# Dziennik Urzędowy C 126/26 k

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 126 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5726 kwietnia 2014 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 126

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5726 kwietnia 2014

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Komitet Regionów |
| | 105. sesja plenarna w dniach 30–31 stycznia 2014 r. |
| 2014/C 126/01 | Rezolucja Komitetu Regionów Sytuacja na Ukrainie | 1 |
| | OPINIE |
| | Komitet Regionów |
| | 105. sesja plenarna w dniach 30–31 stycznia 2014 r. |
| 2014/C 126/02 | Opinia Komitetu Regionów – Nowa strategia leśna UE na rzecz lasów i sektora leśno-drzewnego | 3 |
| 2014/C 126/03 | Opinia Komitetu Regionów – Europejskie długoterminowe fundusze inwestycyjne | 8 |
| 2014/C 126/04 | Opinia Komitetu Regionów – Zielona księga w sprawie ram polityki w zakresie klimatu i energii do roku 2030 | 11 |
| 2014/C 126/05 | Opinia Komitetu Regionów – Europejskie szkolnictwo wyższe na świecie | 17 |
| 2014/C 126/06 | Opinia Komitetu Regionów – Działania na rzecz otwartej edukacji | 20 |
| 2014/C 126/07 | Opinia Komitetu Regionów – Nierówności zdrowotne w Unii Europejskiej | 26 |
| 2014/C 126/08 | Opinia Komitetu Regionów – Społeczny wymiar unii gospodarczej i walutowej | 31 |
| 2014/C 126/09 | Opinia Komitetu Regionów – Projekt wytycznych UE dotyczących pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności | 35 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

105. sesja plenarna w dniach 30–31 stycznia 2014 r.

2014/C 126/01

Rezolucja Komitetu Regionów Sytuacja na Ukrainie

1

OPINIE

Komitet Regionów

105. sesja plenarna w dniach 30–31 stycznia 2014 r.

2014/C 126/02

Opinia Komitetu Regionów – Nowa strategia leśna UE na rzecz lasów i sektora leśno-drzewnego

3

2014/C 126/03

Opinia Komitetu Regionów – Europejskie długoterminowe fundusze inwestycyjne

8

2014/C 126/04

Opinia Komitetu Regionów – Zielona księga w sprawie ram polityki w zakresie klimatu i energii do roku 2030

11

2014/C 126/05

Opinia Komitetu Regionów – Europejskie szkolnictwo wyższe na świecie

17

2014/C 126/06

Opinia Komitetu Regionów – Działania na rzecz otwartej edukacji

20

2014/C 126/07

Opinia Komitetu Regionów – Nierówności zdrowotne w Unii Europejskiej

26

2014/C 126/08

Opinia Komitetu Regionów – Społeczny wymiar unii gospodarczej i walutowej

31

2014/C 126/09

Opinia Komitetu Regionów – Projekt wytycznych UE dotyczących pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności

35

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | KOMITET REGIONÓW |
| | 105. sesja plenarna w dniach 30–31 stycznia 2014 r. |
| 2014/C 126/10 | Opinia Komitetu Regionów – Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie ustanowienia Prokuratury Europejskiej | 37 |
| 2014/C 126/11 | Opinia Komitetu Regionów – Wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie przemieszczania odpadów | 42 |
| 2014/C 126/12 | Opinia Komitetu Regionów – Pakiet NAIADES II | 48 |
| 2014/C 126/13 | Opinia Komitetu Regionów – Europejski jednolity rynek łączności elektronicznej | 53 |

III   Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

105. sesja plenarna w dniach 30–31 stycznia 2014 r.

2014/C 126/10

Opinia Komitetu Regionów – Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie ustanowienia Prokuratury Europejskiej

37

2014/C 126/11

Opinia Komitetu Regionów – Wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie przemieszczania odpadów

42

2014/C 126/12

Opinia Komitetu Regionów – Pakiet NAIADES II

48

2014/C 126/13

Opinia Komitetu Regionów – Europejski jednolity rynek łączności elektronicznej

53

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

105. sesja plenarna w dniach 30–31 stycznia 2014 r.

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/1 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/1

---

Rezolucja Komitetu Regionów „Sytuacja na Ukrainie”

2014/C 126/01

KOMITET REGIONÓW

W oparciu o przedstawione Zgromadzeniu Plenarnemu przez przewodniczącego sprawozdanie z wizyty delegacji KR-u w Kijowie, która miała miejsce w dniach 22–24 stycznia 2014 r.:

| 1. | Wyraża solidarność z narodem ukraińskim, który pokojowo demonstruje w obronie demokratycznych wartości w swoim kraju, w obronie poszanowania praw człowieka i podstawowych swobód. |
| --- | --- |

1.

Wyraża solidarność z narodem ukraińskim, który pokojowo demonstruje w obronie demokratycznych wartości w swoim kraju, w obronie poszanowania praw człowieka i podstawowych swobód.

| 2. | Stanowczo potępia wszelkie akty przemocy i formy zastraszania. Użycie siły nie może być odpowiedzią na kryzys polityczny. Wzywa instytucje UE, by zdecydowanie zareagowały na łamanie praw człowieka i praworządności. |
| --- | --- |

2.

Stanowczo potępia wszelkie akty przemocy i formy zastraszania. Użycie siły nie może być odpowiedzią na kryzys polityczny. Wzywa instytucje UE, by zdecydowanie zareagowały na łamanie praw człowieka i praworządności.

| 3. | Traktuje niezwłoczne uchylenie przyjętych 16 stycznia 2014 r. represyjnych przepisów, które ograniczały podstawowe prawa człowieka i swobody i były sprzeczne ze standardami międzynarodowymi, jako pierwszy krok w kierunku przywrócenia praworządności na Ukrainie. Wzywa prezydenta do szybkiego nadania temu aktowi mocy prawnej poprzez podpisanie uchylenia wspomnianych przepisów. |
| --- | --- |

3.

Traktuje niezwłoczne uchylenie przyjętych 16 stycznia 2014 r. represyjnych przepisów, które ograniczały podstawowe prawa człowieka i swobody i były sprzeczne ze standardami międzynarodowymi, jako pierwszy krok w kierunku przywrócenia praworządności na Ukrainie. Wzywa prezydenta do szybkiego nadania temu aktowi mocy prawnej poprzez podpisanie uchylenia wspomnianych przepisów.

| 4. | Wzywa wszystkich przywódców politycznych na każdym poziomie rządów, by podjęli stanowcze kroki w celu załagodzenia sytuacji i utorowania drogi pokojowemu rozwiązaniu, które zapewniałoby ukraińskim obywatelom demokrację i stabilność oraz gwarantowałoby niezależność, wolność i integralność ich państwa. |
| --- | --- |

4.

Wzywa wszystkich przywódców politycznych na każdym poziomie rządów, by podjęli stanowcze kroki w celu załagodzenia sytuacji i utorowania drogi pokojowemu rozwiązaniu, które zapewniałoby ukraińskim obywatelom demokrację i stabilność oraz gwarantowałoby niezależność, wolność i integralność ich państwa.

| 5. | Ubolewa z powodu apelu wystosowanego w dniu 23 stycznia 2014 r. przez Radę Krajowego Kongresu Samorządów Lokalnych Ukrainy, w którym organ ten poparł antydemokratyczne przepisy przyjęte niedawno przez parlament krajowy. |
| --- | --- |

5.

Ubolewa z powodu apelu wystosowanego w dniu 23 stycznia 2014 r. przez Radę Krajowego Kongresu Samorządów Lokalnych Ukrainy, w którym organ ten poparł antydemokratyczne przepisy przyjęte niedawno przez parlament krajowy.

| 6. | Wzywa samorządy lokalne i regionalne będące partnerami w ramach CORLEAP-u, by walczyły o europejskie perspektywy Ukrainy i wykorzystywały swoje wpływy polityczne w służbie ukraińskich obywateli. |
| --- | --- |

6.

Wzywa samorządy lokalne i regionalne będące partnerami w ramach CORLEAP-u, by walczyły o europejskie perspektywy Ukrainy i wykorzystywały swoje wpływy polityczne w służbie ukraińskich obywateli.

| 7. | Przypomina, że CORLEAP został ustanowiony, by ułatwiać dialog między władzami lokalnymi i regionalnymi w krajach UE i Partnerstwa Wschodniego oraz by wspierać demokrację, stabilizację i praworządność. Postanawia przeanalizować, czy istniejące struktury są odpowiednie dla tych celów i sprawdzić możliwości poszerzenia debaty, tak by włączyć do niej wszystkie zainteresowane strony. |
| --- | --- |

7.

Przypomina, że CORLEAP został ustanowiony, by ułatwiać dialog między władzami lokalnymi i regionalnymi w krajach UE i Partnerstwa Wschodniego oraz by wspierać demokrację, stabilizację i praworządność. Postanawia przeanalizować, czy istniejące struktury są odpowiednie dla tych celów i sprawdzić możliwości poszerzenia debaty, tak by włączyć do niej wszystkie zainteresowane strony.

| 8. | Podkreśla, że demokracja i poszanowanie praw człowieka są podstawowymi warunkami demokracji lokalnej i regionalnej. Aprobuje w związku z tym zalecenie 348 (2013) Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy w sprawie demokracji lokalnej i regionalnej na Ukrainie. Popiera zwłaszcza skierowane do ukraińskiego rządu wezwanie do usunięcia konstytucyjnych i legislacyjnych ograniczeń nałożonych na kompetencje samorządów lokalnych i przyznania im większej autonomii finansowej. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla, że demokracja i poszanowanie praw człowieka są podstawowymi warunkami demokracji lokalnej i regionalnej. Aprobuje w związku z tym zalecenie 348 (2013) Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy w sprawie demokracji lokalnej i regionalnej na Ukrainie. Popiera zwłaszcza skierowane do ukraińskiego rządu wezwanie do usunięcia konstytucyjnych i legislacyjnych ograniczeń nałożonych na kompetencje samorządów lokalnych i przyznania im większej autonomii finansowej.

| 9. | Podkreśla, że zdolności zarządzania samorządów lokalnych i regionalnych na Ukrainie są ograniczone i że źródła ich finansowania zostały zredukowane przez rząd centralny. Rosnące rozbieżności między poszczególnymi obszarami stwarzają poważne ryzyko destabilizacji kraju. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla, że zdolności zarządzania samorządów lokalnych i regionalnych na Ukrainie są ograniczone i że źródła ich finansowania zostały zredukowane przez rząd centralny. Rosnące rozbieżności między poszczególnymi obszarami stwarzają poważne ryzyko destabilizacji kraju.

| 10. | Apeluje, by Ukraina w pełni przestrzegała Europejskiej karty samorządu lokalnego oraz przeprowadziła reformy administracji, dzięki którym samorządy dysponowałyby określonymi uprawnieniami, aby zapewnić spójność społeczną, gospodarczą i terytorialną. Oferuje władzom regionalnym i lokalnym na Ukrainie know-how europejskich partnerów i ponownie wyraża gotowość dalszej współpracy z nimi w celu dzielenia się doświadczeniami w zakresie dobrych rządów i współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

10.

Apeluje, by Ukraina w pełni przestrzegała Europejskiej karty samorządu lokalnego oraz przeprowadziła reformy administracji, dzięki którym samorządy dysponowałyby określonymi uprawnieniami, aby zapewnić spójność społeczną, gospodarczą i terytorialną. Oferuje władzom regionalnym i lokalnym na Ukrainie know-how europejskich partnerów i ponownie wyraża gotowość dalszej współpracy z nimi w celu dzielenia się doświadczeniami w zakresie dobrych rządów i współpracy terytorialnej.

| 11. | Wzywa wszystkie regiony i gminy UE, które nawiązały szczególne przyjacielskie stosunki i partnerstwa z regionami i gminami Ukrainy, by zwłaszcza w obecnej sytuacji nasiliły te powiązania i okazały ukraińskim partnerom solidarność i wsparcie. |
| --- | --- |

11.

Wzywa wszystkie regiony i gminy UE, które nawiązały szczególne przyjacielskie stosunki i partnerstwa z regionami i gminami Ukrainy, by zwłaszcza w obecnej sytuacji nasiliły te powiązania i okazały ukraińskim partnerom solidarność i wsparcie.

| 12. | Wzywa UE i jej instytucje do podjęcia zdecydowanych działań, aby pomóc w łagodzeniu napięcia i zagwarantować, że zostanie znalezione pokojowe rozwiązanie, które umożliwi pełne poszanowanie praw i swobód narodu ukraińskiego. |
| --- | --- |

12.

Wzywa UE i jej instytucje do podjęcia zdecydowanych działań, aby pomóc w łagodzeniu napięcia i zagwarantować, że zostanie znalezione pokojowe rozwiązanie, które umożliwi pełne poszanowanie praw i swobód narodu ukraińskiego.

| 13. | Jest gotów zaangażować się w zapewnienie władzom lokalnym i regionalnym oraz społeczeństwu obywatelskiemu pomocy w znalezieniu odpowiednich rozwiązań prowadzących do wyjścia z kryzysu. |
| --- | --- |

13.

Jest gotów zaangażować się w zapewnienie władzom lokalnym i regionalnym oraz społeczeństwu obywatelskiemu pomocy w znalezieniu odpowiednich rozwiązań prowadzących do wyjścia z kryzysu.

| 14. | Popiera nieustanne zobowiązanie UE do politycznego stowarzyszenia i integracji gospodarczej z Ukrainą w oparciu o wspólne wartości europejskie, a także gotowość UE do podpisania układu o stowarzyszeniu. W tym kontekście przypomina z naciskiem, że warunkiem wstępnym jest uwolnienie więźniów politycznych, dziennikarzy i działaczy społeczeństwa obywatelskiego, w tym Julii Tymoszenko, których uwięzienie jest niezgodne z normami i standardami sprawiedliwości i praworządności zapisanymi w Europejskiej konwencji praw człowieka oraz właściwym ustawodawstwie UE. |
| --- | --- |

14.

Popiera nieustanne zobowiązanie UE do politycznego stowarzyszenia i integracji gospodarczej z Ukrainą w oparciu o wspólne wartości europejskie, a także gotowość UE do podpisania układu o stowarzyszeniu. W tym kontekście przypomina z naciskiem, że warunkiem wstępnym jest uwolnienie więźniów politycznych, dziennikarzy i działaczy społeczeństwa obywatelskiego, w tym Julii Tymoszenko, których uwięzienie jest niezgodne z normami i standardami sprawiedliwości i praworządności zapisanymi w Europejskiej konwencji praw człowieka oraz właściwym ustawodawstwie UE.

| 15. | Poleca przewodniczącemu Komitetu Regionów przedłożyć niniejszą rezolucję przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego, przewodniczącemu Rady Europejskiej, przewodniczącemu Komisji Europejskiej, greckiej prezydencji UE oraz Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

15.

Poleca przewodniczącemu Komitetu Regionów przedłożyć niniejszą rezolucję przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego, przewodniczącemu Rady Europejskiej, przewodniczącemu Komisji Europejskiej, greckiej prezydencji UE oraz Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

Bruksela, 31 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

OPINIE

Komitet Regionów

105. sesja plenarna w dniach 30–31 stycznia 2014 r.

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/3 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/3

---

Opinia Komitetu Regionów – Nowa strategia leśna UE na rzecz lasów i sektora leśno-drzewnego

2014/C 126/02

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Pozytywny krok na drodze do uznania wielofunkcyjności lasów europejskich, do ich zrównoważonego wykorzystania i ochrony

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem komunikat Komisji Europejskiej w sprawie nowej strategii na rzecz lasów, w której zaproponowano globalne i wyważone podejście uwzględniające wszystkie aspekty zrównoważonego zarządzania lasami i sektorem leśno-drzewnym. Choć wdrażanie polityki leśnej leży w kompetencjach państw członkowskich, przedmiotowa strategia może stanowić instrument wytyczający kierunek działań, mogący zagwarantować zrównoważone zarządzanie lasami, ich ochronę, wsparcie różnorodności biologicznej, postrzeganie lasów jako zasobu w ramach przeciwdziałania zmianie klimatu oraz przyczynienie się do jej złagodzenia, a także ogólniej do trwałego charakteru działalności sektora leśno-drzewnego. Należy przyjąć z zadowoleniem to, że analizuje się wymiar gospodarczy i społeczny lasów oraz że uznaje się ich znaczenie jako źródła nowych miejsc pracy dla społeczności lokalnych, zwłaszcza dzięki sektorowi leśno-drzewnemu, który jest w stanie wytworzyć konkretny łańcuch wartości, oraz rozwojowi know-how związanego z lasami. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem komunikat Komisji Europejskiej w sprawie nowej strategii na rzecz lasów, w której zaproponowano globalne i wyważone podejście uwzględniające wszystkie aspekty zrównoważonego zarządzania lasami i sektorem leśno-drzewnym. Choć wdrażanie polityki leśnej leży w kompetencjach państw członkowskich, przedmiotowa strategia może stanowić instrument wytyczający kierunek działań, mogący zagwarantować zrównoważone zarządzanie lasami, ich ochronę, wsparcie różnorodności biologicznej, postrzeganie lasów jako zasobu w ramach przeciwdziałania zmianie klimatu oraz przyczynienie się do jej złagodzenia, a także ogólniej do trwałego charakteru działalności sektora leśno-drzewnego. Należy przyjąć z zadowoleniem to, że analizuje się wymiar gospodarczy i społeczny lasów oraz że uznaje się ich znaczenie jako źródła nowych miejsc pracy dla społeczności lokalnych, zwłaszcza dzięki sektorowi leśno-drzewnemu, który jest w stanie wytworzyć konkretny łańcuch wartości, oraz rozwojowi know-how związanego z lasami.

| 2. | Wyraża zadowolenie, że Komisja Europejska uznała wielofunkcyjną rolę lasów, choć jest przekonany, że należałoby dokonać głębszej refleksji nad wielofunkcyjnością, aby zróżnicować lasy europejskie i zarządzanie nimi w zależności od funkcji, którą zamierza się promować w poszczególnych przypadkach. Poza tym wyraża zadowolenie z faktu, że Komisja zadbała o odniesienie do zasady zrównoważonej konsumpcji. |
| --- | --- |

2.

Wyraża zadowolenie, że Komisja Europejska uznała wielofunkcyjną rolę lasów, choć jest przekonany, że należałoby dokonać głębszej refleksji nad wielofunkcyjnością, aby zróżnicować lasy europejskie i zarządzanie nimi w zależności od funkcji, którą zamierza się promować w poszczególnych przypadkach. Poza tym wyraża zadowolenie z faktu, że Komisja zadbała o odniesienie do zasady zrównoważonej konsumpcji.

| 3. | Uważa, że obecny moment jest szczególnie właściwy do tego, by zaproponować nową strategię ze względu na coraz większą presję wywieraną na lasy: zmiana klimatu, w połączeniu z brakiem zarządzania lasami w ostatnich latach ze względu na ich znikomą rentowność, prowadzi do zmiany ich kondycji i składu gatunkowego, prowadzona polityka zmierzająca do realizacji celów wytyczonych w zakresie odnawialnych źródeł energii może doprowadzić do korzystania na większą skalę z biomasy leśnej (1), a kryzys gospodarczy zmienia presję na lasy ze strony człowieka. Opracowanie wymiernych i uzasadnionych kryteriów zrównoważonego zarządzania oraz propagowanie działań zmierzających do poprawy sytuacji na terenach ubogich w zasoby i inwestycji w infrastrukturę mogą w znaczny sposób przyczynić się do zwiększonej ochrony europejskich lasów oraz ich długoterminowo zrównoważonego wykorzystania. Aspekt ten nabiera szczególnego znaczenia, gdyż zmienność klimatu pociąga za sobą nowe presje i sprawia, że prognozy dotyczące środowiska naturalnego i gospodarki tracą na ścisłości. |
| --- | --- |

3.

Uważa, że obecny moment jest szczególnie właściwy do tego, by zaproponować nową strategię ze względu na coraz większą presję wywieraną na lasy: zmiana klimatu, w połączeniu z brakiem zarządzania lasami w ostatnich latach ze względu na ich znikomą rentowność, prowadzi do zmiany ich kondycji i składu gatunkowego, prowadzona polityka zmierzająca do realizacji celów wytyczonych w zakresie odnawialnych źródeł energii może doprowadzić do korzystania na większą skalę z biomasy leśnej (1), a kryzys gospodarczy zmienia presję na lasy ze strony człowieka. Opracowanie wymiernych i uzasadnionych kryteriów zrównoważonego zarządzania oraz propagowanie działań zmierzających do poprawy sytuacji na terenach ubogich w zasoby i inwestycji w infrastrukturę mogą w znaczny sposób przyczynić się do zwiększonej ochrony europejskich lasów oraz ich długoterminowo zrównoważonego wykorzystania. Aspekt ten nabiera szczególnego znaczenia, gdyż zmienność klimatu pociąga za sobą nowe presje i sprawia, że prognozy dotyczące środowiska naturalnego i gospodarki tracą na ścisłości.

| 4. | Uważa, że lasy rodzime i naturalne są istotnymi siedliskami i powinny być zarządzane zgodnie z przepisami w zakresie leśnictwa i z przepisami regionalnymi. Dlatego też państwa członkowskie i regiony powinny mieć możliwość podjęcia decyzji zabraniającej sadzenia zmodyfikowanych genetycznie gatunków drzew i roślin. |
| --- | --- |

4.

Uważa, że lasy rodzime i naturalne są istotnymi siedliskami i powinny być zarządzane zgodnie z przepisami w zakresie leśnictwa i z przepisami regionalnymi. Dlatego też państwa członkowskie i regiony powinny mieć możliwość podjęcia decyzji zabraniającej sadzenia zmodyfikowanych genetycznie gatunków drzew i roślin.

| 5. | Podkreśla znaczenie poszanowania przez UE faktu, że polityka leśna należy do kompetencji krajowych. Ważne jest, by nowa strategia leśna uwzględniała różnorodne uwarunkowania istniejące w państwach członkowskich UE oraz respektowała i uzupełniała krajową politykę leśną państw członkowskich. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla znaczenie poszanowania przez UE faktu, że polityka leśna należy do kompetencji krajowych. Ważne jest, by nowa strategia leśna uwzględniała różnorodne uwarunkowania istniejące w państwach członkowskich UE oraz respektowała i uzupełniała krajową politykę leśną państw członkowskich.

| 6. | Wnosi, aby Komisja – z myślą o ułatwieniu dalszego monitorowania realizacji celów strategii – określiła, które z tych celów wynikają ze zobowiązań państw członkowskich związanych z lasami, a zarazem rozróżniła zobowiązania międzynarodowe od europejskich. Zdaniem Komitetu na wszystkich poziomach należy podkreślać rolę istniejących specjalistycznych organów i unikać tworzenia nowych takich struktur. |
| --- | --- |

6.

Wnosi, aby Komisja – z myślą o ułatwieniu dalszego monitorowania realizacji celów strategii – określiła, które z tych celów wynikają ze zobowiązań państw członkowskich związanych z lasami, a zarazem rozróżniła zobowiązania międzynarodowe od europejskich. Zdaniem Komitetu na wszystkich poziomach należy podkreślać rolę istniejących specjalistycznych organów i unikać tworzenia nowych takich struktur.

Presja na lasy ze strony człowieka wywiera wpływ na społeczeństwo, które należy uczulić na te kwestie

| 7. | Podkreśla, że warunki gospodarcze wpływają na kondycję lasów, zarówno w perspektywie natychmiastowej, jak i bardziej długoterminowej, gdyż ich skutki często dają się odczuć dopiero po dłuższym czasie. Zjawiska takie jak podpalanie lasów, zmiana użytkowania gruntów, nielegalny wyrąb i kłusownictwo występują z coraz większą częstotliwością. W związku z tym konieczne staje się nasilenie nadzoru i przeprowadzanie kontroli oraz analiz kosztów i korzyści związanych z przewidywanym wykorzystaniem. Należy jednocześnie uwzględnić związane z tym ewentualne skutki długoterminowe. Ponieważ wykorzystanie lasów i ich funkcja ekologiczna są bardzo zróżnicowane w ramach UE, trzeba przy tym opierać się na uwarunkowaniach regionalnych. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla, że warunki gospodarcze wpływają na kondycję lasów, zarówno w perspektywie natychmiastowej, jak i bardziej długoterminowej, gdyż ich skutki często dają się odczuć dopiero po dłuższym czasie. Zjawiska takie jak podpalanie lasów, zmiana użytkowania gruntów, nielegalny wyrąb i kłusownictwo występują z coraz większą częstotliwością. W związku z tym konieczne staje się nasilenie nadzoru i przeprowadzanie kontroli oraz analiz kosztów i korzyści związanych z przewidywanym wykorzystaniem. Należy jednocześnie uwzględnić związane z tym ewentualne skutki długoterminowe. Ponieważ wykorzystanie lasów i ich funkcja ekologiczna są bardzo zróżnicowane w ramach UE, trzeba przy tym opierać się na uwarunkowaniach regionalnych.

| 8. | Wyraża zaniepokojenie tendencją obszarów miejskich do rozrostu – stanowi ona zagrożenie dla środowiska naturalnego, a zwłaszcza dla lasów podmiejskich. Komitet zachęca do opracowania odpowiednich narzędzi naukowych, by projekty poszerzania stref miejskich były opracowywane ze wszelką wymaganą ostrożnością. |
| --- | --- |

8.

Wyraża zaniepokojenie tendencją obszarów miejskich do rozrostu – stanowi ona zagrożenie dla środowiska naturalnego, a zwłaszcza dla lasów podmiejskich. Komitet zachęca do opracowania odpowiednich narzędzi naukowych, by projekty poszerzania stref miejskich były opracowywane ze wszelką wymaganą ostrożnością.

| 9. | Pragnie zauważyć, że zdaniem ONZ, a także według strategii UE na rzecz różnorodności biologicznej, cel dotyczący wyraźnego spowolnienia tempa jej spadku w skali światowej w okresie 2002–2010 nie został zrealizowany. Ponadto prawdopodobny spadek różnorodności biologicznej odbije się w pierwszym rzędzie i w najwyższym stopniu na społeczeństwach najuboższych. Świadomi tych problemów obywatele mogą jednak przyczynić się do odwrócenia tej tendencji. Należy uświadomić sobie istnienie relacji między jakością ekosystemów a zrównoważonym rozwojem, zwłaszcza poprzez mobilizację i informowanie o tym obywateli i partnerów społecznych. Należy szerzej udostępnić ogółowi społeczeństwa dane naukowe za pośrednictwem szerokich kampanii informacyjnych oraz edukacji w zakresie ochrony środowiska. Unia Europejska i państwa członkowskie powinny położyć większy nacisk na działania związane z sektorem leśno-drzewnym w swych własnych politykach rozwoju, a także podkreślać tworzenie prawodawstwa dotyczącego lasów i administracji lasów oraz zasady zrównoważonej gospodarki leśnej w programach rozwojowych podpisywanych z państwami trzecimi oraz w finansowaniu rozwoju. Wsparłoby to ogólne cele UE dotyczące rozwoju, a organy administracji leśnej państw członkowskich, uniwersytety i organizacje sektora leśnego miałyby znaczną specjalistyczną wiedzę z zakresu wdrażania tych celów. |
| --- | --- |

9.

Pragnie zauważyć, że zdaniem ONZ, a także według strategii UE na rzecz różnorodności biologicznej, cel dotyczący wyraźnego spowolnienia tempa jej spadku w skali światowej w okresie 2002–2010 nie został zrealizowany. Ponadto prawdopodobny spadek różnorodności biologicznej odbije się w pierwszym rzędzie i w najwyższym stopniu na społeczeństwach najuboższych. Świadomi tych problemów obywatele mogą jednak przyczynić się do odwrócenia tej tendencji. Należy uświadomić sobie istnienie relacji między jakością ekosystemów a zrównoważonym rozwojem, zwłaszcza poprzez mobilizację i informowanie o tym obywateli i partnerów społecznych. Należy szerzej udostępnić ogółowi społeczeństwa dane naukowe za pośrednictwem szerokich kampanii informacyjnych oraz edukacji w zakresie ochrony środowiska. Unia Europejska i państwa członkowskie powinny położyć większy nacisk na działania związane z sektorem leśno-drzewnym w swych własnych politykach rozwoju, a także podkreślać tworzenie prawodawstwa dotyczącego lasów i administracji lasów oraz zasady zrównoważonej gospodarki leśnej w programach rozwojowych podpisywanych z państwami trzecimi oraz w finansowaniu rozwoju. Wsparłoby to ogólne cele UE dotyczące rozwoju, a organy administracji leśnej państw członkowskich, uniwersytety i organizacje sektora leśnego miałyby znaczną specjalistyczną wiedzę z zakresu wdrażania tych celów.

| 10. | Przypomina, że sektor leśnictwa już obecnie przyczynia się w znaczny sposób do dobrobytu UE: zapewnia około 3,5 mln miejsc pracy w samym sektorze przetwórczym. Zauważa także, że istnieją regiony, w których możliwości zrównoważonego wzrostu i tworzenia miejsc pracy w tym sektorze nie są jeszcze w pełni wykorzystane. Zrównoważone zarządzanie lasami, wykorzystywanie polityk w zakresie zdobywania kompetencji, np. w ramach kształcenia przez całe życie, a także wspieranie badań i rozwoju nowych technologii, stwarzają możliwości zwiększenia zatrudnienia nie tylko w tradycyjnych zawodach tego sektora, lecz także w nowych rodzajach działalności zawodowej, które dopiero powstaną. |
| --- | --- |

10.

Przypomina, że sektor leśnictwa już obecnie przyczynia się w znaczny sposób do dobrobytu UE: zapewnia około 3,5 mln miejsc pracy w samym sektorze przetwórczym. Zauważa także, że istnieją regiony, w których możliwości zrównoważonego wzrostu i tworzenia miejsc pracy w tym sektorze nie są jeszcze w pełni wykorzystane. Zrównoważone zarządzanie lasami, wykorzystywanie polityk w zakresie zdobywania kompetencji, np. w ramach kształcenia przez całe życie, a także wspieranie badań i rozwoju nowych technologii, stwarzają możliwości zwiększenia zatrudnienia nie tylko w tradycyjnych zawodach tego sektora, lecz także w nowych rodzajach działalności zawodowej, które dopiero powstaną.

| 11. | Pozytywnie odnosi się do propozycji zachęcania do zmian sposobów konsumpcji i zachowań konsumpcyjnych, zwłaszcza przez propagowanie wykorzystania artykułów z drewna pochodzącego z lasów zarządzanych w sposób zrównoważony. Wykorzystanie drewna i zastąpienie produktów wykonanych z materiałów wymagających dużych emisji CO2 w obróbce stanowi znaczny postęp ku poprawie środowiska naturalnego i osiągnięciu gospodarki niskoemisyjnej. W odniesieniu do przejścia na odnawialne źródła energii, wśród których zasadnicze miejsce zajmuje biomasa leśna, należy pracować nad uświadomieniem konsumentom ich odpowiedzialności, tak by produkcja energii odbywała się w sposób możliwie zrównoważony pod względem ekologicznym, gospodarczym i społecznym. |
| --- | --- |

11.

Pozytywnie odnosi się do propozycji zachęcania do zmian sposobów konsumpcji i zachowań konsumpcyjnych, zwłaszcza przez propagowanie wykorzystania artykułów z drewna pochodzącego z lasów zarządzanych w sposób zrównoważony. Wykorzystanie drewna i zastąpienie produktów wykonanych z materiałów wymagających dużych emisji CO2 w obróbce stanowi znaczny postęp ku poprawie środowiska naturalnego i osiągnięciu gospodarki niskoemisyjnej. W odniesieniu do przejścia na odnawialne źródła energii, wśród których zasadnicze miejsce zajmuje biomasa leśna, należy pracować nad uświadomieniem konsumentom ich odpowiedzialności, tak by produkcja energii odbywała się w sposób możliwie zrównoważony pod względem ekologicznym, gospodarczym i społecznym.

| 12. | Ubolewa, że Komisja Europejska w swej strategii w niewystarczającym stopniu uwzględniła użytkowanie lasów w celach rekreacyjnych. Także przy kwestii korzystania z zasobów leśnych nie wspomniano niestety o konieczności wyważenia aspektów rekreacji, eksploatacji do celów gospodarczych i ochrony środowiska, a pozwoliłoby to na praktyczne wdrożenie zasad zrównoważonego rozwoju w oparciu o konkurencyjność, ochronę środowiska i względy społeczne. |
| --- | --- |

12.

Ubolewa, że Komisja Europejska w swej strategii w niewystarczającym stopniu uwzględniła użytkowanie lasów w celach rekreacyjnych. Także przy kwestii korzystania z zasobów leśnych nie wspomniano niestety o konieczności wyważenia aspektów rekreacji, eksploatacji do celów gospodarczych i ochrony środowiska, a pozwoliłoby to na praktyczne wdrożenie zasad zrównoważonego rozwoju w oparciu o konkurencyjność, ochronę środowiska i względy społeczne.

Rola społeczności lokalnych w ochronie lasów i różnorodności biologicznej

| 13. | Ubolewa, że Komisja Europejska nie odniosła się do roli samorządów lokalnych i regionalnych we wdrażaniu przedmiotowej strategii. Ich udział zapewnia wszakże równowagę między wykorzystaniem gospodarczym lasów, które się nasila, a zrównoważonym rozwojem. Komitet uważa w związku z tym, że należy zadbać o ich aktywniejszy udział w opracowywaniu tej strategii i proponuje, by były one reprezentowane w oficjalnych organach przygotowujących plany działań politycznych, takich jak Stały Komitet ds. Leśnictwa oraz Grupa Doradcza ds. Leśnictwa i Korka. |
| --- | --- |

13.

Ubolewa, że Komisja Europejska nie odniosła się do roli samorządów lokalnych i regionalnych we wdrażaniu przedmiotowej strategii. Ich udział zapewnia wszakże równowagę między wykorzystaniem gospodarczym lasów, które się nasila, a zrównoważonym rozwojem. Komitet uważa w związku z tym, że należy zadbać o ich aktywniejszy udział w opracowywaniu tej strategii i proponuje, by były one reprezentowane w oficjalnych organach przygotowujących plany działań politycznych, takich jak Stały Komitet ds. Leśnictwa oraz Grupa Doradcza ds. Leśnictwa i Korka.

| 14. | Przypomina, że lasy gminne, obejmujące łączną powierzchnię 20 mln hektarów, to trzeci pod względem wielkości rodzaj własności leśnej w Europie. Samorządy lokalne i regionalne zarazem są właścicielami lasów i odpowiadają za realizację i nadzorowanie szeregu strategii politycznych związanych z lasami. |
| --- | --- |

14.

Przypomina, że lasy gminne, obejmujące łączną powierzchnię 20 mln hektarów, to trzeci pod względem wielkości rodzaj własności leśnej w Europie. Samorządy lokalne i regionalne zarazem są właścicielami lasów i odpowiadają za realizację i nadzorowanie szeregu strategii politycznych związanych z lasami.

| 15. | Stwierdza, że społeczności lokalne mają bezpośrednią styczność z lasami i jako pierwsze odczuwają skutki polityk, które są w nich wdrażane. To na nich spoczywa odpowiedzialność za ochronę lasów i to one bezpośrednio ponoszą koszty tej ochrony. To te społeczności korzystają z występowania lasów na danym obszarze i dbają o utrzymanie ich w dobrym stanie i jako pierwsze odczuwają skutki ich degradacji. Ponadto władze lokalne często ponoszą odpowiedzialność za gromadzenie danych i mają możliwość bezpośrednio ocenić skutki wdrażanych polityk. Oczywiste jest więc, że należy priorytetowo potraktować prawidłowe informowanie samorządów lokalnych, lecz jednocześnie zapewnić im środki umożliwiające wywiązanie się ze swych zadań. Należy ustanowić zdecentralizowaną i stałą komunikację z podmiotami lokalnymi, by opracować koncepcję lasu mającą na celu akceptację na poziomie lokalnym wielostronnych polityk rozwoju lasów i ich wdrożenie. |
| --- | --- |

15.

Stwierdza, że społeczności lokalne mają bezpośrednią styczność z lasami i jako pierwsze odczuwają skutki polityk, które są w nich wdrażane. To na nich spoczywa odpowiedzialność za ochronę lasów i to one bezpośrednio ponoszą koszty tej ochrony. To te społeczności korzystają z występowania lasów na danym obszarze i dbają o utrzymanie ich w dobrym stanie i jako pierwsze odczuwają skutki ich degradacji. Ponadto władze lokalne często ponoszą odpowiedzialność za gromadzenie danych i mają możliwość bezpośrednio ocenić skutki wdrażanych polityk. Oczywiste jest więc, że należy priorytetowo potraktować prawidłowe informowanie samorządów lokalnych, lecz jednocześnie zapewnić im środki umożliwiające wywiązanie się ze swych zadań. Należy ustanowić zdecentralizowaną i stałą komunikację z podmiotami lokalnymi, by opracować koncepcję lasu mającą na celu akceptację na poziomie lokalnym wielostronnych polityk rozwoju lasów i ich wdrożenie.

| 16. | Wzywa państwa członkowskie, by odpowiednio uwzględniły rolę władz lokalnych i regionalnych w rozwijaniu zasobów leśnych dla celów rekreacyjnych i by instytucje te, gospodarujące obszarami leśnymi dla celów rekreacyjnych – z myślą o jak największej satysfakcji ludności lokalnej i osób przyjezdnych – nie były obciążane dodatkową i zbędną biurokracją. |
| --- | --- |

16.

Wzywa państwa członkowskie, by odpowiednio uwzględniły rolę władz lokalnych i regionalnych w rozwijaniu zasobów leśnych dla celów rekreacyjnych i by instytucje te, gospodarujące obszarami leśnymi dla celów rekreacyjnych – z myślą o jak największej satysfakcji ludności lokalnej i osób przyjezdnych – nie były obciążane dodatkową i zbędną biurokracją.

| 17. | Podkreśla, że granice kompleksów leśnych nie pokrywają się z granicami państwowymi, podobnie przedstawia się sytuacja, jeśli chodzi o korzyści z nich płynące i problemy z nimi związane. Wobec tego Komitet pozytywnie odnosi się do umocnienia współpracy prowadzonej na szeroką skalę, zwłaszcza na obszarach transgranicznych. |
| --- | --- |

17.

Podkreśla, że granice kompleksów leśnych nie pokrywają się z granicami państwowymi, podobnie przedstawia się sytuacja, jeśli chodzi o korzyści z nich płynące i problemy z nimi związane. Wobec tego Komitet pozytywnie odnosi się do umocnienia współpracy prowadzonej na szeroką skalę, zwłaszcza na obszarach transgranicznych.

| 18. | Uważa, że lasy europejskie różnią się między sobą, zarówno pod względem swych cech charakterystycznych oraz cech szczególnych obszarów, na których się znajdują, jak i stojących przed nimi zagrożeń. Sugeruje więc wprowadzenie zróżnicowanych polityk, by uwzględnić warunki lokalne i uzyskać lepsze rezultaty. Komitet zaleca więc wprowadzenie specjalnych środków oraz konkretne wsparcie opracowywania lokalnych i regionalnych planów urządzenia lasu, by wesprzeć samorządy lokalne na obszarach obiektywnie wykazujących zdecydowanie odrębne cechy. Chodziłoby tu np. o obszary o niskiej gęstości zaludnienia, regiony najbardziej oddalone, regiony wyspiarskie, regiony najdalej wysunięte na północ, obszary o specyficznych ekosystemach oraz o lasy śródziemnomorskie, które poddawane są coraz silniejszej presji ze względu na zmianę klimatu. |
| --- | --- |

18.

Uważa, że lasy europejskie różnią się między sobą, zarówno pod względem swych cech charakterystycznych oraz cech szczególnych obszarów, na których się znajdują, jak i stojących przed nimi zagrożeń. Sugeruje więc wprowadzenie zróżnicowanych polityk, by uwzględnić warunki lokalne i uzyskać lepsze rezultaty. Komitet zaleca więc wprowadzenie specjalnych środków oraz konkretne wsparcie opracowywania lokalnych i regionalnych planów urządzenia lasu, by wesprzeć samorządy lokalne na obszarach obiektywnie wykazujących zdecydowanie odrębne cechy. Chodziłoby tu np. o obszary o niskiej gęstości zaludnienia, regiony najbardziej oddalone, regiony wyspiarskie, regiony najdalej wysunięte na północ, obszary o specyficznych ekosystemach oraz o lasy śródziemnomorskie, które poddawane są coraz silniejszej presji ze względu na zmianę klimatu.

Wykorzystanie gospodarcze lasów z punktu widzenia zrównoważonej gospodarki

| 19. | Uważa, że ochrona lasów i sektora leśnego oraz odpowiednie zarządzanie nimi sprzyjają ochronie dużej części terenów programu „Natura 2000”, a co za tym idzie, zachowaniu różnorodności biologicznej w Europie. |
| --- | --- |

19.

Uważa, że ochrona lasów i sektora leśnego oraz odpowiednie zarządzanie nimi sprzyjają ochronie dużej części terenów programu „Natura 2000”, a co za tym idzie, zachowaniu różnorodności biologicznej w Europie.

| 20. | Podkreśla, że sektor publiczny oraz samorządy lokalne i regionalne – jako właściciele znacznej części lasów europejskich lub usługodawcy – muszą gwarantować wielofunkcyjność i zrównoważony rozwój tych lasów, a jednocześnie ich przekształcenie w jeden z podstawowych elementów rozwoju gospodarczego tych obszarów, dzięki prawidłowemu i zrównoważonemu zarządzaniu zasobami leśnymi. W tym celu muszą wnosić wkład w ochronę lasów i zarządzanie nimi, o ile mają zapewnione do tego niezbędne środki. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla, że sektor publiczny oraz samorządy lokalne i regionalne – jako właściciele znacznej części lasów europejskich lub usługodawcy – muszą gwarantować wielofunkcyjność i zrównoważony rozwój tych lasów, a jednocześnie ich przekształcenie w jeden z podstawowych elementów rozwoju gospodarczego tych obszarów, dzięki prawidłowemu i zrównoważonemu zarządzaniu zasobami leśnymi. W tym celu muszą wnosić wkład w ochronę lasów i zarządzanie nimi, o ile mają zapewnione do tego niezbędne środki.

| 21. | Podziela pogląd, że trzeba uznać fakt, że UE nie zależy wyłącznie od produkcji własnej i że jej konsumpcja ma wpływ na lasy w skali światowej. Należałoby przyjąć za cele, oprócz gwarantowania i udowadniania zrównoważonego zarządzania wszystkimi lasami w UE, również zwiększenie obszarów zalesionych i zwiększenie produktywności lasów europejskich, przynajmniej w przypadku lasów, w których w ramach wielofunkcyjności główną funkcją jest funkcja produkcyjna. |
| --- | --- |

21.

Podziela pogląd, że trzeba uznać fakt, że UE nie zależy wyłącznie od produkcji własnej i że jej konsumpcja ma wpływ na lasy w skali światowej. Należałoby przyjąć za cele, oprócz gwarantowania i udowadniania zrównoważonego zarządzania wszystkimi lasami w UE, również zwiększenie obszarów zalesionych i zwiększenie produktywności lasów europejskich, przynajmniej w przypadku lasów, w których w ramach wielofunkcyjności główną funkcją jest funkcja produkcyjna.

| 22. | Sądzi ponadto, że znaczny odsetek lasów prywatnych w Europie stwarza sytuacje, które należy kontrolować, a zarazem wykorzystać we właściwy sposób. Ważnym aspektem strategii na rzecz lasów jest poprawa kontrolowania i koordynowania działalności właścicieli lasów, a także podniesienie poziomu ich kształcenia i udzielanego im wsparcia. Wskazane byłoby zwłaszcza, by państwa członkowskie zadbały o środki zachęty do dobrego zarządzania lasami prywatnymi. Takim samym zagrożeniem jest brak działań w zakresie ochrony, jak i niezrównoważona eksploatacja zasobów leśnych. Podobnie, państwa członkowskie powinny domagać się od prywatnych właścicieli lasów, by ci chronili je w długiej perspektywie czasowej poprzez wdrożenie projektu zarządzania swoim mieniem, a zwłaszcza by zadbali o proces ich regeneracji. Właścicielom lasów i ich organizacjom powinno się zagwarantować możliwość udziału w podejmowaniu decyzji w sektorze leśnym oraz w odpowiednim procesie decyzyjnym na szczeblu europejskim, krajowym i lokalnym. |
| --- | --- |

22.

Sądzi ponadto, że znaczny odsetek lasów prywatnych w Europie stwarza sytuacje, które należy kontrolować, a zarazem wykorzystać we właściwy sposób. Ważnym aspektem strategii na rzecz lasów jest poprawa kontrolowania i koordynowania działalności właścicieli lasów, a także podniesienie poziomu ich kształcenia i udzielanego im wsparcia. Wskazane byłoby zwłaszcza, by państwa członkowskie zadbały o środki zachęty do dobrego zarządzania lasami prywatnymi. Takim samym zagrożeniem jest brak działań w zakresie ochrony, jak i niezrównoważona eksploatacja zasobów leśnych. Podobnie, państwa członkowskie powinny domagać się od prywatnych właścicieli lasów, by ci chronili je w długiej perspektywie czasowej poprzez wdrożenie projektu zarządzania swoim mieniem, a zwłaszcza by zadbali o proces ich regeneracji. Właścicielom lasów i ich organizacjom powinno się zagwarantować możliwość udziału w podejmowaniu decyzji w sektorze leśnym oraz w odpowiednim procesie decyzyjnym na szczeblu europejskim, krajowym i lokalnym.

| 23. | Przypomina o sytuacji obszarów, na których proces odtwarzania lasów jest utrudniony ze względu na warunki klimatyczne i glebowe. Szczególną uwagę należy poświęcić regionom o trudnej sytuacji topograficznej, w których tym samym trudniej jest wprowadzić mechanizację, a także o klimacie, który sprzyja bardziej gatunkom inwazyjnym niż zasadzonym gatunkom leśnym, poprzez zapewnienie środków wspierających inwestycje prywatne w restrukturyzację, ochronę oraz rozwój sektora leśnego. |
| --- | --- |

23.

Przypomina o sytuacji obszarów, na których proces odtwarzania lasów jest utrudniony ze względu na warunki klimatyczne i glebowe. Szczególną uwagę należy poświęcić regionom o trudnej sytuacji topograficznej, w których tym samym trudniej jest wprowadzić mechanizację, a także o klimacie, który sprzyja bardziej gatunkom inwazyjnym niż zasadzonym gatunkom leśnym, poprzez zapewnienie środków wspierających inwestycje prywatne w restrukturyzację, ochronę oraz rozwój sektora leśnego.

| 24. | Uważa też, że należy wzmocnić gospodarkę leśną prowadzoną w lasach publicznych, których działalność jest nierentowna ekonomicznie, czy to ze względu na jakość oferowanych produktów, czy z powodu słabej infrastruktury, i w tym celu dokonać w tych lasach inwestycji, które pozwolą na poprawę ich stanu i lepszy dostęp do ich zasobów. |
| --- | --- |

24.

Uważa też, że należy wzmocnić gospodarkę leśną prowadzoną w lasach publicznych, których działalność jest nierentowna ekonomicznie, czy to ze względu na jakość oferowanych produktów, czy z powodu słabej infrastruktury, i w tym celu dokonać w tych lasach inwestycji, które pozwolą na poprawę ich stanu i lepszy dostęp do ich zasobów.

| 25. | Uważa, że wprowadzenie zasady kaskadowego wykorzystania w odniesieniu do drewna może mieć ograniczone zastosowanie, gdyż nie wszystkie regiony posiadają infrastrukturę lub przedsiębiorstwa dysponujące wszystkimi możliwościami przetwarzania i wykorzystania drewna. W związku z tym bardziej realistyczne byłoby upowszechnianie zasady skutecznego wykorzystania zasobów, w ramach zintegrowanego podejścia i pod kierownictwem samorządów lokalnych i regionalnych, aby zapewnić zrównoważone zarządzanie lasami europejskimi. |
| --- | --- |

25.

Uważa, że wprowadzenie zasady kaskadowego wykorzystania w odniesieniu do drewna może mieć ograniczone zastosowanie, gdyż nie wszystkie regiony posiadają infrastrukturę lub przedsiębiorstwa dysponujące wszystkimi możliwościami przetwarzania i wykorzystania drewna. W związku z tym bardziej realistyczne byłoby upowszechnianie zasady skutecznego wykorzystania zasobów, w ramach zintegrowanego podejścia i pod kierownictwem samorządów lokalnych i regionalnych, aby zapewnić zrównoważone zarządzanie lasami europejskimi.

| 26. | Wyraża zadowolenie z roli, jaką w komunikacie Komisji przypisano konkurencyjności i zrównoważonemu rozwojowi przemysłu leśnego, jako sile napędowej zrównoważonego zarządzania lasami europejskimi, i sądzi, że poza zrównoważonym zarządzaniem, które powinno przyświecać działaniom przemysłu leśnego, w ramach odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw może on przyczynić się do upowszechniania wśród ogółu społeczeństwa informacji dotyczących zagadnień ekologicznych związanych z wyrobami przemysłu leśnego. |
| --- | --- |

26.

Wyraża zadowolenie z roli, jaką w komunikacie Komisji przypisano konkurencyjności i zrównoważonemu rozwojowi przemysłu leśnego, jako sile napędowej zrównoważonego zarządzania lasami europejskimi, i sądzi, że poza zrównoważonym zarządzaniem, które powinno przyświecać działaniom przemysłu leśnego, w ramach odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw może on przyczynić się do upowszechniania wśród ogółu społeczeństwa informacji dotyczących zagadnień ekologicznych związanych z wyrobami przemysłu leśnego.

| 27. | Przyjmuje z zadowoleniem i uznaje efekty dobrowolnych systemów certyfikacji oraz zaleca ich szerokie wsparcie przy pomocy innych środków, w tym instrumentów finansowych. Certyfikacja może stać się narzędziem, które przyczyni się do zahamowania napływu drewna i produktów drewnianych nielegalnego pochodzenia. |
| --- | --- |

27.

Przyjmuje z zadowoleniem i uznaje efekty dobrowolnych systemów certyfikacji oraz zaleca ich szerokie wsparcie przy pomocy innych środków, w tym instrumentów finansowych. Certyfikacja może stać się narzędziem, które przyczyni się do zahamowania napływu drewna i produktów drewnianych nielegalnego pochodzenia.

| 28. | Podkreśla, że z punktu widzenia MŚP działających na poziomie lokalnym, zaproponowane środki mogą doprowadzić do utraty konkurencyjności w wyniku podniesienia kosztów produkcji. W związku z tym Komitet proponuje wprowadzenie środków wspierania MŚP. Chodziłoby zwłaszcza o zachęcanie do konsumpcji produktów lokalnego przemysłu leśnego, unikając w miarę możliwości wprowadzania polityk, które mogłyby przyczynić się do nadmiernej biurokracji i dodatkowych kosztów administracyjnych. Należy szczególnie zadbać o to, by zawierając umowy dwustronne z krajami trzecimi uwzględnić wpływ przyjętych środków na dobrobyt gospodarczy i społeczny obszarów leśnych w tych państwach. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla, że z punktu widzenia MŚP działających na poziomie lokalnym, zaproponowane środki mogą doprowadzić do utraty konkurencyjności w wyniku podniesienia kosztów produkcji. W związku z tym Komitet proponuje wprowadzenie środków wspierania MŚP. Chodziłoby zwłaszcza o zachęcanie do konsumpcji produktów lokalnego przemysłu leśnego, unikając w miarę możliwości wprowadzania polityk, które mogłyby przyczynić się do nadmiernej biurokracji i dodatkowych kosztów administracyjnych. Należy szczególnie zadbać o to, by zawierając umowy dwustronne z krajami trzecimi uwzględnić wpływ przyjętych środków na dobrobyt gospodarczy i społeczny obszarów leśnych w tych państwach.

| 29. | Uważa, że należy wspierać plany gospodarki leśnej dla lasów europejskich zmierzające do zrównoważonego wykorzystania ich zasobów, nadając podczas ich opracowywania większą wagę lasom o mniej produktywnym charakterze, bardziej dotkniętym zmianą klimatu i o dużych walorach do ochrony (lasy śródziemnomorskie, lasy programu „Natura 2000” itp.). |
| --- | --- |

29.

Uważa, że należy wspierać plany gospodarki leśnej dla lasów europejskich zmierzające do zrównoważonego wykorzystania ich zasobów, nadając podczas ich opracowywania większą wagę lasom o mniej produktywnym charakterze, bardziej dotkniętym zmianą klimatu i o dużych walorach do ochrony (lasy śródziemnomorskie, lasy programu „Natura 2000” itp.).

Strategia przyniesie rezultaty, jeśli zostanie wdrożona właściwie i w sposób skoordynowany

| 30. | Zwraca uwagę na to, że w zaproponowanej strategii nie przedstawiono ani wymiernych celów i wskaźników, ani mechanizmów kontroli wdrażania, ani też długoterminowego planu działań na rzecz realizacji strategii, choć odwołano się w niej do szeregu polityk i procedur na poziomie europejskim i międzynarodowym. Brak kompetencji UE w tej dziedzinie nie powinien stanowić przeszkody w monitorowaniu wdrażania tej strategii, gdyż lasy wywierają wpływ na cały nasz kontynent, a nawet poza jego obszarem. |
| --- | --- |

30.

Zwraca uwagę na to, że w zaproponowanej strategii nie przedstawiono ani wymiernych celów i wskaźników, ani mechanizmów kontroli wdrażania, ani też długoterminowego planu działań na rzecz realizacji strategii, choć odwołano się w niej do szeregu polityk i procedur na poziomie europejskim i międzynarodowym. Brak kompetencji UE w tej dziedzinie nie powinien stanowić przeszkody w monitorowaniu wdrażania tej strategii, gdyż lasy wywierają wpływ na cały nasz kontynent, a nawet poza jego obszarem.

| 31. | Jest przekonany, że rozwój poszczególnych regionów wymaga zintegrowanego podejścia do polityk publicznych. Tymczasem, pomimo przyjęcia wspólnych ram strategicznych na lata 2014–2020, w komunikacie Komisji brak jest podejścia wielofunduszowego, a zasoby przyznane w ramach europejskich funduszy rolnych mogą okazać się niewystarczające, by można było podjąć wyzwania związane z lasami. Komitet proponuje, by możliwości, które oferuje się państwom członkowskim w zakresie przyjęcia wielofunduszowych programów operacyjnych (EFRROW, EFRR, EFS i Fundusz Spójności), nie ograniczyć jedynie do „rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność”, lecz by je poszerzyć o „zintegrowane inwestycje terytorialne”. Zachęca zainteresowane strony do wykorzystania programu „Horyzont 2020”, w którym ustalono warunki rozwoju technologii leśnych za pośrednictwem badań i innowacji. |
| --- | --- |

31.

Jest przekonany, że rozwój poszczególnych regionów wymaga zintegrowanego podejścia do polityk publicznych. Tymczasem, pomimo przyjęcia wspólnych ram strategicznych na lata 2014–2020, w komunikacie Komisji brak jest podejścia wielofunduszowego, a zasoby przyznane w ramach europejskich funduszy rolnych mogą okazać się niewystarczające, by można było podjąć wyzwania związane z lasami. Komitet proponuje, by możliwości, które oferuje się państwom członkowskim w zakresie przyjęcia wielofunduszowych programów operacyjnych (EFRROW, EFRR, EFS i Fundusz Spójności), nie ograniczyć jedynie do „rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność”, lecz by je poszerzyć o „zintegrowane inwestycje terytorialne”. Zachęca zainteresowane strony do wykorzystania programu „Horyzont 2020”, w którym ustalono warunki rozwoju technologii leśnych za pośrednictwem badań i innowacji.

| 32. | Zaleca, by KE wspierała badania naukowe i inicjatywy mające na celu rozwój nowoczesnych technologii pozwalających na pozyskiwanie i wyrób drewna (również z plantacji leśnych prowadzonych w celu uzyskania drewna energetycznego) w sposób mniej oddziałujący na środowisko niż metody tradycyjne, jak również technologii, które umożliwiając zrównoważony rozwój, obniżają koszty zarządzania. |
| --- | --- |

32.

Zaleca, by KE wspierała badania naukowe i inicjatywy mające na celu rozwój nowoczesnych technologii pozwalających na pozyskiwanie i wyrób drewna (również z plantacji leśnych prowadzonych w celu uzyskania drewna energetycznego) w sposób mniej oddziałujący na środowisko niż metody tradycyjne, jak również technologii, które umożliwiając zrównoważony rozwój, obniżają koszty zarządzania.

| 33. | Przypomina, że w inicjatywie przewodniej UE dotyczącej efektywnego korzystania z zasobów, określono ramy mające zagwarantować, że w perspektywie długoterminowej strategie UE dotyczące energii, zmiany klimatu i polityki ochrony środowiska przyniosą pozytywne skutki w zakresie efektywnego wykorzystania zasobów. Ponadto zaproponowana strategia na rzecz lasów i sektora leśno-drzewnego może zapewnić ciągłość i spójność różnych odnośnych polityk, a także przyczynić się do harmonijnego rozwoju gospodarczego, społecznego i terytorialnego, który jest podstawową troską UE. |
| --- | --- |

33.

Przypomina, że w inicjatywie przewodniej UE dotyczącej efektywnego korzystania z zasobów, określono ramy mające zagwarantować, że w perspektywie długoterminowej strategie UE dotyczące energii, zmiany klimatu i polityki ochrony środowiska przyniosą pozytywne skutki w zakresie efektywnego wykorzystania zasobów. Ponadto zaproponowana strategia na rzecz lasów i sektora leśno-drzewnego może zapewnić ciągłość i spójność różnych odnośnych polityk, a także przyczynić się do harmonijnego rozwoju gospodarczego, społecznego i terytorialnego, który jest podstawową troską UE.

| 34. | Zachęca państwa członkowskie i Komisję do podjęcia wszelkich koniecznych wysiłków, by propozycje zawarte w tej strategii przełożyć na działania w terenie, opracowując przy tym długoterminowy plan działań na rzecz realizacji strategii, wdrażając plany zarządzania i programy działań oraz nasilając działania komunikacyjne i zacieśniając współpracę, tak między sobą, jak i z zainteresowanymi stronami. |
| --- | --- |

34.

Zachęca państwa członkowskie i Komisję do podjęcia wszelkich koniecznych wysiłków, by propozycje zawarte w tej strategii przełożyć na działania w terenie, opracowując przy tym długoterminowy plan działań na rzecz realizacji strategii, wdrażając plany zarządzania i programy działań oraz nasilając działania komunikacyjne i zacieśniając współpracę, tak między sobą, jak i z zainteresowanymi stronami.

Bruksela, 30 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramon Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  W 2020 r. 20 % energii wykorzystywanej w UE powinno pochodzić ze źródeł odnawialnych. Jeśli cel ten zostanie zrealizowany, ilość drewna wykorzystywanego w UE do celów energetycznych będzie odpowiadała łącznej ilości drewna produkowanego obecnie.

1

---

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/8 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/8

---

Opinia Komitetu Regionów – Europejskie długoterminowe fundusze inwestycyjne

2014/C 126/03

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Ogólne uwagi dotyczące rozporządzenia

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje proponowane rozporządzenie, uznając je za pozytywny krok w kierunku finansowania gospodarki w przyszłości. Europejskie długoterminowe fundusze inwestycyjne (ELTIF) mogą potencjalnie przyczynić się do zwiększenia kapitału dostępnego na potrzeby długoterminowych projektów wspierających trwały wzrost gospodarczy. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje proponowane rozporządzenie, uznając je za pozytywny krok w kierunku finansowania gospodarki w przyszłości. Europejskie długoterminowe fundusze inwestycyjne (ELTIF) mogą potencjalnie przyczynić się do zwiększenia kapitału dostępnego na potrzeby długoterminowych projektów wspierających trwały wzrost gospodarczy.

| 2. | Zwraca uwagę na fakt, że w czasie kryzysu gospodarczego w Europie drastycznie ograniczono inwestycje publiczne na szczeblu niższym niż krajowy, i z tego względu podkreśla potrzebę zagwarantowania, aby nie uznawano ELTIF za źródła finansowania, które mogłyby zastąpić przekazanie środków finansowych rządu krajowego władzom terytorialnym. |
| --- | --- |

2.

Zwraca uwagę na fakt, że w czasie kryzysu gospodarczego w Europie drastycznie ograniczono inwestycje publiczne na szczeblu niższym niż krajowy, i z tego względu podkreśla potrzebę zagwarantowania, aby nie uznawano ELTIF za źródła finansowania, które mogłyby zastąpić przekazanie środków finansowych rządu krajowego władzom terytorialnym.

| 3. | Przywołuje treść opinii Komitetu Regionów w sprawie zaleceń dotyczących racjonalizacji wydatków (1), w której podkreślono znaczenie budżetów lokalnych i regionalnych w wydatkach publicznych w Unii Europejskiej, które to budżety stanowiły 16,7 % PKB w 2011 r. i 34 % wszystkich wydatków publicznych w UE, a także obejmowały w szczególności inwestycje bezpośrednie, które są kluczowym elementem szybkiej odnowy gospodarczej. |
| --- | --- |

3.

Przywołuje treść opinii Komitetu Regionów w sprawie zaleceń dotyczących racjonalizacji wydatków (1), w której podkreślono znaczenie budżetów lokalnych i regionalnych w wydatkach publicznych w Unii Europejskiej, które to budżety stanowiły 16,7 % PKB w 2011 r. i 34 % wszystkich wydatków publicznych w UE, a także obejmowały w szczególności inwestycje bezpośrednie, które są kluczowym elementem szybkiej odnowy gospodarczej.

| 4. | Podkreśla znaczenie zrozumienia ELTIF na tle strategii „Europa 2020”, w szczególności wykorzystywania inwestycji w długoterminowe aktywa do promowania inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu. Podobnie przez poczynienie postępu w realizacji celów strategii „Europa 2020” można doprowadzić do udostępnienia większych zasobów kapitałowych, natomiast inwestycje długoterminowe mogłyby stać się bardziej atrakcyjną perspektywą. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla znaczenie zrozumienia ELTIF na tle strategii „Europa 2020”, w szczególności wykorzystywania inwestycji w długoterminowe aktywa do promowania inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu. Podobnie przez poczynienie postępu w realizacji celów strategii „Europa 2020” można doprowadzić do udostępnienia większych zasobów kapitałowych, natomiast inwestycje długoterminowe mogłyby stać się bardziej atrakcyjną perspektywą.

| 5. | Podkreśla, że w projekcie rozporządzenia nie przewidziano żadnych znaczących nowych zobowiązań oraz że mogłoby ono potencjalnie stać się źródłem wyraźnych korzyści, i z tego względu uznaje projekt rozporządzenia za zgodny z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że w projekcie rozporządzenia nie przewidziano żadnych znaczących nowych zobowiązań oraz że mogłoby ono potencjalnie stać się źródłem wyraźnych korzyści, i z tego względu uznaje projekt rozporządzenia za zgodny z zasadą pomocniczości.

| 6. | Podkreśla, że projekt rozporządzenia ma na celu stworzenie wspólnej etykiety produktowej, na którą – miejmy nadzieję – istnieje silne zapotrzebowanie społeczne oraz która stanowiłaby fundament wspólnego, konkurencyjnego i opłacalnego rynku ELTIF. Z tego względu uważa, że projekt rozporządzenia nie wykracza poza to, co jest konieczne do utworzenia wspólnych ram prawnych dotyczących ELTIF. |
| --- | --- |

6.

Podkreśla, że projekt rozporządzenia ma na celu stworzenie wspólnej etykiety produktowej, na którą – miejmy nadzieję – istnieje silne zapotrzebowanie społeczne oraz która stanowiłaby fundament wspólnego, konkurencyjnego i opłacalnego rynku ELTIF. Z tego względu uważa, że projekt rozporządzenia nie wykracza poza to, co jest konieczne do utworzenia wspólnych ram prawnych dotyczących ELTIF.

| 7. | Podkreśla, że poszczególne gminy i regiony są potencjalnymi beneficjentami długoterminowych inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe (takie jak infrastruktura energetyczna, transportowa i telekomunikacyjna, obiekty przemysłowe i usługowe, technologie budownictwa mieszkaniowego, przeciwdziałania zmianie klimatu i ekoinnowacji), jak i wartości niematerialnych (takich jak edukacja czy badania i rozwój). |
| --- | --- |

7.

Podkreśla, że poszczególne gminy i regiony są potencjalnymi beneficjentami długoterminowych inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe (takie jak infrastruktura energetyczna, transportowa i telekomunikacyjna, obiekty przemysłowe i usługowe, technologie budownictwa mieszkaniowego, przeciwdziałania zmianie klimatu i ekoinnowacji), jak i wartości niematerialnych (takich jak edukacja czy badania i rozwój).

| 8. | Zwraca uwagę na odnoszącą się do wniosku ocenę skutków (2) sporządzoną przez Komisję Europejską, w której to ocenie położono nacisk na systemy istniejące w niektórych państwach europejskich. Europejski rynek inwestycji w aktywa długoterminowe jest obecnie rozdrobniony, co stanowi zarówno argument przemawiający za utworzeniem ELTIF, jak i przeszkodę w ich skutecznym wdrażaniu. W ramach ELTIF należy osiągnąć równowagę, pobudzając i tworząc popyt na inwestycje długoterminowe przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości wyboru różnych inwestorów (ELTIF sprzyjające długoterminowym inwestycjom transgranicznym). |
| --- | --- |

8.

Zwraca uwagę na odnoszącą się do wniosku ocenę skutków (2) sporządzoną przez Komisję Europejską, w której to ocenie położono nacisk na systemy istniejące w niektórych państwach europejskich. Europejski rynek inwestycji w aktywa długoterminowe jest obecnie rozdrobniony, co stanowi zarówno argument przemawiający za utworzeniem ELTIF, jak i przeszkodę w ich skutecznym wdrażaniu. W ramach ELTIF należy osiągnąć równowagę, pobudzając i tworząc popyt na inwestycje długoterminowe przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości wyboru różnych inwestorów (ELTIF sprzyjające długoterminowym inwestycjom transgranicznym).

| 9. | Podkreśla potrzebę monitorowania wdrażania rozporządzenia, ze względu na to, że jest to dodatkowy instrument mogący przyczynić się do udostępnienia długoterminowego kapitału, a także z uwagi na obecną fragmentację europejskiego rynku inwestycji w aktywa długoterminowe. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla potrzebę monitorowania wdrażania rozporządzenia, ze względu na to, że jest to dodatkowy instrument mogący przyczynić się do udostępnienia długoterminowego kapitału, a także z uwagi na obecną fragmentację europejskiego rynku inwestycji w aktywa długoterminowe.

| 10. | Uważa, że wnioskowi dotyczącemu rozporządzenia w sprawie ELTIF powinny towarzyszyć wnioski przedstawione przez Komisję w sprawie wzajemnego uznawania przez państwa członkowskie wymogów ujawniania informacji i wymogów dotyczących dokumentów handlowych w przypadku wprowadzania funduszy do obrotu. |
| --- | --- |

10.

Uważa, że wnioskowi dotyczącemu rozporządzenia w sprawie ELTIF powinny towarzyszyć wnioski przedstawione przez Komisję w sprawie wzajemnego uznawania przez państwa członkowskie wymogów ujawniania informacji i wymogów dotyczących dokumentów handlowych w przypadku wprowadzania funduszy do obrotu.

| 11. | Ostrzega, że zróżnicowanie systemów podatkowych między państwami członkowskimi, zwłaszcza gdy chodzi o różne zachęty fiskalne i niebezpieczeństwo podwójnego opodatkowania w sytuacji, gdy inwestorzy mają siedzibę w innym państwie członkowskim niż zarządzający funduszem, mogłoby być przeszkodą w napływie kapitału do funduszy ELTIF oraz stanowić barierę ich rozwoju, zwłaszcza gdy chodzi o projekty transgraniczne. |
| --- | --- |

11.

Ostrzega, że zróżnicowanie systemów podatkowych między państwami członkowskimi, zwłaszcza gdy chodzi o różne zachęty fiskalne i niebezpieczeństwo podwójnego opodatkowania w sytuacji, gdy inwestorzy mają siedzibę w innym państwie członkowskim niż zarządzający funduszem, mogłoby być przeszkodą w napływie kapitału do funduszy ELTIF oraz stanowić barierę ich rozwoju, zwłaszcza gdy chodzi o projekty transgraniczne.

| 12. | Popiera potrzebę zachowania pewnego stopnia elastyczności w odniesieniu do okresów utrzymywania i uważa, że ocena potrzeby określenia potencjalnego cyklu życia funduszu lub warunków, na jakich możliwe jest (przedterminowe) umorzenie, powinna należeć do poszczególnych podmiotów zarządzających aktywami. Uważa, że odgórne określenie cyklu życia funduszu mogłoby być sprzeczne z interesami funduszu, inwestora lub docelowych inwestycji. |
| --- | --- |

12.

Popiera potrzebę zachowania pewnego stopnia elastyczności w odniesieniu do okresów utrzymywania i uważa, że ocena potrzeby określenia potencjalnego cyklu życia funduszu lub warunków, na jakich możliwe jest (przedterminowe) umorzenie, powinna należeć do poszczególnych podmiotów zarządzających aktywami. Uważa, że odgórne określenie cyklu życia funduszu mogłoby być sprzeczne z interesami funduszu, inwestora lub docelowych inwestycji.

| 13. | Uważa, że aby pobudzić apetyt inwestorów i podmiotów zarządzających aktywami na ELTIF, należy zezwolić na wykorzystywanie pewnych technik w zakresie strukturyzowania, takich jak wykorzystanie SPV (3). Ważne jest zadbanie o to, by fundusz był atrakcyjny dla inwestorów (w tym także gmin i regionów) i by mógł konkurować z innymi inwestycjami. |
| --- | --- |

13.

Uważa, że aby pobudzić apetyt inwestorów i podmiotów zarządzających aktywami na ELTIF, należy zezwolić na wykorzystywanie pewnych technik w zakresie strukturyzowania, takich jak wykorzystanie SPV (3). Ważne jest zadbanie o to, by fundusz był atrakcyjny dla inwestorów (w tym także gmin i regionów) i by mógł konkurować z innymi inwestycjami.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 2

Uzasadnienie

Nie wymaga uzasadnienia.

Poprawka 2

Artykuł 20

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Podział zysków | Podział zysków |
| 1.   ELTIF może regularnie dokonywać podziału – wśród inwestorów – zysków wygenerowanych przez aktywa wchodzące w skład jego portfela. Zyski te złożone są z następujących elementów: | 1.   ELTIF może regularnie dokonywać podziału – wśród inwestorów – zysków wygenerowanych przez aktywa wchodzące w skład jego portfela. Zyski te złożone są z następujących elementów: |
| a) | wszelkie zyski generowane regularnie przez aktywa; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Podział zysków

Podział zysków

1.   ELTIF może regularnie dokonywać podziału – wśród inwestorów – zysków wygenerowanych przez aktywa wchodzące w skład jego portfela. Zyski te złożone są z następujących elementów:

1.   ELTIF może regularnie dokonywać podziału – wśród inwestorów – zysków wygenerowanych przez aktywa wchodzące w skład jego portfela. Zyski te złożone są z następujących elementów:

a)

wszelkie zyski generowane regularnie przez aktywa;

| b) | wzrost wartości kapitału, który został osiągnięty po zbyciu aktywów, ale z wyłączeniem pierwotnie podjętych zobowiązań kapitałowych. |
| --- | --- |

b)

wzrost wartości kapitału, który został osiągnięty po zbyciu aktywów, ale z wyłączeniem pierwotnie podjętych zobowiązań kapitałowych.

| a) | wszelkie zyski generowane regularnie przez aktywa; |
| --- | --- |

a)

wszelkie zyski generowane regularnie przez aktywa;

| b) | wzrost wartości kapitału, który został osiągnięty po zbyciu aktywów, ale z wyłączeniem pierwotnie podjętych zobowiązań kapitałowych. |
| --- | --- |

b)

wzrost wartości kapitału, który został osiągnięty po zbyciu aktywów, ale z wyłączeniem pierwotnie podjętych zobowiązań kapitałowych.

2.   Podziału zysków nie można dokonać, jeżeli są one wymagane na potrzeby przyszłych zobowiązań ELTIF.

2.   Podziału zysków nie można dokonać jedynie w stopniu, w jakim nie
  , jeżeli są one wymagane na potrzeby przyszłych zobowiązań ELTIF.

3.   ELTIF określa w swoim regulaminie lub w instrumentach założycielskich politykę w zakresie podziału zysków, którą przyjmie w okresie działalności funduszu.

3.   ELTIF określa w swoim regulaminie lub w instrumentach założycielskich politykę w zakresie podziału zysków, którą przyjmie w okresie działalności funduszu.

Uzasadnienie

Podmioty zarządzające aktywami powinny mieć możliwość zachowania pewnej elastyczności w odniesieniu do (przedterminowego) umarzania i cyklu życia, co byłoby korzystne dla inwestorów i inwestycji bazowych.

Poprawka 3

Artykuł 21 ustęp 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| e) | wszelkie inne informacje uznane przez właściwe organy za istotne do celów ust. 2. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

e)

wszelkie inne informacje uznane przez właściwe organy za istotne do celów ust. 2.

| e) | wszelkie inne informacje uznane przez właściwe organy za istotne do celów ust. 2. |
| --- | --- |

e)

wszelkie inne informacje uznane przez właściwe organy za istotne do celów ust. 2.

Uzasadnienie

Doświadczenia związane z UCITS dowiodły, że takie ustępy często wykorzystywano, aby uniemożliwiać prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

Poprawka 4

Artykuł 28

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 28

  Uprawnienia i kompetencje ESMA

  1.   ESMA posiada uprawnienia niezbędne do wykonywania zadań powierzonych mu na mocy niniejszego rozporządzenia. | Artykuł 28

  Uprawnienia i kompetencje ESMA

  1.   ESMA posiada uprawnienia
  i zasoby
  niezbędne do wykonywania zadań powierzonych mu na mocy niniejszego rozporządzenia. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 28

Uprawnienia i kompetencje ESMA

1.   ESMA posiada uprawnienia niezbędne do wykonywania zadań powierzonych mu na mocy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 28

Uprawnienia i kompetencje ESMA

1.   ESMA posiada uprawnienia
  i zasoby
  niezbędne do wykonywania zadań powierzonych mu na mocy niniejszego rozporządzenia.

Bruksela, 30 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  CdR 2013/3609.

1

(2)  SWD(2013) 231 final.

2

(3)  Special Purpose Vehicles – spółki celowe.

3

---

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/11 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/11

---

Opinia Komitetu Regionów – Zielona księga w sprawie ram polityki w zakresie klimatu i energii do roku 2030

2014/C 126/04

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Podkreśla kluczowe znaczenie i rolę szczebla lokalnego i regionalnego w opracowywaniu podejścia do zmiany klimatu i społeczności przyszłości. Dlatego wyraża głębokie ubolewanie, że w zielonej księdze nawet nie wspomniano o samorządach lokalnych i regionalnych ani o środkach w dziedzinie klimatu i energii, które samorządy te już podjęły. |
| --- | --- |

1.

Podkreśla kluczowe znaczenie i rolę szczebla lokalnego i regionalnego w opracowywaniu podejścia do zmiany klimatu i społeczności przyszłości. Dlatego wyraża głębokie ubolewanie, że w zielonej księdze nawet nie wspomniano o samorządach lokalnych i regionalnych ani o środkach w dziedzinie klimatu i energii, które samorządy te już podjęły.

| 2. | Wzywa Komisję, by wykorzystała programy w zakresie rozwoju, finansowania i monitorowania mające na celu rozwiązanie kwestii związanych z klimatem i energią do wspierania i zachęcania władz lokalnych i regionalnych oraz państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

Wzywa Komisję, by wykorzystała programy w zakresie rozwoju, finansowania i monitorowania mające na celu rozwiązanie kwestii związanych z klimatem i energią do wspierania i zachęcania władz lokalnych i regionalnych oraz państw członkowskich.

| 3. | Uważa, że konieczne jest ograniczenie zmiany klimatu do mniej niż 2 stopni ocieplenia w porównaniu z poziomem sprzed epoki przemysłowej. |
| --- | --- |

3.

Uważa, że konieczne jest ograniczenie zmiany klimatu do mniej niż 2 stopni ocieplenia w porównaniu z poziomem sprzed epoki przemysłowej.

| 4. | Jest zdania, że konieczne jest osiągnięcie wiążącego międzynarodowego konsensusu dotyczącego porozumienia w sprawie klimatu na organizowanej przez ONZ konferencji stron COP-21 w 2015 r., zgodnie z postanowieniami COP-17 podjętymi w Durbanie w 2011 r. |
| --- | --- |

4.

Jest zdania, że konieczne jest osiągnięcie wiążącego międzynarodowego konsensusu dotyczącego porozumienia w sprawie klimatu na organizowanej przez ONZ konferencji stron COP-21 w 2015 r., zgodnie z postanowieniami COP-17 podjętymi w Durbanie w 2011 r.

| 5. | Zaleca, by prawnie wiążący cel dotyczący ograniczenia emisji gazów cieplarnianych dla całej UE został ustanowiony na 50 % poziomu z 1990 r., z terminem realizacji do 2030 r., i nalega, by państwa członkowskie porozumiały się między sobą co do podziału kosztów obniżki emisji. |
| --- | --- |

5.

Zaleca, by prawnie wiążący cel dotyczący ograniczenia emisji gazów cieplarnianych dla całej UE został ustanowiony na 50 % poziomu z 1990 r., z terminem realizacji do 2030 r., i nalega, by państwa członkowskie porozumiały się między sobą co do podziału kosztów obniżki emisji.

| 6. | Wskazuje, że unijny jednolity, wiążący prawnie system handlu uprawnieniami do emisji (ETS) w dziedzinie produkcji energii ze źródeł kopalnych obejmuje ponad 40 % emisji państw członkowskich (z wyłączeniem handlu uprawnieniami do emisji z lotnictwa). Odsetek emisji objętych systemem handlu uprawnieniami oraz włączenie do tego systemu ewentualnych dalszych sektorów (np. transportu lądowego i morskiego) należy uzgodnić w powiązaniu z celem dotyczącym ograniczenia emisji. W swej obecnej formie ETS nie przynosi oczekiwanych rezultatów ze względu na szereg problemów systemowych, które doprowadziły do tego, że cena emisji dwutlenku węgla jest zbyt niska. |
| --- | --- |

6.

Wskazuje, że unijny jednolity, wiążący prawnie system handlu uprawnieniami do emisji (ETS) w dziedzinie produkcji energii ze źródeł kopalnych obejmuje ponad 40 % emisji państw członkowskich (z wyłączeniem handlu uprawnieniami do emisji z lotnictwa). Odsetek emisji objętych systemem handlu uprawnieniami oraz włączenie do tego systemu ewentualnych dalszych sektorów (np. transportu lądowego i morskiego) należy uzgodnić w powiązaniu z celem dotyczącym ograniczenia emisji. W swej obecnej formie ETS nie przynosi oczekiwanych rezultatów ze względu na szereg problemów systemowych, które doprowadziły do tego, że cena emisji dwutlenku węgla jest zbyt niska.

| 7. | Wyraża głębokie ubolewanie z powodu bardzo niskiego poziomu ambicji zamierzeń przedstawionych w komunikacie KE w sprawie ram polityki dotyczącej klimatu i energii na lata 2020–2030 (1) i uważa za niezbędne ustanowienie wiążących celów także dla energii odnawialnej (nie tylko ogólnounijnego celu 27 % i dobrowolnych celów dla państw członkowskich) i efektywności energetycznej, oprócz ogólnego celu ograniczenia emisji. Podkreśla, że aby możliwe było osiągnięcie ambitnego celu dotyczącego pozyskiwania przez UE do 2050 r. 100 % energii ze źródeł odnawialnych, UE musi wyznaczyć realistyczne cele pośrednie na 2030 r. i 2040 r. |
| --- | --- |

7.

Wyraża głębokie ubolewanie z powodu bardzo niskiego poziomu ambicji zamierzeń przedstawionych w komunikacie KE w sprawie ram polityki dotyczącej klimatu i energii na lata 2020–2030 (1) i uważa za niezbędne ustanowienie wiążących celów także dla energii odnawialnej (nie tylko ogólnounijnego celu 27 % i dobrowolnych celów dla państw członkowskich) i efektywności energetycznej, oprócz ogólnego celu ograniczenia emisji. Podkreśla, że aby możliwe było osiągnięcie ambitnego celu dotyczącego pozyskiwania przez UE do 2050 r. 100 % energii ze źródeł odnawialnych, UE musi wyznaczyć realistyczne cele pośrednie na 2030 r. i 2040 r.

| 8. | Uważa, że konieczne jest nadanie przez każde państwo członkowskie mocy wiążącej krajowym celom w zakresie zwiększonego wykorzystania energii odnawialnej oraz ograniczenia zużycia energii. Państwa członkowskie powinny w tym celu przyjąć za punkt wyjścia opracowanie strategii regionalnych. Byłoby to bardziej racjonalne pod względem kosztów i zgodne z zasadą pomocniczości zarówno na szczeblu krajowym, jak i lokalnym. |
| --- | --- |

8.

Uważa, że konieczne jest nadanie przez każde państwo członkowskie mocy wiążącej krajowym celom w zakresie zwiększonego wykorzystania energii odnawialnej oraz ograniczenia zużycia energii. Państwa członkowskie powinny w tym celu przyjąć za punkt wyjścia opracowanie strategii regionalnych. Byłoby to bardziej racjonalne pod względem kosztów i zgodne z zasadą pomocniczości zarówno na szczeblu krajowym, jak i lokalnym.

| 9. | Jest głęboko zaniepokojony brakiem możliwości finansowania na szczeblu lokalnym i regionalnym, a także trwającym kryzysem gospodarczym. Utrudnia to władzom lokalnym i regionalnym wypełnianie ich kluczowej funkcji w łagodzeniu skutków zmiany klimatu i tworzeniu możliwości dostosowania się do niej. |
| --- | --- |

9.

Jest głęboko zaniepokojony brakiem możliwości finansowania na szczeblu lokalnym i regionalnym, a także trwającym kryzysem gospodarczym. Utrudnia to władzom lokalnym i regionalnym wypełnianie ich kluczowej funkcji w łagodzeniu skutków zmiany klimatu i tworzeniu możliwości dostosowania się do niej.

| 10. | W kontekście konkurencyjności przyjmuje z zadowoleniem propozycję Komisji, by rozważyć użyteczność celu dotyczącego oszczędności energii w przemyśle określanego na podstawie poziomu intensywności energetycznej w stosunku do PKB lub wartości dodanej brutto. |
| --- | --- |

10.

W kontekście konkurencyjności przyjmuje z zadowoleniem propozycję Komisji, by rozważyć użyteczność celu dotyczącego oszczędności energii w przemyśle określanego na podstawie poziomu intensywności energetycznej w stosunku do PKB lub wartości dodanej brutto.

| 11. | Zauważa, że jeśli UE chce stać się prawdziwie konkurencyjna, musi w pełni wykorzystać możliwości gospodarcze i społeczne oraz możliwości w zakresie zatrudnienia i ochrony środowiska, jakie oferuje przejście na gospodarkę niskoemisyjną. Dlatego też uznaje, że należy umożliwić stopniowe wycofywanie dotacji na energię nieodnawialną i ich przekierowanie na energię odnawialną i efektywność energetyczną. Wszelkie dochody z dalszych aukcji w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji lub wszelkie dochody podatkowe z ewentualnego podatku od emisji CO2 muszą zostać przeznaczone na skuteczne środki państw członkowskich na rzecz łagodzenia skutków zmiany klimatu i dostosowywania się do niej. |
| --- | --- |

11.

Zauważa, że jeśli UE chce stać się prawdziwie konkurencyjna, musi w pełni wykorzystać możliwości gospodarcze i społeczne oraz możliwości w zakresie zatrudnienia i ochrony środowiska, jakie oferuje przejście na gospodarkę niskoemisyjną. Dlatego też uznaje, że należy umożliwić stopniowe wycofywanie dotacji na energię nieodnawialną i ich przekierowanie na energię odnawialną i efektywność energetyczną. Wszelkie dochody z dalszych aukcji w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji lub wszelkie dochody podatkowe z ewentualnego podatku od emisji CO2 muszą zostać przeznaczone na skuteczne środki państw członkowskich na rzecz łagodzenia skutków zmiany klimatu i dostosowywania się do niej.

| 12. | Jest zdania, że niezależność energetyczną i bezpieczeństwo dostaw można by zwiększyć poprzez dalszy rozwój jednolitego rynku energii, np. przy pomocy nowych połączeń wzajemnych, produkcji energii na niewielką skalę przez samych konsumentów, magazynowania energii i inteligentnych sieci, oraz że różnorodność zrównoważonych źródeł energii pełni funkcję bufora dla wahań cenowych, zmniejsza podatność systemu energetycznego na zagrożenia i może zmniejszyć zakłócenia w dostawach. Wdrażając jednolity rynek energii, trzeba zadbać o to, by nie doszło do ograniczenia możliwości rozbudowy zdecentralizowanych regionalnych i lokalnych dostaw energii. |
| --- | --- |

12.

Jest zdania, że niezależność energetyczną i bezpieczeństwo dostaw można by zwiększyć poprzez dalszy rozwój jednolitego rynku energii, np. przy pomocy nowych połączeń wzajemnych, produkcji energii na niewielką skalę przez samych konsumentów, magazynowania energii i inteligentnych sieci, oraz że różnorodność zrównoważonych źródeł energii pełni funkcję bufora dla wahań cenowych, zmniejsza podatność systemu energetycznego na zagrożenia i może zmniejszyć zakłócenia w dostawach. Wdrażając jednolity rynek energii, trzeba zadbać o to, by nie doszło do ograniczenia możliwości rozbudowy zdecentralizowanych regionalnych i lokalnych dostaw energii.

| 13. | Jest przekonany, że w dalszych działaniach na rzecz jednolitego rynku energii – w postaci nowych linii energetycznych – należy sprawiedliwie rozłożyć obciążenia pomiędzy regiony i uwzględnić wymogi planowania przestrzennego. Nie wolno dopuścić do nierównomiernego obciążenia poszczególnych regionów i elementów krajobrazu. |
| --- | --- |

13.

Jest przekonany, że w dalszych działaniach na rzecz jednolitego rynku energii – w postaci nowych linii energetycznych – należy sprawiedliwie rozłożyć obciążenia pomiędzy regiony i uwzględnić wymogi planowania przestrzennego. Nie wolno dopuścić do nierównomiernego obciążenia poszczególnych regionów i elementów krajobrazu.

| 14. | Podkreśla, że podczas opracowywania polityki na szczeblu unijnym i krajowym należy pamiętać o utrzymaniu rozsądnego poziomu cen i zarządzaniu obciążeniami podatkowymi ponoszonymi przez obywateli. Uważa też za zasadne zalecenie państwom członkowskim, aby przedsięwzięły specjalne środki dla rodzin i konsumentów znajdujących się w trudnej sytuacji, jeśli chodzi o ceny energii elektrycznej. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla, że podczas opracowywania polityki na szczeblu unijnym i krajowym należy pamiętać o utrzymaniu rozsądnego poziomu cen i zarządzaniu obciążeniami podatkowymi ponoszonymi przez obywateli. Uważa też za zasadne zalecenie państwom członkowskim, aby przedsięwzięły specjalne środki dla rodzin i konsumentów znajdujących się w trudnej sytuacji, jeśli chodzi o ceny energii elektrycznej.

| 15. | Stwierdza, że możliwa powinna być lepsza ocena długoterminowych korzyści wycofywania energii nieodnawialnej, np. pod względem zdrowia publicznego i nowych miejsc pracy, aby wykorzystać je do wspierania procesu opracowywania polityki. |
| --- | --- |

15.

Stwierdza, że możliwa powinna być lepsza ocena długoterminowych korzyści wycofywania energii nieodnawialnej, np. pod względem zdrowia publicznego i nowych miejsc pracy, aby wykorzystać je do wspierania procesu opracowywania polityki.

| 16. | Zwraca uwagę, że dyskusje nad kompleksowymi ramami polityki w dziedzinie klimatu i energii powinny obejmować wykorzystanie węgla przechowywanego w sposób zrównoważony (w tym budowle drewniane i produkty z drewna oraz korek) jako substytutu produktów generujących emisje. Ponadto należy uwzględnić wszystkie naturalne pochłaniacze dwutlenku węgla, ze szczególnym uwzględnieniem zasobów leśnych, systemów produkcji opierających się na rolnictwie, leśnictwie i pasterstwie oraz rolnictwa ekologicznego i uprawy konserwującej. |
| --- | --- |

16.

Zwraca uwagę, że dyskusje nad kompleksowymi ramami polityki w dziedzinie klimatu i energii powinny obejmować wykorzystanie węgla przechowywanego w sposób zrównoważony (w tym budowle drewniane i produkty z drewna oraz korek) jako substytutu produktów generujących emisje. Ponadto należy uwzględnić wszystkie naturalne pochłaniacze dwutlenku węgla, ze szczególnym uwzględnieniem zasobów leśnych, systemów produkcji opierających się na rolnictwie, leśnictwie i pasterstwie oraz rolnictwa ekologicznego i uprawy konserwującej.

| 17. | Uważa, że bardzo ważna jest poprawa poradnictwa dla poszczególnych grup konsumenckich i demograficznych (w zależności od wieku, płci, środowiska kulturowego, sytuacji społeczno-ekonomicznej itp.) oraz zwiększanie poziomu wiedzy fachowej wśród osób odpowiedzialnych za zużycie energii. |
| --- | --- |

17.

Uważa, że bardzo ważna jest poprawa poradnictwa dla poszczególnych grup konsumenckich i demograficznych (w zależności od wieku, płci, środowiska kulturowego, sytuacji społeczno-ekonomicznej itp.) oraz zwiększanie poziomu wiedzy fachowej wśród osób odpowiedzialnych za zużycie energii.

A.   
  Planowanie przestrzenne i przygotowanie do zmiany klimatu

| 18. | Wskazuje, że to głównie władze lokalne i regionalne są odpowiedzialne za długoterminowe planowanie przestrzenne, a tym samym przyszłą strukturę społeczności, w tym usługi dla mieszkańców i przedsiębiorstw, takie jak: czysta woda; oczyszczanie ścieków i przetwarzanie odpadów; produkcja i dystrybucja energii; sieci ICT; drogi, transport publiczny i możliwości korzystania z ekologicznych i bezpiecznych sposobów przemieszczania się (tzw. soft transport). Ta podstawowa infrastruktura zapewni mieszkańcom i przedsiębiorstwom warunki do przyjmowania odpowiednich zachowań na rzecz ograniczenia emisji. |
| --- | --- |

18.

Wskazuje, że to głównie władze lokalne i regionalne są odpowiedzialne za długoterminowe planowanie przestrzenne, a tym samym przyszłą strukturę społeczności, w tym usługi dla mieszkańców i przedsiębiorstw, takie jak: czysta woda; oczyszczanie ścieków i przetwarzanie odpadów; produkcja i dystrybucja energii; sieci ICT; drogi, transport publiczny i możliwości korzystania z ekologicznych i bezpiecznych sposobów przemieszczania się (tzw. soft transport). Ta podstawowa infrastruktura zapewni mieszkańcom i przedsiębiorstwom warunki do przyjmowania odpowiednich zachowań na rzecz ograniczenia emisji.

| 19. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne mają szerokie znaczenie i odgrywają ważną rolę w łagodzeniu zmiany klimatu, przygotowaniu do zmian i dostosowywaniu się do nich, a także rozwiązywaniu kwestii energetycznych. Zapewniając usługi mieszkańcom, władze lokalne i regionalne same zużywają energię i są głównym źródłem zamówień publicznych. Lokalna produkcja energii i inwestycje lokalne wspierają gospodarkę regionalną i zatrudnienie. |
| --- | --- |

19.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne mają szerokie znaczenie i odgrywają ważną rolę w łagodzeniu zmiany klimatu, przygotowaniu do zmian i dostosowywaniu się do nich, a także rozwiązywaniu kwestii energetycznych. Zapewniając usługi mieszkańcom, władze lokalne i regionalne same zużywają energię i są głównym źródłem zamówień publicznych. Lokalna produkcja energii i inwestycje lokalne wspierają gospodarkę regionalną i zatrudnienie.

| 20. | Rynki regionalne odgrywają zasadniczą rolę w ramach rynku energii w UE; ważny jest zwłaszcza ich wkład w pełne wdrożenie wewnętrznego rynku energii. |
| --- | --- |

20.

Rynki regionalne odgrywają zasadniczą rolę w ramach rynku energii w UE; ważny jest zwłaszcza ich wkład w pełne wdrożenie wewnętrznego rynku energii.

| 21. | Odnotowuje, że różnorodne podmioty (społeczeństwo, państwa członkowskie, UE, międzynarodowe instytucje i organizacje) uznają ważną rolę, jaką odgrywają samorządy lokalne i regionalne w praktycznych przypadkach dostosowań do zmiany klimatu i przygotowywania się do niej. Ekstremalne zjawiska pogodowe, takie jak powodzie i burze, wraz z ewentualnie powodowanymi przez nie awariami zasilania, to wydarzenia lokalne wywołujące ludzkie cierpienie, które uwypuklają znaczenie usług przeciwpożarowych i ratowniczych oraz zarządzania energią. Łagodzenie zmiany klimatu i wzmacnianie odporności w społecznościach nie wykluczają się, ale wzajemnie się uzupełniają. |
| --- | --- |

21.

Odnotowuje, że różnorodne podmioty (społeczeństwo, państwa członkowskie, UE, międzynarodowe instytucje i organizacje) uznają ważną rolę, jaką odgrywają samorządy lokalne i regionalne w praktycznych przypadkach dostosowań do zmiany klimatu i przygotowywania się do niej. Ekstremalne zjawiska pogodowe, takie jak powodzie i burze, wraz z ewentualnie powodowanymi przez nie awariami zasilania, to wydarzenia lokalne wywołujące ludzkie cierpienie, które uwypuklają znaczenie usług przeciwpożarowych i ratowniczych oraz zarządzania energią. Łagodzenie zmiany klimatu i wzmacnianie odporności w społecznościach nie wykluczają się, ale wzajemnie się uzupełniają.

B.   
  Cel dotyczący klimatu i COP-21

| 22. | Wskazuje na alarmujące najnowsze dane opublikowane we wrześniu 2013 r. przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC), według których spowodowane przez człowieka globalne ocieplenie wyniesie do 2100 r. ok. 5 oC. Ocieplenie na półkuli północnej może być wyższe od średniej, zaś topnienie wiecznej zmarzliny w regionach położonych w tundrze może jeszcze bardziej przyśpieszyć ocieplenie globalne. Coraz częstsze susze i bardziej intensywne opady w innych miejscach stworzą zagrożenie dla produkcji żywności i przyśpieszą migracje ludności. Ekstremalne zjawiska pogodowe spowodują ludzkie cierpienie i znaczne szkody. |
| --- | --- |

22.

Wskazuje na alarmujące najnowsze dane opublikowane we wrześniu 2013 r. przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC), według których spowodowane przez człowieka globalne ocieplenie wyniesie do 2100 r. ok. 5 oC. Ocieplenie na półkuli północnej może być wyższe od średniej, zaś topnienie wiecznej zmarzliny w regionach położonych w tundrze może jeszcze bardziej przyśpieszyć ocieplenie globalne. Coraz częstsze susze i bardziej intensywne opady w innych miejscach stworzą zagrożenie dla produkcji żywności i przyśpieszą migracje ludności. Ekstremalne zjawiska pogodowe spowodują ludzkie cierpienie i znaczne szkody.

| 23. | Uważa, że konferencja stron ONZ COP-21 w sprawie zmiany klimatu w 2015 r. powinna doprowadzić do porozumienia dotyczącego rozszerzenia zakresu protokołu z Kioto tak, aby objął on szeroki wachlarz krajów. Państwa, które uczestniczą w drugiej fazie realizacji protokołu z Kioto w okresie 2013–2020 produkują 15 % światowych emisji gazów cieplarnianych. Znaczne rozszerzenie zakresu protokołu na inne ważne uprzemysłowione i szybko rozwijające się gospodarki jest kluczowe dla utrzymania wiarygodności protokołu. |
| --- | --- |

23.

Uważa, że konferencja stron ONZ COP-21 w sprawie zmiany klimatu w 2015 r. powinna doprowadzić do porozumienia dotyczącego rozszerzenia zakresu protokołu z Kioto tak, aby objął on szeroki wachlarz krajów. Państwa, które uczestniczą w drugiej fazie realizacji protokołu z Kioto w okresie 2013–2020 produkują 15 % światowych emisji gazów cieplarnianych. Znaczne rozszerzenie zakresu protokołu na inne ważne uprzemysłowione i szybko rozwijające się gospodarki jest kluczowe dla utrzymania wiarygodności protokołu.

| 24. | Należy podjąć zdecydowane wysiłki, by zwalczać ucieczkę emisji. Trzeba też uwzględniać globalne skutki niezrównoważonej konsumpcji. |
| --- | --- |

24.

Należy podjąć zdecydowane wysiłki, by zwalczać ucieczkę emisji. Trzeba też uwzględniać globalne skutki niezrównoważonej konsumpcji.

| 25. | Zwraca uwagę, że UE jest głównym sygnatariuszem każdego porozumienia dotyczącego klimatu i odpowiada za 10–11 % całkowitego poziomu emisji gazów cieplarnianych na świecie. UE dąży do ekologicznego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego i wprowadzenia niezbędnych reform strukturalnych z wyraźnie określonymi celami ograniczenia emisji do 2030 r. UE musi mieć przygotowane cele podczas negocjacji dotyczących rozszerzenia protokołu. |
| --- | --- |

25.

Zwraca uwagę, że UE jest głównym sygnatariuszem każdego porozumienia dotyczącego klimatu i odpowiada za 10–11 % całkowitego poziomu emisji gazów cieplarnianych na świecie. UE dąży do ekologicznego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego i wprowadzenia niezbędnych reform strukturalnych z wyraźnie określonymi celami ograniczenia emisji do 2030 r. UE musi mieć przygotowane cele podczas negocjacji dotyczących rozszerzenia protokołu.

C.   
  Doświadczenia z formułą 20-20-20

| 26. | Odnotowuje, że aby osiągnąć cel ograniczenia emisji o 20 % do 2020 r., UE ustanowiła wspólny, wiążący system handlu uprawnieniami do emisji, wiążące cele krajowe w dziedzinie zużycia energii odnawialnej, cel w zakresie efektywności energetycznej oraz przewidziała zwiększenie zużycia biopaliw jako odsetka wszystkich paliw transportowych do 10 %. Osiągnięto też porozumienie w sprawie planu działania w zakresie energii do roku 2050, dotyczącego ograniczenia emisji o 80–95 %. Niskoemisyjna, ekologiczna gospodarka jest centralnym elementem strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

26.

Odnotowuje, że aby osiągnąć cel ograniczenia emisji o 20 % do 2020 r., UE ustanowiła wspólny, wiążący system handlu uprawnieniami do emisji, wiążące cele krajowe w dziedzinie zużycia energii odnawialnej, cel w zakresie efektywności energetycznej oraz przewidziała zwiększenie zużycia biopaliw jako odsetka wszystkich paliw transportowych do 10 %. Osiągnięto też porozumienie w sprawie planu działania w zakresie energii do roku 2050, dotyczącego ograniczenia emisji o 80–95 %. Niskoemisyjna, ekologiczna gospodarka jest centralnym elementem strategii „Europa 2020”.

| 27. | Wskazuje, że obecnie powinna być wdrażana dyrektywa o efektywności energetycznej i że została już wdrożona dyrektywa o poprawie charakterystyki energetycznej nowych i istniejących budynków. Energia i zmiana klimatu to ważne tematy programów badawczych i programów finansowania, takich jak Inteligentna energia dla Europy. Niskoemisyjny rozwój regionalny będzie priorytetem kolejnego okresu programowania funduszy strukturalnych. Podjęto także wysiłki na rzecz uzyskania środków z programu ELENA Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Sprzęt AGD został objęty dyrektywami o ekoprojekcie i etykietach dotyczących zużycia energii, co przyniosło zachęcające wyniki. |
| --- | --- |

27.

Wskazuje, że obecnie powinna być wdrażana dyrektywa o efektywności energetycznej i że została już wdrożona dyrektywa o poprawie charakterystyki energetycznej nowych i istniejących budynków. Energia i zmiana klimatu to ważne tematy programów badawczych i programów finansowania, takich jak Inteligentna energia dla Europy. Niskoemisyjny rozwój regionalny będzie priorytetem kolejnego okresu programowania funduszy strukturalnych. Podjęto także wysiłki na rzecz uzyskania środków z programu ELENA Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Sprzęt AGD został objęty dyrektywami o ekoprojekcie i etykietach dotyczących zużycia energii, co przyniosło zachęcające wyniki.

| 28. | Zwraca uwagę na fakt, że unijny system handlu uprawnieniami do emisji obejmuje emisje gazów cieplarnianych powstające w wysokoemisyjnych zakładach przemysłowych i elektrowniach. Część uprawnień do emisji jest przydzielana bezpłatnie w oparciu o system wskaźników emisyjności. Stawia to w lepszym położeniu branże, w których możliwa jest ucieczka emisji (tzn. takie, które mogą przenosić produkcję do krajów trzecich), oraz sektor ogrzewania i chłodzenia oparty na zakładach kogeneracji. Limit (górna granica emisji) zmniejsza się co roku liniowo o 1,74 %. Dochody z aukcji uprawnień trafiają do państw członkowskich. Ponieważ obecna cena za tonę emisji gazów cieplarnianych wynosi poniżej 5 EUR, system handlu uprawnieniami nie może zapewnić takiego efektu regulacyjnego w polityce przeciwdziałania zmianie klimatu, na jaki liczono. |
| --- | --- |

28.

Zwraca uwagę na fakt, że unijny system handlu uprawnieniami do emisji obejmuje emisje gazów cieplarnianych powstające w wysokoemisyjnych zakładach przemysłowych i elektrowniach. Część uprawnień do emisji jest przydzielana bezpłatnie w oparciu o system wskaźników emisyjności. Stawia to w lepszym położeniu branże, w których możliwa jest ucieczka emisji (tzn. takie, które mogą przenosić produkcję do krajów trzecich), oraz sektor ogrzewania i chłodzenia oparty na zakładach kogeneracji. Limit (górna granica emisji) zmniejsza się co roku liniowo o 1,74 %. Dochody z aukcji uprawnień trafiają do państw członkowskich. Ponieważ obecna cena za tonę emisji gazów cieplarnianych wynosi poniżej 5 EUR, system handlu uprawnieniami nie może zapewnić takiego efektu regulacyjnego w polityce przeciwdziałania zmianie klimatu, na jaki liczono.

| 29. | Odnotowuje, że handel uprawieniami do emisji, który ma trwać do 2020 r., w ostatnich miesiącach doprowadził ceny uprawnień do poziomu, który stanowi znikomą zachętę do inwestowania w technologie niskoemisyjne. Dlatego w porozumieniu politycznym dotyczącym ograniczonego czasowo odroczenia sprzedaży nadwyżki uprawnień do emisji (tzw. backloading) dostrzega możliwość przeciwdziałania temu trendowi. W ten sposób można osiągnąć krótkoterminowe, tymczasowe ustabilizowanie ETS. |
| --- | --- |

29.

Odnotowuje, że handel uprawieniami do emisji, który ma trwać do 2020 r., w ostatnich miesiącach doprowadził ceny uprawnień do poziomu, który stanowi znikomą zachętę do inwestowania w technologie niskoemisyjne. Dlatego w porozumieniu politycznym dotyczącym ograniczonego czasowo odroczenia sprzedaży nadwyżki uprawnień do emisji (tzw. backloading) dostrzega możliwość przeciwdziałania temu trendowi. W ten sposób można osiągnąć krótkoterminowe, tymczasowe ustabilizowanie ETS.

| 30. | Uważa jednak, że mimo porozumienia w kwestii odroczenia sprzedaży konieczna jest strukturalna reforma unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji. Ambitne cele polityki klimatycznej UE i jednoczesne zmniejszenie liczby uprawnień do emisji mogą długoterminowo ustabilizować ETS. Ponadto trzeba także znaleźć rozwiązanie umożliwiające trwałe wycofanie z rynku nadwyżki uprawnień. |
| --- | --- |

30.

Uważa jednak, że mimo porozumienia w kwestii odroczenia sprzedaży konieczna jest strukturalna reforma unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji. Ambitne cele polityki klimatycznej UE i jednoczesne zmniejszenie liczby uprawnień do emisji mogą długoterminowo ustabilizować ETS. Ponadto trzeba także znaleźć rozwiązanie umożliwiające trwałe wycofanie z rynku nadwyżki uprawnień.

| 31. | Odnotowuje, że wytyczone dla UE cele dotyczące ograniczenia emisji do 2020 r. są realizowane. Zużycie energii w państwach członkowskich spadło, nastąpiło też przejście w kierunku energii odnawialnej. Stosowane instrumenty polityczne obejmowały podatki krajowe, dotacje inwestycyjne i taryfy gwarantowane. Niestety podatki są często wykorzystywane przede wszystkim do poprawy bilansów płatniczych poszczególnych rządów, a tylko w drugiej kolejności do ukierunkowywania wykorzystania energii. Recesja i zmiany strukturalne w przemyśle wpłynęły na obniżenie konsumpcji i emisji kosztem zatrudnienia. |
| --- | --- |

31.

Odnotowuje, że wytyczone dla UE cele dotyczące ograniczenia emisji do 2020 r. są realizowane. Zużycie energii w państwach członkowskich spadło, nastąpiło też przejście w kierunku energii odnawialnej. Stosowane instrumenty polityczne obejmowały podatki krajowe, dotacje inwestycyjne i taryfy gwarantowane. Niestety podatki są często wykorzystywane przede wszystkim do poprawy bilansów płatniczych poszczególnych rządów, a tylko w drugiej kolejności do ukierunkowywania wykorzystania energii. Recesja i zmiany strukturalne w przemyśle wpłynęły na obniżenie konsumpcji i emisji kosztem zatrudnienia.

| 32. | Odnotowuje, że wiążące cele dla energii odnawialnej i efektywności energetycznej powinny się wzajemnie wzmacniać. Z racji tego, że nadrzędnym celem jest zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych, oszczędności energetyczne powinny przede wszystkim pochodzić ze zużycia paliw kopalnych, ale to oczywiste, że nie powinno się też marnować nawet energii odnawialnej i że najtańsza energia to energia niezużyta. |
| --- | --- |

32.

Odnotowuje, że wiążące cele dla energii odnawialnej i efektywności energetycznej powinny się wzajemnie wzmacniać. Z racji tego, że nadrzędnym celem jest zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych, oszczędności energetyczne powinny przede wszystkim pochodzić ze zużycia paliw kopalnych, ale to oczywiste, że nie powinno się też marnować nawet energii odnawialnej i że najtańsza energia to energia niezużyta.

| 33. | Jest zaniepokojony możliwymi skutkami przepisów dotyczących pomocy państwa w kontekście ETS. Przepisy te pozwalają państwom członkowskim od 2013 r. na rekompensatę części pośrednich kosztów wynikających z ETS najbardziej energochłonnym sektorom. Zgadza się z Komisją Europejską, że kwestia ta powinna zostać uregulowana w ramach zasad pomocy państwa w zakresie ochrony środowiska i energii z 2013 r. |
| --- | --- |

33.

Jest zaniepokojony możliwymi skutkami przepisów dotyczących pomocy państwa w kontekście ETS. Przepisy te pozwalają państwom członkowskim od 2013 r. na rekompensatę części pośrednich kosztów wynikających z ETS najbardziej energochłonnym sektorom. Zgadza się z Komisją Europejską, że kwestia ta powinna zostać uregulowana w ramach zasad pomocy państwa w zakresie ochrony środowiska i energii z 2013 r.

| 34. | Podkreśla, że cel zwiększenia udziału energii odnawialnej w produkcji energii w ramach systemu ETS należy skoordynować z innymi wysiłkami służącymi zachęceniu konsumentów energii do inwestowania we własne instalacje energii odnawialnej lub obniżania własnej konsumpcji. Cena przydziałów emisji musi być wystarczająco wysoka, by zachęcać do przekierowania produkcji na energię odnawialną. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla, że cel zwiększenia udziału energii odnawialnej w produkcji energii w ramach systemu ETS należy skoordynować z innymi wysiłkami służącymi zachęceniu konsumentów energii do inwestowania we własne instalacje energii odnawialnej lub obniżania własnej konsumpcji. Cena przydziałów emisji musi być wystarczająco wysoka, by zachęcać do przekierowania produkcji na energię odnawialną.

D.   
  Wiążący cel dotyczący ograniczenia emisji do 2030 r.

| 35. | Uważa, że cel dotyczący ograniczenia emisji gazów cieplarnianych powinien zostać ustalony na 50 % poziomu z 1990 r., z terminem realizacji do 2030 r., i mieć charakter wiążący. Taki wiążący cel dotyczący ogólnego poziomu emisji, jak również cele dotyczące efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych, dałyby opinii publicznej, przedsiębiorstwom i decydentom politycznym ufność w to, że emisje gazów cieplarnianych będą stale spadać. |
| --- | --- |

35.

Uważa, że cel dotyczący ograniczenia emisji gazów cieplarnianych powinien zostać ustalony na 50 % poziomu z 1990 r., z terminem realizacji do 2030 r., i mieć charakter wiążący. Taki wiążący cel dotyczący ogólnego poziomu emisji, jak również cele dotyczące efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych, dałyby opinii publicznej, przedsiębiorstwom i decydentom politycznym ufność w to, że emisje gazów cieplarnianych będą stale spadać.

| 36. | Nalega, by państwa członkowskie doszły do porozumienia co do podziału obciążeń związanych z realizacją celu ograniczenia emisji do 2030 r. Obciążenia te powinny być dzielone sprawiedliwie, z uwzględnieniem gospodarki każdego państwa członkowskiego, dominujących struktur emisji, podjętych już środków i warunków środowiskowych. Część celu może zostać zrealizowana z wykorzystaniem mechanizmów przewidzianych porozumieniem ONZ w sprawie klimatu. |
| --- | --- |

36.

Nalega, by państwa członkowskie doszły do porozumienia co do podziału obciążeń związanych z realizacją celu ograniczenia emisji do 2030 r. Obciążenia te powinny być dzielone sprawiedliwie, z uwzględnieniem gospodarki każdego państwa członkowskiego, dominujących struktur emisji, podjętych już środków i warunków środowiskowych. Część celu może zostać zrealizowana z wykorzystaniem mechanizmów przewidzianych porozumieniem ONZ w sprawie klimatu.

| 37. | Jest zdania, że należy też podjąć decyzję o przedłużeniu unijnego wspólnego, wiążącego ETS na okres po 2020 r., a w szczególności o tym, w jaki sposób obniżki emisji powinny zostać podzielone między sektor handlu emisjami a inne obszary działalności. Handel uprawnieniami do emisji ma wpływ na produkcję energii. Dochody ze sprzedaży przydziałów do emisji na aukcjach powinny być wykorzystane na środki na rzecz skuteczniejszego łagodzenia skutków zmiany klimatu i dostosowania się do niej. |
| --- | --- |

37.

Jest zdania, że należy też podjąć decyzję o przedłużeniu unijnego wspólnego, wiążącego ETS na okres po 2020 r., a w szczególności o tym, w jaki sposób obniżki emisji powinny zostać podzielone między sektor handlu emisjami a inne obszary działalności. Handel uprawnieniami do emisji ma wpływ na produkcję energii. Dochody ze sprzedaży przydziałów do emisji na aukcjach powinny być wykorzystane na środki na rzecz skuteczniejszego łagodzenia skutków zmiany klimatu i dostosowania się do niej.

E.   
  Cele dla poszczególnych krajów

| 38. | Zwraca uwagę, że podcele dla poszczególnych krajów w zakresie energii odnawialnej i efektywności energetycznej mogą być wykorzystane obok handlu uprawnieniami do emisji, aby osiągnąć wiążący wspólny cel dotyczący ograniczenia emisji. Cele te muszą zostać sformułowane tak, aby obejmowały orientacyjny wybór instrumentów, zważywszy na różnice między poszczególnymi krajami. Jest to najlepszy sposób na zapewnienie opłacalności, wyboru najbardziej odpowiednich środków i kolejności ich wdrażania, a także uniknięcie potencjalnego powielania się i sprzeczności poszczególnych wytycznych i polityk, takich jak handel uprawnieniami do emisji. |
| --- | --- |

38.

Zwraca uwagę, że podcele dla poszczególnych krajów w zakresie energii odnawialnej i efektywności energetycznej mogą być wykorzystane obok handlu uprawnieniami do emisji, aby osiągnąć wiążący wspólny cel dotyczący ograniczenia emisji. Cele te muszą zostać sformułowane tak, aby obejmowały orientacyjny wybór instrumentów, zważywszy na różnice między poszczególnymi krajami. Jest to najlepszy sposób na zapewnienie opłacalności, wyboru najbardziej odpowiednich środków i kolejności ich wdrażania, a także uniknięcie potencjalnego powielania się i sprzeczności poszczególnych wytycznych i polityk, takich jak handel uprawnieniami do emisji.

| 39. | Wskazuje, że warunki wykorzystywania odnawialnych źródeł energii różnią się w poszczególnych państwach członkowskich, w zależności od czynników takich jak surowce, środowisko naturalne, systemu produkcji i przesyłu energii. Różnice w efektywności energetycznej budynków również są duże. |
| --- | --- |

39.

Wskazuje, że warunki wykorzystywania odnawialnych źródeł energii różnią się w poszczególnych państwach członkowskich, w zależności od czynników takich jak surowce, środowisko naturalne, systemu produkcji i przesyłu energii. Różnice w efektywności energetycznej budynków również są duże.

| 40. | Uważa, że podcele dla poszczególnych krajów pozwolą gospodarkom i przedsiębiorstwom państw członkowskich rozwinąć umiejętności, technologie, innowacje i normy dotyczące włączania do sieci producentów wytwarzających energię na niewielką skalę lub na potrzeby własne, a także metody wykorzystania lokalnych zasobów naturalnych w sposób najbardziej dla nich odpowiedni. Wyniki zostaną zastosowane w innych państwach członkowskich za pośrednictwem rynku wewnętrznego. Gwarantuje to także zgodność z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

40.

Uważa, że podcele dla poszczególnych krajów pozwolą gospodarkom i przedsiębiorstwom państw członkowskich rozwinąć umiejętności, technologie, innowacje i normy dotyczące włączania do sieci producentów wytwarzających energię na niewielką skalę lub na potrzeby własne, a także metody wykorzystania lokalnych zasobów naturalnych w sposób najbardziej dla nich odpowiedni. Wyniki zostaną zastosowane w innych państwach członkowskich za pośrednictwem rynku wewnętrznego. Gwarantuje to także zgodność z zasadą pomocniczości.

F.   
  Wytyczne dla polityki UE w zakresie klimatu i energii

| 41. | Uważa, że głównym celem polityki UE w zakresie klimatu i energii powinno być zagwarantowanie dostaw energii, które byłyby zrównoważone pod względem środowiskowym, społecznym i gospodarczym, a także bezpieczne i pewne. Wymaga to zwiększenia efektywności energetycznej, korzystania z rodzimych odnawialnych źródeł energii oraz rozwijania i stosowania innowacyjnych technologii energetycznych. Wpłynie to na ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i poprawę zdrowia publicznego oraz stanu środowiska, a jednocześnie pozwoli tworzyć miejsca pracy. |
| --- | --- |

41.

Uważa, że głównym celem polityki UE w zakresie klimatu i energii powinno być zagwarantowanie dostaw energii, które byłyby zrównoważone pod względem środowiskowym, społecznym i gospodarczym, a także bezpieczne i pewne. Wymaga to zwiększenia efektywności energetycznej, korzystania z rodzimych odnawialnych źródeł energii oraz rozwijania i stosowania innowacyjnych technologii energetycznych. Wpłynie to na ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i poprawę zdrowia publicznego oraz stanu środowiska, a jednocześnie pozwoli tworzyć miejsca pracy.

| 42. | Wskazuje, że globalne ceny rynkowe, handel uprawnieniami do emisji, ale także istniejące systemy finansowania mające na celu poprawę efektywności energetycznej oraz wspieranie wykorzystania źródeł odnawialnych i nowych technologii, jak również opodatkowanie lub też kombinacje tych czynników, powodują wzrost kosztu energii. Wyższe ceny energii są z pewnością zjawiskiem pozytywnym, gdyż zachęcają do ograniczenia emisji, rozwijania produkcji energii ze źródeł alternatywnych i odnawialnych oraz oszczędności energii, należy jednak zwracać uwagę na to, by nie stały się nadmiernie uciążliwe dla wrażliwych grup ludności lub przedsiębiorstw. Racjonalne stosowanie skutecznych, opartych na konkurencji instrumentów gospodarki rynkowej dla sektora energetycznego może ograniczyć wzrost cen do nieuniknionego minimum. |
| --- | --- |

42.

Wskazuje, że globalne ceny rynkowe, handel uprawnieniami do emisji, ale także istniejące systemy finansowania mające na celu poprawę efektywności energetycznej oraz wspieranie wykorzystania źródeł odnawialnych i nowych technologii, jak również opodatkowanie lub też kombinacje tych czynników, powodują wzrost kosztu energii. Wyższe ceny energii są z pewnością zjawiskiem pozytywnym, gdyż zachęcają do ograniczenia emisji, rozwijania produkcji energii ze źródeł alternatywnych i odnawialnych oraz oszczędności energii, należy jednak zwracać uwagę na to, by nie stały się nadmiernie uciążliwe dla wrażliwych grup ludności lub przedsiębiorstw. Racjonalne stosowanie skutecznych, opartych na konkurencji instrumentów gospodarki rynkowej dla sektora energetycznego może ograniczyć wzrost cen do nieuniknionego minimum.

| 43. | Apeluje do Komisji Europejskiej, by wspierała środki ułatwiające rozpowszechnianie się mikroprodukcji energii i jej włączenie do sieci dystrybucyjnych, a przy tym zapewniła w trakcie tego procesu, by konsumenci mogli w pełni korzystać z przystępnych cen energii. |
| --- | --- |

43.

Apeluje do Komisji Europejskiej, by wspierała środki ułatwiające rozpowszechnianie się mikroprodukcji energii i jej włączenie do sieci dystrybucyjnych, a przy tym zapewniła w trakcie tego procesu, by konsumenci mogli w pełni korzystać z przystępnych cen energii.

| 44. | Odnotowuje, że konsumenci energii mogą wpływać na własne zużycie energii i na własne wybory w tej dziedzinie. Bardzo ważne jest więc bezstronne doradztwo dla osób indywidualnych lub mające na celu mobilizację różnych grup konsumentów. Audyty energetyczne wskazują na potencjalne oszczędności energii, których można by dokonać dzięki poprawie systemów konserwacji i informacji. Ponadto systemy informacyjne mogłyby dostarczać informacji na temat uzyskanych oszczędności energii. |
| --- | --- |

44.

Odnotowuje, że konsumenci energii mogą wpływać na własne zużycie energii i na własne wybory w tej dziedzinie. Bardzo ważne jest więc bezstronne doradztwo dla osób indywidualnych lub mające na celu mobilizację różnych grup konsumentów. Audyty energetyczne wskazują na potencjalne oszczędności energii, których można by dokonać dzięki poprawie systemów konserwacji i informacji. Ponadto systemy informacyjne mogłyby dostarczać informacji na temat uzyskanych oszczędności energii.

| 45. | Uważa, że niezależność energetyczna i dywersyfikacja energii łagodzi wpływ wahań cenowych, zwiększa autonomię ekonomiczną i polityczną oraz wspiera działalność gospodarczą. Energia odnawialna i innowacje w zakresie oszczędności energii zwiększają dynamikę lokalną i generują nową działalność gospodarczą. |
| --- | --- |

45.

Uważa, że niezależność energetyczna i dywersyfikacja energii łagodzi wpływ wahań cenowych, zwiększa autonomię ekonomiczną i polityczną oraz wspiera działalność gospodarczą. Energia odnawialna i innowacje w zakresie oszczędności energii zwiększają dynamikę lokalną i generują nową działalność gospodarczą.

| 46. | Apeluje, aby środki zaproponowane przez Komisję były wystarczające do wzmocnienia pozycji konsumentów i zwalczania ubóstwa energetycznego oraz domaga się zwrócenia szczególnej uwagi na ochronę konsumentów znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji. |
| --- | --- |

46.

Apeluje, aby środki zaproponowane przez Komisję były wystarczające do wzmocnienia pozycji konsumentów i zwalczania ubóstwa energetycznego oraz domaga się zwrócenia szczególnej uwagi na ochronę konsumentów znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji.

| 47. | Wskazuje, że źródła energii są różne dla każdego państwa członkowskiego. Niezależność energetyczną można poprawić poprzez rozwój polityki wewnętrznego rynku energii. Poprzez połączenie sieci przesyłowych między poszczególnymi państwami można zwiększyć bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej i wyrównać szczyty zużycia energii. W przypadku energii wiatrowej i słonecznej połączenie inteligentnych sieci i magazynowanie energii może pomóc wyrównać szczyty produkcji energii. |
| --- | --- |

47.

Wskazuje, że źródła energii są różne dla każdego państwa członkowskiego. Niezależność energetyczną można poprawić poprzez rozwój polityki wewnętrznego rynku energii. Poprzez połączenie sieci przesyłowych między poszczególnymi państwami można zwiększyć bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej i wyrównać szczyty zużycia energii. W przypadku energii wiatrowej i słonecznej połączenie inteligentnych sieci i magazynowanie energii może pomóc wyrównać szczyty produkcji energii.

| 48. | Uważa, że realizacja celu ograniczenia emisji do 2030 r. musi być spójna z innymi politykami unijnymi i włączona do nich. Obiecującym przykładem jest położenie nacisku na okres 2014–2020 EFRR jako część wysiłków na rzecz przejścia w kierunku społeczeństwa niskoemisyjnego. |
| --- | --- |

48.

Uważa, że realizacja celu ograniczenia emisji do 2030 r. musi być spójna z innymi politykami unijnymi i włączona do nich. Obiecującym przykładem jest położenie nacisku na okres 2014–2020 EFRR jako część wysiłków na rzecz przejścia w kierunku społeczeństwa niskoemisyjnego.

G.   
  Wiodąca rola szczebla lokalnego i regionalnego

| 49. | Odnotowuje, że wiele mniejszych i większych miast europejskich zapoczątkowało z własnej inicjatywy ambitne programy i praktyczne projekty na rzecz spowolnienia zmiany klimatu. Międzynarodowe przykłady lokalnych projektów to Agenda lokalna 21 zainicjowana w 1992 r. podczas szczytu ziemi, która umożliwiła w ostatnich 20 latach prawie 10 tysiącom organów władz lokalnych i regionalnych opracowanie polityki i działań na rzecz zrównoważonego rozwoju, a konkretnie poprawy stanu środowiska naturalnego, zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych oraz dostosowania się do zmiany klimatu, a także Climate Alliance i inicjatywa miast na rzecz ochrony klimatu ICLEI. Grupa „Energy Cities” także prowadzi użyteczne prace na rzecz kwestii energetycznych. Program „European Energy Award” dla gmin efektywnych energetycznie w kompleksowy sposób umożliwia gminom zwiększenie efektywności energetycznej, łagodzenie zmiany klimatu oraz stosowanie energii ze źródeł odnawialnych. Już ponad tysiąc gmin uczestniczy w tym programie. Rada Gmin i Regionów Europy wydała publikację dla decydentów lokalnych pt. „Save energy, save the climate, save money” (Oszczędzaj energię, klimat i pieniądze). Spośród wielu lokalnych inicjatyw na rzecz osiągnięcia neutralności pod względem emisji dwutlenku węgla jako przykład można podać plan gminy Växjö w Szwecji, która chce osiągnąć taką neutralność do 2030 r. W Finlandii 14 gmin neutralnych pod względem emisji dwutlenku węgla („HINKU”) współpracuje z lokalnymi przedsiębiorstwami, decydentami i mieszkańcami, aby ograniczyć emisje o 80 %, jednocześnie promując ekologiczną gospodarkę. Kampania gmin na rzecz ochrony klimatu (CCP Finlandia) obejmuje 53 organy samorządów lokalnych, a 115 organów władz lokalnych ma swoją strategię w dziedzinie klimatu. Inicjatywa Porozumienia Burmistrzów obejmuje tysiące małych i dużych miast, które mają swoje plany działań w dziedzinie zrównoważonej energii i programy w zakresie ograniczenia emisji. Wiele lokalnych i regionalnych agencji energetycznych utworzonych dzięki współfinansowaniu UE obecnie oferuje doradztwo w dziedzinie energii. |
| --- | --- |

49.

Odnotowuje, że wiele mniejszych i większych miast europejskich zapoczątkowało z własnej inicjatywy ambitne programy i praktyczne projekty na rzecz spowolnienia zmiany klimatu. Międzynarodowe przykłady lokalnych projektów to Agenda lokalna 21 zainicjowana w 1992 r. podczas szczytu ziemi, która umożliwiła w ostatnich 20 latach prawie 10 tysiącom organów władz lokalnych i regionalnych opracowanie polityki i działań na rzecz zrównoważonego rozwoju, a konkretnie poprawy stanu środowiska naturalnego, zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych oraz dostosowania się do zmiany klimatu, a także Climate Alliance i inicjatywa miast na rzecz ochrony klimatu ICLEI. Grupa „Energy Cities” także prowadzi użyteczne prace na rzecz kwestii energetycznych. Program „European Energy Award” dla gmin efektywnych energetycznie w kompleksowy sposób umożliwia gminom zwiększenie efektywności energetycznej, łagodzenie zmiany klimatu oraz stosowanie energii ze źródeł odnawialnych. Już ponad tysiąc gmin uczestniczy w tym programie. Rada Gmin i Regionów Europy wydała publikację dla decydentów lokalnych pt. „Save energy, save the climate, save money” (Oszczędzaj energię, klimat i pieniądze). Spośród wielu lokalnych inicjatyw na rzecz osiągnięcia neutralności pod względem emisji dwutlenku węgla jako przykład można podać plan gminy Växjö w Szwecji, która chce osiągnąć taką neutralność do 2030 r. W Finlandii 14 gmin neutralnych pod względem emisji dwutlenku węgla („HINKU”) współpracuje z lokalnymi przedsiębiorstwami, decydentami i mieszkańcami, aby ograniczyć emisje o 80 %, jednocześnie promując ekologiczną gospodarkę. Kampania gmin na rzecz ochrony klimatu (CCP Finlandia) obejmuje 53 organy samorządów lokalnych, a 115 organów władz lokalnych ma swoją strategię w dziedzinie klimatu. Inicjatywa Porozumienia Burmistrzów obejmuje tysiące małych i dużych miast, które mają swoje plany działań w dziedzinie zrównoważonej energii i programy w zakresie ograniczenia emisji. Wiele lokalnych i regionalnych agencji energetycznych utworzonych dzięki współfinansowaniu UE obecnie oferuje doradztwo w dziedzinie energii.

| 50. | Wskazuje na konsumenckie spółdzielnie wytwarzające energię, takie jak Beckerich w Luksemburgu, oraz na mikrogenerację energii przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa w celu zapewnienia własnego zaopatrzenia w energię, jako na przykłady nowego podejścia. Skłaniają one tradycyjne podmioty wytwarzające energię do zmian zarówno obowiązujących przepisów dostępu do sieci, jak i kosztów produkcji energii związanych z nowymi działaniami. Tym samym konsumenci energii stają się też jej producentami. Przykładowo dwukierunkowy przesył energii elektrycznej może być możliwy z wykorzystaniem istniejących sieci energetycznych. |
| --- | --- |

50.

Wskazuje na konsumenckie spółdzielnie wytwarzające energię, takie jak Beckerich w Luksemburgu, oraz na mikrogenerację energii przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa w celu zapewnienia własnego zaopatrzenia w energię, jako na przykłady nowego podejścia. Skłaniają one tradycyjne podmioty wytwarzające energię do zmian zarówno obowiązujących przepisów dostępu do sieci, jak i kosztów produkcji energii związanych z nowymi działaniami. Tym samym konsumenci energii stają się też jej producentami. Przykładowo dwukierunkowy przesył energii elektrycznej może być możliwy z wykorzystaniem istniejących sieci energetycznych.

| 51. | Podkreśla konieczność wzmocnienia oddziaływania inicjatyw UE na rzecz zrównoważonego rozwoju na poziomie lokalnym, takich jak Porozumienie Burmistrzów UE, inicjatywa „Inteligentne miasta i wspólnoty” i inne projekty finansowane ze środków europejskich, Agenda lokalna 21, a także sieć władz lokalnych i regionalnych działających na rzecz przystosowania się do zmiany klimatu zaproponowana w strategii UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu. W tym kontekście należy nasilić działania zmierzające do ustanowienia wspólnej metodologii realizowania planów dostosowawczych i do zachęcania do wymiany doświadczeń między władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

51.

Podkreśla konieczność wzmocnienia oddziaływania inicjatyw UE na rzecz zrównoważonego rozwoju na poziomie lokalnym, takich jak Porozumienie Burmistrzów UE, inicjatywa „Inteligentne miasta i wspólnoty” i inne projekty finansowane ze środków europejskich, Agenda lokalna 21, a także sieć władz lokalnych i regionalnych działających na rzecz przystosowania się do zmiany klimatu zaproponowana w strategii UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu. W tym kontekście należy nasilić działania zmierzające do ustanowienia wspólnej metodologii realizowania planów dostosowawczych i do zachęcania do wymiany doświadczeń między władzami lokalnymi i regionalnymi.

H.   
  Budynki i transport

| 52. | Odnotowuje, że budynki odpowiadają za ok. 40 % zużycia energii i ponad jedną trzecią emisji dwutlenku węgla państw UE. Ze względów finansowych oraz w celu ograniczenia okresów wyłączenia budynków z użytkowania, renowacje są celowo prowadzone stopniowo i budynek po budynku. Zużycie energii w nowych budynkach powinno być bliskie zeru. |
| --- | --- |

52.

Odnotowuje, że budynki odpowiadają za ok. 40 % zużycia energii i ponad jedną trzecią emisji dwutlenku węgla państw UE. Ze względów finansowych oraz w celu ograniczenia okresów wyłączenia budynków z użytkowania, renowacje są celowo prowadzone stopniowo i budynek po budynku. Zużycie energii w nowych budynkach powinno być bliskie zeru.

| 53. | Odnotowuje, że należy zachować szczególną ostrożność w projektowaniu, budowaniu i monitorowaniu nowych budynków oraz budynków przeznaczonych do renowacji, ponieważ może dojść do marnotrawstwa energii w wyniki nieprawidłowego wykorzystania lub złych nawyków. Ważne jest stosowanie skutecznych praktyk oszczędzających energię, takich jak regularna konserwacja, renowacja i okresowe monitorowanie instalacji wytwarzających i zużywających energię; kluczowe znaczenie mają też wytyczne dla użytkowników i mieszkańców budynków. Należy podkreślić znaczenie wymiany praktycznych przykładów z tej dziedziny między państwami UE. |
| --- | --- |

53.

Odnotowuje, że należy zachować szczególną ostrożność w projektowaniu, budowaniu i monitorowaniu nowych budynków oraz budynków przeznaczonych do renowacji, ponieważ może dojść do marnotrawstwa energii w wyniki nieprawidłowego wykorzystania lub złych nawyków. Ważne jest stosowanie skutecznych praktyk oszczędzających energię, takich jak regularna konserwacja, renowacja i okresowe monitorowanie instalacji wytwarzających i zużywających energię; kluczowe znaczenie mają też wytyczne dla użytkowników i mieszkańców budynków. Należy podkreślić znaczenie wymiany praktycznych przykładów z tej dziedziny między państwami UE.

| 54. | Zaleca państwom członkowskim, a szczególnie władzom lokalnym i regionalnym, przyjęcie programów mających na celu zmniejszenie zużycia energii w budynkach publicznych. Programy te powinny obejmować nie tylko instalacje energetyczne, lecz również metodologię pozwalającą włączyć użytkowników budynków w działania służące oszczędności energii i efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

54.

Zaleca państwom członkowskim, a szczególnie władzom lokalnym i regionalnym, przyjęcie programów mających na celu zmniejszenie zużycia energii w budynkach publicznych. Programy te powinny obejmować nie tylko instalacje energetyczne, lecz również metodologię pozwalającą włączyć użytkowników budynków w działania służące oszczędności energii i efektywności energetycznej.

| 55. | Uważa, że scentralizowane metody ogrzewania na obszarach zabudowanych, takie jak ogrzewanie lokalne oraz kogeneracja (CHP), są wydajne energetycznie i należy je zalecać ze względu na jakość powietrza. System chłodzenia lokalnego jest najbardziej wydajną energetycznie metodą chłodzenia, wykorzystującą np. niższe temperatury wód. Chłodzenie lokalne pozwala znacznie zaoszczędzić energię elektryczną w porównaniu z oddzielnymi systemami chłodzenia dla budynków i lokali. Ważne jest, by wymogi w odniesieniu do budynków charakteryzujących się prawie zerowym poziomem zużycia energii określać w taki sposób, by nie dyskryminowały wspólnych systemów zaopatrzenia w energię. |
| --- | --- |

55.

Uważa, że scentralizowane metody ogrzewania na obszarach zabudowanych, takie jak ogrzewanie lokalne oraz kogeneracja (CHP), są wydajne energetycznie i należy je zalecać ze względu na jakość powietrza. System chłodzenia lokalnego jest najbardziej wydajną energetycznie metodą chłodzenia, wykorzystującą np. niższe temperatury wód. Chłodzenie lokalne pozwala znacznie zaoszczędzić energię elektryczną w porównaniu z oddzielnymi systemami chłodzenia dla budynków i lokali. Ważne jest, by wymogi w odniesieniu do budynków charakteryzujących się prawie zerowym poziomem zużycia energii określać w taki sposób, by nie dyskryminowały wspólnych systemów zaopatrzenia w energię.

| 56. | Odnotowuje, że odnawialny surowiec drzewny i przetworzone produkty drewniane mogą zastąpić beton i stal, których produkcja wymaga znacznej ilości energii, a także nieodnawialne zasoby naturalne, takie jak żwir i węgiel. Wykorzystanie drewna do budowy zapewnia długie pochłanianie dwutlenku węgla i wiąże się z niskimi emisjami w cyklu życia. |
| --- | --- |

56.

Odnotowuje, że odnawialny surowiec drzewny i przetworzone produkty drewniane mogą zastąpić beton i stal, których produkcja wymaga znacznej ilości energii, a także nieodnawialne zasoby naturalne, takie jak żwir i węgiel. Wykorzystanie drewna do budowy zapewnia długie pochłanianie dwutlenku węgla i wiąże się z niskimi emisjami w cyklu życia.

| 57. | Wskazuje, że transport odpowiada za prawie 20 % emisji gazów cieplarnianych w państwach członkowskich, z czego 60 % pochodzi z pojazdów prywatnych. Dzięki wnioskowi Komisji w sprawie dyrektywy o alternatywnych układach napędowych dostępny stanie się szeroki wybór paliw dla transportu drogowego. Nie jest jeszcze pewne, jakie potencjalne technologie okażą się skuteczne i możliwe do wprowadzenia na rynek w poszczególnych państwach członkowskich. Władze lokalne i regionalne mogą wprowadzić wymóg stosowania paliw niskoemisyjnych w transporcie publicznym. |
| --- | --- |

57.

Wskazuje, że transport odpowiada za prawie 20 % emisji gazów cieplarnianych w państwach członkowskich, z czego 60 % pochodzi z pojazdów prywatnych. Dzięki wnioskowi Komisji w sprawie dyrektywy o alternatywnych układach napędowych dostępny stanie się szeroki wybór paliw dla transportu drogowego. Nie jest jeszcze pewne, jakie potencjalne technologie okażą się skuteczne i możliwe do wprowadzenia na rynek w poszczególnych państwach członkowskich. Władze lokalne i regionalne mogą wprowadzić wymóg stosowania paliw niskoemisyjnych w transporcie publicznym.

| 58. | Przypomina, że coraz większą wagę przypisuje się zrównoważonemu zagospodarowaniu przestrzennemu, które uwzględniałoby czynniki bioklimatyczne w dobie zmiany klimatu w odniesieniu do zużycia energii na terenach zamieszkanych, natężenia ruchu drogowego, a także jakości życia obywateli. |
| --- | --- |

58.

Przypomina, że coraz większą wagę przypisuje się zrównoważonemu zagospodarowaniu przestrzennemu, które uwzględniałoby czynniki bioklimatyczne w dobie zmiany klimatu w odniesieniu do zużycia energii na terenach zamieszkanych, natężenia ruchu drogowego, a także jakości życia obywateli.

| 59. | Podkreśla, że oprócz rozwoju paliw niskoemisyjnych, alternatywnych układów napędowych i ponownej oceny wykorzystania środków transportu publicznego trzeba się głębiej zastanowić nad rozwiązaniami urbanistycznymi, gospodarczymi i społecznymi, które wiązałyby się ze zmniejszeniem ruchu (administracją elektroniczną, telepracą) i ze zmianą zachowań obywateli (wspólnym korzystaniem z samochodów, dobrowolnymi ograniczeniami). |
| --- | --- |

59.

Podkreśla, że oprócz rozwoju paliw niskoemisyjnych, alternatywnych układów napędowych i ponownej oceny wykorzystania środków transportu publicznego trzeba się głębiej zastanowić nad rozwiązaniami urbanistycznymi, gospodarczymi i społecznymi, które wiązałyby się ze zmniejszeniem ruchu (administracją elektroniczną, telepracą) i ze zmianą zachowań obywateli (wspólnym korzystaniem z samochodów, dobrowolnymi ograniczeniami).

| 60. | Przypomina, że w zakresie produkcji i dystrybucji energii, a także transportu publicznego konieczne byłoby większe skupienie się na modelach opartych na uczestnictwie, by zwiększyć akceptację społeczeństwa i szybkość zmian modeli konsumpcji. |
| --- | --- |

60.

Przypomina, że w zakresie produkcji i dystrybucji energii, a także transportu publicznego konieczne byłoby większe skupienie się na modelach opartych na uczestnictwie, by zwiększyć akceptację społeczeństwa i szybkość zmian modeli konsumpcji.

| 61. | Zwraca uwagę na potrzebę stałego rozwoju inteligentnych sieci i wzrost znaczenia koncepcji zaopatrzenia w energię na odległość, by zagwarantować kontrolowaną i wydajną dystrybucję energii elektrycznej, ciepła i chłodzenia. |
| --- | --- |

61.

Zwraca uwagę na potrzebę stałego rozwoju inteligentnych sieci i wzrost znaczenia koncepcji zaopatrzenia w energię na odległość, by zagwarantować kontrolowaną i wydajną dystrybucję energii elektrycznej, ciepła i chłodzenia.

Bruksela, 30 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  COM(2014) 15 final.

1

---

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/17 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/17

---

Opinia Komitetu Regionów – Europejskie szkolnictwo wyższe na świecie

2014/C 126/05

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Umiędzynarodowienie a konkurencyjność

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja Europejska przywiązuje duże znaczenie do umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego w ramach realizacji strategii „Europa 2020” i przedstawia propozycje w sprawie związanych z tym odpowiednich ram strategicznych. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja Europejska przywiązuje duże znaczenie do umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego w ramach realizacji strategii „Europa 2020” i przedstawia propozycje w sprawie związanych z tym odpowiednich ram strategicznych.

| 2. | Zgadza się, że większe umiędzynarodowienie szkolnictwa wyższego jest nie tylko niezbędne z punktu widzenia strategii „Europa 2020”, lecz i przyczynia się pod wieloma względami do utrzymania wzrostu, wywierając również niezaprzeczalny wpływ na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

2.

Zgadza się, że większe umiędzynarodowienie szkolnictwa wyższego jest nie tylko niezbędne z punktu widzenia strategii „Europa 2020”, lecz i przyczynia się pod wieloma względami do utrzymania wzrostu, wywierając również niezaprzeczalny wpływ na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 3. | Uważa, że europejskie szkolnictwo wyższe zawsze czyniło znaczne postępy w zakresie umiędzynarodowienia, gdyż doświadczenia międzynarodowe stanowią nieodłączny element niektórych zawodów i programów nauczania. |
| --- | --- |

3.

Uważa, że europejskie szkolnictwo wyższe zawsze czyniło znaczne postępy w zakresie umiędzynarodowienia, gdyż doświadczenia międzynarodowe stanowią nieodłączny element niektórych zawodów i programów nauczania.

| 4. | Zwraca uwagę na pierwszoplanową rolę, jaką w wielojęzycznej i wielonarodowej Europie mogą odgrywać instytucje szkolnictwa wyższego proponujące kształcenie w więcej niż jednym języku, w tym także w językach mniejszościowych. W tego rodzaju wielokulturowym środowisku studenci mogą bowiem od samego początku zapoznać się z co najmniej dwoma językami europejskimi, a wielojęzyczność może zwiększyć atrakcyjność tych instytucji w ramach mobilności studentów zagranicznych. |
| --- | --- |

4.

Zwraca uwagę na pierwszoplanową rolę, jaką w wielojęzycznej i wielonarodowej Europie mogą odgrywać instytucje szkolnictwa wyższego proponujące kształcenie w więcej niż jednym języku, w tym także w językach mniejszościowych. W tego rodzaju wielokulturowym środowisku studenci mogą bowiem od samego początku zapoznać się z co najmniej dwoma językami europejskimi, a wielojęzyczność może zwiększyć atrakcyjność tych instytucji w ramach mobilności studentów zagranicznych.

| 5. | Dlatego też podkreśla znaczenie umiejętności językowych we wszelkich dążeniach do umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego oraz zwraca uwagę na rolę władz lokalnych i regionalnych jako podmiotów ułatwiających nabywanie tych umiejętności. |
| --- | --- |

5.

Dlatego też podkreśla znaczenie umiejętności językowych we wszelkich dążeniach do umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego oraz zwraca uwagę na rolę władz lokalnych i regionalnych jako podmiotów ułatwiających nabywanie tych umiejętności.

| 6. | Uważa, że zasadnicze znaczenie ma to, by w ramach umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego uczelnie wyższe, a także państwa członkowskie nie zapominały o wyjątkowych wynikach europejskiego szkolnictwa wyższego w dziedzinie filozofii, nauk humanistycznych i sztuki, które odgrywają tradycyjnie istotną rolę w umiędzynarodowieniu szkolnictwa wyższego i znacząco przyczyniają się do wzrostu konkurencyjności regionów, w których mieszczą się uniwersytety o dużej renomie w tych dziedzinach. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że zasadnicze znaczenie ma to, by w ramach umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego uczelnie wyższe, a także państwa członkowskie nie zapominały o wyjątkowych wynikach europejskiego szkolnictwa wyższego w dziedzinie filozofii, nauk humanistycznych i sztuki, które odgrywają tradycyjnie istotną rolę w umiędzynarodowieniu szkolnictwa wyższego i znacząco przyczyniają się do wzrostu konkurencyjności regionów, w których mieszczą się uniwersytety o dużej renomie w tych dziedzinach.

| 7. | Podziela opinię Komisji, że dotychczasowe wspólne sukcesy europejskiego szkolnictwa wyższego nie są wyłącznie wynikiem innowacji, badań i programów kształcenia, lecz również spójnego wdrażania procesu bolońskiego, europejskiego systemu transferu i akumulacji punktów (ECTS), elastycznych przepisów krajowych regulujących wprowadzanie systemów kształcenia umożliwiających przyznawanie wspólnych oraz podwójnych dyplomów, a także wprowadzania i rozpowszechniania jednolitego suplementu do dyplomu. |
| --- | --- |

7.

Podziela opinię Komisji, że dotychczasowe wspólne sukcesy europejskiego szkolnictwa wyższego nie są wyłącznie wynikiem innowacji, badań i programów kształcenia, lecz również spójnego wdrażania procesu bolońskiego, europejskiego systemu transferu i akumulacji punktów (ECTS), elastycznych przepisów krajowych regulujących wprowadzanie systemów kształcenia umożliwiających przyznawanie wspólnych oraz podwójnych dyplomów, a także wprowadzania i rozpowszechniania jednolitego suplementu do dyplomu.

| 8. | Uważa, że rozpowszechnienie dobrych praktyk i rozwiązań systemowych europejskiego systemu szkolnictwa wyższego w krajach sąsiednich oraz w krajach ubiegających się o członkostwo kryje w sobie duże możliwości, gdyż między innymi może bardziej zagwarantować mobilność studentów z tych krajów w Europie i ewentualnie też wzmocnić pozycję UE w walce o talenty. |
| --- | --- |

8.

Uważa, że rozpowszechnienie dobrych praktyk i rozwiązań systemowych europejskiego systemu szkolnictwa wyższego w krajach sąsiednich oraz w krajach ubiegających się o członkostwo kryje w sobie duże możliwości, gdyż między innymi może bardziej zagwarantować mobilność studentów z tych krajów w Europie i ewentualnie też wzmocnić pozycję UE w walce o talenty.

| 9. | Uważa, że szczególnie istotne jest stwierdzenie, iż dostęp do nowatorskich i cyfrowych form kształcenia oraz szkolenia przyczyni się znacznie do włączenia społecznego, a zwłaszcza do włączenia na rynku pracy mieszkańców regionów peryferyjnych, osób niepełnosprawnych i innych grup w niekorzystnej sytuacji. Jest również zdania, że nabywanie umiejętności cyfrowych, rozwój programów i dziedzin cyfrowych oraz internetowych wspomagany przez umiędzynarodowienie, a także wdrożenie i uznanie systemów kształcenia pozaformalnego przyczynią się do wzrostu konkurencyjności. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że szczególnie istotne jest stwierdzenie, iż dostęp do nowatorskich i cyfrowych form kształcenia oraz szkolenia przyczyni się znacznie do włączenia społecznego, a zwłaszcza do włączenia na rynku pracy mieszkańców regionów peryferyjnych, osób niepełnosprawnych i innych grup w niekorzystnej sytuacji. Jest również zdania, że nabywanie umiejętności cyfrowych, rozwój programów i dziedzin cyfrowych oraz internetowych wspomagany przez umiędzynarodowienie, a także wdrożenie i uznanie systemów kształcenia pozaformalnego przyczynią się do wzrostu konkurencyjności.

| 10. | Zgadza się, że mobilność studentów, naukowców i nauczycieli powinna być kluczowym aspektem strategii umiędzynarodowienia, wziąwszy pod uwagę szczególnie znaczenie mobilności nauczycieli w przekazywaniu wiedzy. |
| --- | --- |

10.

Zgadza się, że mobilność studentów, naukowców i nauczycieli powinna być kluczowym aspektem strategii umiędzynarodowienia, wziąwszy pod uwagę szczególnie znaczenie mobilności nauczycieli w przekazywaniu wiedzy.

Spójność polityk

| 11. | Podkreśla, że zadaniem i obowiązkiem państw członkowskich oraz samorządów lokalnych i regionalnych jest wprowadzenie w życie propozycji Komisji, by partnerzy lokalni i regionalni odgrywali konkretną rolę w opracowaniu strategii na rzecz umiędzynarodowienia i by stworzono ku temu warunki. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla, że zadaniem i obowiązkiem państw członkowskich oraz samorządów lokalnych i regionalnych jest wprowadzenie w życie propozycji Komisji, by partnerzy lokalni i regionalni odgrywali konkretną rolę w opracowaniu strategii na rzecz umiędzynarodowienia i by stworzono ku temu warunki.

| 12. | Zaleca samorządom lokalnym i regionalnym, by odpowiedziały na postulaty dotyczące partnerstwa, zachowując jak największą otwartość i determinację, by odgrywały stymulującą rolę i by opracowały innowacyjne rozwiązania na rzecz umiędzynarodowienia w celu przyczynienia się do zwiększenia międzynarodowej konkurencyjności europejskiego szkolnictwa wyższego, a także wykorzystania przewag komparatywnych swego własnego regionu i zwiększenia jego atrakcyjności. |
| --- | --- |

12.

Zaleca samorządom lokalnym i regionalnym, by odpowiedziały na postulaty dotyczące partnerstwa, zachowując jak największą otwartość i determinację, by odgrywały stymulującą rolę i by opracowały innowacyjne rozwiązania na rzecz umiędzynarodowienia w celu przyczynienia się do zwiększenia międzynarodowej konkurencyjności europejskiego szkolnictwa wyższego, a także wykorzystania przewag komparatywnych swego własnego regionu i zwiększenia jego atrakcyjności.

| 13. | Zwraca uwagę, że choć państwa członkowskie mogą oczywiście uwzględniać cele inicjatywy „Horyzont 2020” i Erasmus+ w ramach programowania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, w omawianym komunikacie nie stwierdzono tego bezpośrednio w odniesieniu do strategii umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego. Tymczasem polityka spójności, a także instrumenty na rzecz szkolnictwa wyższego, badań i innowacji mogą wnieść znaczną wartość dodaną, jeżeli ich krajowe, regionalne i lokalne ramy strategiczne uwzględniają wymiar terytorialny. |
| --- | --- |

13.

Zwraca uwagę, że choć państwa członkowskie mogą oczywiście uwzględniać cele inicjatywy „Horyzont 2020” i Erasmus+ w ramach programowania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, w omawianym komunikacie nie stwierdzono tego bezpośrednio w odniesieniu do strategii umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego. Tymczasem polityka spójności, a także instrumenty na rzecz szkolnictwa wyższego, badań i innowacji mogą wnieść znaczną wartość dodaną, jeżeli ich krajowe, regionalne i lokalne ramy strategiczne uwzględniają wymiar terytorialny.

| 14. | Kładzie nacisk na fakt, że możliwość przekazywania wiedzy przez instytucje szkolnictwa wyższego oraz instytuty badawcze jest koniecznym warunkiem rozwoju obszarów wiejskich i konkurencyjności sektorów rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa, jak to podkreśla się w zestawie instrumentów wspólnej polityki rolnej na okres programowania 2014–2020. W związku z tym w ramach planowania i podejmowania wysiłków na rzecz umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego warto uwzględnić możliwości synergii na wszystkich szczeblach terytorialnych, by zapewnić Europie pionierską rolę w tym względzie. |
| --- | --- |

14.

Kładzie nacisk na fakt, że możliwość przekazywania wiedzy przez instytucje szkolnictwa wyższego oraz instytuty badawcze jest koniecznym warunkiem rozwoju obszarów wiejskich i konkurencyjności sektorów rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa, jak to podkreśla się w zestawie instrumentów wspólnej polityki rolnej na okres programowania 2014–2020. W związku z tym w ramach planowania i podejmowania wysiłków na rzecz umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego warto uwzględnić możliwości synergii na wszystkich szczeblach terytorialnych, by zapewnić Europie pionierską rolę w tym względzie.

| 15. | Przypomina, że wiele państw członkowskich musi jeszcze dołożyć starań, by osiągnąć cele strategii „Europa 2020” w dziedzinie wydatków na B+R, i podkreśla, że dodatkowe dochody uzyskane przez instytucje szkolnictwa wyższego dzięki jego umiędzynarodowieniu nie powinny w żadnym razie umożliwiać państwom członkowskim uchylania się od swych obowiązków lub redukowania swoich zadań w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

15.

Przypomina, że wiele państw członkowskich musi jeszcze dołożyć starań, by osiągnąć cele strategii „Europa 2020” w dziedzinie wydatków na B+R, i podkreśla, że dodatkowe dochody uzyskane przez instytucje szkolnictwa wyższego dzięki jego umiędzynarodowieniu nie powinny w żadnym razie umożliwiać państwom członkowskim uchylania się od swych obowiązków lub redukowania swoich zadań w tej dziedzinie.

| 16. | Zaleca, by cele i instrumenty strategii opracowanych w partnerstwie ze szczeblem krajowym, regionalnym i lokalnym mogły być wyłaniane w oparciu o oceny oddziaływania terytorialnego ex ante. |
| --- | --- |

16.

Zaleca, by cele i instrumenty strategii opracowanych w partnerstwie ze szczeblem krajowym, regionalnym i lokalnym mogły być wyłaniane w oparciu o oceny oddziaływania terytorialnego ex ante.

Partnerstwo wielopoziomowe i pomocniczość

| 17. | Jest rozczarowany, że w komunikacie Komisja niedostatecznie wyjaśnia kluczową rolę, jaką odgrywają samorządy lokalne i regionalne w procesie umiędzynarodowienia instytucji szkolnictwa wyższego. Byłoby to spójne z podejściem przyjętym w systemie U-Multirank, który uwzględnia m.in. osadzenie instytucji szkolnictwa wyższego w danym regionie. |
| --- | --- |

17.

Jest rozczarowany, że w komunikacie Komisja niedostatecznie wyjaśnia kluczową rolę, jaką odgrywają samorządy lokalne i regionalne w procesie umiędzynarodowienia instytucji szkolnictwa wyższego. Byłoby to spójne z podejściem przyjętym w systemie U-Multirank, który uwzględnia m.in. osadzenie instytucji szkolnictwa wyższego w danym regionie.

| 18. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja dokładnie określa szczeble, na których działania UE są uzasadnione, gdyż, zważywszy na wspólne cele w dziedzinie umiędzynarodowienia wewnętrznego i zewnętrznego, konieczne są nie tylko działania państw członkowskich, lecz również UE. |
| --- | --- |

18.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja dokładnie określa szczeble, na których działania UE są uzasadnione, gdyż, zważywszy na wspólne cele w dziedzinie umiędzynarodowienia wewnętrznego i zewnętrznego, konieczne są nie tylko działania państw członkowskich, lecz również UE.

| 19. | Opowiada się za tym, by państwa członkowskie mogły odpowiednio wspierać szczebel lokalny i regionalny oraz w razie potrzeby tworzyć szerokie partnerstwa, również na szczeblu regionalnym, by przyczynić się do lepszego dostosowania instytucji szkolnictwa wyższego do potrzeb gospodarczych, społecznych i administracyjnych danego regionu, a także do jego potencjału w tym względzie. |
| --- | --- |

19.

Opowiada się za tym, by państwa członkowskie mogły odpowiednio wspierać szczebel lokalny i regionalny oraz w razie potrzeby tworzyć szerokie partnerstwa, również na szczeblu regionalnym, by przyczynić się do lepszego dostosowania instytucji szkolnictwa wyższego do potrzeb gospodarczych, społecznych i administracyjnych danego regionu, a także do jego potencjału w tym względzie.

| 20. | Podkreśla znaczenie dwukierunkowego charakteru mobilności. Zgodnie z zasadami rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu mobilność powinna bowiem służyć interesom regionu pochodzenia i regionu przyjmującego, gdyż w przeciwnym razie może wywołać problemy związane z migracją, demografią i konkurencyjnością, które przeczyłyby rzecz jasna celom spójności i zasadzie solidarności. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla znaczenie dwukierunkowego charakteru mobilności. Zgodnie z zasadami rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu mobilność powinna bowiem służyć interesom regionu pochodzenia i regionu przyjmującego, gdyż w przeciwnym razie może wywołać problemy związane z migracją, demografią i konkurencyjnością, które przeczyłyby rzecz jasna celom spójności i zasadzie solidarności.

| 21. | Podkreśla, że w dziedzinie umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego nieodłącznym elementem tworzenia i wykorzystywania partnerstw wielopoziomowych jest innowacja społeczna. Dzięki partnerstwom uczestniczące w nich samorządy terytorialne oraz podmioty pozarządowe i prywatne szczebla lokalnego i regionalnego mają również możliwość wykorzystania dodatkowych środków do realizacji wspólnie określonych celów. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla, że w dziedzinie umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego nieodłącznym elementem tworzenia i wykorzystywania partnerstw wielopoziomowych jest innowacja społeczna. Dzięki partnerstwom uczestniczące w nich samorządy terytorialne oraz podmioty pozarządowe i prywatne szczebla lokalnego i regionalnego mają również możliwość wykorzystania dodatkowych środków do realizacji wspólnie określonych celów.

| 22. | Przypomina, jak istotne jest zawarcie możliwie najszerszych porozumień w ramach ustanawiania partnerstw strategicznych oraz dopilnowanie w tym względzie, by osoby należące do grup w niekorzystnej sytuacji, a w niektórych wypadkach nawet zmarginalizowanych – ze względów rasowych, związanych z płcią, religijnych, językowych lub etnicznych – po wdrożeniu strategii umiędzynarodowienia nie znalazły się w jeszcze gorszym położeniu. |
| --- | --- |

22.

Przypomina, jak istotne jest zawarcie możliwie najszerszych porozumień w ramach ustanawiania partnerstw strategicznych oraz dopilnowanie w tym względzie, by osoby należące do grup w niekorzystnej sytuacji, a w niektórych wypadkach nawet zmarginalizowanych – ze względów rasowych, związanych z płcią, religijnych, językowych lub etnicznych – po wdrożeniu strategii umiędzynarodowienia nie znalazły się w jeszcze gorszym położeniu.

Określenie warunków

| 23. | Uznaje i popiera dotychczasowe działania Komisji Europejskiej na rzecz harmonizacji, przejrzystości i uproszczenia zarządzania różnymi rodzajami pomocy UE dla szkolnictwa wyższego, innowacji i badań. |
| --- | --- |

23.

Uznaje i popiera dotychczasowe działania Komisji Europejskiej na rzecz harmonizacji, przejrzystości i uproszczenia zarządzania różnymi rodzajami pomocy UE dla szkolnictwa wyższego, innowacji i badań.

| 24. | Proponuje, by państwa członkowskie opracowały krajowe programy i mechanizmy pomocy, ewentualnie ukierunkowane głównie na regiony w szczególnym położeniu, które mogą wspomóc instytucje szkolnictwa wyższego na szczeblu lokalnym i regionalnym we wdrażaniu ich strategii umiędzynarodowienia. |
| --- | --- |

24.

Proponuje, by państwa członkowskie opracowały krajowe programy i mechanizmy pomocy, ewentualnie ukierunkowane głównie na regiony w szczególnym położeniu, które mogą wspomóc instytucje szkolnictwa wyższego na szczeblu lokalnym i regionalnym we wdrażaniu ich strategii umiędzynarodowienia.

| 25. | Popiera dążenie Komisji do tego, by w zakresie umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego wzmocnić przygotowywanie i podejmowanie decyzji- opartych na badaniach oraz wynikach badań, zwłaszcza odnoszących się do roli samorządów lokalnych i regionalnych, a także dobrych praktyk zarówno w dziedzinie modernizacji szkolnictwa wyższego, jak i jego umiędzynarodowienia. |
| --- | --- |

25.

Popiera dążenie Komisji do tego, by w zakresie umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego wzmocnić przygotowywanie i podejmowanie decyzji- opartych na badaniach oraz wynikach badań, zwłaszcza odnoszących się do roli samorządów lokalnych i regionalnych, a także dobrych praktyk zarówno w dziedzinie modernizacji szkolnictwa wyższego, jak i jego umiędzynarodowienia.

| 26. | Uważa za niezadowalające, że umiędzynarodowienie figuruje jedynie w deklaracji misji uniwersytetów i innych instytucji szkolnictwa wyższego. Jego zdaniem każda instytucja szkolnictwa wyższego – niezależnie od swego statusu prawnego i faktycznych kompetencji w zakresie umiędzynarodowienia – musi poszukiwać rozwiązań odpowiadających jej potrzebom oraz stwarzać własne struktury zarządzania i planowania, a także swe własne jednostki ds. współpracy. |
| --- | --- |

26.

Uważa za niezadowalające, że umiędzynarodowienie figuruje jedynie w deklaracji misji uniwersytetów i innych instytucji szkolnictwa wyższego. Jego zdaniem każda instytucja szkolnictwa wyższego – niezależnie od swego statusu prawnego i faktycznych kompetencji w zakresie umiędzynarodowienia – musi poszukiwać rozwiązań odpowiadających jej potrzebom oraz stwarzać własne struktury zarządzania i planowania, a także swe własne jednostki ds. współpracy.

| 27. | Uważa, że należy przedsięwziąć środki, by instytucje nie publiczne, lecz prywatne bądź też takie, które są prowadzone przez fundację lub mają formę fundacji, mogły – na wzór instytucji publicznych – wziąć udział w procesie umiędzynarodowienia bez żadnych nieuzasadnionych ograniczeń, a także swobodnie korzystać z działań wspierających ten proces. |
| --- | --- |

27.

Uważa, że należy przedsięwziąć środki, by instytucje nie publiczne, lecz prywatne bądź też takie, które są prowadzone przez fundację lub mają formę fundacji, mogły – na wzór instytucji publicznych – wziąć udział w procesie umiędzynarodowienia bez żadnych nieuzasadnionych ograniczeń, a także swobodnie korzystać z działań wspierających ten proces.

| 28. | Przypomina, że w wypadku operacji, inwestycji i innych środków współfinansowanych z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych ważne jest również, by uwzględnić konieczność ułatwiania umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego, biorąc przy tym pod uwagę faktyczne potrzeby i możliwości instytucji szkolnictwa wyższego. |
| --- | --- |

28.

Przypomina, że w wypadku operacji, inwestycji i innych środków współfinansowanych z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych ważne jest również, by uwzględnić konieczność ułatwiania umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego, biorąc przy tym pod uwagę faktyczne potrzeby i możliwości instytucji szkolnictwa wyższego.

| 29. | Zaleca, by zwłaszcza w przypadku krajów kandydujących wykorzystać fundusze przedakcesyjne i akcesyjne również do wspierania umiędzynarodowienia uczelni wyższych w tych krajach. |
| --- | --- |

29.

Zaleca, by zwłaszcza w przypadku krajów kandydujących wykorzystać fundusze przedakcesyjne i akcesyjne również do wspierania umiędzynarodowienia uczelni wyższych w tych krajach.

| 30. | Zwraca się do Komisji i państw członkowskich, by przedsięwzięły wszystkie niezbędne środki w celu zagwarantowania, że potencjał regionów pozostających w tyle zostanie wzmocniony przez strategie umiędzynarodowienia i że instytucje najbardziej zaawansowane pod względem umiędzynarodowienia uwzględnią w swych strategiach również propagowanie przekazywania wiedzy instytucjom szkolnictwa wyższego, których potencjał umiędzynarodowienia jest obecnie bardziej ograniczony. |
| --- | --- |

30.

Zwraca się do Komisji i państw członkowskich, by przedsięwzięły wszystkie niezbędne środki w celu zagwarantowania, że potencjał regionów pozostających w tyle zostanie wzmocniony przez strategie umiędzynarodowienia i że instytucje najbardziej zaawansowane pod względem umiędzynarodowienia uwzględnią w swych strategiach również propagowanie przekazywania wiedzy instytucjom szkolnictwa wyższego, których potencjał umiędzynarodowienia jest obecnie bardziej ograniczony.

| 31. | Wzywa Radę do szybkiego przyjęcia wniosku Komisji dotyczącego przekształconej dyrektywy w sprawie środków imigracyjnych, migracyjnych i wizowych, tak by umożliwić prowadzenie współpracy międzynarodowej w dziedzinie badań, innowacji i szkolnictwa wyższego w sposób konkretny, elastyczny, przejrzysty i gwarantujący odpowiednie bezpieczeństwo, a zarazem skuteczny, dostępny i szybki. Powinno to doprowadzić do zgodnej z harmonogramem transpozycji tego instrumentu prawnego przez państwa członkowskie i do jego wdrożenia przez nie we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

31.

Wzywa Radę do szybkiego przyjęcia wniosku Komisji dotyczącego przekształconej dyrektywy w sprawie środków imigracyjnych, migracyjnych i wizowych, tak by umożliwić prowadzenie współpracy międzynarodowej w dziedzinie badań, innowacji i szkolnictwa wyższego w sposób konkretny, elastyczny, przejrzysty i gwarantujący odpowiednie bezpieczeństwo, a zarazem skuteczny, dostępny i szybki. Powinno to doprowadzić do zgodnej z harmonogramem transpozycji tego instrumentu prawnego przez państwa członkowskie i do jego wdrożenia przez nie we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi.

Bruksela, 30 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/20 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/20

---

Opinia Komitetu Regionów – Działania na rzecz otwartej edukacji

2014/C 126/06

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Wprowadzenie

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem komunikat Komisji „Działania na rzecz otwartej edukacji” i uważa, że nadszedł odpowiedni czas, by wspierać wysokiej jakości, innowacyjne metody i formy uczenia się i nauczania poprzez wykorzystanie nowych technologii i treści cyfrowych. Nadrzędnym celem działań wymienionych w komunikacie Komisji jest polepszenie wyników i wyższy stopień realizacji celów, między innymi przez większą motywację i skuteczniejsze procesy uczenia się. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem komunikat Komisji „Działania na rzecz otwartej edukacji” i uważa, że nadszedł odpowiedni czas, by wspierać wysokiej jakości, innowacyjne metody i formy uczenia się i nauczania poprzez wykorzystanie nowych technologii i treści cyfrowych. Nadrzędnym celem działań wymienionych w komunikacie Komisji jest polepszenie wyników i wyższy stopień realizacji celów, między innymi przez większą motywację i skuteczniejsze procesy uczenia się.

| 2. | Priorytety podkreślone w dokumencie dotyczą w pierwszej kolejności:






  — | otwartego środowiska uczenia się stwarzającego nowe warunki i formy uczenia się i nauczania dla potrzeb cyfrowego świata, a także nauczycieli, którzy znają te założenia; |
| --- | --- | --- |

2.

Priorytety podkreślone w dokumencie dotyczą w pierwszej kolejności:

—

otwartego środowiska uczenia się stwarzającego nowe warunki i formy uczenia się i nauczania dla potrzeb cyfrowego świata, a także nauczycieli, którzy znają te założenia;

| — | otwartych zasobów edukacyjnych, tzn. zwiększonego dostępu do wiedzy, materiałów edukacyjnych i innego wsparcia w sieci; |
| --- | --- |

—

otwartych zasobów edukacyjnych, tzn. zwiększonego dostępu do wiedzy, materiałów edukacyjnych i innego wsparcia w sieci;

| — | wspierania tworzenia sieci i wspólnych wysiłków różnych podmiotów i zainteresowanych stron w celu opisania aktualnej sytuacji oraz stymulowania i wspierania elementów dobrze działającego rynku technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT). |
| --- | --- |

—

wspierania tworzenia sieci i wspólnych wysiłków różnych podmiotów i zainteresowanych stron w celu opisania aktualnej sytuacji oraz stymulowania i wspierania elementów dobrze działającego rynku technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT).

| 3. | Zgadza się z opinią Komisji, że nowe technologie „umożliwiają wszystkim naukę w dowolnym miejscu, czasie, za pośrednictwem dowolnego urządzenia i przy wsparciu wszystkich użytkowników”. Pragnie jednak podkreślić, że urzeczywistnienie tych założeń wymaga wysokiego stopnia zaangażowania – i to na wczesnym etapie – na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

3.

Zgadza się z opinią Komisji, że nowe technologie „umożliwiają wszystkim naukę w dowolnym miejscu, czasie, za pośrednictwem dowolnego urządzenia i przy wsparciu wszystkich użytkowników”. Pragnie jednak podkreślić, że urzeczywistnienie tych założeń wymaga wysokiego stopnia zaangażowania – i to na wczesnym etapie – na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 4. | Zgadza się z wnioskami Komisji, że:






  — | warunki ramowe instytucji kształceniowych muszą ulec zmianie, tak by można było wdrażać formy uczenia się obejmujące ICT i otwarte środowisko edukacyjne, np formy egzaminowania i wystawiania ocen; |
| --- | --- | --- |

4.

Zgadza się z wnioskami Komisji, że:

—

warunki ramowe instytucji kształceniowych muszą ulec zmianie, tak by można było wdrażać formy uczenia się obejmujące ICT i otwarte środowisko edukacyjne, np formy egzaminowania i wystawiania ocen;

| — | należy zaktualizować kształcenie nauczycieli i przeprowadzać z wykorzystaniem z tzw. pedagogiki cyfrowej; |
| --- | --- |

—

należy zaktualizować kształcenie nauczycieli i przeprowadzać z wykorzystaniem z tzw. pedagogiki cyfrowej;

| — | umiejętności informatyczne to coś więcej niż umiejętności technicznej obsługi komputera; w dużym stopniu chodzi o zdolności korzystania z niego w sposób kreatywny i krytyczny; |
| --- | --- |

—

umiejętności informatyczne to coś więcej niż umiejętności technicznej obsługi komputera; w dużym stopniu chodzi o zdolności korzystania z niego w sposób kreatywny i krytyczny;

| — | kluczowe znaczenie ma dostęp do bezpłatnych materiałów szkoleniowych o wysokiej jakości; jednocześnie należy rozwiązać kwestie o zasięgu transgranicznym związane z prawami autorskimi; |
| --- | --- |

—

kluczowe znaczenie ma dostęp do bezpłatnych materiałów szkoleniowych o wysokiej jakości; jednocześnie należy rozwiązać kwestie o zasięgu transgranicznym związane z prawami autorskimi;

| — | podstawowe znaczenie ma strategiczna rozbudowa łączy szerokopasmowych. |
| --- | --- |

—

podstawowe znaczenie ma strategiczna rozbudowa łączy szerokopasmowych.

| 5. | Wielkim wyzwaniem jest wspieranie dostępu do otwartych zasobów edukacyjnych (1). Taki rozwój już następuje. Konieczne jest jednak staranne przeanalizowanie, w jaki sposób może on być bardziej systematyczny, tak by obejmował wszystkich, a nie tylko tych, którzy wyrażą nim spontaniczne zainteresowanie. |
| --- | --- |

5.

Wielkim wyzwaniem jest wspieranie dostępu do otwartych zasobów edukacyjnych (1). Taki rozwój już następuje. Konieczne jest jednak staranne przeanalizowanie, w jaki sposób może on być bardziej systematyczny, tak by obejmował wszystkich, a nie tylko tych, którzy wyrażą nim spontaniczne zainteresowanie.

| 6. | Uznaje, że wielkim wyzwaniem jest również doprowadzenie do tego, by podmioty zajmujące się kształceniem, nauczyciele i osoby uczące się nabywali wiedzę w dziedzinie kompetencji cyfrowych i w ten sposób rozwijali metody nauczania i sposoby uczenia się przez uczniów. Rozwój ten należy stymulować, uaktywniać i przyspieszać. Już teraz istnieją pewne opracowane moduły szkoleniowe mające wspierać kompetencje cyfrowe nauczycieli oraz kierowników szkół. |
| --- | --- |

6.

Uznaje, że wielkim wyzwaniem jest również doprowadzenie do tego, by podmioty zajmujące się kształceniem, nauczyciele i osoby uczące się nabywali wiedzę w dziedzinie kompetencji cyfrowych i w ten sposób rozwijali metody nauczania i sposoby uczenia się przez uczniów. Rozwój ten należy stymulować, uaktywniać i przyspieszać. Już teraz istnieją pewne opracowane moduły szkoleniowe mające wspierać kompetencje cyfrowe nauczycieli oraz kierowników szkół.

| 7. | Nie kwestionuje, że rozwój sam w sobie sprawi, iż powstaną liczne nowe możliwości techniczne i że zostaną one wykorzystane przez poszczególne osoby, które z własnej inicjatywy dostosują się do tego rozwoju. Zdaniem Komitetu Regionów Unia Europejska powinna na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym działać na rzecz stworzenia trwałych i bezpiecznych systemów, tak by zapewnić ich funkcjonowanie w systemie edukacji jako całości oraz przyczynić się do uzyskania najlepszych wyników kształceniowych. Nie wszyscy mają taką samą zdolność korzystania ze wspomnianych możliwości technicznych, należy zatem rozważyć szczególne działania w celu uniknięcia wzrostu dysproporcji między różnymi grupami. |
| --- | --- |

7.

Nie kwestionuje, że rozwój sam w sobie sprawi, iż powstaną liczne nowe możliwości techniczne i że zostaną one wykorzystane przez poszczególne osoby, które z własnej inicjatywy dostosują się do tego rozwoju. Zdaniem Komitetu Regionów Unia Europejska powinna na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym działać na rzecz stworzenia trwałych i bezpiecznych systemów, tak by zapewnić ich funkcjonowanie w systemie edukacji jako całości oraz przyczynić się do uzyskania najlepszych wyników kształceniowych. Nie wszyscy mają taką samą zdolność korzystania ze wspomnianych możliwości technicznych, należy zatem rozważyć szczególne działania w celu uniknięcia wzrostu dysproporcji między różnymi grupami.

| 8. | Uważa, że działania te należy przeprowadzać w sposób usystematyzowany i zorganizowany, tak by mogli z nich korzystać wszyscy, niezależnie od rodzaju szkoły, form jej funkcjonowania, rodzaju kształcenia, płci, wieku i pochodzenia społecznego, narodowości i miejsca zamieszkania. Dana technologia powinna być wykorzystywana z poszanowaniem prywatności poszczególnych osób i wspólnych wartości. Podczas wprowadzania nowej technologii do celów kształceniowych oraz rozwijania innowacyjnych form uczenia się i nauczania konieczne jest zapewnienie ochrony prywatności danej osoby i jej danych osobowych, do których dostęp ma dany nauczyciel. |
| --- | --- |

8.

Uważa, że działania te należy przeprowadzać w sposób usystematyzowany i zorganizowany, tak by mogli z nich korzystać wszyscy, niezależnie od rodzaju szkoły, form jej funkcjonowania, rodzaju kształcenia, płci, wieku i pochodzenia społecznego, narodowości i miejsca zamieszkania. Dana technologia powinna być wykorzystywana z poszanowaniem prywatności poszczególnych osób i wspólnych wartości. Podczas wprowadzania nowej technologii do celów kształceniowych oraz rozwijania innowacyjnych form uczenia się i nauczania konieczne jest zapewnienie ochrony prywatności danej osoby i jej danych osobowych, do których dostęp ma dany nauczyciel.

| 9. | Zgadza się z Komisją, że umiejętności informatyczne to coś znacznie więcej niż umiejętność technicznej obsługi komputera. Do umiejętności tych należy między innymi zdolność krytycznego i świadomego stosunku do informacji oraz odpowiedzialne korzystanie z mediów interaktywnych. Rozwijaniu tych kompetencji sprzyja również zainteresowanie udziałem w społecznościach i sieciach w celach kulturalnych, społecznych lub zawodowych. |
| --- | --- |

9.

Zgadza się z Komisją, że umiejętności informatyczne to coś znacznie więcej niż umiejętność technicznej obsługi komputera. Do umiejętności tych należy między innymi zdolność krytycznego i świadomego stosunku do informacji oraz odpowiedzialne korzystanie z mediów interaktywnych. Rozwijaniu tych kompetencji sprzyja również zainteresowanie udziałem w społecznościach i sieciach w celach kulturalnych, społecznych lub zawodowych.

| 10. | Stwierdza, że jednym z głównych celów inicjatywy Komisji jest zainicjowanie w Europie pogłębionej dyskusji na temat dostępu do otwartych zasobów edukacyjnych, rozwój nowych innowacyjnych i skuteczniejszych sposobów uczenia się za pośrednictwem nowej technologii oraz wykorzystanie stwarzanych przez nią nowych możliwości do nawiązywania kontaktów i tworzenia sieci dotyczących takiego sposobu zdobywania wiedzy. |
| --- | --- |

10.

Stwierdza, że jednym z głównych celów inicjatywy Komisji jest zainicjowanie w Europie pogłębionej dyskusji na temat dostępu do otwartych zasobów edukacyjnych, rozwój nowych innowacyjnych i skuteczniejszych sposobów uczenia się za pośrednictwem nowej technologii oraz wykorzystanie stwarzanych przez nią nowych możliwości do nawiązywania kontaktów i tworzenia sieci dotyczących takiego sposobu zdobywania wiedzy.

| 11. | Popiera takie podejście i uważa, że władzom lokalnym i regionalnym przypada kluczowa rola w jego propagowaniu i realizacji, jak też w kwestii dyskusji i rozważań na temat różnych działań wokół budowania infrastruktury. Działania te powinny w związku z tym obejmować wszystkie szczeble zarządzania: szczebel europejski, krajowy, regionalny i lokalny. |
| --- | --- |

11.

Popiera takie podejście i uważa, że władzom lokalnym i regionalnym przypada kluczowa rola w jego propagowaniu i realizacji, jak też w kwestii dyskusji i rozważań na temat różnych działań wokół budowania infrastruktury. Działania te powinny w związku z tym obejmować wszystkie szczeble zarządzania: szczebel europejski, krajowy, regionalny i lokalny.

| 12. | Zauważa, że wspomniane kwestie dotyczące rozwoju mają bardzo istotne znaczenie dla władz szczebla lokalnego i regionalnego, jako podmiotów społecznych, jak też zapewniających kształcenie. Niezbędne jest również pozyskanie dobrze wykształconych obywateli o odpowiednich kwalifikacjach potrzebnych w życiu zawodowym i społecznym, aby zapewnić dalszy rozwój i spójność społeczną. |
| --- | --- |

12.

Zauważa, że wspomniane kwestie dotyczące rozwoju mają bardzo istotne znaczenie dla władz szczebla lokalnego i regionalnego, jako podmiotów społecznych, jak też zapewniających kształcenie. Niezbędne jest również pozyskanie dobrze wykształconych obywateli o odpowiednich kwalifikacjach potrzebnych w życiu zawodowym i społecznym, aby zapewnić dalszy rozwój i spójność społeczną.

| 13. | Jest zdania, że jeśli chodzi o wykorzystywanie nowych technologii, należy przesunąć punkt ciężkości z kompetencji pojedynczego nauczyciela w zakresie komputerowych systemów informatycznych oraz jego stosunku do nich, na kontekst, w którym działa dany nauczyciel. Większą uwagę należy poświęcić szczeblowi decydenckiemu, gdyż od niego zależy możliwość zachęcenia –poprzez programy nauczania i politykę szkolną – do zwiększonego wykorzystywania technologii informatycznych w trakcie uczenia się. |
| --- | --- |

13.

Jest zdania, że jeśli chodzi o wykorzystywanie nowych technologii, należy przesunąć punkt ciężkości z kompetencji pojedynczego nauczyciela w zakresie komputerowych systemów informatycznych oraz jego stosunku do nich, na kontekst, w którym działa dany nauczyciel. Większą uwagę należy poświęcić szczeblowi decydenckiemu, gdyż od niego zależy możliwość zachęcenia –poprzez programy nauczania i politykę szkolną – do zwiększonego wykorzystywania technologii informatycznych w trakcie uczenia się.

Kluczowe działania służące zmianom w dziedzinie uczenia się

| 14. | Zauważa, że w komunikacie Komisji podkreśla się, iż Europa nie nadąża za rozwojem w omawianej dziedzinie i że grozi jej pozostanie w tyle za innymi regionami świata. Zdaniem Komitetu istnieją zatem wszelkie powody, by bliżej przyjrzeć się czynnikom, które sprawiają, że np. USA i niektóre kraje azjatyckie skutecznie inwestują w strategie oparte na ICT w celu zmiany sposobu kształcenia. |
| --- | --- |

14.

Zauważa, że w komunikacie Komisji podkreśla się, iż Europa nie nadąża za rozwojem w omawianej dziedzinie i że grozi jej pozostanie w tyle za innymi regionami świata. Zdaniem Komitetu istnieją zatem wszelkie powody, by bliżej przyjrzeć się czynnikom, które sprawiają, że np. USA i niektóre kraje azjatyckie skutecznie inwestują w strategie oparte na ICT w celu zmiany sposobu kształcenia.

| 15. | Popiera zatem propozycję Komisji, by poprzez programy w dziedzinie kształcenia „Erasmus+” i „Horyzont 2020” wesprzeć podmioty zajmujące się kształceniem w opracowywaniu nowych modeli działalności i kształcenia oraz by zainicjować działania w celu wypróbowania innowacyjnych metod uczenia się, pracy z planami zarządzania oraz oceny umiejętności. |
| --- | --- |

15.

Popiera zatem propozycję Komisji, by poprzez programy w dziedzinie kształcenia „Erasmus+” i „Horyzont 2020” wesprzeć podmioty zajmujące się kształceniem w opracowywaniu nowych modeli działalności i kształcenia oraz by zainicjować działania w celu wypróbowania innowacyjnych metod uczenia się, pracy z planami zarządzania oraz oceny umiejętności.

| 16. | Sądzi, że podstawowe znaczenie dla skutecznego wdrożenia innowacyjnych form uczenia się ma opracowanie kryteriów oceny wyników kształcenia odpowiadających nowym formom i nowym warunkom uczenia się. Jest to kwestia już wcześniej podejmowana przez Komisję (2). |
| --- | --- |

16.

Sądzi, że podstawowe znaczenie dla skutecznego wdrożenia innowacyjnych form uczenia się ma opracowanie kryteriów oceny wyników kształcenia odpowiadających nowym formom i nowym warunkom uczenia się. Jest to kwestia już wcześniej podejmowana przez Komisję (2).

| 17. | Wskazuje na fakt, że – jak wykazały rezultaty badań – kształcenie świadomie czy nieświadomie ukierunkowuje się na to, co jest sprawdzane, tzn. „na to, co będzie na egzaminie”. Jeżeli zachowane zostaną tradycyjne formy sprawdzianów i egzaminów krajowych, skuteczność nowych kompetencji po prostu nie będzie zbyt duża. W wielu tradycyjnych środowiskach kształceniowych korzystanie ze sprzętu ICT i smartfonów traktowane jest jak oszustwo. |
| --- | --- |

17.

Wskazuje na fakt, że – jak wykazały rezultaty badań – kształcenie świadomie czy nieświadomie ukierunkowuje się na to, co jest sprawdzane, tzn. „na to, co będzie na egzaminie”. Jeżeli zachowane zostaną tradycyjne formy sprawdzianów i egzaminów krajowych, skuteczność nowych kompetencji po prostu nie będzie zbyt duża. W wielu tradycyjnych środowiskach kształceniowych korzystanie ze sprzętu ICT i smartfonów traktowane jest jak oszustwo.

| 18. | Uważa, że nowe formy oceny umiejętności muszą często uwolnić się od ograniczenia związanego z tradycyjnymi przedmiotami szkolnymi, tak by można było uwzględnić cele wynikające z założeń mających na celu rozwój kluczowych kompetencji. |
| --- | --- |

18.

Uważa, że nowe formy oceny umiejętności muszą często uwolnić się od ograniczenia związanego z tradycyjnymi przedmiotami szkolnymi, tak by można było uwzględnić cele wynikające z założeń mających na celu rozwój kluczowych kompetencji.

| 19. | Dostrzega tu potrzebę rozwoju odchodzącego od tradycyjnych sprawdzianów podsumowujących przeprowadzanych ewentualnie z wykorzystaniem komputerów, w kierunku sprawdzianów, które towarzyszą danemu uczniowi podczas całego procesu uczenia się, uwzględniają dynamiczne zmiany i stale zapewniają reagowanie na elementy niewłaściwie zrozumiane lub na popełniane błędy. Jeżeli uczniowie pracują w środowiskach cyfrowych, można zbudować narzędzia ciągłego zbierania tych informacji i zapewnienia skutecznej reakcji zwrotnej. Możliwość bardziej usystematyzowanego i przejrzystego monitorowania ułatwia nauczycielowi monitorowanie poszczególnych osób i wczesne podjęcie ewentualnych niezbędnych kroków, co podkreśla się także w komunikacie Komisji. |
| --- | --- |

19.

Dostrzega tu potrzebę rozwoju odchodzącego od tradycyjnych sprawdzianów podsumowujących przeprowadzanych ewentualnie z wykorzystaniem komputerów, w kierunku sprawdzianów, które towarzyszą danemu uczniowi podczas całego procesu uczenia się, uwzględniają dynamiczne zmiany i stale zapewniają reagowanie na elementy niewłaściwie zrozumiane lub na popełniane błędy. Jeżeli uczniowie pracują w środowiskach cyfrowych, można zbudować narzędzia ciągłego zbierania tych informacji i zapewnienia skutecznej reakcji zwrotnej. Możliwość bardziej usystematyzowanego i przejrzystego monitorowania ułatwia nauczycielowi monitorowanie poszczególnych osób i wczesne podjęcie ewentualnych niezbędnych kroków, co podkreśla się także w komunikacie Komisji.

| 20. | Zauważa w tym kontekście także propozycję dotyczącą działań Komisji, by – we współpracy z zainteresowanymi stronami i z państwami członkowskimi – zbadać i przetestować ramy kompetencji informatycznych i narzędzi samooceny dla osób uczących się, nauczycieli i instytucji edukacyjnych. Również w tej kwestii Komitet Regionów pragnie podkreślić wagę szybkiego włączenia w wymienione działania władz lokalnych i regionalnych; mogą one stanowić centrum procesów rozwojowych i procesów przemian. |
| --- | --- |

20.

Zauważa w tym kontekście także propozycję dotyczącą działań Komisji, by – we współpracy z zainteresowanymi stronami i z państwami członkowskimi – zbadać i przetestować ramy kompetencji informatycznych i narzędzi samooceny dla osób uczących się, nauczycieli i instytucji edukacyjnych. Również w tej kwestii Komitet Regionów pragnie podkreślić wagę szybkiego włączenia w wymienione działania władz lokalnych i regionalnych; mogą one stanowić centrum procesów rozwojowych i procesów przemian.

| 21. | Jest zdania, że jednym z obszarów, w których Komisja powinna odegrać istotną rolę, są różne formy wspierania uczenia się przekraczającego granice poszczególnych państw i granice językowe, przy wykorzystaniu nowych technologii, a także kreatywne i innowacyjne formy uczenia się. Zachęci to do nauki języków obcych i będzie ją stymulowało, jednak należy również uwzględnić przedmioty z dziedziny nauki o społeczeństwie, kultury i estetyki oraz nauk przyrodniczych. |
| --- | --- |

21.

Jest zdania, że jednym z obszarów, w których Komisja powinna odegrać istotną rolę, są różne formy wspierania uczenia się przekraczającego granice poszczególnych państw i granice językowe, przy wykorzystaniu nowych technologii, a także kreatywne i innowacyjne formy uczenia się. Zachęci to do nauki języków obcych i będzie ją stymulowało, jednak należy również uwzględnić przedmioty z dziedziny nauki o społeczeństwie, kultury i estetyki oraz nauk przyrodniczych.

| 22. | Sądzi, że ważnym zadaniem leżącym w gestii państw członkowskich i podmiotów zajmujących się kształceniem będzie wspieranie innowacyjnych środowisk nauczania i uczenia się, m.in. przy pomocy europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Równocześnie na szczeblu krajowym lub na szczeblu, na którym tworzy się prawodawstwo, w wielu przypadkach potrzebne jest zbadanie, które wymogi odnoszące się do edukacji szkolnej są przeszkodą w przekazywaniu wiedzy w innych formach niż tradycyjne środowisko klasy szkolnej. Być może wynikiem takiego badania będzie reorganizacja systemów kształcenia (i związanych z nimi wymogów), tak by umożliwić wspieranie wykorzystywania nowoczesnych środków technicznych podczas uczenia się i nauczania, jak też kontroli oraz oceny. |
| --- | --- |

22.

Sądzi, że ważnym zadaniem leżącym w gestii państw członkowskich i podmiotów zajmujących się kształceniem będzie wspieranie innowacyjnych środowisk nauczania i uczenia się, m.in. przy pomocy europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Równocześnie na szczeblu krajowym lub na szczeblu, na którym tworzy się prawodawstwo, w wielu przypadkach potrzebne jest zbadanie, które wymogi odnoszące się do edukacji szkolnej są przeszkodą w przekazywaniu wiedzy w innych formach niż tradycyjne środowisko klasy szkolnej. Być może wynikiem takiego badania będzie reorganizacja systemów kształcenia (i związanych z nimi wymogów), tak by umożliwić wspieranie wykorzystywania nowoczesnych środków technicznych podczas uczenia się i nauczania, jak też kontroli oraz oceny.

| 23. | Podkreśla, że z punktu widzenia rozwoju terytorialnego niezwykle istotne jest dbanie o to, by stopniowo zanikająca nierównowaga cyfrowa, jeśli chodzi o dostęp do wyposażenia ICT, nie została zastąpiona podobną nierównowagą, jeśli chodzi o sposób jego wykorzystania. W związku z tym konieczne są dodatkowe programy, przeznaczone zwłaszcza dla obszarów wiejskich lub dla grup gorzej sytuowanych. Mogłyby to być programy zapobiegające tzw. wtórnej przepaści cyfrowej lub, jeżeli zjawisko to już istnieje, programy pozwalające nadrobić zaległości. |
| --- | --- |

23.

Podkreśla, że z punktu widzenia rozwoju terytorialnego niezwykle istotne jest dbanie o to, by stopniowo zanikająca nierównowaga cyfrowa, jeśli chodzi o dostęp do wyposażenia ICT, nie została zastąpiona podobną nierównowagą, jeśli chodzi o sposób jego wykorzystania. W związku z tym konieczne są dodatkowe programy, przeznaczone zwłaszcza dla obszarów wiejskich lub dla grup gorzej sytuowanych. Mogłyby to być programy zapobiegające tzw. wtórnej przepaści cyfrowej lub, jeżeli zjawisko to już istnieje, programy pozwalające nadrobić zaległości.

| 24. | Wskazuje na fakt, że wiele z form uczenia się opartych na ICT dotyczy obecnie kształcenia w szkołach wyższych i na uniwersytetach. Na tym poziomie studenci przyswoili już sobie umiejętności samodzielnego uczenia się, poszukiwania informacji oraz ich przetwarzania. Obecnie można całkowicie bezpłatnie studiować i otrzymywać świadectwa Stanfordu, MIT czy Harvardu bez skomplikowanych przepisów dotyczących uprawnień do studiów, kwalifikacji lub rekrutacji. Ten napływ milionów uczących się zasadniczo zmienia przyjęte modele uniwersyteckie. |
| --- | --- |

24.

Wskazuje na fakt, że wiele z form uczenia się opartych na ICT dotyczy obecnie kształcenia w szkołach wyższych i na uniwersytetach. Na tym poziomie studenci przyswoili już sobie umiejętności samodzielnego uczenia się, poszukiwania informacji oraz ich przetwarzania. Obecnie można całkowicie bezpłatnie studiować i otrzymywać świadectwa Stanfordu, MIT czy Harvardu bez skomplikowanych przepisów dotyczących uprawnień do studiów, kwalifikacji lub rekrutacji. Ten napływ milionów uczących się zasadniczo zmienia przyjęte modele uniwersyteckie.

| 25. | Podnosi istotne jego zdaniem pytanie, czy niektóre wysoko notowane uniwersytety, zazwyczaj z anglosaskiego kręgu językowego, zdominują w ciągu najbliższych 15 lat sektor szkolnictwa wyższego i sprawią, że wiele szkół wyższych o ustalonej pozycji na szczeblu krajowym lub regionalnym może być postrzeganych jako mniej atrakcyjne, czy też zjawisko to będzie miało jedynie marginalne znaczenie. |
| --- | --- |

25.

Podnosi istotne jego zdaniem pytanie, czy niektóre wysoko notowane uniwersytety, zazwyczaj z anglosaskiego kręgu językowego, zdominują w ciągu najbliższych 15 lat sektor szkolnictwa wyższego i sprawią, że wiele szkół wyższych o ustalonej pozycji na szczeblu krajowym lub regionalnym może być postrzeganych jako mniej atrakcyjne, czy też zjawisko to będzie miało jedynie marginalne znaczenie.

| 26. | Stwierdza, że zwiększona konkurencja międzynarodowa może w różnym stopniu wpłynąć na różne dyscypliny. Przedmioty czy kierunki kształcenia o wyraźnym nacechowaniu krajowym, takie jak prawo i kierunki nauczycielskie, w których zarówno treść kształcenia, jak podręczniki akademickie w przeważającym stopniu odnoszą się do uwarunkowań krajowych, odczują to w mniejszym stopniu, niż przedmioty o bardziej międzynarodowym charakterze, takie jak liczne kierunki techniczne i przyrodnicze, medycyna oraz języki nowożytne. |
| --- | --- |

26.

Stwierdza, że zwiększona konkurencja międzynarodowa może w różnym stopniu wpłynąć na różne dyscypliny. Przedmioty czy kierunki kształcenia o wyraźnym nacechowaniu krajowym, takie jak prawo i kierunki nauczycielskie, w których zarówno treść kształcenia, jak podręczniki akademickie w przeważającym stopniu odnoszą się do uwarunkowań krajowych, odczują to w mniejszym stopniu, niż przedmioty o bardziej międzynarodowym charakterze, takie jak liczne kierunki techniczne i przyrodnicze, medycyna oraz języki nowożytne.

| 27. | Podkreśla, że małe i średnie przedsiębiorstwa mają coraz większe znaczenie dla europejskiego wzrostu, jak też dla wzrostu na szczeblu regionalnym i lokalnym. Globalna konkurencja i nowe możliwości techniczne zmieniają wymagania odnośnie do wiedzy i kompetencji. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla, że małe i średnie przedsiębiorstwa mają coraz większe znaczenie dla europejskiego wzrostu, jak też dla wzrostu na szczeblu regionalnym i lokalnym. Globalna konkurencja i nowe możliwości techniczne zmieniają wymagania odnośnie do wiedzy i kompetencji.

| 28. | Zwraca uwagę, że zarówno organizacje, jak poszczególne osoby muszą coraz częściej się przestawić – opanować nowe dziedziny i poszerzyć wiedzę, by zachować swoją pozycję w przyszłości. Z perspektywy przedsiębiorstw i regionów coraz niezbędniejsze jest zatem rozwijanie innowacyjnych sposobów zapewnienia w przyszłości dostępu do niezbędnych umiejętności. Jako największe przeszkody w tym zakresie wymienia się brak należytej wiedzy i kompetencji. Zdaniem Komitetu Regionów ważnym wkładem w zlikwidowanie tych przeszkód byłby zwiększony swobodny dostęp do otwartej edukacji, np. kursy online. |
| --- | --- |

28.

Zwraca uwagę, że zarówno organizacje, jak poszczególne osoby muszą coraz częściej się przestawić – opanować nowe dziedziny i poszerzyć wiedzę, by zachować swoją pozycję w przyszłości. Z perspektywy przedsiębiorstw i regionów coraz niezbędniejsze jest zatem rozwijanie innowacyjnych sposobów zapewnienia w przyszłości dostępu do niezbędnych umiejętności. Jako największe przeszkody w tym zakresie wymienia się brak należytej wiedzy i kompetencji. Zdaniem Komitetu Regionów ważnym wkładem w zlikwidowanie tych przeszkód byłby zwiększony swobodny dostęp do otwartej edukacji, np. kursy online.

| 29. | Uważa, że konieczne są konkretne działania, aby systematycznie i kompleksowo wspierać rozwój młodszych uczniów. Badania ukazują, że dzieci w bardzo młodym wieku są w stanie łatwo nauczyć się obsługi czytników elektronicznych. Chodzi również o to, by zdobyć doświadczenie, w jaki sposób kształcenie i uczenie się z wykorzystaniem nowoczesnej techniki cyfrowej może wspierać naukę młodszych dzieci. |
| --- | --- |

29.

Uważa, że konieczne są konkretne działania, aby systematycznie i kompleksowo wspierać rozwój młodszych uczniów. Badania ukazują, że dzieci w bardzo młodym wieku są w stanie łatwo nauczyć się obsługi czytników elektronicznych. Chodzi również o to, by zdobyć doświadczenie, w jaki sposób kształcenie i uczenie się z wykorzystaniem nowoczesnej techniki cyfrowej może wspierać naukę młodszych dzieci.

| 30. | Uważa, że głównym celem jest lepsze wspieranie rozwijania odpowiednich i wzajemnie ze sobą powiązanych kompetencji, m.in. uczenie dzieci, że należy podejmować inicjatywę, kierować swoim własnym procesem uczenia się oraz pracować nad samooceną. W tej dziedzinie można już odnotować różne inicjatywy, Komitet Regionów podkreśla jednak potrzebę działań ułatwiających włączenie wszystkich uczniów. |
| --- | --- |

30.

Uważa, że głównym celem jest lepsze wspieranie rozwijania odpowiednich i wzajemnie ze sobą powiązanych kompetencji, m.in. uczenie dzieci, że należy podejmować inicjatywę, kierować swoim własnym procesem uczenia się oraz pracować nad samooceną. W tej dziedzinie można już odnotować różne inicjatywy, Komitet Regionów podkreśla jednak potrzebę działań ułatwiających włączenie wszystkich uczniów.

| 31. | Zauważa występujące w Europie zakrojone na szeroką skalę przemieszczanie się ludności z już obecnie słabo zaludnionych obszarów, ze wsi, małych i średnich miast, do dużych aglomeracji miejskich. Zdaniem Komitetu należy dokładniej przeanalizować, w jaki sposób nowe technologie mogą w szczególności wesprzeć uczenie się, zdobywanie informacji, komunikowanie się i budowanie sieci na obszarach o niższej gęstości zaludnienia, gdzie zmniejsza się liczba uczniów, mogą zostać zlikwidowane szkoły i w związku z tym może wydłużyć się czas przeznaczony na dojazdy uczniów. Nowe technologie nie zastąpią raczej potrzeby posiadania na miejscu wykształconych pedagogów; należy jednak rozważyć wspomnianą kwestię i upowszechnić wiedzę na temat tego, w jaki sposób przy pomocy ICT i odpowiednio przygotowanych pedagogów można zapewnić w związku z powyższym właściwy i szeroki wachlarz kształcenia na wysokim poziomie. |
| --- | --- |

31.

Zauważa występujące w Europie zakrojone na szeroką skalę przemieszczanie się ludności z już obecnie słabo zaludnionych obszarów, ze wsi, małych i średnich miast, do dużych aglomeracji miejskich. Zdaniem Komitetu należy dokładniej przeanalizować, w jaki sposób nowe technologie mogą w szczególności wesprzeć uczenie się, zdobywanie informacji, komunikowanie się i budowanie sieci na obszarach o niższej gęstości zaludnienia, gdzie zmniejsza się liczba uczniów, mogą zostać zlikwidowane szkoły i w związku z tym może wydłużyć się czas przeznaczony na dojazdy uczniów. Nowe technologie nie zastąpią raczej potrzeby posiadania na miejscu wykształconych pedagogów; należy jednak rozważyć wspomnianą kwestię i upowszechnić wiedzę na temat tego, w jaki sposób przy pomocy ICT i odpowiednio przygotowanych pedagogów można zapewnić w związku z powyższym właściwy i szeroki wachlarz kształcenia na wysokim poziomie.

| 32. | Zwraca uwagę na możliwości uczenia się dorosłych, które można wspierać i rozwijać w wymienionym kontekście. Zdaniem Komitetu Regionów możliwości stwarzane przez nowe technologie i nową pedagogikę przyczyniają się do wypracowywania bardziej elastycznych form uczenia się dorosłych; mogą oni w ten sposób łączyć naukę na różnych poziomach kształcenia, tak by szybciej i niezależnie od konkretnego miejsca zamieszkania w danym regionie uzyskać kompetencje wymagane w celu umocowania się na rynku pracy. |
| --- | --- |

32.

Zwraca uwagę na możliwości uczenia się dorosłych, które można wspierać i rozwijać w wymienionym kontekście. Zdaniem Komitetu Regionów możliwości stwarzane przez nowe technologie i nową pedagogikę przyczyniają się do wypracowywania bardziej elastycznych form uczenia się dorosłych; mogą oni w ten sposób łączyć naukę na różnych poziomach kształcenia, tak by szybciej i niezależnie od konkretnego miejsca zamieszkania w danym regionie uzyskać kompetencje wymagane w celu umocowania się na rynku pracy.

| 33. | Sądzi, że może to stać się łatwiejsze, jeżeli na szczeblu lokalnym lub regionalnym zapewni się możliwości wspierania danej osoby podczas tworzenia jej planu kształcenia, pomocy w kwestiach dotyczących walidacji i doradztwa, a także możliwości uznawania, np. w formie walidacji, kompetencji nabytych poza formalnym systemem kształcenia lub w innym kraju. Potrzebny jest jednak w tym kontekście przegląd, tak by można było usunąć ewentualne przeszkody w krajowych systemach regulacyjnych i stworzyć bodźce dla różnych podmiotów – np. szkół wyższych – tak by mogły one współdziałać i uczestniczyć w tym procesie. |
| --- | --- |

33.

Sądzi, że może to stać się łatwiejsze, jeżeli na szczeblu lokalnym lub regionalnym zapewni się możliwości wspierania danej osoby podczas tworzenia jej planu kształcenia, pomocy w kwestiach dotyczących walidacji i doradztwa, a także możliwości uznawania, np. w formie walidacji, kompetencji nabytych poza formalnym systemem kształcenia lub w innym kraju. Potrzebny jest jednak w tym kontekście przegląd, tak by można było usunąć ewentualne przeszkody w krajowych systemach regulacyjnych i stworzyć bodźce dla różnych podmiotów – np. szkół wyższych – tak by mogły one współdziałać i uczestniczyć w tym procesie.

| 34. | Uważa ponadto za konieczne zbadanie, w jaki sposób można udokumentować – poprzez walidację zgodnie z opracowanymi narzędziami krajowymi i europejskimi – uznanie umiejętności pozyskanych przy pomocy technologii cyfrowych oraz umiejętności nabytych on-line. Dlatego ogromne znaczenie ma utworzenie faktycznego europejskiego obszaru umiejętności i kwalifikacji. Wzywa więc Komisję do szybkiego przedstawienia konkretnych propozycji w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

34.

Uważa ponadto za konieczne zbadanie, w jaki sposób można udokumentować – poprzez walidację zgodnie z opracowanymi narzędziami krajowymi i europejskimi – uznanie umiejętności pozyskanych przy pomocy technologii cyfrowych oraz umiejętności nabytych on-line. Dlatego ogromne znaczenie ma utworzenie faktycznego europejskiego obszaru umiejętności i kwalifikacji. Wzywa więc Komisję do szybkiego przedstawienia konkretnych propozycji w tej dziedzinie.

| 35. | Podkreśla, że skuteczne uczenie się uwzględniające zintegrowane wykorzystanie ICT umożliwia uczącym się lepsze spełnienie wymogów obecnego i przyszłego rynku pracy i zaspokojenie popytu na tym rynku. Kwestia ta ma istotne znaczenie dla szczebla lokalnego i regionalnego. |
| --- | --- |

35.

Podkreśla, że skuteczne uczenie się uwzględniające zintegrowane wykorzystanie ICT umożliwia uczącym się lepsze spełnienie wymogów obecnego i przyszłego rynku pracy i zaspokojenie popytu na tym rynku. Kwestia ta ma istotne znaczenie dla szczebla lokalnego i regionalnego.

| 36. | Stwierdza, że nowe formy uczenia się spowodują również powstanie nowych i odmiennych profili kompetencji, które często kłócą się z tradycyjnymi wzorcami kształcenia, sposobami jego dokumentacji, jak również z tradycyjną formą egzaminów. Oznacza to, że trzeba będzie wypracować i umocnić zrozumienie dla tych kwestii na rynku pracy. Szczebel lokalny i regionalny może pełnić aktywną rolę we wspieraniu pracodawców oraz lokalnych i regionalnych przedstawicieli świata pracy w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

36.

Stwierdza, że nowe formy uczenia się spowodują również powstanie nowych i odmiennych profili kompetencji, które często kłócą się z tradycyjnymi wzorcami kształcenia, sposobami jego dokumentacji, jak również z tradycyjną formą egzaminów. Oznacza to, że trzeba będzie wypracować i umocnić zrozumienie dla tych kwestii na rynku pracy. Szczebel lokalny i regionalny może pełnić aktywną rolę we wspieraniu pracodawców oraz lokalnych i regionalnych przedstawicieli świata pracy w tej dziedzinie.

Dostęp do wiedzy. Możliwości wykorzystania otwartych źródeł wiedzy

| 37. | Podkreśla, że bezpłatne materiały edukacyjne o wysokiej jakości są podstawą skutecznego kształcenia. W komunikacie Komisji podkreśla się, że ważne jest, by zapewnić otwarty dostęp do wiedzy tzn. przekazywać wiedzę przy pomocy powszechnie dostępnych narzędzi. |
| --- | --- |

37.

Podkreśla, że bezpłatne materiały edukacyjne o wysokiej jakości są podstawą skutecznego kształcenia. W komunikacie Komisji podkreśla się, że ważne jest, by zapewnić otwarty dostęp do wiedzy tzn. przekazywać wiedzę przy pomocy powszechnie dostępnych narzędzi.

| 38. | Podkreśla, podobnie jak Komisja, że nie chodzi tutaj o żadne proste kształcenie na odległość w jego tradycyjnej formie. Chodzi raczej o korzystanie z zasobów edukacyjnych w połączeniu z bardziej tradycyjnymi materiałami, co umożliwia uzyskanie mieszanej formy łączącej nauczanie bezpośrednie z uczeniem się online. Takie kształcenie jest wciąż zbyt fragmentaryczne i niekonsekwentnie wykorzystywane, co wykazały przeprowadzone konsultacje publiczne. |
| --- | --- |

38.

Podkreśla, podobnie jak Komisja, że nie chodzi tutaj o żadne proste kształcenie na odległość w jego tradycyjnej formie. Chodzi raczej o korzystanie z zasobów edukacyjnych w połączeniu z bardziej tradycyjnymi materiałami, co umożliwia uzyskanie mieszanej formy łączącej nauczanie bezpośrednie z uczeniem się online. Takie kształcenie jest wciąż zbyt fragmentaryczne i niekonsekwentnie wykorzystywane, co wykazały przeprowadzone konsultacje publiczne.

| 39. | Uważa, że punktem wyjścia powinien być dostęp uczniów i nauczycieli do odpowiedniego nowoczesnego sprzętu. Komitet Regionów uważa, że w kontekście powszechnego udziału istotne znaczenie ma dostęp szerokopasmowy. Jak wskazano m.in. w sprawozdaniach OECD, komputer jako taki ma coraz mniejsze znaczenie, coraz ważniejsze jest natomiast połączenie z internetem (3). Uwarunkowania są tutaj bardzo zróżnicowane, nie tylko pomiędzy różnymi państwami członkowskimi. Również w obrębie samych państw członkowskich występują znaczące różnice. |
| --- | --- |

39.

Uważa, że punktem wyjścia powinien być dostęp uczniów i nauczycieli do odpowiedniego nowoczesnego sprzętu. Komitet Regionów uważa, że w kontekście powszechnego udziału istotne znaczenie ma dostęp szerokopasmowy. Jak wskazano m.in. w sprawozdaniach OECD, komputer jako taki ma coraz mniejsze znaczenie, coraz ważniejsze jest natomiast połączenie z internetem (3). Uwarunkowania są tutaj bardzo zróżnicowane, nie tylko pomiędzy różnymi państwami członkowskimi. Również w obrębie samych państw członkowskich występują znaczące różnice.

| 40. | Uważa, że konieczne jest wspieranie regionów pozostających w tyle pod względem opisanego rozwoju, tak by wszyscy uczący się mieli jednakowe możliwości korzystania z technologii. Podstawowe znaczenie ma strategiczna rozbudowa łączy szerokopasmowych. W regionach i okolicach wyłączonych z tego rozwoju młodzież nie korzysta z nowych możliwości uczenia się i z demokratycznej edukacji, które istnieją i mogą być rozwijane gdzie indziej (4). |
| --- | --- |

40.

Uważa, że konieczne jest wspieranie regionów pozostających w tyle pod względem opisanego rozwoju, tak by wszyscy uczący się mieli jednakowe możliwości korzystania z technologii. Podstawowe znaczenie ma strategiczna rozbudowa łączy szerokopasmowych. W regionach i okolicach wyłączonych z tego rozwoju młodzież nie korzysta z nowych możliwości uczenia się i z demokratycznej edukacji, które istnieją i mogą być rozwijane gdzie indziej (4).

| 41. | Zgadza się całkowicie z opinią Komisji, że należy podłączyć wszystkie szkoły, a najlepiej wszystkie sale lekcyjne, do szerokopasmowej sieci transmisji danych i zapewnić im dostęp do otwartych baz danych, oraz że w tym celu należy wykorzystać zasoby funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Przypomina, że już wcześniej wyraził swoją opinię, zgodnie z którą szeroko zakrojone wykorzystywanie rozwiązań ICT przez podmioty zajmujące się kształceniem na poziomie szkół wyższych może przyczynić się do zwiększenia odsetka osób studiujących na tym poziomie na obszarach o małej gęstości zaludnienia, na wyspach, w regionach górskich i w regionach najbardziej oddalonych (5). |
| --- | --- |

41.

Zgadza się całkowicie z opinią Komisji, że należy podłączyć wszystkie szkoły, a najlepiej wszystkie sale lekcyjne, do szerokopasmowej sieci transmisji danych i zapewnić im dostęp do otwartych baz danych, oraz że w tym celu należy wykorzystać zasoby funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Przypomina, że już wcześniej wyraził swoją opinię, zgodnie z którą szeroko zakrojone wykorzystywanie rozwiązań ICT przez podmioty zajmujące się kształceniem na poziomie szkół wyższych może przyczynić się do zwiększenia odsetka osób studiujących na tym poziomie na obszarach o małej gęstości zaludnienia, na wyspach, w regionach górskich i w regionach najbardziej oddalonych (5).

| 42. | Podkreśla, że same rozwiązania techniczne z 2013 r. nie wystarczą, jeśli nie uda się ich połączyć z najbardziej aktualnymi rozwiązaniami pedagogicznymi. Tradycyjne postrzeganie wiedzy oznacza, że jeśli tylko dostępna jest większa ilość informacji, zwiększa się tworzenie wiedzy. Zgodnie z takim postrzeganiem to sami uczniowie odpowiedzialni są za wiedzę. Nie jest to skuteczna metoda pracy. Dlatego ważne jest rozróżnienie między dostępem do informacji, a procesem przekształcania jej w wiedzę, który zawsze zachodzi w sposób indywidualny w przypadku każdej osoby. |
| --- | --- |

42.

Podkreśla, że same rozwiązania techniczne z 2013 r. nie wystarczą, jeśli nie uda się ich połączyć z najbardziej aktualnymi rozwiązaniami pedagogicznymi. Tradycyjne postrzeganie wiedzy oznacza, że jeśli tylko dostępna jest większa ilość informacji, zwiększa się tworzenie wiedzy. Zgodnie z takim postrzeganiem to sami uczniowie odpowiedzialni są za wiedzę. Nie jest to skuteczna metoda pracy. Dlatego ważne jest rozróżnienie między dostępem do informacji, a procesem przekształcania jej w wiedzę, który zawsze zachodzi w sposób indywidualny w przypadku każdej osoby.

| 43. | Zauważa, że proces przekształcania wiedzy bardzo zależy od predyspozycji danej osoby, uprzedniego zrozumienia, zainteresowania i motywacji. To właśnie w tym kontekście należy postrzegać możliwości uczenia się z wykorzystaniem technologii cyfrowych i dopasowanych do nich działań pedagogicznych. Można by wykorzystać nowe technologie, aby zapewnić różne formy uczenia się dopasowane do sposobów zdobywania wiedzy przez danego ucznia czy osoby uczące się. Dzięki technologii cyfrowej można o wiele skuteczniej wspierać wszystkie sposoby uczenia się. |
| --- | --- |

43.

Zauważa, że proces przekształcania wiedzy bardzo zależy od predyspozycji danej osoby, uprzedniego zrozumienia, zainteresowania i motywacji. To właśnie w tym kontekście należy postrzegać możliwości uczenia się z wykorzystaniem technologii cyfrowych i dopasowanych do nich działań pedagogicznych. Można by wykorzystać nowe technologie, aby zapewnić różne formy uczenia się dopasowane do sposobów zdobywania wiedzy przez danego ucznia czy osoby uczące się. Dzięki technologii cyfrowej można o wiele skuteczniej wspierać wszystkie sposoby uczenia się.

Kwestie o charakterze prawnym, które wymagają ustaleń

| 44. | Wskazuje, że coraz częstsze w wielu różnych obszarach, także jeśli chodzi o bezpośrednie przechowywanie informacji, jest wykorzystywanie tzw. chmury obliczeniowej. Polega to na tym, że dany dostawca zapewnia pewną ilość powierzchni składowania danych przedsiębiorstwom i organizacjom, do której to mają one dostęp za pośrednictwem internetu. Od mniej więcej dziesięciu lat istnieją różne rodzaje rozwiązań internetowych. Jednym z podstawowych założeń jest to, by użytkownik nie zauważył żadnej różnicy, czy dany plik umieszczony jest na lokalnym serwerze, czy też na komputerze usytuowanym w odległości kilkuset kilometrów. |
| --- | --- |

44.

Wskazuje, że coraz częstsze w wielu różnych obszarach, także jeśli chodzi o bezpośrednie przechowywanie informacji, jest wykorzystywanie tzw. chmury obliczeniowej. Polega to na tym, że dany dostawca zapewnia pewną ilość powierzchni składowania danych przedsiębiorstwom i organizacjom, do której to mają one dostęp za pośrednictwem internetu. Od mniej więcej dziesięciu lat istnieją różne rodzaje rozwiązań internetowych. Jednym z podstawowych założeń jest to, by użytkownik nie zauważył żadnej różnicy, czy dany plik umieszczony jest na lokalnym serwerze, czy też na komputerze usytuowanym w odległości kilkuset kilometrów.

| 45. | Wyraża w tym kontekście pewne wątpliwości w związku z gromadzeniem danych osobowych i dokumentacji dotyczącej uczniów u prywatnego właściciela, niejednokrotnie w innej części świata. Należałoby ustalić, czy przedsiębiorstwa te przygotowane są do podpisania umowy użytkownika z wielką liczbą władz lokalnych, regionalnych czy krajowych. W tym kontekście Komitet Regionów przyjąłby z zadowoleniem bardziej skoordynowane podejście ze strony Komisji. |
| --- | --- |

45.

Wyraża w tym kontekście pewne wątpliwości w związku z gromadzeniem danych osobowych i dokumentacji dotyczącej uczniów u prywatnego właściciela, niejednokrotnie w innej części świata. Należałoby ustalić, czy przedsiębiorstwa te przygotowane są do podpisania umowy użytkownika z wielką liczbą władz lokalnych, regionalnych czy krajowych. W tym kontekście Komitet Regionów przyjąłby z zadowoleniem bardziej skoordynowane podejście ze strony Komisji.

| 46. | Zwraca uwagę, że z powyższym zagadnieniem wiąże się kwestia własności praw do materiałów opracowanych przez uczniów i nauczycieli w trakcie zajęć lekcyjnych lub poza szkołą. Coraz więcej osób zaczyna tworzyć własne zasoby do potrzeb uczenia się, oprócz materiałów, które są wytwarzane przez innych i które można modyfikować. Jest wiele przyczyn wzrostu ilości materiałów własnej produkcji – m.in. to, że narzędzia produkcji, np. komputery, kamery wideo i kamery cyfrowe ciągle tanieją. |
| --- | --- |

46.

Zwraca uwagę, że z powyższym zagadnieniem wiąże się kwestia własności praw do materiałów opracowanych przez uczniów i nauczycieli w trakcie zajęć lekcyjnych lub poza szkołą. Coraz więcej osób zaczyna tworzyć własne zasoby do potrzeb uczenia się, oprócz materiałów, które są wytwarzane przez innych i które można modyfikować. Jest wiele przyczyn wzrostu ilości materiałów własnej produkcji – m.in. to, że narzędzia produkcji, np. komputery, kamery wideo i kamery cyfrowe ciągle tanieją.

| 47. | Narzędzia te są coraz prostsze w obsłudze, a jednocześnie zwiększa się wiedza użytkowników. Poprzez przyznawanie licencji osoby, które stworzyły własne materiały, mogą wybrać prawa, które pragną zachować i te, z których są gotowe zrezygnować. Może chodzić o jasne określenie praw w związku z treścią cyfrową np. stron internetowych, materiałów edukacyjnych, muzyki, filmów, fotografii i blogów. Czasami chodzi o licencje dopasowane do przepisów prawnych obowiązujących w wielu krajach. Komitet Regionów uważa za niezbędne, by Komisja przyczyniła się do zaproponowania rozwiązań technicznych i ustalenia trwałych ram w tym kontekście. |
| --- | --- |

47.

Narzędzia te są coraz prostsze w obsłudze, a jednocześnie zwiększa się wiedza użytkowników. Poprzez przyznawanie licencji osoby, które stworzyły własne materiały, mogą wybrać prawa, które pragną zachować i te, z których są gotowe zrezygnować. Może chodzić o jasne określenie praw w związku z treścią cyfrową np. stron internetowych, materiałów edukacyjnych, muzyki, filmów, fotografii i blogów. Czasami chodzi o licencje dopasowane do przepisów prawnych obowiązujących w wielu krajach. Komitet Regionów uważa za niezbędne, by Komisja przyczyniła się do zaproponowania rozwiązań technicznych i ustalenia trwałych ram w tym kontekście.

| 48. | Zauważa, że inną kwestią istotną w szczególności dla władz lokalnych i regionalnych jest długość okresu, podczas którego świadectwa szkolne i dokumenty podobnego rodzaju mogą być udostępniane publicznie. |
| --- | --- |

48.

Zauważa, że inną kwestią istotną w szczególności dla władz lokalnych i regionalnych jest długość okresu, podczas którego świadectwa szkolne i dokumenty podobnego rodzaju mogą być udostępniane publicznie.

| 49. | Pragnie w tym kontekście zwrócić uwagę na kolejny problem, którym jest „Data Mining”, tzn. kwestia podejścia do wykorzystywania przez przedsiębiorstwa wiedzy na temat uczniów i personelu szkolnego i odsprzedaży tych danych. |
| --- | --- |

49.

Pragnie w tym kontekście zwrócić uwagę na kolejny problem, którym jest „Data Mining”, tzn. kwestia podejścia do wykorzystywania przez przedsiębiorstwa wiedzy na temat uczniów i personelu szkolnego i odsprzedaży tych danych.

Współpraca wokół kształcenia, tworzenie sieci

| 50. | Uważa, że aby różne obszary Europy mogły ze sobą współpracować konieczne jest – jak podkreślono wyżej – uwzględnienie obszarów znajdujących się w trudnych warunkach, tak by państwa członkowskie i regiony pozostające w tyle za resztą Europy mogły przy pomocy wsparcia z funduszy strukturalnych i inwestycyjnych rozwijać swoje lokalne struktury ICT i uczestniczyć we wspólnych projektach z innymi szkołami w Europie oraz by miały dostęp do otwartych zasobów edukacyjnych. |
| --- | --- |

50.

Uważa, że aby różne obszary Europy mogły ze sobą współpracować konieczne jest – jak podkreślono wyżej – uwzględnienie obszarów znajdujących się w trudnych warunkach, tak by państwa członkowskie i regiony pozostające w tyle za resztą Europy mogły przy pomocy wsparcia z funduszy strukturalnych i inwestycyjnych rozwijać swoje lokalne struktury ICT i uczestniczyć we wspólnych projektach z innymi szkołami w Europie oraz by miały dostęp do otwartych zasobów edukacyjnych.

| 51. | W przypadku większości osób proces zdobywania wiedzy pogłębia się, jeśli otrzymują one możliwość współpracy i rozwijania nowych pomysłów, wyrażania wątpliwości oraz krytyki. Panuje powszechne przekonanie, że dla potrzeb obecnego i przyszłego rynku pracy i społeczeństwa coraz ważniejsze jest rozwijanie tego rodzaju kompetencji. Z uwagi na wzorce rozwijane obecnie za pośrednictwem mediów społecznościowych, gier komputerowych i telewizyjnych oraz na coraz większe wzajemne powiązania zachodzące w społeczeństwie medialnym, współczesne kształcenie musi – zdaniem Komitetu – umożliwić zintegrowanie takich forów z procesem zdobywania wiedzy. |
| --- | --- |

51.

W przypadku większości osób proces zdobywania wiedzy pogłębia się, jeśli otrzymują one możliwość współpracy i rozwijania nowych pomysłów, wyrażania wątpliwości oraz krytyki. Panuje powszechne przekonanie, że dla potrzeb obecnego i przyszłego rynku pracy i społeczeństwa coraz ważniejsze jest rozwijanie tego rodzaju kompetencji. Z uwagi na wzorce rozwijane obecnie za pośrednictwem mediów społecznościowych, gier komputerowych i telewizyjnych oraz na coraz większe wzajemne powiązania zachodzące w społeczeństwie medialnym, współczesne kształcenie musi – zdaniem Komitetu – umożliwić zintegrowanie takich forów z procesem zdobywania wiedzy.

| 52. | Zauważa, że we wspomnianym wcześniej opracowaniu OECD (6) wskazuje się również najpowszechniejsze rodzaje działań informatycznych. Nauczyciel przygotowuje zazwyczaj zadania dla uczniów, przegląda strony internetowe w związku z przygotowywaniem lekcji oraz prezentacji. W znacznie mniejszym stopniu komunikuje się drogą elektroniczną z rodzicami, tak by ocenić, wykorzystując technologię cyfrową, rozwój uczniów, czy też ocenić zasoby cyfrowe służące zdobywaniu wiedzy. Komitet Regionów uważa, że wskazuje to na potrzebę wzmocnienia i rozwoju działań pedagogicznych w związku z ICT, również przez możliwość komunikowania się z innymi szkołami, nauczycielami i uczniami. |
| --- | --- |

52.

Zauważa, że we wspomnianym wcześniej opracowaniu OECD (6) wskazuje się również najpowszechniejsze rodzaje działań informatycznych. Nauczyciel przygotowuje zazwyczaj zadania dla uczniów, przegląda strony internetowe w związku z przygotowywaniem lekcji oraz prezentacji. W znacznie mniejszym stopniu komunikuje się drogą elektroniczną z rodzicami, tak by ocenić, wykorzystując technologię cyfrową, rozwój uczniów, czy też ocenić zasoby cyfrowe służące zdobywaniu wiedzy. Komitet Regionów uważa, że wskazuje to na potrzebę wzmocnienia i rozwoju działań pedagogicznych w związku z ICT, również przez możliwość komunikowania się z innymi szkołami, nauczycielami i uczniami.

Zgodne działania

| 53. | Uważa za istotne stworzenie wspólnej europejskiej platformy otwartej na różne zainteresowane strony. Ułatwi ona rozwój narzędzi pomiarowych oraz wskaźników umożliwiających ściślejsze monitorowanie postępów w zakresie techniki informowania i komunikowania się w przypadku różnych podmiotów zajmujących się kształceniem, w szkołach i w innych środowiskach edukacyjnych. |
| --- | --- |

53.

Uważa za istotne stworzenie wspólnej europejskiej platformy otwartej na różne zainteresowane strony. Ułatwi ona rozwój narzędzi pomiarowych oraz wskaźników umożliwiających ściślejsze monitorowanie postępów w zakresie techniki informowania i komunikowania się w przypadku różnych podmiotów zajmujących się kształceniem, w szkołach i w innych środowiskach edukacyjnych.

Uwagi szczegółowe

| 54. | Podkreśla, że potrzeba rozwoju zaakcentowana w komunikacie Komisji – dotycząca wspierania innowacyjnych metod i form uczenia się i nauczania o wysokiej jakości poprzez wykorzystanie nowych technologii i treści cyfrowych – odnosi się w dużym stopniu do szczebla lokalnego i regionalnego i to w różny sposób: chodzi tu zarówno o władze występujące w charakterze podmiotów zapewniających kształcenie, a w licznych przypadkach – realizatorów kształcenia, jak też w charakterze klientów zainteresowanych posiadaniem dobrze wykształconej siły roboczej i odpowiednio przygotowanych obywateli. Mimo to zawarte w komunikacie odniesienia do szczebla lokalnego i regionalnego są dosyć skąpe. |
| --- | --- |

54.

Podkreśla, że potrzeba rozwoju zaakcentowana w komunikacie Komisji – dotycząca wspierania innowacyjnych metod i form uczenia się i nauczania o wysokiej jakości poprzez wykorzystanie nowych technologii i treści cyfrowych – odnosi się w dużym stopniu do szczebla lokalnego i regionalnego i to w różny sposób: chodzi tu zarówno o władze występujące w charakterze podmiotów zapewniających kształcenie, a w licznych przypadkach – realizatorów kształcenia, jak też w charakterze klientów zainteresowanych posiadaniem dobrze wykształconej siły roboczej i odpowiednio przygotowanych obywateli. Mimo to zawarte w komunikacie odniesienia do szczebla lokalnego i regionalnego są dosyć skąpe.

| 55. | Apeluje, by bardziej zaangażować w dalsze prace szczebel lokalny i regionalny i wyraźnie wskazać je jako forum, na którym powinna być prowadzona dyskusja oraz podejmowane wysiłki na rzecz wykorzystania nowych możliwości technicznych, uczenia się przy wsparciu techniki cyfrowej, rozwijania odpowiednio dostosowanych innowacyjnych form pedagogicznych, dostępu do otwartych zasobów edukacyjnych, a także jako miejsce wspierania rozwoju sieci współpracy i kontaktów odnoszących się do takiego uczenia się. |
| --- | --- |

55.

Apeluje, by bardziej zaangażować w dalsze prace szczebel lokalny i regionalny i wyraźnie wskazać je jako forum, na którym powinna być prowadzona dyskusja oraz podejmowane wysiłki na rzecz wykorzystania nowych możliwości technicznych, uczenia się przy wsparciu techniki cyfrowej, rozwijania odpowiednio dostosowanych innowacyjnych form pedagogicznych, dostępu do otwartych zasobów edukacyjnych, a także jako miejsce wspierania rozwoju sieci współpracy i kontaktów odnoszących się do takiego uczenia się.

Bruksela, 31 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramon Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Otwarte zasoby edukacyjne, określone przez UNESCO w 2002 r., są to „materiały dydaktyczne, do uczenia się lub prowadzenia badań stanowiące własność publiczną lub opublikowane bez ochrony własności intelektualnej, co umożliwia ich bezpłatne używanie, adaptację i rozpowszechnianie”. Otwarta edukacja jest szerszym pojęciem, które odnosi się do praktyk i organizacji mających na celu zlikwidowanie przeszkód w dostępie do edukacji. Otwarte zasoby edukacyjne, które są częścią otwartej edukacji, rozwinęły się w dużym stopniu poprzez wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych.

1

(2)  COM(2012) 669.

2

(3)  OECD (2012) „Connected minds. Technology and Today’s learners”. (Paris).

3

(4)  CdR 3597/2013; CdR 2414/2012.

4

(5)  CdR 2392/2012.

5

(6)  OECD (2012) „Connected minds. Technology and Today’s learners”. (Paris).

6

---

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/26 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/26

---

Opinia Komitetu Regionów – Nierówności zdrowotne w Unii Europejskiej

2014/C 126/07

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Wprowadzenie

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie (1) zawierające aktualne informacje o postępach z zakresu wdrażania komunikatu z 2009 r. (2) W komunikacie tym przedstawiono program działań na rzecz zmniejszenia nierówności zdrowotnych. Uznaje kompleksowy i okresowy charakter sprawozdania, uważa jednak, że warto byłoby podkreślić stopień powodzenia poszczególnych działań i nadać priorytet tym działaniom, które należy kontynuować i ukończyć. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie (1) zawierające aktualne informacje o postępach z zakresu wdrażania komunikatu z 2009 r. (2) W komunikacie tym przedstawiono program działań na rzecz zmniejszenia nierówności zdrowotnych. Uznaje kompleksowy i okresowy charakter sprawozdania, uważa jednak, że warto byłoby podkreślić stopień powodzenia poszczególnych działań i nadać priorytet tym działaniom, które należy kontynuować i ukończyć.

| 2. | Uważa, że zdrowie i dobrostan jednostek i społeczeństwa są ich najważniejszym zasobem. Jest zdania, że niezależnie od art. 35 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zakres nierówności zdrowotnych między państwami członkowskimi oraz w obrębie tych państw jest przeszkodą dla realizacji zobowiązań UE w zakresie solidarności, spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej, praw człowieka oraz równości szans. |
| --- | --- |

2.

Uważa, że zdrowie i dobrostan jednostek i społeczeństwa są ich najważniejszym zasobem. Jest zdania, że niezależnie od art. 35 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zakres nierówności zdrowotnych między państwami członkowskimi oraz w obrębie tych państw jest przeszkodą dla realizacji zobowiązań UE w zakresie solidarności, spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej, praw człowieka oraz równości szans.

| 3. | Zauważa, że wyznaczniki statusu zdrowotnego obejmują bardzo szeroki zakres czynników osobistych, społecznych, gospodarczych i środowiskowych, natomiast wzajemne powiązania między tymi czynnikami wyznaczają poziom zdrowia jednostek i społeczeństwa. Nierówności zdrowotne w dużej mierze wynikają z niekorzystnej sytuacji społeczno-gospodarczej, natomiast na zdrowie i dobrostan dodatkowo wpływają bezpośrednio decyzje polityczne podejmowane przez władze na wszystkich szczeblach, osobiste wybory poszczególnych osób dotyczące sposobu życia i uczestnictwa w społeczności, a także czynniki biologiczne i geograficzne. |
| --- | --- |

3.

Zauważa, że wyznaczniki statusu zdrowotnego obejmują bardzo szeroki zakres czynników osobistych, społecznych, gospodarczych i środowiskowych, natomiast wzajemne powiązania między tymi czynnikami wyznaczają poziom zdrowia jednostek i społeczeństwa. Nierówności zdrowotne w dużej mierze wynikają z niekorzystnej sytuacji społeczno-gospodarczej, natomiast na zdrowie i dobrostan dodatkowo wpływają bezpośrednio decyzje polityczne podejmowane przez władze na wszystkich szczeblach, osobiste wybory poszczególnych osób dotyczące sposobu życia i uczestnictwa w społeczności, a także czynniki biologiczne i geograficzne.

| 4. | Podkreśla, że z uwagi na różnorodność tych czynników nie ma możliwości zmniejszenia nierówności zdrowotnych wyłącznie poprzez działania w sektorze opieki zdrowotnej. Potrzebne jest zaangażowanie wszystkich stron, których działania obejmują promowanie zdrowia i dobrostanu poprzez zintegrowane i skoordynowane plany obejmujące wszystkie szczeble sprawowania rządów, podejście obejmujące uwzględnianie kwestii zdrowia we wszystkich obszarach polityki oraz większe zaangażowanie społeczeństwa. Podkreśla, że warunkiem koniecznym stymulowania i wdrażania tych działań jest przywództwo polityczne i organizacyjne zaangażowane w strategiczne inicjatywy na rzecz zmniejszenia nierówności zdrowotnych. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że z uwagi na różnorodność tych czynników nie ma możliwości zmniejszenia nierówności zdrowotnych wyłącznie poprzez działania w sektorze opieki zdrowotnej. Potrzebne jest zaangażowanie wszystkich stron, których działania obejmują promowanie zdrowia i dobrostanu poprzez zintegrowane i skoordynowane plany obejmujące wszystkie szczeble sprawowania rządów, podejście obejmujące uwzględnianie kwestii zdrowia we wszystkich obszarach polityki oraz większe zaangażowanie społeczeństwa. Podkreśla, że warunkiem koniecznym stymulowania i wdrażania tych działań jest przywództwo polityczne i organizacyjne zaangażowane w strategiczne inicjatywy na rzecz zmniejszenia nierówności zdrowotnych.

| 5. | Uznając różnorodność systemów opieki zdrowotnej w Unii Europejskiej, podkreśla, że w świadczeniu publicznej opieki zdrowotnej, promowaniu zdrowia i zapobieganiu chorobom kluczową rolę odgrywają władze lokalne i regionalne. Podobnie prowadzenie polityki w takich obszarach jak zatrudnienie, mieszkalnictwo, transport, planowanie, środowisko i bezpieczeństwo publiczne to kolejna funkcja władz lokalnych i regionalnych, zapewniająca im pozycję najważniejszych podmiotów w zakresie promowania zdrowia publicznego i zmniejszania nierówności zdrowotnych. Uważa, że właśnie na szczeblu lokalnym i regionalnym często można tworzyć i wdrażać w bardziej ukierunkowany i skuteczny sposób międzysektorowe sposoby podejścia, które są kluczowe dla zmniejszenia nierówności zdrowotnych, oraz prezentować ich wyniki. |
| --- | --- |

5.

Uznając różnorodność systemów opieki zdrowotnej w Unii Europejskiej, podkreśla, że w świadczeniu publicznej opieki zdrowotnej, promowaniu zdrowia i zapobieganiu chorobom kluczową rolę odgrywają władze lokalne i regionalne. Podobnie prowadzenie polityki w takich obszarach jak zatrudnienie, mieszkalnictwo, transport, planowanie, środowisko i bezpieczeństwo publiczne to kolejna funkcja władz lokalnych i regionalnych, zapewniająca im pozycję najważniejszych podmiotów w zakresie promowania zdrowia publicznego i zmniejszania nierówności zdrowotnych. Uważa, że właśnie na szczeblu lokalnym i regionalnym często można tworzyć i wdrażać w bardziej ukierunkowany i skuteczny sposób międzysektorowe sposoby podejścia, które są kluczowe dla zmniejszenia nierówności zdrowotnych, oraz prezentować ich wyniki.

| 6. | Jest zaniepokojony, że z uwagi na cięcia budżetowe w dziedzinie opieki zdrowotnej, które nakładają się na dobrze udokumentowane wyzwania związane ze starzeniem się społeczeństwa, obecna sytuacja gospodarcza stwarza poważne ryzyko powstania jeszcze większych trudności w finansowaniu świadczeń zdrowotnych. Zmniejszenie nierówności zdrowotnych należy postrzegać jako konieczny krok w chwili, gdy wiele organów władz w państwach członkowskich podejmuje reformę systemów opieki zdrowotnej w celu poprawy skuteczności i zrównoważoności tych systemów. |
| --- | --- |

6.

Jest zaniepokojony, że z uwagi na cięcia budżetowe w dziedzinie opieki zdrowotnej, które nakładają się na dobrze udokumentowane wyzwania związane ze starzeniem się społeczeństwa, obecna sytuacja gospodarcza stwarza poważne ryzyko powstania jeszcze większych trudności w finansowaniu świadczeń zdrowotnych. Zmniejszenie nierówności zdrowotnych należy postrzegać jako konieczny krok w chwili, gdy wiele organów władz w państwach członkowskich podejmuje reformę systemów opieki zdrowotnej w celu poprawy skuteczności i zrównoważoności tych systemów.

| 7. | Zauważa, że w sprawozdaniu stwierdzono po prostu, iż „pewne nierówności zdrowotne wynikają z istniejących różnic w jakości i skuteczności opieki zdrowotnej w Unii Europejskiej” (3). Uważa, że jednoczesna publikacja sprawozdania Michaela Marmota dotyczącego nierówności zdrowotnych w UE (4) mogła nadać większą moc temu stwierdzeniu i prawdopodobnie pomogła ukierunkować wnioski zawarte w sprawozdaniu Komisji. |
| --- | --- |

7.

Zauważa, że w sprawozdaniu stwierdzono po prostu, iż „pewne nierówności zdrowotne wynikają z istniejących różnic w jakości i skuteczności opieki zdrowotnej w Unii Europejskiej” (3). Uważa, że jednoczesna publikacja sprawozdania Michaela Marmota dotyczącego nierówności zdrowotnych w UE (4) mogła nadać większą moc temu stwierdzeniu i prawdopodobnie pomogła ukierunkować wnioski zawarte w sprawozdaniu Komisji.

Nierówności zdrowotne: fakty i dane liczbowe

| 8. | Ubolewa, że w sprawozdaniu potwierdzono utrzymywanie się i niedopuszczalnie wysoki poziom nierówności zdrowotnych między państwami członkowskimi i w obrębie tych państw. W ostatnich latach zaobserwowano poprawę poziomu nierówności w odniesieniu do niewielkiej ilości wskaźników; w przypadku innych nie odnotowano żadnych zmian, a w odniesieniu do kilku wskaźników poziom nierówności uległ nawet pogorszeniu. Zwraca uwagę przede wszystkim na bardzo duże zróżnicowanie między państwami członkowskimi, jeśli chodzi o lata zdrowego życia (niemal 19 lat). Zatem, chociaż średnie dalsze trwanie życia wzrasta, ludzie będą żyli dłużej, zmagając się z przewlekłymi chorobami. |
| --- | --- |

8.

Ubolewa, że w sprawozdaniu potwierdzono utrzymywanie się i niedopuszczalnie wysoki poziom nierówności zdrowotnych między państwami członkowskimi i w obrębie tych państw. W ostatnich latach zaobserwowano poprawę poziomu nierówności w odniesieniu do niewielkiej ilości wskaźników; w przypadku innych nie odnotowano żadnych zmian, a w odniesieniu do kilku wskaźników poziom nierówności uległ nawet pogorszeniu. Zwraca uwagę przede wszystkim na bardzo duże zróżnicowanie między państwami członkowskimi, jeśli chodzi o lata zdrowego życia (niemal 19 lat). Zatem, chociaż średnie dalsze trwanie życia wzrasta, ludzie będą żyli dłużej, zmagając się z przewlekłymi chorobami.

| 9. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że współczynniki umieralności zmalały, a średnie dalsze trwanie życia wydłużyło się. Niemniej jednak niekorzystne tendencje związane z otyłością, cukrzycą i brakiem aktywności fizycznej zagrażają utrzymaniu się takiego stanu rzeczy. O ile nie zostaną podjęte działania z myślą o rozwiązaniu problemu prognozowanego wzrostu zachorowalności na choroby przewlekłe, czeka nas pozbawiona zdrowia i kosztowna przyszłość. |
| --- | --- |

9.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że współczynniki umieralności zmalały, a średnie dalsze trwanie życia wydłużyło się. Niemniej jednak niekorzystne tendencje związane z otyłością, cukrzycą i brakiem aktywności fizycznej zagrażają utrzymaniu się takiego stanu rzeczy. O ile nie zostaną podjęte działania z myślą o rozwiązaniu problemu prognozowanego wzrostu zachorowalności na choroby przewlekłe, czeka nas pozbawiona zdrowia i kosztowna przyszłość.

| 10. | W niektórych państwach członkowskich przeszkody utrudniające dostęp do świadczeń zdrowotnych (w tym koszt, odległość i czas oczekiwania) są bardzo duże, ponadto rodzaj i jakość otrzymanego leczenia często zależą od usług dostępnych w miejscu zamieszkania danej osoby. Zwraca uwagę na korzyści społeczne, jakie wynikają z zachęcania lekarzy i podmiotów oferujących świadczenia zdrowotne do podejmowania działalności w rejonach o mniej korzystnej sytuacji i na obszarach odizolowanych. |
| --- | --- |

10.

W niektórych państwach członkowskich przeszkody utrudniające dostęp do świadczeń zdrowotnych (w tym koszt, odległość i czas oczekiwania) są bardzo duże, ponadto rodzaj i jakość otrzymanego leczenia często zależą od usług dostępnych w miejscu zamieszkania danej osoby. Zwraca uwagę na korzyści społeczne, jakie wynikają z zachęcania lekarzy i podmiotów oferujących świadczenia zdrowotne do podejmowania działalności w rejonach o mniej korzystnej sytuacji i na obszarach odizolowanych.

| 11. | Biorąc pod uwagę występujący w dziedzinie statusu zdrowotnego gradient społeczny, sądzi, że rozwiązując problem nierówności zdrowotnych, należy przede wszystkim przyjąć koncepcję wyrównywania w górę, nie zaś statystycznego zrównywania, tak aby poprawiać zdrowie wszystkich grup ludności aż do osiągnięcia poziomu odczuwanego przez zdrowszą część społeczeństwa. |
| --- | --- |

11.

Biorąc pod uwagę występujący w dziedzinie statusu zdrowotnego gradient społeczny, sądzi, że rozwiązując problem nierówności zdrowotnych, należy przede wszystkim przyjąć koncepcję wyrównywania w górę, nie zaś statystycznego zrównywania, tak aby poprawiać zdrowie wszystkich grup ludności aż do osiągnięcia poziomu odczuwanego przez zdrowszą część społeczeństwa.

Postęp we wdrażaniu komunikatu „Solidarność w zdrowiu”

| 12. | Z zadowoleniem przyjmuje wspólne działanie w zakresie nierówności zdrowotnych zaplanowane na lata 2011–2014, w które zaangażowanych jest 15 państw członkowskich. Popiera poszerzenie tej inicjatywy, przy jednoczesnym zwiększeniu zaangażowania oraz silniejszym ukierunkowaniem działań, zważywszy na potrzebę dalszego priorytetowego traktowania tej kwestii i korzystania z dotychczasowych sukcesów. Zachęca również do wzięcia pod uwagę bardziej elastycznych mechanizmów współfinansowania zaangażowania we wspólne działanie. |
| --- | --- |

12.

Z zadowoleniem przyjmuje wspólne działanie w zakresie nierówności zdrowotnych zaplanowane na lata 2011–2014, w które zaangażowanych jest 15 państw członkowskich. Popiera poszerzenie tej inicjatywy, przy jednoczesnym zwiększeniu zaangażowania oraz silniejszym ukierunkowaniem działań, zważywszy na potrzebę dalszego priorytetowego traktowania tej kwestii i korzystania z dotychczasowych sukcesów. Zachęca również do wzięcia pod uwagę bardziej elastycznych mechanizmów współfinansowania zaangażowania we wspólne działanie.

| 13. | Zachęca, aby na odpowiednich szczeblach sprawowania rządów wprowadzano i wdrażano nadrzędne strategie międzysektorowe oraz przeznaczano na nie odpowiednie zasoby, ponieważ zmniejszanie nierówności zdrowotnych będzie z konieczności wymagało zobowiązań ze strony wielu ministerstw i szczebli sprawowania rządów, które często rywalizują o zasoby, przy czym ich punkt widzenia często bywa rozbieżny. Krajowe strategie mogą służyć za podstawę opracowywania strategii na szczeblu lokalnym i regionalnym, i vice versa. |
| --- | --- |

13.

Zachęca, aby na odpowiednich szczeblach sprawowania rządów wprowadzano i wdrażano nadrzędne strategie międzysektorowe oraz przeznaczano na nie odpowiednie zasoby, ponieważ zmniejszanie nierówności zdrowotnych będzie z konieczności wymagało zobowiązań ze strony wielu ministerstw i szczebli sprawowania rządów, które często rywalizują o zasoby, przy czym ich punkt widzenia często bywa rozbieżny. Krajowe strategie mogą służyć za podstawę opracowywania strategii na szczeblu lokalnym i regionalnym, i vice versa.

Pogłębianie wiedzy oraz ulepszanie danych

| 14. | Popiera bieżące programy w zakresie rozpowszechniania wiedzy zdobytej w ramach udanych projektów z myślą o likwidowaniu przepaści między badaniami, polityką i praktyką oraz zachęcaniu do inicjowania podobnych projektów. Biorąc jednak pod uwagę nadmiar informacji, z jakim borykają się decydenci polityczni i lekarze, opowiada się za tym, by zwrócono szczególną uwagę na prezentowanie danych w przystępny i zwięzły sposób. Apeluje w szczególności o bardziej treściwy przekaz poparty przykładami skutecznych przedsięwzięć. Ponadto zaleca stworzenie i promowanie nadrzędnego portalu dostępu do informacji. |
| --- | --- |

14.

Popiera bieżące programy w zakresie rozpowszechniania wiedzy zdobytej w ramach udanych projektów z myślą o likwidowaniu przepaści między badaniami, polityką i praktyką oraz zachęcaniu do inicjowania podobnych projektów. Biorąc jednak pod uwagę nadmiar informacji, z jakim borykają się decydenci polityczni i lekarze, opowiada się za tym, by zwrócono szczególną uwagę na prezentowanie danych w przystępny i zwięzły sposób. Apeluje w szczególności o bardziej treściwy przekaz poparty przykładami skutecznych przedsięwzięć. Ponadto zaleca stworzenie i promowanie nadrzędnego portalu dostępu do informacji.

| 15. | Z zadowoleniem przyjmuje ważne inicjatywy współpracy między Komisją Europejską a agencjami międzynarodowymi i zainteresowanymi stronami z sektora publicznego i zaleca możliwie intensywne partnerstwo z europejskim oddziałem WHO w zakresie koordynowania strategii politycznych, dzielenia się zasobami i promowania inicjatyw, takich jak Zdrowe miasta (Healthy Cities), Sieć Regionów dla Zdrowia (Regions for Health Network) Światowej Organizacji Zdrowia i globalna sieć miast i społeczności przyjaznych osobom starszym (Age-Friendly Cities and Communities). Popiera również pogłębienie współpracy poprzez programy prac właściwych agencji UE. |
| --- | --- |

15.

Z zadowoleniem przyjmuje ważne inicjatywy współpracy między Komisją Europejską a agencjami międzynarodowymi i zainteresowanymi stronami z sektora publicznego i zaleca możliwie intensywne partnerstwo z europejskim oddziałem WHO w zakresie koordynowania strategii politycznych, dzielenia się zasobami i promowania inicjatyw, takich jak Zdrowe miasta (Healthy Cities), Sieć Regionów dla Zdrowia (Regions for Health Network) Światowej Organizacji Zdrowia i globalna sieć miast i społeczności przyjaznych osobom starszym (Age-Friendly Cities and Communities). Popiera również pogłębienie współpracy poprzez programy prac właściwych agencji UE.

| 16. | Ponieważ bez niezbędnych danych niezwykle trudno jest ocenić postęp, wzywa wszystkie władze do dalszego działania na rzecz opracowania podstawowych europejskich wskaźników zdrowotnych (ECHI) w ścisłym porozumieniu z przedstawicielami szczebla lokalnego i regionalnego. Na tyle, na ile jest to możliwe, powinno to ułatwić podejmowanie na szczeblu niższym niż krajowy starań na rzecz rozwiązania problemu nierówności zdrowotnych. Podkreśla, że z uwagi na różne wymagania dotyczące sprawozdawczości krajowej i międzynarodowej istnieje potrzeba unikania podwajania obciążeń administracyjnych w zakresie gromadzenia danych. |
| --- | --- |

16.

Ponieważ bez niezbędnych danych niezwykle trudno jest ocenić postęp, wzywa wszystkie władze do dalszego działania na rzecz opracowania podstawowych europejskich wskaźników zdrowotnych (ECHI) w ścisłym porozumieniu z przedstawicielami szczebla lokalnego i regionalnego. Na tyle, na ile jest to możliwe, powinno to ułatwić podejmowanie na szczeblu niższym niż krajowy starań na rzecz rozwiązania problemu nierówności zdrowotnych. Podkreśla, że z uwagi na różne wymagania dotyczące sprawozdawczości krajowej i międzynarodowej istnieje potrzeba unikania podwajania obciążeń administracyjnych w zakresie gromadzenia danych.

| 17. | Z zadowoleniem przyjmuje program badań UE w zakresie nierówności zdrowotnych i proponuje, by wśród stosownych zagadnień badawczych w przyszłości znalazły się: skuteczność działań na rzecz zmniejszenia nierówności zdrowotnych; czynniki determinujące różnice w liczbie lat zdrowego życia; dogłębniejsza analiza badań podłużnych z myślą o lepszym zrozumieniu czynników wpływających na nierówności zdrowotne; wskaźniki zdrowia psychicznego oraz przyczyny zjawiska polegającego na tym, że niektóre regiony o względnie niskim PKB mają wysokie wskaźniki zdrowotne i na odwrót. |
| --- | --- |

17.

Z zadowoleniem przyjmuje program badań UE w zakresie nierówności zdrowotnych i proponuje, by wśród stosownych zagadnień badawczych w przyszłości znalazły się: skuteczność działań na rzecz zmniejszenia nierówności zdrowotnych; czynniki determinujące różnice w liczbie lat zdrowego życia; dogłębniejsza analiza badań podłużnych z myślą o lepszym zrozumieniu czynników wpływających na nierówności zdrowotne; wskaźniki zdrowia psychicznego oraz przyczyny zjawiska polegającego na tym, że niektóre regiony o względnie niskim PKB mają wysokie wskaźniki zdrowotne i na odwrót.

Budowanie zaangażowania społecznego

| 18. | Przypomina, że osiągnięcie celów strategii „Europa 2020” ma zasadnicze znaczenie dla walki z nierównościami zdrowotnymi, i zwraca szczególną uwagę na zależność między zdrowymi społeczeństwami a produktywnymi, zrównoważonymi gospodarkami. Podobnie podkreśla, że cele wyznaczane na wysokim szczeblu należy przełożyć na namacalne, mierzalne osiągnięcia na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

18.

Przypomina, że osiągnięcie celów strategii „Europa 2020” ma zasadnicze znaczenie dla walki z nierównościami zdrowotnymi, i zwraca szczególną uwagę na zależność między zdrowymi społeczeństwami a produktywnymi, zrównoważonymi gospodarkami. Podobnie podkreśla, że cele wyznaczane na wysokim szczeblu należy przełożyć na namacalne, mierzalne osiągnięcia na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 19. | Podkreśla, że ponowne integrowanie ludzi na rynku pracy i zapewnienie zdrowych miejsc pracy jest kluczowe dla zagwarantowania zdrowia populacji. Podkreśla, że zmniejszenie długoterminowego bezrobocia oraz bezrobocia osób młodych stanowi nadrzędny priorytet, będąc warunkiem koniecznym zwalczania nierówności zdrowotnych. Wyraża zaniepokojenie zarówno bieżącym, jak i długofalowym wpływem bezrobocia na zdrowie i zdrowie psychiczne osób, które mają poczucie wyłączenia z udziału w społeczeństwie. |
| --- | --- |

19.

Podkreśla, że ponowne integrowanie ludzi na rynku pracy i zapewnienie zdrowych miejsc pracy jest kluczowe dla zagwarantowania zdrowia populacji. Podkreśla, że zmniejszenie długoterminowego bezrobocia oraz bezrobocia osób młodych stanowi nadrzędny priorytet, będąc warunkiem koniecznym zwalczania nierówności zdrowotnych. Wyraża zaniepokojenie zarówno bieżącym, jak i długofalowym wpływem bezrobocia na zdrowie i zdrowie psychiczne osób, które mają poczucie wyłączenia z udziału w społeczeństwie.

| 20. | Podkreśla potrzebę budowania silnych sieci wsparcia społecznego, gdyż wsparcie ze strony rodziny, przyjaciół i społeczności lokalnych wiąże się z lepszym zdrowiem, w tym zdrowiem psychicznym, w szczególności w odniesieniu do osób starszych, które odczuwają problemy związane z izolacją, mobilnością i komunikacją. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla potrzebę budowania silnych sieci wsparcia społecznego, gdyż wsparcie ze strony rodziny, przyjaciół i społeczności lokalnych wiąże się z lepszym zdrowiem, w tym zdrowiem psychicznym, w szczególności w odniesieniu do osób starszych, które odczuwają problemy związane z izolacją, mobilnością i komunikacją.

| 21. | Z uwagi na to, że budżety przeznaczone na reklamy towarów i usług konsumenckich spychają na margines informacje na temat zdrowia i ponieważ poprawa zdrowia wymaga wkładu ogółu społeczeństwa, uważa za niezbędne zaangażowanie sektora prywatnego zarówno poprzez inicjatywy społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, jak i środki ustawodawcze lub środki polityki fiskalnej, z myślą o pobudzaniu wyników społecznych bardziej sprzyjających zdrowiu, np. takich jak ograniczanie marnotrawstwa świeżej żywności, większa przejrzystość etykietowania i cen energii itd. |
| --- | --- |

21.

Z uwagi na to, że budżety przeznaczone na reklamy towarów i usług konsumenckich spychają na margines informacje na temat zdrowia i ponieważ poprawa zdrowia wymaga wkładu ogółu społeczeństwa, uważa za niezbędne zaangażowanie sektora prywatnego zarówno poprzez inicjatywy społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, jak i środki ustawodawcze lub środki polityki fiskalnej, z myślą o pobudzaniu wyników społecznych bardziej sprzyjających zdrowiu, np. takich jak ograniczanie marnotrawstwa świeżej żywności, większa przejrzystość etykietowania i cen energii itd.

| 22. | Popiera przedstawioną analizę sposobu, w jaki można wykorzystać środki polityki fiskalnej w celu zniechęcania do używania tytoniu i nadużywania alkoholu oraz do stosowania nadmiernej ilości tłuszczów nasyconych, cukru i soli w niektórych przetworzonych produktach spożywczych, tak aby lepiej odzwierciedlić ich koszty z punktu widzenia zdrowia publicznego i innych służb publicznych. Popiera też odpowiednie środki mające zachęcać do konsumpcji zdrowszej żywności oraz do prowadzenia zdrowszego trybu życia, aby sprzyjać zmianie zachowań. |
| --- | --- |

22.

Popiera przedstawioną analizę sposobu, w jaki można wykorzystać środki polityki fiskalnej w celu zniechęcania do używania tytoniu i nadużywania alkoholu oraz do stosowania nadmiernej ilości tłuszczów nasyconych, cukru i soli w niektórych przetworzonych produktach spożywczych, tak aby lepiej odzwierciedlić ich koszty z punktu widzenia zdrowia publicznego i innych służb publicznych. Popiera też odpowiednie środki mające zachęcać do konsumpcji zdrowszej żywności oraz do prowadzenia zdrowszego trybu życia, aby sprzyjać zmianie zachowań.

| 23. | Sądzi, że należy dążyć do tego, aby za pomocą ocen wpływu na zdrowie analizowane były skutki odpowiednich strategii władz publicznych dla zdrowia, tak by zagwarantować, że polityka publiczna będzie w ostatecznym rozrachunku prowadziła do poprawy zdrowia i dobrostanu ludności, a zarazem redukowała nierówności zdrowotne. |
| --- | --- |

23.

Sądzi, że należy dążyć do tego, aby za pomocą ocen wpływu na zdrowie analizowane były skutki odpowiednich strategii władz publicznych dla zdrowia, tak by zagwarantować, że polityka publiczna będzie w ostatecznym rozrachunku prowadziła do poprawy zdrowia i dobrostanu ludności, a zarazem redukowała nierówności zdrowotne.

Zaspokajanie potrzeb grup szczególnie wrażliwych

| 24. | Uważa, że najważniejsze jest zapewnienie dzieciom jak najlepszego startu, gdyż czas najbardziej skutecznych interwencji umożliwiających zmniejszenie nierówności i poprawę wyników zdrowotnych następuje jeszcze przed narodzinami oraz we wczesnym dzieciństwie. Zaleca, aby w programach na rzecz zmniejszenia nierówności szczególną uwagę poświęcać zdrowiu dzieci, i podkreśla znaczenie dostępności wysokiej jakości opieki nad dziećmi. Takie środki okazują się bardziej skuteczne niż interwencje podejmowane w późniejszym okresie życia. |
| --- | --- |

24.

Uważa, że najważniejsze jest zapewnienie dzieciom jak najlepszego startu, gdyż czas najbardziej skutecznych interwencji umożliwiających zmniejszenie nierówności i poprawę wyników zdrowotnych następuje jeszcze przed narodzinami oraz we wczesnym dzieciństwie. Zaleca, aby w programach na rzecz zmniejszenia nierówności szczególną uwagę poświęcać zdrowiu dzieci, i podkreśla znaczenie dostępności wysokiej jakości opieki nad dziećmi. Takie środki okazują się bardziej skuteczne niż interwencje podejmowane w późniejszym okresie życia.

| 25. | Zwraca uwagę na dobre wyniki opartych na dowodach i racjonalnych pod względem kosztów programów pozytywnego rodzicielstwa (5) służących uzbrojeniu rodziców w praktyczne strategie ułatwiające im kierowanie własnym zachowaniem oraz zachowaniem swoich dzieci. Zachęca do rozpropagowania takich programów, zwłaszcza wśród dzieci i rodziców znajdujących się w grupie ryzyka. |
| --- | --- |

25.

Zwraca uwagę na dobre wyniki opartych na dowodach i racjonalnych pod względem kosztów programów pozytywnego rodzicielstwa (5) służących uzbrojeniu rodziców w praktyczne strategie ułatwiające im kierowanie własnym zachowaniem oraz zachowaniem swoich dzieci. Zachęca do rozpropagowania takich programów, zwłaszcza wśród dzieci i rodziców znajdujących się w grupie ryzyka.

| 26. | Uważa, że otyłość wśród dzieci stanowi obecnie jedno z największych wyzwań. Podział społeczno-ekonomiczny wyraźny jest już we wczesnym wieku, natomiast waga osiągnięta w dzieciństwie silnie oddziałuje na stan zdrowia w dorosłym życiu, napędza rozwój i pogarsza skutki chorób przewlekłych, co jest równie szkodliwe dla ekonomiki zdrowia, jak i dla zdrowia osobistego. Z niecierpliwością oczekuje proponowanego planu działania Komisji Europejskiej, w którym ma zostać poruszona ta kwestia. |
| --- | --- |

26.

Uważa, że otyłość wśród dzieci stanowi obecnie jedno z największych wyzwań. Podział społeczno-ekonomiczny wyraźny jest już we wczesnym wieku, natomiast waga osiągnięta w dzieciństwie silnie oddziałuje na stan zdrowia w dorosłym życiu, napędza rozwój i pogarsza skutki chorób przewlekłych, co jest równie szkodliwe dla ekonomiki zdrowia, jak i dla zdrowia osobistego. Z niecierpliwością oczekuje proponowanego planu działania Komisji Europejskiej, w którym ma zostać poruszona ta kwestia.

| 27. | Jako że Światowa Organizacja Zdrowia powiązała niemal 60 % obciążenia chorobami w Europie z siedmioma wiodącymi czynnikami ryzyka (6), uważa, że zwalczanie tych czynników i podnoszenie oczekiwań w odniesieniu do zdrowia, zwłaszcza poprzez edukację, jest kluczowe dla zmniejszenia nierówności zdrowotnych. Opowiada się za wzmożonym ukierunkowaniem działań na określone grupy poprzez wykorzystywanie technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) i mediów społecznościowych oraz odwoływanie się do autorytetów, tak aby informacje na temat zdrowia i zdrowego stylu życia prezentowane były w sposób przystępny i wiarygodny, gdyż długofalowe konsekwencje dla zdrowia nie zawsze są w społeczeństwie traktowane od razu priorytetowo. |
| --- | --- |

27.

Jako że Światowa Organizacja Zdrowia powiązała niemal 60 % obciążenia chorobami w Europie z siedmioma wiodącymi czynnikami ryzyka (6), uważa, że zwalczanie tych czynników i podnoszenie oczekiwań w odniesieniu do zdrowia, zwłaszcza poprzez edukację, jest kluczowe dla zmniejszenia nierówności zdrowotnych. Opowiada się za wzmożonym ukierunkowaniem działań na określone grupy poprzez wykorzystywanie technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) i mediów społecznościowych oraz odwoływanie się do autorytetów, tak aby informacje na temat zdrowia i zdrowego stylu życia prezentowane były w sposób przystępny i wiarygodny, gdyż długofalowe konsekwencje dla zdrowia nie zawsze są w społeczeństwie traktowane od razu priorytetowo.

| 28. | Wzywa Komisję do pobudzania wymiany doświadczeń w odniesieniu do edukacji zdrowotnej oraz promowania zdrowego stylu życia, a także do zapobiegania, wczesnego diagnozowania i leczenia w kontekście nadużywania alkoholu, palenia tytoniu, diety, otyłości i narkotyków. Ponadto wzywa władze w obrębie państw członkowskich, by promowały aktywność fizyczną, zdrowy styl życia i programy wspierające zdobywanie umiejętności niezbędnych w życiu (kompetencje zdrowotne, podstawowa wiedza z zakresu nauk ścisłych, umiejętność oceny informacji, umiejętność zarządzania budżetem), koncentrując się zwłaszcza na potrzebach młodzieży i grup szczególnie wrażliwych. |
| --- | --- |

28.

Wzywa Komisję do pobudzania wymiany doświadczeń w odniesieniu do edukacji zdrowotnej oraz promowania zdrowego stylu życia, a także do zapobiegania, wczesnego diagnozowania i leczenia w kontekście nadużywania alkoholu, palenia tytoniu, diety, otyłości i narkotyków. Ponadto wzywa władze w obrębie państw członkowskich, by promowały aktywność fizyczną, zdrowy styl życia i programy wspierające zdobywanie umiejętności niezbędnych w życiu (kompetencje zdrowotne, podstawowa wiedza z zakresu nauk ścisłych, umiejętność oceny informacji, umiejętność zarządzania budżetem), koncentrując się zwłaszcza na potrzebach młodzieży i grup szczególnie wrażliwych.

| 29. | Ponieważ na osoby starsze może mieć wpływ współwystępowanie czynników, takich jak na przykład niższe dochody, przewlekłe stany chorobowe, problemy związane z izolacją i mobilnością, oraz z uwagi na fakt, że ludzie żyją dłużej, podkreśla znaczenie zrealizowania celów w ramach Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu oraz popiera szeroko zakrojone wdrażanie planów działania tego partnerstwa. Ponadto pragnie promować Deklarację dublińską miast i regionów europejskich przyjaznych osobom starszym z 2013 r. (7) |
| --- | --- |

29.

Ponieważ na osoby starsze może mieć wpływ współwystępowanie czynników, takich jak na przykład niższe dochody, przewlekłe stany chorobowe, problemy związane z izolacją i mobilnością, oraz z uwagi na fakt, że ludzie żyją dłużej, podkreśla znaczenie zrealizowania celów w ramach Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu oraz popiera szeroko zakrojone wdrażanie planów działania tego partnerstwa. Ponadto pragnie promować Deklarację dublińską miast i regionów europejskich przyjaznych osobom starszym z 2013 r. (7)

| 30. | Podkreśla, że programy zdrowia publicznego zmniejszające nierówności zdrowotne mogą być racjonalne pod względem kosztów – jak na przykład badanie przesiewowe, wykrywanie i leczenie w przypadku grup objętych ryzykiem, w których dziedziczone stany chorobowe zwiększają prawdopodobieństwo rozwinięcia się pewnych chorób. Ze względów efektywności takim programom można nadać priorytet (np. poprawiając dostęp do badań przesiewowych pod kątem raka szyjki macicy dla kobiet, które wykazują niskie dochody). |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że programy zdrowia publicznego zmniejszające nierówności zdrowotne mogą być racjonalne pod względem kosztów – jak na przykład badanie przesiewowe, wykrywanie i leczenie w przypadku grup objętych ryzykiem, w których dziedziczone stany chorobowe zwiększają prawdopodobieństwo rozwinięcia się pewnych chorób. Ze względów efektywności takim programom można nadać priorytet (np. poprawiając dostęp do badań przesiewowych pod kątem raka szyjki macicy dla kobiet, które wykazują niskie dochody).

| 31. | Podkreśla potrzebę zajęcia się nierównościami zdrowotnymi za pośrednictwem organów i służb na szczeblu lokalnym oraz aktywnie działających organizacji rozwoju społeczności, które najlepiej są w stanie zrozumieć potrzeby grup szczególnie wrażliwych na szczeblu lokalnym oraz stymulować uczestnictwo w programach, które przyniesie możliwie największe korzyści. |
| --- | --- |

31.

Podkreśla potrzebę zajęcia się nierównościami zdrowotnymi za pośrednictwem organów i służb na szczeblu lokalnym oraz aktywnie działających organizacji rozwoju społeczności, które najlepiej są w stanie zrozumieć potrzeby grup szczególnie wrażliwych na szczeblu lokalnym oraz stymulować uczestnictwo w programach, które przyniesie możliwie największe korzyści.

Zwiększenie wkładu wnoszonego przez politykę UE

| 32. | Chociaż za organizację i świadczenie opieki zdrowotnej odpowiadają władze w obrębie państw członkowskich, sprawozdanie i działania Komisji na rzecz wspierania i koordynacji wysiłków tych państw uznać można za zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. Zdaje sobie sprawę, że różne unijne strategie polityczne i programy finansowania, w tym dotyczące spraw społecznych, badań i innowacji, edukacji, energii, rozwoju obszarów wiejskich i polityki regionalnej, mogą potencjalnie wpływać na zdrowie i jego wyznaczniki oraz przyczyniać się do zmniejszania nierówności zdrowotnych. |
| --- | --- |

32.

Chociaż za organizację i świadczenie opieki zdrowotnej odpowiadają władze w obrębie państw członkowskich, sprawozdanie i działania Komisji na rzecz wspierania i koordynacji wysiłków tych państw uznać można za zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. Zdaje sobie sprawę, że różne unijne strategie polityczne i programy finansowania, w tym dotyczące spraw społecznych, badań i innowacji, edukacji, energii, rozwoju obszarów wiejskich i polityki regionalnej, mogą potencjalnie wpływać na zdrowie i jego wyznaczniki oraz przyczyniać się do zmniejszania nierówności zdrowotnych.

| 33. | Z zadowoleniem przyjmuje zestaw celów tematycznych opracowanych przez Komisję jako środek służący ukierunkowaniu wydatków i pozytywnie ocenia fakt, że zmniejszanie nierówności zdrowotnych zostało uwzględnione w priorytetach inwestycyjnych Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Uważa, że objęcie kwestii związanych ze zdrowiem różnymi unijnymi programami i źródłami finansowania jest kolejnym bodźcem do tworzenia międzysektorowych strategii wysokiego szczebla. Pozytywnie ocenia związane z tym uwarunkowania ex ante w ramach rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów i uważa, że aby można było osiągnąć oczekiwane skutki, wszelkie strategiczne ramy polityki muszą być stosowane na odpowiednim poziomie operacyjnym. |
| --- | --- |

33.

Z zadowoleniem przyjmuje zestaw celów tematycznych opracowanych przez Komisję jako środek służący ukierunkowaniu wydatków i pozytywnie ocenia fakt, że zmniejszanie nierówności zdrowotnych zostało uwzględnione w priorytetach inwestycyjnych Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Uważa, że objęcie kwestii związanych ze zdrowiem różnymi unijnymi programami i źródłami finansowania jest kolejnym bodźcem do tworzenia międzysektorowych strategii wysokiego szczebla. Pozytywnie ocenia związane z tym uwarunkowania ex ante w ramach rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów i uważa, że aby można było osiągnąć oczekiwane skutki, wszelkie strategiczne ramy polityki muszą być stosowane na odpowiednim poziomie operacyjnym.

| 34. | Wyraża zaniepokojenie stwierdzonym brakiem zdolności systemów opieki zdrowotnej do przyspieszenia inwestycji z myślą o rozwiązaniu problemu nierówności zdrowotnych (8). Podkreśla potrzebę priorytetowego traktowania budowania zdolności w celu pozyskiwania funduszy unijnych i ich inwestowania. W ramach pomocnych środków popiera rozleglejsze promowanie zasobów, takich jak działanie dotyczące równości w dostępie do europejskich funduszy strukturalnych, i ponownie podkreśla potrzebę istnienia dobrze nagłośnionych punktów kontaktowych w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

34.

Wyraża zaniepokojenie stwierdzonym brakiem zdolności systemów opieki zdrowotnej do przyspieszenia inwestycji z myślą o rozwiązaniu problemu nierówności zdrowotnych (8). Podkreśla potrzebę priorytetowego traktowania budowania zdolności w celu pozyskiwania funduszy unijnych i ich inwestowania. W ramach pomocnych środków popiera rozleglejsze promowanie zasobów, takich jak działanie dotyczące równości w dostępie do europejskich funduszy strukturalnych, i ponownie podkreśla potrzebę istnienia dobrze nagłośnionych punktów kontaktowych w państwach członkowskich.

| 35. | Podkreśla, że umożliwianie zaangażowania lokalnych i regionalnych systemów opieki zdrowotnej i władz na wszystkich etapach cyklu programowania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych jest niezwykle istotne dla zapewnienia odpowiedniej priorytetowości poprawie zdrowia, zwłaszcza w zakresie stosowania uznaniowych elementów programów operacyjnych, gdyż we wszystkich regionach często występują lokalne obszary ubóstwa. |
| --- | --- |

35.

Podkreśla, że umożliwianie zaangażowania lokalnych i regionalnych systemów opieki zdrowotnej i władz na wszystkich etapach cyklu programowania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych jest niezwykle istotne dla zapewnienia odpowiedniej priorytetowości poprawie zdrowia, zwłaszcza w zakresie stosowania uznaniowych elementów programów operacyjnych, gdyż we wszystkich regionach często występują lokalne obszary ubóstwa.

| 36. | Wyraża rozczarowanie, że zmniejszenie nierówności zdrowotnych nie stanowi szczegółowego celu w ramach programu „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”. Ogólnie zachęca do zachowania równowagi między inwestycjami w infrastrukturę a inwestycjami w działania z zakresu profilaktyki zdrowotnej. Zachęca, by w ramach inwestycji w infrastrukturę zachowano równowagę między rozwojem wielkich szpitali (w kwalifikujących się przypadkach) a bardziej dostępną, zintegrowaną opieką w ramach społeczności lokalnych. Podkreśla także potrzebę dokonania oceny wydatków UE ze zwróceniem szczególnej uwagi na wyniki, zrównoważoność i zwrot z inwestycji. |
| --- | --- |

36.

Wyraża rozczarowanie, że zmniejszenie nierówności zdrowotnych nie stanowi szczegółowego celu w ramach programu „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”. Ogólnie zachęca do zachowania równowagi między inwestycjami w infrastrukturę a inwestycjami w działania z zakresu profilaktyki zdrowotnej. Zachęca, by w ramach inwestycji w infrastrukturę zachowano równowagę między rozwojem wielkich szpitali (w kwalifikujących się przypadkach) a bardziej dostępną, zintegrowaną opieką w ramach społeczności lokalnych. Podkreśla także potrzebę dokonania oceny wydatków UE ze zwróceniem szczególnej uwagi na wyniki, zrównoważoność i zwrot z inwestycji.

| 37. | Zachęca władze i organy, by wykorzystywały instrument europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) do rozwijania współpracy w celu wspierania przedsięwzięć transgranicznych zmierzających do złagodzenia nierówności zdrowotnych, np. w przypadku projektów dotyczących infrastruktury i dostępu do nowoczesnego sprzętu medycznego. |
| --- | --- |

37.

Zachęca władze i organy, by wykorzystywały instrument europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) do rozwijania współpracy w celu wspierania przedsięwzięć transgranicznych zmierzających do złagodzenia nierówności zdrowotnych, np. w przypadku projektów dotyczących infrastruktury i dostępu do nowoczesnego sprzętu medycznego.

Wnioski

| 38. | W obliczu nasilającej się presji demograficznej i budżetowej z zadowoleniem przyjmuje rozleglejsze inicjatywy unijne na rzecz wspierania władz w obrębie państw członkowskich w zakresie rozwijania zrównoważonych i skutecznych systemów opieki zdrowotnej, zwłaszcza przez inwestycje w profilaktykę zdrowotną, z myślą o ograniczeniu przyszłych długoterminowych kosztów i przekształceniu systemów opieki zdrowotnej, tak aby zapewniały równy dostęp do wysokiej jakości opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

38.

W obliczu nasilającej się presji demograficznej i budżetowej z zadowoleniem przyjmuje rozleglejsze inicjatywy unijne na rzecz wspierania władz w obrębie państw członkowskich w zakresie rozwijania zrównoważonych i skutecznych systemów opieki zdrowotnej, zwłaszcza przez inwestycje w profilaktykę zdrowotną, z myślą o ograniczeniu przyszłych długoterminowych kosztów i przekształceniu systemów opieki zdrowotnej, tak aby zapewniały równy dostęp do wysokiej jakości opieki zdrowotnej.

| 39. | Z zadowoleniem przyjmuje postęp w działaniach Komisji na rzecz zmniejszenia nierówności zdrowotnych i podkreśla, że należy poczynić dalsze kroki na wszystkich szczeblach sprawowania rządów. Za pośrednictwem procesu europejskiego semestru możliwe jest na przykład położenie większego nacisku na kwestie związane z nierównościami zdrowotnymi w państwach członkowskich. Podobnie władze lokalne i regionalne mają możliwość wprowadzenia i wdrożenia strategii z myślą o zmniejszeniu nierówności na szczeblu niższym niż krajowy poprzez oparte na dowodach, racjonalne pod względem kosztów działania, koncentrujące zasoby na grupach najbardziej wrażliwych. |
| --- | --- |

39.

Z zadowoleniem przyjmuje postęp w działaniach Komisji na rzecz zmniejszenia nierówności zdrowotnych i podkreśla, że należy poczynić dalsze kroki na wszystkich szczeblach sprawowania rządów. Za pośrednictwem procesu europejskiego semestru możliwe jest na przykład położenie większego nacisku na kwestie związane z nierównościami zdrowotnymi w państwach członkowskich. Podobnie władze lokalne i regionalne mają możliwość wprowadzenia i wdrożenia strategii z myślą o zmniejszeniu nierówności na szczeblu niższym niż krajowy poprzez oparte na dowodach, racjonalne pod względem kosztów działania, koncentrujące zasoby na grupach najbardziej wrażliwych.

| 40. | Biorąc pod uwagę obowiązki władz lokalnych i regionalnych, Komitet Regionów pragnie uczestniczyć w ważnych inicjatywach Komisji Europejskiej oraz udostępnić na ten cel swoje zasoby. Z zadowoleniem przyjąłby przedłożenie przez Komisję Europejską w ciągu najbliższych trzech sprawozdania z dalszych postępów zawierającego aktualne informacje o podjętych działaniach. |
| --- | --- |

40.

Biorąc pod uwagę obowiązki władz lokalnych i regionalnych, Komitet Regionów pragnie uczestniczyć w ważnych inicjatywach Komisji Europejskiej oraz udostępnić na ten cel swoje zasoby. Z zadowoleniem przyjąłby przedłożenie przez Komisję Europejską w ciągu najbliższych trzech sprawozdania z dalszych postępów zawierającego aktualne informacje o podjętych działaniach.

Bruksela, 31 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Sprawozdanie w sprawie nierówności zdrowotnych w Unii Europejskiej, SWD(2013) 328.

1

(2)  Solidarność w zdrowiu: zmniejszanie nierówności zdrowotnych w UE, COM(2009) 567.

2

(3)  SWD(2013) 328, s. 20.

3

(4)  „Report on Health Inequalities in the EU” [Sprawozdanie w sprawie nierówności zdrowotnych w UE], M. Marmot i in. – Komisja Europejska (w druku).

4

(5)  Na przykład http://www.triplep.net/glo-en/home.

5

(6)  Nadciśnienie, używanie tytoniu, nadużywanie alkoholu, wysoki poziom cholesterolu, nadwaga, niewielka ilość spożywanych owoców i warzyw oraz niski stopień aktywności fizycznej, „Mortality and burden of disease attributable to selected major health risks – WHO Global Health Risks” [raport WHO „Umieralność i obciążenie chorobami przypisywane wybranym głównym zagrożeniom dla zdrowia” – Globalne zagrożenia dla zdrowia] (2009).

6

(7)  http://www.ahaconference2013.ie/dublin_declaration/dublin_declaration_text.

7

(8)  SWD(2013), s. 16.

8

---

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/31 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/31

---

Opinia Komitetu Regionów – Społeczny wymiar unii gospodarczej i walutowej

2014/C 126/08

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji w sprawie wzmocnienia społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej (UGW). Dokument ten wpisuje się w ramy wytyczone w planie działania na rzecz ukończenia tworzenia UGW, który został ustalony przez Radę Europejską na posiedzeniu w dniach 13–14 grudnia 2012 r. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji w sprawie wzmocnienia społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej (UGW). Dokument ten wpisuje się w ramy wytyczone w planie działania na rzecz ukończenia tworzenia UGW, który został ustalony przez Radę Europejską na posiedzeniu w dniach 13–14 grudnia 2012 r.

| 2. | Uważa, że komunikat ten jest pierwszym etapem na drodze do tego, by dzięki wdrożeniu zawartych w nim propozycji, można było stworzyć podstawy prawdziwie społecznego filara UGW. |
| --- | --- |

2.

Uważa, że komunikat ten jest pierwszym etapem na drodze do tego, by dzięki wdrożeniu zawartych w nim propozycji, można było stworzyć podstawy prawdziwie społecznego filara UGW.

| 3. | Zwraca uwagę, że Rada Europejska na posiedzeniu w dniach 19–20 grudnia formalnie zatwierdziła zastosowanie kluczowych wskaźników socjalnych i wskaźników zatrudnienia w semestrze europejskim 2014, lecz ubolewa, że ich funkcja ogranicza się do analizy zmian w dziedzinie socjalnej. Ponawia zatem swój apel o uwzględnienie wymiaru społecznego UGW w ramach sprawowania rządów, koordynacji i nadzoru nad politykami gospodarczymi. |
| --- | --- |

3.

Zwraca uwagę, że Rada Europejska na posiedzeniu w dniach 19–20 grudnia formalnie zatwierdziła zastosowanie kluczowych wskaźników socjalnych i wskaźników zatrudnienia w semestrze europejskim 2014, lecz ubolewa, że ich funkcja ogranicza się do analizy zmian w dziedzinie socjalnej. Ponawia zatem swój apel o uwzględnienie wymiaru społecznego UGW w ramach sprawowania rządów, koordynacji i nadzoru nad politykami gospodarczymi.

| 4. | Pozytywnie odnosi się do propozycji Komisji mających na celu wprowadzenie do strefy euro, której funkcjonowanie do chwili obecnej było skoncentrowane na pakcie stabilności i wzrostu oraz na tzw. sześciopaku, większej równowagi poprzez obronę idei dołączenia do obecnych filarów UGW (gospodarczego, budżetowego, bankowego i politycznego) filaru społecznego. |
| --- | --- |

4.

Pozytywnie odnosi się do propozycji Komisji mających na celu wprowadzenie do strefy euro, której funkcjonowanie do chwili obecnej było skoncentrowane na pakcie stabilności i wzrostu oraz na tzw. sześciopaku, większej równowagi poprzez obronę idei dołączenia do obecnych filarów UGW (gospodarczego, budżetowego, bankowego i politycznego) filaru społecznego.

| 5. | Potwierdza, że ten przyszły filar UGW musi mieć charakter przekrojowy, by lepiej uwzględniać wymiar i wpływ społeczny zarządzania gospodarczego UGW. Chodzi tu o istotny aspekt z jednej strony średnio- i długoterminowego dobrego funkcjonowania i stabilności UGW, a z drugiej legitymizacji procesu integracji europejskiej. |
| --- | --- |

5.

Potwierdza, że ten przyszły filar UGW musi mieć charakter przekrojowy, by lepiej uwzględniać wymiar i wpływ społeczny zarządzania gospodarczego UGW. Chodzi tu o istotny aspekt z jednej strony średnio- i długoterminowego dobrego funkcjonowania i stabilności UGW, a z drugiej legitymizacji procesu integracji europejskiej.

| 6. | Przypomina, że prawidłowe funkcjonowanie strefy, która posługuje się jedną walutą, wymaga pewnego stopnia symetrii gospodarek do niej należących, by w maksymalnym stopniu zmniejszyć występowanie i skutki wstrząsów asymetrycznych. Uważa, że ryzyko wystąpienia konkurencji socjalnej między państwami członkowskimi w wypadku takich wstrząsów zostało obecnie stwierdzone i trzeba otwarcie uznać pojawienie się na przełomie lat 2007–2008 zjawiska polaryzacji między obszarami położonymi centralnie a obszarami peryferyjnymi, zwłaszcza w zakresie zatrudnienia. |
| --- | --- |

6.

Przypomina, że prawidłowe funkcjonowanie strefy, która posługuje się jedną walutą, wymaga pewnego stopnia symetrii gospodarek do niej należących, by w maksymalnym stopniu zmniejszyć występowanie i skutki wstrząsów asymetrycznych. Uważa, że ryzyko wystąpienia konkurencji socjalnej między państwami członkowskimi w wypadku takich wstrząsów zostało obecnie stwierdzone i trzeba otwarcie uznać pojawienie się na przełomie lat 2007–2008 zjawiska polaryzacji między obszarami położonymi centralnie a obszarami peryferyjnymi, zwłaszcza w zakresie zatrudnienia.

| 7. | Potwierdza, że pogłębienie wymiaru społecznego może przysłużyć się do zminimalizowania ryzyka konkurencji socjalnej, do której może doprowadzić porzucenie narzędzi dostosowania gospodarczego, takich jak kurs wymiany walutowej lub europejskie ramy polityk podatkowych, a także do wyrównania negatywnych skutków kryzysu i polityk oszczędnościowych. |
| --- | --- |

7.

Potwierdza, że pogłębienie wymiaru społecznego może przysłużyć się do zminimalizowania ryzyka konkurencji socjalnej, do której może doprowadzić porzucenie narzędzi dostosowania gospodarczego, takich jak kurs wymiany walutowej lub europejskie ramy polityk podatkowych, a także do wyrównania negatywnych skutków kryzysu i polityk oszczędnościowych.

| 8. | Jest przekonany, że deficyt legitymacji demokratycznej UGW może zostać zlikwidowany jedynie, jeśli obywatele europejscy będą przekonani, że zasada postępu społecznego jest w jej ramach uwzględniona, a zatrudnienie i standardy socjalne nie są uznawane po prostu za zmienne rezydualne procesu dostosowania makroekonomicznego. |
| --- | --- |

8.

Jest przekonany, że deficyt legitymacji demokratycznej UGW może zostać zlikwidowany jedynie, jeśli obywatele europejscy będą przekonani, że zasada postępu społecznego jest w jej ramach uwzględniona, a zatrudnienie i standardy socjalne nie są uznawane po prostu za zmienne rezydualne procesu dostosowania makroekonomicznego.

| 9. | Podkreśla w związku z tym, że wszystkie główne wskaźniki socjalne już przekroczyły kiedykolwiek osiągnięte wartości progowe. Dotyczy to zarówno zbliżającej się do 23 % stopy bezrobocia wśród młodzieży, liczby długotrwale bezrobotnych, która wzrosła w większości państw członkowskich, oraz proporcji ludności europejskiej zagrożonej wykluczeniem społecznym, która obecnie osiąga poziom 25 %. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla w związku z tym, że wszystkie główne wskaźniki socjalne już przekroczyły kiedykolwiek osiągnięte wartości progowe. Dotyczy to zarówno zbliżającej się do 23 % stopy bezrobocia wśród młodzieży, liczby długotrwale bezrobotnych, która wzrosła w większości państw członkowskich, oraz proporcji ludności europejskiej zagrożonej wykluczeniem społecznym, która obecnie osiąga poziom 25 %.

| 10. | Podkreśla, że kryzys odwrócił proces konwergencji regionalnej PKB na mieszkańca i bezrobocia w Unii Europejskiej, jak również, że dysproporcje socjalne nasilają się szybciej w UGW niż w reszcie UE i negatywnie wpływają na wyniki gospodarcze UGW i stabilność polityczną państw do niej należących. |
| --- | --- |

10.

Podkreśla, że kryzys odwrócił proces konwergencji regionalnej PKB na mieszkańca i bezrobocia w Unii Europejskiej, jak również, że dysproporcje socjalne nasilają się szybciej w UGW niż w reszcie UE i negatywnie wpływają na wyniki gospodarcze UGW i stabilność polityczną państw do niej należących.

| 11. | Wnioskuje z tego, że strefa euro podlega negatywnym skutkom nie tylko deficytów budżetowych państw członkowskich, lecz także różnic w spójności społecznej i terytorialnej między państwami członkowskimi i między regionami. Niezbędne jest więc przyznanie wymiarowi społecznemu UGW tej samej rangi, co koordynacji polityk gospodarczych. Usunięcie problemów strukturalnych powinno przy tym stać na pierwszym planie. |
| --- | --- |

11.

Wnioskuje z tego, że strefa euro podlega negatywnym skutkom nie tylko deficytów budżetowych państw członkowskich, lecz także różnic w spójności społecznej i terytorialnej między państwami członkowskimi i między regionami. Niezbędne jest więc przyznanie wymiarowi społecznemu UGW tej samej rangi, co koordynacji polityk gospodarczych. Usunięcie problemów strukturalnych powinno przy tym stać na pierwszym planie.

| 12. | Nalega, by w wymiarze społecznym UGW zachować różne obecne krajowe modele społeczne, umożliwiać ich współistnienie i przypomina, że nie ma on na celu wprowadzenia harmonizacji socjalnej, lecz zachowanie zasady „jedność w różnorodności”. |
| --- | --- |

12.

Nalega, by w wymiarze społecznym UGW zachować różne obecne krajowe modele społeczne, umożliwiać ich współistnienie i przypomina, że nie ma on na celu wprowadzenia harmonizacji socjalnej, lecz zachowanie zasady „jedność w różnorodności”.

| 13. | Jest przekonany, że zadanie UE polega raczej na dalszym rozwijaniu celów polityki społecznej i podstawowych praw, na wprowadzaniu wiążących prawnie ogólnoeuropejskich standardów minimalnych, a jednocześnie respektowaniu zakresu działania państw członkowskich w dziedzinie polityki społecznej. |
| --- | --- |

13.

Jest przekonany, że zadanie UE polega raczej na dalszym rozwijaniu celów polityki społecznej i podstawowych praw, na wprowadzaniu wiążących prawnie ogólnoeuropejskich standardów minimalnych, a jednocześnie respektowaniu zakresu działania państw członkowskich w dziedzinie polityki społecznej.

| 14. | Wzywa do wpisania pogłębienia wymiaru społecznego strefy euro w logikę wzmocnionej otwartej współpracy umożliwiającej państwom członkowskim, które zobowiązały się na mocy traktatu przystąpić do UGW, oraz pozostałym państwom członkowskim przyłączenie się do obecnych państw członkowskich UGW, gdyż pogłębienie wymiaru społecznego zdaje się niezbędne w skali całej Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

14.

Wzywa do wpisania pogłębienia wymiaru społecznego strefy euro w logikę wzmocnionej otwartej współpracy umożliwiającej państwom członkowskim, które zobowiązały się na mocy traktatu przystąpić do UGW, oraz pozostałym państwom członkowskim przyłączenie się do obecnych państw członkowskich UGW, gdyż pogłębienie wymiaru społecznego zdaje się niezbędne w skali całej Unii Europejskiej.

| 15. | Ponawia apel o lepszą koordynację polityk gospodarczych i społecznych między poziomem europejskim i krajowym w ramach semestru europejskiego i wnosi o ściślejsze włączenie samorządów lokalnych i regionalnych w tę koordynację (1). |
| --- | --- |

15.

Ponawia apel o lepszą koordynację polityk gospodarczych i społecznych między poziomem europejskim i krajowym w ramach semestru europejskiego i wnosi o ściślejsze włączenie samorządów lokalnych i regionalnych w tę koordynację (1).

| 16. | Nalega na czuwanie, w ramach koordynacji polityk społecznych, nad tym, by władze lokalne uzyskały wsparcie w swych wysiłkach zmierzających do wdrożenia odpowiednich polityk w zakresie zatrudnienia i polityk społecznych. Wymaga to przeanalizowania poszczególnych wyzwań terytorialnych w tych dziedzinach i ułatwienia wymiany sprawdzonych rozwiązań na poziomie lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

16.

Nalega na czuwanie, w ramach koordynacji polityk społecznych, nad tym, by władze lokalne uzyskały wsparcie w swych wysiłkach zmierzających do wdrożenia odpowiednich polityk w zakresie zatrudnienia i polityk społecznych. Wymaga to przeanalizowania poszczególnych wyzwań terytorialnych w tych dziedzinach i ułatwienia wymiany sprawdzonych rozwiązań na poziomie lokalnym i regionalnym.

| 17. | Podziela ambicje Komisji Europejskiej, jeśli chodzi o „zwiększenie zdolności do monitorowania rozwoju sytuacji w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych”, „mobilizowanie działań i środków finansowych UE do rozwiązywania problemów związanych z bezrobociem [...] w skuteczny i trwały sposób”, „połączenie kroków podejmowanych w zakresie odpowiedzialności i dyscypliny ekonomicznej ze zwiększeniem solidarności i wsparcia finansowego”, „ograniczanie istniejących barier dla transgranicznej mobilności siły roboczej” oraz „wzmocnienie roli dialogu społecznego”. |
| --- | --- |

17.

Podziela ambicje Komisji Europejskiej, jeśli chodzi o „zwiększenie zdolności do monitorowania rozwoju sytuacji w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych”, „mobilizowanie działań i środków finansowych UE do rozwiązywania problemów związanych z bezrobociem [...] w skuteczny i trwały sposób”, „połączenie kroków podejmowanych w zakresie odpowiedzialności i dyscypliny ekonomicznej ze zwiększeniem solidarności i wsparcia finansowego”, „ograniczanie istniejących barier dla transgranicznej mobilności siły roboczej” oraz „wzmocnienie roli dialogu społecznego”.

| 18. | Ponawia wniosek do Komisji o pogłębienie rozważań na temat jakości wydatków publicznych, zwłaszcza poprzez analizę możliwości wprowadzenia rozdziału między wydatkami bieżącymi a wydatkami na inwestycje przy obliczaniu deficytów budżetowych, tak by uniknąć zahamowania inwestycji publicznych przynoszących w odległej perspektywie korzyści netto. |
| --- | --- |

18.

Ponawia wniosek do Komisji o pogłębienie rozważań na temat jakości wydatków publicznych, zwłaszcza poprzez analizę możliwości wprowadzenia rozdziału między wydatkami bieżącymi a wydatkami na inwestycje przy obliczaniu deficytów budżetowych, tak by uniknąć zahamowania inwestycji publicznych przynoszących w odległej perspektywie korzyści netto.

| 19. | Podobnie uważa, że inwestycje socjalne należy uwzględniać w obliczeniach deficytu budżetowego w sposób wyważony. |
| --- | --- |

19.

Podobnie uważa, że inwestycje socjalne należy uwzględniać w obliczeniach deficytu budżetowego w sposób wyważony.

Uwagi szczegółowe

Tablica kluczowych wskaźników socjalnych i wskaźników zatrudnienia

| 20. | Popiera zamiar Komisji, by wprowadzić nową tablicę kluczowych wskaźników socjalnych i wskaźników zatrudnienia oraz włączyć te nowe wskaźniki do procedury nadzoru nad zakłóceniami równowagi makroekonomicznej i do mechanizmu ostrzegania. |
| --- | --- |

20.

Popiera zamiar Komisji, by wprowadzić nową tablicę kluczowych wskaźników socjalnych i wskaźników zatrudnienia oraz włączyć te nowe wskaźniki do procedury nadzoru nad zakłóceniami równowagi makroekonomicznej i do mechanizmu ostrzegania.

| 21. | Uważa, że wprowadzenie takiego mechanizmu służącego wykrywaniu różnic socjalnych w strefie euro jest postępem na drodze do solidarnej integracji i etapem początkowym ustanawiania koniecznej równowagi między politykami gospodarczymi i społecznymi w ramach semestru europejskiego. |
| --- | --- |

21.

Uważa, że wprowadzenie takiego mechanizmu służącego wykrywaniu różnic socjalnych w strefie euro jest postępem na drodze do solidarnej integracji i etapem początkowym ustanawiania koniecznej równowagi między politykami gospodarczymi i społecznymi w ramach semestru europejskiego.

| 22. | Ubolewa niemniej, że wachlarz zaproponowanych przez Komisję wskaźników jest zbyt ograniczony, by w pełni odzwierciedlić sytuację społeczną i jej rozwój w państwach członkowskich, oraz że nie uzasadniono dokładnie zaproponowanego wyboru wskaźników. Wzywa Komisję, by przedstawiła bardziej szczegółowe wyjaśnienia; dopiero wtedy Komitet będzie mógł zająć stanowisko co do tego, które wskaźniki będą właściwe. |
| --- | --- |

22.

Ubolewa niemniej, że wachlarz zaproponowanych przez Komisję wskaźników jest zbyt ograniczony, by w pełni odzwierciedlić sytuację społeczną i jej rozwój w państwach członkowskich, oraz że nie uzasadniono dokładnie zaproponowanego wyboru wskaźników. Wzywa Komisję, by przedstawiła bardziej szczegółowe wyjaśnienia; dopiero wtedy Komitet będzie mógł zająć stanowisko co do tego, które wskaźniki będą właściwe.

| 23. | Proponuje również, by podczas opracowywania społecznej tablicy wyników uwzględnić osoby w wieku ponad 65 lat, a więc emerytów, którzy stanowią znaczący odsetek osób ubogich w niektórych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

23.

Proponuje również, by podczas opracowywania społecznej tablicy wyników uwzględnić osoby w wieku ponad 65 lat, a więc emerytów, którzy stanowią znaczący odsetek osób ubogich w niektórych państwach członkowskich.

| 24. | Wobec tego zaleca, by Komisja dalej rozwijała tablicę wskaźników socjalnych, współpracując z władzami lokalnymi i regionalnymi w celu uwzględnienia wskaźników istniejących już na szczeblu lokalnym i regionalnym, a także ewentualnego uwzględnienia dodatkowych wskaźników, takich jak stopa ubóstwa wśród dzieci, wskaźnik godnego zatrudnienia oraz wskaźnik dotyczący minimalnego dochodu. Proponuje także, by ujmowała ona dane zarówno pod względem statystycznym, jak i finansowym (np. wykazując koszt osób, które nie pracują, nie pobierają nauki ani się nie kształcą – NEET wyrażone jako procent PKB), co pozwoliłoby uzyskać bardziej precyzyjny obraz skutków gospodarczych perspektyw społecznych, a także pod kątem zatrudnienia oraz przekazywać decydentom politycznym bardziej wyraziste i jaśniejsze przesłanie. |
| --- | --- |

24.

Wobec tego zaleca, by Komisja dalej rozwijała tablicę wskaźników socjalnych, współpracując z władzami lokalnymi i regionalnymi w celu uwzględnienia wskaźników istniejących już na szczeblu lokalnym i regionalnym, a także ewentualnego uwzględnienia dodatkowych wskaźników, takich jak stopa ubóstwa wśród dzieci, wskaźnik godnego zatrudnienia oraz wskaźnik dotyczący minimalnego dochodu. Proponuje także, by ujmowała ona dane zarówno pod względem statystycznym, jak i finansowym (np. wykazując koszt osób, które nie pracują, nie pobierają nauki ani się nie kształcą – NEET wyrażone jako procent PKB), co pozwoliłoby uzyskać bardziej precyzyjny obraz skutków gospodarczych perspektyw społecznych, a także pod kątem zatrudnienia oraz przekazywać decydentom politycznym bardziej wyraziste i jaśniejsze przesłanie.

| 25. | Proponuje także, by do uzgodnionych wskaźników dodać aspekt płci, zwłaszcza do wskaźników takich jak stopa bezrobocia, odsetek młodych ludzi należących do kategorii NEET oraz stopa zatrudnienia młodych i stopa zagrożenia ubóstwem, gdyż uznanie zróżnicowania sytuacji kobiet i mężczyzn w konfrontacji z trudnościami społecznymi umożliwiłoby wprowadzenie polityk lepiej ukierunkowanych i w związku z tym skuteczniejszych. |
| --- | --- |

25.

Proponuje także, by do uzgodnionych wskaźników dodać aspekt płci, zwłaszcza do wskaźników takich jak stopa bezrobocia, odsetek młodych ludzi należących do kategorii NEET oraz stopa zatrudnienia młodych i stopa zagrożenia ubóstwem, gdyż uznanie zróżnicowania sytuacji kobiet i mężczyzn w konfrontacji z trudnościami społecznymi umożliwiłoby wprowadzenie polityk lepiej ukierunkowanych i w związku z tym skuteczniejszych.

| 26. | Sugeruje, by Komisja zadbała o to, by podjęto dodatkowe wysiłki i w odpowiednim czasie dostarczono ważne dane statystyczne odpowiadające wskaźnikom umieszczonym w tablicy kluczowych wskaźników. Dzięki temu w najodpowiedniejszym terminie dostępne będą najważniejsze informacje. |
| --- | --- |

26.

Sugeruje, by Komisja zadbała o to, by podjęto dodatkowe wysiłki i w odpowiednim czasie dostarczono ważne dane statystyczne odpowiadające wskaźnikom umieszczonym w tablicy kluczowych wskaźników. Dzięki temu w najodpowiedniejszym terminie dostępne będą najważniejsze informacje.

| 27. | Wyraża swe zaniepokojenie, że skoro tablica wskaźników ma zostać opracowana na podstawie wskaźników krajowych, nie będzie ona mogła odzwierciedlać różnic, które ewentualnie występowałyby między regionami. Dlatego też sugeruje zastosowanie właściwszych narzędzi do oceny różnic na szczeblu niższym niż krajowy (2). |
| --- | --- |

27.

Wyraża swe zaniepokojenie, że skoro tablica wskaźników ma zostać opracowana na podstawie wskaźników krajowych, nie będzie ona mogła odzwierciedlać różnic, które ewentualnie występowałyby między regionami. Dlatego też sugeruje zastosowanie właściwszych narzędzi do oceny różnic na szczeblu niższym niż krajowy (2).

| 28. | Ubolewa, że nie wysunięto żadnej propozycji liczbowej, która mogłaby wskazać na wybór ewentualnych progów alarmowych. W związku z tym podkreśla, że wobec braku zarówno podstawowego poziomu ochrony uznanego w skali europejskiej, jak i jakiegokolwiek odniesienia w komunikacie Komisji do wspólnych standardów socjalnych, na obecnym etapie nie można przewidzieć zamierzonego przez Komisję poziomu tych progów. |
| --- | --- |

28.

Ubolewa, że nie wysunięto żadnej propozycji liczbowej, która mogłaby wskazać na wybór ewentualnych progów alarmowych. W związku z tym podkreśla, że wobec braku zarówno podstawowego poziomu ochrony uznanego w skali europejskiej, jak i jakiegokolwiek odniesienia w komunikacie Komisji do wspólnych standardów socjalnych, na obecnym etapie nie można przewidzieć zamierzonego przez Komisję poziomu tych progów.

| 29. | Uważa, że progi alarmowe należy w każdym wypadku określić w ścisłym powiązaniu z partnerami społecznymi. |
| --- | --- |

29.

Uważa, że progi alarmowe należy w każdym wypadku określić w ścisłym powiązaniu z partnerami społecznymi.

| 30. | Przypomina Komisji, że tablica wskaźników jest tylko retrospektywnym narzędziem statystycznym, ważne jest więc uzupełnienie jej perspektywiczną i prognostyczną analizą dokonujących się przemian społecznych, by móc podjąć działania zapobiegawcze, a nie tylko korygujące. |
| --- | --- |

30.

Przypomina Komisji, że tablica wskaźników jest tylko retrospektywnym narzędziem statystycznym, ważne jest więc uzupełnienie jej perspektywiczną i prognostyczną analizą dokonujących się przemian społecznych, by móc podjąć działania zapobiegawcze, a nie tylko korygujące.

| 31. | Wnosi, by Komisja jasno potwierdziła, że zwalczanie dysproporcji w kwestiach społecznych nie może polegać na automatycznym uruchomieniu mechanizmu sankcji w przypadku przekroczenia progu alarmowego. Przeciwnie, chodzi o to, by oprzeć się na mechanizmie zachęt do konwergencji w ramach wspólnych celów i by stworzyć warunki sprzyjające wymianie istniejących sprawdzonych rozwiązań. |
| --- | --- |

31.

Wnosi, by Komisja jasno potwierdziła, że zwalczanie dysproporcji w kwestiach społecznych nie może polegać na automatycznym uruchomieniu mechanizmu sankcji w przypadku przekroczenia progu alarmowego. Przeciwnie, chodzi o to, by oprzeć się na mechanizmie zachęt do konwergencji w ramach wspólnych celów i by stworzyć warunki sprzyjające wymianie istniejących sprawdzonych rozwiązań.

| 32. | Zwraca się w związku z tym do Komisji, by wyjaśniła, jakie mechanizmy mają obowiązywać w przypadku, gdy państwo członkowskie przekroczy określony próg alarmowy. |
| --- | --- |

32.

Zwraca się w związku z tym do Komisji, by wyjaśniła, jakie mechanizmy mają obowiązywać w przypadku, gdy państwo członkowskie przekroczy określony próg alarmowy.

Przyspieszenie działań na rzecz zatrudnienia i mobilności pracowników

| 33. | W obecnej sytuacji gospodarczej uznaje kluczową rolę mobilności pracowników w obrębie UGW, wobec czego podkreśla niezbędny wkład UGW w promowanie zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu. |
| --- | --- |

33.

W obecnej sytuacji gospodarczej uznaje kluczową rolę mobilności pracowników w obrębie UGW, wobec czego podkreśla niezbędny wkład UGW w promowanie zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu.

| 34. | Podziela pogląd Komisji, że liczba mobilnych pracowników w Europie wciąż jest zbyt niska, by urzeczywistnił się prawdziwy europejski rynek pracy. Przypomina, że obywatele, którzy pragną wprowadzić w życie mobilność zawodową powinni móc skorzystać z informacji bardziej wiarygodnych i lepszej jakości oraz z indywidualnego wsparcia doradczego. |
| --- | --- |

34.

Podziela pogląd Komisji, że liczba mobilnych pracowników w Europie wciąż jest zbyt niska, by urzeczywistnił się prawdziwy europejski rynek pracy. Przypomina, że obywatele, którzy pragną wprowadzić w życie mobilność zawodową powinni móc skorzystać z informacji bardziej wiarygodnych i lepszej jakości oraz z indywidualnego wsparcia doradczego.

| 35. | Zauważa, że lepiej ukierunkowane szkolenia językowe mogłyby pomóc w zmianie podejścia do mobilności zawodowej. Co więcej, wprowadzenie mechanizmów służących promowaniu okresowych praktyk i szkoleń zawodowych skierowanych tak do studentów, jak i do pracowników, ma żywotne znaczenie w zachęcaniu do mobilności w regionach europejskich. |
| --- | --- |

35.

Zauważa, że lepiej ukierunkowane szkolenia językowe mogłyby pomóc w zmianie podejścia do mobilności zawodowej. Co więcej, wprowadzenie mechanizmów służących promowaniu okresowych praktyk i szkoleń zawodowych skierowanych tak do studentów, jak i do pracowników, ma żywotne znaczenie w zachęcaniu do mobilności w regionach europejskich.

| 36. | Apeluje do Komisji o intensywne działania na rzecz niwelowania przeszkód dla mobilności transgranicznej pracowników w UE. Odnosi się to bezpośrednio do przeszkód natury prawnej (np. kwestii pogodzenia krajowych systemów zabezpieczenia społecznego), jak i praktycznej (np. znajomości języka obcego, edukacji międzykulturowej). |
| --- | --- |

36.

Apeluje do Komisji o intensywne działania na rzecz niwelowania przeszkód dla mobilności transgranicznej pracowników w UE. Odnosi się to bezpośrednio do przeszkód natury prawnej (np. kwestii pogodzenia krajowych systemów zabezpieczenia społecznego), jak i praktycznej (np. znajomości języka obcego, edukacji międzykulturowej).

| 37. | Podkreśla, że ważne jest, by krajowe koordynacje służb EURES (które mają zostać wprowadzone od 2015 r.) nawiązały ścisłą współpracę z samorządami lokalnymi i regionalnymi, które odgrywają istotną rolę w promowaniu mobilności pracowników. Zwraca uwagę, że udoskonalenie sieci EURES, tak aby stała się ona ogólnoeuropejskim serwisem zatrudnienia i poszukiwania pracy, nie może doprowadzić do zastąpienia czy ograniczenia jej zadań doradczych. Doradztwo konsultantów sieci EURES w zakresie praktycznych kwestii dotyczących pracy i zabezpieczenia społecznego za granicą, takich jak np. bezrobocie, choroby, warunki pracy tymczasowej, środki na rzecz reintegracji, zabezpieczenie w przypadku inwalidztwa lub wypadku przy pracy oraz możliwości podnoszenia kwalifikacji, także w przyszłości powinno pozostać priorytetem. Doradztwo transgranicznych partnerstw w ramach sieci EURES ma ogromne znaczenie właśnie w regionach przygranicznych i przyczynia się do mobilności. |
| --- | --- |

37.

Podkreśla, że ważne jest, by krajowe koordynacje służb EURES (które mają zostać wprowadzone od 2015 r.) nawiązały ścisłą współpracę z samorządami lokalnymi i regionalnymi, które odgrywają istotną rolę w promowaniu mobilności pracowników. Zwraca uwagę, że udoskonalenie sieci EURES, tak aby stała się ona ogólnoeuropejskim serwisem zatrudnienia i poszukiwania pracy, nie może doprowadzić do zastąpienia czy ograniczenia jej zadań doradczych. Doradztwo konsultantów sieci EURES w zakresie praktycznych kwestii dotyczących pracy i zabezpieczenia społecznego za granicą, takich jak np. bezrobocie, choroby, warunki pracy tymczasowej, środki na rzecz reintegracji, zabezpieczenie w przypadku inwalidztwa lub wypadku przy pracy oraz możliwości podnoszenia kwalifikacji, także w przyszłości powinno pozostać priorytetem. Doradztwo transgranicznych partnerstw w ramach sieci EURES ma ogromne znaczenie właśnie w regionach przygranicznych i przyczynia się do mobilności.

| 38. | Przyznaje niemniej, że iluzją byłoby postrzeganie upowszechnienia mobilności pracowników jako dostatecznej dźwigni, by zrównoważyć dysproporcje i wstrząsy asymetryczne w strefie euro. |
| --- | --- |

38.

Przyznaje niemniej, że iluzją byłoby postrzeganie upowszechnienia mobilności pracowników jako dostatecznej dźwigni, by zrównoważyć dysproporcje i wstrząsy asymetryczne w strefie euro.

Większa solidarność dzięki umocnieniu instrumentów finansowych

| 39. | Przypomina o koniecznej solidarności z państwami członkowskimi, których najbardziej dotknął obecny kryzys, gdyż wszystkie państwa członkowskie są od siebie wzajemnie zależne nie tylko z punktu widzenia gospodarczego, lecz także społecznego. |
| --- | --- |

39.

Przypomina o koniecznej solidarności z państwami członkowskimi, których najbardziej dotknął obecny kryzys, gdyż wszystkie państwa członkowskie są od siebie wzajemnie zależne nie tylko z punktu widzenia gospodarczego, lecz także społecznego.

| 40. | Popiera wniosek Komisji mający na celu opracowanie bardziej wydajnych strategii aktywnego włączenia społecznego, a także jednocześnie bardziej skuteczne wykorzystanie budżetów społecznych, zwłaszcza w oparciu o Europejski Fundusz Społeczny; należałoby zapewnić lepsze ukierunkowanie europejskich dotacji w dziedzinie społecznej w ramach umów partnerskich i przygotowań programów operacyjnych na lata 2014–2020. Przypomina, że KR również stale popierał nowy program na rzecz zatrudniania i innowacji społecznych, Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym, Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji i inicjatywę na rzecz zatrudnienia młodzieży. |
| --- | --- |

40.

Popiera wniosek Komisji mający na celu opracowanie bardziej wydajnych strategii aktywnego włączenia społecznego, a także jednocześnie bardziej skuteczne wykorzystanie budżetów społecznych, zwłaszcza w oparciu o Europejski Fundusz Społeczny; należałoby zapewnić lepsze ukierunkowanie europejskich dotacji w dziedzinie społecznej w ramach umów partnerskich i przygotowań programów operacyjnych na lata 2014–2020. Przypomina, że KR również stale popierał nowy program na rzecz zatrudniania i innowacji społecznych, Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym, Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji i inicjatywę na rzecz zatrudnienia młodzieży.

| 41. | Ubolewa niemniej, że propozycje Komisji ograniczają się do aktywacji istniejących już narzędzi, których cele i zasięg niekoniecznie są dostosowane do specyficznej sytuacji UGW. W związku z tym sugeruje, by Komisja w swych przemyśleniach uwzględniła możliwość wprowadzenia mechanizmu zachęt dla krajów należących do UGW, które wprowadziłyby reformy umożliwiające osiągnięcie celów socjalnych strategii „Europa 2020” i przeciwdziałanie dysproporcjom społecznym. |
| --- | --- |

41.

Ubolewa niemniej, że propozycje Komisji ograniczają się do aktywacji istniejących już narzędzi, których cele i zasięg niekoniecznie są dostosowane do specyficznej sytuacji UGW. W związku z tym sugeruje, by Komisja w swych przemyśleniach uwzględniła możliwość wprowadzenia mechanizmu zachęt dla krajów należących do UGW, które wprowadziłyby reformy umożliwiające osiągnięcie celów socjalnych strategii „Europa 2020” i przeciwdziałanie dysproporcjom społecznym.

| 42. | Uściśla, że mechanizmy nadzoru i koordynacji polityki gospodarczej i społecznej nigdy nie umożliwią wyeliminowania zagrożenia wstrząsem asymetrycznym, ze względu na specyfikę gospodarki i przemysłu charakterystyczną dla poszczególnych państw członkowskich. |
| --- | --- |

42.

Uściśla, że mechanizmy nadzoru i koordynacji polityki gospodarczej i społecznej nigdy nie umożliwią wyeliminowania zagrożenia wstrząsem asymetrycznym, ze względu na specyfikę gospodarki i przemysłu charakterystyczną dla poszczególnych państw członkowskich.

| 43. | Z powyższego wyciąga wniosek, że UGW powinna dysponować konkretnymi narzędziami i mechanizmami, które za pomocą działań zapobiegawczych pozwolą jej uniknąć tych wstrząsów lub złagodzić ich wpływ na zatrudnienie i politykę socjalną w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

43.

Z powyższego wyciąga wniosek, że UGW powinna dysponować konkretnymi narzędziami i mechanizmami, które za pomocą działań zapobiegawczych pozwolą jej uniknąć tych wstrząsów lub złagodzić ich wpływ na zatrudnienie i politykę socjalną w państwach członkowskich.

| 44. | Uściśla, że środowiska uniwersyteckie opracowały już różne badania, scenariusze i symulacje automatycznych stabilizatorów. Przypomina, że inne strefy walutowe, począwszy od Stanów Zjednoczonych, opracowały swe własne stabilizatory automatyczne, które wykazały swą skuteczność. Stwierdza, że Komisja niedostatecznie daleko poprowadziła swe przemyślenia w tej dziedzinie, nawet jeśli wymaga to zmian traktatów. W związku z tym apeluje do Komisji o sporządzenie zielonej księgi w sprawie automatycznych stabilizatorów w strefie euro, by z istniejących badań, scenariuszy i symulacji wyłonić te, które najlepiej są dostosowane do strefy euro. |
| --- | --- |

44.

Uściśla, że środowiska uniwersyteckie opracowały już różne badania, scenariusze i symulacje automatycznych stabilizatorów. Przypomina, że inne strefy walutowe, począwszy od Stanów Zjednoczonych, opracowały swe własne stabilizatory automatyczne, które wykazały swą skuteczność. Stwierdza, że Komisja niedostatecznie daleko poprowadziła swe przemyślenia w tej dziedzinie, nawet jeśli wymaga to zmian traktatów. W związku z tym apeluje do Komisji o sporządzenie zielonej księgi w sprawie automatycznych stabilizatorów w strefie euro, by z istniejących badań, scenariuszy i symulacji wyłonić te, które najlepiej są dostosowane do strefy euro.

| 45. | Podkreśla więc, że mechanizm amortyzowania wstrząsów asymetrycznych niekonieczne jest mechanizmem solidarności dysponującym możliwościami jednostronnych transferów z ośrodków centralnych do peryferyjnych. Może on jednak posłużyć za system ubezpieczający, mający na celu ochronienie wszystkich krajów UGW przed sytuacją wspólnego zagrożenia związanego ze strefą euro. |
| --- | --- |

45.

Podkreśla więc, że mechanizm amortyzowania wstrząsów asymetrycznych niekonieczne jest mechanizmem solidarności dysponującym możliwościami jednostronnych transferów z ośrodków centralnych do peryferyjnych. Może on jednak posłużyć za system ubezpieczający, mający na celu ochronienie wszystkich krajów UGW przed sytuacją wspólnego zagrożenia związanego ze strefą euro.

| 46. | Ponawia swój apel do Komisji Europejskiej o wcześniejsze przeprowadzenie badania nad możliwością wprowadzenia unijnego systemu świadczeń dla bezrobotnych, który mógłby zadziałać jako automatyczny stabilizator na poziomie UGW (3). Podstawą tego systemu mogłaby być stopa bezrobocia krótkotrwałego, które jest szczególnie związane ze zmianami koniunkturalnymi. Pozwoliłoby to uniknąć jednokierunkowych transferów budżetowych. Należałoby również zadbać o to, by system ten opierał się na ścisłej zasadzie warunkowości, np. prowadzeniu aktywnej walki z bezrobociem. |
| --- | --- |

46.

Ponawia swój apel do Komisji Europejskiej o wcześniejsze przeprowadzenie badania nad możliwością wprowadzenia unijnego systemu świadczeń dla bezrobotnych, który mógłby zadziałać jako automatyczny stabilizator na poziomie UGW (3). Podstawą tego systemu mogłaby być stopa bezrobocia krótkotrwałego, które jest szczególnie związane ze zmianami koniunkturalnymi. Pozwoliłoby to uniknąć jednokierunkowych transferów budżetowych. Należałoby również zadbać o to, by system ten opierał się na ścisłej zasadzie warunkowości, np. prowadzeniu aktywnej walki z bezrobociem.

Umocnienie dialogu społecznego i terytorialnego

| 47. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycje Komisji mające na celu lepsze włączenie partnerów społecznych w koordynację polityk gospodarczych i zatrudnienia, a także w semestr europejski. |
| --- | --- |

47.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycje Komisji mające na celu lepsze włączenie partnerów społecznych w koordynację polityk gospodarczych i zatrudnienia, a także w semestr europejski.

| 48. | Gorąco zachęca Komisję Europejską do podjęcia podobnych wysiłków zmierzających do zaangażowania samorządów lokalnych i regionalnych. Rola samorządów terytorialnych jest faktycznie decydująca we wdrażaniu polityk społecznych i polityk zatrudnienia. Ponadto ich unikalne doświadczenie i ich fachowa wiedza mogłyby umożliwić lepsze zrozumienie przemian społecznych zachodzących na obszarze UGW. |
| --- | --- |

48.

Gorąco zachęca Komisję Europejską do podjęcia podobnych wysiłków zmierzających do zaangażowania samorządów lokalnych i regionalnych. Rola samorządów terytorialnych jest faktycznie decydująca we wdrażaniu polityk społecznych i polityk zatrudnienia. Ponadto ich unikalne doświadczenie i ich fachowa wiedza mogłyby umożliwić lepsze zrozumienie przemian społecznych zachodzących na obszarze UGW.

Bruksela, 31 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Projekt rezolucji KR-u w sprawie priorytetów Komitetu Regionów na rok 2013 w oparciu o program działalności legislacyjnej i prac Komisji Europejskiej (CDR2204-2012_00_00_TRA_RES).

1

(2)  Opinia KR-u „Pomiar postępu: wyjść poza PKB” (CdR 163/2010 fin).

2

(3)  Opinia KR-u w sprawie pakietu dotyczącego inwestycji społecznych w UE, pkt 20 (ECOS-V-042, 9 października 2013 r.).

3

---

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/35 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/35

---

Opinia Komitetu Regionów – Projekt wytycznych UE dotyczących pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności

2014/C 126/09

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Odnosi się pozytywnie do faktu, że Komisja Europejska zainicjowała konsultacje w sprawie przeglądu wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności, w których mogą wziąć udział wszystkie zainteresowane strony i które wiążą się z szeregiem wariantów. Ubolewa jednocześnie nad brakiem formalnego wniosku o opinię skierowanego do KR-u i nad napiętym harmonogramem konsultacji, które ograniczają się de facto do sześciu tygodni. |
| --- | --- |

1.

Odnosi się pozytywnie do faktu, że Komisja Europejska zainicjowała konsultacje w sprawie przeglądu wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności, w których mogą wziąć udział wszystkie zainteresowane strony i które wiążą się z szeregiem wariantów. Ubolewa jednocześnie nad brakiem formalnego wniosku o opinię skierowanego do KR-u i nad napiętym harmonogramem konsultacji, które ograniczają się de facto do sześciu tygodni.

| 2. | Odnotowuje z zadowoleniem szczegółową odpowiedź pisemną komisarza ds. konkurencji z 7 listopada 2013 r. w sprawie poprzedniej opinii KR-u na temat pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji (1) i pozytywnie odnosi się do faktu, że w swym nowym projekcie wytycznych Komisja uwzględniła pewne zalecenia KR-u, zwłaszcza:






  i. | odrzucenie pomysłu ograniczenia pojęcia przedsiębiorstwa przeżywającego trudności do przedsiębiorstw będących przedmiotem formalnego postępowania upadłościowego (część 2.2 projektu); |
| --- | --- | --- |

2.

Odnotowuje z zadowoleniem szczegółową odpowiedź pisemną komisarza ds. konkurencji z 7 listopada 2013 r. w sprawie poprzedniej opinii KR-u na temat pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji (1) i pozytywnie odnosi się do faktu, że w swym nowym projekcie wytycznych Komisja uwzględniła pewne zalecenia KR-u, zwłaszcza:

i.

odrzucenie pomysłu ograniczenia pojęcia przedsiębiorstwa przeżywającego trudności do przedsiębiorstw będących przedmiotem formalnego postępowania upadłościowego (część 2.2 projektu);

| ii. | lepsze uwzględnienie środków behawioralnych, takich jak zakaz wydatków na ekspansję i nabywanie udziałów, zakaz reklamy lub wypłacania dywidend (pkt 86–88 projektu); |
| --- | --- |

ii.

lepsze uwzględnienie środków behawioralnych, takich jak zakaz wydatków na ekspansję i nabywanie udziałów, zakaz reklamy lub wypłacania dywidend (pkt 86–88 projektu);

| iii. | zwiększenie wymogów w dziedzinie przejrzystości poprzez wprowadzenie obowiązku publikacji w internecie wszystkich informacji dotyczących przyznanej pomocy (pkt 101 projektu); |
| --- | --- |

iii.

zwiększenie wymogów w dziedzinie przejrzystości poprzez wprowadzenie obowiązku publikacji w internecie wszystkich informacji dotyczących przyznanej pomocy (pkt 101 projektu);

| iv. | wyjaśnienie powiązania pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw z pomocą państwa dla usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, a zwłaszcza uściślenie, że: „Przy ustalaniu podziału obciążenia (...) Komisja nie będzie zatem brała pod uwagę jakiejkolwiek rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, która spełnia wymogi zgodności określone w ramach dotyczących usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym” (pkt 106). |
| --- | --- |

iv.

wyjaśnienie powiązania pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw z pomocą państwa dla usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, a zwłaszcza uściślenie, że: „Przy ustalaniu podziału obciążenia (...) Komisja nie będzie zatem brała pod uwagę jakiejkolwiek rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, która spełnia wymogi zgodności określone w ramach dotyczących usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym” (pkt 106).

| 3. | Ponownie wyraża przekonanie, że proces modernizacji systemu pomocy państwa powinien się opierać na zakazie pomocy mogącej wywrzeć prawdziwy i znaczny wpływ na rynek wewnętrzny i powinien prowadzić do uproszczenia obciążeń biurokratycznych dla zainteresowanych podmiotów. |
| --- | --- |

3.

Ponownie wyraża przekonanie, że proces modernizacji systemu pomocy państwa powinien się opierać na zakazie pomocy mogącej wywrzeć prawdziwy i znaczny wpływ na rynek wewnętrzny i powinien prowadzić do uproszczenia obciążeń biurokratycznych dla zainteresowanych podmiotów.

| 4. | Przyjmuje z zadowoleniem potwierdzenie, że Komisja porzuciła cel ilościowego i masowego zmniejszania pomocy państwa, lecz uważa, że przedłożony projekt niewystarczająco potwierdza, iż „w przeglądzie tym uwzględniono również strategię”Europa 2020«” (pkt 5 projektu). |
| --- | --- |

4.

Przyjmuje z zadowoleniem potwierdzenie, że Komisja porzuciła cel ilościowego i masowego zmniejszania pomocy państwa, lecz uważa, że przedłożony projekt niewystarczająco potwierdza, iż „w przeglądzie tym uwzględniono również strategię”Europa 2020«” (pkt 5 projektu).

| 5. | Odnosi się pozytywnie do proponowanego wprowadzenia pojęcia „tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego”. Domaga się, by maksymalny okres jego trwania wynosił 18 miesięcy, by zapobiec jego budżetowaniu w niepełnym roku budżetowym. |
| --- | --- |

5.

Odnosi się pozytywnie do proponowanego wprowadzenia pojęcia „tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego”. Domaga się, by maksymalny okres jego trwania wynosił 18 miesięcy, by zapobiec jego budżetowaniu w niepełnym roku budżetowym.

| 6. | Popiera propozycję Komisji, by sporządzić niepełny wykaz trudności społecznych lub niedoskonałości rynku uzasadniających korzyści publiczne z pomocy, takich jak stopa bezrobocia w regionie przewyższająca średnią stopę bezrobocia w UE lub w państwie członkowskim i ryzyko przerwania ciągłości świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym (pkt 45 projektu). Apeluje, by Komisja uściśliła terytorialny poziom statystyczny odpowiedni do pomiaru tych niedoskonałości. |
| --- | --- |

6.

Popiera propozycję Komisji, by sporządzić niepełny wykaz trudności społecznych lub niedoskonałości rynku uzasadniających korzyści publiczne z pomocy, takich jak stopa bezrobocia w regionie przewyższająca średnią stopę bezrobocia w UE lub w państwie członkowskim i ryzyko przerwania ciągłości świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym (pkt 45 projektu). Apeluje, by Komisja uściśliła terytorialny poziom statystyczny odpowiedni do pomiaru tych niedoskonałości.

| 7. | Ubolewa nad stanowczym stwierdzeniem, że „w obecnych warunkach znaczącej nadprodukcji w skali europejskiej i globalnej pomoc państwa na ratowanie i restrukturyzację zagrożonych przedsiębiorstw stalowych nie jest uzasadniona” (pkt 15 projektu). Taka analiza wydaje się mieć wyłącznie ilościowy i krótkoterminowy charakter, chociaż atutem europejskiego przemysłu hutniczego jest przestawienie się na bardziej wyspecjalizowaną produkcję wysokiej jakości. Konieczne jest ponadto uwzględnienie szacunków Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), zgodnie z którymi popyt na stal ma wzrosnąć z 1,4 mld ton w 2013 r. do 2,3 mld ton w 2025 r. Analiza Komisji wydaje się być ponadto sprzeczna z planem działania na rzecz przemysłu stalowego w Europie (2), w którym sugeruje się, że przedsiębiorstwa tego sektora mogą korzystać ze wsparcia publicznego z poszanowaniem przepisów stosujących się do pomocy państwa. Sugeruje zatem, by przemysł stalowy był przedmiotem szczególnych wytycznych. |
| --- | --- |

7.

Ubolewa nad stanowczym stwierdzeniem, że „w obecnych warunkach znaczącej nadprodukcji w skali europejskiej i globalnej pomoc państwa na ratowanie i restrukturyzację zagrożonych przedsiębiorstw stalowych nie jest uzasadniona” (pkt 15 projektu). Taka analiza wydaje się mieć wyłącznie ilościowy i krótkoterminowy charakter, chociaż atutem europejskiego przemysłu hutniczego jest przestawienie się na bardziej wyspecjalizowaną produkcję wysokiej jakości. Konieczne jest ponadto uwzględnienie szacunków Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), zgodnie z którymi popyt na stal ma wzrosnąć z 1,4 mld ton w 2013 r. do 2,3 mld ton w 2025 r. Analiza Komisji wydaje się być ponadto sprzeczna z planem działania na rzecz przemysłu stalowego w Europie (2), w którym sugeruje się, że przedsiębiorstwa tego sektora mogą korzystać ze wsparcia publicznego z poszanowaniem przepisów stosujących się do pomocy państwa. Sugeruje zatem, by przemysł stalowy był przedmiotem szczególnych wytycznych.

| 8. | Jeżeli chodzi o podział obciążeń, opowiada się za pierwszym wariantem, w którym proponuje się bardziej elastyczne podejście polegające na ustalaniu wkładu udziałowców i wierzycieli w oparciu o prawdopodobne straty, które ponieśliby w wypadku upadłości (część 3.5.2). Ponawia niemniej swój postulat, by próg wkładu własnego wynosił poniżej 50 %, jak przewidują już obecne przepisy dotyczące przedsiębiorstw średniej wielkości. |
| --- | --- |

8.

Jeżeli chodzi o podział obciążeń, opowiada się za pierwszym wariantem, w którym proponuje się bardziej elastyczne podejście polegające na ustalaniu wkładu udziałowców i wierzycieli w oparciu o prawdopodobne straty, które ponieśliby w wypadku upadłości (część 3.5.2). Ponawia niemniej swój postulat, by próg wkładu własnego wynosił poniżej 50 %, jak przewidują już obecne przepisy dotyczące przedsiębiorstw średniej wielkości.

| 9. | Przypomina swą propozycję, by udział podwykonawców lub pracowników przedsiębiorstwa można było uwzględnić przy obliczaniu wkładu własnego, gdyż wyraźnie różni się on od wszelkich form pomocy i jest on świadectwem wiary podmiotów przedsiębiorstwa w jego rentowność. |
| --- | --- |

9.

Przypomina swą propozycję, by udział podwykonawców lub pracowników przedsiębiorstwa można było uwzględnić przy obliczaniu wkładu własnego, gdyż wyraźnie różni się on od wszelkich form pomocy i jest on świadectwem wiary podmiotów przedsiębiorstwa w jego rentowność.

| 10. | Domaga się, by okres stosowania zasady „pierwszy i ostatni raz” w korzystaniu z pomocy został skrócony z 10 do 5 lat, tak jak postąpiono już w wypadku przepisów stosujących się do producentów surowców rolnych. Skrócenie tego okresu do 5 lat umożliwiłoby również zapewnienie spójności z klauzulą trwałości operacji, o której mowa w art. 57 obecnego rozporządzenia ogólnego w sprawie funduszy strukturalnych i która pozwala na zwrot pomocy, jeżeli inwestycja nie zostanie utrzymana przez okres 5 lat lub, w wypadku MŚP, 3 lat. Ponawia swoje życzenie, by klauzula przeciwko delokalizacji przewidziana w ramach funduszy strukturalnych została zastosowana do narzędzia pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji. |
| --- | --- |

10.

Domaga się, by okres stosowania zasady „pierwszy i ostatni raz” w korzystaniu z pomocy został skrócony z 10 do 5 lat, tak jak postąpiono już w wypadku przepisów stosujących się do producentów surowców rolnych. Skrócenie tego okresu do 5 lat umożliwiłoby również zapewnienie spójności z klauzulą trwałości operacji, o której mowa w art. 57 obecnego rozporządzenia ogólnego w sprawie funduszy strukturalnych i która pozwala na zwrot pomocy, jeżeli inwestycja nie zostanie utrzymana przez okres 5 lat lub, w wypadku MŚP, 3 lat. Ponawia swoje życzenie, by klauzula przeciwko delokalizacji przewidziana w ramach funduszy strukturalnych została zastosowana do narzędzia pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji.

| 11. | Zastanawia się, dlaczego w części dotyczącej pomocy dla podmiotów świadczących usługi w ogólnym interesie gospodarczym przeżywających trudności Komisja nie wspomina o pomyśle zachowania wariantu drugiego w odniesieniu do podziału obciążeń (pkt 106 projektu). |
| --- | --- |

11.

Zastanawia się, dlaczego w części dotyczącej pomocy dla podmiotów świadczących usługi w ogólnym interesie gospodarczym przeżywających trudności Komisja nie wspomina o pomyśle zachowania wariantu drugiego w odniesieniu do podziału obciążeń (pkt 106 projektu).

| 12. | Wyraża wielkie ubolewanie, że, nie przedstawiając szczegółowego wyjaśnienia, Komisja proponuje obniżenie do 5 mln EUR maksymalnej kwoty w systemie pomocy państwa na rzecz ratowania i restrukturyzacji przyznanej temu samemu przedsiębiorstwu, chociaż w 2007 r. jej wysokość ustalono na 10 mln EUR, a KR wniósł o jej podniesienie do 15 mln EUR w celu uwzględnienia inflacji i innych istotnych czynników (między innymi wpływu na PKB i bezrobocie). |
| --- | --- |

12.

Wyraża wielkie ubolewanie, że, nie przedstawiając szczegółowego wyjaśnienia, Komisja proponuje obniżenie do 5 mln EUR maksymalnej kwoty w systemie pomocy państwa na rzecz ratowania i restrukturyzacji przyznanej temu samemu przedsiębiorstwu, chociaż w 2007 r. jej wysokość ustalono na 10 mln EUR, a KR wniósł o jej podniesienie do 15 mln EUR w celu uwzględnienia inflacji i innych istotnych czynników (między innymi wpływu na PKB i bezrobocie).

| 13. | Apeluje, by Komisja przedstawiła analizę przepisów dotyczących pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji, które stosuje się w innych państwach członkowskich OECD. |
| --- | --- |

13.

Apeluje, by Komisja przedstawiła analizę przepisów dotyczących pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji, które stosuje się w innych państwach członkowskich OECD.

Bruksela, 30 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Opinia Komitetu Regionów z 11 kwietnia 2013 r. w sprawie wytycznych UE dotyczących pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności (CDR240-2013_AC).

1

(2)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania na rzecz konkurencyjnego i zrównoważonego przemysłu stalowego w Europie”, COM(2013) 407.

2

---

III Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

105. sesja plenarna w dniach 30–31 stycznia 2014 r.

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/37 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/37

---

Opinia Komitetu Regionów – Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie ustanowienia Prokuratury Europejskiej

2014/C 126/10

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja przedstawiła szczegółowy zestaw przepisów dotyczących zastosowania traktatu lizbońskiego do ścigania przestępstw wymierzonych w interesy finansowe Unii Europejskiej w formie wniosku dotyczącego ustanowienia Prokuratury Europejskiej. Wniosek umożliwia ukierunkowaną dyskusję. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja przedstawiła szczegółowy zestaw przepisów dotyczących zastosowania traktatu lizbońskiego do ścigania przestępstw wymierzonych w interesy finansowe Unii Europejskiej w formie wniosku dotyczącego ustanowienia Prokuratury Europejskiej. Wniosek umożliwia ukierunkowaną dyskusję.

| 2. | Przyjmuje z zadowoleniem cel wniosku, którym jest ściganie przestępstw transgranicznych przeciwko Unii Europejskiej, dotykających jej interesów finansowych, za pomocą jednej własnej instytucji. Dzięki temu Unia Europejska wraz ze swą osobowością prawną i własnymi zasobami finansowymi nie byłaby już zdana na krajowe organy ścigania, podczas gdy do tej pory nie posiadała porównywalnych mechanizmów ochrony swych własnych interesów. |
| --- | --- |

2.

Przyjmuje z zadowoleniem cel wniosku, którym jest ściganie przestępstw transgranicznych przeciwko Unii Europejskiej, dotykających jej interesów finansowych, za pomocą jednej własnej instytucji. Dzięki temu Unia Europejska wraz ze swą osobowością prawną i własnymi zasobami finansowymi nie byłaby już zdana na krajowe organy ścigania, podczas gdy do tej pory nie posiadała porównywalnych mechanizmów ochrony swych własnych interesów.

| 3. | Cel ten przyjmuje z zadowoleniem również dlatego, że konsekwentne ściganie oszustw i nadużyć finansowych zwiększa ściągalność podatków, zapewniając tym samym zdolność finansową Unii Europejskiej i państw członkowskich. |
| --- | --- |

3.

Cel ten przyjmuje z zadowoleniem również dlatego, że konsekwentne ściganie oszustw i nadużyć finansowych zwiększa ściągalność podatków, zapewniając tym samym zdolność finansową Unii Europejskiej i państw członkowskich.

| 4. | Podkreśla, że zwłaszcza z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych konieczna jest skuteczna ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej, gdyż znaczna część przestępstw wymagających ścigania ma związek z wykorzystaniem funduszy strukturalnych i dużego znaczenia nabiera skuteczne oraz ukierunkowane wykorzystanie środków europejskich wspierających władze lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że zwłaszcza z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych konieczna jest skuteczna ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej, gdyż znaczna część przestępstw wymagających ścigania ma związek z wykorzystaniem funduszy strukturalnych i dużego znaczenia nabiera skuteczne oraz ukierunkowane wykorzystanie środków europejskich wspierających władze lokalne i regionalne.

| 5. | Podkreśla znaczenie ochrony regionów przed stratami (gospodarczymi) oraz stanowczego zwalczania niewłaściwego wykorzystania środków europejskich. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla znaczenie ochrony regionów przed stratami (gospodarczymi) oraz stanowczego zwalczania niewłaściwego wykorzystania środków europejskich.

| 6. | Przyjmuje z dużym zadowoleniem zapowiedziane przez Komisję wzmocnienie kształcenia i szkolenia, a także ustawicznego szkolenia zawodowego przedstawicieli zawodów prawniczych w celu skutecznego ścigania tych przestępstw. |
| --- | --- |

6.

Przyjmuje z dużym zadowoleniem zapowiedziane przez Komisję wzmocnienie kształcenia i szkolenia, a także ustawicznego szkolenia zawodowego przedstawicieli zawodów prawniczych w celu skutecznego ścigania tych przestępstw.

| 7. | Pomimo wpływu na suwerenność krajową w jednej z najdelikatniejszych dziedzin, z punktu widzenia pomocniczości nie dostrzega żadnego istotnego powodu do obaw w powierzeniu Prokuraturze Europejskiej uprawnień do ścigania przestępstw wymierzonych w UE, zgodnie z art. 86 TFUE. |
| --- | --- |

7.

Pomimo wpływu na suwerenność krajową w jednej z najdelikatniejszych dziedzin, z punktu widzenia pomocniczości nie dostrzega żadnego istotnego powodu do obaw w powierzeniu Prokuraturze Europejskiej uprawnień do ścigania przestępstw wymierzonych w UE, zgodnie z art. 86 TFUE.

| 8. | Odnotowuje w tym kontekście obawy wyrażone przez parlamenty narodowe w ramach badania zgodności z zasadą pomocniczości i przyznaną przez nie „żółtą kartkę”, która zobowiązuje Komisję do ponownego zajęcia się przedstawionym wnioskiem i do jego ewentualnej zmiany. Podkreśla, że zgłoszone zastrzeżenia po części odnoszą się do kwestii pomocniczości, inne zaś krytycznie oceniają proporcjonalność proponowanych środków lub przewidywaną procedurę. |
| --- | --- |

8.

Odnotowuje w tym kontekście obawy wyrażone przez parlamenty narodowe w ramach badania zgodności z zasadą pomocniczości i przyznaną przez nie „żółtą kartkę”, która zobowiązuje Komisję do ponownego zajęcia się przedstawionym wnioskiem i do jego ewentualnej zmiany. Podkreśla, że zgłoszone zastrzeżenia po części odnoszą się do kwestii pomocniczości, inne zaś krytycznie oceniają proporcjonalność proponowanych środków lub przewidywaną procedurę.

| 9. | Wskazuje, że krajowe/regionalne organy ścigania już obecnie ponoszą odpowiedzialność za ściganie przestępstw wymierzonych w Unię Europejską, i dlatego też podkreśla swoje zainteresowanie aktywnym udziałem w dalszym przebiegu tego procesu, a także swoją gotowość do takiego udziału. |
| --- | --- |

9.

Wskazuje, że krajowe/regionalne organy ścigania już obecnie ponoszą odpowiedzialność za ściganie przestępstw wymierzonych w Unię Europejską, i dlatego też podkreśla swoje zainteresowanie aktywnym udziałem w dalszym przebiegu tego procesu, a także swoją gotowość do takiego udziału.

| 10. | Przyjmuje do wiadomości komunikat Komisji odpowiadający na umotywowane opinie parlamentów i izb narodowych (1). Przypomina Komisji, że jej podstawowym obowiązkiem jest uzasadnianie swoich wniosków dotyczących aktów ustawodawczych pod kątem pomocniczości i proporcjonalności, dlatego wzywa ją, by z odpowiednim wyprzedzeniem szczegółowo przedstawiała wymagane podstawy wniosku i zapewniała, by informacje te były dostępne dla wszystkich stron zaangażowanych w procedurę. Podkreśla, że w swoim komunikacie Komisja, oceniając, czy działania podejmowane przez państwa członkowskie są wystarczające, nie uwzględnia odpowiednio wymiaru lokalnego i regionalnego, choć zapisana w art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej zasada pomocniczości wyraźnie rozróżnia poziomy centralny, regionalny i lokalny. Dlatego wzywa Komisję, by w przyszłości odpowiednio uwzględniała regionalny i lokalny wymiar zasady pomocniczości. |
| --- | --- |

10.

Przyjmuje do wiadomości komunikat Komisji odpowiadający na umotywowane opinie parlamentów i izb narodowych (1). Przypomina Komisji, że jej podstawowym obowiązkiem jest uzasadnianie swoich wniosków dotyczących aktów ustawodawczych pod kątem pomocniczości i proporcjonalności, dlatego wzywa ją, by z odpowiednim wyprzedzeniem szczegółowo przedstawiała wymagane podstawy wniosku i zapewniała, by informacje te były dostępne dla wszystkich stron zaangażowanych w procedurę. Podkreśla, że w swoim komunikacie Komisja, oceniając, czy działania podejmowane przez państwa członkowskie są wystarczające, nie uwzględnia odpowiednio wymiaru lokalnego i regionalnego, choć zapisana w art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej zasada pomocniczości wyraźnie rozróżnia poziomy centralny, regionalny i lokalny. Dlatego wzywa Komisję, by w przyszłości odpowiednio uwzględniała regionalny i lokalny wymiar zasady pomocniczości.

Procedura ustawodawcza

| 11. | Podkreśla, że ochronę interesów finansowych Unii Europejskiej należy zapewnić bez wyjątku we wszystkich państwach członkowskich, w związku z czym ponadnarodowa regulacja i instytucja mogą wnieść wartość dodaną w stosunku do działań krajowych organów ścigania. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla, że ochronę interesów finansowych Unii Europejskiej należy zapewnić bez wyjątku we wszystkich państwach członkowskich, w związku z czym ponadnarodowa regulacja i instytucja mogą wnieść wartość dodaną w stosunku do działań krajowych organów ścigania.

| 12. | Wskazuje ponadto, że wartość dodana wynikająca z ustanowienia Prokuratury Europejskiej byłaby największa wówczas, gdyby – w miarę możliwości – włączyły się do tego wszystkie państwa członkowskie i gdyby nie ograniczała się ona wyłącznie do niektórych państw członkowskich, gdyż we wszystkich państwach członkowskich należy bez wyjątku zapewnić ochronę interesów finansowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

12.

Wskazuje ponadto, że wartość dodana wynikająca z ustanowienia Prokuratury Europejskiej byłaby największa wówczas, gdyby – w miarę możliwości – włączyły się do tego wszystkie państwa członkowskie i gdyby nie ograniczała się ona wyłącznie do niektórych państw członkowskich, gdyż we wszystkich państwach członkowskich należy bez wyjątku zapewnić ochronę interesów finansowych Unii Europejskiej.

| 13. | Dlatego też wyraża ubolewanie, że ustanowienie Prokuratury Europejskiej w drodze pogłębionej współpracy może się wiązać ze znacznie wyższymi kosztami ponoszonymi przez państwa członkowskie, gdyż konieczne jest utrzymanie i poszerzenie dotychczasowych struktur (Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych – OLAF, Eurojust). |
| --- | --- |

13.

Dlatego też wyraża ubolewanie, że ustanowienie Prokuratury Europejskiej w drodze pogłębionej współpracy może się wiązać ze znacznie wyższymi kosztami ponoszonymi przez państwa członkowskie, gdyż konieczne jest utrzymanie i poszerzenie dotychczasowych struktur (Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych – OLAF, Eurojust).

| 14. | Wskazuje, że niektóre parlamenty narodowe wyraziły wątpliwości co do zapewnienia stosowania zasady pomocniczości, i oczekuje, że można je będzie rozwiać podczas dalszych prac nad wnioskiem. |
| --- | --- |

14.

Wskazuje, że niektóre parlamenty narodowe wyraziły wątpliwości co do zapewnienia stosowania zasady pomocniczości, i oczekuje, że można je będzie rozwiać podczas dalszych prac nad wnioskiem.

Ustanowienie prokuratury i nadanie jej kształtu

| 15. | Przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem koncepcję ustanowienia centralnej Prokuratury Europejskiej przedstawioną we wniosku Komisji wraz z powierzeniem zadań prokuratorom w państwach członkowskich, którzy jako delegowani prokuratorzy europejscy powinni pełnić podwójną funkcję w kwestiach karnych zarówno dla Unii Europejskiej, jak i dla państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

15.

Przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem koncepcję ustanowienia centralnej Prokuratury Europejskiej przedstawioną we wniosku Komisji wraz z powierzeniem zadań prokuratorom w państwach członkowskich, którzy jako delegowani prokuratorzy europejscy powinni pełnić podwójną funkcję w kwestiach karnych zarówno dla Unii Europejskiej, jak i dla państwa członkowskiego.

| 16. | Proponuje jednak uzupełnienie wniosku w ten sposób, by każde państwo członkowskie miało przynajmniej jednego członka krajowego/regionalnego w siedzibie Prokuratury Europejskiej w celu zapewnienia możliwości wykorzystania w dochodzeniach oraz czynnościach dochodzeniowych fachowej wiedzy krajowej/regionalnej zarówno w dziedzinie językowej, jak i prawnej. |
| --- | --- |

16.

Proponuje jednak uzupełnienie wniosku w ten sposób, by każde państwo członkowskie miało przynajmniej jednego członka krajowego/regionalnego w siedzibie Prokuratury Europejskiej w celu zapewnienia możliwości wykorzystania w dochodzeniach oraz czynnościach dochodzeniowych fachowej wiedzy krajowej/regionalnej zarówno w dziedzinie językowej, jak i prawnej.

| 17. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że ściganie skomplikowanych przestępstw powierza się doświadczonym delegowanym prokuratorom europejskim na szczeblu krajowym/regionalnym, którzy posiadają wiedzę na temat warunków lokalnych, tak by mogli oni sprawnie i skutecznie przeprowadzić dochodzenie. |
| --- | --- |

17.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że ściganie skomplikowanych przestępstw powierza się doświadczonym delegowanym prokuratorom europejskim na szczeblu krajowym/regionalnym, którzy posiadają wiedzę na temat warunków lokalnych, tak by mogli oni sprawnie i skutecznie przeprowadzić dochodzenie.

| 18. | Wyraża zadowolenie, że w odniesieniu do poleceń Prokuratora Europejskiego dla delegowanych prokuratorów europejskich uwzględnia się we wniosku fakt, iż delegowani prokuratorzy europejscy są również prokuratorami krajowymi, i zakłada, że wydając polecenia, Prokurator Europejski bierze pod uwagę również interesy krajowych/regionalnych organów ścigania. |
| --- | --- |

18.

Wyraża zadowolenie, że w odniesieniu do poleceń Prokuratora Europejskiego dla delegowanych prokuratorów europejskich uwzględnia się we wniosku fakt, iż delegowani prokuratorzy europejscy są również prokuratorami krajowymi, i zakłada, że wydając polecenia, Prokurator Europejski bierze pod uwagę również interesy krajowych/regionalnych organów ścigania.

Współpraca Prokuratury Europejskiej z wymiarem sprawiedliwości w państwach członkowskich

| 19. | Podkreśla konieczność ścisłej i opartej na zaufaniu współpracy między krajowymi/regionalnymi organami ścigania a Prokuratorem Europejskim, by móc prowadzić skuteczne dochodzenia z wykorzystaniem wiedzy o procedurach i warunkach regionalnych. |
| --- | --- |

19.

Podkreśla konieczność ścisłej i opartej na zaufaniu współpracy między krajowymi/regionalnymi organami ścigania a Prokuratorem Europejskim, by móc prowadzić skuteczne dochodzenia z wykorzystaniem wiedzy o procedurach i warunkach regionalnych.

| 20. | Stwierdza, że odpowiedzialność Prokuratury Europejskiej musi zostać ograniczona do określonych przestępstw wymierzonych w interesy Unii Europejskiej lub z nimi ściśle powiązanych, by uwzględnić również wyrażone już zastrzeżenia co do zastosowania zasady pomocniczości. |
| --- | --- |

20.

Stwierdza, że odpowiedzialność Prokuratury Europejskiej musi zostać ograniczona do określonych przestępstw wymierzonych w interesy Unii Europejskiej lub z nimi ściśle powiązanych, by uwzględnić również wyrażone już zastrzeżenia co do zastosowania zasady pomocniczości.

| 21. | Opowiada się za tym, by z uwagi na konieczność zachowania przejrzystości przepisów i procedur rodzaje przestępstw leżące w kompetencji Prokuratury Europejskiej zostały precyzyjnie i jednoznacznie określone w załączniku do planowanego rozporządzenia. |
| --- | --- |

21.

Opowiada się za tym, by z uwagi na konieczność zachowania przejrzystości przepisów i procedur rodzaje przestępstw leżące w kompetencji Prokuratury Europejskiej zostały precyzyjnie i jednoznacznie określone w załączniku do planowanego rozporządzenia.

| 22. | Uważa, że sprawne i skuteczne dochodzenie jest istotne, i że wskazane jest zwrócenie się z apelem do państw członkowskich, by zaradziły dotychczasowym brakom w egzekwowaniu przepisów, podejmując więcej wysiłków w celu zwalczania oszustw i nadużyć finansowych za pomocą środków prawnokarnych. |
| --- | --- |

22.

Uważa, że sprawne i skuteczne dochodzenie jest istotne, i że wskazane jest zwrócenie się z apelem do państw członkowskich, by zaradziły dotychczasowym brakom w egzekwowaniu przepisów, podejmując więcej wysiłków w celu zwalczania oszustw i nadużyć finansowych za pomocą środków prawnokarnych.

| 23. | Uważa, że przewidziane wyłączne kompetencje Prokuratury Europejskiej w zakresie ścigania przestępstw wymierzonych w interesy Unii Europejskiej są zbyt duże, i opowiada się za kompetencjami konkurencyjnymi państw członkowskich i Prokuratury Europejskiej w powiązaniu z możliwością przejmowania (przeniesienie sprawy do innego sądu) przez Prokuraturę Europejską dochodzeń, gdy prokuratorzy krajowi już prowadzą dochodzenie i w grę wchodzą interesy finansowe Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

23.

Uważa, że przewidziane wyłączne kompetencje Prokuratury Europejskiej w zakresie ścigania przestępstw wymierzonych w interesy Unii Europejskiej są zbyt duże, i opowiada się za kompetencjami konkurencyjnymi państw członkowskich i Prokuratury Europejskiej w powiązaniu z możliwością przejmowania (przeniesienie sprawy do innego sądu) przez Prokuraturę Europejską dochodzeń, gdy prokuratorzy krajowi już prowadzą dochodzenie i w grę wchodzą interesy finansowe Unii Europejskiej.

Europejski proces karny – zachowanie standardów praworządności i praw podstawowych

| 24. | Podkreśla, że konieczne jest, by w ramach zasad proceduralnych zachowano standardy praworządności oraz zagwarantowano prawa podstawowe i istniejące prawa krajowe przysługujące stronom dochodzenia. |
| --- | --- |

24.

Podkreśla, że konieczne jest, by w ramach zasad proceduralnych zachowano standardy praworządności oraz zagwarantowano prawa podstawowe i istniejące prawa krajowe przysługujące stronom dochodzenia.

| 25. | Podkreśla, że uprawnienia i działania Prokuratury Europejskiej muszą być zgodne z ogółem obowiązujących w Europie praw podstawowych zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, europejskiej konwencji praw człowieka oraz w tradycjach konstytucyjnych państw członkowskich. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla, że uprawnienia i działania Prokuratury Europejskiej muszą być zgodne z ogółem obowiązujących w Europie praw podstawowych zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, europejskiej konwencji praw człowieka oraz w tradycjach konstytucyjnych państw członkowskich.

| 26. | Wskazuje, że w zakresie zastosowania rozporządzenia państwa członkowskie są również zobowiązane do przestrzegania gwarantowanych na swoim terytorium praw podstawowych i Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, o ile przy tym zastosowanie ma ich prawo krajowe. |
| --- | --- |

26.

Wskazuje, że w zakresie zastosowania rozporządzenia państwa członkowskie są również zobowiązane do przestrzegania gwarantowanych na swoim terytorium praw podstawowych i Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, o ile przy tym zastosowanie ma ich prawo krajowe.

| 27. | Uważa, że zwłaszcza w tym kontekście konieczne jest odpowiednie uregulowanie kwestii przekazywania przez Prokuraturę Europejską danych osobowych i ustaleń właściwym organom krajowym w celu ścigania przestępstw i im zapobiegania lub w celu ochrony przed bezpośrednim, poważnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa publicznego, tak aby uwzględnione zostały wymogi dotyczące ochrony danych przewidziane we wniosku dotyczącym dyrektywy w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępstwom, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie, wykrywania ich i ścigania albo wykonywania kar kryminalnych oraz swobodnego przepływu tych danych (COM (2012) 10). |
| --- | --- |

27.

Uważa, że zwłaszcza w tym kontekście konieczne jest odpowiednie uregulowanie kwestii przekazywania przez Prokuraturę Europejską danych osobowych i ustaleń właściwym organom krajowym w celu ścigania przestępstw i im zapobiegania lub w celu ochrony przed bezpośrednim, poważnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa publicznego, tak aby uwzględnione zostały wymogi dotyczące ochrony danych przewidziane we wniosku dotyczącym dyrektywy w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępstwom, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie, wykrywania ich i ścigania albo wykonywania kar kryminalnych oraz swobodnego przepływu tych danych (COM (2012) 10).

| 28. | Uważa przy tym, że standard przekazywania i dalszego przetwarzania danych osobowych, które wymieniane są między Prokuraturą Europejską a państwami członkowskimi na mocy decyzji ramowej Rady 2008/977/JI z 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych jest odpowiedni, nie należy jednak wykluczać dalszych środków ochronnych. |
| --- | --- |

28.

Uważa przy tym, że standard przekazywania i dalszego przetwarzania danych osobowych, które wymieniane są między Prokuraturą Europejską a państwami członkowskimi na mocy decyzji ramowej Rady 2008/977/JI z 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych jest odpowiedni, nie należy jednak wykluczać dalszych środków ochronnych.

| 29. | Uważa, że za pomocą odpowiednich przepisów należy zadbać o to, by wnioski i dane osobowe związane z procesami karnymi w państwach członkowskich nie były przekazywane państwom trzecim, organizacjom międzynarodowym lub osobom trzecim bez wyraźnej zgody organów, które je dostarczyły. |
| --- | --- |

29.

Uważa, że za pomocą odpowiednich przepisów należy zadbać o to, by wnioski i dane osobowe związane z procesami karnymi w państwach członkowskich nie były przekazywane państwom trzecim, organizacjom międzynarodowym lub osobom trzecim bez wyraźnej zgody organów, które je dostarczyły.

| 30. | Uważa, że pilnie konieczne jest uregulowanie w rozporządzeniu – z jednej strony – poszczególnych interwencyjnych uprawnień dochodzeniowych Prokuratury Europejskiej oraz – z drugiej strony – minimalnych standardów proceduralnych, jakich należy przestrzegać. |
| --- | --- |

30.

Uważa, że pilnie konieczne jest uregulowanie w rozporządzeniu – z jednej strony – poszczególnych interwencyjnych uprawnień dochodzeniowych Prokuratury Europejskiej oraz – z drugiej strony – minimalnych standardów proceduralnych, jakich należy przestrzegać.

| 31. | Jego zdaniem słuszne jest w związku z tym poddanie wszystkich czynności dochodzeniowych opartych na interwencji nadzorowi wymiaru sprawiedliwości, a także ograniczenie ważności dowodów do dochodzeń prowadzonych przez Prokuraturę Europejską. |
| --- | --- |

31.

Jego zdaniem słuszne jest w związku z tym poddanie wszystkich czynności dochodzeniowych opartych na interwencji nadzorowi wymiaru sprawiedliwości, a także ograniczenie ważności dowodów do dochodzeń prowadzonych przez Prokuraturę Europejską.

| 32. | Wskazuje, że zgodnie z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia odpowiedzialność Prokuratury Europejskiej kończy się wraz z uzyskaniem mocy prawnej wyroku, lecz wniosek nie zawiera żadnych postanowień w sprawie wykonania kary, w związku z czym konieczne są odpowiednie przepisy. |
| --- | --- |

32.

Wskazuje, że zgodnie z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia odpowiedzialność Prokuratury Europejskiej kończy się wraz z uzyskaniem mocy prawnej wyroku, lecz wniosek nie zawiera żadnych postanowień w sprawie wykonania kary, w związku z czym konieczne są odpowiednie przepisy.

| 33. | Opowiada się za uregulowaniem kwestii kosztów dochodzenia i wykonania kary. |
| --- | --- |

33.

Opowiada się za uregulowaniem kwestii kosztów dochodzenia i wykonania kary.

| 34. | Uważa, że przy zakończeniu dochodzenia ze względów praktycznych poprzez zawarcie transakcji w tzw. przypadkach mieszanych, kiedy w danym państwie członkowskim szkodzi się interesom finansowym jakiegoś państwa członkowskiego lub innego podmiotu krajowego, oprócz zgody podejrzanych konieczna jest również zgoda zainteresowanego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

34.

Uważa, że przy zakończeniu dochodzenia ze względów praktycznych poprzez zawarcie transakcji w tzw. przypadkach mieszanych, kiedy w danym państwie członkowskim szkodzi się interesom finansowym jakiegoś państwa członkowskiego lub innego podmiotu krajowego, oprócz zgody podejrzanych konieczna jest również zgoda zainteresowanego państwa członkowskiego.

| 35. | Opowiada się za tym, by w wypadku umorzenia dochodzenia w drodze nałożenia grzywny, grzywna wpłynęła do państwa członkowskiego, w którym ma miejsce postępowanie. |
| --- | --- |

35.

Opowiada się za tym, by w wypadku umorzenia dochodzenia w drodze nałożenia grzywny, grzywna wpłynęła do państwa członkowskiego, w którym ma miejsce postępowanie.

| 36. | Uważa, że istotne jest, by poszkodowane strony w postępowaniu karnym mogły dochodzić swoich praw na mocy prawa materialnego i procesowego danego państwa członkowskiego w tym państwie członkowskim, którego są obywatelami. |
| --- | --- |

36.

Uważa, że istotne jest, by poszkodowane strony w postępowaniu karnym mogły dochodzić swoich praw na mocy prawa materialnego i procesowego danego państwa członkowskiego w tym państwie członkowskim, którego są obywatelami.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Art. 6 ust. 2, zdanie drugie (i nowe trzecie)

Uzasadnienie

Każde państwo członkowskie powinno mieć przynajmniej jednego członka krajowego/regionalnego w kolegium siedziby Prokuratury Europejskiej, aby móc korzystać w dochodzeniach oraz czynnościach dochodzeniowych z fachowej wiedzy krajowej/regionalnej zarówno w dziedzinie językowej, jak i techniczno-prawnej.

Poprawka 2

Art. 9 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wybór odbywa się na podstawie otwartego zaproszenia do zgłaszania kandydatów, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w następstwie którego Komisja w porozumieniu z Prokuratorem Europejskim sporządza i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie krótką listę kandydatów, która pozwala odzwierciedlić równowagę demograficzną i różnorodność geograficzną wszystkich państw członkowskich. | Wybór odbywa się na podstawie otwartego zaproszenia do zgłaszania kandydatów, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w następstwie którego Komisja w porozumieniu z Prokuratorem Europejskim sporządza i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie krótką listę kandydatów
  w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego

  , która pozwala odzwierciedlić równowagę demograficzną i różnorodność geograficzną wszystkich państw członkowskich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wybór odbywa się na podstawie otwartego zaproszenia do zgłaszania kandydatów, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w następstwie którego Komisja w porozumieniu z Prokuratorem Europejskim sporządza i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie krótką listę kandydatów, która pozwala odzwierciedlić równowagę demograficzną i różnorodność geograficzną wszystkich państw członkowskich.

Wybór odbywa się na podstawie otwartego zaproszenia do zgłaszania kandydatów, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w następstwie którego Komisja w porozumieniu z Prokuratorem Europejskim sporządza i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie krótką listę kandydatów
  w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego

  , która pozwala odzwierciedlić równowagę demograficzną i różnorodność geograficzną wszystkich państw członkowskich.

Uzasadnienie

Procedurę wyboru zastępców Prokuratora Europejskiego należy dostosować do propozycji, by na każde państwo członkowskie mianować przynajmniej jednego zastępcę (poprawka 1).

Poprawka 3

Artykuł 29 ust. 1 zdanie drugie (i nowe trzecie)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Jeżeli podejrzany się zgodzi, dokonuje płatności jednorazowej grzywny na rzecz Unii. | Jeżeli podejrzany się zgodzi, dokonuje płatności jednorazowej grzywny na rzecz Unii. O ile przestępstwa, które są przedmiotem dochodzenia, szkodzą również interesom finansowym państwa członkowskiego lub innego podmiotu krajowego w państwie członkowskim, oprócz zgody podejrzanego konieczna jest również zgoda zainteresowanego państwa członkowskiego. Unia Europejska przekazuje kwotę procentową państwu członkowskiemu lub państwom członkowskim, jeżeli jego lub ich organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości uczestniczyły lub uczestniczą w dochodzeniu. Jeżeli dotyczy to większej liczby państw członkowskich, podział kwoty zależny jest od stopnia uczestnictwa organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Jeżeli podejrzany się zgodzi, dokonuje płatności jednorazowej grzywny na rzecz Unii.

Jeżeli podejrzany się zgodzi, dokonuje płatności jednorazowej grzywny na rzecz Unii. O ile przestępstwa, które są przedmiotem dochodzenia, szkodzą również interesom finansowym państwa członkowskiego lub innego podmiotu krajowego w państwie członkowskim, oprócz zgody podejrzanego konieczna jest również zgoda zainteresowanego państwa członkowskiego. Unia Europejska przekazuje kwotę procentową państwu członkowskiemu lub państwom członkowskim, jeżeli jego lub ich organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości uczestniczyły lub uczestniczą w dochodzeniu. Jeżeli dotyczy to większej liczby państw członkowskich, podział kwoty zależny jest od stopnia uczestnictwa organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości.

Uzasadnienie

Zakończenie dochodzenia ze względów praktycznych poprzez zawarcie transakcji w tzw. przypadkach mieszanych może szkodzić również interesom finansowym państwa członkowskiego lub innego podmiotu krajowego w danym państwie członkowskim. W takim wypadku poszkodowane państwa członkowskie bądź państwa członkowskie, w których mieszczą się inne poszkodowane podmioty krajowe, powinny mieć prawo współdecydowania o umorzeniu dochodzenia.

Ze względu na to, że zazwyczaj również organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich uczestniczą w dużym stopniu w procesie karnym, stosowne jest przekazanie im części procentowej zysku z dochodzenia.

Poprawka 4

Art. 69 ust. 3 lit. a) (nowa) i art. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| — | 3 lit. a)   Poszkodowani w postępowaniu karnym mogą dochodzić swoich praw na mocy prawa materialnego i procesowego danego państwa członkowskiego w tym państwie członkowskim, którego są obywatelami. |
| 4   Ustęp 3 ma również zastosowanie do szkody powstałej na skutek błędu popełnionego przez delegowanego prokuratora europejskiego w trakcie wykonywania jego obowiązków. | 4   Ustęp 3
  i ustęp 3 lit. a)

  ma

  mają
  również zastosowanie do szkody powstałej na skutek błędu popełnionego przez delegowanego prokuratora europejskiego w trakcie wykonywania jego obowiązków. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

—

3 lit. a)   Poszkodowani w postępowaniu karnym mogą dochodzić swoich praw na mocy prawa materialnego i procesowego danego państwa członkowskiego w tym państwie członkowskim, którego są obywatelami.

4   Ustęp 3 ma również zastosowanie do szkody powstałej na skutek błędu popełnionego przez delegowanego prokuratora europejskiego w trakcie wykonywania jego obowiązków.

4   Ustęp 3
  i ustęp 3 lit. a)

  ma

  mają
  również zastosowanie do szkody powstałej na skutek błędu popełnionego przez delegowanego prokuratora europejskiego w trakcie wykonywania jego obowiązków.

Uzasadnienie

Pomimo różnic terminologicznych art. 69 ust. 3 i ust. 4 wniosku dotyczącego rozporządzenia można zrozumieć w ten sposób, że pojawić się powinny również roszczenia niezależne od ewentualnego naruszenia przepisów. Niespodziewane wydaje się w tym kontekście odsyłanie poszkodowanych w wyniku postępowania karnego wszczętego wobec Prokuratury Europejskiej do nieznanych im przepisów oraz do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Dlatego też poszkodowani w postępowaniu karnym powinni mieć możliwość dochodzenia swoich praw na mocy prawa materialnego i procesowego danego państwa członkowskiego w tym państwie członkowskim, którego są obywatelami.

Bruksela, 30 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady i parlamentów narodowych w sprawie przeglądu wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie ustanowienia Prokuratury Europejskiej w zakresie zasady pomocniczości zgodnie z protokołem nr 2, COM(2013) 851.

1

---

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/42 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/42

---

Opinia Komitetu Regionów – Wniosek dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie przemieszczania odpadów

2014/C 126/11

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Sądzi, że przemieszczanie odpadów jest jednym z najważniejszych obszarów prawodawstwa dotyczącego odpadów, w którym należałoby wzmocnić mechanizmy egzekwowania. W niektórych państwach członkowskich przemieszczanie odpadów jest odpowiednio kontrolowane, w innych zaś tak się nie dzieje, co skutkuje wybieraniem najdogodniejszych portów. Istnieją wyraźne dowody, iż dochodzi do nielegalnego przemieszczania odpadów będącego w bezpośredniej sprzeczności z Konwencją bazylejską i rozporządzeniem w sprawie przemieszczania odpadów, szczególnie jeśli chodzi o wywóz odpadów niebezpiecznych (jak np. zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego) poza OECD z etykietami ponownego wykorzystania, jak też do wywozu odpadów innych niż niebezpieczne do krajów rozwijających się celem unieszkodliwienia czy przetworzenia niezgodnego z zasadami ochrony środowiska. |
| --- | --- |

1.

Sądzi, że przemieszczanie odpadów jest jednym z najważniejszych obszarów prawodawstwa dotyczącego odpadów, w którym należałoby wzmocnić mechanizmy egzekwowania. W niektórych państwach członkowskich przemieszczanie odpadów jest odpowiednio kontrolowane, w innych zaś tak się nie dzieje, co skutkuje wybieraniem najdogodniejszych portów. Istnieją wyraźne dowody, iż dochodzi do nielegalnego przemieszczania odpadów będącego w bezpośredniej sprzeczności z Konwencją bazylejską i rozporządzeniem w sprawie przemieszczania odpadów, szczególnie jeśli chodzi o wywóz odpadów niebezpiecznych (jak np. zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego) poza OECD z etykietami ponownego wykorzystania, jak też do wywozu odpadów innych niż niebezpieczne do krajów rozwijających się celem unieszkodliwienia czy przetworzenia niezgodnego z zasadami ochrony środowiska.

| 2. | Odnotowuje, że wspólne inspekcje prowadzone przez IMPEL-TFS (1) w 22 państwach członkowskich wykazały 863 naruszeń przepisów na 3 454 przypadki przemieszczania odpadów, co przekłada się na 25-procentowy wskaźnik nieprzestrzegania prawa. |
| --- | --- |

2.

Odnotowuje, że wspólne inspekcje prowadzone przez IMPEL-TFS (1) w 22 państwach członkowskich wykazały 863 naruszeń przepisów na 3 454 przypadki przemieszczania odpadów, co przekłada się na 25-procentowy wskaźnik nieprzestrzegania prawa.

| 3. | Podkreśla, że faktyczne przestrzeganie rozporządzenia w sprawie przemieszczania odpadów:






  — | przyniosłoby korzyści finansowe dzięki uniknięciu kosztów likwidacji szkód i odesłania do kraju pochodzenia; |
| --- | --- | --- |

3.

Podkreśla, że faktyczne przestrzeganie rozporządzenia w sprawie przemieszczania odpadów:

—

przyniosłoby korzyści finansowe dzięki uniknięciu kosztów likwidacji szkód i odesłania do kraju pochodzenia;

| — | zapewniłoby równe warunki – w kontekście europejskim i światowym – dla wysokiej jakości norm z zakresu recyklingu; |
| --- | --- |

—

zapewniłoby równe warunki – w kontekście europejskim i światowym – dla wysokiej jakości norm z zakresu recyklingu;

| — | zapobiegłoby poważnym skutkom dla środowiska i zdrowia w krajach przeznaczenia, wynikającym ze składowania nielegalnych odpadów bądź ich przetwarzania w instalacjach niespełniających norm; |
| --- | --- |

—

zapobiegłoby poważnym skutkom dla środowiska i zdrowia w krajach przeznaczenia, wynikającym ze składowania nielegalnych odpadów bądź ich przetwarzania w instalacjach niespełniających norm;

| — | promowałoby wysokiej jakości sortowanie i recykling w UE, również odpadów niebezpiecznych, wnosiło wkład w cele inicjatywy „Europa efektywnie korzystająca z zasobów” oraz przyczyniało się do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy w unijnym sektorze przetwarzania odpadów; |
| --- | --- |

—

promowałoby wysokiej jakości sortowanie i recykling w UE, również odpadów niebezpiecznych, wnosiło wkład w cele inicjatywy „Europa efektywnie korzystająca z zasobów” oraz przyczyniało się do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy w unijnym sektorze przetwarzania odpadów;

| — | pomagałoby unikać nielegalnego wywozu cennych surowców wtórnych, który jest sprzeczny z celami inicjatywy UE na rzecz surowców; |
| --- | --- |

—

pomagałoby unikać nielegalnego wywozu cennych surowców wtórnych, który jest sprzeczny z celami inicjatywy UE na rzecz surowców;

| — | zapewniłoby realizację ilościowych celów UE z zakresu zbiórki, odzysku i recyklingu (np. zapisanych w dyrektywach dotyczących zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, pojazdów wycofanych z eksploatacji, opakowań czy baterii). |
| --- | --- |

—

zapewniłoby realizację ilościowych celów UE z zakresu zbiórki, odzysku i recyklingu (np. zapisanych w dyrektywach dotyczących zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, pojazdów wycofanych z eksploatacji, opakowań czy baterii).

| 4. | Dostrzega korzyści z kontroli na wcześniejszych etapach – w zakładach producentów i podmiotów zbierających odpady, co pomoże zmniejszyć obciążenie w portach. |
| --- | --- |

4.

Dostrzega korzyści z kontroli na wcześniejszych etapach – w zakładach producentów i podmiotów zbierających odpady, co pomoże zmniejszyć obciążenie w portach.

| 5. | Wzywa do ścisłej i aktywnej współpracy sektora gospodarki odpadami i zarządzania zasobami, gdyż ograniczenie nielegalnego przemieszczania ma korzystne skutki dla przedsiębiorstw unijnych przetwarzających odpady zgodnie z rzetelnymi metodami przyjaznymi dla środowiska. |
| --- | --- |

5.

Wzywa do ścisłej i aktywnej współpracy sektora gospodarki odpadami i zarządzania zasobami, gdyż ograniczenie nielegalnego przemieszczania ma korzystne skutki dla przedsiębiorstw unijnych przetwarzających odpady zgodnie z rzetelnymi metodami przyjaznymi dla środowiska.

| 6. | Odnotowuje wyniki konsultacji publicznych na temat przedłożonych zmian, podczas których 90 % zainteresowanych stron wyraziło poparcie dla prawnego uregulowania przez UE kwestii przemieszczania odpadów. |
| --- | --- |

6.

Odnotowuje wyniki konsultacji publicznych na temat przedłożonych zmian, podczas których 90 % zainteresowanych stron wyraziło poparcie dla prawnego uregulowania przez UE kwestii przemieszczania odpadów.

Plany inspekcji przemieszczania odpadów

| 7. | Z zadowoleniem przyjmuje proponowany obowiązek przedstawiania planów inspekcji, w tym ogólnounijną definicję ich obowiązkowej treści, co przysłuży się regularnemu i spójnemu planowaniu inspekcji we wszystkich państwach członkowskich. Odpowiednie planowanie inspekcji zwiększy zdolność władz do prowadzenia skutecznych inspekcji. |
| --- | --- |

7.

Z zadowoleniem przyjmuje proponowany obowiązek przedstawiania planów inspekcji, w tym ogólnounijną definicję ich obowiązkowej treści, co przysłuży się regularnemu i spójnemu planowaniu inspekcji we wszystkich państwach członkowskich. Odpowiednie planowanie inspekcji zwiększy zdolność władz do prowadzenia skutecznych inspekcji.

| 8. | Zauważa, że niedostateczne egzekwowanie przepisów w jednym państwie członkowskim może spowodować dodatkowe obciążenia i koszty w innymi państwie, tak więc we wspólnym interesie leży opracowanie zharmonizowanych procedur inspekcji oraz usprawnienie współpracy i przekazywania informacji w skali ponadnarodowej. |
| --- | --- |

8.

Zauważa, że niedostateczne egzekwowanie przepisów w jednym państwie członkowskim może spowodować dodatkowe obciążenia i koszty w innymi państwie, tak więc we wspólnym interesie leży opracowanie zharmonizowanych procedur inspekcji oraz usprawnienie współpracy i przekazywania informacji w skali ponadnarodowej.

| 9. | Przypomina, iż plany inspekcji stanowią zasadniczy element wytycznych IMPEL dotyczących przemieszczania odpadów (2), lecz ostrzega, aby przechodzenie personelu do działu planowania inspekcji nie odbywało się kosztem redukcji personelu zajmującego się inspekcjami. |
| --- | --- |

9.

Przypomina, iż plany inspekcji stanowią zasadniczy element wytycznych IMPEL dotyczących przemieszczania odpadów (2), lecz ostrzega, aby przechodzenie personelu do działu planowania inspekcji nie odbywało się kosztem redukcji personelu zajmującego się inspekcjami.

| 10. | Popiera propozycję, by plany inspekcji obejmowały cały obszar geograficzny danego państwa członkowskiego, lecz sugeruje nowe sformułowanie tekstu umożliwiające czynienie tego na poziomie regionalnym. |
| --- | --- |

10.

Popiera propozycję, by plany inspekcji obejmowały cały obszar geograficzny danego państwa członkowskiego, lecz sugeruje nowe sformułowanie tekstu umożliwiające czynienie tego na poziomie regionalnym.

| 11. | Apeluje, by plany uwzględniały również wymierne cele, zgodnie z obecnymi sprawdzonymi rozwiązaniami, co zapewni decydentom możliwość oceny wyników. |
| --- | --- |

11.

Apeluje, by plany uwzględniały również wymierne cele, zgodnie z obecnymi sprawdzonymi rozwiązaniami, co zapewni decydentom możliwość oceny wyników.

| 12. | Zdecydowanie popiera zapis mówiący o tym, aby plany inspekcji zawierały ocenę ryzyka odnośnie do strumieni odpadów i źródeł nielegalnego przemieszczania, z wykorzystaniem danych wywiadowczych dostarczanych przez organy policji. Zachęca właściwe władze do stosowania w tym kontekście zaleceń IMPEL w celu lepszego ustalenia priorytetów w zakresie wykorzystania ograniczonych zasobów przeznaczonych na inspekcje. |
| --- | --- |

12.

Zdecydowanie popiera zapis mówiący o tym, aby plany inspekcji zawierały ocenę ryzyka odnośnie do strumieni odpadów i źródeł nielegalnego przemieszczania, z wykorzystaniem danych wywiadowczych dostarczanych przez organy policji. Zachęca właściwe władze do stosowania w tym kontekście zaleceń IMPEL w celu lepszego ustalenia priorytetów w zakresie wykorzystania ograniczonych zasobów przeznaczonych na inspekcje.

| 13. | Jest zdania, że transport drogą wodną powinien również być częścią planów inspekcji, zgodnie z zaleceniami IMPEL. |
| --- | --- |

13.

Jest zdania, że transport drogą wodną powinien również być częścią planów inspekcji, zgodnie z zaleceniami IMPEL.

| 14. | Wzywa Komisję do wprowadzenia tabeli konwersji kodów celnych i kodów odpadów, tak aby można było posługiwać się stosowanymi przez służby celne międzynarodowymi kodami celnymi do wyboru przemieszczanych odpadów wysokiego ryzyka do inspekcji. |
| --- | --- |

14.

Wzywa Komisję do wprowadzenia tabeli konwersji kodów celnych i kodów odpadów, tak aby można było posługiwać się stosowanymi przez służby celne międzynarodowymi kodami celnymi do wyboru przemieszczanych odpadów wysokiego ryzyka do inspekcji.

Udostępnianie planów inspekcji

| 15. | Podziela obawy Rady (3), iż udostępnienie planów inspekcji mogłoby zostać wykorzystane przez podmioty nielegalnie przemieszczające odpady. Dlatego też jest zdania, że plany inspekcji należy udostępniać na poziomie strategicznym, a nie operacyjnym. |
| --- | --- |

15.

Podziela obawy Rady (3), iż udostępnienie planów inspekcji mogłoby zostać wykorzystane przez podmioty nielegalnie przemieszczające odpady. Dlatego też jest zdania, że plany inspekcji należy udostępniać na poziomie strategicznym, a nie operacyjnym.

| 16. | Uznaje, że władze lokalne i regionalne mają obowiązek dochowania należytej staranności względem obywateli, tzn. zapewnienia, by materiały oddawane w celu ponownego wykorzystania, recyklingu, odzysku czy unieszkodliwienia były przetwarzane z poszanowaniem środowiska i zdrowia ludzkiego. Świadomość, że nielegalnie przemieszczane odpady są przetwarzane w sposób szkodliwy dla środowiska, sprawia, że obywatele mniej chętnie współpracują w ramach systemów recyklingu i unieszkodliwianiu odpadów. |
| --- | --- |

16.

Uznaje, że władze lokalne i regionalne mają obowiązek dochowania należytej staranności względem obywateli, tzn. zapewnienia, by materiały oddawane w celu ponownego wykorzystania, recyklingu, odzysku czy unieszkodliwienia były przetwarzane z poszanowaniem środowiska i zdrowia ludzkiego. Świadomość, że nielegalnie przemieszczane odpady są przetwarzane w sposób szkodliwy dla środowiska, sprawia, że obywatele mniej chętnie współpracują w ramach systemów recyklingu i unieszkodliwianiu odpadów.

| 17. | Wzywa więc do publikowania rocznego sprawozdania z przeprowadzonych inspekcji, wyników tych inspekcji oraz wszelkich nałożonych kar. |
| --- | --- |

17.

Wzywa więc do publikowania rocznego sprawozdania z przeprowadzonych inspekcji, wyników tych inspekcji oraz wszelkich nałożonych kar.

Przeniesienie ciężaru dowodu

| 18. | Popiera propozycję, aby to podmiot wysyłający musiał dowieść, że towar eksportowany w celu rzekomego ponownego wykorzystania jest w pełni funkcjonalny. Ma to miejsce w przypadku sprzętu elektrycznego i elektronicznego (raczej niż zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego) oraz samochodów (raczej niż pojazdów wycofanych z eksploatacji). To przeniesienie ciężaru dowodu powinno pomóc organom przeprowadzającym inspekcje wskazać nielegalny wywóz niefunkcjonujących towarów, np. odpadów, które w przeciwnym wypadku mogłyby trafić do niespełniających norm zakładów recyklingu bądź przetwarzania poza UE. Takie towary należy przetwarzać w zakładach europejskich celem uniknięcia wycieku cennych surowców, jak też ochrony środowiska i zdrowia osób w krajach trzecich. |
| --- | --- |

18.

Popiera propozycję, aby to podmiot wysyłający musiał dowieść, że towar eksportowany w celu rzekomego ponownego wykorzystania jest w pełni funkcjonalny. Ma to miejsce w przypadku sprzętu elektrycznego i elektronicznego (raczej niż zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego) oraz samochodów (raczej niż pojazdów wycofanych z eksploatacji). To przeniesienie ciężaru dowodu powinno pomóc organom przeprowadzającym inspekcje wskazać nielegalny wywóz niefunkcjonujących towarów, np. odpadów, które w przeciwnym wypadku mogłyby trafić do niespełniających norm zakładów recyklingu bądź przetwarzania poza UE. Takie towary należy przetwarzać w zakładach europejskich celem uniknięcia wycieku cennych surowców, jak też ochrony środowiska i zdrowia osób w krajach trzecich.

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycje, zgodnie z którą w wypadku podejrzenia, iż towary przeznaczone do ponownego wykorzystania są przemieszczane nielegalnie, właściwe władze mogą zażądać od podmiotu wysyłającego dowodów dotyczących metod przetwarzania, technologii i norm stosowanych na miejscu przeznaczenia. Jest zdania, że należy to wprowadzić dla wszystkich przypadków przemieszczania objętych rozporządzeniem, a także udostępnić informacje o ostatecznym miejscu przeznaczenia wszystkich towarów poddawanych recyklingowi, aby zwiększyć przejrzystość łańcucha odpadów i zasobów oraz zaufanie społeczeństwa. |
| --- | --- |

19.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycje, zgodnie z którą w wypadku podejrzenia, iż towary przeznaczone do ponownego wykorzystania są przemieszczane nielegalnie, właściwe władze mogą zażądać od podmiotu wysyłającego dowodów dotyczących metod przetwarzania, technologii i norm stosowanych na miejscu przeznaczenia. Jest zdania, że należy to wprowadzić dla wszystkich przypadków przemieszczania objętych rozporządzeniem, a także udostępnić informacje o ostatecznym miejscu przeznaczenia wszystkich towarów poddawanych recyklingowi, aby zwiększyć przejrzystość łańcucha odpadów i zasobów oraz zaufanie społeczeństwa.

Elektroniczna wymiana danych

| 20. | Popiera opracowanie elektronicznej wymiany danych dotyczących przemieszczania odpadów, która mogłaby stanowić bezpieczną bazę danych dla elektronicznej deklaracji informacji o przesyłkach obejmującej dostawcę, przewoźnika, przedsiębiorców i ostateczne miejsce przeznaczenia materiałów. Podkreśla wagę przeprowadzenia w fazie przygotowań szeroko zakrojonych konsultacji z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz innymi zainteresowanymi stronami. |
| --- | --- |

20.

Popiera opracowanie elektronicznej wymiany danych dotyczących przemieszczania odpadów, która mogłaby stanowić bezpieczną bazę danych dla elektronicznej deklaracji informacji o przesyłkach obejmującej dostawcę, przewoźnika, przedsiębiorców i ostateczne miejsce przeznaczenia materiałów. Podkreśla wagę przeprowadzenia w fazie przygotowań szeroko zakrojonych konsultacji z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz innymi zainteresowanymi stronami.

| 21. | Stwierdza, że taka baza danych powinna być dostępna dla wszystkich właściwych władz publicznych (inspektorów ochrony środowiska, organów celnych, policji) i obejmować wyniki inspekcji celem wspierania władz w odpowiednim ukierunkowaniu inspekcji. |
| --- | --- |

21.

Stwierdza, że taka baza danych powinna być dostępna dla wszystkich właściwych władz publicznych (inspektorów ochrony środowiska, organów celnych, policji) i obejmować wyniki inspekcji celem wspierania władz w odpowiednim ukierunkowaniu inspekcji.

| 22. | Odnotowuje, że obecnie cztery państwa korzystają już z elektronicznej wymiany danych dla powiadamiania o przemieszczaniu odpadów (4). Szacuje się, że w wypadku jej zastosowania w całej UE przedsiębiorstwa mogłyby zaoszczędzić ponad 40 mln euro rocznie na kosztach administracyjnych (5). Grupa Wysokiego Szczebla ds. Obciążeń Administracyjnych zaapelowała o zastosowanie tego systemu przez wszystkie państwa członkowskie. |
| --- | --- |

22.

Odnotowuje, że obecnie cztery państwa korzystają już z elektronicznej wymiany danych dla powiadamiania o przemieszczaniu odpadów (4). Szacuje się, że w wypadku jej zastosowania w całej UE przedsiębiorstwa mogłyby zaoszczędzić ponad 40 mln euro rocznie na kosztach administracyjnych (5). Grupa Wysokiego Szczebla ds. Obciążeń Administracyjnych zaapelowała o zastosowanie tego systemu przez wszystkie państwa członkowskie.

Pozostałe kwestie

| 23. | Przypomina, że zasadniczym działaniem uzupełniającym zmianę rozporządzenia jest dalsze wzmocnienie IMPEL i zapewnienie odpowiedniego długofalowego wsparcia finansowego, aby zwiększyć systematyczne wykorzystanie przez IMPEL wzajemnej oceny inspekcji oraz nasilić działania sieci z zakresu identyfikacji sprawdzonych rozwiązań i dzielenia się nimi, a także rozszerzyć je na szczebel lokalny i regionalny (6). |
| --- | --- |

23.

Przypomina, że zasadniczym działaniem uzupełniającym zmianę rozporządzenia jest dalsze wzmocnienie IMPEL i zapewnienie odpowiedniego długofalowego wsparcia finansowego, aby zwiększyć systematyczne wykorzystanie przez IMPEL wzajemnej oceny inspekcji oraz nasilić działania sieci z zakresu identyfikacji sprawdzonych rozwiązań i dzielenia się nimi, a także rozszerzyć je na szczebel lokalny i regionalny (6).

| 24. | Powtarza swój apel skierowany do Komisji, aby przedstawiła ona ogólne ramy legislacyjne UE dotyczące inspekcji i nadzoru w zakresie ochrony środowiska, włączając w to uprawnienia kontrolne dla Komisji, tak aby propagować rolę władz lokalnych i regionalnych we wdrażaniu prawodawstwa UE dotyczącego ochrony środowiska, ograniczyć nieuczciwą konkurencję wynikającą z różnych systemów inspekcji lub ich braku, a także zapewnić równość w kwestiach prawnych (7). |
| --- | --- |

24.

Powtarza swój apel skierowany do Komisji, aby przedstawiła ona ogólne ramy legislacyjne UE dotyczące inspekcji i nadzoru w zakresie ochrony środowiska, włączając w to uprawnienia kontrolne dla Komisji, tak aby propagować rolę władz lokalnych i regionalnych we wdrażaniu prawodawstwa UE dotyczącego ochrony środowiska, ograniczyć nieuczciwą konkurencję wynikającą z różnych systemów inspekcji lub ich braku, a także zapewnić równość w kwestiach prawnych (7).

Pomocniczość, proporcjonalność i lepsze uregulowania prawne

| 25. | Przypomina, że polityka ochrony środowiska jest dziedziną kompetencji dzielonych między UE a państwa członkowskie, a zatem obowiązuje w niej zasada pomocniczości. |
| --- | --- |

25.

Przypomina, że polityka ochrony środowiska jest dziedziną kompetencji dzielonych między UE a państwa członkowskie, a zatem obowiązuje w niej zasada pomocniczości.

| 26. | Wskazuje, że przemieszczanie odpadów ma charakter międzynarodowy i bez wdrożenia i egzekwowania przepisów w taki sam sposób we wszystkich państwach członkowskich niemożliwe będzie zapewnienie równych warunków ani zarządzanie zagrożeniami dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Dlatego też uznaje działania na poziomie UE za konieczne. |
| --- | --- |

26.

Wskazuje, że przemieszczanie odpadów ma charakter międzynarodowy i bez wdrożenia i egzekwowania przepisów w taki sam sposób we wszystkich państwach członkowskich niemożliwe będzie zapewnienie równych warunków ani zarządzanie zagrożeniami dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Dlatego też uznaje działania na poziomie UE za konieczne.

| 27. | Nalega na uwzględnienie w pełni skutków, jakie dla uprawnień władz lokalnych i regionalnych niesie wdrażanie elektronicznej wymiany danych poprzez akty delegowane Komisji. Dlatego też przed przedstawieniem jakiegokolwiek aktu delegowanego należy przeprowadzić konsultacje z władzami lokalnymi i regionalnymi bądź ich przedstawicielami. |
| --- | --- |

27.

Nalega na uwzględnienie w pełni skutków, jakie dla uprawnień władz lokalnych i regionalnych niesie wdrażanie elektronicznej wymiany danych poprzez akty delegowane Komisji. Dlatego też przed przedstawieniem jakiegokolwiek aktu delegowanego należy przeprowadzić konsultacje z władzami lokalnymi i regionalnymi bądź ich przedstawicielami.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

COM(2013) 516 final, art. 1 ust. 2 – rozporządzenie (WE) nr 1013/2006, art. 26, nowy ust. 5

Uzasadnienie

Należy przeprowadzić odpowiednie konsultacje na poziomie ekspertów na szczeblu lokalnym i regionalnym. Funkcjonuje już celny pojedynczy punkt kontaktowy na potrzeby deklaracji oraz morski pojedynczy punkt kontaktowy. Dane muszą być dostępne dla wszystkich niezbędnych służb, tj. dla policji, urzędów celnych, inspekcji i organów portowych.

Poprawka 2

COM(2013) 516 final, art. 1 ust. 3 lit. b) – rozporządzenie (WE) nr 1013/2006, art. 50, nowy ust. 2 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy ustanowiły plany inspekcji mających na celu kontrolę zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Plany muszą obejmować cały obszar geograficzny przedmiotowego państwa członkowskiego i mieć zastosowanie do wszystkich inspekcji przemieszczania odpadów przeprowadzonych zgodnie z ust. 2, w tym inspekcji w instalacjach i przedsiębiorstwach, inspekcji transportu drogowego i kolejowego oraz inspekcji przesyłek w portach. W planach uwzględnia się następujące elementy: | Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy ustanowiły plany inspekcji mających na celu kontrolę zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Plany muszą obejmować cały obszar geograficzny przedmiotowego państwa członkowskiego na odpowiednich poziomach i należy zapewniać koordynację w wypadku ustanowienia kilku planów inspekcji; plany powinny
  i mieć zastosowanie do wszystkich inspekcji przemieszczania odpadów przeprowadzonych zgodnie z ust. 2, w tym inspekcji w instalacjach i przedsiębiorstwach, inspekcji transportu drogowego i kolejowego oraz inspekcji przesyłek w portach. W planach uwzględnia się następujące elementy: |
| a) | strategię i cele dotyczące inspekcji przemieszczania odpadów, z uwzględnieniem koniecznych zasobów ludzkich, finansowych i innych; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy ustanowiły plany inspekcji mających na celu kontrolę zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Plany muszą obejmować cały obszar geograficzny przedmiotowego państwa członkowskiego i mieć zastosowanie do wszystkich inspekcji przemieszczania odpadów przeprowadzonych zgodnie z ust. 2, w tym inspekcji w instalacjach i przedsiębiorstwach, inspekcji transportu drogowego i kolejowego oraz inspekcji przesyłek w portach. W planach uwzględnia się następujące elementy:

Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy ustanowiły plany inspekcji mających na celu kontrolę zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Plany muszą obejmować cały obszar geograficzny przedmiotowego państwa członkowskiego na odpowiednich poziomach i należy zapewniać koordynację w wypadku ustanowienia kilku planów inspekcji; plany powinny
  i mieć zastosowanie do wszystkich inspekcji przemieszczania odpadów przeprowadzonych zgodnie z ust. 2, w tym inspekcji w instalacjach i przedsiębiorstwach, inspekcji transportu drogowego i kolejowego oraz inspekcji przesyłek w portach. W planach uwzględnia się następujące elementy:

a)

strategię i cele dotyczące inspekcji przemieszczania odpadów, z uwzględnieniem koniecznych zasobów ludzkich, finansowych i innych;

| a) | strategię i wymierne cele dotyczące inspekcji przemieszczania odpadów, z uwzględnieniem koniecznych zasobów ludzkich, finansowych i innych; |
| --- | --- |

a)

strategię i wymierne cele dotyczące inspekcji przemieszczania odpadów, z uwzględnieniem koniecznych zasobów ludzkich, finansowych i innych;

| b) | ocenę ryzyka obejmującą poszczególne strumienie odpadów i źródła nielegalnego przemieszczania oraz uwzględniającą dane wywiadowcze, takie jak dochodzenia policji i analizy działalności przestępczej; |
| --- | --- |

b)

ocenę ryzyka obejmującą poszczególne strumienie odpadów i źródła nielegalnego przemieszczania oraz uwzględniającą dane wywiadowcze, takie jak dochodzenia policji i analizy działalności przestępczej;

| b) | ocenę ryzyka obejmującą poszczególne strumienie odpadów i źródła nielegalnego przemieszczania oraz uwzględniającą dane wywiadowcze, takie jak dochodzenia policji i analizy działalności przestępczej; |
| --- | --- |

b)

ocenę ryzyka obejmującą poszczególne strumienie odpadów i źródła nielegalnego przemieszczania oraz uwzględniającą dane wywiadowcze, takie jak dochodzenia policji i analizy działalności przestępczej;

| c) | priorytety oraz opis ich wyboru na podstawie strategii, celów i oceny ryzyka; |
| --- | --- |

c)

priorytety oraz opis ich wyboru na podstawie strategii, celów i oceny ryzyka;

| c) | priorytety oraz opis ich wyboru na podstawie strategii, celów i oceny ryzyka; |
| --- | --- |

c)

priorytety oraz opis ich wyboru na podstawie strategii, celów i oceny ryzyka;

| d) | informacje dotyczące liczby i rodzaju planowanych inspekcji w składowiskach, inspekcji transportu drogowego i kolejowego i inspekcji przesyłek w portach; |
| --- | --- |

d)

informacje dotyczące liczby i rodzaju planowanych inspekcji w składowiskach, inspekcji transportu drogowego i kolejowego i inspekcji przesyłek w portach;

| d) | informacje dotyczące liczby i rodzaju planowanych inspekcji w składowiskach, inspekcji transportu drogowego, lotniczego, wodnego i kolejowego i inspekcji przesyłek w portach, na podstawie oceny ryzyka i zgodnie z priorytetami; |
| --- | --- |

d)

informacje dotyczące liczby i rodzaju planowanych inspekcji w składowiskach, inspekcji transportu drogowego, lotniczego, wodnego i kolejowego i inspekcji przesyłek w portach, na podstawie oceny ryzyka i zgodnie z priorytetami;

| e) | podział zadań między organy zajmujące się inspekcjami przemieszczania odpadów; |
| --- | --- |

e)

podział zadań między organy zajmujące się inspekcjami przemieszczania odpadów;

| e) | podział zadań między organy zajmujące się inspekcjami przemieszczania odpadów; |
| --- | --- |

e)

podział zadań między organy zajmujące się inspekcjami przemieszczania odpadów;

| f) | sposoby współpracy między różnymi organami zajmującymi się inspekcjami; oraz |
| --- | --- |

f)

sposoby współpracy między różnymi organami zajmującymi się inspekcjami; oraz

| f) | skuteczne i efektywne sposoby współpracy między różnymi organami zajmującymi się inspekcjami; oraz |
| --- | --- |

f)

skuteczne i efektywne sposoby współpracy między różnymi organami zajmującymi się inspekcjami; oraz

| g) | ocenę konieczności szkolenia inspektorów w kwestiach technicznych lub prawnych związanych z gospodarowaniem odpadami i przemieszczaniem odpadów oraz przepisy dotyczące regularnych programów szkoleniowych. |
| --- | --- |

g)

ocenę konieczności szkolenia inspektorów w kwestiach technicznych lub prawnych związanych z gospodarowaniem odpadami i przemieszczaniem odpadów oraz przepisy dotyczące regularnych programów szkoleniowych.

| g) | ocenę konieczności szkolenia inspektorów w kwestiach technicznych lub prawnych związanych z gospodarowaniem odpadami i przemieszczaniem odpadów oraz przepisy dotyczące regularnych programów szkoleniowych. |
| --- | --- |

g)

ocenę konieczności szkolenia inspektorów w kwestiach technicznych lub prawnych związanych z gospodarowaniem odpadami i przemieszczaniem odpadów oraz przepisy dotyczące regularnych programów szkoleniowych.

| h) | strategię komunikacji i promowania przestrzegania przepisów w celu zaangażowania podmiotów podlegających regulacjom i ogółu społeczeństwa; |
| --- | --- |

h)

strategię komunikacji i promowania przestrzegania przepisów w celu zaangażowania podmiotów podlegających regulacjom i ogółu społeczeństwa;

| i) | informacje o tym, w jaki sposób podmioty podlegające regulacjom i ogół społeczeństwa mogą informować odpowiednią agencję o wszelkich nieprawidłowościach. |
| --- | --- |

i)

informacje o tym, w jaki sposób podmioty podlegające regulacjom i ogół społeczeństwa mogą informować odpowiednią agencję o wszelkich nieprawidłowościach.

Plany są corocznie poddawane przeglądowi oraz w stosownych przypadkach aktualizowane. Podczas przeglądu przeprowadza się ocenę stopnia realizacji celów i innych elementów planów.

Plany są corocznie poddawane przeglądowi oraz w stosownych przypadkach aktualizowane. Podczas przeglądu przeprowadza się ocenę stopnia realizacji celów i innych elementów planów.

Plany są udostępniane publicznie przez właściwe organy zgodnie z dyrektywą 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska (8).

Strategiczny przegląd planów jest stale udostępniany publicznie – w tym także w formie elektronicznej – przez właściwe organy zgodnie z dyrektywą 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska (9).

Państwa członkowskie zapewniają społeczeństwu stałą dostępność – w tym w formie elektronicznej – informacji na temat wyników inspekcji przeprowadzonych zgodnie z planami, o których mowa w niniejszym artykule, wszelkich działań zaradczych podjętych przez właściwe organy w wyniku owych inspekcji, nazw podmiotów dokonujących nielegalnego przemieszczania odpadów, a także nałożonych kar.

Uzasadnienie

W niektórych państwach członkowskich regiony są odpowiedzialne za ustanawianie własnych planów inspekcji, więc należałoby je skoordynować, tak aby objąć cały obszar geograficzny. Uwzględnienie wymiernych celów byłoby zgodne z istniejącymi sprawdzonymi rozwiązaniami w państwach członkowskich. Pozwala to także na ocenę skuteczności planów inspekcji przez decydentów. Należy też uwzględnić transport drogą wodną oraz transport lotniczy, gdyż również w ten sposób dokonuje się przemieszczenia odpadów. Zarówno sektor gospodarki odpadami i ich utylizacji, jak i ogół społeczeństwa mają do odegrania swoją rolę w zapewnianiu przestrzegania przepisów dotyczących przemieszczania odpadów, dlatego powinny mieć możliwość zgłaszania odpowiedniej agencji swoich trosk o dobro publiczne bez obaw, iż będą z tego powodu narażone na szykany czy represje. Należy wyraźnie stwierdzić, że liczba i rodzaj inspekcji powinny zależeć od oceny ryzyka i priorytetów, o których mowa w lit. b) i c). Publikowanie wyników inspekcji jest niezbędne w celu dowiedzenia wdrożenia rozporządzenia i utrzymania zaufania społecznego w odniesieniu do gospodarki odpadami. Należy publikować jedynie strategiczny przegląd planów, gdyż bardziej szczegółowe informacje mogłyby zostać wykorzystane przez podmioty starające się uniknąć inspekcji.

Poprawka 3

Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006, art. 50 ust. 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja nie zaproponowała żadnej zmiany w art. 50 ust. 5 obecnego tekstu rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 | Zalecana poprawka do art. 50 ust. 5 obecnego tekstu rozporządzenia (WE) nr 1013/2006:

  Państwa Członkowskie współpracują, na szczeblu bilateralnym lub
  oraz multilateralnym, z innymi państwami w celu ułatwienia zapobiegania nielegalnym przemieszczeniom i wykrywania ich. Wymieniają informacje dotyczące przemieszczania odpadów oraz dzielą się wiedzą na temat środków egzekucji. Komisja tworzy w tym celu wspólną platformę obejmującą wszystkie państwa członkowskie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja nie zaproponowała żadnej zmiany w art. 50 ust. 5 obecnego tekstu rozporządzenia (WE) nr 1013/2006

Zalecana poprawka do art. 50 ust. 5 obecnego tekstu rozporządzenia (WE) nr 1013/2006:

Państwa Członkowskie współpracują, na szczeblu bilateralnym lub
  oraz multilateralnym, z innymi państwami w celu ułatwienia zapobiegania nielegalnym przemieszczeniom i wykrywania ich. Wymieniają informacje dotyczące przemieszczania odpadów oraz dzielą się wiedzą na temat środków egzekucji. Komisja tworzy w tym celu wspólną platformę obejmującą wszystkie państwa członkowskie.

Uzasadnienie

Obecnie współpraca ma charakter dobrowolny i nie uczestniczą w niej najważniejsze państwa członkowskie. Nielegalne przemieszczanie transgraniczne odpadów można zwalczać jedynie przy współpracy wszystkich państw członkowskich, dlatego należy stworzyć wspólną platformę.

Bruksela, 30 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Europejska Sieć Wdrażania i Egzekwowania Prawa Ochrony Środowiska (IMPEL) – grupa ds. transgranicznego przemieszczania odpadów.

1

(2)  IMPEL (2012) Doing the right thing for waste shipment inspections [Właściwe podejście do inspekcji przemieszczania odpadów.].

2

Doing the right thing for waste shipment inspections

(3)  Rada ds. Środowiska, 14 października 2013 r.

3

(4)  Europejska wymiana danych na temat przemieszczania odpadów (EUDIN).

4

(5)  Grupa Wysokiego Szczebla Niezależnych Partnerów ds. Obciążeń Administracyjnych, Komisja Europejska (2009) – opinia grupy nt. zmniejszenia obciążeń administracyjnych w obszarze priorytetowym „Ochrona środowiska”.

5

(6)  CdR 1119/2012 fin.

6

(7)  CdR 593/2013 fin, CdR 1119/2012 fin, CdR 164/2010 fin.

7

(8)  Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s.26.

8

(9)  Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s. 26.

9

---

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/48 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/48

---

Opinia Komitetu Regionów – Pakiet NAIADES II

2014/C 126/12

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje pakiet NAIADES II jako logiczną kontynuację programu NAIADES I, który był pierwszym zintegrowanym podejściem na szczeblu UE do rozwoju śródlądowego transportu wodnego. W pełni popiera wysiłki Komisji zmierzające do ożywienia sektora żeglugi śródlądowej i zwiększenia jego udziału w ogólnym transporcie, by wykorzystać cały jego potencjał. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje pakiet NAIADES II jako logiczną kontynuację programu NAIADES I, który był pierwszym zintegrowanym podejściem na szczeblu UE do rozwoju śródlądowego transportu wodnego. W pełni popiera wysiłki Komisji zmierzające do ożywienia sektora żeglugi śródlądowej i zwiększenia jego udziału w ogólnym transporcie, by wykorzystać cały jego potencjał.

| 2. | Popiera nadanie przez Komisję priorytetowego znaczenia przejściu z transportu drogowego na transport kolejowy, żeglugę śródlądową i transport drogą morską, przy jednoczesnym położeniu nacisku na internalizacje kosztów zewnętrznych wszystkich środków transportu. |
| --- | --- |

2.

Popiera nadanie przez Komisję priorytetowego znaczenia przejściu z transportu drogowego na transport kolejowy, żeglugę śródlądową i transport drogą morską, przy jednoczesnym położeniu nacisku na internalizacje kosztów zewnętrznych wszystkich środków transportu.

| 3. | Opowiada się za rozwojem sektora żeglugi śródlądowej i uważa, że umożliwia on rozwiązanie problemu zagęszczenia ruchu drogowego. Uważa, że ten środek transportu jest niezawodny, bezpieczny i zrównoważony z uwagi na jego potwierdzone bezpieczeństwo i wpływ na środowisko. |
| --- | --- |

3.

Opowiada się za rozwojem sektora żeglugi śródlądowej i uważa, że umożliwia on rozwiązanie problemu zagęszczenia ruchu drogowego. Uważa, że ten środek transportu jest niezawodny, bezpieczny i zrównoważony z uwagi na jego potwierdzone bezpieczeństwo i wpływ na środowisko.

| 4. | Podkreśla rolę władz lokalnych i regionalnych w planowaniu przestrzennym i w planowaniu działalności transportowej zważywszy, że skuteczne gospodarowanie gruntami może ułatwić łączenie działalności gospodarczej i przyczyniać się do tworzenia zintegrowanych klastrów, które zmniejszają potrzebę ruchu transportowego i uatrakcyjniają opcję transportu multimodalnego. Ponadto uznaje znaczenie infrastruktury transportowej dla regionalnego rozwoju gospodarczego i rolę portów śródlądowych jako ośrodków gospodarczych. Uznaje także wkład dróg wodnych w ograniczanie intensywności ruchu w portach morskich i w ramach innych systemów transportowych. Pragnie zaznaczyć, że władze lokalne i regionalne ponoszą istotne koszty rozwoju kluczowego mienia infrastrukturalnego i zarządzania nim oraz muszą odgrywać centralną rolę w wysiłkach na rzecz maksymalnego wykorzystywania zdolności przewozowej śródlądowych dróg wodnych. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla rolę władz lokalnych i regionalnych w planowaniu przestrzennym i w planowaniu działalności transportowej zważywszy, że skuteczne gospodarowanie gruntami może ułatwić łączenie działalności gospodarczej i przyczyniać się do tworzenia zintegrowanych klastrów, które zmniejszają potrzebę ruchu transportowego i uatrakcyjniają opcję transportu multimodalnego. Ponadto uznaje znaczenie infrastruktury transportowej dla regionalnego rozwoju gospodarczego i rolę portów śródlądowych jako ośrodków gospodarczych. Uznaje także wkład dróg wodnych w ograniczanie intensywności ruchu w portach morskich i w ramach innych systemów transportowych. Pragnie zaznaczyć, że władze lokalne i regionalne ponoszą istotne koszty rozwoju kluczowego mienia infrastrukturalnego i zarządzania nim oraz muszą odgrywać centralną rolę w wysiłkach na rzecz maksymalnego wykorzystywania zdolności przewozowej śródlądowych dróg wodnych.

| 5. | Zdaje sobie sprawę, że w przeciwieństwie do innych dróg transportowych, śródlądowe drogi wodne nie tylko służą potrzebom transportowym, ale odgrywają ważną rolę w zaopatrzeniu w wodę, ochronie przeciwpowodziowej, produkcji energii, rekreacji i turystyce. Tworzą także ważne ekosystemy i spełniają określone funkcje w rolnictwie i akwakulturze. W związku z tym zachęca sektor śródlądowego transportu wodnego do utrzymania swej wiodącej pozycji jako przyjazny dla środowiska środek transportu i zachowania odpowiedniej równowagi miedzy własnymi działaniami a innymi (czasem konkurencyjnymi) funkcjami dróg wodnych. |
| --- | --- |

5.

Zdaje sobie sprawę, że w przeciwieństwie do innych dróg transportowych, śródlądowe drogi wodne nie tylko służą potrzebom transportowym, ale odgrywają ważną rolę w zaopatrzeniu w wodę, ochronie przeciwpowodziowej, produkcji energii, rekreacji i turystyce. Tworzą także ważne ekosystemy i spełniają określone funkcje w rolnictwie i akwakulturze. W związku z tym zachęca sektor śródlądowego transportu wodnego do utrzymania swej wiodącej pozycji jako przyjazny dla środowiska środek transportu i zachowania odpowiedniej równowagi miedzy własnymi działaniami a innymi (czasem konkurencyjnymi) funkcjami dróg wodnych.

| 6. | Wspiera interwencje publiczne mające na celu poprawę warunków działalności sektora i jego infrastruktury oraz efektów działalności środowiskowej, większą innowacyjność i integrację z łańcuchami logistycznymi. Uważa, że mimo iż sektor śródlądowego transportu wodnego działa na zliberalizowanym wewnętrznym rynku transportu, tego rodzaju inwestycje publiczne dadzą się uzasadnić z uwagi na istotny wpływ kryzysu gospodarczego na ten sektor i na generowane przez niego zwroty społeczno-ekonomiczne i środowiskowe. |
| --- | --- |

6.

Wspiera interwencje publiczne mające na celu poprawę warunków działalności sektora i jego infrastruktury oraz efektów działalności środowiskowej, większą innowacyjność i integrację z łańcuchami logistycznymi. Uważa, że mimo iż sektor śródlądowego transportu wodnego działa na zliberalizowanym wewnętrznym rynku transportu, tego rodzaju inwestycje publiczne dadzą się uzasadnić z uwagi na istotny wpływ kryzysu gospodarczego na ten sektor i na generowane przez niego zwroty społeczno-ekonomiczne i środowiskowe.

Zasady pomocniczości i proporcjonalności

| 7. | Jest zdania, że pakiet NAIADES II jest zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. |
| --- | --- |

7.

Jest zdania, że pakiet NAIADES II jest zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności.

Szczegółowe uwagi dotyczące komunikatu

| 8. | Zgadza się z ogólną oceną Komisji dotyczącą sektora żeglugi śródlądowej: przewagą właścicieli-szyprów, rozproszeniem usług, osłabioną pozycją wobec innych podmiotów sektora transportu, utrzymującą się od dłuższego czasu stałą tendencją spadkową w ilości wykonywanych zadań transportowych w porównaniu z transportem drogowym, nadwyżkami zdolności przewozowej prowadzącymi do konkurencji cenowej, brakiem możliwości reinwestowania i wprowadzania innowacji, ograniczonym postępem w zmniejszaniu głównych dysproporcji w poziomie rozwoju infrastruktury i zagęszczenia ruchu i utratą konkurencyjności na skutek spowolnienia wzrostu gospodarczego w UE. |
| --- | --- |

8.

Zgadza się z ogólną oceną Komisji dotyczącą sektora żeglugi śródlądowej: przewagą właścicieli-szyprów, rozproszeniem usług, osłabioną pozycją wobec innych podmiotów sektora transportu, utrzymującą się od dłuższego czasu stałą tendencją spadkową w ilości wykonywanych zadań transportowych w porównaniu z transportem drogowym, nadwyżkami zdolności przewozowej prowadzącymi do konkurencji cenowej, brakiem możliwości reinwestowania i wprowadzania innowacji, ograniczonym postępem w zmniejszaniu głównych dysproporcji w poziomie rozwoju infrastruktury i zagęszczenia ruchu i utratą konkurencyjności na skutek spowolnienia wzrostu gospodarczego w UE.

| 9. | Popiera w związku z tym główne obszary interwencji w ramach programu NAIADES II podejmowane z myślą o tym, by sektor żeglugi śródlądowej stał się środkiem transportu wysokiej jakości: dobrze zarządzanym, wydajnym, bezpiecznym, zintegrowanym w łańcuch transportu intermodalnego, z wysokiej jakości miejscami pracy zajmowanymi przez wykwalifikowanych pracowników oraz spełniającym wysokie standardy w zakresie ochrony środowiska. Uważa, że sektor żeglugi śródlądowej może wnieść znaczący wkład w europejską politykę transportową i musi być z nią wystarczająco zintegrowany. |
| --- | --- |

9.

Popiera w związku z tym główne obszary interwencji w ramach programu NAIADES II podejmowane z myślą o tym, by sektor żeglugi śródlądowej stał się środkiem transportu wysokiej jakości: dobrze zarządzanym, wydajnym, bezpiecznym, zintegrowanym w łańcuch transportu intermodalnego, z wysokiej jakości miejscami pracy zajmowanymi przez wykwalifikowanych pracowników oraz spełniającym wysokie standardy w zakresie ochrony środowiska. Uważa, że sektor żeglugi śródlądowej może wnieść znaczący wkład w europejską politykę transportową i musi być z nią wystarczająco zintegrowany.

| 10. | Sugeruje, że potrzebne jest teraz pełne zaangażowanie państw członkowskich w realizację głównych celów, a także zaangażowanie sektora żeglugi śródlądowej w bardziej proaktywne i spójne podejście do przezwyciężenia niektórych podstawowych słabości sektora. |
| --- | --- |

10.

Sugeruje, że potrzebne jest teraz pełne zaangażowanie państw członkowskich w realizację głównych celów, a także zaangażowanie sektora żeglugi śródlądowej w bardziej proaktywne i spójne podejście do przezwyciężenia niektórych podstawowych słabości sektora.

| 11. | Zdaje sobie sprawę z niedoskonałości programu NAIADES I i sugeruje, że w celu zapewnienia większej skuteczności programu NAIADES II, Komisja Europejska powinna opracować jasno określony plan wdrażania, w razie potrzeby wykorzystując w tym celu środki dostępne w ramach platformy PLATINA (1). Plan ten powinien określać cele i etapy i cechować się spójniejszym podejściem do pozyskiwania środków finansowych i innych zasobów. |
| --- | --- |

11.

Zdaje sobie sprawę z niedoskonałości programu NAIADES I i sugeruje, że w celu zapewnienia większej skuteczności programu NAIADES II, Komisja Europejska powinna opracować jasno określony plan wdrażania, w razie potrzeby wykorzystując w tym celu środki dostępne w ramach platformy PLATINA (1). Plan ten powinien określać cele i etapy i cechować się spójniejszym podejściem do pozyskiwania środków finansowych i innych zasobów.

(a)   Wysokiej jakości infrastruktura

| 12. | Ostrzega przed postrzeganiem śródlądowego transportu wodnego w oderwaniu od innych rodzajów transportu. Uważa, że tworzenie większej ilości wzajemnych połączeń pomiędzy nim a innymi środkami transportu pomoże zwiększyć jego udział w rynku i przyczyni się do wzmocnienia całego sektora. |
| --- | --- |

12.

Ostrzega przed postrzeganiem śródlądowego transportu wodnego w oderwaniu od innych rodzajów transportu. Uważa, że tworzenie większej ilości wzajemnych połączeń pomiędzy nim a innymi środkami transportu pomoże zwiększyć jego udział w rynku i przyczyni się do wzmocnienia całego sektora.

| 13. | Z zadowoleniem przyjmuje włączenie śródlądowych dróg wodnych do sześciu z dziewięciu korytarzy sieci bazowej TEN-T i wyraża nadzieję, że sposób wdrażania tych korytarzy i struktury zarządzania nimi będą wystarczająco reprezentatywne dla wszystkich środków transportu oraz że potencjał i specyfika śródlądowego transportu wodnego zostaną należycie uwzględnione w ramach sieci TEN-T, co pozwoli odpowiednio zaradzić problemowi wąskich gardeł i brakujących połączeń. |
| --- | --- |

13.

Z zadowoleniem przyjmuje włączenie śródlądowych dróg wodnych do sześciu z dziewięciu korytarzy sieci bazowej TEN-T i wyraża nadzieję, że sposób wdrażania tych korytarzy i struktury zarządzania nimi będą wystarczająco reprezentatywne dla wszystkich środków transportu oraz że potencjał i specyfika śródlądowego transportu wodnego zostaną należycie uwzględnione w ramach sieci TEN-T, co pozwoli odpowiednio zaradzić problemowi wąskich gardeł i brakujących połączeń.

| 14. | Ma nadzieję, że podjęte długoterminowe zobowiązanie na rzecz tworzenia kompleksowej sieci bazowej jest krokiem w kierunku tworzenia stabilnych ram prawnych, które powinny pomóc w przyciągnięciu nowych inwestycji do sektora śródlądowego transportu wodnego. |
| --- | --- |

14.

Ma nadzieję, że podjęte długoterminowe zobowiązanie na rzecz tworzenia kompleksowej sieci bazowej jest krokiem w kierunku tworzenia stabilnych ram prawnych, które powinny pomóc w przyciągnięciu nowych inwestycji do sektora śródlądowego transportu wodnego.

| 15. | Zachęca zainteresowane państwa członkowskie, by we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi i innym zainteresowanymi stronami wywiązały się z podjętych zobowiązań i przedłożyły Komisji szczegółowe propozycje projektów śródlądowych dróg wodnych i portów. Umożliwi to wykorzystanie instrumentu „Łącząc Europę” i potencjalnego zwiększenia współfinansowania (do 40 %) przewidzianego na tego rodzaju projekty. Uważa, że zarówno inwestycje w infrastrukturę materialną, jak i w niematerialną, pomogą sektorowi zrealizować jego potencjał. |
| --- | --- |

15.

Zachęca zainteresowane państwa członkowskie, by we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi i innym zainteresowanymi stronami wywiązały się z podjętych zobowiązań i przedłożyły Komisji szczegółowe propozycje projektów śródlądowych dróg wodnych i portów. Umożliwi to wykorzystanie instrumentu „Łącząc Europę” i potencjalnego zwiększenia współfinansowania (do 40 %) przewidzianego na tego rodzaju projekty. Uważa, że zarówno inwestycje w infrastrukturę materialną, jak i w niematerialną, pomogą sektorowi zrealizować jego potencjał.

| 16. | Zachęca w dalszym ciągu zainteresowane państwa członkowskie, aby przy opracowywaniu ramowych planów inwestycji i krajowych instrumentów planowania odpowiednio uwzględniały śródlądowy transport wodny i wprowadzały w życie podjęte już zobowiązania, tak aby wspierać kształtowanie i dalszy rozwój regionalnych ośrodków działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

16.

Zachęca w dalszym ciągu zainteresowane państwa członkowskie, aby przy opracowywaniu ramowych planów inwestycji i krajowych instrumentów planowania odpowiednio uwzględniały śródlądowy transport wodny i wprowadzały w życie podjęte już zobowiązania, tak aby wspierać kształtowanie i dalszy rozwój regionalnych ośrodków działalności gospodarczej.

| 17. | Podkreśla, że wszędzie tam, gdzie to stosowne, należy zadbać o utrzymanie i modernizację mniejszych torów wodnych w celach nawigacyjnych, by zachować kompleksową sieć i zapewnić rentowność mniejszych operatorów sektora. |
| --- | --- |

17.

Podkreśla, że wszędzie tam, gdzie to stosowne, należy zadbać o utrzymanie i modernizację mniejszych torów wodnych w celach nawigacyjnych, by zachować kompleksową sieć i zapewnić rentowność mniejszych operatorów sektora.

(b)   Wysoka jakość dzięki innowacyjności

| 18. | Zdaje sobie sprawę z braku kultury innowacyjności w sektorze żeglugi śródlądowej i z jego przyczyn i podziela pogląd Komisji, że sektor ten powinien wziąć większą odpowiedzialność za inicjatywy w zakresie badań, rozwoju i innowacji (BRI), określić przyszłe priorytety i w sposób bardziej proaktywny wykorzystywać możliwości. |
| --- | --- |

18.

Zdaje sobie sprawę z braku kultury innowacyjności w sektorze żeglugi śródlądowej i z jego przyczyn i podziela pogląd Komisji, że sektor ten powinien wziąć większą odpowiedzialność za inicjatywy w zakresie badań, rozwoju i innowacji (BRI), określić przyszłe priorytety i w sposób bardziej proaktywny wykorzystywać możliwości.

| 19. | Sugeruje, że władze lokalne i regionalne mogłyby przyczynić się do stosowania innowacji w sektorze poprzez wspieranie przystosowanych polityk w tym zakresie i ukierunkowane wykorzystywanie zasobów i instrumentów finansowych. |
| --- | --- |

19.

Sugeruje, że władze lokalne i regionalne mogłyby przyczynić się do stosowania innowacji w sektorze poprzez wspieranie przystosowanych polityk w tym zakresie i ukierunkowane wykorzystywanie zasobów i instrumentów finansowych.

c)   Sprawne funkcjonowanie rynku

| 20. | Wspiera wysiłki Komisji zmierzające do zmniejszenia rozproszenia uczestników rynku i zachęcające do synergii między nimi. Zdaje sobie sprawę, że niektóre przepisy dotyczące sektora żeglugi śródlądowej są stanowione na szczeblu regionalnym lub krajowym, i uważa, że, uwzględniając zasadę pomocniczości, Komisja będzie musiała wykazać się możliwie najdalej posuniętą elastycznością w procesie harmonizacji. |
| --- | --- |

20.

Wspiera wysiłki Komisji zmierzające do zmniejszenia rozproszenia uczestników rynku i zachęcające do synergii między nimi. Zdaje sobie sprawę, że niektóre przepisy dotyczące sektora żeglugi śródlądowej są stanowione na szczeblu regionalnym lub krajowym, i uważa, że, uwzględniając zasadę pomocniczości, Komisja będzie musiała wykazać się możliwie najdalej posuniętą elastycznością w procesie harmonizacji.

| 21. | Popiera internalizację kosztów zewnętrznych w odniesieniu do wszystkich środków transportu, ale zaznacza, że nie należy wykorzystywać tego do podnoszenia kosztów transportu. Jest zdania, że prawidłowe wyliczenie kosztów związanych z czynnikami zewnętrznymi umożliwi lepszą porównywalność każdego środka transportu i mogłoby doprowadzić do wykorzystywania bardziej przyjaznych środowisku środków transportu, zachęcić sektor do zajęcia się kwestią kosztów zewnętrznych i zwiększyć korzyści dla transportu wodnego. |
| --- | --- |

21.

Popiera internalizację kosztów zewnętrznych w odniesieniu do wszystkich środków transportu, ale zaznacza, że nie należy wykorzystywać tego do podnoszenia kosztów transportu. Jest zdania, że prawidłowe wyliczenie kosztów związanych z czynnikami zewnętrznymi umożliwi lepszą porównywalność każdego środka transportu i mogłoby doprowadzić do wykorzystywania bardziej przyjaznych środowisku środków transportu, zachęcić sektor do zajęcia się kwestią kosztów zewnętrznych i zwiększyć korzyści dla transportu wodnego.

| 22. | Uważa z drugiej strony, że należy starannie rozważyć kwestię nakładania opłat z tytułu korzystania z nowej infrastruktury lub w celu utrzymania istniejącej infrastruktury, gdyż oznaczałoby to dodatkowe obciążenie finansowe śródlądowego transportu wodnego i wymagałoby także zajęcia się kwestią opłat nakładanych na innych użytkowników dróg wodnych. |
| --- | --- |

22.

Uważa z drugiej strony, że należy starannie rozważyć kwestię nakładania opłat z tytułu korzystania z nowej infrastruktury lub w celu utrzymania istniejącej infrastruktury, gdyż oznaczałoby to dodatkowe obciążenie finansowe śródlądowego transportu wodnego i wymagałoby także zajęcia się kwestią opłat nakładanych na innych użytkowników dróg wodnych.

| 23. | Odnotowuje propozycję Komisji dotyczącą dokonania oceny przeszkód w dalszym rozwoju portów śródlądowych. Z zadowoleniem przyjąłby przeprowadzenie – przed wszczęciem procedur legislacyjnych – dalszych konsultacji w tej sprawie z zainteresowanymi władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

23.

Odnotowuje propozycję Komisji dotyczącą dokonania oceny przeszkód w dalszym rozwoju portów śródlądowych. Z zadowoleniem przyjąłby przeprowadzenie – przed wszczęciem procedur legislacyjnych – dalszych konsultacji w tej sprawie z zainteresowanymi władzami lokalnymi i regionalnymi.

d)   Poprawa jakości ochrony środowiska dzięki niskiemu poziomowi emisji

| 24. | Popiera wysiłki na rzecz ekologizacji floty i ograniczania zanieczyszczeń powietrza i podkreśla, że podejście to musi być neutralne technologicznie z punktu widzenia technologii silnika i wyboru paliw, a także mieć najlepszy stosunek kosztów i korzyści. |
| --- | --- |

24.

Popiera wysiłki na rzecz ekologizacji floty i ograniczania zanieczyszczeń powietrza i podkreśla, że podejście to musi być neutralne technologicznie z punktu widzenia technologii silnika i wyboru paliw, a także mieć najlepszy stosunek kosztów i korzyści.

| 25. | Sugeruje jednakże, że określenie możliwych korzyści w dziedzinie energii i ograniczania emisji dwutlenku węgla, jakie może przynieść ekologizacja floty, wymaga przeprowadzenia dokładnej oceny uwzględniającej wiek statku, pracę silnika, charakterystykę urządzeń załadunkowych danej jednostki, a także wzięcia pod uwagę dużej energochłonności związanej z dostarczaniem nowego silnika. W tym kontekście apeluje o poczynienie większych wysiłków w celu poprawy racjonalności gospodarczej i standaryzacji urządzeń służących do modernizacji, tak aby zmniejszyć koszty i emisję ze wszystkich statków. |
| --- | --- |

25.

Sugeruje jednakże, że określenie możliwych korzyści w dziedzinie energii i ograniczania emisji dwutlenku węgla, jakie może przynieść ekologizacja floty, wymaga przeprowadzenia dokładnej oceny uwzględniającej wiek statku, pracę silnika, charakterystykę urządzeń załadunkowych danej jednostki, a także wzięcia pod uwagę dużej energochłonności związanej z dostarczaniem nowego silnika. W tym kontekście apeluje o poczynienie większych wysiłków w celu poprawy racjonalności gospodarczej i standaryzacji urządzeń służących do modernizacji, tak aby zmniejszyć koszty i emisję ze wszystkich statków.

| 26. | Jest zdania, że brakuje obecnie zachęt, zarówno w postaci instrumentów prawnych, jak i środków finansowych, które umożliwiłyby sektorowi żeglugi śródlądowej skuteczne zajęcie się ograniczeniem emisji. Opowiada się w związku z tym za podejściem zintegrowanym, które przewiduje wykorzystanie wielu funduszy, takich jak LIFE+, TEN-T i „Horyzont 2020”, do ekologizacji floty śródlądowej. Z niecierpliwością oczekuje na ocenę skutków różnych rozważanych obecnie możliwości ograniczenia emisji ze statków, zarówno dużych, jak i małych, oraz statków nowych i już eksploatowanych, co umożliwiłoby zwalczanie zanieczyszczenia powietrza u źródła. |
| --- | --- |

26.

Jest zdania, że brakuje obecnie zachęt, zarówno w postaci instrumentów prawnych, jak i środków finansowych, które umożliwiłyby sektorowi żeglugi śródlądowej skuteczne zajęcie się ograniczeniem emisji. Opowiada się w związku z tym za podejściem zintegrowanym, które przewiduje wykorzystanie wielu funduszy, takich jak LIFE+, TEN-T i „Horyzont 2020”, do ekologizacji floty śródlądowej. Z niecierpliwością oczekuje na ocenę skutków różnych rozważanych obecnie możliwości ograniczenia emisji ze statków, zarówno dużych, jak i małych, oraz statków nowych i już eksploatowanych, co umożliwiłoby zwalczanie zanieczyszczenia powietrza u źródła.

| 27. | Kwestionuje przyjęte w dokumencie roboczym służb Komisji założenie, że LNG (2) jest jedynym sposobem osiągniecia odpowiedniej jakości powietrza. Kwestionuje także zakładaną rzekomą łatwość transferu rozwiązań technologicznych pomiędzy różne środki transportu w chwili, gdy nadal trwa debata na temat najwłaściwszego rozwiązania technologicznego, który umożliwiłby sektorowi spełnienie odpowiednich standardów. Uważa, że LNG jest obiecującą opcją, ale nie jedyną, a harmonogram jego wprowadzania nie wydaje się realistyczny. |
| --- | --- |

27.

Kwestionuje przyjęte w dokumencie roboczym służb Komisji założenie, że LNG (2) jest jedynym sposobem osiągniecia odpowiedniej jakości powietrza. Kwestionuje także zakładaną rzekomą łatwość transferu rozwiązań technologicznych pomiędzy różne środki transportu w chwili, gdy nadal trwa debata na temat najwłaściwszego rozwiązania technologicznego, który umożliwiłby sektorowi spełnienie odpowiednich standardów. Uważa, że LNG jest obiecującą opcją, ale nie jedyną, a harmonogram jego wprowadzania nie wydaje się realistyczny.

| 28. | Zwraca uwagę, że bez należytego zaangażowania samych zainteresowanych wspieranie rozwoju ekologicznego transportu śródlądowego może być utrudnione. |
| --- | --- |

28.

Zwraca uwagę, że bez należytego zaangażowania samych zainteresowanych wspieranie rozwoju ekologicznego transportu śródlądowego może być utrudnione.

e)   Wykwalifikowana siła robocza i wysoka jakość miejsc pracy

| 29. | Popiera zaproponowane przez Komisję podejście polegające na podniesieniu umiejętności i kwalifikacji w sektorze, co powinno poprawić dostęp do zatrudnienia i mobilność, zwiększyć bezpieczeństwo, podnieść jakość miejsc pracy i stworzyć równe warunki działania. |
| --- | --- |

29.

Popiera zaproponowane przez Komisję podejście polegające na podniesieniu umiejętności i kwalifikacji w sektorze, co powinno poprawić dostęp do zatrudnienia i mobilność, zwiększyć bezpieczeństwo, podnieść jakość miejsc pracy i stworzyć równe warunki działania.

f)   Integracja usług śródlądowego transportu wodnego w logistyczne łańcuchy multimodalne

| 30. | Odnotowuje potencjalną rolę władz lokalnych i regionalnych w lepszej integracji logistyki transportowej w żegludze śródlądowej z planami zrównoważonej mobilności w miastach. |
| --- | --- |

30.

Odnotowuje potencjalną rolę władz lokalnych i regionalnych w lepszej integracji logistyki transportowej w żegludze śródlądowej z planami zrównoważonej mobilności w miastach.

| 31. | Opowiada się za zintegrowaniem odpowiednich przepływów informacji z innych sektorów transportu z usługami informacji rzecznej (RIS) tam, gdzie daje się to praktycznie uzasadnić. Uznaje, że chociaż nie zostały jeszcze rozwiązane kwestie: (a) dzielenia się informacjami, które mogą mieć charakter szczególnie chronionych informacji handlowych, i (b) obciążeń, jakie stwarzają dla operatorów inwestycje w inteligentne systemy transportowe, to jest zdania, że zmodyfikowane RIS mogą być cennym narzędziem zarządzania łańcuchem dostaw, optymalizacji przepływu towarów i ograniczania kosztów i emisji. |
| --- | --- |

31.

Opowiada się za zintegrowaniem odpowiednich przepływów informacji z innych sektorów transportu z usługami informacji rzecznej (RIS) tam, gdzie daje się to praktycznie uzasadnić. Uznaje, że chociaż nie zostały jeszcze rozwiązane kwestie: (a) dzielenia się informacjami, które mogą mieć charakter szczególnie chronionych informacji handlowych, i (b) obciążeń, jakie stwarzają dla operatorów inwestycje w inteligentne systemy transportowe, to jest zdania, że zmodyfikowane RIS mogą być cennym narzędziem zarządzania łańcuchem dostaw, optymalizacji przepływu towarów i ograniczania kosztów i emisji.

| 32. | Z niecierpliwością oczekuje wyników przeprowadzanej obecnie oceny RIS. Ma nadzieję, że Komisja będzie w stanie zaproponować zmiany do dyrektywy w sprawie RIS, gdyż uważa, że inteligentne systemy transportowe (ITS) są istotnym elementem ułatwiającym wprowadzanie skutecznego transportu intermodalnego, pomagającym zapewnić sprawne funkcjonowanie śródlądowych dróg wodnych i zmniejszającym obciążenia administracyjne, w tym złożone wymagania transgraniczne ustanowione miedzy UE i państwami trzecimi. |
| --- | --- |

32.

Z niecierpliwością oczekuje wyników przeprowadzanej obecnie oceny RIS. Ma nadzieję, że Komisja będzie w stanie zaproponować zmiany do dyrektywy w sprawie RIS, gdyż uważa, że inteligentne systemy transportowe (ITS) są istotnym elementem ułatwiającym wprowadzanie skutecznego transportu intermodalnego, pomagającym zapewnić sprawne funkcjonowanie śródlądowych dróg wodnych i zmniejszającym obciążenia administracyjne, w tym złożone wymagania transgraniczne ustanowione miedzy UE i państwami trzecimi.

Zarządzanie

| 33. | Popiera zamiar zastosowania nowego podejścia do zarządzania sektorem żeglugi śródlądowej w celu rozwiązania problemu nakładania się przepisów prawnych i kompetencji. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje podpisanie porozumienia administracyjnego między DG MOVE a Centralną Komisją Żeglugi na Renie (CCNR). Zapewni ono ramy wzmocnionej współpracy wspierającej rozwój sektora żeglugi śródlądowej. Oczekuje z niecierpliwością zawarcia podobnych porozumień z innymi komisjami rzecznymi. |
| --- | --- |

33.

Popiera zamiar zastosowania nowego podejścia do zarządzania sektorem żeglugi śródlądowej w celu rozwiązania problemu nakładania się przepisów prawnych i kompetencji. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje podpisanie porozumienia administracyjnego między DG MOVE a Centralną Komisją Żeglugi na Renie (CCNR). Zapewni ono ramy wzmocnionej współpracy wspierającej rozwój sektora żeglugi śródlądowej. Oczekuje z niecierpliwością zawarcia podobnych porozumień z innymi komisjami rzecznymi.

| 34. | Zachęca jednostki żeglugi śródlądowej do zwiększenia koordynacji, by poprawić reprezentację tego sektora i przyjąć bezpośrednią odpowiedzialność za niektóre cele pakietu NAIADES II. |
| --- | --- |

34.

Zachęca jednostki żeglugi śródlądowej do zwiększenia koordynacji, by poprawić reprezentację tego sektora i przyjąć bezpośrednią odpowiedzialność za niektóre cele pakietu NAIADES II.

| 35. | Podkreśla potencjał strategii UE na rzecz regionu Dunaju, jeśli chodzi o zintegrowany rozwój i zarządzanie dorzeczem. Uważa, że wdrożenie tej strategii mogłoby bardzo ulepszyć żeglugę transportową na Dunaju, która dysponuje istotnym potencjałem zwiększenia natężenia ruchu. |
| --- | --- |

35.

Podkreśla potencjał strategii UE na rzecz regionu Dunaju, jeśli chodzi o zintegrowany rozwój i zarządzanie dorzeczem. Uważa, że wdrożenie tej strategii mogłoby bardzo ulepszyć żeglugę transportową na Dunaju, która dysponuje istotnym potencjałem zwiększenia natężenia ruchu.

Finansowanie

| 36. | Odnotowuje, że komunikat Komisji zawiera szereg odniesień do różnych unijnych programów finansowania (EFS, instrument „Łącząc Europę”, program „Horyzont 2020”). jednak wydaje się brakować w nim spójnego i systematycznego podejścia do wykorzystywania funduszy dla osiągnięcia wyznaczonych celów. |
| --- | --- |

36.

Odnotowuje, że komunikat Komisji zawiera szereg odniesień do różnych unijnych programów finansowania (EFS, instrument „Łącząc Europę”, program „Horyzont 2020”). jednak wydaje się brakować w nim spójnego i systematycznego podejścia do wykorzystywania funduszy dla osiągnięcia wyznaczonych celów.

| 37. | Zwraca się do Komisji o pilne opracowanie proponowanego dokumentu roboczego służb Komisji (SWD) w sprawie finansowania programu NAIADES. Zaleca, by oprócz identyfikacji i ilościowego określenia potrzeb inwestycyjnych sektora żeglugi śródlądowej zwrócić uwagę na zapewnienie jasnych wytycznych w sprawie dostępu do funduszy. Zaznacza, że dokument SWD byłby pożytecznym przyczynkiem do planu wdrażania (zaproponowanego w punkcie 11 powyżej). |
| --- | --- |

37.

Zwraca się do Komisji o pilne opracowanie proponowanego dokumentu roboczego służb Komisji (SWD) w sprawie finansowania programu NAIADES. Zaleca, by oprócz identyfikacji i ilościowego określenia potrzeb inwestycyjnych sektora żeglugi śródlądowej zwrócić uwagę na zapewnienie jasnych wytycznych w sprawie dostępu do funduszy. Zaznacza, że dokument SWD byłby pożytecznym przyczynkiem do planu wdrażania (zaproponowanego w punkcie 11 powyżej).

| 38. | Jest zdania, że europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne mogą wspierać kluczowe cele programu NAIADES, ale wyraża pewne obawy, że wskaźniki bazowe służące ocenie wyników tych funduszy, zwłaszcza EFRR i Funduszu Spójności, odnoszą się wyłącznie do infrastruktury drogowej i kolejowej. Wydaje się to zachęcać do inwestowania w te właśnie środki transportu kosztem śródlądowych dróg wodnych, które również oferują tego rodzaju możliwości. |
| --- | --- |

38.

Jest zdania, że europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne mogą wspierać kluczowe cele programu NAIADES, ale wyraża pewne obawy, że wskaźniki bazowe służące ocenie wyników tych funduszy, zwłaszcza EFRR i Funduszu Spójności, odnoszą się wyłącznie do infrastruktury drogowej i kolejowej. Wydaje się to zachęcać do inwestowania w te właśnie środki transportu kosztem śródlądowych dróg wodnych, które również oferują tego rodzaju możliwości.

| 39. | Odnotowuje zawarte w komunikacie odniesienie do instrumentów finansowych i uważa, że istnieje pewna możliwość finansowania sektora żeglugi śródlądowej przez Europejski Bank Inwestycyjny. |
| --- | --- |

39.

Odnotowuje zawarte w komunikacie odniesienie do instrumentów finansowych i uważa, że istnieje pewna możliwość finansowania sektora żeglugi śródlądowej przez Europejski Bank Inwestycyjny.

Uwagi szczegółowe na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia

| 40. | Popiera argumenty przemawiające za zaproponowaną zmianą do rozporządzenia w sprawie polityki w zakresie zdolności przewozowych floty wspólnotowej. Wprowadzenie jej ułatwiłoby wykorzystywanie funduszu rezerwowego i przeznaczenie go na dodatkowe środki służące promowaniu żeglugi śródlądowej, zgodnie z celami programu NAIADES II. |
| --- | --- |

40.

Popiera argumenty przemawiające za zaproponowaną zmianą do rozporządzenia w sprawie polityki w zakresie zdolności przewozowych floty wspólnotowej. Wprowadzenie jej ułatwiłoby wykorzystywanie funduszu rezerwowego i przeznaczenie go na dodatkowe środki służące promowaniu żeglugi śródlądowej, zgodnie z celami programu NAIADES II.

Uwagi szczegółowe na temat wniosku dotyczącego dyrektywy

| 41. | Zgadza się z celem proponowanej dyrektywy, jakim jest oddzielenie standardów technicznych od aspektów proceduralnych, co powinno uprościć proces aktualizacji tych standardów i zwiększyć przejrzystość sektora. |
| --- | --- |

41.

Zgadza się z celem proponowanej dyrektywy, jakim jest oddzielenie standardów technicznych od aspektów proceduralnych, co powinno uprościć proces aktualizacji tych standardów i zwiększyć przejrzystość sektora.

| 42. | Popiera zaproponowane pragmatyczne i elastyczne podejście przewidujące złagodzenie wymagań lub częściowe stosowanie wymagań technicznych dotyczących określonych rejonów (państw członkowskich), w zależności od charakterystyki ich śródlądowych dróg wodnych. |
| --- | --- |

42.

Popiera zaproponowane pragmatyczne i elastyczne podejście przewidujące złagodzenie wymagań lub częściowe stosowanie wymagań technicznych dotyczących określonych rejonów (państw członkowskich), w zależności od charakterystyki ich śródlądowych dróg wodnych.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

COM(2013) 621 final

Motyw 2

Uzasadnienie

Motyw 2 rozporządzenia odnosi się do dostosowywania statków zgodnie z postępem technicznym. Komitet Regionów pragnie dodać odniesienie do modernizacji z myślą o uczynieniu statków bardziej przyjaznymi dla środowiska, co jest jednym z głównych celów programu NAIADES II.

Poprawka 2

COM(2013) 621 final

Artykuł 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 8 rozporządzenia (WE) nr 718/1999 otrzymuje brzmienie: | Artykuł 8 rozporządzenia (WE) nr 718/1999 otrzymuje brzmienie: |
| „Artykuł 8
  Nie naruszając przepisów art. 3 ust. 5, każde państwo członkowskie może przedsięwziąć środki mające na celu w szczególności:






  — | ułatwienie przewoźnikom śródlądowym opuszczania branży w celu wcześniejszego przejścia na emeryturę albo przekwalifikowania się do pracy w innej dziedzinie, |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 8 rozporządzenia (WE) nr 718/1999 otrzymuje brzmienie:

Artykuł 8 rozporządzenia (WE) nr 718/1999 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Nie naruszając przepisów art. 3 ust. 5, każde państwo członkowskie może przedsięwziąć środki mające na celu w szczególności:

—

ułatwienie przewoźnikom śródlądowym opuszczania branży w celu wcześniejszego przejścia na emeryturę albo przekwalifikowania się do pracy w innej dziedzinie,

| — | organizację szkoleń zawodowych lub programów przekwalifikowania członków załogi odchodzących z sektora, |
| --- | --- |

—

organizację szkoleń zawodowych lub programów przekwalifikowania członków załogi odchodzących z sektora,

| — | doskonalenie umiejętności w zakresie żeglugi śródlądowej w celu zapewnienia rozwoju i przyszłości branży, |
| --- | --- |

—

doskonalenie umiejętności w zakresie żeglugi śródlądowej w celu zapewnienia rozwoju i przyszłości branży,

| — | zachęcanie właścicieli-szyprów do przystępowania do stowarzyszeń branżowych i wzmacnianie organizacji reprezentujących sektor śródlądowego transportu wodnego na szczeblu Unii, |
| --- | --- |

—

zachęcanie właścicieli-szyprów do przystępowania do stowarzyszeń branżowych i wzmacnianie organizacji reprezentujących sektor śródlądowego transportu wodnego na szczeblu Unii,

| — | zachęcanie do dostosowywania statków do postępu technicznego w celu polepszenia warunków pracy oraz zwiększenia bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

zachęcanie do dostosowywania statków do postępu technicznego w celu polepszenia warunków pracy oraz zwiększenia bezpieczeństwa,

| — | zachęcanie do modernizacji statków za pomocą rozwiązań innowacyjnych i ich dostosowywania do postępu technicznego w zakresie ochrony środowiska”. |
| --- | --- |

—

zachęcanie do modernizacji statków za pomocą rozwiązań innowacyjnych i ich dostosowywania do postępu technicznego w zakresie ochrony środowiska”.

„Artykuł 8

Nie naruszając przepisów art. 3 ust. 5, każde państwo członkowskie może przedsięwziąć środki mające na celu w szczególności:

| — | ułatwienie przewoźnikom śródlądowym opuszczania branży w celu wcześniejszego przejścia na emeryturę albo przekwalifikowania się do pracy w innej dziedzinie, |
| --- | --- |

—

ułatwienie przewoźnikom śródlądowym opuszczania branży w celu wcześniejszego przejścia na emeryturę albo przekwalifikowania się do pracy w innej dziedzinie,

| — | organizację szkoleń zawodowych lub programów przekwalifikowania członków załogi odchodzących z sektora, |
| --- | --- |

—

organizację szkoleń zawodowych lub programów przekwalifikowania członków załogi odchodzących z sektora,

| — | doskonalenie umiejętności w zakresie żeglugi śródlądowej w celu zapewnienia rozwoju i przyszłości branży, |
| --- | --- |

—

doskonalenie umiejętności w zakresie żeglugi śródlądowej w celu zapewnienia rozwoju i przyszłości branży,

| — | wspieranie
  zachęcanie właścicieli-szyprów do przystępowania
  w przystępowaniu do stowarzyszeń branżowych i wzmacnianie organizacji reprezentujących sektor śródlądowego transportu wodnego na szczeblu Unii, |
| --- | --- |

—

wspieranie
  zachęcanie właścicieli-szyprów do przystępowania
  w przystępowaniu do stowarzyszeń branżowych i wzmacnianie organizacji reprezentujących sektor śródlądowego transportu wodnego na szczeblu Unii,

| — | propagowanie
  zachęcanie do dostosowywania statków do postępu technicznego w celu polepszenia warunków pracy oraz zwiększenia bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

propagowanie
  zachęcanie do dostosowywania statków do postępu technicznego w celu polepszenia warunków pracy oraz zwiększenia bezpieczeństwa,

| — | zachęcanie do modernizacji statków za pomocą rozwiązań innowacyjnych i ich dostosowywania do postępu technicznego w zakresie ochrony środowiska”. |
| --- | --- |

—

zachęcanie do modernizacji statków za pomocą rozwiązań innowacyjnych i ich dostosowywania do postępu technicznego w zakresie ochrony środowiska”.

Możliwe jest także podjęcie innych środków, jeśli są one zgodne z celami pakietu NAIADES i przyczyniają się do ich osiągnięcia.

Możliwe jest także podjęcie innych środków, jeśli są one zgodne z celami pakietu NAIADES i przyczyniają się do ich osiągnięcia.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Komitet Regionów pragnąłby, by fundusz rezerwowy wykorzystywano w sposób proaktywny i by pomógł on w osiągnięciu celów określonych w pakiecie NAIADES. Uważa ponadto, że słowo „zachęcanie” jest zbyt ogólnikowe i powinno zostać zastąpione mocniejszym sformułowaniem, by zapewnić bardziej proaktywne podejście ze strony państw członkowskich.

Bruksela, 31 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  PLATINA – platforma na rzecz wdrażania programu NAIADES, finansowana w ramach 7PR.

1

(2)  Skroplony gaz ziemny (LNG).

2

---

| 26.4.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 126/53 |
| --- | --- | --- | --- |

26.4.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 126/53

---

Opinia Komitetu Regionów – Europejski jednolity rynek łączności elektronicznej

2014/C 126/13

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem ogólny cel wniosku Komisji, którym jest podążanie w kierunku jednolitego rynku łączności elektronicznej, w ramach którego obywatele i przedsiębiorstwa mają dostęp do usług łączności elektronicznej niezależnie od tego, gdzie są one świadczone na terytorium Unii, bez ograniczeń transgranicznych oraz bez konieczności ponoszenia nieuzasadnionych kosztów dodatkowych, a przedsiębiorstwa zapewniające sieci łączności elektronicznej i świadczące usługi łączności elektronicznej mogą prowadzić działalność i świadczyć takie usługi niezależnie od tego, gdzie na terytorium UE mają siedzibę, oraz niezależnie od tego, gdzie na terytorium UE znajdują się ich klienci. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem ogólny cel wniosku Komisji, którym jest podążanie w kierunku jednolitego rynku łączności elektronicznej, w ramach którego obywatele i przedsiębiorstwa mają dostęp do usług łączności elektronicznej niezależnie od tego, gdzie są one świadczone na terytorium Unii, bez ograniczeń transgranicznych oraz bez konieczności ponoszenia nieuzasadnionych kosztów dodatkowych, a przedsiębiorstwa zapewniające sieci łączności elektronicznej i świadczące usługi łączności elektronicznej mogą prowadzić działalność i świadczyć takie usługi niezależnie od tego, gdzie na terytorium UE mają siedzibę, oraz niezależnie od tego, gdzie na terytorium UE znajdują się ich klienci.

| 2. | Potwierdza cel określony w strategii „Europa 2020” i Europejskiej agendzie cyfrowej, tzn. utworzenie rosnącego, skutecznego i dynamicznego jednolitego rynku cyfrowego, z którego będą czerpać korzyści wszystkie sektory gospodarki. |
| --- | --- |

2.

Potwierdza cel określony w strategii „Europa 2020” i Europejskiej agendzie cyfrowej, tzn. utworzenie rosnącego, skutecznego i dynamicznego jednolitego rynku cyfrowego, z którego będą czerpać korzyści wszystkie sektory gospodarki.

| 3. | Podkreśla znaczenie łączności zapewnianej przez sieci łączności elektronicznej oraz wspierania integracji rynku dla przedsiębiorstw i konsumentów. Podkreśla również ogromne szanse, które stwarza jednolity rynek cyfrowy dla całego europejskiego społeczeństwa. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla znaczenie łączności zapewnianej przez sieci łączności elektronicznej oraz wspierania integracji rynku dla przedsiębiorstw i konsumentów. Podkreśla również ogromne szanse, które stwarza jednolity rynek cyfrowy dla całego europejskiego społeczeństwa.

| 4. | Jednocześnie jednak wskazuje na fakt, że dostosowując europejskie ramy regulacyjne dotyczące łączności elektronicznej, trzeba w dostatecznym stopniu uwzględnić stan faktyczny i warunki prawne w państwach członkowskich i regionach. |
| --- | --- |

4.

Jednocześnie jednak wskazuje na fakt, że dostosowując europejskie ramy regulacyjne dotyczące łączności elektronicznej, trzeba w dostatecznym stopniu uwzględnić stan faktyczny i warunki prawne w państwach członkowskich i regionach.

| 5. | Wnosi, by wziąć pod uwagę fakt, że wobec istniejącej w UE przepaści cyfrowej, niedostatecznej infrastruktury ICT, zróżnicowanych warunków wyjściowych, znacznych różnic w sytuacji majątkowej i dochodowej w państwach członkowskich i między nimi, dalszy rozwój społeczeństwa cyfrowego i stopniowe osiągnięcie spójności będzie możliwe tylko dzięki przyjęciu metody stopniowych kroków i różnych prędkości. |
| --- | --- |

5.

Wnosi, by wziąć pod uwagę fakt, że wobec istniejącej w UE przepaści cyfrowej, niedostatecznej infrastruktury ICT, zróżnicowanych warunków wyjściowych, znacznych różnic w sytuacji majątkowej i dochodowej w państwach członkowskich i między nimi, dalszy rozwój społeczeństwa cyfrowego i stopniowe osiągnięcie spójności będzie możliwe tylko dzięki przyjęciu metody stopniowych kroków i różnych prędkości.

| 6. | Poddaje pod rozwagę, że niektóre państwa członkowskie przyjęły już uregulowania mające doprowadzić do zniwelowania dysproporcji między miastami a obszarami wiejskimi w zakresie łączności szerokopasmowej. Przepisy ogólnounijne muszą uwzględniać zróżnicowaną sytuację w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

6.

Poddaje pod rozwagę, że niektóre państwa członkowskie przyjęły już uregulowania mające doprowadzić do zniwelowania dysproporcji między miastami a obszarami wiejskimi w zakresie łączności szerokopasmowej. Przepisy ogólnounijne muszą uwzględniać zróżnicowaną sytuację w państwach członkowskich.

| 7. | Przypomina, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w przyczynianiu się do zapewnienia szerokopasmowego dostępu po rozsądnej cenie w regionach, w których mechanizmy rynku zawodzą, w prowadzeniu projektów pilotażowych w zakresie niwelowania różnic pod względem dostępności elektronicznej oraz w opracowywaniu nowych podejść w dziedzinie internetowych usług publicznych skoncentrowanych na potrzebach ludności. |
| --- | --- |

7.

Przypomina, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w przyczynianiu się do zapewnienia szerokopasmowego dostępu po rozsądnej cenie w regionach, w których mechanizmy rynku zawodzą, w prowadzeniu projektów pilotażowych w zakresie niwelowania różnic pod względem dostępności elektronicznej oraz w opracowywaniu nowych podejść w dziedzinie internetowych usług publicznych skoncentrowanych na potrzebach ludności.

| 8. | Przypomina, że na obszarach wiejskich, uznawanych przez operatorów prywatnych za mało rentowne, władze lokalne i regionalne zmuszone są wnosić wkład w finansowanie infrastruktury cyfrowej. Aby zapewnić równy dostęp do nowych technologii wszystkim obywatelom i obszarom, Komitet wzywa Komisję do wspierania samorządów w ich wysiłkach w zakresie finansowania poprzez zezwolenie na udział europejskich funduszy strukturalnych w finansowaniu infrastruktury cyfrowej we wszystkich regionach europejskich oraz poprzez uznanie, że projekty instalacji cyfrowych na obszarach wiejskich i słabo zaludnionych mają charakter usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. |
| --- | --- |

8.

Przypomina, że na obszarach wiejskich, uznawanych przez operatorów prywatnych za mało rentowne, władze lokalne i regionalne zmuszone są wnosić wkład w finansowanie infrastruktury cyfrowej. Aby zapewnić równy dostęp do nowych technologii wszystkim obywatelom i obszarom, Komitet wzywa Komisję do wspierania samorządów w ich wysiłkach w zakresie finansowania poprzez zezwolenie na udział europejskich funduszy strukturalnych w finansowaniu infrastruktury cyfrowej we wszystkich regionach europejskich oraz poprzez uznanie, że projekty instalacji cyfrowych na obszarach wiejskich i słabo zaludnionych mają charakter usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.

| 9. | Krytycznie ocenia w tym kontekście niewielką pulę środków finansowych przeznaczonych na rozwój sieci szerokopasmowych w ramach instrumentu „Łącząc Europę” na lata 2014–2020. |
| --- | --- |

9.

Krytycznie ocenia w tym kontekście niewielką pulę środków finansowych przeznaczonych na rozwój sieci szerokopasmowych w ramach instrumentu „Łącząc Europę” na lata 2014–2020.

| 10. | Stwierdza, że szybki rozwój także sieci światłowodowych na tzw. ostatniej mili jest krokiem niezbędnym, by również obciążenie związane z przesyłem danych w sieciach łączności ruchomej można było za pośrednictwem odpowiednich routerów przekierować do sieci stacjonarnych. |
| --- | --- |

10.

Stwierdza, że szybki rozwój także sieci światłowodowych na tzw. ostatniej mili jest krokiem niezbędnym, by również obciążenie związane z przesyłem danych w sieciach łączności ruchomej można było za pośrednictwem odpowiednich routerów przekierować do sieci stacjonarnych.

| 11. | Jest zdania, że nie można dopuścić do tego, by ogólnounijne regulacje powodowały niekorzystne warunki konkurencji dla państw członkowskich o stosunkowo małej liczbie ludności i małej powierzchni. |
| --- | --- |

11.

Jest zdania, że nie można dopuścić do tego, by ogólnounijne regulacje powodowały niekorzystne warunki konkurencji dla państw członkowskich o stosunkowo małej liczbie ludności i małej powierzchni.

| 12. | Powtarza swoją opinię, że technologie informacyjno-komunikacyjne leżące u podstaw otwartego społeczeństwa informacyjnego powinny zaspokajać potrzeby wszystkich obywateli, w tym osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. |
| --- | --- |

12.

Powtarza swoją opinię, że technologie informacyjno-komunikacyjne leżące u podstaw otwartego społeczeństwa informacyjnego powinny zaspokajać potrzeby wszystkich obywateli, w tym osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.

| 13. | Podkreśla, że przetwarzanie danych osobowych przewidziane w rozporządzeniu powinno podlegać obowiązującemu prawodawstwu unijnemu i krajowemu, w tym szczególnie dyrektywom 95/46/WE i 2002/58/WE. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla, że przetwarzanie danych osobowych przewidziane w rozporządzeniu powinno podlegać obowiązującemu prawodawstwu unijnemu i krajowemu, w tym szczególnie dyrektywom 95/46/WE i 2002/58/WE.

| 14. | Ubolewa, że wniosek dotyczący rozporządzenia nie został poddany konsultacji publicznej, w której wszystkie zainteresowane strony mogłyby wyrazić swoje zdanie na temat konkretnych planowanych zmian prawa. |
| --- | --- |

14.

Ubolewa, że wniosek dotyczący rozporządzenia nie został poddany konsultacji publicznej, w której wszystkie zainteresowane strony mogłyby wyrazić swoje zdanie na temat konkretnych planowanych zmian prawa.

| 15. | Jest przekonany, że konieczne jest dokładne przeanalizowanie obszernych propozycji, dlatego też uważa, że przewidziane przez Komisję stosowanie rozporządzenia od 1 lipca 2014 r. jest planem niezwykle ambitnym. |
| --- | --- |

15.

Jest przekonany, że konieczne jest dokładne przeanalizowanie obszernych propozycji, dlatego też uważa, że przewidziane przez Komisję stosowanie rozporządzenia od 1 lipca 2014 r. jest planem niezwykle ambitnym.

Jednolite zezwolenie unijne

| 16. | Przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem zamiar wprowadzenia jednolitego unijnego zezwolenia ogólnego, którego celem ma być uproszczenie rozdrobnionych krajowych procedur udzielania zezwoleń i zapewnienie zainteresowanym przedsiębiorstwom spójności regulacyjnej i przewidywalności. |
| --- | --- |

16.

Przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem zamiar wprowadzenia jednolitego unijnego zezwolenia ogólnego, którego celem ma być uproszczenie rozdrobnionych krajowych procedur udzielania zezwoleń i zapewnienie zainteresowanym przedsiębiorstwom spójności regulacyjnej i przewidywalności.

| 17. | Wnosi, by zadbać o to, by jednolita unijna procedura wydawania zezwoleń nie doprowadziła do zwiększenia niepewności prawa i zmniejszenia przewidywalności środków regulacyjnych. |
| --- | --- |

17.

Wnosi, by zadbać o to, by jednolita unijna procedura wydawania zezwoleń nie doprowadziła do zwiększenia niepewności prawa i zmniejszenia przewidywalności środków regulacyjnych.

| 18. | Stwierdza, że zaproponowana zmiana dyrektywy 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej oznacza znaczące przeniesienie kompetencji na Unię Europejską kosztem krajowych organów regulacyjnych. W szczególności prawo umożliwiające Komisji Europejskiej zobowiązanie krajowych organów regulacyjnych do cofnięcia projektowanego środka trwale ogranicza możliwości wpływu tych organów. |
| --- | --- |

18.

Stwierdza, że zaproponowana zmiana dyrektywy 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej oznacza znaczące przeniesienie kompetencji na Unię Europejską kosztem krajowych organów regulacyjnych. W szczególności prawo umożliwiające Komisji Europejskiej zobowiązanie krajowych organów regulacyjnych do cofnięcia projektowanego środka trwale ogranicza możliwości wpływu tych organów.

| 19. | Wnosi, by zagwarantować, by przysługujące jedynie krajowemu organowi regulacyjnemu państwa członkowskiego siedziby dostawcy uprawnienie do zawieszenia lub cofnięcia praw europejskiego dostawcy łączności elektronicznej (art. 6 ust. 1) nie przerodziło się w wyścig regulacyjny „w dół” i nie przyczyniło się do zjawiska „forum shopping”, czyli wyboru państwa członkowskiego pod kątem najkorzystniejszej sytuacji. |
| --- | --- |

19.

Wnosi, by zagwarantować, by przysługujące jedynie krajowemu organowi regulacyjnemu państwa członkowskiego siedziby dostawcy uprawnienie do zawieszenia lub cofnięcia praw europejskiego dostawcy łączności elektronicznej (art. 6 ust. 1) nie przerodziło się w wyścig regulacyjny „w dół” i nie przyczyniło się do zjawiska „forum shopping”, czyli wyboru państwa członkowskiego pod kątem najkorzystniejszej sytuacji.

Koordynacja użytkowania widma radiowego

| 20. | Podkreśla, że częstotliwości radiowe są ograniczonym zasobem publicznym. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla, że częstotliwości radiowe są ograniczonym zasobem publicznym.

| 21. | Podziela opinię Komisji, że efektywne zarządzanie widmem częstotliwości radiowych ma duże znaczenie dla ułatwienia dostępu operatorom i promowania innowacji oraz różnorodności kulturowej. |
| --- | --- |

21.

Podziela opinię Komisji, że efektywne zarządzanie widmem częstotliwości radiowych ma duże znaczenie dla ułatwienia dostępu operatorom i promowania innowacji oraz różnorodności kulturowej.

| 22. | Stwierdza, że przewidziane przyznanie Komisji Europejskiej uprawnień, na mocy których może ona ustanawiać wiążące harmonogramy przydzielania widma oraz zobowiązać krajowe organy regulacyjne do wycofania zaproponowanych środków naprawczych, oznacza daleko idące przeniesienie na Unię Europejską kompetencji w zakresie zarządzania widmem radiowym. |
| --- | --- |

22.

Stwierdza, że przewidziane przyznanie Komisji Europejskiej uprawnień, na mocy których może ona ustanawiać wiążące harmonogramy przydzielania widma oraz zobowiązać krajowe organy regulacyjne do wycofania zaproponowanych środków naprawczych, oznacza daleko idące przeniesienie na Unię Europejską kompetencji w zakresie zarządzania widmem radiowym.

| 23. | Ponownie podnosi zastrzeżenia co do przekazania UE jeszcze większych uprawnień w zakresie zarządzania widmem radiowym. Zastrzeżenia te wyraził już w 2008 r. w związku z pakietem reform telekomunikacyjnych, a obecny wniosek dotyczący rozporządzenia także ich nie eliminuje. |
| --- | --- |

23.

Ponownie podnosi zastrzeżenia co do przekazania UE jeszcze większych uprawnień w zakresie zarządzania widmem radiowym. Zastrzeżenia te wyraził już w 2008 r. w związku z pakietem reform telekomunikacyjnych, a obecny wniosek dotyczący rozporządzenia także ich nie eliminuje.

| 24. | Przypomina, że działania w ramach programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego (RSPP), m.in. ustanowienie do 2015 r. wykazu obecnych zastosowań widma, nie zostały jeszcze zakończone i najpierw powinny zostać poddane ocenie. |
| --- | --- |

24.

Przypomina, że działania w ramach programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego (RSPP), m.in. ustanowienie do 2015 r. wykazu obecnych zastosowań widma, nie zostały jeszcze zakończone i najpierw powinny zostać poddane ocenie.

| 25. | Stwierdza, że na przeszkodzie wprowadzeniu ogólnounijnych uregulowań dotyczących wykorzystania widma radiowego stoją wiążące państwa członkowskie uwarunkowania prawne i techniczne, które można wyeliminować dopiero w perspektywie średnio- i długoterminowej. |
| --- | --- |

25.

Stwierdza, że na przeszkodzie wprowadzeniu ogólnounijnych uregulowań dotyczących wykorzystania widma radiowego stoją wiążące państwa członkowskie uwarunkowania prawne i techniczne, które można wyeliminować dopiero w perspektywie średnio- i długoterminowej.

| 26. | Wskazuje na fakt, że przy ogólnounijnej reorganizacji częstotliwości i procedur przydzielania widma radiowego należy uwzględniać zawarte już umowy licencyjne, z okresem obowiązywania nawet do 20 lat. |
| --- | --- |

26.

Wskazuje na fakt, że przy ogólnounijnej reorganizacji częstotliwości i procedur przydzielania widma radiowego należy uwzględniać zawarte już umowy licencyjne, z okresem obowiązywania nawet do 20 lat.

| 27. | Zauważa, że w niektórych państwach członkowskich przydzielanie częstotliwości z tzw. dywidendy cyfrowej II jest już na etapie planowania i zgodnie z przewidywaniami ma nastąpić pod koniec 2014 i na początku 2015 r. W związku z tym dostrzega pilną potrzebę wyjaśnienia tej kwestii z właściwymi organami państw członkowskich, zanim ureguluje się ją w drodze rozporządzenia. |
| --- | --- |

27.

Zauważa, że w niektórych państwach członkowskich przydzielanie częstotliwości z tzw. dywidendy cyfrowej II jest już na etapie planowania i zgodnie z przewidywaniami ma nastąpić pod koniec 2014 i na początku 2015 r. W związku z tym dostrzega pilną potrzebę wyjaśnienia tej kwestii z właściwymi organami państw członkowskich, zanim ureguluje się ją w drodze rozporządzenia.

| 28. | Podkreśla, że w państwach członkowskich i regionach powinna być dostępna wystarczająca rezerwa częstotliwości na innowacyjne zastosowania. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla, że w państwach członkowskich i regionach powinna być dostępna wystarczająca rezerwa częstotliwości na innowacyjne zastosowania.

| 29. | Uważa, że istotne jest, by w pełni wykorzystać technologiczne i prawne możliwości współdzielenia widma oraz innowacyjnych nowych technologii, takich jak kognitywne technologie radiowe, technologie ultraszerokopasmowe i wolne (tzw. białe) zakresy, tak by w ten sposób doprowadzić do bardziej efektywnego wykorzystania widma radiowego. |
| --- | --- |

29.

Uważa, że istotne jest, by w pełni wykorzystać technologiczne i prawne możliwości współdzielenia widma oraz innowacyjnych nowych technologii, takich jak kognitywne technologie radiowe, technologie ultraszerokopasmowe i wolne (tzw. białe) zakresy, tak by w ten sposób doprowadzić do bardziej efektywnego wykorzystania widma radiowego.

| 30. | Wyraża zaniepokojenie, że zaproponowana zmiana ram regulacyjnych może spowodować opóźnienia w przydzielaniu częstotliwości radiowych w najbliższych 12–18 miesiącach. |
| --- | --- |

30.

Wyraża zaniepokojenie, że zaproponowana zmiana ram regulacyjnych może spowodować opóźnienia w przydzielaniu częstotliwości radiowych w najbliższych 12–18 miesiącach.

| 31. | W związku z tymi zastrzeżeniami zgłasza sprzeciw wobec zaproponowanych przez Komisję Europejską działań mających na celu harmonizację zarządzania widmem radiowym i wskazuje na możliwość zapewnienia spójnego zarządzania widmem w drodze porozumień międzynarodowych, z zachowaniem niezależnych kompetencji państw członkowskich w zakresie częstotliwości. |
| --- | --- |

31.

W związku z tymi zastrzeżeniami zgłasza sprzeciw wobec zaproponowanych przez Komisję Europejską działań mających na celu harmonizację zarządzania widmem radiowym i wskazuje na możliwość zapewnienia spójnego zarządzania widmem w drodze porozumień międzynarodowych, z zachowaniem niezależnych kompetencji państw członkowskich w zakresie częstotliwości.

| 32. | Zachęca, by przed wprowadzeniem europejskiego systemu dotyczącego widma radiowego najpierw ustalić status quo, jeśli chodzi o plany przydzielania częstotliwości i terminy w całej UE, a następnie na podstawie tych informacji opracować koncepcję ujednolicenia – w perspektywie długoterminowej – procedury przydzielania częstotliwości. |
| --- | --- |

32.

Zachęca, by przed wprowadzeniem europejskiego systemu dotyczącego widma radiowego najpierw ustalić status quo, jeśli chodzi o plany przydzielania częstotliwości i terminy w całej UE, a następnie na podstawie tych informacji opracować koncepcję ujednolicenia – w perspektywie długoterminowej – procedury przydzielania częstotliwości.

| 33. | Zaleca, by najpierw określić jedną główną dziedzinę polityki w zakresie widma radiowego, o strategicznym znaczeniu dla ogólnounijnej polityki dotyczącej infrastruktury sieci, oraz proponuje, by skoncentrować się na sieciach łączności ruchomej, na odpowiednich możliwościach dostępu do sieci, takich jak WLAN, oraz na obejmującej całą UE sieci LTE. |
| --- | --- |

33.

Zaleca, by najpierw określić jedną główną dziedzinę polityki w zakresie widma radiowego, o strategicznym znaczeniu dla ogólnounijnej polityki dotyczącej infrastruktury sieci, oraz proponuje, by skoncentrować się na sieciach łączności ruchomej, na odpowiednich możliwościach dostępu do sieci, takich jak WLAN, oraz na obejmującej całą UE sieci LTE.

| 34. | Zauważa, że ograniczenie się do widma łączności ruchomej oznacza jednocześnie przestrzeganie zasady pomocniczości, ponieważ dzięki temu na poziomie ogólnounijnym przydzielane są tylko takie częstotliwości, w przypadku których można oczekiwać, że procedura ta przyniesie faktyczny wzrost efektywności. |
| --- | --- |

34.

Zauważa, że ograniczenie się do widma łączności ruchomej oznacza jednocześnie przestrzeganie zasady pomocniczości, ponieważ dzięki temu na poziomie ogólnounijnym przydzielane są tylko takie częstotliwości, w przypadku których można oczekiwać, że procedura ta przyniesie faktyczny wzrost efektywności.

| 35. | Przyjmuje zdecydowanie z zadowoleniem propozycję dotyczącą ułatwienia zastosowania ogólnodostępnej łączności RLAN, czego efektem będzie szersze rozpowszechnienie ogólnodostępnej łączności internetowej. |
| --- | --- |

35.

Przyjmuje zdecydowanie z zadowoleniem propozycję dotyczącą ułatwienia zastosowania ogólnodostępnej łączności RLAN, czego efektem będzie szersze rozpowszechnienie ogólnodostępnej łączności internetowej.

| 36. | Stwierdza, że objęcie ogólnym zezwoleniem udostępnienia i funkcjonowania niepowodujących zakłóceń punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu – zgodnie z parametrami technicznymi określonymi przez Komisję Europejską – ogranicza możliwości wpływu władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

36.

Stwierdza, że objęcie ogólnym zezwoleniem udostępnienia i funkcjonowania niepowodujących zakłóceń punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu – zgodnie z parametrami technicznymi określonymi przez Komisję Europejską – ogranicza możliwości wpływu władz lokalnych i regionalnych.

Neutralność sieci i prawa użytkowników końcowych

| 37. | Przyjmuje z zadowoleniem cel Komisji Europejskiej, by poprzez harmonizację praw użytkowników końcowych usług łączności elektronicznej zapewnić, że obywatele i usługodawcy w całej UE będą mieli podobne prawa i obowiązki oraz możliwość wprowadzania na rynek i nabywania usług w innych państwach członkowskich na takich samych warunkach. |
| --- | --- |

37.

Przyjmuje z zadowoleniem cel Komisji Europejskiej, by poprzez harmonizację praw użytkowników końcowych usług łączności elektronicznej zapewnić, że obywatele i usługodawcy w całej UE będą mieli podobne prawa i obowiązki oraz możliwość wprowadzania na rynek i nabywania usług w innych państwach członkowskich na takich samych warunkach.

| 38. | Popiera cel polegający na zapewnieniu użytkownikom końcowym niedyskryminacyjnego dostępu do takich sieci i usług łączności dostarczanych przez przedsiębiorstwo mające siedzibę w innym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

38.

Popiera cel polegający na zapewnieniu użytkownikom końcowym niedyskryminacyjnego dostępu do takich sieci i usług łączności dostarczanych przez przedsiębiorstwo mające siedzibę w innym państwie członkowskim.

| 39. | Popiera wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz poprawy ochrony konsumentów i wzmocnienia praw użytkowników w dziedzinie łączności elektronicznej poprzez bardziej szczegółowe informowanie konsumentów o cenach i warunkach świadczenia usług. |
| --- | --- |

39.

Popiera wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz poprawy ochrony konsumentów i wzmocnienia praw użytkowników w dziedzinie łączności elektronicznej poprzez bardziej szczegółowe informowanie konsumentów o cenach i warunkach świadczenia usług.

| 40. | Uznaje, że zasada neutralności sieci jest istotnym warunkiem wstępnym dla rozwoju innowacyjnego internetu o otwartej, dynamicznej i złożonej strukturze, a także dla zapewnienia równych warunków w interesie obywateli i przedsiębiorców europejskich. |
| --- | --- |

40.

Uznaje, że zasada neutralności sieci jest istotnym warunkiem wstępnym dla rozwoju innowacyjnego internetu o otwartej, dynamicznej i złożonej strukturze, a także dla zapewnienia równych warunków w interesie obywateli i przedsiębiorców europejskich.

| 41. | Podziela zdanie Parlamentu Europejskiego, zgodnie z którym rozwiązania zaproponowane w odniesieniu do neutralności sieci można skutecznie wdrożyć jedynie dzięki spójnemu europejskiemu podejściu. W związku z tym przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem inicjatywę Komisji Europejskiej, by zaproponować uregulowania w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

41.

Podziela zdanie Parlamentu Europejskiego, zgodnie z którym rozwiązania zaproponowane w odniesieniu do neutralności sieci można skutecznie wdrożyć jedynie dzięki spójnemu europejskiemu podejściu. W związku z tym przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem inicjatywę Komisji Europejskiej, by zaproponować uregulowania w tej dziedzinie.

| 42. | Podkreśla, że otwarty charakter internetu stał się główną siłą napędową konkurencyjności, wzrostu gospodarczego, rozwoju społecznego i innowacji, dzięki czemu doszło do spektakularnego rozwoju oprogramowania, treści i usług on-line, a co za tym idzie – do imponującego poszerzenia oferty dostępnych treści i usług i zwiększenia popytu na nie. Ów otwarty charakter sprawił również, że internet w szczególnie istotny sposób przyczynił się do przyspieszenia swobodnego przepływu wiedzy, idei i informacji, w tym także w krajach o ograniczonym dostępie do niezależnych mediów. |
| --- | --- |

42.

Podkreśla, że otwarty charakter internetu stał się główną siłą napędową konkurencyjności, wzrostu gospodarczego, rozwoju społecznego i innowacji, dzięki czemu doszło do spektakularnego rozwoju oprogramowania, treści i usług on-line, a co za tym idzie – do imponującego poszerzenia oferty dostępnych treści i usług i zwiększenia popytu na nie. Ów otwarty charakter sprawił również, że internet w szczególnie istotny sposób przyczynił się do przyspieszenia swobodnego przepływu wiedzy, idei i informacji, w tym także w krajach o ograniczonym dostępie do niezależnych mediów.

| 43. | Zgadza się z Parlamentem Europejskim, że z odejściem od koncepcji neutralności sieci i od zasady starannego działania wiążą się poważne problemy – takie jak zachowanie niezgodne z zasadami uczciwej konkurencji, blokowanie innowacji, ograniczanie wolności wypowiedzi i pluralizmu mediów, brak świadomości konsumentów i naruszenia prywatności – które będą szkodzić przedsiębiorcom, konsumentom oraz całemu społeczeństwu demokratycznemu. |
| --- | --- |

43.

Zgadza się z Parlamentem Europejskim, że z odejściem od koncepcji neutralności sieci i od zasady starannego działania wiążą się poważne problemy – takie jak zachowanie niezgodne z zasadami uczciwej konkurencji, blokowanie innowacji, ograniczanie wolności wypowiedzi i pluralizmu mediów, brak świadomości konsumentów i naruszenia prywatności – które będą szkodzić przedsiębiorcom, konsumentom oraz całemu społeczeństwu demokratycznemu.

| 44. | Jest przekonany, że przepisy art. 23 wniosku Komisji Europejskiej nie odpowiadają tak rozumianej zasadzie neutralności sieci, i zaleca ich gruntowną zmianę. |
| --- | --- |

44.

Jest przekonany, że przepisy art. 23 wniosku Komisji Europejskiej nie odpowiadają tak rozumianej zasadzie neutralności sieci, i zaleca ich gruntowną zmianę.

| 45. | Wskazuje z naciskiem na zagrożenie dla neutralności sieci, które mogą powodować umowy dotyczące świadczenia usług specjalistycznych o podwyższonej jakości zawierane między dostawcami łączności a dostawcami treści. |
| --- | --- |

45.

Wskazuje z naciskiem na zagrożenie dla neutralności sieci, które mogą powodować umowy dotyczące świadczenia usług specjalistycznych o podwyższonej jakości zawierane między dostawcami łączności a dostawcami treści.

| 46. | Żywi obawę, że stosowanie art. 23 ust. 2 może doprowadzić do uprzywilejowania przedsiębiorstw o mocnej pozycji finansowej lub do pogorszenia sytuacji mniejszych dostawców treści i użytkowników końcowych. Przestrzega przed podminowywaniem fundamentalnej zasady internetu, jaką jest powszechna dostępność, przed ograniczaniem innowacyjności internetu i zagrożeniami dla różnorodności kulturowej w sieci. |
| --- | --- |

46.

Żywi obawę, że stosowanie art. 23 ust. 2 może doprowadzić do uprzywilejowania przedsiębiorstw o mocnej pozycji finansowej lub do pogorszenia sytuacji mniejszych dostawców treści i użytkowników końcowych. Przestrzega przed podminowywaniem fundamentalnej zasady internetu, jaką jest powszechna dostępność, przed ograniczaniem innowacyjności internetu i zagrożeniami dla różnorodności kulturowej w sieci.

| 47. | Popiera postulat, by dostawcy usług internetowych nie stosowali blokowania, dyskryminacji, zakłóceń ani ograniczeń dotyczących swobody każdego użytkownika w korzystaniu z usługi w celu dostępu, wykorzystywania, wysyłania, umieszczania, otrzymywania lub oferowania dowolnych treści, aplikacji lub usług niezależnie od źródła i celu. |
| --- | --- |

47.

Popiera postulat, by dostawcy usług internetowych nie stosowali blokowania, dyskryminacji, zakłóceń ani ograniczeń dotyczących swobody każdego użytkownika w korzystaniu z usługi w celu dostępu, wykorzystywania, wysyłania, umieszczania, otrzymywania lub oferowania dowolnych treści, aplikacji lub usług niezależnie od źródła i celu.

| 48. | W związku z tym przyjmuje z dużym zadowoleniem zakaz blokowania, opóźniania, obniżania jakości lub dyskryminowania określonych treści, aplikacji lub usług (art. 23 ust. 5), zwraca jednak uwagę, że zaproponowane odstępstwa, ze względu na ich nieokreśloność i niejasność prawną, mogą prowadzić do tego, że przepis ten pozostanie w znacznym stopniu martwy. |
| --- | --- |

48.

W związku z tym przyjmuje z dużym zadowoleniem zakaz blokowania, opóźniania, obniżania jakości lub dyskryminowania określonych treści, aplikacji lub usług (art. 23 ust. 5), zwraca jednak uwagę, że zaproponowane odstępstwa, ze względu na ich nieokreśloność i niejasność prawną, mogą prowadzić do tego, że przepis ten pozostanie w znacznym stopniu martwy.

| 49. | Wyraża obawę, że niejasna pod względem prawnym definicja rozsądnych środków zarządzania ruchem może postawić pod znakiem zapytania pożądany zakaz blokowania sieci, a nieograniczone rozszerzenie jego znaczenia o „wprowadzenie w życie przepisu ustawy” (art. 23 ust. 5 lit. a)) nie da się pogodzić z zasadą proporcjonalności i z wymogami ochrony danych. |
| --- | --- |

49.

Wyraża obawę, że niejasna pod względem prawnym definicja rozsądnych środków zarządzania ruchem może postawić pod znakiem zapytania pożądany zakaz blokowania sieci, a nieograniczone rozszerzenie jego znaczenia o „wprowadzenie w życie przepisu ustawy” (art. 23 ust. 5 lit. a)) nie da się pogodzić z zasadą proporcjonalności i z wymogami ochrony danych.

| 50. | Zaleca zbadanie konieczności zaproponowanych przepisów dotyczących środków zarządzania ruchem w kontekście już istniejących norm. |
| --- | --- |

50.

Zaleca zbadanie konieczności zaproponowanych przepisów dotyczących środków zarządzania ruchem w kontekście już istniejących norm.

| 51. | Popiera dążenie Komisji Europejskiej do tego, by poprzez odpowiednie środki wzmocnić ochronę konsumentów oraz zwiększyć przejrzystość rynku łączności elektronicznej i ułatwić jego uczestnikom uzyskiwanie wiążących i zrozumiałych informacji. |
| --- | --- |

51.

Popiera dążenie Komisji Europejskiej do tego, by poprzez odpowiednie środki wzmocnić ochronę konsumentów oraz zwiększyć przejrzystość rynku łączności elektronicznej i ułatwić jego uczestnikom uzyskiwanie wiążących i zrozumiałych informacji.

| 52. | Poddaje pod rozwagę, że krajowe przepisy prawne przyjęte na skutek wdrażania europejskich ram prawnych w zakresie telekomunikacji często uwzględniają odpowiednią specyfikę krajową. W związku z tym zachęca do przeprowadzenia szczegółowej konsultacji z krajowymi organami regulacyjnymi i organizacjami ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

52.

Poddaje pod rozwagę, że krajowe przepisy prawne przyjęte na skutek wdrażania europejskich ram prawnych w zakresie telekomunikacji często uwzględniają odpowiednią specyfikę krajową. W związku z tym zachęca do przeprowadzenia szczegółowej konsultacji z krajowymi organami regulacyjnymi i organizacjami ochrony konsumentów.

| 53. | Stwierdza, że zaproponowana harmonizacja praw użytkowników końcowych nie powinna prowadzić do obniżenia poziomu ochrony istniejącego obecnie w państwach członkowskich. W związku z tym zaleca, by Komisja Europejska rozważyła wzmocnienie praw użytkowników końcowych w drodze minimalnej harmonizacji. |
| --- | --- |

53.

Stwierdza, że zaproponowana harmonizacja praw użytkowników końcowych nie powinna prowadzić do obniżenia poziomu ochrony istniejącego obecnie w państwach członkowskich. W związku z tym zaleca, by Komisja Europejska rozważyła wzmocnienie praw użytkowników końcowych w drodze minimalnej harmonizacji.

Roaming

| 54. | Przyjmuje z dużym zadowoleniem obniżenie maksymalnego pułapu taryf za połączenia w roamingu regulowanym oraz bezpłatne połączenia przychodzące w roamingu. Popiera cel Komisji Europejskiej, by trwale wyeliminować nieuzasadnione opłaty i w interesie konsumentów doprowadzić do ujednolicenia opłat za połączenia krajowe i zagraniczne. |
| --- | --- |

54.

Przyjmuje z dużym zadowoleniem obniżenie maksymalnego pułapu taryf za połączenia w roamingu regulowanym oraz bezpłatne połączenia przychodzące w roamingu. Popiera cel Komisji Europejskiej, by trwale wyeliminować nieuzasadnione opłaty i w interesie konsumentów doprowadzić do ujednolicenia opłat za połączenia krajowe i zagraniczne.

| 55. | Popiera zamiar Komisji Europejskiej, by stwarzając możliwość dwustronnych lub wielostronnych umów roamingowych, doprowadzić do tego, aby ceny krajowe obowiązywały zarówno na usługi krajowe, jak i na usługi w roamingu regulowanym. |
| --- | --- |

55.

Popiera zamiar Komisji Europejskiej, by stwarzając możliwość dwustronnych lub wielostronnych umów roamingowych, doprowadzić do tego, aby ceny krajowe obowiązywały zarówno na usługi krajowe, jak i na usługi w roamingu regulowanym.

| 56. | Przywiązuje wagę do tego, by prawo użytkowników do zrezygnowania z zastosowania opłaty krajowej w zamian za inne korzyści oferowane przez dostawcę nie umożliwiało regularnego obchodzenia zasady krajowych opłat za usługi w roamingu. |
| --- | --- |

56.

Przywiązuje wagę do tego, by prawo użytkowników do zrezygnowania z zastosowania opłaty krajowej w zamian za inne korzyści oferowane przez dostawcę nie umożliwiało regularnego obchodzenia zasady krajowych opłat za usługi w roamingu.

| 57. | Wnosi o to, by zapewnić, że dzięki mającym powstać wytycznym dotyczącym stosowania kryterium rozsądnego używania użytkownicy końcowi będą faktycznie mieli możliwość odtworzenia swego typowego krajowego schematu konsumpcji w innych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

57.

Wnosi o to, by zapewnić, że dzięki mającym powstać wytycznym dotyczącym stosowania kryterium rozsądnego używania użytkownicy końcowi będą faktycznie mieli możliwość odtworzenia swego typowego krajowego schematu konsumpcji w innych państwach członkowskich.

| 58. | Wskazuje na niebezpieczeństwo możliwych (wyrównawczych) podwyżek opłat za połączenia krajowe i zwraca się do Komisji Europejskiej, by w ocenie rozporządzenia (UE) nr 531/2012 zwróciła na ten aspekt szczególną uwagę. |
| --- | --- |

58.

Wskazuje na niebezpieczeństwo możliwych (wyrównawczych) podwyżek opłat za połączenia krajowe i zwraca się do Komisji Europejskiej, by w ocenie rozporządzenia (UE) nr 531/2012 zwróciła na ten aspekt szczególną uwagę.

| 59. | Stwierdza, że dwustronne lub wielostronne umowy roamingowe należy krytycznie przeanalizować pod względem tego, czy nie grożą ograniczeniem konkurencji lub wzmocnieniem pozycji konkurencyjnej dostawców dominujących na rynku. |
| --- | --- |

59.

Stwierdza, że dwustronne lub wielostronne umowy roamingowe należy krytycznie przeanalizować pod względem tego, czy nie grożą ograniczeniem konkurencji lub wzmocnieniem pozycji konkurencyjnej dostawców dominujących na rynku.

Pomocniczość i proporcjonalność

| 60. | Jest zdania, że wniosek dotyczący rozporządzenia zawiera wiele środków, które należy dokładnie zbadać pod kątem ich zgodności z zasadą pomocniczości. Chodzi tu m.in. o przeniesienie kompetencji w zakresie regulacji widma radiowego i procedur przydzielania częstotliwości, przyznanie Komisji prawa veta w odniesieniu do środków w stosunku do dostawców europejskich (European Electronic Communications Provider – EECP) oraz wymóg znormalizowanego produktu wirtualnego dostępu do sieci z możliwym skutkiem polegającym na zniesieniu obowiązku fizycznego uwolnienia pętli abonenckiej. |
| --- | --- |

60.

Jest zdania, że wniosek dotyczący rozporządzenia zawiera wiele środków, które należy dokładnie zbadać pod kątem ich zgodności z zasadą pomocniczości. Chodzi tu m.in. o przeniesienie kompetencji w zakresie regulacji widma radiowego i procedur przydzielania częstotliwości, przyznanie Komisji prawa veta w odniesieniu do środków w stosunku do dostawców europejskich (European Electronic Communications Provider – EECP) oraz wymóg znormalizowanego produktu wirtualnego dostępu do sieci z możliwym skutkiem polegającym na zniesieniu obowiązku fizycznego uwolnienia pętli abonenckiej.

| 61. | Zwraca uwagę, że wybór rozporządzenia jako instrumentu prawnego oraz uprawnienie do przyjmowania aktów wykonawczych w celu zharmonizowania dostępności widma, terminów przydzielania częstotliwości i okresów obowiązywania praw do użytkowania częstotliwości (rozdział III, sekcja 1 proponowanego rozporządzenia: „Koordynacja użytkowania widma radiowego w ramach jednolitego rynku”) nasuwają pytania o zgodność z zasadą proporcjonalności. |
| --- | --- |

61.

Zwraca uwagę, że wybór rozporządzenia jako instrumentu prawnego oraz uprawnienie do przyjmowania aktów wykonawczych w celu zharmonizowania dostępności widma, terminów przydzielania częstotliwości i okresów obowiązywania praw do użytkowania częstotliwości (rozdział III, sekcja 1 proponowanego rozporządzenia: „Koordynacja użytkowania widma radiowego w ramach jednolitego rynku”) nasuwają pytania o zgodność z zasadą proporcjonalności.

| 62. | Uważa ponadto, że wniosek obejmuje szereg kwestii szczegółowych, które należałoby jeszcze dokładnie zbadać pod kątem tego, czy są odpowiednie, niezbędne i stosowne do utworzenia jednolitego rynku cyfrowego. |
| --- | --- |

62.

Uważa ponadto, że wniosek obejmuje szereg kwestii szczegółowych, które należałoby jeszcze dokładnie zbadać pod kątem tego, czy są odpowiednie, niezbędne i stosowne do utworzenia jednolitego rynku cyfrowego.

| 63. | Podsumowując, uważa, że w związku z przedstawionymi powyżej zastrzeżeniami wniosek Komisji w znacznej części nie jest jeszcze gotowy do przyjęcia. |
| --- | --- |

63.

Podsumowując, uważa, że w związku z przedstawionymi powyżej zastrzeżeniami wniosek Komisji w znacznej części nie jest jeszcze gotowy do przyjęcia.

| 64. | Proponuje, by przepisy dotyczące zniesienia opłat roamingowych wprowadzić w życie zgodnie z przewidzianym harmonogramem, a pozostałe środki ponownie zbadać i ewentualnie zrewidować po konsultacji z najważniejszymi zainteresowanymi stronami i po uwzględnieniu zgłoszonych zastrzeżeń. |
| --- | --- |

64.

Proponuje, by przepisy dotyczące zniesienia opłat roamingowych wprowadzić w życie zgodnie z przewidzianym harmonogramem, a pozostałe środki ponownie zbadać i ewentualnie zrewidować po konsultacji z najważniejszymi zainteresowanymi stronami i po uwzględnieniu zgłoszonych zastrzeżeń.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 2 punkt 15

Uzasadnienie

Definicja staje się zbędna w związku z proponowanym skreśleniem odnośnego przepisu w art. 23 ust. 2.

Poprawka 2

Artykuł 14

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 14 – Dostęp do lokalnych sieci radiowych | Artykuł 14 – Dostęp do lokalnych sieci radiowych |
| 1.   Właściwe organy krajowe zezwalają na dostęp do sieci dostawcy łączności elektronicznej dla ludności poprzez lokalne sieci radiowe, jak również na użytkowanie zharmonizowanego widma radiowego w celu zapewnienia takiego dostępu, pod warunkiem uzyskania jedynie ogólnego zezwolenia. | 1.   Właściwe organy
  krajowe
  publiczne
  zezwalają na dostęp do sieci dostawcy łączności elektronicznej dla ludności poprzez lokalne sieci radiowe, jak również na użytkowanie zharmonizowanego widma radiowego w celu zapewnienia takiego dostępu, pod warunkiem uzyskania jedynie ogólnego zezwolenia. |
| 2.   Właściwe organy krajowe nie stwarzają przeszkód dostawcom łączności elektronicznej dla ludności w umożliwianiu dostępu do ich sieci poprzez lokalne sieci radiowe, które mogą być położone w lokalu użytkownika końcowego, o ile spełnione są warunki ogólnego zezwolenia i uzyskano uprzednią zgodę użytkownika końcowego. | 2.   Właściwe organy
  krajowe
  publiczne
  nie stwarzają przeszkód dostawcom łączności elektronicznej dla ludności w umożliwianiu dostępu do ich sieci poprzez lokalne sieci radiowe, które mogą być położone w lokalu użytkownika końcowego, o ile spełnione są warunki ogólnego zezwolenia i uzyskano uprzednią zgodę użytkownika końcowego. |
| 3.   Dostawcy łączności elektronicznej dla ludności nie ograniczają jednostronnie: | 3.   Dostawcy łączności elektronicznej dla ludności nie ograniczają jednostronnie: |
| a) | prawa użytkowników końcowych do dostępu do wybranych przez nich lokalnych sieci radiowych dostarczanych przez strony trzecie; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 14 – Dostęp do lokalnych sieci radiowych

Artykuł 14 – Dostęp do lokalnych sieci radiowych

1.   Właściwe organy krajowe zezwalają na dostęp do sieci dostawcy łączności elektronicznej dla ludności poprzez lokalne sieci radiowe, jak również na użytkowanie zharmonizowanego widma radiowego w celu zapewnienia takiego dostępu, pod warunkiem uzyskania jedynie ogólnego zezwolenia.

1.   Właściwe organy
  krajowe
  publiczne
  zezwalają na dostęp do sieci dostawcy łączności elektronicznej dla ludności poprzez lokalne sieci radiowe, jak również na użytkowanie zharmonizowanego widma radiowego w celu zapewnienia takiego dostępu, pod warunkiem uzyskania jedynie ogólnego zezwolenia.

2.   Właściwe organy krajowe nie stwarzają przeszkód dostawcom łączności elektronicznej dla ludności w umożliwianiu dostępu do ich sieci poprzez lokalne sieci radiowe, które mogą być położone w lokalu użytkownika końcowego, o ile spełnione są warunki ogólnego zezwolenia i uzyskano uprzednią zgodę użytkownika końcowego.

2.   Właściwe organy
  krajowe
  publiczne
  nie stwarzają przeszkód dostawcom łączności elektronicznej dla ludności w umożliwianiu dostępu do ich sieci poprzez lokalne sieci radiowe, które mogą być położone w lokalu użytkownika końcowego, o ile spełnione są warunki ogólnego zezwolenia i uzyskano uprzednią zgodę użytkownika końcowego.

3.   Dostawcy łączności elektronicznej dla ludności nie ograniczają jednostronnie:

3.   Dostawcy łączności elektronicznej dla ludności nie ograniczają jednostronnie:

a)

prawa użytkowników końcowych do dostępu do wybranych przez nich lokalnych sieci radiowych dostarczanych przez strony trzecie;

| b) | prawa użytkowników końcowych do wzajemnego lub bardziej powszechnego zezwalania innym użytkownikom końcowym na dostęp do sieci takich dostawców poprzez lokalne sieci radiowe, w tym w ramach inicjatyw stron trzecich, które grupują i udostępniają publicznie lokalne sieci radiowe różnych użytkowników końcowych. |
| --- | --- |

b)

prawa użytkowników końcowych do wzajemnego lub bardziej powszechnego zezwalania innym użytkownikom końcowym na dostęp do sieci takich dostawców poprzez lokalne sieci radiowe, w tym w ramach inicjatyw stron trzecich, które grupują i udostępniają publicznie lokalne sieci radiowe różnych użytkowników końcowych.

| a) | prawa użytkowników końcowych do dostępu do wybranych przez nich lokalnych sieci radiowych dostarczanych przez strony trzecie; |
| --- | --- |

a)

prawa użytkowników końcowych do dostępu do wybranych przez nich lokalnych sieci radiowych dostarczanych przez strony trzecie;

| b) | prawa użytkowników końcowych do wzajemnego lub bardziej powszechnego zezwalania innym użytkownikom końcowym na dostęp do sieci takich dostawców poprzez lokalne sieci radiowe, w tym w ramach inicjatyw stron trzecich, które grupują i udostępniają publicznie lokalne sieci radiowe różnych użytkowników końcowych. |
| --- | --- |

b)

prawa użytkowników końcowych do wzajemnego lub bardziej powszechnego zezwalania innym użytkownikom końcowym na dostęp do sieci takich dostawców poprzez lokalne sieci radiowe, w tym w ramach inicjatyw stron trzecich, które grupują i udostępniają publicznie lokalne sieci radiowe różnych użytkowników końcowych.

4.   Właściwe organy krajowe nie ograniczają prawa użytkowników końcowych do wzajemnego lub bardziej powszechnego zezwalania innym użytkownikom końcowym na dostęp do ich lokalnych sieci radiowych, w tym w ramach inicjatyw stron trzecich, które grupują i udostępniają publicznie lokalne sieci radiowe różnych użytkowników końcowych.

4.   Właściwe organy
  krajowe
  publiczne
  nie ograniczają prawa użytkowników końcowych do wzajemnego lub bardziej powszechnego zezwalania innym użytkownikom końcowym na dostęp do ich lokalnych sieci radiowych, w tym w ramach inicjatyw stron trzecich, które grupują i udostępniają publicznie lokalne sieci radiowe różnych użytkowników końcowych.

5.   Właściwe organy krajowe nie ograniczają możliwości zapewniania publicznego dostępu do lokalnych sieci radiowych:

5.   Właściwe organy
  krajowe


  publiczne
  nie ograniczają możliwości zapewniania publicznego dostępu do lokalnych sieci radiowych:

| a) | organom publicznym w lokalu zajmowanym przez te organy publiczne, lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, kiedy to ma charakter dodatkowy w stosunku do usług publicznych świadczonych w takim lokalu; |
| --- | --- |

a)

organom publicznym w lokalu zajmowanym przez te organy publiczne, lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, kiedy to ma charakter dodatkowy w stosunku do usług publicznych świadczonych w takim lokalu;

| b) | inicjatywom organizacji pozarządowych lub organów publicznych w celu pogrupowania i wzajemnego lub bardziej powszechnego udostępnienia lokalnych sieci radiowych różnych użytkowników końcowych, w tym, w stosownych przypadkach, lokalnych sieci radiowych, do których dostęp publiczny zapewnia się zgodnie z lit. a). |
| --- | --- |

b)

inicjatywom organizacji pozarządowych lub organów publicznych w celu pogrupowania i wzajemnego lub bardziej powszechnego udostępnienia lokalnych sieci radiowych różnych użytkowników końcowych, w tym, w stosownych przypadkach, lokalnych sieci radiowych, do których dostęp publiczny zapewnia się zgodnie z lit. a).

| a) | organom publicznym w lokalu zajmowanym przez te organy publiczne, lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, kiedy to ma charakter dodatkowy w stosunku do usług publicznych świadczonych w takim lokalu; |
| --- | --- |

a)

organom publicznym w lokalu zajmowanym przez te organy publiczne, lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, kiedy to ma charakter dodatkowy w stosunku do usług publicznych świadczonych w takim lokalu;

| b) | inicjatywom organizacji pozarządowych lub organów publicznych w celu pogrupowania i wzajemnego lub bardziej powszechnego udostępnienia lokalnych sieci radiowych różnych użytkowników końcowych, w tym, w stosownych przypadkach, lokalnych sieci radiowych, do których dostęp publiczny zapewnia się zgodnie z lit. a). |
| --- | --- |

b)

inicjatywom organizacji pozarządowych lub organów publicznych w celu pogrupowania i wzajemnego lub bardziej powszechnego udostępnienia lokalnych sieci radiowych różnych użytkowników końcowych, w tym, w stosownych przypadkach, lokalnych sieci radiowych, do których dostęp publiczny zapewnia się zgodnie z lit. a).

6.   Przedsiębiorstwa, organu publicznego lub innego użytkownika końcowego nie uznaje się za dostawcę łączności elektronicznej dla ludności wyłącznie za sprawą zapewniania publicznego dostępu do lokalnych sieci radiowych, w sytuacji gdy takie dostarczanie dostępu nie ma charakteru komercyjnego, lub gdy ma charakter dodatkowy w stosunku do innego rodzaju działalności handlowej lub usługi publicznej, które nie są uzależnione od przekazywania sygnałów w takich sieciach.

6.   Przedsiębiorstwa, organu publicznego lub innego użytkownika końcowego nie uznaje się za dostawcę łączności elektronicznej dla ludności wyłącznie za sprawą zapewniania publicznego dostępu do lokalnych sieci radiowych, w sytuacji gdy takie dostarczanie dostępu nie ma charakteru komercyjnego, lub gdy ma charakter dodatkowy w stosunku do innego rodzaju działalności handlowej lub usługi publicznej, które nie są uzależnione od przekazywania sygnałów w takich sieciach.

Uzasadnienie

W wielu państwach członkowskich o dostępie do lokalnych sieci radiowych decydują władze lokalne i regionalne, a nie krajowe.

Poprawka 3

Artykuł 23

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 23 – Swoboda dostarczania i korzystania z otwartego dostępu do internetu oraz rozsądne zarządzanie ruchem | Artykuł 23 – Swoboda dostarczania i korzystania z otwartego dostępu do internetu oraz rozsądne zarządzanie ruchem |
| 1.   Użytkownicy mają swobodę w uzyskiwaniu dostępu do informacji i treści oraz rozpowszechniania ich, a także korzystania z wybranych aplikacji i usług w ramach uzyskanego dostępu do internetu.
  Użytkownicy końcowi mogą zawierać z dostawcami usług dostępu do internetu umowy dotyczące ilości danych i prędkości oraz, zgodnie z takimi umowami dotyczącymi ilości danych, korzystać z wszelkich ofert dostawców treści internetowych, aplikacji i usług. | 1.   Użytkownicy mają swobodę w uzyskiwaniu dostępu do informacji i treści oraz rozpowszechniania ich, a także korzystania z wybranych aplikacji i usług w ramach uzyskanego dostępu do internetu.
  Użytkownicy końcowi mogą zawierać z dostawcami usług dostępu do internetu umowy dotyczące ilości danych i prędkości oraz, zgodnie z takimi umowami dotyczącymi ilości danych, korzystać z wszelkich ofert dostawców treści internetowych, aplikacji i usług. |
| 2.   Użytkownicy końcowi mają również swobodę zawierania z dostawcami łączności elektronicznej dla ludności lub dostawcami treści, aplikacji i usług umów dotyczących świadczenia usług specjalistycznych o podwyższonej jakości.
  Aby umożliwić świadczenie usług specjalistycznych użytkownikom końcowym, dostawcy treści, aplikacji i usług oraz dostawcy łączności elektronicznej dla ludności mogą swobodnie zawierać wzajemne umowy w celu przekazywania określonych umownie ilości danych lub ruchu, jako usług specjalistycznych mających określoną jakość świadczenia usługi lub specjalny potencjał. Świadczenie specjalistycznych usług nie może regularnie lub stale negatywnie wpływać na ogólną jakość usług dostępu do internetu. | 2.   Użytkownicy końcowi mają również swobodę zawierania z dostawcami łączności elektronicznej dla ludności lub dostawcami treści, aplikacji i usług umów dotyczących świadczenia usług specjalistycznych o podwyższonej jakości.


  Aby umożliwić świadczenie usług specjalistycznych użytkownikom końcowym, dostawcy treści, aplikacji i usług oraz dostawcy łączności elektronicznej dla ludności mogą swobodnie zawierać wzajemne umowy w celu przekazywania określonych umownie ilości danych lub ruchu, jako usług specjalistycznych mających określoną jakość świadczenia usługi lub specjalny potencjał. Świadczenie specjalistycznych usług nie może regularnie lub stale negatywnie wpływać na ogólną jakość usług dostępu do internetu. |
| 3.   Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla przepisów unijnych lub krajowych dotyczących zgodności z prawem przekazywanych informacji, treści, aplikacji i usług. | 2.3.   Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla przepisów unijnych lub krajowych dotyczących zgodności z prawem przekazywanych informacji, treści, aplikacji i usług. |
| 4.   Korzystanie ze swobód przewidzianych w ust. 1 i 2 jest ułatwiane poprzez dostarczanie kompletnych informacji, zgodnie z art. 25 ust. 1, art. 26 ust. 2 oraz art. 27 ust. 1 i 2. | 3.4.   Korzystanie ze swobód przewidzianych w ust. 1 i 2 jest ułatwiane poprzez dostarczanie kompletnych informacji, zgodnie z art. 25 ust. 1, art. 26 ust. 2 oraz art. 27 ust. 1 i 2. |
| 5.   W ramach umownie uzgodnionych ilości danych lub prędkości w usługach dostępu do internetu dostawcy usług dostępu do internetu nie ograniczają swobody przewidzianej w ust. 1 poprzez blokowanie, opóźnianie, obniżanie jakości lub dyskryminowanie określonych treści, aplikacji lub usług albo szczególnych ich rodzajów, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to niezbędne do stosowania rozsądnych środków zarządzania ruchem. Rozsądne środki zarządzania ruchem są przejrzyste, niedyskryminacyjne, proporcjonalne i niezbędne do: | 4.5.   W ramach umownie uzgodnionych ilości danych lub prędkości w usługach dostępu do internetu dostawcy usług dostępu do internetu nie ograniczają swobody przewidzianej w ust. 1 poprzez blokowanie, opóźnianie, obniżanie jakości lub dyskryminowanie określonych treści, aplikacji lub usług albo szczególnych ich rodzajów, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to niezbędne do stosowania rozsądnych środków zarządzania ruchem. Rozsądne środki zarządzania ruchem są przejrzyste, niedyskryminacyjne, proporcjonalne i niezbędne do
  Odstępstwa dopuszcza się tylko w celu: |
| a) | wprowadzenia w życie przepisu ustawy lub orzeczenia sądu albo zapobieżenia poważnym przestępstwom lub przeciwdziałania im; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 23 – Swoboda dostarczania i korzystania z otwartego dostępu do internetu oraz rozsądne zarządzanie ruchem

Artykuł 23 – Swoboda dostarczania i korzystania z otwartego dostępu do internetu oraz rozsądne zarządzanie ruchem

1.   Użytkownicy mają swobodę w uzyskiwaniu dostępu do informacji i treści oraz rozpowszechniania ich, a także korzystania z wybranych aplikacji i usług w ramach uzyskanego dostępu do internetu.

Użytkownicy końcowi mogą zawierać z dostawcami usług dostępu do internetu umowy dotyczące ilości danych i prędkości oraz, zgodnie z takimi umowami dotyczącymi ilości danych, korzystać z wszelkich ofert dostawców treści internetowych, aplikacji i usług.

1.   Użytkownicy mają swobodę w uzyskiwaniu dostępu do informacji i treści oraz rozpowszechniania ich, a także korzystania z wybranych aplikacji i usług w ramach uzyskanego dostępu do internetu.

Użytkownicy końcowi mogą zawierać z dostawcami usług dostępu do internetu umowy dotyczące ilości danych i prędkości oraz, zgodnie z takimi umowami dotyczącymi ilości danych, korzystać z wszelkich ofert dostawców treści internetowych, aplikacji i usług.

2.   Użytkownicy końcowi mają również swobodę zawierania z dostawcami łączności elektronicznej dla ludności lub dostawcami treści, aplikacji i usług umów dotyczących świadczenia usług specjalistycznych o podwyższonej jakości.

Aby umożliwić świadczenie usług specjalistycznych użytkownikom końcowym, dostawcy treści, aplikacji i usług oraz dostawcy łączności elektronicznej dla ludności mogą swobodnie zawierać wzajemne umowy w celu przekazywania określonych umownie ilości danych lub ruchu, jako usług specjalistycznych mających określoną jakość świadczenia usługi lub specjalny potencjał. Świadczenie specjalistycznych usług nie może regularnie lub stale negatywnie wpływać na ogólną jakość usług dostępu do internetu.

2.   Użytkownicy końcowi mają również swobodę zawierania z dostawcami łączności elektronicznej dla ludności lub dostawcami treści, aplikacji i usług umów dotyczących świadczenia usług specjalistycznych o podwyższonej jakości.

Aby umożliwić świadczenie usług specjalistycznych użytkownikom końcowym, dostawcy treści, aplikacji i usług oraz dostawcy łączności elektronicznej dla ludności mogą swobodnie zawierać wzajemne umowy w celu przekazywania określonych umownie ilości danych lub ruchu, jako usług specjalistycznych mających określoną jakość świadczenia usługi lub specjalny potencjał. Świadczenie specjalistycznych usług nie może regularnie lub stale negatywnie wpływać na ogólną jakość usług dostępu do internetu.

3.   Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla przepisów unijnych lub krajowych dotyczących zgodności z prawem przekazywanych informacji, treści, aplikacji i usług.

2.3.   Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla przepisów unijnych lub krajowych dotyczących zgodności z prawem przekazywanych informacji, treści, aplikacji i usług.

4.   Korzystanie ze swobód przewidzianych w ust. 1 i 2 jest ułatwiane poprzez dostarczanie kompletnych informacji, zgodnie z art. 25 ust. 1, art. 26 ust. 2 oraz art. 27 ust. 1 i 2.

3.4.   Korzystanie ze swobód przewidzianych w ust. 1 i 2 jest ułatwiane poprzez dostarczanie kompletnych informacji, zgodnie z art. 25 ust. 1, art. 26 ust. 2 oraz art. 27 ust. 1 i 2.

5.   W ramach umownie uzgodnionych ilości danych lub prędkości w usługach dostępu do internetu dostawcy usług dostępu do internetu nie ograniczają swobody przewidzianej w ust. 1 poprzez blokowanie, opóźnianie, obniżanie jakości lub dyskryminowanie określonych treści, aplikacji lub usług albo szczególnych ich rodzajów, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to niezbędne do stosowania rozsądnych środków zarządzania ruchem. Rozsądne środki zarządzania ruchem są przejrzyste, niedyskryminacyjne, proporcjonalne i niezbędne do:

4.5.   W ramach umownie uzgodnionych ilości danych lub prędkości w usługach dostępu do internetu dostawcy usług dostępu do internetu nie ograniczają swobody przewidzianej w ust. 1 poprzez blokowanie, opóźnianie, obniżanie jakości lub dyskryminowanie określonych treści, aplikacji lub usług albo szczególnych ich rodzajów, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to niezbędne do stosowania rozsądnych środków zarządzania ruchem. Rozsądne środki zarządzania ruchem są przejrzyste, niedyskryminacyjne, proporcjonalne i niezbędne do
  Odstępstwa dopuszcza się tylko w celu:

a)

wprowadzenia w życie przepisu ustawy lub orzeczenia sądu albo zapobieżenia poważnym przestępstwom lub przeciwdziałania im;

| b) | zachowania integralności i bezpieczeństwa sieci, usług świadczonych za pośrednictwem sieci oraz urządzeń końcowych użytkowników końcowych; |
| --- | --- |

b)

zachowania integralności i bezpieczeństwa sieci, usług świadczonych za pośrednictwem sieci oraz urządzeń końcowych użytkowników końcowych;

| c) | zapobieżenia przekazywaniu niezamówionych informacji użytkownikom końcowym, którzy wcześniej wyrazili zgodę na takie środki ograniczające; |
| --- | --- |

c)

zapobieżenia przekazywaniu niezamówionych informacji użytkownikom końcowym, którzy wcześniej wyrazili zgodę na takie środki ograniczające;

| d) | zminimalizowania skutków przejściowego lub wyjątkowego przeciążenia sieci, o ile równorzędne rodzaje ruchu są traktowane jednakowo. |
| --- | --- |

d)

zminimalizowania skutków przejściowego lub wyjątkowego przeciążenia sieci, o ile równorzędne rodzaje ruchu są traktowane jednakowo.

| a) | wprowadzenia w życie przepisu ustawy lub orzeczenia sądu albo zapobieżenia poważnym przestępstwom lub przeciwdziałania im; |
| --- | --- |

a)

wprowadzenia w życie przepisu ustawy lub orzeczenia sądu albo zapobieżenia poważnym przestępstwom lub przeciwdziałania im;

| a)
  b) | zachowania integralności i bezpieczeństwa sieci, usług świadczonych za pośrednictwem sieci oraz urządzeń końcowych użytkowników końcowych; |
| --- | --- |

a)
  b)

zachowania integralności i bezpieczeństwa sieci, usług świadczonych za pośrednictwem sieci oraz urządzeń końcowych użytkowników końcowych;

| b)
  c) | zapobieżenia przekazywaniu niezamówionych informacji użytkownikom końcowym, którzy wcześniej wyrazili zgodę na takie środki ograniczające; |
| --- | --- |

b)
  c)

zapobieżenia przekazywaniu niezamówionych informacji użytkownikom końcowym, którzy wcześniej wyrazili zgodę na takie środki ograniczające;

| c)
  d) | zminimalizowania skutków przejściowego lub wyjątkowego przeciążenia sieci, o ile równorzędne rodzaje ruchu są traktowane jednakowo. |
| --- | --- |

c)
  d)

zminimalizowania skutków przejściowego lub wyjątkowego przeciążenia sieci, o ile równorzędne rodzaje ruchu są traktowane jednakowo.

Rozsądne zarządzanie ruchem wiąże się z przetwarzaniem jedynie tych danych, które są niezbędne i proporcjonalne do osiągnięcia celów określonych w niniejszym ustępie.

Środki podjęte zgodnie z lit. a), b) lub c) muszą być przejrzyste, niedyskryminacyjne, proporcjonalne i niezbędne.
  Rozsądne zarządzanie ruchem wiąże
  Ich realizacja wiąże się z przetwarzaniem jedynie tych danych, które są niezbędne i proporcjonalne do osiągnięcia celów określonych w niniejszym ustępie.

Uzasadnienie

Szczególne umowy między dostawcami usług dostępu do internetu a dostawcami treści dotyczące świadczenia usług specjalistycznych są sprzeczne z zasadami swobodnego dostępu do sieci i niedyskryminacji. Ponadto grozi to uprzywilejowaniem przedsiębiorstw o mocnej pozycji finansowej w stosunku do mniejszych dostawców.

Niejasne pojęcie środków zarządzania ruchem stanie się zbędne, jeśli rozporządzenie precyzyjnie określi dopuszczalne odstępstwa. Odstępstwa, które ze względu na ich nieokreśloność i niejasność prawną mogą prowadzić do obchodzenia zakazu blokowania i zasady niedyskryminacji, byłyby źródłem znacznej niepewności prawa.

Poprawka 4

Art. 24 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 24 – Gwarancje jakości usług | Artykuł 24 – Gwarancje jakości usług |
| 1.   Krajowe organy regulacyjne uważnie monitorują i zapewniają możliwość skutecznego korzystania przez użytkowników końcowych ze swobód przewidzianych w art. 23 ust. 1 i 2, zgodność z art. 23 ust. 5 oraz stałą dostępność niedyskryminacyjnych usług dostępu do internetu na poziomie jakości odpowiadającym postępowi technologicznemu i nieograniczanych przez usługi specjalistyczne. We współpracy z innymi właściwymi organami krajowymi monitorują one także wpływ usług specjalistycznych na różnorodność kulturową i innowacje. Krajowe organy regulacyjne składają coroczne sprawozdanie Komisji i BEREC z monitorowania i dokonanych ustaleń. | 1.   Krajowe organy regulacyjne uważnie monitorują i zapewniają możliwość skutecznego korzystania przez użytkowników końcowych ze swobód przewidzianych w art. 23 ust. 1 i 2, zgodność z art. 23 ust. 5 oraz stałą dostępność niedyskryminacyjnych usług dostępu do internetu na poziomie jakości odpowiadającym postępowi technologicznemu i nieograniczanych przez usługi specjalistyczne. We współpracy z innymi właściwymi organami krajowymi monitorują one także wpływ usług specjalistycznych na różnorodność kulturową i innowacje. Krajowe organy regulacyjne składają coroczne sprawozdanie Komisji i BEREC z monitorowania i dokonanych ustaleń. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 24 – Gwarancje jakości usług

Artykuł 24 – Gwarancje jakości usług

1.   Krajowe organy regulacyjne uważnie monitorują i zapewniają możliwość skutecznego korzystania przez użytkowników końcowych ze swobód przewidzianych w art. 23 ust. 1 i 2, zgodność z art. 23 ust. 5 oraz stałą dostępność niedyskryminacyjnych usług dostępu do internetu na poziomie jakości odpowiadającym postępowi technologicznemu i nieograniczanych przez usługi specjalistyczne. We współpracy z innymi właściwymi organami krajowymi monitorują one także wpływ usług specjalistycznych na różnorodność kulturową i innowacje. Krajowe organy regulacyjne składają coroczne sprawozdanie Komisji i BEREC z monitorowania i dokonanych ustaleń.

1.   Krajowe organy regulacyjne uważnie monitorują i zapewniają możliwość skutecznego korzystania przez użytkowników końcowych ze swobód przewidzianych w art. 23 ust. 1 i 2, zgodność z art. 23 ust. 5 oraz stałą dostępność niedyskryminacyjnych usług dostępu do internetu na poziomie jakości odpowiadającym postępowi technologicznemu i nieograniczanych przez usługi specjalistyczne. We współpracy z innymi właściwymi organami krajowymi monitorują one także wpływ usług specjalistycznych na różnorodność kulturową i innowacje. Krajowe organy regulacyjne składają coroczne sprawozdanie Komisji i BEREC z monitorowania i dokonanych ustaleń.

Uzasadnienie

Zmiana wynika z proponowanej zmiany w art. 23.

Poprawka 5

Art. 35 ust. 2 lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| c) | w ust. 5 dodaje się lit. aa) w brzmieniu: |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

c)

w ust. 5 dodaje się lit. aa) w brzmieniu:

| c) | w ust. 5 dodaje się lit. aa) w brzmieniu: |
| --- | --- |

c)

w ust. 5 dodaje się lit. aa) w brzmieniu:

| „aa) | podjąć decyzję o zobowiązaniu danego krajowego organu regulacyjnego do wycofania projektowanego środka, przedstawiając jednocześnie konkretne propozycje wprowadzenia w nim zmian, jeżeli projektowany środek ma na celu nałożenie, zmianę lub wycofanie obowiązku spoczywającego na europejskim dostawcy usług łączności elektronicznej w rozumieniu rozporządzenia [XXX/2014].”; |
| --- | --- |

„aa)

podjąć decyzję o zobowiązaniu danego krajowego organu regulacyjnego do wycofania projektowanego środka, przedstawiając jednocześnie konkretne propozycje wprowadzenia w nim zmian, jeżeli projektowany środek ma na celu nałożenie, zmianę lub wycofanie obowiązku spoczywającego na europejskim dostawcy usług łączności elektronicznej w rozumieniu rozporządzenia [XXX/2014].”;

| „aa) | podjąć decyzję o zobowiązaniu danego krajowego organu regulacyjnego do wycofania projektowanego środka, przedstawiając jednocześnie konkretne propozycje wprowadzenia w nim zmian, jeżeli projektowany środek ma na celu nałożenie, zmianę lub wycofanie obowiązku spoczywającego na europejskim dostawcy usług łączności elektronicznej w rozumieniu rozporządzenia [XXX/2014].”; |
| --- | --- |

„aa)

podjąć decyzję o zobowiązaniu danego krajowego organu regulacyjnego do wycofania projektowanego środka, przedstawiając jednocześnie konkretne propozycje wprowadzenia w nim zmian, jeżeli projektowany środek ma na celu nałożenie, zmianę lub wycofanie obowiązku spoczywającego na europejskim dostawcy usług łączności elektronicznej w rozumieniu rozporządzenia [XXX/2014].”;

Uzasadnienie

Komitet Regionów sprzeciwia się zmianie podziału kompetencji związanej z art. 35 ust. 2 lit. c). Uważa przewidzianą dotychczas w art. 7a ust. 5 dyrektywy ramowej możliwość wydawania zaleceń przez Komisję Europejską za wystarczającą.

Poprawka 6

Art. 37 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 3.   Indywidualni użytkownicy końcowi korzystający z usług dostawcy usług roamingu korzystającego z niniejszego artykułu mogą, na własny wniosek, świadomie i wyraźnie zrezygnować z korzyści związanych ze stosowaniem do usług roamingu regulowanego właściwej krajowej opłaty za usługę w ramach danego pakietu usług detalicznych w zamian za inne korzyści oferowane przez tego dostawcę. Dostawca usług roamingu przypomina tym użytkownikom końcowym, jakie korzyści związane z roamingiem zostaną w ten sposób utracone. Krajowe organy regulacyjne monitorują w szczególności, czy dostawcy usług roamingu korzystający z niniejszego artykułu stosują praktyki biznesowe służące ominięciu domyślnych uregulowań. | 3.   
  Indywidualni użytkownicy końcowi korzystający z usług dostawcy usług roamingu korzystającego z niniejszego artykułu mogą, na własny wniosek, świadomie i wyraźnie zrezygnować z korzyści związanych ze stosowaniem do usług roamingu regulowanego właściwej krajowej opłaty za usługę w ramach danego pakietu usług detalicznych w zamian za inne korzyści oferowane przez tego dostawcę. Dostawca usług roamingu przypomina tym użytkownikom końcowym, jakie korzyści związane z roamingiem zostaną w ten sposób utracone. Krajowe organy regulacyjne monitorują w szczególności, czy dostawcy usług roamingu korzystający z niniejszego artykułu stosują praktyki biznesowe służące ominięciu domyślnych uregulowań. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

3.   Indywidualni użytkownicy końcowi korzystający z usług dostawcy usług roamingu korzystającego z niniejszego artykułu mogą, na własny wniosek, świadomie i wyraźnie zrezygnować z korzyści związanych ze stosowaniem do usług roamingu regulowanego właściwej krajowej opłaty za usługę w ramach danego pakietu usług detalicznych w zamian za inne korzyści oferowane przez tego dostawcę. Dostawca usług roamingu przypomina tym użytkownikom końcowym, jakie korzyści związane z roamingiem zostaną w ten sposób utracone. Krajowe organy regulacyjne monitorują w szczególności, czy dostawcy usług roamingu korzystający z niniejszego artykułu stosują praktyki biznesowe służące ominięciu domyślnych uregulowań.

3.   
  Indywidualni użytkownicy końcowi korzystający z usług dostawcy usług roamingu korzystającego z niniejszego artykułu mogą, na własny wniosek, świadomie i wyraźnie zrezygnować z korzyści związanych ze stosowaniem do usług roamingu regulowanego właściwej krajowej opłaty za usługę w ramach danego pakietu usług detalicznych w zamian za inne korzyści oferowane przez tego dostawcę. Dostawca usług roamingu przypomina tym użytkownikom końcowym, jakie korzyści związane z roamingiem zostaną w ten sposób utracone. Krajowe organy regulacyjne monitorują w szczególności, czy dostawcy usług roamingu korzystający z niniejszego artykułu stosują praktyki biznesowe służące ominięciu domyślnych uregulowań.

Uzasadnienie

Konieczne środki podejmowane w celu obniżenia opłat roamingowych nie mogą stracić na skuteczności przez to, że przedsiębiorstwa będą unikać wypełniania nałożonych na nie zobowiązań, oferując nieokreślone bliżej „inne korzyści”.

Bruksela, 31 stycznia 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---