# Dziennik Urzędowy C 144/2014

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 144 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5714 maja 2014 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 144

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5714 maja 2014

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 144/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr M.7170 – Discovery Communications/Eurosport) (
  1
  ) | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2014/C 144/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr M.7170 – Discovery Communications/Eurosport) (
  1
  )

1

1

---

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | |
| | Europejski Bank Centralny |
| 2014/C 144/02 | Zalecenie w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2532/98 dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (EBC/2014/19) (Przedstawione przez Europejski Bank Centralny) | 2 |

III   Akty przygotowawcze

Europejski Bank Centralny

2014/C 144/02

Zalecenie w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2532/98 dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (EBC/2014/19) (Przedstawione przez Europejski Bank Centralny)

(Przedstawione przez Europejski Bank Centralny)

2

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 144/03 | Kursy walutowe euro | 11 |
| 2014/C 144/04 | Decyzja Komisji z dnia 13 maja 2014 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Pediatrycznego oraz ich zastępców w celu reprezentowania pracowników służby zdrowia i stowarzyszeń pacjentów (
  1
  ) | 12 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2014/C 144/03

Kursy walutowe euro

11

2014/C 144/04

Decyzja Komisji z dnia 13 maja 2014 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Pediatrycznego oraz ich zastępców w celu reprezentowania pracowników służby zdrowia i stowarzyszeń pacjentów (
  1
  )

1

12

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 144/05 | Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu niektórych świec, cienkich świec i podobnych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej | 14 |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2014/C 144/06 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa nr M.7235 – SPC/Cargill/Golden Compound JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 24 |
| 2014/C 144/07 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa nr M.7225 – Allianz/Rei Investment/Fiumaranuova) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 25 |
| 2014/C 144/08 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa nr M.7248 – Cinven/Skandia) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 26 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

2014/C 144/05

Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu niektórych świec, cienkich świec i podobnych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

14

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2014/C 144/06

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa nr M.7235 – SPC/Cargill/Golden Compound JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

24

2014/C 144/07

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa nr M.7225 – Allianz/Rei Investment/Fiumaranuova) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

25

2014/C 144/08

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa nr M.7248 – Cinven/Skandia) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

26

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 14.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 144/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 144/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr M.7170 – Discovery Communications/Eurosport)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/C 144/01)

W dniu 8 kwietnia 2014 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) jako dokument nr 32014M7170. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) jako dokument nr 32014M7170. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

III Akty przygotowawcze

Europejski Bank Centralny

| 14.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 144/2 |
| --- | --- | --- | --- |

14.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 144/2

---

Zalecenie w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2532/98 dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji

(EBC/2014/19)

(Przedstawione przez Europejski Bank Centralny)

(2014/C 144/02)

UZASADNIENIE

I.   WSTĘP

W dniu 23 listopada 1998 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 2532/98 (1). Biorąc pod uwagę doświadczenia nabyte po wielu latach stosowania rozporządzenia (WE) nr 2532/98 w różnych dziedzinach podlegających kompetencji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz fakt, że zakres uprawnień EBC do nakładania sankcji został rozszerzony rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 (2), obecnie należy rozważyć wprowadzenie określonych zmian do rozporządzenia (WE) nr 2532/98. W tym celu należy zastosować procedurę określoną w art. 129 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

II.   WZGLĘDY OGÓLNE

W celu wykonywania zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC może, zgodnie z art. 18 tego rozporządzenia, nakładać administracyjne sankcje finansowe „w przypadku gdy instytucje kredytowe, finansowe spółki holdingowe lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej naruszą – umyślnie lub w wyniku zaniedbania – wymóg obowiązujący na mocy mających bezpośrednie zastosowanie aktów unijnego prawa, w związku z czym istnieje obowiązek upoważnienia właściwych organów – na mocy stosownego unijnego prawa – do nakładania administracyjnych sankcji finansowych” (3), oraz może nakładać sankcje „w przypadku naruszenia rozporządzeń lub decyzji EBC” (4) (zwane dalej łącznie „sankcjami administracyjnymi”). Jeżeli chodzi o naruszenia prawa krajowego w kontekście Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, do nakładania sankcji administracyjnych nadal są uprawnione właściwe organy krajowe; mogą one jednak nakładać takie sankcje na instytucje kredytowe bezpośrednio nadzorowane przez EBC tylko wówczas, gdy EBC zażąda od nich wszczęcia postępowania w tym zakresie.

Zasady i procedury mające zastosowanie do nakładania administracyjnych sankcji finansowych za naruszenia mających bezpośrednie zastosowanie aktów prawa unijnego na podstawie art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 określa rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 oraz rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) (5). Zgodnie z art. 18 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC może nakładać sankcje za naruszenia rozporządzeń i decyzji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2532/98. Artykuł 18 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 stanowi, że EBC stosuje przepisy artykułu 18 zgodnie z aktami, o których mowa w art. 4 ust. 3 akapit pierwszy tego rozporządzenia, w tym z procedurami zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 2532/98, stosownie do przypadku.

W związku z powyższym szczególnie ważne jest ustanowienie spójnych zasad nakładania przez EBC wszystkich sankcji administracyjnych dotyczących wykonywania przez EBC zadań nadzorczych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

Ponadto niektóre zasady określone w rozporządzeniu (WE) nr 2532/98 różnią się od zasad ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013. Dotyczą one w szczególności górnych limitów sankcji oraz okresowych kar pieniężnych, zasad proceduralnych oraz terminów przedawnienia określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2532/98.

W związku z powyższym zaleca się następujące zmiany rozporządzenia (WE) nr 2532/98:

| a) | dodanie nowego art. 1a w celu zdefiniowania niektórych zasad ogólnych mających zastosowanie do sankcji administracyjnych nakładanych przez EBC w odniesieniu do zadań nadzorczych oraz sankcji nakładanych w odniesieniu do zadań niedotyczących nadzoru oraz w celu określenia zakresu poszczególnych przepisów ich dotyczących; |
| --- | --- |

a)

dodanie nowego art. 1a w celu zdefiniowania niektórych zasad ogólnych mających zastosowanie do sankcji administracyjnych nakładanych przez EBC w odniesieniu do zadań nadzorczych oraz sankcji nakładanych w odniesieniu do zadań niedotyczących nadzoru oraz w celu określenia zakresu poszczególnych przepisów ich dotyczących;

| b) | dodanie nowych art. 4a–4c dotyczących zasad mających zastosowanie do sankcji administracyjnych nakładanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych. Celem tych nowych artykułów jest odzwierciedlenie różnic pomiędzy zasadami mającymi zastosowanie do nakładania przez EBC sankcji administracyjnych w odniesieniu do zadań nadzorczych a przepisami mającymi zastosowanie do sankcji nakładanych przez EBC w odniesieniu do zadań niedotyczących nadzoru. Ma to zapewnić stosowanie jednolitych zasad do wszystkich sankcji administracyjnych nakładanych przez EBC w dziedzinie nadzoru, uwzględniając przy tym zasady określone rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013; |
| --- | --- |

b)

dodanie nowych art. 4a–4c dotyczących zasad mających zastosowanie do sankcji administracyjnych nakładanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych. Celem tych nowych artykułów jest odzwierciedlenie różnic pomiędzy zasadami mającymi zastosowanie do nakładania przez EBC sankcji administracyjnych w odniesieniu do zadań nadzorczych a przepisami mającymi zastosowanie do sankcji nakładanych przez EBC w odniesieniu do zadań niedotyczących nadzoru. Ma to zapewnić stosowanie jednolitych zasad do wszystkich sankcji administracyjnych nakładanych przez EBC w dziedzinie nadzoru, uwzględniając przy tym zasady określone rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013;

| c) | należy także wprowadzić dodatkowe zmiany zapewniające zgodność zasad i procedur regulujących nakładanie sankcji, określonych w art. 2–4 rozporządzenia (WE) nr 2532/98, z zasadami regulującymi nakładanie przez EBC sankcji administracyjnych w ramach wykonywania zadań nadzorczych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013. |
| --- | --- |

c)

należy także wprowadzić dodatkowe zmiany zapewniające zgodność zasad i procedur regulujących nakładanie sankcji, określonych w art. 2–4 rozporządzenia (WE) nr 2532/98, z zasadami regulującymi nakładanie przez EBC sankcji administracyjnych w ramach wykonywania zadań nadzorczych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

III.   UWAGI DOTYCZĄCE POSZCZEGÓLNYCH ARTYKUŁÓW

Artykuł 1 – Definicje

Definicja okresowych kar pieniężnych

Definicja okresowych kar pieniężnych powinna zostać zmieniona z dwóch powodów. Po pierwsze, zgodnie z innymi przepisami prawa Unii w tym zakresie (6), należy wyraźnie wskazać, że EBC może stosować okresowe kary pieniężne nie tylko w celu sankcjonowania naruszenia o charakterze ciągłym, ale także w celu zmuszenia przedsiębiorstw do przestrzegania postanowień rozporządzeń i decyzji EBC. Po drugie, definicja ta obecnie odnosi się do drugiego akapitu art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2532/98 jeżeli chodzi o zawiadomienie przedsiębiorstwa o decyzji wymagającej zaprzestania naruszenia. Jako że do sankcji nakładanych w odniesieniu do zadań nadzorczych EBC powinna mieć zastosowanie inna procedura decyzyjna, w definicji należy zawrzeć odniesienie do takiej procedury.

W związku z tym zmienić należy także definicję „sankcji”, wykreślając fragment, zgodnie z którym okresowe kary pieniężne nakłada się „w konsekwencji naruszenia”.

Artykuł 1a – Zasady ogólne i zakres

Jakkolwiek warunki, na jakich EBC jest uprawniony do nakładania sankcji na przedsiębiorstwa, które nie wypełniają obowiązków określonych w rozporządzeniach i decyzjach EBC, są określone rozporządzeniem (WE) nr 2532/98, zgodnie z art. 34 ust. 3 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, należy zwrócić należytą uwagę na rozporządzenie (UE) nr 1024/2013, które zawiera szeroką gamę przepisów mających bezpośrednie znaczenie dla uprawnień EBC do nakładania sankcji administracyjnych dotyczących wykonywania zadań nadzorczych. Dlatego też – choć co do zasady postanowienia rozporządzenia (WE) nr 2532/98 mają zastosowanie do wszelkich sankcji nakładanych przez EBC za naruszenia rozporządzeń i decyzji EBC – należy albo zaprzestać stosowania tych postanowień rozporządzenia (WE) nr 2532/98, które pozostają w sprzeczności z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013 jeżeli chodzi o nakładanie sankcji administracyjnych dotyczących zadań nadzorczych EBC, albo te postanowienia zmienić.

EBC powinien być uprawniony do publikowania wszelkich decyzji nakładających sankcje administracyjne w odniesieniu do zadań nadzorczych lub sankcje w odniesieniu do zadań niezwiązanych z nadzorem, niezależnie od tego, czy od takich decyzji wniesiono odwołanie, tak aby wszystkie decyzje podejmowane przez EBC podlegały tym samym zasadom w zakresie publikacji. EBC stosuje w odniesieniu do takiej publikacji odpowiednie przepisy prawa Unii, niezależnie od ustawowych i wykonawczych przepisów prawa krajowego, i musi odpowiednio brać pod uwagę proporcjonalność publikacji danej decyzji w stosunku do stopnia dolegliwości nałożonej sankcji lub sankcji administracyjnej, jak również wpływ publikacji na stabilność systemu finansowego.

Artykuł 2 – Sankcje

Art. 2 ust. 4 odnosi się do procedury, o której mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2532/98, która nie powinna mieć zastosowania do sankcji administracyjnych dotyczących zadań nadzorczych EBC. Należy zatem wykreślić odniesienie do procedury decyzyjnej określonej w art. 4b.

Artykuł 3 – Zasady proceduralne

Należy wykreślić zawarte w pierwszym zdaniu art. 3 ust. 1 odniesienie do Zarządu jako do organu właściwego w zakresie wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia, tak aby umożliwić EBC określenie, w drodze rozporządzenia wydanego na podstawie art. 6 ust. 2, który z wewnętrznych organów decyzyjnych powinien prowadzić dochodzenie w sprawie domniemanego naruszenia. Uprawnienie do przyjmowania decyzji nakładających sankcje będzie nadal przysługiwało Zarządowi, z zastrzeżeniem nowego art. 4b.

Należy zmienić art. 3 ust. 10, tak aby odnosił się nie tylko do zadań powierzonych Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych, ale także do zadań powierzonych EBC zgodnie z art. 127 ust. 6 Traktatu. Należy także zmienić ostatnie zdanie art. 3 ust. 10, tak aby odzwierciedlało nowe kompetencje nadzorcze EBC.

Artykuł 4a – Szczególne zasady dotyczące górnych limitów sankcji nakładanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych

Górny limit administracyjnych sankcji finansowych, jakie EBC może nakładać na podstawie art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 za naruszenia mających bezpośrednie zastosowanie aktów prawa unijnego, znacznie przewyższa limit dopuszczalny zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2532/98. Różnica ta nie jest uzasadniona, ponieważ naruszenie rozporządzenia lub decyzji EBC nie musi być mniej poważne niż naruszenie mających bezpośrednie zastosowanie aktów prawa unijnego. Dlatego też wszelkie sankcje administracyjne nakładane przez EBC na instytucje kredytowe nadzorowane przez EBC w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego powinny podlegać tym samym górnym limitom. Zgodnie z powyższymi zaleceniami powinien także zostać zmieniony górny limit dotyczący okresowych kar pieniężnych nakładanych przez EBC w obszarze nadzoru.

A zatem art. 2 ust. 1 nie powinien mieć zastosowania do sankcji administracyjnych nakładanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych.

Artykuł 4b – Szczególne zasady proceduralne dotyczące sankcji nakładanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych

Art. 25 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 określa zasadę oddzielenia, zgodnie z którą zadania powierzone EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 będą wykonywane oddzielnie od zadań w zakresie polityki pieniężnej oraz wszelkich innych zadań EBC. Zgodnie z tym artykułem rozporządzenie (WE) nr 2532/98 powinno zostać zmienione poprzez ustanowienie procedury decyzyjnej z udziałem Rady ds. Nadzoru i Rady Prezesów EBC, zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w odniesieniu do nakładania sankcji administracyjnych w obszarze nadzoru. Takie podejście byłoby także zgodne z podstawowymi zasadami skutecznego nadzoru bankowego Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego (Basel Committee on Banking Supervision’s Core Principles for Effective Banking Supervision) (7) a także potrzebą zapewnienia, aby organami nakładającymi sankcje na podmioty były organy sprawujące nadzór.

Zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 decyzja o nałożeniu sankcji administracyjnej w obszarze nadzoru podjęta przez Radę Prezesów podlega przeglądowi prowadzonemu przez Administracyjną Radę Odwoławczą na wniosek osoby fizycznej lub prawnej, o ile jest ona skierowana do tej osoby lub jej bezpośrednio i indywidualnie dotyczy. W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 2532/98 powinno zostać zmienione poprzez ustanowienie procedury przeglądu z udziałem Administracyjnej Rady Odwoławczej EBC, zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w odniesieniu do nakładania sankcji administracyjnych w obszarze nadzoru.

W związku z powyższym art. 3 ust. 1–8 nie powinien mieć zastosowania do sankcji administracyjnych dotyczących wykonywania przez EBC zadań nadzorczych.

Artykuł 4c – Szczególne terminy przedawnienia dotyczące sankcji administracyjnych nakładanych w obszarze nadzoru

Terminy przedawnienia mające zastosowanie do nakładania i egzekwowania sankcji w odniesieniu do zadań EBC niedotyczących nadzoru funkcjonują należycie, w szczególności z powodu stosunkowej prostoty dochodzenia zmierzającego do ustalenia, czy doszło do naruszenia, np. złamania wymogów w zakresie rezerw obowiązkowych, zasad kwalifikowania zabezpieczeń, wymogów sprawozdawczości statystycznej. Biorąc pod uwagę fakt, że dochodzenia w sprawie domniemanych naruszeń w obszarze nadzoru są bardziej złożone, uprawnienia do nakładania i egzekwowania sankcji administracyjnych w tym obszarze powinny podlegać dłuższym terminom przedawnienia niż terminy w odniesieniu do sankcji dotyczących zadań niezwiązanych z nadzorem. Takie podejście jest także zgodne z terminami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1/2003 w odniesieniu do naruszeń zasad konkurencji. Jako że wszystkie sankcje administracyjne, jakie EBC może nakładać na przedsiębiorstwa w obszarze nadzoru, powinny podlegać tym samym terminom przedawnienia – zarówno kiedy dotyczą naruszenia decyzji lub rozporządzenia EBC, jak i kiedy dotyczą naruszenia mających bezpośrednie zastosowanie przepisów prawa Unii, terminy określone w art. 4c powinny mieć zastosowanie do wszelkich sankcji administracyjnych nakładanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych.

Odpowiednio należy uregulować kwestie zawieszenia i przerwania biegu tych terminów, biorąc także pod uwagę, że postępowania w sprawie naruszenia w obszarze nadzoru mogą dublować się z dochodzeniami i postępowaniami karnymi opartymi na tym samym stanie faktycznym.

W związku z powyższym art. 4 nie powinien mieć zastosowania do sankcji administracyjnych dotyczących wykonywania przez EBC zadań nadzorczych.

Zalecenie:

„ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2532/98 dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 132 ust. 3,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 34 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Europejskiego Banku Centralnego,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 129 ust. 4 Traktatu i art. 41 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 2532/98 (8) określa, zgodnie z art. 34 ust. 3 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej »Statutem ESBC«), limity i warunki, zgodnie z którymi Europejski Bank Centralny (EBC) posiada uprawnienia do nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych na przedsiębiorstwa nieprzestrzegające obowiązków nałożonych na nie przez rozporządzenia i decyzje EBC. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 2532/98 (8) określa, zgodnie z art. 34 ust. 3 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej »Statutem ESBC«), limity i warunki, zgodnie z którymi Europejski Bank Centralny (EBC) posiada uprawnienia do nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych na przedsiębiorstwa nieprzestrzegające obowiązków nałożonych na nie przez rozporządzenia i decyzje EBC.

| (2) | EBC stosuje rozporządzenie (WE) nr 2532/98 do nakładania sankcji w ramach dziedzin podlegających jego kompetencji, w tym w szczególności w odniesieniu do implementacji polityki pieniężnej Unii, prowadzenia systemów płatności oraz zbierania informacji statystycznych. |
| --- | --- |

(2)

EBC stosuje rozporządzenie (WE) nr 2532/98 do nakładania sankcji w ramach dziedzin podlegających jego kompetencji, w tym w szczególności w odniesieniu do implementacji polityki pieniężnej Unii, prowadzenia systemów płatności oraz zbierania informacji statystycznych.

| (3) | Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 (9) przyznaje EBC uprawnienie do nakładania na nadzorowane przez EBC instytucje kredytowe: a) administracyjnych sankcji finansowych – w przypadku naruszenia przez te instytucje wymogów wynikających z mających bezpośrednie zastosowanie przepisów prawa Unii; oraz b) sankcji – w przypadku naruszenia rozporządzeń lub decyzji EBC (zwanych dalej łącznie »sankcjami administracyjnymi«). |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 (9) przyznaje EBC uprawnienie do nakładania na nadzorowane przez EBC instytucje kredytowe: a) administracyjnych sankcji finansowych – w przypadku naruszenia przez te instytucje wymogów wynikających z mających bezpośrednie zastosowanie przepisów prawa Unii; oraz b) sankcji – w przypadku naruszenia rozporządzeń lub decyzji EBC (zwanych dalej łącznie »sankcjami administracyjnymi«).

| (4) | Zgodnie z art. 18 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 do celów wykonywania zadań powierzonych mu na mocy tego rozporządzenia EBC może, w przypadku naruszenia rozporządzeń lub decyzji EBC, nakładać sankcje zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2532/98. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 18 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 do celów wykonywania zadań powierzonych mu na mocy tego rozporządzenia EBC może, w przypadku naruszenia rozporządzeń lub decyzji EBC, nakładać sankcje zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2532/98.

| (5) | Rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 zawiera szereg postanowień mających bezpośrednie znaczenie dla uprawnień EBC do nakładania sankcji administracyjnych w odniesieniu do zadań nadzorczych. W tym zakresie niektóre postanowienia rozporządzenia (WE) nr 2532/98 są sprzeczne z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013. Należy zatem wskazać, które z zasad zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 2532/98 wymagają zmiany w celu ustanowienia spójnego reżimu regulującego nakładanie sankcji przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013. |
| --- | --- |

(5)

Rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 zawiera szereg postanowień mających bezpośrednie znaczenie dla uprawnień EBC do nakładania sankcji administracyjnych w odniesieniu do zadań nadzorczych. W tym zakresie niektóre postanowienia rozporządzenia (WE) nr 2532/98 są sprzeczne z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013. Należy zatem wskazać, które z zasad zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 2532/98 wymagają zmiany w celu ustanowienia spójnego reżimu regulującego nakładanie sankcji przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

| (6) | EBC powinien publikować decyzje nakładające administracyjne sankcje finansowe za naruszenie mających bezpośrednie zastosowanie przepisów prawa Unii oraz sankcje za naruszenia rozporządzeń i decyzji EBC, zarówno w obszarze nadzoru, jak i poza tym obszarem, chyba że publikacja taka byłaby nieproporcjonalna w stosunku do stopnia dolegliwości administracyjnych sankcji finansowych lub sankcji nałożonych na przedsiębiorstwo, lub zagrażałaby stabilności rynków finansowych. |
| --- | --- |

(6)

EBC powinien publikować decyzje nakładające administracyjne sankcje finansowe za naruszenie mających bezpośrednie zastosowanie przepisów prawa Unii oraz sankcje za naruszenia rozporządzeń i decyzji EBC, zarówno w obszarze nadzoru, jak i poza tym obszarem, chyba że publikacja taka byłaby nieproporcjonalna w stosunku do stopnia dolegliwości administracyjnych sankcji finansowych lub sankcji nałożonych na przedsiębiorstwo, lub zagrażałaby stabilności rynków finansowych.

| (7) | Górny limit grzywny, jaką EBC może nałożyć na przedsiębiorstwo nieprzestrzegające obowiązków nałożonych na nie przez rozporządzenia i decyzje EBC w obszarze nadzoru, nie powinien różnić się od górnego limitu grzywny, jaką EBC może nałożyć na przedsiębiorstwo za naruszenie mającego bezpośrednie zastosowanie prawa Unii, co zapewni jednolite traktowanie równie poważnych naruszeń. Wszystkie grzywny nakładane przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych powinny zatem podlegać tym samym górnym limitom. |
| --- | --- |

(7)

Górny limit grzywny, jaką EBC może nałożyć na przedsiębiorstwo nieprzestrzegające obowiązków nałożonych na nie przez rozporządzenia i decyzje EBC w obszarze nadzoru, nie powinien różnić się od górnego limitu grzywny, jaką EBC może nałożyć na przedsiębiorstwo za naruszenie mającego bezpośrednie zastosowanie prawa Unii, co zapewni jednolite traktowanie równie poważnych naruszeń. Wszystkie grzywny nakładane przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych powinny zatem podlegać tym samym górnym limitom.

| (8) | EBC powinien mieć możliwość nakładania okresowych kar pieniężnych na przedsiębiorstwa w celu zmuszenia ich do przestrzegania postanowień rozporządzeń i decyzji EBC w obszarze nadzoru lub w celu spowodowania zaprzestania naruszeń o charakterze ciągłym tych postanowień. Górny limit okresowych kar pieniężnych powinien być współmierny do górnego limitu grzywien mających zastosowanie w obszarze nadzoru. |
| --- | --- |

(8)

EBC powinien mieć możliwość nakładania okresowych kar pieniężnych na przedsiębiorstwa w celu zmuszenia ich do przestrzegania postanowień rozporządzeń i decyzji EBC w obszarze nadzoru lub w celu spowodowania zaprzestania naruszeń o charakterze ciągłym tych postanowień. Górny limit okresowych kar pieniężnych powinien być współmierny do górnego limitu grzywien mających zastosowanie w obszarze nadzoru.

| (9) | Art. 25 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 określa zasadę oddzielenia, zgodnie z którą EBC wykonuje zadania powierzone mu na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 bez uszczerbku dla zadań w zakresie polityki pieniężnej i wszelkich innych zadań EBC, oraz oddzielnie od tych zadań. W celu wzmocnienia zasady oddzielenia na mocy art. 26 ustanowiono Radę ds. Nadzoru, która jest m.in. odpowiedzialna za przygotowywanie projektów decyzji Rady Prezesów w obszarze nadzoru. Ponadto decyzje podejmowane przez Radę Prezesów EBC podlegają – na warunkach określonych w art. 24 tego rozporządzenia – przeglądowi prowadzonemu przez Administracyjną Radę Odwoławczą. Mając na względzie zasadę oddzielenia oraz ustanowienie Rady ds. Nadzoru i Administracyjnej Rady Odwoławczej, stosować należy dwie odrębne procedury: a) jeżeli EBC przewiduje nałożenie sankcji administracyjnych w ramach wykonywania zadań nadzorczych, decyzje w tym zakresie są podejmowane przez Radę Prezesów EBC na podstawie kompletnych projektów decyzji przygotowanych przez Radę ds. Nadzoru; decyzje takie są przedmiotem przeglądu prowadzonego przez Administracyjną Radę Odwoławczą; oraz b) jeżeli EBC przewiduje nałożenie sankcji administracyjnych w ramach wykonywania zadań niedotyczących nadzoru, decyzje w tym zakresie podejmuje Zarząd EBC; decyzje takie są przedmiotem przeglądu prowadzonego przez Radę Prezesów. |
| --- | --- |

(9)

Art. 25 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 określa zasadę oddzielenia, zgodnie z którą EBC wykonuje zadania powierzone mu na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 bez uszczerbku dla zadań w zakresie polityki pieniężnej i wszelkich innych zadań EBC, oraz oddzielnie od tych zadań. W celu wzmocnienia zasady oddzielenia na mocy art. 26 ustanowiono Radę ds. Nadzoru, która jest m.in. odpowiedzialna za przygotowywanie projektów decyzji Rady Prezesów w obszarze nadzoru. Ponadto decyzje podejmowane przez Radę Prezesów EBC podlegają – na warunkach określonych w art. 24 tego rozporządzenia – przeglądowi prowadzonemu przez Administracyjną Radę Odwoławczą. Mając na względzie zasadę oddzielenia oraz ustanowienie Rady ds. Nadzoru i Administracyjnej Rady Odwoławczej, stosować należy dwie odrębne procedury: a) jeżeli EBC przewiduje nałożenie sankcji administracyjnych w ramach wykonywania zadań nadzorczych, decyzje w tym zakresie są podejmowane przez Radę Prezesów EBC na podstawie kompletnych projektów decyzji przygotowanych przez Radę ds. Nadzoru; decyzje takie są przedmiotem przeglądu prowadzonego przez Administracyjną Radę Odwoławczą; oraz b) jeżeli EBC przewiduje nałożenie sankcji administracyjnych w ramach wykonywania zadań niedotyczących nadzoru, decyzje w tym zakresie podejmuje Zarząd EBC; decyzje takie są przedmiotem przeglądu prowadzonego przez Radę Prezesów.

| (10) | Z uwagi na złożoność dochodzeń w sprawie naruszeń w obszarze nadzoru uprawnienia do nakładania i egzekwowania sankcji administracyjnych dotyczących zadań nadzorczych EBC powinny podlegać dłuższym terminom przedawnienia niż terminy przewidziane dla sankcji dotyczących zadań EBC niedotyczących nadzoru. Odpowiednio należy uregulować kwestie zawieszenia i przerwania biegu tych terminów, biorąc także pod uwagę, że postępowania w sprawie naruszenia w obszarze nadzoru mogą dublować się z dochodzeniami i postępowaniami karnymi opartymi na tym samym stanie faktycznym. |
| --- | --- |

(10)

Z uwagi na złożoność dochodzeń w sprawie naruszeń w obszarze nadzoru uprawnienia do nakładania i egzekwowania sankcji administracyjnych dotyczących zadań nadzorczych EBC powinny podlegać dłuższym terminom przedawnienia niż terminy przewidziane dla sankcji dotyczących zadań EBC niedotyczących nadzoru. Odpowiednio należy uregulować kwestie zawieszenia i przerwania biegu tych terminów, biorąc także pod uwagę, że postępowania w sprawie naruszenia w obszarze nadzoru mogą dublować się z dochodzeniami i postępowaniami karnymi opartymi na tym samym stanie faktycznym.

| (11) | Rozporządzenie (WE) nr 2532/98 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione, |
| --- | --- |

(11)

Rozporządzenie (WE) nr 2532/98 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany

W rozporządzeniu (WE) nr 2532/98 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 6 otrzymuje brzmienie:
  »‘okresowe kary pieniężne’ oznaczają kwoty pieniędzy, które przedsiębiorstwo jest zobowiązane zapłacić w przypadku naruszenia o charakterze ciągłym lub tytułem kary, albo w celu zmuszenia osób zainteresowanych do przestrzegania postanowień rozporządzeń i decyzji nadzorczych EBC. Okresowe kary pieniężne są wyliczane za każdy dzień naruszenia o charakterze ciągłym: a) od momentu zawiadomienia przedsiębiorstwa o decyzji wymagającej zaprzestania tego naruszenia zgodnie z procedurą określoną w drugim akapicie art. 3 ust. 1; lub b) jeżeli naruszenie o charakterze ciągłym jest objęte zakresem art. 18 ust. 7 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (10) zgodnie z procedurą określoną w art. 4b niniejszego rozporządzenia;

  (10)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.«;" |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 6 otrzymuje brzmienie:

»‘okresowe kary pieniężne’ oznaczają kwoty pieniędzy, które przedsiębiorstwo jest zobowiązane zapłacić w przypadku naruszenia o charakterze ciągłym lub tytułem kary, albo w celu zmuszenia osób zainteresowanych do przestrzegania postanowień rozporządzeń i decyzji nadzorczych EBC. Okresowe kary pieniężne są wyliczane za każdy dzień naruszenia o charakterze ciągłym: a) od momentu zawiadomienia przedsiębiorstwa o decyzji wymagającej zaprzestania tego naruszenia zgodnie z procedurą określoną w drugim akapicie art. 3 ust. 1; lub b) jeżeli naruszenie o charakterze ciągłym jest objęte zakresem art. 18 ust. 7 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (10) zgodnie z procedurą określoną w art. 4b niniejszego rozporządzenia;

(10)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.«;"

| b) | pkt 7 otrzymuje brzmienie:
  »‘sankcje’ oznaczają grzywny i okresowe kary pieniężne.«; |
| --- | --- |

b)

pkt 7 otrzymuje brzmienie:

»‘sankcje’ oznaczają grzywny i okresowe kary pieniężne.«;

| 2) | dodaje się art. 1a w brzmieniu:
  »Artykuł 1a
  Zasady ogólne i zakres
  1.   W braku wyraźnych odmiennych postanowień w tym zakresie niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do nakładania przez EBC sankcji na przedsiębiorstwa nieprzestrzegające obowiązków nałożonych na nie przez decyzje i rozporządzenia EBC.
  2.   Zasady mające zastosowanie do nakładania przez EBC, w ramach wykonywania zadań nadzorczych, administracyjnych sankcji finansowych za naruszenia mających bezpośrednie zastosowanie przepisów prawa Unii oraz sankcji za naruszenia rozporządzeń i decyzji EBC (zwanych dalej łącznie ‘sankcjami administracyjnymi’) stanowią, w zakresie określonym w art. 4a–4c, odstępstwo od zasad określonych w art. 2–4.
  3.   EBC może publikować wszelkie decyzje nakładające na przedsiębiorstwo administracyjne sankcje finansowe za naruszenia mających bezpośrednie zastosowanie przepisów prawa Unii oraz sankcje za naruszenia rozporządzeń i decyzji EBC, zarówno w obszarze nadzoru jak i poza tym obszarem, niezależnie od tego, czy wniesiono odwołanie od tych decyzji. EBC dokonuje takiej publikacji w sposób zgodny z odpowiednimi przepisami prawa Unii, niezależnie od ustawowych i wykonawczych przepisów prawa krajowego oraz – tam, gdzie prawo Unii składa się z dyrektyw – niezależnie od ustawodawstwa krajowego stanowiącego transpozycję takich dyrektyw.«; |
| --- | --- |

2)

dodaje się art. 1a w brzmieniu:

»Artykuł 1a

Zasady ogólne i zakres

1.   W braku wyraźnych odmiennych postanowień w tym zakresie niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do nakładania przez EBC sankcji na przedsiębiorstwa nieprzestrzegające obowiązków nałożonych na nie przez decyzje i rozporządzenia EBC.

2.   Zasady mające zastosowanie do nakładania przez EBC, w ramach wykonywania zadań nadzorczych, administracyjnych sankcji finansowych za naruszenia mających bezpośrednie zastosowanie przepisów prawa Unii oraz sankcji za naruszenia rozporządzeń i decyzji EBC (zwanych dalej łącznie ‘sankcjami administracyjnymi’) stanowią, w zakresie określonym w art. 4a–4c, odstępstwo od zasad określonych w art. 2–4.

3.   EBC może publikować wszelkie decyzje nakładające na przedsiębiorstwo administracyjne sankcje finansowe za naruszenia mających bezpośrednie zastosowanie przepisów prawa Unii oraz sankcje za naruszenia rozporządzeń i decyzji EBC, zarówno w obszarze nadzoru jak i poza tym obszarem, niezależnie od tego, czy wniesiono odwołanie od tych decyzji. EBC dokonuje takiej publikacji w sposób zgodny z odpowiednimi przepisami prawa Unii, niezależnie od ustawowych i wykonawczych przepisów prawa krajowego oraz – tam, gdzie prawo Unii składa się z dyrektyw – niezależnie od ustawodawstwa krajowego stanowiącego transpozycję takich dyrektyw.«;

| 3) | art. 2 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  »4.   W każdym przypadku, gdy naruszenie polega na niewypełnieniu obowiązku, zastosowanie sankcji nie zwalnia przedsiębiorstwa z jego wypełnienia, chyba że decyzja przyjęta zgodnie z art. 3 ust. 4 lub art. 4b wyraźnie stanowi inaczej.«; |
| --- | --- |

3)

art. 2 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

»4.   W każdym przypadku, gdy naruszenie polega na niewypełnieniu obowiązku, zastosowanie sankcji nie zwalnia przedsiębiorstwa z jego wypełnienia, chyba że decyzja przyjęta zgodnie z art. 3 ust. 4 lub art. 4b wyraźnie stanowi inaczej.«;

| 4) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  »Decyzję w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia podejmuje EBC, działając z własnej inicjatywy lub na podstawie wniosku w tej sprawie skierowanego do niego przez krajowy bank centralny państwa członkowskiego, w ramach jurysdykcji którego doszło do zarzucanego naruszenia.«; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

»Decyzję w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia podejmuje EBC, działając z własnej inicjatywy lub na podstawie wniosku w tej sprawie skierowanego do niego przez krajowy bank centralny państwa członkowskiego, w ramach jurysdykcji którego doszło do zarzucanego naruszenia.«;

| b) | ust. 10 otrzymuje brzmienie:
  »Jeżeli naruszenie dotyczy wyłącznie zadania powierzonego ESBC lub EBC zgodnie z Traktatem i Statutem ESBC, postępowanie w sprawie naruszenia, bez względu na jakikolwiek przepis ustawowy lub wykonawczy, który może przewidywać odrębną procedurę, można wszcząć jedynie na podstawie niniejszego rozporządzenia. Jeżeli naruszenie dotyczy także jednego lub większej liczby dziedzin pozostających poza kompetencjami ESBC lub EBC, prawo do wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia na podstawie niniejszego rozporządzenia jest niezależne od wszelkich praw kompetentnych władz krajowych do wszczęcia odrębnych postępowań w odniesieniu do tego, co należy do dziedzin pozostających poza kompetencją ESBC lub EBC. Niniejsze postanowienie nie narusza możliwości stosowania prawa karnego oraz postanowień prawa krajowego dotyczących nadzoru ostrożnościowego w uczestniczących państwach członkowskich, zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013.«; |
| --- | --- |

b)

ust. 10 otrzymuje brzmienie:

»Jeżeli naruszenie dotyczy wyłącznie zadania powierzonego ESBC lub EBC zgodnie z Traktatem i Statutem ESBC, postępowanie w sprawie naruszenia, bez względu na jakikolwiek przepis ustawowy lub wykonawczy, który może przewidywać odrębną procedurę, można wszcząć jedynie na podstawie niniejszego rozporządzenia. Jeżeli naruszenie dotyczy także jednego lub większej liczby dziedzin pozostających poza kompetencjami ESBC lub EBC, prawo do wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia na podstawie niniejszego rozporządzenia jest niezależne od wszelkich praw kompetentnych władz krajowych do wszczęcia odrębnych postępowań w odniesieniu do tego, co należy do dziedzin pozostających poza kompetencją ESBC lub EBC. Niniejsze postanowienie nie narusza możliwości stosowania prawa karnego oraz postanowień prawa krajowego dotyczących nadzoru ostrożnościowego w uczestniczących państwach członkowskich, zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013.«;

| 5) | dodaje się art. 4a–4c w brzmieniu:
  »Artykuł 4a
  Szczególne zasady dotyczące górnych limitów sankcji nakładanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych
  1.   W drodze odstępstwa od postanowień art. 2 ust. 1, w przypadku naruszeń dotyczących decyzji i rozporządzeń przyjętych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych, limity grzywien i okresowych kar pieniężnych, jakie może nakładać EBC, są następujące:






  a) | grzywny: górny limit jest równy dwukrotności zysku, który osiągnięto lub straty, której uniknięto, w wyniku naruszenia, o ile wartości te można ustalić, albo 10 % całkowitego rocznego obrotu przedsiębiorstwa; |
| --- | --- | --- |

5)

dodaje się art. 4a–4c w brzmieniu:

»Artykuł 4a

Szczególne zasady dotyczące górnych limitów sankcji nakładanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych

1.   W drodze odstępstwa od postanowień art. 2 ust. 1, w przypadku naruszeń dotyczących decyzji i rozporządzeń przyjętych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych, limity grzywien i okresowych kar pieniężnych, jakie może nakładać EBC, są następujące:

a)

grzywny: górny limit jest równy dwukrotności zysku, który osiągnięto lub straty, której uniknięto, w wyniku naruszenia, o ile wartości te można ustalić, albo 10 % całkowitego rocznego obrotu przedsiębiorstwa;

| b) | okresowe kary pieniężne: górny limit jest równy 5 % średniego dziennego obrotu za każdy dzień naruszenia. Okresowe kary pieniężne mogą być nakładane w odniesieniu do maksymalnego okresu sześciu miesięcy od dnia wskazanego w decyzji nakładającej okresową karę pieniężną. |
| --- | --- |

b)

okresowe kary pieniężne: górny limit jest równy 5 % średniego dziennego obrotu za każdy dzień naruszenia. Okresowe kary pieniężne mogą być nakładane w odniesieniu do maksymalnego okresu sześciu miesięcy od dnia wskazanego w decyzji nakładającej okresową karę pieniężną.

2.   Na potrzeby ust. 1: a) ‘roczny obrót’ oznacza roczny obrót osoby prawnej w rozumieniu odpowiednich przepisów prawa Unii, zgodnie z najnowszym dostępnym rocznym sprawozdaniem finansowym tej osoby prawnej. Jeżeli przedsiębiorstwo jest podmiotem zależnym od jednostki dominującej, odpowiednim całkowitym rocznym obrotem jest całkowity roczny obrót wynikający z najnowszego dostępnego skonsolidowanego rocznego sprawozdania finansowego ostatecznej jednostki dominującej grupy nadzorowanej przez EBC; b) ‘średni dzienny obrót’ oznacza roczny obrót w rozumieniu definicji zawartej w lit. a) podzielony przez 365.

Artykuł 4b

Szczególne zasady proceduralne dotyczące sankcji nakładanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych

1.   W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 1–8 zasady określone w niniejszym artykule mają zastosowanie do naruszeń dotyczących decyzji i rozporządzeń przyjmowanych przez w ramach wykonywania zadań nadzorczych.

2.   Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie naruszenia zgodnie z zasadami określonymi przez EBC na podstawie art. 6 ust. 2 Rada ds. Nadzoru przedkłada Radzie Prezesów kompletny projekt decyzji nakładającej na dane przedsiębiorstwo sankcję, zgodnie z procedurą określoną w art. 26 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013. Przedłożenie przez Radę ds. Nadzoru Radzie Prezesów kompletnego projektu decyzji jest poprzedzone wysłuchaniem w sprawie domniemanego naruszenia popełnionego przez dane przedsiębiorstwo.

3.   Przedsiębiorstwo ma prawo wystąpić o dokonanie przez Administracyjną Radę Odwoławczą przeglądu decyzji podjętej przez Radę Prezesów na podstawie ust. 2, zgodnie z procedurą określoną w art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

Artykuł 4c

Szczególne terminy przedawnienia dotyczące sankcji administracyjnych nakładanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych

1.   W drodze odstępstwa od postanowień art. 4 prawo do podjęcia decyzji o nałożeniu sankcji administracyjnej w odniesieniu do naruszeń dotyczących odpowiednich mających bezpośrednie zastosowanie aktów prawa Unii, jak również w odniesieniu do decyzji i rozporządzeń przyjmowanych przez EBC w ramach wykonywania zadań nadzorczych, wygasa po upływie pięciu lat od naruszenia lub, w przypadku naruszenia o charakterze ciągłym, pięciu lat po ustaniu naruszenia.

2.   Wszelkie działania podejmowane przez EBC na potrzeby dochodzenia lub postępowania dotyczącego naruszenia powodują przerwanie biegu terminu określonego w ust. 1. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu z chwilą powiadomienia danego nadzorowanego podmiotu o czynności. Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo. Jednakże termin nie może przekroczyć dziesięciu lat od naruszenia lub, w przypadku naruszenia o charakterze ciągłym, dziesięciu lat od ustania naruszenia.

3.   Terminy wskazane w poprzedzających ustępach mogą ulec przedłużeniu: a) jeżeli decyzja Rady Prezesów jest przedmiotem przeglądu dokonywanego przez Administracyjną Radę Odwoławczą lub postępowania odwoławczego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej; lub b) w związku z tym samym stanem faktycznym przeciwko danemu przedsiębiorstwu toczy się postępowanie karne. W takim przypadku terminy określone w poprzedzających ustępach ulegają przedłużeniu o okres czasu, jaki potrzebny jest do dokonania przeglądu decyzji przez Administracyjną Radę Odwoławczą lub Trybunał Sprawiedliwości, lub do czasu zakończenia postępowania karnego przeciwko danemu przedsiębiorstwu.

4.   Wszelkie działania EBC zmierzające do wyegzekwowania płatności lub warunków zapłaty nałożonych sankcji administracyjnych powodują przerwanie biegu przedawnienia w odniesieniu do takiego egzekwowania. Prawo EBC do egzekwowania decyzji nakładającej sankcję administracyjną wygasa po upływie pięciu lat od podjęcia takiej decyzji. Bieg przedawnienia w odniesieniu do egzekwowania sankcji administracyjnych ulega zawieszeniu:

| a) | do momentu upływu terminu zapłaty nałożonej sankcji administracyjnej; |
| --- | --- |

a)

do momentu upływu terminu zapłaty nałożonej sankcji administracyjnej;

| b) | jeżeli egzekucja zapłaty nałożonej sankcji administracyjnej została zawieszona zgodnie z decyzją Rady Prezesów lub Trybunału Sprawiedliwości.«. |
| --- | --- |

b)

jeżeli egzekucja zapłaty nałożonej sankcji administracyjnej została zawieszona zgodnie z decyzją Rady Prezesów lub Trybunału Sprawiedliwości.«.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem [data].

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.”

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 16 kwietnia 2014 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 4). Europejski Bank Centralny przedłożył już uprzednio Radzie swoje zalecenie EBC/1998/9 w sprawie rozporządzenia (WE) dotyczącego uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (Dz.U. C 246 z 6.8.1998, s. 9).

1

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).

2

(3)  Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

3

(4)  Artykuł 18 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

4

(5)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (EBC/2014/17) (Dz.U. L 141 z 14.5.2014, s. 1).

5

(6)  Zob. np. art. 4 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 946/2012 z dnia 12 lipca 2012 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do przepisów proceduralnych dotyczących grzywien nakładanych na agencje ratingowe przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, w tym przepisów dotyczących prawa do obrony i przepisów tymczasowych (Dz.U. L 282 z 16.10.2012, s. 23); art. 66 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1); art. 16 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 646/2012 z dnia 16 lipca 2012 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze dotyczące grzywien i okresowych kar pieniężnych nakładanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 29); art. 36b ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 513/2011 z dnia 11 maja 2011 r. dotyczącego zmiany rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 30); art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylającego dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1); art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (Dz.U. 24 z 29.1.2004, s. 1); art. 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1).

6

(7)  Zob. zasadę 1, w szczególności kryterium 6(b), oraz zasadę 11, w szczególności zasadę 7 podstawowych zasad skutecznego nadzoru bankowego Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego z września 2012 r.; obie te zasady wymagają, aby w ramach skutecznego systemu nadzoru bankowego każdy organ zaangażowany w nadzór nad bankami i grupami bankowymi miał jasno określone obowiązki i cele, w tym uprawnienia do nakładania przez nadzorcę zestawu sankcji, a także wymagają, aby nadzorca dysponował odpowiednim zestawem narzędzi nadzorczych umożliwiających terminowe podejmowanie działań naprawczych, w tym nakładanie sankcji na banki. Dostępne na stronie internetowej Banku Rozrachunków Międzynarodowych pod adresem: www.bis.org.

7

(8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 4).

8

(9)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).

9

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 14.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 144/11 |
| --- | --- | --- | --- |

14.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 144/11

---

Kursy walutowe euro (1)

13 maja 2014 r.

(2014/C 144/03)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3703 |
| JPY | Jen | 140,25 |
| DKK | Korona duńska | 7,4639 |
| GBP | Funt szterling | 0,81395 |
| SEK | Korona szwedzka | 8,9910 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2201 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,1300 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 27,404 |
| HUF | Forint węgierski | 303,33 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| PLN | Złoty polski | 4,1854 |
| RON | Lej rumuński | 4,4313 |
| TRY | Lir turecki | 2,8393 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4625 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4935 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,6222 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,5850 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,7167 |
| KRW | Won | 1 401,13 |
| ZAR | Rand | 14,1415 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,5375 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5890 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 783,63 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,4377 |
| PHP | Peso filipińskie | 59,984 |
| RUB | Rubel rosyjski | 47,8174 |
| THB | Bat tajlandzki | 44,699 |
| BRL | Real | 3,0359 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,7166 |
| INR | Rupia indyjska | 81,7015 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3703

JPY

Jen

140,25

DKK

Korona duńska

7,4639

GBP

Funt szterling

0,81395

SEK

Korona szwedzka

8,9910

CHF

Frank szwajcarski

1,2201

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,1300

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

27,404

HUF

Forint węgierski

303,33

LTL

Lit litewski

3,4528

PLN

Złoty polski

4,1854

RON

Lej rumuński

4,4313

TRY

Lir turecki

2,8393

AUD

Dolar australijski

1,4625

CAD

Dolar kanadyjski

1,4935

HKD

Dolar Hongkongu

10,6222

NZD

Dolar nowozelandzki

1,5850

SGD

Dolar singapurski

1,7167

KRW

Won

1 401,13

ZAR

Rand

14,1415

CNY

Yuan renminbi

8,5375

HRK

Kuna chorwacka

7,5890

IDR

Rupia indonezyjska

15 783,63

MYR

Ringgit malezyjski

4,4377

PHP

Peso filipińskie

59,984

RUB

Rubel rosyjski

47,8174

THB

Bat tajlandzki

44,699

BRL

Real

3,0359

MXN

Peso meksykańskie

17,7166

INR

Rupia indyjska

81,7015

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 14.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 144/12 |
| --- | --- | --- | --- |

14.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 144/12

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 maja 2014 r.

w sprawie mianowania członków Komitetu Pediatrycznego oraz ich zastępców w celu reprezentowania pracowników służby zdrowia i stowarzyszeń pacjentów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/C 144/04)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1901/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1768/92, dyrektywę 2001/20/WE, dyrektywę 2001/83/WE i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1901/2006 wymaga się, aby Komisja mianowała przedstawicieli pracowników służby zdrowia i stowarzyszeń pacjentów do Komitetu Pediatrycznego Europejskiej Agencji Leków. |
| --- | --- |

(1)

W art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1901/2006 wymaga się, aby Komisja mianowała przedstawicieli pracowników służby zdrowia i stowarzyszeń pacjentów do Komitetu Pediatrycznego Europejskiej Agencji Leków.

| (2) | Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1901/2006 Komisja opublikowała publiczne zaproszenie do wyrażenia zainteresowania. Skonsultowano się z Parlamentem Europejskim w sprawie wyników oceny wniosków otrzymanych w ramach tego zaproszenia. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1901/2006 Komisja opublikowała publiczne zaproszenie do wyrażenia zainteresowania. Skonsultowano się z Parlamentem Europejskim w sprawie wyników oceny wniosków otrzymanych w ramach tego zaproszenia.

| (3) | Członkowie Komitetu i ich zastępcy są mianowani na okres trzech lat rozpoczynający się w dniu 1 sierpnia 2014 r. |
| --- | --- |

(3)

Członkowie Komitetu i ich zastępcy są mianowani na okres trzech lat rozpoczynający się w dniu 1 sierpnia 2014 r.

| (4) | Jeżeli dany członek lub jego zastępca reprezentujący pracowników służby zdrowia mianowany na mocy niniejszej decyzji nie jest już w stanie wnosić znaczącego wkładu w prace Komitetu lub podaje się do dymisji, Komisja może na okres pozostający do końca mandatu tego członka mianować członka zastępczego z listy rezerwowej, |
| --- | --- |

(4)

Jeżeli dany członek lub jego zastępca reprezentujący pracowników służby zdrowia mianowany na mocy niniejszej decyzji nie jest już w stanie wnosić znaczącego wkładu w prace Komitetu lub podaje się do dymisji, Komisja może na okres pozostający do końca mandatu tego członka mianować członka zastępczego z listy rezerwowej,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym mianuje się następujących członków Komitetu Pediatrycznego i ich zastępców w celu reprezentowania pracowników służby zdrowia przez okres trzech lat od dnia 1 sierpnia 2014 r.:

—   członek: Riccardo Riccardi,

—   zastępca: Maria Grazia Valsecchi,

—   członek: Antje Neubert,

—   zastępca: Paolo Paolucci,

—   członek: Johannes Taminiau,

—   zastępca: Doina Plesca.

2.   Niniejszym mianuje się następujących członków Komitetu Pediatrycznego i ich zastępców w celu reprezentowania stowarzyszeń pacjentów na okres trzech lat od dnia 1 sierpnia 2014 r.:

—   członek: Günther Auerswald,

—   zastępca: Paola Baiardi,

—   członek: Michal Odermarsky,

—   zastępca: Milena Stevanovic,

—   członek: Tsvetana Schyns-Liharska,

—   zastępca: Kerry Leeson-Beevers.

Artykuł 2

Niniejszym ustanawia się listę rezerwową pracowników służby zdrowia w następującej kolejności odzwierciedlającej ich osiągnięcia:

| — | Maurizio Scarpa, |
| --- | --- |

—

Maurizio Scarpa,

| — | Jorrit Gerritsen. |
| --- | --- |

—

Jorrit Gerritsen.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2014 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Tonio BORG

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 1.

1

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

| 14.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 144/14 |
| --- | --- | --- | --- |

14.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 144/14

---

Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu niektórych świec, cienkich świec i podobnych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

(2014/C 144/05)

Po opublikowaniu zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (1) środków antydumpingowych obowiązujących względem przywozu niektórych świec, cienkich świec i podobnych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („rozporządzenie podstawowe”).

1.   Wniosek o dokonanie przeglądu

Wniosek został złożony dnia 14 lutego 2014 r. przez producentów świec w UE („wnioskodawców”), reprezentujących ponad 25 % całkowitej unijnej produkcji niektórych świec, cienkich świec i podobnych.

2.   Produkt objęty przeglądem

Produktem objętym niniejszym przeglądem są niektóre świece, cienkie świece i podobne, inne niż znicze i inne świece do używania na zewnątrz („produkt objęty przeglądem”), obecnie objęte kodem CN ex 3406 00 00, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej .

Na potrzeby niniejszego przeglądu „znicze i inne świece do używania na zewnątrz” oznaczają świece, cienkie świece i podobne, które charakteryzują się przynajmniej jedną z poniższych cech:

| a) | ich paliwo zawiera ponad 500 ppm toluenu; |
| --- | --- |

a)

ich paliwo zawiera ponad 500 ppm toluenu;

| b) | ich paliwo zawiera ponad 100 ppm benzenu; |
| --- | --- |

b)

ich paliwo zawiera ponad 100 ppm benzenu;

| c) | posiadają knot o średnicy co najmniej 5 mm; |
| --- | --- |

c)

posiadają knot o średnicy co najmniej 5 mm;

| d) | są indywidualnie pakowane w plastikowy pojemnik o pionowych ściankach o wysokości co najmniej 5 cm. |
| --- | --- |

d)

są indywidualnie pakowane w plastikowy pojemnik o pionowych ściankach o wysokości co najmniej 5 cm.

3.   Obowiązujące środki

Obecnie obowiązującymi środkami jest ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 393/2009 (3).

4.   Podstawy dokonania przeglądu

W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

4.1.   
  Zarzut dotyczący prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu

Ponieważ zgodnie z przepisami art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Chińską Republikę Ludową („państwo, którego dotyczy postępowanie”) uznaje się za państwo nieposiadające gospodarki rynkowej, wnioskodawca ustalił wartość normalną dla przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, na podstawie ceny w państwie trzecim o gospodarce rynkowej, mianowicie w Brazylii. Zarzut dotyczący prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu opiera się na porównaniu ustalonej w ten sposób wartości normalnej z ceną eksportową (na poziomie ex-works) produktu objętego przeglądem sprzedawanego na wywóz do Unii.

Na tej podstawie marginesy dumpingu obliczone w odniesieniu do państwa, którego dotyczy postępowanie, są znaczne w przypadku segmentu masowej sprzedaży produktu objętego przeglądem po niskich cenach, a także w przypadku znacznej części segmentu wyższej klasy w ramach produktu objętego przeglądem.

4.2.   
  Zarzut dotyczący prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody

Wnioskodawcy twierdzą, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody.

Wnioskodawcy przedstawili dowody prima facie świadczące o tym, że w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków obecny poziom przywozu produktu objętego przeglądem z państwa, którego dotyczy postępowanie, do Unii po cenach wyrządzających szkodę prawdopodobnie wzrośnie. Wynika to z istnienia niewykorzystanych mocy produkcyjnych oraz potencjału zakładów produkcyjnych należących do producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie. Do innych ważnych czynników należą: istnienie barier handlowych w USA w odniesieniu do państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz atrakcyjność rynku unijnego.

Wnioskodawcy twierdzą wreszcie, że częściowe usunięcie szkody jest wynikiem głównie obowiązywania środków i ewentualny dalszy znaczny wzrost przywozu po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków prawdopodobnie doprowadziłby do ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

5.   Procedura

Po konsultacji – zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia podstawowego – z Komitetem Doradczym ustanowionym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia, Komisja niniejszym wszczyna przegląd zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

5.1.   
  Procedura ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu

Producentów eksportujących (4) produktu objętego przeglądem z państwa, którego dotyczy postępowanie, w tym tych, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków, wzywa się do wzięcia udziału w dochodzeniu Komisji.

5.1.1.   Dochodzenie dotyczące producentów eksportujących

a)   Kontrola wyrywkowa

Ze względu na potencjalnie dużą liczbę producentów eksportujących z państwa, którego dotyczy postępowanie, uczestniczących w niniejszym przeglądzie wygaśnięcia, oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja może objąć dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę producentów eksportujących, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa zostanie przeprowadzona zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności dokonania kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy producenci eksportujący lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym ci, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem środków objętych niniejszym przeglądem, są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji. Strony mają 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej, aby zgłosić się i dostarczyć Komisji informacje na temat ich przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw określone w załączniku I do niniejszego zawiadomienia.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby producentów eksportujących Komisja skontaktuje się też z władzami państwa, którego dotyczy postępowanie, a ponadto może skontaktować się z wszelkimi znanymi jej zrzeszeniami producentów eksportujących.

Wszelkie inne istotne informacje dotyczące doboru próby, poza informacjami, do których przedłożenia wzywa się powyżej, muszą zostać zgłoszone przez zainteresowane strony w terminie 21 dni od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

W przypadku konieczności kontroli wyrywkowej dobór próby producentów eksportujących może opierać się na kryterium największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach wybranych do próby wszystkich znanych producentów eksportujących, władze państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz zrzeszenia producentów eksportujących, w stosownych przypadkach za pośrednictwem władz państwa, którego dotyczy postępowanie.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia w odniesieniu do producentów eksportujących Komisja prześle kwestionariusze do producentów eksportujących wybranych do próby, do wszystkich znanych zrzeszeń producentów eksportujących oraz do władz państwa, którego dotyczy postępowanie.

Wszyscy producenci eksportujący wybrani do próby, wszystkie znane zrzeszenia producentów eksportujących oraz władze państwa, którego dotyczy postępowanie, będą musieli przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 37 dni od daty powiadomienia o doborze próby, o ile nie wskazano inaczej.

Bez uszczerbku dla możliwego zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego, przedsiębiorstwa, które zgodziły się na ewentualne włączenie ich do próby, lecz nie zostały do niej wybrane, zostaną uznane za współpracujące („nieobjęci próbą współpracujący producenci eksportujący”).

5.1.2.   Dodatkowa procedura dotycząca producentów eksportujących w państwie nieposiadającym gospodarki rynkowej, którego dotyczy postępowanie

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego w przypadku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, wartość normalną ustala się na podstawie ceny lub wartości konstruowanej w państwie trzecim o gospodarce rynkowej.

W poprzednim dochodzeniu w celu ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do państwa, którego dotyczy postępowanie, wykorzystano ceny rzeczywiście zapłacone lub należne w Unii. Dla celów obecnego dochodzenia Komisja rozważa jednak zastosowanie Brazylii jako państwa trzeciego o gospodarce rynkowej. Zainteresowane strony są niniejszym proszone o wypowiedzenie się na temat stosowności wyboru tego państwa w terminie 10 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Według informacji, którymi dysponuje Komisja, inni dostawcy do Unii działający na zasadach gospodarki rynkowej mogą znajdować się m.in. w Tajlandii, Stanach Zjednoczonych, Dominikanie i Malezji. Komisja zbada, czy w wymienionych państwach trzecich o gospodarce rynkowej, w przypadku których istnieją przesłanki, że prowadzi się w nich produkcję produktu objętego dochodzeniem, istotnie odbywa się produkcja i sprzedaż produktu objętego dochodzeniem, .

5.1.3.   Dochodzenie dotyczące importerów niepowiązanych
   (5)
   (6)

Do udziału w niniejszym dochodzeniu wzywa się importerów niepowiązanych, przywożących do Unii produkt objęty przeglądem z państwa, którego dotyczy postępowanie.

Ze względu na potencjalnie dużą liczbę importerów niepowiązanych uczestniczących w niniejszym przeglądzie wygaśnięcia oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem, Komisja może objąć dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę importerów niepowiązanych, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa zostanie przeprowadzona zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności dokonania kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy importerzy niepowiązani lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym również ci, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem środków będących przedmiotem niniejszego przeglądu, są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji. Strony te mają 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej, aby zgłosić się i dostarczyć Komisji informacje na temat ich przedsiębiorstw określone w załączniku II do niniejszego zawiadomienia.

W celu otrzymania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby importerów niepowiązanych Komisja może ponadto skontaktować się z wszystkimi znanymi zrzeszeniami importerów.

Wszelkie inne istotne informacje dotyczące doboru próby, poza informacjami, do których przedłożenia wzywa się powyżej, muszą zostać zgłoszone przez zainteresowane strony w terminie 21 dni od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

W przypadku konieczności kontroli wyrywkowej dobór próby importerów może opierać się na kryterium największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży w Unii produktu objętego przeglądem, którą to sprzedaż można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach wybranych do próby wszystkich znanych importerów niepowiązanych i zrzeszenia importerów.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle kwestionariusze do importerów niepowiązanych włączonych do próby oraz do wszelkich znanych zrzeszeń importerów. Strony muszą przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 37 dni od daty zawiadomienia o doborze próby, o ile nie wskazano inaczej.

5.2.   
  Procedura ustalania prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody – dochodzenie dotyczące producentów unijnych

W celu ustalenia, czy istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego, wzywa się producentów unijnych produktu objętego przeglądem do udziału w dochodzeniu Komisji.

Ze względu na dużą liczbę producentów unijnych uczestniczących w przeglądzie wygaśnięcia oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja podjęła decyzję o objęciu dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczonej liczby producentów unijnych, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa jest przeprowadzana zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Komisja wybrała wstępnie próbę producentów unijnych. Szczegółowe informacje na ten temat są dostępne w dokumentacji do wglądu dla zainteresowanych stron. Niniejszym wzywa się zainteresowane strony do zapoznania się z dokumentacją (w tym celu należy skontaktować się z Komisją, podając dane kontaktowe wskazane w sekcji 5.6 poniżej). Pozostali producenci unijni lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym producenci unijni, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków, którzy uważają, że istnieją powody, aby włączyć ich do próby, powinni zgłosić się do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Istotne informacje dotyczące doboru próby muszą zostać zgłoszone przez zainteresowane strony w terminie 21 dni od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach ostatecznie wybranych do próby wszystkich znanych producentów unijnych lub zrzeszenia producentów unijnych.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle kwestionariusze do producentów unijnych włączonych do próby oraz do wszelkich znanych zrzeszeń producentów unijnych. Strony muszą przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 37 dni od daty zawiadomienia o doborze próby, o ile nie wskazano inaczej.

5.3.   
  Procedura oceny interesu Unii

W przypadku potwierdzenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody, na podstawie art. 21 rozporządzenia podstawowego zostanie podjęta decyzja o tym, czy utrzymanie środków antydumpingowych nie byłoby sprzeczne z interesem Unii. Producenci unijni, importerzy i reprezentujące ich zrzeszenia, użytkownicy i reprezentujące ich zrzeszenia oraz reprezentatywne organizacje konsumenckie są proszeni o zgłoszenie się do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej. Aby wziąć udział w dochodzeniu, reprezentatywne organizacje konsumenckie muszą udowodnić, w tym samym terminie, istnienie obiektywnego związku pomiędzy swoją działalnością a produktem objętym przeglądem.

Strony, które zgłosiły się w powyższym terminie, mogą przekazać Komisji informacje dotyczące interesu Unii w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej. Informacje mogą być dostarczane w dowolnym formacie lub poprzez wypełnienie opracowanego przez Komisję kwestionariusza. W każdym przypadku informacje przedstawione zgodnie z art. 21 zostaną uwzględnione wyłącznie wtedy, gdy będą poparte udokumentowanymi informacjami w momencie ich przedstawienia.

5.4.   
  Inne oświadczenia pisemne

Z zastrzeżeniem uregulowań zawartych w niniejszym zawiadomieniu wszystkie zainteresowane strony wzywa się niniejszym do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty. O ile nie wskazano inaczej, informacje te i dowody je potwierdzające muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

5.5.   
  Możliwość przesłuchania przez służby Komisji prowadzące dochodzenie

Wszystkie zainteresowane strony mogą wystąpić o przesłuchanie przez służby Komisji prowadzące dochodzenie. Wszystkie wnioski o przesłuchanie należy sporządzać na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących wstępnego etapu dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na kolejnych etapach wnioski o przesłuchanie należy składać w terminach określonych przez Komisję w korespondencji ze stronami.

5.6.   
  Instrukcje dotyczące składania oświadczeń pisemnych i przesyłania wypełnionych kwestionariuszy oraz korespondencji

Wszystkie pisemne zgłoszenia, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, wypełnione kwestionariusze i korespondencję dostarczone przez zainteresowane strony, w odniesieniu do których wnioskuje się o ich traktowanie na zasadzie poufności, należy oznakować „Limited” (7).

Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zainteresowane strony przedstawiające informacje oznakowane „Limited” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „For inspection by interested parties”. Streszczenia powinny być wystarczająco szczegółowe, żeby pozwolić na prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. Jeżeli zainteresowana strona przekazująca poufne informacje nie dostarczy ich niepoufnego streszczenia w wymaganym formacie i o wymaganej jakości, takie informacje mogą zostać pominięte.

Zainteresowane strony proszone są o przesłanie wszystkich oświadczeń i wniosków, w tym zeskanowanych pełnomocnictw i poświadczeń, pocztą elektroniczną, z wyjątkiem obszernych odpowiedzi, które należy przekazać na płycie CD-ROM lub DVD osobiście lub listem poleconym. Komunikując się pocztą elektroniczną, zainteresowane strony wyrażają akceptację zasad dotyczących oświadczeń w formie elektronicznej, które zostały zawarte w dokumencie zatytułowanym „CORRESPONDENCE WITH THE EUROPEAN COMMISSION IN TRADE DEFENCE CASES” („Korespondencja z Komisją Europejską w sprawach dotyczących ochrony handlu”), opublikowanym na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pod adresem: http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2011/june/tradoc_148003.pdf Zainteresowane strony muszą podać swoją nazwę, adres, numer telefonu i aktualny adres poczty elektronicznej, a także upewnić się, że podany adres poczty elektronicznej funkcjonuje jako oficjalny adres przedsiębiorstwa, a pocztę elektroniczną sprawdza się codziennie. Po otrzymaniu danych kontaktowych Komisja będzie kontaktowała się z zainteresowanymi stronami wyłącznie pocztą elektroniczną, chyba że strony te wyraźne zwrócą się o przesyłanie im przez Komisję wszystkich dokumentów za pomocą innego środka komunikacji, a także z wyjątkiem sytuacji, w której charakter przesyłanego dokumentu wymagać będzie zastosowania listu poleconego. Dodatkowe zasady i informacje dotyczące korespondencji z Komisją, w tym zasady składania oświadczeń pocztą elektroniczną, zawarto w wyżej wspomnianych instrukcjach dotyczących komunikacji z zainteresowanymi stronami.

Adres Komisji do celów korespondencji:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Trade |
| Directorate H |
| Office: N105 08/020 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |
| E-mail | : | TRADE-CANDLES-REVIEW-INJURY@EC.EUROPA.EU
  TRADE-CANDLES-REVIEW-DUMPING@EC.EUROPA.EU |

European Commission

Directorate-General for Trade

Directorate H

Office: N105 08/020

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

E-mail

:

TRADE-CANDLES-REVIEW-INJURY@EC.EUROPA.EU

TRADE-CANDLES-REVIEW-DUMPING@EC.EUROPA.EU

6.   Brak współpracy

W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń potwierdzających lub zaprzeczających na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te mogą zostać pominięte, a ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów.

Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

Nieudzielenie odpowiedzi w formie skomputeryzowanej nie będzie traktowane jako odmowa współpracy, pod warunkiem że zainteresowana strona wykaże, że udzielenie odpowiedzi w żądany sposób spowodowałoby dodatkowe obciążenia lub nieuzasadnione dodatkowe koszty. Strona ta powinna niezwłocznie poinformować o tym Komisję.

7.   Rzecznik praw stron

Zainteresowane strony mogą wystąpić o interwencję urzędnika Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron. Rzecznik praw stron pośredniczy w kontaktach między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji prowadzącymi dochodzenie. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wnioski stron trzecich o przesłuchanie. Rzecznik praw stron może zorganizować przesłuchanie indywidualnej zainteresowanej strony i podjąć się mediacji, aby zapewnić pełne wykonanie prawa zainteresowanych stron do obrony.

Wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron należy sporządzić na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących wstępnego etapu dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na kolejnych etapach wnioski o przesłuchanie należy składać w terminach określonych przez Komisję w korespondencji ze stronami.

Rzecznik praw stron umożliwi także zorganizowanie przesłuchania z udziałem stron, pozwalającego na przedstawienie różnych stanowisk i odpierających je argumentów w kwestiach dotyczących między innymi prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu lub szkody oraz interesu Unii.

Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych DG ds. Handlu dotyczących rzecznika praw stron: http://ec.europa.eu/commission_2010-2014/degucht/contact/hearing-officer/

8.   Harmonogram dochodzenia

Dochodzenie zostanie zamknięte, zgodnie z art. 11 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w terminie 15 miesięcy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

9.   Możliwość złożenia wniosku o dokonanie przeglądu na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego

Ponieważ niniejszy przegląd wygaśnięcia jest wszczynany zgodnie z przepisami art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wynikające z niego ustalenia nie będą prowadzić do zmiany obowiązujących środków, lecz do podjęcia decyzji o uchyleniu lub utrzymaniu środków zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

Jeżeli którakolwiek ze stron uzna, że uzasadniony jest przegląd środków w celu umożliwienia ich zmiany, strona ta może złożyć wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

Strony, które zamierzają złożyć wniosek o dokonanie takiego przeglądu, przeprowadzanego niezależnie od przeglądu wygaśnięcia, o którym mowa w niniejszym zawiadomieniu, mogą skontaktować się z Komisją, używając w tym celu podanego powyżej adresu.

10.   Przetwarzanie danych osobowych

Wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas niniejszego dochodzenia będą traktowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (8).

---

(1)  Dz.U. C 270 z 19.9.2013, s. 11.

(2)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(3)  Dz.U. L 119 z 14.5.2009, s. 1.

(4)  Producentem eksportującym jest każde przedsiębiorstwo w państwie, którego dotyczy postępowanie, produkujące produkt objęty przeglądem i wywożące ten produkt na rynek unijny bezpośrednio lub za pośrednictwem strony trzeciej, w tym każde z powiązanych z nim przedsiębiorstw uczestniczących w produkcji, sprzedaży krajowej lub wywozie produktu objętego przeglądem.

(5)  Do próby mogą zostać włączeni tylko importerzy niepowiązani z producentami eksportującymi. Importerzy powiązani z producentami eksportującymi muszą wypełnić załącznik 1 do kwestionariusza dla tych producentów eksportujących. Definicja podmiotów powiązanych znajduje się w przypisach 5 i 8 do załączników I i II do niniejszego zawiadomienia.

(6)  Dane przekazane przez niepowiązanych importerów mogą być wykorzystane także w związku z innymi aspektami niniejszego dochodzenia niż stwierdzenie dumpingu.

(7)  Dokument oznakowany „Limited” jest uważany za dokument poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51) i art. 6 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (porozumienie antydumpingowe). Jest on także dokumentem chronionym zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

(8)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

---

ZAŁĄCZNIK I

---

ZAŁĄCZNIK II

---

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 14.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 144/24 |
| --- | --- | --- | --- |

14.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 144/24

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa nr M.7235 – SPC/Cargill/Golden Compound JV)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/C 144/06)

| 1. | W dniu 2 maja 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo SPC Sunflower Plastic Compound GmbH („SPC”, Niemcy), kontrolowane przez U.S. Ukraine Support GmbH i Ulrich und Elke Meyer Invest GmbH (obie spółki w Niemczech) oraz przedsiębiorstwo Cargill GmbH („Cargill”, Niemcy), kontrolowane przez grupę przedsiębiorstw Cargill Incorporated (USA), przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Golden Compound GmbH („GC”, Niemcy) w drodze zakupu udziałów w nowo utworzonej spółce będącej wspólnym przedsiębiorcą. |
| --- | --- |

1.

W dniu 2 maja 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo SPC Sunflower Plastic Compound GmbH („SPC”, Niemcy), kontrolowane przez U.S. Ukraine Support GmbH i Ulrich und Elke Meyer Invest GmbH (obie spółki w Niemczech) oraz przedsiębiorstwo Cargill GmbH („Cargill”, Niemcy), kontrolowane przez grupę przedsiębiorstw Cargill Incorporated (USA), przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Golden Compound GmbH („GC”, Niemcy) w drodze zakupu udziałów w nowo utworzonej spółce będącej wspólnym przedsiębiorcą.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:
  —   w przypadku przedsiębiorstwa SPC: opracowanie, wprowadzanie do obrotu i wykorzystanie procesów i technologii służących do produkcji biomateriałów,
  —   w przypadku przedsiębiorstwa Cargill: produkcja i dostawy produktów oraz świadczenie usług w branży artykułów spożywczych, w rolnictwie, w finansach oraz w przemyśle technicznym,
  —   w przypadku przedsiębiorstwa GC: produkcja kompozytowych tworzyw sztucznych z granulatów tworzyw sztucznych i łusek słonecznika, jak również badania nad dalszym rozwojem procesów produkcji. |
| --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   w przypadku przedsiębiorstwa SPC: opracowanie, wprowadzanie do obrotu i wykorzystanie procesów i technologii służących do produkcji biomateriałów,

—   w przypadku przedsiębiorstwa Cargill: produkcja i dostawy produktów oraz świadczenie usług w branży artykułów spożywczych, w rolnictwie, w finansach oraz w przemyśle technicznym,

—   w przypadku przedsiębiorstwa GC: produkcja kompozytowych tworzyw sztucznych z granulatów tworzyw sztucznych i łusek słonecznika, jak również badania nad dalszym rozwojem procesów produkcji.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja Europejska uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja Europejska uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji Europejskiej faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7235 – SPC/Cargill/Golden Compound JV, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji Europejskiej faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7235 – SPC/Cargill/Golden Compound JV, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5

---

| 14.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 144/25 |
| --- | --- | --- | --- |

14.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 144/25

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa nr M.7225 – Allianz/Rei Investment/Fiumaranuova)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/C 144/07)

| 1. | W dniu 2 maja 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Rei Investment I B.V. (Niderlandy), należące do ING Groep N.V. („ING”, Niderlandy), oraz przedsiębiorstwo Allianz S.p.A. (Włochy), kontrolowane przez Allianz SE („Allianz”, Niemcy), przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Fiumaranuova S.r.l. („Fiumaranuova”, Włochy) w drodze zakupu udziałów. |
| --- | --- |

1.

W dniu 2 maja 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Rei Investment I B.V. (Niderlandy), należące do ING Groep N.V. („ING”, Niderlandy), oraz przedsiębiorstwo Allianz S.p.A. (Włochy), kontrolowane przez Allianz SE („Allianz”, Niemcy), przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Fiumaranuova S.r.l. („Fiumaranuova”, Włochy) w drodze zakupu udziałów.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | ING to globalna instytucja finansowa świadcząca usługi bankowe, inwestycyjne, ubezpieczeniowe i emerytalne, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

ING to globalna instytucja finansowa świadcząca usługi bankowe, inwestycyjne, ubezpieczeniowe i emerytalne,

| — | Allianz jest dostawcą usług finansowych działającym na skalę światową w branży ubezpieczeń i zarządzania aktywami, |
| --- | --- |

—

Allianz jest dostawcą usług finansowych działającym na skalę światową w branży ubezpieczeń i zarządzania aktywami,

| — | Fiumaranuova jest właścicielem centrum handlowego zwanego „Centro Commerciale Fiumara”, jak również powiązanego kompleksu rozrywkowego zwanego „Centro Divertimenti Fiumara”. Oba obiekty znajdują się w Genui, w regionie Liguria we Włoszech. |
| --- | --- |

—

Fiumaranuova jest właścicielem centrum handlowego zwanego „Centro Commerciale Fiumara”, jak również powiązanego kompleksu rozrywkowego zwanego „Centro Divertimenti Fiumara”. Oba obiekty znajdują się w Genui, w regionie Liguria we Włoszech.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag o planowanej koncentracji.
  Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+ 32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7225 – Allianz/Rei Investment/Fiumaranuova, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussels |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag o planowanej koncentracji.

Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+ 32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7225 – Allianz/Rei Investment/Fiumaranuova, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussels

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

---

| 14.5.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 144/26 |
| --- | --- | --- | --- |

14.5.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 144/26

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa nr M.7248 – Cinven/Skandia)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/C 144/08)

| 1. | W dniu 2 maja 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Heidelberg Leben Holding AG (Niemcy) kontrolowane przez przedsiębiorstwo Cinven Capital Management (V) General Partner Limited („Cinven”, Guernsey), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad pięcioma przedsiębiorstwami: Skandia Lebensversicherung AG (Niemcy), Skandia Versicherung Management & Service GmbH (Niemcy), Skandia Portfolio Management GmbH (Niemcy), Skandia Pension Consulting GmbH (Niemcy) and Skandia Austria Holding AG (Austria) zwanymi dalej „Skandia” w drodze zakupu udziałów/akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 2 maja 2014 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Heidelberg Leben Holding AG (Niemcy) kontrolowane przez przedsiębiorstwo Cinven Capital Management (V) General Partner Limited („Cinven”, Guernsey), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad pięcioma przedsiębiorstwami: Skandia Lebensversicherung AG (Niemcy), Skandia Versicherung Management & Service GmbH (Niemcy), Skandia Portfolio Management GmbH (Niemcy), Skandia Pension Consulting GmbH (Niemcy) and Skandia Austria Holding AG (Austria) zwanymi dalej „Skandia” w drodze zakupu udziałów/akcji.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:
  —   w przypadku przedsiębiorstwa Cinven: działalność w zakresie inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym polegająca na świadczeniu usług doradczych w zakresie zarządzania inwestycjami oraz innych usług na rzecz szeregu funduszy inwestycyjnych,
  —   w przypadku przedsiębiorstwa Skandia: sprzedaż ubezpieczeń na życie, a w szczególności sprzedaż produktów związanych z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym w Niemczech i Austrii. |
| --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   w przypadku przedsiębiorstwa Cinven: działalność w zakresie inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym polegająca na świadczeniu usług doradczych w zakresie zarządzania inwestycjami oraz innych usług na rzecz szeregu funduszy inwestycyjnych,

—   w przypadku przedsiębiorstwa Skandia: sprzedaż ubezpieczeń na życie, a w szczególności sprzedaż produktów związanych z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym w Niemczech i Austrii.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag o planowanej koncentracji.
  Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7248 – Cinven/Skandia, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussels |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag o planowanej koncentracji.

Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7248 – Cinven/Skandia, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussels

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

---