# Dziennik Urzędowy L 209/2017

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 209 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6012 sierpnia 2017 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 209

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6012 sierpnia 2017

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1464 z dnia 2 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 w odniesieniu do koncesji handlowych przyznanych Kosowu po wejściu w życie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony (
  *1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1465 z dnia 9 sierpnia 2017 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej | 5 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1466 z dnia 11 sierpnia 2017 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na wina pochodzące z Kosowa i ustalające zarządzanie nimi (
  *1
  ) | 8 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1467 z dnia 11 sierpnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1255/2010 w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na produkty z młodej wołowiny pochodzącej z Kosowa (
  *1
  ) | 13 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1468 z dnia 11 sierpnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 354/2011 otwierające kontyngenty taryfowe Unii na niektóre ryby i produkty rybołówstwa pochodzące z Bośni i Hercegowiny i ustanawiające zarządzanie nimi | 15 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1469 z dnia 11 sierpnia 2017 r. ustanawiające ustandaryzowany format prezentacji dokumentu zawierającego informacje o produkcie ubezpieczeniowym (
  1
  ) | 19 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2017/1470 z dnia 2 lutego 2017 r. dotycząca programów pomocy SA.26763 2014/C (ex 2012/NN) przyznanej przez Francję na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi transportu autobusowego w regionie Île-de-France
  (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 439)

   (
  1
  ) | 24 |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2017/1471 z dnia 10 sierpnia 2017 r. zmieniająca decyzję 2013/162/UE w celu skorygowania rocznych limitów emisji państw członkowskich na okres od 2017 r. do 2020 r.
  (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 5556) | 53 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1464 z dnia 2 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 w odniesieniu do koncesji handlowych przyznanych Kosowu po wejściu w życie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony (
  *1
  )

*1

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1465 z dnia 9 sierpnia 2017 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

5

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1466 z dnia 11 sierpnia 2017 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na wina pochodzące z Kosowa i ustalające zarządzanie nimi (
  *1
  )

*1

8

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1467 z dnia 11 sierpnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1255/2010 w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na produkty z młodej wołowiny pochodzącej z Kosowa (
  *1
  )

*1

13

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1468 z dnia 11 sierpnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 354/2011 otwierające kontyngenty taryfowe Unii na niektóre ryby i produkty rybołówstwa pochodzące z Bośni i Hercegowiny i ustanawiające zarządzanie nimi

15

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1469 z dnia 11 sierpnia 2017 r. ustanawiające ustandaryzowany format prezentacji dokumentu zawierającego informacje o produkcie ubezpieczeniowym (
  1
  )

1

19

DECYZJE

*

Decyzja Komisji (UE) 2017/1470 z dnia 2 lutego 2017 r. dotycząca programów pomocy SA.26763 2014/C (ex 2012/NN) przyznanej przez Francję na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi transportu autobusowego w regionie Île-de-France
  (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 439)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 439)

1

24

*

Decyzja Komisji (UE) 2017/1471 z dnia 10 sierpnia 2017 r. zmieniająca decyzję 2013/162/UE w celu skorygowania rocznych limitów emisji państw członkowskich na okres od 2017 r. do 2020 r.
  (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 5556)

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 5556)

53

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/218 z dnia 6 lutego 2017 r. w sprawie rejestru floty rybackiej UE ( Dz.U. L 34 z 9.2.2017 ) | 56 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/218 z dnia 6 lutego 2017 r. w sprawie rejestru floty rybackiej UE ( Dz.U. L 34 z 9.2.2017 )

( Dz.U. L 34 z 9.2.2017 )

56

| | |
| --- | --- |
| | (*1)   Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa. |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(*1)   Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

*1

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 12.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 209/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 209/1

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/1464

z dnia 2 czerwca 2017 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 w odniesieniu do koncesji handlowych przyznanych Kosowu (*1) po wejściu w życie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 7 lit. a) i b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (WE) nr 1215/2009 przewidziano nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii dla prawie wszystkich produktów pochodzących z krajów i terytoriów korzystających z procesu stabilizacji i stowarzyszania, dopóki nie zostaną zawarte umowy dwustronne z tymi krajami i terytoriami. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1215/2009 przewidziano nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii dla prawie wszystkich produktów pochodzących z krajów i terytoriów korzystających z procesu stabilizacji i stowarzyszania, dopóki nie zostaną zawarte umowy dwustronne z tymi krajami i terytoriami.

| (2) | Ostatnia z tych umów dwustronnych, Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony, została podpisana (2) i zawarta (3). Umowa ta weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2016 r. |
| --- | --- |

(2)

Ostatnia z tych umów dwustronnych, Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony, została podpisana (2) i zawarta (3). Umowa ta weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2016 r.

| (3) | Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu ustanawia umowny system handlowy między Unią a Kosowem. Dwustronne koncesje handlowe ze strony Unii są porównywalne do jednostronnych preferencji przyznanych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1215/2009. |
| --- | --- |

(3)

Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu ustanawia umowny system handlowy między Unią a Kosowem. Dwustronne koncesje handlowe ze strony Unii są porównywalne do jednostronnych preferencji przyznanych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1215/2009.

| (4) | Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych służących wprowadzeniu koniecznych zmian i dostosowań technicznych w załącznikach I i II tego rozporządzenia, w następstwie zmian w kodach Nomenklatury scalonej i podpodziałach TARIC, a także koniecznych korekt w następstwie przyznania preferencji handlowych na mocy innych ustaleń między Unią a krajami i terytoriami, o których mowa w przedmiotowym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych służących wprowadzeniu koniecznych zmian i dostosowań technicznych w załącznikach I i II tego rozporządzenia, w następstwie zmian w kodach Nomenklatury scalonej i podpodziałach TARIC, a także koniecznych korekt w następstwie przyznania preferencji handlowych na mocy innych ustaleń między Unią a krajami i terytoriami, o których mowa w przedmiotowym rozporządzeniu.

| (5) | Należy zapewnić kontynuację stosowania jednostronnej preferencji przyznanej wszystkim państwom i terytoriom Bałkanów Zachodnich, mającej formę zawieszenia wszystkich ceł dla produktów objętych działami 7 i 8 Nomenklatury scalonej oraz dostępu tych państw i terytoriów do globalnego kontyngentu taryfowego na wino na poziomie 30 000 hl. Rozporządzenie (WE) nr 1215/2009 należy ponadto odpowiednio zmienić, ponieważ kontyngent taryfowy na młodą wołowinę przyznany Kosowu został uwzględniony w układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu z Kosowem. |
| --- | --- |

(5)

Należy zapewnić kontynuację stosowania jednostronnej preferencji przyznanej wszystkim państwom i terytoriom Bałkanów Zachodnich, mającej formę zawieszenia wszystkich ceł dla produktów objętych działami 7 i 8 Nomenklatury scalonej oraz dostępu tych państw i terytoriów do globalnego kontyngentu taryfowego na wino na poziomie 30 000 hl. Rozporządzenie (WE) nr 1215/2009 należy ponadto odpowiednio zmienić, ponieważ kontyngent taryfowy na młodą wołowinę przyznany Kosowu został uwzględniony w układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu z Kosowem.

| (6) | Dodatkowo, ze względu na fakt, że rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1821 (4) wprowadzono zmiany w Nomenklaturze scalonej w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa i wyrobów winiarskich objętych rozporządzeniem (WE) nr 1215/2009, należy zmienić załącznik I do tego rozporządzenia i odpowiednio go dostosować, dla zapewnienia jasności. |
| --- | --- |

(6)

Dodatkowo, ze względu na fakt, że rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1821 (4) wprowadzono zmiany w Nomenklaturze scalonej w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa i wyrobów winiarskich objętych rozporządzeniem (WE) nr 1215/2009, należy zmienić załącznik I do tego rozporządzenia i odpowiednio go dostosować, dla zapewnienia jasności.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1215/2009, |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1215/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1215/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 1
  Uzgodnienia preferencyjne

  1.   Produkty pochodzące z Albanii, Bośni i Hercegowiny, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, obszaru celnego Kosowa, Czarnogóry i Serbii, objęte działami 7 i 8 Nomenklatury scalonej zostają dopuszczone do przywozu na terytorium Unii bez ograniczeń ilościowych lub środków o skutku równoważnym i podlegają zwolnieniu z opłat celnych i opłat o skutku równoważnym.


  2.   Produkty pochodzące z Albanii, Bośni i Hercegowiny, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, obszaru celnego Kosowa, Czarnogóry i Serbii podlegają w dalszym ciągu, w przypadkach gdy tak wskazano, przepisom niniejszego rozporządzenia. Takie produkty podlegają również wszelkim koncesjom handlowym przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu, jeśli są korzystniejsze od przewidzianych w umowach dwustronnych pomiędzy Unią a tymi krajami.”; |
| --- | --- |

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Uzgodnienia preferencyjne

1.   Produkty pochodzące z Albanii, Bośni i Hercegowiny, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, obszaru celnego Kosowa, Czarnogóry i Serbii, objęte działami 7 i 8 Nomenklatury scalonej zostają dopuszczone do przywozu na terytorium Unii bez ograniczeń ilościowych lub środków o skutku równoważnym i podlegają zwolnieniu z opłat celnych i opłat o skutku równoważnym.

2.   Produkty pochodzące z Albanii, Bośni i Hercegowiny, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, obszaru celnego Kosowa, Czarnogóry i Serbii podlegają w dalszym ciągu, w przypadkach gdy tak wskazano, przepisom niniejszego rozporządzenia. Takie produkty podlegają również wszelkim koncesjom handlowym przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu, jeśli są korzystniejsze od przewidzianych w umowach dwustronnych pomiędzy Unią a tymi krajami.”;

| 2) | w art. 3 ust. 2 akapit pierwszy wyrażenie „475 ton” zastępuje się wyrażeniem „0 ton”; |
| --- | --- |

2)

w art. 3 ust. 2 akapit pierwszy wyrażenie „475 ton” zastępuje się wyrażeniem „0 ton”;

| 3) | załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

3)

załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 czerwca 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(*1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

*1

(1)  
  Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/2423 (Dz.U. L 341 z 24.12.2015, s. 18).

1

(2)  
  Dz.U. L 290 z 6.11.2015, s. 4.

2

(3)  
  Dz.U. L 71 z 16.3.2016, s. 1.

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 294 z 28.10.2016, s. 1).

4

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

DOTYCZĄCY KONTYNGENTÓW TARYFOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 1

Niezależnie od reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (CN) treść opisu produktów należy uważać za jedynie orientacyjną; a w kontekście niniejszego załącznika system preferencyjny jest ustalany na podstawie zakresu kodów CN. W przypadku gdy wskazane są kody ex CN, system preferencji należy określić poprzez łączne zastosowanie kodu CN i odpowiadającego mu opisu.

| Numer porządkowy | Kod CN | Opis | Roczna wielkość kontyngentu (1) | Beneficjenci | Stawka należności celnej |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.1571 | 0301 91 00
  0302 11 00
  0303 14 00
  0304 42 00
  ex 0304 52 00
  0304 82 00
  ex 0304 99 21
  ex 0305 10 00
  ex 0305 39 90
  0305 43 00
  ex 0305 59 85
  ex 0305 69 80 | Pstrągi i trocie (Salmo trutta, Oncorhynchus mykiss, Oncorhynchus clarki, Oncorhynchus aguabonita, Oncorhynchus gilae, Oncorhynchus apache i Oncorhynchus chrysogaster): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi | 0 ton | Obszar celny Kosowa (2) | 0 % |
| 09.1573 | 0301 93 00
  0302 73 00
  0303 25 00
  ex 0304 39 00
  ex 0304 51 00
  ex 0304 69 00
  ex 0304 93 90
  ex 0305 10 00
  ex 0305 31 00
  ex 0305 44 90
  ex 0305 52 00
  ex 0305 64 00 | Karpiowate (Cyprinus spp., Carassius spp., Ctenopharyngodon idellus, Hypophthalmichthys spp., Cirrhinus spp., Mylopharyngodon piceus, Catla catla, Labeo spp., Osteochilus hasselti, Leptobarbus hoeveni, Megalobrama spp.): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi | 0 ton | Obszar celny Kosowa (2) | 0 % |
| 09.1575 | ex 0301 99 85
  0302 85 10
  0303 89 50
  ex 0304 49 90
  ex 0304 59 90
  ex 0304 89 90
  ex 0304 99 99
  ex 0305 10 00
  ex 0305 39 90
  ex 0305 49 80
  ex 0305 59 85
  ex 0305 69 80 | Kielec (właściwy) i morlesze (Dentex dentex i Pagellus spp.): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi | 0 ton | Obszar celny Kosowa (2) | 0 % |
| 09.1577 | ex 0301 99 85
  0302 84 10
  0303 84 10
  ex 0304 49 90
  ex 0304 59 90
  ex 0304 89 90
  ex 0304 99 99
  ex 0305 10 00
  ex 0305 39 90
  ex 0305 49 80
  ex 0305 59 85
  ex 0305 69 80 | Ryby z gatunku Dicentrarchus labrax: żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone; solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi | 0 ton | Obszar celny Kosowa (2) | 0 % |
| 09.1530 | ex 2204 21 93
  ex 2204 21 94
  ex 2204 21 95
  ex 2204 21 96
  ex 2204 21 97
  ex 2204 21 98
  ex 2204 22 93
  ex 2204 22 94
  ex 2204 22 95
  ex 2204 22 96
  ex 2204 22 97
  ex 2204 22 98
  ex 2204 29 93
  ex 2204 29 94
  ex 2204 29 95
  ex 2204 29 96
  ex 2204 29 97
  ex 2204 29 98 | Wino ze świeżych winogron, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 15 % obj., inne niż wina musujące | 30 000 hl | Albania (3), Bośnia i Hercegowina (4), obszar celny Kosowa (5), była jugosłowiańska republika Macedonii (6), Czarnogóra (7), Serbia (8) | Zwolnienie |
| 09.1560 | ex 2204 21 93
  ex 2204 21 94
  ex 2204 21 95
  ex 2204 21 96
  ex 2204 21 97
  ex 2204 21 98
  ex 2204 22 93
  ex 2204 22 94
  ex 2204 22 95
  ex 2204 22 96
  ex 2204 22 97
  ex 2204 22 98
  ex 2204 29 93
  ex 2204 29 94
  ex 2204 29 95
  ex 2204 29 96
  ex 2204 29 97
  ex 2204 29 98 | Wino ze świeżych winogron, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 15 % obj., inne niż wina musujące | 0 hl | Obszar celny Kosowa (2) | 0 % |

Numer porządkowy

Kod CN

Opis

Roczna wielkość kontyngentu (1)

Beneficjenci

Stawka należności celnej

09.1571

0301 91 00

0302 11 00

0303 14 00

0304 42 00

ex 0304 52 00

0304 82 00

ex 0304 99 21

ex 0305 10 00

ex 0305 39 90

0305 43 00

ex 0305 59 85

ex 0305 69 80

Pstrągi i trocie (Salmo trutta, Oncorhynchus mykiss, Oncorhynchus clarki, Oncorhynchus aguabonita, Oncorhynchus gilae, Oncorhynchus apache i Oncorhynchus chrysogaster): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi

0 ton

Obszar celny Kosowa (2)

0 %

09.1573

0301 93 00

0302 73 00

0303 25 00

ex 0304 39 00

ex 0304 51 00

ex 0304 69 00

ex 0304 93 90

ex 0305 10 00

ex 0305 31 00

ex 0305 44 90

ex 0305 52 00

ex 0305 64 00

Karpiowate (Cyprinus spp., Carassius spp., Ctenopharyngodon idellus, Hypophthalmichthys spp., Cirrhinus spp., Mylopharyngodon piceus, Catla catla, Labeo spp., Osteochilus hasselti, Leptobarbus hoeveni, Megalobrama spp.): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi

0 ton

Obszar celny Kosowa (2)

0 %

09.1575

ex 0301 99 85

0302 85 10

0303 89 50

ex 0304 49 90

ex 0304 59 90

ex 0304 89 90

ex 0304 99 99

ex 0305 10 00

ex 0305 39 90

ex 0305 49 80

ex 0305 59 85

ex 0305 69 80

Kielec (właściwy) i morlesze (Dentex dentex i Pagellus spp.): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi

0 ton

Obszar celny Kosowa (2)

0 %

09.1577

ex 0301 99 85

0302 84 10

0303 84 10

ex 0304 49 90

ex 0304 59 90

ex 0304 89 90

ex 0304 99 99

ex 0305 10 00

ex 0305 39 90

ex 0305 49 80

ex 0305 59 85

ex 0305 69 80

Ryby z gatunku Dicentrarchus labrax: żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone; solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi

0 ton

Obszar celny Kosowa (2)

0 %

09.1530

ex 2204 21 93

ex 2204 21 94

ex 2204 21 95

ex 2204 21 96

ex 2204 21 97

ex 2204 21 98

ex 2204 22 93

ex 2204 22 94

ex 2204 22 95

ex 2204 22 96

ex 2204 22 97

ex 2204 22 98

ex 2204 29 93

ex 2204 29 94

ex 2204 29 95

ex 2204 29 96

ex 2204 29 97

ex 2204 29 98

Wino ze świeżych winogron, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 15 % obj., inne niż wina musujące

30 000 hl

Albania (3), Bośnia i Hercegowina (4), obszar celny Kosowa (5), była jugosłowiańska republika Macedonii (6), Czarnogóra (7), Serbia (8)

Zwolnienie

09.1560

ex 2204 21 93

ex 2204 21 94

ex 2204 21 95

ex 2204 21 96

ex 2204 21 97

ex 2204 21 98

ex 2204 22 93

ex 2204 22 94

ex 2204 22 95

ex 2204 22 96

ex 2204 22 97

ex 2204 22 98

ex 2204 29 93

ex 2204 29 94

ex 2204 29 95

ex 2204 29 96

ex 2204 29 97

ex 2204 29 98

Wino ze świeżych winogron, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 15 % obj., inne niż wina musujące

0 hl

Obszar celny Kosowa (2)

0 %

---

(1)  Jedna globalna wielkość na kontyngent taryfowy dostępny dla przywozu pochodzącego od beneficjentów.

1

(2)  Z zastrzeżeniem ograniczeń przywozowych określonych w załączniku IV lub protokole II Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską, z jednej strony, a Kosowem (użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa), z drugiej strony.

2

(3)  Dostęp do tego globalnego kontyngentu taryfowego dla wina pochodzącego z Albanii jest uzależniony od uprzedniego wyczerpania indywidualnego kontyngentu taryfowego przewidzianego w protokole w sprawie wina zawartym z Albanią. Ten indywidualny kontyngent taryfowy otwiera się dla numerów porządkowych 09.1512 i 09.1513.

3

(4)  Dostęp do tego globalnego kontyngentu taryfowego dla wina pochodzącego z Bośni i Hercegowiny jest uzależniony od uprzedniego wyczerpania obydwu indywidualnych kontyngentów taryfowych przewidzianych w protokole w sprawie wina zawartym z Bośnią i Hercegowiną. Te indywidualne kontyngenty taryfowe otwiera się dla numerów porządkowych 09.1528 i 09.1529.

4

(5)  Dostęp do tego globalnego kontyngentu taryfowego dla wina pochodzącego z Kosowa jest uzależniony od uprzedniego wyczerpania obu indywidualnych kontyngentów taryfowych przewidzianych w protokole w sprawie wina zawartym z Kosowem. Te indywidualne kontyngenty taryfowe otwiera się dla numerów porządkowych 09.1570 i 09.1572.

5

(6)  Dostęp do tego globalnego kontyngentu taryfowego dla wina pochodzącego z byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii jest uzależniony od uprzedniego wyczerpania obu indywidualnych kontyngentów taryfowych przewidzianych w protokole dodatkowym w sprawie wina zawartym z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii. Te indywidualne kontyngenty taryfowe otwiera się dla numerów porządkowych 09.1558 i 09.1559.

6

(7)  Dostęp do tego globalnego kontyngentu taryfowego dla wina pochodzącego z Czarnogóry w zakresie dotyczącym produktów objętych kodem CN 2204 21 jest uzależniony od uprzedniego wyczerpania indywidualnego kontyngentu taryfowego przewidzianego w protokole w sprawie wina zawartym z Czarnogórą. Ten indywidualny kontyngent taryfowy otwiera się dla numeru porządkowego 09.1514.

7

(8)  Dostęp do tego globalnego kontyngentu taryfowego dla wina pochodzącego z Serbii jest uzależniony od uprzedniego wyczerpania obu indywidualnych kontyngentów taryfowych przewidzianych w protokole w sprawie wina zawartym z Serbią. Te indywidualne kontyngenty taryfowe otwiera się dla numerów porządkowych 09.1526 i 09.1527.

8

---

| 12.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 209/5 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 209/5

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1465

z dnia 9 sierpnia 2017 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

| (2) | Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

| (3) | Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli. |
| --- | --- |

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

| (4) | Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące. |
| --- | --- |

(4)

Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 sierpnia 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Stephen QUEST

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

---

(1)  
  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Opis towarów | Klasyfikacja
  (kod CN) | Uzasadnienie |
| --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| Urządzenie (tzw. bezprzewodowa płytka ładująca) składa się z zasilacza i kabla o długości w przybliżeniu 180 cm oraz z płytki ładującej. Kabel ma złącze do podłączenia do płytki ładującej. Płytka ma okrągły kształt, ok. 8 mm wysokości, średnicę ok. 80 mm oraz masę w przybliżeniu 51 gr.
  Zasilacz przetwarza (prostuje) prąd przemienny (240 V) na prąd stały (12 V), a kabel przewodzi go do płytki. W płytce prąd stały jest przetwarzany w prąd przemienny, który następnie jest przetwarzany w pole elektromagnetyczne.
  Urządzenie jest przeznaczone do bezprzewodowego ładowania urządzeń. Zarówno płytka, jak i urządzenie do naładowania, są wyposażone w technologię „Qi”, która jest standardowo stosowana do bezprzewodowego ładowania urządzeń. Bezprzewodowe ładowanie następuje za pośrednictwem pola elektromagnetycznego.
  Zob. ilustracja (*1). | 8504 40 90 | Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1, 3 c) i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 8504 , 8504 40 i 8504 40 90 .
  Funkcje urządzenia (prostowanie, inwertowanie prądu oraz przetwarzanie go w pole elektromagnetyczne) są objęte podpozycją 8504 40 . Wyklucza się zatem klasyfikację do podpozycji 8504 50 .
  Wyklucza się klasyfikację do kodu 8504 40 30 jako przekształtniki w rodzaju stosowanych z urządzeniami telekomunikacyjnymi, maszynami do automatycznego przetwarzania danych i urządzeniami do tych maszyn, ponieważ zasilacz AC/DC zaprojektowano, aby dostarczał prąd do różnego rodzaju urządzeń elektrycznych.
  Ponieważ ani przetwarzanie prądu ani przekształcanie go w pole elektromagnetyczne nie nadaje urządzeniu jego zasadniczego charakteru, musi ono zostać zaklasyfikowane przy zastosowaniu Ogólnej reguły 3 c).
  Zatem urządzenie to należy klasyfikować do kodu CN 8504 40 90 , jako pozostałe przekształtniki. |

Opis towarów

Klasyfikacja

(kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Urządzenie (tzw. bezprzewodowa płytka ładująca) składa się z zasilacza i kabla o długości w przybliżeniu 180 cm oraz z płytki ładującej. Kabel ma złącze do podłączenia do płytki ładującej. Płytka ma okrągły kształt, ok. 8 mm wysokości, średnicę ok. 80 mm oraz masę w przybliżeniu 51 gr.

Zasilacz przetwarza (prostuje) prąd przemienny (240 V) na prąd stały (12 V), a kabel przewodzi go do płytki. W płytce prąd stały jest przetwarzany w prąd przemienny, który następnie jest przetwarzany w pole elektromagnetyczne.

Urządzenie jest przeznaczone do bezprzewodowego ładowania urządzeń. Zarówno płytka, jak i urządzenie do naładowania, są wyposażone w technologię „Qi”, która jest standardowo stosowana do bezprzewodowego ładowania urządzeń. Bezprzewodowe ładowanie następuje za pośrednictwem pola elektromagnetycznego.

Zob. ilustracja (*1).

8504 40 90

Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1, 3 c) i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 8504 , 8504 40 i 8504 40 90 .

Funkcje urządzenia (prostowanie, inwertowanie prądu oraz przetwarzanie go w pole elektromagnetyczne) są objęte podpozycją 8504 40 . Wyklucza się zatem klasyfikację do podpozycji 8504 50 .

Wyklucza się klasyfikację do kodu 8504 40 30 jako przekształtniki w rodzaju stosowanych z urządzeniami telekomunikacyjnymi, maszynami do automatycznego przetwarzania danych i urządzeniami do tych maszyn, ponieważ zasilacz AC/DC zaprojektowano, aby dostarczał prąd do różnego rodzaju urządzeń elektrycznych.

Ponieważ ani przetwarzanie prądu ani przekształcanie go w pole elektromagnetyczne nie nadaje urządzeniu jego zasadniczego charakteru, musi ono zostać zaklasyfikowane przy zastosowaniu Ogólnej reguły 3 c).

Zatem urządzenie to należy klasyfikować do kodu CN 8504 40 90 , jako pozostałe przekształtniki.

Image 1

---

(*1)  Ilustracja ma charakter wyłącznie informacyjny.

---

| 12.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 209/8 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 209/8

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1466

z dnia 11 sierpnia 2017 r.

otwierające unijne kontyngenty taryfowe na wina pochodzące z Kosowa (*1) i ustalające zarządzanie nimi

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 187,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*1), z drugiej strony (2) („układ o stabilizacji i stowarzyszeniu”), został podpisany w dniu 27 października 2015 r. i wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2016 r. |
| --- | --- |

(1)

Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*1), z drugiej strony (2) („układ o stabilizacji i stowarzyszeniu”), został podpisany w dniu 27 października 2015 r. i wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2016 r.

| (2) | Protokół II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu zawiera ustalenia mające zastosowanie do win i napojów spirytusowych w nim określonych, a w załączniku I do tego protokołu przewiduje się umowę w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji handlowych na niektóre wina pochodzące z Kosowa. Umowa ta obowiązuje od dnia 1 kwietnia 2016 r. |
| --- | --- |

(2)

Protokół II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu zawiera ustalenia mające zastosowanie do win i napojów spirytusowych w nim określonych, a w załączniku I do tego protokołu przewiduje się umowę w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji handlowych na niektóre wina pochodzące z Kosowa. Umowa ta obowiązuje od dnia 1 kwietnia 2016 r.

| (3) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 (3) przewiduje roczne kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów pochodzących z obszaru celnego Kosowa. Po wejściu w życie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu te autonomiczne środki handlowe dostosowano rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1464 (4). W szczególności w autonomicznym systemie, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1215/2009, nie mają już zastosowania specjalne kontyngenty taryfowe na wino, gdyż koncesje te włączono do systemu w ramach układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 (3) przewiduje roczne kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych produktów pochodzących z obszaru celnego Kosowa. Po wejściu w życie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu te autonomiczne środki handlowe dostosowano rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1464 (4). W szczególności w autonomicznym systemie, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1215/2009, nie mają już zastosowania specjalne kontyngenty taryfowe na wino, gdyż koncesje te włączono do systemu w ramach układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.

| (4) | Zgodnie z załącznikiem I do protokołu II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu przywóz do Unii win pochodzących z Kosowa jest objęty kontyngentami korzystającymi z całkowitego zwolnienia z należności celnych przywozowych. Kontyngenty te składają się z 40 000 hl wina ze świeżych winogron objętego kodami CN ex 2204 21 i ex 2204 29 oraz z 10 000 hl gatunkowego wina musującego i wina ze świeżych winogron objętego kodami CN ex 2204 10 i ex 2204 21. Protokół ten stosuje się od dnia 1 kwietnia 2016 r., zatem wielkości nowych kontyngentów taryfowych obliczono na 2016 r. proporcjonalnie do rocznych wielkości podstawowych określonych w protokole. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z załącznikiem I do protokołu II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu przywóz do Unii win pochodzących z Kosowa jest objęty kontyngentami korzystającymi z całkowitego zwolnienia z należności celnych przywozowych. Kontyngenty te składają się z 40 000 hl wina ze świeżych winogron objętego kodami CN ex 2204 21 i ex 2204 29 oraz z 10 000 hl gatunkowego wina musującego i wina ze świeżych winogron objętego kodami CN ex 2204 10 i ex 2204 21. Protokół ten stosuje się od dnia 1 kwietnia 2016 r., zatem wielkości nowych kontyngentów taryfowych obliczono na 2016 r. proporcjonalnie do rocznych wielkości podstawowych określonych w protokole.

| (5) | Aby wprowadzić w życie unijne kontyngenty taryfowe, o których mowa w załączniku I do protokołu II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, należy otworzyć kontyngenty taryfowe na rok 2016 i lata następne w oparciu o wielkości podstawowe przydzielone w układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu, określając warunki ich zaakceptowania. Wielkość kontyngentu taryfowego zostanie zmniejszona o ilości przywiezione w latach 2016 i 2017 w ramach kontyngentu taryfowego 09.1560, aby uwzględnić ilości wina przywiezionego do Unii z Kosowa w ramach autonomicznych środków handlowych ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 1215/2009. |
| --- | --- |

(5)

Aby wprowadzić w życie unijne kontyngenty taryfowe, o których mowa w załączniku I do protokołu II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, należy otworzyć kontyngenty taryfowe na rok 2016 i lata następne w oparciu o wielkości podstawowe przydzielone w układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu, określając warunki ich zaakceptowania. Wielkość kontyngentu taryfowego zostanie zmniejszona o ilości przywiezione w latach 2016 i 2017 w ramach kontyngentu taryfowego 09.1560, aby uwzględnić ilości wina przywiezionego do Unii z Kosowa w ramach autonomicznych środków handlowych ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 1215/2009.

| (6) | W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 (5) ustanowiono zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi, które mają być wykorzystywane zgodnie z chronologicznym porządkiem przyjmowania według dat przyjęcia zgłoszeń celnych do dopuszczenia do obrotu. |
| --- | --- |

(6)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 (5) ustanowiono zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi, które mają być wykorzystywane zgodnie z chronologicznym porządkiem przyjmowania według dat przyjęcia zgłoszeń celnych do dopuszczenia do obrotu.

| (7) | Ponieważ protokół II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu stosuje się od dnia 1 kwietnia 2016 r., niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od tej samej daty. |
| --- | --- |

(7)

Ponieważ protokół II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu stosuje się od dnia 1 kwietnia 2016 r., niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od tej samej daty.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości wina, które mogą być przywiezione z Kosowa do Unii w ramach całkowitego zwolnienia z należności celnych przywozowych w roku 2016 i od roku 2017, określono w załączniku.

Artykuł 2

Zerowa stawka celna stosowana jest pod następującymi warunkami:

| a) | do przywożonych win dołączony jest dowód pochodzenia przewidziany w protokole II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu; |
| --- | --- |

a)

do przywożonych win dołączony jest dowód pochodzenia przewidziany w protokole II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu;

| b) | przywożone wina nie korzystają z subsydiów wywozowych. |
| --- | --- |

b)

przywożone wina nie korzystają z subsydiów wywozowych.

Artykuł 3

Kontyngentem taryfowym, o którym mowa w art. 1 niniejszego rozporządzenia, zarządza Komisja zgodnie z art. 49–54 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 sierpnia 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(*1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

*1

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 71 z 16.3.2016, s. 3.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej (Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1464 z dnia 2 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 w odniesieniu do koncesji handlowych przyznanych Kosowu * po wejściu w życie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 55858).

5

---

ZAŁĄCZNIK

Kontyngenty taryfowe na 2016 r. na wina pochodzące z Kosowa przywożone do Unii

| Numer porządkowy | Kod CN (1) | Rozszerzenie TARIC | Opis | Wielkość kontyngentu rocznego (w hl) (2) | Stawka celna dla kontyngentu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.1572 | 2204 10 93 | | Gatunkowe wino musujące; wino ze świeżych winogron, w pojemnikach o objętości 2 litry lub mniejszej | 7 500 | Zwolnienie |
| 2204 10 94 | |
| 2204 10 96 | |
| 2204 10 98 | |
| 2204 21 06 | |
| 2204 21 07 | |
| 2204 21 08 | |
| 2204 21 09 | |
| ex 2204 21 93 | 19 , 29 , 31 , 41 i 51 |
| ex 2204 21 94 | 19 , 29 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 21 95 | |
| ex 2204 21 96 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 21 97 | |
| ex 2204 21 98 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 09.1570 | 2204 21 06 | | Wino ze świeżych winogron | 30 000
   (3) | Zwolnienie |
| 2204 21 07 | |
| 2204 21 08 | |
| 2204 21 09 | |
| ex 2204 21 93 | 19 , 29 , 31 , 41 i 51 |
| ex 2204 21 94 | 19 , 29 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 21 95 | |
| ex 2204 21 96 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 21 97 | |
| ex 2204 21 98 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 29 10 | |
| 2204 29 93 | |
| ex 2204 29 94 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 29 95 | |
| ex 2204 29 96 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 29 97 | |
| ex 2204 29 98 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |

Numer porządkowy

Kod CN (1)

Rozszerzenie TARIC

Opis

Wielkość kontyngentu rocznego (w hl) (2)

Stawka celna dla kontyngentu

09.1572

2204 10 93

Gatunkowe wino musujące; wino ze świeżych winogron, w pojemnikach o objętości 2 litry lub mniejszej

7 500

Zwolnienie

2204 10 94

2204 10 96

2204 10 98

2204 21 06

2204 21 07

2204 21 08

2204 21 09

ex 2204 21 93

19 , 29 , 31 , 41 i 51

ex 2204 21 94

19 , 29 , 31 , 41 i 51

2204 21 95

ex 2204 21 96

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 21 97

ex 2204 21 98

11 , 21 , 31 , 41 i 51

09.1570

2204 21 06

Wino ze świeżych winogron

30 000
   (3)

Zwolnienie

2204 21 07

2204 21 08

2204 21 09

ex 2204 21 93

19 , 29 , 31 , 41 i 51

ex 2204 21 94

19 , 29 , 31 , 41 i 51

2204 21 95

ex 2204 21 96

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 21 97

ex 2204 21 98

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 29 10

2204 29 93

ex 2204 29 94

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 29 95

ex 2204 29 96

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 29 97

ex 2204 29 98

11 , 21 , 31 , 41 i 51

Kontyngenty taryfowe od roku 2017 na wina pochodzące z Kosowa przywożone do Unii

| Numer porządkowy | Kod CN (4) | Rozszerzenie TARIC | Opis | Wielkość kontyngentu rocznego (w hl) (5) | Stawka celna dla kontyngentu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.1572 | 2204 10 93 | | Gatunkowe wino musujące; wino ze świeżych winogron, w pojemnikach o objętości 2 litry lub mniejszej | 10 000 | Zwolnienie |
| 2204 10 94 | |
| 2204 10 96 | |
| 2204 10 98 | |
| 2204 21 06 | |
| 2204 21 07 | |
| 2204 21 08 | |
| 2204 21 09 | |
| ex 2204 21 93 | 19 , 29 , 31 , 41 i 51 |
| ex 2204 21 94 | 19 , 29 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 21 95 | |
| ex 2204 21 96 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 21 97 | |
| ex 2204 21 98 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 09.1570 | 2204 21 06 | | Wino ze świeżych winogron | 40 000
   (6) | Zwolnienie |
| 2204 21 07 | |
| 2204 21 08 | |
| 2204 21 09 | |
| ex 2204 21 93 | 19 , 29 , 31 , 41 i 51 |
| ex 2204 21 94 | 19 , 29 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 21 95 | |
| ex 2204 21 96 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 21 97 | |
| ex 2204 21 98 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 22 10 | |
| 2204 22 93 | |
| ex 2204 22 94 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 22 95 | |
| ex 2204 22 96 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 22 97 | |
| ex 2204 22 98 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 29 10 | |
| 2204 29 93 | |
| ex 2204 29 94 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 29 95 | |
| ex 2204 29 96 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |
| 2204 29 97 | |
| ex 2204 29 98 | 11 , 21 , 31 , 41 i 51 |

Numer porządkowy

Kod CN (4)

Rozszerzenie TARIC

Opis

Wielkość kontyngentu rocznego (w hl) (5)

Stawka celna dla kontyngentu

09.1572

2204 10 93

Gatunkowe wino musujące; wino ze świeżych winogron, w pojemnikach o objętości 2 litry lub mniejszej

10 000

Zwolnienie

2204 10 94

2204 10 96

2204 10 98

2204 21 06

2204 21 07

2204 21 08

2204 21 09

ex 2204 21 93

19 , 29 , 31 , 41 i 51

ex 2204 21 94

19 , 29 , 31 , 41 i 51

2204 21 95

ex 2204 21 96

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 21 97

ex 2204 21 98

11 , 21 , 31 , 41 i 51

09.1570

2204 21 06

Wino ze świeżych winogron

40 000
   (6)

Zwolnienie

2204 21 07

2204 21 08

2204 21 09

ex 2204 21 93

19 , 29 , 31 , 41 i 51

ex 2204 21 94

19 , 29 , 31 , 41 i 51

2204 21 95

ex 2204 21 96

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 21 97

ex 2204 21 98

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 22 10

2204 22 93

ex 2204 22 94

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 22 95

ex 2204 22 96

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 22 97

ex 2204 22 98

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 29 10

2204 29 93

ex 2204 29 94

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 29 95

ex 2204 29 96

11 , 21 , 31 , 41 i 51

2204 29 97

ex 2204 29 98

11 , 21 , 31 , 41 i 51

---

(1)  Nie naruszając reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uznaje się, że terminologia stosowana do opisu produktów ma charakter jedynie orientacyjny, przy czym system preferencyjny, w kontekście niniejszego załącznika, określa się przez objęcie danych produktów kodami CN. Tam, gdzie przed kodem CN widnieje „ex”, system preferencyjny określany jest jednocześnie w oparciu o zakres kodu CN oraz zakres odpowiadającego mu opisu.

(2)  W świadectwie V I 1 ustanowionym zgodnie z art. 43 rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do programów wsparcia, handlu z krajami trzecimi, potencjału produkcyjnego oraz kontroli w sektorze wina (Dz.U. L 170 z 30.6.2008, s. 1) należy umieścić następującą adnotację dotyczącą zgodności z powyższym wymogiem: „Produkty wymienione w niniejszym świadectwie nie są objęte subsydiami wywozowymi”.

(3)  Wielkość kontyngentu taryfowego zostaje zmniejszona o ilość przywiezioną w 2016 r. w ramach kontyngentu taryfowego 09.1560.

(4)  Nie naruszając reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uznaje się, że terminologia stosowana do opisu produktów ma charakter jedynie orientacyjny, przy czym system preferencyjny, w kontekście niniejszego załącznika, określa się przez objęcie danych produktów kodami CN. Tam, gdzie przed kodem CN widnieje „ex”, system preferencyjny określany jest jednocześnie w oparciu o zakres kodu CN oraz zakres odpowiadającego mu opisu.

(5)  W świadectwie V I 1 ustanowionym zgodnie z art. 43 rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do programów wsparcia, handlu z krajami trzecimi, potencjału produkcyjnego oraz kontroli w sektorze wina (Dz.U. L 170 z 30.6.2008, s. 1) należy umieścić następującą adnotację dotyczącą zgodności z powyższym wymogiem: „Produkty wymienione w niniejszym świadectwie nie są objęte subsydiami wywozowymi”.

(6)  Wielkość kontyngentu taryfowego zostaje zmniejszona o ilość przywiezioną w 2017 r. w ramach kontyngentu taryfowego 09.1560.

---

| 12.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 209/13 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 209/13

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1467

z dnia 11 sierpnia 2017 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1255/2010 w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na produkty z młodej wołowiny pochodzącej z Kosowa (*1)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 187 akapit pierwszy lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1255/2010 (2) ustanawia szczegółowe zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów z młodej wołowiny. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1255/2010 (2) ustanawia szczegółowe zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów z młodej wołowiny.

| (2) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 (3) przewiduje roczny kontyngent taryfowy na przywóz 475 ton produktów z młodej wołowiny pochodzącej z obszaru celnego Kosowa (*1). |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 (3) przewiduje roczny kontyngent taryfowy na przywóz 475 ton produktów z młodej wołowiny pochodzącej z obszaru celnego Kosowa (*1).

| (3) | Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 374/2012 (4), które zmieniło rozporządzenie (UE) nr 1255/2010 w celu otwarcia rocznego kontyngentu taryfowego na przywóz młodej wołowiny pochodzącej z Kosowa i zarządzania nim (*1). |
| --- | --- |

(3)

Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 374/2012 (4), które zmieniło rozporządzenie (UE) nr 1255/2010 w celu otwarcia rocznego kontyngentu taryfowego na przywóz młodej wołowiny pochodzącej z Kosowa i zarządzania nim (*1).

| (4) | Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*1), z drugiej strony (zwany dalej „Układem”), został zawarty w imieniu Unii przez Radę decyzją (UE) 2016/342 (5) i jest nowym instrumentem regulującym stosunki handlowe z Kosowem (*1). Art. 28 ust. 3 Układu przewiduje kontyngent taryfowy na przywóz 475 ton produktów z młodej wołowiny pochodzącej z obszaru celnego Kosowa (*1). W związku z tym kontyngent taryfowy na produkty z młodej wołowiny przewidziany w art. 3 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 został ustalony na poziomie zero ton rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1464 (6). |
| --- | --- |

(4)

Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*1), z drugiej strony (zwany dalej „Układem”), został zawarty w imieniu Unii przez Radę decyzją (UE) 2016/342 (5) i jest nowym instrumentem regulującym stosunki handlowe z Kosowem (*1). Art. 28 ust. 3 Układu przewiduje kontyngent taryfowy na przywóz 475 ton produktów z młodej wołowiny pochodzącej z obszaru celnego Kosowa (*1). W związku z tym kontyngent taryfowy na produkty z młodej wołowiny przewidziany w art. 3 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 został ustalony na poziomie zero ton rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1464 (6).

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1255/2010. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1255/2010.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku VIIa do rozporządzenia (UE) nr 1255/2010 pole 8 otrzymuje brzmienie:

| „8. | Ja, niżej podpisany(-a) ..., działając w imieniu upoważnionego organu wydającego (pole 9), zaświadczam, że towary opisane powyżej zostały poddane kontroli zdrowotnej w ..., zgodnie z załączonym świadectwem weterynaryjnym z dnia ...pochodzą i są sprowadzane z Kosowa (*2) oraz dokładnie odpowiadają definicji zawartej w załączniku II do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*2), z drugiej strony (Dz.U. L 71 z 16.3.2016, s. 3).” |
| --- | --- |

„8.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 sierpnia 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(*1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

*1

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1255/2010 z dnia 22 grudnia 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na produkty z młodej wołowiny pochodzącej z Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, Czarnogóry, Serbii i Kosowa * (Dz.U. L 342 z 28.12.2010, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej (Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 374/2012 z dnia 26 kwietnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1255/2010 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na produkty z młodej wołowiny pochodzącej z Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry i Serbii (Dz.U. L 118 z 3.5.2012, s. 1).

4

(5)  Decyzja Rady (UE) 2016/342 z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem *, z drugiej strony (Dz.U. L 71 z 16.3.2016, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1464 z dnia 2 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 w odniesieniu do koncesji handlowych przyznanych Kosowu * po wejściu w życie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

6

(*2)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

*2

---

| 12.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 209/15 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 209/15

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1468

z dnia 11 sierpnia 2017 r.

zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 354/2011 otwierające kontyngenty taryfowe Unii na niektóre ryby i produkty rybołówstwa pochodzące z Bośni i Hercegowiny i ustanawiające zarządzanie nimi

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 58 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją (UE) 2017/75 (2) („decyzja”) Rada zatwierdziła podpisanie, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, Protokołu („protokół”) do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony („układ”), w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej. Zgodnie z tą decyzją protokół był stosowany tymczasowo, od dnia 1 lutego 2017 r. (3). |
| --- | --- |

(1)

Decyzją (UE) 2017/75 (2) („decyzja”) Rada zatwierdziła podpisanie, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, Protokołu („protokół”) do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony („układ”), w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej. Zgodnie z tą decyzją protokół był stosowany tymczasowo, od dnia 1 lutego 2017 r. (3).

| (2) | W art. 3 protokołu przewidziano, że unijne koncesje na niektóre ryby i produkty rybołówstwa pochodzące z Bośni i Hercegowiny należy przyznawać zgodnie z załącznikiem II do protokołu. W związku z tym wielkość kontynentów taryfowych na pstrągi, karpie i sardele należy zwiększyć odpowiednio o 440, 10 i 20 ton. |
| --- | --- |

(2)

W art. 3 protokołu przewidziano, że unijne koncesje na niektóre ryby i produkty rybołówstwa pochodzące z Bośni i Hercegowiny należy przyznawać zgodnie z załącznikiem II do protokołu. W związku z tym wielkość kontynentów taryfowych na pstrągi, karpie i sardele należy zwiększyć odpowiednio o 440, 10 i 20 ton.

| (3) | Jak przewidziano w załączniku II do protokołu, unijne kontyngenty taryfowe należy stosować w całości w 2017 r. |
| --- | --- |

(3)

Jak przewidziano w załączniku II do protokołu, unijne kontyngenty taryfowe należy stosować w całości w 2017 r.

| (4) | Kontyngentami taryfowymi określonymi w załączniku II do protokołu Komisja powinna zarządzać zgodnie z chronologicznym porządkiem dat przyjęcia zgłoszeń celnych do dopuszczenia do obrotu zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 (4). |
| --- | --- |

(4)

Kontyngentami taryfowymi określonymi w załączniku II do protokołu Komisja powinna zarządzać zgodnie z chronologicznym porządkiem dat przyjęcia zgłoszeń celnych do dopuszczenia do obrotu zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 (4).

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie Komisji (UE) nr 354/2011 (5). |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie Komisji (UE) nr 354/2011 (5).

| (6) | W celu zapewnienia prawidłowego stosowania systemu kontyngentów ustanowionego na mocy protokołu i właściwego zarządzania nim, niniejsze rozporządzenie należy stosować od tego samego dnia, od którego stosuje się tymczasowo protokół. |
| --- | --- |

(6)

W celu zapewnienia prawidłowego stosowania systemu kontyngentów ustanowionego na mocy protokołu i właściwego zarządzania nim, niniejsze rozporządzenie należy stosować od tego samego dnia, od którego stosuje się tymczasowo protokół.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 354/2011 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 2
  Kontyngentami taryfowymi określonymi w załączniku zarządza się zgodnie z art. 49–54 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (*1).


  (*1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).”;" |
| --- | --- |

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Kontyngentami taryfowymi określonymi w załączniku zarządza się zgodnie z art. 49–54 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (*1).

(*1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).”;"

*1

| 2) | załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lutego 2017 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 sierpnia 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2017/75 z dnia 21 listopada 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 12 z 17.1.2017, s. 1).

2

(3)  
  Dz.U. L 12 z 17.1.2017, s. 22.

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 354/2011 z dnia 12 kwietnia 2011 r. otwierające kontyngenty taryfowe Unii na niektóre ryby i produkty rybołówstwa pochodzące z Bośni i Hercegowiny i ustanawiające zarządzanie nimi (Dz.U. L 98 z 13.4.2011, s. 1).

5

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Niezależnie od reguł interpretacji Nomenklatury scalonej brzmienie opisu produktów należy uważać jedynie za orientacyjne, a system preferencyjny, jest ustalany, w kontekście niniejszego załącznika, przez zakres kodów CN. W przypadkach, w których znajduje się odesłanie do kodów »ex CN«, system preferencyjny ustala się przez zastosowanie łącznie kodu CN i odpowiedniego opisu.

RYBY I PRODUKTY RYBOŁÓWSTWA

| Numer porządkowy | Kod CN | Podpodziały TARIC | Wyszczególnienie | Wielkość rocznego kontyngentu taryfowego
  (waga netto w tonach) | Stawka celna dla kontyngentu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.1594 | 0301 91 | | Pstrągi i trocie (Salmo trutta, Oncorhynchus mykiss, Oncorhynchus clarki, Oncorhynchus aguabonita, Oncorhynchus gilae, Oncorhynchus apache i Oncorhynchus chrysogaster): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi | 500 | Bez cła |
| 0302 11 | |
| 0303 14 | |
| 0304 42 | |
| 0304 52 00 | 10 |
| 0304 82 | |
| 0304 99 21 | 11 , 12 , 20 |
| 0305 10 00 | 10 |
| 0305 39 90 | 10 |
| 0305 43 00 | |
| 0305 59 85 | 61 |
| 0305 69 80 | 61 |
| 09.1595 | 0301 93 00 | | Karpiowate (Cyprinus spp., Carassius spp., Ctenopharyngodon idellus, Hypophthalmichthys spp., Cirrhinus spp., Mylopharyngodon piceus, Catla catla, Labeo spp., Osteochilus hasselti, Leptobarbus hoeveni, Megalobrama spp.): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi | 140 | Bez cła |
| 0302 73 00 | |
| 0303 25 00 | |
| 0304 39 00 | 20 |
| 0304 51 00 | 10 |
| 0304 69 00 | 20 |
| 0304 93 90 | 10 |
| 0305 10 00 | 20 |
| 0305 31 00 | 10 |
| 0305 44 90 | 10 |
| 0305 52 00 | 10 |
| 0305 64 00 | 10 |
| 09.1596 | 0301 99 85 | 80 | Kielec (właściwy) i morlesze (Dentex dentex i Pagellus spp.): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi | 30 | Bez cła |
| 0302 85 10 | |
| 0303 89 50 | |
| 0304 49 90 | 60 |
| 0304 59 90 | 40 |
| 0304 89 90 | 30 |
| 0304 99 99 | 20 |
| 0305 10 00 | 30 |
| 0305 39 90 | 70 |
| 0305 49 80 | 40 |
| 0305 59 85 | 65 |
| 0305 69 80 | 65 |
| 09.1597 | 0301 99 85 | 22 | Ryby z gatunku Dicentrarchus labrax: żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi | 30 | Bez cła |
| 0302 84 10 | |
| 0303 84 10 | |
| 0304 49 90 | 70 |
| 0304 59 90 | 45 |
| 0304 89 90 | 40 |
| 0304 99 99 | 70 |
| 0305 10 00 | 40 |
| 0305 39 90 | 80 |
| 0305 49 80 | 50 |
| 0305 59 85 | 67 |
| 0305 69 80 | 67 |
| 09.1598 | 1604 13 11 | | Sardynki przetworzone lub zakonserwowane | 50 | 6 % |
| 1604 13 19 | |
| 1604 20 50 | 10 , 19 |
| 09.1599 | 1604 16 00 | | Sardele przetworzone lub zakonserwowane | 70 | 12,5 % |
| 1604 20 40 | |

Numer porządkowy

Kod CN

Podpodziały TARIC

Wyszczególnienie

Wielkość rocznego kontyngentu taryfowego

(waga netto w tonach)

Stawka celna dla kontyngentu

09.1594

0301 91

Pstrągi i trocie (Salmo trutta, Oncorhynchus mykiss, Oncorhynchus clarki, Oncorhynchus aguabonita, Oncorhynchus gilae, Oncorhynchus apache i Oncorhynchus chrysogaster): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi

500

Bez cła

0302 11

0303 14

0304 42

0304 52 00

10

0304 82

0304 99 21

11 , 12 , 20

0305 10 00

10

0305 39 90

10

0305 43 00

0305 59 85

61

0305 69 80

61

09.1595

0301 93 00

Karpiowate (Cyprinus spp., Carassius spp., Ctenopharyngodon idellus, Hypophthalmichthys spp., Cirrhinus spp., Mylopharyngodon piceus, Catla catla, Labeo spp., Osteochilus hasselti, Leptobarbus hoeveni, Megalobrama spp.): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi

140

Bez cła

0302 73 00

0303 25 00

0304 39 00

20

0304 51 00

10

0304 69 00

20

0304 93 90

10

0305 10 00

20

0305 31 00

10

0305 44 90

10

0305 52 00

10

0305 64 00

10

09.1596

0301 99 85

80

Kielec (właściwy) i morlesze (Dentex dentex i Pagellus spp.): żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi

30

Bez cła

0302 85 10

0303 89 50

0304 49 90

60

0304 59 90

40

0304 89 90

30

0304 99 99

20

0305 10 00

30

0305 39 90

70

0305 49 80

40

0305 59 85

65

0305 69 80

65

09.1597

0301 99 85

22

Ryby z gatunku Dicentrarchus labrax: żywe; świeże lub schłodzone; zamrożone; suszone, solone lub w solance, wędzone; filety rybne i pozostałe mięso rybie; mąki, mączki i granulki, nadające się do spożycia przez ludzi

30

Bez cła

0302 84 10

0303 84 10

0304 49 90

70

0304 59 90

45

0304 89 90

40

0304 99 99

70

0305 10 00

40

0305 39 90

80

0305 49 80

50

0305 59 85

67

0305 69 80

67

09.1598

1604 13 11

Sardynki przetworzone lub zakonserwowane

50

6 %

1604 13 19

1604 20 50

10 , 19

09.1599

1604 16 00

Sardele przetworzone lub zakonserwowane

70

12,5 %

1604 20 40

---

| 12.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 209/19 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 209/19

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1469

z dnia 11 sierpnia 2017 r.

ustanawiające ustandaryzowany format prezentacji dokumentu zawierającego informacje o produkcie ubezpieczeniowym

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/97 z dnia 20 stycznia 2016 r. w sprawie dystrybucji ubezpieczeń (1), w szczególności jej art. 20 ust. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa (UE) 2016/97 nakłada na twórców produktów ubezpieczeniowych innych niż ubezpieczenia na życie wymienionych w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (2) obowiązek opracowania ustandaryzowanego dokumentu zawierającego informacje o produkcie ubezpieczeniowym, tak aby zapewnić klientom niezbędne informacje na temat produktów ubezpieczeniowych innych niż ubezpieczenia na życie, wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2009/138/WE, umożliwiające im podjęcie świadomej decyzji. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa (UE) 2016/97 nakłada na twórców produktów ubezpieczeniowych innych niż ubezpieczenia na życie wymienionych w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (2) obowiązek opracowania ustandaryzowanego dokumentu zawierającego informacje o produkcie ubezpieczeniowym, tak aby zapewnić klientom niezbędne informacje na temat produktów ubezpieczeniowych innych niż ubezpieczenia na życie, wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2009/138/WE, umożliwiające im podjęcie świadomej decyzji.

| (2) | Art. 20 ust. 8 dyrektywy (UE) 2016/97 określa, jakie informacje należy uwzględnić w dokumencie zawierającym informacje o produkcie ubezpieczeniowym. |
| --- | --- |

(2)

Art. 20 ust. 8 dyrektywy (UE) 2016/97 określa, jakie informacje należy uwzględnić w dokumencie zawierającym informacje o produkcie ubezpieczeniowym.

| (3) | Aby zapewnić klientom informacje o produkcie, które łatwo odczytać, zrozumieć i porównać, przy prezentowaniu informacji, o których mowa w art. 20 ust. 8 dyrektywy (UE) 2016/97, w ustandaryzowanym dokumencie zawierającym informacje o produkcie ubezpieczeniowym, o którym mowa w art. 20 ust. 5 wspomnianej dyrektywy, należy zastosować wspólny projekt, strukturę i format, w tym poprzez wykorzystanie ikon lub symboli. W podobny sposób informacje o ewentualnych klauzulach dodatkowych i fakultatywnej ochronie ubezpieczeniowej nie powinny być poprzedzone znakiem parafki, krzyżyka ani wykrzyknikiem, a informacje, które należy zawrzeć w dokumencie zawierającym informacje o produkcie ubezpieczeniowym, standardowo powinny być zamieszczone na dwóch stronach w formacie A4, ale w żadnym wypadku nie mogą przekraczać trzech stron w formacie A4. |
| --- | --- |

(3)

Aby zapewnić klientom informacje o produkcie, które łatwo odczytać, zrozumieć i porównać, przy prezentowaniu informacji, o których mowa w art. 20 ust. 8 dyrektywy (UE) 2016/97, w ustandaryzowanym dokumencie zawierającym informacje o produkcie ubezpieczeniowym, o którym mowa w art. 20 ust. 5 wspomnianej dyrektywy, należy zastosować wspólny projekt, strukturę i format, w tym poprzez wykorzystanie ikon lub symboli. W podobny sposób informacje o ewentualnych klauzulach dodatkowych i fakultatywnej ochronie ubezpieczeniowej nie powinny być poprzedzone znakiem parafki, krzyżyka ani wykrzyknikiem, a informacje, które należy zawrzeć w dokumencie zawierającym informacje o produkcie ubezpieczeniowym, standardowo powinny być zamieszczone na dwóch stronach w formacie A4, ale w żadnym wypadku nie mogą przekraczać trzech stron w formacie A4.

| (4) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA). |
| --- | --- |

(4)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA).

| (5) | Zgodnie z art. 20 ust. 9 dyrektywy (UE) 2016/97 EIOPA przeprowadził badanie wśród konsumentów dotyczące ustandaryzowanego dokumentu zawierającego informacje o produkcie ubezpieczeniowym i zasięgnął opinii organów krajowych. EIOPA przeprowadził również otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (3), |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 20 ust. 9 dyrektywy (UE) 2016/97 EIOPA przeprowadził badanie wśród konsumentów dotyczące ustandaryzowanego dokumentu zawierającego informacje o produkcie ubezpieczeniowym i zasięgnął opinii organów krajowych. EIOPA przeprowadził również otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa twórcy i logo jego przedsiębiorstwa

1.   Nazwa twórcy produktu ubezpieczeniowego innego niż ubezpieczenie na życie, państwo członkowskie, w którym zrejestrowany jest twórca, jego status prawny i, w stosownych przypadkach, numer zezwolenia są umieszczone bezpośrednio po tytule „Dokument zawierający informacje o produkcie ubezpieczeniowym” na górze pierwszej strony.

2.   Twórca może zamieścić logo swojego przedsiębiorstwa po prawej stronie tytułu.

Artykuł 2

Odniesienie do pełnych informacji podawanych przed zawarciem umowy i informacji umownych

W dokumencie zawierającym informacje o produkcie ubezpieczeniowym wyraźnie zaznacza się, że pełne informacje podawane przed zawarciem umowy i informacje na temat umowy dotyczące produktu ubezpieczeniowego innego niż ubezpieczenie na życie udostępnione są klientowi w innych dokumentach. Stwierdzenie to jest umieszczone bezpośrednio pod nazwą twórcy produktu ubezpieczeniowego innego niż ubezpieczenie na życie.

Artykuł 3

Długość

Dokument zawierający informacje o produkcie ubezpieczeniowym składa się – po wydrukowaniu – z dwóch stron w formacie A4. W sytuacjach wyjątkowych, gdy potrzebne jest więcej miejsca, dokument zawierający informacje o produkcie ubezpieczeniowym może składać się – po wydrukowaniu – z maksymalnie trzech stron w formacie A4. Jeżeli twórca korzysta z trzech stron w formacie A4, na wniosek właściwego organu musi być w stanie wykazać, że potrzebne było więcej miejsca.

Artykuł 4

Prezentacja i kolejność treści

1.   Informacje znajdujące się w dokumencie zawierającym informacje o produkcie ubezpieczeniowym wymienione w art. 20 ust. 8 dyrektywy (UE) 2016/97 przedstawia się w różnych częściach i zgodnie ze strukturą, układem, nagłówkami i kolejnością określonymi w ustandaryzowanym formacie prezentacji znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia, z zastosowaniem rozmiaru czcionki o wysokości co najmniej 1,2 mm.

2.   Długość poszczególnych części może się różnić, w zależności od ilości informacji, które mają zostać zawarte w każdej z tych części. Informacji o ewentualnych klauzulach dodatkowych i fakultatywnej ochronie ubezpieczeniowej nie poprzedza się znakiem parafki, krzyżyka ani wykrzyknikiem.

3.   Jeżeli dokument zawierający informacje o produkcie ubezpieczeniowym jest przedstawiony na trwałym nośniku informacji innym niż papier, rozmiar elementów w układzie można zmienić, pod warunkiem że układ, nagłówki i kolejność określone w ustandaryzowanym formacie prezentacji, a także względne wyeksponowanie i rozmiar poszczególnych elementów są zachowane.

4.   W przypadku gdy wymiary trwałego nośnika informacji innego niż papier uniemożliwiają prezentację informacji w dwóch kolumnach, można zastosować format prezentacji w postaci jednej kolumny, pod warunkiem że kolejność poszczególnych części jest następująca:

| a) | „Jakiego rodzaju jest to ubezpieczenie?”; |
| --- | --- |

a)

„Jakiego rodzaju jest to ubezpieczenie?”;

| b) | „Co jest przedmiotem ubezpieczenia?”; |
| --- | --- |

b)

„Co jest przedmiotem ubezpieczenia?”;

| c) | „Czego nie obejmuje ubezpieczenie?”; |
| --- | --- |

c)

„Czego nie obejmuje ubezpieczenie?”;

| d) | „Jakie są ograniczenia ochrony ubezpieczeniowej?”; |
| --- | --- |

d)

„Jakie są ograniczenia ochrony ubezpieczeniowej?”;

| e) | „Gdzie obowiązuje ubezpieczenie?”; |
| --- | --- |

e)

„Gdzie obowiązuje ubezpieczenie?”;

| f) | „Co należy do obowiązków ubezpieczonego?”; |
| --- | --- |

f)

„Co należy do obowiązków ubezpieczonego?”;

| g) | „Jak i kiedy należy opłacać składki?”; |
| --- | --- |

g)

„Jak i kiedy należy opłacać składki?”;

| h) | „Kiedy rozpoczyna się i kończy ochrona ubezpieczeniowa?”; |
| --- | --- |

h)

„Kiedy rozpoczyna się i kończy ochrona ubezpieczeniowa?”;

| i) | „Jak rozwiązać umowę?”. |
| --- | --- |

i)

„Jak rozwiązać umowę?”.

5.   Korzystanie z narzędzi cyfrowych, w tym warstwowania (ang. layering) i wyskakujących okienek (ang. pop-ups), jest dopuszczalne, pod warunkiem że wszystkie informacje, o których mowa w art. 20 ust. 8 dyrektywy (UE) 2016/97, są zawarte w głównej części dokumentu zawierającego informacje o produkcie ubezpieczeniowym, a stosowanie tych narzędzi nie odciąga uwagi klienta od treści głównego dokumentu.

Informacje przedstawione przy zastosowaniu warstwowania i wyskakujących okienek nie mogą obejmować informacji marketingowych ani reklamowych.

Artykuł 5

Prosty język

Dokument zawierający informacje o produkcie ubezpieczeniowym jest sformułowany prostym językiem, ułatwiającym klientowi zrozumienie treści tego dokumentu, i kładziony jest w nim nacisk na kluczowe informacje, których klient potrzebuje do podjęcia świadomej decyzji. Należy unikać żargonu.

Artykuł 6

Nagłówki i zawarte pod nimi informacje

1.   Części dokumentu zawierającego informacje o produkcie ubezpieczeniowym są opatrzone następującymi nagłówkami, pod którymi znajdują się następujące informacje:

| a) | informacje o rodzaju ubezpieczenia, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. a) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Jakiego rodzaju jest to ubezpieczenie?” w górnej części dokumentu; |
| --- | --- |

a)

informacje o rodzaju ubezpieczenia, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. a) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Jakiego rodzaju jest to ubezpieczenie?” w górnej części dokumentu;

| b) | informacje o głównych rodzajach ubezpieczanego ryzyka, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Co jest przedmiotem ubezpieczenia?”. Każda informacja przedstawiona w tej części jest poprzedzona symbolem parafki w kolorze zielonym; |
| --- | --- |

b)

informacje o głównych rodzajach ubezpieczanego ryzyka, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Co jest przedmiotem ubezpieczenia?”. Każda informacja przedstawiona w tej części jest poprzedzona symbolem parafki w kolorze zielonym;

| c) | informacje o sumie ubezpieczenia, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Co jest przedmiotem ubezpieczenia?”; |
| --- | --- |

c)

informacje o sumie ubezpieczenia, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Co jest przedmiotem ubezpieczenia?”;

| d) | informacje, w stosownych przypadkach, o zakresie geograficznym, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Gdzie obowiązuje ubezpieczenie?”. Każda informacja przedstawiona w tej części jest poprzedzona symbolem parafki w kolorze niebieskim; |
| --- | --- |

d)

informacje, w stosownych przypadkach, o zakresie geograficznym, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Gdzie obowiązuje ubezpieczenie?”. Każda informacja przedstawiona w tej części jest poprzedzona symbolem parafki w kolorze niebieskim;

| e) | informacje zawierające krótki opis ryzyka nieobjętego ubezpieczeniem, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Czego nie obejmuje ubezpieczenie?”. Każda informacja przedstawiona w tej części jest poprzedzona symbolem X w kolorze czerwonym; |
| --- | --- |

e)

informacje zawierające krótki opis ryzyka nieobjętego ubezpieczeniem, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Czego nie obejmuje ubezpieczenie?”. Każda informacja przedstawiona w tej części jest poprzedzona symbolem X w kolorze czerwonym;

| f) | informacje o głównych wyłączeniach, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. d) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Jakie są ograniczenia ochrony ubezpieczeniowej?”. Każda informacja przedstawiona w tej części jest poprzedzona symbolem wykrzyknika w kolorze pomarańczowym; |
| --- | --- |

f)

informacje o głównych wyłączeniach, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. d) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Jakie są ograniczenia ochrony ubezpieczeniowej?”. Każda informacja przedstawiona w tej części jest poprzedzona symbolem wykrzyknika w kolorze pomarańczowym;

| g) | informacje o odpowiednich obowiązkach, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. e), f) i g) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Co należy do obowiązków ubezpieczonego?”; |
| --- | --- |

g)

informacje o odpowiednich obowiązkach, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. e), f) i g) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Co należy do obowiązków ubezpieczonego?”;

| h) | informacje o trybie opłacania składek i okresach płatności, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. c) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Jak i kiedy należy opłacać składki?”; |
| --- | --- |

h)

informacje o trybie opłacania składek i okresach płatności, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. c) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Jak i kiedy należy opłacać składki?”;

| i) | informacje o czasie trwania umowy, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. h) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Kiedy rozpoczyna się i kończy ochrona ubezpieczeniowa?”; |
| --- | --- |

i)

informacje o czasie trwania umowy, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. h) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Kiedy rozpoczyna się i kończy ochrona ubezpieczeniowa?”;

| j) | informacje o trybie rozwiązywania umowy, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. i) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Jak rozwiązać umowę?”. |
| --- | --- |

j)

informacje o trybie rozwiązywania umowy, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. i) dyrektywy (UE) 2016/97, są umieszczone pod nagłówkiem „Jak rozwiązać umowę?”.

2.   Jeżeli jest to konieczne, dozwolone jest stosowanie nagłówków niższego rzędu.

Artykuł 7

Zastosowanie ikon

1.   Oprócz nagłówka każda część jest opatrzona ikoną, która wizualnie przedstawia treść nagłówka danej części, zgodnie z następującym:

| a) | informacje o głównych rodzajach ubezpieczanego ryzyka, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną parasola w kolorze białym na zielonym tle lub w kolorze zielonym na białym tle; |
| --- | --- |

a)

informacje o głównych rodzajach ubezpieczanego ryzyka, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną parasola w kolorze białym na zielonym tle lub w kolorze zielonym na białym tle;

| b) | informacje o zakresie geograficznym, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną globu w kolorze białym na niebieskim tle lub w kolorze niebieskim na białym tle; |
| --- | --- |

b)

informacje o zakresie geograficznym, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną globu w kolorze białym na niebieskim tle lub w kolorze niebieskim na białym tle;

| c) | informacje o rodzajach ryzyka nieobjętego ubezpieczeniem, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną trójkąta, w który wpisano symbol X, w kolorze białym na czerwonym tle lub w kolorze czerwonym na białym tle; |
| --- | --- |

c)

informacje o rodzajach ryzyka nieobjętego ubezpieczeniem, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną trójkąta, w który wpisano symbol X, w kolorze białym na czerwonym tle lub w kolorze czerwonym na białym tle;

| d) | informacje o głównych wyłączeniach, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. d) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone symbolem wykrzyknika wpisanym w trójkąt w kolorze białym na pomarańczowym tle lub w kolorze pomarańczowym na białym tle; |
| --- | --- |

d)

informacje o głównych wyłączeniach, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. d) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone symbolem wykrzyknika wpisanym w trójkąt w kolorze białym na pomarańczowym tle lub w kolorze pomarańczowym na białym tle;

| e) | informacje o obowiązkach w momencie rozpoczęcia umowy, w okresie obowiązywania umowy oraz w przypadku, gdy wystąpiono z roszczeniem, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. e), f) i g) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną uścisku dłoni w kolorze białym na zielonym tle lub w kolorze zielonym na białym tle; |
| --- | --- |

e)

informacje o obowiązkach w momencie rozpoczęcia umowy, w okresie obowiązywania umowy oraz w przypadku, gdy wystąpiono z roszczeniem, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. e), f) i g) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną uścisku dłoni w kolorze białym na zielonym tle lub w kolorze zielonym na białym tle;

| f) | informacje o trybie opłacania składek i okresach płatności, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. c) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną monet w kolorze białym na żółtym tle lub w kolorze żółtym na białym tle; |
| --- | --- |

f)

informacje o trybie opłacania składek i okresach płatności, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. c) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną monet w kolorze białym na żółtym tle lub w kolorze żółtym na białym tle;

| g) | informacje o okresie obowiązywania umowy, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. h) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną klepsydry w kolorze białym na niebieskim tle lub w kolorze niebieskim na białym tle; |
| --- | --- |

g)

informacje o okresie obowiązywania umowy, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. h) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną klepsydry w kolorze białym na niebieskim tle lub w kolorze niebieskim na białym tle;

| h) | informacje o trybie rozwiązywania umowy, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. i) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną przedstawiającą otwartą dłoń na tle tarczy, w kolorze białym na czarnym tle lub w kolorze czarnym na białym tle. |
| --- | --- |

h)

informacje o trybie rozwiązywania umowy, o których mowa w art. 20 ust. 8 lit. i) dyrektywy (UE) 2016/97, są opatrzone ikoną przedstawiającą otwartą dłoń na tle tarczy, w kolorze białym na czarnym tle lub w kolorze czarnym na białym tle.

2.   Wszystkie ikony są stosowane w dokumencie zawierającym informacje o produkcie ubezpieczeniowym w sposób spójny z ustandaryzowanym formatem prezentacji określonym w załączniku.

3.   Ikony, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być w kolorze czarnym i białym, jeżeli dokument zawierający informacje o produkcie ubezpieczeniowym jest drukowany lub kopiowany w wersji czarno-białej.

Artykuł 8

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 sierpnia 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 26 z 2.2.2016, s. 19.

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

3

---

ZAŁĄCZNIK

Image 2

---

DECYZJE

| 12.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 209/24 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 209/24

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/1470

z dnia 2 lutego 2017 r.

dotycząca programów pomocy SA.26763 2014/C (ex 2012/NN) przyznanej przez Francję na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi transportu autobusowego w regionie Île-de-France

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 439)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z wymienionymi artykułami (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

PROCEDURA

| (1) | Pismem z dnia 7 października 2008 r., otrzymanym dnia 17 października 2008 r., skarżący, który pragnął zachować anonimowość („skarżący”), złożył skargę do Komisji przeciwko regionowi Île-de-France („Region”) dotyczącą programu pomocy i dotacji przyznawanych od 1994 r. niektórym przedsiębiorstwom świadczącym usługi transportu publicznego w tymże regionie. |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 7 października 2008 r., otrzymanym dnia 17 października 2008 r., skarżący, który pragnął zachować anonimowość („skarżący”), złożył skargę do Komisji przeciwko regionowi Île-de-France („Region”) dotyczącą programu pomocy i dotacji przyznawanych od 1994 r. niektórym przedsiębiorstwom świadczącym usługi transportu publicznego w tymże regionie.

| (2) | Pismem z dnia 25 listopada 2008 r. Komisja wystosowała do władz francuskich wniosek o udzielenie informacji dotyczących tej skargi. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 25 listopada 2008 r. Komisja wystosowała do władz francuskich wniosek o udzielenie informacji dotyczących tej skargi.

| (3) | Pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji z wnioskiem o wydłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi na pytania Komisji. Komisja zaakceptowała prośbę pismem z dnia 14 stycznia 2009 r. Termin na udzielenie odpowiedzi został zatem wydłużony do dnia 18 lutego 2009 r. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji z wnioskiem o wydłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi na pytania Komisji. Komisja zaakceptowała prośbę pismem z dnia 14 stycznia 2009 r. Termin na udzielenie odpowiedzi został zatem wydłużony do dnia 18 lutego 2009 r.

| (4) | Władze francuskie odpowiedziały na wniosek o udzielenie informacji Komisji dnia 26 lutego 2009 r. |
| --- | --- |

(4)

Władze francuskie odpowiedziały na wniosek o udzielenie informacji Komisji dnia 26 lutego 2009 r.

| (5) | Pismami z dnia 20 kwietnia, 2 września i 17 listopada 2010 r. skarżący przekazał Komisji dodatkowe informacje dotyczące środków pomocy przyznanych przez Region. |
| --- | --- |

(5)

Pismami z dnia 20 kwietnia, 2 września i 17 listopada 2010 r. skarżący przekazał Komisji dodatkowe informacje dotyczące środków pomocy przyznanych przez Region.

| (6) | Nie otrzymawszy żadnego wniosku o udzielenie informacji uzupełniających, władze francuskie, w piśmie z dnia 31 maja 2011 r., zwróciły się do Komisji o pisemne potwierdzenie zamknięcia postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(6)

Nie otrzymawszy żadnego wniosku o udzielenie informacji uzupełniających, władze francuskie, w piśmie z dnia 31 maja 2011 r., zwróciły się do Komisji o pisemne potwierdzenie zamknięcia postępowania wyjaśniającego.

| (7) | Pismem z dnia 8 czerwca 2011 r. Komisja wezwała władze francuskie do ustosunkowania się do informacji uzupełniających przekazanych przez skarżącego. |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 8 czerwca 2011 r. Komisja wezwała władze francuskie do ustosunkowania się do informacji uzupełniających przekazanych przez skarżącego.

| (8) | Pomimo pism ponaglających z dnia 14 listopada 2011 r. i 29 lutego 2012 r. oraz wiadomości e-mail z dnia 22 września i 8 grudnia 2011 r. wniosek o udzielenie informacji wystosowany przez Komisję pozostał bez odpowiedzi. |
| --- | --- |

(8)

Pomimo pism ponaglających z dnia 14 listopada 2011 r. i 29 lutego 2012 r. oraz wiadomości e-mail z dnia 22 września i 8 grudnia 2011 r. wniosek o udzielenie informacji wystosowany przez Komisję pozostał bez odpowiedzi.

| (9) | Nowy wniosek o udzielenie informacji został przesłany władzom francuskim dnia 17 lipca 2012 r. |
| --- | --- |

(9)

Nowy wniosek o udzielenie informacji został przesłany władzom francuskim dnia 17 lipca 2012 r.

| (10) | W związku z brakiem odpowiedzi ze strony władz francuskich we wskazanym terminie dnia 25 września 2012 r. wysłano pismo ponaglające. Ono także pozostało bez odpowiedzi. |
| --- | --- |

(10)

W związku z brakiem odpowiedzi ze strony władz francuskich we wskazanym terminie dnia 25 września 2012 r. wysłano pismo ponaglające. Ono także pozostało bez odpowiedzi.

| (11) | Dnia 14 grudnia 2012 r. Komisja przyjęła decyzję w sprawie nakazu udzielenia informacji. Francja dostarczyła niekompletną odpowiedź dnia 22 stycznia 2013 r., w której zobowiązała się przedstawić Komisji w najszybszym możliwym terminie wyczerpującą odpowiedź na pytania wskazane w decyzji w sprawie nakazu. Do dnia wydania decyzji o wszczęciu postępowania Komisja nie otrzymała informacji uzupełniających. |
| --- | --- |

(11)

Dnia 14 grudnia 2012 r. Komisja przyjęła decyzję w sprawie nakazu udzielenia informacji. Francja dostarczyła niekompletną odpowiedź dnia 22 stycznia 2013 r., w której zobowiązała się przedstawić Komisji w najszybszym możliwym terminie wyczerpującą odpowiedź na pytania wskazane w decyzji w sprawie nakazu. Do dnia wydania decyzji o wszczęciu postępowania Komisja nie otrzymała informacji uzupełniających.

| (12) | Dnia 11 marca 2014 r., nie otrzymawszy wspomnianych informacji, Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające przewidziane w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). Decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) i wezwano w niej zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowych środków. |
| --- | --- |

(12)

Dnia 11 marca 2014 r., nie otrzymawszy wspomnianych informacji, Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające przewidziane w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). Decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) i wezwano w niej zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowych środków.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

2

| (13) | Francja przedstawiła swoje uwagi dnia 30 kwietnia 2014 r. Komisja otrzymała również uwagi od siedmiu zainteresowanych stron. Komisja przekazała te uwagi Francji, umożliwiając jej odniesienie się do nich. W piśmie z dnia 3 września 2014 r. Francja poinformowała, że nie ma żadnych uwag. |
| --- | --- |

(13)

Francja przedstawiła swoje uwagi dnia 30 kwietnia 2014 r. Komisja otrzymała również uwagi od siedmiu zainteresowanych stron. Komisja przekazała te uwagi Francji, umożliwiając jej odniesienie się do nich. W piśmie z dnia 3 września 2014 r. Francja poinformowała, że nie ma żadnych uwag.

| (14) | Dnia 21 czerwca 2016 r., po upływie terminu, Komisja otrzymała wspólną notę od czterech z siedmiu zainteresowanych stron. Nota ta miała w szczególności na celu sprecyzowanie stanowiska zainteresowanych stron po wydaniu przez Trybunał wyroku w sprawie Komisja Europejska przeciwko Jørgen Andersen („wyrok Andersen”) (3)
  . |
| --- | --- |

(14)

Dnia 21 czerwca 2016 r., po upływie terminu, Komisja otrzymała wspólną notę od czterech z siedmiu zainteresowanych stron. Nota ta miała w szczególności na celu sprecyzowanie stanowiska zainteresowanych stron po wydaniu przez Trybunał wyroku w sprawie Komisja Europejska przeciwko Jørgen Andersen („wyrok Andersen”) (3)
  .

Komisja Europejska przeciwko Jørgen Andersen

Andersen

3

.

| (15) | Region zaś uzupełnił swoje uwagi w nocie uzupełniającej wysłanej dnia 9 listopada 2016 r. |
| --- | --- |

(15)

Region zaś uzupełnił swoje uwagi w nocie uzupełniającej wysłanej dnia 9 listopada 2016 r.

2.   KONTEKST I PRZEDSTAWIENIE PRZEDMIOTOWYCH ŚRODKÓW

KONTEKST I PRZEDSTAWIENIE PRZEDMIOTOWYCH ŚRODKÓW

| (16) | Region Île-de-France, liczący ponad 12 mln mieszkańców, jest zamieszkały przez 18,8 % ludności Francji, co czyni go najbardziej zaludnionym regionem, cechującym się najwyższą gęstością zaludnienia (996 osób/km2). Według Instytutu Zagospodarowania i Urbanistyki regionu Île-de-France (fr. Institut d'Aménagement et d'Urbanisme d'Île-de-France) (4) w regionie tym odnotowuje się rekordowe natężenie ruchu – w 2010 r. średnio240 000 pojazdów dziennie poruszało się na pięciu odcinkach: trzech odcinkach obwodnicy, odcinku A1 i odcinku A4, co znacznie przekraczało poziomy odnotowywane na najbardziej obciążonych odcinkach autostrad Londynu, Berlina czy Mediolanu. Ale poza nietypową sytuacją niektórych odcinków, całość głównej sieci charakteryzuje się wyjątkowo wysokim poziomem natężenia ruchu. W co drugim punkcie pomiaru sieci obsługiwanej przez Dyrekcję Dróg Île-de-France (fr. Direction des routes d'Île-de-France) natężenie ruchu przekracza 18 000 pojazdów na dzień na jeden pas ruchu, tymczasem taki poziom natężenia ruchu jest uznawany za cechę bardzo złej sytuacji na dużych krajowych autostradach w pozostałej części Francji. |
| --- | --- |

(16)

Region Île-de-France, liczący ponad 12 mln mieszkańców, jest zamieszkały przez 18,8 % ludności Francji, co czyni go najbardziej zaludnionym regionem, cechującym się najwyższą gęstością zaludnienia (996 osób/km2). Według Instytutu Zagospodarowania i Urbanistyki regionu Île-de-France (fr. Institut d'Aménagement et d'Urbanisme d'Île-de-France) (4) w regionie tym odnotowuje się rekordowe natężenie ruchu – w 2010 r. średnio240 000 pojazdów dziennie poruszało się na pięciu odcinkach: trzech odcinkach obwodnicy, odcinku A1 i odcinku A4, co znacznie przekraczało poziomy odnotowywane na najbardziej obciążonych odcinkach autostrad Londynu, Berlina czy Mediolanu. Ale poza nietypową sytuacją niektórych odcinków, całość głównej sieci charakteryzuje się wyjątkowo wysokim poziomem natężenia ruchu. W co drugim punkcie pomiaru sieci obsługiwanej przez Dyrekcję Dróg Île-de-France (fr. Direction des routes d'Île-de-France) natężenie ruchu przekracza 18 000 pojazdów na dzień na jeden pas ruchu, tymczasem taki poziom natężenia ruchu jest uznawany za cechę bardzo złej sytuacji na dużych krajowych autostradach w pozostałej części Francji.

2

Institut d'Aménagement et d'Urbanisme d'Île-de-France

4

Direction des routes d'Île-de-France

| (17) | W regionie Île-de-France liczba przejazdów pojazdami mechanicznymi sięga blisko 23 mln (co stanowi dwie trzecie wszystkich przejazdów). Ponad połowa z nich odbywa się pojazdami prywatnymi (ich liczba przekracza 4 mln samochodów) lub pojazdami użytkowymi. Pozostałą część stanowią przejazdy środkami publicznego transportu zbiorowego. Przeciążenie głównej sieci w Île-de-France przejawia się również stałym wysokim natężeniem ruchu: godzinowe natężenie ruchu często utrzymuje się na najwyższym poziomie w godzinach 6.00–21.00, a dzienne natężenie ruchu praktycznie nie ulega zmianie przez cały rok. Przy takiej liczbie pojazdów nieznaczne zmiany natężenia ruchu mogą doprowadzić do znacznych różnic w prędkościach i szybko przerodzić się w zator komunikacyjny. Negatywne efekty zewnętrzne związane z takim poziomem intensywności ruchu są oczywiste: zanieczyszczenie, strata czasu, wzrost liczby wypadków, spadek poziomu atrakcyjności terenu itd. W obliczu takiej sytuacji rozwój atrakcyjnej oferty publicznego transportu zbiorowego jest konieczny do zapewnienia mobilności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(17)

W regionie Île-de-France liczba przejazdów pojazdami mechanicznymi sięga blisko 23 mln (co stanowi dwie trzecie wszystkich przejazdów). Ponad połowa z nich odbywa się pojazdami prywatnymi (ich liczba przekracza 4 mln samochodów) lub pojazdami użytkowymi. Pozostałą część stanowią przejazdy środkami publicznego transportu zbiorowego. Przeciążenie głównej sieci w Île-de-France przejawia się również stałym wysokim natężeniem ruchu: godzinowe natężenie ruchu często utrzymuje się na najwyższym poziomie w godzinach 6.00–21.00, a dzienne natężenie ruchu praktycznie nie ulega zmianie przez cały rok. Przy takiej liczbie pojazdów nieznaczne zmiany natężenia ruchu mogą doprowadzić do znacznych różnic w prędkościach i szybko przerodzić się w zator komunikacyjny. Negatywne efekty zewnętrzne związane z takim poziomem intensywności ruchu są oczywiste: zanieczyszczenie, strata czasu, wzrost liczby wypadków, spadek poziomu atrakcyjności terenu itd. W obliczu takiej sytuacji rozwój atrakcyjnej oferty publicznego transportu zbiorowego jest konieczny do zapewnienia mobilności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju.

| (18) | Wnikliwa analiza Komisji dotyczyła systemu wsparcia inwestycyjnego przedsiębiorstw świadczących usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego, działających w ramach umowy o świadczenie usług publicznych w szczególnym kontekście Île-de-France, który należy wziąć pod uwagę. System ten zmieniał się z biegiem czasu, wraz ze zmianami organizacji publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France, co skłoniło Komisję do wyodrębnienia dwóch okresów:






  a) | okres 1994–2008, w czasie którego Region przyznał dotacje inwestycyjne w zamian za podpisanie aneksu do umowy o eksploatację już zawartej między przedsiębiorstwem transportowym a jednostką samorządu terytorialnego; |
| --- | --- | --- |

(18)

Wnikliwa analiza Komisji dotyczyła systemu wsparcia inwestycyjnego przedsiębiorstw świadczących usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego, działających w ramach umowy o świadczenie usług publicznych w szczególnym kontekście Île-de-France, który należy wziąć pod uwagę. System ten zmieniał się z biegiem czasu, wraz ze zmianami organizacji publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France, co skłoniło Komisję do wyodrębnienia dwóch okresów:

a)

okres 1994–2008, w czasie którego Region przyznał dotacje inwestycyjne w zamian za podpisanie aneksu do umowy o eksploatację już zawartej między przedsiębiorstwem transportowym a jednostką samorządu terytorialnego;

| b) | okres 2008–2016, w czasie którego konsorcjum transportowe STIF (fr. Syndicat des Transports d'Île-de-France – STIF) przyznało dotacje w ramach nowej organizacji transportu obowiązującej w Île-de-France od 2007 r. Okres ten można podzielić na dwa kolejne okresy, odpowiadające dwóm rodzajom umów o świadczenie usług publicznych wprowadzonych kolejno przez STIF. |
| --- | --- |

b)

okres 2008–2016, w czasie którego konsorcjum transportowe STIF (fr. Syndicat des Transports d'Île-de-France – STIF) przyznało dotacje w ramach nowej organizacji transportu obowiązującej w Île-de-France od 2007 r. Okres ten można podzielić na dwa kolejne okresy, odpowiadające dwóm rodzajom umów o świadczenie usług publicznych wprowadzonych kolejno przez STIF.

Syndicat des Transports d'Île-de-France

2.1.   Środki pomocy wdrożone przez Region

Środki pomocy wdrożone przez Region

| (19) | Dnia 20 października 1994 r. Region przyjął uchwałę (5) mającą na celu przedłużenie ogółu środków wdrożonych w 1979 r. (6) na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego w regionie Île-de-France. Przed przyjęciem uchwały z 1994 r. dwie inne uchwały zmieniły pierwotny program pomocy z 1979 r.: uchwała z 1984 r. (CR 84-07) i z 1987 r. (CR 87-07). Przyjęto jeszcze dwie kolejne uchwały, w 1998 r. (CR 44-98) i w 2001 r. (CR 47-01), a w 2008 r. program pomocy został ostatecznie unieważniony. |
| --- | --- |

(19)

Dnia 20 października 1994 r. Region przyjął uchwałę (5) mającą na celu przedłużenie ogółu środków wdrożonych w 1979 r. (6) na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego w regionie Île-de-France. Przed przyjęciem uchwały z 1994 r. dwie inne uchwały zmieniły pierwotny program pomocy z 1979 r.: uchwała z 1984 r. (CR 84-07) i z 1987 r. (CR 87-07). Przyjęto jeszcze dwie kolejne uchwały, w 1998 r. (CR 44-98) i w 2001 r. (CR 47-01), a w 2008 r. program pomocy został ostatecznie unieważniony.

5

6

| (20) | Na mocy tych uchwał Region mógł przyznawać pomoc finansową jednostkom samorządu terytorialnego, które zawarły z prywatnym przedsiębiorstwem umowę przewozu na regularnych liniach autobusowych lub eksploatowały owe linie za pośrednictwem podmiotu publicznego. Jednostki samorządu terytorialnego przekazywały tę pomoc przedsiębiorstwu transportowemu, jeśli to ostatnie było właścicielem inwestycji objętych dotacjami. |
| --- | --- |

(20)

Na mocy tych uchwał Region mógł przyznawać pomoc finansową jednostkom samorządu terytorialnego, które zawarły z prywatnym przedsiębiorstwem umowę przewozu na regularnych liniach autobusowych lub eksploatowały owe linie za pośrednictwem podmiotu publicznego. Jednostki samorządu terytorialnego przekazywały tę pomoc przedsiębiorstwu transportowemu, jeśli to ostatnie było właścicielem inwestycji objętych dotacjami.

| (21) | Przyznane dotacje przeznaczone były głównie na wsparcie zakupu nowych pojazdów w zamian za ilościową poprawę oferty (wzrost częstotliwości lub natężenia, wydłużenie lub utworzenie nowych połączeń), jakościową poprawę usługi (przystąpienie do karty jakości, autobusy niskopodłogowe), montaż nowego wyposażenia wewnątrz pojazdów (urządzenia do dźwiękowej lub wizualnej zapowiedzi przystanków), wdrożenie systemów wydawania i kasowania biletów, zagospodarowanie przystanków lub wykonanie ekspertyz. |
| --- | --- |

(21)

Przyznane dotacje przeznaczone były głównie na wsparcie zakupu nowych pojazdów w zamian za ilościową poprawę oferty (wzrost częstotliwości lub natężenia, wydłużenie lub utworzenie nowych połączeń), jakościową poprawę usługi (przystąpienie do karty jakości, autobusy niskopodłogowe), montaż nowego wyposażenia wewnątrz pojazdów (urządzenia do dźwiękowej lub wizualnej zapowiedzi przystanków), wdrożenie systemów wydawania i kasowania biletów, zagospodarowanie przystanków lub wykonanie ekspertyz.

| (22) | Jednostki samorządu terytorialnego były zobowiązane do przekazywania Regionowi wniosków o dotacje. |
| --- | --- |

(22)

Jednostki samorządu terytorialnego były zobowiązane do przekazywania Regionowi wniosków o dotacje.

| (23) | Stopa subsydiowania wahała się od 25 do 60 % wydatków netto. Górny pułap wysokości dotacji określany był na podstawie rodzaju wydatków. |
| --- | --- |

(23)

Stopa subsydiowania wahała się od 25 do 60 % wydatków netto. Górny pułap wysokości dotacji określany był na podstawie rodzaju wydatków.

| (24) | Beneficjenci wsparcia zobowiązywali się do utrzymania ilościowej i jakościowej poprawy oferty, pojazdów i sprzętu przez okres co najmniej pięciu lat od daty ich dopuszczenia do użytkowania. Przez okres tych pięciu lat pojazdy korzystające z dotacji miały być wykorzystywane priorytetowo i poruszać się przede wszystkim po przedmiotowych trasach. |
| --- | --- |

(24)

Beneficjenci wsparcia zobowiązywali się do utrzymania ilościowej i jakościowej poprawy oferty, pojazdów i sprzętu przez okres co najmniej pięciu lat od daty ich dopuszczenia do użytkowania. Przez okres tych pięciu lat pojazdy korzystające z dotacji miały być wykorzystywane priorytetowo i poruszać się przede wszystkim po przedmiotowych trasach.

| (25) | Wreszcie jednostki samorządu terytorialnego działające w charakterze instytucji zamawiającej oraz przedsiębiorstwa były zobowiązane do zawarcia aneksu do umowy o eksploatację, kontrasygnowanego przez przewodniczącego Rady Regionu, określającego zasady wykorzystania pomocy i wymieniającego zobowiązania spoczywające na przedsiębiorstwie będącym beneficjentem w zakresie ilościowej i jakościowej poprawy oferty. |
| --- | --- |

(25)

Wreszcie jednostki samorządu terytorialnego działające w charakterze instytucji zamawiającej oraz przedsiębiorstwa były zobowiązane do zawarcia aneksu do umowy o eksploatację, kontrasygnowanego przez przewodniczącego Rady Regionu, określającego zasady wykorzystania pomocy i wymieniającego zobowiązania spoczywające na przedsiębiorstwie będącym beneficjentem w zakresie ilościowej i jakościowej poprawy oferty.

| (26) | Zdaniem władz francuskich w latach 1994–2008 z rozpatrywanego środka pomocy skorzystało 135 ze 150 przedsiębiorstw z Île-de-France. |
| --- | --- |

(26)

Zdaniem władz francuskich w latach 1994–2008 z rozpatrywanego środka pomocy skorzystało 135 ze 150 przedsiębiorstw z Île-de-France.

2.1.1.   Postępowanie przed krajowym sądem administracyjnym

Postępowanie przed krajowym sądem administracyjnym

| (27) | W maju 2004 r. związek SATV (fr. Syndicat Autonome des Transports de Voyageurs) zwrócił się do przewodniczącego Rady Regionu z wnioskiem o uchylenie trzech wspominanych powyżej uchwał. W związku z odmową dnia 17 czerwca 2004 r. SATV złożył w sądzie administracyjnym w Paryżu (fr. Tribunal administratif de Paris) wniosek o unieważnienie decyzji odmownej. |
| --- | --- |

(27)

W maju 2004 r. związek SATV (fr. Syndicat Autonome des Transports de Voyageurs) zwrócił się do przewodniczącego Rady Regionu z wnioskiem o uchylenie trzech wspominanych powyżej uchwał. W związku z odmową dnia 17 czerwca 2004 r. SATV złożył w sądzie administracyjnym w Paryżu (fr. Tribunal administratif de Paris) wniosek o unieważnienie decyzji odmownej.

Syndicat Autonome des Transports de Voyageurs

Tribunal administratif de Paris

| (28) | Wyrokiem z dnia 10 lipca 2008 r. (7) sąd administracyjny przychylił się do wniosku SATV o unieważnienie i wezwał Region do przedstawienia Radzie Regionu nowej uchwały na tej podstawie, że ustanowienie programu pomocy nie zostało wcześniej zgłoszone Komisji Europejskiej. Sąd administracyjny wezwał ponadto Region do uchylenia trzech przedmiotowych uchwał. |
| --- | --- |

(28)

Wyrokiem z dnia 10 lipca 2008 r. (7) sąd administracyjny przychylił się do wniosku SATV o unieważnienie i wezwał Region do przedstawienia Radzie Regionu nowej uchwały na tej podstawie, że ustanowienie programu pomocy nie zostało wcześniej zgłoszone Komisji Europejskiej. Sąd administracyjny wezwał ponadto Region do uchylenia trzech przedmiotowych uchwał.

7

| (29) | Region złożył odwołanie od tego wyroku, ale uchylił sporne uchwały uchwałą CR 80-08 z dnia 16 października 2008 r. |
| --- | --- |

(29)

Region złożył odwołanie od tego wyroku, ale uchylił sporne uchwały uchwałą CR 80-08 z dnia 16 października 2008 r.

| (30) | Dnia 12 lipca 2010 r. (8) administracyjny sąd apelacyjny (fr. Cour administrative d'appel, „CAA”) w Paryżu potwierdził wyrok sądu administracyjnego. Region wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku do Rady Stanu. Rada Stanu odrzuciła skargę kasacyjną wyrokiem z dnia 23 lipca 2012 r. (9) |
| --- | --- |

(30)

Dnia 12 lipca 2010 r. (8) administracyjny sąd apelacyjny (fr. Cour administrative d'appel, „CAA”) w Paryżu potwierdził wyrok sądu administracyjnego. Region wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku do Rady Stanu. Rada Stanu odrzuciła skargę kasacyjną wyrokiem z dnia 23 lipca 2012 r. (9)

8

Cour administrative d'appel

9

| (31) | Cztery z zainteresowanych stron złożyły ponadto odwołanie jako osoby trzecie od wyroku CAA w Paryżu. Dnia 27 listopada 2015 r., po odrzuceniu owego odwołania przez CAA, zainteresowane strony wniosły skargą kasacyjną; postępowanie w tej sprawie jest nadal w toku. |
| --- | --- |

(31)

Cztery z zainteresowanych stron złożyły ponadto odwołanie jako osoby trzecie od wyroku CAA w Paryżu. Dnia 27 listopada 2015 r., po odrzuceniu owego odwołania przez CAA, zainteresowane strony wniosły skargą kasacyjną; postępowanie w tej sprawie jest nadal w toku.

| (32) | W związku z nową skargą złożoną przez SATV 27 października 2008 r. sąd administracyjny w Paryżu wyrokiem z dnia 4 czerwca 2013 r. (10) wezwał Region do wystawienia tytułów egzekucyjnych umożliwiających odzyskanie środków wypłaconych na podstawie uchwał unieważnionych wyrokiem nr 0417015 z dnia 10 lipca 2008 r. Region odwołał się od tego wyroku. Dnia 31 grudnia 2013 r. CAA w Paryżu oddalił skargę (11). Region wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku do Rady Stanu. Postępowanie w tej sprawie jest nadal w toku. |
| --- | --- |

(32)

W związku z nową skargą złożoną przez SATV 27 października 2008 r. sąd administracyjny w Paryżu wyrokiem z dnia 4 czerwca 2013 r. (10) wezwał Region do wystawienia tytułów egzekucyjnych umożliwiających odzyskanie środków wypłaconych na podstawie uchwał unieważnionych wyrokiem nr 0417015 z dnia 10 lipca 2008 r. Region odwołał się od tego wyroku. Dnia 31 grudnia 2013 r. CAA w Paryżu oddalił skargę (11). Region wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku do Rady Stanu. Postępowanie w tej sprawie jest nadal w toku.

10

11

2.2.   Środki pomocy wdrożone przez STIF

Środki pomocy wdrożone przez STIF

| (33) | STIF jest publiczną jednostką o charakterze administracyjnym podlegającą dekretowi nr 2005-664 z dnia 10 czerwca 2005 r. Zajmuje się organizacją, koordynacją i finansowaniem usług w zakresie publicznego transportu pasażerskiego w Île-de-France świadczonych przez państwowe przedsiębiorstwo transportu publicznego w Paryżu (fr. Régie autonome des transports parisiens – RATP), państwowego przewoźnika kolejowego (fr. Société nationale des chemins de fer français – SNCF), Transilien i prywatne przedsiębiorstwa transportu autobusowego, zrzeszone w OPTILE (fr. Organisation professionnelle des transports d'Île-de-France). |
| --- | --- |

(33)

STIF jest publiczną jednostką o charakterze administracyjnym podlegającą dekretowi nr 2005-664 z dnia 10 czerwca 2005 r. Zajmuje się organizacją, koordynacją i finansowaniem usług w zakresie publicznego transportu pasażerskiego w Île-de-France świadczonych przez państwowe przedsiębiorstwo transportu publicznego w Paryżu (fr. Régie autonome des transports parisiens – RATP), państwowego przewoźnika kolejowego (fr. Société nationale des chemins de fer français – SNCF), Transilien i prywatne przedsiębiorstwa transportu autobusowego, zrzeszone w OPTILE (fr. Organisation professionnelle des transports d'Île-de-France).

Régie autonome des transports parisiens – RATP

Société nationale des chemins de fer français – SNCF

Organisation professionnelle des transports d'Île-de-France

| (34) | Uchwałą nr 2006/1161 z dnia 13 grudnia 2006 r. STIF określił nowe zasady zawierania umów dotyczących ogółu linii publicznego drogowego transportu zbiorowego. Zamierzonym celem było wzmocnienie jego roli organu organizującego w zakresie określania oferty i poziomu usług, jak i w zakresie wydajności przedsiębiorstw transportowych i przejrzystości finansowej. |
| --- | --- |

(34)

Uchwałą nr 2006/1161 z dnia 13 grudnia 2006 r. STIF określił nowe zasady zawierania umów dotyczących ogółu linii publicznego drogowego transportu zbiorowego. Zamierzonym celem było wzmocnienie jego roli organu organizującego w zakresie określania oferty i poziomu usług, jak i w zakresie wydajności przedsiębiorstw transportowych i przejrzystości finansowej.

| (35) | Owa nowa organizacja opiera się na specyfikacji regionalnej, zgodnie z którą dwie kolejne umowy zawierane są na łączny okres dziesięciu lat:






  a) | pierwsza, umowa typu 1. („CT1”), była zawierana na okres maksymalnie czterech lat (2007–2010, a nawet do 2011 r. w przypadku ostatnich umów); |
| --- | --- | --- |

(35)

Owa nowa organizacja opiera się na specyfikacji regionalnej, zgodnie z którą dwie kolejne umowy zawierane są na łączny okres dziesięciu lat:

a)

pierwsza, umowa typu 1. („CT1”), była zawierana na okres maksymalnie czterech lat (2007–2010, a nawet do 2011 r. w przypadku ostatnich umów);

| b) | druga, umowa typu 2. („CT2”), była zawierana w wyniku dwustronnych negocjacji z każdym prywatnym przedsiębiorstwem w odniesieniu do sieci transportu w regionie, na pozostały okres do dnia 31 grudnia 2016 r. |
| --- | --- |

b)

druga, umowa typu 2. („CT2”), była zawierana w wyniku dwustronnych negocjacji z każdym prywatnym przedsiębiorstwem w odniesieniu do sieci transportu w regionie, na pozostały okres do dnia 31 grudnia 2016 r.

| (36) | Oba typy umowy uwzględniają, choć każda na inny sposób, zasadę subwencjonowania inwestycji realizowanych przez przedsiębiorstwa transportowe. |
| --- | --- |

(36)

Oba typy umowy uwzględniają, choć każda na inny sposób, zasadę subwencjonowania inwestycji realizowanych przez przedsiębiorstwa transportowe.

2.2.1.   Prezentacja umów CT1

Prezentacja umów CT1

| (37) | Umowy CT1 zostały zawarte dnia 13 grudnia 2006 r. z 75 prywatnymi przedsiębiorstwami transportowymi i weszły w życie dnia 1 stycznia 2007 r. Zastąpiły wcześniejsze umowy o eksploatację, przygotowując przejście do stosowania „docelowej” formy umowy, jaką była umowa typu CT2. |
| --- | --- |

(37)

Umowy CT1 zostały zawarte dnia 13 grudnia 2006 r. z 75 prywatnymi przedsiębiorstwami transportowymi i weszły w życie dnia 1 stycznia 2007 r. Zastąpiły wcześniejsze umowy o eksploatację, przygotowując przejście do stosowania „docelowej” formy umowy, jaką była umowa typu CT2.

| (38) | Umowa typu CT1 była zawierana z każdym przedsiębiorstwem dla wszystkich obsługiwanych przez nie linii. W rozumieniu art. 2-1 umowy CT1 celem umowy było ustalenie „warunków świadczenia przez przedsiębiorstwo usług w zakresie regularnego przewozu osób w publicznym transporcie zbiorowym w obsługiwanym przez nie regionie Île-de-France.” Umowa określała zasady współpracy pomiędzy STIF a usługodawcą w zakresie:






  a) | zasad i zobowiązań z tytułu świadczenia usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego, w kształcie określonym w Regionalnym Planie Transportu i opisanym w umowie; |
| --- | --- | --- |

(38)

Umowa typu CT1 była zawierana z każdym przedsiębiorstwem dla wszystkich obsługiwanych przez nie linii. W rozumieniu art. 2-1 umowy CT1 celem umowy było ustalenie „warunków świadczenia przez przedsiębiorstwo usług w zakresie regularnego przewozu osób w publicznym transporcie zbiorowym w obsługiwanym przez nie regionie Île-de-France.” Umowa określała zasady współpracy pomiędzy STIF a usługodawcą w zakresie:

a)

zasad i zobowiązań z tytułu świadczenia usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego, w kształcie określonym w Regionalnym Planie Transportu i opisanym w umowie;

| b) | wymagań w zakresie jakości usług mających zastosowanie do oferty usług będących przedmiotem umowy w poszanowaniu minimalnych poziomów przewidzianych w specyfikacji regionalnej; |
| --- | --- |

b)

wymagań w zakresie jakości usług mających zastosowanie do oferty usług będących przedmiotem umowy w poszanowaniu minimalnych poziomów przewidzianych w specyfikacji regionalnej;

| c) | dóbr i inwestycji; |
| --- | --- |

c)

dóbr i inwestycji;

| d) | obliczania wkładów STIF w poszanowaniu zasad określonych w specyfikacji regionalnej; |
| --- | --- |

d)

obliczania wkładów STIF w poszanowaniu zasad określonych w specyfikacji regionalnej;

| e) | szczegółowych zasad wzajemnych relacji umownych między STIF a przedsiębiorstwem w zakresie informacji, kontroli, zmiany treści i zakończenia umowy. |
| --- | --- |

e)

szczegółowych zasad wzajemnych relacji umownych między STIF a przedsiębiorstwem w zakresie informacji, kontroli, zmiany treści i zakończenia umowy.

| (39) | Uchwałą rady z dnia 2 października 2008 r. STIF zmienił w drodze aneksu („Aneks nr 3”) treść umowy CT1 i wprowadził mechanizm dotacji na inwestycje w tabor samochodowy. Wysokość tych dotacji była ograniczona określeniem pułapów cenowych, do których miała zastosowanie maksymalna stawka wkładu STIF. Przedsiębiorstwa będące beneficjentami były zobowiązane do przeznaczania dotowanego sprzętu wyłącznie na cele działalności w zakresie usług publicznych ujętych w planie transportu STIF przez okres co najmniej 8 lat. |
| --- | --- |

(39)

Uchwałą rady z dnia 2 października 2008 r. STIF zmienił w drodze aneksu („Aneks nr 3”) treść umowy CT1 i wprowadził mechanizm dotacji na inwestycje w tabor samochodowy. Wysokość tych dotacji była ograniczona określeniem pułapów cenowych, do których miała zastosowanie maksymalna stawka wkładu STIF. Przedsiębiorstwa będące beneficjentami były zobowiązane do przeznaczania dotowanego sprzętu wyłącznie na cele działalności w zakresie usług publicznych ujętych w planie transportu STIF przez okres co najmniej 8 lat.

| (40) | W ramach umowy CT1 sfinansowanych zostało 836 pojazdów, a łączna kwota wypłaconych dotacji wyniosła 61,5 miliona euro. |
| --- | --- |

(40)

W ramach umowy CT1 sfinansowanych zostało 836 pojazdów, a łączna kwota wypłaconych dotacji wyniosła 61,5 miliona euro.

2.2.2.   Prezentacja umów CT2

Prezentacja umów CT2

| (41) | Umowa CT2 w znacznym stopniu opiera się na ogólnych postanowieniach CT1, zwłaszcza w zakresie celów umowy i zasad wzajemnych relacji między STIF a usługodawcą. |
| --- | --- |

(41)

Umowa CT2 w znacznym stopniu opiera się na ogólnych postanowieniach CT1, zwłaszcza w zakresie celów umowy i zasad wzajemnych relacji między STIF a usługodawcą.

| (42) | Umowa CT2 również przewiduje wkład ze strony STIF „z racji wykonywania powierzonych mu zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych”. Wkład ten składa się z części zwanej C1, związanej z kosztami operacyjnymi, oraz części zwanej C2, związanej z finansowaniem inwestycji. |
| --- | --- |

(42)

Umowa CT2 również przewiduje wkład ze strony STIF „z racji wykonywania powierzonych mu zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych”. Wkład ten składa się z części zwanej C1, związanej z kosztami operacyjnymi, oraz części zwanej C2, związanej z finansowaniem inwestycji.

| (43) | Wkład C2 w ramach CT2 nie jest klasyczną dotacją, która – podobnie jak w przypadku systemu wdrożonego przez Region lub umów CT1 – opierałaby się na zastosowaniu zestawu: pułap cenowy/stopa subsydiowania. Wkład C2 pokrywa bowiem, w każdym roku, wszystkie koszty inwestycyjne (po potrąceniu ewentualnych dotacji otrzymanych z innych źródeł), wynikające z planu inwestycyjnego zatwierdzonego przez STIF i ujęte w prognozowanym rachunku tworzenia dochodów przygotowanym przez przedsiębiorstwo transportowe, również zatwierdzonym przez STIF. |
| --- | --- |

(43)

Wkład C2 w ramach CT2 nie jest klasyczną dotacją, która – podobnie jak w przypadku systemu wdrożonego przez Region lub umów CT1 – opierałaby się na zastosowaniu zestawu: pułap cenowy/stopa subsydiowania. Wkład C2 pokrywa bowiem, w każdym roku, wszystkie koszty inwestycyjne (po potrąceniu ewentualnych dotacji otrzymanych z innych źródeł), wynikające z planu inwestycyjnego zatwierdzonego przez STIF i ujęte w prognozowanym rachunku tworzenia dochodów przygotowanym przez przedsiębiorstwo transportowe, również zatwierdzonym przez STIF.

| (44) | Wkład C1 pokrywa koszty operacyjne wynikające z wykonywania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, pomniejszone o wpływy i powiększone o zysk wynegocjowany w umowie. Elementy te również są ujmowane w prognozowanym rachunku tworzenia dochodów przygotowanym przez przedsiębiorstwo transportowe i zatwierdzonym przez STIF. Komisja nie włączyła wkładu C1 w zakres szczegółowego postępowania wyjaśniającego, określony w decyzji o wszczęciu postępowania z uwagi na to, że nie wchodzi on w zakres problematyki inwestycyjnej. |
| --- | --- |

(44)

Wkład C1 pokrywa koszty operacyjne wynikające z wykonywania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, pomniejszone o wpływy i powiększone o zysk wynegocjowany w umowie. Elementy te również są ujmowane w prognozowanym rachunku tworzenia dochodów przygotowanym przez przedsiębiorstwo transportowe i zatwierdzonym przez STIF. Komisja nie włączyła wkładu C1 w zakres szczegółowego postępowania wyjaśniającego, określony w decyzji o wszczęciu postępowania z uwagi na to, że nie wchodzi on w zakres problematyki inwestycyjnej.

| (45) | Od kwietnia 2012 r. wszystkie sieci przeszły na umowy CT2 (143 zawarte umowy). Zamówienia udzielone przedsiębiorstwom należącym do OPTILE nie były przedmiotem ogłoszenia o udzieleniu zamówienia ani publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Ogłoszenia o udzieleniu zamówienia dotyczące umów zawartych z RATP i SNCF Mobilités zostały opublikowane dnia 3 grudnia 2015 r., tj. już po dacie udzielenia zamówienia. |
| --- | --- |

(45)

Od kwietnia 2012 r. wszystkie sieci przeszły na umowy CT2 (143 zawarte umowy). Zamówienia udzielone przedsiębiorstwom należącym do OPTILE nie były przedmiotem ogłoszenia o udzieleniu zamówienia ani publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Ogłoszenia o udzieleniu zamówienia dotyczące umów zawartych z RATP i SNCF Mobilités zostały opublikowane dnia 3 grudnia 2015 r., tj. już po dacie udzielenia zamówienia.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

| (46) | W ramach umów CT2 i do dnia wysłania uwag przez STIF sfinansowano 2 177 pojazdów, a łączna kwota dofinansowania wyniosła 796,9 milionów euro. |
| --- | --- |

(46)

W ramach umów CT2 i do dnia wysłania uwag przez STIF sfinansowano 2 177 pojazdów, a łączna kwota dofinansowania wyniosła 796,9 milionów euro.

3.   STRESZCZENIE WĄTPLIWOŚCI WYRAŻONYCH W DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

STRESZCZENIE WĄTPLIWOŚCI WYRAŻONYCH W DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

3.1.   Istnienie pomocy

Istnienie pomocy

| (47) | Z powodu braku wystarczająco uzasadnionej odpowiedzi ze strony władz francuskich w toku wstępnego postępowania wyjaśniającego Komisja miała bardzo ograniczony ogląd na środki będące przedmiotem skargi. Wątpliwości wyrażone w decyzji z dnia 11 marca 2014 r. są w dużej mierze echem tej szczątkowej informacji. |
| --- | --- |

(47)

Z powodu braku wystarczająco uzasadnionej odpowiedzi ze strony władz francuskich w toku wstępnego postępowania wyjaśniającego Komisja miała bardzo ograniczony ogląd na środki będące przedmiotem skargi. Wątpliwości wyrażone w decyzji z dnia 11 marca 2014 r. są w dużej mierze echem tej szczątkowej informacji.

| (48) | W pierwszej kolejności Komisja wyraziła wątpliwości co do właściwej kwalifikacji środków wsparcia inwestycyjnego wdrożonych przez Region, a następnie przez STIF, mianowicie dotacji lub rekompensat związanych z wykonywaniem zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(48)

W pierwszej kolejności Komisja wyraziła wątpliwości co do właściwej kwalifikacji środków wsparcia inwestycyjnego wdrożonych przez Region, a następnie przez STIF, mianowicie dotacji lub rekompensat związanych z wykonywaniem zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych.

| (49) | W przypadku, gdy władze francuskie zdołałyby wykazać, że programy pomocy mogłyby być uznane za rekompensatę, spełnienie czterech kryteriów wymienionych w wyroku Altmark („kryteria Altmark”) (12) byłoby niepewne. W rzeczywistości zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych nie wydawały się jasno określone. Komisja wyraziła również wątpliwości co do obiektywizmu i przejrzystości metod obliczania wartości procentowej i pułapów dotacji na zakup sprzętu i pojazdów i stwierdziła, że fakt, iż kwoty przyznane samorządom zostały ustalone w sposób ryczałtowy, wydał się jej bez znaczenia dla uniknięcia wszelkiej nadwyżki rekompensaty. Wreszcie nie dysponowała wystarczającą ilością informacji, aby ocenić spełnienie czwartego kryterium Altmark dotyczącego analizy kosztów. |
| --- | --- |

(49)

W przypadku, gdy władze francuskie zdołałyby wykazać, że programy pomocy mogłyby być uznane za rekompensatę, spełnienie czterech kryteriów wymienionych w wyroku Altmark („kryteria Altmark”) (12) byłoby niepewne. W rzeczywistości zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych nie wydawały się jasno określone. Komisja wyraziła również wątpliwości co do obiektywizmu i przejrzystości metod obliczania wartości procentowej i pułapów dotacji na zakup sprzętu i pojazdów i stwierdziła, że fakt, iż kwoty przyznane samorządom zostały ustalone w sposób ryczałtowy, wydał się jej bez znaczenia dla uniknięcia wszelkiej nadwyżki rekompensaty. Wreszcie nie dysponowała wystarczającą ilością informacji, aby ocenić spełnienie czwartego kryterium Altmark dotyczącego analizy kosztów.

Altmark

Altmark

12

Altmark

3.2.   Zgodność

Zgodność

| (50) | Komisja wskazała, że kwestia podstawy prawnej mającej zastosowanie do analizy zgodności programów pomocy określonych w decyzji o wszczęciu postępowania nie została poruszona ze względu na brak odpowiedzi lub niekompletne odpowiedzi ze strony władz francuskich. Ponadto, ze względu na wątpliwości dotyczące charakteru przyznanej pomocy (dotacje lub rekompensaty), wybór podstawy prawnej wydawał się przedwczesny. |
| --- | --- |

(50)

Komisja wskazała, że kwestia podstawy prawnej mającej zastosowanie do analizy zgodności programów pomocy określonych w decyzji o wszczęciu postępowania nie została poruszona ze względu na brak odpowiedzi lub niekompletne odpowiedzi ze strony władz francuskich. Ponadto, ze względu na wątpliwości dotyczące charakteru przyznanej pomocy (dotacje lub rekompensaty), wybór podstawy prawnej wydawał się przedwczesny.

| (51) | Gdyby przedmiotowe środki zostały uznane za rekompensatę, Komisja wyraziłaby wątpliwość co do ich zgodności z art. 3, 4 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (13). |
| --- | --- |

(51)

Gdyby przedmiotowe środki zostały uznane za rekompensatę, Komisja wyraziłaby wątpliwość co do ich zgodności z art. 3, 4 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (13).

13

4.   ODPOWIEDŹ FRANCJI DOTYCZĄCA DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

ODPOWIEDŹ FRANCJI DOTYCZĄCA DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

4.1.   Istnienie pomocy

Istnienie pomocy

4.1.1.   Środki pomocy wdrożone przez Region

Środki pomocy wdrożone przez Region

| (52) | Francja utrzymuje, że kryteria selektywności i wywierania wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi nie są spełnione. |
| --- | --- |

(52)

Francja utrzymuje, że kryteria selektywności i wywierania wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi nie są spełnione.

4.1.1.1.   Brak selektywności

Brak selektywności

| (53) | Francja wyjaśnia, że wszystkie podmioty świadczące usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France, które zawnioskowały o udzielenie pomocy, skorzystały z przedmiotowych środków (135 spośród całkowitej liczby 150 przedsiębiorstw). Ponadto przyznanie środków nastąpiło zgodnie z obiektywnymi warunkami, określonymi wcześniej w uchwale regionu Île-de-France. Działania podjęte przez władze publiczne w celu udzielenia pomocy nie miały zatem charakteru uznaniowego. |
| --- | --- |

(53)

Francja wyjaśnia, że wszystkie podmioty świadczące usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France, które zawnioskowały o udzielenie pomocy, skorzystały z przedmiotowych środków (135 spośród całkowitej liczby 150 przedsiębiorstw). Ponadto przyznanie środków nastąpiło zgodnie z obiektywnymi warunkami, określonymi wcześniej w uchwale regionu Île-de-France. Działania podjęte przez władze publiczne w celu udzielenia pomocy nie miały zatem charakteru uznaniowego.

| (54) | Sam francuski organ ds. konkurencji uznał, że z uwagi na szczególne ramy prawne rynek publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France stanowi rynek specyficzny. Ponadto tabor samochodowy wykorzystywany na rynku transportu autokarowego różnił się od taboru stosowanego na rynku usług w zakresie regularnego przewozu osób. |
| --- | --- |

(54)

Sam francuski organ ds. konkurencji uznał, że z uwagi na szczególne ramy prawne rynek publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France stanowi rynek specyficzny. Ponadto tabor samochodowy wykorzystywany na rynku transportu autokarowego różnił się od taboru stosowanego na rynku usług w zakresie regularnego przewozu osób.

4.1.1.2.   Brak wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi

Brak wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi

| (55) | Według Francji z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości wyraźnie wynika, że system pomocy ustanowiony na rynku zamkniętym dla konkurencji nie wchodzi w zakres stosowania art. 107 ust. 1 TFUE (14). |
| --- | --- |

(55)

Według Francji z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości wyraźnie wynika, że system pomocy ustanowiony na rynku zamkniętym dla konkurencji nie wchodzi w zakres stosowania art. 107 ust. 1 TFUE (14).

14

| (56) | W omawianym przypadku przedsiębiorstwa będące beneficjentami przedmiotowej pomocy uzyskały monopol na obsługiwanych przez siebie liniach. |
| --- | --- |

(56)

W omawianym przypadku przedsiębiorstwa będące beneficjentami przedmiotowej pomocy uzyskały monopol na obsługiwanych przez siebie liniach.

| (57) | Zatem, z uwagi na zamknięty charakter rynku i monopol przedsiębiorstw będących beneficjentami, przedmiotowe środki nie mogły wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi. To, że mniejszość przedsiębiorstw będących beneficjentami prowadziła działalność na terytorium innych państw członkowskich, nie ma wpływu na ten wniosek, ponieważ przedsiębiorstwa te wykorzystywały pomoc regionalną wyłącznie na cele świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(57)

Zatem, z uwagi na zamknięty charakter rynku i monopol przedsiębiorstw będących beneficjentami, przedmiotowe środki nie mogły wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi. To, że mniejszość przedsiębiorstw będących beneficjentami prowadziła działalność na terytorium innych państw członkowskich, nie ma wpływu na ten wniosek, ponieważ przedsiębiorstwa te wykorzystywały pomoc regionalną wyłącznie na cele świadczenia usług publicznych.

4.1.2.   Środki pomocy wdrożone przez STIF

Środki pomocy wdrożone przez STIF

| (58) | Według Francji środki wdrożone przez STIF należy uznać za rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. Jako że owe rekompensaty spełniają cztery kryteria Altmark, nie stanowią one pomocy państwa. |
| --- | --- |

(58)

Według Francji środki wdrożone przez STIF należy uznać za rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. Jako że owe rekompensaty spełniają cztery kryteria Altmark, nie stanowią one pomocy państwa.

Altmark,

4.1.2.1.   Pierwsze kryterium Altmark

Pierwsze kryterium Altmark

| (59) | Zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych spoczywające na podmiotach były jasno określone w art. 4-2 umowy CT1, a mianowicie zobowiązania dotyczące obsługi technicznej, eksploatacji, transportu pasażerów, ustalania cen, bezpieczeństwa lub informacji. Zobowiązania te zostały uzupełnione na mocy Aneksu nr 3, w którym określono zwłaszcza obowiązek wykorzystywania pojazdów na liniach będących przedmiotem umowy przez okres 8 lat. |
| --- | --- |

(59)

Zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych spoczywające na podmiotach były jasno określone w art. 4-2 umowy CT1, a mianowicie zobowiązania dotyczące obsługi technicznej, eksploatacji, transportu pasażerów, ustalania cen, bezpieczeństwa lub informacji. Zobowiązania te zostały uzupełnione na mocy Aneksu nr 3, w którym określono zwłaszcza obowiązek wykorzystywania pojazdów na liniach będących przedmiotem umowy przez okres 8 lat.

| (60) | W umowie CT2 powtórzono zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych z CT1 (art. 5-2), dodając do nich postanowienia podwyższające wymagania jakościowe dotyczące taboru samochodowego (art. 41–43), umowa określała też jasno zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych spoczywające na podmiotach. Chodzi przykładowo o zobowiązania związane z inwestycjami, obsługą techniczną lub konserwacją w celu zapewnienia żywotności sprzętu. |
| --- | --- |

(60)

W umowie CT2 powtórzono zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych z CT1 (art. 5-2), dodając do nich postanowienia podwyższające wymagania jakościowe dotyczące taboru samochodowego (art. 41–43), umowa określała też jasno zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych spoczywające na podmiotach. Chodzi przykładowo o zobowiązania związane z inwestycjami, obsługą techniczną lub konserwacją w celu zapewnienia żywotności sprzętu.

4.1.2.2.   Drugie kryterium Altmark

Drugie kryterium Altmark

| (61) | Jeżeli chodzi o umowę CT1, Aneks nr 3 przewidywał, że rekompensata wypłacona w celu odnowienia i rozbudowy taboru została obliczona poprzez zastosowanie wcześniej określonej maksymalnej stawki wkładu STIF do pułapów cenowych ustalonych w aneksie. |
| --- | --- |

(61)

Jeżeli chodzi o umowę CT1, Aneks nr 3 przewidywał, że rekompensata wypłacona w celu odnowienia i rozbudowy taboru została obliczona poprzez zastosowanie wcześniej określonej maksymalnej stawki wkładu STIF do pułapów cenowych ustalonych w aneksie.

| (62) | Art. 53 umowy CT2 przewiduje dwa rodzaje wkładów związanych ze zobowiązaniami z tytułu świadczenia usług publicznych: wkład „C1” (art. 53-2) przeznaczony na pokrycie kosztów operacyjnych i wkład „C2” (art. 53-3) przeznaczony na pokrycie kosztów inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(62)

Art. 53 umowy CT2 przewiduje dwa rodzaje wkładów związanych ze zobowiązaniami z tytułu świadczenia usług publicznych: wkład „C1” (art. 53-2) przeznaczony na pokrycie kosztów operacyjnych i wkład „C2” (art. 53-3) przeznaczony na pokrycie kosztów inwestycyjnych.

| (63) | W związku z tym rekompensaty zostały zdaniem Francji obliczone wcześniej, w sposób obiektywny i przejrzysty. |
| --- | --- |

(63)

W związku z tym rekompensaty zostały zdaniem Francji obliczone wcześniej, w sposób obiektywny i przejrzysty.

4.1.2.3.   Trzecie kryterium Altmark

Trzecie kryterium Altmark

| (64) | Umowy o świadczenie usług publicznych (CT1 i CT2) przewidują, że rekompensaty za inwestycje zostaną przyznane dopiero po zakupie pojazdów i sprzętu. Z drugiej strony STIF zleca przeprowadzenie kontroli spójności otrzymanych części w celu sprawdzenia, czy zakupiony tabor samochodowy odpowiada wyjściowemu zamówieniu złożonemu w STIF. STIF w każdej chwili może przeprowadzić postępowania wyjaśniające, audyty i kontrole. Przedsiębiorstwa będące beneficjentami mają obowiązek złożenia rocznych raportów zawierających sprawozdanie z inwestycji zrealizowanych względem prognozowanych programów. Wreszcie umowy zawierają klauzule zwrotu pomocy w przypadku niewykonania zobowiązań umownych i określają kary, które może nałożyć STIF. Zdaniem Francji powyższe elementy zapewniały brak nadwyżki rekompensaty. |
| --- | --- |

(64)

Umowy o świadczenie usług publicznych (CT1 i CT2) przewidują, że rekompensaty za inwestycje zostaną przyznane dopiero po zakupie pojazdów i sprzętu. Z drugiej strony STIF zleca przeprowadzenie kontroli spójności otrzymanych części w celu sprawdzenia, czy zakupiony tabor samochodowy odpowiada wyjściowemu zamówieniu złożonemu w STIF. STIF w każdej chwili może przeprowadzić postępowania wyjaśniające, audyty i kontrole. Przedsiębiorstwa będące beneficjentami mają obowiązek złożenia rocznych raportów zawierających sprawozdanie z inwestycji zrealizowanych względem prognozowanych programów. Wreszcie umowy zawierają klauzule zwrotu pomocy w przypadku niewykonania zobowiązań umownych i określają kary, które może nałożyć STIF. Zdaniem Francji powyższe elementy zapewniały brak nadwyżki rekompensaty.

4.1.2.4.   Czwarte kryterium Altmark

Czwarte kryterium Altmark

| (65) | Jednostki STIF opracowały narzędzia analityczne w celu przeprowadzenia analiz porównawczych kosztów na podstawie bazy danych utworzonej przez wszystkie podmioty, które zawarły umowy z STIF. Miało to pozwolić na określenie poziomu rekompensaty na podstawie analizy kosztów typowego dobrze zarządzanego przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(65)

Jednostki STIF opracowały narzędzia analityczne w celu przeprowadzenia analiz porównawczych kosztów na podstawie bazy danych utworzonej przez wszystkie podmioty, które zawarły umowy z STIF. Miało to pozwolić na określenie poziomu rekompensaty na podstawie analizy kosztów typowego dobrze zarządzanego przedsiębiorstwa.

4.2.   Zgodność

Zgodność

4.2.1.   Środki pomocy wdrożone przez Region

Środki pomocy wdrożone przez Region

| (66) | Francja podkreśla, że gdyby Komisja przyjęła uznanie za rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych, to podstawą prawną oceny zgodności środków wdrożonych przez Region byłoby rozporządzenie Rady (EWG) nr 1191/69 (15) Francja uważa, że środki spełniają zwłaszcza warunki wymienione w art. 2 i 14 przedmiotowego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(66)

Francja podkreśla, że gdyby Komisja przyjęła uznanie za rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych, to podstawą prawną oceny zgodności środków wdrożonych przez Region byłoby rozporządzenie Rady (EWG) nr 1191/69 (15) Francja uważa, że środki spełniają zwłaszcza warunki wymienione w art. 2 i 14 przedmiotowego rozporządzenia.

15

| (67) | Co więcej, zdaniem Francji środki wdrożone przez Region spełniały łączne warunki zgodności pomocy państwa w świetle art. 107 ust. 3 TFUE, a mianowicie: przyczynianie się do osiągania celów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania; niedoskonałości rynku; pomoc państwa jako właściwy instrument polityki; istnienie efektu zachęty; ograniczenie pomocy do minimum; ograniczenie skutków negatywnych; przejrzystość w przyznawaniu pomocy. |
| --- | --- |

(67)

Co więcej, zdaniem Francji środki wdrożone przez Region spełniały łączne warunki zgodności pomocy państwa w świetle art. 107 ust. 3 TFUE, a mianowicie: przyczynianie się do osiągania celów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania; niedoskonałości rynku; pomoc państwa jako właściwy instrument polityki; istnienie efektu zachęty; ograniczenie pomocy do minimum; ograniczenie skutków negatywnych; przejrzystość w przyznawaniu pomocy.

4.2.2.   Środki pomocy wdrożone przez STIF

Środki pomocy wdrożone przez STIF

| (68) | Gdyby Komisja uznała, że środki wdrożone przez STIF stanowią pomoc państwa, Francja uważa, że może wykazać ich zgodność ze wspólnym rynkiem ze względu na ich zgodność z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007. Zdaniem Francji program pomocy STIF spełniał wymogi tego rozporządzenia, tj. wymóg jasnego określenia zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, wcześniejszego ustalenia w sposób obiektywny i przejrzysty parametrów służących do obliczania rekompensaty oraz określenia zasad podziałów kosztów związanych ze świadczeniem usług. |
| --- | --- |

(68)

Gdyby Komisja uznała, że środki wdrożone przez STIF stanowią pomoc państwa, Francja uważa, że może wykazać ich zgodność ze wspólnym rynkiem ze względu na ich zgodność z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007. Zdaniem Francji program pomocy STIF spełniał wymogi tego rozporządzenia, tj. wymóg jasnego określenia zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, wcześniejszego ustalenia w sposób obiektywny i przejrzysty parametrów służących do obliczania rekompensaty oraz określenia zasad podziałów kosztów związanych ze świadczeniem usług.

| (69) | Umowa CT1 miałaby spełniać te wymogi poprzez zobowiązania wymienione w motywie 64, jak również przez umożliwienie STIF przeprowadzenia kontroli warunków wykonywania tychże zobowiązań. |
| --- | --- |

(69)

Umowa CT1 miałaby spełniać te wymogi poprzez zobowiązania wymienione w motywie 64, jak również przez umożliwienie STIF przeprowadzenia kontroli warunków wykonywania tychże zobowiązań.

| (70) | Jeżeli chodzi o umowy CT2, rekompensaty przewidziane z tytułu tych zobowiązań są podzielone na podstawie ich przedmiotu (pokrycie kosztów operacyjnych lub kosztów inwestycyjnych). W przypadku nieodnowienia taboru pojazdów zgodnie z planem inwestycji dotyczącym parku pojazdów, kwota odnośnych odpisów i kosztów finansowych zwracana jest STIF. Francja podkreśla, że STIF dysponuje również prawem do przeprowadzenia audytu i rozszerzonej kontroli w ramach CT2. Wydawać by się mogło zatem, że STIF może zapewnić, że dokonywane przez niego wypłaty są przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów właściwych CT2 oraz, że stanowią one sprawiedliwą rekompensatę zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych zgodną z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007 i wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(70)

Jeżeli chodzi o umowy CT2, rekompensaty przewidziane z tytułu tych zobowiązań są podzielone na podstawie ich przedmiotu (pokrycie kosztów operacyjnych lub kosztów inwestycyjnych). W przypadku nieodnowienia taboru pojazdów zgodnie z planem inwestycji dotyczącym parku pojazdów, kwota odnośnych odpisów i kosztów finansowych zwracana jest STIF. Francja podkreśla, że STIF dysponuje również prawem do przeprowadzenia audytu i rozszerzonej kontroli w ramach CT2. Wydawać by się mogło zatem, że STIF może zapewnić, że dokonywane przez niego wypłaty są przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów właściwych CT2 oraz, że stanowią one sprawiedliwą rekompensatę zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych zgodną z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007 i wspólnym rynkiem.

5.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON TRZECICH I UWAGI FRANCJI

UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON TRZECICH I UWAGI FRANCJI

5.1.   Region

Region

| (71) | Region wypowiedział się wyłącznie na temat środków, które wdrożył w latach 1994–2008. |
| --- | --- |

(71)

Region wypowiedział się wyłącznie na temat środków, które wdrożył w latach 1994–2008.

| (72) | Region przypomniał, że organizacja transportu w Île-de-France podlegała systemowi odbiegającemu od powszechnie obowiązujących przepisów, uzasadnionemu jego szczególną sytuacją (wzrost demograficzny, rozrost miast, obecność międzynarodowych lotnisk, liczne dworce). |
| --- | --- |

(72)

Region przypomniał, że organizacja transportu w Île-de-France podlegała systemowi odbiegającemu od powszechnie obowiązujących przepisów, uzasadnionemu jego szczególną sytuacją (wzrost demograficzny, rozrost miast, obecność międzynarodowych lotnisk, liczne dworce).

| (73) | Beneficjentami programu pomocy były jednostki samorządu terytorialnego, które zawarły umowę o eksploatację linii z prywatnymi przedsiębiorstwami lub eksploatowały te linie za pośrednictwem podmiotów publicznych. Owi beneficjenci byli aktywni na rynku w Île-de-France, który nie był zliberalizowany. |
| --- | --- |

(73)

Beneficjentami programu pomocy były jednostki samorządu terytorialnego, które zawarły umowę o eksploatację linii z prywatnymi przedsiębiorstwami lub eksploatowały te linie za pośrednictwem podmiotów publicznych. Owi beneficjenci byli aktywni na rynku w Île-de-France, który nie był zliberalizowany.

5.1.1.   Istnienie pomocy

Istnienie pomocy

| (74) | Przedmiotowe środki nie stanowią pomocy państwa. W rzeczywistości zdaniem Regionu kryteria selektywności i wywierania wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi nie są spełnione. |
| --- | --- |

(74)

Przedmiotowe środki nie stanowią pomocy państwa. W rzeczywistości zdaniem Regionu kryteria selektywności i wywierania wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi nie są spełnione.

5.1.1.1.   Selektywność

Selektywność

| (75) | Przyznanie przedmiotowych środków spełniało obiektywne, określone warunki pozwalające każdemu przedsiębiorstwu spełniającemu warunki na skorzystanie z owych środków. Przedsiębiorstwa, które z nich nie skorzystały, to te, które nie złożyły stosownego wniosku lub nie kwalifikowały się do ich otrzymania. |
| --- | --- |

(75)

Przyznanie przedmiotowych środków spełniało obiektywne, określone warunki pozwalające każdemu przedsiębiorstwu spełniającemu warunki na skorzystanie z owych środków. Przedsiębiorstwa, które z nich nie skorzystały, to te, które nie złożyły stosownego wniosku lub nie kwalifikowały się do ich otrzymania.

| (76) | System prawny mający zastosowanie do publicznego transportu zbiorowego pasażerów w Île-de-France to system o szczególnych cechach, uznanych przez francuski organ ds. konkurencji. Z racji tego, że nie wszystkie przedsiębiorstwa znajdują się w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej, nie można stwierdzić selektywnego charakteru przedmiotowych środków. |
| --- | --- |

(76)

System prawny mający zastosowanie do publicznego transportu zbiorowego pasażerów w Île-de-France to system o szczególnych cechach, uznanych przez francuski organ ds. konkurencji. Z racji tego, że nie wszystkie przedsiębiorstwa znajdują się w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej, nie można stwierdzić selektywnego charakteru przedmiotowych środków.

| (77) | Ponadto przedsiębiorstwa świadczące usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego i przedsiębiorstwa świadczące inne rodzaje usług transportowych nie wykorzystują tego samego taboru. |
| --- | --- |

(77)

Ponadto przedsiębiorstwa świadczące usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego i przedsiębiorstwa świadczące inne rodzaje usług transportowych nie wykorzystują tego samego taboru.

5.1.1.2.   Zakłócanie konkurencji i wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi

Zakłócanie konkurencji i wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi

| (78) | Region zgadza się z analizą Francji w tym zakresie. |
| --- | --- |

(78)

Region zgadza się z analizą Francji w tym zakresie.

5.1.2.   Zgodność

.

Zgodność

| (79) | Mając na uwadze, że środki nie mogą zostać uznane za pomoc, Region nie analizuje ich zgodności. |
| --- | --- |

(79)

Mając na uwadze, że środki nie mogą zostać uznane za pomoc, Region nie analizuje ich zgodności.

5.1.3.   Kwalifikacja istniejących programów pomocy

.

Kwalifikacja istniejących programów pomocy

| (80) | W ostatnich uwagach Region podniósł argument, zgodnie z którym program pomocy obowiązujący do 2008 r. powinien być analizowany jako istniejący program pomocy. Zdaniem Regionu program ten został wdrożony na podstawie aktów prawnych z 1949 i 1959 r., tj. przed (1949 r.) podpisaniem traktatu rzymskiego, lub, w odniesieniu do 1959 r., w okresie, kiedy rynek publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France nie był otwarty na konkurencję. |
| --- | --- |

(80)

W ostatnich uwagach Region podniósł argument, zgodnie z którym program pomocy obowiązujący do 2008 r. powinien być analizowany jako istniejący program pomocy. Zdaniem Regionu program ten został wdrożony na podstawie aktów prawnych z 1949 i 1959 r., tj. przed (1949 r.) podpisaniem traktatu rzymskiego, lub, w odniesieniu do 1959 r., w okresie, kiedy rynek publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France nie był otwarty na konkurencję.

5.2.   STIF

STIF

| (81) | STIF wypowiedział się wyłącznie na temat środków, które sam wdrożył: CT1 i CT2. |
| --- | --- |

(81)

STIF wypowiedział się wyłącznie na temat środków, które sam wdrożył: CT1 i CT2.

5.2.1.   Istnienie pomocy

Istnienie pomocy

| (82) | Zdaniem STIF przedmiotowe środki nie mogą być uznane za pomoc państwa, ponieważ spełniają cztery kryteria Altmark. |
| --- | --- |

(82)

Zdaniem STIF przedmiotowe środki nie mogą być uznane za pomoc państwa, ponieważ spełniają cztery kryteria Altmark.

Altmark

5.2.1.1.   Pierwsze kryterium Altmark

Pierwsze kryterium Altmark

| (83) | Pierwsze kryterium Altmark jest zdaniem STIF spełnione, gdyż zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych ciążące na przedsiębiorstwach transportowych są rzeczywiście przedstawione w sposób jasny i precyzyjny, także te dotyczące kosztów inwestycyjnych. Celem programu pomocy jest nałożenie na prywatne przedsiębiorstwa transportowe obowiązku eksploatacji i transportu, jak również zobowiązań taryfowych koniecznych do zapewnienia oferty usług transportowych porównywalnej do zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(83)

Pierwsze kryterium Altmark jest zdaniem STIF spełnione, gdyż zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych ciążące na przedsiębiorstwach transportowych są rzeczywiście przedstawione w sposób jasny i precyzyjny, także te dotyczące kosztów inwestycyjnych. Celem programu pomocy jest nałożenie na prywatne przedsiębiorstwa transportowe obowiązku eksploatacji i transportu, jak również zobowiązań taryfowych koniecznych do zapewnienia oferty usług transportowych porównywalnej do zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych.

Altmark

| (84) | Jeżeli chodzi o umowy CT1, wszystkie zobowiązania zostały wymienione w poszczególnych umowach. Jeżeli chodzi o umowy CT2, stanowią one kontynuację umów CT1, które jasno ustalały zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(84)

Jeżeli chodzi o umowy CT1, wszystkie zobowiązania zostały wymienione w poszczególnych umowach. Jeżeli chodzi o umowy CT2, stanowią one kontynuację umów CT1, które jasno ustalały zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych.

| (85) | Zdolność do świadczenia usług publicznych i wypełnienia tych zobowiązań zależy również od pojazdów (jakość, wyposażenie, wiek itd.) i obejmuje szczególne zobowiązania związane z pojazdami, w tym zobowiązanie, w ramach umów CT2, do ustalenia szczegółowego planu inwestycyjnego. |
| --- | --- |

(85)

Zdolność do świadczenia usług publicznych i wypełnienia tych zobowiązań zależy również od pojazdów (jakość, wyposażenie, wiek itd.) i obejmuje szczególne zobowiązania związane z pojazdami, w tym zobowiązanie, w ramach umów CT2, do ustalenia szczegółowego planu inwestycyjnego.

5.2.1.2.   Drugie kryterium Altmark

Drugie kryterium Altmark

| (86) | Jeżeli chodzi o umowy CT1, STIF uważa, że parametry służące za podstawę wyliczenia rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych były obiektywne i przejrzyste. |
| --- | --- |

(86)

Jeżeli chodzi o umowy CT1, STIF uważa, że parametry służące za podstawę wyliczenia rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych były obiektywne i przejrzyste.

| (87) | Umowy CT2 zawierają dane potrzebne do obliczenia rekompensaty, co oznacza, że parametry znane są wcześniej i zostały ustalone w sposób obiektywny i przejrzysty. Umowy CT2 przewidują rachunek finansowy dla usługi będącej przedmiotem umowy między STIF a przedsiębiorstwem, który jest wyrazem równowagi ekonomicznej umowy i zawiera wszystkie przychody i koszty przedsiębiorstwa, w tym wkłady STIF. |
| --- | --- |

(87)

Umowy CT2 zawierają dane potrzebne do obliczenia rekompensaty, co oznacza, że parametry znane są wcześniej i zostały ustalone w sposób obiektywny i przejrzysty. Umowy CT2 przewidują rachunek finansowy dla usługi będącej przedmiotem umowy między STIF a przedsiębiorstwem, który jest wyrazem równowagi ekonomicznej umowy i zawiera wszystkie przychody i koszty przedsiębiorstwa, w tym wkłady STIF.

| (88) | Oba typy umów zawierają ponadto mechanizmy kontroli rekompensat. |
| --- | --- |

(88)

Oba typy umów zawierają ponadto mechanizmy kontroli rekompensat.

| (89) | W tej sytuacji, zdaniem STIF, parametry dotyczące rekompensaty przyznanej podmiotom zostały określone z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty. |
| --- | --- |

(89)

W tej sytuacji, zdaniem STIF, parametry dotyczące rekompensaty przyznanej podmiotom zostały określone z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty.

5.2.1.3.   Trzecie kryterium Altmark

Trzecie kryterium Altmark

| (90) | Metoda wyboru i porównania ofert oraz dopracowania umów przed ich podpisaniem umożliwia, zdaniem STIF, uniknięcie wszelkiego ryzyka nadwyżki rekompensaty. |
| --- | --- |

(90)

Metoda wyboru i porównania ofert oraz dopracowania umów przed ich podpisaniem umożliwia, zdaniem STIF, uniknięcie wszelkiego ryzyka nadwyżki rekompensaty.

| (91) | W rzeczywistości dokładna analiza kosztów operacyjnych jest prowadzona przed podpisaniem umów i aneksów, w oparciu o prognozowany rachunek tworzenia dochodów opracowany przez przedsiębiorstwo kandydujące i precyzujący dane techniczne i ekonomiczne. Owa analiza uwzględnia następujące kryteria:






  a) | poziom podaży w odniesieniu do danej linii, okresu i przedziału godzinowego, pozwalający na określenie liczby godzin jazdy niezbędnej do eksploatacji każdej linii w zależności od okresu roku; |
| --- | --- | --- |

(91)

W rzeczywistości dokładna analiza kosztów operacyjnych jest prowadzona przed podpisaniem umów i aneksów, w oparciu o prognozowany rachunek tworzenia dochodów opracowany przez przedsiębiorstwo kandydujące i precyzujący dane techniczne i ekonomiczne. Owa analiza uwzględnia następujące kryteria:

a)

poziom podaży w odniesieniu do danej linii, okresu i przedziału godzinowego, pozwalający na określenie liczby godzin jazdy niezbędnej do eksploatacji każdej linii w zależności od okresu roku;

| b) | ustalenie odpowiedniej wielkości floty pojazdów dla każdej części sieci; |
| --- | --- |

b)

ustalenie odpowiedniej wielkości floty pojazdów dla każdej części sieci;

| c) | poziom wkładu uzależniony od negocjacji kosztów operacyjnych w oparciu o analityczną, szczegółową prezentację przez przedsiębiorstwo; i |
| --- | --- |

c)

poziom wkładu uzależniony od negocjacji kosztów operacyjnych w oparciu o analityczną, szczegółową prezentację przez przedsiębiorstwo; i

| d) | wzór korekty w celu przeliczenia kwot umownych na euro w cenach bieżących. |
| --- | --- |

d)

wzór korekty w celu przeliczenia kwot umownych na euro w cenach bieżących.

| (92) | Zastosowanie metody w okresie późniejszym, w czasie realizacji umowy, również pozwoliłoby na uniknięcie wszelkiej nadwyżki rekompensaty. Przewidziane są:






  a) | w ramach CT1: kontrola warunków wykonania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, w tym pod względem rekompensat wypłaconych w celu zakupu pojazdów; |
| --- | --- | --- |

(92)

Zastosowanie metody w okresie późniejszym, w czasie realizacji umowy, również pozwoliłoby na uniknięcie wszelkiej nadwyżki rekompensaty. Przewidziane są:

a)

w ramach CT1: kontrola warunków wykonania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, w tym pod względem rekompensat wypłaconych w celu zakupu pojazdów;

| b) | w ramach CT2: zwrot kwoty odpisów i kosztów finansowych w przypadku nieodnowienia floty pojazdów, przewidzianego w planie inwestycji. |
| --- | --- |

b)

w ramach CT2: zwrot kwoty odpisów i kosztów finansowych w przypadku nieodnowienia floty pojazdów, przewidzianego w planie inwestycji.

| (93) | W przypadku obu typów umowy STIF kontroluje rzeczywiste wykorzystanie wypłaconych środków. |
| --- | --- |

(93)

W przypadku obu typów umowy STIF kontroluje rzeczywiste wykorzystanie wypłaconych środków.

5.2.1.4.   Czwarte kryterium Altmark

Czwarte kryterium Altmark

| (94) | Przyznanie realizacji misji służby publicznej nie było przedmiotem procedury udzielenia zamówienia publicznego. |
| --- | --- |

(94)

Przyznanie realizacji misji służby publicznej nie było przedmiotem procedury udzielenia zamówienia publicznego.

| (95) | Poziom rekompensat wynika, zdaniem STIF, ze szczegółowej i dokładnej analizy kosztów ponoszonych przez typowe dobrze zarządzane przedsiębiorstwo. Biorąc pod uwagę liczbę umów i różnorodność podmiotów, STIF jest zdania, że ma dokładny i pełny pogląd na sytuację na rynku, tym bardziej, że umowy z poszczególnymi operatorami opierają się na wzorze i na indywidualnych szczegółowych danych. |
| --- | --- |

(95)

Poziom rekompensat wynika, zdaniem STIF, ze szczegółowej i dokładnej analizy kosztów ponoszonych przez typowe dobrze zarządzane przedsiębiorstwo. Biorąc pod uwagę liczbę umów i różnorodność podmiotów, STIF jest zdania, że ma dokładny i pełny pogląd na sytuację na rynku, tym bardziej, że umowy z poszczególnymi operatorami opierają się na wzorze i na indywidualnych szczegółowych danych.

| (96) | STIF dysponuje ponadto zaawansowanymi narzędziami analizy. Zwróciło się o pomoc do pracowni badawczych w celu wykonania audytów i pogłębienia wewnętrznych analiz technicznych, porównało również zamówienia publiczne w Île-de-France, a także zamówienia z zakresu transportu pasażerskiego poza regionem udzielone w ramach przetargów. |
| --- | --- |

(96)

STIF dysponuje ponadto zaawansowanymi narzędziami analizy. Zwróciło się o pomoc do pracowni badawczych w celu wykonania audytów i pogłębienia wewnętrznych analiz technicznych, porównało również zamówienia publiczne w Île-de-France, a także zamówienia z zakresu transportu pasażerskiego poza regionem udzielone w ramach przetargów.

| (97) | Wymagania STIF w zakresie jakości usług spełniają jego zdaniem kryteria porównywalności z typowym dobrze zarządzanym przedsiębiorstwem. Umowy CT1 zawierały wspólne założenia w celu ujednolicenia jakości w obrębie sieci autobusowej, parametry służące do określenia jakości usługi oraz system zachęt finansowych do rozwoju. System został uzupełniony w umowach CT2. |
| --- | --- |

(97)

Wymagania STIF w zakresie jakości usług spełniają jego zdaniem kryteria porównywalności z typowym dobrze zarządzanym przedsiębiorstwem. Umowy CT1 zawierały wspólne założenia w celu ujednolicenia jakości w obrębie sieci autobusowej, parametry służące do określenia jakości usługi oraz system zachęt finansowych do rozwoju. System został uzupełniony w umowach CT2.

| (98) | W związku z tym poziom rekompensat został określony na podstawie analizy kosztów, jakie ponosiłoby typowe, dobrze zarządzane i dysponujące odpowiednimi środkami transportu przedsiębiorstwo, wywiązując się ze swoich obowiązków. |
| --- | --- |

(98)

W związku z tym poziom rekompensat został określony na podstawie analizy kosztów, jakie ponosiłoby typowe, dobrze zarządzane i dysponujące odpowiednimi środkami transportu przedsiębiorstwo, wywiązując się ze swoich obowiązków.

5.2.2.   Zgodność

Zgodność

| (99) | Gdyby Komisja uznała jednak program pomocy za pomoc państwa, STIF wnioskuje, aby określiła podstawę prawną, na podstawie której zamierza ocenić zgodność. STIF ma bowiem wątpliwości co do tego, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, iż ocenę zgodności należy przeprowadzić na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007. Biorąc pod uwagę fakt, że przedmiotowe środki zostały przyznane przed wejściem w życie tego rozporządzenia, należałoby zdaniem STIF oprzeć się na rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69. Tymczasem, w celu zapewnienia spójności z decyzją Komisji o wszczęciu postępowania, STIF opiera swoje uwagi na rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007. |
| --- | --- |

(99)

Gdyby Komisja uznała jednak program pomocy za pomoc państwa, STIF wnioskuje, aby określiła podstawę prawną, na podstawie której zamierza ocenić zgodność. STIF ma bowiem wątpliwości co do tego, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, iż ocenę zgodności należy przeprowadzić na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007. Biorąc pod uwagę fakt, że przedmiotowe środki zostały przyznane przed wejściem w życie tego rozporządzenia, należałoby zdaniem STIF oprzeć się na rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69. Tymczasem, w celu zapewnienia spójności z decyzją Komisji o wszczęciu postępowania, STIF opiera swoje uwagi na rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007.

| (100) | Zdaniem STIF umowy CT1 i CT2 spełniają wszystkie warunki określone w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007. |
| --- | --- |

(100)

Zdaniem STIF umowy CT1 i CT2 spełniają wszystkie warunki określone w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007.

| (101) | Po pierwsze, umowy zawarte z prywatnymi podmiotami stanowią umowy o świadczenie usług publicznych w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, a STIF stanowi właściwy organ. |
| --- | --- |

(101)

Po pierwsze, umowy zawarte z prywatnymi podmiotami stanowią umowy o świadczenie usług publicznych w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, a STIF stanowi właściwy organ.

| (102) | Po drugie, warunek, zgodnie z którym zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych powinny być jasno określone, również został spełniony poprzez jasne określenie obszarów geograficznych, których zobowiązania te dotyczą. |
| --- | --- |

(102)

Po drugie, warunek, zgodnie z którym zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych powinny być jasno określone, również został spełniony poprzez jasne określenie obszarów geograficznych, których zobowiązania te dotyczą.

| (103) | Po trzecie, zdaniem STIF, parametry według których obliczane są rekompensaty są dokładne, zostały określone z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty. |
| --- | --- |

(103)

Po trzecie, zdaniem STIF, parametry według których obliczane są rekompensaty są dokładne, zostały określone z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty.

| (104) | Po czwarte, umowy zawierają szczegółowe informacje dotyczące kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwo i STIF. |
| --- | --- |

(104)

Po czwarte, umowy zawierają szczegółowe informacje dotyczące kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwo i STIF.

| (105) | Po piąte, na podstawie toku rozumowania przedstawionego w motywach 90–93, ryzyko nadwyżki rekompensaty powinno być wykluczone. |
| --- | --- |

(105)

Po piąte, na podstawie toku rozumowania przedstawionego w motywach 90–93, ryzyko nadwyżki rekompensaty powinno być wykluczone.

5.3.   OPTILE

OPTILE

| (106) | OPTILE zrzesza 70 przedsiębiorstw (stan na 2012 r.) świadczących usługi w zakresie regularnego przewozu osób wpisane w plan transportu Regionu, z wyłączeniem SNCF i RATP. Jej uwagi dotyczą wyłącznie środków wdrożonych przez Region. |
| --- | --- |

(106)

OPTILE zrzesza 70 przedsiębiorstw (stan na 2012 r.) świadczących usługi w zakresie regularnego przewozu osób wpisane w plan transportu Regionu, z wyłączeniem SNCF i RATP. Jej uwagi dotyczą wyłącznie środków wdrożonych przez Region.

5.3.1.   Istnienie pomocy

Istnienie pomocy

| (107) | W przeciwieństwie do tego, co zakłada Komisja w decyzji o wszczęciu postępowania, OPTILE uważa, że środki te nie mogą być dodane do rekompensat już wypłaconych przez samorządy lokalne i nie stanowią zatem dodatkowej wpłaty, ale zmniejszenie rekompensat wypłaconych przez samorządy. |
| --- | --- |

(107)

W przeciwieństwie do tego, co zakłada Komisja w decyzji o wszczęciu postępowania, OPTILE uważa, że środki te nie mogą być dodane do rekompensat już wypłaconych przez samorządy lokalne i nie stanowią zatem dodatkowej wpłaty, ale zmniejszenie rekompensat wypłaconych przez samorządy.

| (108) | Ponadto wypłata środków pomocy była uzależniona od podpisania aneksów do wcześniejszych umów o świadczenie usług publicznych nakładających nowe zobowiązania na operatora. |
| --- | --- |

(108)

Ponadto wypłata środków pomocy była uzależniona od podpisania aneksów do wcześniejszych umów o świadczenie usług publicznych nakładających nowe zobowiązania na operatora.

| (109) | Zdaniem OPTILE spełnione było zatem jedynie jedno z czterech kryteriów kwalifikacji środków jako pomocy państwa, tj. zastosowanie zasobów publicznych. Kryteria selektywności, istnienia korzyści gospodarczej, jak również zakłócania konkurencji i wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi nie zostały spełnione. |
| --- | --- |

(109)

Zdaniem OPTILE spełnione było zatem jedynie jedno z czterech kryteriów kwalifikacji środków jako pomocy państwa, tj. zastosowanie zasobów publicznych. Kryteria selektywności, istnienia korzyści gospodarczej, jak również zakłócania konkurencji i wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi nie zostały spełnione.

5.3.1.1.   Korzyść gospodarcza

Korzyść gospodarcza

| (110) | Pomoc przyznana przez Region była przeznaczona dla samorządów lokalnych, a nie dla przedsiębiorstw transportowych, bowiem celem było zmniejszenie obciążenia finansowego ponoszonego przez owe samorządy. |
| --- | --- |

(110)

Pomoc przyznana przez Region była przeznaczona dla samorządów lokalnych, a nie dla przedsiębiorstw transportowych, bowiem celem było zmniejszenie obciążenia finansowego ponoszonego przez owe samorządy.

| (111) | Jeśli pomoc nie zostałaby wypłacona, wykonanie umów przebiegłoby bez zmian, poziom oferty i warunki świadczenia usług określone w umowie początkowej także nie uległyby zmianie albo samorządy będące organami organizującymi musiałyby wypłacić znacznie wyższe rekompensaty z uwagi na zwiększenie deficytu wynikające z niewystarczającej kwoty przychodów taryfowych w stosunku do kosztów oferty usług zdefiniowanej na nowo w aneksach do umów o świadczenie usług publicznych. |
| --- | --- |

(111)

Jeśli pomoc nie zostałaby wypłacona, wykonanie umów przebiegłoby bez zmian, poziom oferty i warunki świadczenia usług określone w umowie początkowej także nie uległyby zmianie albo samorządy będące organami organizującymi musiałyby wypłacić znacznie wyższe rekompensaty z uwagi na zwiększenie deficytu wynikające z niewystarczającej kwoty przychodów taryfowych w stosunku do kosztów oferty usług zdefiniowanej na nowo w aneksach do umów o świadczenie usług publicznych.

| (112) | Kwoty przekazane przedsiębiorstwom w chwili zakupu pojazdów były zwracane samorządom będącym organami organizującymi przez okres amortyzacji sprzętu, a obciążenie finansowe dla przedsiębiorstw było takie samo, jak w przypadku skorzystania z kredytu bankowego. Chodziło zatem o przesunięcie obciążenia między jednostkami samorządu terytorialnego. |
| --- | --- |

(112)

Kwoty przekazane przedsiębiorstwom w chwili zakupu pojazdów były zwracane samorządom będącym organami organizującymi przez okres amortyzacji sprzętu, a obciążenie finansowe dla przedsiębiorstw było takie samo, jak w przypadku skorzystania z kredytu bankowego. Chodziło zatem o przesunięcie obciążenia między jednostkami samorządu terytorialnego.

| (113) | Ponadto pomoc od Regionu była, zdaniem OPTILE, porównywalna do rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych. Z uwagi na to, że cztery kryteria Altmark zostały spełnione, istnienie korzyści gospodarczej było wykluczone. |
| --- | --- |

(113)

Ponadto pomoc od Regionu była, zdaniem OPTILE, porównywalna do rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych. Z uwagi na to, że cztery kryteria Altmark zostały spełnione, istnienie korzyści gospodarczej było wykluczone.

Altmark

| (114) | Jeżeli chodzi o pierwsze kryterium Altmark, przekazanie pomocy przez Region było uzależnione od sporządzenia aneksu do umów zawartych między samorządami będącymi organami organizującymi a przedsiębiorstwami. Aneks ten potwierdzał rozszerzenie oferty i zawierał zobowiązania w zakresie poprawy jakościowej, których prawidłowe wykonanie podlegało kontroli. |
| --- | --- |

(114)

Jeżeli chodzi o pierwsze kryterium Altmark, przekazanie pomocy przez Region było uzależnione od sporządzenia aneksu do umów zawartych między samorządami będącymi organami organizującymi a przedsiębiorstwami. Aneks ten potwierdzał rozszerzenie oferty i zawierał zobowiązania w zakresie poprawy jakościowej, których prawidłowe wykonanie podlegało kontroli.

Altmark

| (115) | Jeżeli chodzi o drugie kryterium Altmark – parametry do celów obliczenia rekompensaty zostały określone z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty, w oparciu o obiektywne określenie kosztu usługi. OPTILE podaje jako przykład wysokość udziału Regionu w finansowaniu pojazdów, od 25 do 60 % kosztu nabycia w zależności od charakterystyki pojazdów i sieci, określonych wcześniej, tak jak maksymalne wartości podstawy wymiaru dotacji. Ponadto metoda zaliczenia dotacji do rekompensaty wypłaconej przedsiębiorstwu świadczącemu usługi była określona we wzorze aneksu. |
| --- | --- |

(115)

Jeżeli chodzi o drugie kryterium Altmark – parametry do celów obliczenia rekompensaty zostały określone z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty, w oparciu o obiektywne określenie kosztu usługi. OPTILE podaje jako przykład wysokość udziału Regionu w finansowaniu pojazdów, od 25 do 60 % kosztu nabycia w zależności od charakterystyki pojazdów i sieci, określonych wcześniej, tak jak maksymalne wartości podstawy wymiaru dotacji. Ponadto metoda zaliczenia dotacji do rekompensaty wypłaconej przedsiębiorstwu świadczącemu usługi była określona we wzorze aneksu.

Altmark

| (116) | Jeżeli chodzi o trzecie kryterium Altmark, rekompensaty wypłacane przez samorządy zostały określone na podstawie prognozowanego budżetu, który sam został ustalony na podstawie kosztów operacyjnych usługi. Owe koszty obejmowały zmniejszenie obciążenia związanego z oddziaływaniem dotacji przekazanych przez Region i wpływów określonych na podstawie ostatnich wyników zliczania pasażerów. Umowy przyznawały samorządowi prawo kontroli rachunków przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(116)

Jeżeli chodzi o trzecie kryterium Altmark, rekompensaty wypłacane przez samorządy zostały określone na podstawie prognozowanego budżetu, który sam został ustalony na podstawie kosztów operacyjnych usługi. Owe koszty obejmowały zmniejszenie obciążenia związanego z oddziaływaniem dotacji przekazanych przez Region i wpływów określonych na podstawie ostatnich wyników zliczania pasażerów. Umowy przyznawały samorządowi prawo kontroli rachunków przedsiębiorstwa.

Altmark

| (117) | Jeżeli chodzi o czwarte kryterium Altmark, przed zawarciem umów samorządy przeanalizowały strukturę kosztów przedsiębiorstw. Koszty związane z dostawą taboru pojazdów stanowiły tylko część rzędu ok. 15 %. |
| --- | --- |

(117)

Jeżeli chodzi o czwarte kryterium Altmark, przed zawarciem umów samorządy przeanalizowały strukturę kosztów przedsiębiorstw. Koszty związane z dostawą taboru pojazdów stanowiły tylko część rzędu ok. 15 %.

Altmark

5.3.1.2.   Selektywność

Selektywność

| (118) | Wszystkie samorządy będące organami organizującymi sieć publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France kwalifikowały się do uzyskania pomocy. Kryteria przyznania zostały ustalone wcześniej, w sposób obiektywny. Pomoc nie dotyczyła przedsiębiorstw świadczących usługi transportu okazjonalnego. |
| --- | --- |

(118)

Wszystkie samorządy będące organami organizującymi sieć publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France kwalifikowały się do uzyskania pomocy. Kryteria przyznania zostały ustalone wcześniej, w sposób obiektywny. Pomoc nie dotyczyła przedsiębiorstw świadczących usługi transportu okazjonalnego.

5.3.1.3.   Zakłócanie konkurencji i wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi

Zakłócanie konkurencji i wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi

| (119) | Z jednej strony rynek publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France nie był otwarty na konkurencję. Z drugiej strony, w 1979 r., kiedy ustanowiono program pomocy, rynki transportowe w pozostałych państwach członkowskich nie były jeszcze otwarte na konkurencję. |
| --- | --- |

(119)

Z jednej strony rynek publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France nie był otwarty na konkurencję. Z drugiej strony, w 1979 r., kiedy ustanowiono program pomocy, rynki transportowe w pozostałych państwach członkowskich nie były jeszcze otwarte na konkurencję.

| (120) | Rozważana przez Komisję możliwość wykorzystania przez przedsiębiorstwa z Île-de-France sprzętu będącego przedmiotem dotacji w celu ubiegania się o udzielenie innych zamówień publicznych na transport na rynkach otwartych na konkurencję we Francji lub w Europie nie byłaby wykonalna, ani umownie, ani faktycznie. W rzeczywistości, z jednej strony postanowienia umowne ograniczały korzystanie z pojazdów częściowo dotowanych przez Region w ramach innej działalności i wykluczały możliwość skorzystania z programu pomocy w celu prowadzenia działalności na innym rynku, z drugiej strony tabor pojazdów wykorzystywany do świadczenia usług będących przedmiotem umowy w Île-de-France nie mógł być w rzeczywistości przeznaczony w tym samym czasie do świadczenia podobnej usługi na innych rynkach poza Île-de-France. |
| --- | --- |

(120)

Rozważana przez Komisję możliwość wykorzystania przez przedsiębiorstwa z Île-de-France sprzętu będącego przedmiotem dotacji w celu ubiegania się o udzielenie innych zamówień publicznych na transport na rynkach otwartych na konkurencję we Francji lub w Europie nie byłaby wykonalna, ani umownie, ani faktycznie. W rzeczywistości, z jednej strony postanowienia umowne ograniczały korzystanie z pojazdów częściowo dotowanych przez Region w ramach innej działalności i wykluczały możliwość skorzystania z programu pomocy w celu prowadzenia działalności na innym rynku, z drugiej strony tabor pojazdów wykorzystywany do świadczenia usług będących przedmiotem umowy w Île-de-France nie mógł być w rzeczywistości przeznaczony w tym samym czasie do świadczenia podobnej usługi na innych rynkach poza Île-de-France.

| (121) | Ponadto zdaniem OPTILE pojazdy przeznaczone do miejskiego transportu pasażerów głównie w pozycji stojącej nie nadawałyby się do transportu okazjonalnego wymagającego zastosowania autobusów dostosowanych do transportu pasażerów w pozycji siedzącej. |
| --- | --- |

(121)

Ponadto zdaniem OPTILE pojazdy przeznaczone do miejskiego transportu pasażerów głównie w pozycji stojącej nie nadawałyby się do transportu okazjonalnego wymagającego zastosowania autobusów dostosowanych do transportu pasażerów w pozycji siedzącej.

5.3.2.   Zgodność

Zgodność

| (122) | Gdyby program pomocy został uznany za pomoc państwa, zgodność należałoby zbadać w świetle przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, a nie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 ze względu na zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

(122)

Gdyby program pomocy został uznany za pomoc państwa, zgodność należałoby zbadać w świetle przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, a nie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 ze względu na zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań.

| (123) | Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69 zawarcie umów o świadczenie usług publicznych było konieczne w obliczu przemian demograficznych i chęci zapewnienia wystarczającej oferty usług drogowego transportu zbiorowego, bez obciążania kosztem użytkowników, z uwzględnieniem obaw związanych z normami środowiskowymi. Umowy te były w szczególności zgodne z art. 14 rozporządzenia, ponieważ zawierały minimalny wymagany zakres. Wreszcie rekompensata wypłacona przedsiębiorstwom nie przekraczała zakresu środków niezbędnych do zapewnienia świadczenia usług publicznych: była ograniczona do kwoty różnicy między kosztami świadczenia usług określonymi w umowie a sumą wszystkich wynikających z niego wpływów. |
| --- | --- |

(123)

Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69 zawarcie umów o świadczenie usług publicznych było konieczne w obliczu przemian demograficznych i chęci zapewnienia wystarczającej oferty usług drogowego transportu zbiorowego, bez obciążania kosztem użytkowników, z uwzględnieniem obaw związanych z normami środowiskowymi. Umowy te były w szczególności zgodne z art. 14 rozporządzenia, ponieważ zawierały minimalny wymagany zakres. Wreszcie rekompensata wypłacona przedsiębiorstwom nie przekraczała zakresu środków niezbędnych do zapewnienia świadczenia usług publicznych: była ograniczona do kwoty różnicy między kosztami świadczenia usług określonymi w umowie a sumą wszystkich wynikających z niego wpływów.

| (124) | Gdyby program pomocy został uznany za pomoc państwa, z tego względu konieczne byłoby uznanie go za zgodny na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. |
| --- | --- |

(124)

Gdyby program pomocy został uznany za pomoc państwa, z tego względu konieczne byłoby uznanie go za zgodny na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1191/69.

5.4.   Keolis

Keolis

| (125) | Keolis to koncern działający w sektorze transportu, zwłaszcza w sektorze publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France. Jest członkiem OPTILE. Uwagi Keolis dotyczą wyłącznie środków wdrożonych przez Region. |
| --- | --- |

(125)

Keolis to koncern działający w sektorze transportu, zwłaszcza w sektorze publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France. Jest członkiem OPTILE. Uwagi Keolis dotyczą wyłącznie środków wdrożonych przez Region.

5.4.1.   Istnienie pomocy i zgodność z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69

Istnienie pomocy i zgodność z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69

| (126) | Samorządy z pewnością były wspierane przez Region, ale Keolis stwierdza, że to działanie było dla podmiotów neutralne finansowo. Bez pomocy samorządy musiałyby wypłacić równorzędną dotację podmiotom, z którymi były związane umową o eksploatację, lub zgodzić się na zmniejszenie zakresu usługi. Podmioty nie uzyskały zatem dodatkowej korzyści względem finansowania publicznego bez programu pomocy Regionu. |
| --- | --- |

(126)

Samorządy z pewnością były wspierane przez Region, ale Keolis stwierdza, że to działanie było dla podmiotów neutralne finansowo. Bez pomocy samorządy musiałyby wypłacić równorzędną dotację podmiotom, z którymi były związane umową o eksploatację, lub zgodzić się na zmniejszenie zakresu usługi. Podmioty nie uzyskały zatem dodatkowej korzyści względem finansowania publicznego bez programu pomocy Regionu.

| (127) | Ponadto przedmiotowego programu pomocy nie można oddzielić od umów o eksploatację podpisanych między przedsiębiorstwami transportowymi a samorządami. Stanowił bowiem tylko jeden z aspektów wdrożenia przez samorządy terytorialne umów o świadczenie usług publicznych w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, z którego przepisami umowy te były, zdaniem Keolis, zgodne. |
| --- | --- |

(127)

Ponadto przedmiotowego programu pomocy nie można oddzielić od umów o eksploatację podpisanych między przedsiębiorstwami transportowymi a samorządami. Stanowił bowiem tylko jeden z aspektów wdrożenia przez samorządy terytorialne umów o świadczenie usług publicznych w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, z którego przepisami umowy te były, zdaniem Keolis, zgodne.

| (128) | W związku z powyższym program pomocy nie był sam w sobie czynnikiem przyznania pomocy państwa, gdyż podmioty nie czerpały z niego korzyści gospodarczej. |
| --- | --- |

(128)

W związku z powyższym program pomocy nie był sam w sobie czynnikiem przyznania pomocy państwa, gdyż podmioty nie czerpały z niego korzyści gospodarczej.

5.4.2.   Kwalifikacja istniejących programów pomocy

Kwalifikacja istniejących programów pomocy

| (129) | Zdaniem Keolis program pomocy wdrożony przez Region w 1994 r. był istniejącym programem, gdyż stosował przepisy art. 19 dekretu z 1949 r. (16), wydanego przed wejściem w życie traktatu rzymskiego. Przedmiotowe środki należy zatem zbadać w świetle rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (17) i wyłącznie do Komisji należy zaproponowanie władzom francuskim, w razie potrzeby, stosownych środków na przyszłość. Tymczasem przedmiotowy program pomocy został uchylony w 2008 r., nie ma zatem potrzeby badania go. |
| --- | --- |

(129)

Zdaniem Keolis program pomocy wdrożony przez Region w 1994 r. był istniejącym programem, gdyż stosował przepisy art. 19 dekretu z 1949 r. (16), wydanego przed wejściem w życie traktatu rzymskiego. Przedmiotowe środki należy zatem zbadać w świetle rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (17) i wyłącznie do Komisji należy zaproponowanie władzom francuskim, w razie potrzeby, stosownych środków na przyszłość. Tymczasem przedmiotowy program pomocy został uchylony w 2008 r., nie ma zatem potrzeby badania go.

16

17

| (130) | Nawet gdyby uwzględnić rok 1994 jako rok ustanowienia programu pomocy Regionu, nasuwałby się ten sam wniosek. W 1994 r. przedmiotowy sektor gospodarki był w rzeczywistości zamknięty na konkurencję, czego przykładem są decyzje przyjęte przez Komisję w 1997 i 1998 r (18). Kryterium wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi nie zostało zatem spełnione. |
| --- | --- |

(130)

Nawet gdyby uwzględnić rok 1994 jako rok ustanowienia programu pomocy Regionu, nasuwałby się ten sam wniosek. W 1994 r. przedmiotowy sektor gospodarki był w rzeczywistości zamknięty na konkurencję, czego przykładem są decyzje przyjęte przez Komisję w 1997 i 1998 r (18). Kryterium wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi nie zostało zatem spełnione.

18

| (131) | Od 1994 r. wspólny rynek uległ bez wątpienia przemianom, niektóre państwa członkowskie jednostronnie zdecydowały się na otwarcie na konkurencję swoich lokalnych rynków transportu pasażerskiego. Nawet jeśli ta przemiana wystarczyłaby do uznania programu wdrożonego przez Region za pomoc państwa, program ten stałby się po prostu istniejącym systemem pomocy. Ze względów przedstawionych w motywie 129 nie należy jej zatem badać. |
| --- | --- |

(131)

Od 1994 r. wspólny rynek uległ bez wątpienia przemianom, niektóre państwa członkowskie jednostronnie zdecydowały się na otwarcie na konkurencję swoich lokalnych rynków transportu pasażerskiego. Nawet jeśli ta przemiana wystarczyłaby do uznania programu wdrożonego przez Region za pomoc państwa, program ten stałby się po prostu istniejącym systemem pomocy. Ze względów przedstawionych w motywie 129 nie należy jej zatem badać.

5.5.   RATP Dev

RATP Dev

| (132) | Spółka RATP Développement („RATP Dev”) jest spółką zależną RATP, przedsiębiorstwa publicznego, którego podstawową działalnością jest drogowy i kolejowy transport pasażerski miejski i międzymiastowy. Jej uwagi dotyczą wyłącznie środków wdrożonych przez Region i umów CT1. |
| --- | --- |

(132)

Spółka RATP Développement („RATP Dev”) jest spółką zależną RATP, przedsiębiorstwa publicznego, którego podstawową działalnością jest drogowy i kolejowy transport pasażerski miejski i międzymiastowy. Jej uwagi dotyczą wyłącznie środków wdrożonych przez Region i umów CT1.

5.5.1.   Istnienie pomocy

Istnienie pomocy

5.5.1.1.   Środki pomocy wdrożone przez Region

Środki pomocy wdrożone przez Region

| (133) | RATP Dev uważa, że brakuje dwóch kryteriów, aby móc zakwalifikować jako pomoc środki wdrożone przez Region: kryterium selektywności i kryterium korzyści gospodarczej. |
| --- | --- |

(133)

RATP Dev uważa, że brakuje dwóch kryteriów, aby móc zakwalifikować jako pomoc środki wdrożone przez Region: kryterium selektywności i kryterium korzyści gospodarczej.

| (134) | Jeżeli chodzi o kryterium selektywności, szczególne ramy prawne rynku publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France czyniły go rynkiem odrębnym geograficznie, jak podniósł również francuski organ ds. konkurencji. W ramach odniesienia, jakie stanowił ten rynek, program pomocy Regionu był ogólnym środkiem pozbawionym charakteru dyskryminującego i uznaniowego, ponieważ korzystały z niego wszystkie przedsiębiorstwa świadczące usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France, które podpisały umowę o eksploatację z samorządem lokalnym. |
| --- | --- |

(134)

Jeżeli chodzi o kryterium selektywności, szczególne ramy prawne rynku publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France czyniły go rynkiem odrębnym geograficznie, jak podniósł również francuski organ ds. konkurencji. W ramach odniesienia, jakie stanowił ten rynek, program pomocy Regionu był ogólnym środkiem pozbawionym charakteru dyskryminującego i uznaniowego, ponieważ korzystały z niego wszystkie przedsiębiorstwa świadczące usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France, które podpisały umowę o eksploatację z samorządem lokalnym.

| (135) | W świetle warunków selektywności geograficznej (19) i selektywności materialnej (20), określonych w unijnym orzecznictwie, program pomocy Regionu nie stanowił pomocy państwa, ale środek ogólny. |
| --- | --- |

(135)

W świetle warunków selektywności geograficznej (19) i selektywności materialnej (20), określonych w unijnym orzecznictwie, program pomocy Regionu nie stanowił pomocy państwa, ale środek ogólny.

19

20

| (136) | Jeżeli chodzi o kryterium korzyści gospodarczej, dotacje przyznawane przez Region należało uznać za rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. Ponieważ owe rekompensaty były zgodne z czterema kryteriami Altmark, nie niosły ze sobą korzyści gospodarczej. |
| --- | --- |

(136)

Jeżeli chodzi o kryterium korzyści gospodarczej, dotacje przyznawane przez Region należało uznać za rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. Ponieważ owe rekompensaty były zgodne z czterema kryteriami Altmark, nie niosły ze sobą korzyści gospodarczej.

Altmark

| (137) | Jeżeli chodzi o pierwsze kryterium Altmark wymagające jasnego określenia zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, RATP Dev podkreśla, że jeśli rekompensaty związane z realizacją tych zobowiązań pochodzą z kilku zasobów państwowych, powinny zostać przeanalizowane pod kątem wszystkich zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych zawartych w umowie o świadczenie usług publicznych. Niewłaściwym byłoby zatem uznanie, że dotacje Regionu zostały przyznane wyłącznie w celu zrekompensowania dodatkowych obowiązków nałożonych przez Region. Wręcz przeciwnie, były one wkładem, pośród innych, do rekompensaty wypłaconej przedsiębiorstwom transportowym. |
| --- | --- |

(137)

Jeżeli chodzi o pierwsze kryterium Altmark wymagające jasnego określenia zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, RATP Dev podkreśla, że jeśli rekompensaty związane z realizacją tych zobowiązań pochodzą z kilku zasobów państwowych, powinny zostać przeanalizowane pod kątem wszystkich zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych zawartych w umowie o świadczenie usług publicznych. Niewłaściwym byłoby zatem uznanie, że dotacje Regionu zostały przyznane wyłącznie w celu zrekompensowania dodatkowych obowiązków nałożonych przez Region. Wręcz przeciwnie, były one wkładem, pośród innych, do rekompensaty wypłaconej przedsiębiorstwom transportowym.

Altmark

| (138) | Owe zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych zostały jasno określone w umowach o eksploatację zawartych między samorządami lokalnymi a przedsiębiorstwami transportowymi, a zmiany wymagane jako warunek przyznania dotacji przez Region stanowiły jedynie uzupełnienie. Obowiązek inwestowania w tabor został ponadto jasno uwzględniony przez Komisję, w szczególności we wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz przedsiębiorstw kolejowych (21), tak jak zobowiązanie z tytułu świadczenia usług publicznych mogące stać się przedmiotem rekompensaty za jego wykonanie. |
| --- | --- |

(138)

Owe zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych zostały jasno określone w umowach o eksploatację zawartych między samorządami lokalnymi a przedsiębiorstwami transportowymi, a zmiany wymagane jako warunek przyznania dotacji przez Region stanowiły jedynie uzupełnienie. Obowiązek inwestowania w tabor został ponadto jasno uwzględniony przez Komisję, w szczególności we wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz przedsiębiorstw kolejowych (21), tak jak zobowiązanie z tytułu świadczenia usług publicznych mogące stać się przedmiotem rekompensaty za jego wykonanie.

21

| (139) | Jeżeli chodzi o drugie kryterium Altmark, kwoty dotacji zostały jasno określone w oparciu o poszczególne cele nabycia pojazdów (od 25 do 60 % w zależności od tego, czy chodziło o rozbudowę floty czy inwestycję w jej odnowienie), a maksymalne kwoty dotacji zostały ustalone wcześniej. Parametry podlegały okresowej weryfikacji, z uwzględnieniem konieczności wcześniejszego dostosowania, w sposób przejrzysty, poziomu dotacji w celu uniknięcia jakiejkolwiek nadwyżki rekompensaty. |
| --- | --- |

(139)

Jeżeli chodzi o drugie kryterium Altmark, kwoty dotacji zostały jasno określone w oparciu o poszczególne cele nabycia pojazdów (od 25 do 60 % w zależności od tego, czy chodziło o rozbudowę floty czy inwestycję w jej odnowienie), a maksymalne kwoty dotacji zostały ustalone wcześniej. Parametry podlegały okresowej weryfikacji, z uwzględnieniem konieczności wcześniejszego dostosowania, w sposób przejrzysty, poziomu dotacji w celu uniknięcia jakiejkolwiek nadwyżki rekompensaty.

Altmark

| (140) | Jeżeli chodzi o trzecie i czwarte kryterium Altmark, system finansowania umów o eksploatację przewidywał, że przedsiębiorstwo transportowe każdego roku przekazywać będzie prognozowany rachunek tworzenia dochodów, posiadający ścisłe ramy, obejmujący wpływy właściwe dla dotacji Regionu. Udział samorządu lokalnego będącego stroną umowy był ustalony w oparciu o deficyt wykazany w prognozowanym rachunku tworzenia dochodów. Wdrożono również mechanizmy zwrotu w celu uniknięcia jakiejkolwiek nadwyżki rekompensaty. |
| --- | --- |

(140)

Jeżeli chodzi o trzecie i czwarte kryterium Altmark, system finansowania umów o eksploatację przewidywał, że przedsiębiorstwo transportowe każdego roku przekazywać będzie prognozowany rachunek tworzenia dochodów, posiadający ścisłe ramy, obejmujący wpływy właściwe dla dotacji Regionu. Udział samorządu lokalnego będącego stroną umowy był ustalony w oparciu o deficyt wykazany w prognozowanym rachunku tworzenia dochodów. Wdrożono również mechanizmy zwrotu w celu uniknięcia jakiejkolwiek nadwyżki rekompensaty.

Altmark

5.5.1.2.   Środki wdrożone przez STIF w ramach CT1

Środki wdrożone przez STIF w ramach CT1

| (141) | Zdaniem RATP Dev program pomocy wdrożony przez STIF nie spełnia kryteriów selektywności i korzyści gospodarczej. Nie może być zatem uznany za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(141)

Zdaniem RATP Dev program pomocy wdrożony przez STIF nie spełnia kryteriów selektywności i korzyści gospodarczej. Nie może być zatem uznany za pomoc państwa.

| (142) | Co się tyczy kryterium selektywności, należy zastosować taki sam tok rozumowania, jak w motywach 134 i 135. |
| --- | --- |

(142)

Co się tyczy kryterium selektywności, należy zastosować taki sam tok rozumowania, jak w motywach 134 i 135.

| (143) | Jeżeli chodzi o kryterium korzyści gospodarczej, dotacje STIF należało uznać za rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych. Zdaniem RATP Dev spełniały one wszystkie cztery kryteria Altmark. |
| --- | --- |

(143)

Jeżeli chodzi o kryterium korzyści gospodarczej, dotacje STIF należało uznać za rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych. Zdaniem RATP Dev spełniały one wszystkie cztery kryteria Altmark.

Altmark

| (144) | Jeżeli chodzi o pierwsze kryterium Altmark, RATP Dev podnosi, że Komisja w decyzji o wszczęciu postępowania nie zakwestionowała tego, że koszty operacyjne rekompensowały realizację jasno określonych zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(144)

Jeżeli chodzi o pierwsze kryterium Altmark, RATP Dev podnosi, że Komisja w decyzji o wszczęciu postępowania nie zakwestionowała tego, że koszty operacyjne rekompensowały realizację jasno określonych zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych.

Altmark

| (145) | Jeżeli chodzi o drugie kryterium Altmark, przedsiębiorstwa będące stronami umowy przedkładały dokumentację STIF dla każdej z linii. Owa dokumentacja określała zapotrzebowanie na finansowanie na podstawie szczegółowej analizy finansowej. |
| --- | --- |

(145)

Jeżeli chodzi o drugie kryterium Altmark, przedsiębiorstwa będące stronami umowy przedkładały dokumentację STIF dla każdej z linii. Owa dokumentacja określała zapotrzebowanie na finansowanie na podstawie szczegółowej analizy finansowej.

Altmark

| (146) | Wreszcie, w uwagach związanych z trzecim i czwartym kryterium, RATP Dev wyjaśnia, że analiza prawna umów CT1 wskazuje jasno, że zasady mające zastosowanie do wynagrodzenia były zgodne z orzecznictwem Altmark, umowy te zawierały bowiem mechanizmy kontroli pozwalające na odzyskanie pomocy. |
| --- | --- |

(146)

Wreszcie, w uwagach związanych z trzecim i czwartym kryterium, RATP Dev wyjaśnia, że analiza prawna umów CT1 wskazuje jasno, że zasady mające zastosowanie do wynagrodzenia były zgodne z orzecznictwem Altmark, umowy te zawierały bowiem mechanizmy kontroli pozwalające na odzyskanie pomocy.

Altmark

5.5.2.   Kwalifikacja istniejących programów pomocy

Kwalifikacja istniejących programów pomocy

| (147) | RATP Dev uznaje programy pomocy Regionu i STIF za programy pomocy istniejące w rozumieniu rozporządzenia proceduralnego z 1999 r. z uwagi na fakt, że zostały ustanowione, zdaniem RATP Dev, przed wejściem w życie TFUE i z uwagi na fakt, że w ówczesnym czasie odnośne rynki usług w zakresie regularnego przewozu osób były jeszcze zamknięte. |
| --- | --- |

(147)

RATP Dev uznaje programy pomocy Regionu i STIF za programy pomocy istniejące w rozumieniu rozporządzenia proceduralnego z 1999 r. z uwagi na fakt, że zostały ustanowione, zdaniem RATP Dev, przed wejściem w życie TFUE i z uwagi na fakt, że w ówczesnym czasie odnośne rynki usług w zakresie regularnego przewozu osób były jeszcze zamknięte.

| (148) | Program pomocy Regionu miał się zatem opierać na prawodawstwie, które nie uległo zmianie od 1949 r. do 2012 r., a program pomocy STIF miał być przedłużeniem programu ustanowionego w 1948 r. |
| --- | --- |

(148)

Program pomocy Regionu miał się zatem opierać na prawodawstwie, które nie uległo zmianie od 1949 r. do 2012 r., a program pomocy STIF miał być przedłużeniem programu ustanowionego w 1948 r.

| (149) | Programy pomocy Regionu i STIF nie stanowiły pomocy państwa w chwili ich wdrażania, ponieważ nie zakłócały handlu wewnątrzwspólnotowego. W okresie ich ustanawiania przedmiotowe rynki były zamknięte dla konkurencji, co wykluczało spełnienie czwartego kryterium kwalifikacji jako pomocy państwa. |
| --- | --- |

(149)

Programy pomocy Regionu i STIF nie stanowiły pomocy państwa w chwili ich wdrażania, ponieważ nie zakłócały handlu wewnątrzwspólnotowego. W okresie ich ustanawiania przedmiotowe rynki były zamknięte dla konkurencji, co wykluczało spełnienie czwartego kryterium kwalifikacji jako pomocy państwa.

| (150) | Komisja nie dysponuje uprawnieniami do zażądania zwrotu pomocy wypłaconej w ramach istniejących programów pomocy. Może jedynie zalecić wdrożenie środków naprawczych w przyszłości. |
| --- | --- |

(150)

Komisja nie dysponuje uprawnieniami do zażądania zwrotu pomocy wypłaconej w ramach istniejących programów pomocy. Może jedynie zalecić wdrożenie środków naprawczych w przyszłości.

5.5.3.   Zgodność

Zgodność

| (151) | Gdyby zgodność w przypadku pomocy państwa miała zostać zbadana, zdaniem RATP Dev należałoby ją zbadać w oparciu o rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 w odniesieniu do dotacji wypłaconych przed dniem 3 grudnia 2009 r., czyli datą wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007. |
| --- | --- |

(151)

Gdyby zgodność w przypadku pomocy państwa miała zostać zbadana, zdaniem RATP Dev należałoby ją zbadać w oparciu o rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 w odniesieniu do dotacji wypłaconych przed dniem 3 grudnia 2009 r., czyli datą wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.

| (152) | Umowy zawarte przez przedsiębiorstwa należące do RATP Dev mogą być uznane za umowy o świadczenie usług publicznych w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. Ze względów, które przedstawiono w motywie 140, umowy te zapewniały, że przedsiębiorstwa transportowe nie otrzymają żadnej nadwyżki rekompensaty. Dotacje Regionu stanowiące część rekompensat wypłaconych w ramach tychże umów są zgodne z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69 i tym samym zgodne z rynkiem wewnętrznym. Taki sam tok rozumowania stosuje się, zdaniem RATP Dev, do rekompensat wypłaconych przez STIF przed dniem 3 grudnia 2009 r. w ramach CT1. |
| --- | --- |

(152)

Umowy zawarte przez przedsiębiorstwa należące do RATP Dev mogą być uznane za umowy o świadczenie usług publicznych w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. Ze względów, które przedstawiono w motywie 140, umowy te zapewniały, że przedsiębiorstwa transportowe nie otrzymają żadnej nadwyżki rekompensaty. Dotacje Regionu stanowiące część rekompensat wypłaconych w ramach tychże umów są zgodne z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69 i tym samym zgodne z rynkiem wewnętrznym. Taki sam tok rozumowania stosuje się, zdaniem RATP Dev, do rekompensat wypłaconych przez STIF przed dniem 3 grudnia 2009 r. w ramach CT1.

| (153) | W odniesieniu do dotacji wypłaconych po dniu 3 grudnia 2009 r. RATP Dev uważa, że należy zastosować rozporządzenie (WE) nr 1370/2007. Rozporządzenie to stanowi, że rekompensaty wypłacone w ramach umów o świadczenie usług publicznych są zgodne z rynkiem wewnętrznym i wyłączone z z obowiązku zgłoszenia, jeśli (i) umowy zawierają obowiązkową treść określoną w art. 4 rozporządzenia oraz (ii) nie powodują nadwyżki rekompensaty. Jako że oba warunki były zdaniem RATP Dev spełnione, RATP Dev stwierdziła, że środki są zgodne z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(153)

W odniesieniu do dotacji wypłaconych po dniu 3 grudnia 2009 r. RATP Dev uważa, że należy zastosować rozporządzenie (WE) nr 1370/2007. Rozporządzenie to stanowi, że rekompensaty wypłacone w ramach umów o świadczenie usług publicznych są zgodne z rynkiem wewnętrznym i wyłączone z z obowiązku zgłoszenia, jeśli (i) umowy zawierają obowiązkową treść określoną w art. 4 rozporządzenia oraz (ii) nie powodują nadwyżki rekompensaty. Jako że oba warunki były zdaniem RATP Dev spełnione, RATP Dev stwierdziła, że środki są zgodne z rynkiem wewnętrznym.

5.6.   Transdev Île-de-France

Transdev Île-de-France

| (154) | Transdev Île-de-France („Transdev”) należy do koncernu Transdev i prowadzi działalność w sektorze transportu pasażerskiego w Île-de-France, gdzie eksploatuje sieci drogowego transportu pasażerskiego poza obrębem strefy centralnej obsługiwanej przez RATP. |
| --- | --- |

(154)

Transdev Île-de-France („Transdev”) należy do koncernu Transdev i prowadzi działalność w sektorze transportu pasażerskiego w Île-de-France, gdzie eksploatuje sieci drogowego transportu pasażerskiego poza obrębem strefy centralnej obsługiwanej przez RATP.

| (155) | Jej uwagi dotyczą wyłącznie środków wdrożonych przez Region, choć przykłady umów wykorzystane na poparcie argumentacji obejmują również część okresu obowiązywania umów CT1 i CT2. |
| --- | --- |

(155)

Jej uwagi dotyczą wyłącznie środków wdrożonych przez Region, choć przykłady umów wykorzystane na poparcie argumentacji obejmują również część okresu obowiązywania umów CT1 i CT2.

| (156) | Tytułem wprowadzenia Transdev przypomina, że kwestię świadczenia usług publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France regulują specyficzne zasady i sektor ten nie podlega powszechnemu prawu z zakresu transportu. |
| --- | --- |

(156)

Tytułem wprowadzenia Transdev przypomina, że kwestię świadczenia usług publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France regulują specyficzne zasady i sektor ten nie podlega powszechnemu prawu z zakresu transportu.

| (157) | W omawianym okresie organ organizujący mógł wybrać operatorów sieci bez uprzedniego zaproszenia do ubiegania się o zamówienie poprzez wpis administracyjny do planu transportu, z uwagi w szczególności na to, że rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 nie weszło jeszcze w życie. |
| --- | --- |

(157)

W omawianym okresie organ organizujący mógł wybrać operatorów sieci bez uprzedniego zaproszenia do ubiegania się o zamówienie poprzez wpis administracyjny do planu transportu, z uwagi w szczególności na to, że rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 nie weszło jeszcze w życie.

| (158) | Ponadto Transdev uściśla, że organ organizujący spowodował powstanie deficytów strukturalnych, ustalając w drodze administracyjnej stawki dla użytkowników, w oderwaniu od rzeczywistego kosztu usługi. Owe deficyty zostały słusznie zrekompensowane w formie finansowej w ramach umów o świadczenie usług publicznych. |
| --- | --- |

(158)

Ponadto Transdev uściśla, że organ organizujący spowodował powstanie deficytów strukturalnych, ustalając w drodze administracyjnej stawki dla użytkowników, w oderwaniu od rzeczywistego kosztu usługi. Owe deficyty zostały słusznie zrekompensowane w formie finansowej w ramach umów o świadczenie usług publicznych.

| (159) | Wreszcie rynek publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France nie był otwarty na konkurencję. |
| --- | --- |

(159)

Wreszcie rynek publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France nie był otwarty na konkurencję.

5.6.1.   Istnienie pomocy

Istnienie pomocy

| (160) | Transdev umocował kancelarię Microeconomix do przeanalizowania trzech umów wraz z aneksami oraz powiązanych z nimi przepływów finansowych. Spółka przedstawia najważniejsze wyniki i uściśla, że raport z ekspertyzy jasno wykazuje neutralność programu dotacji i brak nadwyżki rekompensaty. |
| --- | --- |

(160)

Transdev umocował kancelarię Microeconomix do przeanalizowania trzech umów wraz z aneksami oraz powiązanych z nimi przepływów finansowych. Spółka przedstawia najważniejsze wyniki i uściśla, że raport z ekspertyzy jasno wykazuje neutralność programu dotacji i brak nadwyżki rekompensaty.

| (161) | Zdaniem Transdev mechanizm rozpatrywania dotacji regionalnych prowadził do tego, że dotacji tych nie można było w żaden sposób uznać za pomoc inwestycyjną. W rzeczywistości dotacje regionalne były w pewnym sensie zwracane samorządowi działającemu w charakterze instytucji zamawiającej, w okresie amortyzacji dóbr, poprzez ich negatywny wpływ na rekompensaty wypłacane przez samorząd. |
| --- | --- |

(161)

Zdaniem Transdev mechanizm rozpatrywania dotacji regionalnych prowadził do tego, że dotacji tych nie można było w żaden sposób uznać za pomoc inwestycyjną. W rzeczywistości dotacje regionalne były w pewnym sensie zwracane samorządowi działającemu w charakterze instytucji zamawiającej, w okresie amortyzacji dóbr, poprzez ich negatywny wpływ na rekompensaty wypłacane przez samorząd.

| (162) | Przedmiotowy środek stanowił zatem jedynie doskonale neutralny sposób wypłaty rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych podmiotom, które zawarły umowy o świadczenie usług publicznych. |
| --- | --- |

(162)

Przedmiotowy środek stanowił zatem jedynie doskonale neutralny sposób wypłaty rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych podmiotom, które zawarły umowy o świadczenie usług publicznych.

| (163) | Z racji tej neutralności kryteria istnienia pomocy państwa nie są spełnione. |
| --- | --- |

(163)

Z racji tej neutralności kryteria istnienia pomocy państwa nie są spełnione.

5.6.1.1.   Zasoby państwowe i możliwość przypisania środków państwu

Zasoby państwowe i możliwość przypisania środków państwu

| (164) | Transdev uważa, że w związku z tym, że kwoty wypłacone przez Region trafiały in fine do samorządów lokalnych, środki pieniężne nigdy nie opuściły sfery publicznej. |
| --- | --- |

(164)

Transdev uważa, że w związku z tym, że kwoty wypłacone przez Region trafiały in fine do samorządów lokalnych, środki pieniężne nigdy nie opuściły sfery publicznej.

in fine

5.6.1.2.   Korzyść gospodarcza

Korzyść gospodarcza

| (165) | Jako że przyznanie środków nie odbywało się na warunkach korzystniejszych od tych dostępnych na rynku bankowym, podmioty nie czerpały z tego żadnej korzyści. Korzyść była przyznawana samorządom przez Region bez wpływu na konkurencję. |
| --- | --- |

(165)

Jako że przyznanie środków nie odbywało się na warunkach korzystniejszych od tych dostępnych na rynku bankowym, podmioty nie czerpały z tego żadnej korzyści. Korzyść była przyznawana samorządom przez Region bez wpływu na konkurencję.

| (166) | Transdev zaprzecza ponadto, że infrastruktura współfinansowana przez Region mogła stanowić konkurencję dla infrastruktury przedsiębiorstw niekwalifikujących się do otrzymania dotacji. |
| --- | --- |

(166)

Transdev zaprzecza ponadto, że infrastruktura współfinansowana przez Region mogła stanowić konkurencję dla infrastruktury przedsiębiorstw niekwalifikujących się do otrzymania dotacji.

5.6.1.3.   Selektywność

Selektywność

| (167) | Program pomocy skierowany był w równym stopniu do wszystkich przedsiębiorstw aktywnych na rynku publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France, w związku z tym środek nie miał charakteru selektywnego w uwzględnionym zakresie. |
| --- | --- |

(167)

Program pomocy skierowany był w równym stopniu do wszystkich przedsiębiorstw aktywnych na rynku publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France, w związku z tym środek nie miał charakteru selektywnego w uwzględnionym zakresie.

5.6.1.4.   Wpływ na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi

Wpływ na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi

| (168) | Z uwagi na brak korzyści gospodarczej i selektywności Transdev uważa, że nie istniała żadna możliwość zakłócenia konkurencji, a co za tym idzie – wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(168)

Z uwagi na brak korzyści gospodarczej i selektywności Transdev uważa, że nie istniała żadna możliwość zakłócenia konkurencji, a co za tym idzie – wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

5.6.2.   Zgodność

Zgodność

| (169) | Gdyby Komisja stwierdziła jednak, że pomoc państwa miała miejsce, to zdaniem Transdev przedmiotowy program pomocy byłby zgodny z rynkiem wewnętrznym z racji swej zgodności z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69. |
| --- | --- |

(169)

Gdyby Komisja stwierdziła jednak, że pomoc państwa miała miejsce, to zdaniem Transdev przedmiotowy program pomocy byłby zgodny z rynkiem wewnętrznym z racji swej zgodności z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69.

5.7.   Międzynarodowe Stowarzyszenie Transportu Publicznego

Międzynarodowe Stowarzyszenie Transportu Publicznego

| (170) | Międzynarodowe Stowarzyszenie Transportu Publicznego (fr. union internationale des transports publics – UITP) to międzynarodowa organizacja transportu publicznego obejmująca wszystkie środki transportu publicznego i zrzeszająca ponad 3 100 członków (podmioty, organy administracji publicznej i dostawców) na całym świecie. |
| --- | --- |

(170)

Międzynarodowe Stowarzyszenie Transportu Publicznego (fr. union internationale des transports publics – UITP) to międzynarodowa organizacja transportu publicznego obejmująca wszystkie środki transportu publicznego i zrzeszająca ponad 3 100 członków (podmioty, organy administracji publicznej i dostawców) na całym świecie.

union internationale des transports publics – UITP

| (171) | UITP nie wchodzi w szczegóły mechanizmów analizowanych w decyzji o wszczęciu postępowania. Korzysta z okazji, aby przypomnieć niektóre podstawowe zasady obowiązujące w przedmiotowym sektorze. |
| --- | --- |

(171)

UITP nie wchodzi w szczegóły mechanizmów analizowanych w decyzji o wszczęciu postępowania. Korzysta z okazji, aby przypomnieć niektóre podstawowe zasady obowiązujące w przedmiotowym sektorze.

| (172) | Po pierwsze, państwa członkowskie dysponują znaczącym polem manewru i swobodą interpretacji w określaniu zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, uwarunkowanych w szczególności potrzebami użytkowników, zgodnie z zasadą ustanowioną w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007. |
| --- | --- |

(172)

Po pierwsze, państwa członkowskie dysponują znaczącym polem manewru i swobodą interpretacji w określaniu zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, uwarunkowanych w szczególności potrzebami użytkowników, zgodnie z zasadą ustanowioną w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007.

| (173) | Po drugie, transport publiczny w Europie charakteryzuje się tym, że koszty operacyjne zasadniczo są pokrywane w ok. 50 % z wpływów z pobieranych opłat (30 % w Paryżu). Ważne jest zatem, aby zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych były prawidłowo rekompensowane przez organy administracji publicznej. |
| --- | --- |

(173)

Po drugie, transport publiczny w Europie charakteryzuje się tym, że koszty operacyjne zasadniczo są pokrywane w ok. 50 % z wpływów z pobieranych opłat (30 % w Paryżu). Ważne jest zatem, aby zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych były prawidłowo rekompensowane przez organy administracji publicznej.

| (174) | Wreszcie, w przeciwieństwie do tego, co sugerowano w motywie 43 decyzji Komisji o wszczęciu postępowania, zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych nie ograniczają się do kosztów operacyjnych świadczenia usług transportowych: mogą mieć na celu poprawę jakości usługi, infrastruktury i taboru. Środki mogą być zgodne z rynkiem wewnętrznym, jeśli spełniają warunki określone w mających zastosowanie przepisach, a mianowicie w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 lub rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69. |
| --- | --- |

(174)

Wreszcie, w przeciwieństwie do tego, co sugerowano w motywie 43 decyzji Komisji o wszczęciu postępowania, zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych nie ograniczają się do kosztów operacyjnych świadczenia usług transportowych: mogą mieć na celu poprawę jakości usługi, infrastruktury i taboru. Środki mogą być zgodne z rynkiem wewnętrznym, jeśli spełniają warunki określone w mających zastosowanie przepisach, a mianowicie w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 lub rozporządzeniu (EWG) nr 1191/69.

5.8.   Uwagi uzupełniające RATP Dev, Transdev, OPTILE i Kéolis przekazane w dniu 21 czerwca 2016 r.

Uwagi uzupełniające RATP Dev, Transdev, OPTILE i Kéolis przekazane w dniu 21 czerwca 2016 r.

| (175) | Po pierwsze, cztery z zainteresowanych stron, które wyraziły chęć uzupełnienia swoich uwag, zwróciły uwagę Komisji na decyzję podjętą przez tę ostatnią w ramach badania zgodności programu pomocy państwa wdrożonego w Republice Czeskiej („decyzja Autobus Porizeni”) (22). Fakty leżące u podstawy tej decyzji były, zdaniem stron trzecich, bardzo podobne do tych związanych z programem pomocy Regionu (powtórzonych w CT1). Komisja zbadała czeski system dotacji inwestycyjnych, biorąc pod uwagę wpływ dotacji na rekompensaty kosztów operacyjnych przyznane w ramach umów o eksploatację i uznała go za zgodny na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. |
| --- | --- |

(175)

Po pierwsze, cztery z zainteresowanych stron, które wyraziły chęć uzupełnienia swoich uwag, zwróciły uwagę Komisji na decyzję podjętą przez tę ostatnią w ramach badania zgodności programu pomocy państwa wdrożonego w Republice Czeskiej („decyzja Autobus Porizeni”) (22). Fakty leżące u podstawy tej decyzji były, zdaniem stron trzecich, bardzo podobne do tych związanych z programem pomocy Regionu (powtórzonych w CT1). Komisja zbadała czeski system dotacji inwestycyjnych, biorąc pod uwagę wpływ dotacji na rekompensaty kosztów operacyjnych przyznane w ramach umów o eksploatację i uznała go za zgodny na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1191/69.

22

| (176) | Zainteresowane strony stwierdziły następnie, że wyrok Andersen rozstrzygnął kwestię dotyczącą rozporządzenia mającego zastosowanie do usług publicznego transportu zbiorowego w niniejszej sprawie: chodzi o rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 w zmienionej wersji z 1991 r., a nie o rozporządzenie (WE) nr 1370/2007. |
| --- | --- |

(176)

Zainteresowane strony stwierdziły następnie, że wyrok Andersen rozstrzygnął kwestię dotyczącą rozporządzenia mającego zastosowanie do usług publicznego transportu zbiorowego w niniejszej sprawie: chodzi o rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 w zmienionej wersji z 1991 r., a nie o rozporządzenie (WE) nr 1370/2007.

Andersen

| (177) | Zainteresowane strony powołują się głównie na fakt, że dotacje regionalne wypłacone zgodnie z programem pomocy wdrożonym przez Region nie stanowią pomocy państwa. Doszły do tego wniosku po uwzględnieniu, w ramach tego programu pomocy, rocznej stopy procentowej mającej zastosowanie do dotacji na cel zakupu taboru. |
| --- | --- |

(177)

Zainteresowane strony powołują się głównie na fakt, że dotacje regionalne wypłacone zgodnie z programem pomocy wdrożonym przez Region nie stanowią pomocy państwa. Doszły do tego wniosku po uwzględnieniu, w ramach tego programu pomocy, rocznej stopy procentowej mającej zastosowanie do dotacji na cel zakupu taboru.

| (178) | Co się tyczy kwestii rozporządzenia mającego zastosowanie, zainteresowane strony podkreślają, że wyrok Andersen ustalił zasady stosowania w czasie rozporządzeń (EWG) nr 1191/69 i (WE) nr 1370/2007. W tym wyroku Trybunał Sprawiedliwości uznał, że rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 stosuje się przy rozpatrywaniu:






  a) | zgodności z prawem pomocy przyznanej przed dniem 3 grudnia 2009 r., gdyż rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 jest rozporządzeniem, które zwalnia z obowiązku zgłoszenia rekompensat wypłaconych zgodnie z tymi przepisami; |
| --- | --- | --- |

(178)

Co się tyczy kwestii rozporządzenia mającego zastosowanie, zainteresowane strony podkreślają, że wyrok Andersen ustalił zasady stosowania w czasie rozporządzeń (EWG) nr 1191/69 i (WE) nr 1370/2007. W tym wyroku Trybunał Sprawiedliwości uznał, że rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 stosuje się przy rozpatrywaniu:

Andersen

a)

zgodności z prawem pomocy przyznanej przed dniem 3 grudnia 2009 r., gdyż rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 jest rozporządzeniem, które zwalnia z obowiązku zgłoszenia rekompensat wypłaconych zgodnie z tymi przepisami;

| b) | zgodności z prawem i zgodności pomocy wypłaconej z tytułu realizacji umów obowiązujących w dniu 3 grudnia 2009 r. i trwających przez różne okresy ustalone zgodnie z art. 8 ust. 3. rozporządzenia (WE) nr 1370/2007. |
| --- | --- |

b)

zgodności z prawem i zgodności pomocy wypłaconej z tytułu realizacji umów obowiązujących w dniu 3 grudnia 2009 r. i trwających przez różne okresy ustalone zgodnie z art. 8 ust. 3. rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.

| (179) | Zgodnie z wyrokiem Andersen, który jest wiążący dla Komisji w niniejszej sprawie, Komisja ma obowiązek zbadać pomoc wypłaconą przed dniem 3 grudnia 2009 r. zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69, w tym rekompensaty wypłacone w formie cen w ramach systemu umowy o świadczenie usług publicznych. Ponadto sposób obliczania rekompensat wypłaconych w formie cen został określony w wyroku Danske Bus (23), zgodnie z którym rekompensaty są „bezpośrednio i wyłącznie związane ze świadczeniem usługi publicznej jako takiej” (24). |
| --- | --- |

(179)

Zgodnie z wyrokiem Andersen, który jest wiążący dla Komisji w niniejszej sprawie, Komisja ma obowiązek zbadać pomoc wypłaconą przed dniem 3 grudnia 2009 r. zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69, w tym rekompensaty wypłacone w formie cen w ramach systemu umowy o świadczenie usług publicznych. Ponadto sposób obliczania rekompensat wypłaconych w formie cen został określony w wyroku Danske Bus (23), zgodnie z którym rekompensaty są „bezpośrednio i wyłącznie związane ze świadczeniem usługi publicznej jako takiej” (24).

Andersen

Danske Bus

23

bezpośrednio i wyłącznie związane ze świadczeniem usługi publicznej jako takiej

24

| (180) | Jeśli jednak wyjątkowo Komisja odmówi uznania rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 za rozporządzenie wyłączające, będzie musiała, zgodnie z przyjętą praktyką decyzyjną, stwierdzić zgodność dotacji regionalnych wynikających z programu pomocy Regionu. |
| --- | --- |

(180)

Jeśli jednak wyjątkowo Komisja odmówi uznania rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 za rozporządzenie wyłączające, będzie musiała, zgodnie z przyjętą praktyką decyzyjną, stwierdzić zgodność dotacji regionalnych wynikających z programu pomocy Regionu.

| (181) | Gdyby Komisja odmówiła zastosowania zasad określonych w wyroku w sprawie Andersen, stosując rozporządzenie (WE) nr 1370/2007, musiałaby stwierdzić, że warunki stosowania dotyczące badania zgodności rekompensat wypłaconych w formie ceny są identyczne jak warunki stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1191/69. |
| --- | --- |

(181)

Gdyby Komisja odmówiła zastosowania zasad określonych w wyroku w sprawie Andersen, stosując rozporządzenie (WE) nr 1370/2007, musiałaby stwierdzić, że warunki stosowania dotyczące badania zgodności rekompensat wypłaconych w formie ceny są identyczne jak warunki stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1191/69.

Andersen

| (182) | Wreszcie zainteresowane strony uzupełniają również swoje pisma odnośnie do stosowania istniejącego programu pomocy po wydaniu decyzji Komisji w sprawie Dublin Bus/Irish Bus z dnia 15 października 2014 r. (25) W tej decyzji Komisja uznała bowiem, że system dotacji inwestycyjnych, ustanowiony w 1985 r. i bardzo podobny do programu pomocy wdrożonego przez Region, stanowił istniejący program pomocy. |
| --- | --- |

(182)

Wreszcie zainteresowane strony uzupełniają również swoje pisma odnośnie do stosowania istniejącego programu pomocy po wydaniu decyzji Komisji w sprawie Dublin Bus/Irish Bus z dnia 15 października 2014 r. (25) W tej decyzji Komisja uznała bowiem, że system dotacji inwestycyjnych, ustanowiony w 1985 r. i bardzo podobny do programu pomocy wdrożonego przez Region, stanowił istniejący program pomocy.

Dublin Bus/Irish Bus

25

6.   OCENA PRZEDMIOTOWYCH ŚRODKÓW PRZEZ KOMISJĘ

OCENA PRZEDMIOTOWYCH ŚRODKÓW PRZEZ KOMISJĘ

| (183) | Analiza Komisji obejmuje wszystkie trzy programy wsparcia inwestycyjnego określone w decyzji o wszczęciu postępowania, mianowicie: (i) program dotacji inwestycyjnych przyznawanych przez Region, określony w kolejnych uchwałach CR 34-94, CR 44-98 i CR 47-01; (ii) będący jego następcą program wdrożony poprzez dodanie Aneksu nr 3 do umowy CT1; oraz (iii) wkład C2 w ramach CT2. Jeżeli chodzi o CT2, Komisja zaznacza, że jej analiza ogranicza się do wkładu C2 związanego z problematyką inwestycyjną. Decyzja o wszczęciu postępowania dotyczy bowiem wyłącznie środków, które mogą stanowić formę wsparcia inwestycyjnego, co de facto wyklucza wkład C1 w ramach CT2. |
| --- | --- |

(183)

Analiza Komisji obejmuje wszystkie trzy programy wsparcia inwestycyjnego określone w decyzji o wszczęciu postępowania, mianowicie: (i) program dotacji inwestycyjnych przyznawanych przez Region, określony w kolejnych uchwałach CR 34-94, CR 44-98 i CR 47-01; (ii) będący jego następcą program wdrożony poprzez dodanie Aneksu nr 3 do umowy CT1; oraz (iii) wkład C2 w ramach CT2. Jeżeli chodzi o CT2, Komisja zaznacza, że jej analiza ogranicza się do wkładu C2 związanego z problematyką inwestycyjną. Decyzja o wszczęciu postępowania dotyczy bowiem wyłącznie środków, które mogą stanowić formę wsparcia inwestycyjnego, co de facto wyklucza wkład C1 w ramach CT2.

de facto

6.1.   Program pomocy lub pomoc indywidualna

Program pomocy lub pomoc indywidualna

| (184) | Na przestrzeni lat ponad sto przedsiębiorstw prywatnych i podmiotów publicznych skorzystało z dotacji wypłacanych najpierw przez Region, a następnie przez STIF. Przed przystąpieniem do oceny istnienia środków pomocy i ich ewentualnej zgodności z rynkiem wewnętrznym powstaje pytanie, czy owe dotacje zostały przyznane w sposób indywidualny, w którym to przypadku Komisja powinna poddać je indywidualnej ocenie, czy też w ramach programów pomocy, w którym to przypadku Komisja może ograniczyć się do zbadania kluczowych parametrów tychże systemów. |
| --- | --- |

(184)

Na przestrzeni lat ponad sto przedsiębiorstw prywatnych i podmiotów publicznych skorzystało z dotacji wypłacanych najpierw przez Region, a następnie przez STIF. Przed przystąpieniem do oceny istnienia środków pomocy i ich ewentualnej zgodności z rynkiem wewnętrznym powstaje pytanie, czy owe dotacje zostały przyznane w sposób indywidualny, w którym to przypadku Komisja powinna poddać je indywidualnej ocenie, czy też w ramach programów pomocy, w którym to przypadku Komisja może ograniczyć się do zbadania kluczowych parametrów tychże systemów.

| (185) | Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 (26) („rozporządzenie proceduralne”) definiuje program pomocowy jako „każde działanie, na którego podstawie, bez potrzeby dalszych środków wdrażających, można dokonać wypłat pomocy indywidualnej na rzecz przedsiębiorstw określonych w akcie w sposób ogólny i abstrakcyjny oraz każde działanie, na którego podstawie pomoc, która nie jest związana z konkretnym projektem, może zostać przyznana jednemu lub kilku przedsiębiorstwom na czas nieokreślony lub w nieokreślonej kwocie”. Z definicji tej wynika, że w celu odróżnienia programu pomocy od zbioru indywidualnych środków pomocy Komisja stara się w szczególności ocenić margines swobodnego uznania, którym dysponuje w poszczególnych przypadkach organ przyznający pomoc. |
| --- | --- |

(185)

Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 (26) („rozporządzenie proceduralne”) definiuje program pomocowy jako „każde działanie, na którego podstawie, bez potrzeby dalszych środków wdrażających, można dokonać wypłat pomocy indywidualnej na rzecz przedsiębiorstw określonych w akcie w sposób ogólny i abstrakcyjny oraz każde działanie, na którego podstawie pomoc, która nie jest związana z konkretnym projektem, może zostać przyznana jednemu lub kilku przedsiębiorstwom na czas nieokreślony lub w nieokreślonej kwocie”. Z definicji tej wynika, że w celu odróżnienia programu pomocy od zbioru indywidualnych środków pomocy Komisja stara się w szczególności ocenić margines swobodnego uznania, którym dysponuje w poszczególnych przypadkach organ przyznający pomoc.

26

| (186) | Jeżeli chodzi o program pomocy wdrożony przez Region, Komisja stwierdza, że uchwała Rady regionu z 1994 r. określała w sposób ogólny i abstrakcyjny przedsiębiorców mogących ubiegać się o dotacje, w omawianym przypadku przedsiębiorstwa prywatne lub podmioty publiczne, które zawarły z jednostką samorządu terytorialnego z Île-de-France umowę o obsługę tras regularnego przewozu autobusowego. Ponadto ta sama uchwała określała w jasny i precyzyjny sposób rodzaj dóbr kwalifikujących się do dotacji, pułapy cenowe tych dóbr, jak również stopę subsydiowania dla poszczególnych rodzajów dóbr. Warunki przyznania pomocy także zostały precyzyjnie określone, zwłaszcza spoczywający na samorządzie będącym instytucją zamawiającą i przedsiębiorstwie obowiązek zaproponowania ilościowej lub jakościowej poprawy oferty transportowej. Korzystanie przez Region z uprawnień dyskrecjonalnych w ramach przyznawania dotacji było ściśle określone przez postanowienia uchwały z 1994 r., a następnie przez uchwały, które ją zastąpiły w 1998 i 2001 r. W związku z powyższym Komisja uważa, że uchwały te stanowią podstawę prawną programu pomocy. |
| --- | --- |

(186)

Jeżeli chodzi o program pomocy wdrożony przez Region, Komisja stwierdza, że uchwała Rady regionu z 1994 r. określała w sposób ogólny i abstrakcyjny przedsiębiorców mogących ubiegać się o dotacje, w omawianym przypadku przedsiębiorstwa prywatne lub podmioty publiczne, które zawarły z jednostką samorządu terytorialnego z Île-de-France umowę o obsługę tras regularnego przewozu autobusowego. Ponadto ta sama uchwała określała w jasny i precyzyjny sposób rodzaj dóbr kwalifikujących się do dotacji, pułapy cenowe tych dóbr, jak również stopę subsydiowania dla poszczególnych rodzajów dóbr. Warunki przyznania pomocy także zostały precyzyjnie określone, zwłaszcza spoczywający na samorządzie będącym instytucją zamawiającą i przedsiębiorstwie obowiązek zaproponowania ilościowej lub jakościowej poprawy oferty transportowej. Korzystanie przez Region z uprawnień dyskrecjonalnych w ramach przyznawania dotacji było ściśle określone przez postanowienia uchwały z 1994 r., a następnie przez uchwały, które ją zastąpiły w 1998 i 2001 r. W związku z powyższym Komisja uważa, że uchwały te stanowią podstawę prawną programu pomocy.

| (187) | Jeżeli chodzi o dotacje wypłacone w ramach CT1, Komisja zauważa, że wpisywały się we wzór umowy wprowadzony i zatwierdzony przez STIF w 2006 r. Indywidualne wersje tejże umowy nie mogły stanowić odstępstwa od podstawowych zasad i parametrów zawartych we wzorze, jak wskazano w preambule każdej CT1: „niniejsza umowa została również zawarta zgodnie i z poszanowaniem wytycznych i zasad określonych w Specyfikacji regionalnej przyjętej przez radę STIF na posiedzeniu dnia 13 grudnia 2006 r. i jest zgodna ze wzorem umowy typu 1. również przyjętym przez Radę”. Uwaga ta dotyczy w szczególności zmian wprowadzonych na mocy Aneksu nr 3, w wyniku uchwały rady STIF z dnia 2 października 2008 r. Na podstawie tej uchwały każde przedsiębiorstwo transportowe, które zawarło ze STIF umowę typu 1. mogło ubiegać się o dotacje inwestycyjne określone w Aneksie nr 3. Wzór Aneksu nr 3 (zwłaszcza załącznik nr I) w jasny i precyzyjny sposób określał rodzaj dóbr kwalifikujących się do dotacji, pułapy cenowe tych dóbr, jak również stopę subsydiowania dla poszczególnych rodzajów dóbr. Korzystanie przez STIF z uprawnień dyskrecjonalnych w ramach przyznawania dotacji wprowadzonych na mocy Aneksu nr 3 było ściśle obwarowane wzorem wynikającym z uchwały z 2008 r. W związku z powyższym Komisja uważa, że uchwała ta stanowi podstawę prawną programu pomocy. |
| --- | --- |

(187)

Jeżeli chodzi o dotacje wypłacone w ramach CT1, Komisja zauważa, że wpisywały się we wzór umowy wprowadzony i zatwierdzony przez STIF w 2006 r. Indywidualne wersje tejże umowy nie mogły stanowić odstępstwa od podstawowych zasad i parametrów zawartych we wzorze, jak wskazano w preambule każdej CT1: „niniejsza umowa została również zawarta zgodnie i z poszanowaniem wytycznych i zasad określonych w Specyfikacji regionalnej przyjętej przez radę STIF na posiedzeniu dnia 13 grudnia 2006 r. i jest zgodna ze wzorem umowy typu 1. również przyjętym przez Radę”. Uwaga ta dotyczy w szczególności zmian wprowadzonych na mocy Aneksu nr 3, w wyniku uchwały rady STIF z dnia 2 października 2008 r. Na podstawie tej uchwały każde przedsiębiorstwo transportowe, które zawarło ze STIF umowę typu 1. mogło ubiegać się o dotacje inwestycyjne określone w Aneksie nr 3. Wzór Aneksu nr 3 (zwłaszcza załącznik nr I) w jasny i precyzyjny sposób określał rodzaj dóbr kwalifikujących się do dotacji, pułapy cenowe tych dóbr, jak również stopę subsydiowania dla poszczególnych rodzajów dóbr. Korzystanie przez STIF z uprawnień dyskrecjonalnych w ramach przyznawania dotacji wprowadzonych na mocy Aneksu nr 3 było ściśle obwarowane wzorem wynikającym z uchwały z 2008 r. W związku z powyższym Komisja uważa, że uchwała ta stanowi podstawę prawną programu pomocy.

| (188) | Podobne rozumowanie ma zastosowanie do wkładu C2 w ramach CT2. Wkład ten obliczany jest zgodnie z zasadami ściśle określonymi przez wzór CT2, zatwierdzony przez radę STIF. Każde przedsiębiorstwo, które zawarło umowę CT2, może ubiegać się o rekompensatę C2 z tytułu wydatków inwestycyjnych, przy czym przy wyliczaniu tej rekompensaty STIF w żaden sposób nie może korzystać z uprawień dyskrecjonalnych. |
| --- | --- |

(188)

Podobne rozumowanie ma zastosowanie do wkładu C2 w ramach CT2. Wkład ten obliczany jest zgodnie z zasadami ściśle określonymi przez wzór CT2, zatwierdzony przez radę STIF. Każde przedsiębiorstwo, które zawarło umowę CT2, może ubiegać się o rekompensatę C2 z tytułu wydatków inwestycyjnych, przy czym przy wyliczaniu tej rekompensaty STIF w żaden sposób nie może korzystać z uprawień dyskrecjonalnych.

| (189) | W związku z powyższym Komisja uważa, że indywidualna ocena każdej dotacji nie jest konieczna do oceny istnienia pomocy i jej ewentualnej zgodności. W dalszej części decyzji Komisja dokonuje więc analizy w oparciu o ogólne parametry wpisane w podstawę prawną każdego z trzech rozpatrywanych programów pomocy. |
| --- | --- |

(189)

W związku z powyższym Komisja uważa, że indywidualna ocena każdej dotacji nie jest konieczna do oceny istnienia pomocy i jej ewentualnej zgodności. W dalszej części decyzji Komisja dokonuje więc analizy w oparciu o ogólne parametry wpisane w podstawę prawną każdego z trzech rozpatrywanych programów pomocy.

6.2.   Ocena istnienia pomocy państwa

Ocena istnienia pomocy państwa

| (190) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. |
| --- | --- |

(190)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.

| (191) | Z przepisu tego wynika, że aby rozpatrywane środki mogły być uznane za pomoc państwa, muszą (i) pochodzić ze źródeł państwowych, tj. być przyznane z zasobów państwowych lub takich, które można przypisać państwu; (ii) przynosić korzyść gospodarczą beneficjentowi; (iii) być selektywne,tj. nie być środkiem o zasięgu ogólnym; oraz (iv) grozić zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(191)

Z przepisu tego wynika, że aby rozpatrywane środki mogły być uznane za pomoc państwa, muszą (i) pochodzić ze źródeł państwowych, tj. być przyznane z zasobów państwowych lub takich, które można przypisać państwu; (ii) przynosić korzyść gospodarczą beneficjentowi; (iii) być selektywne,tj. nie być środkiem o zasięgu ogólnym; oraz (iv) grozić zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

6.2.1.   Zasoby państwowe i możliwość przypisania środków państwu

Zasoby państwowe i możliwość przypisania środków państwu

6.2.1.1.   Środki pomocy wdrożone przez Region

Środki pomocy wdrożone przez Region

| (192) | Dotacje zostały przyznane przez Region na podstawie uchwały Rady regionu i z budżetu Regionu Île-de-France. |
| --- | --- |

(192)

Dotacje zostały przyznane przez Region na podstawie uchwały Rady regionu i z budżetu Regionu Île-de-France.

| (193) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że środki wdrożone przez Region wiążą się z użyciem zasobów państwowych i można je przypisać państwu. |
| --- | --- |

(193)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że środki wdrożone przez Region wiążą się z użyciem zasobów państwowych i można je przypisać państwu.

6.2.1.2.   Środki pomocy wdrożone przez STIF

Środki pomocy wdrożone przez STIF

| (194) | Jako że STIF jest publiczną jednostką o charakterze administracyjnym, jego decyzje można przypisać organowi administracji publicznej, a jego zasoby są publiczne. |
| --- | --- |

(194)

Jako że STIF jest publiczną jednostką o charakterze administracyjnym, jego decyzje można przypisać organowi administracji publicznej, a jego zasoby są publiczne.

| (195) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że środki wdrożone przez STIF wiążą się z użyciem zasobów państwowych i można je przypisać państwu. |
| --- | --- |

(195)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że środki wdrożone przez STIF wiążą się z użyciem zasobów państwowych i można je przypisać państwu.

6.2.2.   Korzyść gospodarcza

Korzyść gospodarcza

| (196) | Na wstępie Komisja pragnie uściślić, że podmioty publiczne będące beneficjentami środków wdrożonych przez Region i przez STIF należy uznać za przedsiębiorstwa, ponieważ niezależnie od statusu prawnego prowadzą w omawianym przypadku działalność gospodarczą, tj. świadczą usługi transportu drogowego. W związku z powyższym wszyscy beneficjenci rzeczonych środków pomocy – przedsiębiorstwa prywatne i podmioty publiczne – są zaangażowani w działalność gospodarczą i należy ich uznać za przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(196)

Na wstępie Komisja pragnie uściślić, że podmioty publiczne będące beneficjentami środków wdrożonych przez Region i przez STIF należy uznać za przedsiębiorstwa, ponieważ niezależnie od statusu prawnego prowadzą w omawianym przypadku działalność gospodarczą, tj. świadczą usługi transportu drogowego. W związku z powyższym wszyscy beneficjenci rzeczonych środków pomocy – przedsiębiorstwa prywatne i podmioty publiczne – są zaangażowani w działalność gospodarczą i należy ich uznać za przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (197) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości co do charakteru środków wsparcia inwestycyjnego wdrożonych przez Region, a następnie przez STIF oraz co do tego, czy chodziło o dotacje inwestycyjne czy rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(197)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości co do charakteru środków wsparcia inwestycyjnego wdrożonych przez Region, a następnie przez STIF oraz co do tego, czy chodziło o dotacje inwestycyjne czy rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych.

| (198) | W odpowiedzi na to pytanie władze francuskie i zainteresowane strony uznały, że środki wdrożone przez Region i przez STIF stanowiły rekompensaty przyznane podmiotom publicznym i prywatnym przedsiębiorstwom świadczącym usługi transportu autobusowego w zamian za wykonywanie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, a ponadto stwierdziły, że jako zgodne z kryteriami wyroku Altmark nie przysporzyły one beneficjentom korzyści gospodarczej. |
| --- | --- |

(198)

W odpowiedzi na to pytanie władze francuskie i zainteresowane strony uznały, że środki wdrożone przez Region i przez STIF stanowiły rekompensaty przyznane podmiotom publicznym i prywatnym przedsiębiorstwom świadczącym usługi transportu autobusowego w zamian za wykonywanie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, a ponadto stwierdziły, że jako zgodne z kryteriami wyroku Altmark nie przysporzyły one beneficjentom korzyści gospodarczej.

Altmark

| (199) | Rekompensata kosztów poniesionych w związku z zapewnieniem usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym nie stanowi bowiem korzyści w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jeśli spełnione są łącznie cztery warunki (27). Po pierwsze, na przedsiębiorstwie będącym beneficjentem muszą faktycznie spoczywać obowiązki użyteczności publicznej i obowiązki te muszą być wyraźnie określone. Po drugie, parametry, na podstawie których obliczona została rekompensata, muszą być wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób. Po trzecie, rekompensata nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wykonania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi wpływów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań. Po czwarte, jeżeli wybór przedsiębiorstwa, któremu ma zostać powierzone wykonywanie zobowiązań do świadczenia usług publicznych, nie został w danym przypadku dokonany w ramach procedury udzielania zamówień publicznych, pozwalającej na wyłonienie kandydata zdolnego do świadczenia tych usług po najniższym koszcie dla społeczności, poziom koniecznej rekompensaty powinien zostać ustalony na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i wyposażone w środki odpowiednio do tego, by móc uczynić zadość wymogom stawianym usługom publicznym, poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań. Komisja wyjaśniła każdy z tych warunków w komunikacie w sprawie stosowania reguł Unii Europejskiej w dziedzinie pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (28). |
| --- | --- |

(199)

Rekompensata kosztów poniesionych w związku z zapewnieniem usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym nie stanowi bowiem korzyści w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jeśli spełnione są łącznie cztery warunki (27). Po pierwsze, na przedsiębiorstwie będącym beneficjentem muszą faktycznie spoczywać obowiązki użyteczności publicznej i obowiązki te muszą być wyraźnie określone. Po drugie, parametry, na podstawie których obliczona została rekompensata, muszą być wcześniej ustalone w obiektywny i przejrzysty sposób. Po trzecie, rekompensata nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wykonania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi wpływów oraz rozsądnego zysku z tytułu wypełniania tych zobowiązań. Po czwarte, jeżeli wybór przedsiębiorstwa, któremu ma zostać powierzone wykonywanie zobowiązań do świadczenia usług publicznych, nie został w danym przypadku dokonany w ramach procedury udzielania zamówień publicznych, pozwalającej na wyłonienie kandydata zdolnego do świadczenia tych usług po najniższym koszcie dla społeczności, poziom koniecznej rekompensaty powinien zostać ustalony na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i wyposażone w środki odpowiednio do tego, by móc uczynić zadość wymogom stawianym usługom publicznym, poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań. Komisja wyjaśniła każdy z tych warunków w komunikacie w sprawie stosowania reguł Unii Europejskiej w dziedzinie pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (28).

27

28

| (200) | Komisja przeanalizuje zatem przedmiotowe środki w świetle orzecznictwa w sprawie Altmark. |
| --- | --- |

(200)

Komisja przeanalizuje zatem przedmiotowe środki w świetle orzecznictwa w sprawie Altmark.

Altmark

6.2.2.1.   Dotacje inwestycyjne przyznawane przez Region

Dotacje inwestycyjne przyznawane przez Region

| (201) | Zastosowanie pierwszego kryterium Altmark ma na celu ustalenie, czy wypłaty stanowią rekompensaty przyznane w zamian za wykonanie jasno określonych zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(201)

Zastosowanie pierwszego kryterium Altmark ma na celu ustalenie, czy wypłaty stanowią rekompensaty przyznane w zamian za wykonanie jasno określonych zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych.

Altmark

| (202) | W omawianym przypadku Komisja stwierdza, że jedynie podmioty publiczne i przedsiębiorstwa transportowe, na których spoczywał obowiązek wykonania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych mogły ubiegać się o dotacje przyznawane przez Region. Zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych zostały określone w umowach o eksploatację zawartych między poszczególnymi operatorami transportu a samorządem(-ami) będącym(-i) instytucją(-ami) zamawiającą(-ymi). Umowy o eksploatację przewidywały rekompensatę z tytułu strat wynikających z wykonywania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, pomniejszonych o ewentualne wpływy i dotacje. |
| --- | --- |

(202)

W omawianym przypadku Komisja stwierdza, że jedynie podmioty publiczne i przedsiębiorstwa transportowe, na których spoczywał obowiązek wykonania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych mogły ubiegać się o dotacje przyznawane przez Region. Zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych zostały określone w umowach o eksploatację zawartych między poszczególnymi operatorami transportu a samorządem(-ami) będącym(-i) instytucją(-ami) zamawiającą(-ymi). Umowy o eksploatację przewidywały rekompensatę z tytułu strat wynikających z wykonywania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, pomniejszonych o ewentualne wpływy i dotacje.

| (203) | Dotacje przyznawane przez Region uzupełniły ten system umowny w celu stymulowania inwestycji, a co za tym idzie, w celu zachęcenia do ilościowej lub jakościowej poprawy oferty transportowej. Kwota dotacji została ustalona w sposób ryczałtowy poprzez zastosowanie określonej stopy procentowej do danej kategorii wydatków z ustalonym pułapem (np. cena netto autobusu). |
| --- | --- |

(203)

Dotacje przyznawane przez Region uzupełniły ten system umowny w celu stymulowania inwestycji, a co za tym idzie, w celu zachęcenia do ilościowej lub jakościowej poprawy oferty transportowej. Kwota dotacji została ustalona w sposób ryczałtowy poprzez zastosowanie określonej stopy procentowej do danej kategorii wydatków z ustalonym pułapem (np. cena netto autobusu).

| (204) | Aby móc ubiegać się o dotację, samorządy będące instytucjami zamawiającymi musiały zobowiązać się do rozszerzenia zakresu zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, które nakładały na podmioty świadczące usługi transportowe. Jak wynika nawet z tytułu uchwały z 1994 r. celem programu pomocy była w rzeczywistości „poprawa usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego”. Nie oznacza to jednak, że dotacje przyznawane przez Region zostały przyznane jako rekompensata zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. Tak jak klasyczna dotacja miały po prostu na celu wsparcie inwestycji przedsiębiorstw i podmiotów publicznych świadczących usługi transportowe. Natomiast samorządy będące instytucjami zamawiającymi były zobowiązane do wypłaty rekompensat podmiotom świadczącym usługi transportowe za całość deficytu wynikającego ze wszystkich zobowiązań, które na nie nałożyły (w tym za te dodane w celu możliwości ubiegania się o dotacje przyznawane przez Region). |
| --- | --- |

(204)

Aby móc ubiegać się o dotację, samorządy będące instytucjami zamawiającymi musiały zobowiązać się do rozszerzenia zakresu zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, które nakładały na podmioty świadczące usługi transportowe. Jak wynika nawet z tytułu uchwały z 1994 r. celem programu pomocy była w rzeczywistości „poprawa usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego”. Nie oznacza to jednak, że dotacje przyznawane przez Region zostały przyznane jako rekompensata zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. Tak jak klasyczna dotacja miały po prostu na celu wsparcie inwestycji przedsiębiorstw i podmiotów publicznych świadczących usługi transportowe. Natomiast samorządy będące instytucjami zamawiającymi były zobowiązane do wypłaty rekompensat podmiotom świadczącym usługi transportowe za całość deficytu wynikającego ze wszystkich zobowiązań, które na nie nałożyły (w tym za te dodane w celu możliwości ubiegania się o dotacje przyznawane przez Region).

wszystkich

| (205) | Deficyt ten byłby bez wątpienia większy bez dotacji Regionu, gdyż został obliczony poprzez pomniejszenie kosztów o wpływy i ewentualne dotacje. Należy jednak rozróżnić dwa pojęcia, z jednej strony systemu zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych i rekompensat, za które odpowiedzialność ponoszą samorządy będące instytucjami zamawiającymi (i które nie są przedmiotem niniejszego postępowania), z drugiej strony systemu dotacji przeznaczonego ogólnie rzecz biorąc na inwestycje w celu poprawy usług transportowych. |
| --- | --- |

(205)

Deficyt ten byłby bez wątpienia większy bez dotacji Regionu, gdyż został obliczony poprzez pomniejszenie kosztów o wpływy i ewentualne dotacje. Należy jednak rozróżnić dwa pojęcia, z jednej strony systemu zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych i rekompensat, za które odpowiedzialność ponoszą samorządy będące instytucjami zamawiającymi (i które nie są przedmiotem niniejszego postępowania), z drugiej strony systemu dotacji przeznaczonego ogólnie rzecz biorąc na inwestycje w celu poprawy usług transportowych.

| (206) | Zatem pomimo ekonomicznego powiązania, które słusznie wiązało dotacje przyznawane przez Region z obliczaniem rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, Komisja uważa, że dotacje przyznawane przez Region nie były przyznawane jako rekompensata jasno określonych zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. Tym samym nie zostało spełnione pierwsze kryterium z orzecznictwa w sprawie Altmark. Jako że cztery kryteria Altmark należy spełnić łącznie, niespełnienie tylko jednego kryterium wystarczy do uznania wszystkich za niespełnione. W związku z powyższym program pomocy Regionu powinien zostać poddany bardziej klasycznej analizie, jako system pozwalający na przyznawanie dotacji inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(206)

Zatem pomimo ekonomicznego powiązania, które słusznie wiązało dotacje przyznawane przez Region z obliczaniem rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, Komisja uważa, że dotacje przyznawane przez Region nie były przyznawane jako rekompensata jasno określonych zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. Tym samym nie zostało spełnione pierwsze kryterium z orzecznictwa w sprawie Altmark. Jako że cztery kryteria Altmark należy spełnić łącznie, niespełnienie tylko jednego kryterium wystarczy do uznania wszystkich za niespełnione. W związku z powyższym program pomocy Regionu powinien zostać poddany bardziej klasycznej analizie, jako system pozwalający na przyznawanie dotacji inwestycyjnych.

Altmark

Altmark

| (207) | Tymczasem, biorąc na siebie część kosztów inwestycyjnych zazwyczaj ponoszonych przez przedsiębiorstwa transportowe, Region poszerzył margines finansowego manewru beneficjentom dotacji, którzy mogli wykorzystać własne zasoby na inne cele. Przez wzgląd na to beneficjenci dotacji uzyskali korzyść gospodarczą. |
| --- | --- |

(207)

Tymczasem, biorąc na siebie część kosztów inwestycyjnych zazwyczaj ponoszonych przez przedsiębiorstwa transportowe, Region poszerzył margines finansowego manewru beneficjentom dotacji, którzy mogli wykorzystać własne zasoby na inne cele. Przez wzgląd na to beneficjenci dotacji uzyskali korzyść gospodarczą.

| (208) | Niektóre zainteresowane strony stwierdziły, że korzyść ta została anulowana, dlatego że dotacje powiększone o koszt finansowania, jakiego uniknął podmiot świadczący usługi, zostały zamortyzowane w rekompensacie z tytułu świadczenia usług publicznych wypłaconej zresztą przez samorząd będący instytucją zamawiającą. |
| --- | --- |

(208)

Niektóre zainteresowane strony stwierdziły, że korzyść ta została anulowana, dlatego że dotacje powiększone o koszt finansowania, jakiego uniknął podmiot świadczący usługi, zostały zamortyzowane w rekompensacie z tytułu świadczenia usług publicznych wypłaconej zresztą przez samorząd będący instytucją zamawiającą.

| (209) | W odpowiedzi na ten argument Komisja stwierdza, że kolejne uchwały wprowadzające omawiany program pomocy nie określały kluczowych parametrów tejże amortyzacji: czasu trwania i wysokości stopy procentowej. Żaden element podstawy prawnej programu pomocy nie gwarantował zatem z pewnością, że dotacje zostaną prawidłowo zamortyzowane, w okresie zgodnym z wykorzystaniem sprzętu i z uwzględnieniem unikniętego kosztu finansowania, który był powiązany z kosztem finansowania obserwowanym na rynku. Analiza odpowiedniego uwzględnienia dotacji w rekompensacie z tytułu świadczenia usług publicznych przyznanej zresztą przez samorządy będące instytucjami zamawiającymi wchodzi zatem w zakres analizy dla każdego z przypadków z osobna wspomnianych rekompensat, a nie analizy dotacji. Niniejsze postępowanie dotyczy natomiast wyłącznie dotacji, a nie przyznanych rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(209)

W odpowiedzi na ten argument Komisja stwierdza, że kolejne uchwały wprowadzające omawiany program pomocy nie określały kluczowych parametrów tejże amortyzacji: czasu trwania i wysokości stopy procentowej. Żaden element podstawy prawnej programu pomocy nie gwarantował zatem z pewnością, że dotacje zostaną prawidłowo zamortyzowane, w okresie zgodnym z wykorzystaniem sprzętu i z uwzględnieniem unikniętego kosztu finansowania, który był powiązany z kosztem finansowania obserwowanym na rynku. Analiza odpowiedniego uwzględnienia dotacji w rekompensacie z tytułu świadczenia usług publicznych przyznanej zresztą przez samorządy będące instytucjami zamawiającymi wchodzi zatem w zakres analizy dla każdego z przypadków z osobna wspomnianych rekompensat, a nie analizy dotacji. Niniejsze postępowanie dotyczy natomiast wyłącznie dotacji, a nie przyznanych rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych.

| (210) | W związku z powyższym Komisja potwierdza, że dotacje przyznane przez Region, rozpatrywane z osobna, przysporzyły korzyść gospodarczą beneficjentom. |
| --- | --- |

(210)

W związku z powyższym Komisja potwierdza, że dotacje przyznane przez Region, rozpatrywane z osobna, przysporzyły korzyść gospodarczą beneficjentom.

6.2.2.2.   Dotacje inwestycyjne przyznane w ramach CT1

Dotacje inwestycyjne przyznane w ramach CT1

| (211) | CT1 to umowa o świadczenie usług publicznych wyraźnie nakładająca na podmiot jasno określone zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych. Art. 4-2 umowy CT1 przewidywał bowiem, że „podmiot świadczy usługę publiczną w zakresie transportu pasażerskiego”. W związku z tym przedsiębiorstwo było zobowiązane do utrzymania i eksploatowania linii, których obsługa została mu powierzona, oraz do przewozu pasażerów w zgodzie z warunkami i stawkami określonymi przez STIF. Art. 12-1 umowy CT1 jednoznacznie uściślał: „ustalanie stawek należy do wyłącznej kompetencji STIF, niepodlegającej przekazaniu”. W zamian podmiot otrzymywał rekompensatę z tytułu strat wynikających z wykonywania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, pomniejszonych o ewentualne wpływy i dotacje. |
| --- | --- |

(211)

CT1 to umowa o świadczenie usług publicznych wyraźnie nakładająca na podmiot jasno określone zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych. Art. 4-2 umowy CT1 przewidywał bowiem, że „podmiot świadczy usługę publiczną w zakresie transportu pasażerskiego”. W związku z tym przedsiębiorstwo było zobowiązane do utrzymania i eksploatowania linii, których obsługa została mu powierzona, oraz do przewozu pasażerów w zgodzie z warunkami i stawkami określonymi przez STIF. Art. 12-1 umowy CT1 jednoznacznie uściślał: „ustalanie stawek należy do wyłącznej kompetencji STIF, niepodlegającej przekazaniu”. W zamian podmiot otrzymywał rekompensatę z tytułu strat wynikających z wykonywania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, pomniejszonych o ewentualne wpływy i dotacje.

| (212) | Dotacje wprowadzone na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 łączyły się z tymi rekompensatami w taki sam sposób, jak w poprzednim okresie program dotacji przyznawanych przez Region z rekompensatami przewidzianymi w umowach o eksploatację. Główna różnica polegała na tym, że ta sama jednostka (STIF) wypłacała jednocześnie (i) rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych w ścisłym znaczeniu, której sposób obliczania miał na celu pokrycie deficytu związanego z wykonywaniem zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych oraz (ii) dotację inwestycyjną określoną na podstawie zestawu: pułap cenowy/maksymalna stopa subsydiowania. Ponadto, tak jak w poprzednim okresie, podstawa prawna pozwalająca na przyznanie dotacji, w omawianym przypadku wzór Aneksu nr 3 do umowy CT1, również nie określała kluczowych parametrów amortyzacji dotacji w wypłacanej rekompensacie z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(212)

Dotacje wprowadzone na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 łączyły się z tymi rekompensatami w taki sam sposób, jak w poprzednim okresie program dotacji przyznawanych przez Region z rekompensatami przewidzianymi w umowach o eksploatację. Główna różnica polegała na tym, że ta sama jednostka (STIF) wypłacała jednocześnie (i) rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych w ścisłym znaczeniu, której sposób obliczania miał na celu pokrycie deficytu związanego z wykonywaniem zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych oraz (ii) dotację inwestycyjną określoną na podstawie zestawu: pułap cenowy/maksymalna stopa subsydiowania. Ponadto, tak jak w poprzednim okresie, podstawa prawna pozwalająca na przyznanie dotacji, w omawianym przypadku wzór Aneksu nr 3 do umowy CT1, również nie określała kluczowych parametrów amortyzacji dotacji w wypłacanej rekompensacie z tytułu świadczenia usług publicznych.

| (213) | Z uwagi na te podobieństwa, podkreślane zresztą przez większość zainteresowanych stron, Komisja uważa, że takie samo rozumowanie należy zastosować do okresu poprzedniego. Dotacje wypłacone z tytułu Aneksu nr 3 do umowy CT1 miały zatem charakter „klasycznych” dotacji inwestycyjnych i przysporzyły korzyść gospodarczą beneficjentom. |
| --- | --- |

(213)

Z uwagi na te podobieństwa, podkreślane zresztą przez większość zainteresowanych stron, Komisja uważa, że takie samo rozumowanie należy zastosować do okresu poprzedniego. Dotacje wypłacone z tytułu Aneksu nr 3 do umowy CT1 miały zatem charakter „klasycznych” dotacji inwestycyjnych i przysporzyły korzyść gospodarczą beneficjentom.

6.2.2.3.   Wkład C2 w ramach CT2

Wkład C2 w ramach CT2

| (214) | CT2 to umowa o świadczenie usług publicznych wyraźnie nakładająca na podmiot świadczący usługi transportowe jasno określone zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, zarówno w zakresie obsługi, jak i inwestycji. |
| --- | --- |

(214)

CT2 to umowa o świadczenie usług publicznych wyraźnie nakładająca na podmiot świadczący usługi transportowe jasno określone zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, zarówno w zakresie obsługi, jak i inwestycji.

| (215) | Art. 5-2 umowy CT2 określa w następujący sposób ogólne obowiązki spoczywające na podmiocie:






  — | „utrzymywanie i eksploatacja, rozumiane jako spoczywający na przedsiębiorstwie obowiązek podjęcia, w odniesieniu do linii i instalacji, których obsługa została mu powierzona, wszelkich środków mających na celu zapewnienie usług transportowych spełniających normy w zakresie ciągłości, regularności, częstotliwości, natężenia, bezpieczeństwa i jakości, |
| --- | --- | --- |

(215)

Art. 5-2 umowy CT2 określa w następujący sposób ogólne obowiązki spoczywające na podmiocie:

—

„utrzymywanie i eksploatacja, rozumiane jako spoczywający na przedsiębiorstwie obowiązek podjęcia, w odniesieniu do linii i instalacji, których obsługa została mu powierzona, wszelkich środków mających na celu zapewnienie usług transportowych spełniających normy w zakresie ciągłości, regularności, częstotliwości, natężenia, bezpieczeństwa i jakości,

| — | przewóz, rozumiany jako spoczywający na przedsiębiorstwie obowiązek podjęcia się i realizacji przewozu pasażerów zgodnie ze stawkami publicznymi i warunkami transportu określonymi przez STIF, |
| --- | --- |

—

przewóz, rozumiany jako spoczywający na przedsiębiorstwie obowiązek podjęcia się i realizacji przewozu pasażerów zgodnie ze stawkami publicznymi i warunkami transportu określonymi przez STIF,

| — | stosowanie stawek, rozumiane jako spoczywający na przedsiębiorstwie obowiązek sprzedaży i akceptowania biletów zgodnie z ogólnymi warunkami sprzedaży i użytkowania określonymi przez STIF, |
| --- | --- |

—

stosowanie stawek, rozumiane jako spoczywający na przedsiębiorstwie obowiązek sprzedaży i akceptowania biletów zgodnie z ogólnymi warunkami sprzedaży i użytkowania określonymi przez STIF,

| — | stosowanie systemów zintegrowanych w zakresie informacji, wydawania biletów, rozkładów i korzystania z punktów połączeń, |
| --- | --- |

—

stosowanie systemów zintegrowanych w zakresie informacji, wydawania biletów, rozkładów i korzystania z punktów połączeń,

| — | przyczynianie się do zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony podróżnych”. |
| --- | --- |

—

przyczynianie się do zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony podróżnych”.

| (216) | Art. 41 umowy CT2 określa ponadto obowiązki podmiotów dotyczące dóbr, rozumiane głównie jako obowiązek korzystania ze wszystkich dóbr, obowiązek wykonywania prac związanych z utrzymaniem i konserwacją majątku przeznaczonego na świadczenie usług publicznego transportu, a także obowiązek ustalenia planu inwestycyjnego dotyczącego floty pojazdów przez cały okres trwania umowy, pozwalającego na zapewnienie, zwłaszcza ze względów związanych z bezpieczeństwem, wiarygodnością, dostępnością pojazdów i optymalizacją kosztów utrzymania i konserwacji, średniej wieku pojazdów nieprzekraczającej 7 lat. |
| --- | --- |

(216)

Art. 41 umowy CT2 określa ponadto obowiązki podmiotów dotyczące dóbr, rozumiane głównie jako obowiązek korzystania ze wszystkich dóbr, obowiązek wykonywania prac związanych z utrzymaniem i konserwacją majątku przeznaczonego na świadczenie usług publicznego transportu, a także obowiązek ustalenia planu inwestycyjnego dotyczącego floty pojazdów przez cały okres trwania umowy, pozwalającego na zapewnienie, zwłaszcza ze względów związanych z bezpieczeństwem, wiarygodnością, dostępnością pojazdów i optymalizacją kosztów utrzymania i konserwacji, średniej wieku pojazdów nieprzekraczającej 7 lat.

| (217) | Za pomocą umowy CT2 STIF zerwał z paradygmatem poprzednich okresów, wprowadzając umowę o świadczenie usług publicznych, która już na samym początku określa, i to w sposób zintegrowany, obowiązki wynikające z eksploatacji oraz inwestycji, zwłaszcza poprzez jednolity „rachunek finansowy usługi”. Wkład C2 został wyraźnie stworzony z myślą o zrekompensowaniu kosztów wynikających z obowiązków związanych z inwestycjami. Komisja wnioskuje z tego, że wkład C2 wypłacany jest w zamian za wykonanie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych jasno określonych w zakresie inwestycji, a zatem pierwsze kryterium Altmark zostało spełnione. |
| --- | --- |

(217)

Za pomocą umowy CT2 STIF zerwał z paradygmatem poprzednich okresów, wprowadzając umowę o świadczenie usług publicznych, która już na samym początku określa, i to w sposób zintegrowany, obowiązki wynikające z eksploatacji oraz inwestycji, zwłaszcza poprzez jednolity „rachunek finansowy usługi”. Wkład C2 został wyraźnie stworzony z myślą o zrekompensowaniu kosztów wynikających z obowiązków związanych z inwestycjami. Komisja wnioskuje z tego, że wkład C2 wypłacany jest w zamian za wykonanie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych jasno określonych w zakresie inwestycji, a zatem pierwsze kryterium Altmark zostało spełnione.

oraz

Altmark

| (218) | Jako że zgodność wkładu C2 z pierwszym kryterium Altmark została ustalona, pozostaje ocenić jego zgodność z drugim, trzecim i czwartym kryterium Altmark. Jako że kryteria należy spełnić łącznie, Komisja ograniczy się do wykazania, że czwarte kryterium nie zostało spełnione, aby stwierdzić, że przedmiotowy wkład niesie ze sobą korzyść gospodarczą. |
| --- | --- |

(218)

Jako że zgodność wkładu C2 z pierwszym kryterium Altmark została ustalona, pozostaje ocenić jego zgodność z drugim, trzecim i czwartym kryterium Altmark. Jako że kryteria należy spełnić łącznie, Komisja ograniczy się do wykazania, że czwarte kryterium nie zostało spełnione, aby stwierdzić, że przedmiotowy wkład niesie ze sobą korzyść gospodarczą.

Altmark

Altmark

| (219) | Czwarte kryterium Altmark ma na celu ustalenie, czy jeżeli wybór przedsiębiorstwa, któremu ma zostać powierzone wykonywanie zobowiązań do świadczenia usług publicznych, nie został w danym przypadku dokonany w ramach procedury udzielania zamówień publicznych, pozwalającej na wyłonienie kandydata zdolnego do świadczenia tych usług po najniższym koszcie dla społeczności, poziom koniecznej rekompensaty powinien zostać ustalony na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i wyposażone w środki odpowiednio do tego, by móc uczynić zadość wymogom stawianym usługom publicznym, poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań. |
| --- | --- |

(219)

Czwarte kryterium Altmark ma na celu ustalenie, czy jeżeli wybór przedsiębiorstwa, któremu ma zostać powierzone wykonywanie zobowiązań do świadczenia usług publicznych, nie został w danym przypadku dokonany w ramach procedury udzielania zamówień publicznych, pozwalającej na wyłonienie kandydata zdolnego do świadczenia tych usług po najniższym koszcie dla społeczności, poziom koniecznej rekompensaty powinien zostać ustalony na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i wyposażone w środki odpowiednio do tego, by móc uczynić zadość wymogom stawianym usługom publicznym, poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań.

Altmark

| (220) | W tym względzie należy uznać, że STIF przeprowadził analizę porównawczą kosztów przed zawarciem umów z podmiotami świadczącymi usługi. Ta analiza porównawcza opiera się jednocześnie na (i) precyzyjnych danych liczbowych dotyczących poszczególnych umów, (ii) narzędziach prawnych umożliwiających porównanie kosztów i infrastruktury, (iii) wyczerpującej znajomości rynku transportu pasażerskiego w Île-de-France oraz (iv) porównaniu zarówno z danymi „fachowymi” ogólnie przyjętymi z sektorze, jak i z umowami zawartymi w ramach postępowań w trybie konkurencyjnym. Niemniej jednak owa dokładna analiza dotyczy głównie zmiennych parametrów eksploatacji, takich jak prędkość handlowa autobusów lub liczba godzin jazdy danego pojazdu. Analiza tych zmiennych, niezwykle przydatna przy negocjowaniu kosztów operacyjnych i określaniu wkładu C1, nie pozwala upewnić się, że koszty inwestycyjne pokrywane z wkładu C2 odpowiadają kosztom ponoszonym przez typowe dobrze zarządzane przedsiębiorstwo. Ponadto nic nie wskazuje, że przykład podany przez STIF jest reprezentatywny dla dobrze zarządzanych przedsiębiorstw. Choć nie ulega zatem wątpliwości, że analiza przeprowadzona przez STIF stanowi niewątpliwy krok w kierunku racjonalnego zarządzania rekompensatami przyznawanymi podmiotom świadczącym usługi publiczne, to owa analiza nie wystarczy do spełnienia czwartego kryterium Altmark w odniesieniu do wkładu C2. |
| --- | --- |

(220)

W tym względzie należy uznać, że STIF przeprowadził analizę porównawczą kosztów przed zawarciem umów z podmiotami świadczącymi usługi. Ta analiza porównawcza opiera się jednocześnie na (i) precyzyjnych danych liczbowych dotyczących poszczególnych umów, (ii) narzędziach prawnych umożliwiających porównanie kosztów i infrastruktury, (iii) wyczerpującej znajomości rynku transportu pasażerskiego w Île-de-France oraz (iv) porównaniu zarówno z danymi „fachowymi” ogólnie przyjętymi z sektorze, jak i z umowami zawartymi w ramach postępowań w trybie konkurencyjnym. Niemniej jednak owa dokładna analiza dotyczy głównie zmiennych parametrów eksploatacji, takich jak prędkość handlowa autobusów lub liczba godzin jazdy danego pojazdu. Analiza tych zmiennych, niezwykle przydatna przy negocjowaniu kosztów operacyjnych i określaniu wkładu C1, nie pozwala upewnić się, że koszty inwestycyjne pokrywane z wkładu C2 odpowiadają kosztom ponoszonym przez typowe dobrze zarządzane przedsiębiorstwo. Ponadto nic nie wskazuje, że przykład podany przez STIF jest reprezentatywny dla dobrze zarządzanych przedsiębiorstw. Choć nie ulega zatem wątpliwości, że analiza przeprowadzona przez STIF stanowi niewątpliwy krok w kierunku racjonalnego zarządzania rekompensatami przyznawanymi podmiotom świadczącym usługi publiczne, to owa analiza nie wystarczy do spełnienia czwartego kryterium Altmark w odniesieniu do wkładu C2.

Altmark

| (221) | Jako że czwarte kryterium Altmark nie zostało spełnione, Komisja stwierdza, że wkład C2 przyznany w ramach umowy CT2 przysparza beneficjentom korzyść gospodarczą. |
| --- | --- |

(221)

Jako że czwarte kryterium Altmark nie zostało spełnione, Komisja stwierdza, że wkład C2 przyznany w ramach umowy CT2 przysparza beneficjentom korzyść gospodarczą.

Altmark

6.2.3.   Selektywność

Selektywność

| (222) | Z utrwalonego orzecznictwa wynika, (29) że środek jest uznawany za selektywny, jeśli nie przynosi korzyści wszystkim sektorom gospodarki w danym regionie. Jeżeli chodzi o środki wdrożone przez Region lub przez STIF, dotyczą one jedynie podmiotów publicznych i przedsiębiorstw prywatnych, z którymi samorządy lub STIF zawarły umowę o obsługę linii lub sieci transportu w Île-de-France. Przedmiotowe środki dotyczą zatem jedynie sektora publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France. |
| --- | --- |

(222)

Z utrwalonego orzecznictwa wynika, (29) że środek jest uznawany za selektywny, jeśli nie przynosi korzyści wszystkim sektorom gospodarki w danym regionie. Jeżeli chodzi o środki wdrożone przez Region lub przez STIF, dotyczą one jedynie podmiotów publicznych i przedsiębiorstw prywatnych, z którymi samorządy lub STIF zawarły umowę o obsługę linii lub sieci transportu w Île-de-France. Przedmiotowe środki dotyczą zatem jedynie sektora publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France.

29

| (223) | Komisja zauważa ponadto, że wybór przedsiębiorstw z tego sektora został przeprowadzony przed przyznaniem dotacji, przy okazji wyboru przedsiębiorstw mających wykonać zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(223)

Komisja zauważa ponadto, że wybór przedsiębiorstw z tego sektora został przeprowadzony przed przyznaniem dotacji, przy okazji wyboru przedsiębiorstw mających wykonać zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych.

| (224) | Jako że selektywność zaobserwowano zarówno na poziomie sektora, jak i wewnątrz tego sektora, nie ma potrzeby wykazywania dodatkowo geograficznego charakteru selektywności, w przeciwieństwie do tego, co wydaje się sugerować RATP Dev, powołując się na orzecznictwo w sprawie Azores (30). W związku z powyższym Komisja stwierdza, że środki wdrożone przez Region i przez STIF w ramach CT1 i CT2 są selektywne. |
| --- | --- |

(224)

Jako że selektywność zaobserwowano zarówno na poziomie sektora, jak i wewnątrz tego sektora, nie ma potrzeby wykazywania dodatkowo geograficznego charakteru selektywności, w przeciwieństwie do tego, co wydaje się sugerować RATP Dev, powołując się na orzecznictwo w sprawie Azores (30). W związku z powyższym Komisja stwierdza, że środki wdrożone przez Region i przez STIF w ramach CT1 i CT2 są selektywne.

Azores

30

6.2.4.   Wpływ na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi

Wpływ na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi

| (225) | Należy sprawdzić, czy środki mogą zakłócać konkurencję w zakresie, w jakim mogą wywierać wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(225)

Należy sprawdzić, czy środki mogą zakłócać konkurencję w zakresie, w jakim mogą wywierać wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (226) | Jeżeli chodzi o program pomocy wdrożony przez Region, Komisja stwierdza w zgodzie z Sądem Administracyjnym w Paryżu (31), że „przedsiębiorstwa działające w sektorze regularnych usług transportu pasażerskiego działają również w sektorze okazjonalnych usług transportu pasażerskiego [...] w związku z tym przedsiębiorstwa świadczące regularne usługi transportu pasażerskiego, które otrzymały wspomniane wyżej dotacje mogą stanowić konkurencję dla przedsiębiorstw świadczących okazjonalne usługi transportu pasażerskiego, które nie mogą ubiegać się o te dotacje zarezerwowane, jak wspomniano powyżej, dla przedsiębiorstw obsługujących połączenia regularne”. I tak, w ciągu pierwszych pięciu lat sprzęt mógł być wykorzystywany poza normalnymi okresami użytkowania na inne cele, w tym na rynku transportu okazjonalnego. Po upływie okresu pięciu lat Region nie nakładał już obowiązku związanego z wykorzystaniem dotowanych dóbr. Ponadto żadne postanowienie lub ustalenie nie zabraniało dotowanym przedsiębiorstwom świadczącym regularne usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France ubiegania się o przyznanie innych zamówień z zakresu regularnych lub okazjonalnych usług w zakresie transportu pasażerskiego na innych rynkach otwartych na konkurencję we Francji lub w Europie. Sędzia sądu krajowego rozpatrujący spór administracyjny opisany w motywach 27–32 doszedł do tego samego wniosku, co pozwoliło mu na stwierdzenie, że dotowane przedsiębiorstwa „mogły zyskać, ze względu na kwoty zaoszczędzone przy okazji nabycia dotowanych pojazdów i sprzętu, przewagę konkurencyjną nad przedsiębiorstwami nieotrzymującymi wsparcia”, a w związku z tym omawiany program pomocy mógł „mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócać konkurencję lub grozić zakłóceniem konkurencji” (32). Komisja popiera ten wniosek i stwierdza, że od chwili utworzenia regionalnego programu pomocy i a fortiori przez cały omawiany okres dotacje inwestycyjne przyznawane przez Region mogły zakłócać konkurencję i mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(226)

Jeżeli chodzi o program pomocy wdrożony przez Region, Komisja stwierdza w zgodzie z Sądem Administracyjnym w Paryżu (31), że „przedsiębiorstwa działające w sektorze regularnych usług transportu pasażerskiego działają również w sektorze okazjonalnych usług transportu pasażerskiego [...] w związku z tym przedsiębiorstwa świadczące regularne usługi transportu pasażerskiego, które otrzymały wspomniane wyżej dotacje mogą stanowić konkurencję dla przedsiębiorstw świadczących okazjonalne usługi transportu pasażerskiego, które nie mogą ubiegać się o te dotacje zarezerwowane, jak wspomniano powyżej, dla przedsiębiorstw obsługujących połączenia regularne”. I tak, w ciągu pierwszych pięciu lat sprzęt mógł być wykorzystywany poza normalnymi okresami użytkowania na inne cele, w tym na rynku transportu okazjonalnego. Po upływie okresu pięciu lat Region nie nakładał już obowiązku związanego z wykorzystaniem dotowanych dóbr. Ponadto żadne postanowienie lub ustalenie nie zabraniało dotowanym przedsiębiorstwom świadczącym regularne usługi w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France ubiegania się o przyznanie innych zamówień z zakresu regularnych lub okazjonalnych usług w zakresie transportu pasażerskiego na innych rynkach otwartych na konkurencję we Francji lub w Europie. Sędzia sądu krajowego rozpatrujący spór administracyjny opisany w motywach 27–32 doszedł do tego samego wniosku, co pozwoliło mu na stwierdzenie, że dotowane przedsiębiorstwa „mogły zyskać, ze względu na kwoty zaoszczędzone przy okazji nabycia dotowanych pojazdów i sprzętu, przewagę konkurencyjną nad przedsiębiorstwami nieotrzymującymi wsparcia”, a w związku z tym omawiany program pomocy mógł „mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócać konkurencję lub grozić zakłóceniem konkurencji” (32). Komisja popiera ten wniosek i stwierdza, że od chwili utworzenia regionalnego programu pomocy i a fortiori przez cały omawiany okres dotacje inwestycyjne przyznawane przez Region mogły zakłócać konkurencję i mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

31

32

a fortiori

| (227) | W następnym okresie dobra będące przedmiotem dotacji przyznanej przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 miały być przeznaczone wyłącznie na cele działalności w zakresie usług publicznych ujętych w planie transportu STIF przez okres co najmniej 8 lat. (33) Komisja zauważa tymczasem, że tok rozumowania przedstawiony w motywie 226 pozostaje ważny po upływie ósmego roku świadczenia usług. |
| --- | --- |

(227)

W następnym okresie dobra będące przedmiotem dotacji przyznanej przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 miały być przeznaczone wyłącznie na cele działalności w zakresie usług publicznych ujętych w planie transportu STIF przez okres co najmniej 8 lat. (33) Komisja zauważa tymczasem, że tok rozumowania przedstawiony w motywie 226 pozostaje ważny po upływie ósmego roku świadczenia usług.

33

| (228) | Ponadto nawet przy założeniu, że autobusy i autokary dotowane przez STIF były przeznaczone wyłącznie do wykonania obowiązku świadczenia usług publicznych na rynku regularnych usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France, nie stanowiłoby to wystarczającego powodu do wykluczenia ewentualności, że przedmiotowy środek zakłóciłby konkurencję i wpłynąłby na wymianę handlową między państwami członkowskimi. W rzeczywistości przejęcie przez organ administracji publicznej kosztów spoczywających zazwyczaj na przedsiębiorstwie daje mu przewagę nad jego bezpośrednimi konkurentami na różnych rynkach, na których może prowadzić działalność, a co za tym idzie – zakłóca konkurencję. Jak zatem zauważono w wyroku w sprawie Altmark, wiele państw członkowskich zaczęło po 1995 r. otwierać niektóre rynki przewozowe na konkurencję ze strony przedsiębiorstw mających siedzibę w innych państwach członkowskich. W przypadku Francji otwarcie to nastąpiło przed 1995 r., a mianowicie w 1993 r (34). Każda dotacja ze środków publicznych przyznana przez Francję przedsiębiorstwu transportu drogowego po 1993 r. mogła zatem wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(228)

Ponadto nawet przy założeniu, że autobusy i autokary dotowane przez STIF były przeznaczone wyłącznie do wykonania obowiązku świadczenia usług publicznych na rynku regularnych usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego w Île-de-France, nie stanowiłoby to wystarczającego powodu do wykluczenia ewentualności, że przedmiotowy środek zakłóciłby konkurencję i wpłynąłby na wymianę handlową między państwami członkowskimi. W rzeczywistości przejęcie przez organ administracji publicznej kosztów spoczywających zazwyczaj na przedsiębiorstwie daje mu przewagę nad jego bezpośrednimi konkurentami na różnych rynkach, na których może prowadzić działalność, a co za tym idzie – zakłóca konkurencję. Jak zatem zauważono w wyroku w sprawie Altmark, wiele państw członkowskich zaczęło po 1995 r. otwierać niektóre rynki przewozowe na konkurencję ze strony przedsiębiorstw mających siedzibę w innych państwach członkowskich. W przypadku Francji otwarcie to nastąpiło przed 1995 r., a mianowicie w 1993 r (34). Każda dotacja ze środków publicznych przyznana przez Francję przedsiębiorstwu transportu drogowego po 1993 r. mogła zatem wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

Altmark

34

| (229) | W świetle powyższego Komisja stwierdza, że program dotacji wprowadzony na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 mógł zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(229)

W świetle powyższego Komisja stwierdza, że program dotacji wprowadzony na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 mógł zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (230) | Argument podniesiony w motywie 228 ma również zastosowanie do okresu obowiązywania CT2 w taki sposób, że pomoc udzielona poprzez wkład C2 w ramach CT2 również mogła zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(230)

Argument podniesiony w motywie 228 ma również zastosowanie do okresu obowiązywania CT2 w taki sposób, że pomoc udzielona poprzez wkład C2 w ramach CT2 również mogła zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

6.2.5.   Wniosek dotyczący istnienia pomocy państwa

Wniosek dotyczący istnienia pomocy państwa

| (231) | Komisja stwierdza, że dotacje inwestycyjne i rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznane kolejno przez Region, a następnie z tytułu Aneksu nr 3 do umowy CT1, wreszcie poprzez wkład C2 w ramach umowy CT2 stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(231)

Komisja stwierdza, że dotacje inwestycyjne i rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznane kolejno przez Region, a następnie z tytułu Aneksu nr 3 do umowy CT1, wreszcie poprzez wkład C2 w ramach umowy CT2 stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

6.2.6.   Zgodność pomocy z prawem

Zgodność pomocy z prawem

| (232) | Tytułem wstępu Komisja pragnie odpowiedzieć na argumenty podniesione przez Region i niektóre zainteresowane strony dotyczące ewentualnego uznania spornego programu pomocy Regionu za istniejący program pomocy. Komisja uściśla, że kwestia istniejącej pomocy odnosi się wyłącznie do programu wprowadzonego przez Region, jako że data utworzenia tego programu nie jest równie wyraźna co daty wprowadzenia późniejszych programów wdrożonych przez STIF. Jeżeli chodzi o te ostatnie, jasne jest zwłaszcza że system dotacji wprowadzony na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 został ustanowiony w 2008 r. i nie mógł być uznany po prostu za kontynuację programu wprowadzonego przez Region, pomimo podobieństw w charakterze obu programów, chociażby z tego powodu, że w organy przyznające dotacje były różne. |
| --- | --- |

(232)

Tytułem wstępu Komisja pragnie odpowiedzieć na argumenty podniesione przez Region i niektóre zainteresowane strony dotyczące ewentualnego uznania spornego programu pomocy Regionu za istniejący program pomocy. Komisja uściśla, że kwestia istniejącej pomocy odnosi się wyłącznie do programu wprowadzonego przez Region, jako że data utworzenia tego programu nie jest równie wyraźna co daty wprowadzenia późniejszych programów wdrożonych przez STIF. Jeżeli chodzi o te ostatnie, jasne jest zwłaszcza że system dotacji wprowadzony na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 został ustanowiony w 2008 r. i nie mógł być uznany po prostu za kontynuację programu wprowadzonego przez Region, pomimo podobieństw w charakterze obu programów, chociażby z tego powodu, że w organy przyznające dotacje były różne.

| (233) | Jeżeli chodzi o program Regionu, w pierwszej kolejności strony postępowania, które podkreśliły rzekomy charakter istniejących programów pomocy, podniosły, że podstawą prawną, w oparciu o którą ustanowiono program dotacji Regionu, był dekret nr 49-1473 z dnia 14 listopada 1949 r. w sprawie koordynacji i ujednolicenia transportu kolejowego i drogowego. Dekret ten, uchylony we wrześniu 2012 r., przewidywał bowiem, że „jednostka samorządu terytorialnego może przyznać dotację na usługi drogowe, zawierając z przedsiębiorstwem umowę określającą obowiązki spoczywające na tym ostatnim wykraczające poza te, wynikające z zasad eksploatacji” (art. 19 ust. 1). Przy tym założeniu należałoby stwierdzić, że podstawa prawna programu pomocy obowiązywała przed wejściem w życie traktatu rzymskiego, w związku z czym należałoby uznać program pomocy wdrożony przez Region za istniejący program pomocy. |
| --- | --- |

(233)

Jeżeli chodzi o program Regionu, w pierwszej kolejności strony postępowania, które podkreśliły rzekomy charakter istniejących programów pomocy, podniosły, że podstawą prawną, w oparciu o którą ustanowiono program dotacji Regionu, był dekret nr 49-1473 z dnia 14 listopada 1949 r. w sprawie koordynacji i ujednolicenia transportu kolejowego i drogowego. Dekret ten, uchylony we wrześniu 2012 r., przewidywał bowiem, że „jednostka samorządu terytorialnego może przyznać dotację na usługi drogowe, zawierając z przedsiębiorstwem umowę określającą obowiązki spoczywające na tym ostatnim wykraczające poza te, wynikające z zasad eksploatacji” (art. 19 ust. 1). Przy tym założeniu należałoby stwierdzić, że podstawa prawna programu pomocy obowiązywała przed wejściem w życie traktatu rzymskiego, w związku z czym należałoby uznać program pomocy wdrożony przez Region za istniejący program pomocy.

| (234) | Ponadto te same zainteresowane strony stwierdziły, że gdyby Komisja uznała, że nie wystarczy, żeby program pomocy wdrożony przez Region wpisywał się w ogólne ramy przewidziane w dekrecie z 1949 r., ażeby uznać go za istniejący program pomocy, należałoby w takim wypadku wziąć pod uwagę rzeczywistą datę ustanowienia programu pomocy przez Radę regionu. Datą, którą należałoby przyjąć, jest data publikacji uchwały CR 84-07 z dnia 14 lutego 1984 r., która – zdaniem stron postępowania – wdrożyła po raz pierwszy program pomocy w formie, w jakiej funkcjonował do 2008 r. W tym drugim przypadku należałoby stwierdzić, że kryterium wpływu na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi nie zostało spełnione w dniu ustanowienia systemu pomocy, ponieważ francuski rynek regularnych usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego nie był otwarty na konkurencję. Oznaczałoby to, że w chwili utworzenia program nie stanowił pomocy. |
| --- | --- |

(234)

Ponadto te same zainteresowane strony stwierdziły, że gdyby Komisja uznała, że nie wystarczy, żeby program pomocy wdrożony przez Region wpisywał się w ogólne ramy przewidziane w dekrecie z 1949 r., ażeby uznać go za istniejący program pomocy, należałoby w takim wypadku wziąć pod uwagę rzeczywistą datę ustanowienia programu pomocy przez Radę regionu. Datą, którą należałoby przyjąć, jest data publikacji uchwały CR 84-07 z dnia 14 lutego 1984 r., która – zdaniem stron postępowania – wdrożyła po raz pierwszy program pomocy w formie, w jakiej funkcjonował do 2008 r. W tym drugim przypadku należałoby stwierdzić, że kryterium wpływu na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi nie zostało spełnione w dniu ustanowienia systemu pomocy, ponieważ francuski rynek regularnych usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego nie był otwarty na konkurencję. Oznaczałoby to, że w chwili utworzenia program nie stanowił pomocy.

| (235) | Komisja nie może przyjąć tych dwóch argumentów. |
| --- | --- |

(235)

Komisja nie może przyjąć tych dwóch argumentów.

| (236) | Jeżeli chodzi o główny argument, Komisja zauważa, że dekret z 1949 r. nie określał szczegółowo żadnego z kluczowych parametrów programu, a mianowicie: czasu trwania, budżetu, określenia beneficjentów, charakteru dóbr kwalifikujących się do dotacji i stopy subsydiowania. Ten akt prawny w żaden sposób nie ustanawiał prawa do otrzymania dotacji. W związku z powyższym dekret z 1949 r. nie może zostać uznany za podstawę prawną programu pomocy wdrożonego przez Region, w formie, jaką przedstawiono w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(236)

Jeżeli chodzi o główny argument, Komisja zauważa, że dekret z 1949 r. nie określał szczegółowo żadnego z kluczowych parametrów programu, a mianowicie: czasu trwania, budżetu, określenia beneficjentów, charakteru dóbr kwalifikujących się do dotacji i stopy subsydiowania. Ten akt prawny w żaden sposób nie ustanawiał prawa do otrzymania dotacji. W związku z powyższym dekret z 1949 r. nie może zostać uznany za podstawę prawną programu pomocy wdrożonego przez Region, w formie, jaką przedstawiono w niniejszej decyzji.

| (237) | Jeżeli chodzi o argument dodatkowy, wydaje się, że tok rozumowania przyjęty przez zainteresowane strony jest obarczony błędem. W rzeczywistości, nawet gdyby uchwała z 1984 r. miała zostać uznana za podstawę prawną, na podstawie której został ustanowiony program pomocy Regionu, Komisja przypomina, że kryterium wpływu na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi zostało już w tym terminie spełnione, zgodnie z rozumowaniem przedstawionym w motywie 226. Nie ma zatem podstaw do uznania, że program pomocy Regionu nie stanowił pomocy w chwili jego utworzenia i to niezależnie od daty przyjętej jako data utworzenia programu między 1979 i 2008 r. |
| --- | --- |

(237)

Jeżeli chodzi o argument dodatkowy, wydaje się, że tok rozumowania przyjęty przez zainteresowane strony jest obarczony błędem. W rzeczywistości, nawet gdyby uchwała z 1984 r. miała zostać uznana za podstawę prawną, na podstawie której został ustanowiony program pomocy Regionu, Komisja przypomina, że kryterium wpływu na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi zostało już w tym terminie spełnione, zgodnie z rozumowaniem przedstawionym w motywie 226. Nie ma zatem podstaw do uznania, że program pomocy Regionu nie stanowił pomocy w chwili jego utworzenia i to niezależnie od daty przyjętej jako data utworzenia programu między 1979 i 2008 r.

| (238) | Nawet gdyby uznano, że ustanowienie programu pomocy Regionu wynikało z jednej z uchwał podjętych przed 1994 r., może nasunąć się pytanie dotyczące przedawnienia spornych środków z racji tego, że ich podstawa prawna powstała ponad dziesięć lat przed przerwaniem biegu przedawnienia, które nastąpiło w maju 2004 r. |
| --- | --- |

(238)

Nawet gdyby uznano, że ustanowienie programu pomocy Regionu wynikało z jednej z uchwał podjętych przed 1994 r., może nasunąć się pytanie dotyczące przedawnienia spornych środków z racji tego, że ich podstawa prawna powstała ponad dziesięć lat przed przerwaniem biegu przedawnienia, które nastąpiło w maju 2004 r.

| (239) | Odnośnie tej kwestii Komisja odpowiada, że nawet przy założeniu, że system zostałby ustanowiony przed 1994 r. (np. na podstawie uchwały z 1984 r.), zasady dotyczące okresów przedawnienia mające zastosowanie do pomocy państwa nie miałyby wpływu na stwierdzenie, zgodnie z którym pomoc wypłacona przez Region po 1994 r. stanowiła nowe środki pomocy. W rzeczywistości przedawnienie dotyczy wyłącznie płatności zrealizowanych przed datą przedawnienia, a nie programu jako całości. Bieg przedawnienia został przerwany odwołaniem złożonym do sądu krajowego w maju 2004 r. Przerwanie biegu przedawnienia przed sądem krajowym ma również zastosowanie do Komisji, celem władzy sądu krajowego jest bowiem ochrona kompetencji przyznanych Komisji na mocy art. 108 ust. 3 TFUE. Wszelkie środki pomocy wypłacone przez Region po maju 1994 r., nawet gdyby podstawa prawna zezwalająca na przyznanie tych środków miała zostać uznana za wcześniejszą od tej daty, należy zatem uznać za nowe środki pomocy w świetle niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

(239)

Odnośnie tej kwestii Komisja odpowiada, że nawet przy założeniu, że system zostałby ustanowiony przed 1994 r. (np. na podstawie uchwały z 1984 r.), zasady dotyczące okresów przedawnienia mające zastosowanie do pomocy państwa nie miałyby wpływu na stwierdzenie, zgodnie z którym pomoc wypłacona przez Region po 1994 r. stanowiła nowe środki pomocy. W rzeczywistości przedawnienie dotyczy wyłącznie płatności zrealizowanych przed datą przedawnienia, a nie programu jako całości. Bieg przedawnienia został przerwany odwołaniem złożonym do sądu krajowego w maju 2004 r. Przerwanie biegu przedawnienia przed sądem krajowym ma również zastosowanie do Komisji, celem władzy sądu krajowego jest bowiem ochrona kompetencji przyznanych Komisji na mocy art. 108 ust. 3 TFUE. Wszelkie środki pomocy wypłacone przez Region po maju 1994 r., nawet gdyby podstawa prawna zezwalająca na przyznanie tych środków miała zostać uznana za wcześniejszą od tej daty, należy zatem uznać za nowe środki pomocy w świetle niniejszego postępowania.

| (240) | Jako że kwestie istniejących środków pomocy i ewentualnego przedawnienia spornych środków zostały wyjaśnione, pozostaje wyjaśnić kwestię zgodności przedmiotowych środków pomocy z prawem. |
| --- | --- |

(240)

Jako że kwestie istniejących środków pomocy i ewentualnego przedawnienia spornych środków zostały wyjaśnione, pozostaje wyjaśnić kwestię zgodności przedmiotowych środków pomocy z prawem.

| (241) | Dotacje inwestycyjne przyznane przez Region, a następnie przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1, nie zostały zgłoszone Komisji. Stanowią zatem pomoc niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(241)

Dotacje inwestycyjne przyznane przez Region, a następnie przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1, nie zostały zgłoszone Komisji. Stanowią zatem pomoc niezgodną z prawem.

| (242) | Jeżeli chodzi o wkład C2 w ramach CT2, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 stanowi, że rekompensaty przyznane zgodnie z jego postanowieniami nie podlegają obowiązkowi zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 TFUE. W wyroku Dilly's Wellnesshotel (35) Trybunał Sprawiedliwości wyjaśnił, że wszystkie warunki przewidziane w rozporządzeniu wykluczającym, w tym warunki natury formalnej, powinny zostać spełnione, aby można było zastosować zwolnienie z obowiązku zgłoszenia. W omawianym przypadku zostanie wykazane w sekcji 6.3.2 niniejszej decyzji, że wkład C2 w ramach CT2 spełnia zasadnicze kryteria określone w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007. Komisja stwierdza jednak, że STIF nie dopełnił obowiązku publikacji, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007. Władze francuskie przyznały w rzeczywistości, że w odniesieniu do przedsiębiorstw należących do OPTILE ogłoszenia o udzieleniu zamówienia nie zostały opublikowane pomimo obowiązku określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007. Jeżeli chodzi o umowy zawarte z RATP i SNCF Mobilités, Komisja zauważa, że ogłoszenia o udzieleniu zamówienia zostały opublikowane w Oficjalnym Biuletynie Ogłoszeń Zamówień Publicznych oraz w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po dacie udzielenia zamówień, a nie, jak jest to wymagane, co najmniej rok przed datą bezpośredniego udzielenia zamówienia. W związku z tym przepisy art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 nie były przestrzegane, a pomoc przyznana przez STIF w ramach CT2 nie podlega zwolnieniu z obowiązku zgłoszenia przewidzianego w art. 9 rozporządzenia. Z racji tego, że środki pomocy nie zostały zgłoszone, Komisja stwierdza, że stanowią pomoc niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(242)

Jeżeli chodzi o wkład C2 w ramach CT2, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 stanowi, że rekompensaty przyznane zgodnie z jego postanowieniami nie podlegają obowiązkowi zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 TFUE. W wyroku Dilly's Wellnesshotel (35) Trybunał Sprawiedliwości wyjaśnił, że wszystkie warunki przewidziane w rozporządzeniu wykluczającym, w tym warunki natury formalnej, powinny zostać spełnione, aby można było zastosować zwolnienie z obowiązku zgłoszenia. W omawianym przypadku zostanie wykazane w sekcji 6.3.2 niniejszej decyzji, że wkład C2 w ramach CT2 spełnia zasadnicze kryteria określone w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007. Komisja stwierdza jednak, że STIF nie dopełnił obowiązku publikacji, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007. Władze francuskie przyznały w rzeczywistości, że w odniesieniu do przedsiębiorstw należących do OPTILE ogłoszenia o udzieleniu zamówienia nie zostały opublikowane pomimo obowiązku określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007. Jeżeli chodzi o umowy zawarte z RATP i SNCF Mobilités, Komisja zauważa, że ogłoszenia o udzieleniu zamówienia zostały opublikowane w Oficjalnym Biuletynie Ogłoszeń Zamówień Publicznych oraz w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po dacie udzielenia zamówień, a nie, jak jest to wymagane, co najmniej rok przed datą bezpośredniego udzielenia zamówienia. W związku z tym przepisy art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 nie były przestrzegane, a pomoc przyznana przez STIF w ramach CT2 nie podlega zwolnieniu z obowiązku zgłoszenia przewidzianego w art. 9 rozporządzenia. Z racji tego, że środki pomocy nie zostały zgłoszone, Komisja stwierdza, że stanowią pomoc niezgodną z prawem.

Dilly's Wellnesshotel

35

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

| (243) | Komisja przypomina, że na władzach krajowych spoczywa obowiązek wyciągnięcia wszelkich konsekwencji wynikających z niezgodności pomocy z prawem, zwłaszcza w odniesieniu do zwrotu odsetek za okres, w jakim utrzymywała się sytuacja bezprawności, określonych w wyroku w sprawie CELF (36). |
| --- | --- |

(243)

Komisja przypomina, że na władzach krajowych spoczywa obowiązek wyciągnięcia wszelkich konsekwencji wynikających z niezgodności pomocy z prawem, zwłaszcza w odniesieniu do zwrotu odsetek za okres, w jakim utrzymywała się sytuacja bezprawności, określonych w wyroku w sprawie CELF (36).

CELF

36

6.3.   Ocena zgodności środków z mającymi zastosowanie zasadami pomocy państwa

Ocena zgodności środków z mającymi zastosowanie zasadami pomocy państwa

6.3.1.   Dotacje inwestycyjne przyznane przez Region, a następnie przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1

Dotacje inwestycyjne przyznane przez Region, a następnie przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1

| (244) | Biorąc pod uwagę znaczne podobieństwo między dotacjami przyznanymi przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 i tymi przyznanymi w poprzednim okresie przez Region, to samo rozumowanie w kwestii zgodności z rynkiem wewnętrznym ma zastosowanie do obu programów. |
| --- | --- |

(244)

Biorąc pod uwagę znaczne podobieństwo między dotacjami przyznanymi przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 i tymi przyznanymi w poprzednim okresie przez Region, to samo rozumowanie w kwestii zgodności z rynkiem wewnętrznym ma zastosowanie do obu programów.

| (245) | Owe dotacje inwestycyjne ani nie odpowiadały potrzebom koordynacji transportu, ani nie stanowiły zwrotu za wykonanie pewnych świadczeń nierozerwalnie związanych z pojęciem usługi publicznej, jak stwierdzono w motywach 206 i 213. Komisja nie może się zatem oprzeć na art. 93 TFUE (lub na wywodzącym się z niego prawie wtórnym) w celu oceny ich zgodności z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(245)

Owe dotacje inwestycyjne ani nie odpowiadały potrzebom koordynacji transportu, ani nie stanowiły zwrotu za wykonanie pewnych świadczeń nierozerwalnie związanych z pojęciem usługi publicznej, jak stwierdzono w motywach 206 i 213. Komisja nie może się zatem oprzeć na art. 93 TFUE (lub na wywodzącym się z niego prawie wtórnym) w celu oceny ich zgodności z rynkiem wewnętrznym.

| (246) | Jednakże zgodnie z art. 107 ust. 3 TFUE, za zgodną z rynkiem wewnętrznym może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Taka sytuacja może zaistnieć zwłaszcza w przypadku pomocy inwestycyjnej, która poprawia sposób, w jaki prowadzona jest omawiana działalność gospodarcza. Władze francuskie podnoszą możliwość zastosowania tego przepisu do programu pomocy inwestycyjnej wdrożonego przez Region Île-de-France. |
| --- | --- |

(246)

Jednakże zgodnie z art. 107 ust. 3 TFUE, za zgodną z rynkiem wewnętrznym może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Taka sytuacja może zaistnieć zwłaszcza w przypadku pomocy inwestycyjnej, która poprawia sposób, w jaki prowadzona jest omawiana działalność gospodarcza. Władze francuskie podnoszą możliwość zastosowania tego przepisu do programu pomocy inwestycyjnej wdrożonego przez Region Île-de-France.

| (247) | Wdrożenie programu pomocy inwestycyjnej przeznaczonej na infrastrukturę, pozwalającej na ilościową lub jakościową poprawę oferty regularnych usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego, wykraczającej poza zakres obowiązków spoczywających na beneficjentach przed udzieleniem dotacji, mogło poprawić atrakcyjność oferty względem alternatywy przemieszczania się pojazdem indywidualnym. W tym względzie i biorąc pod uwagę szczególny kontekst Île-de-France, o którym wspominano w motywach 16 i 17, przedmiotowe programy pomocy przyczyniały się do osiągnięcia celu leżącego we wspólnym interesie, określonego w białej księdze dotyczącej planu utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu z 2011 r. (37), czyli modalnego przejścia z transportu indywidualnego na transport zbiorowy. W przypadku braku dotacji przewoźnicy nie mogliby wdrożyć tych ulepszeń. Linie objęte dotacjami były bowiem deficytowe, a ich równowaga gospodarcza zależała już wtedy od przyznawanych rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych. Omawiane programy pomocy miały zatem efekt zachęcający. |
| --- | --- |

(247)

Wdrożenie programu pomocy inwestycyjnej przeznaczonej na infrastrukturę, pozwalającej na ilościową lub jakościową poprawę oferty regularnych usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego, wykraczającej poza zakres obowiązków spoczywających na beneficjentach przed udzieleniem dotacji, mogło poprawić atrakcyjność oferty względem alternatywy przemieszczania się pojazdem indywidualnym. W tym względzie i biorąc pod uwagę szczególny kontekst Île-de-France, o którym wspominano w motywach 16 i 17, przedmiotowe programy pomocy przyczyniały się do osiągnięcia celu leżącego we wspólnym interesie, określonego w białej księdze dotyczącej planu utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu z 2011 r. (37), czyli modalnego przejścia z transportu indywidualnego na transport zbiorowy. W przypadku braku dotacji przewoźnicy nie mogliby wdrożyć tych ulepszeń. Linie objęte dotacjami były bowiem deficytowe, a ich równowaga gospodarcza zależała już wtedy od przyznawanych rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych. Omawiane programy pomocy miały zatem efekt zachęcający.

37

| (248) | Komisja stwierdza, że podstawa i stopa subsydiowania miały określone pułapy, w taki sposób, że tylko część kosztów inwestycyjnych była pokrywana bezpośrednio przez Region, a następnie przez STIF. Pułapy stopy subsydiowania sięgały 50 % dla zwykłych autobusów i 60 % dla autobusów ekologicznych, intensywność pomocy była zatem umiarkowana. Ponadto dotowany sprzęt, w większości autobusy, tylko w ostateczności mógł być przeznaczony do innych zastosowań lub na inne linie niż te, na które dotacja została przyznana w pierwszej kolejności. Z jednej strony, przeznaczenie do innych zastosowań niż świadczenie usług publicznych z zakresu transportu pasażerskiego było ściśle określone, a nawet zabronione: w ramach CT1 i w aneksach regionalnych po 1999 r. przeznaczenie na inne cele było zabronione w okresie amortyzacji dotacji; przed 1999 r. ta praktyka była obwarowana warunkami przez okres pierwszych 5 lat. Z drugiej strony, pojazdy przeznaczone do miejskiego transportu pasażerów głównie w pozycji stojącej nie nadają się do transportu okazjonalnego wymagającego zastosowania autokarów dostosowanych do transportu pasażerów w pozycji siedzącej z zastosowaniem pasów bezpieczeństwa. Wreszcie, jeśli ze względów opisanych w motywach 226 i 228 nie było możliwe wykluczenie możliwości wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi, wpływ ten był, według wszelkiego prawdopodobieństwa, ograniczony, biorąc pod uwagę lokalny zasięg omawianych rynków i trudność, a nawet umowny lub faktyczny brak możliwości ponownego przeznaczenia dotowanego sprzętu na inne obszary geograficzne (we Francji lub w Europie). |
| --- | --- |

(248)

Komisja stwierdza, że podstawa i stopa subsydiowania miały określone pułapy, w taki sposób, że tylko część kosztów inwestycyjnych była pokrywana bezpośrednio przez Region, a następnie przez STIF. Pułapy stopy subsydiowania sięgały 50 % dla zwykłych autobusów i 60 % dla autobusów ekologicznych, intensywność pomocy była zatem umiarkowana. Ponadto dotowany sprzęt, w większości autobusy, tylko w ostateczności mógł być przeznaczony do innych zastosowań lub na inne linie niż te, na które dotacja została przyznana w pierwszej kolejności. Z jednej strony, przeznaczenie do innych zastosowań niż świadczenie usług publicznych z zakresu transportu pasażerskiego było ściśle określone, a nawet zabronione: w ramach CT1 i w aneksach regionalnych po 1999 r. przeznaczenie na inne cele było zabronione w okresie amortyzacji dotacji; przed 1999 r. ta praktyka była obwarowana warunkami przez okres pierwszych 5 lat. Z drugiej strony, pojazdy przeznaczone do miejskiego transportu pasażerów głównie w pozycji stojącej nie nadają się do transportu okazjonalnego wymagającego zastosowania autokarów dostosowanych do transportu pasażerów w pozycji siedzącej z zastosowaniem pasów bezpieczeństwa. Wreszcie, jeśli ze względów opisanych w motywach 226 i 228 nie było możliwe wykluczenie możliwości wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi, wpływ ten był, według wszelkiego prawdopodobieństwa, ograniczony, biorąc pod uwagę lokalny zasięg omawianych rynków i trudność, a nawet umowny lub faktyczny brak możliwości ponownego przeznaczenia dotowanego sprzętu na inne obszary geograficzne (we Francji lub w Europie).

| (249) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że pomoc nie miała wpływu na warunki handlu w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem, a oba przedmiotowe programy pomocy są zgodne z rynkiem wewnętrznym z racji ich zgodności z art. 107 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- |

(249)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że pomoc nie miała wpływu na warunki handlu w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem, a oba przedmiotowe programy pomocy są zgodne z rynkiem wewnętrznym z racji ich zgodności z art. 107 ust. 3 TFUE.

6.3.2.   Wkład C2 w ramach CT2

Wkład C2 w ramach CT2

| (250) | Komisja stwierdziła już w motywie 217, że w przeciwieństwie do dotacji przyznawanych przez Region do 2008 r. i przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 wkład C2 w ramach umowy CT2 należało przeanalizować jako rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(250)

Komisja stwierdziła już w motywie 217, że w przeciwieństwie do dotacji przyznawanych przez Region do 2008 r. i przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 wkład C2 w ramach umowy CT2 należało przeanalizować jako rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych.

| (251) | Ocena zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy przyznanej w ramach zwrotu za wykonanie pewnych świadczeń nierozerwalnie związanych z pojęciem usługi publicznej odbywa się w świetle art. 93 TFUE. W celu zastosowania art. 93 TFUE Komisja opiera się na kluczowych zasadach określonych w prawie wtórnym wywodzącym się z art. 93 TFUE, w szczególności na rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 obowiązującym od dnia 3 grudnia 2009 r. Komisja sprawdza w szczególności, czy przestrzegane są zasady określone w art. 3, 4 i 6 rozporządzenia. |
| --- | --- |

(251)

Ocena zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy przyznanej w ramach zwrotu za wykonanie pewnych świadczeń nierozerwalnie związanych z pojęciem usługi publicznej odbywa się w świetle art. 93 TFUE. W celu zastosowania art. 93 TFUE Komisja opiera się na kluczowych zasadach określonych w prawie wtórnym wywodzącym się z art. 93 TFUE, w szczególności na rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 obowiązującym od dnia 3 grudnia 2009 r. Komisja sprawdza w szczególności, czy przestrzegane są zasady określone w art. 3, 4 i 6 rozporządzenia.

| (252) | Art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 stanowi: „W przypadku gdy właściwy organ podejmuje decyzję o przyznaniu wybranemu podmiotowi wyłącznego prawa lub rekompensaty, niezależnie od ich charakteru, w zamian za realizację zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, następuje to w ramach umowy o świadczenie usług publicznych”. |
| --- | --- |

(252)

Art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 stanowi: „W przypadku gdy właściwy organ podejmuje decyzję o przyznaniu wybranemu podmiotowi wyłącznego prawa lub rekompensaty, niezależnie od ich charakteru, w zamian za realizację zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, następuje to w ramach umowy o świadczenie usług publicznych”.

| (253) | Zgodnie z dekretem nr 2005-664 z dnia 10 czerwca 2005 r. STIF jest podmiotem zajmującym się organizacją regularnego transportu pasażerskiego w Île-de-France, co czyni ją organem właściwym do udzielania rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych. Owe rekompensaty, niezależnie od tego, czy chodzi o C1 czy C2, są przyznawane w ramach umowy CT2, która jest umową o świadczenie usług publicznych. Zgodność z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 jest zatem zachowana. |
| --- | --- |

(253)

Zgodnie z dekretem nr 2005-664 z dnia 10 czerwca 2005 r. STIF jest podmiotem zajmującym się organizacją regularnego transportu pasażerskiego w Île-de-France, co czyni ją organem właściwym do udzielania rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych. Owe rekompensaty, niezależnie od tego, czy chodzi o C1 czy C2, są przyznawane w ramach umowy CT2, która jest umową o świadczenie usług publicznych. Zgodność z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 jest zatem zachowana.

| (254) | Art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 określa obowiązkową treść umów o świadczenie usług publicznych.






  a) | Zgodnie z ust. 1 wspominanego artykułu umowy o świadczenie usług publicznych:






  — | jednoznacznie określają zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, które ma wypełniać podmiot świadczący usługi publiczne, a także obszary geograficzne, których te zobowiązania dotyczą, |
| --- | --- | --- | --- |

(254)

Art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 określa obowiązkową treść umów o świadczenie usług publicznych.

a)

Zgodnie z ust. 1 wspominanego artykułu umowy o świadczenie usług publicznych:

—

jednoznacznie określają zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, które ma wypełniać podmiot świadczący usługi publiczne, a także obszary geograficzne, których te zobowiązania dotyczą,

| — | określają z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty, parametry, według których obliczane są ewentualne rekompensaty; oraz charakter i zakres wszelkich przyznanych praw wyłącznych, w sposób zapobiegający nadmiernemu poziomowi rekompensaty, |
| --- | --- |

—

określają z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty, parametry, według których obliczane są ewentualne rekompensaty; oraz charakter i zakres wszelkich przyznanych praw wyłącznych, w sposób zapobiegający nadmiernemu poziomowi rekompensaty,

| — | określają zasady podziału kosztów związanych ze świadczeniem usług. |
| --- | --- |

—

określają zasady podziału kosztów związanych ze świadczeniem usług.

| b) | Zgodnie z ust. 2 tego samego artykułu umowy o świadczenie usług publicznych określają zasady podziału wpływów ze sprzedaży biletów. |
| --- | --- |

b)

Zgodnie z ust. 2 tego samego artykułu umowy o świadczenie usług publicznych określają zasady podziału wpływów ze sprzedaży biletów.

| c) | Ust. 3 tego samego artykułu stanowi, że okres, na jaki zostaje zawarta umowa o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu autobusowego nie może przekroczyć dziesięciu lat. |
| --- | --- |

c)

Ust. 3 tego samego artykułu stanowi, że okres, na jaki zostaje zawarta umowa o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu autobusowego nie może przekroczyć dziesięciu lat.

| d) | Ust. 6 tego samego artykułu wskazuje, że jeśli podmioty są zobowiązane do przestrzegania norm jakościowych, owe normy powinny zostać wyraźnie określone w umowie. |
| --- | --- |

d)

Ust. 6 tego samego artykułu wskazuje, że jeśli podmioty są zobowiązane do przestrzegania norm jakościowych, owe normy powinny zostać wyraźnie określone w umowie.

| (255) | Jeżeli chodzi o CT2, Komisja stwierdza, co następuje:






  a) | Umowa CT2 może zostać uznana za umowę o świadczenie usług publicznych, ponieważ, jak zostało wykazane w motywach 214–216, powierza podmiotowi zadanie zarządzania i świadczenia usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego wchodzących w zakres zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. Umowa ta przewiduje wkład C1 i wkład C2, które zostały określone w sposób przejrzysty i obiektywny w art. 53 CT2. Obecność jednolitego rachunku finansowego usługi pozwala na precyzyjny podział kosztów związanych ze świadczeniem usług. Zgodność z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 jest zatem zachowana. |
| --- | --- | --- |

(255)

Jeżeli chodzi o CT2, Komisja stwierdza, co następuje:

a)

Umowa CT2 może zostać uznana za umowę o świadczenie usług publicznych, ponieważ, jak zostało wykazane w motywach 214–216, powierza podmiotowi zadanie zarządzania i świadczenia usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego wchodzących w zakres zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. Umowa ta przewiduje wkład C1 i wkład C2, które zostały określone w sposób przejrzysty i obiektywny w art. 53 CT2. Obecność jednolitego rachunku finansowego usługi pozwala na precyzyjny podział kosztów związanych ze świadczeniem usług. Zgodność z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 jest zatem zachowana.

| b) | Zasady podziału wpływów ze sprzedaży biletów są bardzo precyzyjnie określone w art. 50 CT2. Zgodność z ust. 2 tego samego artykułu jest zatem zachowana. |
| --- | --- |

b)

Zasady podziału wpływów ze sprzedaży biletów są bardzo precyzyjnie określone w art. 50 CT2. Zgodność z ust. 2 tego samego artykułu jest zatem zachowana.

| c) | Umowa CT2 zastąpiła umowę CT1 od 2008 r. na okres pozostający do 31 grudnia 2016 r. Zgodność z ust. 3 tego samego artykułu jest zatem zachowana. |
| --- | --- |

c)

Umowa CT2 zastąpiła umowę CT1 od 2008 r. na okres pozostający do 31 grudnia 2016 r. Zgodność z ust. 3 tego samego artykułu jest zatem zachowana.

| d) | CT2 zawiera standardy jakościowe jasno określone w umowie. Zgodność z ust. 6 tego samego artykułu jest zatem potwierdzona. |
| --- | --- |

d)

CT2 zawiera standardy jakościowe jasno określone w umowie. Zgodność z ust. 6 tego samego artykułu jest zatem potwierdzona.

| (256) | Wreszcie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 i jego załącznik opisują główne zasady regulujące określanie rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych:






  a) | sposób obliczania „wpływu finansowego netto”, jaki wypełnianie zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych wywiera na koszty i wpływy podmiotu świadczącego usługi publiczne; |
| --- | --- | --- |

(256)

Wreszcie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 i jego załącznik opisują główne zasady regulujące określanie rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych:

a)

sposób obliczania „wpływu finansowego netto”, jaki wypełnianie zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych wywiera na koszty i wpływy podmiotu świadczącego usługi publiczne;

| b) | rozdzielność księgową działalności wynikającej z wypełniania zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych od działalności prowadzonej w celach handlowych; |
| --- | --- |

b)

rozdzielność księgową działalności wynikającej z wypełniania zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych od działalności prowadzonej w celach handlowych;

| c) | określenie „rozsądnego zysku” który może przewidzieć podmiot z racji płatności rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych; |
| --- | --- |

c)

określenie „rozsądnego zysku” który może przewidzieć podmiot z racji płatności rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych;

| d) | zachętę do utrzymania i rozwoju skutecznego zarządzania, a nawet zapewnienia usług odpowiedniej jakości. |
| --- | --- |

d)

zachętę do utrzymania i rozwoju skutecznego zarządzania, a nawet zapewnienia usług odpowiedniej jakości.

| (257) | Ocena Komisji ogranicza się w tym względzie do wkładu C2 w ramach CT2, wkład C1 nie wchodzi bowiem w zakres oceny określony w decyzji o wszczęciu postępowania. Niemniej jednak w celu rozpatrzenia kwestii wkładu C2 konieczne jest wyjaśnienie związku pomiędzy C1 i C2. |
| --- | --- |

(257)

Ocena Komisji ogranicza się w tym względzie do wkładu C2 w ramach CT2, wkład C1 nie wchodzi bowiem w zakres oceny określony w decyzji o wszczęciu postępowania. Niemniej jednak w celu rozpatrzenia kwestii wkładu C2 konieczne jest wyjaśnienie związku pomiędzy C1 i C2.

| (258) | Wkład C1 ma na celu zrekompensowanie deficytu operacyjnego, który stanowi sumę kosztów operacyjnych (poza elementami związanymi z inwestycjami, takimi jak odpisy amortyzacyjne) powiększonych o zysk wynegocjowany w umowie i pomniejszonych o wszystkie wpływy i dotacje. Tymczasem wkład C2 stanowi sumę odpisów amortyzacyjnych, ma zatem na celu pokrycie wyłącznie kosztów związanych z obowiązkiem inwestycyjnym określonym w umowie. Zasady obliczania obu wkładów zostały jasno określone w CT2 i aneksach do tej umowy, zgodnie z akapitem a) motywu 256. |
| --- | --- |

(258)

Wkład C1 ma na celu zrekompensowanie deficytu operacyjnego, który stanowi sumę kosztów operacyjnych (poza elementami związanymi z inwestycjami, takimi jak odpisy amortyzacyjne) powiększonych o zysk wynegocjowany w umowie i pomniejszonych o wszystkie wpływy i dotacje. Tymczasem wkład C2 stanowi sumę odpisów amortyzacyjnych, ma zatem na celu pokrycie wyłącznie kosztów związanych z obowiązkiem inwestycyjnym określonym w umowie. Zasady obliczania obu wkładów zostały jasno określone w CT2 i aneksach do tej umowy, zgodnie z akapitem a) motywu 256.

| (259) | Według informacji przekazanych przez STIF wszystkie linie będące przedmiotem umowy CT2 to linie deficytowe (nawet przed uwzględnieniem kosztów inwestycyjnych), zatem wkład C1 zawsze jest dodatni (38). Jako że wpływy i dotacje związane z eksploatacją nie są wystarczające do pokrycia nawet części rocznych kosztów inwestycyjnych, wkład C2 jest w rzeczywistości równy sumie odpisów amortyzacyjnych (powiększonych o koszty finansowania) ujętych w jednolitym rachunku finansowym. |
| --- | --- |

(259)

Według informacji przekazanych przez STIF wszystkie linie będące przedmiotem umowy CT2 to linie deficytowe (nawet przed uwzględnieniem kosztów inwestycyjnych), zatem wkład C1 zawsze jest dodatni (38). Jako że wpływy i dotacje związane z eksploatacją nie są wystarczające do pokrycia nawet części rocznych kosztów inwestycyjnych, wkład C2 jest w rzeczywistości równy sumie odpisów amortyzacyjnych (powiększonych o koszty finansowania) ujętych w jednolitym rachunku finansowym.

38

| (260) | Z tego rozróżnienia wynika, że określenie „rozsądny zysk” zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 wchodzi w pełni w zakres wkładu C1, a nie wkładu C2. Akapit c) motywu 256 nie ma zatem zastosowania do wkładu C2, rozpatrywanego osobno. Jednakże można wykazać, że wkład C2 nie może w żaden sposób zrekompensować z nadwyżką podmiotu świadczącego usługi transportowe, gdyż pokrywa wyłącznie koszty inwestycyjne faktycznie stwierdzone i ujęte w formie odpisów amortyzacyjnych w rachunku finansowym każdej linii. |
| --- | --- |

(260)

Z tego rozróżnienia wynika, że określenie „rozsądny zysk” zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 wchodzi w pełni w zakres wkładu C1, a nie wkładu C2. Akapit c) motywu 256 nie ma zatem zastosowania do wkładu C2, rozpatrywanego osobno. Jednakże można wykazać, że wkład C2 nie może w żaden sposób zrekompensować z nadwyżką podmiotu świadczącego usługi transportowe, gdyż pokrywa wyłącznie koszty inwestycyjne faktycznie stwierdzone i ujęte w formie odpisów amortyzacyjnych w rachunku finansowym każdej linii.

| (261) | Jeżeli chodzi o akapit b) motywu 256, Komisja zauważa, że obecność owego rachunku finansowego usługi, osobnego dla każdej linii będącej przedmiotem umowy o świadczenie usług publicznych, pozwala z jednej strony na zapewnienie rozdzielności księgowej od innych ewentualnych rodzajów działalności podmiotu, a z drugiej strony – na wykazanie wszystkich kosztów i wpływów związanych ze świadczeniem usług publicznych, zgodnie z zasadami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007. |
| --- | --- |

(261)

Jeżeli chodzi o akapit b) motywu 256, Komisja zauważa, że obecność owego rachunku finansowego usługi, osobnego dla każdej linii będącej przedmiotem umowy o świadczenie usług publicznych, pozwala z jednej strony na zapewnienie rozdzielności księgowej od innych ewentualnych rodzajów działalności podmiotu, a z drugiej strony – na wykazanie wszystkich kosztów i wpływów związanych ze świadczeniem usług publicznych, zgodnie z zasadami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.

| (262) | Wreszcie, jeżeli chodzi o akapit d) motywu 256, art. 49 umowy CT2 przewiduje, że „poza należnym wynagrodzeniem przedsiębiorstwu przysługują procenty, bonifikaty lub kary związane z wydajnością [operacyjną] w związku ze świadczeniem przedmiotowej usługi”. Rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych, której część stanowi wkład C2, związana jest zatem z systemem zachęt dostatecznie rozbudowanym, aby można uznać, że rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 zostało zachowane. |
| --- | --- |

(262)

Wreszcie, jeżeli chodzi o akapit d) motywu 256, art. 49 umowy CT2 przewiduje, że „poza należnym wynagrodzeniem przedsiębiorstwu przysługują procenty, bonifikaty lub kary związane z wydajnością [operacyjną] w związku ze świadczeniem przedmiotowej usługi”. Rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych, której część stanowi wkład C2, związana jest zatem z systemem zachęt dostatecznie rozbudowanym, aby można uznać, że rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 zostało zachowane.

| (263) | W świetle powyższego Komisja stwierdza, że wkład C2 w ramach umowy CT2 jest zgodny z głównymi zasadami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 w celu obliczania rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych, a w związku z tym może zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 93 TFUE. Wniosek ten, ograniczony do wkładu C2, pozostaje bez uszczerbku dla zgodności rekompensat w ramach CT2 rozpatrywanych razem (wkład C1 nie wchodzi w zakres stosowania niniejszej decyzji). |
| --- | --- |

(263)

W świetle powyższego Komisja stwierdza, że wkład C2 w ramach umowy CT2 jest zgodny z głównymi zasadami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 w celu obliczania rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych, a w związku z tym może zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 93 TFUE. Wniosek ten, ograniczony do wkładu C2, pozostaje bez uszczerbku dla zgodności rekompensat w ramach CT2 rozpatrywanych razem (wkład C1 nie wchodzi w zakres stosowania niniejszej decyzji).

7.   WNIOSEK

WNIOSEK

| (264) | Dotacje inwestycyjne przyznane przez Region Île-de-France w ramach kolejnych uchwał z 1994, 1998 i 2001 r. stanowią pomoc państwa wdrożoną niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE. Tymczasem, ze względu na ich zgodność z art. 107 ust. 3 TFUE, Komisja uznaje tę pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(264)

Dotacje inwestycyjne przyznane przez Region Île-de-France w ramach kolejnych uchwał z 1994, 1998 i 2001 r. stanowią pomoc państwa wdrożoną niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE. Tymczasem, ze względu na ich zgodność z art. 107 ust. 3 TFUE, Komisja uznaje tę pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (265) | Dotacje inwestycyjne przyznane przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 stanowią pomoc państwa wdrożoną niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE. Tymczasem, ze względu na ich zgodność z art. 107 ust. 3 TFUE, Komisja uznaje tę pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(265)

Dotacje inwestycyjne przyznane przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 stanowią pomoc państwa wdrożoną niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE. Tymczasem, ze względu na ich zgodność z art. 107 ust. 3 TFUE, Komisja uznaje tę pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (266) | Rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznane przez STIF w formie wkładów C2 w ramach umowy CT2 stanowią pomoc państwa, która, jako że nie spełnia niektórych kryteriów formalnych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007, nie jest objęta zwolnieniem z obowiązku zgłoszenia przewidzianym przez to rozporządzenie. Tymczasem, ze względu na ich zgodność z art. 93 TFUE, Komisja uznaje tę pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym, |
| --- | --- |

(266)

Rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznane przez STIF w formie wkładów C2 w ramach umowy CT2 stanowią pomoc państwa, która, jako że nie spełnia niektórych kryteriów formalnych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007, nie jest objęta zwolnieniem z obowiązku zgłoszenia przewidzianym przez to rozporządzenie. Tymczasem, ze względu na ich zgodność z art. 93 TFUE, Komisja uznaje tę pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Program pomocy wdrożony niezgodnie z prawem przez Francję w latach 1994–2008 w formie dotacji inwestycyjnych przyznawanych przez Region Île-de-France w ramach uchwał CR 34-94, CR 44-98 i CR 47-01, jest zgodny z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 2

Program pomocy wdrożony niezgodnie z prawem przez Francję począwszy od 2008 r. w formie dotacji inwestycyjnych przyznawanych przez STIF na mocy Aneksu nr 3 do umowy CT1 jest zgodny z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 3

Program pomocy wdrożony niezgodnie z prawem przez Francję w formie wkładów C2 przyznawanych przez STIF w ramach umowy CT2 jest zgodny z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2017 r.

W imieniu Komisji

Margrethe VESTAGER

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. C 141 z 9.5.2014, s. 38.

1

(2)  Odnośnik do przypisu nr 1.

2

(3)  Wyrok z dnia 6 października 2015 r., Komisja Europejska przeciwko Jørgen Andersen, C-303/13P, ECLI:EU:C:2015:647.

3

Komisja Europejska przeciwko Jørgen Andersen

(4)  Raport Instytutu Zagospodarowania i Urbanistyki regionu Île-de-France opublikowany w marcu 2013 r., dostępny na stronie: www.omnil.fr/IMG/pdf/la_circulation_routiere_en_idf_en_2010.pdf

4

(5)  Uchwała CR 34-94 z dnia 20 października 1994 r. dotycząca wsparcia w celu poprawy usług w zakresie publicznego drogowego transportu zbiorowego świadczonych przez przedsiębiorstwa prywatne lub podmioty publiczne.

5

(6)  Uchwała CR 79-21 z dnia 10 lipca 1979 r.

6

(7)  Wyrok nr 0417015/7-1

7

(8)  Wyrok nr 08PA04753

8

(9)  Wyrok nr 343440

9

(10)  Postanowienie nr 0817138/2-1.

10

(11)  Wyrok nr 13PA03174.

11

(12)  Wyrok z dnia 24 lipca 2003 r., Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH, C-280/00, ECLI:EU:C:2003:415.

12

Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH

(13)  Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 1).

13

(14)  Wyrok z dnia 15 czerwca 2000 r., Alzetta Maura przeciwko Komisji, T-298/97, ECLI:EU:T:2000:151.

14

Alzetta Maura przeciwko Komisji

(15)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1191/69 z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie działania państw członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej (Dz.U. L 156 z 28.6.1969, s. 1).

15

(16)  Dekret nr 49-1473 z dnia 14 listopada 1949 r. w sprawie koordynacji i ujednolicenia transportu kolejowego i drogowego.

16

(17)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1|) („rozporządzenie proceduralne z 1999 r.”).

17

(18)  Decyzja Komisji 98/693/WE z dnia 1 lipca 1998 r. w sprawie hiszpańskiego systemu pomocy dotyczącego zakupu pojazdów przemysłowych Plan Renove Industrial (sierpień 1994 – grudzień 1996) (Dz.U. L 329 z 5.12.1998, s. 23); decyzja Komisji 98/182/WE z dnia 30 lipca 1997 r. w sprawie pomocy przyznanej przez region Friuli-Wenecja Julijska (Włochy) na rzecz funkcjonujących w tym regionie przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie transportu drogowego towarów (Dz.U. L 66 z 6.3.1998, s. 18).

18

(19)  Zob. np. wyrok Trybunału z dnia 6 września 2006 r., Republika Portugalska przeciwko Komisji, C-88/03, ECLI:EU:C:2006:511, pkt 56–58.

19

Republika Portugalska przeciwko Komisji

(20)  Zob. np. wyrok Sądu z dnia 7 marca 2012 r., British Aggregates przeciwko Komisji, T-210/02, ECLI:EU:T:2012:110.

20

British Aggregates przeciwko Komisji

(21)  
  Dz.U. C 184 z 22.7.2008, s. 13.

21

(22)  Decyzja Komisji z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa nr 350/2007 udzielonej przez Republikę Czeską na rzecz Autobus Porizeni.

22

(23)  Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2004 r., Danske Busvognmænd przeciwko Komisji, T-157/01, ECLI:EU:T:2004:76.

23

Danske Busvognmænd przeciwko Komisji

(24)  
  Ibidem, pkt 86.

24

Ibidem

(25)  Decyzja Komisji (UE) 2015/635 z dnia 15 października 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.20580 (C 31/07) (ex NN 17/07) wdrożonej przez Irlandię na rzecz przedsiębiorstw autobusowych Córas Iompair Éireann (Dublin Bus i Irish Bus) (Dz.U. L 104 z 23.4.2015, s. 17).

25

(26)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 9).

26

(27)  Wyrok Trybunału z dnia 24 lipca 2003 r., Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH, C-280/00, ECLI:EU:C:2003:415, pkt 87–95.

27

Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH

(28)  
  Dz.U. C 8 z 11.1.2012, s. 4.

28

(29)  Zob. np. wyrok Trybunału z dnia 17 czerwca 1999 r., Królestwo Belgii przeciwko Komisji, C-75/97, ECLI:EU:C:1999:311, pkt 32, lub wyrok Trybunału z dnia 8 listopada 2001 r., Adria-Wien Pipeline GmbH i Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke GmbH przeciwko Finanzlandesdirektion für Kärnten, C-143/99, ECLI:EU:C:2001:598, pkt 48.

29

Królestwo Belgii przeciwko Komisji

Adria-Wien Pipeline GmbH i Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke GmbH przeciwko Finanzlandesdirektion für Kärnten

,

(30)  Zob. motyw 135 i przypis na stronie 21 do niniejszej decyzji.

30

(31)  Wyrok nr 0417015 wydany przez Sąd Administracyjny w Paryżu.

31

(32)  Wyrok nr 08PA04753 wydany przez Cour Administrative d'Appel w Paryżu.

32

(33)  Uwagi STIF, pkt 40.

33

(34)  Ustawa nr 93-122 z dnia 29 stycznia 1993 r. dotycząca zapobiegania korupcji oraz przejrzystości życia gospodarczego i postępowań publicznych, zwana „ustawą Sapin”.

34

(35)  Wyrok Trybunału z dnia 21 lipca 2016 r., Dilly's Wellnesshotel GmbH przeciwko Finanzamt Linz, C-493/14, ECLI:EU:C:2016:577, pkt 47.

35

Dilly's Wellnesshotel GmbH przeciwko Finanzamt Linz

(36)  Wyrok Trybunału z dnia 12 lutego 2008 r., Centre d'exportation du livre français (CELF) i Ministre de la Culture et de la Communication przeciwko Société internationale de diffusion et d'édition (SIDE), C-199/06, ECLI:EU:C:2008:79, pkt 55.

36

Centre d'exportation du livre français (CELF) i Ministre de la Culture et de la Communication przeciwko Société internationale de diffusion et d'édition (SIDE)

(37)  http://eur-lex.europa.eu/legal-content/pl/TXT/PDF/?uri=CELEX:52011DC0144

37

(38)  Wkład C1 stanowi średnio 61 % kosztów operacyjnych i umownego zysku. Przychody operacyjne stanową średnio 31 % kosztów operacyjnych i umownego zysku.

38

---

| 12.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 209/53 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 209/53

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/1471

z dnia 10 sierpnia 2017 r.

zmieniająca decyzję 2013/162/UE w celu skorygowania rocznych limitów emisji państw członkowskich na okres od 2017 r. do 2020 r.

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 5556)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (1), w szczególności jej art. 3 ust. 2 akapit czwarty,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Komisji 2013/162/UE (2) określa roczne limity emisji państw członkowskich na okres 2013–2020, z wykorzystaniem danych z krajowych wykazów emisji gazów cieplarnianych ustalonych zgodnie z wytycznymi dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych wydanymi przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) w 1996 r., dostępnych w momencie jej przyjęcia. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Komisji 2013/162/UE (2) określa roczne limity emisji państw członkowskich na okres 2013–2020, z wykorzystaniem danych z krajowych wykazów emisji gazów cieplarnianych ustalonych zgodnie z wytycznymi dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych wydanymi przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) w 1996 r., dostępnych w momencie jej przyjęcia.

| (2) | Po przyjęciu decyzji 2013/162/UE w art. 6 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 666/2014 (3) nałożono na państwa członkowskie obowiązek zgłaszania wykazów ustalonych zgodnie z wytycznymi dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych wydanymi przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) w 2006 r. i wytycznymi Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) dla składania sprawozdań odnośnie do wykazów rocznych, jak określono w decyzji 24/CP.19 konferencji stron UNFCCC. |
| --- | --- |

(2)

Po przyjęciu decyzji 2013/162/UE w art. 6 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 666/2014 (3) nałożono na państwa członkowskie obowiązek zgłaszania wykazów ustalonych zgodnie z wytycznymi dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych wydanymi przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) w 2006 r. i wytycznymi Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) dla składania sprawozdań odnośnie do wykazów rocznych, jak określono w decyzji 24/CP.19 konferencji stron UNFCCC.

| (3) | Art. 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (4) nakłada na Komisję obowiązek zbadania do grudnia 2016 r. wpływu stosowania wytycznych IPCC z 2006 r. lub zmian stosowanych metod UNFCCC na całkowite emisje gazów cieplarnianych państw członkowskich, który miałby znaczenie dla stosowania art. 3 decyzji nr 406/2009/WE, w celu zapewnienia spójności metod stosowanych dla określenia rocznych limitów emisji (AEA) i w sprawozdawczości państw członkowskich po dacie tego badania. |
| --- | --- |

(3)

Art. 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (4) nakłada na Komisję obowiązek zbadania do grudnia 2016 r. wpływu stosowania wytycznych IPCC z 2006 r. lub zmian stosowanych metod UNFCCC na całkowite emisje gazów cieplarnianych państw członkowskich, który miałby znaczenie dla stosowania art. 3 decyzji nr 406/2009/WE, w celu zapewnienia spójności metod stosowanych dla określenia rocznych limitów emisji (AEA) i w sprawozdawczości państw członkowskich po dacie tego badania.

| (4) | Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 i w oparciu o dane z wykazów emisji gazów cieplarnianych poddane przeglądowi zgodnie z art. 19 tego rozporządzenia Komisja zbadała wpływ stosowania wytycznych IPCC z 2006 r. oraz zmian stosowanych metod UNFCCC na wykazy emisji gazów cieplarnianych państw członkowskich. Różnica w całkowitych emisjach gazów cieplarnianych mająca znaczenie dla stosowania art. 3 decyzji nr 406/2009/WE przekracza 1 % w przypadku większości państw członkowskich. W świetle tego badania, aby uwzględnić zaktualizowany wykaz danych przekazanych i poddanych przeglądowi na podstawie art. 19 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w roku 2016, należy poddać przeglądowi roczne limity emisji wszystkich państw członkowskich na okres 2017–2020 zawarte w załączniku II do decyzji 2013/162/UE. Tego przeglądu należy dokonać z zastosowaniem tej samej metody, którą wykorzystano przy określaniu rocznych limitów emisji na podstawie decyzji 2013/162/UE. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 i w oparciu o dane z wykazów emisji gazów cieplarnianych poddane przeglądowi zgodnie z art. 19 tego rozporządzenia Komisja zbadała wpływ stosowania wytycznych IPCC z 2006 r. oraz zmian stosowanych metod UNFCCC na wykazy emisji gazów cieplarnianych państw członkowskich. Różnica w całkowitych emisjach gazów cieplarnianych mająca znaczenie dla stosowania art. 3 decyzji nr 406/2009/WE przekracza 1 % w przypadku większości państw członkowskich. W świetle tego badania, aby uwzględnić zaktualizowany wykaz danych przekazanych i poddanych przeglądowi na podstawie art. 19 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w roku 2016, należy poddać przeglądowi roczne limity emisji wszystkich państw członkowskich na okres 2017–2020 zawarte w załączniku II do decyzji 2013/162/UE. Tego przeglądu należy dokonać z zastosowaniem tej samej metody, którą wykorzystano przy określaniu rocznych limitów emisji na podstawie decyzji 2013/162/UE.

| (5) | Przegląd rocznych limitów emisji należy ograniczyć do limitów przyznanych na lata 2017–2020, ponieważ państwa członkowskie nie mogą już zmieniać swoich strategii i środków w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych w okresie 2013–2016. Dla zachowania przejrzystości należy zastąpić cały załącznik II do decyzji 2013/162/UE, nie zmieniając jednak rocznych limitów emisji określonych na lata 2013–2016. |
| --- | --- |

(5)

Przegląd rocznych limitów emisji należy ograniczyć do limitów przyznanych na lata 2017–2020, ponieważ państwa członkowskie nie mogą już zmieniać swoich strategii i środków w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych w okresie 2013–2016. Dla zachowania przejrzystości należy zastąpić cały załącznik II do decyzji 2013/162/UE, nie zmieniając jednak rocznych limitów emisji określonych na lata 2013–2016.

| (6) | W art. 2 decyzji 2013/162/UE jest mowa o wartościach współczynnika ocieplenia globalnego z czwartego sprawozdania oceniającego IPCC przyjętego decyzją 15/CP.17 konferencji stron UNFCCC. W międzyczasie konferencja stron UNFCCC przyjęła nową decyzję 24/CP.19 odwołującą decyzję 15/CP.17 i potwierdzającą wartości z czwartego sprawozdania oceniającego IPCC. W art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 666/2014 nałożono na państwa członkowskie i Komisję wymóg stosowania współczynników ocieplenia globalnego wymienionych w załączniku III do decyzji 24/CP.19 w celu ustalenia i przekazania wykazów emisji gazów cieplarnianych na podstawie art. 7 ust. 1–5 rozporządzenia (UE) nr 525/2013. Dla zachowania jasności odniesienie do decyzji 15/CP.17 w art. 2 decyzji 2013/162/UE należy zatem zastąpić odniesieniem do decyzji 24/CP.19. |
| --- | --- |

(6)

W art. 2 decyzji 2013/162/UE jest mowa o wartościach współczynnika ocieplenia globalnego z czwartego sprawozdania oceniającego IPCC przyjętego decyzją 15/CP.17 konferencji stron UNFCCC. W międzyczasie konferencja stron UNFCCC przyjęła nową decyzję 24/CP.19 odwołującą decyzję 15/CP.17 i potwierdzającą wartości z czwartego sprawozdania oceniającego IPCC. W art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 666/2014 nałożono na państwa członkowskie i Komisję wymóg stosowania współczynników ocieplenia globalnego wymienionych w załączniku III do decyzji 24/CP.19 w celu ustalenia i przekazania wykazów emisji gazów cieplarnianych na podstawie art. 7 ust. 1–5 rozporządzenia (UE) nr 525/2013. Dla zachowania jasności odniesienie do decyzji 15/CP.17 w art. 2 decyzji 2013/162/UE należy zatem zastąpić odniesieniem do decyzji 24/CP.19.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2013/162/UE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 słowa „decyzją 15/CP.17” zastępuje się słowami „decyzją 24/CP.19”; |
| --- | --- |

1)

w art. 2 słowa „decyzją 15/CP.17” zastępuje się słowami „decyzją 24/CP.19”;

| 2) | załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

2)

załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2017 r.

W imieniu Komisji

Miguel ARIAS CAÑETE

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136.

1

(2)  Decyzja Komisji 2013/162/UE z dnia 26 marca 2013 r. określająca roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2013–2020 zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE (Dz.U. L 90 z 28.3.2013, s. 106).

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 666/2014 z dnia 12 marca 2014 r. ustanawiające wymogi materialne dotyczące unijnego systemu wykazów i uwzględniające zmiany współczynników ocieplenia globalnego oraz uzgodnione na szczeblu międzynarodowym wytyczne na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 26).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylające decyzję nr 280/2004/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 13).

4

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK II

Roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2013–2020 obliczone przy zastosowaniu wartości współczynnika ocieplenia globalnego z czwartego sprawozdania oceniającego IPCC

| Państwo członkowskie | Roczny limit emisji
  (w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla) |
| --- | --- |
| 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 |
| Belgia | 82 376 327 | 80 774 027 | 79 171 726 | 77 569 425 | 76 190 376 | 74 703 759 | 73 217 143 | 71 730 526 |
| Bułgaria | 28 661 817 | 28 897 235 | 29 132 652 | 29 368 070 | 27 481 112 | 27 670 637 | 27 860 163 | 28 049 688 |
| Republika Czeska | 65 452 506 | 66 137 845 | 66 823 185 | 67 508 524 | 67 971 770 | 68 581 207 | 69 190 644 | 69 800 080 |
| Dania | 36 829 163 | 35 925 171 | 35 021 179 | 34 117 187 | 34 775 642 | 33 871 444 | 32 967 246 | 32 063 048 |
| Niemcy | 495 725 112 | 488 602 056 | 481 479 000 | 474 355 944 | 453 842 854 | 446 270 289 | 438 697 724 | 431 125 160 |
| Estonia | 6 296 988 | 6 321 312 | 6 345 636 | 6 369 960 | 5 928 965 | 5 960 550 | 5 992 135 | 6 023 720 |
| Irlandia | 47 226 256 | 46 089 109 | 44 951 963 | 43 814 816 | 41 194 830 | 40 110 780 | 39 026 731 | 37 942 682 |
| Grecja | 61 003 810 | 61 293 018 | 61 582 226 | 61 871 434 | 61 029 668 | 61 298 009 | 61 566 349 | 61 834 690 |
| Hiszpania | 235 551 490 | 233 489 390 | 231 427 291 | 229 365 191 | 225 664 376 | 223 560 157 | 221 455 939 | 219 351 720 |
| Francja | 408 762 813 | 403 877 606 | 398 580 044 | 393 282 481 | 371 789 603 | 366 284 473 | 360 779 342 | 355 274 211 |
| Chorwacja | 21 196 005 | 21 358 410 | 21 520 815 | 21 683 221 | 20 147 020 | 20 330 287 | 20 513 553 | 20 696 819 |
| Włochy | 317 768 849 | 315 628 134 | 313 487 419 | 311 346 703 | 307 153 729 | 304 562 057 | 301 970 385 | 299 378 714 |
| Cypr | 5 919 071 | 5 922 555 | 5 926 039 | 5 929 524 | 4 196 633 | 4 122 837 | 4 049 042 | 3 975 247 |
| Łotwa | 9 279 248 | 9 370 072 | 9 460 897 | 9 551 721 | 9 747 135 | 9 834 273 | 9 921 411 | 10 008 549 |
| Litwa | 17 153 997 | 17 437 556 | 17 721 116 | 18 004 675 | 18 033 267 | 18 327 321 | 18 621 376 | 18 915 430 |
| Luksemburg | 9 814 716 | 9 610 393 | 9 406 070 | 9 201 747 | 8 992 800 | 8 780 781 | 8 568 762 | 8 356 742 |
| Węgry | 50 796 264 | 51 906 630 | 53 016 996 | 54 127 362 | 50 432 363 | 51 347 175 | 52 261 987 | 53 176 800 |
| Malta | 1 168 514 | 1 166 788 | 1 165 061 | 1 163 334 | 1 174 524 | 1 173 666 | 1 172 808 | 1 171 950 |
| Niderlandy | 125 086 859 | 122 775 394 | 120 463 928 | 118 152 462 | 116 032 216 | 113 763 728 | 111 495 240 | 109 226 752 |
| Austria | 54 643 228 | 54 060 177 | 53 477 125 | 52 894 074 | 51 372 672 | 50 751 430 | 50 130 188 | 49 508 946 |
| Polska | 204 579 390 | 205 621 337 | 206 663 283 | 207 705 229 | 210 107 929 | 211 642 729 | 213 177 529 | 214 712 329 |
| Portugalia | 49 874 317 | 50 139 847 | 50 405 377 | 50 670 907 | 48 431 756 | 48 811 632 | 49 191 508 | 49 571 384 |
| Rumunia | 83 080 513 | 84 765 858 | 86 451 202 | 88 136 547 | 90 958 677 | 92 739 954 | 94 521 231 | 96 302 508 |
| Słowenia | 12 278 677 | 12 309 309 | 12 339 941 | 12 370 573 | 12 161 170 | 12 196 719 | 12 232 267 | 12 267 816 |
| Słowacja | 25 877 815 | 26 203 808 | 26 529 801 | 26 855 793 | 26 759 746 | 27 028 129 | 27 296 513 | 27 564 896 |
| Finlandia | 33 497 046 | 32 977 333 | 32 457 619 | 31 937 905 | 31 771 327 | 31 185 203 | 30 599 079 | 30 012 956 |
| Szwecja | 43 386 459 | 42 715 001 | 42 043 544 | 41 372 087 | 39 377 620 | 38 772 710 | 38 167 800 | 37 562 890 |
| Zjednoczone Królestwo | 358 980 526 | 354 455 751 | 349 930 975 | 345 406 200 | 360 630 247 | 357 464 952 | 354 299 657 | 351 134 362 |

Państwo członkowskie

Roczny limit emisji

(w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla)

2013

2014

2015

2016

2017

2018

2019

2020

Belgia

82 376 327

80 774 027

79 171 726

77 569 425

76 190 376

74 703 759

73 217 143

71 730 526

Bułgaria

28 661 817

28 897 235

29 132 652

29 368 070

27 481 112

27 670 637

27 860 163

28 049 688

Republika Czeska

65 452 506

66 137 845

66 823 185

67 508 524

67 971 770

68 581 207

69 190 644

69 800 080

Dania

36 829 163

35 925 171

35 021 179

34 117 187

34 775 642

33 871 444

32 967 246

32 063 048

Niemcy

495 725 112

488 602 056

481 479 000

474 355 944

453 842 854

446 270 289

438 697 724

431 125 160

Estonia

6 296 988

6 321 312

6 345 636

6 369 960

5 928 965

5 960 550

5 992 135

6 023 720

Irlandia

47 226 256

46 089 109

44 951 963

43 814 816

41 194 830

40 110 780

39 026 731

37 942 682

Grecja

61 003 810

61 293 018

61 582 226

61 871 434

61 029 668

61 298 009

61 566 349

61 834 690

Hiszpania

235 551 490

233 489 390

231 427 291

229 365 191

225 664 376

223 560 157

221 455 939

219 351 720

Francja

408 762 813

403 877 606

398 580 044

393 282 481

371 789 603

366 284 473

360 779 342

355 274 211

Chorwacja

21 196 005

21 358 410

21 520 815

21 683 221

20 147 020

20 330 287

20 513 553

20 696 819

Włochy

317 768 849

315 628 134

313 487 419

311 346 703

307 153 729

304 562 057

301 970 385

299 378 714

Cypr

5 919 071

5 922 555

5 926 039

5 929 524

4 196 633

4 122 837

4 049 042

3 975 247

Łotwa

9 279 248

9 370 072

9 460 897

9 551 721

9 747 135

9 834 273

9 921 411

10 008 549

Litwa

17 153 997

17 437 556

17 721 116

18 004 675

18 033 267

18 327 321

18 621 376

18 915 430

Luksemburg

9 814 716

9 610 393

9 406 070

9 201 747

8 992 800

8 780 781

8 568 762

8 356 742

Węgry

50 796 264

51 906 630

53 016 996

54 127 362

50 432 363

51 347 175

52 261 987

53 176 800

Malta

1 168 514

1 166 788

1 165 061

1 163 334

1 174 524

1 173 666

1 172 808

1 171 950

Niderlandy

125 086 859

122 775 394

120 463 928

118 152 462

116 032 216

113 763 728

111 495 240

109 226 752

Austria

54 643 228

54 060 177

53 477 125

52 894 074

51 372 672

50 751 430

50 130 188

49 508 946

Polska

204 579 390

205 621 337

206 663 283

207 705 229

210 107 929

211 642 729

213 177 529

214 712 329

Portugalia

49 874 317

50 139 847

50 405 377

50 670 907

48 431 756

48 811 632

49 191 508

49 571 384

Rumunia

83 080 513

84 765 858

86 451 202

88 136 547

90 958 677

92 739 954

94 521 231

96 302 508

Słowenia

12 278 677

12 309 309

12 339 941

12 370 573

12 161 170

12 196 719

12 232 267

12 267 816

Słowacja

25 877 815

26 203 808

26 529 801

26 855 793

26 759 746

27 028 129

27 296 513

27 564 896

Finlandia

33 497 046

32 977 333

32 457 619

31 937 905

31 771 327

31 185 203

30 599 079

30 012 956

Szwecja

43 386 459

42 715 001

42 043 544

41 372 087

39 377 620

38 772 710

38 167 800

37 562 890

Zjednoczone Królestwo

358 980 526

354 455 751

349 930 975

345 406 200

360 630 247

357 464 952

354 299 657

351 134 362

---

Sprostowania

| 12.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 209/56 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 209/56

---

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/218 z dnia 6 lutego 2017 r. w sprawie rejestru floty rybackiej UE

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 34 z dnia 9 lutego 2017 r.
  )

| 1. | Strona 9, tytuł; s. 9, motyw 2; strona 10, art. 1 lit. a); s. 11, art. 4, tytuł i akapit pierwszy: |
| --- | --- |

1.

Strona 9, tytuł; s. 9, motyw 2; strona 10, art. 1 lit. a); s. 11, art. 4, tytuł i akapit pierwszy:

zamiast:

„rejestru floty rybackiej UE”,

powinno być:

„unijnego rejestru floty rybackiej”.

| 2. | Strona 9, motyw 1 zdanie pierwsze: |
| --- | --- |

2.

Strona 9, motyw 1 zdanie pierwsze:

zamiast:

„Rejestr floty rybackiej UE jest niezbędnym narzędziem wdrażania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.”,

powinno być:

„Unijny rejestr floty rybackiej jest niezbędnym narzędziem wdrażania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.”.

| 3. | Strona 9, motyw 3 zdanie drugie; s. 9, motyw 8 zdanie pierwsze; s. 11, art. 2 lit. o): |
| --- | --- |

3.

Strona 9, motyw 3 zdanie drugie; s. 9, motyw 8 zdanie pierwsze; s. 11, art. 2 lit. o):

zamiast:

„rejestr floty rybackiej UE”,

powinno być:

„unijny rejestr floty rybackiej”.

| 4. | Strona 9, motyw 6; s. 10, motyw 9; s. 11, art. 2 lit. l); s. 12, art. 8, tytuł i ust. 1; s. 13, art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze: |
| --- | --- |

4.

Strona 9, motyw 6; s. 10, motyw 9; s. 11, art. 2 lit. l); s. 12, art. 8, tytuł i ust. 1; s. 13, art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze:

zamiast:

„rejestrze floty rybackiej UE”,

powinno być:

„unijnym rejestrze floty rybackiej”.

| 5. | Strona 10, art. 2 lit. c): |
| --- | --- |

5.

Strona 10, art. 2 lit. c):

zamiast:

| „c) | »flota rybacka UE« oznacza wszystkie unijne statki rybackie pływające pod banderami państw członkowskich i zarejestrowane w Unii;”, |
| --- | --- |

„c)

powinno być:

| „c) | »unijna flota rybacka« oznacza wszystkie unijne statki rybackie pływające pod banderami państw członkowskich i zarejestrowane w Unii;”. |
| --- | --- |

„c)

| 6. | Strona 11, art. 2 lit. e): |
| --- | --- |

6.

Strona 11, art. 2 lit. e):

zamiast:

| „e) | »wydarzenie« oznacza każde wejście do floty bądź wycofanie statku z floty, bądź zmianę jednego z jego parametrów, jak określono w załączniku I;”, |
| --- | --- |

„e)

powinno być:

| „e) | »zdarzenie« oznacza każde wejście do floty bądź wycofanie statku z floty, bądź zmianę jednego z jego parametrów, jak określono w załączniku I;”. |
| --- | --- |

„e)

| 7. | Strona 11, art. 2 lit. h): |
| --- | --- |

7.

Strona 11, art. 2 lit. h):

zamiast:

| „h) | »data początkowa« oznacza datę powiadomienia Komisji przez państwo członkowskie o pierwszym wydarzeniu, jak określono w załączniku II;”, |
| --- | --- |

„h)

powinno być:

| „h) | »data początkowa« oznacza datę powiadomienia Komisji przez państwo członkowskie o pierwszym zdarzeniu, jak określono w załączniku II;”. |
| --- | --- |

„h)

| 8. | Strona 11, art. 2 lit. i): |
| --- | --- |

8.

Strona 11, art. 2 lit. i):

zamiast:

| „i) | »wycinek historii z rejestru« oznacza wykaz wydarzeń zarejestrowanych w odniesieniu do statków w krajowym rejestrze floty rybackiej państwa członkowskiego w określonym okresie;”, |
| --- | --- |

„i)

powinno być:

| „i) | »wyciąg z rejestru« oznacza wykaz zdarzeń zarejestrowanych dla statków w krajowym rejestrze floty rybackiej państwa członkowskiego w określonym okresie;”. |
| --- | --- |

„i)

| 9. | Strona 11, art. 3 akapit pierwszy: |
| --- | --- |

9.

Strona 11, art. 3 akapit pierwszy:

zamiast:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich unijnych statków rybackich z wyjątkiem statków na potrzeby akwakultury i tonarów do połowów tuńczyka błękitnopłetwego.”,

powinno być:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich unijnych statków rybackich z wyjątkiem statków na potrzeby akwakultury i statków obsługujących narzędzia pułapkowe do połowów tuńczyka błękitnopłetwego.”.

| 10. | Strona 11, art. 5: |
| --- | --- |

10.

Strona 11, art. 5:

zamiast:

„Zbieranie danych w krajowych rejestrach floty rybackiej

Każde państwo członkowskie zbiera, weryfikuje i odnotowuje niezwłocznie w krajowym rejestrze floty rybackiej dane, o których mowa w załączniku I.”,

powinno być:

„Gromadzenie danych w krajowym rejestrze floty rybackiej

Każde państwo członkowskie gromadzi, weryfikuje i rejestruje niezwłocznie w krajowym rejestrze floty rybackiej dane, o których mowa w załączniku I.”.

| 11. | Strona 12, art. 6 ust. 1, 2 i 3: |
| --- | --- |

11.

Strona 12, art. 6 ust. 1, 2 i 3:

zamiast:

„1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie wydarzenia związane ze statkami rybackimi wprowadzone do krajowego rejestru floty rybackiej nie później niż na koniec dnia roboczego, w którym dane wydarzenie zostało w pełni zarejestrowane.

2.   Jeżeli dane wydarzenie stanowi korektę wcześniejszych danych, należy przekazać Komisji wszystkie wydarzenia od daty początkowej lub od pierwszego wpisu do krajowego rejestru floty rybackiej.

3.   Dane dotyczące wydarzeń należy przekazywać Komisji zgodnie z art. 9.”,

powinno być:

„1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie zdarzenia związane ze statkami rybackimi wprowadzone do krajowego rejestru floty rybackiej nie później niż na koniec dnia roboczego, w którym dane zdarzenie zostało w pełni zarejestrowane.

2.   Jeżeli dane zdarzenie stanowi korektę wcześniejszych danych, należy przekazać Komisji wszystkie zdarzenia od daty początkowej lub od daty pierwszego wpisu do krajowego rejestru floty rybackiej.

3.   Dane dotyczące zdarzeń należy przekazywać Komisji zgodnie z art. 9.”.

| 12. | Strona 12, art. 6 ust. 4 zdanie pierwsze: |
| --- | --- |

12.

Strona 12, art. 6 ust. 4 zdanie pierwsze:

zamiast:

„4.   Komisja sprawdza prawidłowość otrzymanych danych i jeśli przekazanie jest zgodne z wymogami art. 9, odnotowuje wydarzenia w rejestrze floty rybackiej UE.”,

powinno być:

„4.   Komisja sprawdza prawidłowość otrzymanych danych i jeśli przekazanie jest zgodne z wymogami art. 9, rejestruje zdarzenia w unijnym rejestrze floty rybackiej.”.

| 13. | Strona 12, art. 7, tytuł: |
| --- | --- |

13.

Strona 12, art. 7, tytuł:

zamiast:

„Wycinek historii z rejestru”,

powinno być:

„Wyciąg z rejestru”.

| 14. | Strona 12, art. 7 ust. 1 i 2: |
| --- | --- |

14.

Strona 12, art. 7 ust. 1 i 2:

zamiast:

„wycinka historii z rejestru”,

powinno być:

„wyciągu z rejestru”.

| 15. | Strona 12, art. 7 ust. 4 zdanie pierwsze i drugie: |
| --- | --- |

15.

Strona 12, art. 7 ust. 4 zdanie pierwsze i drugie:

zamiast:

„Komisja sprawdza prawidłowość otrzymanego wycinka historii z rejestru i jeśli przekazanie jest zgodne z wymogami art. 9, wprowadza zmiany w danych statku odnotowanych w rejestrze floty rybackiej UE. W przeciwnym razie wycinek historii z rejestru odrzuca się.”,

powinno być:

„Komisja sprawdza prawidłowość otrzymanego wyciągu z rejestru i jeśli przekazanie jest zgodne z wymogami art. 9, wprowadza zmiany w danych statku odnotowanych w unijnym rejestrze floty rybackiej. W przeciwnym razie wyciąg z rejestru odrzuca się.”.

| 16. | Strona 12, art. 8 ust. 2: |
| --- | --- |

16.

Strona 12, art. 8 ust. 2:

zamiast:

„2.   Numer CFR nie ulega zmianie w okresie, w którym statek rybacki należy do floty rybackiej UE, nawet jeżeli statek zostanie przekazany do innego państwa.”,

powinno być:

„2.   Numer CFR nie ulega zmianie w okresie, w którym statek rybacki należy do unijnej floty rybackiej, nawet jeżeli statek zostanie przekazany do innego państwa członkowskiego.”.

| 17. | Strona 13, art. 10 ust. 2: |
| --- | --- |

17.

Strona 13, art. 10 ust. 2:

zamiast:

„2.   Opinia publiczna ma dostęp do ograniczonej wersję rejestru floty rybackiej UE, który nie zawierają danych osobowych.”,

powinno być:

„2.   Publiczny dostęp jest ograniczony do wersji unijnego rejestru floty rybackiej, która nie zawiera danych osobowych.”.

| 18. | Strona 14, załącznik I, tabela, kolumna pierwsza, pozycja „Numer CFR”: |
| --- | --- |

18.

Strona 14, załącznik I, tabela, kolumna pierwsza, pozycja „Numer CFR”:

zamiast:

„Numer CFR”,

powinno być:

„CFR”.

| 19. | Strona 14, załącznik I, tabela, pozycja „Numer IMO”: |
| --- | --- |

19.

Strona 14, załącznik I, tabela, pozycja „Numer IMO”:

zamiast:

| „Numer IMO | Niepowtarzalny numer identyfikacyjny statku (numer IMO) zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 404/2011 | OW” |
| --- | --- | --- |

„Numer IMO

Niepowtarzalny numer identyfikacyjny statku (numer IMO) zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 404/2011

OW”

powinno być:

| „UVI | Niepowtarzalny identyfikator statku (numer IMO) zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 404/2011 | OW” |
| --- | --- | --- |

„UVI

Niepowtarzalny identyfikator statku (numer IMO) zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 404/2011

OW”

| 20. | Strona 14, załącznik I, tabela, pozycja „Wydarzenie”: |
| --- | --- |

20.

Strona 14, załącznik I, tabela, pozycja „Wydarzenie”:

zamiast:

| „Wydarzenie | Kod (6) określający rodzaj zgłaszanego wydarzenia | O” |
| --- | --- | --- |

„Wydarzenie

Kod (6) określający rodzaj zgłaszanego wydarzenia

O”

powinno być:

| „Zdarzenie | Kod (6) określający rodzaj zgłaszanego zdarzenia | O” |
| --- | --- | --- |

„Zdarzenie

Kod (6) określający rodzaj zgłaszanego zdarzenia

O”

| 21. | Strona 14, załącznik I, tabela, pozycja „Data wydarzenia (1)”: |
| --- | --- |

21.

Strona 14, załącznik I, tabela, pozycja „Data wydarzenia (1

zamiast:

| „Data wydarzenia (1) | Data, kiedy nastąpiło wydarzenie | O” |
| --- | --- | --- |

„Data wydarzenia (1)

Data, kiedy nastąpiło wydarzenie

O”

powinno być:

| „Data zdarzenia (1) | Data, kiedy nastąpiło zdarzenie | O” |
| --- | --- | --- |

„Data zdarzenia (1)

Data, kiedy nastąpiło zdarzenie

O”

| 22. | Strona 14, załącznik I, tabela, kolumna druga, pozycja „Wskaźnik ERS”: |
| --- | --- |

22.

Strona 14, załącznik I, tabela, kolumna druga, pozycja „Wskaźnik ERS”:

zamiast:

„Statek z systemem elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania (elektronicznym dziennikiem pokładowym)”,

powinno być:

„Statek z systemem elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania (elektronicznym dziennikiem połowowym)”.

| 23. | Strona 14, załącznik I, tabela, kolumna druga, pozycja „MMSI”: |
| --- | --- |

23.

Strona 14, załącznik I, tabela, kolumna druga, pozycja „MMSI”:

zamiast:

„Identyfikator morskiej służby ruchomej”,

powinno być:

„Morski numer identyfikacyjny”.

| 24. | Strona 15, załącznik I, tabela, pozycja „Pojemność (GT)”: |
| --- | --- |

24.

Strona 15, załącznik I, tabela, pozycja „Pojemność (GT)”:

zamiast:

| „Pojemność (GT) | Pojemność brutto w tonach zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2930/86 | OW” |
| --- | --- | --- |

„Pojemność (GT)

Pojemność brutto w tonach zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2930/86

OW”

powinno być:

| „Pojemność brutto (GT) | W tonach brutto, ustalona zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2930/86 | OW” |
| --- | --- | --- |

„Pojemność brutto (GT)

W tonach brutto, ustalona zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2930/86

OW”

| 25. | Strona 15, załącznik I, tabela, kolumna druga, pozycja „GTs”: |
| --- | --- |

25.

Strona 15, załącznik I, tabela, kolumna druga, pozycja „GTs”:

zamiast:

„W tonach, zwiększenie pojemności dozwolone ze względu na bezpieczeństwo (dane historyczne)”,

powinno być:

„W tonach brutto, zwiększenie pojemności dozwolone ze względu na bezpieczeństwo (dane historyczne)”.

| 26. | Strona 15, załącznik I, tabela, kolumna pierwsza, pozycja „Data przekazania do eksploatacji”: |
| --- | --- |

26.

Strona 15, załącznik I, tabela, kolumna pierwsza, pozycja „Data przekazania do eksploatacji”:

zamiast:

„Data przekazania do eksploatacji”,

powinno być:

„Data rozpoczęcia eksploatacji”.

| 27. | Strona 16, załącznik I, przypis 1, zdanie drugie: |
| --- | --- |

27.

Strona 16, załącznik I, przypis 1, zdanie drugie:

zamiast:

„W odniesieniu do wszystkich rodzajów wydarzeń należy powiadamiać o dacie oficjalnego dokumentu rejestracji wydarzenia.”,

powinno być:

„W odniesieniu do wszystkich pozostałych rodzajów zdarzeń należy podać datę oficjalnego dokumentu rejestrującego zdarzenie”.

| 28. | Strona 17, załącznik II, tytuł: |
| --- | --- |

28.

Strona 17, załącznik II, tytuł:

zamiast:

„
  Data początkowa ustalona przez dany kraj
  ”,

powinno być:

„
  Data początkowa ustalona dla danego kraju
  ”.

---