowego w rozumieniu art. 190 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dotyczące jej pozycji w ramach organizacji oraz zakresu jej obowiązków;

| b) | zmiany pozycji jednostki ds. walidacji określonej w art. 190 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w ramach organizacji oraz zmiany zakresu jej obowiązków; |
| --- | --- |

b)

zmiany pozycji jednostki ds. walidacji określonej w art. 190 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w ramach organizacji oraz zmiany zakresu jej obowiązków;

| c) | zmiany w wewnętrznym środowisku organizacyjnym lub kontrolnym lub zmiany w kluczowych procesach, które mogą wywrzeć istotny wpływ na system ratingowy. |
| --- | --- |

c)

zmiany w wewnętrznym środowisku organizacyjnym lub kontrolnym lub zmiany w kluczowych procesach, które mogą wywrzeć istotny wpływ na system ratingowy.

| 5. | Zmiany w danych. Zmiany te obejmują:






  a) | przypadek, w którym instytucja rozpoczyna korzystanie lub zaprzestaje korzystania z danych zbiorczych obejmujących szereg instytucji zgodnie z art. 179 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

5.

Zmiany w danych. Zmiany te obejmują:

a)

przypadek, w którym instytucja rozpoczyna korzystanie lub zaprzestaje korzystania z danych zbiorczych obejmujących szereg instytucji zgodnie z art. 179 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | zmianę źródeł danych wykorzystywanych w procesie klasyfikacji ekspozycji do poszczególnych klas lub pul zgodnie z art. 176 ust. 5 lit. a) i art. 175 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

zmianę źródeł danych wykorzystywanych w procesie klasyfikacji ekspozycji do poszczególnych klas lub pul zgodnie z art. 176 ust. 5 lit. a) i art. 175 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | zmianę czasu trwania i struktury szeregu czasowego wykorzystywanego do szacowania parametrów zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, która wykracza poza coroczne uwzględnienie nowych obserwacji, chyba że została ona już uznana za znaczną zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

c)

zmianę czasu trwania i struktury szeregu czasowego wykorzystywanego do szacowania parametrów zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, która wykracza poza coroczne uwzględnienie nowych obserwacji, chyba że została ona już uznana za znaczną zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika.

| 6. | Zmiany w sposobie korzystania z modeli, jeżeli instytucja rozpoczyna stosowanie oszacowań parametrów ryzyka do wewnętrznych celów związanych z prowadzeniem działalności, które nie są oszacowaniami wykorzystywanymi do celów regulacyjnych, zgodnie z ograniczeniami wyznaczonymi w art. 179 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

6.

Zmiany w sposobie korzystania z modeli, jeżeli instytucja rozpoczyna stosowanie oszacowań parametrów ryzyka do wewnętrznych celów związanych z prowadzeniem działalności, które nie są oszacowaniami wykorzystywanymi do celów regulacyjnych, zgodnie z ograniczeniami wyznaczonymi w art. 179 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 7. | Zmiany w stosowaniu metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych. Zmiany te obejmują:






  a) | zmiany danych przedstawiających rozkład zwrotów w stosunku do ekspozycji kapitałowych w ramach metody modeli wewnętrznych, o których mowa w art. 186 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

7.

Zmiany w stosowaniu metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych. Zmiany te obejmują:

a)

zmiany danych przedstawiających rozkład zwrotów w stosunku do ekspozycji kapitałowych w ramach metody modeli wewnętrznych, o których mowa w art. 186 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | zmiany w wewnętrznym środowisku organizacyjnym lub kontrolnym lub zmiany w kluczowych procesach, które mają istotny wpływ na stosowanie metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych. |
| --- | --- |

b)

zmiany w wewnętrznym środowisku organizacyjnym lub kontrolnym lub zmiany w kluczowych procesach, które mają istotny wpływ na stosowanie metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych.

---

ZAŁĄCZNIK II

ROZSZERZENIA I ZMIANY W METODZIE ZAAWANSOWANEGO POMIARU

CZĘŚĆ I

SEKCJA 1

Rozszerzenia wymagające zatwierdzenia przez właściwe organy („znaczne”)

| 1. | Wprowadzenie po raz pierwszy środków służących ujęciu oczekiwanych strat w normach prowadzenia działalności instytucji zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

1.

Wprowadzenie po raz pierwszy środków służących ujęciu oczekiwanych strat w normach prowadzenia działalności instytucji zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 2. | Wprowadzenie po raz pierwszy technik ograniczania ryzyka operacyjnego, takich jak ubezpieczenia i inne mechanizmy transferu ryzyka, o których mowa w art. 323 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

2.

Wprowadzenie po raz pierwszy technik ograniczania ryzyka operacyjnego, takich jak ubezpieczenia i inne mechanizmy transferu ryzyka, o których mowa w art. 323 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 3. | Pierwsze uznanie korelacji strat wynikłych z ryzyka operacyjnego zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

3.

Pierwsze uznanie korelacji strat wynikłych z ryzyka operacyjnego zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 4. | Pierwsze wprowadzenie metod stosowanych podczas alokacji kapitału ryzyka operacyjnego pomiędzy poszczególne podmioty należące do grupy, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) i art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

4.

Pierwsze wprowadzenie metod stosowanych podczas alokacji kapitału ryzyka operacyjnego pomiędzy poszczególne podmioty należące do grupy, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) i art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 5. | Wprowadzenie metody zaawansowanego pomiaru w niektórych częściach instytucji lub w odniesieniu do niektórych grup instytucji, które nie zostały jeszcze objęte zatwierdzeniem lub zatwierdzonym planem stopniowego wdrażania zgodnie z art. 314 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli te dodatkowe obszary stanowią ponad 5 % unijnej jednostki dominującej na poziomie skonsolidowanym lub instytucji niebędącej jednostką dominującą ani jednostką zależną. |
| --- | --- |

5.

Wprowadzenie metody zaawansowanego pomiaru w niektórych częściach instytucji lub w odniesieniu do niektórych grup instytucji, które nie zostały jeszcze objęte zatwierdzeniem lub zatwierdzonym planem stopniowego wdrażania zgodnie z art. 314 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli te dodatkowe obszary stanowią ponad 5 % unijnej jednostki dominującej na poziomie skonsolidowanym lub instytucji niebędącej jednostką dominującą ani jednostką zależną.

Powyższych obliczeń dokonuje się pod koniec poprzedzającego roku budżetowego w oparciu o kwotę odpowiedniego wskaźnika zdefiniowanego w art. 316 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i przypisanego do obszarów, w odniesieniu do których zastosowana zostanie metoda zaawansowanego pomiaru.

SEKCJA 2

Rozszerzenia wymagające wcześniejszego powiadomienia właściwych organów

Wprowadzenie metody zaawansowanego pomiaru w niektórych częściach instytucji lub w odniesieniu do niektórych grup instytucji, które nie zostały jeszcze objęte zatwierdzeniem lub zatwierdzonym planem stopniowego wdrażania zgodnie z art. 314 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli te dodatkowe obszary obejmują wskazaną poniżej część unijnej jednostki dominującej na poziomie skonsolidowanym lub instytucji niebędącej jednostką dominującą ani jednostką zależną:

| a) | ponad 1 %; |
| --- | --- |

a)

ponad 1 %;

| b) | do 5 % włącznie. |
| --- | --- |

b)

do 5 % włącznie.

Powyższych obliczeń dokonuje się pod koniec poprzedzającego roku budżetowego w oparciu o kwotę odpowiedniego wskaźnika zdefiniowanego w art. 316 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i przypisanego do obszarów, w odniesieniu do których zastosowana zostanie metoda zaawansowanego pomiaru.

CZĘŚĆ II

ZMIANY W METODZIE ZAAWANSOWANEGO POMIARU

SEKCJA 1

Zmiany wymagające zatwierdzenia przez właściwe organy („znaczne”)

| 1. | Zmiany w strukturze organizacyjnej i operacyjnej niezależnej funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym, o której mowa w art. 321 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które ograniczają zdolność funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym do nadzorowania procesów decyzyjnych w kontrolowanych przez nie jednostkach gospodarczych i pomocniczych oraz do dostarczania informacji na potrzeby tych procesów. |
| --- | --- |

1.

Zmiany w strukturze organizacyjnej i operacyjnej niezależnej funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym, o której mowa w art. 321 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które ograniczają zdolność funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym do nadzorowania procesów decyzyjnych w kontrolowanych przez nie jednostkach gospodarczych i pomocniczych oraz do dostarczania informacji na potrzeby tych procesów.

| 2. | Zmiany w systemie pomiaru ryzyka operacyjnego, jeżeli spełniają następujące kryteria:






  a) | prowadzą do zmiany architektury systemu pomiaru w odniesieniu do połączenia czterech elementów danych, tj. wewnętrznych i zewnętrznych danych na temat strat, analizy scenariuszy wariantowych oraz otoczenia biznesowego i czynników kontroli wewnętrznej, o których mowa w art. 322 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

2.

Zmiany w systemie pomiaru ryzyka operacyjnego, jeżeli spełniają następujące kryteria:

a)

prowadzą do zmiany architektury systemu pomiaru w odniesieniu do połączenia czterech elementów danych, tj. wewnętrznych i zewnętrznych danych na temat strat, analizy scenariuszy wariantowych oraz otoczenia biznesowego i czynników kontroli wewnętrznej, o których mowa w art. 322 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | prowadzą do zmiany logiki i czynników wywierających wpływ na metodykę stosowaną przy alokacji kapitału ryzyka operacyjnego pomiędzy poszczególne podmioty wchodzące w zakres grupy, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) i art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

b)

prowadzą do zmiany logiki i czynników wywierających wpływ na metodykę stosowaną przy alokacji kapitału ryzyka operacyjnego pomiędzy poszczególne podmioty wchodzące w zakres grupy, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) i art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 3. | Zmiany procedur dotyczących danych wewnętrznych i zewnętrznych, analizy scenariuszy wariantowych oraz otoczenia biznesowego i czynników kontroli wewnętrznej, jeżeli:






  a) | prowadzą do zmniejszenia poziomu kontroli w zakresie kompletności i jakości danych na temat ryzyka operacyjnego zgodnie z art. 322 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

3.

Zmiany procedur dotyczących danych wewnętrznych i zewnętrznych, analizy scenariuszy wariantowych oraz otoczenia biznesowego i czynników kontroli wewnętrznej, jeżeli:

a)

prowadzą do zmniejszenia poziomu kontroli w zakresie kompletności i jakości danych na temat ryzyka operacyjnego zgodnie z art. 322 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | prowadzą do zmiany źródeł danych zewnętrznych wykorzystywanych w ramach systemu pomiaru zgodnie z art. 322 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że dane te są porównywalne i reprezentatywne dla profilu ryzyka operacyjnego. |
| --- | --- |

b)

prowadzą do zmiany źródeł danych zewnętrznych wykorzystywanych w ramach systemu pomiaru zgodnie z art. 322 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że dane te są porównywalne i reprezentatywne dla profilu ryzyka operacyjnego.

| 4. | Zmiany w ogólnej metodzie oceny dotyczącej tego, w jaki sposób umowy ubezpieczeniowe lub inne mechanizmy transferu ryzyka są uwzględniane w obliczeniach opłat kapitałowych w ramach metody zaawansowanego pomiaru zgodnie z art. 323 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

4.

Zmiany w ogólnej metodzie oceny dotyczącej tego, w jaki sposób umowy ubezpieczeniowe lub inne mechanizmy transferu ryzyka są uwzględniane w obliczeniach opłat kapitałowych w ramach metody zaawansowanego pomiaru zgodnie z art. 323 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 5. | Zmniejszenie części ryzyka operacyjnego ujętego w ramach metody zaawansowanego pomiaru przez instytucję lub grupę instytucji korzystającą z metody zaawansowanego pomiaru zgodnie z art. 314 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, o ile spełniono jeden z następujących warunków:






  a) | obszary, w odniesieniu do których metoda zaawansowanego pomiaru nie będzie już stosowana, odpowiadają ponad 5 % ogólnych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego unijnej jednostki dominującej na poziomie skonsolidowanym lub instytucji, która nie jest instytucją dominującą ani jednostką zależną; |
| --- | --- | --- |

5.

Zmniejszenie części ryzyka operacyjnego ujętego w ramach metody zaawansowanego pomiaru przez instytucję lub grupę instytucji korzystającą z metody zaawansowanego pomiaru zgodnie z art. 314 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, o ile spełniono jeden z następujących warunków:

a)

obszary, w odniesieniu do których metoda zaawansowanego pomiaru nie będzie już stosowana, odpowiadają ponad 5 % ogólnych wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego unijnej jednostki dominującej na poziomie skonsolidowanym lub instytucji, która nie jest instytucją dominującą ani jednostką zależną;

| b) | zmniejszenie liczby obszarów, w odniesieniu do których stosuje się metodę zaawansowanego pomiaru, prowadzi do stosowania metody zaawansowanego pomiaru w części instytucji, która odpowiada niższemu odsetkowi niż odsetek wymagany przez właściwy organ zgodnie z art. 314 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

b)

zmniejszenie liczby obszarów, w odniesieniu do których stosuje się metodę zaawansowanego pomiaru, prowadzi do stosowania metody zaawansowanego pomiaru w części instytucji, która odpowiada niższemu odsetkowi niż odsetek wymagany przez właściwy organ zgodnie z art. 314 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Wspomniane obliczenia przeprowadza się w momencie wystąpienia przez instytucję z wnioskiem o dokonanie zmiany, w oparciu o wysokość wymogu kapitałowego obliczoną pod koniec poprzedzającego roku budżetowego.

SEKCJA 2

Zmiany wymagające wcześniejszego powiadomienia właściwych organów

| 1. | Zmiany sposobu włączania systemu pomiaru ryzyka operacyjnego do codziennego procesu zarządzania wprowadzone w ramach procedur zarządzania ryzykiem i polityki w tym zakresie, o których mowa w art. 321 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli zmiany te prowadzą do jednego z następujących skutków:






  a) | do zmiany zakresu, w jakim system zarządzania ryzykiem operacyjnym wnosi wkład w istotne informacje dotyczące zarządzania ryzykiem instytucji oraz powiązane procesy decyzyjne, w tym zatwierdzanie nowych produktów, systemów i procesów oraz definicję tolerancji na ryzyko operacyjne; |
| --- | --- | --- |

1.

Zmiany sposobu włączania systemu pomiaru ryzyka operacyjnego do codziennego procesu zarządzania wprowadzone w ramach procedur zarządzania ryzykiem i polityki w tym zakresie, o których mowa w art. 321 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli zmiany te prowadzą do jednego z następujących skutków:

a)

do zmiany zakresu, w jakim system zarządzania ryzykiem operacyjnym wnosi wkład w istotne informacje dotyczące zarządzania ryzykiem instytucji oraz powiązane procesy decyzyjne, w tym zatwierdzanie nowych produktów, systemów i procesów oraz definicję tolerancji na ryzyko operacyjne;

| b) | do ograniczenia zakresu, grup odbiorców i częstotliwości stosowania systemów sprawozdawczości służących przekazywaniu wszystkim istotnym częściom instytucji informacji na temat wyników zastosowania systemu pomiaru ryzyka operacyjnego oraz decyzji podjętych w odpowiedzi na istotne zdarzenia związane z ryzykiem operacyjnym. |
| --- | --- |

b)

do ograniczenia zakresu, grup odbiorców i częstotliwości stosowania systemów sprawozdawczości służących przekazywaniu wszystkim istotnym częściom instytucji informacji na temat wyników zastosowania systemu pomiaru ryzyka operacyjnego oraz decyzji podjętych w odpowiedzi na istotne zdarzenia związane z ryzykiem operacyjnym.

| 2. | Zmiany w strukturze organizacyjnej i operacyjnej niezależnej funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym w rozumieniu art. 321 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli spełniają którekolwiek z następujących kryteriów:






  a) | prowadzą do obniżenia rangi funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym lub jej kierownika w hierarchii; |
| --- | --- | --- |

2.

Zmiany w strukturze organizacyjnej i operacyjnej niezależnej funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym w rozumieniu art. 321 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli spełniają którekolwiek z następujących kryteriów:

a)

prowadzą do obniżenia rangi funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym lub jej kierownika w hierarchii;

| b) | prowadzą do istotnego ograniczenia zakresu zadań i obowiązków w ramach funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym; |
| --- | --- |

b)

prowadzą do istotnego ograniczenia zakresu zadań i obowiązków w ramach funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym;

| c) | prowadzą do rozszerzenia zakresu zadań i obowiązków w ramach funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym, chyba że nie dochodzi do wystąpienia konfliktu interesów a funkcja zarządzania ryzykiem operacyjnym otrzymuje odpowiednią ilość dodatkowych środków; |
| --- | --- |

c)

prowadzą do rozszerzenia zakresu zadań i obowiązków w ramach funkcji zarządzania ryzykiem operacyjnym, chyba że nie dochodzi do wystąpienia konfliktu interesów a funkcja zarządzania ryzykiem operacyjnym otrzymuje odpowiednią ilość dodatkowych środków;

| d) | prowadzą do zmniejszenia ilości dostępnych zasobów budżetowych oraz kadrowych o ponad 10 % łącznych zasobów danej instytucji lub grupy w stosunku do stanu na moment udzielenia ostatniego zezwolenia zgodnie z art. 312 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że dostępne zasoby budżetowe i kadrowe na poziomie instytucji lub grupy uległy zmniejszeniu w tym samym stopniu. |
| --- | --- |

d)

prowadzą do zmniejszenia ilości dostępnych zasobów budżetowych oraz kadrowych o ponad 10 % łącznych zasobów danej instytucji lub grupy w stosunku do stanu na moment udzielenia ostatniego zezwolenia zgodnie z art. 312 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że dostępne zasoby budżetowe i kadrowe na poziomie instytucji lub grupy uległy zmniejszeniu w tym samym stopniu.

| 3. | Zmiany w procedurach walidacji i przeglądu wewnętrznego, o których mowa w art. 321 lit. e) i f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli skutkują zmianą logiki i metod dokonywania wewnętrznej walidacji lub przeglądu ram metody zaawansowanego pomiaru. |
| --- | --- |

3.

Zmiany w procedurach walidacji i przeglądu wewnętrznego, o których mowa w art. 321 lit. e) i f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli skutkują zmianą logiki i metod dokonywania wewnętrznej walidacji lub przeglądu ram metody zaawansowanego pomiaru.

| 4. | Zmiany w metodzie obliczania narzutu kapitałowego z tytułu ryzyka operacyjnego prowadzące do zmiany jednego z następujących elementów:






  a) | struktury i właściwości zbioru danych wykorzystywanego przy obliczaniu wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka operacyjnego („zbiór danych do obliczeń”), w tym dowolny z następujących elementów:






  (i) | definicję kwoty straty brutto, która ma być wykorzystywana w ramach zbioru danych do obliczeń zgodnie z art. 322 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- | --- |

4.

Zmiany w metodzie obliczania narzutu kapitałowego z tytułu ryzyka operacyjnego prowadzące do zmiany jednego z następujących elementów:

a)

struktury i właściwości zbioru danych wykorzystywanego przy obliczaniu wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka operacyjnego („zbiór danych do obliczeń”), w tym dowolny z następujących elementów:

(i)

definicję kwoty straty brutto, która ma być wykorzystywana w ramach zbioru danych do obliczeń zgodnie z art. 322 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (ii) | datę odniesienia zdarzeń straty, które mają być wykorzystywane w ramach zbioru danych do obliczeń zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

(ii)

datę odniesienia zdarzeń straty, które mają być wykorzystywane w ramach zbioru danych do obliczeń zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (iii) | metodę wykorzystywaną do określania długości szeregów czasowych danych na temat strat, które mają być wykorzystywane w ramach zbioru danych do obliczeń zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

(iii)

metodę wykorzystywaną do określania długości szeregów czasowych danych na temat strat, które mają być wykorzystywane w ramach zbioru danych do obliczeń zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (iv) | kryteria mające zastosowanie do strat grupy spowodowanych wystąpieniem wspólnego zdarzenia ryzyka operacyjnego lub powiązanych zdarzeń w danym okresie zgodnie z art. 322 ust. 3 lit. b) i e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

(iv)

kryteria mające zastosowanie do strat grupy spowodowanych wystąpieniem wspólnego zdarzenia ryzyka operacyjnego lub powiązanych zdarzeń w danym okresie zgodnie z art. 322 ust. 3 lit. b) i e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (v) | liczbę lub rodzaj kategorii ryzyka lub równoważnych kategorii, w odniesieniu do których oblicza się wysokość wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka operacyjnego; |
| --- | --- |

(v)

liczbę lub rodzaj kategorii ryzyka lub równoważnych kategorii, w odniesieniu do których oblicza się wysokość wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka operacyjnego;

| (vi) | metodę ustanawiania progu dla poziomu strat, o których mowa w art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, po przekroczeniu którego model jest dopasowywany do danych; |
| --- | --- |

(vi)

metodę ustanawiania progu dla poziomu strat, o których mowa w art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, po przekroczeniu którego model jest dopasowywany do danych;

| (vii) | w stosownych przypadkach — metodę ustanawiania progu służącego odróżnieniu głównych i skrajnych regionów danych, jeżeli były one mierzone za pomocą różnych metod, zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

(vii)

w stosownych przypadkach — metodę ustanawiania progu służącego odróżnieniu głównych i skrajnych regionów danych, jeżeli były one mierzone za pomocą różnych metod, zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (viii) | procesy i kryteria oceny istotności służące skorygowaniu danych dotyczących ryzyka operacyjnego lub dostosowaniu ich w inny sposób zgodnie z art. 322 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

(viii)

procesy i kryteria oceny istotności służące skorygowaniu danych dotyczących ryzyka operacyjnego lub dostosowaniu ich w inny sposób zgodnie z art. 322 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (ix) | zmianę źródeł danych zewnętrznych, o których mowa w art. 322 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wykorzystywanych w ramach systemu pomiaru, chyba że została ona już uznana za znaczną zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

(ix)

zmianę źródeł danych zewnętrznych, o których mowa w art. 322 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wykorzystywanych w ramach systemu pomiaru, chyba że została ona już uznana za znaczną zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika;

| b) | kryteria wyboru, aktualizacji i przeglądu zastosowanych wypłat i metod szacowania ich parametrów zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

kryteria wyboru, aktualizacji i przeglądu zastosowanych wypłat i metod szacowania ich parametrów zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | kryteria i procedury ustalania wysokości zagregowanych rozkładów strat oraz obliczania odpowiedniej miary ryzyka operacyjnego na poziomie ufności regulacyjnej zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

c)

kryteria i procedury ustalania wysokości zagregowanych rozkładów strat oraz obliczania odpowiedniej miary ryzyka operacyjnego na poziomie ufności regulacyjnej zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| d) | metodyka ustalania wysokości oczekiwanych strat oraz ich ujmowania w wewnętrznych normach prowadzenia działalności zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

d)

metodyka ustalania wysokości oczekiwanych strat oraz ich ujmowania w wewnętrznych normach prowadzenia działalności zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| e) | metodyka regulująca kwestie związane z uznawaniem korelacji między stratami wynikłymi z ryzyka operacyjnego w ramach poszczególnych oszacowań ryzyka operacyjnego zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

e)

metodyka regulująca kwestie związane z uznawaniem korelacji między stratami wynikłymi z ryzyka operacyjnego w ramach poszczególnych oszacowań ryzyka operacyjnego zgodnie z art. 322 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 5. | Zmiany standardów dotyczących danych wewnętrznych i zewnętrznych, analizy scenariuszy wariantowych oraz otoczenia biznesowego i czynników kontroli wewnętrznej, jeżeli:






  a) | prowadzą do zmiany wewnętrznych procedur i kryteriów gromadzenia wewnętrznych danych na temat strat, o których mowa w art. 322 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym dowolny z następujących elementów:






  (i) | zwiększenie progu gromadzenia wewnętrznych danych na temat strat, o których mowa w art. 322 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- | --- |

5.

Zmiany standardów dotyczących danych wewnętrznych i zewnętrznych, analizy scenariuszy wariantowych oraz otoczenia biznesowego i czynników kontroli wewnętrznej, jeżeli:

a)

prowadzą do zmiany wewnętrznych procedur i kryteriów gromadzenia wewnętrznych danych na temat strat, o których mowa w art. 322 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym dowolny z następujących elementów:

(i)

zwiększenie progu gromadzenia wewnętrznych danych na temat strat, o których mowa w art. 322 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (ii) | metody lub kryteria wykluczenia działań lub ekspozycji z zakresu gromadzenia danych wewnętrznych zgodnie z art. 322 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

(ii)

metody lub kryteria wykluczenia działań lub ekspozycji z zakresu gromadzenia danych wewnętrznych zgodnie z art. 322 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | prowadzą do zmiany wewnętrznych procedur i kryteriów w odniesieniu do jednego z następujących przypadków:






  (i) | przeprowadzania analizy scenariuszy wariantowych zgodnie z art. 322 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

b)

prowadzą do zmiany wewnętrznych procedur i kryteriów w odniesieniu do jednego z następujących przypadków:

(i)

przeprowadzania analizy scenariuszy wariantowych zgodnie z art. 322 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (ii) | określania otoczenia biznesowego oraz czynników kontroli wewnętrznej zgodnie z art. 322 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(ii)

określania otoczenia biznesowego oraz czynników kontroli wewnętrznej zgodnie z art. 322 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 6. | Zmiany w standardach dotyczących ubezpieczenia i innych mechanizmów transferu ryzyka, o których mowa w art. 323 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli spełniają jeden z następujących warunków:






  a) | prowadzą do istotnej zmiany zapewnianego poziomu ochrony; |
| --- | --- | --- |

6.

Zmiany w standardach dotyczących ubezpieczenia i innych mechanizmów transferu ryzyka, o których mowa w art. 323 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli spełniają jeden z następujących warunków:

a)

prowadzą do istotnej zmiany zapewnianego poziomu ochrony;

| b) | prowadzą do zmiany procedur i kryteriów obliczania redukcji kwoty uznanego ubezpieczenia, stosowanych w celu uwzględnienia niepewności dotyczącej płatności, niedopasowania poziomu ochrony oraz rezydualnego okresu ważności polisy i warunków jej wypowiedzenia, jeżeli okres ten jest krótszy niż jeden rok, zgodnie z art. 323 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

b)

prowadzą do zmiany procedur i kryteriów obliczania redukcji kwoty uznanego ubezpieczenia, stosowanych w celu uwzględnienia niepewności dotyczącej płatności, niedopasowania poziomu ochrony oraz rezydualnego okresu ważności polisy i warunków jej wypowiedzenia, jeżeli okres ten jest krótszy niż jeden rok, zgodnie z art. 323 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| 7. | Odpowiednie zmiany w systemach IT wykorzystywanych do przetwarzania metody zaawansowanego pomiaru, w tym zmiany w procesie gromadzenia danych i administrowania tymi danymi, procedurach sprawozdawczych oraz systemach pomiaru ryzyka operacyjnego, o których mowa w art. 312 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a także zmiany w ogólnych standardach zarządzania ryzykiem określonych w art. 74 dyrektywy 2013/36/UE, które przyczyniają się do zmniejszenia integralności i dostępności danych lub systemów IT. |
| --- | --- |

7.

Odpowiednie zmiany w systemach IT wykorzystywanych do przetwarzania metody zaawansowanego pomiaru, w tym zmiany w procesie gromadzenia danych i administrowania tymi danymi, procedurach sprawozdawczych oraz systemach pomiaru ryzyka operacyjnego, o których mowa w art. 312 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a także zmiany w ogólnych standardach zarządzania ryzykiem określonych w art. 74 dyrektywy 2013/36/UE, które przyczyniają się do zmniejszenia integralności i dostępności danych lub systemów IT.

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/50 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/50

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 530/2014

z dnia 12 marca 2014 r.

uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w zakresie regulacyjnych standardów technicznych precyzujących istotne ekspozycje i progi w odniesieniu do wewnętrznych metod dotyczących ryzyka szczególnego w portfelu handlowym

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (1), w szczególności jej art. 77 ust. 4 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 77 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE odnosi się wyłącznie do „instrumentów dłużnych”, a zatem instrumenty kapitałowe w portfelu handlowym nie powinny być włączone do oceny istotności ryzyka szczególnego. |
| --- | --- |

(1)

Art. 77 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE odnosi się wyłącznie do „instrumentów dłużnych”, a zatem instrumenty kapitałowe w portfelu handlowym nie powinny być włączone do oceny istotności ryzyka szczególnego.

| (2) | Istotność ekspozycji na ryzyko szczególne w wartościach bezwzględnych powinna być mierzona z zastosowaniem standardowych zasad obliczania pozycji netto instrumentów dłużnych. W ocenie takiej należy wziąć pod uwagę zarówno długie, jak i krótkie pozycje netto obliczone zgodnie z art. 327 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2), po przeprowadzeniu odpisu z tytułu zabezpieczenia kredytowymi instrumentami pochodnymi zgodnie z art. 346 i 347 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(2)

Istotność ekspozycji na ryzyko szczególne w wartościach bezwzględnych powinna być mierzona z zastosowaniem standardowych zasad obliczania pozycji netto instrumentów dłużnych. W ocenie takiej należy wziąć pod uwagę zarówno długie, jak i krótkie pozycje netto obliczone zgodnie z art. 327 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2), po przeprowadzeniu odpisu z tytułu zabezpieczenia kredytowymi instrumentami pochodnymi zgodnie z art. 346 i 347 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| (3) | Art. 77 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy 2013/36/UE dotyczący ryzyka szczególnego w portfelu handlowym odnosi się do „znacznej liczby istotnych pozycji w instrumentach dłużnych różnych emitentów”. Niniejsze przepisy określają zatem próg istotności znacznej liczby istotnych pozycji w instrumentach dłużnych różnych emitentów, zgodnie z art. 77 ust. 4 wspomnianej dyrektywy. |
| --- | --- |

(3)

Art. 77 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy 2013/36/UE dotyczący ryzyka szczególnego w portfelu handlowym odnosi się do „znacznej liczby istotnych pozycji w instrumentach dłużnych różnych emitentów”. Niniejsze przepisy określają zatem próg istotności znacznej liczby istotnych pozycji w instrumentach dłużnych różnych emitentów, zgodnie z art. 77 ust. 4 wspomnianej dyrektywy.

| (4) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. |
| --- | --- |

(4)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

| (5) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3), |
| --- | --- |

(5)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Definicja pojęcia „ekspozycji na ryzyko szczególne, które są istotne w wartościach bezwzględnych”, zgodnie z art. 77 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE

Ekspozycję instytucji na ryzyko szczególne z tytułu instrumentów dłużnych uznaje się za istotną w wartościach bezwzględnych, jeżeli suma wszystkich pozycji długich netto i pozycji krótkich netto, jak określono w art. 327 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wynosi ponad 1 000 000 000 EUR.

Artykuł 2

Definicja „znacznej liczby istotnych pozycji w instrumentach dłużnych różnych emitentów”, zgodnie z art. 77 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE

Uznaje się, że portfel ryzyka szczególnego instytucji zawiera znaczną liczbę istotnych pozycji w instrumentach dłużnych różnych emitentów, jeżeli w skład portfela wchodzi ponad 100 pozycji, z których każda ma wartość ponad 2 500 000 EUR, niezależnie od tego, czy są to pozycje długie netto czy pozycje krótkie netto, jak określono w art. 327 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

3

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/52 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/52

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 531/2014

z dnia 12 marca 2014 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 w sprawie inicjatywy obywatelskiej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 7 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 211/2011 stanowi, że w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich minimalna liczba sygnatariuszy inicjatywy obywatelskiej powinna odpowiadać liczbie posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w każdym z państw członkowskich, pomnożonej przez 750. Te minimalne liczby określono w załączniku I do rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 211/2011 stanowi, że w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich minimalna liczba sygnatariuszy inicjatywy obywatelskiej powinna odpowiadać liczbie posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w każdym z państw członkowskich, pomnożonej przez 750. Te minimalne liczby określono w załączniku I do rozporządzenia.

| (2) | W dniu 28 czerwca 2013 r. Rada Europejska przyjęła decyzję Rady 2013/312/UE określającą skład Parlamentu Europejskiego (2). Decyzja ta, która weszła w życie w dniu 30 czerwca 2013 r., ustanawia liczbę posłów wybieranych do Parlamentu Europejskiego w poszczególnych państwach członkowskich na okres kadencji parlamentarnej 2014–2019. Okres kadencji parlamentarnej 2014–2019 rozpoczyna się w dniu 1 lipca 2014 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 28 czerwca 2013 r. Rada Europejska przyjęła decyzję Rady 2013/312/UE określającą skład Parlamentu Europejskiego (2). Decyzja ta, która weszła w życie w dniu 30 czerwca 2013 r., ustanawia liczbę posłów wybieranych do Parlamentu Europejskiego w poszczególnych państwach członkowskich na okres kadencji parlamentarnej 2014–2019. Okres kadencji parlamentarnej 2014–2019 rozpoczyna się w dniu 1 lipca 2014 r.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 211/2011, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 211/2011,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 211/2011 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 57.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Minimalna liczba sygnatariuszy przypadająca na państwo członkowskie

| Belgia | 15 750 |
| --- | --- |
| Bułgaria | 12 750 |
| Republika Czeska | 15 750 |
| Dania | 9 750 |
| Niemcy | 72 000 |
| Estonia | 4 500 |
| Irlandia | 8 250 |
| Grecja | 15 750 |
| Hiszpania | 40 500 |
| Francja | 55 500 |
| Chorwacja | 8 250 |
| Włochy | 54 750 |
| Cypr | 4 500 |
| Łotwa | 6 000 |
| Litwa | 8 250 |
| Luksemburg | 4 500 |
| Węgry | 15 750 |
| Malta | 4 500 |
| Niderlandy | 19 500 |
| Austria | 13 500 |
| Polska | 38 250 |
| Portugalia | 15 750 |
| Rumunia | 24 000 |
| Słowenia | 6 000 |
| Słowacja | 9 750 |
| Finlandia | 9 750 |
| Szwecja | 15 000 |
| Zjednoczone Królestwo | 54 750 |

Belgia

15 750

Bułgaria

12 750

Republika Czeska

15 750

Dania

9 750

Niemcy

72 000

Estonia

4 500

Irlandia

8 250

Grecja

15 750

Hiszpania

40 500

Francja

55 500

Chorwacja

8 250

Włochy

54 750

Cypr

4 500

Łotwa

6 000

Litwa

8 250

Luksemburg

4 500

Węgry

15 750

Malta

4 500

Niderlandy

19 500

Austria

13 500

Polska

38 250

Portugalia

15 750

Rumunia

24 000

Słowenia

6 000

Słowacja

9 750

Finlandia

9 750

Szwecja

15 000

Zjednoczone Królestwo

54 750

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/54 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/54

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 532/2014

z dnia 13 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 223/2014 w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 223/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (1), w szczególności jego art. 32 ust. 8, art. 32 ust. 9, art. 34 ust. 7, art. 34 ust. 8 oraz art. 55 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) nr 223/2014 umożliwia Komisji przyjęcie aktów delegowanych uzupełniających elementy inne niż istotne odnośnie do Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 223/2014 umożliwia Komisji przyjęcie aktów delegowanych uzupełniających elementy inne niż istotne odnośnie do Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym

| (2) | W rozporządzeniu (UE) nr 223/2014 zawarty jest wymóg ustanowienia przez instytucję zarządzającą systemu elektronicznej rejestracji i przechowywania danych dotyczących każdej operacji, które są niezbędne do monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu, w tym, odnośnie do programów operacyjnych (PO II) włączenia społecznego osób najbardziej potrzebujących, danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji. Należy zatem ustanowić wykaz danych, które należy rejestrować i przechowywać w tym systemie. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (UE) nr 223/2014 zawarty jest wymóg ustanowienia przez instytucję zarządzającą systemu elektronicznej rejestracji i przechowywania danych dotyczących każdej operacji, które są niezbędne do monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu, w tym, odnośnie do programów operacyjnych (PO II) włączenia społecznego osób najbardziej potrzebujących, danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji. Należy zatem ustanowić wykaz danych, które należy rejestrować i przechowywać w tym systemie.

| (3) | Niektóre dane mają znaczenie dla konkretnych rodzajów operacji lub jedynie dla jednego rodzaju programu operacyjnego; dlatego należy określić zakres zastosowania wymogów odnośnie do danych. W rozporządzeniu (UE) nr 223/2014 określono szczególne wymogi rejestracji i przechowywania danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji wspieranych ze środków PO II, które należy uwzględnić. |
| --- | --- |

(3)

Niektóre dane mają znaczenie dla konkretnych rodzajów operacji lub jedynie dla jednego rodzaju programu operacyjnego; dlatego należy określić zakres zastosowania wymogów odnośnie do danych. W rozporządzeniu (UE) nr 223/2014 określono szczególne wymogi rejestracji i przechowywania danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji wspieranych ze środków PO II, które należy uwzględnić.

| (4) | W wykazie danych należy uwzględnić wymogi w zakresie sprawozdawczości określone w rozporządzeniu (UE) nr 223/2014 w celu zapewnienia, aby dane konieczne do zarządzania finansowego i monitorowania, w tym dane niezbędne do przygotowania wniosków o płatność, zestawień wydatków oraz sprawozdań z wdrażania, istniały dla każdej operacji w formie, w której mogą być łatwo agregowane i uzgadniane. Należy w nim również uwzględnić fakt, że pewne dane podstawowe dotyczące operacji w formie elektronicznej są konieczne do skutecznego zarządzania finansowego operacjami oraz aby spełnić wymóg publikowania podstawowych informacji dotyczących operacji. Niektóre inne dane konieczne są do tego, aby skutecznie planować i przeprowadzać weryfikacje i audyty. |
| --- | --- |

(4)

W wykazie danych należy uwzględnić wymogi w zakresie sprawozdawczości określone w rozporządzeniu (UE) nr 223/2014 w celu zapewnienia, aby dane konieczne do zarządzania finansowego i monitorowania, w tym dane niezbędne do przygotowania wniosków o płatność, zestawień wydatków oraz sprawozdań z wdrażania, istniały dla każdej operacji w formie, w której mogą być łatwo agregowane i uzgadniane. Należy w nim również uwzględnić fakt, że pewne dane podstawowe dotyczące operacji w formie elektronicznej są konieczne do skutecznego zarządzania finansowego operacjami oraz aby spełnić wymóg publikowania podstawowych informacji dotyczących operacji. Niektóre inne dane konieczne są do tego, aby skutecznie planować i przeprowadzać weryfikacje i audyty.

| (5) | Wykaz danych, które należy rejestrować i przechowywać, nie powinien przesądzać o właściwościach technicznych ani o strukturze elektronicznych systemów ustanowionych przez instytucje zarządzające, ani też wpływać na format rejestrowanych i przechowywanych danych, o ile nie określono tego wyraźnie w niniejszym rozporządzeniu. Nie powinien on również przesądzać o sposobie wprowadzania danych do systemu i ich generowania; w niektórych przypadkach dane włączone do wykazu mogą wymagać wprowadzania wielu wartości. Konieczne jest jednak określenie pewnych reguł dotyczących charakteru tych danych w celu zapewnienia, aby instytucja zarządzająca mogła wypełniać swoje obowiązki w zakresie monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu, w tym w przypadkach wymagających przetwarzania danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji. |
| --- | --- |

(5)

Wykaz danych, które należy rejestrować i przechowywać, nie powinien przesądzać o właściwościach technicznych ani o strukturze elektronicznych systemów ustanowionych przez instytucje zarządzające, ani też wpływać na format rejestrowanych i przechowywanych danych, o ile nie określono tego wyraźnie w niniejszym rozporządzeniu. Nie powinien on również przesądzać o sposobie wprowadzania danych do systemu i ich generowania; w niektórych przypadkach dane włączone do wykazu mogą wymagać wprowadzania wielu wartości. Konieczne jest jednak określenie pewnych reguł dotyczących charakteru tych danych w celu zapewnienia, aby instytucja zarządzająca mogła wypełniać swoje obowiązki w zakresie monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu, w tym w przypadkach wymagających przetwarzania danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji.

| (6) | Aby zapewnić możliwość sprawdzenia i audytu wydatków w ramach programów operacyjnych, należy określić kryteria, które powinna spełniać ścieżka audytu, aby została uznana za właściwą. |
| --- | --- |

(6)

Aby zapewnić możliwość sprawdzenia i audytu wydatków w ramach programów operacyjnych, należy określić kryteria, które powinna spełniać ścieżka audytu, aby została uznana za właściwą.

| (7) | Należy zapewnić, odnośnie do audytu na podstawie rozporządzenia (UE) nr 223/2014, aby Komisja i państwa członkowskie zapobiegały nieupoważnionemu ujawnieniu danych lub dostępowi do danych osobowych, oraz określić, do jakich celów Komisja i państwa członkowskie mogą przetwarzać takie dane. |
| --- | --- |

(7)

Należy zapewnić, odnośnie do audytu na podstawie rozporządzenia (UE) nr 223/2014, aby Komisja i państwa członkowskie zapobiegały nieupoważnionemu ujawnieniu danych lub dostępowi do danych osobowych, oraz określić, do jakich celów Komisja i państwa członkowskie mogą przetwarzać takie dane.

| (8) | Instytucja audytowa jest odpowiedzialna za audyty operacji. W celu zapewnienia odpowiedniego zakresu i skuteczności takich audytów oraz prowadzenia ich zgodnie z takimi samymi standardami we wszystkich państwach członkowskich, konieczne jest ustanowienie warunków, które powinny spełniać te audyty. |
| --- | --- |

(8)

Instytucja audytowa jest odpowiedzialna za audyty operacji. W celu zapewnienia odpowiedniego zakresu i skuteczności takich audytów oraz prowadzenia ich zgodnie z takimi samymi standardami we wszystkich państwach członkowskich, konieczne jest ustanowienie warunków, które powinny spełniać te audyty.

| (9) | Należy określić szczegółowo podstawę doboru próby operacji przeznaczonych do audytu, której powinna przestrzegać instytucja audytowa przy ustalaniu lub zatwierdzaniu metody doboru próby, w tym przy określaniu jednostki próby, niektórych kryteriów technicznych, które mają zostać użyte do próby, oraz w razie konieczności czynników, które należy uwzględnić przy dobieraniu dodatkowych prób. |
| --- | --- |

(9)

Należy określić szczegółowo podstawę doboru próby operacji przeznaczonych do audytu, której powinna przestrzegać instytucja audytowa przy ustalaniu lub zatwierdzaniu metody doboru próby, w tym przy określaniu jednostki próby, niektórych kryteriów technicznych, które mają zostać użyte do próby, oraz w razie konieczności czynników, które należy uwzględnić przy dobieraniu dodatkowych prób.

| (10) | Instytucja audytowa powinna sporządzić opinię audytową dotyczącą zestawień wydatków, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 223/2014. W celu zapewnienia odpowiedniego zakresu oraz zawartości audytów zestawień wydatków oraz prowadzenia ich zgodnie z takimi samymi standardami we wszystkich państwach członkowskich, konieczne jest ustanowienie warunków, które powinny spełniać te audyty. |
| --- | --- |

(10)

Instytucja audytowa powinna sporządzić opinię audytową dotyczącą zestawień wydatków, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 223/2014. W celu zapewnienia odpowiedniego zakresu oraz zawartości audytów zestawień wydatków oraz prowadzenia ich zgodnie z takimi samymi standardami we wszystkich państwach członkowskich, konieczne jest ustanowienie warunków, które powinny spełniać te audyty.

| (11) | W celu zapewnienia pewności prawa i równego traktowania wszystkich państw członkowskich przy dokonywaniu korekt finansowych spójnych z zasadą proporcjonalności, należy ustalić kryteria służące do określania poważnych defektów w skutecznym funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli, zdefiniować główne rodzaje takich defektów oraz określić kryteria ustalania poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana, jak również kryteria stosowania korekt finansowych na podstawie stawek zryczałtowanych lub ekstrapolowanych. |
| --- | --- |

(11)

W celu zapewnienia pewności prawa i równego traktowania wszystkich państw członkowskich przy dokonywaniu korekt finansowych spójnych z zasadą proporcjonalności, należy ustalić kryteria służące do określania poważnych defektów w skutecznym funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli, zdefiniować główne rodzaje takich defektów oraz określić kryteria ustalania poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana, jak również kryteria stosowania korekt finansowych na podstawie stawek zryczałtowanych lub ekstrapolowanych.

| (12) | W celu umożliwienia szybkiego stosowania środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, rozporządzenie to powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(12)

W celu umożliwienia szybkiego stosowania środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, rozporządzenie to powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się następujące przepisy uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 223/2014:

| a) | przepisy określające informacje w odniesieniu do danych, które mają być zapisywane i przechowywane w formie elektronicznej w ramach systemu monitorowania ustanowionego przez instytucję zarządzającą; |
| --- | --- |

a)

przepisy określające informacje w odniesieniu do danych, które mają być zapisywane i przechowywane w formie elektronicznej w ramach systemu monitorowania ustanowionego przez instytucję zarządzającą;

| b) | szczegółowe minimalne wymogi dotyczące ścieżki audytu w zakresie utrzymywania zapisów księgowych oraz przechowywania dokumentów potwierdzających na poziomie instytucji certyfikującej, instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczących i beneficjentów; |
| --- | --- |

b)

szczegółowe minimalne wymogi dotyczące ścieżki audytu w zakresie utrzymywania zapisów księgowych oraz przechowywania dokumentów potwierdzających na poziomie instytucji certyfikującej, instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczących i beneficjentów;

| c) | zakres i zawartość audytów operacji i audytów zestawień wydatków oraz metodykę doboru próby operacji; |
| --- | --- |

c)

zakres i zawartość audytów operacji i audytów zestawień wydatków oraz metodykę doboru próby operacji;

| d) | szczegółowe przepisy dotyczące wykorzystania danych zgromadzonych podczas audytów przeprowadzanych przez urzędników Komisji lub upoważnionych przedstawicieli Komisji; |
| --- | --- |

d)

szczegółowe przepisy dotyczące wykorzystania danych zgromadzonych podczas audytów przeprowadzanych przez urzędników Komisji lub upoważnionych przedstawicieli Komisji;

| e) | szczegółowe przepisy dotyczące kryteriów służących do określania poważnych defektów w skutecznym funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli, w tym głównych rodzajów takich defektów; kryteriów ustalania poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana, oraz kryteriów stosowania korekt finansowych na podstawie stawek zryczałtowanych lub ekstrapolowanych. |
| --- | --- |

e)

szczegółowe przepisy dotyczące kryteriów służących do określania poważnych defektów w skutecznym funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli, w tym głównych rodzajów takich defektów; kryteriów ustalania poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana, oraz kryteriów stosowania korekt finansowych na podstawie stawek zryczałtowanych lub ekstrapolowanych.

ROZDZIAŁ II

SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY DOTYCZĄCE SYSTEMÓW ZARZĄDZANIA I KONTROLI

Artykuł 2

Dane, które mają być zapisywane i przechowywane w formie elektronicznej

(artykuł 32 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 223/2014)

1.   Informacje dotyczące danych, które mają być zapisywane i przechowywane w formie elektronicznej dla każdej operacji w ramach systemu monitorowania ustanowionego zgodnie z art. 32 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 223/2014, zostały określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

2.   Dane są zapisywane i przechowywane w odniesieniu do każdej operacji, w tym, w przypadku operacji wspieranych z PO II, dane dotyczące poszczególnych uczestników, w stosownych przypadkach w podziale według płci, aby umożliwić agregowanie danych, jeśli jest to niezbędne do monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu. Umożliwiają one ponadto agregowanie takich danych łącznie dla całego okresu programowania.

Artykuł 3

Szczegółowe minimalne wymagania dotyczące ścieżki audytu

(artykuł 32 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 223/2014)

1.   Szczegółowe minimalne wymagania dotyczące ścieżki audytu w odniesieniu do przechowywanych zapisów księgowych i dokumentów potwierdzających są następujące:

| a) | ścieżka audytu umożliwia stosowanie kryteriów wyboru ustanowionych w programie operacyjnym oferującym żywność lub podstawową pomoc materialną (PO I) lub umożliwia ich weryfikację przez komitet monitorujący PO II; |
| --- | --- |

a)

ścieżka audytu umożliwia stosowanie kryteriów wyboru ustanowionych w programie operacyjnym oferującym żywność lub podstawową pomoc materialną (PO I) lub umożliwia ich weryfikację przez komitet monitorujący PO II;

| b) | w odniesieniu do dotacji na mocy art. 25 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 223/2014 ścieżka audytu umożliwia stwierdzenie zgodności łącznych kwot poświadczonych Komisji ze szczegółowymi zapisami księgowymi oraz dokumentami potwierdzającymi, będącymi w posiadaniu instytucji certyfikującej, instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczących i beneficjentów, dotyczącymi operacji współfinansowanych w ramach programu operacyjnego; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do dotacji na mocy art. 25 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 223/2014 ścieżka audytu umożliwia stwierdzenie zgodności łącznych kwot poświadczonych Komisji ze szczegółowymi zapisami księgowymi oraz dokumentami potwierdzającymi, będącymi w posiadaniu instytucji certyfikującej, instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczących i beneficjentów, dotyczącymi operacji współfinansowanych w ramach programu operacyjnego;

| c) | w odniesieniu do dotacji na mocy art. 25 ust. 1 lit. b) i c) ścieżka audytu umożliwia stwierdzenie zgodności łącznych kwot poświadczonych Komisji ze szczegółowymi danymi dotyczącymi produktów lub rezultatów oraz dokumentami potwierdzającymi, będącymi w posiadaniu instytucji certyfikującej, instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczących i beneficjentów, w tym w stosownych przypadkach dokumentami dotyczącymi metody określania standardowych stawek jednostkowych i kwot ryczałtowych, w odniesieniu do operacji współfinansowanych w ramach programu operacyjnego; |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do dotacji na mocy art. 25 ust. 1 lit. b) i c) ścieżka audytu umożliwia stwierdzenie zgodności łącznych kwot poświadczonych Komisji ze szczegółowymi danymi dotyczącymi produktów lub rezultatów oraz dokumentami potwierdzającymi, będącymi w posiadaniu instytucji certyfikującej, instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczących i beneficjentów, w tym w stosownych przypadkach dokumentami dotyczącymi metody określania standardowych stawek jednostkowych i kwot ryczałtowych, w odniesieniu do operacji współfinansowanych w ramach programu operacyjnego;

| d) | w odniesieniu do kosztów ustalanych zgodnie z art. 25 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 223/2014 ścieżka audytu wykazuje i uzasadnia metodę obliczania, w stosownych przypadkach, oraz podstawę określenia stawek ryczałtowych, a także kwalifikowalne koszty bezpośrednie lub koszty zadeklarowane w ramach innych wybranych kategorii, do których ma zastosowanie stawka ryczałtowa; |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do kosztów ustalanych zgodnie z art. 25 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 223/2014 ścieżka audytu wykazuje i uzasadnia metodę obliczania, w stosownych przypadkach, oraz podstawę określenia stawek ryczałtowych, a także kwalifikowalne koszty bezpośrednie lub koszty zadeklarowane w ramach innych wybranych kategorii, do których ma zastosowanie stawka ryczałtowa;

| e) | w odniesieniu do kosztów ustalanych zgodnie z art. 26 ust. 2 lit. b), c) i e) oraz art. 26 ust. 3 część druga rozporządzenia (UE) nr 223/2014 ścieżka audytu umożliwia uzasadnienie kwalifikowalnych kosztów bezpośrednich lub kosztów zadeklarowanych w ramach innych kategorii kosztów, do których ma zastosowanie stawka ryczałtowa; |
| --- | --- |

e)

w odniesieniu do kosztów ustalanych zgodnie z art. 26 ust. 2 lit. b), c) i e) oraz art. 26 ust. 3 część druga rozporządzenia (UE) nr 223/2014 ścieżka audytu umożliwia uzasadnienie kwalifikowalnych kosztów bezpośrednich lub kosztów zadeklarowanych w ramach innych kategorii kosztów, do których ma zastosowanie stawka ryczałtowa;

| f) | ścieżka audytu umożliwia weryfikację płatności wkładu publicznego na rzecz beneficjenta; |
| --- | --- |

f)

ścieżka audytu umożliwia weryfikację płatności wkładu publicznego na rzecz beneficjenta;

| g) | w odniesieniu do każdej operacji, w stosownych przypadkach, ścieżka audytu obejmuje specyfikacje techniczne i plan finansowy, dokumenty dotyczące zatwierdzenia dotacji, dokumenty dotyczące postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, sprawozdania sporządzone przez beneficjentów oraz sprawozdania z przeprowadzonych weryfikacji i audytów; |
| --- | --- |

g)

w odniesieniu do każdej operacji, w stosownych przypadkach, ścieżka audytu obejmuje specyfikacje techniczne i plan finansowy, dokumenty dotyczące zatwierdzenia dotacji, dokumenty dotyczące postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, sprawozdania sporządzone przez beneficjentów oraz sprawozdania z przeprowadzonych weryfikacji i audytów;

| h) | ścieżka audytu obejmuje informacje na temat kontroli zarządczych oraz audytów operacji; |
| --- | --- |

h)

ścieżka audytu obejmuje informacje na temat kontroli zarządczych oraz audytów operacji;

| i) | ścieżka audytu umożliwia stwierdzenie zgodności danych dotyczących wskaźników produktu danej operacji ze zgłoszonymi danymi i rezultatami oraz, w stosownych przypadkach, z celami programu. |
| --- | --- |

i)

ścieżka audytu umożliwia stwierdzenie zgodności danych dotyczących wskaźników produktu danej operacji ze zgłoszonymi danymi i rezultatami oraz, w stosownych przypadkach, z celami programu.

W przypadku kosztów, o których mowa w lit. c) i d), ścieżka audytu umożliwia weryfikację zgodności metody obliczania stosowanej przez instytucję zarządzającą z art. 25 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 223/2014.

2.   Instytucja zarządzająca zapewnia dostępność informacji na temat tożsamości i lokalizacji podmiotów przechowujących wszystkie dokumenty potwierdzające wymagane w celu zapewnienia właściwej ścieżki audytu spełniającej wszystkie minimalne wymagania określone w ust. 1.

Artykuł 4

Wykorzystanie danych zgromadzonych podczas audytów przeprowadzanych przez urzędników Komisji lub upoważnionych przedstawicieli Komisji

(artykuł 34 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 223/2014)

1.   Komisja stosuje wszystkie niezbędne środki w celu zapobieżenia nieupoważnionemu ujawnieniu danych lub dostępowi do danych zgromadzonych przez Komisję podczas przeprowadzanych przez nią audytów.

2.   Komisja wykorzystuje dane zgromadzone podczas audytów wyłącznie w celu wykonywania swoich kompetencji na podstawie art. 36 rozporządzenia (UE) nr 223/2014. Europejski Trybunał Obrachunkowy i Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych mają dostęp do zgromadzonych danych.

3.   Zgromadzone dane nie są przekazywane osobom innym niż osoby w państwach członkowskich lub instytucjach Unii Europejskiej, których obowiązki wymagają dostępu do tych danych zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, bez wyraźnej zgody państwa członkowskiego dostarczającego te dane.

Artykuł 5

Audyty operacji

(artykuł 34 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 223/2014)

1.   Audyty operacji są przeprowadzane w odniesieniu do każdego roku obrachunkowego na próbie operacji wybranych za pomocą metody ustanowionej lub zatwierdzonej przez instytucję audytową zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.

2.   Audyty operacji przeprowadza się na podstawie dokumentów potwierdzających stanowiących ścieżkę audytu; służą one weryfikacji legalności i prawidłowości wydatków zadeklarowanych Komisji, w tym następujących aspektów:

| a) | czy operacja została wybrana zgodnie z kryteriami wyboru określonymi dla danego programu operacyjnego, czy nie została fizycznie zakończona ani w pełni wdrożona, zanim beneficjent złożył wniosek o finansowanie w ramach programu operacyjnego, czy została wdrożona zgodnie z decyzją zatwierdzającą i czy spełniała wszelkie warunki mające zastosowanie w czasie audytu dotyczące jej funkcjonalności, stosowania i celów do osiągnięcia; |
| --- | --- |

a)

czy operacja została wybrana zgodnie z kryteriami wyboru określonymi dla danego programu operacyjnego, czy nie została fizycznie zakończona ani w pełni wdrożona, zanim beneficjent złożył wniosek o finansowanie w ramach programu operacyjnego, czy została wdrożona zgodnie z decyzją zatwierdzającą i czy spełniała wszelkie warunki mające zastosowanie w czasie audytu dotyczące jej funkcjonalności, stosowania i celów do osiągnięcia;

| b) | czy wydatki zadeklarowane Komisji odpowiadają zapisom księgowym i czy wymagana dokumentacja potwierdzająca dowodzi, że ścieżka audytu jest właściwa zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

czy wydatki zadeklarowane Komisji odpowiadają zapisom księgowym i czy wymagana dokumentacja potwierdzająca dowodzi, że ścieżka audytu jest właściwa zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia;

| c) | czy w przypadku wydatków zadeklarowanych Komisji — ustalonych zgodnie z art. 25 ust. 1 lit. b) i c) — produkty i rezultaty stanowiące podstawę płatności na rzecz beneficjenta zostały zrealizowane, czy dane dotyczące uczestników, w stosownych przypadkach, lub inne zapisy związane z produktami i rezultatami są spójne z informacjami przedłożonymi Komisji oraz czy wymagana dokumentacja potwierdzająca dowodzi, że ścieżka audytu jest właściwa zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

c)

czy w przypadku wydatków zadeklarowanych Komisji — ustalonych zgodnie z art. 25 ust. 1 lit. b) i c) — produkty i rezultaty stanowiące podstawę płatności na rzecz beneficjenta zostały zrealizowane, czy dane dotyczące uczestników, w stosownych przypadkach, lub inne zapisy związane z produktami i rezultatami są spójne z informacjami przedłożonymi Komisji oraz czy wymagana dokumentacja potwierdzająca dowodzi, że ścieżka audytu jest właściwa zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia.

Audyty mają też na celu weryfikację, czy wkład publiczny został wypłacony beneficjentowi zgodnie z art. 42 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 223/2014.

3.   Audyty operacji obejmują w stosownych przypadkach weryfikację na miejscu fizycznej realizacji operacji.

4.   Podczas audytów operacji dokonuje się weryfikacji rzetelności i kompletności odpowiadających wydatków zarejestrowanych przez instytucję certyfikującą w jej systemie księgowym oraz stwierdzenia zgodności ścieżki audytu na wszystkich szczeblach.

5.   W przypadku gdy stwierdzone problemy wydają się mieć charakter systemowy i w związku z tym pociągają za sobą ryzyko dla innych operacji w ramach danego programu operacyjnego, instytucja audytowa zapewnia dalsze analizy obejmujące w razie potrzeby dodatkowe audyty w celu ustalenia skali takich problemów, a także formułuje zalecenia w sprawie niezbędnych działań naprawczych.

6.   Tylko wydatki wchodzące w zakres audytu przeprowadzanego na podstawie ust. 1 są zaliczane na poczet kwoty wydatków poddanych audytowi w celu zgłoszenia Komisji rocznego zakresu kontroli. Do tego celu stosuje się wzór sprawozdania z kontroli określony na podstawie art. 34 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 223/2014.

Artykuł 6

Metodyka wyboru próby operacji

(artykuł 34 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 223/2014)

1.   Instytucja audytowa określa metodę doboru próby zgodnie z wymogami przedstawionymi w niniejszym artykule i z uwzględnieniem międzynarodowych standardów audytu, takich jak INTOSAI, IFAC i IIA.

2.   Oprócz wyjaśnień zawartych w strategii audytu instytucja audytowa zachowuje zapis dokumentacji i profesjonalnej oceny wykorzystanych do określenia metody doboru próby, obejmujących etapy planowania, wyboru, testowania i oceny, aby wykazać, że wybrana metoda jest odpowiednia.

3.   Próba jest reprezentatywna dla populacji, z której została wybrana, i umożliwia instytucji audytowej sporządzenie ważnej opinii audytowej zgodnie z art. 34 ust. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 223/2014. Populacja ta obejmuje wydatki programu operacyjnego ujęte we wnioskach o płatność złożonych do Komisji zgodnie z art. 41 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 dla danego roku obrachunkowego. Próba może zostać wybrana w czasie trwania roku obrachunkowego lub po jego zakończeniu.

4.   Do celów stosowania art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 metoda doboru próby jest metodą statystyczną, jeśli zapewnia:

| (i) | losowy wybór elementów próby; |
| --- | --- |

(i)

losowy wybór elementów próby;

| (ii) | wykorzystanie teorii prawdopodobieństwa do oceny wyników próby, w tym pomiaru i kontroli ryzyka doboru próby oraz planowanej i osiągniętej precyzji. |
| --- | --- |

(ii)

wykorzystanie teorii prawdopodobieństwa do oceny wyników próby, w tym pomiaru i kontroli ryzyka doboru próby oraz planowanej i osiągniętej precyzji.

5.   Metoda doboru próby zapewnia losowy wybór każdej jednostki próby w populacji przy użyciu losowych liczb wygenerowanych dla każdej jednostki populacji w celu wyboru jednostek stanowiących próbę bądź przez systematyczny wybór przy zastosowaniu losowego punktu startowego, a następnie systematycznej zasady wyboru dodatkowych elementów.

6.   Jednostka próby jest ustalana przez instytucję audytową na podstawie profesjonalnej oceny. Jednostką próby może być operacja, projekt w ramach operacji lub wniosek o płatność złożony przez beneficjenta. Informacje na temat rodzaju ustalonej jednostki próby oraz profesjonalnej oceny wykorzystanej w tym celu są ujęte w sprawozdaniu z kontroli.

7.   W przypadku gdy całkowite wydatki związane z jednostką próby dla danego roku obrachunkowego są kwotą ujemną, zostają one wyłączone z populacji, o której mowa w ust. 3 powyżej, i poddane osobnemu audytowi. Instytucja audytowa może również dokonać doboru próby tej odrębnej populacji.

8.   W przypadku gdy mają zastosowanie warunki proporcjonalnej kontroli przewidziane w art. 58 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 223/2014, instytucja audytowa może wykluczyć elementy wymienione w tym artykule z populacji poddanej doborowi próby. Jeśli dana operacja została już włączona do próby, instytucja audytowa wymienia ją na inną przy użyciu odpowiedniego wyboru losowego.

9.   Wszystkie wydatki zadeklarowane Komisji objęte próbą są poddane audytowi.

W przypadku gdy wybrane jednostki próby zawierają dużą liczbę odnośnych wniosków o płatność lub faktur, instytucja audytowa może przeprowadzić ich audyt na podstawie podpróby, wybierając odnośne wnioski o płatność lub faktury przy użyciu tych samych parametrów doboru próby, które wykorzystano przy wyborze jednostek głównej próby.

W takim przypadku w obrębie każdej jednostki próby wylicza się odpowiednią wielkość próby, która ma zostać objęta audytem i która w każdym razie liczy co najmniej 30 odnośnych wniosków o płatność lub faktur przypadających na każdą jednostkę próby.

10.   Instytucja audytowa może zastosować stratyfikację populacji, dzieląc ją na subpopulacje, z których każda stanowi grupę jednostek próby o podobnych cechach, w szczególności pod względem ryzyka lub oczekiwanego wskaźnika błędów, bądź w przypadku gdy populacja obejmuje operacje składające się z wkładów finansowych przekazywanych z programu operacyjnego do elementów o dużej wartości.

11.   Instytucja audytowa ocenia wiarygodność systemu jako wysoką, średnią lub niską, biorąc pod uwagę wyniki audytów systemów w celu określenia parametrów technicznych doboru próby, tak aby łączny poziom pewności uzyskany w wyniku audytów systemów i audytów operacji był wysoki. W przypadku systemu o wiarygodności ocenionej jako wysoka poziom ufności dla doboru próby operacji wynosi co najmniej 60 %. W przypadku systemu o wiarygodności ocenionej jako niska poziom ufności dla doboru próby operacji wynosi co najmniej 90 %. Maksymalny próg istotności wynosi 2 % wydatków, o których mowa w ust. 3.

12.   W przypadku wykrycia nieprawidłowości lub ryzyka wystąpienia nieprawidłowości instytucja audytowa decyduje na podstawie profesjonalnej oceny, czy należy przeprowadzić audyt uzupełniającej próby dodatkowych operacji lub części operacji, które nie zostały objęte audytem w próbie losowej, tak aby uwzględnić stwierdzone szczególne czynniki ryzyka.

13.   Instytucja audytowa osobno analizuje wyniki audytu próby uzupełniającej, wyciąga wnioski na tej podstawie i przekazuje je Komisji w rocznym sprawozdaniu z kontroli. Nieprawidłowości wykrytych w próbie uzupełniającej nie uwzględnia się przy obliczaniu oczekiwanego wskaźnika błędów losowych próby losowej.

14.   W celu sporządzenia opinii audytowej i sprawozdania z kontroli, o których mowa w art. 34 ust. 5 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 223/2014, na podstawie wyników audytów operacji instytucja audytowa oblicza łączny wskaźnik błędów, który jest sumą oczekiwanych błędów losowych oraz, w stosownych przypadkach, błędów systemowych i nieskorygowanych błędów będących anomalią, w przeliczeniu na populację.

Artykuł 7

Audyty zestawień wydatków

(artykuł 34 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 223/2014)

1.   Audyty zestawień wydatków, o których mowa w art. 49 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 223/2014, są przeprowadzane przez instytucję audytową w odniesieniu do każdego roku obrachunkowego.

2.   Audyt zestawienia wydatków daje wystarczającą pewność co do kompletności, rzetelności i prawdziwości kwot zadeklarowanych w zestawieniu.

3.   Do celów ust. 1 i 2 instytucja audytowa bierze pod uwagę w szczególności wyniki audytów systemów przeprowadzonych w odniesieniu do instytucji certyfikującej oraz wyniki audytów operacji.

4.   Audyt systemu obejmuje weryfikację wiarygodności systemu księgowego instytucji certyfikującej oraz — na podstawie badania próby — weryfikację rzetelności wydatków kwot wycofanych i kwot odzyskanych zarejestrowanych w systemie księgowym instytucji certyfikującej.

5.   Do celów opinii audytowej, aby stwierdzić, czy zestawienie wydatków oddaje prawdziwy i uczciwy obraz sytuacji, instytucja audytowa weryfikuje, czy wszystkie elementy wymagane w art. 49 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 są poprawnie ujęte w zestawieniu wydatków i czy odpowiadają potwierdzającym zapisom księgowym przechowywanym przez wszystkie właściwe instytucje lub podmioty i beneficjentów podczas audytu przeprowadzanego przez instytucję audytową. Na podstawie zestawienia wydatków przedstawionego przez instytucję certyfikującą instytucja audytowa weryfikuje w szczególności:

| a) | czy całkowita kwota kwalifikowalnych wydatków zadeklarowanych zgodnie z art. 49 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 223/2014 zgadza się z wydatkami oraz odnośnym wkładem publicznym ujętymi we wnioskach o płatność przedłożonych Komisji w odniesieniu do właściwego roku obrachunkowego, zaś w przypadku różnic instytucja audytowa ocenia, czy w zestawieniu wydatków przedstawiono odpowiednie wyjaśnienia dotyczące zgodności kwot; |
| --- | --- |

a)

czy całkowita kwota kwalifikowalnych wydatków zadeklarowanych zgodnie z art. 49 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 223/2014 zgadza się z wydatkami oraz odnośnym wkładem publicznym ujętymi we wnioskach o płatność przedłożonych Komisji w odniesieniu do właściwego roku obrachunkowego, zaś w przypadku różnic instytucja audytowa ocenia, czy w zestawieniu wydatków przedstawiono odpowiednie wyjaśnienia dotyczące zgodności kwot;

| b) | czy kwoty wycofane i odzyskane w roku obrachunkowym, kwoty, które mają być odzyskane na koniec roku obrachunkowego, oraz nieściągalne należności, przedstawione w zestawieniu wydatków, odpowiadają kwotom zarejestrowanym w systemie księgowym instytucji certyfikującej i czy opierają się na decyzjach podjętych przez odpowiedzialną instytucję zarządzającą lub instytucję certyfikującą; |
| --- | --- |

b)

czy kwoty wycofane i odzyskane w roku obrachunkowym, kwoty, które mają być odzyskane na koniec roku obrachunkowego, oraz nieściągalne należności, przedstawione w zestawieniu wydatków, odpowiadają kwotom zarejestrowanym w systemie księgowym instytucji certyfikującej i czy opierają się na decyzjach podjętych przez odpowiedzialną instytucję zarządzającą lub instytucję certyfikującą;

| c) | czy w stosownych przypadkach wydatki zostały wykluczone z zestawienia wydatków zgodnie z art. 49 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 i czy wszystkie wymagane korekty zostały uwzględnione w zestawieniach wydatków za dany rok obrachunkowy. |
| --- | --- |

c)

czy w stosownych przypadkach wydatki zostały wykluczone z zestawienia wydatków zgodnie z art. 49 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 i czy wszystkie wymagane korekty zostały uwzględnione w zestawieniach wydatków za dany rok obrachunkowy.

Weryfikacje, o których mowa w lit. b) i c), mogą być dokonywane na podstawie badania próby.

ROZDZIAŁ III

SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY DOTYCZĄCE ZARZĄDZANIA FINANSOWEGO I KOREKT FINANSOWYCH

Artykuł 8

Kryteria ustalania poważnych defektów w skutecznym funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli

(artykuł 55 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 223/2014)

1.   Komisja dokonuje oceny skutecznego funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli na podstawie wyników wszystkich dostępnych audytów systemów, w tym badań zgodności, oraz audytów operacji.

Ocena obejmuje wewnętrzne środowisko kontrolne programu, działania w dziedzinie zarządzania i kontroli instytucji zarządzającej i instytucji certyfikującej, monitorowanie prowadzone przez instytucję zarządzającą i instytucję certyfikującą oraz działania kontrolne instytucji audytowej i jest prowadzona w oparciu o weryfikację zgodności z kluczowymi wymogami określonymi w tabeli 1 w załączniku II.

Ocenę, czy te kluczowe kryteria są spełnione, przeprowadza się na podstawie kategorii określonych w tabeli 2 w załączniku II.

2.   Do głównych rodzajów poważnych defektów w skutecznym funkcjonowaniu systemu zarządzania i kontroli należą przypadki, w których dowolne z kluczowych kryteriów wymienionych w pkt 2, 4, 5, 13, 15, 16 i 18 tabeli 1 w załączniku II lub co najmniej dwa z pozostałych kluczowych kryteriów tabeli 1 w załączniku II zostały ocenione jako mieszczące się w kategoriach 3 lub 4 określonych w tabeli 2 w załączniku II.

Artykuł 9

Kryteria stosowania korekt finansowych na podstawie stawek zryczałtowanych lub ekstrapolowanych oraz kryteria ustalania poziomu korekty finansowej

(artykuł 55 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 223/2014)

1.   Korekty finansowe stosuje się do całego programu operacyjnego lub jego części, w przypadku gdy Komisja stwierdza występowanie co najmniej jednego poważnego defektu w funkcjonowaniu systemu zarządzania i kontroli.

Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego korektę finansową na podstawie stawki ekstrapolowanej stosuje się do całego programu operacyjnego lub jego części, w przypadku gdy Komisja stwierdza nieprawidłowości systemowe w reprezentatywnej próbie operacji, co pozwala na bardziej dokładne ilościowe określenie ryzyka dla budżetu Unii. W tym przypadku ekstrapoluje się wyniki badania reprezentatywnej próby na resztę populacji, z której wybrano próbę, w celu ustalenia korekty finansowej.

2.   Poziom korekty na podstawie stawki zryczałtowanej ustala się przy uwzględnieniu następujących elementów:

| a) | relatywnego znaczenia poważnego defektu lub poważnych defektów w kontekście systemu zarządzania i kontroli jako całości; |
| --- | --- |

a)

relatywnego znaczenia poważnego defektu lub poważnych defektów w kontekście systemu zarządzania i kontroli jako całości;

| b) | częstości występowania i zasięgu poważnego defektu lub poważnych defektów; |
| --- | --- |

b)

częstości występowania i zasięgu poważnego defektu lub poważnych defektów;

| c) | stopnia ryzyka strat dla budżetu Unii. |
| --- | --- |

c)

stopnia ryzyka strat dla budżetu Unii.

3.   Biorąc pod uwagę powyższe elementy, poziom korekty finansowej ustala się następująco:

| a) | w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są na tyle zasadnicze, częste lub rozpowszechnione, że oznaczają całkowitą niewydolność systemu, która naraża na ryzyko legalność i prawidłowość wszystkich odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 100 %; |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są na tyle zasadnicze, częste lub rozpowszechnione, że oznaczają całkowitą niewydolność systemu, która naraża na ryzyko legalność i prawidłowość wszystkich odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 100 %;

| b) | w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są na tyle częste i rozpowszechnione, że oznaczają niezwykle poważną niewydolność systemu, która naraża na ryzyko legalność i prawidłowość bardzo dużej części odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 25 %; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są na tyle częste i rozpowszechnione, że oznaczają niezwykle poważną niewydolność systemu, która naraża na ryzyko legalność i prawidłowość bardzo dużej części odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 25 %;

| c) | w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są spowodowane niepełnym, słabym lub rzadkim funkcjonowaniem systemu, które naraża na ryzyko legalność i prawidłowość dużej części odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 10 %; |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są spowodowane niepełnym, słabym lub rzadkim funkcjonowaniem systemu, które naraża na ryzyko legalność i prawidłowość dużej części odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 10 %;

| d) | w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są spowodowane niespójnym funkcjonowaniem systemu, które naraża na ryzyko legalność i prawidłowość znacznej części odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 5 %. |
| --- | --- |

d)

w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są spowodowane niespójnym funkcjonowaniem systemu, które naraża na ryzyko legalność i prawidłowość znacznej części odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 5 %.

4.   W przypadku gdy zastosowanie stawki zryczałtowanej ustalonej zgodnie z ust. 3 byłoby nieproporcjonalne, dokonuje się obniżenia poziomu korekty finansowej.

5.   Jeśli z powodu niepodjęcia przez odpowiedzialne instytucje właściwych działań naprawczych w następstwie zastosowania w danym roku obrachunkowym korekty finansowej ten sam poważny defekt lub te same poważne defekty stwierdza się w kolejnym roku obrachunkowym, wówczas z uwagi na utrzymywanie się poważnego defektu lub poważnych defektów stawkę korekty można zwiększyć do poziomu nieprzekraczającego następnej w kolejności wyższej kategorii.

Artykuł 10

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3 stosuje się od dnia 1 grudnia 2014 r. w odniesieniu do informacji dotyczących danych zapisywanych i przechowywanych, o których mowa w załączniku I.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 72 z 12.3.2014, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz danych, które mają być zapisywane i przechowywane w formie elektronicznej w ramach systemu monitorowania (o których mowa w art. 2)

Dane są wymagane dla operacji wspieranych z PO I i PO II (1), chyba że w kolumnie drugiej określono inaczej.

| Pola danych | Rodzaj PO, w przypadku których dane nie są wymagane |
| --- | --- |
| Dane dotyczące beneficjenta (2) |
| 1. | Nazwa lub niepowtarzalny identyfikator każdego beneficjenta |

Pola danych

Rodzaj PO, w przypadku których dane nie są wymagane

Dane dotyczące beneficjenta (2)

1.

Nazwa lub niepowtarzalny identyfikator każdego beneficjenta

| 2. | Informacja, czy beneficjent jest podmiotem prawa publicznego czy podmiotem prawa prywatnego |
| --- | --- |

2.

Informacja, czy beneficjent jest podmiotem prawa publicznego czy podmiotem prawa prywatnego

| 3. | Informacja, czy VAT od wydatków poniesionych przez beneficjenta nie podlega zwrotowi na mocy krajowych przepisów o podatku VAT |
| --- | --- |

3.

Informacja, czy VAT od wydatków poniesionych przez beneficjenta nie podlega zwrotowi na mocy krajowych przepisów o podatku VAT

| 4. | Dane kontaktowe beneficjenta |
| --- | --- |

4.

Dane kontaktowe beneficjenta

Dane dotyczące operacji

| 5. | Nazwa lub niepowtarzalny identyfikator operacji |
| --- | --- |

5.

Nazwa lub niepowtarzalny identyfikator operacji

| 6. | Krótki opis operacji |
| --- | --- |

6.

Krótki opis operacji

| 7. | Data złożenia wniosku w sprawie operacji |
| --- | --- |

7.

Data złożenia wniosku w sprawie operacji

| 8. | Data początkowa podana w dokumencie określającym warunki wsparcia |
| --- | --- |

8.

Data początkowa podana w dokumencie określającym warunki wsparcia

| 9. | Data końcowa podana w dokumencie określającym warunki wsparcia |
| --- | --- |

9.

Data końcowa podana w dokumencie określającym warunki wsparcia

| 10. | Rzeczywista data fizycznego zakończenia lub pełnej realizacji operacji |
| --- | --- |

10.

Rzeczywista data fizycznego zakończenia lub pełnej realizacji operacji

| 11. | Podmiot wydający dokument określający warunki wsparcia |
| --- | --- |

11.

Podmiot wydający dokument określający warunki wsparcia

| 12. | Data wydania dokumentu określającego warunki wsparcia |
| --- | --- |

12.

Data wydania dokumentu określającego warunki wsparcia

| 13. | Waluta operacji |
| --- | --- |

13.

Waluta operacji

| 14. | CCI programów, w ramach których wspierana jest dana operacja |
| --- | --- |

14.

CCI programów, w ramach których wspierana jest dana operacja

| 15. | Rodzaje udzielanej pomocy materialnej |
| --- | --- |

15.

Rodzaje udzielanej pomocy materialnej

Nie dotyczy PO II

| 16. | Rodzaje wspieranych działań |
| --- | --- |

16.

Rodzaje wspieranych działań

Nie dotyczy PO I

| 17. | Kody form finansowania |
| --- | --- |

17.

Kody form finansowania

| 18. | Kody lokalizacji |
| --- | --- |

18.

Kody lokalizacji

| 19. | Ilość żywności zakupiona przez podmiot publiczny lub przez organizację partnerską, w stosownych przypadkach |
| --- | --- |

19.

Ilość żywności zakupiona przez podmiot publiczny lub przez organizację partnerską, w stosownych przypadkach

Nie dotyczy PO II

| 20. | Ilość żywności otrzymanej przez podmiot publiczny zgodnie z art. 23 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 223/2014, w stosownych przypadkach |
| --- | --- |

20.

Ilość żywności otrzymanej przez podmiot publiczny zgodnie z art. 23 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 223/2014, w stosownych przypadkach

Nie dotyczy PO II

| 21. | Ilość żywności dostarczonej organizacjom partnerskim, w stosownych przypadkach |
| --- | --- |

21.

Ilość żywności dostarczonej organizacjom partnerskim, w stosownych przypadkach

Nie dotyczy PO II

| 22. | Ilość żywności dostarczonej odbiorcom końcowym, w stosownych przypadkach |
| --- | --- |

22.

Ilość żywności dostarczonej odbiorcom końcowym, w stosownych przypadkach

Nie dotyczy PO II

| 23. | Ilość podstawowej pomocy materialnej zakupionej przez podmiot publiczny lub przez organizację partnerską, w stosownych przypadkach |
| --- | --- |

23.

Ilość podstawowej pomocy materialnej zakupionej przez podmiot publiczny lub przez organizację partnerską, w stosownych przypadkach

Nie dotyczy PO II

| 24. | Ilość podstawowej pomocy materialnej dostarczonej organizacjom partnerskim, w stosownych przypadkach |
| --- | --- |

24.

Ilość podstawowej pomocy materialnej dostarczonej organizacjom partnerskim, w stosownych przypadkach

Nie dotyczy PO II

| 25. | Ilość podstawowej pomocy materialnej dostarczonej odbiorcom końcowym, w stosownych przypadkach |
| --- | --- |

25.

Ilość podstawowej pomocy materialnej dostarczonej odbiorcom końcowym, w stosownych przypadkach

Nie dotyczy PO II

Dane dotyczące wskaźników

| 26. | Tytuł wspólnych wskaźników istotnych dla operacji |
| --- | --- |

26.

Tytuł wspólnych wskaźników istotnych dla operacji

| 27. | Identyfikator wspólnych wskaźników istotnych dla operacji |
| --- | --- |

27.

Identyfikator wspólnych wskaźników istotnych dla operacji

| 28. | Poziom osiągnięcia wspólnych wskaźników dla każdego roku wdrażania operacji lub na jej zakończenie |
| --- | --- |

28.

Poziom osiągnięcia wspólnych wskaźników dla każdego roku wdrażania operacji lub na jej zakończenie

| 29. | Tytuł wskaźników specyficznych dla programu istotnych dla operacji |
| --- | --- |

29.

Tytuł wskaźników specyficznych dla programu istotnych dla operacji

Nie dotyczy PO I

| 30. | Identyfikator wskaźników specyficznych dla programu istotnych dla operacji |
| --- | --- |

30.

Identyfikator wskaźników specyficznych dla programu istotnych dla operacji

Nie dotyczy PO I

| 31. | Cele szczegółowe dla wskaźników wyników specyficznych dla poszczególnych programów |
| --- | --- |

31.

Cele szczegółowe dla wskaźników wyników specyficznych dla poszczególnych programów

Nie dotyczy PO I

| 32. | Poziom osiągnięcia wskaźników wyników specyficznych dla poszczególnych programów dla każdego roku wdrażania operacji lub na jej zakończenie |
| --- | --- |

32.

Poziom osiągnięcia wskaźników wyników specyficznych dla poszczególnych programów dla każdego roku wdrażania operacji lub na jej zakończenie

Nie dotyczy PO I

| 33. | Jednostka miary dla każdej wartości docelowej wyniku |
| --- | --- |

33.

Jednostka miary dla każdej wartości docelowej wyniku

Nie dotyczy PO I

| 34. | Wartość wyjściowa dla wskaźników rezultatu |
| --- | --- |

34.

Wartość wyjściowa dla wskaźników rezultatu

Nie dotyczy PO I

| 35. | Poziom docelowy dla wskaźników rezultatu |
| --- | --- |

35.

Poziom docelowy dla wskaźników rezultatu

Nie dotyczy PO I

| 36. | Jednostka miary dla każdej wartości docelowej i wartości wyjściowej wskaźnika rezultatu |
| --- | --- |

36.

Jednostka miary dla każdej wartości docelowej i wartości wyjściowej wskaźnika rezultatu

Nie dotyczy PO I

| 37. | Jednostka miary dla każdego wskaźnika |
| --- | --- |

37.

Jednostka miary dla każdego wskaźnika

Dane finansowe dotyczące każdej operacji (w walucie właściwej dla danej operacji)

| 38. | Kwota całkowitych kosztów kwalifikowalnych operacji zatwierdzona w dokumencie określającym warunki wsparcia |
| --- | --- |

38.

Kwota całkowitych kosztów kwalifikowalnych operacji zatwierdzona w dokumencie określającym warunki wsparcia

| 39. | Kwota całkowitych kosztów kwalifikowalnych stanowiących wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 |
| --- | --- |

39.

Kwota całkowitych kosztów kwalifikowalnych stanowiących wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014

| 40. | Kwota wsparcia publicznego podana w dokumencie określającym warunki wsparcia |
| --- | --- |

40.

Kwota wsparcia publicznego podana w dokumencie określającym warunki wsparcia

Dane dotyczące wniosków o płatność składanych przez beneficjenta (w walucie właściwej dla danej operacji)

| 41. | Data otrzymania każdego wniosku o płatność od beneficjenta |
| --- | --- |

41.

Data otrzymania każdego wniosku o płatność od beneficjenta

| 42. | Data każdej płatności na rzecz beneficjenta na podstawie wniosku o płatność |
| --- | --- |

42.

Data każdej płatności na rzecz beneficjenta na podstawie wniosku o płatność

| 43. | Kwota wydatków kwalifikowalnych we wniosku o płatność stanowiąca podstawę każdej płatności na rzecz beneficjenta |
| --- | --- |

43.

Kwota wydatków kwalifikowalnych we wniosku o płatność stanowiąca podstawę każdej płatności na rzecz beneficjenta

| 44. | Kwota wydatków publicznych zdefiniowanych w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadających wydatkom kwalifikowalnym stanowiącym podstawę każdej płatności |
| --- | --- |

44.

Kwota wydatków publicznych zdefiniowanych w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadających wydatkom kwalifikowalnym stanowiącym podstawę każdej płatności

| 45. | Kwota każdej płatności na rzecz beneficjenta na podstawie wniosku o płatność |
| --- | --- |

45.

Kwota każdej płatności na rzecz beneficjenta na podstawie wniosku o płatność

| 46. | Data rozpoczęcia weryfikacji operacji w miejscu realizacji przeprowadzanych na podstawie art. 32 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 223/2014 |
| --- | --- |

46.

Data rozpoczęcia weryfikacji operacji w miejscu realizacji przeprowadzanych na podstawie art. 32 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 223/2014

| 47. | Data audytów operacji na miejscu przeprowadzanych na podstawie art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 oraz art. 6 niniejszego rozporządzenia |
| --- | --- |

47.

Data audytów operacji na miejscu przeprowadzanych na podstawie art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 oraz art. 6 niniejszego rozporządzenia

| 48. | Podmiot przeprowadzający audyt lub weryfikację |
| --- | --- |

48.

Podmiot przeprowadzający audyt lub weryfikację

Dane dotyczące wydatków ujętych we wniosku o płatność od beneficjenta opartych na rzeczywistych kosztach (w walucie właściwej dla danej operacji)

| 49. | Kwalifikowalne wydatki publiczne zadeklarowane Komisji ustalone na podstawie kosztów rzeczywiście poniesionych i zapłaconych |
| --- | --- |

49.

Kwalifikowalne wydatki publiczne zadeklarowane Komisji ustalone na podstawie kosztów rzeczywiście poniesionych i zapłaconych

| 50. | Wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadające kwalifikowalnym wydatkom publicznym zadeklarowanym Komisji ustalonym na podstawie kosztów rzeczywiście poniesionych i zapłaconych |
| --- | --- |

50.

Wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadające kwalifikowalnym wydatkom publicznym zadeklarowanym Komisji ustalonym na podstawie kosztów rzeczywiście poniesionych i zapłaconych

| 51. | Rodzaj zamówienia, jeśli udzielenie zamówienia podlega przepisom dyrektywy 2004/18/WE (3) (świadczenie usług/dostawa towarów) lub dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE (4) |
| --- | --- |

51.

Rodzaj zamówienia, jeśli udzielenie zamówienia podlega przepisom dyrektywy 2004/18/WE (3) (świadczenie usług/dostawa towarów) lub dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE (4)

| 52. | Kwota zamówienia, jeśli udzielenie zamówienia podlega przepisom dyrektywy 2004/18/WE lub dyrektywy 2014/23/UE |
| --- | --- |

52.

Kwota zamówienia, jeśli udzielenie zamówienia podlega przepisom dyrektywy 2004/18/WE lub dyrektywy 2014/23/UE

| 53. | Wydatki kwalifikowalne poniesione i pokryte na podstawie zamówienia, jeśli zamówienie to podlega przepisom dyrektywy 2004/18/WE lub dyrektywy 2014/23/UE |
| --- | --- |

53.

Wydatki kwalifikowalne poniesione i pokryte na podstawie zamówienia, jeśli zamówienie to podlega przepisom dyrektywy 2004/18/WE lub dyrektywy 2014/23/UE

| 54. | Postępowanie o udzielenie zamówienia, które zastosowano, jeśli udzielenie zamówienia podlega przepisom dyrektywy 2004/18/WE lub dyrektywy 2014/23/UE |
| --- | --- |

54.

Postępowanie o udzielenie zamówienia, które zastosowano, jeśli udzielenie zamówienia podlega przepisom dyrektywy 2004/18/WE lub dyrektywy 2014/23/UE

| 55. | Nazwa lub niepowtarzalny identyfikator wykonawcy, jeśli udzielenie zamówienia podlega przepisom dyrektywy 2014/23/UE |
| --- | --- |

55.

Nazwa lub niepowtarzalny identyfikator wykonawcy, jeśli udzielenie zamówienia podlega przepisom dyrektywy 2014/23/UE

Dane dotyczące wydatków ujętych we wniosku o płatność od beneficjenta opartych na standardowych stawkach jednostkowych (kwoty w walucie właściwej dla danej operacji)

| 56. | Kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych zadeklarowanych Komisji ustalonych na podstawie standardowych stawek jednostkowych |
| --- | --- |

56.

Kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych zadeklarowanych Komisji ustalonych na podstawie standardowych stawek jednostkowych

| 57. | Wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadające kwalifikowalnym wydatkom publicznym zadeklarowanym Komisji ustalonym na podstawie standardowych stawek jednostkowych |
| --- | --- |

57.

Wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadające kwalifikowalnym wydatkom publicznym zadeklarowanym Komisji ustalonym na podstawie standardowych stawek jednostkowych

| 58. | Definicja jednostki, która ma być stosowana do celów standardowych stawek jednostkowych |
| --- | --- |

58.

Definicja jednostki, która ma być stosowana do celów standardowych stawek jednostkowych

| 59. | Liczba jednostek dostarczonych zgodnie z wnioskiem o płatność dla każdej pozycji jednostki |
| --- | --- |

59.

Liczba jednostek dostarczonych zgodnie z wnioskiem o płatność dla każdej pozycji jednostki

| 60. | Koszty pojedynczej jednostki dla każdej pozycji jednostki |
| --- | --- |

60.

Koszty pojedynczej jednostki dla każdej pozycji jednostki

Dane dotyczące wydatków ujętych we wniosku o płatność od beneficjenta opartych na stawkach ryczałtowych (w walucie właściwej dla danej operacji)

| 61. | Kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych zadeklarowanych Komisji ustalonych na podstawie kwot ryczałtowych |
| --- | --- |

61.

Kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych zadeklarowanych Komisji ustalonych na podstawie kwot ryczałtowych

| 62. | Wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadające kwalifikowalnym wydatkom publicznym zadeklarowanym Komisji ustalonym na podstawie kwot ryczałtowych |
| --- | --- |

62.

Wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadające kwalifikowalnym wydatkom publicznym zadeklarowanym Komisji ustalonym na podstawie kwot ryczałtowych

| 63. | Dla każdej kwoty ryczałtowej: wyniki lub rezultaty przyjęte w dokumencie określającym warunki wsparcia za podstawę wypłaty płatności kwot ryczałtowych |
| --- | --- |

63.

Dla każdej kwoty ryczałtowej: wyniki lub rezultaty przyjęte w dokumencie określającym warunki wsparcia za podstawę wypłaty płatności kwot ryczałtowych

| 64. | Dla każdej kwoty ryczałtowej: kwota uzgodniona w dokumencie określającym warunki wsparcia |
| --- | --- |

64.

Dla każdej kwoty ryczałtowej: kwota uzgodniona w dokumencie określającym warunki wsparcia

Dane dotyczące wydatków ujętych we wniosku o płatność od beneficjenta opartych na stawkach ryczałtowych (w walucie właściwej dla danej operacji)

| 65. | Kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych zadeklarowanych Komisji ustalonych na podstawie stawki ryczałtowej |
| --- | --- |

65.

Kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych zadeklarowanych Komisji ustalonych na podstawie stawki ryczałtowej

| 66. | Wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadające kwalifikowalnym wydatkom publicznym zadeklarowanym Komisji ustalonym na podstawie stawki ryczałtowej |
| --- | --- |

66.

Wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadające kwalifikowalnym wydatkom publicznym zadeklarowanym Komisji ustalonym na podstawie stawki ryczałtowej

Dane dotyczące kwot odzyskanych od beneficjenta

| 67. | Data każdej decyzji o odzyskaniu |
| --- | --- |

67.

Data każdej decyzji o odzyskaniu

| 68. | Kwota wsparcia publicznego objęta każdą decyzją o odzyskaniu |
| --- | --- |

68.

Kwota wsparcia publicznego objęta każdą decyzją o odzyskaniu

| 69. | Całkowite wydatki kwalifikowalne objęte każdą decyzją o odzyskaniu |
| --- | --- |

69.

Całkowite wydatki kwalifikowalne objęte każdą decyzją o odzyskaniu

| 70. | Data otrzymania każdej kwoty zwróconej przez beneficjenta w następstwie decyzji o odzyskaniu |
| --- | --- |

70.

Data otrzymania każdej kwoty zwróconej przez beneficjenta w następstwie decyzji o odzyskaniu

| 71. | Kwota wsparcia publicznego zwrócona przez beneficjenta w następstwie decyzji o odzyskaniu (bez odsetek czy kar) |
| --- | --- |

71.

Kwota wsparcia publicznego zwrócona przez beneficjenta w następstwie decyzji o odzyskaniu (bez odsetek czy kar)

| 72. | Całkowite wydatki kwalifikowalne odpowiadające wsparciu publicznemu zwróconemu przez beneficjenta |
| --- | --- |

72.

Całkowite wydatki kwalifikowalne odpowiadające wsparciu publicznemu zwróconemu przez beneficjenta

| 73. | Kwota wsparcia publicznego nieściągalnego w następstwie decyzji o odzyskaniu |
| --- | --- |

73.

Kwota wsparcia publicznego nieściągalnego w następstwie decyzji o odzyskaniu

| 74. | Całkowite wydatki kwalifikowalne odpowiadające nieściągalnemu wsparciu publicznemu |
| --- | --- |

74.

Całkowite wydatki kwalifikowalne odpowiadające nieściągalnemu wsparciu publicznemu

Dane dotyczące wniosków o płatność złożonych do Komisji (w EUR)

| 75. | Data złożenia każdego wniosku o płatność, w tym wydatków kwalifikowalnych z operacji |
| --- | --- |

75.

Data złożenia każdego wniosku o płatność, w tym wydatków kwalifikowalnych z operacji

| 76. | Całkowita kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych poniesionych przez beneficjenta i zapłaconych podczas realizacji operacji, ujęta w każdym wniosku o płatność |
| --- | --- |

76.

Całkowita kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych poniesionych przez beneficjenta i zapłaconych podczas realizacji operacji, ujęta w każdym wniosku o płatność

| 77. | Całkowita kwota wydatków publicznych danej operacji, zdefiniowanych w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014, ujęta w każdym wniosku o płatność |
| --- | --- |

77.

Całkowita kwota wydatków publicznych danej operacji, zdefiniowanych w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014, ujęta w każdym wniosku o płatność

Dane dotyczące zestawień wydatków składanych Komisji na mocy art. 48 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 (w EUR)

| 78. | Data złożenia każdego zestawienia wydatków zawierającego wydatki w ramach operacji |
| --- | --- |

78.

Data złożenia każdego zestawienia wydatków zawierającego wydatki w ramach operacji

| 79. | Data złożenia zestawienia wydatków zawierającego ostateczne wydatki danej operacji po jej zakończeniu (w przypadku gdy całkowite wydatki kwalifikowalne wynoszą 1 000 000 EUR lub więcej (art. 51 rozporządzenia (UE) nr 223/2014)) |
| --- | --- |

79.

Data złożenia zestawienia wydatków zawierającego ostateczne wydatki danej operacji po jej zakończeniu (w przypadku gdy całkowite wydatki kwalifikowalne wynoszą 1 000 000 EUR lub więcej (art. 51 rozporządzenia (UE) nr 223/2014))

| 80. | Całkowita kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych operacji, wprowadzonych do systemu księgowego instytucji certyfikującej i ujętych w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

80.

Całkowita kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych operacji, wprowadzonych do systemu księgowego instytucji certyfikującej i ujętych w zestawieniu wydatków

| 81. | Całkowita kwota wydatków publicznych zdefiniowanych w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 poniesiona podczas realizacji operacji, odpowiadająca całkowitej kwocie kwalifikowalnych wydatków publicznych wprowadzonych do systemu księgowego instytucji certyfikującej i ujętych w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

81.

Całkowita kwota wydatków publicznych zdefiniowanych w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 poniesiona podczas realizacji operacji, odpowiadająca całkowitej kwocie kwalifikowalnych wydatków publicznych wprowadzonych do systemu księgowego instytucji certyfikującej i ujętych w zestawieniu wydatków

| 82. | Całkowita kwota płatności na rzecz beneficjenta na mocy art. 42 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadająca całkowitej kwocie kwalifikowalnych wydatków publicznych wprowadzonych do systemu księgowego instytucji certyfikującej i ujętych w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

82.

Całkowita kwota płatności na rzecz beneficjenta na mocy art. 42 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadająca całkowitej kwocie kwalifikowalnych wydatków publicznych wprowadzonych do systemu księgowego instytucji certyfikującej i ujętych w zestawieniu wydatków

| 83. | Całkowite kwalifikowalne wydatki publiczne operacji wycofane podczas roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

83.

Całkowite kwalifikowalne wydatki publiczne operacji wycofane podczas roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków

| 84. | Całkowite wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadające kwalifikowalnym wydatkom publicznym wycofanym podczas roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

84.

Całkowite wydatki publiczne zdefiniowane w art. 2 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 odpowiadające kwalifikowalnym wydatkom publicznym wycofanym podczas roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków

| 85. | Całkowite kwalifikowalne wydatki publiczne operacji odzyskane podczas roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

85.

Całkowite kwalifikowalne wydatki publiczne operacji odzyskane podczas roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków

| 86. | Całkowite wydatki publiczne odpowiadające całkowitym kwalifikowalnym wydatkom publicznym operacji odzyskanym podczas roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

86.

Całkowite wydatki publiczne odpowiadające całkowitym kwalifikowalnym wydatkom publicznym operacji odzyskanym podczas roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków

| 87. | Całkowite kwalifikowalne wydatki publiczne operacji, które mają zostać odzyskane do końca roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

87.

Całkowite kwalifikowalne wydatki publiczne operacji, które mają zostać odzyskane do końca roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków

| 88. | Całkowite wydatki publiczne operacji odpowiadające całkowitym kwalifikowalnym wydatkom publicznym, które mają zostać odzyskane do końca roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

88.

Całkowite wydatki publiczne operacji odpowiadające całkowitym kwalifikowalnym wydatkom publicznym, które mają zostać odzyskane do końca roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków

| 89. | Całkowita kwalifikowalna kwota wydatków publicznych w ramach operacji, nieściągalnych na koniec roku obrachunkowego, ujęta w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

89.

Całkowita kwalifikowalna kwota wydatków publicznych w ramach operacji, nieściągalnych na koniec roku obrachunkowego, ujęta w zestawieniu wydatków

| 90. | Całkowite wydatki publiczne operacji odpowiadające całkowitej kwalifikowalnej kwocie wydatków publicznych nieściągalnych na koniec roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków |
| --- | --- |

90.

Całkowite wydatki publiczne operacji odpowiadające całkowitej kwalifikowalnej kwocie wydatków publicznych nieściągalnych na koniec roku obrachunkowego, ujęte w zestawieniu wydatków

---

(1)  PO I odnosi się do programów operacyjnych oferujących żywność lub podstawową pomoc materialną, zaś PO II do programów operacyjnych w zakresie włączenia społecznego osób najbardziej potrzebujących.

(2)  W stosownych przypadkach beneficjent obejmuje także inne podmioty ponoszące w ramach operacji wydatki, które są traktowane jak wydatki ponoszone przez beneficjenta.

(3)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114).

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 1).

---

ZAŁĄCZNIK II

Kluczowe wymogi dotyczące systemów zarządzania i kontroli oraz klasyfikacja tych wymogów pod względem skutecznego funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli, o których mowa w art. 9

Tabela 1

Kluczowe wymogi

| Kluczowe wymogi dotyczące systemu zarządzania i kontroli | Podmioty/instytucje, których to dotyczy | Zakres |
| --- | --- | --- |
| 1 | Odpowiedni rozdział funkcji oraz należyte systemy zgłaszania i monitorowania, w przypadkach gdy odpowiedzialna instytucja powierza wykonywanie zadań innemu podmiotowi | Instytucja zarządzająca | Wewnętrzne środowisko kontrolne |
| 2 | Odpowiedni wybór operacji | Instytucja zarządzająca | Działania w zakresie zarządzania i kontroli |
| 3 | Należyte informowanie beneficjentów na temat warunków obowiązujących w odniesieniu do wybranych operacji | Instytucja zarządzająca |
| 4 | Odpowiednie weryfikacje zarządzania | Instytucja zarządzająca |
| 5 | Skuteczny system gwarantujący przechowywanie wszystkich dokumentów dotyczących wydatków i audytów w celu zapewnienia właściwej ścieżki audytu | Instytucja zarządzająca | Działania w zakresie zarządzania i kontroli/monitorowanie |
| 6 | Wiarygodny system gromadzenia, rejestrowania i przechowywania danych do celów monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu | Instytucja zarządzająca |
| 7 | Efektywne wdrożenie proporcjonalnych środków zwalczania nadużyć finansowych | Instytucja zarządzająca | Działania w zakresie zarządzania i kontroli |
| 8 | Odpowiednie procedury sporządzania deklaracji zarządczej oraz rocznego podsumowania ostatecznych sprawozdań z audytu i kontroli | Instytucja zarządzająca |
| 9 | Odpowiedni rozdział funkcji oraz należyte systemy zgłaszania i monitorowania, w przypadkach gdy odpowiedzialna instytucja powierza wykonywanie zadań innemu podmiotowi | Instytucja certyfikująca | Wewnętrzne środowisko kontrolne |
| 10 | Odpowiednie procedury sporządzania i składania wniosków o płatność | Instytucja certyfikująca | Działania w zakresie zarządzania i kontroli/monitorowanie |
| 11 | Prowadzenie odpowiednich elektronicznych zapisów księgowych zadeklarowanych wydatków oraz odpowiadającego im wkładu publicznego | Instytucja certyfikująca | Działania w zakresie zarządzania i kontroli |
| 12 | Odpowiednia i kompletna ewidencja kwot podlegających odzyskaniu, kwot odzyskanych i kwot wycofanych | Instytucja certyfikująca |
| 13 | Odpowiednie procedury sporządzania i poświadczania kompletności, rzetelności i prawdziwości rocznych sprawozdań finansowych | Instytucja certyfikująca |
| 14 | Odpowiedni rozdział funkcji oraz należyte systemy zapewniające, aby wszelkie inne podmioty, które przeprowadzają audyty zgodnie ze strategią audytową programu, dysponowały konieczną niezależnością funkcjonalną oraz uwzględniały uznane międzynarodowo standardy audytu | Instytucja audytowa | Wewnętrzne środowisko kontrolne |
| 15 | Właściwe audyty systemów | Instytucja audytowa | Działania kontrolne |
| 16 | Właściwe audyty operacji | Instytucja audytowa |
| 17 | Właściwe audyty zestawień wydatków | Instytucja audytowa |
| 18 | Odpowiednie procedury przedstawiania wiarygodnej opinii audytowej oraz sporządzania rocznego sprawozdania z kontroli | Instytucja audytowa |

Kluczowe wymogi dotyczące systemu zarządzania i kontroli

Podmioty/instytucje, których to dotyczy

Zakres

1

Odpowiedni rozdział funkcji oraz należyte systemy zgłaszania i monitorowania, w przypadkach gdy odpowiedzialna instytucja powierza wykonywanie zadań innemu podmiotowi

Instytucja zarządzająca

Wewnętrzne środowisko kontrolne

2

Odpowiedni wybór operacji

Instytucja zarządzająca

Działania w zakresie zarządzania i kontroli

3

Należyte informowanie beneficjentów na temat warunków obowiązujących w odniesieniu do wybranych operacji

Instytucja zarządzająca

4

Odpowiednie weryfikacje zarządzania

Instytucja zarządzająca

5

Skuteczny system gwarantujący przechowywanie wszystkich dokumentów dotyczących wydatków i audytów w celu zapewnienia właściwej ścieżki audytu

Instytucja zarządzająca

Działania w zakresie zarządzania i kontroli/monitorowanie

6

Wiarygodny system gromadzenia, rejestrowania i przechowywania danych do celów monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu

Instytucja zarządzająca

7

Efektywne wdrożenie proporcjonalnych środków zwalczania nadużyć finansowych

Instytucja zarządzająca

Działania w zakresie zarządzania i kontroli

8

Odpowiednie procedury sporządzania deklaracji zarządczej oraz rocznego podsumowania ostatecznych sprawozdań z audytu i kontroli

Instytucja zarządzająca

9

Odpowiedni rozdział funkcji oraz należyte systemy zgłaszania i monitorowania, w przypadkach gdy odpowiedzialna instytucja powierza wykonywanie zadań innemu podmiotowi

Instytucja certyfikująca

Wewnętrzne środowisko kontrolne

10

Odpowiednie procedury sporządzania i składania wniosków o płatność

Instytucja certyfikująca

Działania w zakresie zarządzania i kontroli/monitorowanie

11

Prowadzenie odpowiednich elektronicznych zapisów księgowych zadeklarowanych wydatków oraz odpowiadającego im wkładu publicznego

Instytucja certyfikująca

Działania w zakresie zarządzania i kontroli

12

Odpowiednia i kompletna ewidencja kwot podlegających odzyskaniu, kwot odzyskanych i kwot wycofanych

Instytucja certyfikująca

13

Odpowiednie procedury sporządzania i poświadczania kompletności, rzetelności i prawdziwości rocznych sprawozdań finansowych

Instytucja certyfikująca

14

Odpowiedni rozdział funkcji oraz należyte systemy zapewniające, aby wszelkie inne podmioty, które przeprowadzają audyty zgodnie ze strategią audytową programu, dysponowały konieczną niezależnością funkcjonalną oraz uwzględniały uznane międzynarodowo standardy audytu

Instytucja audytowa

Wewnętrzne środowisko kontrolne

15

Właściwe audyty systemów

Instytucja audytowa

Działania kontrolne

16

Właściwe audyty operacji

Instytucja audytowa

17

Właściwe audyty zestawień wydatków

Instytucja audytowa

18

Odpowiednie procedury przedstawiania wiarygodnej opinii audytowej oraz sporządzania rocznego sprawozdania z kontroli

Instytucja audytowa

Tabela 2

Klasyfikacja kluczowych wymogów dotyczących systemów zarządzania i kontroli pod względem ich funkcjonowania

| Kategoria 1 | System funkcjonuje prawidłowo. Nie są potrzebne żadne lub tylko niewielkie usprawnienia. |
| --- | --- |
| Kategoria 2 | System funkcjonuje. Potrzebne są pewne usprawnienia. |
| Kategoria 3 | System funkcjonuje częściowo. Potrzebne są znaczne usprawnienia. |
| Kategoria 4 | System zasadniczo nie funkcjonuje. |

Kategoria 1

System funkcjonuje prawidłowo. Nie są potrzebne żadne lub tylko niewielkie usprawnienia.

Kategoria 2

System funkcjonuje. Potrzebne są pewne usprawnienia.

Kategoria 3

System funkcjonuje częściowo. Potrzebne są znaczne usprawnienia.

Kategoria 4

System zasadniczo nie funkcjonuje.

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/70 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/70

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 533/2014

z dnia 19 maja 2014 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2014 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 41,3 |
| MK | 75,3 |
| TR | 67,1 |
| ZZ | 61,2 |
| 0707 00 05 | AL | 41,5 |
| MK | 38,2 |
| TR | 124,7 |
| ZZ | 68,1 |
| 0709 93 10 | TR | 110,3 |
| ZZ | 110,3 |
| 0805 10 20 | EG | 42,2 |
| IL | 74,1 |
| MA | 45,8 |
| TR | 52,6 |
| ZA | 53,8 |
| ZZ | 53,7 |
| 0805 50 10 | TR | 94,4 |
| ZZ | 94,4 |
| 0808 10 80 | AR | 97,8 |
| BR | 90,6 |
| CL | 96,2 |
| CN | 98,6 |
| MK | 32,3 |
| NZ | 138,8 |
| US | 200,7 |
| UY | 70,3 |
| ZA | 98,0 |
| ZZ | 102,6 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

41,3

MK

75,3

TR

67,1

ZZ

61,2

0707 00 05

AL

41,5

MK

38,2

TR

124,7

ZZ

68,1

0709 93 10

TR

110,3

ZZ

110,3

0805 10 20

EG

42,2

IL

74,1

MA

45,8

TR

52,6

ZA

53,8

ZZ

53,7

0805 50 10

TR

94,4

ZZ

94,4

0808 10 80

AR

97,8

BR

90,6

CL

96,2

CN

98,6

MK

32,3

NZ

138,8

US

200,7

UY

70,3

ZA

98,0

ZZ

102,6

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DYREKTYWY

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/72 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/72

---

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/69/UE

z dnia 13 marca 2014 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia ołowiu w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym niższym niż 125 V AC lub 250 V DC stosowanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu.

| (2) | Zastąpienie ołowiu w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym niższym niż 125 V AC lub 250 V DC stosowanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych (IMCI) oraz zastąpienie tych elementów IMCI jest nadal niewykonalne technicznie. |
| --- | --- |

(2)

Zastąpienie ołowiu w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym niższym niż 125 V AC lub 250 V DC stosowanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych (IMCI) oraz zastąpienie tych elementów IMCI jest nadal niewykonalne technicznie.

| (3) | Mimo że zastąpienie ołowiu w kondensatorach ceramicznych niskiego napięcia jest możliwe dla innych zastosowań, stosowanie tych elementów niezawierających ołowiu w IMCI wymaga od producentów zmiany projektów przyrządów lub ich części oraz przekwalifikowania nowych projektów, tak aby doprowadzić do ich wykonalności technicznej i wykazać niezawodność. Stosowanie ołowiu w kondensatorach ceramicznych niskiego napięcia w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych należy zatem wyłączyć z zakazu do dnia 31 grudnia 2020 r. Biorąc pod uwagę cykle innowacji dla IMCI, jest to stosunkowo krótki okres przejściowy, który nie powinien mieć negatywnego wpływu na innowacje. |
| --- | --- |

(3)

Mimo że zastąpienie ołowiu w kondensatorach ceramicznych niskiego napięcia jest możliwe dla innych zastosowań, stosowanie tych elementów niezawierających ołowiu w IMCI wymaga od producentów zmiany projektów przyrządów lub ich części oraz przekwalifikowania nowych projektów, tak aby doprowadzić do ich wykonalności technicznej i wykazać niezawodność. Stosowanie ołowiu w kondensatorach ceramicznych niskiego napięcia w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych należy zatem wyłączyć z zakazu do dnia 31 grudnia 2020 r. Biorąc pod uwagę cykle innowacji dla IMCI, jest to stosunkowo krótki okres przejściowy, który nie powinien mieć negatywnego wpływu na innowacje.

| (4) | Zgodnie z zasadą dotyczącą napraw wyprodukowanego sprzętu określoną dyrektywie 2011/65/UE, której celem jest przedłużenie okresu eksploatacji produktów spełniających przepisy po ich wprowadzeniu do obrotu, części zamienne będą objęte tym wyłączeniem po jego wygaśnięciu, bez ograniczeń czasowych. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z zasadą dotyczącą napraw wyprodukowanego sprzętu określoną dyrektywie 2011/65/UE, której celem jest przedłużenie okresu eksploatacji produktów spełniających przepisy po ich wprowadzeniu do obrotu, części zamienne będą objęte tym wyłączeniem po jego wygaśnięciu, bez ograniczeń czasowych.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE, |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE dodaje się pkt 40 w brzmieniu:

| „40. | Ołów w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym niższym niż 125 V AC lub 250 V DC stosowanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych.
  Wygasa dnia 31 grudnia 2020 r. Może być stosowany po tej dacie w częściach zamiennych do przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 stycznia 2021 r.”. |
| --- | --- |

„40.

Ołów w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym niższym niż 125 V AC lub 250 V DC stosowanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych.

Wygasa dnia 31 grudnia 2020 r. Może być stosowany po tej dacie w częściach zamiennych do przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 stycznia 2021 r.”.

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/74 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/74

---

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/70/UE

z dnia 13 marca 2014 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w płytkach mikrokanałowych (MCP)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu.

| (2) | Płytki mikrokanałowe (MCP) wykorzystywane są do wykrywania i zwiększania liczby jonów i elektronów w wyrobach medycznych oraz przyrządach do nadzoru i kontroli. Zastąpienie ołowiu w MCP jest naukowo i technicznie niewykonalne. |
| --- | --- |

(2)

Płytki mikrokanałowe (MCP) wykorzystywane są do wykrywania i zwiększania liczby jonów i elektronów w wyrobach medycznych oraz przyrządach do nadzoru i kontroli. Zastąpienie ołowiu w MCP jest naukowo i technicznie niewykonalne.

| (3) | Zastąpienie MCP jako części składowych detektorami alternatywnymi nie jest realne w warunkach, w których wymagane są maksymalna miniaturyzacja, bardzo krótki czas reakcji lub wysokie współczynniki multiplikacji sygnałów. Wykorzystanie ołowiu w przypadkach, w których działanie i określone cechy MCP przewyższają detektory alternatywne, powinno zatem zostać wyłączone z zakazu. Ponieważ obecnie nie istnieją rozwiązania niewymagające wykorzystania ołowiu, okres obowiązywania wyłączenia na podstawie art. 5 ust. 2 dyrektywy 2011/65/UE powinien wynosić 7 lat od stosownych dat w odniesieniu do wyrobów medycznych, przyrządów do nadzoru i kontroli, wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, jak określono w art. 4 ust. 3 dyrektywy 2011/65/UE. Ze względu na cykle innowacyjne wszystkich wyrobów medycznych oraz przyrządów do nadzoru i kontroli 7 lat stanowi względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował on niekorzystne skutki dla innowacji. |
| --- | --- |

(3)

Zastąpienie MCP jako części składowych detektorami alternatywnymi nie jest realne w warunkach, w których wymagane są maksymalna miniaturyzacja, bardzo krótki czas reakcji lub wysokie współczynniki multiplikacji sygnałów. Wykorzystanie ołowiu w przypadkach, w których działanie i określone cechy MCP przewyższają detektory alternatywne, powinno zatem zostać wyłączone z zakazu. Ponieważ obecnie nie istnieją rozwiązania niewymagające wykorzystania ołowiu, okres obowiązywania wyłączenia na podstawie art. 5 ust. 2 dyrektywy 2011/65/UE powinien wynosić 7 lat od stosownych dat w odniesieniu do wyrobów medycznych, przyrządów do nadzoru i kontroli, wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, jak określono w art. 4 ust. 3 dyrektywy 2011/65/UE. Ze względu na cykle innowacyjne wszystkich wyrobów medycznych oraz przyrządów do nadzoru i kontroli 7 lat stanowi względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował on niekorzystne skutki dla innowacji.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE, |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE dodaje się pkt 39 w brzmieniu:

| „39. | Ołów w płytkach mikrokanałowych (MCP) stosowanych w urządzeniach, w przypadku których występuje co najmniej jedna z następujących właściwości:






  a) | niewielki rozmiar detektora elektronów lub jonów, jeśli przestrzeń dla detektora jest ograniczona do maksymalnie 3 mm/MCP (grubość detektora + przestrzeń na zainstalowanie MCP), łącznie maksymalnie 6 mm, a projekt alternatywny przewidujący większą przestrzeń dla detektora jest naukowo i technicznie niewykonalny; |
| --- | --- | --- |

„39.

Ołów w płytkach mikrokanałowych (MCP) stosowanych w urządzeniach, w przypadku których występuje co najmniej jedna z następujących właściwości:

a)

niewielki rozmiar detektora elektronów lub jonów, jeśli przestrzeń dla detektora jest ograniczona do maksymalnie 3 mm/MCP (grubość detektora + przestrzeń na zainstalowanie MCP), łącznie maksymalnie 6 mm, a projekt alternatywny przewidujący większą przestrzeń dla detektora jest naukowo i technicznie niewykonalny;

| b) | dwuwymiarowa rozdzielczość przestrzenna w celu wykrywania elektronów lub jonów, jeśli zastosowanie ma co najmniej jeden z poniższych elementów:






  (i) | czas reakcji krótszy niż 25 ns; |
| --- | --- | --- |

b)

dwuwymiarowa rozdzielczość przestrzenna w celu wykrywania elektronów lub jonów, jeśli zastosowanie ma co najmniej jeden z poniższych elementów:

(i)

czas reakcji krótszy niż 25 ns;

| (ii) | przykładowy obszar wykrywania większy niż 149 mm2; |
| --- | --- |

(ii)

przykładowy obszar wykrywania większy niż 149 mm2;

| (iii) | współczynnik multiplikacji większy niż 1,3 × 103; |
| --- | --- |

(iii)

współczynnik multiplikacji większy niż 1,3 × 103;

| c) | czas reakcji krótszy niż 5 ns w odniesieniu do wykrywania elektronów lub jonów; |
| --- | --- |

c)

czas reakcji krótszy niż 5 ns w odniesieniu do wykrywania elektronów lub jonów;

| d) | przykładowy obszar wykrywania większy niż 314 mm2 w odniesieniu do wykrywania elektronów lub jonów; |
| --- | --- |

d)

przykładowy obszar wykrywania większy niż 314 mm2 w odniesieniu do wykrywania elektronów lub jonów;

| e) | współczynnik multiplikacji większy niż 4,0 × 107. |
| --- | --- |

e)

współczynnik multiplikacji większy niż 4,0 × 107.

Wyłączenie wygasa w następujących terminach:

| a) | dnia 21 lipca 2021 r. dla wyrobów medycznych oraz przyrządów do nadzoru i kontroli; |
| --- | --- |

a)

dnia 21 lipca 2021 r. dla wyrobów medycznych oraz przyrządów do nadzoru i kontroli;

| b) | dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro; |
| --- | --- |

b)

dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro;

| c) | dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych.”. |
| --- | --- |

c)

dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych.”.

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/76 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/76

---

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/71/UE

z dnia 13 marca 2014 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w spoiwie lutowniczym w jednym interfejsie wielkopowierzchniowych SDE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu.

| (2) | Technologia detektorów SDE (stacked die elements) jest wykorzystywana w detektorach rentgenowskich tomografii komputerowej (TK) i systemach rentgenowskich. Jest korzystna dla pacjentów, ponieważ ogranicza niezbędne narażenie na dawkę promieniowania rentgenowskiego. Produkcja wielkopowierzchniowych detektorów SDE z zastosowaniem bezołowiowych spoiw lutowniczych nie jest obecnie możliwa. Zastąpienie i wyeliminowanie ołowiu w odniesieniu do wyżej wymienionych zastosowań jest zatem naukowo i technicznie niewykonalne. |
| --- | --- |

(2)

Technologia detektorów SDE (stacked die elements) jest wykorzystywana w detektorach rentgenowskich tomografii komputerowej (TK) i systemach rentgenowskich. Jest korzystna dla pacjentów, ponieważ ogranicza niezbędne narażenie na dawkę promieniowania rentgenowskiego. Produkcja wielkopowierzchniowych detektorów SDE z zastosowaniem bezołowiowych spoiw lutowniczych nie jest obecnie możliwa. Zastąpienie i wyeliminowanie ołowiu w odniesieniu do wyżej wymienionych zastosowań jest zatem naukowo i technicznie niewykonalne.

| (3) | Należy zatem zwolnić z zakazu stosowanie ołowiu w wielkopowierzchniowych SDE mających ponad 500 połączeń na interfejs, wykorzystywanych w detektorach rentgenowskich TK i systemach rentgenowskich do dnia 31 grudnia 2019 r. Ze względu na cykle innowacyjne sektora wyrobów medycznych i sektora przyrządów do nadzoru i kontroli jest to względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował niekorzystne skutki dla innowacji. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zwolnić z zakazu stosowanie ołowiu w wielkopowierzchniowych SDE mających ponad 500 połączeń na interfejs, wykorzystywanych w detektorach rentgenowskich TK i systemach rentgenowskich do dnia 31 grudnia 2019 r. Ze względu na cykle innowacyjne sektora wyrobów medycznych i sektora przyrządów do nadzoru i kontroli jest to względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował niekorzystne skutki dla innowacji.

| (4) | Zgodnie z zasadą dotyczącą napraw wyprodukowanego sprzętu określoną w dyrektywie 2011/65/UE, której celem jest przedłużenie okresu eksploatacji produktów spełniających przepisy po ich wprowadzeniu do obrotu, części zamienne będą bez ograniczeń czasowych objęte tym wyłączeniem po jego wygaśnięciu. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z zasadą dotyczącą napraw wyprodukowanego sprzętu określoną w dyrektywie 2011/65/UE, której celem jest przedłużenie okresu eksploatacji produktów spełniających przepisy po ich wprowadzeniu do obrotu, części zamienne będą bez ograniczeń czasowych objęte tym wyłączeniem po jego wygaśnięciu.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE, |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE dodaje się pkt 38 w brzmieniu:

| „38. | Ołów w spoiwie lutowniczym w jednym interfejsie wielkopowierzchniowych SDE mających ponad 500 połączeń na interfejs, wykorzystywanych w detektorach rentgenowskich tomografii komputerowej i systemach rentgenowskich
  Wygasa dnia 31 grudnia 2019 r. Może być wykorzystywany po tym terminie w częściach zamiennych do tomografii komputerowej i systemów rentgenowskich wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 stycznia 2020 r.”. |
| --- | --- |

„38.

Ołów w spoiwie lutowniczym w jednym interfejsie wielkopowierzchniowych SDE mających ponad 500 połączeń na interfejs, wykorzystywanych w detektorach rentgenowskich tomografii komputerowej i systemach rentgenowskich

Wygasa dnia 31 grudnia 2019 r. Może być wykorzystywany po tym terminie w częściach zamiennych do tomografii komputerowej i systemów rentgenowskich wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 stycznia 2020 r.”.

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/78 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/78

---

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/72/UE

z dnia 13 marca 2014 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w spoiwach lutowniczych i wykończeniach końcówek elektrycznych i elektronicznych części składowych oraz wykończeniach płytek obwodów drukowanych wykorzystywanych w modułach zapłonowych i innych elektrycznych i elektronicznych systemach kontroli silników spalinowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu.

| (2) | Moduły zapłonowe oraz inne elektryczne i elektroniczne systemy kontroli silników spalinowych, które muszą być zainstalowane w pobliżu ruchomych części narzędzi ręcznych i które są niezbędne do eksploatacji silnika, są narażone na silne wibracje i duże naprężenie termiczne. Te trudne warunki zewnętrzne wymagają zastosowania ołowiu. Zastąpienie ołowiu w tych częściach składowych lub jego eliminacja są naukowo i technicznie niewykonalne. |
| --- | --- |

(2)

Moduły zapłonowe oraz inne elektryczne i elektroniczne systemy kontroli silników spalinowych, które muszą być zainstalowane w pobliżu ruchomych części narzędzi ręcznych i które są niezbędne do eksploatacji silnika, są narażone na silne wibracje i duże naprężenie termiczne. Te trudne warunki zewnętrzne wymagają zastosowania ołowiu. Zastąpienie ołowiu w tych częściach składowych lub jego eliminacja są naukowo i technicznie niewykonalne.

| (3) | Producenci potrzebują dodatkowego czasu, aby zadbać o techniczną wykonalność rozwiązań alternatywnych niewymagających zastosowania ołowiu oraz wykazać ich niezawodność. Należy zatem zwolnić z zakazu wykorzystanie ołowiu w spoiwach lutowniczych i wykończeniach końcówek elektrycznych i elektronicznych części składowych oraz wykończeniach płytek obwodów drukowanych wykorzystywanych w modułach zapłonowych i innych elektrycznych i elektronicznych systemach kontroli silników spalinowych do dnia 31 grudnia 2018 r. Jest to względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował on niekorzystne skutki dla innowacji. |
| --- | --- |

(3)

Producenci potrzebują dodatkowego czasu, aby zadbać o techniczną wykonalność rozwiązań alternatywnych niewymagających zastosowania ołowiu oraz wykazać ich niezawodność. Należy zatem zwolnić z zakazu wykorzystanie ołowiu w spoiwach lutowniczych i wykończeniach końcówek elektrycznych i elektronicznych części składowych oraz wykończeniach płytek obwodów drukowanych wykorzystywanych w modułach zapłonowych i innych elektrycznych i elektronicznych systemach kontroli silników spalinowych do dnia 31 grudnia 2018 r. Jest to względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował on niekorzystne skutki dla innowacji.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE, |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE dodaje się pkt 41 w brzmieniu:

| „41. | Ołów w spoiwach lutowniczych i wykończeniach końcówek elektrycznych i elektronicznych części składowych oraz wykończeniach płytek obwodów drukowanych wykorzystywanych w modułach zapłonowych i innych elektrycznych i elektronicznych systemach kontroli silników spalinowych, które ze względów technicznych muszą być instalowane bezpośrednio na lub w skrzyni korbowej lub cylindrze ręcznych silników spalinowych (klasy SH:1, SH:2, SH:3 w dyrektywie 97/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) | Wygasa dnia 31 grudnia 2018 r. |
| --- | --- | --- |

„41.

Ołów w spoiwach lutowniczych i wykończeniach końcówek elektrycznych i elektronicznych części składowych oraz wykończeniach płytek obwodów drukowanych wykorzystywanych w modułach zapłonowych i innych elektrycznych i elektronicznych systemach kontroli silników spalinowych, które ze względów technicznych muszą być instalowane bezpośrednio na lub w skrzyni korbowej lub cylindrze ręcznych silników spalinowych (klasy SH:1, SH:2, SH:3 w dyrektywie 97/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1)

Wygasa dnia 31 grudnia 2018 r.

---

(1)  Dyrektywa 97/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach jezdnych nieporuszających się po drogach (Dz.U. L 59 z 27.2.1998, s. 1).”.

1

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/80 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/80

---

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/73/UE

z dnia 13 marca 2014 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu w elektrodach z platyny platynizowanej wykorzystywanych do pomiarów przewodności właściwej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu.

| (2) | Elektrody z platyny platynizowanej są elektrodami platynowymi pokrytymi cienką warstwą czerni platynowej. Elektrody te wykorzystuje się do pomiarów przewodności właściwej w szerokim zakresie lub do pomiarów przewodności właściwej w warunkach silnie kwasowych lub silnie zasadowych. Zarówno zastąpienie czy wyeliminowanie ołowiu w elektrodach z platyny platynizowanej, jak i zastąpienie takich elektrod innymi typami elektrod jest w tych warunkach naukowo i technicznie niewykonalne. |
| --- | --- |

(2)

Elektrody z platyny platynizowanej są elektrodami platynowymi pokrytymi cienką warstwą czerni platynowej. Elektrody te wykorzystuje się do pomiarów przewodności właściwej w szerokim zakresie lub do pomiarów przewodności właściwej w warunkach silnie kwasowych lub silnie zasadowych. Zarówno zastąpienie czy wyeliminowanie ołowiu w elektrodach z platyny platynizowanej, jak i zastąpienie takich elektrod innymi typami elektrod jest w tych warunkach naukowo i technicznie niewykonalne.

| (3) | Należy zatem wyłączyć z zakazu ołów w elektrodach z platyny platynizowanej do pomiarów przewodności właściwej w szerokim zakresie lub do pomiarów przewodności właściwej w warunkach silnie kwasowych lub silnie zasadowych do dnia 31 grudnia 2018 r. Ten okres przejściowy jest niezbędny do celów badań naukowych i jest mało prawdopodobne, by spowodował niekorzystne skutki dla innowacji. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem wyłączyć z zakazu ołów w elektrodach z platyny platynizowanej do pomiarów przewodności właściwej w szerokim zakresie lub do pomiarów przewodności właściwej w warunkach silnie kwasowych lub silnie zasadowych do dnia 31 grudnia 2018 r. Ten okres przejściowy jest niezbędny do celów badań naukowych i jest mało prawdopodobne, by spowodował niekorzystne skutki dla innowacji.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE, |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE dodaje się pkt 37 w brzmieniu:

| „37. | Ołów w elektrodach z platyny platynizowanej wykorzystywanych do pomiarów przewodności właściwej, jeżeli zastosowanie ma co najmniej jeden z następujących warunków:






  a) | pomiary w szerokim zakresie przy zakresie przewodności właściwej obejmującym więcej niż jeden rząd wielkości (np. zakres między 0,1 mS/m i 5 mS/m) w zastosowaniach laboratoryjnych dla nieznanych stężeń; |
| --- | --- | --- |

„37.

Ołów w elektrodach z platyny platynizowanej wykorzystywanych do pomiarów przewodności właściwej, jeżeli zastosowanie ma co najmniej jeden z następujących warunków:

a)

pomiary w szerokim zakresie przy zakresie przewodności właściwej obejmującym więcej niż jeden rząd wielkości (np. zakres między 0,1 mS/m i 5 mS/m) w zastosowaniach laboratoryjnych dla nieznanych stężeń;

| b) | pomiary roztworów, w przypadku gdy wymagana jest dokładność +/–1 % zakresu próbki i elektrody o wysokiej odporności na korozję w odniesieniu do:






  (i) | roztworów o kwasowości < pH 1; |
| --- | --- | --- |

b)

pomiary roztworów, w przypadku gdy wymagana jest dokładność +/–1 % zakresu próbki i elektrody o wysokiej odporności na korozję w odniesieniu do:

(i)

roztworów o kwasowości < pH 1;

| (ii) | roztworów o zasadowości > pH 13; |
| --- | --- |

(ii)

roztworów o zasadowości > pH 13;

| (iii) | roztworów powodujących korozję zawierających gaz halogenowy; |
| --- | --- |

(iii)

roztworów powodujących korozję zawierających gaz halogenowy;

| c) | pomiary przewodności właściwej powyżej 100 mS/m, które muszą być przeprowadzane przy użyciu przyrządów przenośnych. |
| --- | --- |

c)

pomiary przewodności właściwej powyżej 100 mS/m, które muszą być przeprowadzane przy użyciu przyrządów przenośnych.

Wygasa dnia 31 grudnia 2018 r.”.

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/82 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/82

---

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/74/UE

z dnia 13 marca 2014 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu stosowanego w systemach złączy stykowych innych niż zgodne z technologią C-press, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzanym do obrotu.

| (2) | Zgodne z wymogami systemy złączy stykowych wykorzystywane są w digitizerach wysokiej prędkości, generatorach fal radiowych i generatorach sygnału falowego oraz bezprzewodowych przyrządach badawczych. Bezołowiowe systemy złączy stykowych nie są jeszcze wykorzystywane w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych. Przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych charakteryzują się surowszymi wymogami w zakresie funkcjonowania i niezawodności niż inne urządzenia elektryczne i elektroniczne, a w tych warunkach nie można zapewnić niezawodności bezołowiowych substytutów. |
| --- | --- |

(2)

Zgodne z wymogami systemy złączy stykowych wykorzystywane są w digitizerach wysokiej prędkości, generatorach fal radiowych i generatorach sygnału falowego oraz bezprzewodowych przyrządach badawczych. Bezołowiowe systemy złączy stykowych nie są jeszcze wykorzystywane w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych. Przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych charakteryzują się surowszymi wymogami w zakresie funkcjonowania i niezawodności niż inne urządzenia elektryczne i elektroniczne, a w tych warunkach nie można zapewnić niezawodności bezołowiowych substytutów.

| (3) | Aby umożliwić producentom zadbanie o techniczną wykonalność bezołowiowych części składowych i dostatecznie wykazanie ich niezawodności w przypadku wykorzystania w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, należy przyznać zwolnienie z zakazu w odniesieniu do stosowania ołowiu w systemach złączy stykowych innych niż zgodne z technologią C-press, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, do dnia 31 grudnia 2020 r. Ze względu na cykle innowacyjne przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych jest to względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował niekorzystne skutki dla innowacji. |
| --- | --- |

(3)

Aby umożliwić producentom zadbanie o techniczną wykonalność bezołowiowych części składowych i dostatecznie wykazanie ich niezawodności w przypadku wykorzystania w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, należy przyznać zwolnienie z zakazu w odniesieniu do stosowania ołowiu w systemach złączy stykowych innych niż zgodne z technologią C-press, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, do dnia 31 grudnia 2020 r. Ze względu na cykle innowacyjne przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych jest to względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował niekorzystne skutki dla innowacji.

| (4) | Zgodnie z zasadą dotyczącą napraw wyprodukowanego sprzętu określoną w art. 4 ust. 4 dyrektywy 2011/65/UE, której celem jest przedłużenie okresu eksploatacji produktów zgodnych z przepisami po ich wprowadzeniu do obrotu, części zamienne będą bez ograniczeń czasowych objęte tym wyłączeniem po jego wygaśnięciu. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z zasadą dotyczącą napraw wyprodukowanego sprzętu określoną w art. 4 ust. 4 dyrektywy 2011/65/UE, której celem jest przedłużenie okresu eksploatacji produktów zgodnych z przepisami po ich wprowadzeniu do obrotu, części zamienne będą bez ograniczeń czasowych objęte tym wyłączeniem po jego wygaśnięciu.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE, |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE dodaje się pkt 36 w brzmieniu:

| „36. | Ołów stosowany w systemach złączy stykowych innych niż zgodne z technologią C-press, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych
  Wygasa dnia 31 grudnia 2020 r. Może być stosowany po tym terminie w częściach zamiennych do przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 stycznia 2021 r.”. |
| --- | --- |

„36.

Ołów stosowany w systemach złączy stykowych innych niż zgodne z technologią C-press, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych

Wygasa dnia 31 grudnia 2020 r. Może być stosowany po tym terminie w częściach zamiennych do przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 stycznia 2021 r.”.

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/84 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/84

---

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/75/UE

z dnia 13 marca 2014 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla rtęci w lampach fluorescencyjnych z zimną katodą (CCFL) do podświetlanych wyświetlaczy ciekłokrystalicznych o zawartości rtęci nieprzekraczającej 5 mg na lampę, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2017 r.

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/WE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania rtęci w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzonym do obrotu. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania rtęci w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzonym do obrotu.

| (2) | Wiele przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych jest wyposażonych w podświetlane wyświetlacze ciekłokrystaliczne, które wymagają użycia lamp fluorescencyjnych z zimną katodą (CCFL) zawierających 5 mg rtęci. Ogólny negatywny wpływ na środowisko, zdrowie i bezpieczeństwo konsumenta, który miałoby zastąpienie rtęciowych lamp CCFL w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, prawdopodobnie przeważa ogólne korzyści z ich zastąpienia w odniesieniu do środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa konsumenta. |
| --- | --- |

(2)

Wiele przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych jest wyposażonych w podświetlane wyświetlacze ciekłokrystaliczne, które wymagają użycia lamp fluorescencyjnych z zimną katodą (CCFL) zawierających 5 mg rtęci. Ogólny negatywny wpływ na środowisko, zdrowie i bezpieczeństwo konsumenta, który miałoby zastąpienie rtęciowych lamp CCFL w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, prawdopodobnie przeważa ogólne korzyści z ich zastąpienia w odniesieniu do środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa konsumenta.

| (3) | Aby umożliwić naprawę i przedłużyć okres eksploatacji przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, należy przyznać wyłączenie z ograniczenia dla rtęci w lampach CCFL do podświetlanych wyświetlaczy ciekłokrystalicznych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych. Zgodnie z zasadą dotyczącą napraw wyprodukowanego sprzętu wyłączenie to powinno mieć zastosowanie do wszystkich produktów wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2017 r., tj. przed upływem daty osiągnięcia zgodności przez przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, a okres obowiązywania wyłączenia powinien wynosić 7 lat od tej daty. Jest mało prawdopodobne, by wyłączenie to miało negatywne skutki dla innowacji. |
| --- | --- |

(3)

Aby umożliwić naprawę i przedłużyć okres eksploatacji przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, należy przyznać wyłączenie z ograniczenia dla rtęci w lampach CCFL do podświetlanych wyświetlaczy ciekłokrystalicznych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych. Zgodnie z zasadą dotyczącą napraw wyprodukowanego sprzętu wyłączenie to powinno mieć zastosowanie do wszystkich produktów wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2017 r., tj. przed upływem daty osiągnięcia zgodności przez przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, a okres obowiązywania wyłączenia powinien wynosić 7 lat od tej daty. Jest mało prawdopodobne, by wyłączenie to miało negatywne skutki dla innowacji.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE, |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE dodaje się pkt 35 w brzmieniu:

| „35. | Rtęć w lampach fluorescencyjnych z zimną katodą do podświetlanych wyświetlaczy ciekłokrystalicznych o zawartości rtęci nieprzekraczającej 5 mg na lampę, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2017 r.
  Wygasa dnia 21 lipca 2024 r.”. |
| --- | --- |

„35.

Rtęć w lampach fluorescencyjnych z zimną katodą do podświetlanych wyświetlaczy ciekłokrystalicznych o zawartości rtęci nieprzekraczającej 5 mg na lampę, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2017 r.

Wygasa dnia 21 lipca 2024 r.”.

---

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/86 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/86

---

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/76/UE

z dnia 13 marca 2014 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy 2011/65/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wyłączenia dla rtęci w wytwarzanych ręcznie świecących rurach wyładowczych (HLDT) stosowanych w instalacjach neonowych, oświetleniu dekoracyjnym lub architektonicznym oraz oświetleniu specjalistycznym i artystycznych instalacjach świetlnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania rtęci w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzonym do obrotu. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania rtęci w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzonym do obrotu.

| (2) | Wytwarzane ręcznie świecące rury wyładowcze (HLDT) to bardzo różnorodne wytwarzane ręcznie lampy do celów specjalnych. Przykładami są instalacje neonowe, oświetlenie architektoniczne i specjalne emitery światła wykorzystywane w chemicznych badaniach analitycznych. W związku z tym, że HLDT są wykorzystywane do zastosowań wewnątrz i na zewnątrz budynków oraz ze względu na indywidualny skład widma kolorów, muszą one funkcjonować niezawodnie w niekorzystnych warunkach i przy niskich temperaturach, a ich cykl życia powinien być bardzo długi, ponieważ znajdują się one często w trudno dostępnych miejscach. Aby prawidłowo funkcjonować w tych warunkach, HLDT wymagają minimalnej ilości rtęci. |
| --- | --- |

(2)

Wytwarzane ręcznie świecące rury wyładowcze (HLDT) to bardzo różnorodne wytwarzane ręcznie lampy do celów specjalnych. Przykładami są instalacje neonowe, oświetlenie architektoniczne i specjalne emitery światła wykorzystywane w chemicznych badaniach analitycznych. W związku z tym, że HLDT są wykorzystywane do zastosowań wewnątrz i na zewnątrz budynków oraz ze względu na indywidualny skład widma kolorów, muszą one funkcjonować niezawodnie w niekorzystnych warunkach i przy niskich temperaturach, a ich cykl życia powinien być bardzo długi, ponieważ znajdują się one często w trudno dostępnych miejscach. Aby prawidłowo funkcjonować w tych warunkach, HLDT wymagają minimalnej ilości rtęci.

| (3) | Eliminacja lub zastąpienie rtęci w HLDT i całkowite zastąpienie HLDT innymi technologiami, takimi jak LED, jest niewykonalne z naukowego i technicznego punktu widzenia. Stosowanie rtęci w HLDT wykorzystywanych w instalacjach neonowych, oświetleniu dekoracyjnym lub architektonicznym oraz oświetleniu specjalistycznym i artystycznych instalacjach świetlnych powinno zatem zostać objęte wyłączeniem z zakazu. Stosowanie rtęci powinno zostać ograniczone do niezbędnej minimalnej ilości, a okres obowiązywania wyłączenia powinien zakończyć się dnia 31 grudnia 2018 r. w celu uniknięcia negatywnego wpływu na innowacje. |
| --- | --- |

(3)

Eliminacja lub zastąpienie rtęci w HLDT i całkowite zastąpienie HLDT innymi technologiami, takimi jak LED, jest niewykonalne z naukowego i technicznego punktu widzenia. Stosowanie rtęci w HLDT wykorzystywanych w instalacjach neonowych, oświetleniu dekoracyjnym lub architektonicznym oraz oświetleniu specjalistycznym i artystycznych instalacjach świetlnych powinno zatem zostać objęte wyłączeniem z zakazu. Stosowanie rtęci powinno zostać ograniczone do niezbędnej minimalnej ilości, a okres obowiązywania wyłączenia powinien zakończyć się dnia 31 grudnia 2018 r. w celu uniknięcia negatywnego wpływu na innowacje.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE, |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE dodaje się pkt 4 g) w brzmieniu:

| „4 g) | Rtęć w wytwarzanych ręcznie świecących rurach wyładowczych stosowanych w instalacjach neonowych, oświetleniu dekoracyjnym lub architektonicznym oraz oświetleniu specjalistycznym i artystycznych instalacjach świetlnych, gdzie zawartość rtęci jest ograniczona w następujący sposób:






  a) | 20 mg na parę elektrod + 0,3 mg na długość rury w cm, ale nie więcej niż 80 mg, do zastosowań na zewnątrz budynków oraz wewnątrz budynków przy temperaturze poniżej 20 °C; |
| --- | --- | --- |

„4 g)

Rtęć w wytwarzanych ręcznie świecących rurach wyładowczych stosowanych w instalacjach neonowych, oświetleniu dekoracyjnym lub architektonicznym oraz oświetleniu specjalistycznym i artystycznych instalacjach świetlnych, gdzie zawartość rtęci jest ograniczona w następujący sposób:

a)

20 mg na parę elektrod + 0,3 mg na długość rury w cm, ale nie więcej niż 80 mg, do zastosowań na zewnątrz budynków oraz wewnątrz budynków przy temperaturze poniżej 20 °C;

| b) | 15 mg na parę elektrod + 0,24 mg na długość rury w cm, ale nie więcej niż 80 mg, do wszelkich innych zastosowań wewnątrz budynków. |
| --- | --- |

b)

15 mg na parę elektrod + 0,24 mg na długość rury w cm, ale nie więcej niż 80 mg, do wszelkich innych zastosowań wewnątrz budynków.

Wygasa dnia 31 grudnia 2018 r.”

---

DECYZJE

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/88 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/88

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 16 maja 2014 r.

przyznająca odstępstwo Niderlandom na podstawie dyrektywy Rady 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3103)

(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)

(2014/291/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (1), w szczególności jej załącznik III pkt 2 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Jeśli ilości nawozu naturalnego, które państwo członkowskie zamierza stosować w przeliczeniu na hektar rocznie, różnią się od ilości określonych w pkt 2 akapit drugi zdanie pierwsze i pkt 2 lit. a) załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG, konieczne jest ich ustalenie, tak by nie stanowiły przeszkody w realizacji celów określonych w art. 1 wymienionej dyrektywy, oraz uzasadnienie na podstawie obiektywnych kryteriów, na przykład, jak w omawianym przypadku, długich okresów wegetacji i upraw o wysokim poborze azotu. |
| --- | --- |

(1)

Jeśli ilości nawozu naturalnego, które państwo członkowskie zamierza stosować w przeliczeniu na hektar rocznie, różnią się od ilości określonych w pkt 2 akapit drugi zdanie pierwsze i pkt 2 lit. a) załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG, konieczne jest ich ustalenie, tak by nie stanowiły przeszkody w realizacji celów określonych w art. 1 wymienionej dyrektywy, oraz uzasadnienie na podstawie obiektywnych kryteriów, na przykład, jak w omawianym przypadku, długich okresów wegetacji i upraw o wysokim poborze azotu.

| (2) | W dniu 8 grudnia 2005 r. Komisja przyjęła decyzję 2005/880/WE (2) zezwalającą na stosowanie nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich do limitu 250 kg azotu na hektar rocznie, pod pewnymi warunkami, w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 70 % powierzchni stanowią użytki zielone. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 8 grudnia 2005 r. Komisja przyjęła decyzję 2005/880/WE (2) zezwalającą na stosowanie nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich do limitu 250 kg azotu na hektar rocznie, pod pewnymi warunkami, w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 70 % powierzchni stanowią użytki zielone.

| (3) | W dniu 5 lutego 2010 r. Komisja przyjęła decyzję 2010/65/UE (3) zmieniającą decyzję 2005/880/WE i przedłużającą odstępstwo do dnia 31 grudnia 2013 r. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 5 lutego 2010 r. Komisja przyjęła decyzję 2010/65/UE (3) zmieniającą decyzję 2005/880/WE i przedłużającą odstępstwo do dnia 31 grudnia 2013 r.

| (4) | Przyznane w ten sposób odstępstwo dotyczyło 21 752 gospodarstw rolnych w 2012 r., co odpowiada 46 % całkowitej powierzchni rolniczej netto. |
| --- | --- |

(4)

Przyznane w ten sposób odstępstwo dotyczyło 21 752 gospodarstw rolnych w 2012 r., co odpowiada 46 % całkowitej powierzchni rolniczej netto.

| (5) | W dniu 22 stycznia 2014 r. Niderlandy złożyły do Komisji wniosek o przedłużenie odstępstwa na mocy pkt 2 akapit trzeci załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 22 stycznia 2014 r. Niderlandy złożyły do Komisji wniosek o przedłużenie odstępstwa na mocy pkt 2 akapit trzeci załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG.

| (6) | Zgodnie z art. 3 ust. 5 dyrektywy 91/676/EWG Niderlandy realizują program działań na całym swoim terytorium. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 dyrektywy 91/676/EWG Niderlandy realizują program działań na całym swoim terytorium.

| (7) | Niderlandzkie przepisy wykonujące dyrektywę 91/676/EWG obejmują normy stosowania zarówno azotu, jak i fosforanów. |
| --- | --- |

(7)

Niderlandzkie przepisy wykonujące dyrektywę 91/676/EWG obejmują normy stosowania zarówno azotu, jak i fosforanów.

| (8) | Dane przekazane przez Niderlandy za lata 2008–2011 wykazują wzrost o 7 % ilości trzody chlewnej i o 8 % ilości drobiu w porównaniu do okresu 2004–2007. Ilości bydła, owiec i kóz pozostawały na tym samym poziomie. Właściwe organy Niderlandów wprowadziły ograniczenia ilości trzody chlewnej i drobiu w połączeniu ze zobowiązaniem, że produkcja nawozu naturalnego zarówno pod względem azotu, jak i fosforu nie przekroczy poziomu z 2002 r. Ponadto od stycznia 2015 r. właściwe organy Niderlandów zapewniają przetwarzanie odpowiedniej części nadwyżki nawozu naturalnego z sektora mleczarskiego. Środki te są konieczne do zapewnienia, by stosowanie obecnego odstępstwa nie doprowadziło do dalszej intensyfikacji. |
| --- | --- |

(8)

Dane przekazane przez Niderlandy za lata 2008–2011 wykazują wzrost o 7 % ilości trzody chlewnej i o 8 % ilości drobiu w porównaniu do okresu 2004–2007. Ilości bydła, owiec i kóz pozostawały na tym samym poziomie. Właściwe organy Niderlandów wprowadziły ograniczenia ilości trzody chlewnej i drobiu w połączeniu ze zobowiązaniem, że produkcja nawozu naturalnego zarówno pod względem azotu, jak i fosforu nie przekroczy poziomu z 2002 r. Ponadto od stycznia 2015 r. właściwe organy Niderlandów zapewniają przetwarzanie odpowiedniej części nadwyżki nawozu naturalnego z sektora mleczarskiego. Środki te są konieczne do zapewnienia, by stosowanie obecnego odstępstwa nie doprowadziło do dalszej intensyfikacji.

| (9) | Stosowanie azotu z nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich w latach 2008–2011 wyniosło 344 tys. ton, co stanowi lekki spadek w porównaniu z okresem 2004–2007. Zużycie chemicznych nawozów azotowych w latach 2008–2011 zmniejszyło się o ok. 18 % w porównaniu z okresem 2004–2007. Średnia nadwyżka fosforu w latach 2008–2011 wyniosła 16 tys. ton, co stanowi spadek o 51 % w porównaniu z okresem 2004–2007. |
| --- | --- |

(9)

Stosowanie azotu z nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich w latach 2008–2011 wyniosło 344 tys. ton, co stanowi lekki spadek w porównaniu z okresem 2004–2007. Zużycie chemicznych nawozów azotowych w latach 2008–2011 zmniejszyło się o ok. 18 % w porównaniu z okresem 2004–2007. Średnia nadwyżka fosforu w latach 2008–2011 wyniosła 16 tys. ton, co stanowi spadek o 51 % w porównaniu z okresem 2004–2007.

| (10) | Klimat w Niderlandach, charakteryzujący się rocznymi opadami równomiernie rozłożonymi w ciągu roku oraz stosunkowo wąskim zakresem temperatur, sprzyja długiemu okresowi wegetacji trawy trwającemu 250 dni w roku. |
| --- | --- |

(10)

Klimat w Niderlandach, charakteryzujący się rocznymi opadami równomiernie rozłożonymi w ciągu roku oraz stosunkowo wąskim zakresem temperatur, sprzyja długiemu okresowi wegetacji trawy trwającemu 250 dni w roku.

| (11) | Informacje dostarczone przez władze Niderlandów w ramach odstępstwa przyznanego decyzją 2010/65/UE wskazują, że odstępstwo to nie doprowadziło do pogorszenia jakości wody. Sprawozdanie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie wdrożenia dyrektywy 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego, oparte na sprawozdaniach państw członkowskich za okres 2008–2011, wskazuje, że w Niderlandach w przypadku wód gruntowych w ok. 88 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 50 mg/l, a w 79 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 25 mg/l. Dane z monitorowania wykazują tendencję spadkową w zakresie stężenia azotanów w wodach gruntowych w porównaniu z poprzednim okresem sprawozdawczym (2004–2007). W przypadku wód powierzchniowych w 98 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 50 mg/l, a w 92 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 25 mg/l. Większość punktów monitorowania wód powierzchniowych wykazuje stały poziom lub tendencję spadkową stężenia azotanów. Roczna nadwyżka azotu i fosforu w glebie zmniejszyła się, głównie poprzez ograniczenie stosowania nawozu naturalnego i mineralnego ze względu na stałe obniżanie norm stosowania azotu i fosforu w niderlandzkich programach działania. W okresie sprawozdawczym 2008–2011 wszystkie wody słodkie i wody przejściowe zostały sklasyfikowane jako eutroficzne albo hipertroficzne. |
| --- | --- |

(11)

Informacje dostarczone przez władze Niderlandów w ramach odstępstwa przyznanego decyzją 2010/65/UE wskazują, że odstępstwo to nie doprowadziło do pogorszenia jakości wody. Sprawozdanie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie wdrożenia dyrektywy 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego, oparte na sprawozdaniach państw członkowskich za okres 2008–2011, wskazuje, że w Niderlandach w przypadku wód gruntowych w ok. 88 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 50 mg/l, a w 79 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 25 mg/l. Dane z monitorowania wykazują tendencję spadkową w zakresie stężenia azotanów w wodach gruntowych w porównaniu z poprzednim okresem sprawozdawczym (2004–2007). W przypadku wód powierzchniowych w 98 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 50 mg/l, a w 92 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 25 mg/l. Większość punktów monitorowania wód powierzchniowych wykazuje stały poziom lub tendencję spadkową stężenia azotanów. Roczna nadwyżka azotu i fosforu w glebie zmniejszyła się, głównie poprzez ograniczenie stosowania nawozu naturalnego i mineralnego ze względu na stałe obniżanie norm stosowania azotu i fosforu w niderlandzkich programach działania. W okresie sprawozdawczym 2008–2011 wszystkie wody słodkie i wody przejściowe zostały sklasyfikowane jako eutroficzne albo hipertroficzne.

| (12) | Komisja uważa, że warunki przyznania odstępstwa muszą zostać zmienione na podstawie analizy wniosku złożonego w dniu 22 stycznia 2014 r. przez Niderlandy, analizy programu działania, informacji dotyczących jakości wody, doświadczenia zdobytego w wyniku odstępstwa przyznanego decyzją 2010/65/UE i w wyniku odstępstw obowiązujących w innych państwach członkowskich. W związku z tym Komisja uważa, że na stosowanie ilości nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich odpowiadającej 230 kg azotu na hektar rocznie można zezwolić w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na glebach piaszczystych na południu i w centrum kraju oraz na glebach lessowych określonych w programie działania, natomiast na 250 kg azotu na hektar rocznie można zezwolić jedynie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na innych glebach. Komisja uważa, że nie będzie to stanowiło przeszkody w realizacji celów dyrektywy 91/676/EWG, z zastrzeżeniem spełnienia pewnych ściśle określonych warunków. |
| --- | --- |

(12)

Komisja uważa, że warunki przyznania odstępstwa muszą zostać zmienione na podstawie analizy wniosku złożonego w dniu 22 stycznia 2014 r. przez Niderlandy, analizy programu działania, informacji dotyczących jakości wody, doświadczenia zdobytego w wyniku odstępstwa przyznanego decyzją 2010/65/UE i w wyniku odstępstw obowiązujących w innych państwach członkowskich. W związku z tym Komisja uważa, że na stosowanie ilości nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich odpowiadającej 230 kg azotu na hektar rocznie można zezwolić w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na glebach piaszczystych na południu i w centrum kraju oraz na glebach lessowych określonych w programie działania, natomiast na 250 kg azotu na hektar rocznie można zezwolić jedynie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na innych glebach. Komisja uważa, że nie będzie to stanowiło przeszkody w realizacji celów dyrektywy 91/676/EWG, z zastrzeżeniem spełnienia pewnych ściśle określonych warunków.

| (13) | Warunki te obejmują: ustalenie planu nawożenia na poziomie gospodarstwa rolnego, rejestrację praktyk nawożenia poprzez prowadzenie rejestrów nawożenia, okresowe analizy gleby, „zielone pole” w okresie zimowym po uprawie kukurydzy, szczegółowe przepisy dotyczące zaorywania trawy, niestosowania nawozu naturalnego przed zaoraniem trawy, dostosowanie nawożenia w taki sposób, aby uwzględnić udział roślin strączkowych, niestosowanie fosforanów z nawozów chemicznych oraz wzmożone kontrole. Celem tych warunków jest zapewnienie nawożenia, które opiera się na wymaganiach upraw, zmniejszenia strat azotu i fosforu do wód oraz zapobiegania takim stratom. |
| --- | --- |

(13)

Warunki te obejmują: ustalenie planu nawożenia na poziomie gospodarstwa rolnego, rejestrację praktyk nawożenia poprzez prowadzenie rejestrów nawożenia, okresowe analizy gleby, „zielone pole” w okresie zimowym po uprawie kukurydzy, szczegółowe przepisy dotyczące zaorywania trawy, niestosowania nawozu naturalnego przed zaoraniem trawy, dostosowanie nawożenia w taki sposób, aby uwzględnić udział roślin strączkowych, niestosowanie fosforanów z nawozów chemicznych oraz wzmożone kontrole. Celem tych warunków jest zapewnienie nawożenia, które opiera się na wymaganiach upraw, zmniejszenia strat azotu i fosforu do wód oraz zapobiegania takim stratom.

| (14) | Z informacji przedstawionych przez Niderlandy wynika, że ilość nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich odpowiadająca 230 kg azotu na hektar rocznie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na glebach piaszczystych na południu i w centrum kraju oraz na glebach lessowych określonych w programie działania, a 250 kg azotu na hektar rocznie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na innych glebach jest uzasadniona na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak wysokie opady netto, długie okresy wegetacji i wysokie plony trawy o wysokim poborze azotu. |
| --- | --- |

(14)

Z informacji przedstawionych przez Niderlandy wynika, że ilość nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich odpowiadająca 230 kg azotu na hektar rocznie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na glebach piaszczystych na południu i w centrum kraju oraz na glebach lessowych określonych w programie działania, a 250 kg azotu na hektar rocznie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na innych glebach jest uzasadniona na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak wysokie opady netto, długie okresy wegetacji i wysokie plony trawy o wysokim poborze azotu.

| (15) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Azotanów ustanowionego na podstawie art. 9 dyrektywy 91/676/EWG. |
| --- | --- |

(15)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Azotanów ustanowionego na podstawie art. 9 dyrektywy 91/676/EWG.

| (16) | Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (4) przewiduje kompleksowe, transgraniczne podejście do ochrony wód zorganizowane wokół obszarów dorzeczy, mające na celu osiągnięcie dobrego stanu wód europejskich do 2015 r. Ograniczenie składników odżywczych stanowi integralny element tego celu. Przyznanie odstępstwa na mocy niniejszej decyzji nie narusza przepisów przyjętych na podstawie dyrektywy 2000/60/WE i nie wyklucza konieczności zastosowania dodatkowych środków w celu wypełnienia zobowiązań z nich wynikających. |
| --- | --- |

(16)

Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (4) przewiduje kompleksowe, transgraniczne podejście do ochrony wód zorganizowane wokół obszarów dorzeczy, mające na celu osiągnięcie dobrego stanu wód europejskich do 2015 r. Ograniczenie składników odżywczych stanowi integralny element tego celu. Przyznanie odstępstwa na mocy niniejszej decyzji nie narusza przepisów przyjętych na podstawie dyrektywy 2000/60/WE i nie wyklucza konieczności zastosowania dodatkowych środków w celu wypełnienia zobowiązań z nich wynikających.

| (17) | W dyrektywie 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiającej infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (5) określono przepisy ogólne służące ustanowieniu infrastruktury informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej dla celów polityk wspólnotowych w zakresie ochrony środowiska oraz polityk lub działań mogących oddziaływać na środowisko. W stosownych przypadkach informacje przestrzenne zgromadzone w ramach niniejszego odstępstwa powinny być zgodne z przepisami określonymi we wspomnianej dyrektywie. W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych i zwiększenia spójności danych Niderlandy, przy gromadzeniu niezbędnych danych w ramach niniejszego odstępstwa, powinny w stosownych przypadkach korzystać z informacji uzyskanych w ramach zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli ustanowionego na podstawie tytułu V rozdział II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (6), |
| --- | --- |

(17)

W dyrektywie 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiającej infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (5) określono przepisy ogólne służące ustanowieniu infrastruktury informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej dla celów polityk wspólnotowych w zakresie ochrony środowiska oraz polityk lub działań mogących oddziaływać na środowisko. W stosownych przypadkach informacje przestrzenne zgromadzone w ramach niniejszego odstępstwa powinny być zgodne z przepisami określonymi we wspomnianej dyrektywie. W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych i zwiększenia spójności danych Niderlandy, przy gromadzeniu niezbędnych danych w ramach niniejszego odstępstwa, powinny w stosownych przypadkach korzystać z informacji uzyskanych w ramach zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli ustanowionego na podstawie tytułu V rozdział II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (6),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Odstępstwo, o które Niderlandy wnioskowały pismem z dnia 22 stycznia 2014 r. w celu uzyskania zezwolenia na stosowanie rocznie ilości nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich większej od ilości określonej w pkt 2 lit. a) załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG, przyznaje się z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji:

| 1) | „gospodarstwo rolne posiadające użytki zielone” oznacza każde gospodarstwo, w którym co najmniej 80 % powierzchni, na której można stosować nawóz naturalny, stanowi trawa; |
| --- | --- |

1)

„gospodarstwo rolne posiadające użytki zielone” oznacza każde gospodarstwo, w którym co najmniej 80 % powierzchni, na której można stosować nawóz naturalny, stanowi trawa;

| 2) | „wypasane zwierzęta gospodarskie” oznaczają bydło (z wyjątkiem cieląt), owce, kozy i konie, osły, zwierzynę płową i bawoły wodne; |
| --- | --- |

2)

„wypasane zwierzęta gospodarskie” oznaczają bydło (z wyjątkiem cieląt), owce, kozy i konie, osły, zwierzynę płową i bawoły wodne;

| 3) | „użytki rolne” oznaczają powierzchnię, której dany rolnik jest właścicielem, dzierżawcą lub zarządcą na mocy pisemnej umowy indywidualnej i w stosunku do której rolnik ten ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za zarządzanie; |
| --- | --- |

3)

„użytki rolne” oznaczają powierzchnię, której dany rolnik jest właścicielem, dzierżawcą lub zarządcą na mocy pisemnej umowy indywidualnej i w stosunku do której rolnik ten ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za zarządzanie;

| 4) | „trawa” oznacza trwałe użytki zielone lub krótkotrwałe użytki zielone zakładane na okres krótszy niż pięć lat. |
| --- | --- |

4)

„trawa” oznacza trwałe użytki zielone lub krótkotrwałe użytki zielone zakładane na okres krótszy niż pięć lat.

Artykuł 3

Zakres zastosowania

Niniejsza decyzja ma zastosowanie na zasadzie indywidualnej do gospodarstw rolnych posiadających użytki zielone, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 4, 5 i 6.

Artykuł 4

Roczne wnioski i zobowiązania

1.   Rolnicy, którzy chcą skorzystać z odstępstwa na podstawie niniejszej decyzji, co roku przedstawiają właściwym organom wniosek o przyznanie odstępstwa.

2.   Wraz z corocznym wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, rolnicy zobowiązują się na piśmie do spełnienia warunków określonych w art. 5 i 6.

Artykuł 5

Stosowanie nawozu naturalnego i innych nawozów

1.   Ilość nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich stosowana rocznie na gruntach w gospodarstwach rolnych posiadających użytki zielone, w tym nawozu bezpośrednio od zwierząt, nie przekracza ilości nawozu naturalnego zawierającej 230 kg azotu na hektar rocznie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na glebach piaszczystych na południu i w centrum kraju oraz na glebach lessowych określonych w programie działania, a 250 kg azotu na hektar rocznie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone — na innych glebach, z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 2–9.

2.   Ogólna wielkość dawki azotu i fosforanów jest zgodna z zapotrzebowaniem na składniki pokarmowe poszczególnych upraw oraz zawartością tej substancji w glebie. Ogólna wielkość dawki azotu i fosforanów nie przekracza maksymalnych norm stosowania ustalonych w programie działania.

3.   Stosowanie fosforanów z nawozów chemicznych nie jest dozwolone w gospodarstwach rolnych korzystających z odstępstwa na mocy niniejszej decyzji.

4.   Każde użytki rolne posiadają plan nawożenia opisujący płodozmian na użytkach rolnych i planowane stosowanie nawozu naturalnego oraz innych nawozów azotowych i fosforanowych. Taki plan na każdy rok kalendarzowy jest dostępny w gospodarstwie najpóźniej do czerwca w pierwszym roku i do lutego w latach kolejnych.

5.   Plan nawożenia zawiera:

| a) | liczbę zwierząt gospodarskich, opis systemu utrzymania zwierząt i przechowywania nawozu wraz z pojemnością dostępną do celów przechowywania nawozu naturalnego; |
| --- | --- |

a)

liczbę zwierząt gospodarskich, opis systemu utrzymania zwierząt i przechowywania nawozu wraz z pojemnością dostępną do celów przechowywania nawozu naturalnego;

| b) | wyliczenie ilości azotu pochodzącego z nawozu naturalnego (minus straty poniesione podczas utrzymania i przechowywania) oraz fosforu wyprodukowanego w gospodarstwie; |
| --- | --- |

b)

wyliczenie ilości azotu pochodzącego z nawozu naturalnego (minus straty poniesione podczas utrzymania i przechowywania) oraz fosforu wyprodukowanego w gospodarstwie;

| c) | plan płodozmianu, który musi określać powierzchnię poszczególnych pól, na których uprawia się trawę i inne uprawy, wraz ze szkicową mapką określającą położenie poszczególnych pól; |
| --- | --- |

c)

plan płodozmianu, który musi określać powierzchnię poszczególnych pól, na których uprawia się trawę i inne uprawy, wraz ze szkicową mapką określającą położenie poszczególnych pól;

| d) | przewidywalne wymagania upraw w zakresie azotu i fosforu; |
| --- | --- |

d)

przewidywalne wymagania upraw w zakresie azotu i fosforu;

| e) | ilość i rodzaj nawozu naturalnego dostarczonego kontrahentom i niewykorzystanego na użytkach rolnych; |
| --- | --- |

e)

ilość i rodzaj nawozu naturalnego dostarczonego kontrahentom i niewykorzystanego na użytkach rolnych;

| f) | ilość przywożonego nawozu naturalnego stosowanego na użytkach rolnych; |
| --- | --- |

f)

ilość przywożonego nawozu naturalnego stosowanego na użytkach rolnych;

| g) | wyliczenie udziału mineralizacji materii organicznej, upraw roślin strączkowych i wiązania azotu z powietrza, a także ilości azotu znajdującego się w glebie w czasie, kiedy uprawy zaczynają go wykorzystywać w znaczącym stopniu; |
| --- | --- |

g)

wyliczenie udziału mineralizacji materii organicznej, upraw roślin strączkowych i wiązania azotu z powietrza, a także ilości azotu znajdującego się w glebie w czasie, kiedy uprawy zaczynają go wykorzystywać w znaczącym stopniu;

| h) | stosowanie azotu i fosforu pochodzącego z nawozu naturalnego w podziale na poszczególne pola (działki gospodarstwa jednolite pod względem upraw i typu gleby); |
| --- | --- |

h)

stosowanie azotu i fosforu pochodzącego z nawozu naturalnego w podziale na poszczególne pola (działki gospodarstwa jednolite pod względem upraw i typu gleby);

| i) | stosowanie azotu pochodzącego z nawozów chemicznych i innych w podziale na poszczególne pola; |
| --- | --- |

i)

stosowanie azotu pochodzącego z nawozów chemicznych i innych w podziale na poszczególne pola;

| j) | obliczenia w celu oceny zgodności z normami stosowania azotu i fosforu. |
| --- | --- |

j)

obliczenia w celu oceny zgodności z normami stosowania azotu i fosforu.

W celu zapewnienia spójności między planami a faktycznymi praktykami rolniczymi plany zostają poddane przeglądowi nie później niż w ciągu siedmiu dni po wprowadzeniu jakichkolwiek zmian w praktykach rolniczych.

6.   Każde użytki rolne posiadają rejestr nawożenia. Rejestr przedkłada się właściwemu organowi za każdy rok kalendarzowy.

7.   Rejestr nawożenia określa:

| a) | powierzchnie upraw; |
| --- | --- |

a)

powierzchnie upraw;

| b) | liczbę i rodzaj zwierząt gospodarskich; |
| --- | --- |

b)

liczbę i rodzaj zwierząt gospodarskich;

| c) | produkcję nawozu naturalnego w przeliczeniu na zwierzę; |
| --- | --- |

c)

produkcję nawozu naturalnego w przeliczeniu na zwierzę;

| d) | ilość nawozów spoza gospodarstwa; |
| --- | --- |

d)

ilość nawozów spoza gospodarstwa;

| e) | ilość nawozu naturalnego usuwanego z gospodarstwa oraz odbiorcę. |
| --- | --- |

e)

ilość nawozu naturalnego usuwanego z gospodarstwa oraz odbiorcę.

8.   W odniesieniu do każdego gospodarstwa rolnego posiadającego użytki zielone, które korzysta z indywidualnego odstępstwa, rolnik zgadza się na objęcie kontrolą stosowania i rejestru nawozów.

9.   W każdym gospodarstwie, które korzysta z indywidualnego odstępstwa, co najmniej co cztery lata przeprowadza się okresową analizę gleby pod kątem zawartości azotu i fosforu w odniesieniu do każdego obszaru gospodarstwa jednolitego pod względem płodozmianu i cech gleby.

Badania azotu w zakresie azotu mineralnego i parametrów oceny udziału azotu pochodzącego z mineralizacji materii organicznej są przeprowadzane po zaoraniu użytków zielonych, w odniesieniu do każdego jednolitego obszaru gospodarstwa.

W odniesieniu do analiz określonych w akapicie pierwszym i drugim wymagane minimum stanowi jedna analiza na pięć hektarów ziemi.

10.   Nie rozrzuca się nawozu naturalnego w okresie jesiennym przed uprawą trawy.

Artykuł 6

Pokrywa gruntów

1.   Rolnicy korzystający z odstępstwa na mocy niniejszej decyzji uprawiają trawę na co najmniej 80 % powierzchni, na której można stosować nawóz naturalny w ich gospodarstwach.

2.   Rolnicy korzystający z odstępstwa na mocy niniejszej decyzji stosują ponadto następujące środki:

| a) | w celu ograniczenia możliwości wymywania na glebach piaszczystych i lessowych po kukurydzy uprawia się trawę lub inne uprawy zapewniające dobre pokrycie gleby w okresie zimowym; |
| --- | --- |

a)

w celu ograniczenia możliwości wymywania na glebach piaszczystych i lessowych po kukurydzy uprawia się trawę lub inne uprawy zapewniające dobre pokrycie gleby w okresie zimowym;

| b) | w celu zapewnienia stałej pokrywy roślinnej na gruntach ornych, co pozwoli odzyskać azotany wymyte z podglebia w okresie jesiennym oraz ograniczy ich wymywanie w okresie zimowym, nie stosuje się orki międzyplonów przed dniem 1 lutego; |
| --- | --- |

b)

w celu zapewnienia stałej pokrywy roślinnej na gruntach ornych, co pozwoli odzyskać azotany wymyte z podglebia w okresie jesiennym oraz ograniczy ich wymywanie w okresie zimowym, nie stosuje się orki międzyplonów przed dniem 1 lutego;

| c) | trawa na glebach piaszczystych i lessowych jest zaorywana wyłącznie w okresie wiosennym; |
| --- | --- |

c)

trawa na glebach piaszczystych i lessowych jest zaorywana wyłącznie w okresie wiosennym;

| d) | na wszystkich typach gleby po zaoraniu trawy następuje bezpośrednio uprawa roślin o wysokim poborze azotu, a nawożenie jest oparte na analizie gleby pod kątem azotu mineralnego i innych parametrów stanowiących odniesienie dla oszacowania uwalniania azotu poprzez mineralizację materii organicznej; oraz |
| --- | --- |

d)

na wszystkich typach gleby po zaoraniu trawy następuje bezpośrednio uprawa roślin o wysokim poborze azotu, a nawożenie jest oparte na analizie gleby pod kątem azotu mineralnego i innych parametrów stanowiących odniesienie dla oszacowania uwalniania azotu poprzez mineralizację materii organicznej; oraz

| e) | jeżeli system płodozmianu zawiera rośliny strączkowe lub inne rośliny wiążące azot atmosferyczny, stosowanie nawozów zostaje odpowiednio zmniejszone. |
| --- | --- |

e)

jeżeli system płodozmianu zawiera rośliny strączkowe lub inne rośliny wiążące azot atmosferyczny, stosowanie nawozów zostaje odpowiednio zmniejszone.

3.   Na zasadzie odstępstwa od lit. c) w okresie jesiennym dopuszczalne jest zaorywanie trawy w celu sadzenia cebulek kwiatowych.

Artykuł 7

Środki dotyczące produkcji nawozu naturalnego

Organy krajowe w Niderlandach dopilnowują, by produkcja nawozu naturalnego ani pod względem azotu, ani fosforu nie przekroczyła poziomu z 2002 r. Wiąże się to z utrzymaniem praw do produkcji trzody chlewnej i drobiu na czas obowiązywania odstępstwa przyznanego niniejszą decyzją.

Ponadto właściwe organy w Niderlandach zapewniają przetwarzanie odpowiedniej części nadwyżki nawozu naturalnego z sektora mleczarskiego od stycznia 2015 r.

Artykuł 8

Monitorowanie

1.   Właściwy organ sporządza i co roku aktualizuje mapy określające odsetek gospodarstw rolnych posiadających użytki zielone, odsetek zwierząt gospodarskich oraz odsetek gruntów rolnych objętych indywidualnym odstępstwem w każdej gminie.

2.   Ustanawia się i utrzymuje sieć monitorowania do celów pobierania próbek wody glebowej, wody ze strumieni i płytkiej wody gruntowej w punktach monitorowania odstępstwa.

3.   Sieć monitorowania, odpowiadająca co najmniej 300 gospodarstwom korzystającym z indywidualnych odstępstw, reprezentuje wszystkie typy gleby (gleby gliniaste, torfowe, piaszczyste i lessowe), praktyki nawożenia i systemy płodozmianu. Skład sieci monitorowania nie ulega zmianom w okresie stosowania niniejszej decyzji.

4.   Badania i stała analiza składników pokarmowych dostarczają danych na temat miejscowego użytkowania gruntów, systemu płodozmianu i praktyk rolniczych w gospodarstwach korzystających z indywidualnych odstępstw. Dane te mogą zostać wykorzystane w modelowych obliczeniach wielkości wypłukiwanych azotanów i strat fosforu z pól, gdzie stosuje się do 230 lub do 250 kg azotu na hektar rocznie z nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich.

5.   Sieć monitorowania obejmująca płytkie wody gruntowe, wody glebowe, wody odpływowe i strumienie na terenie gospodarstw należących do sieci monitorowania dostarczają danych na temat stężenia azotanów i fosforu w wodzie odprowadzanej ze strefy korzeniowej i wprowadzanej do systemu wód gruntowych i powierzchniowych.

6.   W zlewniach rolniczych na glebach piaszczystych prowadzi się ściślejsze monitorowanie wody.

Artykuł 9

Kontrole

1.   Właściwy organ krajowy przeprowadza kontrole administracyjne wszystkich gospodarstw korzystających z indywidualnego odstępstwa w celu oceny zgodności z maksymalną ilością 230 lub 250 kg azotu na hektar rocznie z nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, z normami ogólnego stosowania azotu i fosforanów oraz z warunkami użytkowania gruntów. Jeżeli kontrola przeprowadzona przez organy krajowe wykaże, że nie spełniono warunków określonych w art. 5 i 6, wnioskodawca zostaje o tym poinformowany. W takim przypadku wniosek uznaje się za odrzucony.

2.   W oparciu o analizę ryzyka opracowuje się program inspekcji o odpowiedniej częstotliwości, biorąc pod uwagę wyniki kontroli z poprzednich lat i wyniki ogólnych kontroli wyrywkowych dotyczących przepisów wykonujących dyrektywę 91/676/EWG oraz wszelkie inne informacje, które mogą wskazywać na niezgodność.

Inspekcje administracyjne dotyczące użytkowania gruntów, liczby zwierząt gospodarskich i produkcji nawozu naturalnego obejmują co najmniej 5 % gospodarstw korzystających z indywidualnego odstępstwa.

Kontrole w terenie dotyczące warunków określonych w art. 5 i 6 niniejszej decyzji są przeprowadzane w co najmniej 7 % gospodarstw korzystających z indywidualnego odstępstwa na mocy niniejszej decyzji.

3.   Właściwe organy muszą otrzymać odpowiednie uprawnienia i środki niezbędne do weryfikacji zgodności z odstępstwem przyznanym na mocy niniejszej decyzji.

Artykuł 10

Sprawozdawczość

1.   Każdego roku do marca właściwe organy przedkładają Komisji sprawozdanie zawierające następujące informacje:

| a) | dane dotyczące nawożenia we wszystkich gospodarstwach korzystających z indywidualnego odstępstwa, w tym informacje na temat plonów i rodzajów gleby; |
| --- | --- |

a)

dane dotyczące nawożenia we wszystkich gospodarstwach korzystających z indywidualnego odstępstwa, w tym informacje na temat plonów i rodzajów gleby;

| b) | tendencje w zakresie liczby zwierząt gospodarskich w ramach każdej kategorii zwierząt w Niderlandach i w gospodarstwach korzystających z odstępstwa; |
| --- | --- |

b)

tendencje w zakresie liczby zwierząt gospodarskich w ramach każdej kategorii zwierząt w Niderlandach i w gospodarstwach korzystających z odstępstwa;

| c) | tendencje w zakresie krajowej produkcji nawozu naturalnego w odniesieniu do zawartości azotu i fosforanów w nawozie naturalnym; |
| --- | --- |

c)

tendencje w zakresie krajowej produkcji nawozu naturalnego w odniesieniu do zawartości azotu i fosforanów w nawozie naturalnym;

| d) | streszczenie wyników kontroli związanych ze współczynnikami wydalania do nawozu pochodzącego od świń i drobiu na poziomie krajowym; |
| --- | --- |

d)

streszczenie wyników kontroli związanych ze współczynnikami wydalania do nawozu pochodzącego od świń i drobiu na poziomie krajowym;

| e) | mapy określające odsetek gospodarstw rolnych, odsetek zwierząt gospodarskich oraz odsetek gruntów rolnych objętych indywidualnym odstępstwem w każdej gminie, o których mowa w art. 8 ust. 1; |
| --- | --- |

e)

mapy określające odsetek gospodarstw rolnych, odsetek zwierząt gospodarskich oraz odsetek gruntów rolnych objętych indywidualnym odstępstwem w każdej gminie, o których mowa w art. 8 ust. 1;

| f) | wyniki monitorowania wody, włącznie z informacjami na temat tendencji jakości wody w przypadku wód gruntowych i powierzchniowych, oraz wpływ odstępstwa na jakość wody; |
| --- | --- |

f)

wyniki monitorowania wody, włącznie z informacjami na temat tendencji jakości wody w przypadku wód gruntowych i powierzchniowych, oraz wpływ odstępstwa na jakość wody;

| g) | informacje na temat stężenia azotanów i fosforu w wodzie odprowadzanej ze strefy korzeniowej i wprowadzanej do systemu wód gruntowych i powierzchniowych, o których mowa w art. 8 ust. 5, oraz wyniki szczególnego monitorowania wody w zlewniach rolniczych na glebach piaszczystych, o którym mowa w art. 8 ust. 6; |
| --- | --- |

g)

informacje na temat stężenia azotanów i fosforu w wodzie odprowadzanej ze strefy korzeniowej i wprowadzanej do systemu wód gruntowych i powierzchniowych, o których mowa w art. 8 ust. 5, oraz wyniki szczególnego monitorowania wody w zlewniach rolniczych na glebach piaszczystych, o którym mowa w art. 8 ust. 6;

| h) | wyniki badań miejscowego użytkowania gruntów, systemu płodozmianu i praktyk rolniczych oraz wyniki modelowych obliczeń wielkości strat azotanów i fosforu z gospodarstw korzystających z indywidualnego odstępstwa, o których mowa w art. 8 ust. 4; |
| --- | --- |

h)

wyniki badań miejscowego użytkowania gruntów, systemu płodozmianu i praktyk rolniczych oraz wyniki modelowych obliczeń wielkości strat azotanów i fosforu z gospodarstw korzystających z indywidualnego odstępstwa, o których mowa w art. 8 ust. 4;

| i) | ocenę realizacji warunków odstępstwa na podstawie kontroli na poziomie gospodarstwa oraz informacje dotyczące gospodarstw rolnych niespełniających warunków na podstawie wyników kontroli administracyjnych i kontroli w terenie, o których mowa w art. 9. |
| --- | --- |

i)

ocenę realizacji warunków odstępstwa na podstawie kontroli na poziomie gospodarstwa oraz informacje dotyczące gospodarstw rolnych niespełniających warunków na podstawie wyników kontroli administracyjnych i kontroli w terenie, o których mowa w art. 9.

2.   Dane przestrzenne zawarte w sprawozdaniu w stosownych przypadkach spełniają przepisy dyrektywy 2007/2/WE. Gromadząc niezbędne dane w ramach niniejszego odstępstwa, Niderlandy powinny w stosownych przypadkach korzystać z informacji uzyskanych w ramach zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli ustanowionego na podstawie tytułu V rozdział II rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Artykuł 11

Stosowanie

Niniejsza decyzja traci moc z dniem 31 grudnia 2017 r.

Artykuł 12

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 maja 2014 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 375 z 31.12.1991, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 324 z 10.12.2005, s. 89.

2

(3)  Dz.U. L 35 z 6.2.2010, s. 18.

3

(4)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

6

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 20.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 148/95 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/95

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU UE-SZWAJCARIA NR 2/2014

z dnia 13 maja 2014 r.

zmieniająca protokół nr 3 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” i metod współpracy administracyjnej

(2014/292/UE)

WSPÓLNY KOMITET,

uwzględniając Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską, podpisaną w Brukseli w dniu 22 lipca 1972 r., zwaną dalej „Umową”, w szczególności jej art. 11,

uwzględniając protokół nr 3 do Umowy dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” i metod współpracy administracyjnej, zwany dalej „protokołem nr 3”, w szczególności jego art. 39,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Republika Chorwacji, dalej zwana „Chorwacją”, przystąpiła do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r. |
| --- | --- |

(1)

Republika Chorwacji, dalej zwana „Chorwacją”, przystąpiła do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.

| (2) | Po przystąpieniu Chorwacji do Unii handel między Chorwacją a Konfederacją Szwajcarską („Szwajcarią”) jest objęty Umową, w związku z czym od tego dnia zaprzestaje się stosowania umów handlowych zawartych między Szwajcarią a Chorwacją. |
| --- | --- |

(2)

Po przystąpieniu Chorwacji do Unii handel między Chorwacją a Konfederacją Szwajcarską („Szwajcarią”) jest objęty Umową, w związku z czym od tego dnia zaprzestaje się stosowania umów handlowych zawartych między Szwajcarią a Chorwacją.

| (3) | Z chwilą przystąpienia Chorwacji do Unii towary pochodzące z Chorwacji przywożone do Szwajcarii w ramach Umowy należy traktować jak pochodzące z Unii. |
| --- | --- |

(3)

Z chwilą przystąpienia Chorwacji do Unii towary pochodzące z Chorwacji przywożone do Szwajcarii w ramach Umowy należy traktować jak pochodzące z Unii.

| (4) | Od dnia 1 lipca 2013 r. handel między Chorwacją a Szwajcarią powinien być zatem objęty Umową zmienioną niniejszym aktem. |
| --- | --- |

(4)

Od dnia 1 lipca 2013 r. handel między Chorwacją a Szwajcarią powinien być zatem objęty Umową zmienioną niniejszym aktem.

| (5) | W celu zapewnienia płynnego procesu przejściowego i zagwarantowania pewności prawa wymagane są pewne zmiany techniczne do protokołu nr 3, a także środki przejściowe. |
| --- | --- |

(5)

W celu zapewnienia płynnego procesu przejściowego i zagwarantowania pewności prawa wymagane są pewne zmiany techniczne do protokołu nr 3, a także środki przejściowe.

| (6) | Podobne środki przejściowe i procedury przewidziano w załączniku IV pkt 5 do Aktu przystąpienia z 2012 r. |
| --- | --- |

(6)

Podobne środki przejściowe i procedury przewidziano w załączniku IV pkt 5 do Aktu przystąpienia z 2012 r.

| (7) | Protokół nr 3, z zastrzeżeniem poniższych przepisów przejściowych, powinien zatem być stosowany od dnia 1 lipca 2013 r., |
| --- | --- |

(7)

Protokół nr 3, z zastrzeżeniem poniższych przepisów przejściowych, powinien zatem być stosowany od dnia 1 lipca 2013 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

SEKCJA I

ZMIANY TECHNICZNE W TEKŚCIE PROTOKOŁU

Artykuł 1

Reguły pochodzenia

W protokole nr 3 wprowadza się następujące zmiany:

| a) | załącznik IVa zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

a)

załącznik IVa zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji;

| b) | załącznik IVb zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

b)

załącznik IVb zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszej decyzji.

SEKCJA II

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

Artykuł 2

Dowód pochodzenia i współpraca administracyjna

1.   Dowody pochodzenia prawidłowo wystawione przez Chorwację lub Szwajcarię lub sporządzone w ramach umowy preferencyjnej stosowanej między nimi są zatwierdzane w tych krajach, pod warunkiem że:

| a) | nabycie takiego pochodzenia oznacza przyznanie preferencyjnego traktowania taryfowego na podstawie preferencyjnych środków taryfowych przewidzianych w Umowie; |
| --- | --- |

a)

nabycie takiego pochodzenia oznacza przyznanie preferencyjnego traktowania taryfowego na podstawie preferencyjnych środków taryfowych przewidzianych w Umowie;

| b) | dowód pochodzenia oraz dokumenty przewozowe zostały wystawione lub sporządzone najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia; oraz |
| --- | --- |

b)

dowód pochodzenia oraz dokumenty przewozowe zostały wystawione lub sporządzone najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia; oraz

| c) | dowód pochodzenia zostanie przedstawiony organom celnym w terminie czterech miesięcy od dnia przystąpienia. |
| --- | --- |

c)

dowód pochodzenia zostanie przedstawiony organom celnym w terminie czterech miesięcy od dnia przystąpienia.

W przypadku gdy towary zostały zgłoszone do przywozu w Chorwacji lub Szwajcarii przed dniem przystąpienia, na mocy umowy preferencyjnej stosowanej między Chorwacją a Szwajcarią w tym czasie, dowód pochodzenia wystawiony z mocą wsteczną na mocy tej umowy może również zostać zatwierdzony, o ile zostanie przedłożony organom celnym w terminie czterech miesięcy od dnia przystąpienia.

2.   Chorwacja jest uprawniona do zachowania upoważnień, w których został nadany status „zatwierdzonego eksportera” w ramach umowy preferencyjnej stosowanej między Chorwacją a Szwajcarią przed dniem przystąpienia, pod warunkiem że:

| a) | takie postanowienie jest również przewidziane w umowie zawartej pomiędzy Szwajcarią a Wspólnotą przed dniem przystąpienia; oraz |
| --- | --- |

a)

takie postanowienie jest również przewidziane w umowie zawartej pomiędzy Szwajcarią a Wspólnotą przed dniem przystąpienia; oraz

| b) | upoważnieni eksporterzy stosują obowiązujące na mocy takiej umowy reguły pochodzenia. |
| --- | --- |

b)

upoważnieni eksporterzy stosują obowiązujące na mocy takiej umowy reguły pochodzenia.

Upoważnienia te zostają zastąpione, najpóźniej w rok po dniu przystąpienia, przez nowe upoważnienia wystawione na podstawie warunków określonych w Umowie.

3.   Wnioski dotyczące ponownej weryfikacji dowodów pochodzenia wystawionych na mocy umowy preferencyjnej, o której mowa w ust. 1 i 2, są zatwierdzane przez właściwe organy celne Szwajcarii lub Chorwacji na okres trzech lat po wystawieniu danego dowodu pochodzenia i mogą być wystawione przez te organy na okres trzech lat po zatwierdzeniu dowodu pochodzenia złożonego tym organom na potwierdzenie zgłoszenia przywozowego.

Artykuł 3

Tranzyt towarów

1.   Postanowienia Umowy można stosować do towarów wywożonych z Chorwacji do Szwajcarii lub ze Szwajcarii do Chorwacji, które spełniają kryteria określone w protokole nr 3 oraz które w dniu przystąpienia znajdują się w tranzycie, są czasowo składowane bądź znajdują się w składzie celnym lub w wolnym obszarze celnym na terytorium Chorwacji lub Szwajcarii.

2.   W takich przypadkach można przyznać preferencyjne traktowanie, które uzależnione jest od przedstawienia organom celnym kraju przywozu, w terminie czterech miesięcy od dnia przystąpienia, dowodu pochodzenia wystawionego z mocą wsteczną przez organy celne kraju wywozu.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2014 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu

Christian ETTER

Przewodniczący

---

ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK IVa

TEKST DEKLARACJI NA FAKTURZE

Deklaracja na fakturze, której tekst znajduje się poniżej, powinna być sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne powtarzanie tych przypisów.

Wersja w języku bułgarskim

Износителят на продуктите, обхванати от този документ — митническо разрешение No ... (1), декларира, че освен където ясно е отбелязано друго, тези продукти са с ... преференциален произход (2).

Wersja w języku hiszpańskim

El exportador de los productos incluidos en el presente documento [autorización aduanera no ... (1)] declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial ... (2).

Wersja w języku czeskim

Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení... (1)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených mají tyto výrobky preferenční původ v ... (2).

Wersja w języku duńskim

Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr. ... (1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i ... (2).

Wersja w języku niemieckim

Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. ... (1)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anders angegeben, präferenzbegünstigte ... (2) Ursprungswaren sind.

Wersja w języku estońskim

Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr. ... (1)) deklareerib, et need tooted on ... (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul, kui on selgelt näidatud teisiti.

Wersja w języku greckim

Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο [άδεια τελωνείου υπ' αριθ. ... (1)] δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής ... (2).

Wersja w języku angielskim

The exporter of the products covered by this document (customs authorization No ... (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of ... (2) preferential origin.

Wersja w języku francuskim

L'exportateur des produits couverts par le présent document [autorisation douanière no ... (1)] déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle ... (2).

Wersja w języku chorwackim

Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br ... (1)) izjavljuje da su, osim ako je drukčije izričito navedeno, ovi proizvodi ... (2) preferencijalnog podrijetla.

Wersja w języku włoskim

L'esportatore delle merci contemplate nel presente documento [autorizzazione doganale n. ... (1)] dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale ... (2).

Wersja w języku łotewskim

To produktu eksportētājs, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas atļauja Nr. ... (1)), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir preferenciāla izcelsme ... (2).

Wersja w języku litewskim

Šiame dokumente išvardytų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr. ... (1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra ... (2) preferencinės kilmės prekės.

Wersja w języku węgierskim

A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: ... (1)) kijelentem, hogy eltérő jelzés hianyában az áruk kedvezményes ... (2) származásúak.

Wersja w języku maltańskim

L-esportatur tal-prodotti koperti b'dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. ... (1)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b'mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta' oriġini preferenzjali ... (2).

Wersja w języku niderlandzkim

De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. ... (1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële ... oorsprong zijn (2).

Wersja w języku polskim

Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr ... (1)) oświadcza, że — jeśli wyraźnie nie określono inaczej — produkty te mają ... (2) pochodzenie preferencyjne.

Wersja w języku portugalskim

O exportador dos produtos cobertos pelo presente documento [autorização aduaneira n.o ... (1)], declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem preferencial ... (2).

Wersja w języku rumuńskim

Exportatorul produselor ce fac obiectul acestui document [autorizația vamală nr. ... (1)] declară că, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferențială ... (2).

Wersja w języku słowackim

Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente (číslo povolenia... (1)) vyhlasuje, že okrem zreteľne označených majú tieto výrobky preferenčný pôvod v ... (2).

Wersja w języku słoweńskim

Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št. ... (1)) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno ... (2) poreklo.

Wersja w języku fińskim

Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa n:o ... (1)) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja ... alkuperätuotteita (2).

Wersja w języku szwedzkim

Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyn- dighetens tillstånd nr ... (1)) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande ... ursprung (2).

... (3)

(Miejscowość i data)

... (4)

(Podpis eksportera oraz czytelnie nazwisko osoby podpisującej deklarację)

---

(1)  Jeżeli deklaracja na fakturze dokonywana jest przez upoważnionego eksportera, numer upoważnienia należy wpisać w tym miejscu. Jeżeli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

1

(2)  Należy wskazać pochodzenie produktów. W przypadku gdy deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, którego dotyczy deklaracja, poprzez użycie symbolu »CM«.

2

(3)  Dane te można pominąć, jeżeli zawarte są w samym dokumencie.

3

(4)  W przypadkach, gdy podpis eksportera nie jest wymagany, zwolnienie z obowiązku złożenia podpisu oznacza również zwolnienie z obowiązku podania imienia i nazwiska osoby podpisującej.”

4

---

ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK IVb

TEKST DEKLARACJI NA FAKTURZE EUR-MED

Deklaracja na fakturze EUR-MED, której tekst podano poniżej, musi być sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne powtarzanie tych przypisów.

Wersja w języku bułgarskim

Износителят на продуктите, обхванати от този документ — митническо разрешение No ... (1) декларира, че освен където ясно е отбелязано друго, тези продукти са с ... преференциален произход (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku hiszpańskim

El exportador de los productos incluidos en el presente documento [autorización aduanera no ... (1)] declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial ... (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku czeskim

Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení ... (1)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených mají tyto výrobky preferenční původ v ... (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku duńskim

Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr. ... (1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i ... (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku niemieckim

Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. ... (1)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anders angegeben, präferenzbegünstigte ... (2) Ursprungswaren sind.

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku estońskim

Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr ... (1)) deklareerib, et need tooted on ... (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul, kui on selgelt näidatud teisiti

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku greckim

Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο [άδεια τελωνείου υπ'αριθ. ... (1)] δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής ... (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku angielskim

The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No ... (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of ... (2) preferential origin.

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku francuskim

L'exportateur des produits couverts par le présent document [autorisation douanière no ... (1)] déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle ... (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku chorwackim

Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br ... (1)) izjavljuje da su, osim ako je drukčije izričito navedeno, ovi proizvodi ... (2) preferencijalnog podrijetla;

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku włoskim

L'esportatore delle merci contemplate nel presente documento [autorizzazione doganale n. ... (1)] dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale ... (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku łotewskim

To produktu eksportētājs, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas atļauja Nr. ... (1)), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir preferenciāla izcelsme ... (2):

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku litewskim

Šiame dokumente išvardytų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr. ... (1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra ... (2) preferencinės kilmės prekės.

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku węgierskim

A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: ... (1)) kijelentem, hogy eltérő jelzés hiányában az áruk kedvezményes ... (2) származásúak.

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku maltańskim

L-esportatur tal-prodotti koperti b'dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana Nru ... (1)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b'mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta' oriġini preferenzjali ... (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku niderlandzkim

De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. ... (1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële ... oorsprong zijn (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku polskim

Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr ... (1)) deklaruje, że z wyjątkiem, gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają ... (2) preferencyjne pochodzenie.

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku portugalskim

O abaixo-assinado, exportador dos produtos abrangidos pelo presente documento [autorização aduaneira n.o ... (1)], declara que, salvo indicação expressa em contrário, estes produtos são de origem preferencial ... (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku rumuńskim

Exportatorul produselor ce fac obiectul acestui document [autorizația vamală nr. ... (1)] declară că, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferențială ... (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku słowackim

Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente [číslo povolenia ... (1)] vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, tieto výrobky majú preferenčný pôvod v ... (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku słoweńskim

Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št. ... (1)) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno ... (2) poreklo.

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku fińskim

Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa n:o ... (1)) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja ... alkuperätuotteita (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

Wersja w języku szwedzkim

Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr ... (1)) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande ... ursprung (2).

| — | cumulation applied with (name of the country/countries) |
| --- | --- |

—

cumulation applied with (name of the country/countries)

| — | no cumulation applied (3) |
| --- | --- |

—

no cumulation applied (3)

... (4)

(Miejscowość i data)

... (5)

(Podpis eksportera oraz czytelnie nazwisko osoby podpisującej deklarację)

---

(1)  Jeżeli deklaracja na fakturze dokonywana jest przez upoważnionego eksportera, numer upoważnienia należy wpisać w tym miejscu. Jeżeli deklaracja na fakturze nie jest sporządzona przez upoważnionego eksportera, należy pominąć słowa w nawiasie lub pozostawić to miejsce niewypełnione.

1

(2)  Należy wskazać pochodzenie produktów. W przypadku gdy deklaracja na fakturze odnosi się w całości lub w części do produktów pochodzących z Ceuty i Melilli, eksporter musi wyraźnie wskazać je w dokumencie, którego dotyczy deklaracja, poprzez użycie symbolu »CM«.

2

(3)  Uzupełnić i skreślić, gdzie jest to konieczne.

3

(4)  Dane te można pominąć, jeżeli zawarte są w samym dokumencie.

4

(5)  W przypadkach, gdy nie jest wymagany podpis eksportera, zwolnienie z obowiązku złożenia podpisu oznacza jednocześnie zwolnienie z obowiązku podania nazwiska osoby podpisującej.”

5

---